1. o cechach podobnych do ananasa;
2. o cechach ananasowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. przypominający owoc ananasa
(1.2) bot. o cechach roślin z rodziny ananasowatych
Wiktionary
rzecz. ananas mrz., ananasek mrz., ananasowiec mrz., ananasowate nmos.
przym. ananasowy
przysł. ananasowo
Wiktionary
przedstawiciel rzędu roślin jednoliściennych; zapylcowiec
SJP.pl
zrobiony z ananasów i cytryn, mający smak zarówno ananasowy, jak i cytrynowy itp. (np. sok ananasowo-cytrynowy)
SJP.pl
zrobiony z ananasów i kokosów, mający smak zarówno ananasowy, jak i kokosowy (np. ciasto ananasowo-kokosowe)
SJP.pl
o smaku ananasa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący ananasów, związany z ananasami
(1.2) przyrządzony z ananasów, z dodatkiem ananasów
Wiktionary
(1.1) Drzewka ananasowe rosną bardzo powoli.
(1.2) Mogę ci zaproponować sok ananasowy albo wodę mineralną.
(1.2) Do przygotowania koktajlu bananowo-ananasowego wystarczą dwa banany i cztery plasterekasterki ananasa.
Wiktionary
rzecz. ananas mrz., ananasarnia ż., ananasik mrz., ananasówka ż.
przym. ananasowaty
Wiktionary
1. odmiana gruszki
2. wódka ananasowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. nalewka na ananasie
(1.2) ogrod. odmiana gruszy
Wiktionary
(1.1) Naleję ci trochę ananasówki.
(1.2) W ogrodzie Julii rośnie ananasówka i dwie bery.
Wiktionary
rzecz. ananas mrz.
przym. ananasowy
Wiktionary
w hinduizmie: stan szczęścia, rozkoszy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
organiczny związek chemiczny występujący w organizmach żywych, neuroprzekaźnik wydzielający się podczas snu i relaksu
SJP.pl
Anandamid ("AEA") – organiczny związek chemiczny z grupy psychoaktywnych kannabinoidów występujący w organizmach żywych. Wchodzi w skład układu endokannabinoidowego. Jest neuroprzekaźnikiem wydzielającym się podczas snu i relaksu. Działa zarówno ośrodkowo jak i obwodowo. Anandamid jest alkaloidem kakaowca.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Ananiasz – imię męskie pochodzenia biblijnego. Grecka forma hebrajskiego "Hananiah" – „Jahwe jest łaskawy”. Jednym z patronów tego imienia jest św. Ananiasz z Damaszku.
Ananiasz imieniny obchodzi 25 stycznia, 1 grudnia i 16 grudnia.
Wikipedia
(1.1) W Biblii Ananiasz był arcykapłanem.
Wiktionary
IPA: ãˈnãɲaʃ, AS: ãnãńaš
Wiktionary
Ananiasz z małżonką; Ananiaszowie
SJP.pl
Ananiasz z małżonką; Ananiaszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ananiasza lub z nim związany
SJP.pl
pseudonim utworzony z liter nazwiska autora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj pseudonimu; nazwisko autora zapisane w szyku odwróconym;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Przykładem ananimu może być Iksmoreż – Żeromski.
Wiktionary
IPA: ãˈnãɲĩm, AS: ãnãńĩm
Wiktionary
przymiotnik od: ananim
SJP.pl
kultura ananińska - kultura schyłku epoki brązu i wczesnej epoki żelaza, przypisywana przodkom ludów ugrofińskich dorzecza Wołgi; stworzyła silny ośrodek metalurgiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) psych. osoba charakteryzująca się osobowością anankastyczną, mająca bardzo uporządkowane życie i maniakalnie dążąca do perfekcji kosztem relacji z innymi
Wiktionary
przym. anankastyczny
Wiktionary
natręctwo w postaci przymusu zastanawiania się nad zagadnieniami nonsensownymi; występuje głównie w schizofrenii
SJP.pl
Anankazm – rodzaj obsesji polegający na przymusie zastanawiania się nad niemającymi sensu zagadnieniami lub problemami niemożliwymi do rozwiązania. Termin wprowadził do psychiatrii Karl Jaspers.
Wikipedia
przenośnie: przeznaczenie, fatum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przeznaczenie, fatum
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Ananke ż.
Wiktionary
(1.1) los
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mit. bóg-pająk z legend Afryki Zachodniej;
Wiktionary
Anansi ("Pan Pająk") – postać mitologiczna z legend Afryki Zachodniej, bóg trickster – wielki oszust.
Pierwotnie uważany był za stwórcę świata, później – dawcę kultury. Wyczyny Anansiego są tematem ludowych opowiadań, które występują również w Indiach Zachodnich.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jedna z asan; pozycja leżąca na boku, w której zewnętrzna noga jest uniesiona do góry, a dłoń zewnętrznej ręki chwyta paluch uniesionej stopy
Wiktionary
(1.1) pozycja śpiącego Wisznu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, port nad Morzem Czarnym;
Wiktionary
Anapa (ros. Анапа) – miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, port nad Morzem Czarnym. Około 94 tys. mieszkańców (2021). Jest uzdrowiskiem morskim (wody mineralne, kąpiele błotne). Są tam tereny upraw winnej latorośli.
W mieście rozwinął się przemysł spożywczy i materiałów budowlanych.
Wikipedia
przym. anapski
Wiktionary
wierszowa stopa złożona z trzech sylab: dwóch krótkich i długiej w metryce antycznej, bądź z dwóch nieakcentowanych i akcentowanej w wierszu sylabotonicznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. w wierszach stopa metryczna złożona z dwóch sylab krótkich i jednej długiej;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Od limeryków angielskich wymaga się w zasadzie, by były pisane anapestem (ewentualnie z hiperkataleksą), ale jest to stopa trudna do utrzymania w polszczyźnie.
Wiktionary
IPA: ãˈnapɛst, AS: ãnapest
Wiktionary
przym. anapestyczny
Wiktionary
stan rozrostu komórek występujący w nowotworach złośliwych
SJP.pl
Anaplazja – brak zróżnicowania lub zatrzymanie różnicowania lub proces odróżnicowania się komórek, powstawanie z komórek zróżnicowanych nowych pokoleń komórek o coraz to mniejszym stopniu zróżnicowania albo też zatrzymanie różnicowania (dojrzewania) komórki wraz z zachowaną zdolnością do mnożenia się. Charakterystyczna cecha nowotworów złośliwych. Obecnie uważa się, że w procesie nowotworzenia nie dochodzi do odróżnicowania, a raczej do zablokowania różnicowania.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba wywołana przez bakterie Anaplasma przenoszone przez kleszcze z rodzaju Ixodes, które namnażają się w granulocytach
Wiktionary
Anaplazmoza (łac. "anaplasmosis"), ludzka anaplazmoza granulocytarna (ang. "human granulocytic anaplasmosis", HGA), dawniej określana jako ludzka granulocytarna ehrlichioza (ang. "human granulocytic ehrlichiosis", HGE), odkleszczowa choroba zakaźna wywoływana przez bakterie Gram-ujemne "Anaplasma phagocytophilum".
Wikipedia
(1.1) ludzka anaplazmoza granulocytarna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) brak koordynacji pomiędzy częściami zdania złożonego; odmiana anakolutu
Wiktionary
(1.1) Anapodoton poważnie zawęża swoje znaczenie w stosunku do szerszego pojęcia anakolutu, ale możemy go uznać za jeden z rodzajów anakolutu.
Wiktionary
IPA: ˌãnapɔˈdɔtɔ̃n, AS: ãnapodotõn
Wiktionary
(1.1) anantapodoton
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Anapą, dotyczący Anapy
Wiktionary
(1.1) (…) w rejonach mniejszościowych wielkoruscy brutalnie dusili poczucie narodowe przedstawicieli mniejszości (np. w jednej ze stanic rejonu anapskiego na Kubaniu uwięziono studenta Taranuchę za deklamowanie wierszy klasyka poezji ukraińskiej, Tarasa Szewczenki).
(1.1) Krajowy Komitet WKP(b) powziął 3 września specjalną uchwałę utworzenia partyzanckich zgrupowań: krasnodarskiego, sławiańskiego, noworosyjskiego, anapskiego, nieftiegorskiego, majkopskiego, armawirskiego i soczyńskiego, które zjednoczyły 87 oddziałów partyzanckich, liczących ogółem ponad 5500 ludzi.
Wiktionary
rzecz. Anapa ż.
Wiktionary
przedstawiciel podgromady zauropsydów
SJP.pl
przedstawiciel podgromady zauropsydów
SJP.pl
An
Wikipedia
pogardliwie: anarchista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. środ. polit. anarchista
Wiktionary
rzecz. anarchia, anarchista, anarchistka
Wiktionary
1. sytuacja, w której władze państwowe utraciły kontrolę nad sytuacją w kraju; bezrząd, bezprawie;
2. potocznie: nieprzestrzeganie lub brak obowiązujących zasad; bezład, samowola, chaos;
3. ustrój polityczno-społeczny bez władz państwowych, w którym nie obowiązują przepisy prawa;
4. środowiskowo: duże A wpisane w okrąg; znak anarchistów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy;
(1.2) pot. chaos organizacyjny w instytucji, organizacji lub społeczności
Wiktionary
Anarchia ( ἀναρχία – „bez władcy”) – forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy, ani nie obowiązują żadne normy prawne.
W rozumieniu politycznym (w anarchizmie) to taka struktura, w której państwo zostaje zastąpione przez nieprzymusową i niescentralizowaną organizację społeczeństwa (np. federację autonomicznych miejscowości).
Wikipedia
(1.2) Ingerencje Wietnamu w sprawy wewnętrzne kraju w XV w. oraz zakończone klęską wojny z Birmą w XVI w. (…) doprowadziły Laos do anarchii.
Wiktionary
IPA: ãˈnarxʲja, AS: ãnarχʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. anarch mos., anarchizm m., anarchista m., anarchistka ż., anarchizowanie n.
przym. anarchiczny, anarchistyczny, anarchistowski
Wiktionary
(1.1) bezrząd, bezprawie
(1.2) rozprężenie, rozprzężenie; pot. bezhołowie, wolna amerykanka
Wiktionary
stan chaosu i nieporządku w państwie; anarchia
SJP.pl
związany z anarchią, wynikający z anarchii, właściwy anarchii (np. anarchiczne zachowanie, anarchiczny charakter)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z anarchią
Wiktionary
(1.1) Gorący i żywy temperament włoski, podniecony teoryą anarchiczną, rwał się do czynów, a że stosunki rolnicze w niektórych częściach Włoch są okropne, wybuchły więc tu i ówdzie poruszenia agrarne, a nawet większe ruchy powstańcze, z których najważniejsze były: w r. 1874 w Bolonii i w 1876 w Benevencie. Gorączka ta jednak anarchiczna zaczęła rychło przechodzić.
Wiktionary
rzecz. anarchiczność ż., anarchia ż., anarchista mos., anarchistka ż., anarchizacja ż., anarchizowanie n.
czas. anarchizować ndk.
przym. anarchistowski, anarchistyczny
Wiktionary
1. osoba będąca zwolennikiem anarchizmu (ideologii i ruchu);
2. potocznie: zwolennik braku dyscypliny, anarchii w życiu publicznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik anarchizmu
(1.2) zwolennik kompletnego rozprężenia (anarchii) w życiu publicznym
Wiktionary
(1.2) W Święto Niepodległości znowu naparzali się narodowcy z anarchistami.
Wiktionary
IPA: ˌãnarˈxʲista, AS: ãnarχʹista
Wiktionary
rzecz. anarchizm m., anarchia ż., anarchizacja ż., anarchizowanie n.
:: fż. anarchistka ż.
czas. anarchizować ndk.
przym. anarchiczny, anarchistyczny, anarchistowski
przysł. anarchistycznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwolenniczka anarchizmu
Wiktionary
rzecz. anarchia ż.
:: fm. anarchista mos.
przym. anarchistyczny, anarchistowski, anarchiczny
przysł. anarchistycznie
Wiktionary
przymiotnik od: anarchista
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z anarchistą, dotyczący anarchisty, właściwy anarchiście
Wiktionary
rzecz. anarchista mos., anarchistka ż., anarchizm m., anarchia ż., anarchizacja ż., anarchizowanie n.
czas. anarchizować ndk.
przym. anarchiczny, anarchistyczny
przysł. anarchistycznie
Wiktionary
związany z anarchizmem, właściwy anarchizmowi (np. anarchistyczna polityka, anarchistyczni działacze)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z anarchizmem
Wiktionary
(1.1) Ruch anarchistyczny odznaczał się całkowitą negacją istniejącego porządku społecznego.
Wiktionary
IPA: ˌãnarxʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: ãnarχʹistyčny
Wiktionary
rzecz. anarchista m., anarchistka ż., anarchia ż., anarchizm m., anarchizowanie n.
przym. anarchiczny, anarchistowski
Wiktionary
doprowadzanie do anarchii
SJP.pl
1. ideologia i ruch społeczny głoszące zbędność państwa i wszelkich jego organów, uznające nieograniczoną wolność jednostki za wartość nadrzędną, postulujące oparcie życia społecznego na związkach wolnych gmin;
2. potocznie: propagowanie chaosu i braku dyscypliny w życiu publicznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość;
Wiktionary
Anarchizm – doktryna polityczna i ruch społeczny, które cechują się niechęcią wobec władzy oraz odrzuceniem własności prywatnej i wszelkich przymusowych form hierarchii. Anarchizm wzywa do zniesienia państwa, które uważa za niepotrzebne i szkodliwe.
Wikipedia
(1.1) Krytyka wszechpotężnej monarchii, ośmieszanie jej instytucji i czeskiego życia, rewolucyjność i przez pewien czas nawet anarchizm Haška sprawił, że miał on ciągle konflikty z policją i ówczesnymi przepisami.
Wiktionary
IPA: ãˈnarxʲism̥, AS: ãnarχʹism̦
Wiktionary
rzecz. anarchia ż., anarchista mos., anarchistka ż., anarchizowanie n.
przym. anarchistyczny, anarchistowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) polit. sympatyzowanie z anarchizmem
(1.2) wprowadzanie anarchii, chaosu, zamętu
Wiktionary
rzecz. anarchia ż., anarchizm m., anarchista m., anarchistka ż.
czas. anarchizować
przym. anarchiczny, anarchistyczny, anarchistowski
Wiktionary
doprowadzać do zamętu, chaosu, wywoływać anarchię
SJP.pl
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z anarchizmem
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z anarchoindywidualizmem, właściwy anarchoindywidualizmowi
Wiktionary
rzecz. anarchoindywidualizm m.
Wiktionary
kierunek anarchizmu negujący wszelką władzę państwową, funkcjonowanie instytucji społecznych i prawnych, postulujący niezbędność zachowania w ustroju bezpaństwowym drobnej własności prywatnej równych właścicieli zrzeszonych w wolne gminy; anarchizm indywidualistyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. polit. skrajna forma indywidualizmu, doktryna społeczno-polityczna występująca przeciwko państwu, społeczeństwu, narodowi i rodzinie jako źródłom przymusu i zniewolenia jednostki;
Wiktionary
(1.1) Problematyka amerykańskiego anarchoindywidualizmu, nieobecna w literaturze polskojęzycznej, została omówiona w wielu opracowaniach anglojęzycznych (…)
Wiktionary
przym. anarchoindywidualistyczny
Wiktionary
zwolennik ideologii głoszącej, że należy zlikwidować system państwowy i zastąpić go systemem, w którym istnieje wyłącznie własność prywatna i wolny rynek
SJP.pl
ideologia głosząca, że należy zlikwidować system państwowy i zastąpić go systemem, w którym istnieje wyłącznie własność prywatna i wolny rynek; akap, ankap
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. teoretyczny ustrój polityczny oparty na braku państwa, wymianie własności prywatnej i wolnym rynku
(1.2) polit. ideologia propagująca anarchokapitalizm (1.1)
Wiktionary
An
Wikipedia
kierunek anarchizmu postulujący stworzenie w drodze rewolucji ustroju bezpaństwowego oraz likwidację własności prywatnej i oddanie jej do dyspozycji swobodnie stworzonych kolektywów (wspólnot produkcyjnych); anarchizm kolektywistyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anarchizm kolektywistyczny; doktryna i ruch społeczno-polityczny, postulujące stworzenie w drodze rewolucji ustroju bezpaństwowego opartego na społecznej własności środków produkcji;
Wiktionary
(1.1) Własność środków produkcji w anarchokolektywizmie jest uważana za zbiorową – należy nie do jednostek, ale do stowarzyszeń.
(1.1) Anarchokolektywizm okazywał się za mało konkurencyjny w rywalizacji z komunizmem państwowym. Po prostu w sferze ekonomicznej obiecywał znacznie mniej.
Wiktionary
rzecz. anarchokolektywista mos.
przym. anarchokolektywistyczny
Wiktionary
(1.1) anarchizm kolektywistyczny
Wiktionary
ideologia głosząca absolutną wolność jednostki, nieuznająca przy tym własności prywatnej, a jedynie wspólną; połączenie anarchizmu z komunizmem; komunizm anarchistyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. ideologia i ruch społeczny łączący anarchizm i komunizm, dążący do zniesienia państwa i hierarchii, wprowadzenia wspólnej własności środków produkcji oraz samorządnej, zdecentralizowanej organizacji społeczeństwa opartej na wolnej współpracy i równości
Wiktionary
(1.1) Ruch sprzeciwiał się władzy, promując idee anarchokomunizmu wśród mieszkańców.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. nurt anarchizmu całkowicie odrzucający używanie przemocy, niezależnie od jej formy i celów
Wiktionary
(1.1) anarchizm pacyfistyczny
Wiktionary
1. ideologia głosząca konieczność tworzenia syndykatów robotniczych związków zawodowych, a negująca potrzebę istnienia państwa robotniczego i rządzącej nim partii komunistycznej; połączenie syndykalizmu i anarchizmu;
2. pogląd przypisywany w Polsce opozycji lat 80. przez władze komunistyczne, głoszący nadrzędność związków zawodowych nad partią komunistyczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. ideologia społeczno-polityczna łącząca anarchizm z syndykalizmem; kierunek anarchizmu głoszący, że związki zawodowe (syndykaty) są podstawowym narzędziem walki klasowej oraz przyszłą podstawą organizacji społeczeństwa, opartego na dobrowolnej federacji wolnych zrzeszeń pracowniczych;
Wiktionary
Anarchizm syndykalistyczny (anarchosyndykalizm) – doktryna polityczna i ekonomiczna powstała pod koniec XIX w. z inicjatywy Fernanda Pelloutiera i Georges’a Sorela, będąca syntezą anarchizmu, wolnościowego socjalizmu i komunizmu.
Wikipedia
(1.1) Spróbujcie porównać anarchosyndykalizm z innymi odmianami anarchizmu.
(1.1) Tradycję ruchów i stowarzyszeń, anarchosyndykalizmu, Polacy mają akurat dobrze opanowaną.
Wiktionary
rzecz. anarchosyndykalista mos., anarchosyndykalistka ż.
przym. anarchosyndykalistyczny
Wiktionary
zaburzenie artykulacji wywołane przez porażenie mięśni języka i jamy ustnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. całkowita lub prawie całkowita niemożność artykułowania mowy wskutek uszkodzenia aparatu mowy lub ośrodków nerwowych kontrolujących mowę;
Wiktionary
Anartria – zaburzenie mowy polegające na niemożności tworzenia artykułowanych dźwięków. Przy bardzo dużym nasileniu praktycznie uniemożliwia mówienie. [].
Wikipedia
(1.1) Pacjent doświadczał licznych problemów zdrowotnych i pielęgnacyjnych, takich jak trudności w oddychaniu, dysfagia, anartria i deficyt samoopieki.
Wiktionary
[czytaj: anastas-is] w ikonografii: scena zejścia Jezusa do otchłani, występująca w sztuce bizantyjskiej w II-XIII wieku i europejskiej od X wieku; Anastasis
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
określenie druku otrzymanego metodą chemiczną bez nowego składu
SJP.pl
gatunek rośliny rocznej z rodziny kapustowatych (krzyżowych); zmartwychwstanka, róża jerychońska, ręka Maryi
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Anastazja – żeński odpowiednik imienia Anastazy. Oznacza „zmartwychwstała, wskrzeszona”.
Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Anastazja w 2017 roku zajmowała 41. miejsce w grupie imion żeńskich. W roku 2022 imię Anastazja nosiło w Polsce 22 020 kobiet, co oznacza 128. pozycję na liście najczęściej występujących w kraju imion.
Wikipedia
(1.1) Miała na imię Anastazja i pochodziła z Dalmacji.
Wiktionary
IPA: ˌãnaˈstazʲja, AS: ãnastazʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Anastazy mos.
:: zdrobn. Nastka ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Nastka
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Anastazy – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „wskrzeszenie”, „zmartwychwstanie”. Jego żeńskim odpowiednikiem jest Anastazja.
Anastazy imieniny obchodzi 11 stycznia, 22 stycznia, 21 kwietnia, 27 kwietnia, 20 maja, 30 maja, 11 czerwca, 14 czerwca, 17 sierpnia, 21 sierpnia, 16 października, 5 grudnia, 19 grudnia i 21 grudnia.
Wikipedia
(1.1) Wyszedłem z domu za Anastazym, żeby sprawdzić, gdzie idzie.
Wiktionary
IPA: ˌãnaˈstazɨ, AS: ãnastazy
Wiktionary
rzecz. Anastazja ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. połączenie naturalne lub sztucznie wytworzone, umożliwiające przepływ między strukturami organizmu (naczyniami, przewodami, włóknami)
(1.2) biol. połączenie między różnymi elementami tego samego organizmu
(1.3) geol. niewielki, nieregularny i często kręty kanał krasowy rozwinięty wzdłuż szczeliny lub powierzchni międzyławicowej w skale
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. anastomotyczny
Wiktionary
(1.1) zespolenie
Wiktionary
powtórzenie wyrazów w szyku odwróconym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. figura stylistyczna, która polega na odwróceniu zwykłej kolejności wyrazów w zdaniu lub wersie (w celu nadania wypowiedzi tonu bardziej poetyckiego albo dramatycznego)
Wiktionary
Anastrofa (gr. ἀναστροφή "anastrophḗ" „odwrócenie”), epanastrofa (gr. ἐπαναστροφή "epanastrophḗ") – figura retoryczna polegająca na powtórzeniu wyrazów w odwróconym porządku. Np. zamiast „Witam was, lordowie”, „Was witam, lordowie”. Często używana przez mistrza Yodę w filmie "Gwiezdne wojny".
Wikipedia
(1.1) W anastrofie słowa lub frazy są ustawiane w sposób nietypowy.
Wiktionary
(1.1) szyk przestawny
Wiktionary
obiektyw nie wykazujący astygmatyzmu, jak również i innych wad optycznych dzięki zastosowaniu odpowiednich soczewek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fot. rodzaj obiektywu fotograficznego o bardzo dobrze skorygowanych aberracjach optycznych; obiektyw, który daje ostry obraz bez zniekształceń
Wiktionary
Anastygmat – obiektyw fotograficzny ze skorygowaną aberracją sferyczną, komą i astygmatyzmem.
Pierwszym obiektywem tego typu był powstały około 1866 r. koncentryczny obiektyw Rossa. Bardziej znanym, jaśniejszym i udanym rozwiązaniem były zaprojektowane w latach 1890–1893, przez Paula Rudolpha z zakładów Zeissa, obiektywy serii początkowo znanej jako "Anastigmaty" (później przemianowane na Protary). Praktycznie wszystkie współczesne obiektywy fotograficzne są anastygmatami.
Wikipedia
przywrócenie określonemu zabytkowi lub zespołowi architektonicznemu właściwych mu cech i walorów kompozycyjnych; rekompozycja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. rekonstrukcja budowli z oryginalnych elementów przy minimalnym uzupełnieniu braków; ponowne złożenie zrujnowanych zabytków
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Przykładami zastosowania anastylozy są prace konserwatorskie w Angkor Wat w Kambodży czy Akropol ateński w Grecji.
Wiktionary
bogini w mitologii kananejskiej
SJP.pl
An
Wikipedia
skrót od: anatomia, anatomiczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Anathana|ref=tak., rodzaj ssaka z rodziny tupajowatych
Wiktionary
(1.1) Anatany prowadzą samotniczy tryb życia.
Wiktionary
minerał, odmiana dwutlenku tytanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. odmiana polimorficzna dwutlenku tytanu;
Wiktionary
Anataz (Oktaedryt) – minerał, odmiana polimorficzna dwutlenku tytanu. Według ustaleń Louisa Nicolasa Vauquelina jego właściwości są analogiczne do rutylu. Pierwszy raz o tym minerale pisano w roku 1738. Nazwa wywodzi się z greckiego słowa "anatasis", oznaczającego wydłużenie (rozciągnięcie), co nawiązuje do pokroju minerału.
Wikipedia
przym. anatazowy
Wiktionary
proces zachodzący w głębi skorupy ziemskiej prowadzący do nagromadzenia wtórnej magmy; palingeneza
SJP.pl
Anateksis – proces zachodzący w głębi skorupy ziemskiej, polegający na stopniowym upłynnianiu składników dużych kompleksów skał wskutek wzrostu temperatury. Poszczególne składniki skały wytapiane są według kolejności określanej ich temperaturą topnienia. Produkty anateksis mogą zostać w skale macierzystej lub pod wpływem ciśnienia wyciskane są pomiędzy składniki nieupłynnione i gromadzą się w zdolnej do tworzenia intruzji masie wtórnej magmy.
Wikipedia
1. klątwa kościelna; ekskomunika;
2. przenośnie: surowa krytyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kośc. klątwa kościelna, wyklęcie, wykluczenie ze społeczności; potępienie poglądów heretyckich;
(1.2) daw. kośc. osoba, przedmiot lub nauka dotknięta klątwą kościelną
(1.3) przen. książk. potępienie, wykluczenie z jakiegoś środowiska
Wiktionary
(1.1) Trudno przy tym oprzeć się wrażeniu, iż anatema , którą Kościoły zwykłe były obkładać taniec, przyczyniała się [—] wbrew intencjom kleru [—] do swobodnego w nim zachowania.
(1.3) Obłożony rodową, sąsiedzką i środowiskową anatemą, wyjechał z żoną do Rosji i wszelki słuch o nim raz na zawsze zaginął.
Wiktionary
IPA: ˌãnaˈtɛ̃ma, AS: ãnatẽma
Wiktionary
czas. anatematyzować ndk.
Wiktionary
(1.1) klątwa kościelna, ekskomunika
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żart. lęk przed byciem obserwowanym przez kaczkę
Wiktionary
zasada buddyjska, zgodnie z którą dusza jest nietrwała i śmiertelna; przeciwstawna zasadzie reinkarnacji; anatta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) buddyjska doktryna (godzona na różne sposoby z reinkarnacją), zgodnie z którą nie istnieje trwała dusza (atman), ani w ogóle nic trwałego;
Wiktionary
Anatman (skr. "nie-ja", w języku pali "anatta") – podstawowa doktryna buddyjska, według której nie istnieje nic takiego jak atman (dusza).
Wikipedia
IPA: ãˈnatmãn, AS: ãnatmãn
Wiktionary
(1.1) inna pisownia: anatta
Wiktionary
zasada pobierania odsetek od odsetek; procent składany
SJP.pl
Anatocyzm (z gr. "ανατοκισμός", trb. "anatokismós", procent składany, kapitalizacja odsetek) – naliczanie odsetek od zaległych odsetek.
Prawo rzymskie nazywało je "usurae usurarum". Były one zakazane.
W polskim prawie obowiązuje zakaz anatocyzmu. Jego celem jest ochrona dłużnika przed nadmiernymi obciążeniami z tytułu odsetek.
Wikipedia
fragmenty bakterii lub całe bakterie, które pozbawiono zdolności chorobotwórczych, mogące stymulować układ odpornościowy organizmu do produkcji przeciwciał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. toksyna bakteryjna pozbawiona szkodliwych właściwości po unieczynnieniu chemicznym bądź fizycznym, ale zachowująca zdolność wywoływania odpowiedzi immunologicznej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Anatoksyny można stosować w szczepionkach ochronnych.
Wiktionary
(1.1) toksoid
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Anatol, Anatoliusz ( ἀνατολικός – pochodzący ze Wschodu; analogiczne pochodzenie ma nazwa Anatolii, krainy w Azji Mniejszej) – męskie imię pochodzenia greckiego.
Żeńskie odpowiedniki tego imienia: Anatolia, Anatola.
Anatol imieniny obchodzi: 20 marca, 2 maja, 3 czerwca, 3 lipca i 20 listopada.
Wikipedia
(1.1) Anatol wrócił do Prefektury z paszportem i tu grubas konstatuje, że i w paszporcie rok 1918 jest wydrapany i zamieniony na 1919.
Wiktionary
IPA: ãˈnatɔl, AS: ãnatol
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
zdrobnienie od: Anatol (imię męskie)
SJP.pl
kraina w Turcji pokrywająca się z półwyspem Azja Mniejsza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna i region współczesnej Turcji obejmujący półwysep Azji Mniejszej;
(1.2) rzad. imię|polski|ż.;
Wiktionary
Anatolia ( Anadolu) – kraina historyczna w Turcji. Obejmuje cały półwysep Azji Mniejszej oraz część terenów na wschód od niego. Jej powierzchnia stanowi w zaokrągleniu 2/3 powierzchni całego państwa.
Wikipedia
(1.1) Erzurum jest miastem w Anatolii wschodniej w Turcji.
Wiktionary
IPA: ˌãnaˈtɔlʲja, AS: ãnatolʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Anatolijczyk mos., Anatolijka ż., anatolian mzw.
przym. anatolijski, anatolski
Wiktionary
(1.1) Azja Mniejsza
(1.2) Anatola
Wiktionary
rasa psów z grupy molosów wyhodowana w Turcji; anatolijski pies pasterski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. rasa psów z grupy molosów;
Wiktionary
Anatolijski pies pasterski (oryginalna nazwa "anadolu çoban köpeği") – rasa psa zaliczana do grupy molosów w typie górskim, wyhodowana w Anatolii (Turcja) jako pies pasterski do pilnowania owiec. W języku polskim używane są jeszcze nazwy owczarek anatolijski i anatolijski pies pasterski. Nie podlega próbom pracy. W 2018 FCI zmieniło oficjalnie nazwę rasy na Kangal Çoban Köpeği (potocznie Kangal).
Wikipedia
IPA: ˌãnaˈtɔlʲjãn, AS: ãnatolʹi ̯ãn
Wiktionary
rzecz. Anatolia ż., Anatolijczyk ż., Anatolijka ż.
przym. anatolijski, anatolski
Wiktionary
(1.1) owczarek anatolijski
Wiktionary
rosyjskie imię męskie
SJP.pl
mieszkaniec Anatolii (krainy w Turcji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Anatolii
Wiktionary
IPA: ˌãnatɔˈlʲijt͡ʃɨk, AS: ãnatolʹii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Anatolia ż.
:: fż. Anatolijka ż.
przym. anatolijski, anatolski
Wiktionary
mieszkanka Anatolii (krainy w Turcji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Anatolii
Wiktionary
IPA: ˌãnatɔˈlʲijka, AS: ãnatolʹii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Anatolia ż.
:: fm. Anatolijczyk mos.
przym. anatolijski, anatolski
Wiktionary
→ Anatolia (kraina w Turcji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Anatolii, związany z Anatolią
Wiktionary
(1.1) Kapadocja to kraina położona na Wyżynie Anatolijskiej, między Morzem Czarnym a górami Taurus.
Wiktionary
IPA: ˌãnatɔˈlʲijsʲci, AS: ãnatolʹii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Anatolia ż., Anatolijczyk mos., Anatolijka ż., anatolian mzw.
przym. anatolski
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Anatoli lub z nią związany
SJP.pl
Anatol z małżonką; Anatolowie
SJP.pl
Anatol z małżonką; Anatolostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Anatola lub z nim związany
SJP.pl
1. → Anatolia (kraina historyczna w Turcji);
2. alaktaga anatolska - gatunek gryzonia z rodziny skoczkowatych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. związany z Anatolią, dotyczący Anatolii
Wiktionary
rzecz. Anatolia ż., Anatolijczyk mos., Anatolijka ż., anatolian mzw.
przym. anatolijski
Wiktionary
(1.1) współcz. anatolijski
Wiktionary
specjalista w dziedzinie anatomii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) uczony lub lekarz zajmujący się anatomią
Wiktionary
IPA: ãˈnatɔ̃m, AS: ãnatõm
Wiktionary
przym. anatomiczny, anatomopatologiczny
przysł. anatomicznie
rzecz. anatomia ż., anatomopatolog m., anatomik m.
Wiktionary
1. dział biologii zajmujący się badaniem budowy i kształtu ciała żywych organizmów;
2. budowa ciała organizmów żywych;
3. przenośnie: dokładny opis i analiza czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. budowa organizmów żywych
(1.2) biol. nauka o anatomii (1.1);
(1.3) książk. przen. szczegóły działania lub funkcjonowania czegoś
(1.4) pot. lekcja, zajęcia z anatomii (1.2)
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „anatom”. Zobacz też: wyspa Anatom.
Ta strona dotyczy biologii. Zobacz też: anatomia (ujednoznacznienie).
Anatomia (z gr. "anatomē" „sekcja (zwłok), krajanie” od "anatémnein" „pociąć”) – dział biologii, nauka zajmująca się badaniem budowy organizmów. Przedmiotem zainteresowania różnych działów anatomii jest badanie położenia, kształtu, składu oraz ewolucji narządów, tkanek i komórek.
Wikipedia
(1.1) Anatomię żaby przerabialiśmy w piątej klasie.
(1.2) Na uczelniach wyższych uczy się anatomii człowieka.
(1.3) Trzeba poznać anatomię tej maszyny.
Wiktionary
IPA: ˌãnaˈtɔ̃mʲja, AS: ãnatõmʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. anatom m., anatomik m., anatomista m., anatomizowanie n.
czas. anatomizować
przym. anatomiczny
przysł. anatomicznie
Wiktionary
skr. anat.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) zgodnie z anatomią
Wiktionary
(1.1) Anatomicznie serce nie leży idealnie po lewej stronie, lecz bardziej centralnie
Wiktionary
rzecz. anatomik mos., anatom mos., anatomia ż.
przym. anatomiczny
Wiktionary
dotyczący anatomii i morfologii (np. cechy anatomiczno-morfologiczne)
SJP.pl
1. związany z anatomią, nauką o budowie organizmów żywych;
2. związany z budową organizmu żywego, nawiązujący do jego budowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z anatomią, dotyczący anatomii
przymiotnik jakościowy
(2.1) przystosowany do budowy ciała ludzkiego
Wiktionary
(1.1) Diagnostyka nadprodukcji hormonów obejmuje testy laboratoryjne mierzące poziom hormonów we krwi lub moczu, testy dynamiczne oceniające funkcję gruczołów oraz badania obrazowe (USG, TK, MRI) identyfikujące potencjalne zmiany anatomiczne.
Wiktionary
IPA: ˌãnatɔ̃ˈmʲit͡ʃnɨ, AS: ãnatõmʹičny
Wiktionary
rzecz. anatomia ż., anatom m., anatomik m., anatomiczka ż., anatomiczność ż.
przysł. anatomicznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. anatom
Wiktionary
IPA: ˌãnaˈtɔ̃mʲik, AS: ãnatõmʹik
Wiktionary
rzecz. anatom m., anatomia ż.
przym. anatomiczny
przysł. anatomicznie
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: anatomia
Wiktionary
IPA: ˌãnaˈtɔ̃mʲjɔ, AS: ãnatõmʹi ̯o
Wiktionary
przeprowadzać analizę budowy ciała
SJP.pl
specjalista, naukowiec zajmujący się badaniem zmian w budowie tkanek i narządów wywołanych chorobą; patomorfolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. specjalista badający patologie w narządach, tkankach i komórkach
Wiktionary
rzecz. anatom mos.
przym. anatomopatologiczny
Wiktionary
dział anatomii zajmujący się badaniem zmian w budowie tkanek i narządów wywołanych chorobą; anatomia patologiczna, patomorfologia
SJP.pl
przymiotnik od: anatomopatologia; charakterystyczny dla anatomopatologii, działu anatomii zajmującego się badaniem zmian w budowie tkanek i narządów wywołanych chorobą (np. badania anatomopatologiczne), związany z tym działem; patomorfologiczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z anatomią patologiczną, dotyczący anatomii patologicznej
Wiktionary
rzecz. anatom mos., anatomia patologiczna ż., anatomopatolog mos.
Wiktionary
zasada buddyjska, zgodnie z którą dusza jest nietrwała i śmiertelna; przeciwstawna zasadzie reinkarnacji; anatman
SJP.pl
skrót od: African National Congress (Afrykański Kongres Narodowy) - centrolewicowa partia polityczna rządząca RPA od 1994 roku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w metryce antycznej: ostatnia sylaba wersu o nieustalonej postaci iloczasowej
SJP.pl
Anceps (z łac. "syllaba anceps") – w greckiej i rzymskiej poezji opartej na iloczasie sylaba obojętna dla metrum pod względem długości.
Wikipedia
bardzo stary, właściwy przodkom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący przodków
Wiktionary
krzyż egipski, talizman powszechny w starożytnym Egipcie; ankh
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) staroż. rel. egipski hieroglif symbolizujący życie;
Wiktionary
Anch, ankh, krzyż egipski ( crux ansata) – w mitologii egipskiej hieroglif oznaczający życie. Anch w starożytnym Egipcie był symbolem życia i dlatego miał zapewniać dostatnie oraz wieczne życie. Był znakiem-amuletem, ochraniającym zarówno w życiu doczesnym, jak i pozagrobowym. Współcześnie nadaje mu się[] mistyczne oraz magiczne znaczenie.
Wikipedia
(1.1) ankh, krzyż egipski
Wiktionary
rodzaj roślinożernego dinozaura z podrzędu zauropodomorfów
SJP.pl
Anchizaur ("Anchisaurus") – roślinożerny zauropodomorf z rodziny anchizaurów (Anchisauridae).
Wikipedia
klad dinozaurów z podrzędu zauropodomorfów
SJP.pl
An
Wikipedia
mityczny król Dardanos, syn Kapysa i Temiste
SJP.pl
An
Wikipedia
[czytaj: anszuA lub ąszuA] konserwa z solonych sardeli, zwykle ostro przyprawiona; anchovy, anchovies
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. określenie przetworów z solonych sardeli europejskich, pikantnych w smaku (niekiedy podfermentowanych), zwykle w postaci fileta, koreczka lub pasty;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Okazało się, że najbardziej przypadła jej do gustu pizza z oliwkami i anchois.
Wiktionary
IPA: ãw̃ʃuˈwa, AS: ãũ̯šuu̯a
Wiktionary
[czytaj: ANkeridż] miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
Anchorage (oficjalnie Municipality of Anchorage) – skonsolidowane miasto-okręg ( consolidated city-borough) w Stanach Zjednoczonych położony w stanie Alaska nad Zatoką Cooka (Ocean Spokojny). Obecny status miasto uzyskało w 1975 roku. Miasto zamieszkuje 279 671 osób (2007), czyli ponad 40% wszystkich mieszkańców Alaski. W roku 2023 liczba mieszkańców wzrosła do 286 075 osób, a gęstość zaludnienia do 56,3 osoby/km².
Wikipedia
[czytaj: änczewi] rybka, sardela, zwłaszcza w konserwach, ostro przyprawiona
SJP.pl
Anchovy – miasto na Jamajce wchodzące w skład regionu Saint James. Według spisu ludności z 1991 roku miasto zamieszkiwały 3633 osoby. Według szacowanych danych na rok 2010 w miejscowości mieszkało 4269 osób.
Wikipedia
naturalny barwnik czerwony występujący w korzeniach alkanny i farbownika; alkanina
SJP.pl
[czytaj: ankora] określenie wykonawcze: jeszcze; często występuje w powiązaniu z innymi określeniami
SJP.pl
gwarowo: ubranie męskie, garnitur męski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Poznań,Śląsk Cieszyński,Bukowina,Spisz,Grudziądz,Małopolska południowa., gwara. więz. uczn. garnitur
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. ubranie (komplet)
(1.3) uczn. wyjściowe, odświętne ubranie
Wiktionary
(1.1) Mój fater łaziłby w tym ancugu durś, bez niedziela i bez tydzień.
(1.1) O, zaraz, mam tu piękny ancug z westką i do tego jeszcze elegancki kapelinder, w sam raz wszystko dla pana, jakby było specjalnie uszyte na miarę.
Wiktionary
(1.1) gangol, reg-pl|Poznań|ańcug., reg-pl|Poznań|anzug.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Nowy Sącz. urwis, ktoś uciążliwyfakt.
(1.2) gw-pl|Ropczyce. antychryst
Wiktionary
(1.1) Nale z njygo ancykrys!
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. antychryst, diabeł
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. rel. bezbożnik, niewierzący
Wiktionary
(1.1) jancykryst
(1.2) jancykryst
Wiktionary
przedstawiciel podrzędu wymarłych ssaków nieparzystokopytnych
SJP.pl
podrząd wymarłych ssaków nieparzystokopytnych
SJP.pl
Ancylopody (Ancylopoda) – podrząd wymarłych ssaków nieparzystokopytnych.
Ancylopody występowały od wczesnego eocenu po plejstocen półkuli północnej, a jeden rodzaj — w miocenie na kontynencie afrykańskim. Odkryto formy ancylopodów, u których zamiast kopyt występowały pazury.
Wikipedia
pasożytnicza choroba człowieka i zwierząt wywoływana przez nicienie tęgoryjce, objawiająca się m.in. niedokrwistością; ankylostomiaza; anemia górników
SJP.pl
choroba wywołana przez tęgoryjca dwunastniczego; ancylostomoza, "choroba górnicza"
SJP.pl
łobuz, urwis, rozrabiaka; ancymonek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) urwis udający niewiniątko
Wiktionary
łobuz, urwis, rozrabiaka, ancymon
SJP.pl
skrót od: andante
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
gladiator rzymski walczący na ślepo w hełmie zakrywającym oczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. rzymski gladiator walczący w hełmie zakrywającym oczy;
Wiktionary
Andabata (andabates) (od gr. ἀναβάτης anabatès) – konny gladiator walczący ślepo w hełmie pozbawionym otworów na oczy.
Ta kategoria gladiatorów popularna była za czasów Cycerona[].
Wikipedia
(1.1) Kto padł, podnosił palce do góry, błagając tym znakiem litości, lecz na początku widowiska lud zwykle domagał się śmierci ranionych, zwłaszcza gdy chodziło o andabatów, którzy mając twarze zakryte, pozostawali mu nieznani.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. lub rzad. związany z Andaluzją
Wiktionary
rzecz. andaluzyjski mrz., Andaluzja ż.
przym. andaluzyjski
Wiktionary
(1.1) andaluzyjski
Wiktionary
1. kraina historyczna w Hiszpanii;
2. region autonomiczny w Hiszpanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina w południowej Hiszpanii
(1.2) geogr. adm. wspólnota autonomiczna położona w południowej Hiszpanii;
Wiktionary
Andaluzja (hiszp. "Andalucía", z arab. "Al-Andalus", pierwotna nazwa nawiązywała do Wandalów) – najludniejsza i druga pod względem powierzchni wspólnota autonomiczna położona w południowej Hiszpanii, obejmuje większą część regionu historycznego o tej samej nazwie oraz pasmo górskie na północy Sierra Morena. Graniczy na północy z Estremadurą i Kastylią-La Manchą, na wschodzie Murcją, a na zachodzie z Portugalią.
Wikipedia
(1.1) Głównym miastem Andaluzji jest Sewilla.
Wiktionary
IPA: ˌãndaˈluzʲja, AS: ãndaluzʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. andaluzyjski mrz., Andaluzyjczyk mos., Andaluzyjka ż., andaluzyt mrz., andaluz mzw.
przym. andaluzyjski, andaluski, andaluzytowy
Wiktionary
(1.1) hist. al-Andalus, Al-Andalus
Wiktionary
mieszkaniec Andaluzji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Andaluzji
Wiktionary
(1.1) Pablo pochodzi z Sewilli, więc jest Andaluzyjczykiem.
Wiktionary
IPA: ˌãndaluˈzɨjt͡ʃɨk, AS: ãndaluzyi ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Andaluzja ż.
:: fż. Andaluzyjka ż.
przym. andaluzyjski
Wiktionary
mieszkanka Andaluzji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Andaluzji
Wiktionary
IPA: ˌãndaluˈzɨjka, AS: ãndaluzyi ̯ka
Wiktionary
rzecz. Andaluzja ż., andaluzyt mrz.
:: fm. Andaluzyjczyk mos.
przym. andaluzyjski, andaluzytowy
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Andaluzją, wywodzący się z Andaluzji
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. dialekt andaluzyjski języka hiszpańskiego
Wiktionary
IPA: ˌãndaluˈzɨjsʲci, AS: ãndaluzyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Andaluzja ż., Andaluzyjczyk mos., Andaluzyjka ż., andaluzyt mrz.
przym. andaluzytowy, andaluski
Wiktionary
minerał, odmiana polimorficzna krzemianu glinu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. rzadki minerał należący do grupy krzemianów;
Wiktionary
Andaluzyt – rzadki minerał należący do grupy krzemianów. Jego nazwa pochodzi od Andaluzji (Hiszpania), gdzie po raz pierwszy minerał ten znaleziono (Delamétherie 1798 r.).
Wikipedia
(1.1) Czy andaluzyt zalicza się do glinokrzemianów?
Wiktionary
IPA: ˌãndaˈluzɨt, AS: ãndaluzyt
Wiktionary
rzecz. andaluzyjski mrz., Andaluzja ż., Andaluzyjczyk mos., Andaluzyjka ż.
przym. andaluzytowy, andaluzyjski
Wiktionary
część nazw wielu wysp w archipelagu Andamany, m.in. Andaman Środkowy, Mały Andaman
SJP.pl
mieszkaniec Andamanów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. rdzenny mieszkaniec Andamanów;
Wiktionary
rzecz. Andamany nmos.
:: fż. Andamanka ż.
przym. andamański
Wiktionary
mieszkanka Andamanów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. rdzenna mieszkanka wysp Andamanów;
Wiktionary
rzecz. Andamany nmos.
:: fm. Andamanin mos.
przym. andamański
Wiktionary
archipelag leżący na Oceanie Indyjskim pomiędzy Zatoką Bengalską a Morzem Andamańskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. archipelag leżący na Oceanie Indyjskim pomiędzy Zatoką Bengalską a Morzem Andamańskim;
Wiktionary
Andamany – archipelag leżący na Oceanie Indyjskim pomiędzy Zatoką Bengalską a Morzem Andamańskim. Wchodzi w skład indyjskiego terytorium związkowego Andamany i Nikobary.
Archipelag, długości 352 km i szerokości do 51 km, składa się z 572 wysp, z których 26 jest zamieszkanych. Od Nikobarów oddziela je Kanał Dziesiątego Stopnia. Andamany zajmują powierzchnię 6408 km² i zamieszkuje je 314 239 mieszkańców (2001). Stolicą i głównym ośrodkiem jest Port Blair.
Wikipedia
rzecz. Andamanin mos., Andamanka ż.
przym. andamański
Wiktionary
→ Andamany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Andamanami, dotyczący Andamanów
Wiktionary
rzecz. Andamany nmos., Andamanin mos., Andamanka ż.
Wiktionary
określenie wykonawcze: umiarkowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. umiarkowanie wolno wykonana część utworu, szybsza niż adadżio
(1.2) muz. utwór wykonany w umiarkowanie wolnym tempie
przymiotnik
(2.1) muz. umiarkowanie wolny
przysłówek
(3.1) muz. umiarkowanie wolno
Wiktionary
IPA: ãnˈdãntɛ, AS: ãndãnte
Wiktionary
określenie wykonawcze: nieco szybciej niż andante
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. część utworu nieco szybsza niż andante
(1.2) muz. utwór wykonany nieco szybciej niż andante
przymiotnik
(2.1) muz. nieco szybszy niż andante
przysłówek
(3.1) muz. nieco szybciej niż andante
Wiktionary
IPA: ˌãndãnˈtʲĩnɔ, AS: ãndãntʹĩno
Wiktionary
członek dynastii wywodzącej się od hrabiów i książąt andegaweńskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. monarcha wywodzący się z dynastii andegaweńskiej
Wiktionary
(1.1) Ta linia Andegawenów wygasła na Karolu IV z Maine, tytularnym królu Neapolu w 1481
Wiktionary
rzecz. Andegaweńczyk mos., Andegawenia ż.
:: fż. Andegawenka ż.
przym. andegaweński
Wiktionary
dynastia wywodząca się od hrabiów i książąt andegaweńskich; Andegawenowie
SJP.pl
kraina historyczna we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w zachodniej Francji, w dorzeczu dolnej Loary;
Wiktionary
Andegawenia ( Anjou, Andegavia) – kraina historyczna w zachodniej Francji, w dorzeczu dolnej Loary.
W okresie rzymskim była zamieszkiwana przez galijskie plemiona Andekawów. W X wieku była hrabstwem francuskim. W 1154 przeszła w posiadanie Plantagenetów. W 1205 została odzyskana dla Francji przez Filipa II Augusta. Od 1360 znajdowała się jako księstwo w rękach dynastii Andegawenów neapolitańskich. W 1487 została ostatecznie włączona do Francji.
Wikipedia
rzecz. Andegawen mos., Andegaweńczyk mos., Andegawenka ż., Andegaw mrz.
przym. andegaweński, andegawski
Wiktionary
mieszkanka Andegawenii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Andegawenii
Wiktionary
rzecz. Andegawenia ż.
:: fm. Andegaweńczyk mos.
przym. andegaweński
Wiktionary
dynastia wywodząca się od hrabiów i książąt andegaweńskich; Andegaweni
SJP.pl
Zo
Wikipedia
mieszkaniec Andegawenii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Andegawenii
Wiktionary
rzecz. Andegawenia ż.
:: fż. Andegawenka ż.
przym. andegaweński
Wiktionary
przymiotnik od: Andegawenia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Andegawenią, dotyczący Andegawenii
(1.2) związany z Andegawenami (dynastią)
Wiktionary
(1.1) Termin wina z Doliny Loary mówi więc niewiele i lepiej rzecz uściślać: wina nantejskie, andegaweńskie, tureńskie, orleańskie czy wreszcie wina znad środkowej Loary.
Wiktionary
rzecz. Andegawen mos., Andegaweńczyk mos., Andegawenia ż., Andegawenka ż.
Wiktionary
miasto w Belgii
SJP.pl
Anderlecht – miasto i gmina w Belgii, jedna z 19 w dwujęzycznym Regionie Stołecznym Brukseli, w Okręgu Stołecznym Brukseli, połączona z resztą Brukseli 5. linią metra.
W miejscowości jest kilka historycznie i architektonicznie wyodrębnionych dzielnic, jedną z najciekawszych jest dzielnica zwana La Roue "(Het Rad)". Inne dzielnice w mieście: Veeweyde "(Veeweide)", Cureghem "(Kuregem)", Scheut, Neerpede. Do miasta należy również wieś Moortebeek.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
taki jak u Andersena, charakterystyczny dla Andersena
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: żołnierz Armii Polskiej utworzonej w ZSRR pod dowództwem generała Władysława Andersa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślinożerny dinozaur z infrarzędu zauropodów
SJP.pl
Andezaur ("Andesaurus delgadoi") jaszczur andyjski – roślinożerny, czworonożny zauropod z rodziny andezaurów (Andesauridae), spokrewniony z saltazaurem.
Żył w okresie kredy (ok. 110-95 mln lat temu) na terenach Ameryki Południowej. Długość ciała ok. 15-18 m, masa 7-10 t. Jego szczątki znaleziono w Argentynie (w prowincji Neuquén).
Wikipedia
minerał z grupy plagioklazów, glinokrzemian sodu i wapnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z grupy plagioklazyagioklazów, glinokrzemian sodu i wapnia;
Wiktionary
Andezyn – minerał z gromady krzemianów zaliczany do plagioklazów. Należy do grupy minerałów pospolitych.
Nazwa pochodzi od Andów, gdzie pospolicie występuje.
Wikipedia
(1.1) Minerały tej grupy – głównie labrador i andezyn – posiadają zdolność tzw. iryzacji.
Wiktionary
rzecz. Andy nmos., andezyt mrz.
przym. andyjski, andezytowy
Wiktionary
drobnoziarnista wulkaniczna skała wylewna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. obojętna skała magmowa wylewna lub subwulkaniczna;
Wiktionary
Andezyt – obojętna skała wulkaniczna lub subwulkaniczna o strukturze porfirowej.
W skład andezytu wchodzą: plagioklazy, biotyt, pirokseny i amfibole. Andezyt ma barwę szarą, brunatną, zieloną lub czarną. Andezyty pienińskie mają barwy białe do jasnoszarych, z czarnymi kryształkami amfiboli.
Wikipedia
przym. andezytowy
rzecz. andezyn mrz.
Wiktionary
→ andezyt
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) miner. związany z andezytem, dotyczący andezytu
Wiktionary
rzecz. andezyt mrz., andezyn mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, przy granicy z Kirgistanem, siedziba administracyjna wilajetu;
Wiktionary
An
Wikipedia
przym. andiżański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Andiżanem, dotyczący Andiżanu
Wiktionary
rzecz. Andiżan mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w obwodzie wołogodzkim Rosji, uchodząca do jeziora Onega
Wiktionary
przym. andomski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Andomą, dotyczący Andomy
Wiktionary
rzecz. Andoma ż.
Wiktionary
andoniedźwiedź okularowy - gatunek niedźwiedzia; niedźwiedź andyjski, niedźwiedź okularowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Tremarctos|Gervais|ref=tak., rodzaj drapieżnych ssaków z rodziny niedźwiedziowatych występujących w Ameryce Południowej;
(1.2) zool. niedźwiedź z rodzaju andoniedźwiedzi (1.1)
Wiktionary
Andoniedźwiedź ("Tremarctos") – rodzaj ssaków z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae).
Wikipedia
(1.2) Zdjęcia andoniedźwiedzia zrobił w Kolumbii.
Wiktionary
rzecz. niedźwiedź mzw.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
państwo w Europie i stolica tegoż państwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią;
(1.2) geogr. stolica państwa Andora (1.1);
(1.3) geogr. miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Liguria, w prowincji Savona;
Wiktionary
Andora, Księstwo Andory (kat. Principat d’Andorra []), nazwa historyczna (własna, tj. endonim): "Doliny Andory" (kat. Les Valls d’Andorra) – małe państwo w południowo-zachodniej Europie, bez dostępu do morza. Leży w Pirenejach, granicząc od północy z Francją, a od południa z Hiszpanią.
Wikipedia
(1.1) Czemu przegraliśmy z Andorą?
Wiktionary
IPA: ãnˈdɔra, AS: ãndora
Wiktionary
rzecz. Andorka ż., Andorczyk mos., andorczyk mos., andorka ż.
przym. andorski
Wiktionary
(1.1) urz. Księstwo Andory
Wiktionary
mieszkaniec Andory (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Andory (miasta - stolicy państwa Andora)
Wiktionary
IPA: ãnˈdɔrt͡ʃɨk, AS: ãndorčyk
Wiktionary
rzecz. Andora ż., Andorczyk mos., Andorka ż.
:: fż. andorka ż.
przym. andorski
Wiktionary
mieszkanka Andory (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Andory (stolicy państwa Andora)
Wiktionary
IPA: ãnˈdɔrka, AS: ãndorka
Wiktionary
rzecz. Andora ż., Andorczyk mos., Andorka ż.
:: fm. andorczyk mos.
przym. andorski
Wiktionary
→ Andora
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Andory (państwa)
(1.2) odnoszący się do Andory (miasta)
Wiktionary
(1.1) Granicę hiszpańsko-francuską czy też andorską można przejść w górach bez problemu.
Wiktionary
IPA: ãnˈdɔrsʲci, AS: ãndorsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Andora ż., Andorczyk mos., Andorka ż., andorczyk mos., andorka ż.
Wiktionary
minerał, siarczek ołowiu, srebra i antymonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z grupy siarczków, zawiera antymon, ołów, srebro i siarkę;
Wiktionary
Andoryt – minerał klasy siarczków.
Wikipedia
przym. andorytowy
Wiktionary
rodzaj ptaków z podrodziny tukanów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Andigena|Gould|ref=tak., ptak z podrodziny tukanów występujący w Ameryce Południowej
Wiktionary
(1.1) Samice andotukanów mają krótsze dzioby.
Wiktionary
rzecz. tukan mzw.
Wiktionary
rodzaj gryzoni z rodziny chomikowatych
SJP.pl
Andowiak ("Thomasomys") – rodzaj ssaków z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Wikipedia
minerał, krzemian wapnia i żelaza, z grupy granatów; jego odmiany barwne to m.in. demantoid (zielona) i melanit (brunatnoczarna)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. miner. minerał z gromady krzemianów, odmiana granatu;
Wiktionary
Andradyt – minerał z gromady krzemianów, odmiana granatu. Należy do grupy minerałów stosunkowo rzadkich.
Nazwę nadał mu w 1868 r. James Dwight Dana, na cześć brazylijskiego mineraloga Joségo Bonifáciego de Andrady, który po raz pierwszy opisał ten kamień w 1800 r. Okaz o wartości jubilerskiej został znaleziony po raz pierwszy w 1978 r.
Wikipedia
osoba zajmująca się andragogiką
SJP.pl
Andragog – osoba, która planuje, organizuje i prowadzi działalność dydaktyczno-wychowawczą lub terapeutyczną dorosłych w różnych placówkach i instytucjach.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z andragogiką, dotyczący andragogiki
Wiktionary
rzecz. andragogika ż., andragog mos.
Wiktionary
pedagogika osób dorosłych; w szerszym znaczeniu: dział pedagogiki zajmujący się młodzieżą pracującą i ludźmi dorosłymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. dział pedagogiki zajmujący się kształceniem dorosłych;
Wiktionary
Andragogika (gr. "ανηρ", "ανδρος" – mężczyzna + "αγω" – prowadzę) – subdyscyplina pedagogiki zajmująca się kształceniem dorosłych. Jest to także nazwa przedmiotu na studiach pedagogicznych, opracowanego przez Radę Główną Nauki i Szkolnictwa oraz Ministerstwo Edukacji Narodowej.
Wikipedia
(1.1) Dlatego też większość metod uczenia się postulowanych przez andragogikę to techniki bazujące na doświadczeniu osób uczących się.
Wiktionary
IPA: ˌãndraˈɡɔɟika, AS: ãndragoǵika
Wiktionary
rzecz. andragog mos., andragożka ż.
przym. andragogiczny
Wiktionary
(1.1) pedagogika dorosłych
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
roślina z rodziny wilczomleczowatych, pochodząca z krain śródziemnomorskich i z Bliskiego Wschodu
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. w kilku językach;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) imię|polski|m.
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Andrea to rzadko spotykane imię.
Wiktionary
IPA: ãnˈdrɛa, AS: ãndrea
Wiktionary
rzecz. Andrzej mos., Andrzeja ż.
przym. Andrzejowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
Andreas – bohater mikropowieści Ireneusza Iredyńskiego "Manipulacja"; postać niezwykle ważna dla rozwoju akcji utworu.
Jest to młody Szwajcar polskiego pochodzenia. To jedyna osoba, z którą Stefan Pękała miał możliwość nawiązać bliższy kontakt w Zurychu, posługując się językiem polskim.
Wikipedia
obce imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wieś w województwie łódzkim, w powiecie łódzkim wschodnim
SJP.pl
Andrespol – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie łódzkim wschodnim, siedziba gminy Andrespol.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Andrespola
Wiktionary
rzecz. Andrespol m.
:: fż. andrespolanka ż.
przym. andrespolski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Andrespola
Wiktionary
rzecz. Andrespol m.
:: fm. andrespolanin m.
przym. andrespolski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Andrespola
Wiktionary
rzecz. Andrespol m., andrespolanin m., andrespolanka ż.
Wiktionary
[czytaj: endrju] obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obce imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
ukraińskie imię męskie
SJP.pl
Michał Elwiro (1836-93), polski rysownik, ilustrator i malarz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z człowiekiem, zwłaszcza z mężczyzną lub z cechami męskimi
Wiktionary
IPA: ˈãndrɔ, AS: ãndro
Wiktionary
temsłow. antropo-
Wiktionary
ocenianie świata z męskiego punktu widzenia, zdominowanie kultury i życia codziennego przez mężczyzn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stawianie pierwiastka męskiego w centrum uwagi;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) (…) Emil Luca opisuje nowy model miłości, opartej w przeciwieństwie do polarnego stosunku płci nie na androcentryzmie i eksponowaniu różnicy, lecz na pełnym partnerstwie i braterstwie kobiety i mężczyzny (…)
Wiktionary
w biologii: zjawisko występowania u pewnych gatunków roślin osobników z kwiatami męskimi, zawierającymi tylko pręciki, obok osobników z kwiatami obupłciowymi, zawierającymi zarówno pręciki, jak i słupki; androdioecja
SJP.pl
w biologii: zjawisko występowania u pewnych gatunków roślin osobników z kwiatami męskimi, zawierającymi tylko pręciki, obok osobników z kwiatami obupłciowymi, zawierającymi zarówno pręciki, jak i słupki; androdiecja
SJP.pl
człowiek, zwykle członek pierwotnego plemienia, jedzący ludzkie mięso; kanibal, ludożerca, ludojad, antropofag
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odczuwanie popędu płciowego do osób płci męskiej
Wiktionary
chorobliwy lęk przed mężczyznami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. irracjonalny, chorobliwy lęk przed mężczyznami
Wiktionary
Androfobia – stan anormalnego, irracjonalnego i długotrwałego lęku przed mężczyznami.
Zaburzenie może mieć źródło w traumatycznym wydarzeniu z przeszłości. Może powstać wskutek obserwacji rodzica cierpiącego na androfobię lub za sprawą kilku powiązanych ze sobą czynników.
Wikipedia
przymiotnik od: androfobia
SJP.pl
męski hormon płciowy, od którego zależą rozwój i czynności narządów rozrodczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fizj. hormon płciowy o działaniu maskulinizującym, fizjologicznie występujący u mężczyzn i w małych stężeniach u kobiet;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nadmierny łojotok występuje w okresie pokwitania, przy zaburzeniach czynności hormonalnych, przy stosowaniu niektórych leków hormonalnych, w tym androgenów i testosteronu.
Wiktionary
IPA: ãnˈdrɔɡɛ̃n, AS: ãndrogẽn
Wiktionary
rzecz. antyandrogen m.
przym. androgeniczny, androgenowy, androgenny, antyandrogenny
Wiktionary
rozwój nowej rośliny z męskiego gametofitu
SJP.pl
An
Wikipedia
→ androgen; androgeniczny, androgenny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z androgenem, dotyczący androgenu
Wiktionary
rzecz. androgen m.
Wiktionary
androgynia;
1. w biologii:
a) upodobnienie się u ludzi i zwierząt zewnętrznych męskich narządów płciowych do żeńskich; obojnactwo rzekome męskie;
b) występowanie kwiatów męskich i żeńskich na jednej roślinie;
2. dwupłciowość (połączenie cech męskich i żeńskich) będąca atrybutem bóstw w wielu religiach i mitologiach; androgynizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. kult. szt. współwystępowanie cech męskich i kobiecych
Wiktionary
przym. androginiczny
rzecz. androgyne mos./ż.
Wiktionary
(1.1) dwupłciowość, war. androgynia
Wiktionary
występowanie u danej osoby zarówno męskich, jak i kobiecych cech płciowych; androgyniczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest androginiczne; cecha tych, którzy są androginiczni
Wiktionary
przym. androginiczny
przysł. androginicznie
rzecz. androgyne mos./ż.
Wiktionary
zjawisko dwupłciowości postaci boskich i ludzkich występujące w wielu religiach; hermafrodytyzm, obojnactwo, androginia
SJP.pl
zjawisko dwupłciowości postaci boskich i ludzkich występujące w wielu religiach; hermafrodytyzm, obojnactwo, androginia
SJP.pl
występująca w wielu starożytnych mitologiach postać dwupłciowego bóstwa, protoplasty rodzaju ludzkiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) seks. osoba o cechach płciowych mężczyzny i kobiety
(1.2) mit. postać dwupłciowego bóstwa, protoplasty rodzaju ludzkiego
Wiktionary
Androgyne – postać dwupłciowego bóstwa, protoplasty rodzaju ludzkiego, występująca w wielu starożytnych mitologiach.
Wikipedia
IPA: ˌãndrɔˈɡɨ̃nɛ, AS: ãndrogỹne
Wiktionary
rzecz. androginiczność ż., androgynizm m., androgynia ż., androginia ż.
przym. androgyniczny, androginiczny
przysł. androgynicznie
Wiktionary
(1.1) hermafrodyta
Wiktionary
androginia;
1. w biologii:
a) upodobnienie się u ludzi i zwierząt zewnętrznych męskich narządów płciowych do żeńskich; obojnactwo rzekome męskie;
b) występowanie kwiatów męskich i żeńskich na jednej roślinie;
2. dwupłciowość (połączenie cech męskich i żeńskich) będąca atrybutem bóstw w wielu religiach i mitologiach; androgynizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. wystepowanie u jednego osobnika narządów płciowych obu płci
Wiktionary
Androgynia (z gr. "andros" „mężczyzna”, "gyne" „kobieta”) – występowanie u danej osoby cech psychicznych charakterystycznych zarówno dla kobiet, jak i mężczyzn.
Wikipedia
(1.1) dwupłciowość
Wiktionary
występowanie u danej osoby zarówno męskich, jak i kobiecych cech płciowych; androginiczność
SJP.pl
→ androgynia; androginiczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. psych. posiadający cechy zarówno męskie, jak i żeńskie
Wiktionary
(1.1) Zbigniew Lew-Starowicz na podstawie przeprowadzonych przez siebie badań twierdzi, że 44 proc. lesbijek reprezentuje typ androgyniczny, 30 proc. - typ męski, a 22 proc. typ kobiecy
(1.1) Włoska aktorka Rosalinda Celantano, która wciela się w postać Szatana, pokazana jest jako istota androgyniczna, która może przybierać różne formy.
Wiktionary
IPA: ˌãndrɔɡɨ̃ˈɲit͡ʃnɨ, AS: ãndrogỹńičny
Wiktionary
rzecz. androginia ż., androgynia ż., androgyne mos./ż.
przym. androginiczny
Wiktionary
(1.1) dwupłciowy, hermafrodytyczny, obupłciowy
Wiktionary
dwupłciowość (połączenie cech męskich i żeńskich) będąca atrybutem bóstw w wielu religiach i mitologiach; androgynia
SJP.pl
maszyna o ludzkiej postaci, mogąca wykonywać pewne czynności charakterystyczne dla człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) robot mający postać człowieka;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ãnˈdrɔjit, AS: ãndroi ̯it
Wiktionary
1. przypominający człowieka, o wyglądzie przypominającym ludzki, np. robot androidalny;
2. przypominający mężczyznę, o męskich cechach, np. androidalna sylwetka kobiety, androidalny typ otyłości
SJP.pl
→ android
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) inform. związany z systemem operacyjnym Android, dotyczący tego systemu operacyjnego, z zainstalowanym systemem operacyjnym Android
Wiktionary
IPA: ˌãndrɔjiˈdɔvɨ, AS: ãndroi ̯idovy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba używająca telefonu z systemem operacyjnym Android
Wiktionary
przedstawienie postaci zwierzęcej z ludzką głową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) szt. przedstawienie postaci zwierzęcej z ludzką głową
Wiktionary
Androkefalizm (gr. "anḗr", "andrós" ‘mężczyzna’, ‘człowiek’, "kephalḗ" ‘głowa’) – przedstawienie postaci zwierzęcej z głową ludzką.
Występował w sztuce starożytnego Egiptu (sfinks), asyryjskiej i perskiej (np. Lamassu), starożytnej Grecji (harpia), Indii i Chin, a także w sztuce koptyjskiej i średniowiecznej Europy.
Wikipedia
specjalista w dziedzinie andrologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz, specjalista andrologii
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka, specjalistka andrologii
Wiktionary
(1.1) Jeśli masz jakieś problemy z erekcją, musisz iść z wizytą do androloga, urologa albo seksuologa.
(2.1) Poczułem się trochę dziwnie, kiedy moja androlog zaczęła mi robić badanie per rectum.
Wiktionary
IPA: ãnˈdrɔlɔk, AS: ãndrolok
Wiktionary
rzecz. andrologia ż.
przym. andrologiczny
przysł. andrologicznie
Wiktionary
dział medycyny zajmujący się badaniem budowy męskich narządów płciowych oraz chorób ich dotykających
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. specjalność medyczna zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób męskiego układu płciowego;
Wiktionary
Andrologia – dziedzina urologii, endokrynologii zajmująca się fizjologią, fizjopatologią oraz badaniem, diagnozowaniem i leczeniem męskiego układu płciowego ze schorzeń (np. zapalenia, zaburzenia funkcji, ograniczona płodność, nowotwory), wad patologicznych w aspekcie endokrynologicznym, naczyniowym, operacyjnym, a także psychologicznym. W szczególności andrologia skupia się na zaburzeniach rozrodczych.
Wikipedia
IPA: ˌãndrɔˈlɔɟja, AS: ãndroloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. androlog m.
przym. andrologiczny
przysł. andrologicznie
Wiktionary
związany z andrologią (np. badanie andrologiczne)
SJP.pl
w mitologii greckiej: córka króla Teb w Troadzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. postać z mitów i literatury starogreckiej, córka króla Eetiona, żona Hektora, matka Astyanaksa; archetyp matki i żony cierpiącej jako ofiara wojny;
Wiktionary
Andromacha (gr. Ἀνδρομάχη "Andromáchē" „mężna w boju”) – w mitologii greckiej córka Eetiona, króla Tebe w Cylicji, żona Hektora. Miała z nim syna Astyanaksa. Po upadku Troi stała się niewolnicą syna Achillesa – Neoptolemosa. Urodziła mu trzech synów: Pergamosa, Pielosa i Molossosa. Wzbudziło to zazdrość żony Neoptolemosa, Hermiony, która zgładziła Molossosa i pozbyła się Andromachy. Historia ta stała się tematem tragedii Eurypidesa "Andromacha".
Wikipedia
(1.1) Gdy przeszedłszy przez miasto, był pod Skajską Bramą • I w pole trzeba było iść drogą tąż samą, • Tam bogato posażna zabiega mu żona, • Andromacha, wielkiego córa Etijona, • Który dziedziczył Teby lasami okryte, • Nad Kiliki trzymając berło znakomite. sic.
Wiktionary
trująca krzewinka z rodziny wrzosowatych o skórzastych, zimotrwałych liściach, dzbaneczkowatych, bladoróżowych kwiatach i drobnych, różowych owocach; modrzewnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. zob. modrzewnica, rozmarynek.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌãndrɔ̃ˈmɛda, AS: ãndrõmeda
Wiktionary
rzecz. Andromeda ż.
Wiktionary
(1.1) modrzewnica, rozmarynek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sf. przedstawiciel rzekomej cywilizacji pozaziemskiej pochodzącej z Andromedy
Wiktionary
rzecz. Andromeda ż.
Wiktionary
występujące u kobiet niezadowolenie z posiadanej płci, upodabnianie się do osoby płci męskiej przez strój, uczesanie, sposób bycia, jednak bez chirurgicznej zmiany narządów płciowych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
kultura andronowska - kultura archeologiczna epoki brązu
SJP.pl
Andronowski ("Syrokomla XV") – polski herb szlachecki, odmiana herbu Syrokomla.
Wikipedia
przestarzale: słowa nieprawdziwe, niewiarygodne albo pozbawione sensu; głupstwa, brednie, banialuki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) przest. brednie; Gloger.;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) – Androny! – zawołał Benedykt – te wszystkie cuda, tajemniczości, zagadki za grosz sensu nie mają!
Wiktionary
IPA: ãnˈdrɔ̃nɨ, AS: ãndrõny
Wiktionary
(1.1) brednie, banialuki, farmazony, głupstwa, duby smalone, koszałki-opałki, trele-morele; reg. koszyczki-opałeczki, przest. kipki-opałki, przest. koszały-opały
Wiktionary
okres w życiu mężczyzny wywołany wygasaniem czynności hormonalnej jąder; występuje zwykle między 50 a 60 rokiem życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. proces biologiczny u mężczyzn, analogiczny do menopauzy u kobiet, związany z obniżeniem poziomu testosteronu, co może prowadzić do zmian fizycznych, emocjonalnych i seksualnych
Wiktionary
Andropauza (gr. "andros" „mężczyzna, człowiek”; gr. "pausis", pausa „przerwa”) – okres w życiu mężczyzny (najczęściej po 50. roku życia), zapowiadający zbliżające się wejście w okres starości z początkiem wystąpienia szeregu dolegliwości w różnych sferach funkcjonowania jednostki, zarówno somatycznej, psychologicznej, jak i seksualnej o podłożu wielonarządowych zmian w organizmie, w tym zmian hormonalnych, wywołanych starzeniem się.
Wikipedia
(1.1) Andropauza jest mniej gwałtowna i bardziej złożona niż menopauza.
Wiktionary
hormon steroidowy powstający w korze nadnerczy i/lub gonadach; najważniejszy prekursor testosteronu i estronu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. męski hormon płciowy
Wiktionary
Androsteron, ADT – organiczny związek chemiczny, męski hormon płciowy należący do androgenów. Jest to produkt przemiany testosteronu, o podobnym, lecz słabszym działaniu fizjologicznym.
Androsteron był pierwszym męskim hormonem płciowym wyodrębnionym w stanie czystym i scharakteryzowanym. Dokonał tego w 1931 r. Adolf Butenandt, uzyskując 1,4 mg czystego związku z 200 l moczu mężczyzn.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: andrut
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od andrut
Wiktionary
rzecz. andrut m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. żartobliwie: łobuz, psotnik, urwis; łobuziak, nicpoń, ananas;
2. przestarzale: ulicznik; gawrosz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. dziś gw-pl|Kraków, Warszawa. łobuziak, psotnik, ulicznik
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przybłęda, włóczęga
Wiktionary
rzecz. andrusiak mos.
przym. andrusowski, andrusowaty
Wiktionary
łobuziak, ulicznik, andrus
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mający cechy andrusa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) majacy cechy andrusa
Wiktionary
rzecz. andrus mos., andrusiak mos.
przym. andrusowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) polski herb szlachecki, odmiana herbu Mogiła;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nasza rodzina od pokoleń pieczętuje się Andruszkiewiczem.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Rosji, w obwodzie smoleńskim, znana z podpisanego w niej w 1667 roku rozejmu;
Wiktionary
Andruszowo ( Андрусово, "Andrusowo") – wieś w zachodniej Rosji, w obwodzie smoleńskim, w rejonie monastyrszczinskim.
W 1667 w Andruszowie zawarto rozejm andruszowski, kończący wojnę polsko-rosyjską (1654–1667).
Wikipedia
przym. andruszowski
Wiktionary
(1.1) hist. war. Andruszów
Wiktionary
rozejm andruszowski - rozejm zawarty 30 stycznia 1667 roku w Andruszowie (obecnie wieś w obwodzie smoleńskim w Federacji Rosyjskiej) pomiędzy Rzeczpospolitą a Rosją na 13 i pół roku
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Andruszowem, dotyczący Andruszowa (hist. Andruszów, współcz. Andruszowo)
Wiktionary
rzecz. Andruszowo n., Andruszów mrz., Andruszówka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Andruszowo
Wiktionary
przym. andruszowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie w obwodzie żytomierskim, siedziba władz rejonu andruszowskiego;
Wiktionary
Zobacz też: Andruszówka (obwód tarnopolski).
Andruszówka (ukr. Андрушівка) – miasto na Ukrainie w obwodzie żytomierskim, siedziba władz rejonu andruszowskiego. Siedziba władz hromady Andruszówka.
Wikipedia
przym. andruszowski
Wiktionary
wafel, delikatne ciasto w formie bardzo cienkiego płata; służy do sporządzania tzw. przekładańców; zwijany w rurki służy do napełniania masą cukierniczą lub bitą śmietaną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. zob. wafel.
(1.2) kulin. wafle przekładane masą, zwykle śmietankową lub kakaową
Wiktionary
(1.2) Moje ulubione to andruty śmietankowe.
Wiktionary
IPA: ˈãndrut, AS: ãndrut
Wiktionary
rzecz. andrucik mrz.
przym. andrutowy
Wiktionary
→ andrut
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z andrutem, dotyczący andruta
Wiktionary
rzecz. andrut m.
Wiktionary
mieszkaniec Andrychowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Andrychowa
Wiktionary
rzecz. Andrychów mrz.
:: fż. andrychowianka ż.
przym. andrychowski
Wiktionary
mieszkanka Andrychowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Andrychowa
Wiktionary
rzecz. Andrychów mrz.
:: fm. andrychowianin mos.
przym. andrychowski
Wiktionary
przymiotnik od miasta: Andrychów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Andrychowem, dotyczący Andrychowa
Wiktionary
(1.1) Był szefem przychodni dentystycznej przy szpitalu fabrycznym, Andrychowskiego Zakładu Przemysłu Bawełniarskiego, a miał prawicowe poglądy i był zażartym katolikiem, więc go po prostu wyrzucono za wszystko i nękał go urząd podatkowy z Wadowic.
Wiktionary
rzecz. Andrychów mrz., andrychowianin mos., andrychowianka ż.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Andrychów leży nad rzeką Wieprzówką.
Wiktionary
IPA: ãnˈdrɨxuf, AS: ãndryχuf
Wiktionary
rzecz. andrychowianin mos., andrychowianka ż.
przym. andrychowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
– imię męskie pochodzenia greckiego. Pochodzi od greckiego imienia Andréas, którego rdzeń "andr-" nawiązuje do znaczenia: „człowiek, mężczyzna, taki jak mężczyzna” (inne źródło tłumaczy go jako „dzielny, mężny”). To greckie imię Andréas nosił jeden z apostołów, brat Szymona Piotra. Imię występuje także w Biblii. W języku polskim przybrał formę Andrzej.
Wikipedia
(1.1) Na czele dębickiej ekipy stanie wicemistrz Europy i brązowy medalista mistrzostw świata Roman Gotfryd, a także jedenastokrotny mistrz Polski, olimpijczyk Andrzej Rżany.
(1.1) W Kościele katolickim na 30 listopada przypada wspomnienie św. Andrzeja Apostoła, patrona małżeństw, rybaków, woziwodów, rzeźników i zakochanych oraz wspomagającego w sprawach matrymonialnych.
(1.1) Andrzejowie dzień swego patrona, czyli imieniny, obchodzą 30 listopada, a także 6 i 19 stycznia, 12 i 27 kwietnia, 13 i 16 maja, 12 i 21 lipca, 10 listopada oraz 10 grudnia.
Wiktionary
IPA: ˈãnḍʒɛj, AS: ãnḍžei ̯
Wiktionary
rzecz. Andrzejowa ż., Andrzejówna ż., Andrzejostwo lm m., andrzejki nmos., Andrzejów mrz., Andrzejówka ż., Andrzejki nmos., Andrzejowice nmos., andrzejowskia ż.
:: zdrobn. Andrzejek mos., Andrzejeczek mos., Andrek mos., Andruś mos.
:: fż. Andrzeja ż., Andrea ż.
przym. Andrzejowy, Andrzejkowy, Andrekowy, Andrusiowy, andrzejski, andrzejkowy
przysł. andrzejkowo
zob. Jędrzej, Ondrasz, Andrzeja, Andrea.
Wiktionary
(1.1) war. Jędrzej; rzad. war. Ondrasz; zdrobn. Andrzejek, Andrzejeczek, Andrek, Andruś, Jędrzejek, Jędrek, Jędruś, Jędrunio
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
, Ondrzeja, Anda – polskie imię żeńskie pochodzące od imienia męskiego Andrzej. Dzisiaj raczej rzadko spotykane (według materiałów Instytutu Języka Polskiego PAN w roku 1998 imię to nosiło 78 mieszkanek Polski). Imię było bardziej popularne w średniowieczu.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Andrzeja i jestem kolejarką z Tarnowskich Gór.
(1.1) 4 lutego przypadają imieniny Andrzei i Andrzeja.
(1.1) Pani Andrzejo, proszę nas jutro odwiedzić.
Wiktionary
IPA: ãnˈḍʒɛja, AS: ãnḍžei ̯a
Wiktionary
rzecz. andrzejki nmos., Andrzejki nmos., Andrzejów mrz., Andrzejówka ż., Andrzejowice nmos.
:: war. Ondrzeja ż., Andrea ż.
:: zdrobn. Andrzejka ż., Andzia ż., Jędrzejka ż., Jędrusia ż.
:: fm. Andrzej mos., Jędrzej mos.
przym. andrzejkowy
:: gwara. przest. Andrzejowy
Wiktionary
(1.1) war. Ondrzeja, Andrea; zdrobn. Andrzejka, Andzia, Jędrzejka, Jędrusia
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. wieczór 29 listopada poprzedzający dzień św. Andrzeja, kiedy tradycyjnie urządza się zabawy;
2. wieczorna zabawa w wigilię św. Andrzeja (29 listopada), połączona z wykonywaniem wróżb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Andrzej
Wiktionary
(1.1) Załóż Andrzejkowi czapeczkę, bo słonko praży.
Wiktionary
rzecz. Andrzej m., andrzejki lm.
przym. Andrzejowy, andrzejkowy
Wiktionary
(1.1) Andrek, Andruś, Jędrzejek, Jędrek, Jędruś
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Andrzejewa
Wiktionary
rzecz. Andrzejewo n.
:: fż. andrzejewianka ż.
przym. andrzejewski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Andrzejewa
Wiktionary
rzecz. Andrzejewo n.
:: fm. andrzejewianin m.
przym. andrzejewski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Andrzejewicz ("Andrejewicz"), polski herb szlachecki, odmiana herbu Giejsz.
Wikipedia
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. miasteczko na Litwie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Andrzejewa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Andrzejewo n., andrzejewianin m., andrzejewianka ż.
Wiktionary
1. wieczór 29 listopada poprzedzający dzień św. Andrzeja, kiedy tradycyjnie urządza się zabawy;
2. wieczorna zabawa w wigilię św. Andrzeja (29 listopada), połączona z wykonywaniem wróżb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) wieczór 29 listopada, w wigilię dnia św. Andrzeja
(1.2) etn. ezot. tradycyjna zabawa połączona z wróżbami odbywająca się w wieczór andrzejkowy, w której dawniej brały udział tylko panny;
Wiktionary
Andrzejki – wieczór wróżb odprawianych w nocy z 29 na 30 listopada, w wigilię świętego Andrzeja, patrona Szkocji, Grecji i Rosji. Pierwsza polska wzmianka literacka o nim pojawiła się w 1557 roku za sprawą Marcina Bielskiego.
Dzień ten przypada na końcu lub na początku roku liturgicznego. Andrzejki są specjalną okazją do zorganizowania ostatnich hucznych zabaw przed rozpoczynającym się adwentem.
Wikipedia
IPA: ãnˈḍʒɛjci, AS: ãnḍžei ̯ḱi
Wiktionary
rzecz. Andrzejek mos., Andrzej mos., Andrzeja ż.
przym. andrzejkowy, Andrzejowy
Wiktionary
potocznie: uczestniczyć w andrzejkach
SJP.pl
Andrzejek z małżonką
SJP.pl
dotyczący andrzejek (wieczoru w przeddzień imienin Andrzeja)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z andrzejkami, dotyczący andrzejek
Wiktionary
rzecz. Andrzejek mos., andrzejki nmos., Andrzej mos., Andrzeja ż.
przym. Andrzejowy
Wiktionary
Andrzej z małżonką; Andrzejowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rzad. Andrzej z żoną
Wiktionary
(1.1) Andrzejostwo przychodzą do nas co niedzielę.
Wiktionary
zob. Andrzej.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Andrzejowa
Wiktionary
rzecz. Andrzejów m.
:: fż. andrzejowianka ż.
przym. andrzejowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Andrzejowa
Wiktionary
rzecz. Andrzejów m.
:: fm. andrzejowianin m.
przym. andrzejowski
Wiktionary
Andrzej z małżonką; Andrzejostwo
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Andrzejowa
Wiktionary
Andrzejowski ("Prus I odmiana Andrzejowski", "Andrzejewski") – polski herb szlachecki, odmiana herbu Prus.
Wikipedia
rzecz. Andrzejów m., andrzejowianin m., andrzejowianka ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Andrzeja lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Andrzeja
Wiktionary
(1.1) Przed Andrzejowym domem rosną dwa rosochate orzechy.
(1.1) Andrzejowi synowie wyrośli na dorodnych mężczyzn.
Wiktionary
rzecz. Andrzej mos., Andrzejek mos., Andrzejowa ż., Andrzeja ż., Andrzejka ż., andrzejki nmos., Andrzejki nmos., Andrzejów mrz., Andrzejówka ż., Andrzejowice nmos., Andrek mos., Andruś mos., Jędrzej mos., Jędrzejek mos., Jędrek mos., Jędruś mos., Andreas mos., Andrea ż.
przym. Andrzejkowy, Andrusiowy, Jędrzejowy, Jędrzejkowy, Jędrusiowy, andrzejkowy
Wiktionary
(1.1) Jędrzejowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ądRE] francuskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
góry w Ameryce Południowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. góry w Ameryce Południowej;
Wiktionary
Andy ( Los Andes, Cordillera de los Andes) – łańcuch górski w Ameryce Południowej na terytorium Wenezueli, Kolumbii, Ekwadoru, Peru, Boliwii, Chile i Argentyny. Są to góry fałdowe ciągnące się wzdłuż Oceanu Spokojnego od zatoki Morza Karaibskiego na północy po Ziemię Ognistą na południu, na przestrzeni ponad 9000 km – najdłuższy łańcuch górski na Ziemi. Szerokość wynosi 200–800 km. Najwyższymi szczytami są Aconcagua (6961 m), Ojos del Salado (6893 m) oraz Nevado Pissis (6793 m).
Wikipedia
(1.1) Aconcagua jest najwyższym szczytem Andów.
Wiktionary
IPA: ˈãndɨ, AS: ãndy
Wiktionary
rzecz. andynista mos., andynizm mrz., andezyn mrz.
przym. andyjski, andynistyczny
Wiktionary
→ Andy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Andami, dotyczący Andów
Wiktionary
(1.1) Aconcagua to najwyższy andyjski szczyt.
Wiktionary
IPA: ãnˈdɨjsʲci, AS: ãndyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. andezyn mrz., Andy lm nm., andynista m., andynistka ż., andynizm m.
przym. andynistyczny, transandyjski, podandyjski
Wiktionary
osoba uprawiająca wspinaczkę wysokogórską w Andach
SJP.pl
uprawianie wspinaczki wysokogórskiej w Andach
SJP.pl
zdrobnienie od imienia żeńskiego Anna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara więzienna amnestia
Wiktionary
Andzia (oryg. "Antje", 2001) – polsko-niemiecki serial animowany, emitowany od 3 września 2008 roku w Wieczorynce. Zawiera 26 odcinków. Od 1 lipca 2015 emitowany w paśmie "Bajkowa TVS" na antenie TVS, a od 6 lipca 2015 także na kanale Stopklatka TV.
Wikipedia
IPA: ˈãɲd͡ʑa, AS: ãńʒ́a
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Andzi lub z nią związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Anety lub z nią związany
SJP.pl
An
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Anety lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Anka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma imienia Anna
Wiktionary
(1.1) Pani Aneczka szczyci się być Kociewianką z dziada pradziada.
(1.1) Kupię Aneczce bukiecik niezapominajek.
Wiktionary
rzecz. Anuś ż., Anusia ż., Anulka ż., Andzia ż., Anna ż., Anka ż.
Wiktionary
mający postać anegdoty, polegający na anegdocie
SJP.pl
skłonność do opowiadania anegdot
SJP.pl
1. amator anegdot;
2. człowiek lubiacy opowiadać anegdoty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba umiejąca opowiadać anegdoty
Wiktionary
(1.1) Z Marka był niezły anegdociarz, słuchało się go z zainteresowaniem.
Wiktionary
IPA: ˌãnɛɡˈdɔt͡ɕaʃ, AS: ãnegdoćaš
Wiktionary
rzecz. anegdota ż., anegdotka ż., anegdoteczka ż., anegdotyzm m., anegdotyczność ż., anegdociarstwo n., anegdocista m., anegdotczyk m., anegdotarium n.
przym. anegdotyczny, anegdociarski
przysł. anegdotycznie
Wiktionary
(1.1) anegdocista
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba opowiadająca anegdoty
Wiktionary
IPA: ˌãnɛɡdɔˈt͡ɕista, AS: ãnegdoćista
Wiktionary
rzecz. anegdota ż., anegdotka ż., anegdoteczka ż., anegdotyzm m., anegdotyczność ż., anegdociarstwo n., anegdociarz m., anegdotczyk m., anegdotarium n.
przym. anegdotyczny, anegdociarski
przysł. anegdotycznie
Wiktionary
1. krótkie, zabawne opowiadanie o wydarzeniu z czyjegoś życia
2. gatunek prozy narracyjnej w literaturze pisanej, a także ustnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krótkie, zabawne opowiadanie o prawdziwym wydarzeniu z czyjegoś życia
(1.2) liter. gatunek prozy narracyjnej w literaturze pisanej, a także ustnej
Wiktionary
Anegdota (gr. "τὸ ἀνέκδοτоν, to anekdoton" „nieopublikowane” od "ἀν-, an-" „nie-” i "ἔκδοτος, ékdotos" „opublikowane”, z "ἐκ-, ek-" „na zewnątrz” i "δίδωμι, dídōmi" „daję”) – krótka forma literacka, zawierająca prawdziwe lub zmyślone opowiadanie o zdarzeniu z życia znanej postaci, żyjącej albo historycznej, lub z życia określonego środowiska czy grupy społecznej.
Wikipedia
(1.1) Spróbuj rozbawić towarzystwo, opowiedz parę anegdot!
(1.1) W ubiegłowiecznej anegdocie proboszcz pomstuje z ambony na tych, którzy nie chodzą do kościoła.
Wiktionary
IPA: ˌãnɛɡˈdɔta, AS: ãnegdota
Wiktionary
rzecz. anegdociarz m., anegdocista m., anegdotyzm m.
przym. anegdotyczny
Wiktionary
(1.1) dowcip
Wiktionary
zdrobnienie od: anegdotka
SJP.pl
zdrobnienie od: anegdota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: anegdota
Wiktionary
rzecz. anegdociarz mos., anegdocista mos.
przym. anegdotyczny
Wiktionary
1. krótkie, zabawne opowiadanie o wydarzeniu z czyjegoś życia
2. gatunek prozy narracyjnej w literaturze pisanej, a także ustnej
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób anegdotyczny
Wiktionary
rzecz. anegdociarz mos., anegdocista mos.
przym. anegdotyczny
Wiktionary
→ anegdota
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) posiadający cechy anegdoty
Wiktionary
IPA: ˌãnɛɡdɔˈtɨt͡ʃnɨ, AS: ãnegdotyčny
Wiktionary
rzecz. anegdota ż., anegdotka ż., anegdotyzm m., anegdociarz m., anegdocista m.
przysł. anegdotycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. pojmowanie dzieła od strony anegnotycznej
Wiktionary
IPA: ˌãnɛɡˈdɔtɨsm̥, AS: ãnegdotysm̦
Wiktionary
rzecz. anegdociarz m., anegdocista m., anegdota ż.
przym. anegdotyczny
Wiktionary
Anejakulacja – zaburzenie czynności płciowych polegające na braku wytrysku nasienia u osobników płci męskiej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. anegdota
Wiktionary
IPA: ˌãnɛɡˈdɔta, AS: ãnegdota
Wiktionary
1. dodatek, uzupełnienie, załącznik, który stanowi integralną część dzieła lub pisma;
2. wydzielona część pomieszczenia, wnęka lub małe pomieszczenie przylegające do większego; przybudówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dodatek do publikacji
(1.2) przylegające do pomieszczenia lub wydzielone z niego mniejsze pomieszczenie
(1.3) bud. część budynku przylegająca do głównej jego części
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) O tym, że zależało mu na tym, aby traktat ten odebrany został jako poważna rozprawa naukowa świadczą zarówno liczne przypisy, w których podawał on uściślenia, wyjaśnienia i źródła swoich informacji, jak i dołączone do niego w formie aneksów różnego rodzaju dokumenty i listy (…)
Wiktionary
IPA: ˈãnɛks, AS: ãneks
Wiktionary
rzecz. aneksowanie n., aneksik mrz.
czas. aneksować
przym. aneksowy
Wiktionary
(1.1) załącznik
Wiktionary
zdrobnienie od: aneks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od aneks
Wiktionary
(1.1) To nie aneks, lecz tylko mały aneksik.
Wiktionary
rzecz. aneks m.
Wiktionary
przyłączenie siłą przez państwo części lub całości innego państwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. zagarnięcie, włączenie siłą do swojego państwa terytorium innego państwa lub jego części;
Wiktionary
Aneksja ( annexio – przyłączenie) – zagarnięcie, przyłączenie przez jedno państwo aktem jednostronnym całości lub części terytorium innego państwa, bez zgody tego państwa, najczęściej przy użyciu siły lub w wyniku wygranej wojny. Współcześnie zakazana przez prawo międzynarodowe.
Wikipedia
(1.1) W okresie prezydentury Benjamina Harrisona, tuż przed jego ustąpieniem z Białego Domu, Stany Zjednoczone i marionetkowy rząd hawajski podpisały porozumienie o aneksji Hawajów.
(1.1) Duża część muzułmanów poparła próbę aneksji bogatego Kuwejtu.
Wiktionary
IPA: ãˈnɛksʲja, AS: ãneksʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. aneksjonizm m., aneksjonista m., aneksjonistka ż., anektowanie n., zaanektowanie n.
czas. anektować ndk., zaanektować dk.
przym. aneksyjny, aneksjonistyczny
Wiktionary
(1.1) anektowanie, zabór, zajęcie, zagarnięcie, debellacja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. osoba, która dokonuje aneksji
Wiktionary
rzecz. anektowanie n., aneksjonizm mrz., zaanektowanie n., aneksja ż.
czas. zaanektować, anektować
przym. aneksjonistyczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. kobieta, która dokonuje aneksji
Wiktionary
czas. zaanektować, anektować
rzecz. aneksja ż.
Wiktionary
związany z aneksją, wynikający z aneksji (np. polityka aneksjonistyczna, tendencje aneksjonistyczne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. związany z aneksjonizmem, aneksjonistami, siłowym powiększaniem obszaru państwa kosztem terytoriów ościennych
Wiktionary
rzecz. aneksja ż., aneksjonizm mrz., aneksjonista mos., anektowanie n., zaanektowanie n.
czas. anektować ndk., zaanektować dk.
przym. aneksyjny
Wiktionary
(1.1) zaborczy
Wiktionary
polityka powiększania swojego państwa przez zagarnianie siłą obcych terytoriów; polityka zaborów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. polityka przyłączania cudzych terytoriów do własnego państwa
Wiktionary
rzecz. anektowanie n., aneksjonista mos., zaanektowanie n., aneksja ż.
przym. aneksjonistyczny
czas. zaanektować, anektować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sporządzanie aneksu do jakiegoś dokumentu
Wiktionary
rzecz. aneks m.
czas. aneksować
przym. aneksowy
Wiktionary
dołączać, dołączyć aneks (załącznik, dodatek) do jakiegoś dokumentu
SJP.pl
→ aneks
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aneksem, dotyczący aneksu
Wiktionary
rzecz. aneks m., aneksowanie n.
Wiktionary
zaborczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. związany z aneksją, zaborem ziem innego państwa
Wiktionary
(1.1) Ostatnim aktem aneksyjnym była inkorporacja Katalonii w 1812 r.
Wiktionary
rzecz. zaanektowanie n., aneksja ż., anektowanie n.
czas. anektować, zaanektować
przym. aneksjonistyczny
Wiktionary
białko odwracalnie wiążące jony wapniowe oraz fosfolipidy błony plazmatycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) polit. dokonywanie aneksji terytorium innego państwa
(1.2) samowolne zajmowanie czegoś, zwykle pomieszczeń, lokali, budynków
Wiktionary
(1.1) Anglia i Francja wyraziły zgodę na anektowanie przez Niemcy Czechosłowacji dla ratowania siebie.
Wiktionary
IPA: ˌãnɛktɔˈvãɲɛ, AS: ãnektovãńe
Wiktionary
rzecz. zaanektowanie n., aneksja ż., aneksjonizm m., aneksjonista m.
czas. anektować ndk., zaanektować dk.
przym. aneksyjny, aneksjonistyczny
Wiktionary
(1.1) aneksja
(1.2) zajmowanie, zagarnianie, zabieranie
Wiktionary
1. dokonywać (dokonać) aneksji, przyłączać (przyłączyć) siłą obce terytoria do własnego państwa;
2. książkowo: zajmować (zająć) coś, zabierać (zabrać) zwykle bez zgody dotychczasowych użytkowników, np. anektować dom
SJP.pl
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) polit. zagarniać terytorium innego państwa; dokonywać aneksji
(1.2) książk. zajmować coś, często bez zgody właściciela lub dotychczasowych użytkowników; zagarniać dla siebie
Wiktionary
(1.1) Besarabia to część Mołdawii, którą anektowali Rosjanie.
Wiktionary
IPA: ˌãnɛkˈtɔvat͡ɕ, AS: ãnektovać
Wiktionary
rzecz. aneksja ż., aneksjonizm m., aneksjonista m., aneksjonistka ż., anektowanie n., zaanektowanie n.
czas. zaanektować dk.
przym. aneksyjny, aneksjonistyczny
Wiktionary
(1.2) zajmować
Wiktionary
obszar niezamieszkany na stałe przez człowieka i niewykorzystany gospodarczo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. obszar nie zamieszkany na stałe i nie wykorzystywany gospodarczo przez człowieka
Wiktionary
Anekumena (z ἀν- "an-" „nie, bez” + οἰκουμένη "oikoumene" „świat zaludniony”) – obszar na kuli ziemskiej trwale i całkowicie niezamieszkany przez człowieka i niewykorzystywany gospodarczo, w przeciwieństwie do ekumeny, czyli terenów stale zamieszkanych i subekumeny – terenów zamieszkanych czasowo.
Wikipedia
chorobowy niedobór czerwonych krwinek i hemoglobiny; niedokrwistość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. niedokrwistość.;
(1.2) uczn. ktoś powolny
Wiktionary
(1.1) Nel pozbyła się tu nie tylko febry, ale i anemii, Stasia nawet nie zabolała nigdy głowa […]
Wiktionary
IPA: ãˈnɛ̃mʲja, AS: ãnẽmʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. anemiczka ż., anemik m.
przym. anemiczny
przysł. anemicznie
Wiktionary
(1.1) niedokrwistość
Wiktionary
kobieta, dziewczyna chora na anemię
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób anemiczny
Wiktionary
rzecz. anemiczność ż., anemia ż., anemik m., anemiczka ż.
przym. anemiczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: anemicznie
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest anemiczne; cecha tych, którzy są anemiczni
Wiktionary
przym. anemiczny
przysł. anemicznie
Wiktionary
1. związany z anemią, cierpiący na anemię (np. anemiczne dziecko);
2. przenośnie: słaby i niepozorny (np. W kącie ogrodu rosły anemiczne krzaczki.)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. dotyczący anemii, właściwy anemii
przymiotnik jakościowy
(2.1) przen. niemrawy, słaby, działający powoli, niezdecydowanie
Wiktionary
(2.1) Mysz leżała bez drgnienia wśród pięknej porcelany i apetycznych kawałków tortu orzechowego, a żonkile w kobaltowym wazonie skłaniały nad nią żałobnie swe anemiczne główki.
Wiktionary
rzecz. anemia ż., anemiczność ż.
przysł. anemicznie
Wiktionary
(1.1) niedokrwisty
(2.1) flegmatyczny, powolny, słaby, słabowity, wątły
Wiktionary
osoba chora na anemię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. człowiek chorujący na anemię
(1.2) pot. uczn. człowiek słaby fizycznie
(1.3) uczn. ktoś powolny
Wiktionary
(1.1) Na oddziale przebywało czterech anemików.
(1.2) Był słaby jak anemik.
Wiktionary
IPA: ãˈnɛ̃mʲik, AS: ãnẽmʹik
Wiktionary
rzecz. anemia
przysł. anemicznie
Wiktionary
(1.2) słabeusz m.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: anemia
Wiktionary
IPA: ãˈnɛ̃mʲjɔ, AS: ãnẽmʹi ̯o
Wiktionary
1. pojawienie się niedokrwistości;
2. zmniejszenie dopływu krwi do tkanki, niedokrwienie
SJP.pl
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z wiatrem
Wiktionary
IPA: ãˈnɛ̃mɔ, AS: ãnẽmo
Wiktionary
rozprzestrzenianie nasion, roślin i owoców za pomocą wiatru; wiatrosiewność
SJP.pl
An
Wikipedia
kwiat zapylany za pośrednictwem wiatru
SJP.pl
zapylanie roślin przez wiatr; wiatropylność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. zapylanie roślin za pomocą wiatru
Wiktionary
Anemogamia, wiatropylność – zapylenie kwiatów poprzez wiatr przenoszący pyłki. Przykładami roślin zapylanych w ten sposób jest wiele drzew, np. leszczyna, topola, sosny, a także na przykład trawy. U traw pręciki na długich nitkach pręcikowych wystają na zewnątrz kłosa. U wielu roślin wiatropylnych, w tym u większości drzew, kwiaty rozwijają się wcześniej niż liście ("proanthia"), co zwiększa szanse na zapylenie.
Wikipedia
przym. anemogamiczny
Wiktionary
(1.1) wiatropylność
Wiktionary
podatny na zapylanie przez wiatr
SJP.pl
przyrząd do mierzenia kierunku i prędkości wiatru z urządzeniem samopiszącym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. meteorol. przyrząd meteorologiczny służący do ciągłego rejestrowania prędkości i kierunku wiatru
Wiktionary
Anemograf – elektryczny przyrząd samopiszący służący do ciągłego pomiaru oraz zapisu kierunku i prędkości wiatru.
Wikipedia
przym. anemograficzny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. nauka o wiatrach
Wiktionary
IPA: ˌãnɛ̃mɔˈlɔɟja, AS: ãnẽmoloǵi ̯a
Wiktionary
przym. anemologiczny
Wiktionary
1. przyrząd do pomiaru prędkości ruchu gazów i cieczy;
2. przyrząd do pomiaru siły i kierunku wiatru; wiatromierz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. meteorol. przyrząd do pomiaru prędkości gazów
Wiktionary
Anemometr – przyrząd służący do mierzenia prędkości ruchu gazów i cieczy. Niektóre anemometry wskazują również kierunek ruchu. Anemometr mierzący prędkość wiatru to wiatromierz.
Anemometr, który rejestruje graficznie prędkość lub kierunek wiatru, nazywa się anemografem. Obecnie anemografy są coraz częściej wspierane przez komputerowy zapis danych.
Wikipedia
IPA: ˌãnɛ̃ˈmɔ̃mɛtr̥, AS: ãnẽmõmetr̦
Wiktionary
przym. anemometryczny
rzecz. anemometria ż.
Wiktionary
(1.1) wiatromierz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. pomiar kierunku i prędkości wiatru
Wiktionary
IPA: ˌãnɛ̃mɔ̃ˈmɛtrʲja, AS: ãnẽmõmetrʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. anemometr mrz.
Wiktionary
(1.1) wiatromiernictwo
Wiktionary
roślina zielna o białych lub żółtych kwiatach; zawilec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Anemone|L.|ref=tak., zawilec;
(1.2) bot. roślina z rodzaju anemonów (1.1)
(1.3) pot. kwiat rośliny z rodzaju anemonów (1.1)
(1.4) zool. nazwa systematyczna|Actiniaria|ref=tak., ukwiał;
Wiktionary
(1.2) Uprawiali w milczeniu warzywa i białe kwiaty. Tylko białe - lilie, przebiśniegi, anemony, białe piwonie i georginie.
(1.3) Złociste jaskry, purpurowe anemony, tulipany, ostróżki, maki powiewały unoszącymi się nad nimi rojnie motylkami.
(1.4) Istnieją w końcu nieśmiertelne gatunki zwierząt (np. anemony czy słodkowodne hydry) niewykazujące żadnych objawów starzenia się, a niektóre wielkie żółwie dożywają 180 lat.
(1.4) W środku groty rozpościera się fascynujący widok na wielobarwne, falujące w płytkiej wodzie anemony i wodorosty.
Wiktionary
(1.1-3) zawilec
(1.4) ukwiał
Wiktionary
trująca substancja występująca w anemonach i jaskrach
SJP.pl
Anemonina – organiczny związek chemiczny z grupy laktonów. Została wyizolowana z jaskra ostrego. Występuje w sasance zwyczajnej ("Anemone pulsatilla") i innych jaskrowatych. Ma właściwości drażniące.
Wikipedia
związany z anemonem
SJP.pl
zespół drobnych organizmów roślinnych i zwierzęcych unoszących się biernie w powietrzu; aeroplankton
SJP.pl
przyrząd służący do określania kierunku wiatru, używany w nawigacji; wiatrowskaz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. przyrząd wskazujący kierunek wiatru
Wiktionary
(1.1) Instytut zakupił radziecki anemoskop do ogródka meteorologicznego.
Wiktionary
(1.1) wiatrowskaz
Wiktionary
przymiotnik od: anemoskop
SJP.pl
Anemostat – element nawiewny (nawiewnik) lub wywiewny (wywiewnik) do montowania w suficie, jest to zakończenie sieci wentylacyjnej mechanicznej, umożliwiające kształtowanie strugi powietrza nawiewanego w pożądany sposób.
W zależności od kierunku przepływu powietrza rozróżniamy:
Wikipedia
wada wrodzona, polegająca na niewykształceniu się mózgu u płodu; bezmózgowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. poważna wada wrodzona mózgu i czaszki, w której u płodu brakuje dużej części mózgu i czaszki
Wiktionary
(1.1) Anencefalia powstaje w pierwszych tygodniach ciąży.
Wiktionary
przym. anencefaliczny
Wiktionary
(1.1) bezmózgowie
Wiktionary
dzieło sztuki bez tytułu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. dzieło nieposiadające tytułu
Wiktionary
IPA: ˌãnɛˈpʲiɡraf, AS: ãnepʹigraf
Wiktionary
(medycyna)
1. utrata albo znaczne osłabienie zdolności odpornościowej organizmu, który staje się niezdolny do obrony przed czynnikami chorobotwórczymi;
2. w psychiatrii: brak inicjatywy, energii życiowej występujący w depresjach psychicznych, nerwicach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. stan wyraźnego braku energii życiowej i aktywności; zanik energii życiowej i inicjatywy
(1.2) med. brak reaktywności układu odpornościowego
Wiktionary
Anergia – brak reaktywności organizmu na bodźce pochodzące ze środowiska, przejaw braku odporności immunologicznej. Jej najczęstszymi przyczynami są: znaczne osłabienie i upośledzenie zdolności życiowych organizmu, długotrwałe choroby, zjadliwe mikroorganizmy chorobotwórcze, promieniowanie jonizujące oraz leki immunosupresyjne (np. kortykosteroidy). Czasami stan ten jest wywoływany celowo (np. podczas przeszczepów lub alergii), jest też elementem braku odpowiedzi immunologicznej na swoje tkanki.
Wikipedia
przymiotnik od: anergia
SJP.pl
czujnik ciśnieniomierza, np. barometru, w postaci puszki próżniowej, odkształcającej się pod wpływem ciśnienia atmosferycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. sprężynowy barometr próżniowy do pomiaru ciśnienia atmosferycznego
Wiktionary
An
Wikipedia
IPA: ˌãnɛˈrɔjit, AS: ãneroi ̯it
Wiktionary
związany z aneroidem
SJP.pl
dotyczący anestezji, powodujący anestezję (np. środki anestetyczne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) farm. med. powodujący zniesienie czucia; służący znieczuleniu
Wiktionary
rzecz. anestetyk mrz., anestetyka ż., anestezja ż., anestezjologia ż.
przym. anestezyjny
Wiktionary
(1.1) znieczulający, war. anestezyjny
Wiktionary
środek znieczulający
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. med. środek do znieczulenia ogólnego lub miejscowego;
Wiktionary
rzecz. anestetyka ż., anestetysta m., anestezyna ż., anestezja ż.
przym. anestezyjny, anestetyczny
Wiktionary
dział medycyny zajmujący się metodami znieczulenia i reanimacji, opieką nad chorym przed, w trakcie i po operacji; anestezjologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. med. nauka o środkach znieczulających, metodach znieczulenia
(1.2) filoz. kult. szt. znieczulenie estetyczne, czyli obojętność na doznania estetyczne, utrata wrażliwości na piękno lub celowe jego odrzucenie
Wiktionary
rzecz. anestetyk mrz., anestetysta mos.
przym. anestetyczny
Wiktionary
(1.1) anestezjologia
Wiktionary
specjalista w dziedzinie anestetyki; anestezjolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. med. lekarz stosujący anestezję
Wiktionary
rzecz. anestezja ż., anestetyk mrz., anestetyka ż.
Wiktionary
(1.1) anestezjolog, narkotyzer
Wiktionary
znieczulenie; utrata czucia w całym ciele lub jego części spowodowana podaniem narkozy lub środków znieczulających
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. znieczulenie
Wiktionary
IPA: ˌãnɛˈstɛzʲja, AS: ãnestezʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. anestetyk m., anestetysta m., anestezyna ż.
przym. anestetyczny, anestezyjny
Wiktionary
lekarz specjalizujący się w podawaniu znieczulenia; anestetysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalizujący się w anestezjologii;
(1.2) med. pot. lekarz wykonujący i kontrolujący znieczulenie
Wiktionary
Anestezjolog – lekarz posiadający specjalizację z anestezjologii i intensywnej terapii. Do obowiązków lekarza anestezjologa należą: znieczulanie pacjentów wymagających operacji, leczenie pacjentów oddziału intensywnej terapii, leczenie bólu ostrego i przewlekłego oraz resuscytacja.
Wikipedia
(1.1) Proietti był głównym anestezjologiem w czasie zabiegu tracheotomii u papieża.
(1.1) W przypadku całkowitej abdominoplastyki stosuje się znieczulenie ogólne, czyli pełne uśpienie pod kontrolą anestezjologa.
Wiktionary
IPA: ˌãnɛstɛˈzʲjɔlɔk, AS: ãnestezʹi ̯olok
Wiktionary
rzecz. anestezjologia ż.
:: fż. anestezjolożka ż.
przym. anestezjologiczny
Wiktionary
(1.1) anestetysta
Wiktionary
dział medycyny zajmujący się metodami znieczulania i reanimacji, opieką nad chorym w czasie i po operacji; anestetyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dział medycyny zajmujący się przygotowaniem chorego do operacji, przeprowadzaniem i kontrolą znieczulenia;
Wiktionary
An
Wikipedia
rzecz. anestezjolog mos., anestezjolożka ż.
przym. anestezjologiczny, anestetyczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z anestezjologią lub anestezjologami
Wiktionary
rzecz. anestezjolog mos., anestezjologia ż.
Wiktionary
1. znieczulający;
2. pozbawiony czucia, znieczulony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) farm. związany z anestezją
Wiktionary
rzecz. anestetyk mrz., anestezja ż.
przym. anestetyczny
Wiktionary
(1.1) war. anestetyczny
Wiktionary
syntetyczny środek znieczulający o działaniu miejscowym, stosowany tylko zewnętrznie w formie maści, olejków; benzokaina
SJP.pl
brak aktywności płciowej u samic ssaków między okresami rui
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Nie mylić z: Anita.
Ta strona dotyczy imienia. Zobacz też: Aneta – miasto w Stanach Zjednoczonych.
Aneta, Anetta – forma pochodna imienia Anna, powstała jako przeniesienie francuskiego zdrobnienia tego imienia, "Anette", do języka polskiego. Pochodzi z języka hebrajskiego. Imię dotarło do Polski w XIX w., wcześniej używano tylko imienia Anna.
Wikipedia
(1.1) Pojechaliśmy z Anetą na oazę do Murzasichla.
Wiktionary
IPA: ãˈnɛta, AS: ãneta
Wiktionary
rzecz. Anetta ż.
:: zdrobn. Anetka ż.
przym. przest. gwara. Anecin
Wiktionary
(1.1) war. Anetta; zdrobn. Anetka
Wiktionary
zdrobnienie od: Aneta (imię żeńskie)
SJP.pl
Pico de Aneto; najwyższy szczyt Pirenejów w Hiszpanii (3404 m)
SJP.pl
eter nienasycony, biała, krystaliczna substancja o zapachu anyżu, otrzymywana z olejków eterycznych; stosowany do aromatyzowania produktów spożywczych, preparatów kosmetycznych, środków leczniczych i napojów alkoholowych
SJP.pl
Anetol, "p"-metoksypropenylobenzen – organiczny związek chemiczny zbudowany z reszty anizolu podstawionego w pozycji para grupą propylenową; zawiera szkielet styrenu (). Występuje naturalnie w niektórych roślinach, otrzymywany z olejków eterycznych anyżu i kopru.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
(1.1) Miała na imię Anetta i chodziła z nami na lodowisko.
Wiktionary
rzecz. Aneta ż.
:: zdrobn. Anettka ż.
Wiktionary
organizm lub komórka o nieprawidłowej liczbie chromosomów
SJP.pl
występowanie zmiany liczby chromosomów (brak jednego lub pojawienie się dodatkowego)
SJP.pl
o komórce: mający zmienioną liczbę chromosomów
SJP.pl
brak albo nadmiar jednego lub kilku chromosomów w stosunku do liczby podstawowej dla danego gatunku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) genet. zaburzenie liczby chromosomów w komórce
Wiktionary
An
Wikipedia
rzecz. aneuploid m., aneuploidalność ż.
Wiktionary
przedstawiciel rzędu roślin nasiennych z gromady pranagozalążkowych
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin z podgromady pranagozalążkowych
SJP.pl
rząd roślin nasiennych z gromady pranagozalążkowych; Aneurophytales
SJP.pl
tiamina
SJP.pl
chorobowe uwypuklenie ściany tętnicy, mające często postać tętniącego guza wypełnionego krwią lub skrzepliną; anewryzm; tętniak
SJP.pl
tętniak, miejscowe rozszerzenie tętnicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. przest. zob. tętniak.
Wiktionary
(1.1) Mówili doktorzy, że człowiek ten umarł na anewryzm.
(1.1) (…) wpadł w taki stan, że lada chwila oczekiwałem ataku apopleksji lub anewryzmu (…).
Wiktionary
IPA: ãˈnɛvrɨsm̥, AS: ãnevrysm̦
Wiktionary
(1.1) tętniak; przest. aneuryzma
Wiktionary
krasnorost dostarczający agaru, występuje w przybrzeżnej strefie Morza Białego i koło Sachalinu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Ahnfeltia|ref=tak., rodzaj krasnorostów rzędu nazwa systematyczna|Gigartinales|ref=tak., mających rozgałęzioną plechaechę przyczepioną do podłoża, występujących na piaszczystym dnie chłodnych mórz północnych; gatunkiem typowym jest anfelcja złożona;
Wiktionary
(1.1) Na Dalekim Wschodzie anfelcje są zbierane w celu pozyskania agaru.
Wiktionary
IPA: ãnˈfɛlt͡sʲja, AS: ãnfelcʹi ̯a
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
skrót od: angielski
SJP.pl
skrót
(1.1) = angielski
Wiktionary
IPA: ãŋʲˈɟɛlsʲci, AS: ãŋʹǵelsʹḱi
Wiktionary
skrót od: anglo-amerykański; ang.-amer.
SJP.pl
skrót
(1.1) = anglo-amerykański
Wiktionary
skrót od: anglo-amerykański; ang.-am.
SJP.pl
rzeka w Azji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Jeniseju, wypływa z jeziora Bajkał;
Wiktionary
Angara ( Ангара) – rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Jeniseju. Jej długość wynosi 1779 km, a powierzchnia dorzecza 1040 tys. km². Wypływa z jeziora Bajkał, przepływa przez południową część Wyżyny Środkowosyberyjskiej. W środkowym i dolnym biegu tworzy liczne progi. Angara jest jedyną rzeką, która wypływa z Bajkału.
Wikipedia
rzecz. Angarsk mrz.
przym. angarski, nadangarski
Wiktionary
rekwizycja obcych statków dla celów publicznych - stosowano ją w czasie wojny
SJP.pl
An
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji w obwodzie irkuckim, nad Angarą;
Wiktionary
Angarsk ( Ангaрск) – miasto w Rosji w obwodzie irkuckim, nad Angarą, położone w odległości 5150 km na wschód od
Wikipedia
rzecz. Angara ż.
przym. angarski
Wiktionary
→ Angara (dopływ Jeniseju)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Angarą (rzeką w Rosji)
(1.2) związany z Angarskiem (miastem w Rosji)
Wiktionary
rzecz. Angara ż., Angarsk mrz.
przym. nadangarski
Wiktionary
umowa o pracę; zatrudnienie
SJP.pl
Angaż (fr. "engager" – zobowiązywać się do czegoś) – określenie dla umowy o pracę, zwłaszcza aktorów.
Wikipedia
długi mankiet z koronek, modny od połowy XVII wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. rodzaj mankietu przy kobiecej sukni
Wiktionary
(1.1) Zaroił się tedy (…) dwór od barwnych kontuszów, od szabel, od golonych łbów, i pełno w nim było łaciny, niewieściego szczebiotania, lamówek, robronów i rozmaitych „angażantów“.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|angażować.
Wiktionary
czas. angażować
rzecz. zaangażowanie n., angaż m.
Wiktionary
1. zatrudniać kogoś;
2. zajmować kogoś czymś, nakłaniać do czegoś, wciągać go w to;
3. poświęcać na coś czas, siły, pieniądze;
4. angażować się:
a) włączać się w coś, zajmować się czymś z zapałem;
b) zatrudniać się gdzieś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaangażować)
(1.1) włączać do uczestnictwa
(1.2) przyjmować do pracy
(1.3) zajmować czymś, wymuszać uwagę
czasownik zwrotny niedokonany angażować się (dk. zaangażować się)
(2.1) włączać się w coś
(2.2) przyjmować pracę
Wiktionary
(1.1) Robotnicy angażowali się w działalność rewolucyjną.
Wiktionary
czas. zaangażować
rzecz. angaż m., angażowanie n., gaża ż., zaangażowanie n.
Wiktionary
(1.1) poświęcać
(1.2) zatrudniać
(1.3) absorbować, pochłaniać, wciągać
(2.1) poświęcać się, wciągać się, włączać się, zajmować się
(2.2) zatrudniać się
Wiktionary
[czytaj: Andżel] obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. imię|polski|ż. Aniela
Wiktionary
Angela – imię pochodzi od łacińskiego imienia "Angel", które powstało od greckiego słowa ángelos "posłaniec". Imię to też zostało przyswojone w postaci Aniela, od niego powstały też imiona Angelika i Angelina. Jest żeńskim odpowiednikiem imienia Anioł (Angel). W ostatnich czasach zapis imienia Angela bywa spolszczany i występuje w formie Andżela lub nawet "Andrzela" (część osób błędnie wywodzi jej źródłosłów od imienia męskiego Andrzej). Ta druga wersja jest niepoprawna.
Wikipedia
(1.1) Początkowo sprawa wyglądała na żart gazety i autoreklamę ciemnoskórej, zamieszkałej w Londynie rosyjskiej fotomodelki Angeli Ermakowej.
Wiktionary
rzecz. Anioł mos./ż., Aniela ż.
Wiktionary
1. pełen duchowego piękna;
2. nawiązujący do aniołów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nadzwyczaj dobry (niczym anioł), pełen duchowej czystości
(1.2) rel. odnoszący się do aniołów
Wiktionary
rzecz. aniołeczek mzw., anielątko n., anielstwo n., anielskość ż., anielica ż., Anioł mos., Aniela ż.
przym. anieli, aniołkowaty, aniołkowy, aniołowy
Wiktionary
1. gatunek rośliny z rodziny selerowatych; litwor, dzięgiel litwor, arcydzięgiel litwor, dzięgiel lekarski;
2. odmiana lutni o siedemnastu strunach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Angelika – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, w języku łacińskim oznacza „anielica”, „posłanka”.
W ostatnich czasach zapis imienia Angelika bywa spolszczany i występuje w formie Andżelika lub nawet "Andrzelika". Ta ostatnia pisownia jest niepoprawna i ma negatywną opinię Rady Języka Polskiego.
Wikipedia
(1.1) — Jak się nazywa ta kobieta? — Ona się nazywa Angelika.
Wiktionary
rzecz. Aniela ż., Anioł mos.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Angelina – forma pochodna imion Aniela, Angela.
W Polsce do lat 20. XX wieku imię Angelina nadano 8 razy. Imię zyskało popularność od lat 80. XX wieku pod wpływem filmu i telewizji. W 1994 zarejestrowano 1581 kobiet o tym imieniu. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 4508 kobiet o imieniu Angelina nadanym jako imię pierwsze, 404 zarejestrowane jako Andżelina a także 88 zapisywanych jako Andrzelina.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Angeliny lub z nią związany
SJP.pl
anhydryt o niebieskim zabarwieniu, kamień jubilerski
SJP.pl
1. pragnienie niepokalanej czystości;
2. postawa, która przejawia się w braku akceptacji przykrej rzeczywistości
SJP.pl
specjalista w dziedzinie angelologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) teol. rel. teolog lub religioznawca zajmujący się angeologią
Wiktionary
(1.1) Ksiądz profesor zaprosił kilku znanych angelologów.
Wiktionary
rzecz. angelologia ż., angeologia ż., angeolożka ż.
:: fż. angelolożka ż.
przym. angelologiczny, angeologiczny
Wiktionary
(1.1) angeolog
Wiktionary
1. dział teologii obejmujący naukę o aniołach;
2. dział demonologii dotyczący dobrych duchów;
3. ironicznie: pogrążanie się w marzeniach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teol. w teologii chrześcijańskiej: nauka o aniołach;
(1.2) rel. w religioznawstwie: nauka o duchach dobrych, dział demonologii
(1.3) rel. ogół wierzeń, także ludowych, dotyczących aniołów i ich wpływu na rzeczywistość
(1.4) żart. rub. bujanie w obłokach
Wiktionary
Angelologia a. Angeologia (gr. αγγελος "angelos" – posłaniec, anioł oraz λόγος "logos" – słowo, nauka).
Wikipedia
(1.1) Diakoni zdali wczoraj angelologię.
(1.2) Kupiłem sobie książkę o angelologii.
(1.3) Profesor zajmował się ludową angelologią ludów Kaukazu.
(1.4) To jego gadanie o warunkach jakie mają to istna angelologia.
(1.4) Sam nie rozumiem, skąd to mi się bierze, • że jestem mitologiczne zwierzę, • ni to świnio-byk ni to koto-pies, • w ogóle z moich stron: liryka, liryka, • tkliwa dynamika, • angelologia • i dal.
Wiktionary
rzecz. angeologia ż., angelolog m., angeolog m., angelolożka ż., angeolożka ż.
przym. angelologiczny, angeologiczny
Wiktionary
(1.1) angeologia
(1.2) angeologia
(1.3) angeologia
(1.4) angeologia
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. teol. związany z angelologią, dotyczący angelologii
Wiktionary
(1.1) Ojciec Efraim wrócił z kongresu angelologicznego w Turynie.
Wiktionary
rzecz. aniołeczek mzw., anielątko n., anielstwo n., anielskość ż., anielica ż., angelologia ż., angelolog m., angeologia ż., angeolog mos.
przym. angeologiczny, aniołkowy
Wiktionary
(1.1) angeologiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. anioł
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) gw. Górny Śląsk aniół, anniół
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) teol. rel. teolog lub religioznawca zajmujący się angeologią
Wiktionary
(1.1) Odbierz z lotniska tego angeologa i zawieź go do Gliwic.
Wiktionary
rzecz. angelologia ż., angeologia ż., angelolożka ż.
:: fż. angeolożka ż.
przym. angeologiczny, angelologiczny
Wiktionary
(1.1) angelolog
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teol. w teologii chrześcijańskiej: nauka o aniołach;
(1.2) rel. w religioznawstwie: nauka o duchach dobrych, dział demonologii
(1.3) rel. ogół wierzeń, także ludowych, dotyczących aniołów i ich wpływu na rzeczywistość
(1.4) żart. rub. bujanie w obłokach
Wiktionary
(1.1) Diakoni zdali w sobotę angeologię.
(1.2) Kupiłem sobie książkę o angeologii.
(1.3) Profesor zajmował się ludową angeologią ludów Ameryki Południowej.
(1.4) To jego gadanie o warunkach jakie mają to istna angeologia.
Wiktionary
rzecz. angelologia ż., angelolog m., angeolog m., angelolożka ż., angeolożka ż., anioł mos./mzw.
przym. angelologiczny, angeologiczny
Wiktionary
(1.1) angelologia
(1.2) angelologia
(1.3) angelologia
(1.4) angelologia
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. teol. związany z angeologią, dotyczący angeologii
Wiktionary
(1.1) Ojciec Wit wziął udział w kongresie angeologicznego w Loreto.
Wiktionary
rzecz. angelologia ż., angelolog m., angeologia ż., angeolog mos., anioł mos./mzw.
przym. angelologiczny
Wiktionary
(1.1) angelologiczny
Wiktionary
[czytaj: ążER] miasto we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w zachodniej Francji leżące w Kraju Loary;
Wiktionary
Angers (,) – miasto i gmina w zachodniej Francji leżące przy ujściu rzeki Maine do Loary, w regionie Kraju Loary, w departamencie Maine i Loara.
Wikipedia
(1.1) Z tych okolic docierały do nas z ukrytego radia czy podziemnej gazetki wieści o „naszej wojnie"; przychodziły z Angers, siedziby rządu polskiego.
Wiktionary
przym. angerski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Angers, dotyczący Angers
Wiktionary
rzecz. Angers n.
Wiktionary
koń rasy angielskiej; anglik, anglez
SJP.pl
1. klacz z rasy koni angielskich pełnej krwi;
2. rodzaj bułki;
3. szklaneczka do wódki;
4. potocznie: partia angielska (rozpoczęcie partii szachów ruchem
1. c4)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łódź. białe pieczywo o wydłużonym kształcie, bułka pszenna;
(1.2) pot. klacz rasy angielskiej
(1.3) rodzaj szklanki do alkoholu
(1.4) sport. sposób kopnięcia piłki
(1.5) gw-pl|Poznań. rodzaj pieca węglowego
(1.6) but męski z otwartą przyszwą, w którym boki buta z dziurkami na sznurowadła są naszyte na wierzch przyszwy
Wiktionary
(1.1) Poproszę angielkę, chałkę i pół chleba.
(1.2) Hrabia kupił przepiękną angielkę.
(1.4) Pelé strzelił gola angielką.
(1.5) W kuchni nad angielką wisiała patelka.
Wiktionary
IPA: ãŋʲˈɟɛlka, AS: ãŋʹǵelka
Wiktionary
(1.1) reg. śl. francuz, kraków|weka., białystok|baton., warszawa|bułka paryska., reg. pozn. kawiorek}}, bułka wrocławska, gryzka, reg. sztangla, reg. sztangiel, reg. sztangielka, reg. sztangielek
Wiktionary
1. klacz z rasy koni angielskich pełnej krwi;
2. rodzaj bułki;
3. szklaneczka do wódki;
4. potocznie: partia angielska (rozpoczęcie partii szachów ruchem
1. c4)
SJP.pl
związany z Anglią
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach;
(2.2) pot. jeden z przedmiotów szkolnych
Wiktionary
(1.1) Angielskie samochody mają kierownicę po prawej stronie.
(2.1) Znam zaledwie kilka słów po angielsku, a korepetycje u pani Agnieszki już za chwilę.
(2.2) Umiesz słówka na angielski?
Wiktionary
IPA: ãŋʲˈɟɛlsʲci, AS: ãŋʹǵelsʹḱi
Wiktionary
rzecz. anglistyka ż., Anglia ż., Anglik mos., Angielka ż., Angol mos., angol mos./mzw., anglistka ż., anglista mos., anglicyzm mrz., Angl mos., Anglijka ż., angielskość ż.
przysł. angielsko, po angielsku, z angielska
czas. anglizować, angielszczyć
temsłow. anglo-
Wiktionary
(1.1) brytyjski
(2.1) angielszczyzna
(2.2) pot. uczn. angol, anglik
Wiktionary
dotyczący Anglii i Polski
SJP.pl
anglojęzyczny;
1. posługujący się językiem angielskim;
2. napisany w języku angielskim;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się językiem angielskim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. anglojęzyczny.
Wiktionary
IPA: ˌãŋʲɟɛlskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: ãŋʹǵelskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
zespół cech charakterystycznych dla Anglii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest angielskie; cecha tych, którzy są angielscy
Wiktionary
rzecz. Anglia ż., Anglik mos., Angielka ż., anglik mzw., angielski mrz., anglista mos., anglistka ż., anglicyzm mrz.
przym. angielski
przysł. angielskie
Wiktionary
język angielski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. język angielski
(1.2) przest. zbiór cech typowych dla kultury i obyczajów angielskich
Wiktionary
(1.1) Napisałem, zrobiłem rysunki, a ponieważ nie byłem pewien swojej angielszczyzny, poprosiłem prof. Skrobańskiego o doszlifowanie tekstu i oddanie do redakcji.
Wiktionary
poddawać wpływom angielskim, nadawać cechy angielskie; anglicyzować, anglizować, zangielszczać
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. plural|angina.
Wiktionary
IPA: ˈãŋʲɟĩn, AS: ãŋʹǵĩn
Wiktionary
ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła wywołane przez paciorkowca ropnego (Streptococcus pyogenes)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła;
(1.2) med. bolesność, bolesny ucisk o różnej etiologii i umiejscowieniu
Wiktionary
Angina (łac. "angina", zapalenie gardła) – w najczęstszym rozumieniu ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła, wywołane przez bakterie paciorkowce β-hemolizujące z grupy A. Jest chorobą zakaźną przenoszoną drogą kropelkową.
Wikipedia
(1.1) Moja córka znowu ma anginę.
Wiktionary
IPA: ãŋʲˈɟĩna, AS: ãŋʹǵĩna
Wiktionary
rzecz. anginka ż.
przym. anginowy
Wiktionary
1. gatunek rośliny z rodziny bodziszkowatych; anginowiec, pelargonia pachnąca, ruzyndla, geranium, gerania;
2. zdrobnienie od: angina (choroba)
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: angina
Wiktionary
gatunek rośliny z rodziny bodziszkowatych; anginka, pelargonia pachnąca, ruzyndla, geranium, gerania
SJP.pl
→ angina
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany z anginą, spowodowany anginą
Wiktionary
rzecz. angina ż.
Wiktionary
przedrostek
(1.1) med. pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z układem naczyniowym
Wiktionary
IPA: ˈãŋʲɟɔ, AS: ãŋʹǵo
Wiktionary
specjalista w dziedzinie angiochirurgii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. zob. chirurg naczyniowy.
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka - specjalistka w zakresie angiochirurgii
Wiktionary
IPA: ˌãŋʲɟɔˈxʲirurk, AS: ãŋʹǵoχʹirurk
Wiktionary
rzecz. angiochirurgia ż.
:: fż. angiochirurżka ż.
przym. angiochirurgiczny
przysł. angiochirurgicznie
Wiktionary
(1.1) chirurg naczyniowy, pot. naczyniowiec
(2.1) chirurg naczyniowa
Wiktionary
przymiotnik od: angiochirurgia
SJP.pl
przymiotnik od: angioencefalografia
SJP.pl
tworzenie się naczyń włosowatych w czasie rozwoju embrionalnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. proces powstawania nowych naczyń włosowatych w czasie życia osobniczego po urodzeniu
Wiktionary
Angiogeneza (gr. "angeion" = naczynie + "genesis" = pochodzenie, powstawanie) – proces tworzenia się naczyń włosowatych.
Zachodzi w rozwoju embrionalnym, może także występować w życiu pozapłodowym (zarówno jako proces fizjologiczny, jak i patologiczny).
Wikipedia
urządzenie do badań obrazowych z wykorzystaniem promieni rentgenowskich i kontrastu
SJP.pl
metoda badania naczyń krwionośnych polegająca na uwidocznieniu ich na obrazie rentgenowskim poprzez wprowadzenie do ich światła środka kontrastującego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. rentgenografia fragmentu układu krwionośnego;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Pacjenci zarejestrowani od dwóch miesięcy na angiografię dowiedzieli się, że badania zostały wstrzymane z powodu awarii sprzętu.
Wiktionary
IPA: ˌãŋʲɟɔˈɡrafʲja, AS: ãŋʹǵografʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. angiograf m.
przym. angiograficzny
Wiktionary
zdjęcie rentgenowskie układu wieńcowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. med. badanie diagnostyczne serca i dużych naczyń krwionośnych z użyciem kontrastu i promieni rentgenowskich
Wiktionary
przymiotnik od: angiokardiografia, np. badanie angiokardiograficzne
SJP.pl
specjalista w dziedzinie angiologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu naczyniowego i limfatycznego
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka specjalistka angiologii
Wiktionary
(1.1) W badaniu USG radiolog wykrył coś w rodzaju tętniaka, skierował więc mnie do angiologa.
Wiktionary
IPA: ãŋʲˈɟɔlɔk, AS: ãŋʹǵolok
Wiktionary
rzecz. angiologia ż.
przym. angiologiczny
przysł. angiologicznie
Wiktionary
(1.1) pot. naczyniowiec
Wiktionary
dział medycyny zajmujący się schorzeniami układu naczyniowego: krwionośnego i limfatycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. nauka o naczyniach krwionośnych;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Chirurgia wieńcowa jest obszarem chirurgii i nie należy do angiologii.
Wiktionary
IPA: ˌãŋʲɟɔˈlɔɟja, AS: ãŋʹǵoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. angiolog mos./ż.
przym. angiologiczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z angiologią
Wiktionary
rzecz. angiologia ż., angiolog m.
Wiktionary
nerwica polegająca na rozstroju czynności układu współczulnego; neuroza naczyniowa
SJP.pl
zabieg leczniczy mający na celu udrożnienie i poszerzenie naczynia krwionośnego; balonikowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. chirurgiczny zabieg leczniczy polegający na poszerzeniu naczyń krwionośnych;
Wiktionary
Angioplastyka – zabieg przezskórny polegający na poszerzeniu naczyń krwionośnych, które zostały zwężone lub zamknięte w wyniku choroby (najczęściej miażdżycy). Wykonuje się angioplastykę tętnic wieńcowych, szyjnych, kończyn, narządów wewnętrznych, czasami również naczyń żylnych.
Wikipedia
(1.1) W naszej klinice wykonujemy angioplastykę.
Wiktionary
IPA: ˌãŋʲɟɔˈplastɨka, AS: ãŋʹǵoplastyka
Wiktionary
rodzaj diagnostycznego badania obrazowego, polegającego na dożylnym wstrzyknięciu radiofarmaceutyku oraz analizie jego przepływu w określonych obszarach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zwężenie naczyń krwionośnych w wyniku zakrzepu lub zapalenia
Wiktionary
hormon tkankowy występujący w osoczu krwi, powodujący uogólniony skurcz naczyń i podwyższenie ciśnienia krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. fizj. hormon peptydowy, który odgrywa kluczową rolę w regulacji ciśnienia krwi i gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu
Wiktionary
Angiotensyna – hormon peptydowy wchodzący w skład układu hormonalnego RAA, którego zadaniem jest kontrola stężenia jonów sodowych i potasowych w organizmie. Angiotensyny stymulują wydzielanie mineralokortykosteroidu aldosteronu.
Wikipedia
(1.1) Angiotensyna powstaje z angiotensynogenu pod wpływem enzymu reniny.
Wiktionary
białko wydzielane przez wątrobę; hipertensynogen
SJP.pl
Angiotensynogen – białko wydzielane przez wątrobę, będące prohormonem angiotensyny. Jego biosynteza odbywa się głównie w hepatocytach (w wątrobie), ale także w adipocytach, mózgu, sercu, ścianach naczyń krwionośnych, nerkach i nadnerczach. Kortykosteroidy, estrogeny oraz hormony tarczycy zwiększają jego produkcję w wątrobie. Każdy z narządów produkujących angiotensynogen ma ponadto własny mechanizm regulujący wydzielanie.
Wikipedia
badanie krwi i naczyń limfatycznych ciała ludzkiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. tradycyjny indonezyjski instrument muzyczny, złożony z pewnej liczby bambusowych rurek przytwierdzonych do bambusowej ramy;
Wiktionary
Angklung – tradycyjny instrument indonezyjski, idiofon bambusowy, używany w obrzędach rytualnych ku czci bogini ryżu i płodności Dewi Sri, związanych z sadzeniem ryżu i żniwami, a także podczas uroczystości związanych z obrzezaniem. Popularny instrument do nauki muzyki w szkołach indonezyjskich.
Wikipedia
ruiny stolicy państwa Khmerów
SJP.pl
Angkor – współczesna nazwa stosowana do państwa Khmerów istniejącego w okresie od 802 do 1432 roku, nazywanego również Imperium Angkoru lub Imperium Khmerskim. Nazwa Angkor pochodzi od sanskryckiego słowa "nagara" – miasto ("nagara">"nokor">"angkor").
Nazwą tą określa się również zabytkowy kompleks miejski pozostały po dawnej stolicy Imperium Khmerskiego. We współczesnym języku khmerskim "angkor" oznacza „stolicę” albo „święte miasto”.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. etn. członek plemięemienia germańskiego zamieszkującego od V do VI wieku Brytanię;
Wiktionary
AngL – drugi album studyjny norweskiego wokalisty i gitarzysty Ihsahna. Wydawnictwo ukazało się 26 maja 2008 roku nakładem wytwórni muzycznej Mnemosyne Productions. Nagrania poprzedził wydany 12 marca 2008 roku singel pt. "Scarab". Gościnnie na płycie wystąpił Mikael Åkerfeldt, lider formacji Opeth. Muzyk zaśpiewał w utworze pt. "Unhealer".
Wikipedia
(1.1) Prawdę mówiąc, plemięemiona germańskie na terytorium Brytanii zatracały swój pierwotny charakter – kondotierzy sascy czy jutyjscy wstępowali na służbę wybranego wodza, przy którym była sława zwycięzcy, bez różnicy czy był on Sasem, czy Anglem.
(1.1) W 441 r. rozpoczął się trwały podbój Brytanii przez Germanów. Obok Sasów z Holsztynu z półwyspu duńskiego zaczęli emigrować w poszukiwaniu lepszych ziem uprawnych Anglowie i Jutowie.
Wiktionary
rzecz. Anglia ż.
:: fż. Anglijka ż.
przym. angielski
Wiktionary
[czytaj: anglEZ] taniec w takcie parzystym, pochodzący z Anglii; muzyka do tego tańca; anglez
SJP.pl
typ spychacza z ukośnie ustawionym pługiem
SJP.pl
nizinna mleczna rasa bydła, wyhodowana na półwyspie Angeln w Niemczech
SJP.pl
dawniej: długi surdut; również długi pukiel włosów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) hist. muz. żywiołowy taniec pochodzenia angielskiego lub jego francuska odmiana, utrzymany najczęściej w metrum parzystym, a także utwór muzyczny przeznaczony do tego tańca;
(1.2) daw. zootechn. koń rasy angielskiej;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) przest. długi, spiralnie skręcony lok
(2.2) daw. kraw. długi, wcięty w pasie surdut lub frak charakteryzujący się szerokim kołnierzem i ostro wyciętymi połami
(2.3) daw. poligr. czcionka angielska lub pismo angielskie
Wiktionary
Anglez (ang. anglaise "angielczyk") – nazwa tańców w takcie parzystym lub czasem trójdzielnym powstałych około XVII-XIX w., rodzaj kontredansa.
Wikipedia
(1.1) W XVIII w. pojawiło się dużo nowych, głównie francuskich tańców: menuet, gawot, kadryl, anglez, ale nie znalazły one uznania w szerszych kręgach społeczeństwa.
(1.1) Nawet podczas drabantów i anglezów, które usiłowała zainaugurować młodzież wykwintniejsza i bardziej światowa [...], panna Helena odwracała głowę w tym kierunku, gdzie był jej kawaler.
(1.1) Przed niedawnym czasem, zabawy te zaczynały się zawsze o 5tey w wieczor [...]. Tanczą kadryllów francuskich, anglezów, lecz allemand iest ulubionym ich tańcem.
(1.2) Na karym arabie wjechał na Saski dziedziniec wielki książę, a za nim, o krok, na gniadym anglezie, Żaneta Grudzińska.
(1.2) Oto słynny Rotten Row, aleja snobów, gdzie na pięknych anglezach harcują pseudoarystokratyczni parweniusze i snobujący się w arystokratyzmie sklepikarze.
(1.2) Hrabianka dosiadła konia. Kary anglez wspiął się hardo i zarżał.
(2.1) W tym roku, najmodniejsze będą fantazyjne, niesforne loki, gładkie fale oraz anglezy.
(2.1) Cienkie — dadzą efekt w postaci klasycznych loczków, a papiloty — skręt w postaci anglezów.
(2.1) Hanka, w sukni długiej do ziemi, potrząsała anglezami i dotykała tkwiącego na czubku głowy wianka.
(2.2) Za nim wchodzi Burdygiel ubrany w czarny anglez. Na ręku niesie suknię kobiecą w tonach czarnych, niebieskich i fioletowych i również damski kapelusz.
(2.2) Sięgnął ręką do kieszeni, ale nie był przecież w swej zwykłej marynarce, tylko w anglezie.
(2.2) Do sali obaj wchodzili; przybyły płaszcz zrzucił, zupełnie correkt ubrany, w „anglezie” długim, ciemnogranatowym, widocznie na stacji kolejowej ubranie podróżne zmienił.
Wiktionary
czas. anglezować ndk.
Wiktionary
(1.2) anglik, angielczyk
(2.1) lok, pukiel
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jeźdz. rytmiczne unoszenie się w siodle podczas jazdy kłusem, aby złagodzić wstrząsy
(1.2) sposób krótkiego przycinania koniowi ogona i grzywy
Wiktionary
Anglezowanie – rytmiczne unoszenie się jeźdźca z siodła podczas jazdy kłusem na koniu, w takt jego ruchu, w celu zamortyzowania wstrząsów i odciążenia grzbietu końskiego.
Wikipedia
czas. anglezować
Wiktionary
1. unosić się rytmicznie w siodle podczas jazdy kłusem w celu złagodzenia wstrząsów
2. przycinać ogon i grzywę konia na sposób angielski; anglizować
SJP.pl
minerał krystaliczny, siarczan ołowiu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. miner. minerał krystaliczny z grupy siarczanów, kruchy i przezroczysty; siarczan ołowiu wzór chemiczny|PbSO4.
Wiktionary
Anglezyt – rzadki minerał z grupy siarczanów, barytu. Po raz pierwszy znaleziony w kopalni miedzi na wyspie Anglesey, położonej u wybrzeży Walii, stąd nazwa. Wcześniej był znany jako efekt rozkładu galeny. Przeobraża się w cerusyt.
Wikipedia
1. część Wielkiej Brytanii;
2. Nowa Anglia, rejon historyczno-geograficzny w północno-wschodniej części Stanów Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii
(1.2) pot. geogr. polit. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Anglia jest krainą historyczną Wielkiej Brytanii.
Wiktionary
IPA: ˈãŋɡlʲja, AS: ãŋglʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. anglistyka ż., anglistka ż., anglista mos., Angol mos., Anglik mos., Angielka ż., anglicyzm mrz., angielski mrz., Angl mos., Anglijka ż., angielskość ż.
przym. angielski
przysł. angielsko, po angielsku
temsłow. anglo-
Wiktionary
(1.1) Albion
Wiktionary
dawniej: angielski
SJP.pl
poddawanie wpływom angielskim, nadawanie czemuś cech typowo angielskich
SJP.pl
wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na języku angielskim albo z niego przejęte
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka angielskiego;
Wiktionary
Anglicyzm – element językowy zapożyczony z języka angielskiego lub na nim wzorowany.
Wikipedia
(1.1) Załoga nic nie zrozumiała z rojącej się od anglicyzmów przemowy kierownika działu kadr.
Wiktionary
IPA: ãŋˈɡlʲit͡sɨsm̥, AS: ãŋglʹicysm̦
Wiktionary
rzecz. anglik mzw., Anglia ż., Anglik mos., Angielka ż., anglistyka ż., anglista mos., anglistka ż., angielski mrz., angielskość ż., anglicyzowanie n.
przym. anglistyczny, angielski
czas. anglizować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stosowanie anglicyzmów
(1.2) uleganie wpływom języka i kultury angielskiej
Wiktionary
rzecz. anglicyzm mrz., zanglicyzowanie n.
czas. anglicyzować ndk., zanglicyzować ndk.
Wiktionary
poddawać wpływom angielskim, nadawać cechy angielskie; angielszczyć, anglizować, zangielszczać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. członkini plemięemienia germańskiego zamieszkującego od V do VI wieku Brytanię;
Wiktionary
rzecz. Anglia ż.
:: fm. Angl mos.
przym. angielski
przysł. po angielsku
Wiktionary
1. angielski koń pełnej krwi;
2. w gwarze uczniowskiej: lekcja języka angielskiego;
3. potocznie: samochód z kierownicą po prawej stronie, przystosowany do ruchu lewostronnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) jeźdz. koń pełnej krwi angielskiej
(1.2) pot. mot. samochód z kierownicą po prawej stronie
(1.3) pot. uczn. język angielski jako przedmiot szkolny
(1.4) pot. uczn. lekcja języka angielskiego
(1.5) środ. kolej. rozjazd krzyżowy posiadający iglice przed krzyżownicami
(1.6) środ. kolej. uniwersalna lokomotywa elektryczna serii EU06
Wiktionary
(1.1) W stadninie pasły się młode angliki.
(1.2) Mój kuzyn emigrant przyjechał na wakacje nowiuśkim anglikiem.
(1.3) Masz pionę z anglika?
Wiktionary
IPA: ˈãŋɡlʲik, AS: ãŋglʹik
Wiktionary
rzecz. angielskość ż., Anglik m., Angielka ż., angol m., Angol m., anglicyzm m.
Wiktionary
(1.1) folblut
(1.3) język angielski, angielski, pot. uczn. angol
Wiktionary
wyznawca anglikanizmu
SJP.pl
wyznawca anglikanizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wyznawca anglikanizmu
Wiktionary
IPA: ˌãŋɡlʲiˈkãɲĩn, AS: ãŋglʹikãńĩn
Wiktionary
rzecz. anglikanizm m., anglikańskość ż.
:: fż. anglikanka ż.
przym. anglikański
przysł. anglikańsko
Wiktionary
(1.1) konformista
Wiktionary
wyznanie chrześcijańskie uznające króla za głowę Kościoła, rozpowszechnione w Anglii; konformizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. gałąź chrześcijaństwa łącząca tradycję protestancką z katolicką, powstała w Anglii w XVI w., uznająca króla za zwierzchnika Kościoła;
Wiktionary
Anglikanizm – jedna z gałęzi chrześcijaństwa, która powstała w okresie reformacji w Anglii w XVI wieku. Anglikanizm uznawany jest za drogę pośrednią pomiędzy tradycją protestancką a katolicką.
Wikipedia
rzecz. Angielka ż., anglikanin mos., anglikanka
przym. anglikański
Wiktionary
wyznawczyni anglikanizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. wyznawczyni anglikanizmu
Wiktionary
(1.1) Po śmierci monarchy dwie jego córki katoliczka Maria i anglikanka Elżbieta rozpoczęły rywalizować o koronę.
Wiktionary
IPA: ˌãŋɡlʲiˈkãnka, AS: ãŋglʹikãnka
Wiktionary
rzecz. anglikanizm m., anglikańskość ż.
:: fm. anglikanin m.
przym. anglikański
przysł. anglikańsko
Wiktionary
(1.1) konformistka
Wiktionary
związany z anglikanizmem (np. wyznanie anglikańskie, liturgia anglikańska)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. związany z anglikanizmem
Wiktionary
(1.1) W niektórych kościołach katolickich i w anglikańskim "High Church" komunia z reguły jest przyjmowana na klęcząco.
Wiktionary
rzecz. anglikanin mos., anglikanizm mrz., Angielka ż., anglikanka ż.
Wiktionary
znawca anglistyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zaw. jęz. znawca języka, literatury i kultury angielskiej
(1.2) pot. eduk. nauczyciel języka angielskiego
Wiktionary
rzecz. angielskość ż., angielski mrz., anglicyzm mrz., Anglia ż., Anglik mos., Angielka ż., anglistyka ż., anglistka ż.
przym. angielski, anglistyczny
Wiktionary
→ anglista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. eduk. jęz. znawczyni języka, literatury i kultury angielskiej
(1.2) eduk. nauczycielka języka angielskiego
Wiktionary
(1.2) Nasza anglistka ma hopla na punkcie systematyczności i na każdej lekcji sprawdza słowniczki.
Wiktionary
rzecz. Anglia ż., Anglik mos., Angielka ż., angielski mrz., anglicyzm mrz., anglistyka ż.
:: fm. anglista mos.
przym. angielski, anglistyczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z anglistyką, dotyczący anglistyki
Wiktionary
rzecz. anglistka ż., anglista mos., anglicyzm mrz., Angielka ż., anglistyka ż.
Wiktionary
nauka o języku angielskim, literaturze angielskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o języku i literaturze angielskiej
(1.2) wydział lub kierunek uniwersytecki obejmujący studia w zakresie anglistyki (1.1)
Wiktionary
rzecz. anglicyzm mrz., angielski mrz., Angielka ż., anglista m., anglistka ż., Anglia ż.
przym. angielski, anglistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|anglizować.
Wiktionary
czas. anglizować
Wiktionary
1. poddawać wpływom angielskim, nadawać cechy angielskie; angielszczyć, anglicyzować, zangielszczać;
2. przycinać ogon i grzywę konia na sposób angielski; anglezować
SJP.pl
czasownik
(1.1) nadawanie komuś lub czemuś cech angielskich
Wiktionary
rzecz. anglizowanie n., anglicyzm mrz., angielski mrz., Angielka ż.
przym. angielski
Wiktionary
(1.1) angielszczyć
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Anglią lub językiem angielskim
Wiktionary
IPA: ˈãŋɡlɔ, AS: ãŋglo
Wiktionary
rzecz. Anglia ż., angielski mrz.
przym. angielski
Wiktionary
koń wyhodowany z krzyżówki konia angielskiego z koniem czystej krwi arabskiej
SJP.pl
sympatyk tego, co angielskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. miłośnik albo wielbiciel Anglii, Anglików lub angielskości
Wiktionary
rzecz. anglofilstwo n., anglofilskość ż.
:: fż. anglofilka ż.
przym. anglofilski
przysł. anglofilsko
Wiktionary
(1.1) angloman
Wiktionary
sympatia dla wszystkiego, co angielskie; anglofilizm, anglofilstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zamiłowanie do Anglii, kultury angielskiej lub szerzej – do wszystkiego, co angielskie
Wiktionary
rzecz. anglofil mos.
przym. anglofilski
Wiktionary
sympatia dla wszystkiego, co angielskie; anglofilstwo, anglofilia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zamiłowanie wobec Anglii, kultury angielskiej
Wiktionary
(1.1) anglofilia, anglofilstwo
Wiktionary
sympatyczka tego, co angielskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. miłośniczka albo wielbicielka Anglii, Anglików lub angielskości
Wiktionary
rzecz. anglofilstwo n., anglofilskość ż.
:: fm. anglofil mos.
przym. anglofilski
przysł. anglofilsko
Wiktionary
→ anglofilstwo, → anglofilizm
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z anglofilami lub anglofilią, dotyczący anglofilów lub anglofilii
Wiktionary
rzecz. anglofilstwo n., anglofil mos., anglofilka ż., anglofilia ż., anglofilskość ż.
przysł. anglofilsko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) z nastawieniem anglofilskim, w duchu anglofilstwa
Wiktionary
rzecz. anglofil mos., anglofilka ż., anglofilskość ż., anglofilstwo n.
przym. anglofilski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co anglofilskie
Wiktionary
rzecz. anglofil mos., anglofilka ż., anglofilstwo n.
przym. anglofilski
przysł. anglofilsko
Wiktionary
(1.1) anglofilstwo
Wiktionary
sympatia dla wszystkiego, co angielskie; anglofilizm, anglofilia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zamiłowanie i sprzyjanie Anglii, Anglikom lub wszelkim przejawom angielskości
Wiktionary
(1.1) Nie znosił jej anglofilstwa, tych popołudniowych herbatek i ciasteczek.
Wiktionary
rzecz. anglofil mos., anglofilka ż., anglofilskość ż.
przym. anglofilski
przysł. anglofilsko
Wiktionary
ktoś mający wrogi stosunek do wszystkiego, co angielskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba niechętna do wszystkiego co angielskie
Wiktionary
(1.1) Osiemnastowieczni Francuzi byli anglofobami.
Wiktionary
rzecz. anglofobia ż.
przym. anglofobijny
Wiktionary
niechętny lub wrogi stosunek do wszystkiego, co angielskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niechęć do Anglików i wszystkiego co angielskie
Wiktionary
rzecz. anglofob mos., anglofobka ż.
Wiktionary
kobieta mająca wrogi stosunek do wszystkiego, co angielskie
SJP.pl
człowiek, którego językiem ojczystym jest angielski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. osoba mówiąca po angielsku
Wiktionary
(1.1) Poszukajcie jakiegoś anglofona, by to zostało przeczytane z odpowiednim akcentem.
Wiktionary
przym. anglofoński
Wiktionary
angielskojęzyczny;
1. posługujący się językiem angielskim;
2. napisany w języku angielskim;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się językiem angielskim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posługujący się językiem angielskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem angielskim
(1.3) spisany, stworzony w języku angielskim
Wiktionary
(1.3) Niezmodyfikowany tekst jego noty biograficznej wciąż dostępny jest m.in. w anglojęzycznej Wikipedii.
Wiktionary
IPA: ˌãŋɡlɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: ãŋgloi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
prokatolicki prąd w Kościele anglikańskim
SJP.pl
An
Wikipedia
wyznawca anglokatolicyzmu
SJP.pl
wielbiciel wszystkiego, co angielskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) miłośnik i naśladowca wszystkiego, co angielskie
Wiktionary
rzecz. anglomania ż.
:: fż. anglomanka ż.
przym. anglomański
Wiktionary
przesadna sympatia do wszystkiego, co angielskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nadmierna i bezkrytyczna sympatia do osób, przedmiotów, zjawisk związanych z Anglią;
Wiktionary
Anglomania ("anglomanie") – objawiająca się w bezgranicznym uwielbieniu wszystkiego co angielskie, zwłaszcza angielskiego ustroju. Była to częsta postawa wśród francuskich "les philosophes" XVIII wieku. Prym wśród anglomaniaków wiódł Voltaire. Louis de Jaucourt – dobrze znający anglików członek Royal Society był bardziej sceptyczny i nieraz krytykował tą niepatriotyczną postawę.
Wikipedia
IPA: ˌãŋɡlɔ̃ˈmãɲja, AS: ãŋglõmãńi ̯a
Wiktionary
rzecz. angloman mos., anglomanka ż.
przym. anglomański
Wiktionary
(1.1) anglofilstwo, anglofilizm
Wiktionary
→ angloman
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miłośniczka i naśladowniczka wszystkiego, co angielskie
Wiktionary
rzecz. anglomania ż.
:: fm. angloman mos.
przym. anglomański
Wiktionary
koza anglonubijska - brytyjska rasa kóz domowych
SJP.pl
dawniej: anglosaski
SJP.pl
1. potomek germańskich plemion Anglów, Sasów i Jutów, które w VI wieku podbiły południową część Wielkiej Brytanii;
2. Brytyjczyk lub Amerykanin brytyjskiego pochodzenia;
3. przedstawiciel kultury i tradycji brytyjskiej, przeciwstawianej zwykle kontynentalnej tradycji europejskiej
SJP.pl
1. germańskie plemiona Anglów, Sasów i Jutów, które w VI wieku podbiły południową część Wielkiej Brytanii;
2. Anglicy i inne narody angielskiego pochodzenia, zwłaszcza Amerykanie
SJP.pl
Anglosasi ( Anglosaxones, Anglo-Saxons) – w historiografii plemiona wywodzące się z terenu obecnych Niemiec i Skandynawii, takie jak Anglowie, Sasi i Jutowie, które (począwszy od V wieku) zasiedliły większą część Wysp Brytyjskich. Anglosasami nazywa się także społeczeństwa wywodzące się od tych plemion. Współczesny język angielski pochodzi od języków, którymi te plemiona posługiwały się 1500 lat temu.
Wikipedia
dotyczący Anglosasów, charakterystyczny dla Anglasosasów
SJP.pl
dotyczący Anglosasów, charakterystyczny dla Anglasosasów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. poprzednik nowoczesnego języka angielskiego;
przymiotnik
(2.1) związany z językiem anglosaskim (1.1)
(2.2) związany z krajami, gdzie mówi się po angielsku (zazwyczaj dotyczy Wielkiej Brytanii, USA, Kanady i Australii)
Wiktionary
(2.2) „PM” jest anglosaskim określeniem pory doby.
(2.2) Wzorem uniwersytetów anglosaskich uczelnia przewiduje szeroki program stypendialny, który pozwoli zwolnić wybitnych studentów z jakichkolwiek opłat związanych ze studiowaniem.
Wiktionary
IPA: ˌãŋɡlɔˈsasʲci, AS: ãŋglosasʹḱi
Wiktionary
rzecz. anglosaskość ż.
Wiktionary
(1.1) staroangielski
(2.1) staroangielski
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest anglosaskie; cecha tych, którzy są anglosascy
Wiktionary
przym. anglosaski
przysł. anglosasko
rzecz. anglosaski mrz.
Wiktionary
Anglowie ( Angli) – lud pochodzenia germańskiego, który w V wieku n.e. najechał wraz z Sasami i Jutami Brytanię.
Od nich nazwę wzięła Anglia. Po raz pierwszy wspomina o nich Tacyt (II wiek n.e.), mówiąc jako o wyznawcach bogini Nerthus. Według Bedy Czcigodnego pochodzili z prowincji Angeln w Szlezwiku. W wiekach od V do VI zamieszkiwali obszar Nortumbrii, Mercji i wschodnią oraz środkową Anglię.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Spisz. medalik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. daw. kopnięcie piłki przednią, zewnętrzną częścią stopy
Wiktionary
polewa ze szlachetnej glinki używana w garncarstwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzem. cienka warstwa gliny z domieszkami (np. tlenków barwiących), nakładana na surową ceramikę przed wypaleniem
Wiktionary
An
Wikipedia
rzecz. angobowanie n.
czas. angobować ndk., wyangobować dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. pokrywanie naczynia warstwą angoby
Wiktionary
rzecz. angoba ż.
czas. angobować
Wiktionary
nakładać angobę na powierzchnię wyrobów ceramicznych
SJP.pl
wada wysławiania się, polegająca na przerywaniu mowy samogłoskami lub dźwiękami nosowymi
SJP.pl
[czytaj: angłAS] stałe uczucie lęku związane z odpowiedzialnością za własne decyzje
SJP.pl
Angoisse – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Dordogne.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 559 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 24 osób/km² (wśród 2290 gmin Akwitanii Angoisse plasuje się na 670. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 421.).
Wikipedia
lekceważąco o Angliku; Angol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. lekcew. Anglik
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. uczn. język angielski (przedmiot)
(2.2) pot. uczn. język angielski (lekcja)
Wiktionary
Angol (tytuł oryg. "The Limey") – amerykański film kryminalny z 1999 roku.
Wikipedia
(1.1) Nudzi mnie ten flegmatyczny angol.
Wiktionary
IPA: ˈãŋɡɔl, AS: ãŋgol
Wiktionary
rzecz. anglik mzw., Anglik mos., angielski mrz., Angielka ż.
przym. angielski
Wiktionary
(2.1) anyż
Wiktionary
lekceważąco o Angliku; Angol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Afryce;
Wiktionary
Angola, Republika Angoli ( República de Angola) – państwo w południowo-zachodniej Afryce nad Oceanem Atlantyckim, członek Unii Afrykańskiej. Sąsiaduje z Demokratyczną Republiką Konga, Namibią, Kongiem oraz Zambią. W przeszłości była kolonią portugalską. Posiada znaczne zasoby surowców naturalnych, w tym ropy naftowej i diamentów.
Wikipedia
(1.1) Stolicą Angoli jest Luanda.
Wiktionary
IPA: ãŋˈɡɔla, AS: ãŋgola
Wiktionary
rzecz. Angolijczyk mos., Angolijka ż., Angolczyk mos., Angolka ż.
przym. angolski, angolijski, proangolski, antyangolski
Wiktionary
(1.1) ofic. Republika Angoli
Wiktionary
1. → Angola; angolski, angolijski;
2. talapoin angolański - gatunek ssaka naczelnego z podrodziny koczkodanów
SJP.pl
obywatel Angoli; Angolijczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Angoli
Wiktionary
IPA: ãŋˈɡɔlt͡ʃɨk, AS: ãŋgolčyk
Wiktionary
rzecz. Angola ż., Angolijczyk mos.
:: fż. Angolka ż., Angolijka ż.
przym. angolski, angolijski
Wiktionary
(1.1) Angolijczyk
Wiktionary
obywatel Angoli; Angolczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Angoli
Wiktionary
IPA: ˌãŋɡɔˈlʲijt͡ʃɨk, AS: ãŋgolʹii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Angola ż., Angolczyk m.
:: fż. Angolka ż., Angolijka ż.
przym. angolski, angolijski
Wiktionary
(1.1) Angolczyk
Wiktionary
obywatelka Angoli; Angolka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Angoli
Wiktionary
IPA: ˌãŋɡɔˈlʲijka, AS: ãŋgolʹii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Angola ż., Angolka ż.
:: fm. Angolijczyk mos., Angolczyk mos.
przym. angolski, angolijski
Wiktionary
(1.1) Angolka
Wiktionary
przymiotnik od: Angola; angolski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Angoli (państwa w Afryce)
Wiktionary
IPA: ˌãŋɡɔˈlʲijsʲci, AS: ãŋgolʹii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Angola ż., Angolka ż., Angolijka ż., Angolijczyk mos., Angolczyk mos.
Wiktionary
(1.1) angolski
Wiktionary
lekceważąco: Angielka; Angolka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Angoli
Wiktionary
IPA: ãŋˈɡɔlka, AS: ãŋgolka
Wiktionary
rzecz. Angola ż., Angolijka ż.
:: fm. Angolczyk mos., Angolijczyk mos.
przym. angolski, angolijski
Wiktionary
(1.1) Angolijka
Wiktionary
przymiotnik od: Angola; angolijski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Angoli (państwa w Afryce)
Wiktionary
(1.1) Angolska flaga jest czerwona, żółta i czarna.
Wiktionary
IPA: ãŋˈɡɔlsʲci, AS: ãŋgolsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Angola ż., Angolczyk mos., Angolka ż., Angolijczyk mos., Angolijka ż.
Wiktionary
(1.1) angolijski
Wiktionary
wełna ze zwierząt angorskich
SJP.pl
wełna ze zwierząt angorskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rasa królików
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z angorą
SJP.pl
1. odnoszący się do angory (rasy zwierząt), zrobiony z sierści tych zwierząt (np. królik angorski, wełna angorska);
2. przymiotnik od: Angora
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dosł. hist. związany z Angorą, dotyczący Angory (współcz. Ankara)
(1.2) związany z angorą, dotyczący angory
Wiktionary
(1.2) Podobnie jak zwierzęta innych gatunków mające długą okrywę, również świnki angorskie wymagają szczególnych zabiegów pielęgnacyjnych – czesania, pudrowania itp. – i są w hodowli najbardziej kłopotliwe.
Wiktionary
rzecz. Angora ż., angora ż.
przym. angorowy
Wiktionary
(1.2) angorowy
Wiktionary
cecha dziedziczna uzyskiwana przez dobór hodowlany, wyrażająca się wzmożeniem wzrostu owłosienia niektórych zwierząt
SJP.pl
[czytaj: angosczamente] określenie wykonawcze: lękliwie, niespokojnie
SJP.pl
gorzka i aromatyczna kora południowo-amerykańskiego drzewa, używana dawniej jako lek przeciwszkorbutowy; dziś stosowana głównie do wyrobu gorzkich wódek o tejże nazwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. gorzka, aromatyczna wódka o ciemnoczerwonej lub pomarańczowej barwie produkowana w Trynidadzie i Tobago, używana również jako dodatek do drinków i przyprawa do potraw;
(1.2) bot. farm. kora z rośliny nazwa systematyczna|Angostura trifoliata|ref=tak. wykorzystywana jako lek przy tropikalnych zaburzeniach żołądkowych i szkorbucie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dzisiaj było na bogato – tofu marynowane w angosturze z sokiem pomarańczy, smażone z kasztanami wodnymi i białymi grzybami chińskimi z dodatkiem świeżego imbiru i chili.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w Niemczech, środkowa część wczesnośredniowiecznego księstwa Saksonii, położona między Ostfalią a Westfalią;
Wiktionary
Angria lub Ancraria ( Engern) – kraina historyczna położona na obecnym terenie niemieckich landów Dolna Saksonia i Nadrenia Północna-Westfalia. Kronikarz Widukind z Korbei w swoim dziele "Res gestae Saxonicae" wskazuje, że był to środkowy region średniowiecznego Księstwa Saksonii położony w środkowym biegu rzeki Wezery, pomiędzy Westfalią a Ostfalią (Astfalią). Nazwa Angria pochodzi od nazwy germańskiego plemienia Angrarenów, które wchodziło w skład konfederacji plemiennej Sasów.
Wikipedia
przestarzałe: kupiec zajmujący się handlem hurtowym; hurtownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Poznań. agrest
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. agrest
Wiktionary
(1.2) gw. Górny Śląsk sztachloki, wieprzki
Wiktionary
stan umysłu wynikający z braku sensu lub celu życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. stan umysłu świadomego bezcelowości i bezsensu życia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ãŋkst, AS: ãŋkst
Wiktionary
jednostka długości, 10^(-10) metra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. jednostka długości równa jednej dziesięciomiliardowej części metra;
Wiktionary
Angstrem (Å) – jednostka długości równa 10−10 m. Angstrem nie jest w Polsce legalną jednostką miar; nie jest jednostką układu SI.
Oznaczany szwedzką wielką literą Å (tzw. "„a”" z kółkiem), od nazwiska Andersa Jonasa Ångströma.
Wikipedia
(1.1) Długość fali często podaje się w angstremach.
Wiktionary
IPA: ˈãŋkstrɛ̃m, AS: ãŋkstrẽm
Wiktionary
(1.1) 10^{-10}m; symbol. Å
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Anguilli
Wiktionary
rzecz. Anguilla ż.
:: fż. Anguilka ż.
przym. anguilski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Anguilli
Wiktionary
rzecz. Anguilla ż.
:: fm. Anguilczyk mos.
przym. anguilski
Wiktionary
terytorium zależne Wielkiej Brytanii w Ameryce Środkowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim;
Wiktionary
Anguilla [] – terytorium zamorskie Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim w archipelagu Wysp Nawietrznych (Małe Antyle). Składa się z wysp Anguilla (88 km²), Sombero (5 km²) oraz kilku mniejszych. Najbliższym obcym terytorium jest oddalona o około 7 km na południe wyspa Sint Maarten/Saint-Martin należąca po części do Francji i Holandii.
Wikipedia
(1.1) The Valley to stolica wyspy Anguilli.
Wiktionary
rzecz. Anguilczyk mos., Anguilka ż.
przym. anguilski, antyanguilski
Wiktionary
→ Anguilla
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Anguillą, dotyczący Anguilli
Wiktionary
rzecz. Anguilla ż., Anguilczyk mos., Anguilka ż.
Wiktionary
rodzaj ogórka, ogórek antylski
SJP.pl
szkocka rasa bydła domowego hodowana dla mięsa
SJP.pl
Angus ( Aonghas) – jednostka administracyjna (council area), a także historyczne hrabstwo, we wschodniej Szkocji, położona nad Morzem Północnym. Zajmuje powierzchnię 2182 km², a zamieszkana jest przez 116 200 osób (2011). Ośrodkiem administracyjnym jest miasto Forfar.
Wikipedia
zachodnioafrykańska małpa z rodziny lorisowatych
SJP.pl
Angwantibo ("Arctocebus") – rodzaj ssaków naczelnych z podrodziny Perodicticinae w obrębie rodziny lorisowatych (Lorisidae).
Wikipedia
→ Anhalt
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Anhaltem, dotyczący Anhaltu (krainy w Niemczech)
Wiktionary
rzecz. Anhalt mrz.
Wiktionary
kraina historyczna w środkowej części Niemiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna w środkowej części Niemiec, część dzisiejszego kraju związkowego Saksonia-Anhalt;
Wiktionary
Anhalt – kraina historyczna w środkowej części Niemiec, część dzisiejszego kraju związkowego Saksonia-Anhalt. Obejmuje ziemie po obu stronach środkowej Łaby oraz wschodnie pogórza gór Harz. Głównym miastem jest Dessau-Roßlau (d. Dessau). Od czasów średniowiecza do 1918 r. pod władzą przedstawicieli dynastii askańskiej – potomków Albrechta Niedźwiedzia.
Wikipedia
przym. anhalcki
Wiktionary
niezdolność odczuwania przyjemności i radości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. niezdolność do przeżywania przyjemnych uczuć;
Wiktionary
An
Wikipedia
IPA: ˌãnxɛˈdɔ̃ɲja, AS: ãnχedõńi ̯a
Wiktionary
taki jak Anhelli (tytułowy bohater poematu Juliusza Słowackiego), odznaczający się najwyższymi wartościami moralnymi; anhelliczny
SJP.pl
zespół cech właściwych Anhellemu (bohaterowi poematu Juliusza Słowackiego): łagodne usposobienie, spolegliwość, altruizm, gotowość do poświęceń itp.; anhellizm
SJP.pl
poemat Juliusza Słowackiego
SJP.pl
Zobacz też: Anhelli (obraz Wlastimila Hofmana) i Anhelli (album).
Anhelli – poemat Juliusza Słowackiego będący pesymistyczną prognozą przyszłości polskiej emigracji i jej walki o niepodległość Polski. Utwór uznaje się za poetycką replikę na "Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego" Adama Mickiewicza, do których nawiązuje stylizacją na prozę biblijną.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest anhelliczne
Wiktionary
przym. anhelliczny
przysł. anhellicznie
Wiktionary
taki jak Anhelli (tytułowy bohater poematu Juliusza Słowackiego), odznaczający się najwyższymi wartościami moralnymi; anheliczny
SJP.pl
zespół cech właściwych Anhellemu (bohaterowi poematu Juliusza Słowackiego): łagodne usposobienie, spolegliwość, altruizm, gotowość do poświęceń itp.; anhelizm
SJP.pl
prowincja w Chinach; Anhui
SJP.pl
prowincja w Chinach; Anhuej
SJP.pl
Anhui (; chiń. 安徽; pinyin "Ānhuī") – prowincja we wschodnich Chinach w dorzeczu Jangcy i Huang He.
Wikipedia
enzym zawierający jon cynku skoordynowany z grupami imidazolowymi trzech reszt histydyny
SJP.pl
obniżenie aktywności życiowej organizmu wywołane brakiem odpowiedniej ilości wody
SJP.pl
nadchloran magnezu
SJP.pl
przymiotnik od: anhydron
SJP.pl
brak lub ograniczenie zdolności pocenia się
SJP.pl
Anhydroza (łac. "anhidrosis") – znacznie zmniejszone lub całkowicie zanikłe wydzielanie potu. Przeciwnym objawem jest hyperhidrosis. Łagodniejsza forma jest określana jako hypohidrosis.
Anhidrosis jest zwykle ograniczona i symptomatyczna (wskazuje na występowanie choroby). Gruczoły potowe posiadają unerwienie sympatyczne. Możliwe przyczyny anhydrozy to:
Wikipedia
minerał, bezwodny siarczan wapnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał, siarczan wapnia (wzór chemiczny|CaSO4.);
(1.2) geol. monomineralna skała osadowa, zbudowana niemal wyłącznie z anhydrytu (1.1)
Wiktionary
Anhydryt (gr. "an = bez i hydro = woda (anhydros = bezwodny)", nazywany czasem „gipsem bez wody”) – substancja krystaliczna o barwie niebieskoszarej, rzadziej białej lub kremowej. Łatwo wchłania wodę, co powoduje zwiększenie jej objętości o nawet 60% Może przy tym pękać i rozwarstwiać się. Anhydryt jest stosowany w budownictwie, jubilerstwie oraz przemyśle cementowym. Nazwa ta obejmuje dwa pokrewne pojęcia:
Wikipedia
(1.1) Anhydryt krystalizuje w układzie rombowym.
Wiktionary
IPA: ãnˈxɨdrɨt, AS: ãnχydryt
Wiktionary
przym. anhydrytowy
Wiktionary
(1.2) anhydrytyt
Wiktionary
związany z anhydrytem, dotyczący anhydrytu
SJP.pl
spójnik lub partykuła
SJP.pl
spójnik
(1.1) …występujący przed ostatnim członem zdania przeczącego
(1.2) …występujący przed wszystkimi członami zdania przeczącego
(1.3) …poprzedzający ostatnie z połączonych zdań przeczących
(1.4) …poprzedzający każde z połączonych zdań przeczących
(1.5) …poprzedzający każde z połączonych zdań i wskazujący na przeczenie
partykuła
(2.1) …wzmacniająca nacisk na słowo, przed którym występuje w zdaniu przeczącym
(2.2) …wzmacniająca nacisk na słowo, przed którym występuje i wskazująca na przeczenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie mam sił ani ochoty.
(1.2) Nie mam ani sił, ani ochoty.
(1.3) Nie je ani nie pije.
(1.4) Ani nie je, ani nie pije.
(1.4) Ani ta lista mi się nie podoba, ani nie imponuje, ale nie zostawiasz mi wyboru.
(1.5) Ani je, ani pije.
(2.1) Nie mam ani grosza.
(2.2) Ani za grosz rozsądku!
Wiktionary
IPA: ˈãɲi, AS: ãńi
Wiktionary
rzecz. ni n.
partyk. ni
Wiktionary
(1.1-2) ni
Wiktionary
związek frazeologiczny
(1.1) zupełnie nic, zupełnie nie
Wiktionary
IPA: ˌãɲi‿ˈãɲi, AS: ãńi‿ãńi
Wiktionary
(1.1) ani trochę, ni w ząb, ni chu chu
Wiktionary
zdrobnienie od: Anna (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. Anna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ania ma kota. To kot Ani.
(1.1) Kupiłem Ani bukiecik fiołków.
(1.1) Nie chciałam jednak, Aniu, aby mię uważał za trzpiotkę.
Wiktionary
IPA: ˈãɲa, AS: ãńa
Wiktionary
rzecz. Anuś ż., Anusia ż., Anulka ż., Anula ż., Andzia ż., Ana ż., Anna ż., Anka ż., Nula ż.
Wiktionary
(1.1) Anna, Anusia, Anula, Anulka, Anuś
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Aniany lub z nią związany
SJP.pl
1. nawet by nie
2. ani by nie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Anicety lub z nią związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Anicet – imię męskie pochodzące od "Anicetus", zlatynizowanej formy greckiego imienia "Aniketos". Wywodzi się ono od słowa oznaczającego „niezwyciężony, niepokonany”. Nosił je jeden z wczesnych papieży, św. Anicet.
Wikipedia
(1.1) Za pontyfikatu papieża Aniceta do Rzymu przybył święty Polikarp.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Aniceta – żeński odpowiednik imienia Anicet, które z kolei jest zlatynizowaną formą greckiego imienia Aniketos (Ἀνίκητος) oznaczającego „niepokonany”. Jego patronem jest m.in. jeden z wczesnych papieży, św. Anicet.
Wikipedia
Anicet z małżonką; Anicetowie
SJP.pl
Anicet z małżonką; Anicetostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Aniceta lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Anity lub z nią związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. organiczny związek chemiczny, antybiotyk stosowany w leczeniu grzybic;
Wiktionary
Anidulafungina ( anidulafunginum) – organiczny związek chemiczny, antybiotyk przeciwgrzybiczy z nowej grupy echinokandyn, stosowany w leczeniu grzybic układowych.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
– imię żeńskie, które jest spolszczoną formą łacińskiego imienia Angela, pochodzącego od greckiego słowa "ángelos" „posłaniec”. Imię trafiło do Polski z Włoch prawdopodobnie w XVIII wieku. W świecie chrześcijańskim upowszechniło się jako nawiązanie do aniołów i Anioła Stróża. Jest żeńskim odpowiednikiem imienia Anioł (Angel).
Wikipedia
(1.1) Główna bohaterka tragifarsy kołtuńskiej „Moralność pani Dulskiej” Gabrieli Zapolskiej ma na imię Aniela.
(1.1) W Kościele katolickim na 4 stycznia przypada wspomnienie św. Anieli z Foligno, mistyczki, pokutnicy i pustelnicy.
(1.1) Aniele dzień swej patronki, czyli imieniny, obchodzą 4 stycznia, a także 27 stycznia, 28 i 30 marca, 1 i 31 maja, 10 i 21 lipca, 7 października, 18, 20 i 30 listopada.
Wiktionary
IPA: ãˈɲɛla, AS: ãńela
Wiktionary
rzecz. anioł mos./mzw., aniołek mos./mrz., aniołeczek mos./mzw., anielątko n., anielica ż., anielenie n., rozanielenie n., anielość ż., anielskość ż., anielstwo n., aniołowość ż., aniołkowość ż., aniołkowatość ż., aniołowate nmos.
:: zdrobn. Anielka ż., Anielcia ż., Nela ż.
::: gwara. Janielcia ż.
:: gwara. Janiela ż.
:: fm. Anioł mos.
czas. anielić ndk., anielić się ndk., anieleć ndk., rozanielać ndk., rozanielać się ndk., rozanielić dk., rozanielić się dk.
przym. Anielin, Anielowy, Anielczyn, Anielkowy, Anielcin, Anielciowy, anieli, anielski, aniołowy, aniołkowy, aniołowaty, aniołkowaty, angeliczny
przysł. anielsko
zob. Angela, Angelika, Angelina, Janiela, Anioł.
Wiktionary
(1.1) war. Angela, Angelika, Angelina; zdrobn. Anielka, Anielcia, Nela; gwara. Janiela; zdrobn. gwara. Janielcia
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Aniela (imię żeńskie)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
stawać się podobnym do anioła; szlachetnieć; łagodnieć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zanieleć)
(1.1) nabierać cech łagodności, stawać się bardziej subtelnym lub szlachetnym w usposobieniu
(1.2) stawać się lub upodabniać się do anioła
Wiktionary
(1.1) Patrzy i anieleje — i niknie powoli — / — Czy tem oknem jest sztuka, czy mistyczne światy — / I odradza się, w złotej niosąc aureoli / Sny ku niebu, gdzie piękna rozkwitają kwiaty.
(1.2) I ozwało się Alleluja w Galilei, i oboje anieleli po kolei, potem salwa rozległa się głucha… „Słuchaj, dzieweczko!… Ona nie słucha…”.
Wiktionary
rzecz. Anioł mos., Aniela ż., aniołeczek mzw., anielątko n., anielstwo n., anielskość ż., anioł mos., anielica ż., anielenie n., rozanielenie n.
przym. anielski, anieli, aniołkowaty, aniołkowy, aniołowy
przysł. anielsko
czas. rozanielić dk., rozanielić ndk., anielić ndk.
Wiktionary
(1.1) łagodnieć, szlachetnieć, subtelnieć
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z aniołami
(1.2) na wzór anioła
Wiktionary
Anieli – polski synth popowy zespół muzyczny, działający od 2020 roku. Tworzą go wokalistka Joanna Prykowska i multiinstrumentalista Paweł Krawczyk. W 2022 duet wydał swój debiutancki album studyjny, "Blask".
Wikipedia
(1.1) Z daleka dolatywał anieli śpiew.
(1.2) Jej anieli wygląd wprowadzał go w stan błogości.
Wiktionary
rzecz. anioł mos./mzw., aniołek mos./mrz., aniołeczek mos./mrz., anielątko n., anielskość ż., anielstwo n.
przym. anielski, aniołowy, aniołkowy, aniołowaty, aniołkowaty, angeliczny
przysł. anielsko
czas. anieleć ndk., rozanielić się
Wiktionary
(1.1) anielski
Wiktionary
o kobiecie łagodnej, dobrej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. wyimaginowana żeńska forma anioła
(1.2) przen. kobieta o cechach anioła
Wiktionary
(1.1) Fruwały nad nim anielice.
Wiktionary
rzecz. anioł mos./mzw., aniołek mos./mrz., aniołeczek mos./mrz., anielątko n.
przym. anieli, anielski, aniołowy, aniołkowy, aniołowaty, aniołkowaty, angeliczny, angelologiczny
przysł. anielsko
czas. anieleć ndk., rozanielić się
Wiktionary
podobny do anielicy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cechy anielicy
Wiktionary
rzecz. anielica ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Anieli lub z nią związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Anieli lub z nią związany
SJP.pl
Anieliny – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Sadki.
Anieliny znajdują się w odległości 8,2 km od Sadek (siedziba gminy).
Okupację niemiecką Anielin zakończyło 27 stycznia 1945 roku zajęcie miejscowości przez wojska 47 Armii 1 Frontu Białoruskiego Armii Czerwonej.
Wikipedia
zdrobnienie od: Aniela (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) poufała forma żeńskiego imienia Aniela
Wiktionary
Anielka – powieść Bolesława Prusa. Powieść ta po raz pierwszy ukazała się w odcinkach w „Kurierze Warszawskim” (17 IV - 8 VII 1880) pod tytułem "Chybiona powieść". Wydanie książkowe w trochę zmienionej wersji ukazało się w 1885 roku.
Wikipedia
(1.1) Powiedziałam ciotce Anielce, że przyjedziecie wieczorem.
Wiktionary
rzecz. Aniela ż., anioł mos./mzw.
Wiktionary
1. odnoszący się do anioła;
2. przenośnie: doskonały, dobry, łagodny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. związany z aniołami
(1.2) przen. na wzór anioła
Wiktionary
(1.1) Wtem zstąpił obłok wielki, a z niego słychać było głośny śpiew anielski.
(1.2) Oj, jakżebym posłuchał znów Twego anielskiego głosu, skarbie!
Wiktionary
IPA: ãˈɲɛlsʲci, AS: ãńelsʹḱi
Wiktionary
rzecz. anielskość ż., anioł m., aniołek m., Aniela ż., Anioł m., aniołeczek mzw., anielica ż., anielstwo n., anielątko n.
przysł. anielsko
przym. anieli, aniołowy, aniołkowaty, aniołkowy
czas. anieleć
Wiktionary
daw. anjelski, jenielski, angelski, angielski
(1.1) anieli, cherubinowy, niebiański, rajski, seraficzny
(1.2) dobry, doskonały, łagodny, piękny, czysty, idealny, błogi, szlachetny, zniewalający
Wiktionary
przysłówek
(1.1) odprzym. → anielski
Wiktionary
(1.1) Barbara wydała mu się anielsko piękna.
Wiktionary
rzecz. anielskość ż., anioł m., aniołek m., Aniela ż., Anioł m., aniołeczek mzw., anielica ż., anielstwo n., anielątko n.
przym. anielski, anieli, aniołkowaty, aniołkowy, aniołowy
czas. anieleć
Wiktionary
(1.1) nieziemsko
Wiktionary
→ anielski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzymiotnikowy od|anielski.
Wiktionary
(1.1) Już mnie więcej nie nabierze na tę swoją anielskość.
Wiktionary
rzecz. anioł mos./mzw., aniołek mos./mrz., aniołeczek mos./mrz., anielątko n., anielstwo n.
czas. anieleć ndk., rozanielić dk.
przym. anieli, anielski, aniołowy, aniołkowy, aniołowaty, aniołkowaty, angeliczny, angelologiczny
przysł. anielsko
Wiktionary
(1.1) anielstwo
Wiktionary
1. wielka dobroć, nieskazitelność (typowa aniołom)
2. ogół aniołów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bycie jak anioł, dobrym i pięknym
(1.2) rub. grupa aniołów
Wiktionary
(1.1) Co się tak naprawdę kryje za tym jego anielstwem?
(1.2) Anielstwo rozsiadło się na obłokach i patrzy z góry na tę polską ziemię.
Wiktionary
rzecz. anioł mos./mzw., aniołek mos./mrz., aniołeczek mos./mrz., anielątko n., anielskość ż.
przym. anieli, anielski, aniołowy, aniołkowy, aniołowaty, aniołkowaty, angeliczny, angelologiczny
przysł. anielsko
czas. anieleć ndk., rozanielić się
Wiktionary
(1.1) anielskość ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: anioł
Wiktionary
(1.1) Nad betlejką umieścili anielątka.
Wiktionary
rzecz. anioł mos./mzw., aniołek mos./mrz.
przym. anieli, anielski, aniołowy, aniołkowy, aniołowaty, aniołkowaty, angeliczny, angelologiczny
przysł. anielsko
czas. anieleć ndk., rozanielić się
Wiktionary
(1.1) aniołek m., aniołeczek m., aniołeczek m.
Wiktionary
1. w fizyce: unicestwianie się cząstek i antycząstek przy spotkaniu;
2. całkowite zniszczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zniszczenie, unicestwienie
(1.2) fiz. proces w którym cząstki i anty-cząstki, podlegają unicestwieniu;
Wiktionary
Zobacz też: Anihilacja (film).
Anihilacja (z łac. "annihilatio" – unicestwienie, zniweczenie, od "nihil" – nic) – w fizyce cząstek elementarnych to proces, który zachodzi, gdy cząstka subatomowa zderza się ze swoją antycząstką, wytwarzając inne cząstki, na przykład:
Wikipedia
rzecz. anihilowanie n., anihilator mrz.
czas. anihilować ndk.
Wiktionary
związany z anihilacją
SJP.pl
1. w kwantowej teorii pola: operator usuwający stan kwantowy;
2. w literaturze fantastycznej, grach komputerowych: broń unicestwiająca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. istniejący dla wybranego elementu x zbiór elementów pewnego pierścienia, które dają zero w wyniku przemnożenia przez element x
(1.2) sf. futurystyczna broń zdolna do unicestwiania celów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Grupę addytywną i obustronny anihilator pierścienia R oznaczamy odpowiednio przez R^+ oraz \mathfrak{a}(R).
Wiktionary
rzecz. anihilacja ż.
czas. anihilować ndk.
przym. anihilacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) fiz. uleganie procesowi anihilacji
Wiktionary
rzecz. anihilacja ż., anihilator m.
czas. anihilować ndk.
przym. anihilacyjny
Wiktionary
unicestwiać, poddawać całkowitej destrukcji
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Anika – imię żeńskie, jedna ze zdrobniałych form imienia Anna m.in. w jęz. duńskim i holenderskim.
Anika imieniny obchodzi razem z Anną, m.in. 26 lipca.
Wikipedia
unikający wyobrażeń istot żywych z przyczyn religijnych; aikoniczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. powstrzymywanie się od tworzenia sztuki figuratywnej – ludzi, zwierząt i bóstw
Wiktionary
przym. anikoniczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) proces zmiany właściwości materiału poprzez podgrzanie;
Wiktionary
Anilacja – proces zmiany właściwości materiału poprzez podgrzanie. Anilację stosuje się w:
Wikipedia
sztuczne włókno wełnopodobne; także włóczka lub materiał z tego włókna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polska nazwa handlowa syntetycznego włókna wełnopodobnego, produkowanego z poliakrylonitrylu;
Wiktionary
Anilana – polska nazwa włókien akrylowych; syntetyczne włókno wełnopodobne z poliakrylonitrylu (90%); używane, często w połączeniu z wełną, do wyrobu dzianin i tkanin.
Wikipedia
przym. anilanowy
Wiktionary
związany z anilaną
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z anilaną, dotyczący anilany
(1.2) wykonany z anilany
Wiktionary
rzecz. anilana ż.
Wiktionary
oleista ciecz służąca do wyrobu barwników syntetycznych, leków i innych związków; fenyloamina; aminobenzen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. oleista ciecz trująca;
Wiktionary
Anilina – organiczny związek chemiczny, najprostsza amina aromatyczna.
Wikipedia
(1.1) Badania nad chemicznymi własnościami aniliny odegrały dużą rolę w rozwoju syntez organicznych, zwłaszcza w dziedzinie barwników.
Wiktionary
IPA: ˌãɲiˈlʲĩna, AS: ãńilʹĩna
Wiktionary
przym. anilinowy
Wiktionary
związany z aniliną
SJP.pl
w teorii Karla Gustawa Junga: autonomiczny archetyp zawarty w zbiorowej nieświadomości człowieka, symbolizujący żeńską część jego natury, odziedziczone zbiorowe wyobrażenie kobiety
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. u Carla Gustava Junga: archetyp kobiecości;
Wiktionary
1. metoda robienia filmów (np. rysunkowych, kukiełkowych) polegająca na wykonywaniu serii zdjęć w różnych fazach ruchu; film zrobiony tą metodą,
2. poruszanie lalkami w teatrze lalkowym,
3. tworzenie ruchomych obrazów komputerowych;
4. obraz powstały w ten sposób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj filmu, tworzonego techniką zdjęć poklatkowych, rejestrującego na pojedynczych klatkach filmu kolejne fazy ruchu;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Animacja z ruchomymi promieniami światła w tym programie jest bardzo obliczeniochłonnym efektem i komputer generuje ją przez dłuższy czas.
Wiktionary
IPA: ˌãɲĩˈmat͡sʲja, AS: ãńĩmacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. animek m., animator m., animatorka ż., animowanie n.
czas. animować ndk.
przym. animowany
Wiktionary
związany z animacją
SJP.pl
dawniej: nagana, wyrzut, przestroga; protest
SJP.pl
artysta przedstawiający zwierzęta w sztuce (np. w rzeźbie, malarstwie, fotografii)
SJP.pl
odnoszący się do zwierząt jako tematu sztuki, przedstawiający zwierzęta (np. animalistyczny obraz, animalistyczna rzeźba)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z animalizmem, dotyczący animalizmu
Wiktionary
IPA: ˌãɲĩmalʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: ãńĩmalʹistyčny
Wiktionary
rzecz. animalizm m., animalista m., animalistka ż., animalistyka ż., animalizacja ż., animizacja ż.
przym. animalny
Wiktionary
przedstawianie zwierząt w sztuce (np. w rzeźbie, malarstwie, fotografii)
SJP.pl
Animalistyka – przedstawienie zwierząt (pasące się bydło, konie, ptactwo domowe) lub scen ze zwierzętami (zwierzyna osaczana przez psy, walki zwierząt i tym podobne), głównie w malarstwie, grafice, rzeźbie i fotografii. Artystę specjalizującego się w tej tematyce nazywa się animalistą.
Wikipedia
przenośnia polegająca na przypisywaniu cech istot żywych przedmiotom, zjawiskom natury oraz pojęciom abstrakcyjnym, np. nadzieja umarła, komórka mi zdycha, gryzło go sumienie; ożywienie, animizacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. jęz. rodzaj metafory; nadawanie cech zwierzęcych rzeczom (w celu ich dynamizacji) lub ludziom (dla zdeprecjonowania wartości ludzkich, podkreślenia elementów biologicznych)
Wiktionary
Animalizacja, inaczej uzwierzęcenie – środek stylistyczny używany w celu nadania rzeczom lub osobom cech zwierzęcych. Przykład: „Moja teściowa szczeka”.
Środek ten służy deprecjacji, może także pełnić funkcję inwektywy, natomiast animizacja lub personifikacja często służą sublimacji podmiotu.
Wikipedia
IPA: ˌãɲĩmalʲiˈzat͡sʲja, AS: ãńĩmalʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. animizowanie, animizacja, animalizm, animalistyka, animalista
czas. animalizować
przym. animalistyczny
Wiktionary
1. ogół cech właściwych zwierzętom; zwierzęcość;
2. kult zwierząt (zarówno konkretnych osobników, jak i całych gatunków) wyrastający z przekonania, że są one wcieleniami lub wysłannikami bogów, stanowiący element religii wielu ludów, np. Indii, starożytnego Egiptu; zoolatria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ogół właściwości charakterystycznych dla zwierząt – zarówno biologicznych (instynkt, popędy, reakcje fizjologiczne), jak i behawioralnych (działanie kierowane impulsem, walką o przetrwanie, dominacją)
(1.2) rel. oddawanie czci zwierzętom, uznawanie ich za istoty święte, boskie lub posiadające nadprzyrodzoną moc
Wiktionary
Animalizm (łac. "animal" „zwierzę”), inaczej zoolatria (gr. "zoo" „zwierzę” + "lateria" „służba”) – zespół wierzeń występujący w religiach pierwotnych, głównie Egiptu i Indii, którego przedmiotem jest kult zwierząt. Wynika on z idei, że pewni bogowie wcielają się w zwierzęta, a jej konsekwencją jest zoomorfizm, czyli praktyka przedstawiania tych bogów w postaci zwierząt lub z cechami zwierzęcymi. W starożytnym Egipcie wyobrażano sobie bogów pod postacią krokodyla, ibisa, kota, byka lub szakala.
Wikipedia
przym. animalistyczny
rzecz. animizacja ż., animalizowanie n., animalizacja ż.
Wiktionary
(1.1) zwierzęcość
(1.2) zoolatria
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) doszukiwanie się w czymś cech właściwych zwierzętom
(1.2) szt. stosowanie motywów zwierzęcych
Wiktionary
rzecz. animalizm m.
czas. animalizować
przym. animalny
Wiktionary
1. nadawać przedmiotom nieożywionym, zjawiskom przyrody lub pojęciom abstrakcyjnym cechy istot żywych; animizować;
2. posługiwać się motywami zwierzęcymi w sztukach plastycznych, fotografice itp.
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) rzad. jak zwierzę; na sposób zwierzęcy
Wiktionary
(1.1) zwierzęco
Wiktionary
właściwy zwierzętom, zwierzęcy, szczególnie w odniesieniu do cech człowieka (np. animalne instynkty, animalna strona czyjejś natury)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. właściwy zwierzętom, taki jak zwierzęta
Wiktionary
przym. animalistyczny
rzecz. animalizowanie n.
Wiktionary
(1.1) zwierzęcy
Wiktionary
terapeuta leczący z pomocą zwierząt; zooterapeuta
SJP.pl
dotyczący terapii z udziałem zwierząt; zooterapeutyczny
SJP.pl
forma terapii z udziałem zwierząt; zooterapia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) pot. ogólnopolskie towarzystwo walczące o lepsze traktowanie zwierząt, OTOZ Animals
(1.2) pot. spolszczona nazwa brytyjskiego zespołu muzycznego The Animals
Wiktionary
(1.1) Animalsi w uwagach do rozporządzenia proponowali, aby łapanie zwierząt było humanitarne (…).
(1.2) Kult zaśpiewał „Dom wschodzącego słońca”, piosenkę, którą w oryginale śpiewali Animalsi.
Wiktionary
określenie wykonawcze: ożywiając
SJP.pl
określenie wykonawcze: dość żywo, z ożywieniem
SJP.pl
1. osoba pobudzająca do działania, do działalności w czymś, zachęcająca do czegoś, wzbudzająca zainteresowanie środowiska jakąś dziedziną;
2. osoba poruszająca kukiełkami w teatrzyku lalkowym;
3. osoba rysująca lub wykonująca zdjęcia do filmu rysunkowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) film. osoba, która wykonuje rysunki do filmu rysunkowego
(1.2) człowiek zachęcający do jakiegoś działania, pobudzający działania, aktywny w danej dziedzinie i wzbudzający nią zainteresowanie środowiska
(1.3) teatr. osoba, która porusza kukiełkami w teatrze kukiełkowym
(1.4) rel. w chrześcijaństwie leader mniejszej grupy wiernych, np. w którymś z ruchów czy duszpasterstw
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.4) Na spotkaniu animatorów poruszono sprawę ewangelizacji ulicznej.
Wiktionary
IPA: ˌãɲĩˈmatɔr, AS: ãńĩmator
Wiktionary
rzecz. animacja ż., animowanie n.
:: fż. animatorka ż.
czas. animować ndk.
przym. animatorski
Wiktionary
(1.4) formator
Wiktionary
1. kobieta poruszająca kukiełkami w teatrzyku lalkowym;
2. kobieta inicjująca jakieś działania, zachęcająca do czegoś, wzbudzająca zainteresowanie środowiska jakąś dziedziną;
3. kobieta rysująca lub wykonująca zdjęcia do filmu rysunkowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) film. kobieta wykonująca rysunki do filmu rysunkowego
(1.2) kobieta zachęcająca do jakiegoś działania, pobudzająca działania, aktywna w danej dziedzinie i wzbudzająca nią zainteresowanie środowiska
(1.3) teatr. kobieta, która porusza kukiełkami w teatrze kukiełkowym
(1.4) rel. w chrześcijaństwie liderka mniejszej grupy wiernych, np. w którymś z ruchów czy duszpasterstw
Wiktionary
(1.4) Zuza była moją animatorką na oazie.
Wiktionary
rzecz. animacja ż., animowanie n.
:: fm. animator m.
czas. animować ndk.
przym. animatorski
Wiktionary
(1.4) formatorka
Wiktionary
An
Wikipedia
An
Wikipedia
1. japoński film animowany oparty najczęściej na mandze lub visual novel;
2. związany z anime (filmem)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) film. japoński film animowany;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Mój młodszy brat bardzo lubi oglądać anime.
Wiktionary
IPA: ãˈɲĩmɛ, AS: ãńĩme
Wiktionary
postać animowana, bohater filmu animowanego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) postać z filmu animowanego, kreskówki
Wiktionary
(1.1) […] tutaj widz po raz pierwszy widzi połączenie animków i planu aktorskiego.
Wiktionary
IPA: ãˈɲĩmɛk, AS: ãńĩmek
Wiktionary
przym. animowany
czas. animować
rzecz. animacja
Wiktionary
Centrala Importowo-Eksportowa Artykułów i Przetworów Pochodzenia Zwierzęcego; Animex
SJP.pl
Animex Foods – działające na polskim rynku przedsiębiorstwo specjalizujące się w produkcji mięsa wieprzowego, drobiowego i przetworów mięsnych. Od lat przedsiębiorstwo zajmuje się produkcją na rynek krajowy oraz eksportem mięsa i jego przetworów na rynki zagraniczne.
Wikipedia
zwolennik animizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. osoba wierząca w istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisująca duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom
Wiktionary
IPA: ˌãɲĩˈmʲista, AS: ãńĩmʹista
Wiktionary
rzecz. animizm m.
:: fż. animistka ż.
przym. animistyczny
przysł. animistycznie
Wiktionary
→ animista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wyznawczyni animizmu
Wiktionary
rzecz. animista mos., animizm mrz.
przysł. animistycznie
przym. animistyczny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób właściwy animizmowi
Wiktionary
(1.1) Wielkiej, ogromnej namiętności bohaterów i sile ich doznań odpowiada wielkość ewokacji — ujętej animistycznie — natury, wykrzykującej i siebie, i ich w „wyciu", „skowycie" wiatru halnego.
Wiktionary
rzecz. animizm mrz., animista mos., animistka ż.
przym. animistyczny
Wiktionary
dotyczący animizmu lub animistów (np. wierzenia animistyczne, rytuały animistyczne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z animizmem, właściwy animizmowi
Wiktionary
(1.1) Przeciwieństwem postawy instrumentalnej, urzeczowiającej jest postawa animistyczna wobec otoczenia, która zespala jednostkę ze światem poprzez wspólny rodzaj przeżywania (anima).
Wiktionary
rzecz. animizm m., animista m., animistka ż.
przysł. animistycznie
Wiktionary
przenośnia polegająca na przypisywaniu cech istot żywych przedmiotom, zjawiskom natury oraz pojęciom abstrakcyjnym, np. nadzieja umarła, komórka mi zdycha, gryzło go sumienie; ożywienie, animalizacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. jęz. rodzaj metafory; nadawanie rzeczom, zjawiskom lub pojęciom cech istot żywych
Wiktionary
Animizacja (łac. "anima" - dusza), inaczej ożywienie – literacki środek stylistyczny, polegający na nadaniu przedmiotom nieożywionym lub pojęciom abstrakcyjnym, cech istot żywych, np. „Morze ryczy”, „Chmura goni chmurę”, „Proch przyjął proch". Szczególnym przypadkiem animizacji jest antropomorfizacja w odniesieniu do przedmiotów nieożywionych, gdy przypisuje się im cechy ludzkie.
Wikipedia
(1.1) Wyrażenie „samochód zdechł” to przykład animizacji.
Wiktionary
IPA: ˌãɲĩmʲiˈzat͡sʲja, AS: ãńĩmʹizacʹi ̯a
Wiktionary
przym. animizacyjny, animalistyczny
rzecz. animizowanie, animalizacja, animalizm, animalistyka, animalista
czas. animizować, animalizować
Wiktionary
(1.1) ożywienie
Wiktionary
1. występujący najczęściej w pierwotnych wierzeniach pogląd, że zwierzęta, przedmioty i żywioły posiadają duszę;
2. traktowanie przedmiotów, zwierząt, roślin jako istoty czujące, rozumne, obdarzone wolną wolą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. zespół wierzeń zakładający istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisujący duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom;
(1.2) psych. przekonanie, że przedmioty i zwierzęta zachowują się i odczuwają jak ludzie;
Wiktionary
An
Wikipedia
IPA: ãˈɲĩmʲism̥, AS: ãńĩmʹism̦
Wiktionary
rzecz. animista m., animistka ż.
przym. animistyczny
przysł. animistycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) liter. przypisywanie cech istoty żywej przedmiotom nieożywionym, zjawiskom przyrody i pojęciom abstrakcyjnym
Wiktionary
czas. animizować
rzecz. animalizacja ż., animizacja ż.
Wiktionary
(1.1) animizacja
Wiktionary
nadawać przedmiotom nieożywionym, zjawiskom przyrody lub pojęciom abstrakcyjnym cechy istot żywych; animalizować
SJP.pl
postać animowana, bohaterka filmu animowanego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|animować.
Wiktionary
czas. animować ndk.
rzecz. animacja ż., animator mos., animatorka ż.
Wiktionary
ruchomy, przedstawiony w ruchu
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) ims. przymiotnikowy bierny od: animować
przymiotnik
(2.1) wykonany z poklatkowych rysunków
Wiktionary
(2.1) W dzieciństwie uwielbiałem oglądać filmy animowane o przygodach krecika.
Wiktionary
rzecz. animacja ż., animek mos./mzw.
Wiktionary
1. pobudzać, pobudzić do działania, do działalności w czymś, zachęcać, zachęcić do czegoś, ożywiać, ożywić;
2. poruszać, poruszyć kukiełkami w teatrzyku lalkowym;
3. rysować, narysować lub wykonywać, wykonać zdjęcia do filmu rysunkowego;
4. tworzyć, stworzyć ruchome obrazy za pomocą komputera
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) film. tworzyć film animowany, powodować ruch narysowanych postaci lub obiektów (np. komputerowo)
(1.2) teatr. poruszać lalkami w teatrze lalkowym, użyczać lalce głosu i ruchu
(1.3) książk. pobudzać do działania, organizować czas, nadawać dynamikę (np. spotkaniu, życiu kulturalnemu)
(1.4) daw. ożywiać, dodawać ducha, zachęcać, zagrzewać do walki
czasownik zwrotny niedokonany animować się
(2.1) daw. ożywiać się, nabierać chęci do czegoś, ekscytować się
Wiktionary
(1.1) Sam pisałem scenariusze, sam je rysowałem, animowałem.
(1.2) Aktorzy animują na stałe kilka lalek.
(1.3) Stowarzyszenie zamierza (…) organizować wystawy zdjęć propagujących region i animować czas wolny młodzieży.
(1.4) Muzyka doskonale animowała, jednak leniwo się to jakoś wlokło z początku.
(2.1) Uważałem, że pędząc animowała się prawie do szału.
Wiktionary
rzecz. animek mzw./mos., animacja ż., animator mos., animatorka ż., animowanie n., zaanimowanie n.
przym. animacyjny, animowany
czas. zaanimować dk.
Wiktionary
(1.1) ożywiać
(1.3) aktywizować, inspirować, mobilizować, organizować, pobudzać, stymulować
(1.4) ożywiać, zachęcać, zagrzewać, dodawać otuchy
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej) niechęć, uraza, antypatia; animozje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niechęć lub niesnaska wywołana urazą
Wiktionary
(1.1) antypatia
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej) niechęć, uraza, antypatia; animozje
SJP.pl
w teorii Karla Gustawa Junga: autonomiczny archetyp zawarty w zbiorowej nieświadomości człowieka, symbolizujący męską część jego natury, odziedziczone zbiorowe wyobrażenie mężczyzny
SJP.pl
odwaga wraz z zapałem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. zapał, werwa, odwaga
Wiktionary
IPA: ãˈɲĩmuʃ, AS: ãńĩmuš
Wiktionary
(1.1) bojowość, brawura, energiczność, hart ducha, męstwo, odwaga, rezolutność, rezon, śmiałość, werwa, zapał
Wiktionary
dzielnica Warszawy
SJP.pl
Anin – osiedle i obszar MSI w dzielnicy Wawer w Warszawie.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ani lub z nią związany
SJP.pl
jon o ładunku ujemnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. chem. ujemnie naładowany jon;
Wiktionary
Anion – jon o ładunku ujemnym. Anion to każde indywiduum chemiczne, w którym występuje nadmiar elektronów w stosunku do protonów. Podczas elektrolizy anion podąża do elektrody dodatniej, zwanej anodą. Przeciwieństwem anionu jest jon dodatni, czyli kation.
Wikipedia
(1.1) Jon hydroksylowy jest anionem, czyli ma ładunek ujemny.
Wiktionary
IPA: ˈãɲjɔ̃n, AS: ãńi ̯õn
Wiktionary
rzecz. anionit m.
przym. anionowy
Wiktionary
związek chemiczny o charakterze zasady, rodzaj jonitu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. materiał jonowymienny, zawierający dodatnio naładowane grupy funkcyjne, które przyciągają i wymieniają aniony z roztworu
Wiktionary
(1.1) Słaby anionit zawiera grupy aminowe.
Wiktionary
rzecz. anion mrz.
Wiktionary
dotyczący anionu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z anionami, dotyczący anionów
Wiktionary
rzecz. anion mrz.
Wiktionary
1. osoba nadprzyrodzona pośrednicząca pomiędzy Bogiem a ludźmi, uosabiająca dobroć i doskonałość;
2. przenośnie: osoba bardzo dobra, szlachetna, łagodna;
3. obrońca, opiekun
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem;
(1.2) pot. przen. szlachetny, dobry człowiek
(1.3) pot. przen. ktoś, kto czuwa nad kimś
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) icht. zob. raszpla, raszpla zwyczajna, anioł morski, skwat, ryna.;
(2.2) pot. uczn. przen. piękna dziewczyna
Wiktionary
Anioł – rodzaj istoty duchowej występujący w różnych wierzeniach religijnych, m.in. w judaizmie, chrześcijaństwie i islamie. Według tych religii aniołowie służą Bogu.
Wikipedia
(1.1) Pani Felicja twierdzi, że widziała anioła.
(1.2) Nasz sąsiad jest prawdziwym aniołem.
Wiktionary
IPA: ˈãɲɔw, AS: ãńou̯
Wiktionary
rzecz. Anioł m., Aniela ż., Anielka ż., aniołowate nmos., anielskość ż., anielstwo n., anielenie n., rozanielenie n., rozanielanie n.
:: fż. anielica ż., anieliczka ż.
:: zdrobn. anielątko n., aniołek m., anielik m.
czas. anieleć ndk., rozanielać ndk., rozanielić dk.
przym. anieli, anielski, aniołowy, aniołkowy, aniołowaty, aniołkowaty, angeologiczny
przysł. anielsko
Wiktionary
(1.1) stróż, dobry duch, skrzydlaty, świetlisty; gw. Śląsk Cieszyński annioł, gw. Górny Śląsk angelus, aniół, anniół
(1.2) samarytanin, altruista, dobra dusza, człowiek o gołębim sercu
(1.3) anioł stróż
(2.1) raszpla, raszpla zwyczajna, anioł morski, skwat, ryna
Wiktionary
1. osoba nadprzyrodzona pośrednicząca pomiędzy Bogiem a ludźmi, uosabiająca dobroć i doskonałość;
2. przenośnie: osoba bardzo dobra, szlachetna, łagodna;
3. obrońca, opiekun
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: aniołek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: anioł
(1.2) pieszcz. o dziecku
Wiktionary
(1.1) Poproszę tego fajansowego aniołeczka.
(1.2) Śliczny aniołeczek wyglądał z wózka.
Wiktionary
rzecz. anioł m., aniołek m., anielątko n., anielenie n., zanielenie n., rozanielanie n., rozanielenie n., Aniela ż., Anioł mos., anielica ż., anielskość ż., anielstwo n.
czas. anieleć ndk., zanieleć dk., rozanielać ndk., rozanielić dk.
przym. anieli, anielski, aniołowy, aniołkowy, aniołowaty, aniołkowaty, angeliczny, angelologiczny
przysł. anielsko, anielicznie
Wiktionary
(1.1) aniołek m.
(1.2) aniołek m.
Wiktionary
zdrobnienie od: anioł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: anioł
(1.2) mała figurka, rzeźba z wyobrażeniem anioła
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pieszczotliwie o dziecku, szczególnie małym lub grzecznym
(2.2) środ. uczn. osoba z kręconymi włosami
(2.3) środ. uczn. policjant
(2.4) eufem. zmarłe dziecko (lub jego dusza)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Artysta zasłonił aniołkowi przyrodzenie popielatym obłoczkiem.
(2.1) Ten nasz aniołek zdrów także, tylko się martwi, bo jej pan major powiedział, że pan Adolf pewnie dziś urlopu nie dostanie — i spojrzał z ukosa na mnie, a ja okrutnego spiekłem raka.
Wiktionary
IPA: ãˈɲɔwɛk, AS: ãńou̯ek
Wiktionary
rzecz. anioł m., anielica ż., Anioł mos.
:: zdrobn. aniołeczek m.
czas. aniołować, rozanielić się
przym. anielski, anieli, aniołkowaty, aniołkowy, aniołowy
przysł. anielsko
Wiktionary
podobny do aniołka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cechy aniołka
Wiktionary
(1.1) W szopce stali też aniołkowaci pastuszkowie.
Wiktionary
rzecz. anioł mos./mzw., aniołek mos./mrz., aniołeczek mos./mrz., anielątko n., anielskość ż., anielstwo n.
przym. anielski, aniołowy, anieli, aniołowaty, angeliczny
przysł. anielsko
czas. anieleć ndk., rozanielić się
Wiktionary
→ aniołek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aniołkiem, dotyczący aniołka
Wiktionary
(1.1) Dziecina miała aniołkową buźkę.
Wiktionary
rzecz. anioł mos./mzw., aniołek mos./mrz., aniołeczek mos./mrz., anielątko n., anielskość ż., anielstwo n.
przym. anielski, anieli, aniołowy, aniołowaty, aniołkowaty, angeliczny, angelologiczny
przysł. anielsko
czas. anieleć ndk., rozanielić się
Wiktionary
wieś w województwie warmińsko-mazurskim
SJP.pl
An
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) związany z aniołami
(1.2) na wzór anioła
Wiktionary
(1.1) Z boku wystawały aniołowe skrzydła.
(1.2) Jej aniołowy wygląd wprowadzał go w stan osłupienia.
Wiktionary
rzecz. anioł mos./mzw., aniołek mos./mrz., aniołeczek mos./mrz., anielątko n., anielskość ż., anielstwo n.
przym. anielski, anieli, aniołkowy, aniołowaty, aniołkowaty, angeliczny
przysł. anielsko
czas. anieleć ndk., rozanielić się
Wiktionary
(1.1) anielski, anieli
(1.2) anielski, anieli
Wiktionary
organiczny związek chemiczny, pochodna piracetamu
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) likier anyżkowy
Wiktionary
Anisette – likier pochodzenia francuskiego o zawartości alkoholu 25-40%. Jest produkowany z likierów korzennych na bazie anyżu, oliwki anyżowej z dodatkiem aromatu kopru, goździków, bądź kolendry. Alkohol jest często używany z barach jako składnik koktajli.
Wikipedia
(1.1) anyżówka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Anita – imię żeńskie, które powstało z hiszpańskiej zdrobniałej formy imienia Anna (hiszp. Ana). Istnieje też teza, że Anita jest skróconą formą "Juanity" – hiszpańskiego odpowiednika Joanny.
Ponadto, Anita jest krótką formą Anahity, bogini wody, płodności i porządku społecznego[].
Wikipedia
(1.1) Napisałem dzisiaj Anicie, co o niej myślę.
Wiktionary
IPA: ãˈɲita, AS: ãńita
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Anitka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: Anita (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. poufała forma żeńskiego imienia Anita
Wiktionary
(1.1) Nie widziałem się z Anitką już ponad dwa lata.
Wiktionary
IPA: ãˈɲitka, AS: ãńitka
Wiktionary
rzecz. Anita ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji; prawy dopływ Kołymy, powstająca z połączenia Małego i Wielkiego Aniuja;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. aniujski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rzeką Aniuj
Wiktionary
rzecz. Aniuj mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: Anna (imię żeńskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Anusi lub z nią związany
SJP.pl
doroczne wspomnienie zmarłych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. rocznica
(1.2) daw. kośc. nabożeństwo w rocznicę śmierci
Wiktionary
(1.1) jubileusz, rocznica
Wiktionary
rzeka w Austrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Austrii, prawy dopływ Dunaju;
Wiktionary
Aniza (niem. "Enns") – rzeka w Austrii, prawy dopływ Dunaju o długości 254 km i powierzchni zlewni ponad 6 000 km².
Rzeka wypływa ze źródeł w grupie górskiej Radstädter Tauern w Niskich Taurach, płynie przez Alpy Wschodnie i Północne Przedgórze Alp. W górnym biegu Aniza oddziela Alpy Salzburskie od Niskich Taurów, a w dolnym tworzy głęboki (do 1 500 m) i malowniczy przełom Gesäuse przez Alpy Ennstalskie. Do Dunaju rzeka uchodzi koło miejscowości Mauthausen i Enns.
Wikipedia
patologiczne zjawisko występowania we krwi erytrocytów o nierównych wielkościach, występuje w niedokrwistościach
SJP.pl
Anizocytoza – występowanie we krwi erytrocytów, których średnica znacznie odbiega od normy, wynoszącej 6,7–7,7 μm. W przypadku niedokrwistości wywołanej niedoborem żelaza lub niedokrwistości hemolitycznej mikrosferocytowej obserwuje się pojawienie mikrocytów (tj. erytrocytów o zmniejszonym rozmiarze), natomiast w niedokrwistości Addisona-Biermera (niedokrwistości złośliwej) – tzw. makrocytów (tj. erytrocytów o zwiększonym rozmiarze).
Wikipedia
występowanie różnych liści u roślin tego samego gatunku
SJP.pl
An
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. jedna z dwóch gamet w procesie rozmnażania płciowego, która różni się morfologicznie od drugiej komórki rozrodczej
Wiktionary
rozmnażanie się organizmów przy udziale komórek męskich i żeńskich, zróżnicowanych pod względem morfologicznym i fizjologicznym; heterogamia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. rozmnażanie się organizmów za pośrednictwem komórek płciowych, które różnią się wielkością i/lub budową
Wiktionary
Anizogamia, heterogamia – typ rozmnażania płciowego polegający na łączeniu się gamet zróżnicowanych wielkością (z powodu różnej ilości zgromadzonych w nich materiałów zapasowych), kształtem lub zdolnością ruchu (np. obecnością wici). Komórka żeńska ("makrogameta") jest zwykle większa niż męska ("mikrogameta"). Anizogamia jest jedną z dwóch rodzajów gametogamii lub gametangiogamii. Jej przeciwieństwem jest izogamia.
Wikipedia
(1.1) U wielu roślin również występuje anizogamia, choćby w przypadku niektórych mszaków.
Wiktionary
(1.1) heterogamia
Wiktionary
nierówność szerokości źrenic obu oczu będąca objawem choroby oczu lub uszkodzenia mózgu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. różna szerokość źrenic u tej samej osoby;
Wiktionary
Anizokoria – objaw polegający na różnej średnicy źrenic, będący wynikiem zaburzenia odruchu źrenicznego po jednej ze stron. Najczęstszą przyczyną jest nierównomierne pobudzenie nerwów współczulnych unerwiających mięśnie rozwierające źrenice.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny z grupy eterów, używany w przemyśle perfumeryjnym jako rozpuszczalnik
SJP.pl
Anizol – organiczny związek chemiczny z grupy eterów. Jest to eter mieszany alifatyczno-aromatyczny i zarazem najprostszy eter aromatyczny.
Anizol jest cieczą o przyjemnym zapachu i o temperaturze wrzenia 154 °C, jest rozpuszczalny w alkoholu etylowym i eterze dietylowym, natomiast jest nierozpuszczalny w wodzie. Ma zastosowanie w przemyśle perfumeryjnym jako rozpuszczalnik oraz jako półprodukt do syntezy organicznej w produkcji związków zapachowych.
Wikipedia
cecha charakterystyczna niektórych ciał, głównie krystalicznych, polegająca na tym, że wykazują one różne właściwości fizyczne w zależności od kierunku, w którym się je bada (np. rozchodzenie się dźwięku)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. zależność właściwości ciała od kierunku, z którego się je bada;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Dla próbki spolaryzowanej widać wyraźną anizotropię emisji, przejawiającą się jako różnica intensywności rejestrowanych przez liczniki A i B.
Wiktionary
rzecz. anizotropowość
przym. anizotropowy
przysł. anizotropowo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób anizotropowy
Wiktionary
rzecz. anizotropowość ż., anizotropia ż.
przym. anizotropowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest anizotropowe
Wiktionary
przym. anizotropowy
przysł. anizotropowo
rzecz. anizotropia ż.
Wiktionary
odnoszący się do anizotropii, wykazujący anizotropię - zależność niektórych właściwości ciała krystalicznego od kierunku, w którym się tę właściwość bada
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. wykazujący różne właściwości zależnie od kierunku
Wiktionary
rzecz. anizotropia ż., anizotropowość ż.
przysł. anizotropowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. pierwszy, starszy wiek środkowego triasu, trwający 245,9 – 237 milionów lat temu;
Wiktionary
An
Wikipedia
IPA: ãˈɲizɨk, AS: ãńizyk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. anioł
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk angelus, anniół
Wiktionary
dawne Anninskoje (wieś w Rosji); Annińsk
SJP.pl
1. przymiotnik od: Anin (osiedle Warszawy);
2. przymiotnik od: Anińsk (dawne Anninskoje); anniński
SJP.pl
przyimek lub spójnik przyłączający wyrażenie określające podstawę porównania; niż, niźli, niżeli
SJP.pl
spójnik
(1.1) książk. niż, niźli
Wiktionary
(1.1) Gotowi raczej zginąć, aniżeli przekroczyć ojczyste prawa.
Wiktionary
IPA: ˌãɲiˈʒɛlʲi, AS: ãńiželʹi
Wiktionary
spójnik "aniżeli" wraz z cząstką trybu przypuszczającego
SJP.pl
miasto w Chinach; Anyang
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. anioł
Wiktionary
IPA: ˈãnʲjɛw, AS: ãnʹi ̯eu̯
Wiktionary
(1.1) war. anjoł, anjał
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. anioł
Wiktionary
IPA: ˈãnʲjɔw, AS: ãnʹi ̯ou̯
Wiktionary
zdrobnienie od: Anna (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż., poufała forma imienia Anna
(1.2) pejor. zgrub. od imienia Anna
Wiktionary
(1.1) Młody, nieśmiały chłopak, przybywszy nad jeziora rowerem, spotyka na swojej drodze atrakcyjną, piękną Ankę.
Wiktionary
IPA: ˈãŋka, AS: ãŋka
Wiktionary
rzecz. Aneczka ż., Anuś ż., Anulka ż., Andzia ż., Ania ż., Anna ż., Hanna ż., Ania ż., Anusia ż., Anula ż.
Wiktionary
(1.1) Ania, Anusia, Anula
Wiktionary
Zo
Wikipedia
zwolennik akapu; akapowiec, anarchokapitalista, akap
SJP.pl
(dawniej Angora) stolica Turcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto, stolica Turcji;
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 1457;
Wiktionary
Ankara (wcześniej "Angora", łac. "Ancyra", gr. "Ἄγκυρα", „kotwica”) – miasto w środkowej Turcji, będące jej stolicą od 1923 roku. Jest po Stambule drugim co do wielkości miastem Turcji. Położone na wysokości 938 m n.p.m.
Leżąca w środkowej Anatolii Ankara jest ważnym ośrodkiem handlowym i przemysłowym, siedzibą rządu państwa oraz wszystkich ambasad. W przeszłości znana była z hodowli kóz angora, kotów angora oraz białych królików angora, gruszek, miodu i winogron.
Wikipedia
(1.1) Matka i ja przenieśliśmy się do domu babci w Ankarze.
Wiktionary
IPA: ãŋˈkara, AS: ãŋkara
Wiktionary
rzecz. ankarczyk mos., ankarka ż.
przym. ankarski
Wiktionary
(1.1) hist. Angora
Wiktionary
mieszkaniec Ankary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ankary
Wiktionary
IPA: ãŋˈkart͡ʃɨk, AS: ãŋkarčyk
Wiktionary
rzecz. Ankara ż.
:: fż. ankarka ż.
przym. ankarski
Wiktionary
mieszkanka Ankary, stolicy Turcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ankary
Wiktionary
IPA: ãŋˈkarka, AS: ãŋkarka
Wiktionary
rzecz. Ankara ż.
:: fm. ankarczyk mos.
przym. ankarski
Wiktionary
przymiotnik od: Ankara
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Ankara
Wiktionary
(1.1) PKK występuje przeciwko wszystkim, którzy na terenie Kurdystanu wspierają rząd ankarski.
Wiktionary
IPA: ãŋˈkarsʲci, AS: ãŋkarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Ankara ż., ankarczyk mos., ankarka ż.
Wiktionary
historyczna miara objętości równa 34-39 litrom, znana od XIV wieku w północnych Niemczech, Skandynawii i Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. bud. kotwa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. ankrować ndk.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk ankra
Wiktionary
minerał, węglan wapnia, żelaza, magnezu i manganu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał, węglan wapnia i żelaza;
Wiktionary
Ankeryt – pospolity minerał z grupy węglanów.
Nazwa minerału pochodzi od nazwiska austriackiego mineraloga Matthiasa Josepha Ankera żyjącego na przełomie XVIII-XIX wieku.
Wikipedia
(1.1) Ankeryt stosowany jest w hutnictwie jako topnik.
Wiktionary
IPA: ãŋˈkɛrɨt, AS: ãŋkeryt
Wiktionary
[czytaj: ank] egipski krzyż, talizman powszechny w starożytnym Egipcie; anch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. anch.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przestarzałe:
a) wychwyt;
b) wiązanie drewniane albo stalowe wzmacniające budowlę; kotew;
2. zegarek o specjalnym mechanizmie regulującym równomierność ruchu;
3. dawne, ozdobne opasanie kobiece z bogatą klamrą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. wychwyt, element mocujący mechanizmu zegarów i regulujący ich miarowy chód
(1.2) bud. zob. kotew.
Wiktionary
IPA: ˈãŋʲcɛr, AS: ãŋʹḱer
Wiktionary
1. kwestionariusz zawierający pytania na określony temat;
2. zbieranie opinii na określony temat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stat. zbieranie danych na jakiś temat za pomocą formularza
(1.2) daw. urz. komisja śledcza, rzeczoznawcy
(1.3) daw. urz. sprawozdanie
Wiktionary
Ankieta – metoda badawcza używana w naukach społecznych, polegająca na gromadzeniu informacji poprzez samodzielne wypełnienie kwestionariusza ankiety w obecności ankietera lub bez niego.
Wikipedia
(1.1) Wypełniłam dziś ankietę „Stan teraźniejszy i przyszłość mojej gminy”.
Wiktionary
IPA: ãŋʲˈcɛta, AS: ãŋʹḱeta
Wiktionary
rzecz. ankieter m., ankieterka ż., ankietowanie n., ankietowany m., ankietowana ż., ankietyzowanie n.
czas. ankietyzować, ankietować ndk.
przym. ankietowy
Wiktionary
osoba prowadząca wywiad kwestionariuszowy z respondentem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która zbiera informacje za pomocą ankiety
Wiktionary
Ankieter – w ankietowych badaniach ilościowych osoba prowadząca wywiad kwestionariuszowy z respondentem.
Wikipedia
(1.1) Zamknąłem ankieterowi drzwi przed nosem.
Wiktionary
IPA: ãŋʲˈcɛtɛr, AS: ãŋʹḱeter
Wiktionary
rzecz. ankieta ż., ankietowanie n., ankietyzowanie n., ankietowany m., ankietowana ż.
:: fż. ankieterka ż.
czas. ankietować ndk., ankietyzować ndk.
przym. ankietowy
Wiktionary
kobieta zbierająca informacje i opinie o czymś poprzez zadawanie pytań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która zbiera informacje za pomocą ankiety
Wiktionary
(1.1) Ankieterka zaczepiała ludzi na ulicy.
Wiktionary
IPA: ˌãŋʲcɛˈtɛrka, AS: ãŋʹḱeterka
Wiktionary
rzecz. ankieta ż., ankietowanie n., ankietyzowanie n., ankietowany m. ankietowana ż.
:: fm. ankieter m.
czas. ankietować ndk., ankietyzować ndk.
przym. ankietowy
Wiktionary
zdrobnienie od: ankieta
SJP.pl
pryzmiotnik od: ankietka
SJP.pl
żartobliwie: przesadna skłonność do stosowania ankiet
SJP.pl
ta, do której jest skierowana ankieta; respondentka
SJP.pl
przeprowadzanie badań za pomocą ankiety; ankietyzacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kierowanie do jakiejś grupy ankiet
(1.2) zadawanie komuś pytań według kwestionariusza ankietowego
Wiktionary
rzecz. ankieta ż., ankieter m., ankieterka ż.
czas. ankietować
przym. ankietowy
Wiktionary
osoba, do której skierowana jest ankieta; respondent
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: ankietować
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba, do której skierowana jest ankieta, uczestnik ankiety
Wiktionary
(2.1) Opinie o immunitecie poselskim są jasne. Z ostatnich badań CBOS-u wynika, że 57% ankietowanych opowiada się za jego zniesieniem w myśl zasady, że nie ma równych i równiejszych.
Wiktionary
rzecz. ankieter m., ankieterka ż., ankietyzacja ż., ankieta ż.
czas. ankietować ndk., ankietyzować ndk.
przym. ankietowy
Wiktionary
pozyskiwać opinie za pomocą ankiety; stawiać pytania i notować odpowiedzi
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zankietować)
(1.1) przeprowadzać ankietę
Wiktionary
(1.1) Firma ankietuje klientów na temat jakości obsługi.
Wiktionary
rzecz. ankieta ż., ankieter mos., ankieterka ż., ankietka ż., ankietomania ż., ankietowana ż., ankietowany mos., ankietowanie n., ankietowość ż., ankietyzacja ż., ankietyzowanie n.
czas. ankietyzować, zankietować
przym. ankietowany, ankietowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest ankietowe
Wiktionary
przym. ankietowy
przysł. ankietowo
czas. ankietować
Wiktionary
→ ankieta
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z ankietą, dotyczący ankiety; mający formę ankiety
Wiktionary
rzecz. ankieta ż., ankieter mos., ankieterka ż., ankietowanie n., ankietowany mos., ankietowość ż., ankietyzowanie n.
czas. ankietować, ankietyzować
Wiktionary
przeprowadzanie badań za pomocą ankiety; ankietowanie
SJP.pl
związany z ankietyzacją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. ankietowanie.
Wiktionary
rzecz. ankieta ż., ankietyzacja ż., ankieter m., ankieterka ż.
czas. ankietyzować, ankietować
przym. ankietowy
Wiktionary
(1.1) ankietowanie
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) przeprowadzać badanie ankietowe
Wiktionary
rzecz. ankietowany mos., ankieta ż., ankieter mos., ankieterka ż., ankietyzacja ż., ankietyzowanie n.
czas. ankietować ndk.
przym. ankietowy
Wiktionary
(1.1) war. ankietować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zesztywnienie stawu w wyniku urazów; ankyloza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zesztywnienie stawu
Wiktionary
(1.1) war. ankyloza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. półprodukt, słodka pasta z fasoli azuki stosowana w kuchni japońskiej i chińskiej jako składnik deserów i wypieków cukierniczych;
Wiktionary
Anko (jap. 餡こ, 餡子 anko; także: "an" 餡) − japońska słodka pasta wytworzona z jadalnych nasion roślin strączkowych. Najczęściej z czerwonej fasoli adzuki ("azuki", "Vigna angularis"), rzadziej z fasoli zwykłej ("ingen", "Phaseolus vulgaris") i cukru.
Anko jest używana jako nadzienie lub część wielu japońskich (np. "wagashi") i chińskich słodyczy.
Wikipedia
(1.1) Anko można przechowywać w lodówce (pod przykryciem) do tygodnia, a zapakowane w folię w zamrażalniku do miesiąca.
(1.1) Zastosowanie anko w Japonii jest szerokie, zarówno w tradycyjnych japońskich słodyczach wagashi jak i w tych, które przybyły zza granicy.
Wiktionary
miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina w środkowych Włoszech, położone nad Adriatykiem;
Wiktionary
(wł.) – miasto i gmina w środkowych Włoszech nad Morzem Adriatyckim. Nazwa wywodzi się od greckiego słowa ankon oznaczającego łokieć, ze względu na kształt cypla, na którym stoi miasto. Jest stolicą prowincji o tej samej nazwie i regionu Marche. Miasto położone jest amfiteatralnie na nadmorskich wzgórzach (m.in. "Monte Conero" 572 m n.p.m.), 180 km na wsch. od Florencji.
Wikipedia
(1.1) W sierpniu przybili do portu w Ankonie.
Wiktionary
rzecz. ankończyk mos., ankonka ż.
przym. ankoński, ankonitański
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Ankony, związany z Ankoną, pochodzący z Ankony
Wiktionary
(1.1) Właśnie zwiedzamy ankonitańskie kościoły.
Wiktionary
rzecz. Ankona ż., ankończyk mos., ankonka ż.
przym. ankoński
Wiktionary
(1.1) ankoński
Wiktionary
mieszkanka Ankony (miasta we Włoszech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ankony
Wiktionary
rzecz. Ankona ż.
:: fm. ankończyk mos.
przym. ankoński, ankonitański
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Ankony (miasta we Włoszech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ankony
Wiktionary
(1.1) Bolończycy, ferraryjczycy, ankończycy płacili tylko z odrazą podatki przeznaczone na wzbogacanie kardynałów i ich licznych domowników, tudzież cudzoziemskich wojsk na żołdzie papieskim.
Wiktionary
rzecz. Ankona ż.
:: fż. ankonka ż.
przym. ankoński, ankonitański
Wiktionary
→ Ankona
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Ankony, związany z Ankoną, pochodzący z Ankony
Wiktionary
(1.1) Właśnie zwiedzamy ankońskie zabytki.
Wiktionary
rzecz. Ankona ż., ankończyk mos., ankonka ż.
przym. ankonitański
Wiktionary
(1.1) ankonitański
Wiktionary
1. klamra spinająca mury
2. dawniej: klamra u pasa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. zob. ankier.
(1.2) daw. klamra u pasa
Wiktionary
IPA: ˈãŋkra, AS: ãŋkra
Wiktionary
rzecz. ankrowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bud. zespalanie murów lub belek klamrami
Wiktionary
rzecz. ankra ż.
czas. ankrować
Wiktionary
spajać, umacniać mury za pomocą przeznaczonych do tego klamer
SJP.pl
związany z ankrem
SJP.pl
lek anksjolityczny - lek zmniejszający lęk i niepokój
SJP.pl
lek psychotropowy o działaniu przeciwlękowym, zmniejszający niepokój, napięcie emocjonalne; lek przeciwlękowy, lek ataraktyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. substancja psychotropowa stosowana przeciw lękom
Wiktionary
(1.1) Wśród leków, które Jolka spożyła, było kilka anksjolityków.
Wiktionary
IPA: ˌãŋksʲjɔˈlʲitɨk, AS: ãŋksʹi ̯olʹityk
Wiktionary
(1.1) lek anksjolityczny, lek przeciwlękowy, (mały) trankwilizer
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przyrząd używany przy powożeniu słoniem, podobny kształtem do małego bosaka marynarskiego
SJP.pl
Ankus (sanskryt अङ्कुश, bir. "uzi") – oścień, bodziec, przyrząd którego używa kornak przy powożeniu słoniem. Przypomina on kształtem nadziak lub mały bosak marynarski. Wykonany w całości z metalu lub o żelaznym żeleźcu, a drewnianym trzonku długości 45–80 cm.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Ankwicz – polski herb szlachecki, nadany w zaborze austriackim.
Wikipedia
zaburzenie rozwojowe w jamie ustnej
SJP.pl
pasożytnicza choroba człowieka i zwierząt wywoływana przez nicienie tęgoryjce, objawiająca się m.in. niedokrwistością; ancylostomatoza; anemia górników
SJP.pl
zesztywnienie stawu w wyniku urazów; ankiloza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zrośnięcie się kości w wyniku choroby, urazu lub zabiegu operacyjnego, skutkujące zesztywnieniem stawu lub unieruchomieniem zęba;
Wiktionary
Ankyloza ( "agkýlos" ‘zakrzywiony’, ‘wygięty’) – włókniste zesztywnienie skutkujące unieruchomieniem stawu powstałe najczęściej w wyniku reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS), urazu, zabiegu operacyjnego lub niektórych chorób kości i stawów.
Wikipedia
(1.1) Ankyloza daje złe rokowania, gdyż brak obecnie skutecznych procedur klinicznych dających pozytywne efekty jej leczenia […].
Wiktionary
pancerny dinozaur z okresu kredy
SJP.pl
An
Wikipedia
pancerny dinozaur z okresu kredy
SJP.pl
Ankylozaury (Ankylosauria – „sztywne jaszczury”) – grupa roślinożernych dinozaurów ptasiomiednicznych z podrzędu tyreoforów. Żyły od późnej jury do końca kredy niemal na całym świecie. Charakteryzował je potężny pancerz kostny na grzbiecie (u niektórych gatunków zaopatrzony dodatkowo w kolce), który stanowił ochronę przed drapieżnikami (dlatego ankylozaury określa się mianem „dinozaurów pancernych”).
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) ofic. urz. imię|polski|ż.;
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 265;
Wiktionary
, ( חַנָּה "hannāh" – „łaska”) – imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego, które tłumaczy się jako „pełna wdzięku, łaski”.
Wikipedia
(1.1) Imię „Anna” nosiły córki pięciu królów Polski.
(1.1) W Kościele katolickim na 26 lipca przypada wspomnienie św. Anny, patronki matek, wdów, małżeństw i żeglarzy.
(1.1) Stefan Batory, książę siedmiogrodzki, poślubił Annę Jagiellonkę, królową polską i ostatnią przedstawicielkę rodu Jagiellonów w Polsce.
(1.1) Anny dzień swej patronki, czyli imieniny, obchodzą 26 lipca, a także 27 lutego, 7 i 9 czerwca oraz 15 lipca.
(1.2) Anna porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
Wiktionary
IPA: ˈãnːa, AS: ã•na
Wiktionary
rzecz. Annów mrz., Anin mrz.
:: zdrobn. Ania ż., Anka ż., Aneczka ż., Anula ż., Anulka ż., Aniula ż., Anunia ż., Anusia ż., Anusza ż., Anuś ż., Annusza ż., Anuchna ż., Anica ż., Andzia ż., Andźka ż.
:: reg. śl. Ana ż.
przym. Anin, Anczyn, Anusin, aniński
zob. Hanna.
Wiktionary
(1.1) war. Hanna, Aneczka, Anula, Anulka, Aniula, Anunia, Anusia, Anusza, Annusza, Anuś, Anuchna, Anica, Andzia, Andźka; reg. śl. Ana
Wiktionary
minerał, uwodniony arsenian niklu; kwiat niklowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. bardzo rzadki minerał z gromady arsenianów;
Wiktionary
Annabergit (kwiat niklowy) – bardzo rzadki minerał z gromady arsenianów. Jego nazwa pochodzi od kopalni kruszców Annaberg znajdującej się w Saksonii.
Wikipedia
(1.1) Annabergit powstaje jako minerał wtórny w strefie wietrzenia arsenowych złóż kruszcowych zawierających nikiel.
Wiktionary
IPA: ˌãnːaˈbɛrʲɟit, AS: ã•naberʹǵit
Wiktionary
autor annałów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. piszący annały
Wiktionary
rzecz. annały lm nm.
Wiktionary
(1.1) rocznikarz
Wiktionary
1. dział historii obejmujący badanie dawnych roczników i kronik;
2. ogół roczników i kronik, zwykle zawężony do określonego narodu i okresu historycznego
SJP.pl
Annalistyka ( annus „rok”) – nauka zajmująca się badaniem oraz porównywaniem roczników i kronik.
Wikipedia
dawny protektorat Wietnamu
SJP.pl
Annam (chiń. 安南; pinyin "Ānnán"; dosł. „Uspokojone Południe”; An Nam) − historyczna nazwa związana z Wietnamem.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|ż.
Wiktionary
(1.1) Moja młodsza siostra ma na imię Annamaria.
Wiktionary
IPA: ˌãnːãˈmarʲja, AS: ã•nãmarʹi ̯a
Wiktionary
→ Annamita
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Annamem, dotyczący Annamu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) hist. jęz. zob. wietnamski.
Wiktionary
rzecz. Annam mrz.
przym. annamski
Wiktionary
(1.1) łaszak annamicki
Wiktionary
przedstawiciel ludności zamieszkującej dawny Annam
SJP.pl
przedstawicielka ludności zamieszkującej dawny Annam
SJP.pl
1. → Annam;
2. kiściec annamski - gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Annamem, dotyczący Annamu
Wiktionary
rzecz. Annam mrz., annamicki mrz.
przym. annamicki
Wiktionary
(1.1) współcz. wietnamski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: enapolis] miasto w USA
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica stanu Maryland w St. Zj.;
(1.2) toponim, nazwa kilku miejscowości w krajach anglojęzycznych
Wiktionary
Annapolis – miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Maryland, siedziba hrabstwa Anne Arundel, port nad zatoką Chesapeake.
Wikipedia
(1.1) W roku 1845 założono w Annapolis Akademię Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych.
Wiktionary
jedna z najwyższych gór świata w Nepalu w paśmie Himalajów; pierwszy ośmiotysięcznik zdobyty przez człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. położony w Himalajach dziesiąty pod względem wysokości szczyt na Ziemi;
(1.2) rel. imię hinduistycznej bogini
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Z bazy pod Annapurną docierały do mediów sprzeczne informacje.
Wiktionary
(1.2) Durga, Parwati
Wiktionary
arcykapłan żydowski w Jerozolimie w 6-15 r. n.e.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. imię|polski|m.
Wiktionary
Annasz (hebr. Hananja) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od hebrajskiego słowa oznaczającego "Jahwe się zlitował". Pojawia się w polskich tłumaczeniach także w wersjach Ananos i Ananus.
Imię to nosiło dwóch arcykapłanów żydowskich:
Wikipedia
IPA: ˈãnːaʃ, AS: ã•naš
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Annasza lub z nim związany
SJP.pl
opłata z beneficjum kościelnego, składana dawniej papieżowi na utrzymanie misjonarzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. opłata pobierana raz w roku od nowo mianowanych dostojników kościoła
Wiktionary
IPA: ãnˈːata, AS: ã•nata
Wiktionary
surowy wyciąg z nasion arnoty właściwej, pomarańczowoczerwony barwnik terpenowy; biksyna
SJP.pl
Annato ("E160b", CAS 1393-63-1) – pomarańczowoczerwony barwnik terpenowy, będący mieszaniną karotenoidów, otrzymywany naturalnie z nasion drzewa tropikalnego arnoty właściwej. Jest to nazwa surowego wyciągu, którego ekstraktami są biksyna (rozpuszczalna w tłuszczach) oraz norbiksyna (rozpuszczalna w wodzie).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) hist. kośc. rodzaj opłaty składanej papieżowi do XVII wieku od dochodów pierwszorocznych z beneficjów kościelnych na utrzymanie misjonarzy
Wiktionary
An
Wikipedia
chronologiczny zapis najważniejszych wydarzeń historycznych; kronika, rocznik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) dzieło historiograficzne będące chronologicznym zapisem ważnych dla danego dzieła wydarzeń;
(1.2) przen. historia, pamięć społeczna
Wiktionary
Annały ( annales) – inaczej roczniki, najwcześniejsza forma piśmiennictwa historiograficznego pod postacią mniej lub bardziej rozbudowanych zapisków rejestrujących w porządku chronologicznym najważniejsze dla danej społeczności czy kraju wydarzenia.
Wikipedia
(1.1) Annały żarskie nie odnotowały jakichkolwiek ekscesów na tle wyznaniowym.
(1.2) W historii spotkań gwiazd były takie pojedynki, które na stałe wpisały się w annały NBA i pamięć kibiców.
Wiktionary
rzecz. annalistyka ż., annalista mos.
Wiktionary
(1.1) rocznik
Wiktionary
obce imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: anmaRI] obce imię żeńskie
SJP.pl
[czytaj: Anet] obce imię żeńskie
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Annie, właśc. Anne Lilia Berge Strand (ur. 21 listopada 1977 w Trondheim) – norweska piosenkarka pop i didżejka z Bergen.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przen. kiepski, lichy (o pracowniku)
Wiktionary
rzecz. annioł m.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. anioł
Wiktionary
przym. annielski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. anioł
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk angelus, aniół
Wiktionary
dawne Anninskoje (wieś w Rosji); Anińsk
SJP.pl
przymiotnik od: Annińsk (dawne Anninskoje); aniński
SJP.pl
anno = w roku
SJP.pl
figura stylistyczna polegająca na zestawieniu podobnie brzmiących wyrazów o innym znaczeniu; paronomazja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. liter. zob. paronomazja.
Wiktionary
Annominacja – figura retoryczna polegająca na zestawieniu wyrazów o podobnym brzmieniu, lecz różnych znaczeniach. Wykorzystywana jako rodzaj aluzji wskazującej cechę obiektu poprzez użycie wyrazu o podobnym znaczeniu.
Wikipedia
przymiotnik od: annominacja
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. nazwa wielu wsi w Polsce;
3. wieś na Białorusi;
4. miejscowość na Ukrainie;
5. osiedle w Warszawie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa kilkunastu miejscowości w Polsce;
Wiktionary
Annopol – miasto w Polsce, w województwie lubelskim, w powiecie kraśnickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Annopol, w pobliżu Wisły, na skraju Małopolskiego Przełomu Wisły.
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. tarnobrzeskiego.
Annopol leży w dawnej ziemi lubelskiej na obszarze historycznej Małopolski.
Wikipedia
IPA: ãnˈːɔpɔl, AS: ã•nopol
Wiktionary
rzecz. annopolanin mos., annopolanka ż.
przym. annopolański, annopolski
Wiktionary
mieszkaniec Annopola
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Annopola
Wiktionary
IPA: ˌãnːɔpɔˈlãɲĩn, AS: ã•nopolãńĩn
Wiktionary
rzecz. Annopol m.
:: fż. annopolanka ż.
przym. annopolski
Wiktionary
mieszkanka Annopola
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Annopola
Wiktionary
IPA: ˌãnːɔpɔˈlãnka, AS: ã•nopolãnka
Wiktionary
rzecz. Annopol m.
:: fm. annopolanin m.
przym. annopolski
Wiktionary
przymiotnik od: Annopol, Annopol Duży, Annopol Mały, Annopole
SJP.pl
→ Annopol
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Annopola, związany z Annopolem
Wiktionary
IPA: ˌãnːɔˈpɔlsʲci, AS: ã•nopolsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Annopol m., annopolanin m., annopolanka ż.
Wiktionary
przeliczony z krótszego okresu na skalę całego roku
SJP.pl
1. coroczna opłata wnoszone w stałych terminach, przeznaczone na utworzenie kapitału lub spłatę długu;
2. renta dożywotnia i wieczysta
SJP.pl
Annuita ( annuity) – forma spłaty kredytu, pożyczki lub leasingu, polegająca na tym, że klient spłaca swe zobowiązanie w równych płatnościach w każdym okresie spłaty raty.
Gdy oprocentowanie kredytu jest stałe przez cały okres umowy kredytowej, wysokość rat w trakcie trwania okresu kredytowania wyznaczana jest według wzoru:
Wikipedia
stała, regularna płatność, np. przy spłacie kredytu albo wypłacie emerytury lub renty
SJP.pl
Annuitet − regularny strumień pieniężny o stałej wartości.
Metoda płatności annuitetowej ma zastosowanie m.in. w sektorze finansowym (np. regularne wpłaty na konto oszczędnościowe, miesięczne spłaty kredytu, pożyczki lub leasingu), ubezpieczeniowym (np. miesięczne płatności z tytułu ubezpieczenia) czy emerytalnym (np. dożywotnie emerytury/renty).
Wikipedia
o płatnościach: stałe na przestrzeni danego okresu, np. raty annuitetowe
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ekon. o płatnościach, zwłaszcza ratach kredytu: równy, w równej wysokości na przestrzeni danego okresu (przy danej stopie procentowej)
Wiktionary
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie:
1. partykuła wzmacniająca, potwierdzająca czyjeś przypuszczenia lub akceptująca czyjeś stanowisko, często wraz z następującym po niej "tak", np.: Ano (tak) - przyznał ze śmiechem.; no tak, tak jest, właśnie (tak), nie inaczej;
2. partykuła wprowadzająca nawiązujące do kontekstu zhierarchizowane wyliczenie cech, czynności itp., np.: Ano wrócił, umył się i poszedł spać.; a więc, zatem, otóż;
3. partykuła wykrzyknikowa, np.: Ano, da Bóg, będzie jeszcze z ciebie pociecha; ha!, cóż!
SJP.pl
partykuła wzmacniająca
(1.1) partykuła potwierdzająca lub akceptująca czyjeś stanowisko lub przypuszczenie
partykuła nawiązująca
(2.1) partykuła wprowadzająca dłuższą wypowiedź, na przykład listę jakichś elementów
wykrzyknik
(3.1) wykrzyknik o funkcji ekspresywnej, podkreślającej wyrażane uczucia
partykuła twierdząca
(4.1) gw-pl|Nowy Sącz. takfakt.
Wiktionary
Ano – debiutancki album zespołu BiFF. Nagrany przy współpracy z Marcinem Borsem w studiu Fonoplastykon. Został wydany w 2009 roku przez wytwórnie Galapagos Music. Na krążku znajduje się 14 utworów w stylu pop rocka. Autorami muzyki tekstów są Brachaczek i Fochmann, z wyjątkiem utworu "Adela", którego tekst napisała Dorota Masłowska.
Wikipedia
(1.1) — A co to tak na niebie śpiewa? — Skowronek, tata. — Ano widzisz, skowronek.
(2.1) I co on tam robił? Ano przyszedł, popatrzył, poszperał, nic nie znalazł i poszedł.
(3.1) Ano, może jeszcze będą z ciebie ludzie!
Wiktionary
IPA: ˈãnɔ, AS: ãno
Wiktionary
(2.1) zatem, a więc, cóż
(3.1) cóż, ha
Wiktionary
najmniejszy i mało znany gatunek bawołu występujący w górskich lasach wyspy Celebes; gatunek zagrożony
SJP.pl
elektroda o potencjale dodatnim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. chem. elektr. elektroda przez którą ładunek ujemny opuszcza układ elektryczny lub, alternatywnie, przez którą do układu dostaje się ładunek dodatni;
Wiktionary
Anoda (gr. "ana" „w górę”, "hodós" „ścieżka”) – elektroda, przez którą prąd elektryczny wpływa do urządzenia (co może polegać na dopływie ładunku dodatniego lub wypływie ładunku ujemnego). W odbiornikach prądu elektrycznego (np. lampach elektronowych) anoda jest elektrodą dodatnią, natomiast w źródłach prądu (np. ogniwach galwanicznych) – ujemną. Anoda występuje zawsze w parze z elektrodą, przez którą prąd wypływa z urządzenia, czyli katodą.
Wikipedia
(1.1) Kadłuby statków zabezpiecza się przed korozją przy pomocy anod cynkowych.
(1.1) Anoda w urządzeniach generujących siłę elektromotoryczną, np. akumulatorach, jest elektrodą ujemną, w urządzeniach absorbujących siłę elektromotoryczną, np. elektrolizerach, jest elektrodą dodatnią, a w lampach elektronowych jest elektrodą dodatnią.
Wiktionary
IPA: ãˈnɔda, AS: ãnoda
Wiktionary
rzecz. anodyzacja ż., anodowanie n., anodyzowanie n.
czas. anodować, anodyzować
przym. anodowy
Wiktionary
Anodoncja (agenezja zębów, łac. "anodontia, anodontia congenita", ang. "tooth agenesis") – wada wrodzona polegająca na całkowitym braku zębów i ich zawiązków. Ma charakter malformacji i jest najrzadszą wadą powodującą zmniejszenie liczby zębów. Spowodowana jest uogólnionymi zmianami w tkankach pochodzenia ektodermalnego.
Wikipedia
dokonywać anodyzacji; anodyzować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. proces elektrolitycznego pokrywania przedmiotów metalowych ochronną warstewką tlenku metalu;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Warstwę tlenku wytworzoną przez anodowanie można zaimpregnować PTFE.
Wiktionary
IPA: ˌãnɔdɔˈvãɲɛ, AS: ãnodovãńe
Wiktionary
rzecz. anodyzowanie n., anoda
przym. anodowy
czas. anodować, anodyzować
Wiktionary
(1.1) anodyzacja, eloksalacja
Wiktionary
dokonywać anodyzacji; anodyzować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zanodować)
(1.1) met. poddawać metal procesowi elektrochemicznego utleniania powierzchni metalu w celu poprawienia jego walorów
czasownik zwrotny niedokonany anodować się (dk. zanodować się)
(2.1) met. być anodowanym
Wiktionary
(1.1) Trzeba anodować aluminium, żeby było odporne na rdzę.
Wiktionary
rzecz. anodyzacja ż., anodowanie n., anoda ż.
Wiktionary
(1.1) war. anodyzować
Wiktionary
przymiotnik od: anoda
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z anodą, dotyczący anody
Wiktionary
rzecz. anodyzacja ż., anodowanie n., anoda ż.
Wiktionary
preparat służący do leczenia stanów zapalnych
SJP.pl
Anodyna (z gr. "αν" + "οδυνη"; "anódynos" – "uśmierzający ból") – środek zmniejszający lub uśmierzający ból. Nazwa ta obejmuje przede wszystkim środki narkotyczne: opium i jego pochodne, belladonna, lulek itp., prócz tego środki odurzające, znieczulające ogólnie: eter i chloroform.
Wikipedia
elektrolityczne wytwarzanie na powierzchni przedmiotów aluminiowych cienkiej powłoki tlenku aluminium, głównie w celu ochrony przed korozją; eloksalacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. anodowanie.
Wiktionary
(1.1) Warstwę tlenku wytworzoną przez anodyzację można zaimpregnować PTFE.
Wiktionary
IPA: ˌãnɔdɨˈzat͡sʲja, AS: ãnodyzacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. anodyzowanie n., anoda
przym. anodowy
czas. anodować, anodyzować
Wiktionary
(1.1) anodowanie, eloksalacja
Wiktionary
dokonywać anodyzacji; anodować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. elektrolityczne wytwarzanie na powierzchni aluminium (lub jego stopów) warstwy tlenku glinu
Wiktionary
rzecz. anoda ż., anodyzacja ż., anodowanie ż.
czas. anodyzować
Wiktionary
(1.1) anodyzacja, anodowanie, eloksalowanie
Wiktionary
dokonywać anodyzacji; anodować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zanodyzować)
(1.1) met. poddawać metal procesowi elektrochemicznego utleniania powierzchni metalu w celu poprawienia jego walorów
czasownik zwrotny niedokonany anodyzować się (dk. zanodyzować się)
(2.1) met. być anodyzowanym
Wiktionary
rzecz. anodyzacja ż., anodowanie n., anodyzowanie n., anoda ż.
Wiktionary
(1.1) war. anodować
Wiktionary
potocznie: bateria anodowa
SJP.pl
przedświadomy lub podświadomy
SJP.pl
nazwa własna miejsca lub obszaru niezamieszkałego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. nazwa własna terenu lub obiektu niezamieszkałego
Wiktionary
(1.1) nazwa terenowa
Wiktionary
niedobór tlenu we krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. stan skrajnego niedoboru lub braku tlenu we krwi
Wiktionary
Anoksemia – niedobór tlenu we krwi w stosunku do zapotrzebowania.
Niektóre z możliwych przyczyn anoksemii:
Wikipedia
(1.1) Pacjent z anoksemią wymaga natychmiastowej tlenoterapii.
Wiktionary
niedostatek tlenu w tkankach w wyniku zaburzeń krążenia krwi lub jej niedotlenienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. med. stan całkowitego braku tlenu w tkankach organizmu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
organizm rozwijający się w środowisku czasowo lub trwale pozbawionym wolnego tlenu; beztlenowiec, anaerob, anaerobiont
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. organizm żyjący w środowisku pozbawionym tlenu
Wiktionary
(1.1) Anoksybionty odgrywają ważną rolę w cyklu siarki i azotu w beztlenowych środowiskach.
Wiktionary
rzecz. anoksybioza ż.
Wiktionary
(1.1) anaerob, beztlenowiec
Wiktionary
anaerobioza; życie w środowisku pozbawionym tlenu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. stan życia organizmu w warunkach całkowitego braku tlenu
Wiktionary
(1.1) Mikroorganizm przetrwał dzięki zdolności do anoksybiozy.
Wiktionary
rzecz. anoksybiont m.
Wiktionary
(1.1) anaerobioza
Wiktionary
jaszczurka nadrzewna z Ameryki Północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) herp. nieduża nadrzewna jaszczurka występująca w Ameryce
Wiktionary
(1.1) Karol trzyma parę anolisów i karmi je świerszczami.
Wiktionary
część elektrolitu w bezpośrednim sąsiedztwie anody; ciecz anodowa
SJP.pl
Anolit – roztwór anodowy, część elektrolitu w bezpośrednim sąsiedztwie anody[]. Jeśli ogniwo wyposażone jest w membranę jonoprzepuszczalną, anolit jest częścią elektrolitu znajdującą się po tej samej stronie przepony co anoda. Przykładowo, w kulometrycznym oznaczaniu wody metodą Karla Fischera z diafragmą, anoda zanurzona jest w anolicie, a katoda w katolicie. Z kolei ustalenie składu anolitu po elektrolizie może być podstawą do opracowywania nowych technik elektrochemicznych.
Wikipedia
odchylenie od normy; nieprawidłowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) incydent nieprawidłowości, odchylenie od normy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) System wykrył anomalie w analizowanym fragmencie układu.
Wiktionary
IPA: ˌãnɔ̃ˈmalʲja, AS: ãnõmalʹi ̯a
Wiktionary
przym. anomalny
Wiktionary
(1.1) nieprawidłowość, reg. śl. abfal
Wiktionary
→ anomalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest anomalne; cecha tych, którzy są anomalni
Wiktionary
przym. anomalny
przysł. anomalnie
Wiktionary
nieprawidłowy, anormalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stanowiący anomalię, wyłamujący się od reguły
Wiktionary
rzecz. anomalia ż., anomalność ż.
Wiktionary
(1.1) niezwyczajny, niezwykły, nienormalny, nietypowy, nieprawidłowy
Wiktionary
węglowodan wyróżniający się położeniem przestrzennym grupy hydroksylowej przy atomie węgla
SJP.pl
stan społeczeństwa wynikający z rozpadu powszechnie przyjętych norm postępowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) socjol. załamanie się norm społecznych, pojawienie się poczucia niepewności i bezcelowości w społeczeństwie wskutek nagłych przemian społecznych;
(1.2) med. jęz. afazyjne zaburzenie mowy, trudności w nazywaniu widzianych przedmiotów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kryzys tożsamości jednostki związany ze zjawiskiem anomii może – jak wskazał Robert K. Merton […] – prowadzić do różnych reakcji, np. do wycofania, konformizmu, buntu, zachowań innowacyjnych, przeniesienia lojalności.
(1.1) We współczesnych badaniach socjologicznych społeczeństwa poprzemysłowego oraz zjawiska migracji zarobkowej zwraca się uwagę na istotną rolę anomii społecznej w rozwijaniu się alienacji, a alienacji w powstawaniu zjawiska anomii indywidualnej.
(1.2) Chorzy na anomię unikają precyzyjnych nazw i często posługują się opisami.
Wiktionary
IPA: ãˈnɔ̃mʲja, AS: ãnõmʹi ̯a
Wiktionary
przym. anomiczny
Wiktionary
(1.2) afazja nominalna, afazja amnestyczna
Wiktionary
→ anomia, np. anomiczne społeczeństwo
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący anomii
Wiktionary
rzecz. anomia ż.
Wiktionary
potocznie: anonimowy użytkownik
SJP.pl
człowiek bezimienny, nieujawniający nazwiska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) list niezawierający podpisu lub informacji o nadawcy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) autor nieznany z nazwiska;
Wiktionary
Anonim ( anonymos – „bezimienny”) – termin oznaczający nieznanego autora dzieła, jak również samo niepodpisane dzieło. W ujęciu bibliologicznym za anonim uważa się całkowity brak podpisu, który uniemożliwia rozpoznanie autora nawet poprzez porównanie do autorstwa innych dzieł. Nie jest nim więc osoba, która ukrywa się pod pseudonimem.
Wikipedia
(1.1) Przeczytaj-no, moje dziecko, jakie okropne skutki wynikły z tego koncertu — rzekła chora dama, podając Madzi anonim.
(1.1) Postać prawdziwie oryginalna i całkowicie należąca do autora. Gdy dzięki jego anonimom, Henryka odepchnęła Michała, Anielewski przerzuca się znowu na jego stronę
(1.1) Natychmiast przeprowadzone śledztwo, całkowicie potwierdziło zawarte w anonimie szczegóły i Krzysiak nie tylko raz na zawsze pozbawiony został trenerskich praw, ale i pociągnięty do surowej odpowiedzialności, choć zaklinał się, że padł ofiarą złośliwej intrygi.
(1.1) Wysyłanie anonimów o charakterze obraźliwym, zastraszającym lub naruszającym godność osobistą innych osób może mieć poważne konsekwencje prawne.
(2.1) Już pierwszy kronikarz polski w zaraniu XI wieku, tajemniczy anonim, nosi ogólnikowe imię «Gallus» […]
(2.1) Symfroniusz Mykita jest to pseudonim owego anonima, co to napisał Pseudonima, i pogniewał się potem z dyrekcją teatru polskiego we Lwowie za to, że przedstawiła jego utwór.
(2.1) Oprócz korrespondencyi, która stanowi podstawę togo studyum, użyliśmy pamiętników współczesnych, zwłaszcza Chrząszczewskiogo, któregośmy w części ogłosili, anonima ze Smotryczówki, zdaje się pana Cieszkowskiego.
Wiktionary
IPA: ãˈnɔ̃ɲĩm, AS: ãnõńĩm
Wiktionary
rzecz. anonimowość ż., anonimizacja ż., anonimizowanie n.
przym. anonimowy
przysł. anonimowo
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. anonimowy
Wiktionary
ogłaszanie swoich utworów bez podawania nazwiska lub pod pseudonimem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anonimowość wskutek braku cech wyróżniających
(1.2) wydawanie lub udostępnianie swoich utworów bez ujawniania prawdziwego nazwiska
Wiktionary
działanie mające na celu ukrycie tożsamości i uniemożliwienie identyfikacji podmiotu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) inform. proces uniemożliwiający odkrycie tożsamości użytkownika sieci komputerowej
Wiktionary
(1.1) Anonimizacja loginów ma za zadanie przede wszystkim ochronę prywatności i zwiększenie komfortu zakupów w serwisie.
Wiktionary
IPA: ˌãnɔ̃ɲĩmʲiˈzat͡sʲja, AS: ãnõńĩmʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. anonimizowanie n., anonimowość ż., anonim m.
czas. anonimizować ndk.
przym. anonimowy
przysł. anonimowo
Wiktionary
program przekształcający informacje o czyichś danych osobowych w celu ukrycia tożsamości danej osoby i uniemożliwienia jej identyfikacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) czynienie czegoś anonimowym, pozbawionym danych osobowych
Wiktionary
rzecz. anonimizacja ż., anonim m.
czas. anonimizować ndk.
przym. anonimowy
Wiktionary
(1.1) anonimizacja
Wiktionary
przekształcać informacje w celu ukrycia tożsamości i uniemożliwienia identyfikacji danej osoby
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób anonimowy, nie podając imienia, nazwiska
Wiktionary
rzecz. anonim m., anonimizacja ż., anonimowość ż.
przym. anonimowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, kto jest anonimowy;
Wiktionary
Anonimowość (gr. ἀνωνυμία ‘bezimienność’ z ἀνώνυμος ‘bezimienny’) – niemożność identyfikacji tożsamości jednostki pośród innych członków danej społeczności, wprost w odniesieniu do osoby albo do pochodzącego od niej przedmiotu (utworu). O anonimowości można mówić w różnych aspektach.
Wikipedia
(1.1) Algorytmy rozpoznawania twarzy w portalach społecznościowych odebrały ludziom anonimowość.
Wiktionary
IPA: ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɔɕt͡ɕ, AS: ãnõńĩmovość
Wiktionary
rzecz. anonim m., anonimizacja ż.
czas. anonimizować
przym. anonimowy
przysł. anonimowo
Wiktionary
1. o człowieku: nieujawniający swego autorstwa, nieznany z nazwiska (np. anonimowy darczyńca, anonimowy malarz);
2. o tekście lub dziele sztuki: niepodpisany (np. anonimowy list, anonimowe obrazy)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o nieujawnionym nazwisku
(1.2) nieznanego autorstwa
(1.3) z udziałem nieznanych osób
(1.4) taki, który się nie wyróżnia
Wiktionary
(1.1) Sponsorka postanowiła pozostać anonimowa.
(1.4) Po sześciu latach nauki ten nikt z anonimowego przedmieścia jest ich ojcem chrzestnym.
Wiktionary
IPA: ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɨ, AS: ãnõńĩmovy
Wiktionary
przysł. anonimowo
rzecz. anonimowość ż., anonim m., anonimizacja ż., anonimizowanie n.
Wiktionary
(1.1) bezimienny, nieznany, nieokreślony, impersonalny
Wiktionary
ogłoszenie zamieszczone w prasie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) podanie do publicznej wiadomości, w szczególności poprzez ogłoszenie w prasie
(1.2) przedstawienie wchodzącej osoby z nazwiska
(1.3) teatr. zawiadomienie ze sceny o zmianie widowiska lub o zastępstwie w roli
(1.4) łow. komunikowanie myśliwemu przez psa, że znalazł zwierzynę w niedostępnym terenie
Wiktionary
(1.1) Nasz portal randkowy nie przyjmuje anonsów towarzyskich.
Wiktionary
IPA: ˈãnɔ̃w̃s, AS: ãnõũ̯s
Wiktionary
rzecz. anonsowanie n., anonser mzw.
czas. anonsować
przym. anonsowy
Wiktionary
(1.1) ogłoszenie, doniesienie, zawiadomienie, obwieszczenie, przest. inserat
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) łow. pies myśliwski zawiadamiający myśliwego o zwierzynie po jej znalezieniu i prowadzący go do niej
Wiktionary
(1.1) Miałem wyżła, który był rewelacyjnym anonserem.
Wiktionary
rzecz. anons m.
czas. anonsować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) podawanie nazwiska, funkcji, tytułu osoby wchodzącej
(1.2) ogłaszanie czegoś, co za chwilę ma nastąpić
Wiktionary
rzecz. anons m.
czas. anonsować
przym. anonsowy
Wiktionary
1. zapowiadać czyjeś przybycie, wejście;
2. ogłaszać coś, powiadamiać o ważnym wydarzeniu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaanonsować)
(1.1) zapowiadać czyjeś przybycie, wymieniać nazwisko wchodzącego
(1.2) informować o tym, co ma nastąpić lub już się dzieje
(1.3) łow. dawać znać szczekaniem o znalezieniu zwierzyny
czasownik zwrotny niedokonany anonsować się (dk. zaanonsować się)
(2.1) zapowiadać własne przybycie
(2.2) publicznie podawać informacje o swojej działalności
Wiktionary
rzecz. anons mrz., anonsowanie n., anonser mzw.
czas. zaanonsować dk.
Wiktionary
związany z anonsem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z anonsem, dotyczący anonsu
Wiktionary
rzecz. anons m., anonsowanie n.
Wiktionary
[czytaj: anonimajzer] w informatyce: oprogramowanie ukrywające tożsamość użytkownika sieci; anonimizer
SJP.pl
An
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od anorak
Wiktionary
rzecz. anorak m.
Wiktionary
początkowo: skafander Eskimosów, dziś także: ciepły, nieprzemakalny skafander z kapturem wzorowany na eskimoskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) etn. eskimoski skafander wkładany przez głowę, wykonany z futra, płótna lub skóry;
(1.2) ciepła nieprzemakalna kurtka z kapturem uszyta na wzór anoraka (1.1)
Wiktionary
Anorak (kalaallisut: "annoraaq") – nieprzemakalna kurtka z kapturem i ściągaczem noszona przez Inuitów i polarników. Tradycyjnie anorak nie był rozpinany z przodu.
Wikipedia
(1.2) Danusia miała na sobie błękitny anorak przywieziony z obozu na Krymie.
Wiktionary
IPA: ãˈnɔrak, AS: ãnorak
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. anoraczek m.
Wiktionary
(1.2) kangurka
Wiktionary
wrodzony lub pooperacyjny brak obu jąder w mosznie
SJP.pl
wrodzony brak jednego lub obu jąder w mosznie
SJP.pl
Anorchizm ("anorchia") – zaburzenie rozwoju płci, w którym osoba o kariotypie XY, który zazwyczaj odpowiada płci męskiej, rodzi się bez jąder.
Wikipedia
brak łaknienia towarzyszący najczęściej chorobom przewodu pokarmowego, zatruciom, jak również chorobom o podłożu psychicznym, prowadzący do wyniszczenia organizmu, a w skrajnych przypadkach do śmierci; jadłowstręt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba polegająca na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez chorego, połączonej z zaburzonym postrzeganiem własnego ciała i psychicznym wstrętem do jedzenia;
Wiktionary
(1.1) Zdaniem autorki teoria ta wyjaśnia dlaczego tradycyjna psychoterapia jest tak nieskuteczna w przypadku leczenia anoreksji.
Wiktionary
IPA: ˌãnɔˈrɛksʲja, AS: ãnoreksʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. anorektyk mos., anorektyczka ż.
przym. anorektyczny
przysł. anorektycznie
Wiktionary
(1.1) jadłowstręt
Wiktionary
związany z anoreksją, właściwy anoreksji, będący objawem anoreksji (np. anoreksyjny brak łaknienia, anoreksyjna postać); anorektyczny (częściej)
SJP.pl
kobieta, dziewczyna cierpiąca na anoreksję
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. kobieta cierpiąca na anoreksję
Wiktionary
(1.1) Podobnie jak anorektyczka, która myśli, że jest za gruba, tanorektyczka uważa, że jest za blada.
Wiktionary
rzecz. anoreksja ż.
:: fm. anorektyk m.
przym. anorektyczny
przysł. anorektycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób charakteryzujący się anoreksją, w sposób właściwy anorektykom
Wiktionary
rzecz. anoreksja ż., anorektyk m., anorektyczka ż., anorektyczność ż.
przym. anorektyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest anorektyczne; cecha tych, którzy są anorektyczni
Wiktionary
przym. anorektyczny
przysł. anorektycznie
Wiktionary
związany z anoreksją, właściwy anoreksji, będący objawem anoreksji (np. anorektyczny brak łaknienia, anorektyczna postać); anoreksyjny (rzadziej)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z anoreksji; taki, jak w anoreksji
Wiktionary
IPA: ˌãnɔrɛkˈtɨt͡ʃnɨ, AS: ãnorektyčny
Wiktionary
rzecz. anorektyczność ż., anorektyczka ż., anorektyk, anoreksja ż.
przysł. anorektycznie
Wiktionary
mężczyzna cierpiący na jadłowstręt; manorektyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. człowiek cierpiący na anoreksję
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Anorektycy cierpią zwykle na brak apetytu oraz zaburzenia zmysłu smaku.
Wiktionary
IPA: ˌãnɔˈrɛktɨk, AS: ãnorektyk
Wiktionary
rzecz. anoreksja ż.
:: fż. anorektyczka ż.
przym. anorektyczny
przysł. anorektycznie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przest. nie pochodzący od organizmów żywych
Wiktionary
(1.1) nieorganiczny
Wiktionary
zaburzenie występujące głównie u kobiet polegające na niezdolności do przeżywania orgazmu; oziębłość płciowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. zaburzenie seksualne polegające na braku odczuwania orgazmu;
Wiktionary
Anorgazmia – dysfunkcja seksualna definiowana jako zaburzenia w występowaniu orgazmu, którego w czasie stosunku nie udaje się osiągnąć w ogóle, pomimo występowania typowych objawów podniecenia seksualnego.
Zaburzenie dzieli się na anorgazmie pierwotną (u kobiety lub mężczyzny nigdy nie występował orgazm), wtórną (u kobiety lub mężczyzny w przeszłości występował orgazm) oraz sytuacyjną, pojawiającą się w określonych momentach.
Wikipedia
rzecz. orgazm mrz.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób anormalny
Wiktionary
IPA: ˌãnɔrˈmalʲɲɛ, AS: ãnormalʹńe
Wiktionary
rzecz. anormalność ż.
przym. anormalny
Wiktionary
(1.1) nienormalnie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co anormalne; cecha tych, którzy są anormalni
Wiktionary
przym. anormalny
przysł. anormalnie, normalnie
czas. unormować, normować
rzecz. normalność ż., norma ż.
Wiktionary
(1.1) nienormalność
Wiktionary
wykraczający poza normy; nienormalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbiegający od normy, niezgodny z normą
Wiktionary
przysł. anormalnie
rzecz. anormalność ż.
Wiktionary
(1.1) nienormalny
Wiktionary
określenie okresu w historii Ziemi pozbawionego ruchów górotwórczych
SJP.pl
magmowa skała głębinowa składająca się z bogatego w wapń plagioklazu
SJP.pl
Anortozyt (plagioklazyt) – leukokratyczna skała magmowa (plutoniczna) grubokrystaliczna lub średniokrystaliczna, o barwie czarnej, szarej, brązowej lub zielonoszarej, składająca się w przewadze plagioklazów. Stanowią one ponad 90% objętości anortozytu. W niewielkich ilościach mogą występować pirokseny. Zawartość anortytu w plagioklazie może wynosić od 20 do 100%. Anortozyty zbudowane z labradoru noszą nazwę labradorytów. Szacuje się, że ziemskie anortozyty powstały na głębokości 15–20 km.
Wikipedia
minerał z grupy skaleni, glinokrzemian wapnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów;
Wiktionary
Anortyt – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów; bardzo rzadki.
Wikipedia
przym. anortytowy
Wiktionary
wziernik umieszczany wewnątrz odbytu i odbytnicy
SJP.pl
metoda badania diagnostycznego polegająca na wziernikowaniu kanału odbytu i końcowego odcinka odbytnicy za pomocą wziernika - anoskopu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. badanie wziernikowe przez odbyt, oceniające kanał odbytu i końcową część odbytnicy
Wiktionary
rzecz. anoskop m., anoskopista m., anoskopistka ż.
przym. anoskopowy
Wiktionary
całkowity brak zmysłu węchu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. utrata węchu, niezdolność wyczuwania zapachów;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) bezwęch
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: anosmia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. patologia występująca u osób, które nie są świadome swych własnych problemów kognitywnych;
Wiktionary
An
Wikipedia
IPA: ˌãnɔsɔɡˈnɔzʲja, AS: ãnosognozʹi ̯a
Wiktionary
oznaczenie słów lub innych fragmentów w tekście etykietami, które dzielą na kategorie lub wnoszą dodatkowe informacje
SJP.pl
osoba oznaczająca słowa lub inne fragmenty w tekście etykietami, które dzielą na kategorie lub wnoszą dodatkowe informacje
SJP.pl
proste uwarstwienie termiczne, w którym temperatura wody obniża się wraz z głębokością, gdy temperatura powietrza jest wyższa niż 4 stopnie Celsjusza; stratyfikacja termiczna prosta
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) poddany anotacji
Wiktionary
oznaczać słowa lub inne fragmenty w tekście etykietami
SJP.pl
[czytaj: aNUJ] nazwisko
SJP.pl
An
Wikipedia
brak świadomości zaburzeń chorobowych lub niezdolność do uświadomienia sobie jakichś cech albo zaprzeczanie ich istnieniu
SJP.pl
partykuła
(1.1) stpol. otóż
Wiktionary
IPA: ˈãnɔt͡ɕ, AS: ãnoć
Wiktionary
przestarzałe: niechęć, uraza, pretensja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niechęć do kogoś, pretensja
Wiktionary
L’Agenzia Nazionale Stampa Associata (ANSA) – włoska agencja prasowa założona 15 stycznia 1945 roku z siedzibą w Rzymie.
Wikipedia
(1.1) Czuję do ciebie ansę.
Wiktionary
IPA: ˈãw̃sa, AS: ãũ̯sa
Wiktionary
(1.1) pretensja, uraza, uraz, niechęć, animozja
Wiktionary
ensemble;
1. scena zespołowa w utworze dramatycznym, operze, lub operetce;
2. trupa teatralna, zespół artystyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) teatr. scena zbiorowa w sztuce scenicznej
(1.2) przest. grupa muzyczna bądź aktorska
(1.3) daw. szt. harmonijna całość
Wiktionary
Ansambl (z fr. "ensemble" – razem, zespół) – utwór dla kilku instrumentalistów lub kilku śpiewaków solistów, a także zespół śpiewaków solistów o różnych barwach głosu.
Wikipedia
przym. ansamblowy
Wiktionary
(1.1) ensemble
(1.2) ensemble
Wiktionary
związany z ansamblem (ensemblem); ensemblowy
SJP.pl
An
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ansbachem, dotyczący Ansbachu, pochodzący z Ansbachu (miasta w Niemczech)
Wiktionary
rzecz. Ansbach mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) hist. przyłączenie Austrii do III Rzeszy;
Wiktionary
Anschluss (również anszlus, z anschluss, "anschluß" – „przyłączenie”) – aneksja terytorium państwowego Federalnego Państwa Austriackiego przez Rzeszę Niemiecką, dokonana 12 marca 1938 z pogwałceniem traktatu wersalskiego z 1919 r.
Dążenia do przyłączenia po I wojnie światowej.
Wikipedia
(1.1) W wyniku Anschlussu Niemcy przejęli wysokie jakościowo austriackie firmy i uzbrojenie.
Wiktionary
miasto w Chinach; Anszan
SJP.pl
Anshan (chiń. 鞍山; pinyin "Ānshān") – miasto o statusie prefektury miejskiej w północno-wschodnich Chinach, w prowincji Liaoning, przy linii kolejowej Changchun-Dalian. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 1 192 903. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 3 402 643 mieszkańców. Wielki ośrodek hutnictwa żelaza, przemysłu maszynowego, metalowego i chemicznego; w pobliżu Anshan wydobywa się rudę żelaza oraz magnezu.
Wikipedia
[czytaj: ans-i] (skrót od: American National Standards Institute) Amerykański Narodowy Instytut Normalizacyjny, amerykańska organizacja zajmująca się opracowywaniem i rozpowszechnianiem norm technicznych; także oznaczenie norm akceptowanych przez tę organizację
SJP.pl
Ansi – wieś w Estonii, w prowincji Saare, w gminie Saaremaa. W 2004 roku wieś zamieszkiwały 42 osoby.
Wikipedia
miasto w Chinach; Anshan
SJP.pl
An
Wikipedia
włączenie w 1938 roku terytorium Austrii do III Rzeszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. pot. zob. Anschluss.
Wiktionary
(1.1) Opuścił Austrię po anszlusie.
Wiktionary
IPA: ˈãw̃ʃlus, AS: ãũ̯šlus
Wiktionary
przym. anszlusowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z anszlusem, dotyczący anszlusu
Wiktionary
rzecz. anszlus m.
Wiktionary
żartobliwie: zakład, lokal; instytucja
SJP.pl
1. dekoracyjne zakończenie tworzących przedsionek bocznych ścian świątyni
2. gatunek tapira
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. pilaster kończący ścianę, uformowany i zdobiony zgodnie z porządkiem architektonicznym danej epoki;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈãnta, AS: ãnta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. element wykonany z metalu służący do otwierania lub zamykania drzwi, skrzyń, bram
Wiktionary
1. sztaba wzmacniająca zamknięcie bramy lub drzwi;
2. metalowy uchwyt na bramach, drzwiach lub skrzyniach, służący także za kołatkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sztaba z metalu zamykająca bramę lub drzwi
(1.2) daw. ozdobny uchwyt na skrzyniach lub jako kołatka na drzwiach i bramach;
Wiktionary
Antaba lub hantaba (z niem. "die Handhabe – rękojeść") – stały lub ruchomy uchwyt z metalu umieszczany np. na skrzyni, kufrze, drzwiach, bramie.
Ruchomy uchwyt składa się z dwóch części. Antaba umieszczona na drzwiach lub bramach (furtach), najczęściej w postaci lwiej głowy z ruchomą obręczą, służyła często za kołatkę. Antaba występowała głównie w sztuce romańskiej i gotyckiej. Współcześnie używana jest jako element dekoracyjny. Stara polska nazwa antaby to "dzierżak".
Wikipedia
IPA: ãnˈtaba, AS: ãntaba
Wiktionary
(1.2) kołatka
Wiktionary
zdrobnienie od: antaba
SJP.pl
nazwa handlowa leku stosowanego w leczeniu uzależnienia od alkoholu, zawierającego disulfiram; Esperal, Anticol, Antikol
SJP.pl
osoba niezgadzająca się z kimś, występująca przeciw komuś, zwłaszcza przeciwnik w sporze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przeciwnik;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) farm. substancja obca (zwykle lek) blokująca działanie innej substancji lub pracę receptora;
(2.2) anat. mięsień działający w kierunku przeciwnym w stosunku do innego mięśnia
(2.3) anat. ząb położony naprzeciwko zęba drugiej szczęki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌãntaɡɔ̃ˈɲista, AS: ãntagõńista
Wiktionary
rzecz. antagonizm mrz.
:: fż. antagonistka ż.
przym. antagonistyczny
przysł. antagonistycznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przeciwniczka w sporze, dyskusji
Wiktionary
IPA: ˌãntaɡɔ̃ˈɲistka, AS: ãntagõńistka
Wiktionary
rzecz. antagonizowanie n., antagonizm, antagonista
przym. antagonistyczny
przysł. antagonistycznie
Wiktionary
(1.1) adwersarka, oponentka, opozycjonistka, polemistka, przeciwniczka
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) wrogo, przeciwnie
Wiktionary
(1.1) Czy chodzi nam o samorząd antagonistycznie nastawiony do władzy centralnej, czy o partnerskie współdziałanie tych dwóch rodzajów władz?
(1.1) Na podstawie sprzedaży biletów będziemy mogli rozlokować antagonistycznie nastawione grupy po przeciwległych krańcach Stadionu Śląskiego.
Wiktionary
IPA: ˌãntaɡɔ̃ɲiˈstɨt͡ʃʲɲɛ, AS: ãntagõńistyčʹńe
Wiktionary
rzecz. antagonista, antagonistka, antagonizm
przym. antagonistyczny
Wiktionary
związany z antagonizmami, oparty na antagonizmach, przeciwstawny, sprzeczny (np. antagonistyczne siły, antagonistyczne partie polityczne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. przeciwstawiający się komuś, czemuś, wzajemnie sobie niechętny, wrogi, zwalczający siebie nawzajem
(1.2) mający przeciwne działanie
Wiktionary
(1.1) Konflikt między komunizmem a doktrynami demokratycznymi Zachodu wykazuje sprzeczności antagonistyczne.
Wiktionary
IPA: ˌãntaɡɔ̃ɲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: ãntagõńistyčny
Wiktionary
rzecz. antagonizm m., antagonista m., antagonistka ż., antagonizowanie n.
czas. antagonizować
przysł. antagonistycznie
Wiktionary
(1.1) antynomiczny, antytetyczny, kontradyktoryczny, kontradyktoryjny, niekompatybilny, nieprzystawalny, niezgodny, odwrotny, opozycyjny, przeciwny, przeciwstawny, rozbieżny, sprzeczny
Wiktionary
doprowadzanie osób lub grup do wzajemnej wrogości
SJP.pl
1. wzajemna niechęć lub wrogość spowodowane sprzecznością interesów lub różnicą poglądów;
2. przeciwstawne działanie dwóch elementów (np. dwóch mięśni) lub dwóch układów organizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wzajemna wrogość, sprzeczność, przeciwstawność sił, zasad, osób
Wiktionary
IPA: ˌãntaˈɡɔ̃ɲism̥, AS: ãntagõńism̦
Wiktionary
rzecz. antagonista m., antagonistka ż., antagonizowanie n.
przym. antagonistyczny
przysł. antagonistycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wywoływanie między kimś wrogości
Wiktionary
rzecz. antagonizm m., antagonista m., antagonistka ż.
czas. antagonizować
przym. antagonistyczny
Wiktionary
(1.1) konfliktowanie, skłócanie, poróżnianie; wsadzanie kija w mrowisko
Wiktionary
doprowadzać osoby lub grupy osób do wzajemnej wrogości; konfliktować, skłócać, poróżniać
SJP.pl
taki, który wprowadza wzajemną wrogość, skłócający ludzi lub środowiska
SJP.pl
[czytaj: antakja] miasto w Turcji; Antiochia
SJP.pl
[czytaj: ontol] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: antalja] miasto w Turcji
SJP.pl
Antalya ( Αττάλεια – "Attália", Attalea) – miasto w południowo-zachodniej Turcji, nad zatoką Antalya na Morzu Śródziemnym, w starożytnej krainie Pamfilia, u południowych podnóży gór Taurus, ośrodek administracyjny prowincji Antalya. Kurort wypoczynkowy Riwiery Tureckiej.
Wikipedia
stolica Madagaskaru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Madagaskaru;
Wiktionary
Antananarywa ("Antananarivo", potocznie "Tana") – stolica Madagaskaru i prowincji Antananarywa. Położona jest w środkowej części wyspy, nad rzeką Ikopa, na wysokości ok. 1400 m n.p.m. Antananarywa jest największym miastem na wyspie, stanowiącym centrum administracyjne, gospodarcze, naukowe i komunikacyjne kraju. Rozwinął się tu przemysł spożywczy, tytoniowy i włókienniczy. Znajdują się tu wyższe uczelnie University of Madagascar oraz Collège Rural d'Ambatobe.
Wikipedia
IPA: ˌãntãnãnaˈrɨva, AS: ãntãnãnaryva
Wiktionary
rzecz. antananarywczyk mos., antananarywka ż.
przym. antananarywski
Wiktionary
mieszkaniec Antananarywy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Antananarywy
Wiktionary
IPA: ˌãntãnãnaˈrɨft͡ʃɨk, AS: ãntãnãnaryfčyk
Wiktionary
rzecz. Antananarywa ż.
:: fż. antananarywka ż.
przym. antananarywski
Wiktionary
mieszkanka Antananarywy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Antananarywy
Wiktionary
IPA: ˌãntãnãnaˈrɨfka, AS: ãntãnãnaryfka
Wiktionary
rzecz. Antananarywa ż.
:: fm. antananarywczyk mos.
przym. antananarywski
Wiktionary
→ Antananarywa (stolica Madagaskaru)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Antananarywa
Wiktionary
IPA: ˌãntãnãnaˈrɨfsʲci, AS: ãntãnãnaryfsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Antananarywa ż., antananarywczyk mos., antananarywka ż.
Wiktionary
rodzaj ryb z rodziny nototeniowatych; kłykacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) astr. najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona;
Wiktionary
Antares ("Alfa Scorpii", "α Sco") – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona. Jest oddalona od Słońca o około 550 lat świetlnych.
Wikipedia
IPA: ãnˈtarɛs, AS: ãntares
Wiktionary
rodzaj zauropoda z grupy tytanozaurów
SJP.pl
Antarktozaur ("Antarctosaurus") – rodzaj zauropoda z grupy tytanozaurów.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z Antarktyką
Wiktionary
(1.1) Skąd pochodzi czerwona woda na antarktycznym lodowcu?
Wiktionary
rzecz. Antarktyka ż.
Wiktionary
kontynent w rejonie Antarktyki na półkuli południowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kontynent, na którym znajduje się biegun południowy;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Antarktydę odkrył w 1820 roku rosyjski admirał Fabian Bellingshausen.
(1.1) Temperatura na Antarktydzie spada poniżej −90 °C.
Wiktionary
IPA: ˌãntarkˈtɨda, AS: ãntarktyda
Wiktionary
rzecz. Antarktyka ż.
przym. antarktydzki
Wiktionary
(1.1) Biały Kontynent, biały kontynent, szósty kontynent
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. rzad. związany z Antarktydą
Wiktionary
rzecz. Antarktyda ż.
Wiktionary
obszar na półkuli południowej, który obejmuje Antarktydę wraz z lądolodami oraz otaczającymi ją wodami i wyspami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rejon globu ziemskiego od bieguna południowego do 60° szerokości geograficznej południowej, obejmujący Antarktydę, jej lądolód oraz otaczające je wody;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Sowy spotyka się na całym świecie z wyjątkiem Antarktyki, większej części Grenlandii i innych odległych wysp.
Wiktionary
IPA: ãnˈtarktɨka, AS: ãntarktyka
Wiktionary
rzecz. Antarktyda ż., Arktyka ż., Subantarktyka ż.
przym. antarktyczny, arktyczny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
lek okulistyczny stosowany w alergii
SJP.pl
Antazolina ( antazolinum) – organiczny związek chemiczny, pochodna etylenodiaminy, należąca do grupy antagonistów receptora H1 I generacji.
Wikipedia
dawna miara objętości płynów - około ćwierć dużej beczki; także beczka o takiej objętości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) beczka używana do przechowywania wina i innych trunków;
(1.2) zawartość antała (1.1)
Wiktionary
Antał, inaczej nazywany ćwierćbeczką – dawna jednostka objętości stosowana na ziemiach polskich przed 1764 rokiem. 1 Antał odpowiadał 18 garncom. Połowę antału stanowił antałek (zwany też achtelem) - 9 garnców. Antał stanowił element systemu beczkowego, stosowanego na dawnych ziemiach polskich do mierzenia objętości płynów dla celów handlowych.
Wikipedia
(1.1) Dobrano się wreszcie do podziemnych sklepów i tysiące flach i gąsiorów gasiło nienasycone gardziele. A gdy wytoczono smoliste beczki i antały, pijatyka stała się powszechna. Pito z flach i gąsiorów, pito kociołkami, pito prosto z beczek, pito z kałuż rozlanych – pito do ostatniego tchu, na śmierć.
Wiktionary
IPA: ˈãntaw, AS: ãntau̯
Wiktionary
rzecz. antałek
Wiktionary
daw. ćwierćbeczek
Wiktionary
1. beczułka o pojemności połowy lub trzeciej części antała;
2. pół antała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mała beczułka używana do przechowywania wina i innych trunków o objętości dwóch wiader lub połowy antała
(1.2) zawartość antałka (1.1)
(1.4) pot. grubas
(1.5) daw. przen. żart. głowa
Wiktionary
(1.1) Barabaszu, przynieś antałek i szklanki!
Wiktionary
IPA: ãnˈtawɛk, AS: ãntau̯ek
Wiktionary
rzecz. antał m.
Wiktionary
(1.1-3) achtel
Wiktionary
przymiotnik od: antałek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. żart. osoba nadużywająca alkoholu, „pilnująca antałów”
Wiktionary
IPA: ˌãntaˈwɔvʲit͡ʃ, AS: ãntau̯ovʹič
Wiktionary
(1.1) kufel, pijak, moczymorda, dusikufel
Wiktionary
przymiotnik od: antał
SJP.pl
osiedle i wzgórze w Zakopanem
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. (wyraz zwykle używany w liczbie mnogiej) fakt poprzedzający stan obecny; antecedens;
2. erozyjne działanie rzeki, przecinającej grzbiet górski w czasie jego wypiętrzania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) książk. inaczej: antecedencje
(1.2) liter. inaczej: antecedencje
Wiktionary
Antecendencja (łac. "antecedentia" – wyprzedzenie) – zjawisko przecięcia grzbietu górskiego przez rzekę do niego prostopadłą w trakcie jego wypiętrzania. Wskutek antecedencji rzeka nie zmienia swego koryta i tworzy przełomy w których jej bieg przypomina bieg rzeki nizinnej.
Wikipedia
IPA: ˌãntɛt͡sɛˈdɛ̃nt͡sʲja, AS: ãntecedẽncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. antecedencje nmos., antecedens m., antecesor m.
przym. antecedentny
przysł. antecedentnie
Wiktionary
(1.1) antecedencje, anteriora, antecedensy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) książk. zdarzenia, okoliczności poprzedzające jakiś fakt, konieczny do jego zrozumienia
(1.2) liter. w utworach dramatycznych i narracyjnych: wydarzenia poprzedzające właściwą akcję, bez których jej przebieg jest niezrozumiały; zawarte są w prologu lub też w wypowiedziach narratora czy postaci
Wiktionary
(1.2) Przykładem antecedencji w literaturze może być „Pamiętnik starego subiekta” w „Lalce” Bolesława Prusa.
Wiktionary
IPA: ˌãntɛt͡sɛˈdɛ̃nt͡sʲjɛ, AS: ãntecedẽncʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. antecedens m., antecesor m., antecedencja nmos.
przym. antecedentny
przysł. antecedentnie
Wiktionary
(1.1) antecedencja, anteriora, antecedensy
Wiktionary
1. fakt poprzedzający stan obecny; antecedencja;
2. w logice: część zdania warunkowego rozpoczynająca się od "jeżeli"; poprzednik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) coś, co poprzedza coś innego; uprzednie zdarzenie; wcześniejszy element
(1.2) log. poprzednik implikacji – część zdania warunkowego, która określa warunek
Wiktionary
rzecz. antecedencja nmos., antecedencje nmos.
Wiktionary
1. poprzedzający stan obecny; uprzedni;
2. antecedentny przełom rzeczny - przełom rzeczny powstały w wyniku powolnego wypiętrzenia się otoczenia spowodowanego ruchami górotwórczymi
SJP.pl
przestarzale o antenacie (przodku jakiejś rodziny)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. ktoś, kto był wcześniej w linii genealogicznej lub urzędniczej
Wiktionary
(1.1) Dziad pani Glinkowej od antecesorów pana Kurdwanowskiego kupił tę wioskę, która go teraz tak mocno tentowała.
Wiktionary
rzecz. antecedencja nmos., antecedencje nmos.
Wiktionary
(1.1) przodek, poprzednik
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. podpisywanie czegoś z wcześniejszą datą niż faktyczna data powstania dokumentu
Wiktionary
czas. antedatować ndk.
Wiktionary
(1.1) antydatowanie
Wiktionary
wpisywać (wpisać) na dokumencie datę wcześniejszą od faktycznej; antydatować (częściej)
SJP.pl
element dekoracyjny, najczęściej w kształcie palmety, umieszczony wzdłuż okapu dachu, maskujący od frontu rząd dachówek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. dekoracyjny element architektoniczny końca dachówek wzdłuż okapu dachu, spotykany w architekturze antycznej
Wiktionary
Antefiks – element dekoracyjny, charakterystyczny dla antycznej architektury greckiej i rzymskiej, w postaci płytki z kamienia lub częściej z terakoty, ozdobiony płaskorzeźbą w kształcie palmety, głowy ludzkiej lub zwierzęcej itp. Płytkę ustawiano na gzymsie, wzdłuż okapu, w celu zasłonięcia widoku na pokrycie dachu, zamiast simy.
Wikipedia
w języku potocznym: ulicznik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. psotny chłopak
Wiktionary
Zobacz też: Antek (ujednoznacznienie).
Antek – nowela Bolesława Prusa z roku 1880. Podejmuje tematykę trudnego życia na wsi w XIX wieku, a co za tym idzie niełatwego losu dzieci. Jako główne problemy XIX-wiecznej wsi zostały ukazane zacofanie ludności, wykorzystywanie dzieci do ciężkich prac oraz brak możliwości kształcenia i rozwijania talentów przez dzieci i młodzież.
Wikipedia
rzecz. Antoniewicz mrz.
Wiktionary
(1.1) andrus, gawrosz, łobuziak, ulicznik
Wiktionary
rozległe wypiętrzenie skorupy ziemskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. rozległe, bardzo łagodne wypiętrzenie struktur warstw skalnych w obrębie platformaatformy kontynentalnej
Wiktionary
W geologii antekliza to wypukła struktura tektoniczna o regionalnych rozmiarach w obrębie platformy kontynentalnej, obejmująca zarówno jej fundament jak i pokrywę osadową.
Wikipedia
(1.1) wyniesienie
Wiktionary
starożytny ornament ze stylizowanych liści, wici i kwiatów; anthemion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. ornament roślinny w kształcie stylizowanych liści i kwiatów
Wiktionary
Antemion, anthemion (gr. "anthémion" - "kwiatek") – starożytny pasowy ornament składający się z zestawionych naprzemiennie motywów palmety i lotosu lub dwóch typów palmety (formy otwartej i zamkniętej). Występuje powszechnie w greckiej i rzymskiej dekoracji architektonicznej i malarstwie wazowym. Przejęty przez sztukę nowożytną, szczególnie popularny w klasycyzmie.
Wikipedia
(1.1) war. anthemion
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Prokopiusz Antemiusz, "Procopius Anthemius" (ok. 415, zm. 11 lipca 472 w Rzymie) – cesarz zachodniorzymski od 12 kwietnia 467 do 11 lipca 472 roku n.e. Jego żoną była Eufemia – jedyna córka cesarza Marcjana.
Wikipedia
urządzenie stanowiące element każdego nadajnika lub odbiornika, wysyłające albo odbierające fale radiowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie;
(1.2) pot. uczn. więz. ucho (zazwyczaj w lm.)
Wiktionary
Antena – urządzenie zamieniające fale elektromagnetyczne na sygnał elektryczny i odwrotnie.
Jest niezbędnym elementem składowym każdego systemu radiokomunikacji. W XX wieku najbardziej rozpowszechnione były anteny odbiorników radiowych i telewizyjnych, natomiast w wieku XXI antena częściej kojarzona jest z elementem wyposażenia radia samochodowego, bezprzewodowych sieci komputerowych lub z odbiorem sygnałów TV z satelitów.
Wikipedia
(1.1) Nie mam kablówki, więc do telewizora podłączyłem antenę.
Wiktionary
IPA: ãnˈtɛ̃na, AS: ãntẽna
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. antenka ż.
przym. antenowy
Wiktionary
przymiotnik od: antenat
SJP.pl
przodek jakiejś rodziny; antecesor (przestarzałe)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) podn. przodek, zarówno ze strony ojca, jak i matki; dziad, pradziad
Wiktionary
(1.1) Nie będę zagłębiała się w męczące szczegóły dotyczące moich antenatów. Okazało się to niefortunną przeszkodą później, gdy (…) musiałam zapamiętać dokładnie, jak każdy z dwudziestu osobliwych niemieckich domów panujących jest ze sobą spokrewniony (…)
Wiktionary
rzecz.
:: fż. antenatka
przym. antenacki
Wiktionary
→ antenat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta należąca do wcześniejszego pokolenia danej rodziny
Wiktionary
(1.1) Rodowe klejnoty należały kiedyś do antenatki, która przybyła tu z Prowansji.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. antenat mos.
Wiktionary
(1.1) przodkini
Wiktionary
mała antena; zdrobnienie od: antena
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała antena
Wiktionary
rzecz. antena ż.
Wiktionary
przypominający antenkę
SJP.pl
w mitologii greckiej: Trojańczyk i doradca Priama
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Antenora lub z nim związany
SJP.pl
przypominający antenę
SJP.pl
1. przymiotnik od: antena; odnoszący się do anteny;
2. odnoszący się do programów radiowych lub telewizyjnych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z anteną, dotyczący anteny
Wiktionary
rzecz. antena ż.
Wiktionary
urządzenie stanowiące element każdego nadajnika lub odbiornika, wysyłające albo odbierające fale radiowe
SJP.pl
w średniowieczu: zasłona górnej części ołtarza; antependium; frontale
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. kośc. bogato zdobione zakrycie lub zasłona dolnej części (podstawy) stałego ołtarza chrześcijańskiego
Wiktionary
Antepedium (również antependium, frontale) – bogato zdobione zakrycie lub zasłona zakrywająca podstawę (stipes) stałego ołtarza chrześcijańskiego.
Wikipedia
(1.1) war. antependium
Wiktionary
w średniowieczu: zasłona górnej części ołtarza; antepedium; frontale
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kośc. ozdobne zakrycie (tkanina albo rzadziej płyta z metalu lub drewna) przedniej części podstawy ołtarza chrześcijańskiego
Wiktionary
(1.1) war. antepedium
Wiktionary
pozycja wyrażenia poprzedzającego dane wyrażenie
SJP.pl
męskie gametangium, miejsce wytwarzania plemników; anterydium, plemnia
SJP.pl
wypadki poprzedzające jakieś zdarzenie; antecedencje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. bóg i uosobienie miłości odwzajemnionej lub miłości nieodwzajemnionej i zemsty za miłość odrzuconą;
(1.2) rzad. imię|polski|m.;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) astr. planetoida o numerze katalogowym 1943;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. Anterosowy
zob. Anter.
Wiktionary
(1.2) war. Anter
Wiktionary
plemnik plechowców
SJP.pl
męskie gametangium, miejsce wytwarzania plemników; plemnia, anteridium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) biol. gametangium męskie, czyli narząd wytwarzający gamety męskie (plemniki / anterozoidy) u różnych grup organizmów zarodnikowych
Wiktionary
(1.1) plemnia
Wiktionary
w mitologii greckiej: syn Posejdona i Gai
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Anteusza lub z nim związany
SJP.pl
nieliturgiczny utwór chóralny; rodzaj motetu lub kantaty
SJP.pl
Anthem ("ang. hymn") – anglikański nieliturgiczny utwór chóralny z tekstem angielskim. Odpowiednik motetu w muzyce katolickiej i protestanckiej, a po wprowadzeniu basso continuo i stylu "concertato" – kantaty. Teksty anthemów ograniczały się, w przeciwieństwie do kontynentalnych kantat, do psalmów.
Wikipedia
starożytny ornament ze stylizowanych liści, wici i kwiatów; antemion
SJP.pl
[czytaj: ANtony] obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. tradycyjny grecki ser, rodzaj koziego lub owczego twarogu z dodatkiem serwatki i mleka, wytwarzany w dwóch rodzajach: świeżej i lekko dojrzewającej
Wiktionary
(1.1) Świeże anthotyro smakuje mi na śniadanie z miodem i owocami.
Wiktionary
IPA: ˌãntxɔˈtɨrɔ, AS: ãntχotyro
Wiktionary
[czytaj: anti-ejdżing] o kosmetykach, zabiegach itp.: spowalniający proces starzenia; anti-agingowy
SJP.pl
[czytaj: anti-ejdżingowy] o kosmetykach, zabiegach itp.: spowalniający proces starzenia; anti-aging
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) miejscowość i gmina we Francji
Wiktionary
Antibes (, Antíbol) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Alpy Nadmorskie. Znane kąpielisko i ośrodek wypoczynkowy nad Morzem Śródziemnym.
Według danych na rok 2018 gminę zamieszkiwało 74 047 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 2796,3 osoby/km² (wśród 963 gmin regionu Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże Antibes plasuje się na 6. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 385.).
Wikipedia
[czytaj: antikol] nazwa handlowa leku stosowanego w leczeniu uzależnienia od alkoholu, zawierającego disulfiram; Esperal, Antabus, Antikol
SJP.pl
odtrutka; antydotum;
1. substancja likwidująca lub antagonizująca działanie trucizny na organizm; antydot;
2. w przenośni: środek mogący zaradzić czemuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przen. środek zaradczy
(1.2) zob. odtrutka.
Wiktionary
(1.2) Nie istnieje swoiste antidotum na zatrucie akonityną, ale przy natychmiastowej opiece przedszpitalnej można próbować ratować pacjenta.
Wiktionary
IPA: ˌãntʲiˈdɔtũm, AS: ãntʹidotũm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) społ. polit. międzynarodowy, nieformalny antyfaszystowski ruch społeczny luźnych, niepowiązanych grup młodzieżowych, stanowiący siłowe ramię organizacji lewicowych i prospołecznych;
Wiktionary
Ta
Wikipedia
(1.1) Występ odwołano po protestach Antify, zarzucającej muzykom zespołów rasizm i antysemityzm.
Wiktionary
rzecz. antifowiec m., antifiarz mos., antifiara ż.
przym. antifowy
Wiktionary
(1.1) Akcja Antyfaszystowska
Wiktionary
członek Antify - nieformalnego ruchu antyfaszystowskiego, uważanego również za subkulturę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa położona na Karaibach, w archipelagu Małych Antyli, należąca do Wysp Nawietrznych;
Wiktionary
Antigua – wyspa położona na Karaibach, w archipelagu Małych Antyli, należąca do Wysp Nawietrznych. Wchodzi w skład państwa Antigua i Barbuda. Zajmuje powierzchnię 280 km². Na wyspie położona jest stolica kraju, Saint John’s.
Wikipedia
rzecz. Antiguańczyk mos., Antiguanka ż.
przym. antiguański
Wiktionary
obywatelka Antigui i Barbudy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Antigui, wyspy na Karaibach
(1.2) obywatelka Antigui i Barbudy
Wiktionary
rzecz. Antigua ż.
:: fm. Antiguańczyk mos.
przym. antiguański
Wiktionary
obywatel Antigui i Barbudy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Antigui
(1.2) obywatel Antigui i Barbudy
Wiktionary
rzecz. Antigua ż.
:: fż. Antiguanka ż.
przym. antiguański
Wiktionary
przymiotnik od:
1. Antigua (wyspa na Morzu Karaibskim lub miasto w Gwatemali);
2. Antigua i Barbuda (państwo)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Antiguą (wyspą na Karaibach)
(1.2) związany z Antiguą i Barbudą (państwem na Karaibach)
Wiktionary
rzecz. Antiguańczyk mos., Antiguanka ż., Antigua ż.
Wiktionary
(1.2) antiguańsko-barbudzki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Antiguą i Barbudą, dotyczący Antigui i Barbudy
Wiktionary
rzecz. Antigua i Barbuda ż.
Wiktionary
(1.1) antiguański
Wiktionary
1. warstwa substancji zapobiegająca odblaskowi na materiale fotograficznym;
2. film lub płyta pokryte taką substancją
SJP.pl
An
Wikipedia
nazwa handlowa leku stosowanego w leczeniu uzależnienia od alkoholu, zawierającego disulfiram; Antabus, Esperal, Anticol
SJP.pl
An
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. imię|polski|m.;
Wiktionary
Antioch ( Ἀντίοχος Antíokhos) – imię męskie znane przede wszystkim jako imię królów z dynastii Seleucydów, władającej na obszarach Bliskiego i Środkowego Wschodu w okresie hellenistycznym. Imię Antioch nosili także władcy Kommageny, święci oraz inne postacie historyczne.
Wikipedia
(1.1) Żydzi kochali Antiocha.
Wiktionary
IPA: ˈãntʲjɔx, AS: ãntʹi ̯oχ
Wiktionary
rzecz. Antiochia ż., antiochenka ż., antiocheńczyk mos.
przym. Antiochowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Antiochii
Wiktionary
(1.1) Miejscowy suk chętnie odwiedzają antiochenki.
Wiktionary
rzecz. Antiochia ż., Antioch mos.
:: forma męska antiocheńczyk m.
przym. antiocheński, antiochijski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Antiochii
Wiktionary
(1.1) Delegacja antiocheńczyków przybyła o świcie.
Wiktionary
rzecz. Antiochia ż., Antioch mos.
:: forma żeńska antiochenka ż.
przym. antiocheński, antiochijski
Wiktionary
→ Antiochia; antiochijski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Antiochii, związany z Antiochią
Wiktionary
(1.1) Ryt antiocheński należy do rodziny wschodnich liturgii chrześcijańskich.
Wiktionary
rzecz. Antiochia ż., antiocheńczyk mos., antiochenka ż.
przym. antiochijski
Wiktionary
(1.1) antiochijski
Wiktionary
1. historyczna nazwa położonego obecnie w Turcji miasta Antakya;
2. sławna stolica greckiego imperium Seleukidów (300-64 p.n.e.) i rzymskiej prowincji Syria, założona na cześć króla Antiocha Sotera nad rzeką Orontes
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. współczesne miasto w południowej Turcji, nad Morzem Śródziemnym;
(1.2) hist. geogr. starożytne miasto w południowej Turcji, nad Morzem Śródziemnym;
(1.3) geogr. toponim, nazwa szeregu miast na świecie;
Wiktionary
Antiochia ( Antakya lub "Hatay"; hist. "Antiochia Syryjska", "Antiochia koło Dafne, Wielka Antiochia, Teopolis"; أنطاكية, trl. "Anṭākiya", trb. "Antakija", Ἀντιόχεια, trl. "Antiocheia") – miasto położone w Turcji nad rzeką Orontes ("Asi"), 22 km od brzegu Morza Śródziemnego, u podnóża góry Silpius (ar. "Habib an-Nadżar"). W starożytności jedno z najważniejszych centrów kulturalnych, handlowych, politycznych i religijnych basenu śródziemnomorskiego.
Wikipedia
(1.1) Antiochia leży nad Orontesem.
(1.2) Od 300 roku w Antiochii istniało biskupstwo.
(1.2) Przez Antiochię przebiegał trakt handlowy.
Wiktionary
rzecz. antiocheńczyk m., antiochenka ż.; Antioch m.
przym. antiocheński, antiochijski, Antiochowy
Wiktionary
(1.2) hist. Antiochia Syryjska, Antiochia koło Dafne
Wiktionary
mieszkaniec Antiochii (księstwa)
SJP.pl
mieszkanka Antiochii (księstwa)
SJP.pl
przymiotnik od: Antiochia; antiocheński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Antiochii, związany z Antiochią
Wiktionary
(1.1) Wspólnota antiochijska rozwijała się prężnie w I i II wieku.
Wiktionary
rzecz. Antiochia ż., antiochenka ż., antiocheńczyk mos.
przym. antiocheński
Wiktionary
(1.1) antiocheński
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Antiocha, będący jego własnością
Wiktionary
(1.1) Na tron wstąpił Antiochowy syn.
Wiktionary
rzecz. Antioch m., Antiochia ż.
Wiktionary
zakąska, przystawka
SJP.pl
rodzaj szkła redukującego promieniowanie podczerwone, stosowanego w celu uniknięcia nadmiernego nagrzania i nasłonecznienia pomieszczenia
SJP.pl
nazwa handlowa leku okulistycznego stosowanego w alergii, zawierającego antazolinę; Fenazolina
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Antka lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. rzadki minerał z grupy siarczanów, Cu3(OH)4SO4;
Wiktionary
Antleryt – bardzo rzadki minerał z grupy siarczanów.
Nazwany w 1889 roku przez Williama F. Hillebranda od miejsca występowania - kopalnia Antler w hrabstwie Mohave w Arizonie.
Wikipedia
przym. antlerytowy
Wiktionary
barwnik występujący w soku komórkowym roślin; antocyjanina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. związek chemiczny należący do grupy barwników roślinnych, odpowiedzialny za czerwone, fioletowe i niebieskie zabarwienie wielu owoców, warzyw i kwiatów, mający silne właściwości antyoksydacyjne
Wiktionary
przym. antocyjanowy
Wiktionary
(1.1) war. antocyjanina
Wiktionary
barwnik występujący w soku komórkowym roślin; antocyjan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. naturalny barwnik roślinny z grupy flawonoidów
Wiktionary
(1.1) antocyjan
Wiktionary
barwnik występujący w soku komórkowym roślin; antocyjan
SJP.pl
barwnik występujący w soku komórkowym roślin; antocyjanina
SJP.pl
An
Wikipedia
Antofalla – stratowulkan, drugi pod względem wysokości czynny wulkan na Ziemi w północno-zachodniej Argentynie w Andach Środkowych na płaskowyżu Puna de Atacama. Wysokość 6450 m n.p.m. Szczyt pokrywają wieczne śniegi.
Wikipedia
minerał z grupy amfiboli, krzemian magnezu i żelaza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. miner. minerał z grupy krzemianów;
Wiktionary
Antofyllit (anthophyllit, antofyllin) – minerał z grupy krzemianów (amfiboli).
Nazwa pochodzi od "łac. Anthophyllum = goździk (goździkowiec korzenny)", używany jako przyprawa kuchenna, nawiązując do barwy tego minerału. Minerał rzadki.
Wikipedia
[czytaj: antuAN]
1. nazwisko, m.in. André Antoine (1843-1902) - francuski aktor i reżyser;
2. francuskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Antolki
Wiktionary
rzecz. Antolka ż.
:: fż. antolczanka ż.
przym. antolecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Antolki
Wiktionary
rzecz. Antolka ż.
:: fm. antolczanin m.
przym. antolecki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Antolki
Wiktionary
rzecz. Antolka ż., antolczanin m., antolczanka ż.
Wiktionary
publikacja zawierająca wybór utworów literackich różnych autorów, dokonany według wyraźnej myśli przewodniej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. wybór (całości lub fragmentów) utworów literackich powiązanych wspólną cechą, np. ten sam autor, gatunek, krąg kulturowy;
Wiktionary
Antologia (gr. "ἀνθολογία") – pojedyncza publikacja albo seria wydawnicza wydana drukiem lub cykl audycji radiowych bądź kolekcja nagrań płytowych itp. będąca wyborem dzieł lub ich fragmentów, kilku autorów, powiązanych określoną tematyką, dokonana według określonych zasad, opatrzona tytułem. Dla publikacji dzieł jednego autora stosuje się termin zbiór opowiadań.
Wikipedia
IPA: ˌãntɔˈlɔɟja, AS: ãntoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. antologista m.
przym. antologiczny, antologijny
Wiktionary
(1.1) almanach
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z antologią, stanowiący antologię
Wiktionary
rzecz. antologia ż.
przym. antologijny
Wiktionary
(1.1) antologijny
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) plural|antologia.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z antologią, stanowiący antologię
Wiktionary
rzecz. antologia ż.
przym. antologiczny
Wiktionary
(1.1) antologiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która tworzy lub opracowuje antologię
Wiktionary
(1.1) Jako antologista zebrał utwory kilkudziesięciu poetów.
Wiktionary
rzecz. antologia ż.
Wiktionary
obce imię męskie
SJP.pl
Anton (2001) – czesko-niemiecko-węgierski serial animowany dla dzieci w wieku 3–6 lat, którego bohaterem jest siedmioletni chłopiec imieniem Anton.
Wikipedia
[czytaj: antoNESku] nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Antoni i jestem księdzem z Częstochowy.
(1.1) 12 i 17 stycznia oraz 5 lipca przypadają imieniny Antoniego.
(1.1) Panie Antoni, proszę nas jutro odwiedzić.
(1.1) [...] Ojciec Święty Benedykt XVI wyznaczył Jego Ekscelencję Antoniego Dziemiankę Administratorem Apostolskim (…) Archidiecezji Mińsko-Mohylewskiej.
(1.1) Jest to więc wystawa dwupokoleniowa — uczniów Antoniego Kenara i uczniów uczniów.
Wiktionary
IPA: ãnˈtɔ̃ɲi, AS: ãntõńi
Wiktionary
rzecz. Antonin mrz., Antonina ż., Antoniowa ż., Antoniówna ż., Antoniostwo lm m., antoninka ż., reg. śl. Antonik mos., reg. śl. Antoniczek mos.
:: war. Antonin mos., Antoniusz mos.
:: zdrobn. Antek mos., Antoś mos., Tosiek mos., Tonek mos.
::: góry|kielce|Jantek {{mos.}}
:: fż. Antonia ż.
przym.
:: gwara. przest. Antoniowy, Antoninowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Antek, Antoś, Tosiek, Tonek; góry|kielce|Jantek.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kolejnym punktem na liście przygotowanej przez Antonię, rodowitą zagrzebiankę, była pijalnia czekolady.
Wiktionary
IPA: ãnˈtɔ̃ɲja, AS: ãntõńi ̯a
Wiktionary
rzecz. Antoni m., Tosia ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
członek zgromadzenia, którego patronem jest św. Antoni, opartego na regule św. Franciszka z Asyżu
SJP.pl
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Antonianek od Chrystusa Króla III Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu
SJP.pl
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Antonianek od Chrystusa Króla III Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu
SJP.pl
Zgromadzenie Sióstr Antonianek od Chrystusa Króla III Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu (Antonianki) (łac. "Congregatio Sororum Antoniarum a Christo Rege III Ordinis Reg. S. Francisci Assisiensis") – żeńskie katolickie zgromadzenie zakonne założone w 1936 przez bł. Anastazego Pankiewicza w Łodzi.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. święty Antoni (także. figurka świętego)
Wiktionary
rzecz. Antonik mos., Antoni mos.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Antonik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
(1.1) Dlatego niespełna siedmioletnia Antonietta zaliczana jest do grona największych mistyków.
Wiktionary
rzecz. Antoniewicz mrz., Antosia ż., Tonia ż., Tosia ż., Tośka ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Antosia, Tonia, Tosia, Tośka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) polski herb szlachecki używany przez ormiański ród Bołoz Antoniewiczów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nasza rodzina od XVII w. pieczętuje się Antoniewiczem.
Wiktionary
rzecz. Antoni m., Antek m., antek m., Antonin m., Antonina ż., Antonin m., Antoniusz m., Antonietta ż., Antonów m., antonówka ż.
przym. Antkowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. święty Antoni (także. figurka świętego)
Wiktionary
rzecz. Antoni mos., Antoniczek mos.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Antoniczek
Wiktionary
jeden z pary wyrazów mających znaczenie przeciwstawne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego
Wiktionary
Antonim (z gr. "anti" „naprzeciw”, "onoma" „imię, wyraz, tytuł”) – termin oznaczający przeciwieństwo, odwrotność znaczeniową wyrazu; antonimy to określenia przeciwstawne. Dyscyplina zajmująca się m.in. antonimami to leksykologia.
Wikipedia
(1.1) Antonimem słowa „dobry” jest „zły”, a „zły” jest antonimem dla „dobry”.
Wiktionary
IPA: ãnˈtɔ̃ɲĩm, AS: ãntõńĩm
Wiktionary
rzecz. antonimia ż., antonimiczność ż.
przym. antonimiczny
Wiktionary
(1.1) przeciwieństwo, antyfraza, wyraz przeciwstawny
Wiktionary
przeciwstawność znaczeń wyrazów (np. ciepły - zimny)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. przeciwstawność znaczeń
Wiktionary
(1.1) W językoznawstwie antonimia jest jedną z podstawowych relacji leksykalnych.
Wiktionary
rzecz. antonim mrz.
przym. antonimiczny
Wiktionary
przeciwstawność znaczeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest antonimiczne
Wiktionary
rzecz. antonim m.
przym. antonimiczny
przysł. antonimicznie
Wiktionary
→ antonim
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. o przeciwstawnym znaczeniu
Wiktionary
rzecz. antonimia ż., antonim m., antonimiczność ż.
przysł. antonimicznie
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) geogr. toponim, nazwa kilkudziesięciu miejscowości w Polsce
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(3.1) D. lm. od: Antonina
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W tym roku brat Antonin posadził na cmentarzu studentki.
(2.1) Ci państwo zamieszkali po ślubie w Antoninie w Wielkopolsce.
Wiktionary
rzecz. Antoni mos., Antoniewicz mos./ż./mrz.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku wsi w Polsce
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Antonin
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Pani Antonino, proszę nas jutro odwiedzić.
Wiktionary
IPA: ˌãntɔ̃ˈɲĩna, AS: ãntõńĩna
Wiktionary
rzecz. Antosia ż., Tonia ż., Tosia ż., Tośka ż., Nina ż., Antoni mos.
:: fm. Antonin m.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Antosia, Tonia, Tosia, Tośka, Nina
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Antoniny lub z nią związany
SJP.pl
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Opieki Społecznej św. Antoniego
SJP.pl
Antoninka – potok, płynący na Mazowszu o długości około 8 km i powierzchni zlewni 42 km². Bierze swoje źródła na skraju Lasów Pilawskich na południowy zachód od Zabieżek. Płynie przez Kąty, Antoninek, Starą Wieś, by w okolicach Kołbieli ujść do Świdra.
Wikipedia
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Opieki Społecznej św. Antoniego
SJP.pl
Antoninki, Zgromadzenie Sióstr Opieki Społecznej św. Antoniego należy do rodziny franciszkańskiej. Jest oparte na regule Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu i agregowane do Pierwszego Zakonu Braci Mniejszych. Od roku 1991 Zgromadzenie jest Instytutem Życia Konsekrowanego na prawie papieskim.
Wikipedia
Antonin z małżonką; Antoninowie
SJP.pl
Antonin z małżonką; Antoninostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Antonina lub z nim związany
SJP.pl
włoskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Antoni z małżonką; Antoniowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) przest. żona Antoniego
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: Antoniów
forma przymiotnika.
(3.1) ż. lp. od: Antoniowy
Wiktionary
(1.1) W kilka minut później Antoniowa znalazła ją wiszącą na strychu.
(2.1) Jadę dziś do Antoniowa.
(3.1) Sąsiadował z Antoniową zagrodą z jednej strony i z Maciejowym polem z drugiej.
Wiktionary
IPA: ˌãntɔ̃ˈɲɔva, AS: ãntõńova
Wiktionary
zob. Antoni.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Antoniowa
Wiktionary
rzecz. Antoniów m.
:: fż. antoniowianka ż.
przym. antoniowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Antoniowa
Wiktionary
rzecz. Antoniów m.
:: fm. antoniowianin m.
przym. antoniowski
Wiktionary
Antoni z małżonką; Antoniostwo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Antoniowa
Wiktionary
rzecz. Antoniów m., antoniowianin m., antoniowianka ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Antoniego lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Antoniego
Wiktionary
(1.1) Grubodziób schronił się w Antoniowym sadzie.
Wiktionary
rzecz. Antoni mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Zobacz też: Antoniuk (rezerwat przyrody).
Antoniuk — osiedle w północnej części Białegostoku. W jego skład wchodzą osiedla mieszkaniowe: Przyjaźń (w XX w. istniało jako oddzielne osiedle) i Sady Antoniukowskie, niebędące jednostkami administracyjnymi.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Brat Marka Antoniusza miał na imię Lucjusz.
Wiktionary
rzecz. Antoniuszek m., Antoni mos., Antoniewicz mrz.
przym. Antoniuszowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Antoniusz
Wiktionary
(1.1) Antoniuszku, pomóż babci wnieść sprawunki.
Wiktionary
rzecz. Antoniusz m.
przym. Antoniuszowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Antoniusza lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Antoniusza
Wiktionary
(1.1) Lodzia nazbierała poziomek w Antoniuszowym zagajniku.
Wiktionary
rzecz. Antoniusz mos., Antoniuszek mos.
Wiktionary
nazwa kilkunastu wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. zastąpienie nazwy własnej osoby lub przedmiotu inną nazwą;
Wiktionary
Antonomazja (gr. ἀντονομασία "antonomasía", łac. "prōnōminātiō") – odmiana metonimii, zastąpienie nazwy własnej osoby lub przedmiotu inną nazwą (najczęściej epitetem).
Wikipedia
typ radzieckiego lub ukraińskiego samolotu
SJP.pl
Państwowe Przedsiębiorstwo Antonow ( Державне підприємство «Антонов») – ukraińskie przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją, projektowaniem i serwisowaniem samolotów oraz przewozami lotniczymi. Jest następcą radzieckiego biura konstrukcyjnego Antonowa, specjalizującego się głównie w projektowaniu dużych samolotów transportowych, oraz zakładów lotniczych Awiant w Kijowie, działających obecnie jako Zakład Lotniczy Antonow.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w województwie warmińsko-mazurskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
antybolszewicki ruch chłopski 1920-21 w guberni tambowskiej (od nazwiska przywódcy, eserowca A. Antonowa)
SJP.pl
wieś w województwie śląskim
SJP.pl
Antonów – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie kłobuckim, w gminie Przystajń.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
odmiana jabłoni; odmiana jabłek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. ogrod. mrozoodporna odmiana uprawna jabłoni domowej;
(1.2) ogrod. spoż. owoc jabłoni antonówki (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ze wszystkich odmian jabłoni najbardziej lubię owoce antonówki.
(1.2) Uwielbiam zapach dojrzałych antonówek.
Wiktionary
IPA: ˌãntɔ̃ˈnufka, AS: ãntõnufka
Wiktionary
rzecz. Antoniewicz mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie rówieńskim obwodu rówieńskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. antopolski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Antos – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku ogółem w Polsce mieszkały 2293 osoby o tym nazwisku.
Nazwisko Antos (Antosz) wywodzi się od imienia Antoni, notowanego w Polsce od XIII wieku; pochodzącego od łacińskiego Antonius (Antoninowie) – znanego rodu rzymskiego i dynastii w cesarstwie rzymskim panującej w latach 96–192.
Wikipedia
zdrobnienie od: Antonina (imię żeńskie); Tosia, Tośka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż., zdrobn. od: Antonina
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Antoś
Wiktionary
Аntosia ( Aнтося) – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie złoczowskim, w hromadzie Brody.
W latach 1940-2020 miejscowość należała do rejonu brodzkiego.
Wikipedia
(1.1) Jego żona ma na imię Antosia.
Wiktionary
rzecz. Antonina ż., Antośka ż., Tosia ż., Tośka ż., Nina ż., Antoni mos., Antonin mos., Antonietta ż., Antoś mos., Tonia ż.
Wiktionary
(1.1) Antośka, Tosia, Tośka, Nina, Antoninka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) rzad. taki, który należy do Antosia
Wiktionary
(1.1) Nasza kotka lubi sypiać w Antosiowym pokoju.
Wiktionary
rzecz. Antoś mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Antoni, Antoniusz (imiona męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m., zdrobn. od: Antoni
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od Antosia
Wiktionary
Zobacz też: Antoś (serial animowany).
Antoś – skocznia narciarska o punkcie konstrukcyjnym K-17 i rozmiarze HS-21, która znajdowała się w Szczyrku, wybudowana w 2001, zlikwidowana w 2012 roku.
Wikipedia
(1.1) Spotkałam Antosia na spacerze z psem.
Wiktionary
rzecz. Antek mos., Antoni mos., Antosia ż.
przym. Antosiowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Antek, Tosiek
Wiktionary
skrót od: antropologia, antropologiczny
SJP.pl
skrót
(1.1) = nauk. eduk. antropologia
(1.2) = nauk. eduk. antropologiczny
(1.4) = bot. antropofit
Wiktionary
IPA: ˌãntrɔpɔˈlɔɟja, AS: ãntropoloǵi ̯a
Wiktionary
(1.1-2) antrop., antropol.
Wiktionary
bezbarwny węglowodór ze smoły węglowej, używany do wytwarzania barwników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. węglowodór aromatyczny z trzema połączonymi liniowo pierścieniami benzenowymi, obecny w smołach węglowych
Wiktionary
Antracen – organiczny związek chemiczny, policykliczny węglowodór aromatyczny o trzech skondensowanych pierścieniach benzenowych. Jest głównym składnikiem tzw. oleju antracenowego (jedna z frakcji smoły węglowej).
Wikipedia
przym. antracenowy
Wiktionary
(1.1) wzór sumaryczny: wzór chemiczny|C14H10.
Wiktionary
związany z antracenem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z antracenem; zawierający antracen
Wiktionary
rzecz. antracen mrz.
Wiktionary
Antrachinon – organiczny związek chemiczny z grupy chinonów, pochodna antracenu zawierająca dwie grupy karbonylowe w położeniach 9 i 10. Jest to żółta substancja nierozpuszczalna w wodzie, rozpuszczalna w benzenie. Tworzy krystaliczne igły. Służy jako półprodukt do produkcji wielu barwników, w tym m.in. alizaryny. Występuje w korze rośliny kruszyny pospolitej ("Frangula alnus") oraz ożanki czosnkowej ("Teucrium scordium").
Wikipedia
związany z antrachinonem
SJP.pl
najbardziej przeobrażona postać węgla kamiennego, zawiera ponad 90% pierwiastka węgla; twardy węgiel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. odmiana węgla kamiennego;
(1.2) szaro-czarny kolor antracytu (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W złożach natalskich jakość węgla zbliżona jest do antracytu, lecz w stosunku do całkowitych zasobów stanowią one zaledwie 2%.
Wiktionary
IPA: ãnˈtrat͡sɨt, AS: ãntracyt
Wiktionary
przym. antracytowy
Wiktionary
(1.1) daw. węglobłysk, węglomień
Wiktionary
zbudowany z antracytu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geol. dotyczący antracytu, związany z antracytem
(1.2) szaro-czarny kolor
Wiktionary
IPA: ˌãntrat͡sɨˈtɔvɨ, AS: ãntracytovy
Wiktionary
rzecz. antracyt m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od antrakt
Wiktionary
rzecz. antrakt m.
Wiktionary
choroba roślin powodowana głównie przez grzyby
SJP.pl
Antraknoza lub zgorzel – grupa grzybowych chorób roślin, podczas których w tkankach roślin występują zgorzele. Są to choroby infekcyjne wywoływane przez grzyby. Porażają one głównie liście, łodygi i owoce, powodując powstawanie na nich drobnych plamistości i brunatnych, zapadniętych plam ze zdeformowaną powierzchnią. Silnie porażone liście przedwcześnie opadają. W niektórych przypadkach antraknoza obejmuje również podstawę łodygi i korzeń (antraknoza ziemniaka i pomidora).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. dziedzina archeobotaniki zajmująca się badaniem węgli drzewnych, środowisk roślin drzewiastych i sposobów ich użytkowania przez człowieka
Wiktionary
Antrakologia – to dyscyplina archeobotaniki, zajmuje się analizą roślin drzewiastych i sposobów ich użytkowania przez człowieka, na podstawie szczątków roślinnych ze stanowisk archeologicznych.
Analizie poddawane są elementy drewna np. węgiel drzewny. Wydzieliła się wskutek badań węgli drzewnych z wykopalisk archeologicznych w XIX w. Rozwój nastąpił w latach 30.–40. XX w. wskutek opracowania nowych technik obserwacji mikroskopowych A.C. Westerna.
Wikipedia
rzecz. antrakolog m.
przym. antrakologiczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nauk. dotyczący antrakologii
Wiktionary
rzecz. antrakologia ż., antrakolog m.
Wiktionary
przedstawiciel rzędu wymarłych płazów pierwotnych
SJP.pl
rząd wymarłych płazów pierwotnych
SJP.pl
An
Wikipedia
ostra, zwykle śmiertelna choroba zakaźna zwierząt wywoływana przez bakterię - laseczkę wąglika, przenoszona na ludzi, objawiająca się m.in. czarnymi strupami w miejscu zakażenia, bólami głowy i gorączką; wąglik, czarna krosta, karbunkuł (dawniej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. wet. zob. wąglik.
Wiktionary
przerwa między częściami przedstawienia teatralnego, opery, koncertu itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) teatr. przerwa między aktami, w trakcie spektaklu
(1.2) przerwa podczas wykonywania jakiejś czynności
Wiktionary
Antrakt (z fr. "entr'acte") – przerwa między aktami przedstawienia teatralnego, opery, częściami koncertu muzycznego; także epizod instrumentalny wykonywany między aktami opery czy baletu (muzyka antraktowa).
Wikipedia
(1.1) Wykwintny poczęstunek dla widzów Loży Prezydenckiej serwowany jest przed spektaklem bądź w antrakcie.
Wiktionary
IPA: ˈãntrakt, AS: ãntrakt
Wiktionary
rzecz. antrakcik mrz., antraktowość ż.
przym. antraktowy
Wiktionary
(1.1) przest. międzyakt
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest antraktowe
Wiktionary
przym. antraktowy
przysł. antraktowo
rzecz. antrakt mrz.
Wiktionary
związany z antraktem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) teatr. związany z antraktem; odbywający się podczas antraktu
Wiktionary
rzecz. antrakt mrz., antraktowość ż.
Wiktionary
związany z antranoidem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. przedpokój
Wiktionary
w gwarze poznańskiej: przedpokój, ganek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Poznań. ganek, przedpokój, korytarz
Wiktionary
(1.1) W antrejce na ryczce stały pyry w tytce.
Wiktionary
(1.1) antryjka
Wiktionary
dawniej właściciel teatru lub cyrku, pełniący funkcję dyrektora
SJP.pl
An
Wikipedia
dawniej: właścicielka teatru lub cyrku, pełniąca również funkcję dyrektora
SJP.pl
dawne przedsiębiorstwo teatralne lub cyrkowe; entrepryza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. prywatne przedsiębiorstwo teatralne lub cyrkowe
(1.2) daw. przedsięwzięcie
Wiktionary
(1.2) Postanowiłem tedy wziąć Roda i wprowadziłem kilkaset muszkieterów kryjomo do zamku, ale antrepryza nie poszła, bo go chromy Szymelfenig ostrzegł.
Wiktionary
IPA: ˌãntrɛˈprɨza, AS: ãntrepryza
Wiktionary
rzecz. antreprener
Wiktionary
niska kondygnacja pomiędzy parterem a pierwszym piętrem; półpiętro; mezanin; mezzanino
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. pomieszczenie wydzielone z przestrzeni parteru lub piętra budynku, nie stanowiące osobnej kondygnacji;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) półpiętro
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|antretenować.
Wiktionary
czas. antretenować ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) daw. zabawiać rozmową
Wiktionary
IPA: ˌãntrɛtɛ̃ˈnɔvat͡ɕ, AS: ãntretẽnovać
Wiktionary
rzecz. antretenowanie n.
Wiktionary
skrót
(1.1) = nauk. eduk. antropologia
(1.2) = nauk. eduk. antropologiczny
Wiktionary
IPA: ˌãntrɔpɔˈlɔɟja, AS: ãntropoloǵi ̯a
Wiktionary
(1.1-2) antropol., antr.
Wiktionary
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z człowiekiem
Wiktionary
(1.1) antropo- + -logia = antropologia
Wiktionary
IPA: ãnˈtrɔpɔ, AS: ãntropo
Wiktionary
temsłow. andro-
Wiktionary
(1.1) humano-
Wiktionary
obecna epoka geologiczna zdominowana działalnością człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) neol. geol. epoka geologiczna zdominowana przez wpływ człowieka;
Wiktionary
An
Wikipedia
przym. antropocenowy, antropoceński
Wiktionary
dotyczący antropocentryzmu, właściwy antropocentryzmowi (np. antropocentryczny światopogląd, antropocentryczny punkt widzenia)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) skupiony na człowieku, stawiający człowieka na najważniejszym miejscu
Wiktionary
(1.1) Naiwnością było tylko brać idiosynkrazję antropocentryczną za miarę rzeczy, za linię demarkacyjną między tym, co „realne” i „nierealne”: mówiąc krótko, zabsolutyzowanie tego, co jest względne.
Wiktionary
rzecz. antropocentryzm mrz.
Wiktionary
pogląd stawiający w centrum zainteresowań i badań człowieka, głoszący go miarą wszystkiego, występujący w różnych epokach jako część rozmaitych filozofii, charakterystyczny dla różnych odmian humanizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. przekonanie, wedle którego człowiek to ośrodek świata, a wszystko w przyrodzie dzieje się ze względu na niego
(1.2) interpretacja świata wyłącznie z punktu widzenia doświadczenia człowieka
Wiktionary
Antropocentryzm (z gr. "anthropos" – człowiek i gr. "kentron" – środek koła) – pogląd filozoficzny i religijny, według którego człowiek stanowi centrum i cel Wszechświata. Prekursorami antropocentryzmu poznawczego byli sofiści, od których pochodzi określenie – „człowiek jest miarą wszechrzeczy”.
Wikipedia
(1.1) (…) w polskiej humanistyce zwierzęta były tak długo nieobecne, że wiele aspektów ufundowanego na antropocentryzmie stosunku ludzi do zwierząt nie zostało jeszcze opisanych i zrozumianych.
(1.1) Antropocentryzm jest charakterystyczną cechą myślenia inspirowanego religią chrześcijańską.
Wiktionary
przym. antropocentryczny
przysł. antropocentrycznie
Wiktionary
celowe lub przypadkowe rozsiewanie diaspor (głównie nasion i owoców) przez człowieka
SJP.pl
An
Wikipedia
człowiek, zwykle członek pierwotnego plemienia, jedzący ludzkie mięso; kanibal, ludożerca, ludojad, androfag
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. człowiek zjadający innych ludzi
Wiktionary
IPA: ˌãntrɔˈpɔfak, AS: ãntropofak
Wiktionary
rzecz. antropofagia ż.
Wiktionary
(1.1) kanibal, ludożerca
Wiktionary
zwyczaj rytualnego zjadania mięsa ludzkiego przez innych ludzi, do niedawna spotykany u niektórych ludów Afryki, Indonezji, Oceanii i wysp Morza Karaibskiego; kanibalizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. ludzki kanibalizm, ludożerstwo
Wiktionary
IPA: ˌãntrɔpɔˈfaɟja, AS: ãntropofaǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. antropofag m.
przym. antropofagiczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) wykazujący szczególne upodobanie do człowieka; związany z człowiekiem jako gospodarzem lub środowiskiem życia
Wiktionary
takson roślin obcego pochodzenia na danym terenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. ekol. gatunek roślin obcy florze naturalnej określonego terenu,
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) skr. antr.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwierzę lub osoba charakteryzująca się antropofobią — awersją lub lękiem przed ludźmi i stronieniem od nich
Wiktionary
(1.1) Bóbr jest wybitnym antropofobem, wymierającym wraz ze wzrostem gęstości zaludnienia.
(1.1) I w ogóle nie jestem ani „człowiekolubem” czyli „antropofilem”, ani też ”człowiekonienawistnikiem” czyli „antropofobem” lub nawet ”człowiekożercą” czyli „antropofagiem”. Moimi sądami o sprawach ludzkich nie kieruje ani miłość, ani nienawiść.
Wiktionary
rzecz. antropofobia ż.
Wiktionary
chorobliwy lęk przed ludźmi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. (u ludzi i zwierząt) niechęć lub chorobliwy lęk przed ludźmi;
Wiktionary
Antropofobia – zaburzenie lękowe z grupy fobii oznaczające lęk przed ludźmi. W odróżnieniu od fobii społecznej, antropofobia oznacza lęk przed ludźmi w ogóle, natomiast fobia społeczna lęk przed relacjami interpersonalnymi i odrzuceniem oraz ośmieszeniem. W klasyfikacji ICD-10 antropofobia traktowana jest jako szczególny przypadek fobii społecznej.
Wikipedia
(1.1) Najbardziej istotne zmiany występują w grupach zwierząt wykazujących antropofobię lub ścisły związek ze środowiskami naturalnymi. Zmiany wywołane urbanizacją powodują w pierwszym rzędzie zmniejszanie się powierzchni terenów, na których mogą one żyć.
(1.1) Miliony ludzi cierpią na antropofobię, czyli chorobliwy lęk przed innymi ludźmi.
Wiktionary
IPA: ˌãntrɔpɔˈfɔbʲja, AS: ãntropofobʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. antropofob m., antropofobik m.
Wiktionary
związany z antropogenezą (np. badania antropogenetyczne, hipotezy antropogenetyczne)
SJP.pl
powstanie i rozwój gatunku ludzkiego we wczesnych stadiach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) antrop. pochodzenie człowieka jako gatunku, historia jego rozwoju;
Wiktionary
Ewolucja człowieka
Wikipedia
(1.1) Proces antropogenezy wciąż trwa.
Wiktionary
przym. antropogeniczny
Wiktionary
(1.1) filogeneza człowieka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. nauka zajmująca się pochodzeniem i ewolucją człowieka
Wiktionary
przym. antropogeniczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący powstania i rozwoju człowieka jako gatunku biologicznego
(1.2) zachodzący lub powstały w wyniku działalności gospodarczej człowieka
Wiktionary
(1.2) Obliczenia wykazują, że oceany wchłonęły ponad 90 procent antropogenicznych gazów cieplarnianych.
Wiktionary
rzecz. antropogenia ż., antropogeneza ż.
przysł. antropogenicznie
Wiktionary
osoba wyspecjalizowana w zakresie antropogeografii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. geogr. nauka badająca rozmieszczenie ludności, kultur, działalności gospodarczej oraz wpływ środowiska naturalnego na życie człowieka i odwrotnie
Wiktionary
(1.1) Friedrich Ratzel uznawany jest za twórcę nowoczesnej antropogeografii.
Wiktionary
przym. antropogeograficzny
Wiktionary
przymiotnik od: antropogeografia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. antrop. związany z antropogeografią, dotyczący antropogeografii
Wiktionary
rzecz. antropogeografia ż., antropogeograf mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział geografii zajmujący się opisem grup ludzkich, ich zróżnicowania rasowego, etnicznego i fizycznego w korelacji z miejscem ich zamieszkania
Wiktionary
przymiotnik od: antropografia
SJP.pl
1. małpa najbardziej pokrewna człowiekowi; małpa człekokształtna;
2. w fantastyce: istota mająca cechy człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. przedstawiciel małp człekokształtnych (Hominoidea)
Wiktionary
przym. antropoidalny
Wiktionary
(1.1) małpa człekokształtna
Wiktionary
mający cechy podobne do ludzkich (np. sarkofag antropoidalny, stwór antropoidalny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podobny do człowieka; mający kształt człowieka
Wiktionary
rzecz. antropoid mzw.
Wiktionary
(1.1) człekopodobny, człekokształtny, antropomorficzny
Wiktionary
1. małpa najbardziej pokrewna człowiekowi; małpa człekokształtna;
2. w fantastyce: istota mająca cechy człowieka
SJP.pl
skrót od: antropologia, antropologiczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = nauk. eduk. antropologia
(1.2) = nauk. eduk. antropologiczny
Wiktionary
(1.1) Pomocnicy prac. nauki: Janina Kozikowska, mgr, asyst. do 30 9 1959 [...] Franciszek Rożnowski mgr antropol., asyst., Jerzy Woszczyk mgr antropol. [...]
(1.2) Oprócz nielicznych artykułów umieszczonych w Zbiorze Wiadomości do Antropol. Kraj. i niektórych czasopismach, oraz kilku zbiorów pieśni dawniej wydanych, w literaturze naszej nie więcej odnaleźć nie można
Wiktionary
IPA: ˌãntrɔpɔˈlɔɟja, AS: ãntropoloǵi ̯a
Wiktionary
(1.1-2) antrop., antr.
Wiktionary
oddawanie czci boskiej ludziom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. oddawanie czci boskiej ludziom
Wiktionary
Antropolatria – odmiana deifikacji, uprawienie kultu i oddawanie czci wobec ludzi.
Odmianą antropolatrii jest apoteoza odnosząca się do założycieli albo przywódców religijnych lub innych wybitnych osobistości czy autorytetów.
Wikipedia
skamielina ciała ludzkiego lub jego części znajdowana w wykopaliskach archeologicznych
SJP.pl
specjalista w dziedzinie antropologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) antrop. biol. badacz rozwoju i zróżnicowania jednostek ludzkich, gatunku ludzkiego oraz ludzkich społeczności;
Wiktionary
(1.1) "Antropolodzy mają prawo twierdzić, że przyczynili się do zachowania kulturowego dziedzictwa społeczeństw, które badali, […]. Lecz prawdą jest również, iż mieli oni swój udział, czasem tylko pośredni, w utrzymywaniu struktur władzy reprezentowanych przez system kolonialny".
Wiktionary
IPA: ˌãntrɔˈpɔlɔk, AS: ãntropolok
Wiktionary
rzecz. antropologia ż., antropologizm mrz.
:: fż. antropolożka ż.
przym. antropologiczny
przysł. antropologicznie
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D., B. lp. od: antropolog
Wiktionary
IPA: ˌãntrɔpɔˈlɔɡa, AS: ãntropologa
Wiktionary
wiedza o człowieku (często jako dział jakiejś nauki, np. antropologia biblijna, antropologia biologiczna lub zespół pewnych nauk, np. antropologia kulturowa)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. nauka o człowieku;
Wiktionary
Antropologia (gr. ἄνθρωπος "anthropos" „człowiek”, λόγος "logos" „nauka”) – interdyscyplinarna dziedzina nauki na pograniczu nauk humanistycznych, społecznych i przyrodniczych. Zajmuje się badaniem człowieka jako jednostki w społeczeństwie w kontekście historycznej zmienności, biorąc pod uwagę warunki socjalno-ekonomiczne oraz kulturowe; poszukuje zrozumienia roli kultury i struktur władzy w życiu człowieka. Ma dwa podstawowe nurty:
Wikipedia
(1.1) Wielu naukowców zajmuje się antropologią.
(1.1) Głównymi dyscyplinami wchodzącymi w skład kognitywistyki są: neurobiologia, neuropsychologia, neurokognitywistyka, społeczna nauka poznawcza, psychologia poznawcza, informatyka, sztuczna inteligencja, robotyka kognitywna, językoznawstwo kognitywne, teoria obliczeń i teoria informacji, antropologia kulturowa, filozofia umysłu oraz wybrane działy logiki (zwłaszcza logika epistemiczna, doksastyczna, semantyka logiczna i teoria systemów dedukcyjnych z jej twierdzeniami limitacyjnymi).
Wiktionary
IPA: ˌãntrɔpɔˈlɔɟja, AS: ãntropoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. antropolog m., antropolożka ż., antropologizm m.
przym. antropologiczny
Wiktionary
antropologiczny i archeologiczny
SJP.pl
dotyczący antropologii (np. badania antropologiczne, typy antropologiczne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z antropologią, dotyczący antropologii
Wiktionary
(1.1) Esej to nie tylko gatunek literacki. To również zagadnienie psychologiczne, antropologiczne, egzystencjalne.
Wiktionary
IPA: ˌãntrɔpɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: ãntropoloǵičny
Wiktionary
rzecz. antropologia ż., antropolog m., antropolożka ż.
Wiktionary
pogląd filozoficzny według którego właściwym przedmiotem filozofii jest człowiek pojmowany jako "najwyższy wytwór" przyrody
SJP.pl
przyrząd służący do pomiarów ciała ludzkiego
SJP.pl
Antropometr – przyrząd wykorzystywany do pomiarów ciała człowieka. Może być użyty do pomiaru wysokości ciała, długości tułowia oraz długości kończyn górnych i dolnych.
Wykonany jest z rury o długości około 2 metrów. Z jednej strony jest ona spłaszczona i zaopatrzona w podziałkę milimetrową. Po rurze poruszany jest suwak z iglicą, za pomocą którego ustawia się mierzoną wysokości. W okienku suwaka jest odczytywany wynik pomiaru.
Wikipedia
dział antropologii (nauki o powstaniu gatunku ludzkiego, jego rozwoju i zróżnicowaniu) zajmujący się pomiarami szkieletu i ciała ludzkiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. dziedzina nauki zajmująca się pomiarami ciała ludzkiego
Wiktionary
Antropometria – metoda badawcza stosowana w antropologii fizycznej, polegająca na pomiarach porównawczych części ciała ludzkiego np.: długości kości (osteometria), objętości i proporcji czaszki (kraniometria), głowy (kefalometria), proporcji ciała (karpometria), masa ciała, rozstawu oczu, określenie pigmentacji oczu, włosów i skóry itp. Do pomiarów wykorzystywane są przyrządy antropometryczne.
Wikipedia
przym. antropometryczny
Wiktionary
związany z antropometrią (np. pomiary antropometryczne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z antropometrią, dotyczący antropometrii
Wiktionary
rzecz. antropometria ż., antropometr m.
Wiktionary
1. książkowo: dotyczący antropomorfizmu - przypisywania cech ludzkich przyrodzie żywej i martwej (zjawiskom przyrody, zwierzętom, roślinom i przedmiotom), np. cechy antropomorficzne;
2. w religii: dotyczący antropomorfizmu - wyobrażenia bóstwa na podobieństwo człowieka, przypisywania mu cech właściwych człowiekowi, np. bóstwo antropomorficzne
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający wyglądem człowieka
Wiktionary
(1.1) Kilkaset kamiennych figurek antropomorficznych archeolodzy odkryli w tej części tellu.
Wiktionary
rzecz. antropomorfizowanie n., antropomorfista mos., antropomorfizm mrz., antropomorfizacja ż.
czas. antropomorfizować ndk., antropomorfizować się ndk.
przym. antropomorfizacyjny
Wiktionary
książkowo: ten, który uległ antropomorfizmowi, któremu przypisywano cechy ludzkie
SJP.pl
w literaturze: odmiana animizacji, przenośnia polegająca na przypisywaniu cech ludzkich przedmiotom, zjawiskom natury, roślinom i zwierzętom oraz pojęciom abstrakcyjnym, np. gwiazdy mówią mi..., nawet niebo płacze; antropomorfizm, uczłowieczenie; porównaj: animizacja (ożywienie), personifikacja (uosobienie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. jęz. rodzaj metafory; nadawanie rzeczom, zjawiskom lub pojęciom cech ludzkich
Wiktionary
Antropomorfizacja (gr. άνθρωπος "anthrōpos" – „człowiek”, μορφή "morphē" – „kształt, forma”) lub uczłowieczenie – zabieg językowy polegający na nadawaniu niebędącym ludźmi przedmiotom, pojęciom, zjawiskom, zwierzętom itp. cech ludzkich i ludzkich motywów postępowania. Konkretne zastosowanie antropomorfizacji nazywa się "antropomorfizmem".
Wikipedia
(1.1) Wyrażenie „niebo płacze” to przykład antropomorfizacji.
Wiktionary
IPA: ˌãntrɔpɔ̃mɔrfʲiˈzat͡sʲja, AS: ãntropõmorfʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. antropomorfista, antropomorfizm
przym. antropomorficzny, antropomorfizacyjny
czas. antropomorfizować
Wiktionary
związany z antropomorfizacją (rodzajem przenośni), np. przenośnia antropomorfizacyjna
SJP.pl
1. książkowo: przypisywanie cech ludzkich przyrodzie żywej i martwej (zjawiskom przyrody, zwierzętom, roślinom i przedmiotom), np. gwiazdy mówią mi..., nawet niebo płacze; antropomorfizacja, uczłowieczenie;
2. w religii: wyobrażenie bóstwa na podobieństwo człowieka, przypisywanie mu cech właściwych człowiekowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nadawanie cech ludzkich innym (niebędącymi ludźmi) istotom i zjawiskom;
Wiktionary
IPA: ˌãntrɔpɔ̃ˈmɔrfʲism̥, AS: ãntropõmorfʹism̦
Wiktionary
rzecz. antropomorfista m., antropomorfizacja ż., antropomorfizowanie n.
czas. antropomorfizować
przym. antropomorficzny, antropomorfizacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przypisywanie cech ludzkich zjawiskom przyrody, zwierzętom i przedmiotom
Wiktionary
rzecz. antropomorfizm m., antropomorfista m.
czas. antropomorfizować ndk.
przym. antropomorfizacyjny, antropomorficzny
Wiktionary
(1.1) antropomorfizm
Wiktionary
przypisywać przedmiotom, zjawiskom natury, roślinom i zwierzętom oraz pojęciom abstrakcyjnym cechy fizyczne, psychiczne lub zachowania właściwe człowiekowi
SJP.pl
w językoznawstwie: nazwa własna osoby, np. imię, nazwisko, pseudonim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. osobowa nazwa własna
Wiktionary
(1.1) Nazwisko jest antroponimem dziedziczonym przez pokolenia.
Wiktionary
IPA: ˌãntrɔˈpɔ̃ɲĩm, AS: ãntropõńĩm
Wiktionary
rzecz. antroponimia
przym. antroponimiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. nauka o antroponimach, dział onomastyki;
(1.2) jęz. nazewnictwo osobowe, będące przedmiotem badań antroponimii (1.1)
Wiktionary
Antroponimia, antroponomastyka – dział onomastyki zajmujący się badaniem nazewnictwa osobowego (zwanego antroponimią), nazw własnych przypisywanych istotom żywym (imion, przezwisk, nazwisk itd.).
Wikipedia
(1.2) Profesor był znanym specjalistą w zakresie białoruskiej i ukraińskiej antroponimii.
Wiktionary
IPA: ˌãntrɔpɔ̃ˈɲĩmʲja, AS: ãntropõńĩmʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. antroponim m.
przym. antroponimiczny
Wiktionary
(1.1) antroponomastyka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest antroponimiczne
Wiktionary
przym. antroponimiczny
przysł. antroponimicznie
Wiktionary
przymiotnik od: antroponimia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. nauka o antroponimach
Wiktionary
(1.1) Gdzie mogę dowiedzieć się czegoś o antroponomastyce?
Wiktionary
IPA: ˌãntrɔpɔ̃nɔ̃ˈmastɨka, AS: ãntropõnõmastyka
Wiktionary
(1.1) antroponimia
Wiktionary
Antropopatyzm (z gr. "anthropopathes", „mający ludzkie uczucia”, od "anthropos" – człowiek i "pathos" – doznawanie) – forma antropomorfizmu. Polega na przypisywaniu zwierzętom, roślinom lub przedmiotom nieożywionym uczuciowości ludzkiej. W innym znaczeniu jest to przypisywanie uczuć ludzkich bóstwu.
Wikipedia
wpływ człowieka na środowisko naturalne i zmiany w ekosystemie
SJP.pl
An
Wikipedia
kopalna forma pingwina z miocenu
SJP.pl
część biosfery, obszar kuli ziemskiej zamieszkiwany przez człowieka
SJP.pl
Antroposfera – sfera kuli ziemskiej (obręb biosfery), w której działa człowiek. Jest to zazwyczaj obszar poddany silnej antropopresji, ulega on poszerzeniu wraz z rozwojem cywilizacji. Antroposfera obejmuje m.in. obszary zurbanizowane. Aktualnie w badaniach naukowych badany jest wpływ przekształceń środowiska przyrodniczego dokonywanych przez człowieka również na tę sferę.
Wikipedia
dział antropologii, ściślej jedna z metod opisu cech jakościowych człowieka, przy użyciu schematycznych rysunków (np. profile nosa) lub skal wzorcowych, np. barwy włosów lub oczu
SJP.pl
nauka zajmująca się badaniem warunków pracy
SJP.pl
nauka zajmująca się badaniem warunków pracy
SJP.pl
osoba wyspecjalizowana w zakresie antropozofii
SJP.pl
odmiana teozofii, głosząca możliwość poznania świata pozamaterialnego za pomocą jasnowidztwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. doktryna duchowo-filozoficzna zakładająca, że poprzez wewnętrzny rozwój człowiek może intuicyjnie i duchowo poznać wyższe rzeczywistości oraz zrozumieć sens istnienia
Wiktionary
An
Wikipedia
przym. antropozoficzny
rzecz. antropozoficzność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest antropozoficzne; cecha tych, którzy są antropozoficzni
Wiktionary
rzecz. antropozofia ż.
przym. antropozoficzny
przysł. antropozoficznie
Wiktionary
związany z antropozofią (np. antropozoficzne spojrzenie na świat, antropozoficzne ćwiczenia duchowe)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z antropozofią, dotyczący antropozofii
Wiktionary
rzecz. antropozofia ż., antropozoficzność ż.
przysł. antropozoficznie
Wiktionary
przymiotnik od: antropozoik
SJP.pl
okres w dziejach Ziemi, w którym pojawił się człowiek; czwartorzęd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. górn. pomocnik kopacza
Wiktionary
IPA: ãnˈtrɨxaʃ, AS: ãntryχaš
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. przedpokój
Wiktionary
(1.1) W antryju na byfyju stoła szolka tyju. → W przedpokoju na kredensie stała filiżanka herbaty.
Wiktionary
mięso cielęce lub wołowe z kością z przedniej górnej części tuszy; także: kotlet z tego mięsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. stek lub kawałek mięsa wołowego z części grzbietowej, między łopatką a częścią lędźwiową
Wiktionary
Antrykot (fr. "entrecôte", międzyżebrze) – mięso otrzymywane z tuszy wołowej (z tzw. górnicy) lub cielęcej (z tzw. górki) (część przednia ćwierćtuszy).
Antrykot oddzielony jest od rozbratla pomiędzy szóstym i siódmym kręgiem piersiowym i przyległymi do nich żebrami. Długi mięsień wzdłuż kręgosłupa przyrastający do kręgów piersiowych, a od dołu do żeber, z warstwą tłuszczu i powięzi; również kotlet z takiego mięsa.
Wikipedia
(1.1) Na obiad przygotowałem antrykot z grilla z ziołami.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mączka ceglana
(1.2) slang. sport. nawierzchnia pokryta mączką ceglaną
Wiktionary
przym. antukowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pokryty mączką ceglaną (antuką)
Wiktionary
rzecz. antuka ż.
Wiktionary
otoczenie, środowisko; entourage
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. otoczenie, środowisko
Wiktionary
(1.1) entourage
Wiktionary
roślina z rodziny obrazkowatych; kitnia
SJP.pl
Anturium, kitnia ("Anthurium") – rodzaj roślin zielnych z rodziny obrazkowatych, obejmujący około 850 opisanych gatunków neotropikalnych (łączną ich liczbę szacuje się na około tysiąc). Rodzaj ten jest w obrębie rodziny obrazkowatych najbogatszym w gatunki i najbardziej zróżnicowanym morfologicznie. Wiele kultywarów tego rodzaju uprawianych jest na całym świecie, w tym w Polsce, przemysłowo na kwiaty cięte lub jako rośliny pokojowe.
Wikipedia
miasto w Belgii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Belgii;
(1.2) geogr. adm. prowincja w Belgii, we Flandrii;
Wiktionary
Antwerpia ( Antwerpen, wym. []; Anvers, wym. []; hist. "Antorf", "Antorff") – miasto w północnej Belgii, w Regionie Flamandzkim, siedziba administracyjna prowincji Antwerpia oraz okręgu Antwerpia, położone nad Skaldą. Jest drugim co do wielkości ośrodkiem miejskim w Belgii, po Regionie Stołecznym Brukseli. Pod względem liczby mieszkańców jest największym miastem w kraju, a pod względem powierzchni największym we Flandrii.
Wikipedia
(1.1) Antwerpia leży w północnej Belgii.
Wiktionary
IPA: ãntˈfɛrpʲja, AS: ãntferpʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. antwerpijczyk mos., antwerpijka ż.
przym. antwerpski, antwerpijski
Wiktionary
mieszkaniec Antwerpii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Antwerpii
Wiktionary
(1.1) Antwerpijczycy zażądali zburzenia wszystkich murów, premier bez powodzenia szukał rozwiązania pośredniego, aż do upadku gabinetu.
Wiktionary
rzecz. Antwerpia ż.
:: fż. antwerpijka ż.
przym. antwerpski, antwerpijski
Wiktionary
mieszkanka Antwerpii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Antwerpii
Wiktionary
rzecz. Antwerpia ż.
:: fm. antwerpijczyk mos.
przym. antwerpski, antwerpijski
Wiktionary
→ Antwerpia; antwerpski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Antwerpii, związany z Antwerpią, pochodzący z Antwerpii
Wiktionary
(1.1) Dzieło to pomyślnie poprowadził złotnik Mikołaja Zebrzydowskiego, Belg Paweł Baudarth, syn architekta antwerpijskiego.
Wiktionary
przym. antwerpski
rzecz. antwerpijka ż., antwerpijczyk mos., Antwerpia ż.
Wiktionary
(1.1) antwerpski
Wiktionary
→ Antwerpia; antwerpijski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Antwerpii, związany z Antwerpią, pochodzący z Antwerpii
Wiktionary
(1.1) Uczestniczyłam w nabożeństwie i pogrzebie na antwerpskim cmentarzu. Żegnałam go, dziękując za to, jakim był.
Wiktionary
IPA: ãntˈfɛrpsʲci, AS: ãntferpsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Antwerpia ż., antwerpijczyk mos., antwerpijka ż.
przym. antwerpijski
Wiktionary
(1.1) antwerpijski
Wiktionary
potocznie: być anty - być przeciw (czemuś)
SJP.pl
Anty – pierwsze wydawnictwo zespołu Nagły Atak Spawacza. Singel został sprzedany w nakładzie dziesięciu tysięcy sztuk w czasach, gdy polski rap nie był popularny. Tak ogromny sukces zawdzięcza nagraniu "Anty", w którym Spawacze wraz ze Slums Attack zaatakowali Liroya. W obu nagraniach głównie słychać Faziego, udział w demie Kaczmiego i Dzwona jest symboliczny w drugim nagraniu "Narkotyki".
Wikipedia
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: przeciwdziałający, występujący przeciw, przeciwny
(1.2) pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: przeciwległy, skierowany w przeciwną stronę
Wiktionary
IPA: ˈãntɨ, AS: ãnty
Wiktionary
(1.1) przeciw-, kontr-
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) nastawiony wrogo wobec społeczności LGBT
Wiktionary
(1.1) W umowie Polski z UE znalazł się zakaz finansowania stref anty-LGBT. Komisja Europejska wprowadziła do umowy partnerstwa z Polską zapis zakazujący finansowego wspierania samorządów, które przyjęły uchwały anty-LGBT - informuje Kampania Przeciw Homofobii.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) klasyfikacja uporządkowana według negatywnego kryterium
Wiktionary
(1.1) antyranking
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Abchazji i Abchazom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyabchaskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyabchaskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który się sprzeciwia abolicjonizmowi
(1.2) taki, który jest przejawem sprzeciwu wobec abolicjonizmu
Wiktionary
rzecz. antyabolicjonistyczność ż.
Wiktionary
stanowisko przeciwstawiające się aborcji, jako powszechnemu prawu
SJP.pl
osoba przeciwstawiająca się aborcji, jako powszechnemu prawu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przeciwnik dopuszczalności aborcji
Wiktionary
przym. antyaborcyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta sprzeciwiająca się prawu reprodukcyjnemu do przerywania ciąży
Wiktionary
będący przeciwny aborcji, zakazujący aborcji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wymierzony przeciwko legalności aborcji, zakazujący aborcji
Wiktionary
IPA: ˌãntɨabɔrˈt͡sɨjnɨ, AS: ãntyaborcyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. antyaborcjonista m.
Wiktionary
zmniejszający przyczepność (adhezję), np. środek antyadhezyjny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Afganistanowi i Afgańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyafgańskiej (1.1)
Wiktionary
(1.2) Od początku siódmej zmiany PKW Afganistan ujęto już ponad sto osób podejrzanych o działalność antyafgańską i antykoalicyjną.
Wiktionary
rzecz. antyafgańskość ż.
Wiktionary
niechętny lub wrogi Afryce, Afrykanom
SJP.pl
[czytaj: antyejtsowy lub antyejcsowy] zwalczający AIDS; przeciwaidsowy
SJP.pl
wykorzystywany do tłumienia dźwięków; przeciwakustyczny, przeciwdźwiękowy, przeciwhałasowy, antyhałasowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Albanii i Albańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyalbańskiej (1.1)
Wiktionary
(1.2) Na fali protestów antyalbańskich, w 1987 roku Slobodan Milosević po objęciu władzy prowadził politykę, w wyniku której usunięto Albańczyków ze wszystkich istotnych stanowisk - zastąpiono ich Serbami.
Wiktionary
rzecz. antyalbańskość ż.
Wiktionary
zapobiegający alergii; przeciwalergiczny, antyuczuleniowy, przeciwuczuleniowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi aliantom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyalianckiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyalianckość ż.
Wiktionary
w grafice komputerowej: redukcja zniekształceń wizualnych poprzez wygładzanie krawędzi obiektów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. technika redukująca widoczność poszarpanych krawędzi na obrazach cyfrowych
Wiktionary
Antyaliasing ( anti-aliasing) – zespół technik służących zmniejszeniu liczby błędów zniekształceniowych (aliasing, schodkowanie obrazu), powstających przy reprezentacji obrazu (lub innego sygnału) o wysokiej rozdzielczości w rozdzielczości mniejszej.
W grafice komputerowej rezultatem antyaliasingu jest tworzenie wrażenia wygładzenia krawędzi obiektów wyświetlanych na ekranie komputera, który jest ekranem rastrowym.
Wikipedia
rzecz. aliasing mrz.
Wiktionary
osoba występująca przeciwko alkoholizmowi
SJP.pl
postawa niechęci wobec alkoholu
SJP.pl
skierowany przeciw alkoholizmowi; przeciwalkoholowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeznaczony do walki z alkoholizmem, leczący alkoholików
Wiktionary
(1.1) Trybunał zbiera materiały do rozprawy nad zaskarżoną zmianą ustawy antyalkoholowej.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨalkɔxɔˈlɔvɨ, AS: ãntyalkoχolovy
Wiktionary
wrogie nastawienie wobec narodu lub państwa amerykańskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niechęć lub pogarda do Stanów Zjednoczonych
Wiktionary
Antyamerykanizm – stały, niezmienny, krytyczny stosunek do społecznych, ekonomicznych i politycznych instytucji, tradycji i wartości reprezentowanych przez Stany Zjednoczone.
Wikipedia
(1.1) Polityka Korei Północnej to czysty antyamerykanizm.
Wiktionary
przym. antyamerykański
Wiktionary
niechętny lub wrogi Ameryce, Amerykanom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wymierzony przeciwko Ameryce (jako części świata) i Amerykanom, niechętny wobec Ameryki i Amerykanów
(1.2) wymierzony przeciwko Stanom Zjednoczonym Ameryki i jej obywatelom, niechętny wobec Stanów Zjednoczonych Ameryki i jej obywateli
Wiktionary
(1.2) Równie dobrze można by papieża oskarżyć, że jest antyrosyjski czy antyukraiński albo antyamerykański czy antykanadyjski. Czego się nie robi, by pognębić papieża „lewaka”.
Wiktionary
rzecz. antyamerykanizm m.
Wiktionary
brak silnej reakcji alergicznej organizmu po wprowadzeniu do ustroju substancji, na którą organizm jest uczulony
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Andorze i Andorczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyandorskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyandorskość ż.
Wiktionary
środek zmniejszający lub znoszący popęd płciowy i potencję mężczyzny przez blokadę receptorów testosteronu
SJP.pl
hamujący wydzielanie androgenów; antyandrogenowy
SJP.pl
hamujący wydzielanie androgenów; antyandrogenny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zapobiegający anemii
Wiktionary
niechętny lub wrogi Anglii
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Anglii i Anglikom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyangielskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyangielskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Angoli i Angolczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyangolskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. Angola ż., antyangolskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Anguilli i Anguilczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyanguilskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyanguilskość ż., Anguilla ż.
Wiktionary
punkt na sferze niebieskiej przeciwległy do apeksu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. punkt na sferze niebieskiej, który znajduje się dokładnie po przeciwnej stronie niż apeks
Wiktionary
rzecz. apeks mrz.
Wiktionary
niechętny lub wrogi Arabii Saudyjskiej, Arabom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko Arabom, niechętny wobec Arabów
Wiktionary
(1.1) Dość wcześnie formuje się aktywna organizacja antyarabska złożona z Irańczyków.
Wiktionary
rzecz. Arabia ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Argentynie i Argentyńczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyargentyńskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyargentyńskość ż.
Wiktionary
przeciwstawiający się arianizmowi, doktrynie arian
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Armenii i Ormianom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyarmeńskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyarmeńskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Arubie i Arubańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyarubańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyarubańskość ż.
przym. arubański, arubski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. opowiadanie się w dyskursie filozoficznym przeciwko poglądom Arystotelesa
Wiktionary
(1.1) Prace tego myśliciela odznaczały się antyarystotelizmem.
Wiktionary
stosowany przeciwko arytmii
SJP.pl
pasmo górskie w północno-zachodniej Afryce, na terenie Maroka, należące do Atlasu
SJP.pl
Antyatlas – pasmo górskie w Afryce Północnej. Stanowi południowo-zachodnią część Atlasu. Rozpościera się na długości ok. 600 km, w całości na terytorium Maroka. Jest zbudowane z prekambryjskich skał metamorficznych i skał paleozoicznych. Średnia wysokość gór wynosi 1500 m n.p.m.. Najwyższym szczytem jest Imkut o wysokości 2531 m n.p.m..
Wikipedia
atom o ujemnie naładowanym jądrze, zbudowanym z antyprotonów i antyneutronów z powłoką zbudowaną z pozytonów (antyelektronów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. atom zbudowany z antycząstek;
Wiktionary
Antyatom – atom antymaterii, składa się z antycząstek. Jego jądro atomowe składa się z antyprotonów i antyneutronów jest naładowane ujemnie. Natomiast wokoło jądra krążą dodatnie antyelektrony.
Wikipedia
(1.1) O ile atomy naszego świata są zbudowane z cząstek elementarnych (protonów, neutronów i elektronów), o tyle budulcem antyatomów są odpowiednie antycząstki (antyprotony, antyneutrony i pozytrony).
Wiktionary
zabezpieczający przed bronią atomową; przeciwatomowy, antynuklearny, przeciwjądrowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeciwny broni atomowej
(1.2) wojsk. chroniący przed działaniem broni atomowej
(1.3) fiz. dotyczący antyatomu
Wiktionary
niechętny lub wrogi Australii, Australijczykom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Australii i Australijczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyaustralijskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyaustralijskość ż.
Wiktionary
niechętny lub wrogi Austrii, Austriakom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Austrii i Austriakom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyaustriackiej (1.1)
Wiktionary
(1.2) W lutym 1918 r., na wiadomość o pokoju brzeskim, w którym Austria odstępowała Ukrainie ziemię chełmską, w Krakowie odbyły się kilkudniowe spontaniczne demonstracje antyniemieckie i antyaustriackie.
Wiktionary
rzecz. antyaustriackość ż.
Wiktionary
zwalczający autorytaryzm, występujący przeciw autorytaryzmowi, np. wystąpienia antyautorytarne
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Azerbejdżanowi i Azerom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyazerbejdżańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyazerbejdżańskość ż., Azerbejdżan mrz.
przym. proazerski
Wiktionary
(1.1-2) antyazerski
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Azerbejdżanowi i Azerom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyazerskiej (1.1)
Wiktionary
(1.1) Raczej wątpię, by Turcja dała się nabrać Rosji, która w dodatku jest antyazerska w konflikcie z Armenią o Górski Karabach.
Wiktionary
rzecz. antyazerskość ż., Azerbejdżan mrz.
przym. proazerski
Wiktionary
(1.1-2) antyazerbejdżański
Wiktionary
niechętny lub wrogi Azji, Azjatom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Azjatom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyazjatyckiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyazjatyckość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Bahamom i Bahamczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antybahamskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antybahamskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Bahrajnowi i Bahrajńczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antybahrajńskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antybahrajńskość ż.
Wiktionary
antyczna trzysylabowa stopa wierszowa; antybakchej, palimbakch, palimbakchej
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób antybakteryjny
Wiktionary
IPA: ˌãntɨbaktɛˈrɨjɲɛ, AS: ãntybakteryi ̯ńe
Wiktionary
przym. antybakteryjny
Wiktionary
(1.1) antyseptycznie, bakteriobójczo, odkażająco
Wiktionary
chroniący przed bakteriami, zwalczający bakterie; przeciwbakteryjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) farm. med. kosmet. chroniący przed bakteriami, zapobiegający namnażaniu się bakterii
Wiktionary
(1.1) Lecznicze, antybakteryjne właściwości olejku z drzewa herbacianego odkryli już dawno aborygeni zamieszkujący tereny północno-wschodniej Australii.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨbaktɛˈrɨjnɨ, AS: ãntybakteryi ̯ny
Wiktionary
przysł. antybakteryjnie
Wiktionary
(1.1) przeciwbakteryjny, bakteriobójczy
Wiktionary
zaprojektowany do wykrywania, przechwytywania lub niszczenia pocisków balistycznych
SJP.pl
sprzeciwiający się ideologii i działalności Stepana Bandery oraz organizacji OUN/UPA
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Bangladeszowi i Banglijczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antybangladeskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antybangladeskość ż., Banglijczyk mos., Banglijka ż.
przym. antybanglijski, bangladeski
Wiktionary
(1.1) antybanglijski
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Bangladeszowi i Banglijczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antybanglijskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antybanglijskość ż., Banglijczyk mos., Banglijka ż.
przym. antybangladeski, bangladeski
Wiktionary
(1.1) antybangladeski
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Barbados i Barbadosyjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antybarbadyjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antybarbadyjskość ż.
Wiktionary
cząstka antymaterii przeciwna do barionu
SJP.pl
niechętny lub wrogi Baskonii, Baskom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Krajowi Basków i Baskom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antybaskijskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antybaskijskość ż.
Wiktionary
część balisty poprzeczna względem bazy, zapobiegająca przewracaniu się machiny ku przodowi
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Belgii i Belgom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antybelgijskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antybelgijskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Belize i Belizeńczykomfakt.
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antybelizeńskiej (1.1)fakt.
Wiktionary
rzecz. antybelizeńskość ż., Belize n.
przym. belizeński
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pot. mający na celu uniknięcie płacenia podatku od zysków kapitałowych, zwanego potocznie podatkiem Belki (zwykle o lokatach)
Wiktionary
IPA: ˌãntɨbɛlˈkɔvɨ, AS: ãntybelkovy
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Beninowi i Benińczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antybenińskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antybenińskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Bermudom i Bermudczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antybermudzkiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antybermudzkość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Bhutanowi i Bhutańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antybhutańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antybhutańskość ż.
Wiktionary
przeciwny Białorusi, Białorusinom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Białorusi i Białorusinom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antybiałoruskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antybiałoruskość ż.
Wiktionary
opis wrażliwości lub oporności poszczególnych typów bakterii na działanie antybiotyków, sulfonamidów lub innych środków chemioterapeutycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. test określający wpływ antybiotyków na bakterie;
Wiktionary
Antybiogram – profil wrażliwości danego mikroorganizmu na działanie środków przeciwdrobnoustrojowych (np. danej bakterii chorobotwórczej na antybiotyki). Taka podatność różni się w zależności od szpitala, regionu i kraju. Antybiogramy pomagają decydować, które antybiotyki zastosować w leczeniu podejrzanych infekcji.
Wikipedia
(1.1) W naszym laboratorium można wykonać antybiogramy wymazów z gardła.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨˈbʲjɔɡrãm, AS: ãntybʹi ̯ogrãm
Wiktionary
(1.1) antybiotykogram
Wiktionary
1. → antybiotyk; antybiotykowy;
2. → antybioza
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biochem. farm. związany z antybiotykami
przymiotnik
(2.1) biochem. farm. mający działanie takie jak antybiotyk, potrafiący niszczyć, hamować namnażanie bakterii
Wiktionary
rzecz. antybioza ż.
Wiktionary
(1.1) antybiotykowy
Wiktionary
naturalny, wytwarzany przez drobnoustroje związek chemiczny, stosowany w lecznictwie jako lek przeciw chorobom infekcyjnym wywoływanym przez drobnoustroje (bakterie, pierwotniaki)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje;
Wiktionary
(1.1) Izraelski premier, Ariel Szaron, nabawił się obustronnego zapalenia płuc i jest leczony antybiotykami […]
(1.1) Dopuszczono stosowanie antybiotyków w hodowli zwierząt, co pozwoliło zmniejszyć zachorowalność wynikającą z trzymania zbyt wielu zwierząt w za małych pomieszczeniach.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨˈbʲjɔtɨk, AS: ãntybʹi ̯otyk
Wiktionary
przym. antybiotykowy
rzecz. antybioza ż.
Wiktionary
wynik badania laboratoryjnego podający stopień wrażliwości na działanie antybiotyków, sulfonamidów itp. dla pobranej próbki; antybiogram
SJP.pl
leczenie antybiotykami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. terapia antybiotykiem
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Przedawkowanie w antybiotykoterapii może prowadzić do zachwiania równowagi biologicznej i pojawienia się różnego rodzaju grzybic, drożdżyc itp.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨbʲjɔtɨkɔtɛˈrapʲja, AS: ãntybʹi ̯otykoterapʹi ̯a
Wiktionary
o drobnoustrojach: wrażliwość na działanie antybiotyku
SJP.pl
→ antybiotyk; antybiotyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. farm. związany z antybiotykami
Wiktionary
rzecz. antybiotyk m.
Wiktionary
(1.1) antybiotyczny
Wiktionary
zahamowanie rozwoju jednych organizmów żywych przez inne, rozwijające się w tym samym środowisku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekol. współzależność między organizmami, polegająca na wytwarzaniu przez jeden z nich substancji hamujących rozwój lub niszczących drugi organizm
Wiktionary
Antybioza – szczególny rodzaj antagonizmu, powszechny wśród mikroorganizmów, polegający na wydzielaniu przez nie toksycznych związków chemicznych, które hamują rozwój innych mikroorganizmów lub działają na nie zabójczo. Przykładem tego typu zjawiska jest produkcja antybiotyków przez niektóre grzyby.
Wikipedia
(1.1) Zjawisko antybiozy stanowiło podstawę odkrycia antybiotyków.
Wiktionary
rzecz. antybiotyk mrz.
przym. antybiotyczny
Wiktionary
chroniący przed blackoutem (awarią zasilania)
SJP.pl
przeciwbodziec;
1. bodziec przeciwdziałający innemu bodźcowi;
2. czynnik o działaniu hamującym, powstrzymującym
SJP.pl
1. postać literacka, filmowa lub teatralna mająca cechy negatywne, będące przeciwieństwem typowych cech bohatera;
2. osoba, która swoim działaniem lub wyglądem wzbudziła negatywne zainteresowanie, np. antybohater meczu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) liter. film. fikcyjna postać posiadająca cechy negatywne, będące zaprzeczeniem cech bohatera
(1.2) liter. film. postać nieposiadająca żadnych cech heroicznych, niewyróżniająca się niczym;
Wiktionary
Antybohater – pierwszoplanowa postać literacka lub filmowa, niemająca cech bohatera lub mająca je w niewielkim stopniu. Antybohater może mieć cechy negatywne, będące zaprzeczeniem cech heroicznych bądź może być tych ostatnich pozbawiony albo posiadać je w bardzo ograniczonym stopniu (może być fajtłapą, tchórzem, nieudacznikiem, leniem). Antybohater dokonuje czasem czynów heroicznych, jednak sposób, w jaki to robi bądź jego intencje niekoniecznie są heroiczne.
Wikipedia
(1.1) Tamtemu antybohaterowi przytrafiały się same nieszczęścia, co było wywołane głównie przez jego tchórzostwo.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨbɔˈxatɛr, AS: ãntyboχater
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Boliwii i Boliwijczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyboliwijskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyboliwijskość ż.
Wiktionary
skierowany przeciwko bolszewikom, bolszewizmowi
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) hist. polit. nastawiony na walkę z bolszewikami, zwalczający bolszewików
Wiktionary
(1.1) Później wstąpił do Armii Czerwonej i walczył przeciwko oddziałom antybolszewickim w rejonie Moskwy.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨbɔlʃɛˈvʲit͡sʲci, AS: ãntybolševʹicʹḱi
Wiktionary
rzecz. antybolszewik mos.
przysł. antybolszewicko
Wiktionary
(1.1) przeciwbolszewicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. polit. przeciwnik bolszewizmu, bolszewików
Wiktionary
(1.1) Dziadek, będąc zagorzałym antybolszewikiem, w 1920 zgłosił się do wojska.
Wiktionary
przym. antybolszewicki
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Botswanie i Botswańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antybotswańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antybotswańskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Bośni i Bośniakom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antybośniackiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antybośniackość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Brazylii i Brazylijczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antybrazylijskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antybrazylijskość ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) polit. taki, który sprzeciwia się opuszczeniu Unii Europejskiej przez Wielką Brytanię
(1.2) polit. taki, który świadczy o lub jest wyrazem sprzeciwu wobec opuszczenia Unii Europejskiej przez Wielką Brytanię
Wiktionary
(1.1) Partia — prezentująca prounijny, antybrexitowy, centrystyczny program — powstała w wyniku odejścia grupy posłów z Partii Pracy; dołączyło do niej także kilkoro posłów z Partii Konserwatywnej.
Wiktionary
(1.1) antybrexitowski
(1.2) antybrexitowski
Wiktionary
broń służąca do zwalczania innej broni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. broń używana do zwalczania innej broni
Wiktionary
(1.1) Do antybroni zalicza się np. antyrakiety.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Brunei i Brunejczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antybrunejskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antybrunejskość ż.
Wiktionary
niechętny lub wrogi Wielkiej Brytanii, Brytyjczykom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Wielkiej Brytanii i Brytyjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antybrytyjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. brytol mzw./mos., antybrytyjskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Burundi i Burundyjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyburundyjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyburundyjskość ż.
Wiktionary
zwijana butelka wielokrotnego użytku
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Bułgarii i Bułgarom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antybułgarskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antybułgarskość ż.
Wiktionary
skierowany przeciwko carowi
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) hist. polit. występujący przeciwko carowi, sprzeciwiający się rządom cara
Wiktionary
przysł. antycarsko
Wiktionary
(1.1) przeciwcarski
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Cejlończykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antycejlońskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antycejlońskość ż.
Wiktionary
przeciwdziałający powstawaniu cellulitu, likwidujący cellulit; antycellulitowy, przeciwcellulitowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) kosmet. zapobiegający lub redukujący cellulitis
Wiktionary
(1.1) Polecam preparaty antycellulitisowe naszej produkcji.
Wiktionary
(1.1) antycellulitowy
Wiktionary
przeciwdziałający powstawaniu cellulitu, likwidujący cellulit; antycellulitisowy, przeciwcellulitowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) kosmet. zapobiegający lub redukujący cellulit
Wiktionary
(1.1) Polecamy Państwu preparaty antycellulitowe naszej produkcji.
Wiktionary
(1.1) antycellulitisowy
Wiktionary
punkt leżący po przeciwnej stronie Ziemi niż epicentrum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geol. punkt na powierzchni skorupy ziemskiej położony symetrycznie względem epicentrum na przeciwnej półkuli
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko, wrogi cerkwi prawosławnej jako organizacji
Wiktionary
wrogi cesarzowi, krytyczny wobec cesarza
SJP.pl
cesarz będący antagonistą panującego lub legalnie powołanego cesarza, uznany i koronowany przez opozycję
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. osoba roszcząca sobie tytuł cesarza wbrew prawom lub tradycji, przeciwnik legalnie panującego cesarza
Wiktionary
Antycesarz – kontrkandydat do władzy wobec legalnie panującego cesarza, często sprawujący władzę na części terytorium państwa.
Wikipedia
rzecz. cesarz mos.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który się sprzeciwia politycznej chadecji
(1.2) taki, który jest przejawem sprzeciwu wobec chadecji
Wiktionary
rzecz. antychadeckość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Chile i Chilijczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antychilijskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antychilijskość ż.
Wiktionary
niechętny lub wrogi Chinom, Chińczykom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Chinom i Chińczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antychińskiej (1.1)
Wiktionary
(1.2) Australijska policja użyła pałek i gazu, by rozpędzić antychińską demonstrację w Sydney.
Wiktionary
rzecz. antychińskość ż.
Wiktionary
związek chemiczny, tiosiarczan sodowy mający zdolność wiązania chloru, stosowany w fotografii jako składnik utrwalacza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. tiosiarczan sodu
Wiktionary
zapobiegający nadmiarowi cholesterolu w tkankach; przeciwcholesterolowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) biochem. blokujący działanie acetylocholiny lub wykazujący działanie do niej przeciwne
Wiktionary
(1.1) Większość trójpierścieniowych leków antydepresyjnych ma silne działanie antycholinergiczne, dlatego ich ordynowanie ludziom starszym cierpiącym także z powodu demencji okazuje się mało użyteczne, a wręcz szkodliwe [...]
Wiktionary
rzecz. antycholinergik m.
przysł. antycholinergicznie
Wiktionary
(1.1) cholinolityczny, przeciwcholinergiczny
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Chorwacji i Chorwatom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antychorwackiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antychorwackość ż.
Wiktionary
1. przenośnie o przeciwniku religii chrześcijańskiej będącym winnym nieszczęść na świecie;
2. przenośnie o osobie potępianej przez otoczenie za swą postawę sprzeczną z nauką Kościoła;
3. przenośnie: człowiek zły, nieuczciwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. bibl. eschatologiczny przeciwnik Chrystusa;
(1.2) rel. diabeł, zły duch
(1.3) przen. nikczemnik, zły człowiek
(1.4) pogard. osoba, której światopogląd religijny jest niezgodny z religią chrześcijańską i która jest jej wrogiem
Wiktionary
Antychryst (gr. "antichristos") – przeciwnik, oponent Chrystusa (anti – przeciw, zamiast; christos – pomazaniec); duch będący zaprzeczeniem Chrystusa, jego antytezą. Szatan; anioł upadły, zły duch, czart, władca, który rządzi w powietrzu (Biblia: "List do Efezjan", 2,2), kusiciel, książę ciemności, w wierzeniach judeo-chrześcijańskich główny duch zła we wszechświecie.
Wikipedia
(1.1) Dzieci, jest już ostatnia godzina, / i tak, jak słyszeliście, Antychryst nadchodzi, / bo oto teraz właśnie pojawiło się wielu Antychrystów; / stąd poznajemy, że już jest ostatnia godzina.
Wiktionary
rzecz. Antychryst mos.
przym. antychrystowy
Wiktionary
(1.1) war. Antychryst
(1.2) war. Antychryst; gw. Górny Śląsk ancykryst, jancykryst
(1.3) diabeł; gw. Górny Śląsk ancykryst, jancykryst
(1.4) ateista; przest. ateusz, bezbożnik
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący antychrysta, związany z antychrystem
Wiktionary
rzecz. Antychryst mos., antychryst mos.
Wiktionary
występujący, skierowany przeciwko chrześcijaństwu, chrześcijanom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko chrześcijaństwu
Wiktionary
IPA: ˌãntɨxʃɛɕt͡ɕiˈjä̃j̃sʲci, AS: ãntyχšeśćii ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. antychrześcijańskość ż.
Wiktionary
skierowany, wymierzony przeciwko chłopom
SJP.pl
białko osocza wytwarzane przez limfocyty, broniące organizm przed atakującymi drobnoustrojami chorobotwórczymi; przeciwciało
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. przeciwciało.
Wiktionary
przeciwstawny, przeciwny ciemnogrodzkiemu; światowy, światły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeciwny mentalnemu zacofaniu
Wiktionary
IPA: ˌãntɨt͡ɕɛ̃mnɔˈɡrɔt͡sʲci, AS: ãntyćẽmnogrocʹḱi
Wiktionary
(1.1) światowy, światły
Wiktionary
[czytaj: antykowidowiec] osoba przekonana, że epidemia choroby COVID-19 nie istnieje i została wymyślona w ramach międzynarodowego spisku
SJP.pl
[czytaj: antykowidowy] przeciwdziałający rozprzestrzenianiu się koronawirusa wywołującego chorobę COVID-19
SJP.pl
Antycyganizm – uprzedzenie w stosunku do Romów, niekiedy także do innych narodów, zaliczanych do zbiorczej kategorii Cyganów, wiążące się z okazywaniem wobec nich postaw i zachowań antyspołecznych.
Wikipedia
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Cyganom, Romom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antycygańskiej (1.1)
Wiktionary
(1.2) Wypadek samochodowy, jakich wiele na polskich ulicach, wywołuje antycygańskie zamieszki w Mławie. Dlaczego? Bo sprawcą nie był Polak, tylko… Rom.
Wiktionary
rzecz. antycyganizm m., antycygańskość ż.
Wiktionary
(1.1-2) antyromski
Wiktionary
układ wiatrów wiejących wokół ośrodka wysokiego ciśnienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. wyż (atmosferyczny);
Wiktionary
An
Wikipedia
przym. antycyklonowy, antycyklonalny
Wiktionary
(1.1) wyż, układ wyżowy
Wiktionary
→ antycyklon; antycyklonowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) meteorol. związany z antycyklonem
Wiktionary
rzecz. antycyklon mrz.
Wiktionary
(1.1) antycyklonowy
Wiktionary
→ antycyklon; antycyklonalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) meteorol. związany z antycyklonem
Wiktionary
rzecz. antycyklon mrz.
Wiktionary
(1.1) antycyklonalny
Wiktionary
1. przewidywanie tego, co może nastąpić;
2. zapowiedź przyszłych wydarzeń;
3. w muzyce: wprowadzenie do akordu dźwięków akordu kolejnego; wyprzedzenie;
4. w językoznawstwie: dostosowanie wymowy głoski do wymowy następującej po niej głoski (np. ubezdźwięcznienie głoski "w" do "f" pod wpływem "k" w wyrazie "ławka"); upodobnienie wsteczne;
5. w literaturze: niezgodna z porządkiem logicznym lub czasowym kolejność pojawiania się elementów w wypowiedzi; prolepsis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przewidywanie, zakładanie czegoś jeszcze nieistniejącego
(1.2) wyprzedzanie, przedwczesne występowanie czegoś, realizacja części jakiegoś większego procesu przed jego rozpoczęciem
(1.3) pogląd jeszcze nieudowodniony, ale słuszny i znajdujący później swoje potwierdzenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌãntɨt͡sɨˈpat͡sʲja, AS: ãntycypacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. antycypowanie n.
czas. antycypować
przym. antycypacyjny
Wiktionary
(1.1) przewidywanie
(1.2) wyprzedzanie, uprzedzanie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z antycypacją; przewidujący coś i uwzględniający to wcześniej
Wiktionary
rzecz. antycypacja ż.
czas. antycypować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przewidywanie tego, co ma nastąpić i podejmowanie zawczasu działań, wyprzedzanie biegu wypadków
Wiktionary
rzecz. antycypacja ż.
czas. antycypować
przym. antycypacyjny
Wiktionary
(1.1) przewidywanie
Wiktionary
1. przewidywać, przypuszczać, przedwcześnie wykonywać
2. w filozofii: przyjmować jakiś pogląd z góry, nie licząc się z doświadczeniem
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) książk. kierując się wiedzą lub przeczuciem, domyślać się, co się wydarzy lub jaki coś będzie miało przebieg
(1.2) książk. być zapowiedzią czegoś, co nastąpi lub zaistnieje w przyszłości
(1.3) książk. przyjmować jakiś pogląd bez dowodzenia jako słuszny
Wiktionary
(1.2) Pod tym względem pałac Watykański wybudowany za pontyfikatu Mikołaja III z długimi ceremonialnymi przejściami, mnogością wielkich reprezentacyjnych pomieszczeń antycypował koncepcję rezydencji awiniońskiej.
Wiktionary
rzecz. antycypacja ż., antycypowanie n.
czas. pot. zantycypować dk.
Wiktionary
(1.1) przewidywać
(1.2) zapowiadać
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Cyprowi i Cypryjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antycypryjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. Cypr mrz., antycypryjskość ż.
Wiktionary
zaprzeczenie cywilizacji; stan rozwoju państwa cechujący się brakiem istotnych cech właściwych cywilizacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przeciwieństwo cywilizacji, stan rozwoju państwowości niewykazujący oznak nowoczesnej cywilizacji
Wiktionary
IPA: ˌãntɨt͡sɨvʲilʲiˈzat͡sʲja, AS: ãntycyvʹilʹizacʹi ̯a
Wiktionary
przym. antycywilizacyjny
Wiktionary
przeciwstawiający się cywilizacji, wrogo nastawiony do cywilizacji
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Czadowi i Czadyjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyczadyjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyczadyjskość ż., Czad mrz.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Czarnogórze i Czarnogórzanom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyczarnogórskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyczarnogórskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Czechosłowacji i Czechosłowakom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyczechosłowackiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyczechosłowackość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi państwu czeskiemu lub Czechom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyczeskiej (1.1)
Wiktionary
(1.2) Przemysł II zawarł z Władysławem Łokietkiem pakt antyczeski.
Wiktionary
rzecz. antyczeskość ż., czeski mrz.
przym. czeski
Wiktionary
1. wszystko co odnosi się do epoki starożytnej; starożytność;
2. staroświeckość; zabytkowość
SJP.pl
1. właściwy światu starożytnej Grecji i Rzymu (np. antyczne pojęcie piękna);
2. dotyczący antyku jako okresu historycznego, tyle co: starożytny (np. okres antyczny);
3. potocznie o czymś przestarzałym i niemodnym (np. antyczne ubranie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. odnoszący się do starożytnej Grecji i Rzymu
(1.2) pochodzący z dawnych czasów
Wiktionary
(1.1) W kulturze renesansu ogromną rolę odegrało odrodzenie i przyswojenie kultury antycznej.
(1.2) Dnia 16 sierpnia 1986 r. zmarł pod Londynem prof. Ignacy Wieniewski, wybitny znawca i tłumacz literatury antycznej.
Wiktionary
IPA: ãnˈtɨt͡ʃnɨ, AS: ãntyčny
Wiktionary
rzecz. antyk m., antykizowanie n.
Wiktionary
(1.1) starożytny
(1.2) dawny
Wiktionary
cząsteczka antymaterii
SJP.pl
cząstka elementarna o właściwościach przeciwnych do danej cząstki (pary antycząstek to np. pozyton i negaton, proton i antyproton)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. cząstka antymaterii;
Wiktionary
stopa wierszowa złożona z dwóch sylab krótkich i jednej długiej; daktyl odwrócony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wiersz złożony z dwóch sylab długich oraz jednej krótkiej (w starożytnej liryce)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) podpisywanie czegoś z wcześniejszą datą niż faktyczna data powstania dokumentu
Wiktionary
(1.1) Kontrola ujawniła też, że zaniżano pracownikom wynagrodzenia za godziny nadliczbowe oraz antydatowanie umów o pracę dla zarządu.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨdatɔˈvãɲɛ, AS: ãntydatovãńe
Wiktionary
czas. antydatować ndk.
Wiktionary
(1.1) przest. antedatowanie
Wiktionary
wpisywać (wpisać) na dokumencie datę wcześniejszą od faktycznej; antedatować (rzadko)
SJP.pl
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) wpisywać gdzieś datę wcześniejszą niż rzeczywista, zwykle w celu oszustwa
Wiktionary
(1.1) Listonosz antydatował awizo włożone do naszej skrzynki pocztowej.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨdaˈtɔvat͡ɕ, AS: ãntydatovać
Wiktionary
rzecz. antydatowanie n.
Wiktionary
(1.1) przest. antedatować
Wiktionary
przeciwnik demokracji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest antydemokratyczne; cecha tych, którzy są antydemokratyczni
Wiktionary
przym. antydemokratyczny
przysł. antydemokratycznie
Wiktionary
zwalczający demokrację, występujący przeciwko demokracji (np. wystąpienia antydemokratyczne, antydemokratyczne ograniczenia reżimowe)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. sprzeciwiający się demokracji; naruszający jej zasady
Wiktionary
(1.1) Cały kraj demonstruje przeciwko antydemokratycznej polityce rządu.
Wiktionary
rzecz. antydemokratyczność ż.
Wiktionary
(1.1) niedemokratyczny, rzad. przeciwdemokratyczny
Wiktionary
1. wrogi, krytyczny stosunek do demokracji;
2. cecha czegoś sprzecznego z zasadami demokracji
SJP.pl
Antydemokratyzm – światopogląd odrzucający ideę demokracji, opierający się na przeświadczeniu, że w zróżnicowanym społeczeństwie, w którym największą część stanowią osoby niewykształcone i niezamożne, demokracja jest "dyktaturą ciemniaków". Przeciwnicy demokracji często uznają za lepsze rządy monarchiczno-absolutne albo despotyczne lub autorytarne.
Wikipedia
lek przeciwdepresyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. lek przeciwdziałający objawom depresji;
Wiktionary
(1.1) Dziurawiec jest zaliczany do łagodnie działających, ziołowych antydepresantów.
Wiktionary
przym. antydepresyjny
rzecz. depresant mrz.
Wiktionary
(1.1) tymoleptyk, lek antydepresyjny, lek przeciwdepresyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest antydepresyjne
Wiktionary
przym. antydepresyjny
przysł. antydepresyjnie
Wiktionary
stosowany przeciwko depresji, leczący depresję; przeciwdepresyjny, psychodepresyjny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) med. zwalczający objawy depresji
Wiktionary
(1.1) Połączenie terapii i pigułek antydepresyjnych może wyleczyć do jednej trzeciej tych, którzy wmawiają sobie, że są chorzy.
Wiktionary
rzecz. antydepresyjność ż., antydepresant mrz.
Wiktionary
(1.1) przeciwdepresyjny
Wiktionary
drzewo owocowe z rodziny liściokwiatowatych, występujące w tropikalnych obszarach Azji, Chinach i Australii
SJP.pl
zwalczający despotyzm, występujący przeciwko despotyzmowi
SJP.pl
antyjądro ciężkiego wodoru
SJP.pl
żartobliwie: dialog pozbawiony cech dialogu, przeciwieństwo dialogu
SJP.pl
hamujący wytwarzanie moczu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. hamujący diurezę, nadmierne wydzielanie moczu
Wiktionary
hormon powodujący zmniejszenie wydalania wody z organizmu przez nerki
SJP.pl
nieuznający dogmatów
SJP.pl
krytyczny stosunek do dogmatów, zwalczanie dogmatyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) postawa filozoficzna lub intelektualna polegająca na odrzucaniu dogmatów
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi państwu Dominika
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antydominickiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antydominickość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Dominikanie
(1.2) taki, który jest przeciwny lub wrogi zakonowi dominikanów
(1.3) taki, który jest przejawem postawy antydominikańskiej (1.1-2)
Wiktionary
rzecz. antydominikańskość ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co antydominikańskie
Wiktionary
przym. antydominikański
Wiktionary
ogólna nazwa działań, które mają zapobiegać lub zwalczać stosowanie środków dopingowych przez sportowców; kontrola antydopingowa
SJP.pl
zwalczający doping, przeciwdziałający dopingowi (w znaczeniu niedozwolonego wspomagania organizmu), np. komisja antydopingowa, kontrola antydopingowa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeznaczony do walki z dopingiem u sportowców, do wykrywania niedozwolonych środków dopingujących
Wiktionary
(1.1) Do tej grupy należą również hormony, których stosowanie w świetle przepisów antydopingowych jest zwykle zakazane.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨdɔpʲĩŋˈɡɔvɨ, AS: ãntydopʹĩŋgovy
Wiktionary
rzecz. doping mrz.
Wiktionary
utrudniający lub uniemożliwiający dostęp do określonego obszaru, najczęściej w kontekście militarnym
SJP.pl
substancja likwidująca lub antagonizująca działanie trucizny na organizm; antidotum, odtrutka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. antidotum
Wiktionary
IPA: ãnˈtɨdɔt, AS: ãntydot
Wiktionary
odtrutka; antidotum;
1. substancja likwidująca lub antagonizująca działanie trucizny na organizm; antydot;
2. w przenośni: środek mogący zaradzić czemuś
SJP.pl
współczesna odmiana dramatu (utworu scenicznego), niezachowująca tradycyjnej formy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. teatr. współczesna odmiana dramatu, w której brak tradycyjnych konwencji
Wiktionary
(1.1) Określenie „teatr absurdu” wyparło wcześniejsze, funkcjonujące wśród krytyków terminy, takie jak: antydramat, czarna literatura, awangarda paryska lat pięćdziesiątych, nowy teatr, teatr logik modalnych, dramat kreacyjny, teatr szyderczy.
Wiktionary
zapobiegający drgawkom, leczący drgawki; przeciwdrgawkowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zapobiegający rozwojowi drobnoustrojów
Wiktionary
skierowany przeciwko dronom; przeciwdronowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) służący do zwalczania dronów i obrony przed atakami z ich strony
Wiktionary
(1.1) System antydronowy od APS to interesujące rozwiązanie przydatne np. do ochrony większych systemów przeciwlotniczych czy infrastruktury krytycznej.
Wiktionary
przysł. antydronowo
Wiktionary
[czytaj: antydampingowy] przeciwdziałający sprzedaży towarów po cenach niższych od kosztów produkcji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ekon. zapobiegający, przeciwdziałający dumpingowi, niszczeniu konkurencji przez zaniżanie cen
Wiktionary
IPA: ˌãntɨdãmpʲĩŋˈɡɔvɨ, AS: ãntydãmpʹĩŋgovy
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Danii i Duńczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyduńskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyduńskość ż.
Wiktionary
zwalczający dynastię, występujący przeciwko dynastii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko dynastii, działający na szkodę dynastii
Wiktionary
przeciwdziałanie dyskryminacji i nierównemu traktowaniu
SJP.pl
przeciwdziałający dyskryminacji lub służący jej zapobieganiu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Dżibuti i Dżibutyjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antydżibutyjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antydżibutyjskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Egiptowi i Egipcjanom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyegipskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. egipcjanka ż., antyegipskość ż.
Wiktionary
niesprzyjający zachowaniu równowagi w przyrodzie
SJP.pl
przeciwdziałający eksportowi, mający za zadanie zmniejszenie eksportu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Ekwadorowi i Ekwadorczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyekwadorskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyekwadorskość ż.
Wiktionary
krótko trwająca cząstka elementarna, elektron o ładunku elektrycznym dodatnim; pozytron; pozyton
SJP.pl
przeciwdziałający elektryzowaniu się materiałów; antystatyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. zapobiegający odkładaniu się elektryczności statycznej, zapobiegający elektryzowaniu się
Wiktionary
(1.1) antystatyczny
Wiktionary
występujący przeciwko elitom
SJP.pl
postawa kwestionująca zasadność istnienia elit i ich uprzywilejowanej pozycji w społeczeństwie
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który się sprzeciwia jakiejś emancypacji
(1.2) taki, który jest przejawem sprzeciwu wobec emancypacji
Wiktionary
rzecz. antyemancypacyjność ż.
Wiktionary
przeciwdziałający emigracji - wyjeżdżaniu obywateli poza granice państwa
SJP.pl
występujący, skierowany przeciwko emigracji, emigrantom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi emigrantom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyemigranckiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyemigranckość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Zjednoczonym Emiratom Arabskim
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyemirackiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyemirackość ż.
Wiktionary
pogląd głoszący, że źródłem poznania jest rozum, a nie doświadczenie zmysłowe
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi NRD
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyenerdowskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyenerdowskość ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. substancja, która hamuje, opóźnia lub całkowicie zatrzymuje aktywność enzymu
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Erytrei i Erytrejczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyerytrejskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyerytrejskość ż., Erytrea ż.
przym. erytrejski
Wiktionary
preferujący brzydotę, przeciwstawiający się estetyzmowi
SJP.pl
estetyka sprzeczna z podstawowymi wartościami w tej dziedzinie, np. harmonią; charakterystyczna dla twórczości wielu grup awangardowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. liter. pogląd sprzeciwiający się estetyzmowi
Wiktionary
(1.1) A idąc dalej — czy na tle dotychczasowych kanonów estetyki wyrasta coś w rodzaju antyestetyki?
Wiktionary
przym. antyestetyczny
Wiktionary
(1.1) antyestetyzm
Wiktionary
wprowadzenie do utworu brzydkich elementów w celu wywołania szoku estetycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. liter. celowe łamanie kanonów piękna i harmonii w sztuce lub wypowiedzi artystycznej
Wiktionary
przym. antyestetyczny
Wiktionary
(1.1) war. antyestetyka
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Estonii i Estończykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyestońskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyestońskość ż.
Wiktionary
hamujący wydzielanie estrogenów; antyestrogenowy
SJP.pl
hamujący wydzielanie estrogenów; antyestrogenny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Etiopii i Etiopczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyetiopskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyetiopskość ż.
Wiktionary
1. występujący, skierowany przeciwko Unii Europejskiej, sprzeczny z interesem Unii Europejskiej; antyunijny;
2. wrogo nastawiony do Europy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Europie i Europejczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyeuropejskiej (1.1)
Wiktionary
(1.1) Na tych obawach robią kampanię partie antyeuropejskie – skrajna prawica i skrajna lewica.
Wiktionary
rzecz. antyeuropejskość ż.
Wiktionary
1. postawa kogoś przeciwnego Unii Europejskiej;
2. postawa kogoś wrogo nastawionego do Europy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest skierowane przeciwko Europie, sprzeczne z wartościami europejskimi
Wiktionary
(1.1) Zapewne w zachodniej Europie nastroje antyamerykańskie są wciąż bardziej powszechne niż antyeuropejskość w Stanach.
Wiktionary
przym. antyeuropejski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przeciwny ewangelii
Wiktionary
przym. ewangeliczny
Wiktionary
sprzeciwianie się ewangelii, zjawisko odwrotne do ewangelizacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przeciwieństwo ewangelizacji, działalność mająca na celu wykorzenienie zasad wiary
Wiktionary
IPA: ˌãntɨɛvãŋɡɛlʲiˈzat͡sʲja, AS: ãntyevãŋgelʹizacʹi ̯a
Wiktionary
osoba publicznie okazująca swoją niechęć wobec kogoś lub czegoś, często w sposób napastliwy
SJP.pl
kobieta publicznie okazująca swoją niechęć wobec kogoś lub czegoś, często w sposób napastliwy
SJP.pl
przeciwnik ideologii faszyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. przeciwnik faszyzmu
Wiktionary
(1.1) Wśród antyfaszystów są komuniści, socjaliści, liberałowie, konserwatyści oraz ludzie wszelkich światopoglądów i ideologii.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨfaˈʃɨsta, AS: ãntyfašysta
Wiktionary
rzecz. antyfaszyzm m.
:: fż. antyfaszystka ż.
przym. antyfaszystowski
Wiktionary
przeciwniczka ideologii faszyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. przeciwniczka faszyzmu
Wiktionary
(1.1) W Ravensbrück tylko międzynarodowa solidarność uratowała życie żonie E. Thälmanna, gdy polska antyfaszystka, starsza bloku 23, w porę dowiedziała się, że nazwisko Rosy Thälmann znajduje się na liście przeznaczonych do selekcji.
Wiktionary
rzecz. antyfaszyzm m.
:: fm. antyfaszysta m.
przym. antyfaszystowski
Wiktionary
zwalczający faszyzm, przeciwny faszyzmowi (np. działacze antyfaszystowscy, ruch antyfaszystowski)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nastawiony na walkę z faszyzmem, zwalczający faszystów
Wiktionary
(1.1) W młodości Seweryn naprawiał świat wypisując na murach antyfaszystowskie hasła.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨfaʃɨˈstɔfsʲci, AS: ãntyfašystofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. faszyzm mrz., faszołek mzw., antyfaszysta mos., antyfaszystka ż., antyfaszyzm mrz.
Wiktionary
(1.1) przeciwfaszystowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. postawa przejawiająca się otwartym sprzeciwem wobec faszyzmu;
Wiktionary
An
Wikipedia
IPA: ˌãntɨˈfaʃɨsm̥, AS: ãntyfašysm̦
Wiktionary
rzecz. faszyzm mrz., faszołek mzw., antyfaszysta m., antyfaszystka m., antyfaszystowskość ż.
przym. antyfaszystowski
Wiktionary
1. figura stylistyczna, przeciwieństwo hiperboli; zastąpienie określenia jego zaprzeczonym przeciwstawieniem; litotes, litota, meiosis;
2. warstwa wewnątrz stopu
SJP.pl
1. przeciwnik federalizmu;
2. członek grupy politycznej w USA z końca XVIII wieku, przeciwnej ratyfikacji Konstytucji Stanów Zjednoczonych z 1787 roku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. przeciwnik federalizmu
(1.2) hist. polit. członek ruchu politycznego w Stanach Zjednoczonych sprzeciwiającego się ratyfikacji konstytucji z 1789 r.
Wiktionary
(1.2) Aby uniknąć posądzeń o to, że faworyzuje któreś ze stronnictw politycznych, do rządu powołał zarówno federalistów, jak i antyfederalistów, przedstawicieli różnych regionów młodej republiki.
Wiktionary
rzecz. antyfederalizm m.
przym. antyfederalistyczny
Wiktionary
1. przeciwniczka federalizmu;
2. członkini grupy politycznej w USA z końca XVIII wieku, przeciwnej ratyfikacji Konstytucji Stanów Zjednoczonych z 1787 roku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. koncepcja ustrojowa polegająca na sprzeciwie wobec tworzenia państwa złożonego lub federalnego
(1.2) polit. ruch społeczno-polityczny opowiadający się przeciwko ustrojowi federalnemu
Wiktionary
przym. antyfederalny
rzecz. antyfederalista mos.
Wiktionary
(1.1) republikanizm
Wiktionary
mężczyzna niechętny feminizmowi lub ogólniej mężczyzna niechętny wobec kobiet i ich równouprawnienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. przeciwnik feminizmu
(1.2) mężczyzna wrogo nastawiony do kobiet
Wiktionary
rzecz. antyfeminizm mrz., feminizm mrz., feminista mos.
:: fż. antyfeministka ż.
przym. antyfeministyczny
Wiktionary
(1.2) męski szowinista, mizogin
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta sprzeciwiająca się ideom i ruchowi feministycznemu
Wiktionary
(1.1) Wśród wrogów idei wystawy byli naturalnie antyfeminiści (i antyfeministki), dla których podział ról w społeczeństwie na damskie i męskie jest niepodważalny.
Wiktionary
rzecz. antyfeminizm m.
:: fm. antyfeminista
przym. antyfeministyczny
przysł. antyfeministycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób antyfeministyczny
Wiktionary
rzecz. antyfeminizm mrz., antyfeministyczność ż., antyfeministka ż.
przym. antyfeministyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest antyfeministyczne; cecha tych, którzy są antyfeministyczni
Wiktionary
przym. antyfeministyczny
przysł. antyfeministycznie
Wiktionary
mający niechętny lub wrogi stosunek do kobiet, zwalczający równouprawnienie kobiet
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który opiera się na antyfeminizmie
Wiktionary
(1.1) Jeżeli przedstawicielka klasy średniej angażuje się w ruch antyfeministyczny poprzez zatrudnienie pani do pomocy w domu, to w takim razie przedstawiciel klasy średniej zatrudniający hydraulika dopuszcza się wyzysku i ucisku klasowego.
(1.1) To rzeczywiście tragedia, jeśli nie uda nam się znaleźć tej drugiej połówki, której wciąż bezustannie szukamy, czy tylko staromodna, antyfeministyczna gadka? A może miłość jest przereklamowana? Albo lepiej: zanadto ją upraszczamy?
(1.1) Wyjechała z mężem do Ameryki, gdzie panowały wówczas silne nastroje antyfeministyczne.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨfɛ̃mʲĩɲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: ãntyfẽmʹĩńistyčny
Wiktionary
rzecz. antyfeminizm m., antyfeminista m., antyfeministka ż., antyfeministyczność ż.
przysł. antyfeministycznie
Wiktionary
postawa niechęci wobec idei feminizmu i nieuznawanie równouprawnienia kobiet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. stanowisko sprzeciwiające się ideom i ruchowi feministycznemu
(1.2) pot. wrogi stosunek do kobiet i/lub nieakceptowanie ich równości wobec prawa
Wiktionary
Antyfeminizm – stanowisko sprzeciwiające się ideom i ruchowi feministycznemu. Antyfeminizm jest pojęciem nieostrym i istnieje wiele jego odmian.
Antyfeminizm nie jest tym samym co mizoginia czy seksizm. Mizoginia to niechęć wobec kobiet, a seksizm to ich dyskryminacja ze względu na płeć. Mogą więc istnieć bez odniesienia do feminizmu i są znacznie od niego starsze. Antyfeminizm jest natomiast sprzeciwem wobec idei i ruchu feministycznego i dlatego jego początki datowane są na epokę oświecenia.
Wikipedia
(1.1) Antyfeminizm faszyzmu, sprzeciwiający się liberalnej idei powszechnej równości ludzi, szczególnie płci, był wręcz ostentacyjny
(1.1) Również „antyfeminizm" jest jednak w języku polskim czymś pejoratywnym, jeśli w ten sposób określimy czyjeś poglądy, to jasne jest, że się z nimi nie utożsamiamy.
(1.2) Zdecydowany antyfeminizm cechuje wielu moralistów, m.in. głośnego Szymona Starowolskiego. Uzasadniając swą niechęć do kobiet powoływał się na prawa natury.
(1.2) Naukowy antyfeminizm przybrał w tekstach XV-wiecznych inkwizytorów Jakuba Sprengera i Henryka Instytora postać krańcowej nienawiści, tworząc jeden z najgorszych w historii systemów represji wobec kobiet.
Wiktionary
rzecz. antyfeminista m., antyfeministka ż.
przym. antyfeministyczny
przysł. antyfeministycznie
Wiktionary
Antyferroelektryk – dielektryk niewykazujący spontanicznej polaryzacji przy braku zewnętrznego pola elektrycznego, ale posiadający wewnętrzne uporządkowanie elektrycznych momentów dipolowych: wypadkowe momenty sąsiednich komórek elementarnych są ułożone przeciwrównolegle.
Wikipedia
Antyferromagnetyzm – właściwość magnetyczna materiału; zjawisko polegające na antyrównoległym uporządkowaniu elementarnych momentów magnetycznych w podsieciach sieci krystalicznej. Typowym przykładem pierwiastka o silnych właściwościach magnetycznych jest mangan. Antyferromagnetyzm występuje np. w CuO (znajdujących się w większości badanych nadprzewodników wysokotemperaturowych), CuMnAs oraz w MnTe.
Wikipedia
u zwierząt: substancja wydzielana przez plemniki, ułatwiająca zapłodnienie
SJP.pl
Antyfertylizyna ("anty" + gr. "fertós" ‘znośny’, "lýsis" ‘rozwiązanie’) – wydzielina występująca na powierzchni główki plemnika, która reaguje ze znajdującą się na powierzchni komórki jajowej, swoiście dopasowaną przestrzennie fertylizyną, w wyniku czego możliwe jest zapłodnienie plemnikami wyłącznie własnego gatunku.
Wikipedia
zwalczający feudalizm, występujący przeciwko feudalizmowi i feudałom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko feudalizmowi i ukształtowanym przez niego stosunkom społecznym
Wiktionary
(1.1) Żadna z powieści Mostowskiej nie zawiera charakterystycznych dla angielskiego romansu grozy akcentów antyfeudalnych.
Wiktionary
(1.1) przeciwfeudalny
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Fidżi i Fidżyjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyfidżyjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyfidżyjskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Filipinom i Filipińczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyfilipińskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyfilipińskość ż.
Wiktionary
film przeciwstawiający się tradycyjnym schematom i konwencjom sztuki filmowej
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Finlandii i Finom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyfińskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. Finka ż., antyfińskość ż.
Wiktionary
środek ochrony słuchu, zwykle w postaci zatyczek do uszu lub słuchawek ochronnych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
krótkie modlitwy śpiewane lub recytowane przez dwa chóry kolejno po jednym wersie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. w Liturgii godzin werset odmawiany przed i po psalmie czy kantyku;
(1.2) muz. w Komplecie krótka pieśń maryjna śpiewana lub odmawiana na końcu godziny kanonicznej;
(1.3) muz. w liturgii mszy świętej jeden z wersetów śpiewanych lub odmawianych na wejście, na ofiarowanie i na komunię;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Zapomnieliśmy o antyfonie na końcu kantyku.
(1.2) Po Komplecie kantor zaintonował antyfonę maryjną.
(1.3) Za śpiew antyfon na roratach odpowiada schola parafialna.
Wiktionary
rzecz. antyfonarz mrz., antyfonał mrz.
przym. antyfonalny
Wiktionary
→ antyfona
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. wykonywany jako antyfona na początku i na końcu psalmu lub kantyku
Wiktionary
(1.1) Kantor rozpoczął śpiew wersetu antyfonalnego.
Wiktionary
rzecz. antyfona ż.
Wiktionary
księga zawierająca zbiór śpiewów liturgicznych, głównie antyfon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. księga liturgiczna zawierająca antyfony
Wiktionary
Antyfonarz (z łac.średn. "antiphonarium") – księga liturgiczna Kościoła rzymskokatolickiego zawierająca zbiór antyfon (najstarszych śpiewów liturgicznych); w czasach późniejszych w skład antyfonarza weszły również śpiewy używane w liturgii poza mszą świętą.
Wikipedia
(1.1) Kantor otworzył antyfonarz i zaintonował antyfonę.
Wiktionary
rzecz. antyfona ż., antyfonał mrz.
Wiktionary
(1.1) daw. antyfonał
Wiktionary
dawniej: antyfonarz - księga zawierająca zbiór śpiewów liturgicznych, głównie antyfon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. rel. księga liturgiczna zawierająca antyfony
Wiktionary
(1.1) Na pulpicie w oratorium leżał oprawiony w skórę antyfonał z XVII wieku.
Wiktionary
rzecz. antyfonarz mrz., antyfona ż.
Wiktionary
(1.1) antyfonarz
Wiktionary
niechętny lub wrogi Francuzom, Francji
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Francji i Francuzom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyfrancuskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyfrancuskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który się sprzeciwia frankizmowi
(1.2) taki, który jest przejawem sprzeciwu wobec frankizmu
Wiktionary
rzecz. antyfrankistowskość ż.
Wiktionary
służący do zapobiegania oszustwom i wyłudzeniom
SJP.pl
figura retoryczna polegająca na ironicznym użyciu wyrazu, zmieniającym jego sens na przeciwny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. jęz. środek stylistyczny, polegający na ironicznej zmianie znaczenia wyrazu na przeciwny (np. ale jesteś mądry = jesteś głupi) bądź też na użyciu zaprzeczonego antonimu zamiast nazwania wprost jakiejś cechy (np. niepiękny = brzydki)
Wiktionary
zapobiegający tarciu, powodujący zmniejszenie tarcia; przeciwcierny
SJP.pl
gra przecząca zasadom dobrego futbolu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko przemysłowi futrzarskiemu, wrogi produkcji i noszeniu naturalnych futer przez ludzi
Wiktionary
(1.1) Dołączyła do innych znanych i pięknych kobiet, które wspierają kampanie antyfutrzarskie (…).
Wiktionary
IPA: ˌãntɨfuˈṭʃarsʲci, AS: ãntyfuṭšarsʹḱi
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Gabonowi i Gabończykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antygabońskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antygabońskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Gambii i Gambijczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antygambijskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antygambijskość ż.
Wiktionary
przeznaczony do walki z gangami
SJP.pl
mechanizm zapobiegający nadmiernemu zużyciu sprzęgła
SJP.pl
skierowany przeciwko gejom, nastawiony przeciw homoseksualizmowi
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przeciwny gejom, zwalczający gejów
Wiktionary
rzecz. gej mos., gejostwo n.
Wiktionary
wielocząsteczkowa substancja wywołująca powstanie (wytwarzanie) przeciwciał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową;
Wiktionary
Antygen (źródłosłów niejasny: ἀντί "anti", przeciw, γένος "genos", ród, rodzaj; przytaczane także antigen = "antibody generator", generator przeciwciał) – substancja, która wykazuje antygenowość (właściwość wiązania się ze swoistymi przeciwciałami) oraz immunogenność (właściwość wywołania przeciw sobie odpowiedzi odpornościowej), przy czym znane są antygeny, tzw. hapteny, które stają się immunogenne dopiero po związaniu się z nośnikiem.
Wikipedia
(1.1) W badanych błonach erytrocytów występują antygeny dwóch rodzajów.
Wiktionary
IPA: ãnˈtɨɡɛ̃n, AS: ãntygẽn
Wiktionary
przym. antygenowy
przysł. antygenowo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób antygenowy
Wiktionary
rzecz. antygen mrz.
przym. antygenowy
Wiktionary
→ antygen
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z antygenem, dotyczący antygenów
Wiktionary
rzecz. antygen mrz.
przysł. antygenowo
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Ghanie i Ghańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyghańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyghańskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Gibraltarowi i Gibraltarczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antygibraltarskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antygibraltarskość ż.
Wiktionary
członek ruchu antyglobalistycznego; alterglobalista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. ktoś, kto sprzeciwia się globalizacji
Wiktionary
rzecz. antyglobalizm mrz.
:: fż. antyglobalistka ż.
przym. antyglobalistyczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. kobieta sprzeciwiająca się globalizacji
Wiktionary
rzecz. antyglobalizacja ż., antyglobalizm mrz.
:: fm. antyglobalista mos.
przym. antyglobalistyczny
Wiktionary
przeciwny globalizacji, mający na celu jej zahamowanie; alterglobalistyczny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który się sprzeciwia globalizmowi
(1.2) taki, który jest przejawem sprzeciwu wobec globalizmu
Wiktionary
rzecz. antyglobalistka ż., antyglobalista mos., antyglobalizm mrz., antyglobalistyczność ż.
Wiktionary
ideologia przeciwna globalizacji, mająca na celu jej zahamowanie
SJP.pl
ruch społeczno-polityczny sprzeciwiający się korzyściom płynącym z procesów globalizacji; alterglobalizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. pogląd lub postawa sprzeciwiająca się globalizmowi
Wiktionary
Antyglobalizm (również ruch antyglobalizacyjny) – ruch społeczny krytycznie nastawiony do globalizacji. Ruch ten jest powszechnie nazywany również ruchem na rzecz globalnej sprawiedliwości, ruchem alterglobalizacyjnym, ruchem antyglobalistycznym, ruchem antykorporacyjnym na rzecz globalizacji lub ruchem przeciwko neoliberalnej globalizacji. Istnieje wiele definicji ruchu antyglobalizacyjnego.
Wikipedia
rzecz. antyglobalista mos., antyglobalistka ż.
przym. antyglobalistyczny
przysł. antyglobalistycznie
Wiktionary
mit. gr. córka Edypa i Jokasty
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
minerał barwy zielonej, odmiana serpentynu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy serpentynów;
Wiktionary
Antygoryt – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy serpentynów. Należy do minerałów pospolitych i szeroko rozpowszechnionych.
Nazwa wywodzi się od "Antigoro" (nazwa doliny we włoskim Piemoncie) – miejsca pozyskiwania czystego antygorytu. Znane w gemmologii odmiany: "bowenit" i "williamsyt".
Wikipedia
przym. antygorytowy
Wiktionary
opozycyjne zestawienie stopniowania wzmacniającego i osłabiającego cechy, np. "Atak wroga był coraz silniejszy, gwałtowniejszy, a garstka obrońców malała, słabła."; antyklimaks
SJP.pl
Antygradacja (antyklimaks, gradacja opadająca) – figura retoryczna, odmiana gradacji, w której składniki uszeregowane są w taki sposób, że ich wartość znaczeniowa lub emocjonalna stopniowo maleje.
Termin odnosi się także do nieoczekiwanego obniżenia tonu, przejścia od podniosłości do trywialności, pospolitości.
Wikipedia
1. preparat do pokrywania powierzchni obiektów umożliwiający łatwe usunięcie z nich napisów i rysunków;
2. umożliwiający łatwe usunięcie napisów i rysunków z powierzchni obiektów; antygraffitowy
SJP.pl
umożliwiający łatwe usunięcie napisów i rysunków z powierzchni obiektów; antygraffiti
SJP.pl
przeciwdziałający grawitacji
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Grecji i Grekom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antygreckiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. Grecja ż., antygreckość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Grenadzie i Grenadyjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antygrenadyjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antygrenadyjskość ż.
Wiktionary
zabezpieczający przed uderzeniem pioruna
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Gruzji i Gruzinom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antygruzińskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antygruzińskość ż.
Wiktionary
zwalczający grypę, zapobiegający grypie; przeciwgrypowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. przeciwgrypowy.
Wiktionary
(1.1) przeciwgrypowy
Wiktionary
zapobiegający grzybicy; antygrzybiczy, przeciwgrzybiczny, przeciwgrzybiczy
SJP.pl
zapobiegający grzybicy; antygrzybiczny, przeciwgrzybiczny, przeciwgrzybiczy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Guamowi i Guamczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyguamskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyguamskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Gujanie i Gujańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antygujańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antygujańskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Gwatemali i Gwatemalczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antygwatemalskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antygwatemalskość ż.
Wiktionary
potocznie: damska odzież mająca na celu odstraszenie potencjalnego gwałciciela
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Gwinei i Gwinejczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antygwinejskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antygwinejskość ż.
Wiktionary
skierowany przeciwko Habsburgom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Haiti i Haitańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyhaitańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyhaitańskość ż.
Wiktionary
osoba zabezpieczająca sieci, systemy komputerowe itp. przed włamaniem
SJP.pl
zabezpieczający przed atakami hakerów
SJP.pl
działający przeciwko hazardowi
SJP.pl
przeciwhałasowy;
1. zmniejszający, likwidujący hałas; przeciwakustyczny, antyakustyczny, przeciwdźwiękowy;
2. mający na celu walkę z hałasem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeznaczony do zmniejszania hałasu; chroniący przed hałasem
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Indiom i Hindusom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyhinduskiej (1.1)
Wiktionary
(1.1) Zyskał też sympatię za swój sprzeciw wobec antyhinduskiej polityki imigracyjnej władz Południowej Afryki.
Wiktionary
rzecz. Indus mos./mrz., antyhinduskość ż., antyindyjskość ż.
przym. antyindyjski
Wiktionary
potocznie: lek antyhistaminowy
SJP.pl
zapobiegający przedostawaniu się histaminy z krwi do tkanek; przeciwhistaminowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. zob. przeciwhistaminowy.
Wiktionary
rzecz. histamina ż.
Wiktionary
(1.1) przeciwhistaminowy
Wiktionary
niechętny lub wrogi Hiszpanii, Hiszpanom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Hiszpanii i Hiszpanom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyhiszpańskiej (1.1)
Wiktionary
(1.2) Amerykańska prasa, tzw. żółta, czyli brukowa, wszczęła gwałtowną kampanię antyhiszpańską.
Wiktionary
rzecz. antyhiszpańskość ż.
Wiktionary
przeciwnik polityki Adolfa Hitlera
SJP.pl
przeciwny hitleryzmowi, zwalczający hitleryzm (np. koalicja antyhitlerowska)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi hitleryzmowi i hitlerowcom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyhitlerowskiej (1.1)
Wiktionary
(1.2) Polska dla Polaków – jak to pogodzić z postawą obcoplemieńca, który po opuszczeniu getta działał w konspiracji, pisał antyhitlerowskie satyry, przeszedł przez obozy i łagrową poniewierkę, by wreszcie po andersowskim epizodzie znaleźć się w Londynie.
Wiktionary
rzecz. antyhitlerowiec m., antyhitlerowskość ż.
przym. hitlerowski
Wiktionary
wrogie nastawienie do hitleryzmu, zwalczanie hitleryzmu
SJP.pl
niechętny lub wrogi Holandii, Holendrom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Holandii i Holendrom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyholenderskiej (1.1)
Wiktionary
(1.1) – Z tego, co wiem, to do dzisiaj Holendrzy kupili ośmiokrotnie więcej ziemi w Polsce niż Niemcy. A nieznany mi jest antyholenderski ruch w Polsce!
(1.1) W latach 1943-49 aktywnie uczestniczył w antyholenderskim ruchu oporu.
Wiktionary
rzecz. antyholenderskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Hondurasowi i Honduranom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyhonduraskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyhonduraskość ż.
Wiktionary
substancja blokująca lub znosząca działanie hormonów
SJP.pl
wrogi prądom humanistycznym
SJP.pl
sprzeczny z zasadami humanitaryzmu; nieludzki, okrutny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeciwny, wrogi zasadom humanitarnym
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. stanowisko filozoficzne lub światopoglądowe odrzucające centralną rolę człowieka oraz jego wyjątkową wartość jako punktu odniesienia
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko imigracji lub imigrantom
Wiktionary
(1.1) (…) jak patrzę na scenę polityczną wielu państw, w których imigranci stanowią duży odsetek, mam wrażenie, że dziś wygrywa się wybory tylko i wyłącznie na antyimigracyjnej retoryce.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨjĩmʲiɡraˈt͡sɨjnɨ, AS: ãntyi ̯ĩmʹigracyi ̯ny
Wiktionary
przym. antyimigrancki
Wiktionary
(1.1) antyimigrancki
Wiktionary
występujący, skierowany przeciwko imigracji, imigrantom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko imigrantom, wrogi imigrantom
Wiktionary
przym. antyimigracyjny
Wiktionary
(1.1) antyimigracyjny
Wiktionary
walczący z imperializmem, wrogi imperializmowi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nastawiony na walkę z imperializmem, zwalczający imperialistów
Wiktionary
(1.1) Moskwa widziała w Hawanie sojusznika antyimperialistycznego i klasowego.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨjĩmpɛrʲjalʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: ãntyi ̯ĩmperʹi ̯alʹistyčny
Wiktionary
rzecz. antyimperialista m., antyimperializm m.
Wiktionary
kierunek w polityce przeciwstawiający się imperializmowi
SJP.pl
Antyimperializm – idea sprzeciwiająca się imperializmowi, kolonializmowi, imperiom kolonialnym i ich dążeniom do hegemonii oraz ich ekspansji terytorialnej poza swoje ustalone granice. Do idei antyimperializmu odwoływały się głównie ruchy nacjonalistyczne oraz komunistyczne.
Wikipedia
1. zabezpieczający przed implozją;
2. zabezpieczony przed implozją
SJP.pl
Antyimport – polityka handlu zagranicznego polegająca na ograniczaniu przywozu z zagranicy towarów, które na większą skalę mogą być wytwarzane w kraju, nazywana również polityką ograniczonej autarkii.
Do końca lat 80. XX wieku polityka antyimportowa stosowana była także w krajach o gospodarce centralnie sterowanej, w tym w Polsce.
Wikipedia
przeciwdziałający importowi, zwłaszcza przewyższającemu eksport (np. antyimportowe regulacje rządu)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający na celu zmniejszanie lub zlikwidowanie importu, przeciwdziałający importowi
Wiktionary
(1.1) PSL bił się też z SLD o podatek antyimportowy, którym chciał chronić polskich producentów przed zagraniczną konkurencją, która w opinii chłopskich działaczy z zasady była nieuczciwa.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨjĩmpɔrˈtɔvɨ, AS: ãntyi ̯ĩmportovy
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Indianom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyindiańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyindiańskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Indonezji i Indonezyjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyindonezyjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyindonezyjskość ż., Indonezja ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Indiom i Hindusom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyindyjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. Indus mos./mrz., antyindyjskość ż., antyhinduskość ż.
przym. antyhinduski, indyjski
Wiktionary
(1.1) antyhinduski
Wiktionary
sprzeciwianie się poczuciu niezależności i odrębności osobistej
SJP.pl
przeciwdziałający, zapobiegający inflacji; przeciwinflacyjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający na celu zmniejszenie lub przeciwdziałanie inflacji
Wiktionary
IPA: ˌãntɨjĩnflaˈt͡sɨjnɨ, AS: ãntyi ̯ĩnflacyi ̯ny
Wiktionary
Antyintelektualizm – termin oznaczający sprzeciw wobec intelektualizmu albo postawę wrogą wobec intelektualistów i ich roli w społeczeństwie. Antyintelektualista jest więc przeciwieństwem tak zwanych „jajogłowych” rozumianych jako naukowcy, historycy i filozofowie oraz racjonaliści i empirycy. Według Hofstadtera można wyróżnić trzy typy antyintelektualizmu: antyracjonalizm religijny, populistyczny antyelitaryzm i bezrefleksyjny instrumentalizm.
Wikipedia
wyrażający sprzeciw wobec wartości poznania intelektualnego; występujący przeciwko intelektualistom
SJP.pl
występujący przeciwko inteligencji; przeciwny inteligencji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nastawiony wrogo do inteligencji jako warstwy społecznej
Wiktionary
(1.1) Wzniecona przez partię pomarcowa kampania antysemicka i antyinteligencka pobudziła polityczną świadomość inteligencji i stała się punktem odniesienia jej politycznych poglądów i preferencji.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨjĩntɛlʲiˈɡɛ̃nt͡sʲci, AS: ãntyi ̯ĩntelʹigẽncʹḱi
Wiktionary
1. ograniczający korzystanie z internetu;
2. niechętny do korzystania z internetu
SJP.pl
niechętny lub wrogi Irakowi, Irakijczykom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Irakowi i Irakijczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyirackiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyirackość ż.
Wiktionary
przeciwstawiający się Iranowi lub Irańczykom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Iranowi i Irańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyirańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyirańskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Irlandii i Irlandczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyirlandzkiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyirlandzkość ż.
Wiktionary
specyficzna forma wypowiedzi, pozorna ironia wykazująca w rzeczywistości bezsensowność lub szkodliwość czegoś
SJP.pl
występujący, skierowany przeciwko islamowi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko islamowi, niechętny wobec islamu
Wiktionary
przym. islamski
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Islandii i Islandczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyislandzkiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyislandzkość ż., Islandia ż.
Wiktionary
niechęć lub wrogość wobec Izraela
SJP.pl
niechętny lub wrogi Izraelowi, Izraelczykom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko Izraelowi, niechętny wobec Izraela
Wiktionary
(1.1) Komunistyczne władze prowadziły politykę antyizraelską, a może i antysemicką.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨjizraˈɛlsʲci, AS: ãntyi ̯izraelsʹḱi
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przeciwny jakobinom, zwalczający jakobinów
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Jamajce i Jamajczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyjamajskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyjamajskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Japonii i Japończykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyjapońskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyjapońskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Jemenowi i Jemeńczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyjemeńskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyjemeńskość ż., Jemen mrz.
Wiktionary
występujący, skierowany przeciwko jezuitom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Jordanii i Jordańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyjordańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyjordańskość ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko judaizmowi
Wiktionary
IPA: ˌãntɨjudajiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: ãntyi ̯udai ̯istyčny
Wiktionary
wrogie nastawienie wobec Żydów, mające źródło w błędnej interpretacji Nowego Testamentu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Jugosławii i Jugosłowianom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyjugosłowiańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyjugosłowiańskość ż.
Wiktionary
w fizyce: jądro zbudowane z antyprotonów i antyneutronów
SJP.pl
skierowany przeciw wytwarzaniu i stosowaniu broni jądrowej; antyatomowy, przeciwatomowy, przeciwjądrowy, antynuklearny
SJP.pl
1. świat starożytnej Grecji i Rzymu;
2. okres historyczny od początku czasów historycznych do przełomu IV i V wieku naszej ery (przyjmuje się rok 476 jako jego kres); starożytność;
3. stary, zabytkowy przedmiot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) hist. świat starożytnej kultury grecko-łacińskiej;
(1.2) pot. przedmiot stary, zabytkowy
(1.3) przen. człowiek staroświecki, dawnej daty
(1.4) łódź. stary człowiek
(1.5) uczn. rodzic
(1.6) uczn. nauczyciel (zwłaszcza starej daty)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zawsze interesował mnie świat antyku.
(1.2) W jego mieszkaniu jest dużo pięknych antyków.
(1.4) Nie chce mi się iść na te imieniny, same antyki tam będą siedzieć.
Wiktionary
IPA: ˈãntɨk, AS: ãntyk
Wiktionary
rzecz. antykizowanie n., antyczność
przym. antyczny
Wiktionary
(1.1) starożytność
(1.2) staroć, zabytek
Wiktionary
w językoznawstwie: intonacja rosnąca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. intonacja rosnąca, tj. przebieg melodii wypowiedzi, w którym ton głosu podnosi się ku końcowi zdania lub wyrażenia
Wiktionary
(1.1) ton wznoszący
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Kambodży i Kambodżanom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antykambodżańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antykambodżańskość ż.
Wiktionary
komnata poprzedzająca sypialnię lub pokój paradny, pełniąca funkcję poczekalni dla dworzan i służby w pałacach królewskich i magnackich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. rodzaj formalnego przedpokoju, poczekalni poprzedzającego reprezentacyjne wnętrze, salon
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) antyszambr
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Kamerunowi i Kameruńczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antykameruńskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antykameruńskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Kanadzie i Kanadyjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antykanadyjskiej (1.1)
Wiktionary
(1.1) Równie dobrze można by papieża oskarżyć, że jest antyrosyjski czy antyukraiński albo antyamerykański czy antykanadyjski. Czego się nie robi, by pognębić papieża „lewaka”.
Wiktionary
rzecz. kanadystyka ż., kanadyjka ż., Kanada ż., antykanadyjskość ż.
Wiktionary
kandydat strony przeciwnej rywalizujący w ubieganiu się o to samo stanowisko
SJP.pl
przeciwnik kapitalizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przeciwnik kapitalizmu
Wiktionary
rzecz. antykapitalizm mrz.
:: fż. antykapitalistka ż.
przym. antykapitalistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: antykapitalista
Wiktionary
IPA: ˌãntɨkapʲitaˈlʲistka, AS: ãntykapʹitalʹistka
Wiktionary
rzecz.
:: fm. antykapitalista m.
przym. antykapitalistyczny
Wiktionary
zwalczający kapitalizm, wrogi kapitalizmowi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wrogi wobec kapitalizmu
Wiktionary
rzecz. antykapitalizm mrz., antykapitalista m., antykapitalistka ż.
Wiktionary
(1.1) rzad. przeciwkapitalistyczny
Wiktionary
sprzeciw wobec kapitalizmu
SJP.pl
Ta strona dotyczy ruchu politycznego przeciwnego kapitalizmowi. Zobacz też: krytyka kapitalizmu.Antykapitalizm – termin oznaczający sprzeciw wobec kapitalizmu. Ściślej, odnosi się do osób i organizacji zabiegających o zastąpienie go innym systemem. Pojęcie antykapitalizmu związane jest z wieloma ideologiami bądź ruchami, nierzadko walczących również między sobą. Pewne postawy ideologiczne dążą jedynie do częściowego zniesienia kapitalizmu, inne do jego całkowitej likwidacji.
Wikipedia
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Katalonii i Katalończykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antykatalońskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antykatalońskość ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. med. przeciwdziałający katarowi lub go łagodzący
Wiktionary
(1.1) Sporo ludzi wierzy, zdaje się, że antykataralne i antygrypowe tampony, które tak często widuje się na nosach tokijczyków, to rodzaj masek przeciwgazowych.
Wiktionary
przysł. antykataralnie
Wiktionary
(1.1) przeciwkatarowy, przeciwkataralny
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Katarowi i Katarczykom
(1.2) taki, który jest przeciwny lub wrogi katarom
(1.3) taki, który jest przejawem postawy antykatarskiej (1.1-2)
Wiktionary
rzecz. antykatarskość ż.
Wiktionary
anoda w lampie rentgenowskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) elektr. elektroda, na którą padają elektrony emitowane z katody, miejsce ich hamowania i powstawania promieniowania (np. rentgenowskiego)
Wiktionary
przeciwny katolicyzmowi, zwalczający katolicyzm (np. antykatolickie wystąpienia, antykatolickie wydawnictwo)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wrogi katolicyzmowi, skierowany przeciwko katolicyzmowi
Wiktionary
IPA: ˌãntɨkatɔˈlʲit͡sʲci, AS: ãntykatolʹicʹḱi
Wiktionary
rzecz. antykatolicyzm m., antykatolik m.
Wiktionary
(1.1) przeciwkatolicki
Wiktionary
postawa niechęci wobec katolicyzmu
SJP.pl
Antykatolicyzm – ogólne pojęcie obejmujące wrogość lub uprzedzenia skierowane przeciwko chrześcijaństwu katolickiemu, a szczególnie przeciwko Kościołowi katolickiemu, jego duchowieństwu i jego zwolennikom. Termin odnosi się również do prześladowań religijnych katolików.
Wikipedia
kawiarnia, w której płaci się wyłącznie za spędzany w niej czas
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Kazachstanowi i Kazachom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antykazachskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antykazachskość ż.
przym. kazachstański
Wiktionary
przeciwdziałający porwaniom
SJP.pl
nurt w kinematografii, będący zaprzeczeniem kina tradycyjnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kierunek w kinematografii stanowiący zaprzeczenie kina tradycyjnego
Wiktionary
(1.1) Jestem zażenowana i chcę jak najszybciej o tym antykinie zapomnieć.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨˈcĩnɔ, AS: ãntyḱĩno
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Kirgistanowi i Kirgizom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antykirgiskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antykirgiskość ż.
przym. kirgistański
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Kiribati i Kiribatyjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antykiribackiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antykiribackość ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. naśladowanie stylu dzieł antycznych
Wiktionary
rzecz. antyk m., antyczność ż.
czas. antykizować
przym. antyczny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) szt. nadawać czemuś charakter antyczny; stylizować na starożytność
Wiktionary
rzecz. antykizowanie n.
Wiktionary
postawa niechęci wobec kleru, występowanie przeciwko odgrywaniu przez duchowieństwo znaczącej roli w życiu społecznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ideologia społeczno-polityczna przeciwstawiająca się klerykalizmowi, krytyczna wobec autorytetu lub władzy kleru i duchowieństwa w przestrzeni publicznej (poza miejscami kultu);
Wiktionary
Antyklerykalizm (od „anty” i gr. klerikos, „mający władzę religijną”) – ideologia społeczno-polityczna i postawa życiowa wyrażająca się w niechętnym lub wrogim stosunku do udziału kleru w życiu społecznym i politycznym. Antyklerykalizm często mylnie utożsamiany jest z ateizmem.
Wikipedia
(1.1) Antyklerykalizm często mylnie utożsamiany jest z ateizmem.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨklɛrɨˈkalʲism̥, AS: ãntyklerykalʹism̦
Wiktionary
rzecz. antyklerykalność ż., antyklerykał m., antyklerykałka ż.
przym. antyklerykalny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest antyklerykalne; cecha tych, którzy są antyklerykalni
Wiktionary
rzecz. antyklerykalizm m., antyklerykał m.
przym. antyklerykalny
przysł. antyklerykalnie
Wiktionary
zwalczający kler, występujący przeciwko klerowi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. przeciwstawiający się władzy kleru i jego udziałowi w życiu społeczno-politycznym
Wiktionary
IPA: ˌãntɨklɛrɨˈkalnɨ, AS: ãntyklerykalny
Wiktionary
rzecz. antyklerykalizm m., antyklerykał m., antyklerykalność ż.
Wiktionary
ktoś przeciwny klerowi; zwolennik antyklerykalizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przeciwnik klerykalizmu, zwolennik antyklerykalizmu
Wiktionary
(1.1) Oczywiście, antyklerykałowie i niewierzący to nie są zbiory tożsame. Są wierzący antyklerykałowie i niewierzący, którzy nie przejawiają wrogich uczuć do Kościoła.
Wiktionary
rzecz. antyklerykalność ż., antyklerykalizm m.
:: fż. antyklerykałka ż.
przym. antyklerykalny
przysł. antyklerykalnie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przeciwniczka klerykalizmu
Wiktionary
(1.1) Opowiadanie to dotknęło Michalinę z Dziekońskich Zaleską, zwaną w Grodnie „hrabiną", tę samą panią Zaleską, w której salonie pani Orzeszkowa, rozwódka i antyklerykałka, pozytywistka i demokratka, nieraz była krytykowana i potępiana (…).
(1.1) Pewna dziennikarka, antyklerykałka i „permisywistka", pojechała do pewnego miasta, by sprawdzić pogłoskę, że zakonnice załatwiają nielegalne adopcje zagraniczne.
Wiktionary
rzecz. antyklerykalizm m.
:: fm. antyklerykał m.
Wiktionary
chroniący przed kleszczami; przeciwkleszczowy
SJP.pl
opozycyjne zestawienie stopniowania wzmacniającego i osłabiającego cechy, np. "Atak wroga był coraz silniejszy, gwałtowniejszy, a garstka obrońców malała, słabła."; antygradacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zabieg stylistyczny polegający na nagłym osłabieniu napięcia lub znaczenia wypowiedzi po wcześniejszym stopniowym jego wzmacnianiu; rozczarowujące zakończenie
Wiktionary
(1.1) antygradacja
Wiktionary
wypukły fałd skalny, którego część centralna zbudowana jest ze skał starszych niż boczne skrzydła; siodło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. wypukły fragment fałdu skalnego, w którym najstarsze warstwy znajdują się w centrum fałdu
Wiktionary
Antyklina, siodło (gr. "anti" – przeciw i "klinein" – nachylać) – w geologii wypukły fałd, którego wnętrze zbudowane jest ze skał starszych, na zewnątrz zaś (na tzw. "skrzydłach") występują skały coraz młodsze. Proste normalne w stosunku do płaszczyzn odpowiadających poszczególnym warstwom skalnym tworzą w antyklinie wiązkę rozbieżną.
Wikipedia
przym. antyklinalny
Wiktionary
(1.1) siodło
Wiktionary
przymiotnik od: antyklina
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący anykliny
Wiktionary
rzecz. antyklina ż.
Wiktionary
rozległy zespół fałdów wypiętrzony względem otoczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geol. wielkie, złożone wypiętrzenie warstw skalnych zbudowane z wielu mniejszych fałdów
Wiktionary
Antyklinorium − rozległy zespół fałdów, których obwiednia, przynajmniej górna, jest wypukła ku górze, przeciwieństwo synklinorium.
W Polsce uważa się za antyklinorium m.in. cały element wypukły biegnący przez obszar kraju z północnego zachodu na południowy wschód − antyklinorium środkowopolskie, lub tylko jego południowy odcinek − antyklinorium świętokrzyskie i antyklinorium dolnego Sanu.
Wikipedia
substancja hamująca proces krzepnięcia krwi, w medycynie używana jako lek; lek przeciwzakrzepowy; lek przeciwkrzepliwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. środek zmniejszający krzepliwość krwi;
Wiktionary
(1.1) Lekarz i chory mają jedną z 3 możliwości: kontynuować leczenie doustnym antykoagulantem, zatrzymać terapię na okres okołozabiegowy lub zatrzymać leczenie doustnym antykoagulantem, stosując jednocześnie leczenie pomostowe heparyną niefrakcjonowaną lub drobnocząsteczkową.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨkɔaˈɡulãnt, AS: ãntykoagulãnt
Wiktionary
rzecz. antykoagulacja ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest antykobiece; cecha tych, którzy są antykobiecy
Wiktionary
przym. antykobiecy
przysł. antykobieco
Wiktionary
wrogi wobec kobiet, skierowany przeciw kobietom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko kobietom, wrogi wobec nich
Wiktionary
IPA: ˌãntɨkɔˈbʲjɛt͡sɨ, AS: ãntykobʹi ̯ecy
Wiktionary
rzecz. antykobiecość ż.
Wiktionary
(1.1) antyfeministyczny
Wiktionary
trzy nukleotydy w tRNA parujące z mRNA w czasie translacji
SJP.pl
Antykodon – sekwencja trzech kolejnych nukleotydów, występujących w pozycji 34–36, w cząsteczce tRNA, których zasady są komplementarne do zasad kodonu danego aminokwasu na mRNA. Bierze udział w translacji, zachodzącej na rybosomach, podczas której przyłącza się do komplementarnej trójki zasad w mRNA (zgodnie z kodem genetycznym) wraz ze znajdującym się na przeciwnym końcu cząsteczki tRNA aminokwasem.
Wikipedia
pogląd etyczny zakładający nieistnienie obiektywnych wartości etycznych i moralnych, uznający je za wynikające z jednostkowego bądź zbiorowego przeświadczenia; akognitywizm, nonkognitywizm
SJP.pl
zapobiegający kolizji pojazdów; przeciwkolizyjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. mający zmniejszyć prawdopodobieństwo zajścia kolizji (zwłaszcza między pojazdami)
Wiktionary
(1.1) przeciwzderzeniowy
Wiktionary
zapobiegający lub przeciwdziałający kolce; przeciwkolkowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeciwny kolonializmowi
Wiktionary
(1.1) antykolonialny
Wiktionary
ideologia i ruch mający na celu zniesienie kolonializmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. ideologia, ruch społeczny i postawa polityczna sprzeciwiająca się kolonializmowi; sprzeciw wobec podbojów, dominacji i wykorzystywania ludności rdzennej przez obce państwa
Wiktionary
przym. antykolonialny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest antykolonialne; cecha tych, którzy są antykolonialni
Wiktionary
przym. antykolonialny
przysł. antykolonialnie
Wiktionary
przeciwny kolonializmowi, dążący do jego likwidacji (np. ruch antykolonialny, wystąpienia antykolonialne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeciwny kolonializmowi
Wiktionary
(1.1) Komuniści zawsze głosili, że chcą poprawy sytuacji społecznej ludzi biednych, wysuwali hasła antykolonialne i antysyjonistyczne.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨkɔlɔ̃ˈɲalnɨ, AS: ãntykolõńalny
Wiktionary
rzecz. antykolonializm m., antykolonialność ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Kolumbii i Kolumbijczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antykolumbijskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antykolumbijskość ż.
Wiktionary
żartobliwie: przesadny kult antyku (kultury i sztuki starożytnej)
SJP.pl
stosowany w celu odstraszania komarów; przeciwkomarowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. wrogi Kominternowi, zwalczający Komintern
Wiktionary
rzecz. Komintern mrz.
przym. kominternowski, prokominternowski
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Komorom i Komoryjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antykomoryjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antykomoryjskość ż.
Wiktionary
osoba przeciwna komunizmowi, zwalczająca komunizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. przeciwnik komunizmu, osoba zwalczająca komunizm
Wiktionary
(1.1) Mój dziadek był antykomunistą, działał w PRL-u w opozycji demokratycznej.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨkɔ̃mũˈɲista, AS: ãntykõmũńista
Wiktionary
rzecz. antykomunizm m.
:: fż. antykomunistka ż.
przym. antykomunistyczny
przysł. antykomunistycznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. przeciwniczka komunizmu, kobieta zwalczająca komunizm
Wiktionary
IPA: ˌãntɨkɔ̃mũˈɲistka, AS: ãntykõmũńistka
Wiktionary
rzecz. antykomunizm m.
:: fm. antykomunista m.
przym. antykomunistyczny
przysł. antykomunistycznie
Wiktionary
zwalczający komunizm, występujący przeciwko komunizmowi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. skierowany przeciwko komunizmowi, wrogo do niego nastawiony, związany z antykomunizmem
Wiktionary
(1.1) Antykomunistyczna opozycja w Polsce działała przez cały okres istnienia PRL.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨkɔ̃mũɲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: ãntykõmũńistyčny
Wiktionary
rzecz. antykomunizm m., antykomunista m., antykomunistka ż.
przysł. antykomunistycznie
Wiktionary
(1.1) rzad. przeciwkomunistyczny
Wiktionary
ideologia i ruch przeciwny komunizmowi, zwalczający komunizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. wroga postawa wobec komunizmu
Wiktionary
An
Wikipedia
IPA: ˌãntɨkɔ̃ˈmũɲism̥, AS: ãntykõmũńism̦
Wiktionary
rzecz. antykomunista m., antykomunistka ż., antykomunistyczność ż.
przym. antykomunistyczny
przysł. antykomunistycznie
Wiktionary
(1.1) antybolszewizm
Wiktionary
operator w fizyce kwantowej
SJP.pl
działający przeciwko koncentracji czegoś
SJP.pl
zapobieganie zajściu w ciążę; także: środki i metody temu służące
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. seks. działania zapobiegające zapłodnieniu
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Stosowanie antykoncepcji ma na celu zapobieganie niechcianej ciąży z powodów wiekowych, ekonomicznych, zdrowotnych, genetycznych lub światopoglądowych.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨkɔ̃nˈt͡sɛpt͡sʲja, AS: ãntykõncepcʹi ̯a
Wiktionary
przym. antykoncepcyjny
Wiktionary
(1.1) rzad. kontracepcja
Wiktionary
zapobiegający zajściu w ciążę; przeciwciążowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. farm. zapobiegający zajściu w ciążę
Wiktionary
(1.1) Bo inną sprawą jest aborcja, inną środki antykoncepcyjne, a jeszcze inną kwestia celibatu księży.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨkɔ̃nt͡sɛpˈt͡sɨjnɨ, AS: ãntykõncepcyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. antykoncepcja ż.
Wiktionary
(1.1) przeciwciążowy
Wiktionary
osoba sprzeciwiająca się postawie społecznej nakazującej bezkrytyczne akceptowanie ogólnie przyjętych norm i wzorów postępowania
SJP.pl
postawa społeczna nakazująca kwestionowanie ogólnie przyjętych norm i wzorów postępowania, radykalna forma nonkonformizmu
SJP.pl
Antykonformizm – postawa społeczna, charakteryzująca się bezkrytycznym odrzucaniem ogólnie przyjętych reguł i wzorów postępowania. Stoi w opozycji do konformizmu i jest bezrefleksyjną formą nonkonformizmu. Antykonformizm może być rozumiany jako specyficzna forma konformizmu – dana osoba również jest pod wpływem grupy i nacisku grupy, nie jest niezależna. Niezależność rozumiana jest jako nonkonformizm.
Wikipedia
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który sprzeciwia się politycznemu konserwatyzmowi
(1.2) taki, który jest przejawem sprzeciwu wobec konserwatyzmu
Wiktionary
rzecz. antykonserwatywność ż.
Wiktionary
wymierzony przeciw konstytucji, dążący do obalenia konstytucji; przeciwkonstytucyjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sprzeczny z konstytucją
Wiktionary
(1.1) Tak, decyzja sądu okazała się antykonstytucyjna.
Wiktionary
niesprzyjający konsumentom
SJP.pl
sprzeciw wobec nadmiernej konsumpcji i materializmu
SJP.pl
sprzeciwiający się spożywaniu lub użytkowaniu czegoś
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do antykonsumpcjonizmu, związany z antykonsumpcjonizmem
Wiktionary
(1.1) Moi kochani, freeganizm jest antykonsumpcyjnym stylem życia.
Wiktionary
rzecz. antykonsumpcjonizm mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przeciwny kopernikanizmowi
Wiktionary
przym. kopernikowski
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Korei i Koreańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antykoreańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antykoreańskość ż.
Wiktionary
Antykorodal (anticorodal) – antykorozyjny stop glinu z dodatkami krzemu, magnezu, manganu lub tytanu. Przykładowy skład chemiczny (97% Al, 1% Mg, 1% Mn, 1% Si); Posiada dużą odporność na korozję w stanie po utwardzeniu wydzieleniowym. Daje się polerować. Stosowany w przemyśle lotniczym, okrętowym i samochodowym.
Wikipedia
występujący przeciwko KOR (Komitetowi Obrony Robotników)
SJP.pl
→ antykorozyjny; przeciwkorozyjność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest antykorozyjne
Wiktionary
przym. antykorozyjny
przysł. antykorozyjnie
Wiktionary
chroniący przed niszczeniem metali lub ich stopów pod wpływem otaczającego środowiska; przeciwkorozyjny, przeciwerozyjny, przeciwrdzewny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. mot. zapobiegający korozji, zabezpieczający przed korozją
Wiktionary
IPA: ˌãntɨkɔrɔˈzɨjnɨ, AS: ãntykorozyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. antykorozyjność ż.
Wiktionary
(1.1) przeciwkorozyjny, przeciwrdzewny
Wiktionary
skierowany przeciwko interesom korporacji
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przeciwny lub wrogi działalności korporacji
(1.2) zwalczający korporacje
Wiktionary
(1.1) A czy istnieje antykorporacyjny, lewicowy nurt w literaturze?
Wiktionary
rzecz. antykorporacyjność ż.
Wiktionary
działania mające na celu zwalczanie korupcji
SJP.pl
przeciwny korupcji, zwalczający korupcję (np. przepisy antykorupcyjne, procedury antykorupcyjne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający na celu przeciwdziałanie i zwalczanie korupcji
Wiktionary
(1.1) Tę piętnastkę uzupełnia informacja (bez podania nazwisk), że ustawę antykorupcyjną złamało sześciu urzędników administracji terenowej.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨkɔrupˈt͡sɨjnɨ, AS: ãntykorupcyi ̯ny
Wiktionary
(1.1) przeciwkorupcyjny
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Kostaryce lub Kostarykanom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antykostarykańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antykostarykańskość ż.
Wiktionary
sztucznie postarzać przedmiot, aby nadać mu wygląd antyku
SJP.pl
występujący, skierowany przeciw Kościołowi; antyklerykalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko Kościołowi, niechętny wobec Kościoła
Wiktionary
(1.1) Chciałby scenę polityczną podzielić wyraźnie na dwa bieguny: antykościelny, postkomunistyczny oraz prokościelny, postsolidarnościowy.
Wiktionary
przysł. antykościelnie
rzecz. kościółek mrz.
Wiktionary
coś, co przeznaczeniem i funkcją przypomina Kościół, lecz w istocie jest jego przeciwieństwem
SJP.pl
zapobiegający kradzieży, chroniący przed kradzieżą; przeciwkradzieżowy
SJP.pl
skierowany przeciwko interesom państwa; przeciwpaństwowy, antypaństwowy, antyrządowy, przeciwrządowy
SJP.pl
przeciwstawiający się władzy rosyjskiej
SJP.pl
przyjmowanie poglądu bez dowodu, na zasadzie ślepej wiary; dogmatyzm
SJP.pl
przeciwdziałający kryzysowi, służący wyjściu z kryzysu; przeciwkryzysowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający zapobiec kryzysowi, mający zlikwidować kryzys (np. gospodarczy, finansowy)
Wiktionary
(1.1) Niemcy i Francja zakładają u siebie fundusze antykryzysowe, powstające z przymusowych potrąceń ze środków banków i wzywają partnerów do pójścia w ich ślady.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨkrɨzɨˈsɔvɨ, AS: ãntykryzysovy
Wiktionary
(1.1) przeciwkryzysowy
Wiktionary
kontrkandydat do władzy wobec aktualnego króla
SJP.pl
Antykról – kontrkandydat do władzy wobec legalnie panującego króla.
Wikipedia
niemożliwy do skopiowania za pomocą skanera lub kserokopiarki
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Kubie i Kubańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antykubańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antykubańskość ż.
Wiktionary
kontrkultura;
1. grupa społeczna odrzucająca normy i zachowania kultury oficjalnej, propagująca nowe wartości;
2. kultura tej grupy społecznej
SJP.pl
1. przeciwstawiający się jakiejś kulturze, wrogo nastawiony do jakiejś kultury;
2. → antykultura
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Kurdom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antykurdyjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. Kurd mos., kurdologia ż., antykurdyjskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Kuwejtowi i Kuwejtczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antykuwejckiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antykuwejckość ż.
Wiktionary
znajdujący się w powszechnym użyciu rodzaj czcionki drukarskiej o kroju nawiązującym do pisma rzymskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) druk. krój pisma drukarskiego o pionowym rysunku liter i zaokrąglonych brzegach;
(1.2) druk. pismo drukowane niepochylone (w przeciwieństwie do kursywy)
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.2) W przypisie imię i nazwisko autora piszemy antykwą, a tytuł książki kursywą.
Wiktionary
IPA: ãnˈtɨkfa, AS: ãntykfa
Wiktionary
rzecz. antykwariusz mos., antykwarnia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od antykwariat
Wiktionary
(1.1) To nie antykwariat, lecz tylko mały antykwariacik.
Wiktionary
rzecz. antykwariat m., antykwarnia ż.
Wiktionary
1. sklep sprzedający stare pisma, książki, druki itp., niedostępne już w księgarniach;
2. sklep sprzedający antyki i wyroby rzemiosła artystycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sklep z antykami;
(1.2) sklep z używanymi książkami;
(1.3) uczn. szkoła
Wiktionary
Antykwariat (od łac. "antiquarius" – zajmujący się starożytnością) – przedsiębiorstwo zajmujące się handlem starymi przedmiotami, mającymi wartość historyczną, estetyczną lub materialną; sklep oferujący antyki bądź książki (głównie używane).
Wikipedia
(1.2) Mirek był zawziętym bibliofilem, czytał godzinami, znał wszystkie antykwariaty w mieście.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨˈkfarʲjat, AS: ãntykfarʹi ̯at
Wiktionary
rzecz. antykwariusz m., antykwariuszka ż., antykwarz m., antykwarnia ż., antykwariacik mrz.
przym. antykwaryczny, antykwarski
Wiktionary
(1.1) antykwarnia
Wiktionary
osoba prowadząca antykwariat - sklep sprzedający stare pisma, książki, druki itp., niedostępne już w księgarniach lub sklep sprzedający antyki i wyroby rzemiosła artystycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba handlująca antykami, dziełami sztuki, starodrukami, monetami, także używanymi książkami;
(1.2) przest. kolekcjoner, znawca, badacz starożytności
Wiktionary
Zobacz też: Antykwariusz (powieść).
Antykwariusz (z łac. "antiquarius") – osoba zajmująca się skupowaniem i sprzedażą antyków, między innymi dzieł sztuki (mebli, rzeźb, obrazów), monet, rękopisów i starodruków, książek itp. Miejscem jego działalności jest antykwariat.
Wikipedia
(1.1) Jeśli kocha się książki, czy lepiej zostać antykwariuszem, czy bibliotekarzem?
Wiktionary
IPA: ˌãntɨˈkfarʲjuʃ, AS: ãntykfarʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz. antykwarstwo n., antykwariat m., antykwarnia ż., antykwa ż.
:: fż. antykwariuszka ż.
przym. antykwaryczny
Wiktionary
(1.1) antykwarysta, antykwarz
(1.2) antykwarysta
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta handlująca antykami, dziełami sztuki, starodrukami, monetami, także używanymi książkami
Wiktionary
rzecz. antykwariat mrz., antykwariusz mos., antykwarnia ż.
Wiktionary
antycząstka kwarka
SJP.pl
Antykwark – antycząstka kwarka.
Wikipedia
przestarzale: antykwariat - sklep z antykami i używanymi książkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. antykwariat
Wiktionary
(1.1) Nie ostry umysł naukowca, ale żyłka zbieracza, kolekcjonera, amatora białych kruków, magazynów starożytności, gabinetów figur woskowych, antykwarni, wszystkiego, co rzadkie, dziwne, tajemnicze, a przez to niepokojące i kuszące – ta żyłka była bodźcem ku wydaniu tej niesamowitej książki.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨˈkfarʲɲa, AS: ãntykfarʹńa
Wiktionary
rzecz. antykwariacik mrz., antykwariusz mos., antykwariuszka ż., antykwarysta m., antykwarz mos., antykwariat mrz., antykwa ż., antykwarystyka ż.
przym. antykwaryczny, antykwarystyczny
Wiktionary
(1.1) antykwariat
Wiktionary
przestarzale: dotyczący antyków i dzieł sztuki sprzedawanych w antykwariatach; antykwaryczny
SJP.pl
działalność antykwariusza polegająca na zbieraniu antyków
SJP.pl
dotyczący antyków i dzieł sztuki sprzedawanych w antykwariatach; antykwarski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący antykwariatu i przedmiotów w nim sprzedawanych
Wiktionary
(1.1) Jednocześnie narasta pasja antykwaryczna, dotycząca zarówno przedmiotów, jak i języka.
(1.1) – Proszę pana, wartość antykwaryczna i muzealna tych dokumentów jest żadna.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨkfaˈrɨt͡ʃnɨ, AS: ãntykfaryčny
Wiktionary
rzecz. antykwarenka, antykwariat, antykwariusz, antykwarnia, antykwarstwo, antykwarz
przym. antykwariacki, antykwariuszowski, antykwarniany, antykwarski
przysł. antykwarycznie
Wiktionary
(1.1) antykwarski
Wiktionary
dawniej: antykwariusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. antykwariusz
Wiktionary
IPA: ãnˈtɨkfaʃ, AS: ãntykfaš
Wiktionary
rzecz. antykwariusz m., antykwariat m., antykwarnia ż.
przym. antykwaryczny
Wiktionary
przymiotnik od: antykwa
SJP.pl
skierowany przeciwko kłusownictwu
SJP.pl
rodzaj ptaków śpiewających
SJP.pl
część wersu w wierszowanym dialogu utworu dramatycznego, będąca wypowiedzią jednej z osób
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Laosowi i Laotańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antylaotańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antylaotańskość ż.
Wiktionary
mieszkaniec Antyli, Antyli Holenderskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Antyli
(1.2) mieszkaniec Antyli Holenderskich
Wiktionary
(1.1) Alan jest jedynym Antylczykiem, którego znam osobiście.
Wiktionary
rzecz. Antyle nmos.
:: fż. Antylka ż.
przym. antylski
Wiktionary
rodzaj ptaków śpiewających
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. grupa wysp karaibskich łukowato rozciągających się od Cieśniny Jukatańskiej do wybrzeży Wenezueli;
Wiktionary
Antyle (hiszp. "Antillas", ang. i fr. "Antilles", niderl. "Antillen") – grupa wysp położona w basenie Morza Karaibskiego, rozciągająca się łukowato na długości 4,5 tys. km od Cieśniny Jukatańskiej aż do wybrzeży Wenezueli. Większość wysp jest górzysta, a ich klimat jest wilgotny, równikowy i podrównikowy. Znajdują się na nich plantacje trzciny cukrowej, kakao, kawy, bawełny.
Wikipedia
rzecz. antylski mrz., Antylczyk mos., Antylka ż.
przym. antylski
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Lechistanowi i Lechitom (Lachom)
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antylechickiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antylechickość ż.
Wiktionary
nauka przynosząca zamiast pożytku szkodę
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Lesotho i Lesotyjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antylesotyjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antylesotyjskość ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest antylewicowe; cecha tych, którzy są antylewicowi
Wiktionary
przym. antylewicowy
przysł. antylewicowo
Wiktionary
występujący przeciwko lewicy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który sprzeciwia się politycznej lewicy
(1.2) taki, który jest przejawem sprzeciwu wobec lewicy
Wiktionary
rzecz. antylewicowość ż.
Wiktionary
pasmo górskie na granicy Libanu i Syrii
SJP.pl
An
Wikipedia
wroga postawa wobec liberalizmu
SJP.pl
zwalczający liberalizm, występujący przeciwko liberalizmowi
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który sprzeciwia się politycznemu liberalizmowi
(1.2) taki, który jest przejawem sprzeciwu wobec liberalizmu
Wiktionary
rzecz. antyliberalność ż., antyliberyjskość ż.
przym. antyliberyjski
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Liberii i Liberyjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyliberyjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyliberyjskość ż.
przym. antyliberalny
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Libii i Libijczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antylibijskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antylibijskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Liechtensteinowi
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antylichtensztajńskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antylichtensztajńskość ż.
Wiktionary
(1.1) antyliechtensteiński
Wiktionary
wystepujący przeciwko stosowaniu lichwy
SJP.pl
przekształcenie antyliniowe - rodzaj przekształcenia między zespolonymi przestrzeniami liniowymi
SJP.pl
przeciwny Litwie, Litwinom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Litwie i Litwinom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antylitewskiej (1.1)
Wiktionary
(1.2) W środę w poznańskim sądzie ruszył proces za wywieszenie antylitewskiego transparentu.
Wiktionary
rzecz. antylitewskość ż.
Wiktionary
mieszkanka Antyli, Antyli Holenderskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Antyli
(1.2) mieszkanka Antyli Holenderskich
Wiktionary
rzecz. Antyle nmos.
:: fm. Antylczyk mos.
przym. antylski
Wiktionary
liczba logarytmowana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. mat. liczba y=a^x, której logarytm przy podstawie a (typowo logarytm dziesiętny) jest równy danej liczbie x
Wiktionary
Zasugerowano, aby "Funkcja wykładnicza"
Antylogarytm liczby – liczba, której logarytm jest równy danej liczbie. Formalnie: niech formula_1 gdzie formula_2 Antylogarytmem liczby c jest formula_3. Innymi słowy antylogarytm to funkcja odwrotna do logarytmicznej – synonim funkcji wykładniczej.
Wikipedia
w językoznawstwie: przenośne zestawienie pojęć o przeciwstawnym, wykluczającym się wzajemnie znaczeniu, np. spieszyć się powoli, sucha woda; oksymoron, epitet sprzeczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. zestawienie przeciwieństw
Wiktionary
IPA: ˌãntɨˈlɔɟja, AS: ãntyloǵi ̯a
Wiktionary
(1.1) oksymoron
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) log. specyficzny układ trzech zdań (dwóch przesłanek i wniosku), w którym z dowolnej pary tych zdań wynika zdanie sprzeczne z trzecim
Wiktionary
Antylogizm – układ trzech zdań, takich że z każdej pary zdań tej trójki wynika zdanie sprzeczne z pozostałym. Antylogizm można otrzymać z sylogizmu zastępując konkluzję zdaniem z nią sprzecznym.
Wikipedia
ssak rodziny krętorogich, zamieszkujący rejony Afryki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. pot. nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy
(1.2) zool. nazwa systematyczna|Antilope|ref=tak., monotypowy rodzaj zwierząt z rodziny wołowatych
(1.3) zool. zwierzę z rodzaju antylopa (1.2) i jedynego gatunku antylopa indyjska
(1.4) zool. zwierzę z rodzaju antylopy (nazwa systematyczna|Antilopinae|ref=tak.)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pasły się one czasem osobno, czasem pomieszane razem: gnu, pufu, ariele, antylopy, krowy, bubale, kozły skaczące i wielkie kudu.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨˈlɔpa, AS: ãntylopa
Wiktionary
rzecz. antylopik m.
przym. antylopi
Wiktionary
przymiotnik od: antylopa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z antylopą
przymiotnik jakościowy
(2.1) taki jak u antylopy, mający cechy antylopy
Wiktionary
rzecz. antylopa ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: antylopa
SJP.pl
rodzaj ssaków z podrodziny antylop
SJP.pl
Antylopowce (Hippotragini) – plemię ssaków z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).
Wikipedia
rodzaj ssaków z podrodziny antylop
SJP.pl
Antylopowiec ("Hippotragus") – rodzaj ssaków z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).
Wikipedia
podrodzina ssaków wołowatych z rzędu parzystokopytnych
SJP.pl
Antylopy (Antilopinae) – podrodzina ssaków z rodziny wołowatych (Bovidae).
Wikipedia
→ Antyle, → Antyle Holenderskie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z archipelagiem Antyli, dotyczący archipelagu Antyli
(1.2) związany z Antylami Holenderskimi, dotyczący Antyli Holenderskich
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język antylski;
Wiktionary
rzecz. Antyle nmos., Antylczyk mos., Antylka ż.
Wiktionary
wrogi lub niechętny ludowi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeciwny lub wrogi ludowi; działający na szkodę ludu
Wiktionary
(1.1) (…) pisze się mianowicie, że idee demokratyzacji są listkiem figowym, którym imperialiści i reakcja wszelkiej maści osłaniają swe niecne, antyludowe i antyradzieckie cele.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Luksemburgowi i Luksemburczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyluksemburskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyluksemburskość ż.
Wiktionary
w krajach postkomunistycznych: przeciwdziałanie kontroli w zakresie współpracy z tajnymi służbami totalitarnego państwa
SJP.pl
przeciwny lustracji (np. antylustracyjny artykuł, antylustracyjna propaganda)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeciwstawiający się lustracji
Wiktionary
IPA: ˌãntɨlustraˈt͡sɨjnɨ, AS: ãntylustracyi ̯ny
Wiktionary
osoba przeciwna przeprowadzaniu lustracji
SJP.pl
zmniejszający lub likwidujący lęk; przeciwlękowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Macedonii i Macedończykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antymacedońskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antymacedońskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Madagaskarowi i Madagaskarczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antymadagaskarskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antymadagaskarskość ż.
Wiktionary
zwalczający mafię, właściwy do walki z mafią (np. antymafijne oddziały policji, antymafijny telefon zaufania)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zwalczający mafię, prowadzący walkę z mafią
Wiktionary
(1.1) W niedzielę ujawniono szczegóły tajnej operacji antymafijnej przeprowadzonej przez jednostki policji włoskiej, która udaremniła przemyt 105 tysięcy karabinów automatycznych do Iraku.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨ̃maˈfʲijnɨ, AS: ãntỹmafʹii ̯ny
Wiktionary
nieulegający działaniu magnesu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie podlega działaniu pola magnetycznego
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Malezji i Malajom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antymalajskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antymalajskość ż., antymalezyjskość ż.
przym. antymalezyjski
Wiktionary
(1.1) antymalezyjski
Wiktionary
zapobiegający malarii, leczący malarię; przeciwmalaryczny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Malediwom i Malediwczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antymalediwskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antymalediwskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Malezji i Malajom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antymalezyjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antymalezyjskość ż., antymalajskość ż.
przym. antymalajski
Wiktionary
(1.1) antymalajski
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Malcie i Maltańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antymaltańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antymaltańskość ż., maltańczyk mzw./mos.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Maorysom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antymaoryskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antymaoryskość ż.
Wiktionary
sprzeczny ze światopoglądem marksizmu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który sprzeciwia się marksizmowi
(1.2) taki, który jest przejawem sprzeciwu wobec marksizmu
Wiktionary
rzecz. antymarksistowskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Maroku i Marokańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antymarokańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antymarokańskość ż.
Wiktionary
osoba, która uważa, że choroba COVID-19 nie jest groźna, a wymóg noszenia maseczki niepotrzebny i szkodliwy, dlatego odmawia jej zakładania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przeciwnik obostrzeń związanych z epidemią koronawirusa, szczególnie noszenia maseczek w miejscach publicznych
Wiktionary
(1.1) Antymaseczkowcy uważają, że epidemia koronawirusa jest zmyślona, a wszystkie możliwe środki zaradcze mocno przesadzone.
(1.1) Antymaseczkowcy działali także w trakcie epidemii grypy hiszpanki.
Wiktionary
(1.1) antycovidowiec, koronasceptyk, plandemista, covidiota
Wiktionary
przeciwstawiający się wymogowi noszenia maseczki ochronnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wróg mężczyzn
Wiktionary
IPA: ˌãntɨ̃maskulʲĩˈɲista, AS: ãntỹmaskulʹĩńista
Wiktionary
rzecz. antymaskulinizm m.
:: fż. antymaskulinistka ż.
Wiktionary
niechętny lub wrogi masonom, masonerii
SJP.pl
substancja zbudowana z antycząstek, niewystępująca w warunkach naturalnych na Ziemi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji;
Wiktionary
Antymateria – układ antycząstek. Antycząstki to cząstki elementarne podobne do występujących w „zwykłej” materii (koinomaterii), ale o przeciwnym znaku ładunku elektrycznego oraz wszystkich addytywnych liczb kwantowych (np. izospinu, dziwności, liczby barionowej itp).
Wikipedia
(1.1) Naukowcom z genewskiego CERN udało się uwięzić antymaterię.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja, AS: ãntỹmaterʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. antymaterializm m., materia ż., materialność ż., materializm m.
przym. antymateryjny, antymaterialny, materialny, materialistyczny
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Mauritiusowi i Maurytyjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antymauritiuskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antymauritiuskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Meksykowi i Meksykanom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antymeksykańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antymeksykańskość ż., Meksyk mrz.
Wiktionary
u zwierząt z symetrią dwuboczną: jedna z dwóch lustrzanych, równowartościowych części, między którymi przechodzi prostopadła do osi głównej ciała płaszczyzna symetrii
SJP.pl
powtórzenie tych samych składników wyrażenia w innym porządku i w zmienionych związkach gramatycznych, tworzące w rezultacie konstrukcję o dwóch członach zróżnicowanych znaczeniowo, choć wypełnionych jednakowymi słowami; antymetateza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) figura retoryczna polegająca na powtórzeniu tych samych słów w odwróconym szyku składniowym, często z lekką zmianą sensu
Wiktionary
Antymetabola (gr. ἀντιμεταβολή "antimetabolḗ") lub antymetateza (gr. ἀντιμετάθεσις "antimetáthesis"), lub antymetalepsja (gr. ἀντιμετάληψις "antimetálēpsis"), commutatio (łac. "commūtātiō") – figura retoryczna polegająca na powtórzeniu członu wypowiedzi w odwrotnym szyku, np. "Jak Kuba Bogu, tak Bóg Kubie"; "Nie po to się żyje, aby jeść, lecz po to się je, aby żyć", "Siłę argumentu zawsze można zastąpić argumentem siły".
Wikipedia
(1.1) antymetalepsja, antymetateza
Wiktionary
1. przeciwdziałający metabolizmowi;
2. dotyczący antymetaboli
SJP.pl
związek chemiczny zastępujący właściwe metabolity w procesach biochemicznych, stosowany jako środek owadobójczy i chwastobójczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fizj. związek chemiczny, który w procesach biochemicznych wchodzi w miejsce naturalnego metabolitu, ale zakłóca jego funkcję
Wiktionary
An
Wikipedia
powtórzenie tych samych składników wyrażenia w innym porządku i w zmienionych związkach gramatycznych, tworzące w rezultacie konstrukcję o dwóch członach zróżnicowanych znaczeniowo, choć wypełnionych jednakowymi słowami; antymetabola
SJP.pl
przeciwdziałający miażdżycy
SJP.pl
1. zwalczający, piętnujący prostactwo, ciasnotę umysłową i małostkowość; przeciwkołtuński;
2. wymierzony przeciwko zamożnym mieszkańcom miast
SJP.pl
przeciwny migracji lub napływowi imigrantów
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Mikronezji i Mikronezyjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antymikronezyjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antymikronezyjskość ż.
Wiktionary
osoba postulująca zaprzestanie zbrojeń i zlikwidowanie stałej armii
SJP.pl
występujący przeciwko militaryzmowi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko militaryzmowi, przeciwny militaryzmowi; związany z antymilitaryzmem
Wiktionary
(1.1) Istotną rolę w antywojennej i antymilitarystycznej propagandzie odgrywała również prasa anarchistyczna.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨ̃mʲilʲitarɨˈstɨt͡ʃnɨ, AS: ãntỹmʹilʹitarystyčny
Wiktionary
rzecz. antymilitaryzm m., antymilitarysta m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. postawa, pogląd lub ruch społeczny sprzeciwiający się militaryzmowi, czyli nadmiernej rozbudowie wojska, gloryfikacji armii i rozwiązywaniu konfliktów drogą militarną
Wiktionary
Antymilitaryzm, ruch antywojenny – doktryna zwykle znajdowana wśród ruchów lewicowych. Opiera się na krytycznej ocenie polityki imperializmu i państw narodowych. Kojarzona z ruchami komunistycznymi, będących częścią I i II Międzynarodówki, nie jest jednak domeną tylko tych ruchów.
Wikipedia
przym. antymilitarystyczny
Wiktionary
hamujący podział komórek na drodze mitozy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. hamujący mitozę
Wiktionary
lek hamujący podział komórek, używany głównie w leczeniu chorób nowotworowych; cytostatyk, lek antymitotyczny, lek cytostatyczny, lek onkostatyczny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi państwu Myanmar i Myanmarczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antymjanmarskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antymjanmarskość ż.
Wiktionary
przeciwdziałający mobbingowi
SJP.pl
chroniący przed molami, stosowany przeciwko molom; przeciwmolowy
SJP.pl
pierwiastek chemiczny o symbolu Sb, kruchy metal, składnik czcionek i stopów używanych do produkcji łożysk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51;
Wiktionary
Antymon (Sb, stibium) – pierwiastek chemiczny z grupy metaloidów.
Występuje w czterech odmianach alotropowych: żółtej, srebrzystobiałej (antymon metaliczny), czarnej i wybuchowej. Znany od starożytności.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma antymon?
Wiktionary
IPA: ãnˈtɨ̃mɔ̃n, AS: ãntỹmõn
Wiktionary
rzecz. antymonian m., antymonit m., antymonowodór m., antymonyl m., antymonowanie n., antymonek mrz.
przym. antymonowy
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Monako i Monakijczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antymonakijskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antymonakijskość ż., Monako n.
Wiktionary
występujący przeciwko monarchii, zwalczający monarchię
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który sprzeciwia się politycznemu monarchizmowi
(1.2) taki, który jest przejawem sprzeciwu wobec monarchizmu
Wiktionary
rzecz. antymonarchistyczność ż.
Wiktionary
związek antymonu; np. dyskrazyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek chemiczny nieorganiczny, w którym antymon (Sb) występuje jako anion połączony z bardziej elektrododatnim metalem; pochodna antymonowodoru
Wiktionary
rzecz. antymon mrz., antymonit mrz., antymonowanie n.
przym. antymonowy
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Mongolii i Mongołom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antymongolskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antymongolskość ż., Mongolia ż.
Wiktionary
sól kwasu antymonowego
SJP.pl
minerał, siarczek antymonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. pospolity minerał z grupy siarczków, siarczek antymonu;
Wiktionary
Antymonit – pospolity minerał z grupy siarczków.
Nazwa pochodzi z gr. "anthemon" – kwiat; i z późnogrec. "antimonion" – wykwit, nawiązując do tworzonych przez niego przypominających kwiaty szczotek krystalicznych.
Wikipedia
przym. antymonitowy
rzecz. antymon mrz., antymonowanie n., antymonek mrz.
Wiktionary
(1.1) błyszcz antymonu, błyszcz antymonowy, stibnit
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący antymonitu
Wiktionary
rzecz. antymonit mrz.
Wiktionary
skierowany do zwalczania praktyk monopolistycznych, występujący przeciwko takim praktykom (np. przepisy antymonopolistyczne, działania antymonopolistyczne); antymonopolowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. antymonopolowy.
Wiktionary
(1.1) antymonopolowy
Wiktionary
skierowany do zwalczania praktyk monopolistycznych, występujący przeciwko takim praktykom (np. urząd antymonopolowy, działania antymonopolowe); antymonopolistyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko istniejącym monopolom, mający nie dopuścić do skupienia większości rynku w jednym ręku
Wiktionary
(1.1) antymonopolistyczny, przeciwmonopolowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. met. nanoszenie na powierzchnię metali warstwy antymonu
Wiktionary
rzecz. antymon m., antymonek m., antymonian m., antymonit m.
czas. antymonować
przym. antymonowy
Wiktionary
bezbarwny, silnie trujący gaz o nieprzyjemnym zapachu; podczas ogrzewania rozkłada się wybuchowo na antymon i wodór; stybina
SJP.pl
Antymonowodór, – nieorganiczny związek chemiczny antymonu i wodoru. Bezbarwny, toksyczny gaz o nieprzyjemnym zapachu. Ogrzewany rozkłada się na pierwiastki składowe:
Wikipedia
przymiotnik od: antymon
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. dotyczący antymonu, zawierający antymon
Wiktionary
IPA: ˌãntɨ̃mɔ̃ˈnɔvɨ, AS: ãntỹmõnovy
Wiktionary
rzecz. antymon m., antymonowanie n., antymonek mrz.
Wiktionary
nieorganiczny rodnik złożony z antymonu i tlenu
SJP.pl
zniechęcający do działania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko Mozambikowi, niechętny wobec Mozambiku
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Mozambikowi i Mozambijczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antymozambijskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antymozambijskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Mołdawii i Mołdawianom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antymołdawskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antymołdawskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Murzynom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antymurzyńskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antymurzyńskość ż.
Wiktionary
przeciwstawiający się muzułmanom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko islamowi
Wiktionary
IPA: ˌãntɨ̃muzuwˈmãj̃sʲci, AS: ãntỹmuzuu̯mãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
(1.1) islamofobiczny
Wiktionary
przeciwnik nacjonalizmu
SJP.pl
rodzaj wyróżnienia dla najsłabszych wytworów sztuki, np. Złota Malina dla najgorszego filmu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Namibii i Namibijczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antynamibijskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antynamibijskość ż.
Wiktionary
zapobiegający napadom rabunkowym lub padaczkowym; przeciwnapadowy
SJP.pl
przeciwdziałający handlowi i rozprzestrzenianiu się narkotyków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko spożyciu, wytwarzaniu i obrotowi narkotykami
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest antynarodowe; cecha tych, którzy są antynarodowi
Wiktionary
przym. antynarodowy
przysł. antynarodowo
Wiktionary
sprzeczny z interesami narodu, wrogi narodowi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wrogi narodowi; działający na szkodę na narodu
Wiktionary
rzecz. antynarodowość ż.
Wiktionary
zwolennik antynatalizmu (stanowiska filozoficznego przypisującego negatywną wartość ludzkiej prokreacji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) filoz. zwolennik antynatalizmu
Wiktionary
(1.1) Niektórzy antynataliści uważają, że większość ludzi nie ocenia rzeczywistości w sposób realny (…).
Wiktionary
rzecz. antynatalizm m.
:: fż. antynatalistka
przym. antynatalistyczny
przysł. antynatalistycznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. zwolenniczka antynatalizmu
Wiktionary
rzecz. antynatalizm m.
:: fm. antynatalista
przym. antynatalistyczny
przysł. antynatalistycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób antynatalistyczny
Wiktionary
rzecz. antynatalizm m., antynatalista m., antynatalistka ż.
przym. antynatalistyczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) filoz. dotyczący antynatalizmu, właściwy antynatalizmowi
(1.2) polit. socjol. związany z dążeniem do zmniejszenia tempa przyrostu naturalnego
Wiktionary
(1.2) Zdecydowana większość demografów i ekonomistów uważa jednak, że polityka antynatalistyczna jest konieczna. Różnice ich poglądów dotyczą stopnia ograniczania przyrostu naturalnego oraz sposobu osiągania tego celu.
Wiktionary
rzecz. antynatalizm m., antynatalista m., antynatalistka ż.
przysł. antynatalistycznie
Wiktionary
stanowisko filozoficzne przypisujące negatywną wartość ludzkiej prokreacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. stanowisko przypisujące negatywną wartość ludzkiej prokreacji;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) (…) za antynatalizmem przemawiają te same argumenty, które są stosowane w rozważaniach o teodycei. To nie jest najlepszy ze światów.
Wiktionary
rzecz. antynatalista m., antynatalistka ż., natalizm m., pronatalizm m.
przym. antynatalistyczny, natalistyczny, pronatalistyczny
przysł. antynatalistycznie, natalistycznie, pronatalistycznie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciw rodzeniu się dzieci
Wiktionary
(1.1) Deficyt budżetowy rzędu 10 proc. PKB albo rozpad systemów zabezpieczenia społecznego i zdrowotnego - przed takim dylematem już za dwadzieścia lat stanie Polska za sprawą antynatalnej i depopulacyjnej polityki prowadzonej przez kolejne rządy.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨ̃naˈtalnɨ, AS: ãntỹnatalny
Wiktionary
przeciwny organizacji NATO
SJP.pl
zwalczający naturalizm, występujący przeciwko naturalizmowi
SJP.pl
kierunek przeciwstawiający się naturalizmowi, reprezentowanemu poprzez myśl pozytywistyczną
SJP.pl
Antynaturalizm – kierunek w metodologii nauki przeciwstawiający się charakterystycznemu dla pozytywizmu naturalizmowi.
Antynaturalizm głosi postulat odmienności metod badań w naukach społecznych i humanistycznych od metod stosowanych na gruncie nauk przyrodniczych, które zostały przejęte od nauk ścisłych.
Wikipedia
sprzeczny z nauką
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sprzeczny ze stanowiskiem nauki
(1.2) odrzucający metodę naukową
Wiktionary
(1.1) rzad. przeciwnaukowy
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Nauru i Nauruańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antynaurańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antynaurańskość ż.
Wiktionary
zwalczający nazizm, przeciwny nazizmowi
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi nazizmowi i nazistom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antynazistowskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antynazista m., antynazistowskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Nepalowi i Nepalczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antynepalskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antynepalskość ż.
Wiktionary
nazwa handlowa leku przeciwbólowego i przeciwgorączkowego, zawierającego kwas acetylosalicylowy, fenacetynę i karbromal
SJP.pl
cząstka mająca wszystkie właściwości takie jak neutrino, z wyjątkiem liczby leptonowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) fiz. cząstka elementarna, będąca antycząstką neutrina (posiada taką samą masę jak neutrino, ale przeciwny ładunek leptonowy)
Wiktionary
(1.1) W eksperymentach wykryto emisję antyneutrin podczas rozpadu beta.
Wiktionary
antycząstka neutronu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. cząstka elementarna będąca antycząstką neutronu;
Wiktionary
Antyneutron – antycząstka neutronu.
Wikipedia
przeciwny Niemcom; przeciwniemiecki
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Niemcom
(1.2) taki, który jest przejawem wrogości wobec Niemców
Wiktionary
(1.2) Od początku 1918 r. można zauważyć coraz wyraźniej antypolski, a później antywęgierski i antyniemiecki kurs w polityce Masaryka prowokującego napięcia i niepokoje w Sudetach oraz na południowej granicy Polski.
Wiktionary
rzecz. antyniemieckość ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko niewolnictwu, działający przeciw niewolnictwu
Wiktionary
(1.1) Działaczka stanęła na czele komitetów antyniewolniczych w Austro-Węgrzech.
Wiktionary
(1.1) przeciwniewolniczy
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Nigrowi i Nigerczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antynigerskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. Niger mrz., Nigerczyk mos., Nigerka ż., antynigerskość ż., pronigerskość ż.
przym. nigerski, pronigerski
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Nigerii i Nigeryjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antynigeryjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antynigeryjskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Nikaragui i Nikaraguańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antynikaraguańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antynikaraguańskość ż.
Wiktionary
pomagający w walce z nałogiem palenia papierosów ze względu na szkodliwość nikotyny; przeciwnikotynowy, przeciwtytoniowy, antytytoniowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zwalczający palenie tytoniu, przeznaczony do walki z nałogiem tytoniowym
Wiktionary
IPA: ˌãntɨ̃ɲikɔtɨ̃ˈnɔvɨ, AS: ãntỹńikotỹnovy
Wiktionary
przysł. antynikotynowo
Wiktionary
(1.1) przeciwnikotynowy
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Niue i Niueńczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyniuańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyniuańskość ż.
Wiktionary
1. sprzeczność;
2. w logice: rozumowanie pozornie uzasadniające parę zdań sprzecznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) log. filoz. sprzeczność, wykluczenie się dwóch twierdzeń, mimo że osobno zdają się być prawdziwe;
Wiktionary
Antynomia (gr. "antinomia" – sprzeczność praw) – logiczna sprzeczność, paradoks, zdanie logiczne bądź rozumowanie dedukcyjne, które prowadzi do sprzeczności.
Wikipedia
przym. antynomiczny, antynomijny
Wiktionary
(1.1) sprzeczność
Wiktionary
→ antynomia; antynomijny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wewnętrznie sprzeczny, przeciwstawny
Wiktionary
(1.1) Antynomiczna, paradoksalna, zmienna i iluzoryczna Rosja, skrywająca swą tajemną, nieuchwytną dla intelektu istotę pozostaje nieprzewidywalna w swym bycie i myśleniu.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨ̃nɔ̃ˈmʲit͡ʃnɨ, AS: ãntỹnõmʹičny
Wiktionary
rzecz. antynomia ż., antynomiczność ż.
przym. antynomijny
Wiktionary
(1.1) niespójny, antynomijny
Wiktionary
→ antynomia; antynomiczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. antynomiczny.
Wiktionary
rzecz. antynomia ż., antynomiczność ż.
przym. antynomiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filozofia mówiąca, że wierzący nie potrzebuje praw jeśli kieruje się chrześcijańską miłością
Wiktionary
Antynomizm (gr. "αντι" 'przeciwko' i "νομος" 'reguła, zasada, prawo') to pojęcie filozoficzne oznaczające wewnętrzną sprzeczność.
W teologii antynomizm naucza, że Dekalog nie powinien być normą dla chrześcijan, gdyż skoro jedynym motywem postępowania chrześcijanina ma być miłość do Chrystusa, wobec tego prawo jest niepotrzebne.
Wikipedia
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Norwegii i Norwegom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antynorweskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antynorweskość ż.
Wiktionary
zapobiegający nowotworom, stosowany przeciw nowotworom; przeciwnowotworowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Nowej Zelandii i Nowozelandczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antynowozelandzkiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antynowozelandzkość ż.
Wiktionary
rzadko: przeciwdziałający nudzie
SJP.pl
przeciwny produkcji i rozprzestrzenianiu broni nuklearnej (np. demonstracje antynuklearne, konwencja antynuklearna)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. skierowany przeciwko wykorzystaniu energii jądrowej
(1.2) polit. skierowany przeciwko wykorzystaniu, badaniu czy rozmieszczaniu broni jądrowej
Wiktionary
chroniący przed oblodzeniem; przeciwoblodzeniowy
SJP.pl
niechętny lub wrogi obywatelom
SJP.pl
zapobiegający powstawaniu odblasków; antyrefleksowy
SJP.pl
zapobiegający odleżynom, leczący odleżyny; przeciwodleżynowy
SJP.pl
przeciwdziałający odorowi, smrodowi
SJP.pl
eliminujący powstawanie odprysków; przeciwodpryskowy
SJP.pl
przeciwdziałający odprężeniu psychicznemu, relaksacji
SJP.pl
służący do niszczenia okrętów wojskowych; przeciwokrętowy
SJP.pl
przeciwdziałający utlenianiu się pierwiastków i związków chemicznych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który przeciwdziała utlenianiu się pierwiastków i związków
Wiktionary
(1.1) Selen, cynk, miedź i mangan wchodzą w skład enzymów antyoksydacyjnych, które chronią komórki przed negatywnymi skutkami utleniania.
Wiktionary
rzecz. antyoksydant m.
Wiktionary
związek chemiczny łatwo ulegający utlenianiu i chroniący inne substancje przed utlenianiem; antyutleniacz, przeciwutleniacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. przeciwutleniacz.
Wiktionary
(1.1) Owoce i warzywa zawierają naturalne antyoksydanty.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨɔˈksɨdãnt, AS: ãntyoksydãnt
Wiktionary
przym. antyoksydacyjny
Wiktionary
(1.1) przeciwutleniacz, antyutleniacz
Wiktionary
zapobiegający oślepianiu; przeciwolśnieniowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Omanowi i Omańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyomańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyomańskość ż., Oman mrz.
Wiktionary
gen działający hamująco na procesy namnażania komórek przez organizmy, uniemożliwiający powstawanie niektórych nowotworów; gen supresorowy
SJP.pl
Antyonkogen, inaczej gen supresorowy – gen działający hamująco na procesy proliferacji komórkowej (geny bramkowe) bądź stabilizująco na procesy utrzymujące stabilność genetyczną komórki (geny opiekuńcze).
Czasem geny tej grupy są określane jako recesywne onkogeny, gdyż ich rola w procesie karcynogenezy ujawni się dopiero po inaktywacji obu alleli danego antyonkogenu.
Wikipedia
przeciwstawiający się opozycji
SJP.pl
niechętny lub wrogi Ormianom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Ormianom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyormiańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyormiańskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Osetii i Osetyjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyosetyjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyosetyjskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Imperium Osmańskiemu i Osmańczykom
(1.2) taki, który jest przeciwny dynastii Osmanów
(1.3) taki, który jest przejawem postawy antyosmańskiej (1.1)
Wiktionary
(1.1) Persja, odwieczny wróg Turcji, od XV w. usiłowała zmontować wielki sojusz antyosmański z udziałem ówczesnych potęg: Rzeczypospolitej i imperium Habsburgów.
Wiktionary
rzecz. antyosmańskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Pakistanowi i Pakistańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antypakistańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antypakistańskość ż.
Wiktionary
przeciwnik palenia papierosów
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Palau i Palauańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antypalauskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antypalauskość ż.
Wiktionary
przeciwstawiający się Palestynie lub Palestyńczykom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Palestynie i Palestyńczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antypalestyńskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antypalestyńskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Panamie i Panamczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antypanamskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antypanamskość ż.
Wiktionary
przeciwdziałający pandemii
SJP.pl
zapobiegający lub przeciwdziałający panice
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. kośc. zob. antypapież.
Wiktionary
(1.1) Papież zajął się procesem, który konstatował, że go uznają książęta rakuscy, a gdyby Jagiełło przeszedł na stronę antypapy — jak się tego prawdopodobnie obawiano — kto wie, jakie stanowisko byłby zajął Urban VI.
Wiktionary
pomagający w walce z nałogiem palenia papierosów; antynikotynowy, przeciwnikotynowy, przeciwtytoniowy, antytytoniowy
SJP.pl
skierowany przeciwko papieżowi; przeciwpapieski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. skierowany przeciwko papiestwu lub papieżowi i ich polityce, poglądom, nauczaniu itp.
Wiktionary
(1.1) W Rzymie poselstwo zastało sytuację dramatyczną, bo właśnie wybuchło powstanie antypapieskie.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨpaˈpʲjɛsʲci, AS: ãntypapʹi ̯esʹḱi
Wiktionary
rzecz. antypapież m., antypapieskość ż.
Wiktionary
papież wybrany przez grono skupione wokół biskupów nieuznających tego, który został już wybrany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kośc. osoba powołana na tron papieski nieprawnie, za pontyfikatu legalnego papieża lub w czasie, gdy urząd papieski był nieobsadzony;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Jednym z pierwszych antypapieży był Feliks II.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨˈpapʲjɛʃ, AS: ãntypapʹi ̯eš
Wiktionary
przym. antypapieski
Wiktionary
przeciwnik papieża
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Papui-Nowej Gwinei
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antypapuańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antypapuańskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Paragwajowi i Paragwajczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyparagwajskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyparagwajskość ż.
Wiktionary
wroga postawa wobec parlamentaryzmu
SJP.pl
występujący, skierowany przeciwko partii (organizacji politycznej)
SJP.pl
występujący przeciwko partyzantce, partyzantom; przeciwpartyzancki
SJP.pl
Antypas – imię męskie pochodzenia greckiego, stanowiące skróconą formę imienia Antypater, oznaczającego „podobny do ojca”. Patronem tego imienia jest św. Antypas, zm. w Azji Mniejszej.
Wikipedia
prąd powietrzny płynący w wysokich warstwach atmosfery w strefie zwrotnikowej, ponad pasatem, w przeciwnym do niego kierunku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) meteorol. geogr. ciepły, stały wiatr, wiejący w strefie równikowej na wysokości 2000-3000 metrów;
Wiktionary
Antypasat – umiarkowanie ciepły, stały prąd powietrza o kierunku zachodnim, wiejący w strefie "równikowej" na wysokości 2000-3000 metrów, transportujący gorące powietrze od równika w kierunku "zwrotników", gdzie na skutek obrotowego ruchu "Ziemi" zmienia kierunek na wschodni i spływa w dół, po czym jako "pasat" wraca w kierunku równika.
Wikipedia
związany z wiatrem strefy międzyzwrotnikowej - antypasatem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący antypasatu
Wiktionary
działający przeciwko pasożytom
SJP.pl
dawniej: przekąska podawana przed daniem głównym; przystawka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. napój lub potrawa podawane przed daniem głównym dla zaostrzenia apetytu
Wiktionary
IPA: ãnˈtɨpast, AS: ãntypast
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. uczucie wstrętu, niechęci, odrazy do kogoś lub czegoś;
2. osoba, do której się czuje niechęć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niechęć do kogoś
Wiktionary
(1.1) Do niektórych osób czuję antypatię.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨˈpatʲja, AS: ãntypatʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. antypatyczność ż.
przym. antypatyczny
przysł. antypatycznie
Wiktionary
(1.1) awersja
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) sprzeciwiający się patriotyzmowi
Wiktionary
(1.1) Plugawy motłoch wykrzykiwał antypatriotyczne hasła.
Wiktionary
(1.1) niepatriotyczny
Wiktionary
Antypatriotyzm – postawa etyczna lub polityczna odrzucająca patriotyzm.
Wikipedia
stopień wyższy od przymiotnika: antypatyczny; bardziej antypatyczny
SJP.pl
cecha osoby wywołującej u innych uczucie niechęci, wstrętu, odrazy; niesympatyczność, nieprzyjemność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co antypatyczne
Wiktionary
rzecz. antypatia ż.
przym. antypatyczny
przysł. antypatycznie
Wiktionary
budzący uczucie wstrętu, odrazy, niechęci, np. antypatyczna osoba, antypatyczny wygląd; odpychający, niesympatyczny, nieprzyjemny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) budzący odrazę, niechęć
Wiktionary
(1.1) Co do tego nowego gimnazjum, to się rozczarowałam - koleżanki i koledzy dosyć antypatyczni - poziom średni, rzadko kto się uczy.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨpaˈtɨt͡ʃnɨ, AS: ãntypatyčny
Wiktionary
rzecz. antypatia ż., antypatyczność ż.
przysł. antypatycznie
Wiktionary
(1.1) przykry, gburowaty, oschły, niemiły, nieprzyjemny, niesympatyczny
Wiktionary
zdrobnienie od: antypatia
SJP.pl
osoba występująca przeciw panującemu systemowi władzy lub interesom państwa; antysystemowiec
SJP.pl
skierowany przeciwko interesom państwa; przeciwpaństwowy, antykrajowy, antyrządowy, przeciwrządowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który sprzeciwia się instytucji państwa i państwowości
(1.2) taki, który jest przejawem sprzeciwu wobec państwa i państwowości
Wiktionary
(1.2) Wystąpienia jej przedstawicieli w parlamencie, podobnie jak zgromadzenia w terenie, przybierały niemal z reguły charakter demonstracji antypaństwowych, które z kolei pociągały za sobą reakcję władz.
Wiktionary
rzecz. antypaństwowość ż.
Wiktionary
(1.1) przeciwpaństwowy
(1.2) przeciwpaństwowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nurt myślenia o wychowaniu, który krytykuje tradycyjną pedagogikę i odrzuca ideę wychowywania dzieci przez dorosłych w sposób narzucający normy i autorytet
Wiktionary
Antypedagogika – nurt we współczesnej pedagogice negujący formę wychowania opierającą się na zasadzie „sterowania” życiem dziecka.
Wikipedia
skierowany przeciwko zasadom i siłom partyjnym PRL-u
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko zasadom ustrojowym PRL-u oraz ówczesnej władzy
Wiktionary
(1.1) Dzisiaj oczywiście, jak każdy, kto pełnymi garściami czerpał z PRL-u, stał się nad wyraz antypeerelowski.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨpɛːrɛˈlɔfsʲci, AS: ãntyp•erelofsʹḱi
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Persji i Persom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyperskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyperskość ż.
Wiktionary
hamujący wydzielanie potu
SJP.pl
kosmetyk hamujący wydzielanie potu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. kosmet. środek zapobiegający nadmiernemu poceniu;
Wiktionary
Antyperspirant ( perspirare – „przewiewać, oddychać przez coś”) – kosmetyk mający na celu zmniejszanie wydzielania potu i w ten sposób zwalczanie nieprzyjemnego zapachu ciała poprzez naniesienie go bezpośrednio na pocące się części ciała. Działanie antyperspirantów opiera się na zawartości soli glinu. Dostępne na rynku preparaty różnią się ich stężeniem i w związku z tym skutecznością i częstotliwością stosowania.
Wikipedia
IPA: ˌãntɨpɛrˈspʲirãnt, AS: ãntyperspʹirãnt
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Peru i Peruwiańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyperuwiańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyperuwiańskość ż.
Wiktionary
Antyperystaltyka – aktywność motoryczna w przewodzie pokarmowym, która powoduje wsteczne (odwrotnie niż w perystaltyce) przesuwanie pokarmu ku jamie ustnej (np. podczas wymiotów). Fizjologiczna antyperystaltyka dwunastnicy ułatwia mieszanie się treści pokarmowej.
Wikipedia
płynny preparat chemiczny stosowany przeciw chwastom
SJP.pl
odpowiednik pierwiastka chemicznego złożony z antymaterii
SJP.pl
Antypierwiastek – pierwiastek składający się z antyatomów (atomów antymaterii). Obecnie jedynym uzyskanym na znaczącą skalę antypierwiastkiem jest antywodór. Antyhel-3 uzyskany został już w latach 1970. na terenie ZSRR, zaś 24 kwietnia 2011 r. w wielkim zderzaczu hadronów po raz pierwszy zaobserwowano antyhel-4.
Wikipedia
skierowany przeciwko piratom (komputerowym)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeciwdziałający piractwu – nielegalnemu kopiowaniu i rozpowszechnianiu nagrań muzycznych, filmów itp.; zwalczający piracką działalność
Wiktionary
(1.1) Adrian Chmielarz z People Can Fly powiedział, że jedynym zabezpieczeniem antypirackim będzie stały dostęp do Internetu podczas instalacji gry (aby zweryfikować klucz rejestracyjny).
Wiktionary
IPA: ˌãntɨpʲiˈrat͡sʲci, AS: ãntypʹiracʹḱi
Wiktionary
substancja zmniejszająca palność (np. gumy); opóźniacz palenia
SJP.pl
syntetyczny środek przeciwbólowy, przeciwgorączkowy i przeciwzapalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. farm. organiczny związek chemiczny stosowany jako syntetyczny środek o właściwościach przeciwbólowych, przeciwgorączkowych i przeciwzapalnych, zaliczany do grupy pirazolonów;
Wiktionary
(1.1) Nie będziesz miał antypiryny na twoje bóle głowy. Bodaj to! Nie będziesz miał aspiryny. Nie mamy tej walizki!
Wiktionary
(1.1) fenazon
Wiktionary
osoba wyrażająca sprzeciw wobec PiS-u, jej polityki, ideologii lub stylu rządzenia
SJP.pl
przeciwny Prawu i Sprawiedliwości, niepopierający Prawa i Sprawiedliwości
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który się sprzeciwia PiS-owi
(1.2) taki, który jest przejawem sprzeciwu wobec PiS-u
Wiktionary
rzecz. antypisowskość ż.
Wiktionary
1. krzew rosnący w Europie i zachodniej Azji, uprawiany jako roślina ozdobna, żywopłotowa a także do wyrobu lasek i fajek; wiśnia wonna,
2. przedmiot zrobiony z drewna tego krzewu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. wiśnia wonna, nazwa systematyczna|Cerasus mahaleb|L.|ref=tak.
Wiktionary
(1.1) Antypki nadają się na żywopłoty.
Wiktionary
przymiotnik od: antypka
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pot. taki, który się sprzeciwia Platformie Obywatelskiej
(1.2) pot. taki, który jest przejawem sprzeciwu wobec Platformy Obywatelskiej
Wiktionary
rzecz. antyplatformianość ż.
Wiktionary
(1.1) antyplatformerski
Wiktionary
białkowy inhibitor plazminy, znajdujący się m.in. w osoczu
SJP.pl
pocisk przeznaczony do zwalczania pocisków nieprzyjaciela; przeciwpocisk, antyrakieta, przeciwrakieta
SJP.pl
1. mieszkaniec antypodów (przeciwległych krańców Ziemi)
2. przenośnie o człowieku o skrajnie odmiennych poglądach w stosunku do porównywanej osoby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec przeciwległych obszarów na kuli ziemskiej
(1.2) przen. człowiek o krańcowo różnym sposobie myślenia i odmiennych cechach charakteru w stosunku do innej porównywanej osoby
Wiktionary
(1.1) Australijczycy to nasi antypodzi, ponieważ mieszkają na przeciwnym krańcu Ziemi.
Wiktionary
rzecz. antypody lm.
Wiktionary
(1.1) mieszkaniec antypodów
(1.2) antagonista, oponent, przeciwnik
Wiktionary
dotyczący antypodów; znajdujący się po przeciwnej stronie kuli ziemskiej
SJP.pl
występujący przeciwko podatkom
SJP.pl
1. przeciwległe krańce Ziemi;
2. przenośnie o skrajnie odmiennych poglądach, postawach, kierunkach politycznych, artystycznych itp.;
3. komórki powstające w woreczku zalążkowym u roślin okrytonasiennych na biegunie przeciwnym do bieguna zawierającego komórkę jajową i synergidy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) geogr. obszar położony po przeciwnej stronie kuli ziemskiej;
Wiktionary
Antypody (gr. αντίποδες ("antipodes") – „naprzeciw stopy”) – punkt na powierzchni Ziemi, który w stosunku do określonego punktu jest położony dokładnie po drugiej stronie planety, tj. na drugim końcu jej średnicy. Potocznie termin ten używany jest w szerszym znaczeniu i używany jest w stosunku do wszystkich obszarów na półkuli południowej.
Wikipedia
(1.1) (…) odkrycie Nowego Świata potwierdziło istnienie antypodów, ponieważ znajduje się on „po przeciwnej stronie Indii Gangeskich".
Wiktionary
IPA: ˌãntɨˈpɔdɨ, AS: ãntypody
Wiktionary
rzecz. antypoda mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest antypodyczne; cecha tych, którzy są antypodyczni
Wiktionary
przym. antypodyczny
przysł. antypodycznie
Wiktionary
1. skrajnie odmienny, krańcowo różny, np. antypodyczne tendencje w sztuce;
2. znajdujący się po przeciwnej stronie kuli ziemskiej
SJP.pl
poetyka nowej literatury postulująca odrzucenie poetyki tradycyjnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. poetyka stanowiąca zaprzeczenie tradycyjnej poetyki
Wiktionary
(1.1) Autor wprowadził nawet terminy najnowsze, proponowane w ostatnich latach, jak np. antydramat, antyliteratura, antypoetyka, antypowieść, turpizm etc., starając się je zdefiniować; nie zawsze jednak określenia jego mogą nas zadowolić.
Wiktionary
pragnący wojny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stanowiący zagrożenie dla pokoju, zmierzający do zachwiania pokoju
Wiktionary
IPA: ˌãntɨpɔkɔˈjɔvɨ, AS: ãntypokoi ̯ovy
Wiktionary
rzecz. pokój mrz.
Wiktionary
skierowany przeciwko policji, policjantom
SJP.pl
przeciwnik władz państwowych, zwłaszcza rządu
SJP.pl
wrogość wobec narodu lub państwa polskiego; polonofobia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niechętny stosunek do Polaków i polszczyzny
Wiktionary
Antypolonizm (także: polonofobia) – termin określający zbiorowo wszelkie uprzedzenia, dyskryminację, niechęć i postawy wrogości wobec Polaków. Historycznym odpowiednikiem "antypolonizmu" jest polakożerstwo, określenie używane w XIX w. wobec antypolskiej polityki Ottona von Bismarcka.
Wikipedia
(1.1) Nie posądzałbym tego włoskiego polityka o antypolonizm.
Wiktionary
(1.1) polonofobia, polakożerstwo
Wiktionary
niechętny lub wrogi Polakom, Polsce
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wymierzony przeciwko Polakom, dyskryminujący Polaków
Wiktionary
(1.1) Bezpośrednią przyczyną wybuchu wojny polsko-rosyjskiej w 1609 roku było zawiązanie koalicji antypolskiej między Szwecją a Rosją.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨˈpɔlsʲci, AS: ãntypolsʹḱi
Wiktionary
rzecz. polski mrz., Polska ż., Polak mos., antypolskość ż.
przysł. antypolsko
przym. polski
Wiktionary
(1.1) polakożerczy, antypolonistyczny, przeciwpolski
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób antypolski
Wiktionary
(1.1) Na murach pojawiły się antypolsko brzmiące napisy.
Wiktionary
rzecz. antypolskość ż.
przym. antypolski
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest antypolskie; cecha tych, którzy są antypolscy
Wiktionary
przym. antypolski, polski
przysł. antypolsko
rzecz. polski mrz., Polska ż.
Wiktionary
Antyport – forma transportu aktywnego wtórnego przez błony biologiczne. W antyporcie przemieszczenie jednej substancji (jonu lub cząsteczki, np. metabolitu) do wnętrza określonego przedziału zachodzi równocześnie z usuwaniem drugiej substancji z tego przedziału.
Wikipedia
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Portoryku lub Portorykańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyportorykańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. Portorykańczyk mos., antyportorykańskość ż.
przym. portorykański
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Portugalii i Portugalczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyportugalskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. portugalski mrz., antyportugalskość ż.
przym. portugalski
Wiktionary
odmiana powieści zrywająca z tradycyjnymi regułami tego gatunku, zwłaszcza z ciągłością czasową fabuły; nouveau roman, nowa powieść
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. rodzaj powieści, który zrywa z tradycyjnymi regułami tego gatunku
Wiktionary
(1.1) Autor wprowadził nawet terminy najnowsze, proponowane w ostatnich latach, jak np. antydramat, antyliteratura, antypoetyka, antypowieść, turpizm etc., starając się je zdefiniować; nie zawsze jednak określenia jego mogą nas zadowolić.
Wiktionary
przeciwny zbrojnemu wystąpieniu w imię wolności
SJP.pl
zespół doktryn filozoficznych odrzucających pozytywistyczne zasady uprawiania nauk
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi RPA
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antypołudniowoafrykańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antypołudniowoafrykańskość ż.
Wiktionary
chroniący przed poślizgiem; przeciwpoślizgowy, przeciwślizgowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeciwdziałający ślizganiu, zabezpieczający przed poślizgiem
Wiktionary
IPA: ˌãntɨpɔɕlʲizˈɡɔvɨ, AS: ãntypoślʹizgovy
Wiktionary
(1.1) przeciwpoślizgowy
Wiktionary
przeciwpożarowy
SJP.pl
występujący przeciwko prawicy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który się sprzeciwia politycznej prawicy
(1.2) taki, który jest przejawem sprzeciwu wobec prawicy
Wiktionary
rzecz. antyprawicowość ż., prawica ż.
Wiktionary
występujący przeciwko prezydentowi; przeciwny prezydentowi
SJP.pl
nieprzyjaźnie nastawiony do klasy społecznej złożonej z robotników
SJP.pl
przeczący oficjalnej propagandzie
SJP.pl
substancja hamująca aktywność proteaz; inhibitor proteazy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) substancja hamująca proteazę
Wiktionary
skierowany, wymierzony przeciwko polityce ochrony produkcji i handlu krajowego
SJP.pl
antycząstka protonu, cząstka elementarna przeciwstawna do protonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. cząstka elementarna będąca antycząstką protonu;
Wiktionary
An
Wikipedia
pochodna kumaryny, związek powstający w zgniłej koniczynie; melitoksyna, dikumarol, antywitamina K
SJP.pl
proza przeciwstawiająca się tradycyjnym schematom i konwencjom
SJP.pl
przeciwstawiający się przemocy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) neol. polit. mający na celu ukrócenie przemocy w rodzinie, mający nieść pomoc ofiarom przemocy
Wiktionary
(1.1) W Polsce jednak informacje i działania antyprzemocowe zaczęły się pojawiać już we wczesnych latach 90. natomiast w Hiszpanii dopiero pod koniec lat 90-tych. Oba kraje w podobnym okresie uchwaliły prawo antyprzemocowe […]
Wiktionary
przeciwdziałający powstawaniu przepięć; przeciwprzepięciowy
SJP.pl
zły przykład
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ruch społeczny i intelektualny skierowany przeciwko psychiatrii, jej założeniom i metodom
Wiktionary
Ten artykuł opisuje teorie, metody lub czynności niezgodne ze współczesną wiedzą medyczną.
Antypsychiatria – ruch społeczny i intelektualny oparty na poglądzie, że leczenie psychiatryczne jest częściej szkodliwe niż pomocne pacjentom. Wśród zastrzeżeń do psychiatrii wymieniane są m.in. stosowanie technik o małej skuteczności a dużej szkodliwości. Częściej jednak aktywiści skupiają się na filozoficznych i etycznych obawach dotyczących zarówno natury psychiatrii, jak i jej praktyk.
Wikipedia
przeciwstawny psychologizmowi
SJP.pl
kierunek w filozofii, naukach społecznych i literaturze przeciwstawiający się psychologizmowi
SJP.pl
Antypsychologizm (z gr. "anti" – przeciw, "psyche" – dusza, "logos" – nauka) – stanowisko opozycyjne wobec psychologizmu, zapoczątkowane z końcem XIX wieku, a upowszechnione w XX wieku.
Wikipedia
1. kolce przeciwko ptakom, montowane na parapetach, gzymsach itp.;
2. sztuczny ptak drapieżny na szybach, ekranach itp., odstraszający inne ptaki
SJP.pl
niechętny, wrogi Władimirowi Putinowi
SJP.pl
przeciwdziałający pyłowi
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Korei Północnej
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antypółnocnokoreańskiej (1.1)
Wiktionary
zmniejszający agregację płytek krwi i przeciwdziałający powstawaniu zakrzepów; przeciwpłytkowy
SJP.pl
radar ustawiony na zakłócanie pracy innego radaru
SJP.pl
Antyradar – urządzenie służące do informowania kierowcy o tym, że na jego drodze znajduje się radar lub fotoradar.
Urządzenie to posiada wbudowany wykrywacz fal wysyłanych przez radary oraz fotoradary w pasmach: X, K, Ka, Ku, SWKa. Nowoczesne antyradary informują również o pomiarze dokonywanym z fotoradarów ukrytych w samochodach znajdujących się przed samochodem wyposażonym w antyradar (lub przy bardziej zaawansowanych urządzeniach nawet za samochodem).
Wikipedia
zakłócający działanie radaru, niszczący radar albo ostrzegający o obecności radaru; przeciwradarowy
SJP.pl
chroniący przed promieniowaniem; przeciwradiacyjny
SJP.pl
rozgłośnia radiowa
SJP.pl
An
Wikipedia
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi ZSRR
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyradzieckiej (1.1)
Wiktionary
(1.2) I podobno ktoś z władz, pragnąc tych nastrojów, wydrukował antyradzieckie ulotki, ale ich nie rozkolportowano (chodzi o rzekome ulotki KPN o Katyniu).
Wiktionary
rzecz. antyradzieckość ż.
Wiktionary
(1.1-2) antysowiecki
Wiktionary
rakieta służąca do zestrzeliwania innych rakiet; przeciwrakieta, przeciwpocisk, antypocisk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. rakieta przystosowana do zwalczania innych rakiet, głównie rakiet balistycznych
Wiktionary
(1.1) Do antybroni zalicza się np. antyrakiety.
Wiktionary
przym. antyrakietowy
Wiktionary
(1.1) przeciwrakieta, rakietowy pocisk antybalistyczny
Wiktionary
zwalczający rakiety, chroniący przed rakietami nieprzyjaciela; przeciwrakietowy
SJP.pl
przeciwdziałający rozwojowi raka; przeciwrakowy
SJP.pl
oprawa rysunku, zdjęcia itp. składająca się z szyby i tekturowej podkładki połączonych zaciskami
SJP.pl
Antyrama (gr. "anti" – przeciw, odwrotny) – rodzaj oprawy służący do umieszczania w niej płaskich obrazków, zdjęć itp. Nazwa odnosi się do wyglądu, przypominającego pozostałość po usunięciu ramy z obrazu. Antyrama usztywnia dzieło, chroni je przed zniszczeniem i nadaje schludny, estetyczny wygląd. Umożliwia również zawieszenie na ścianie.
Wikipedia
ranking negatywny
SJP.pl
przeciwny rasizmowi, zwalczający rasizm
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko rasizmowi
Wiktionary
(1.1) Drugim etapem polityki antyrasistowskiej był okres po wojnie domowej, zwany okresem Rekonstrukcji Południa (…).
Wiktionary
rzecz. antyrasizm m., antyrasista m., antyrasistka ż.
Wiktionary
postawa lub pogląd przeciwstawiający się rasizmowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ruch społeczny, postawa lub pogląd sprzeciwiający się rasizmowi
Wiktionary
An
Wikipedia
rzecz. antyrasista m., antyrasistka ż.
przym. antyrasistowski
Wiktionary
kierunek w literaturze i sztuce przeciwstawiający się realizmowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. pogląd przeciwstawny realizmowi, tj. odrzucający istnienie obiektywnej rzeczywistości
Wiktionary
Antyrealizm – przeciwieństwo realizmu epistemologicznego. Przekonanie, że świat zewnętrzny niezależny od podmiotu poznającego nie istnieje, a przynajmniej jest zupełnie inny niż podmiotowi poznającemu się wydaje.
Wikipedia
(1.1) Antyrealizm twierdzi, że rzeczywistość zależy od świadomości człowieka.
Wiktionary
przeciwdziałający recesji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. ekon. mający zlikwidować albo złagodzić skutki recesji
Wiktionary
specjalna, cienka powłoka na soczewkach (szkłach) okularowych, redukująca powstające na nich odblaski i odbicia; powłoka antyrefleksyjna
SJP.pl
przeciwdziałający powstawaniu refleksów; antyodblaskowy
SJP.pl
redukujący odblaski, odbicia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) antyodblaskowy
Wiktionary
osoba hamująca reformy, przeciwnik reform
SJP.pl
przeciwny wprowadzeniu reform
SJP.pl
sprzeciwiający się wprowadzaniu reform ustrojowych, społecznych i gospodarczych
SJP.pl
najgorszy wynik
SJP.pl
to, co godzi w podstawowe wartości religijne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. to, co jest wrogie religii
Wiktionary
Antyreligia – "1." w religioznawstwie: pojęcie bliskoznaczne terminowi "pseudoreligia" – przedrostek "anty-" (z gr. "przeciw") wskazuje występowanie cech, które stoją w jawnej opozycji do religii, w zasadzie wykluczając spełnianie jej kryteriów; "2." postawa społeczna polegająca na sprzeciwie wobec wszelkiej religii.
Wikipedia
(1.1) Ta nowa nauka antywartości – antyreligia – próbuje narzucić człowiekowi nowe myślenie, które kreuje nowy sposób życia i nową kulturę.
Wiktionary
rzecz. religia ż., antyreligijność ż.
przym. antyreligijny
Wiktionary
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) wyrażając wrogość wobec religii
Wiktionary
(1.1) Najbardziej antyreligijnie zareagowały władze w Phenianie.
Wiktionary
rzecz. antyreligijność ż.
przym. antyreligijny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) postawa, ideologia, polityka itp. wrogie względem religii
Wiktionary
(1.1) Sekularyzacja i nastroje zinstytucjonalizowanej antyreligijności w okresie Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD) spowodowały, że wschodnia część kraju stała się jednym z najbardziej ateistycznych regionów świata.
Wiktionary
przym. antyreligijny
rzecz. antyreligia ż.
przysł. antyreligijnie
Wiktionary
skierowany przeciwko religii
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) skierowany przeciwko religii, niechętny wobec religii
Wiktionary
(1.1) Utopijna piosenka napisana przez Lennona jest antyreligijna, antynacjonalistyczna, niekonwencjonalna i antykapitalistyczna, jednak została zaakceptowana z powodu wartości artystycznych.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨrɛlʲiˈɟijnɨ, AS: ãntyrelʹiǵii ̯ny
Wiktionary
rzecz. antyreligia ż., antyreligijność ż.
przysł. antyreligijnie
Wiktionary
występujący przeciw rządom republikańskim, zwalczający republikę
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który się sprzeciwia politycznemu republikanizmowi
(1.2) taki, który jest przejawem sprzeciwu wobec republikanizmu
Wiktionary
rzecz. antyrepublikańskość ż.
Wiktionary
stosowany przeciw reumatyzmowi, leczący reumatyzm; przeciwreumatyczny, przeciwgośćcowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. przeciwreumatyczny.
Wiktionary
(1.1) przeciwreumatyczny
Wiktionary
przeciwny rewolucji (np. działania antyrewolucyjne, wiersz antyrewolucyjny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. wrogi rewolucji; występujący przeciwko rewolucji
Wiktionary
(1.1) kontrrewolucyjny, reakcyjny
Wiktionary
przeciwny reżimowi, zwalczający reżim (np. front antyreżimowy); antyreżymowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wrogi, nieprzyjazny rządowi (reżimowi), walczący przeciw rządowi
Wiktionary
(1.1) antyreżymowy, antyrządowy, przeciwrządowy
Wiktionary
przeciwny reżymowi, zwalczający reżym (np. front antyreżymowy); antyreżimowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. antyreżimowy.
Wiktionary
skierowany przeciwko robotnikom
SJP.pl
zachowanie antyrodzinne
SJP.pl
skierowany przeciwko rodzinie i jej interesom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wymierzony przeciwko rodzinie, skierowany przeciwko interesom rodziny
Wiktionary
IPA: ˌãntɨrɔˈd͡ʑĩnːɨ, AS: ãntyroʒ́ĩ•ny
Wiktionary
rzecz. antyrodzinność
Wiktionary
przeciwnik rojalizmu
SJP.pl
przeciwstawiający się rządom monarchicznym, występujący przeciwko rojalistom i rojalizmowi
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który się sprzeciwia rojalizmowi
(1.2) taki, który jest przejawem sprzeciwu wobec rojalizmu
Wiktionary
(1.1) Po wyborach stało się jasne, że na riksdagu nastąpi gwałtowny atak na dotychczasowy kurs polityczny rządu. Szlachta była zdominowana przez antyrojalistycznych patriotów (…)
Wiktionary
rzecz. antyrojalistyczność ż.
Wiktionary
zwalczający romantyzm, przeciwstawiający się romantyzmowi
SJP.pl
przeciwnik romantyzmu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Romom, Cyganom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyromskiej (1.1)
Wiktionary
(1.2) W sobotę, w czasie Dni Andrychowa ma dojść do antyromskiej manifestacji.
Wiktionary
rzecz. antyromskość ż.
Wiktionary
(1.1-2) antycygański
Wiktionary
hydrazyd kwasu maleinowego; regulator wzrostu roślin, stosowany w przechowalnictwie warzyw i do hamowania wzrostu drzew
SJP.pl
przeciwny Rosji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wymierzony przeciwko Rosji i Rosjanom
Wiktionary
(1.1) „Uważamy, że trzeba skończyć z szydzeniem z historii i dochodzeniem w antyrosyjskiej histerii do braku szacunku dla pamięci tych, którzy nie szczędzili życia dla wyzwolenia Europy.”
Wiktionary
rzecz. rosyjski mrz., antyrosyjskość ż.
przym. antyrusiński, antyruski, rosyjski
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co antyrosyjskie; cecha tego, kto antyrosyjski
Wiktionary
przym. antyrosyjski, antyrusiński, antyruski
Wiktionary
przeciwdziałający rozwojowi
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Rumunii i Rumunom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyrumuńskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyrumuńskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Rusi i Rusinom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyrusińskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyrusińskość ż., antyruskość ż., antyrosyjskość ż.
przym. antyruski, antyrosyjski
Wiktionary
(1.1) antyruski
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Rusi i Rusinom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyruskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyruskość ż., antyrusińskość ż., antyrosyjskość ż.
przym. antyrusiński, antyrosyjski
Wiktionary
(1.1) antyrusiński
Wiktionary
ograniczający swobodę handlową
SJP.pl
nowy rząd, będący w opozycji do dawnego
SJP.pl
osoba negatywnie nastawiona do rządu - naczelnego organu wykonawczego w państwie
SJP.pl
negatywne nastawienie do rządu (rady ministrów)
SJP.pl
nastawiony negatywnie do rządu, przeciwny rządowi; przeciwrządowy, opozycyjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. skierowany przeciwko rządowi
Wiktionary
(1.1) Izrael zwrócił się poufnie do Stanów Zjednoczonych i krajów europejskich o wsparcie stabilności władzy prezydenta Hosniego Mubaraka w Egipcie, który zmaga się od tygodnia z falą antyrządowych protestów.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨʒɔ̃nˈdɔvɨ, AS: ãntyžõndovy
Wiktionary
(1.1) przeciwrządowy
Wiktionary
przeciwstawiający się równości społecznej
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Salwadorowi i Salwadorczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antysalwadorskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antysalwadorskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Samoa i Samoańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antysamoańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antysamoańskość ż.
Wiktionary
występujący przeciwko samochodom
SJP.pl
skierowany przeciwko samorządom i samorządności
SJP.pl
niezgodny z przepisami sanitarnymi; niehigieniczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sprzeczny z wymogami sanitarnymi
Wiktionary
(1.1) niehigieniczny
Wiktionary
dotyczący broni lub technologii przeznaczonej do niszczenia lub unieszkodliwiania satelitów
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Arabii Saudyjskiej i Saudyjczykom
(1.2) taki, który jest przeciwny lub wrogi dynastii Saudów
(1.3) taki, który jest przejawem postawy antysaudyjskiej (1.1-2)
Wiktionary
rzecz. antysaudyjskość ż.
Wiktionary
ogół poglądów sprzeciwiających się seksualności, zaspokajaniu popędu płciowego
SJP.pl
Antyseksualizm − termin odnoszący się do poglądów sprzeciwiających się seksualności.
Wikipedia
cechujący się niechęcią, wrogością wobec Żydów, skierowany przeciw narodowi żydowskiemu; antyżydowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wymierzony przeciwko Żydom, dyskryminujący Żydów
Wiktionary
(1.1) Wzniecona przez partię pomarcowa kampania antysemicka i antyinteligencka pobudziła polityczną świadomość inteligencji i stała się punktem odniesienia jej politycznych poglądów i preferencji.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨsɛ̃ˈmʲit͡sʲci, AS: ãntysẽmʹicʹḱi
Wiktionary
rzecz. antysemityzm m., antysemita m., antysemitka ż.
przysł. antysemicko
Wiktionary
(1.1) antyżydowski, przeciwżydowski, antysyjonistyczny, żydożerczy
Wiktionary
osoba wrogo nastawiona wobec narodu żydowskiego; judeosceptyk, judeofob, judofob
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba uprzedzona do Żydów, cechująca się niechęcią bądź nienawiścią do tego narodu; osoba, którą cechuje antysemityzm
Wiktionary
(1.1) Antysemitami byli członkowie partii Adolfa Hitlera.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨsɛ̃ˈmʲita, AS: ãntysẽmʹita
Wiktionary
rzecz. antysemityzm m.
:: fż. antysemitka ż.
przym. antysemicki
Wiktionary
(1.1) judofob, żydożerca; eufem. judeosceptyk
Wiktionary
kobieta wrogo nastawiona wobec narodu żydowskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta uprzedzona do Żydów, cechująca się niechęcią bądź nienawiścią do tego narodu; kobieta, którą cechuje antysemityzm
Wiktionary
(1.1) Alicja jest antysemitką, zawsze źle się wyraża o Żydach.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitka, AS: ãntysẽmʹitka
Wiktionary
rzecz. antysemityzm m.
:: fm. antysemita m.
przym. antysemicki
Wiktionary
nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związane z nietolerancją i rasizmem; judeosceptycyzm, judofobia, judeofobia, żydofobia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem;
Wiktionary
Antysemityzm – postawa niechęci, wrogości wobec Żydów i osób pochodzenia żydowskiego wynikająca z różnego rodzaju uprzedzeń; prześladowania i dyskryminacja Żydów jako grupy wyznaniowej, etnicznej lub rasowej oraz poglądy uzasadniające takie działania. Zwana także, jest przeciwieństwem filosemityzmu. Ekstremalny antysemityzm głosiła ideologia niemieckiego nazizmu, doprowadzając do próby wyniszczenia narodu żydowskiego w okupowanej Europie.
Wikipedia
(1.1) Zostały w nią wymierzone brutalne hejterskie kampanie po tym, jak skrytykowała rosnącą w Polsce ksenofobię, antysemityzm i nacjonalistyczny zwrot na prawo.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥, AS: ãntysẽmʹitysm̦
Wiktionary
rzecz. antysemita m., antysemitka ż.
przym. antysemicki
przysł. antysemicko
Wiktionary
(1.1) pot. żydożerstwo
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Senegalowi i Senegalczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antysenegalskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antysenegalskość ż., Senegal mrz.
Wiktionary
antysensowny RNA - odcinek RNA powstały w wyniku wykorzystania nici sensownej jako matrycy w procesie transkrypcji
SJP.pl
rzadko: postępowanie zapewniające wykluczenie dostępu drobnoustrojów chorobotwórczych do jakiegoś środowiska; antyseptyka
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób antyseptyczny; odkażająco, bakteriobójczo, antybakteryjnie
Wiktionary
(1.1) Olejek eteryczny z drzewa herbacianego działa antyseptycznie.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨsɛpˈtɨt͡ʃʲɲɛ, AS: ãntyseptyčʹńe
Wiktionary
przym. antyseptyczny
rzecz. antyseptyk mrz.
Wiktionary
(1.1) odkażająco, bakteriobójczo, antybakteryjnie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mikrobiol. zdolność przeciwdziałania rozwojowi drobnoustrojów
Wiktionary
rzecz. antyseptyk mrz., antyseptyka ż.
przym. antyseptyczny
Wiktionary
niszczący drobnoustroje, zapobiegający zakażeniom; odkażający
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. zapobiegający rozwojowi drobnoustrojów, bakterii wywołujących choroby
Wiktionary
(1.1) Przedmiotem zamówienia jest dostawa […] leków, środków dezynfekcyjnych i antyseptycznych […].
Wiktionary
IPA: ˌãntɨsɛpˈtɨt͡ʃnɨ, AS: ãntyseptyčny
Wiktionary
rzecz. antyseptyczność ż., antyseptyka ż., antyseptyk m.
przysł. antyseptycznie
Wiktionary
(1.1) odkażający, dezynfekcyjny
Wiktionary
środek do niszczenia drobnoustrojów; dezynfektyk, środek dezynfekcyjny (odkażający)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. środek służący do niszczenia drobnoustrojów
Wiktionary
IPA: ˌãntɨˈsɛptɨk, AS: ãntyseptyk
Wiktionary
rzecz. antyseptyka ż., antyseptyczność ż.
przym. antyseptyczny
przysł. antyseptycznie
Wiktionary
w medycynie: postępowanie mające na celu zniszczenie drobnoustrojów na narzędziach chirurgicznych, w salach operacyjnych, w ranach itp. w celu uniknięcia zakażeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hig. mikrobiol. zespół czynności mających na celu niszczenie lub hamowanie wzrostu mikroorganizmów na żywych tkankach;
(1.2) środki służące do antyseptyki (1.1)
Wiktionary
Nie mylić z: Aseptyka.
Antyseptyka ( "anti" – przeciw "sepsis" – gniciu, dosłownie: "zapobieganie gniciu") – postępowanie odkażające, mające na celu niszczenie drobnoustrojów na skórze, błonach śluzowych, w zakażonych ranach.
W przeciwieństwie do dezynfekcji, antyseptyka nie dotyczy odkażania przedmiotów.
Wikipedia
(1.1) W przeciwieństwie do aseptyki, antyseptyka działa już na obecne drobnoustroje.
Wiktionary
rzecz. antyseptyk mrz., antyseptyczność ż.
przym. antyseptyczny
Wiktionary
(1.2) antyseptyki
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Serbii i Serbom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyserbskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyserbskość ż., serbski mrz.
przym. serbski
Wiktionary
surowica ze swoistymi przeciwciałami skierowanymi przeciw określonemu antygenowi; surowica odpornościowa
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Singapurowi i Singapurczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antysingapurskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antysingapurskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Skandynawii i Skandynawom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyskandynawskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyskandynawskość ż.
Wiktionary
zapobiegający sklerozie
SJP.pl
związany z przeciwdziałaniem smogowi; przeciwsmogowy
SJP.pl
przeciwny socjalizmowi, zwalczający socjalizm
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi socjalizmowi i socjalistom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antysocjalistycznej (1.1)
Wiktionary
(1.1) W szeregu przypadkach uczestnicy działalności antysocjalistycznej ukarani zostali przez Kolegia do Spraw Wykroczeń.
Wiktionary
rzecz. antysocjalistyczność ż.
Wiktionary
wrogie nastawienie do socjalizmu, zwalczanie socjalizmu
SJP.pl
Antysocjalizm – postawa, ideologia i nurt polityczny charakteryzujący się wyraźnym sprzeciwem wobec socjalizmu, wrogością wobec jego założeń teoretycznych oraz aktywnym zwalczaniem systemów, partii i ruchów socjalistycznych.
Wikipedia
nieprzychylny ludziom, społeczeństwu
SJP.pl
skierowany przeciwko "Solidarności" (związkowi zawodowemu i w latach 80. XX wieku szerzej: ruchowi społecznemu), zwalczający "Solidarność" (np. antysolidarnościowe działania rządu, antysolidarnościowa postawa)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko Solidarności
Wiktionary
IPA: ˌãntɨsɔlʲidarnɔɕˈt͡ɕɔvɨ, AS: ãntysolʹidarnośćovy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Sowietom albo Związkowi Radzieckiemu
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antysowieckiej (1.1)
Wiktionary
(1.1) przeciwsowiecki, antyradziecki, przeciwradziecki
(1.2) przeciwsowiecki, antyradziecki, przeciwradziecki
Wiktionary
przeciwdziałający wydobywaniu się spalin
SJP.pl
zapobiegający spamowaniu, likwidujący spam (np. filtr antyspamowy)
SJP.pl
stopa wierszowa złożona z sylaby krótkiej, dwóch długich i znowu krótkiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. czterosylabowa stopa metryczna w poezji antycznej, w której układ iloczasowy ma postać: krótka–długa–długa–krótka (˘ ¯ ¯ ˘)
Wiktionary
(1.1) stopa odwrotnie ściągnięta
Wiktionary
przeciwdziałający spazmom, łagodzący spazmy; przeciwspastyczny, przeciwkurczowy, przeciwskurczowy
SJP.pl
działający łagodząco na układ nerwowy, przeciwdziałający kurczom, drgawkom, konwulsjom
SJP.pl
sprzeczny z interesami społeczeństwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wrogi społeczeństwu; działający na szkodę społeczeństwa
Wiktionary
przysł. antyspołecznie
Wiktionary
(1.1) przeciwspołeczny
Wiktionary
występujący, skierowany przeciwko stalinizmowi
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) hist. polit. nastawiony na walkę ze stalinizmem, zwalczający stalinizm
Wiktionary
(1.1) Tam przyjął postawę antybolszewicką i antystalinowską i zadeklarował Niemcom współpracę w walce ze wspólnym wrogiem.
Wiktionary
przym. stalinowski
Wiktionary
spowalniający procesy starzenia; przeciwstarzeniowy
SJP.pl
urządzenie neutralizujące nagromadzony na jakiejś powierzchni ładunek elektryczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co antystatyczne
Wiktionary
przym. antystatyczny
Wiktionary
zapobiegający elektryzowaniu się czegoś; antyelektrostatyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. zob. antyelektrostatyczny.
Wiktionary
(1.1) W warsztacie obowiązkowe jest noszenie obuwia ochronnego z antystatyczną podeszwą.
Wiktionary
rzecz. antystatyczność ż.
Wiktionary
(1.1) antyelektrostatyczny
Wiktionary
środek lub materiał zapobiegający gromadzeniu się ładunków elektrostatycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) substancja zmniejszająca (lub całkowicie neutralizująca) nagromadzony na jakiejś powierzchni ładunek elektryczny
Wiktionary
Antystatyk – substancja zmniejszające lub całkowicie eliminujące elektryzowanie się ciał nieprzewodzących prądu elektrycznego, szczególnie tworzyw sztucznych. Stosuje się je jako dodatki do materiału oraz jako środki nanoszone na powierzchnię.
Antystatyki zewnętrzne stosuje się głównie w tekstyliach, na które mogą być nanoszone w trakcie produkcji, prania, konserwacji oraz użytkowania.
Wikipedia
nadanie materiałom właściwości antystatycznych
SJP.pl
sprawiać, aby jakiś materiał nie elektryzował się
SJP.pl
Antystenes z Aten - filozof grecki, twórca cynizmu
SJP.pl
Antystenes z Aten (gr. Ἀντισθένης Ἀθηναῖος "Antisthenes Athenaios", ur. ok. 445 p.n.e., zm. ok. 365 p.n.e.) – filozof grecki, twórca cynizmu. Jego najbardziej znanym uczniem był Diogenes z Synopy.
Początkowo był uczniem Gorgiasza i obracał się wśród sofistów, lecz w późnym wieku dołączył do uczniów Sokratesa – należał do grupy tzw. sokratyków mniejszych.
Wikipedia
(ASO) przeciwciało, które wytwarza się w organizmie po kontakcie z toksyną produkowaną przez paciorkowca
SJP.pl
przeciwdziałający stresowi, łagodzący stres; przeciwstresowy, odprężający, relaksowy, relaksujący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) działający przeciw stresowi, używany przy leczeniu stresu, zapobiegający stresowi
Wiktionary
(1.1) (…) na biurku koło laptopa leżała antystresowa piłeczka do ściskania.
Wiktionary
(1.1) przeciwstresowy
Wiktionary
strofa konstrukcją odpowiadająca strofie poprzedzającej ją
SJP.pl
przymiotnik od: antystrofa
SJP.pl
sposób wyrażania myśli unikający wszelkiej literackości, nieliczący się z regułami i wzorcami stylistycznymi, a niekiedy z wymaganiami składni i interpunkcji
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Suazi i Suazyjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antysuazyjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antysuazyjskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Sudanowi i Sudańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antysudańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antysudańskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Surinamowi i Surinamczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antysurinamskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antysurinamskość ż., Surinam mrz., Surinamczyk mos., Surinamka ż.
przym. surinamski
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Svalbardowi i Swalbardczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antysvalbardzkiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antysvalbardzkość ż.
Wiktionary
osoba wyrażająca sprzeciw wobec ideologii i praktyki syjonizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. przeciwnik syjonizmu
Wiktionary
rzecz. antysyjonizm mrz.
:: fż. antysyjonistka ż.
przym. antysyjonistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. przeciwniczka syjonizmu
Wiktionary
rzecz. antysyjonizm mrz.
:: fm. antysyjonista mos.
przym. antysyjonistyczny
Wiktionary
skierowany przeciwko syjonizmowi i syjonistom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wrogi w stosunku do syjonizmu; przeciwny założeniom syjonizmu
Wiktionary
(1.1) Komuniści zawsze głosili, że chcą poprawy sytuacji społecznej ludzi biednych, wysuwali hasła antykolonialne i antysyjonistyczne.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: ãntysyi ̯o̊̃ńistyčny
Wiktionary
rzecz. antysyjonizm mrz., antysyjonista mos., antysyjonistka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. ideologia oraz postawa polityczna wyrażająca sprzeciw wobec syjonizmu;
Wiktionary
Antysyjonizm – postawa sprzeciwu wobec ideologii i praktyki syjonizmu, często wyrażająca się w sprzeciwie wobec samego istnienia Państwa Izrael.
Ten punkt widzenia charakteryzuje różne grupy o zróżnicowanych motywach, zarówno środowiska lewicowe (marksiści, anarchiści), pojedyncze organizacje żydowskie i większość organizacji palestyńskich, a także środowiska antysemickie, grupy arabskich nacjonalistów i fundamentalistów islamskich.
Wikipedia
rzecz. antysyjonista mos., antysyjonistka ż.
przym. antysyjonistyczny
Wiktionary
sylwester w atmosferze ciszy i skupienia, organizowany zwykle przez środowiska zakonne
SJP.pl
przekształcenie towarzyszące przekształceniu symetrycznemu figury (np. zmieniające znak plus na minus)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Syrii i Syryjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antysyryjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antysyryjskość ż.
Wiktionary
potocznie: ogół osób o poglądach antysystemowych
SJP.pl
osoba występująca przeciw panującemu systemowi władzy lub interesom państwa; antypaństwowiec
SJP.pl
bycie przeciwko wiodącemu systemowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co antysystemowe
Wiktionary
przym. antysystemowy
Wiktionary
przeciwstawiający się jakiemuś systemowi, np. politycznemu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. przeciwny szachowi, zwalczający szacha
Wiktionary
rzecz. szach mos.
wykrz. szach
Wiktionary
rzadko: niewielki pokój przed salą lub salonem; przedpokój
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. rodzaj formalnego przedpokoju, poczekalni, poprzedzającego reprezentacyjne wnętrze, salon
Wiktionary
Antyszambr, antyszambra – sąsiadujące z apartamentem lub biurem pomieszczenie, w którym osoby ubiegające się, proszące, czy starające się o coś, oczekują na posłuchanie u urzędnika. Oznacza również rodzaj formalnego przedpokoju poprzedzającego oficjalne wnętrze.
Wikipedia
rzecz. antyszambrowanie n.
czas. antyszambrować ndk.
Wiktionary
(1.1) antykamera
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. żart. wyczekiwanie w przedpokojach lub w poczekalniach na posłuchanie u kogoś ważnego lub wpływowego
Wiktionary
rzecz. antyszambr m.
czas. antyszambrować ndk.
Wiktionary
przestarzałe: długo wyczekiwać w przedpokojach, poczekalniach na audiencję, posłuchanie, rozmowę z osobami ustosunkowanymi, wpływowymi
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) przest. wyczekiwać w przedpokojach lub w poczekalniach na posłuchanie u kogoś ważnego lub wpływowego
Wiktionary
(1.1) Pomagałem mu, jak mogłem, wykonując całą papierkową robotę, jeżdżąc na kontrole i antyszambrując w przerozmaitych urzędach, które rosły jak grzyby po deszczu.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨʃãmˈbrɔvat͡ɕ, AS: ãntyšãmbrovać
Wiktionary
rzecz. antyszambr m., antyszambrowanie n.
Wiktionary
przestarzałe: osoba wyczekująca w przedpokojach w celu dotarcia do wpływowych osób
SJP.pl
urządzenie oduczające psa częstego szczekania przy pomocy ultradźwięków
SJP.pl
zapobiegający szczekaniu psa
SJP.pl
lekceważąco: przeciwnik szczepień; antyszczepionkowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. pogard. przeciwnik szczepień ochronnych
Wiktionary
(1.1) Ja przestałem już łudzić się, że takim bardzo gorliwym antyszczepom da się cokolwiek wytłumaczyć – to zazwyczaj ludzie albo mało inteligentni i na bakier z logiką, albo czymś mocno sfrustrowani, albo działający z innych dziwnych pobudek.
Wiktionary
rzecz. antyszczepionkowiec m., szczep mrz., szczepionka ż., szczepienie n., wyszczepienie n., zaszczepienie n., proszczepionkowiec m.
czas. szczepić ndk., zaszczepić dk., wyszczepić dk.
przym. antyszczepionkowy, szczepionkowy, proszczepionkowy, szczepowy
Wiktionary
(1.1) antyszczepionkowiec; pejor. proepidemik
Wiktionary
potocznie: przeciwnik szczepień; antyszczep
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zagorzały przeciwnik szczepień ochronnych;
Wiktionary
(1.1) Po szczepionkach ludzie głupieją, można zapaść na autyzm, alzheimera, astmę, katar sienny – przekonują antyszczepionkowcy.
Wiktionary
rzecz. antyszczep mos., szczep mrz.
przym. antyszczepionkowy
Wiktionary
(1.1) antyszczep m., proepidemik m.
Wiktionary
sprzeciwiający się szczepieniom lub podważający ich zasadność i bezpieczeństwo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) skierowany przeciwko obowiązkowi szczepień
Wiktionary
(1.1) Rosyjskie trolle karmią ruch antyszczepionkowy.
(1.1) Czy to przypadek, zwykła korelacja, że antyszczepionkowe szury wierzą również w teorie spiskowe na temat WTC?
Wiktionary
rzecz. antyszczepionkowiec m., antyszczep mos., szczep mrz.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Szkocji i Szkotom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyszkockiej (1.1)
Wiktionary
(1.1) Ostatnia zwrotka mająca zdecydowany wydźwięk antyszkocki nie jest wykonywana.
Wiktionary
rzecz. szkocki mrz., antyszkockość ż.
przym. szkocki
Wiktionary
niechętny lub wrogi szlachcie
SJP.pl
występujący przeciwko działaniom szpiegowskim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zwalczający szpiegów, utrudniający lub uniemożliwiający szpiegowanie
Wiktionary
chroniący przed szronem
SJP.pl
sztuka pozbawiona typowych cech tradycyjnie jej przypisywanych, pozbawiona klasycznych walorów artystycznych
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Szwajcarii i Szwajcarom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyszwajcarskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. Szwajcar mos., antyszwajcarskość ż.
przym. szwajcarski
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Szwecji i Szwedom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyszwedzkiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyszwedzkość ż.
Wiktionary
niechętny lub wrogi Słowacji
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Słowacji i Słowakom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antysłowackiej (1.1)
Wiktionary
(1.1) Opozycyjni politycy tłumaczą, że Mecziar już straszy wyborców Węgrami i będzie opowiadał historie o tajnych umowach „antysłowackiej” opozycji z Węgrami.
(1.2) Podobnie jak w ub. tygodniu demonstracja miała wyraźnie antysłowacki charakter.
Wiktionary
rzecz. antysłowackość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Słowenii i Słoweńcom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antysłoweńskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antysłoweńskość ż., słoweński mrz.
przym. słoweński
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi słowiańszczyźnie i Słowianom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antysłowiańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antysłowiańskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Tadżykistanowi i Tadżykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antytadżyckiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antytadżyckość ż.
przym. tadżykistański
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Tajlandii i Tajom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antytajlandzkiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antytajlandzkość ż., antytajskość ż.
przym. antytajski
Wiktionary
(1.1) antytajski
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Tajlandii i Tajom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antytajskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antytajskość ż., antytajlandzkość ż.
przym. antytajlandzki
Wiktionary
(1.1) antytajlandzki
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Tajwanowi i Tajwańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antytajwańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antytajwańskość ż.
Wiktionary
brak uzdolnienia w jakimś kierunku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) całkowity lub niemal zupełny brak zdolności w jakiejś dziedzinie
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba z brakiem talentu w jakimś kierunku
Wiktionary
(1.1) Mój antytalent do śpiewu jest już legendarny.
(2.1) Paweł to antytalent sportowy — zawsze ostatni na mecie.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Tanzanii i Tanzańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antytanzańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antytanzańskość ż.
Wiktionary
antycząstka, przeciwieństwo taonu
SJP.pl
Antytaon ("T+") – antycząstka, przeciwieństwo cząstki Taon. Należy do leptonów.
Wikipedia
sztuka teatralna zrywająca z tradycyjnymi konwencjami zarówno w zakresie twórczości dramatycznej, jak i inscenizacji
SJP.pl
niechętny do korzystania z najnowszych osiągnięć techniki
SJP.pl
osoba wrogo nastawiona do religii teistycznych, opowiadająca się przeciwko teizmowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która sprzeciwia się wierze w Boga lub bogów; w szerszym znaczeniu: także. osoba przejawiająca postawę przeciwną wobec religii teistycznych
Wiktionary
(1.1) Nie jestem jednak antyteistą – dlatego że dla człowieka oszołomionego tajemnicą istnienia każde rozwiązanie jest możliwe.
Wiktionary
rzecz. antyteizm m.
:: fż. antyteistka ż.
przym. antyteistyczny
przysł. antyteistycznie
Wiktionary
kobieta wrogo nastawiona do religii teistycznych, opowiadająca się przeciwko teizmowi
SJP.pl
wrogie nastawienie do religii teistycznych, opowiadanie się przeciwko teizmowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) aktywna pozycja przeciwko teizmowi, niechęć lub walka przeciwko religiom teistycznym;
Wiktionary
Antyteizm – postawa polegająca na negatywnym nastawieniu wobec instytucjonalnych religii teistycznych; w wąskim znaczeniu, negatywne nastawienie wobec wiary w boga lub bogów.
Wikipedia
(1.1) Używany zarówno potocznie, jak i przez osoby duchowe termin «ateizm» jest rozumiany właściwie jako antyteizm; tak też jest przedstawiany. Niekiedy odróżnia się ateizm umiarkowany od ateizmu radykalnego bądź «wojującego».
Wiktionary
IPA: ˌãntɨˈtɛjism̥, AS: ãntytei ̯ism̦
Wiktionary
rzecz. antyteista m., antyteistka ż.
przym. antyteistyczny
Wiktionary
potocznie: policyjna jednostka antyterrorystyczna
SJP.pl
funkcjonariusz jednostek wyspecjalizowanych w walce z terrorystami i uzbrojonymi gangsterami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) krym. osoba specjalnie wyszkolona i wyposażona do zwalczania terroryzmu
Wiktionary
przym. antyterrorystyczny
Wiktionary
nastawiony na zwalczanie terroryzmu, związany ze zwalczaniem terrorystów (np. oddział antyterrorystyczny, akcja antyterrorystyczna)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zwalczający terroryzm, prowadzący walkę z terrorystami
Wiktionary
(1.1) Nazajutrz nad ranem specjalna grupa antyterrorystyczna z Krakowa aresztowała w Szaflarach Marka B. Miał przy sobie znaczone banknoty.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨtɛrːɔrɨˈstɨt͡ʃnɨ, AS: ãntyte•rorystyčny
Wiktionary
rzecz. antyterrorysta mos., antyterroryzm mrz.
Wiktionary
działania mające na celu zapobiegnięcie wystąpienia zamachu terrorystycznego i minimalizację jego skutków
SJP.pl
An
Wikipedia
tyle co: przeciwstawny (np. antytetyczne zdania, antytetyczne elementy dzieła sztuki)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przeciwstawnie różny
Wiktionary
IPA: ˌãntɨtɛˈtɨt͡ʃnɨ, AS: ãntytetyčny
Wiktionary
rzecz. antyteza ż., antytetyczność ż.
Wiktionary
(1.1) zob. sprzeczny.
Wiktionary
1. twierdzenie przeciwne do tezy,
2. kontrast, przeciwieństwo,
3. w literaturze zabieg stylistyczny, polegający na zestawieniu dwóch przeciwnych znaczeniowo segmentów wypowiedzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) twierdzenie sprzeczne do innego sądu; coś przeciwnego
(1.2) filoz. wg Kanta jeden z dwóch sprzecznych, równorzędnych sądów odnoszących się do tego samego metafizycznego zagadnienia
(1.3) filoz. wg Hegla drugie stadium dialektycznego rozwoju rzeczywistości przez triady
(1.4) liter. środek stylistyczny polegający na zestawieniu obok siebie w utworze dwóch przeciwstawnych znaczeniowo wyrażeń w jedną całość treściową, celem wywołania silniejszej ekspresji
Wiktionary
Antyteza (gr. ἀντίθεσις "antíthesis" – „przeciwstawienie”, inna nazwa: "contrapositum") – figura retoryczna polegająca na zestawieniu dwóch elementów znaczeniowo przeciwstawnych w jedną całość treściową dla uzyskania wyższej ekspresji (np. „jest czas rodzenia i czas umierania”). Często mylona z oksymoronem.
Wikipedia
przym. antytetyczny
Wiktionary
(1.1) kontrast, przeciwieństwo
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Timorowi i Timorczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antytimorskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antytimorskość ż.
przym. timorski
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Togo i Togijczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antytogijskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antytogijskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Tokelau i Tokelauańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antytokelauańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antytokelauańskość ż.
Wiktionary
neutralizujący działanie toksyn; przeciwjadowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biochem. med. wet. neutralizujący biologiczną aktywność toksyn chorobotwórczych
Wiktionary
IPA: ˌãntɨtɔˈksɨt͡ʃnɨ, AS: ãntytoksyčny
Wiktionary
rzecz. antytoksyna ż.
Wiktionary
(1.1) przeciwjadowy
Wiktionary
neutralizowanie działania toksyn; odtruwanie, detoksykacja
SJP.pl
substancja neutralizująca działanie toksyn, wytwarzana w organizmie po wpływem antygenów; przeciwjad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. med. biologiczna substancja, zazwyczaj przeciwciało, która neutralizuje działanie toksyn
Wiktionary
Nie mylić z: surowica krwi.
Antytoksyna (pot. "surowica") – preparat leczniczy zawierający swoiste przeciwciała skierowane przeciwko egzotoksynom wytwarzanym przez niektóre drobnoustroje (np. laseczkę tężca czy maczugowca błonicy) lub zawartym w jadach węży.
Wikipedia
(1.1) Surowica zawierająca antytoksyny może uratować życie.
Wiktionary
przym. antytoksyczny
Wiktionary
wrogo nastawiony do totalitaryzmu, zwalczający totalitaryzm
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nastawiony na walkę z totalitaryzmem, potępiający totalitaryzm
Wiktionary
(1.1) W oficjalnej retoryce to krzewienie demokracji i wsparcie tendencji antytotalitarnych, zaś w sensie pragmatycznym — tworzenie „kordonu izolującego” od Rosji.
(1.1) W okresie przedwojennym i w czasie wojny działa przeciwko nazizmowi, pisząc książki antytotalitarne i wspierając norweski ruch oporu.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨtɔtalʲiˈtarnɨ, AS: ãntytotalʹitarny
Wiktionary
rzecz. antytotalitaryzm m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. poglądy i postawa przeciwna totalitaryzmowi
Wiktionary
przym. antytotalitarny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. przeciwnik tradycji, osoba sprzeciwiająca się tradycjonalizmowi
Wiktionary
(1.1) Różewicz uchodzi za antytradycjonalistę, burzyciela wzorów i obowiązujących norm. I tak, i nie. Nie ogłasza on rocznicowych czy nawet autentycznych pochwał tradycji, to jasne.
(1.1) Nash określa owo zjawisko jako pewien rodzaj kulturowej wojny pomiędzy tymi, którzy są religijni i wyznają tradycyjne wartości oraz niewierzącymi, którzy są antytradycjonalistami i zwolennikami światopoglądu w duchu modernistycznym.
Wiktionary
rzecz. antytradycjonalizm m.
:: fż. antytradycjonalistka ż.
przym. antytradycjonalistyczny
przysł. antytradycjonalistycznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. przeciwniczka tradycji, kobieta sprzeciwiająca się tradycjonalizmowi
Wiktionary
rzecz. antytradycjonalizm m.
:: fm. antytradycjonalista m.
przym. antytradycjonalistyczny
przysł. antytradycjonalistycznie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. przeciwny tradycjonalizmowi
Wiktionary
rzecz. antytradycjonalizm m., antytradycjonalista m., antytradycjonalistka ż.
przysł. antytradycjonalistycznie
Wiktionary
postawa przeciwna tradycjonalizmowi, przeciwstawianie się tradycji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. postawa przeciwna tradycjonalizmowi, sprzeciw wobec tradycji
Wiktionary
(1.1) Obok bowiem nowatorstwa (określanego też mianem pionierstwa) pojawia się w funkcji charakteryzowania awangardy antytradycjonalizm, to jest postawa dystansowania się wobec dotychczasowej sztuki i zastanej rzeczywistości (…).
Wiktionary
rzecz. antytradycjonalista m., antytradycjonalistka ż.
przym. antytradycjonalistyczny
przysł. antytradycjonalistycznie
Wiktionary
skierowany, występujący przeciwko trenerowi
SJP.pl
białko osocza zapobiegające zlepianiu się krwi i tworzeniu niebezpiecznych dla życia zakrzepów
SJP.pl
Antytrombina, antytrombina III (ATIII) – główny inhibitor trombiny, czynnika Xa oraz czynnika IXa, występujący naturalnie w osoczu krwi. Wspólnie z heparyną (która wzmacnia jego działanie) odpowiada za hamowanie krzepnięcia krwi (poprzez uniemożliwienie przekształcania fibrynogenu w fibrynę). Jego niedobór bywa przyczyną zakrzepicy wewnątrznaczyniowej.
Wikipedia
przeciwny Donaldowi Trumpowi, jego polityce lub poglądom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Trynidadowi i Tobago i Trynidadczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antytrynidadzkiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antytrynidadzkość ż.
Wiktionary
osoba odrzucająca dogmat Trójcy Świętej, zwolennik antytrynitaryzmu; antytrynitarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wyznawca antytrynitaryzmu
Wiktionary
IPA: ˌãntɨtrɨ̃ɲiˈtarʲjuʃ, AS: ãntytrỹńitarʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz. antytrynitaryzm
przym. antytrynitarski, antytrynitarny
Wiktionary
(1.1) antytrynitarz
Wiktionary
przeciwny dogmatowi Trójcy Świętej
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) teol. taki, którego cechuje antytrynitaryzm
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z antytrynitaryzmem, dotyczący antytrynitaryzmu
Wiktionary
(1.1) W 1553 r. Servet opublikował anonimowo traktat antytrynitarny (…)
Wiktionary
przym. antytrynitarski, trynitarny
rzecz. antytrynitaryzm mrz., antytrynitariusz mos., antytrynitarz mos.
Wiktionary
(1.1, 2.1) war. antytrynitarski
Wiktionary
→ antytrynitaryzm, → antytrynitarz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. związany z antytrynitarzami, antytrynitaryzmem lub odrzuceniem dogmatu o Trójcy Świętej
Wiktionary
rzecz. antytrynitariusz mos., antytrynitarz mos., antytrynitaryzm mrz.
przym. antytrynitarny
Wiktionary
(1.1) war. antytrynitarny
Wiktionary
doktryna religijna odrzucająca dogmat Trójcy Świętej, polegająca najczęściej na uznawaniu Ducha Świętego za część Boga Ojca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) teol. doktryna odrzucająca istnienie Trójcy Świętej
Wiktionary
Antytrynitaryzm (gr. "anty" + trinitas – przeciw Trójcy) – nurt doktrynalny występujący w wielu różnych wyznaniach chrześcijańskich, nieuznający doktryny o Trójcy Świętej i nieuznający boskości Jezusa Chrystusa. Zapoczątkowany został w I wieku n.e. Głównym założeniem antytrynitaryzmu jest wiara w Boga w jednej osobie w postaci, w jakiej ich zdaniem występował u pierwszych chrześcijan, a wcześniej w judaizmie. W tym zakresie występują różnice z wyznawcami dogmatu o Trójcy Świętej.
Wikipedia
(1.1) Potomkowie księcia skłaniali się ku antytrynitaryzmowi, przez co weszli w konflikt z teologami z dworu kardynalskiego.
Wiktionary
rzecz. antytrynitarz mos., antytrynitariusz mos.
przym. antytrynitarski, antytrynitarny
Wiktionary
osoba odrzucająca dogmat Trójcy Świętej, zwolennik antytrynitaryzmu; antytrynitariusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wyznawca antytrynitaryzmu
Wiktionary
(1.1) Opłaciła się Rzeczypospolitej tolerancja okazywana przedstawicielom mniejszości religijnych, najbardziej skrajnych sekt wyznaniowych, takich jak anabaptyści niemieccy i holenderscy (menonici) czy antytrynitarze.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨtrɨ̃ˈɲitaʃ, AS: ãntytrỹńitaš
Wiktionary
rzecz. antytrynitaryzm mrz.
przym. antytrynitarski, antytrynitarny
Wiktionary
(1.1) antytrynitariusz
Wiktionary
osoba odrzucająca dogmat Trójcy Świętej, zwolennik antytrynitaryzmu; antytrynitariusz
SJP.pl
inhibitor osocza
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Tunezji i Tunezyjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antytunezyjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antytunezyjskość ż.
Wiktionary
niechętny lub wrogi Turcji, Turkom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Turcji i Turkom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antytureckiej (1.1)
Wiktionary
(1.2) Antyturecka wyprawa Zygmunta Luksemburczyka w 1396 r. zakończyła się sromotną klęską.
Wiktionary
rzecz. turecki mrz., panturkizm mrz., antytureckość ż.
przym. turecki
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Turkmenii i Turkmenom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyturkmeńskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyturkmeńskość ż.
przym. turkmenistański
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Tybetowi i Tybetańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antytybetańskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antytybetańskość ż.
Wiktionary
zwalczający nałóg palenia tytoniu; przeciwtytoniowy, antynikotynowy, przeciwnikotynowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zwalczający palenie tytoniu, przeznaczony do walki z nałogiem tytoniowym
Wiktionary
(1.1) przeciwtytoniowy, antynikotynowy, przeciwnikotynowy
Wiktionary
występujący przeciwko uchodźcom
SJP.pl
zapobiegający uczuleniu, leczący uczulenie; przeciwuczuleniowy, przeciwalergiczny, antyalergiczny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Ugandzie i Ugandyjczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyugandyjskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyugandyjskość ż., Uganda ż.
Wiktionary
niechętny, wrogi Ukrainie, Ukraińcom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Ukrainie i Ukraińcom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyukraińskiej (1.1)
Wiktionary
(1.1) Równie dobrze można by papieża oskarżyć, że jest antyrosyjski czy antyukraiński albo antyamerykański czy antykanadyjski. Czego się nie robi, by pognębić papieża „lewaka”.
Wiktionary
rzecz. ukrainizacja ż., antyukraińskość ż.
przym. ukrainny
Wiktionary
występujący, skierowany przeciwko Unii Europejskiej, sprzeczny z interesem Unii Europejskiej; antyeuropejski
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Urugwajowi i Urugwajczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyurugwajskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyurugwajskość ż.
Wiktionary
przeciwstawiający się panującemu ustrojowi politycznemu
SJP.pl
substancja hamująca utlenianie, dodawana do rozmaitych wyrobów, np. w celu przedłużenia ich przydatności do spożycia; przeciwutleniacz, antyoksydant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. przeciwutleniacz.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨwuˈtlɛ̃ɲat͡ʃ, AS: ãntyu̯utlẽńač
Wiktionary
(1.1) antyoksydant
Wiktionary
zapobiegający utlenianiu związków chemicznych; przeciwutleniający
SJP.pl
utopia negatywna, ukazująca, zazwyczaj w formie powieściowej, społeczeństwo przyszłości, nad którym rządy sprawuje dyktatorska władza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wizja społeczeństwa albo przyszłości przeciwna do utopii, to jest czarna, pesymistyczna, przedstawiająca często także regres ludzkości
(1.2) utwór fabularny przedstawiający antyutopię (1.1)
Wiktionary
(1.1) dystopia
(1.2) dystopia
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Uzbekistanowi i Uzbekom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyuzbeckiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyuzbeckość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Vanuatu
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyvanuackiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyvanuackość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Walii i Walijczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antywalijskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antywalijskość ż.
Wiktionary
1. w filozofii: wartość przeciwstawna wobec danej wartości;
2. przenośnie: coś mylnie brane za wartość, wartość pozorna
SJP.pl
Antywartość – przeciwieństwo wartości: suma win lub krzywd wynikających z czyjejś decyzji, postępowania lub cechy charakteru.
Wikipedia
niechętny lub wrogi Watykanowi
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Watykanowi i Watykańczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antywatykańskiej (1.1)
Wiktionary
(1.1) Szkocja zawsze była bardzo antywatykańska i nadal taka pozostaje.
Wiktionary
rzecz. antywatykańskość ż.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Wenezueli i Wenezuelczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antywenezuelskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antywenezuelskość ż.
Wiktionary
środek przeciwpasożytniczy; adipinian piperazyny
SJP.pl
[czytaj: antyłestern] gatunek filmu fabularnego, odmiana westernu odrzucająca tradycyjne schematy fabularne typowe dla klasycznych westernów
SJP.pl
zapobiegający wibracji, chroniący przed wibracją
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Wietnamowi i Wietnamczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antywietnamskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antywietnamskość ż.
Wiktionary
potocznie:
1. w informatyce: program wykrywający i usuwający wirusy komputerowe;
2. lek zwalczający wirusy
SJP.pl
1. w medycynie: zwalczający wirusy; przeciwwirusowy;
2. w informatyce: wykrywający i usuwający wirusy komputerowe
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) inform. służący do wykrywania i pozbywania się szkodliwego oprogramowania
(1.2) med. zwalczający wirusy
Wiktionary
(1.1) Konieczny jest program antywirusowy, który trzeba systematycznie uaktualniać.
(1.2) Eukaliptus - "sprzyja dobrym snom". Teraz wiadomo, że jest antyseptyczny, antywirusowy, obniża gorączkę, wzmacnia układ obronny organizmu i serce.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨvʲiruˈsɔvɨ, AS: ãntyvʹirusovy
Wiktionary
rzecz. antywirus m.
Wiktionary
(1.2) przeciwwirusowy
Wiktionary
związek chemiczny podobny do witaminy pod względem składu i struktury, nie spełniający jej funkcji, blokujący jej biologiczne wykorzystanie przez organizm
SJP.pl
Antywitamina – antymetabolit, który poprzez podobieństwo strukturalne do określonej witaminy blokuje jej szlak metaboliczny (np. poprzez łączenie się z koenzymami), nie oddziałując bezpośrednio na nią samą. Związki te są stosowane w medycynie (np. jako środki przeciwbakteryjne czy leki przeciwnowotworowe) oraz w badaniach nad metabolizmem witamin.
Wikipedia
orbital antywiążący - orbital molekularny mający energię wyższą od orbitalu atomowego
SJP.pl
pierwiastek antymaterii będący odpowiednikiem wodoru; atom, cząsteczka tegoż pierwiastka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. odpowiednik zwykłego wodoru w antymaterii, składający się z antyprotonu i pozytonu (czyli antyelektronu)
Wiktionary
Antywodór – pierwiastek antymaterii (antypierwiastek), odpowiednik wodoru w materii. Atom antywodoru składa się z pozytonu (antyelektronu) i antyprotonu, analogicznie do atomu wodoru, składającego się z elektronu i protonu. Symbolem używanym na oznaczenie antywodoru jest H.
Wikipedia
(1.1) Jeśli antywodór zetknie się z materią (np. z powietrzem), dochodzi do anihilacji.
Wiktionary
skierowany przeciw wojnie; pacyfistyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) potępiający wojnę, skierowany przeciwko wojnie
Wiktionary
(1.1) Antywojennymi mediami zawładnął populistyczny instynkt stadny: elity to kanalie, rozprawa z Husajnem to zasłona dymna dla ich knowań, raport Huttona to problairowska propaganda.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨvɔˈjɛ̃nːɨ, AS: ãntyvoi ̯ẽ•ny
Wiktionary
(1.1) pacyfistyczny, przeciwwojenny
Wiktionary
występujący przeciwko liberalnej polityce
SJP.pl
wrogi Wschodowi, krytyczny wobec Wschodu
SJP.pl
przeciwwstrząsowy;
1. zabezpieczający przed wstrząsami;
2. odporny na negatywne skutki wstrząsów;
3. używany w celu wyprowadzenia pacjenta z szoku
SJP.pl
sprzeczny z celami wychowawczymi
SJP.pl
przeciwdziałający wynalazczości
SJP.pl
chroniący przed wyważeniem drzwi; przeciwwyważeniowy
SJP.pl
przeciwieństwo tradycyjnych wzorców, norm, wartości
SJP.pl
niechętny lub wrogi Węgrom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Węgrom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antywęgierskiej (1.1)
Wiktionary
(1.2) Od początku 1918 r. można zauważyć coraz wyraźniej antypolski, a później antywęgierski i antyniemiecki kurs w polityce Masaryka prowokującego napięcia i niepokoje w Sudetach oraz na południowej granicy Polski.
Wiktionary
rzecz. antywęgierskość ż.
Wiktionary
chroniący przed włamaniem; przeciwwłamaniowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zapobiegający włamaniu, chroniący przed włamaniem
Wiktionary
(1.1) Standard wykończenia obejmował również parapety oraz antywłamaniowe drzwi wejściowe.
Wiktionary
IPA: ˌãntɨvwãmãˈɲɔvɨ, AS: ãntyvu̯ãmãńovy
Wiktionary
(1.1) przeciwwłamaniowy, antykradzieżowy
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Włochom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antywłoskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antywłoskość ż.
Wiktionary
wrogi lub niechętny wobec krajów Europy Zachodniej i Ameryki Północnej
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Zambii i Zambijczykom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyzambijskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyzambijskość ż.
Wiktionary
zwalczający zapalenie lub zapobiegający jego powstawaniu; przeciwzapalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zwalczający zapalenie
Wiktionary
(1.1) przeciwzapalny
Wiktionary
zapobiegający powstawaniu zatorów
SJP.pl
dodatek do sypkich substancji zapobiegający ich zbrylaniu
SJP.pl
negatywny dla zdrowia
SJP.pl
zabezpieczający przewody prądu elektrycznego przed zwarciem; przeciwzwarciowy
SJP.pl
przeciwnik związków zawodowych, kwestionujący ich pozytywną rolę
SJP.pl
termin w kilku dziedzinach matematyki na określenie obiektów o własnościach związanych z pewnymi praporządkami
SJP.pl
Antyłańcuch to termin w kilku dziedzinach matematyki na określenie obiektów o własnościach związanych z pewnymi praporządkami.
Antyłańcuchy w teorii porządków częściowych.
Wikipedia
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Łotwie i Łotyszom
(1.2) taki, który jest przejawem postawy antyłotewskiej (1.1)
Wiktionary
rzecz. antyłotewskość ż., Łotwa ż.
Wiktionary
sprzeciwiający się łowiectwu (myślistwu)
SJP.pl
zapobiegający ścieraniu się; przeciwścierny
SJP.pl
świadectwo zadające kłam bronionym wartościom
SJP.pl
cechujący się niechęcią, wrogością wobec Żydów, skierowany przeciw narodowi żydowskiemu; antysemicki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skierowany przeciwko Żydom, działający na szkodę Żydów
Wiktionary
(1.1) Występni podżegacze wojenni, imperialiści robią swoją brudną robotę i jak dawniej łączy się front antykomunistyczny z antyżydowskim.
Wiktionary
(1.1) przeciwżydowski, antysemicki
Wiktionary
w mitologii egipskiej: bóg zmarłych przedstawiany zwykle jako człowiek z głową szakala
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitegip. bóg zmarłych, nekropolii i balsamistów;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) astr. planetoida o numerze katalogowym 1912;
Wiktionary
Anubis ( ’Άνουβις) – w egipskiej mitologii bóg o głowie szakala, ściśle łączony z mumifikacją i życiem pozagrobowym. W języku Starożytnego Egiptu był znany jako "Inpw". Najstarsza znana wzmianka o nim pochodzi z tekstów piramid z okresu Starego Państwa, gdzie łączony jest z pogrzebem faraona.
Wikipedia
(1.1) Anubis był jednym z najważniejszych bóstw starożytnego Egiptu.
(2.1) Anubis porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
Wiktionary
IPA: ãˈnubʲis, AS: ãnubʹis
Wiktionary
zdrobnienie od: Anna (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. poufała forma imienia Anna
Wiktionary
(1.1) Taka z ciebie na wierzchu grzeczna Anula, ale to nie jest twoje prawdziwe oblicze.
Wiktionary
rzecz. Anuś ż., Anusia ż., Anulka ż., Anna ż., Ania ż., Anka ż., Hanna ż., Nula ż.
Wiktionary
(1.1) Nula
Wiktionary
uznanie czegoś za nieważne; unieważnienie, anulowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odwołanie zamówienia lub rezerwacji
Wiktionary
(1.1) Dzwonię w sprawie anulacji zamówienia na tort weselny.
Wiktionary
czas. anulować dk./ndk.
Wiktionary
(1.1) anulowanie, odwołanie, skasowanie, unieważnienie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Anna (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poufała forma żeńskiego imienia Anna
Wiktionary
(1.1) Posprzątałyśmy z Anulką na pierwszym piętrze.
Wiktionary
rzecz. Aneczka ż., Ania ż., Anka ż., Anna ż., Anula ż.
Wiktionary
(1.1) Ania, Anka, Aneczka, Anula
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) unieważnianie, odwoływanie czegoś
Wiktionary
(1.1) Zadzwoniłam i poprosiłam o anulowanie zamówienia.
Wiktionary
IPA: ˌãnulɔˈvãɲɛ, AS: ãnulovãńe
Wiktionary
czas. anulować ndk./dk.
Wiktionary
(1.1) unieważnianie
Wiktionary
uznać (uznawać) coś za nieważne, unieważniać (unieważnić)
SJP.pl
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) stwierdzać brak ważności, aktualności czegoś, unieważniać coś
(1.2) inform. unieważnić czynność w programie komputerowym
Wiktionary
(1.1) 13 grudnia 2005 r. Sąd Najwyższy Republiki Litewskiej anulował decyzję Sądu Apelacyjnego i oczyścił R. Paksasa z zarzutów złamania tajemnicy państwowej.
Wiktionary
IPA: ˌãnuˈlɔvat͡ɕ, AS: ãnulovać
Wiktionary
rzecz. anulacja ż., anulowanie
Wiktionary
(1.1) odwoływać, znosić
Wiktionary
szereg komórek ułożonych w zarodni paprotkowców pierścieniowo, rozrywający zarodnię przy dojrzewaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. pierścień pomiędzy trzonem kolumny a kapitelem;
Wiktionary
Anulus (łac. pierścień, l.mn. anuli) – pierścień kamienny lub kilka pierścieni, zdobiących górną część trzonu kolumny, znajdował się pod kapitelem. Stosowany w starożytnych porządkach architektonicznych oraz innych, późniejszych.
Wikipedia
IPA: ãˈnulus, AS: ãnulus
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mit. bóstwo z mitologii sumeryjskiej z grupy tzw. „wielkich bogów” powiązanych ze stwarzaniem świata oraz wyznaczaniem losów ludzi i innych bogów;
(1.2) ezot. sf. przedstawiciel rzekomej cywilizacji pozaziemskiej, która stworzyła pierwszą cywilizację ziemską
Wiktionary
Anun(n)a, Anun(n)aki (sum. "Anun(n)a", akad. "Anunnakū", "Anunnaki") – określenie grupy „wielkich bogów” występujących w wierzeniach ludów Mezopotamii. Sumeryjscy Anunna powiązani byli ze stwarzaniem świata i wyznaczaniem losów ludzi i bogów. Akadyjscy Anunnaki posiadali więcej cech chtonicznych i występowali w roli sędziów świata podziemnego.
Wikipedia
niewytwarzanie się moczu na skutek schorzenia nerek lub niemożność wydalania go; bezmocz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. bezmocz.
Wiktionary
(1.1) [...] u mężczyzny miało miejsce "uogólnione zakażenie bakteryjne zakończone wstrząsem z obrazem uszkodzeń wielonarządowych — układ krążenia, oddechowy, nerek z anurią".
Wiktionary
IPA: ãˈnurʲja, AS: ãnurʹi ̯a
Wiktionary
w medycynie: odbyt
SJP.pl
zdrobnienie od: Anna (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. Anna
Wiktionary
(1.1) Moja córka ma na imię Anusia.
Wiktionary
rzecz. Anna ż., Ania ż., Anka ż., Aneczka ż., Anula ż., Hanusia ż., Nula ż.
Wiktionary
(1.1) Ania, Anka, Aneczka, Anula
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma imienia Anna
Wiktionary
(1.1) Nie wiem, czy Anuś wiedziała o chorobie Tomka.
Wiktionary
rzecz. Aneczka ż., Ania ż., Anka ż., Anna ż., Anula ż.
przym. Anusin
Wiktionary
(1.1) Ania, Anka, Aneczka, Anula
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. oblewanie nowego mieszkania
Wiktionary
drużyna sportowa z Włocławka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Chinach; Anjang
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
anyżek;
1. roślina zielna o białych kwiatach, ceniona ze względu na owoce; biedrzeniec anyżu;
2. wysuszone owoce tej rośliny, przyprawa korzenna o słodkawo-piekącym smaku;
3. olej z nasion tej rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Pimpinella anisum|L.|ref=tak., jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego;
(1.2) kulin. przyprawa uzyskiwana z anyżu (1.1)
(1.3) uczn. język angielski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ten napój smakuje jak anyż.
Wiktionary
IPA: ˈãnɨʃ, AS: ãnyš
Wiktionary
rzecz. anyżówka ż., anyżek m.
przym. anyżowy
Wiktionary
(1.1) stpol. hanyż
(1.3) angol
Wiktionary
1. roślina zielna o białych kwiatach, ceniona ze względu na owoce; anyż, biedrzeniec anyżu;
2. wysuszone owoce tej rośliny, przyprawa korzenna o słodkawo-piekącym smaku; anyż;
3. olej z nasion tej rośliny; anyż;
4. ciastko lub cukierek z dodatkiem anyżu (przyprawy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego;
Wiktionary
(1.1) Ten napój smakuje jak anyżek.
Wiktionary
IPA: ãˈnɨʒɛk, AS: ãnyžek
Wiktionary
rzecz. anyż m., anyżówka ż.
przym. anyżowy
Wiktionary
(1.1) anyż
Wiktionary
mający smak, zapach anyżku; zrobiony z anyżku, zawierający anyżek (np. cukierki anyżkowe); anyżowy
SJP.pl
mający smak, zapach anyżu; zrobiony z anyżu, zawierający anyż (np. ciasto anyżowe); anyżkowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. spoż. dotyczący anyżu, zrobiony z anyżu
Wiktionary
(1.1) Komary nie znoszą zapachu olejku kamforowego, goździkowego, eukaliptusowego, anyżowego i kwiatu dzikiego bzu.
Wiktionary
rzecz. anyż m., anyżek mrz., anyżówka ż.
Wiktionary
wódka zaprawiana anyżkiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. likier o zapachu i smaku anyżku;
Wiktionary
Anyżówka – słodki likier o wyraźnym zapachu i smaku anyżku, zazwyczaj bezbarwny. W oryginalnej formie produkowany najczęściej we Francji lub Stanach Zjednoczonych.
Wikipedia
(1.1) Napiłbym się babcinej anyżówki.
Wiktionary
rzecz. anyż mrz., anyżek mrz., anyżowość ż., anyżkowość ż.
przym. anyżowy, anyżkowy
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wtem u ogrodzenia z desek rozdzielającego zagrody Anzelma i Fabiana coś zaszeleściło.
Wiktionary
IPA: ˈãw̃zɛlm, AS: ãũ̯zelm
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Anzelma (znane też w formie "Selma") – żeński odpowiednik imienia Anzelm. W niektórych krajach jako zdrobnienie od tego imienia funkcjonuje forma Selma.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Anzelmy lub z nią związany
SJP.pl
Anzelm z małżonką; Anzelmowie
SJP.pl
Anzelm z małżonką; Anzelmostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Anzelma lub z nim związany
SJP.pl
[czytaj: anzus] (skrót od angielskich nazw państw założycielskich: Australia, New Zealand, United States) sojusz polityczno-wojskowy pomiędzy Australią, Nową Zelandią i Stanami Zjednoczonymi; Pakt Bezpieczeństwa Pacyfiku
SJP.pl
1. korzeń arcydzięgla litworu, zawierający olejki eteryczne;
2. usmażone w cukrze części zielone arcydzięgla litworu, wykorzystywane przy dekorowaniu wyrobów cukierniczych
SJP.pl
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie kemerowskim;
Wiktionary
(1.1) war. Anżero-Sudżensk
Wiktionary
wędrowny albo nadworny pieśniarz w Grecji przedhomeryckiej, opiewający czyny bogów; aojda
SJP.pl
w starożytnej Grecji, w czasach przedhomerowych wędrowny śpiewak, który w pieśniach epickich opiewał czyny bogów i herosów; aoida
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. muz. nadworny lub wędrowny śpiewak w starożytnej Grecji, sławiący czyny bohaterów i bogów;
Wiktionary
Aojda ( ἀοιδός "aoidos"; od „oda” – pieśń) – w starożytnej Grecji śpiewak odwiedzający dwory arystokratów, gdzie umilał czas zgromadzonym na ucztach biesiadnikom. W tworzonych przez siebie pieśniach epickich opiewał czyny bogów, herosów i bohaterów. Swoje utwory najczęściej wykonywał przy akompaniamencie formingi.
Wikipedia
(1.1) Aojdowie opiewali czyny bogów i herosów, akompaniując sobie na kitarze lub formindze.
Wiktionary
IPA: aˈɔjda, AS: aoi ̯da
Wiktionary
[czytaj: aol] część korporacji medialnej AOL Time Warner, dostawca usług internetowych
SJP.pl
AOL (dawniej America Online) – jeden z głównych dostawców usług internetowych, powstały w 1983 roku jako "Quantum Computer Services", później posługujący się nazwą "America Online". W latach 90. AOL był utożsamiany przez wielu Amerykanów z Internetem; w najlepszych latach obsługiwał 30 milionów subskrybentów, chociaż później liczba ta znacząco spadła. Do 2009 roku AOL był spółką korporacji medialnej Time Warner. Spółka publiczna notowana na Giełdzie Nowojorskiej (NYSE)
Wikipedia
[czytaj: a-o-EN lub Aon] skrót od: Akademia Obrony Narodowej - uczelnia wojskowa w Warszawie
SJP.pl
skrót w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = gram. aoryst
Wiktionary
IPA: aˈɔrɨst, AS: aoryst
Wiktionary
główna tętnica, rozprowadzająca krew z serca do całego organizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. główna i największa tętnica człowieka;
Wiktionary
Aorta, tętnica główna – największa tętnica odprowadzająca utlenowaną krew z części komorowej serca występująca u niektórych zwierząt, w tym kręgowców. Od niej odchodzą naczynia zaopatrujące w krew cały organizm poza płucami.
U stawonogów wychodzi z serca ku przodowi ciała i rozdziela się na tętnice. U mięczaków krew z aorty wylewać się może prosto do szczelin blastocelu. U ślimaków aorta jest krótka i rozgałęziona na dwie części: jedna prowadzi do głowy i nogi, a druga do trzewi.
Wikipedia
IPA: aˈɔrta, AS: aorta
Wiktionary
przym. aortalny
Wiktionary
(1.1) tętnica główna
Wiktionary
ból aorty spowodowany zmianami zapalnymi lub zwyrodnieniowymi
SJP.pl
związany z aortą i naczyniami wieńcowymi (np. pomosty aortalno-wieńcowe)
SJP.pl
związany z aortą, dotyczący aorty
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z aortą
Wiktionary
rzecz. aorta ż.
przym. aortowy
Wiktionary
(1.1) aortowy
Wiktionary
badanie rentgenowskie aorty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. med. badanie diagnostyczne polegające na uzyskaniu obrazu aorty przy użyciu kontrastu i promieni rentgenowskich
Wiktionary
(1.1) Chirurg zlecił aortografię, aby sprawdzić stan tętnicy głównej po przebytym urazie.
Wiktionary
przymiotnik od: aortografia
SJP.pl
→ aorta
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z aortą
Wiktionary
przym. aortalny
Wiktionary
(1.1) aortalny
Wiktionary
czas przeszły dokonany, głównie w gramatyce greckiej i sanskryckiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. czas gramatyczny, mający różne znaczenia w zależności od języka, np. w językach indoeuropejskich to czas przeszły, w językach ałtajskich – teraźniejszo-przyszły;
Wiktionary
Aoryst ( ἀόριστος – „nierozgraniczony, nieokreślony”; aoristus) – czas lub aspekt gramatyczny, występujący w niektórych językach. W wielu językach pełni przede wszystkim funkcję czasu przeszłego dokonanego (często przeciwstawionego jednak "perfectum", mogącemu także wyrażać czynności dokonane, ale o bliższym niż aoryst związku z teraźniejszością), znane są jednak również użycia aorystu jako aspektu czasu przyszłego, trybu przypuszczającego lub życzącego ("optativus").
Wikipedia
(1.1) W językach łużyckich formy aorystu tworzy się jedynie od czasowników dokonanych, zaś formy imperfectum tylko od czasowników niedokonanych.
(1.1) W języku tureckim aoryst służy przede wszystkim do wyrażania czynności ogólnych, powtarzających się oraz mogących nastąpić w bardzo bliskiej przyszłości.
Wiktionary
IPA: aˈɔrɨst, AS: aoryst
Wiktionary
przym. aorystyczny
Wiktionary
(1.1) skr. aor.
Wiktionary
→ aoryst
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający związek z aorystem
Wiktionary
IPA: ˌaɔrɨˈstɨt͡ʃnɨ, AS: aorystyčny
Wiktionary
rzecz. aoryst mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto we Włoszech, stolica najmniejszego włoskiego regionu Doliny Aosty;
Wiktionary
Aosta (wł., Aoste, franko-prow. "Aoûta", gwara Walser "Augschtal") – miasto i gmina we Włoszech, stolica najmniejszego włoskiego regionu Doliny Aosty. Według danych na styczeń 2009 gminę zamieszkiwało 34 979 osób przy gęstości zaludnienia 1637 os./km².
Wikipedia
IPA: aˈɔsta, AS: aosta
Wiktionary
przym. aostański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Aostą, dotyczący Aosty
Wiktionary
rzecz. Aosta ż.
Wiktionary
członek klubu Anonimowych Alkoholików; AA-owiec
SJP.pl
1. → Aonia;
2. w mitologii rzymskiej: siostry aońskie - muzy mieszkające wraz z Apollinem na Helikonie; Aonidy
SJP.pl
1. [czytaj: a pe lub ej pi] skrót od: Associated Press - amerykańska agencja prasowa;
2. skrót od: Adobe Photoshop - program graficzny;
3. skrót od: Aeroklub Polski - stowarzyszenie zrzeszające ludzi uprawiających sport i rekreację polegającą na różnych formach latania w powietrzu
SJP.pl
skrót
(1.1) = bibl. Apokalipsa świętego Jana
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌapɔkaˈlʲipsa ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈjãna, AS: apokalʹipsa śfʹi ̯ẽntego i ̯ãna
Wiktionary
(1.1) Obj
Wiktionary
skrót od: apostoł; apost.
SJP.pl
skrót
(1.1) = rel. apostoł
(1.2) = apelatyw
Wiktionary
(1.1) apost.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) reg-pl|Poznań. przest. opryszek, oprych, zbój
Wiktionary
Apach – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Mozela.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 798 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 238 osób/km² (wśród 2335 gmin Lotaryngii Apach plasuje się na 441. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1148.).
Wikipedia
(1.1) apaj
Wiktionary
[czytaj: apacz] marka helikopterów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Apaczami, dotyczący Apaczów
Wiktionary
(1.1) Podobnie jak w metaforze europejskiej celem apackich słów mądrości jest wskazanie ukrytych podobieństw.
(1.1) Najbardziej fascynujące są przyjaźnie między zupełnie niepasującymi do siebie ludźmi, jak chociażby historia Toma Jeffordsa, właściciela spółki dyliżansowej, działającej w czasie wojen apackich w latach 60. XIX w. na terenie Arizony.
Wiktionary
rzecz. Apacz mos., Apaczka ż.
Wiktionary
Indianin należący do zespołu grup etnicznych Ameryki Północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek indiańskiego plemięemienia z Ameryki Północnej;
Wiktionary
(1.1) Winnetou był wodzem Apaczów.
Wiktionary
rzecz. apasz mos., apaszka ż.
:: fż. Apaczka ż.
przym. apacki
Wiktionary
Indianie Ameryki Północnej dawniej prowadzący koczowniczy tryb życia, współcześnie rolnicy i hodowcy w rezerwatach Nowego Meksyku i Arizony
SJP.pl
Ap
Wikipedia
Indianka należąca do zespołu grup etnicznych Ameryki Północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. członkini indiańskiego plemięemienia z Ameryki Północnej;
Wiktionary
(1.1) Lekarz podał młodej Apaczce lek dostarczony z Santa Fe.
Wiktionary
rzecz. apasz mos., apaszka ż.
:: fm. Apacz mos.
przym. apacki
Wiktionary
w starożytnej Persji: monumentalna sala audiencyjna o stropie wspartym na kolumnach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. główna, monumentalna sala audiencyjna w pałacu perskiego władcy; hala tronowa w starożytnej Persji
Wiktionary
Ap
Wikipedia
z greki: idź precz, oddal się!
SJP.pl
dowód nie wprost, polegający na udowodnieniu, że fałszywe jest negowanie twierdzenia, które trzeba udowodnić; dowód apagogiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) reg-pl|Poznań. przest. opryszek, oprych, zbój
Wiktionary
(1.1) apach
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. w monarchii: pensja dla członków rodu panującego
2. dawniej: zasiłek, środki na utrzymanie, zwykle niezbyt zasłużone i nadmierne
SJP.pl
1. dochody, zwłaszcza za pracę wykonywaną nieregularnie (na zlecenie) lub w formie wolnego zawodu;
2. w historii: ziemia przyznawana dla członków dynastii niezasiadających na tronie, jako źródło utrzymania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) urz. pieniądze przeznaczane na utrzymanie członków panującego rodu
(1.2) hist. fragment królewskich posiadłości, które panujący wydzielił dla młodszych członków rodu
(1.3) przen. książk. zyski wynikające z pełnienia wysokich funkcji
(1.4) przen. książk. pieniądze przeznaczane na czyjeś utrzymanie
Wiktionary
Ap
Wikipedia
(1.4) Jan jest płatnym prowokatorem na usługach policji i pobiera za to regularne apanaże zupełnie bez skrupułów.
Wiktionary
IPA: ˌapãˈnaʒɛ, AS: apãnaže
Wiktionary
przym. apanażowy
Wiktionary
przymiotnik od: apanaż
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z apanażem, apanażami, dotyczący apanażu
Wiktionary
rzecz. apanaż mrz., apanaże nmos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa handlowa leku przeciwbólowego i przeciwgorączkowego, zawierającego paracetamol; Acenol, Panadol
SJP.pl
zdrobnienie od: aparat (przyrząd)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od aparat
Wiktionary
(1.1) To nie aparat, lecz tylko mały aparacik.
Wiktionary
rzecz. aparat m., aparatczyk mos., aparatka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: aparacik
SJP.pl
1. urządzenie do wykonywania określonych czynności lub funkcji;
2. system powiązanych ze sobą urzędów, organów funkcyjnych, działających w jakiejś sferze życia publicznego (np. aparat władzy);
3. całość metod i środków służących weryfikacji hipotez naukowych (np. aparat pojęciowy);
4. zespół narządów organizmu pełniący daną funkcję (np. aparat ruchowy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie o określonej funkcjonalności, np. telefoniczny, fotograficzny
(1.2) med. przyrząd do korekcji wad
(1.3) anat. grupa narządów organizmów żywych spełniających określone zadania
(1.4) instytucje, urzędy zajmujące się kontrolą lub kierowaniem pewną dziedziną życia państwowego, społecznego
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. uczn. zabawny lub szokujący człowiek
(2.2) gwara więzienna cwaniak
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Telegrafista cofnął się, zmieszany nieco, do telegrafu, usiadł przy aparacie, zatopił długie, chude, nerwowe palce w jasnych jak len włosach i zapatrzył się przez okno w zamglony jesienny dzień.
(1.2) Dziadek bez aparatu prawie nic nie słyszy.
(1.4) Stworzenie na gruzach dawnego aparatu państwowego, który był aparatem kapitalistycznej przemocy w stosunku do mas ludowych, nowego aparatu państwowego, złożonego w swych zasadniczych ogniwach z nowych, ludowych kadr, aparatu, który stał się orężem walki z wszelkimi próbami przywrócenia panowania burżuazji oraz dźwignią podstawowych przeobrażeń ustrojowych w kierunku socjalizmu; ścisłe powiązanie wojska z ludem i demokratyzacja korpusu oficerskiego; coraz szerszy i aktywniejszy udział mas w rządzeniu państwem.
(2.1) Niezły z niego aparat!
Wiktionary
IPA: aˈparat, AS: aparat
Wiktionary
rzecz. aparatura ż., aparatczyk mos.
:: zdrobn. aparacik m.
:: fż. aparatka ż.
przym. aparatowy
Wiktionary
(2.1) agregat, model, numer, numerant
(2.2) gwara. więz. model, agregat
Wiktionary
pogardliwie o działaczu i urzędniku aparatu partyjnego, kiedyś zwłaszcza w odniesieniu do urzędników partii komunistycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pejor. polit. członek aparatu partyjnego, urzędnik partyjny na kierowniczym stanowisku, zwłaszcza w partii komunistycznej
Wiktionary
Ap
Wikipedia
(1.1) Zakrojone na szeroką skalę dechrystianizowanie społeczeństwa cieszyło aparatczyków.
Wiktionary
rzecz. aparat m., aparacik m., aparatura ż., aparatka ż.
przym. aparatowy
Wiktionary
(1.1) bonzo partyjny; funkcjonariusz partyjny
Wiktionary
przymiotnik od: aparatczyk; aparatczykowski
SJP.pl
→ aparat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: aparat; pot. uczn. kobieta zabawna lub szokująca
Wiktionary
Aparatka (tyt. oryg. "Braceface") – kanadyjsko-amerykańsko-chiński serial animowany dla nastolatków, nadawany w latach 2001–2004. Był produkowany dla studia Nelvana przez amerykańską aktorkę Alicię Silverstone, która również użyczyła głosu głównej bohaterce. W polskiej wersji językowej dubbinguje ją Małgorzata Kożuchowska.
Wikipedia
(1.1) Ale z tej Maryśki aparatka, przyszła do biura w czapce kucharza.
Wiktionary
IPA: ˌapaˈratka, AS: aparatka
Wiktionary
rzecz. aparat m., aparacik m., aparatura ż., aparatczyk mos.
przym. aparatowy
Wiktionary
pomieszczenie, w którym umieszczone są aparaty wylęgowe piskląt
SJP.pl
przymiotnik od: aparat
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z aparatem
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) specjalista obsługujący dany rodzaj aparatów, maszyn lub procesów
Wiktionary
rzecz. aparat mos./mrz.
Wiktionary
ogół aparatów zestawionych razem dla wykonania pewnego zadania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zespół aparatów, przyrządów, urządzeń stanowiących pewną całość
Wiktionary
(1.1) Do produkcji bimbru potrzebna jest specjalistyczna aparatura.
(1.1) Nowa aparatura umożliwia pomiar z dokładnością do jednego mikrograma.
Wiktionary
IPA: ˌaparaˈtura, AS: aparatura
Wiktionary
rzecz. aparat mrz. / mos., aparatczyk mos.
Wiktionary
(1.1) maszyneria
Wiktionary
przymiotnik od: aparatura
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aparaturą
Wiktionary
rzecz. aparatura ż.
Wiktionary
dawniej:
1. pozór;
2. okazałość, blask
SJP.pl
wypowiedź "na stronie" postaci teatralnej, skierowana do pozornie nieistniejącej publiczności
SJP.pl
Apart Sp. z o.o. – polskie przedsiębiorstwo jubilerskie z siedzibą w Suchym Lesie koło Poznania.
Wikipedia
zdrobnienie od: apartament
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: apartament
Wiktionary
(1.1) Wynajęliśmy milutki apartamencik w samym centrum miasta.
Wiktionary
IPA: ˌapartãˈmɛ̃ɲt͡ɕik, AS: apartãmẽńćik
Wiktionary
rzecz. apartament m., apartamentowiec m.
przym. apartamentowy
Wiktionary
wygodne, elegancko urządzone, luksusowe mieszkanie lub pokój w hotelu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reprezentacyjne wnętrze pałacu, ambasady itp.;
(1.2) wielopokojowe mieszkanie o wysokim standardzie
(1.3) hotel. komfortowe pomieszczenie w hotelu, zawierające prócz przynajmniej jednej sypialni i łazienki także część dzienną, aneks kuchenny itp.; także: samodzielne mieszkanie wynajmowane na tych samych zasadach, co pokój w hotelu
Wiktionary
Apartament – wielopokojowe mieszkanie w wysokim standardzie lub zespół pomieszczeń przeznaczonych dla potrzeb jednego użytkownika np. w hotelu. Nazwa pochodzi od francuskiego "appartement" oznaczającego większe mieszkanie, które z kolei wywodzi się z włoskiego "appartare" (oddzielić).
Wikipedia
(1.3) "PENSJONAT" posiada dwa apartamenty dwupoziomowe dla trzech osób i trzy pokoje dwuosobowe.
Wiktionary
IPA: ˌaparˈtãmɛ̃nt, AS: apartãmẽnt
Wiktionary
rzecz. apartamentowiec m.
:: zdrobn. apartamencik m.
przym. apartamentowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nowoczesny budynek z drogimi ekskluzywnymi mieszkaniami
Wiktionary
Apartamentowiec – budynek mieszkalny składający się z apartamentów, zaprojektowany zgodnie z wysokimi standardami, usytuowany najczęściej w prestiżowej lokalizacji oraz wykonany z materiałów wysokiej jakości.
Z zasady apartamentowiec ma jedno wyróżniające się przeszklone wejście, zamiast kilku klatek, jakie mają bloki. Na parterze znajduje się recepcja, obsługiwana przez portiera.
Wikipedia
(1.1) Obok lasu postawili trzy nieduże apartamentowce.
(1.1) W owym czasie w całym Manhattanie wznosiły się już pięcio- i sześciopiętrowe eleganckie apartamentowce – nazywane czasem „mieszkaniami w stylu francuskim”.
Wiktionary
rzecz. apartament m., apartamencik mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: apartament
SJP.pl
[czytaj: aparthejd] koncepcja "prawa do osobnego rozwoju", stanowiąca od roku 1948 podstawę rasistowskiej dyskryminacji ludności niebiałej; stworzona przez burskich nacjonalistów w Afryce Południowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. hist. ideologia głosząca konieczność osobnego rozwoju społeczności różnych ras i polityka segregacji rasowej połączona z ograniczeniem praw i dyskryminacją ludności niebiałej w RPA w latach 1948-1990;
(1.2) polit. (w szerszym rozumieniu) polityka segregacji rasowej połączona z dyskryminacją
Wiktionary
Apartheid (z afr. „oddzielność”) – ideologia głosząca konieczność osobnego rozwoju społeczności różnych ras, a także bazujący na tej teorii system polityczny panujący w Południowej Afryce do połowy lat 90. XX wieku, oparty na segregacji rasowej. System segregacji był oparty na przekonaniu o wyższości rasy białej i dyskryminował ludność czarną i kolorową. W 1968 został uznany przez Organizację Narodów Zjednoczonych za zbrodnię przeciwko ludzkości.
Wikipedia
(1.1) Zwieńczeniem tego systemu segregacji – wyprzedzającego apartheid, a nawet rasowe ustawy w hitlerowskich Niemczech – było wprowadzenie przez Belgów specjalnych paszportów, zawierających informację o przynależności do Tutsi lub Hutu.
(1.1) Symbolem walki z apartheidem w Republice Południowej Afryki jest Nelson Mandela. Dla swej działalności zyskał on poparcie społeczności międzynarodowej.
(1.2) Kiedy jedna grupa kontroluje drugą grupę i używa niehumanitarnych środków, by podtrzymać tę dominację, mamy do czynienia z apartheidem (…)
Wiktionary
IPA: aˈpartxajt, AS: apartχai ̯t
Wiktionary
przym. apartheidowy
Wiktionary
hotel składający się z apartamentów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) samodzielna jednostka mieszkalna o podwyższonym standardzie wynajmowana jak w hotelu
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) gw-pl|Poznań. osobno
Wiktionary
przym. apartny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Poznań. osobny
Wiktionary
przysł. apartnie
Wiktionary
deklarowanie nieprzynależenia do żadnej partii politycznej; bezpartyjność
SJP.pl
nienależący do żadnej partii politycznej; bezpartyjny
SJP.pl
wygląd zewnętrzny; prezencja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. wygląd zewnętrzny (powierzchowny)
(1.2) przest. ukazanie się, pokazanie się
Wiktionary
(1.1) Ważną rzeczą jest to, żeby podręcznik szkolny miał aparycję podręcznika, a nie słownika.
Wiktionary
IPA: ˌapaˈrɨt͡sʲja, AS: aparycʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) prezencja, powierzchowność, wygląd
Wiktionary
rzadko: dotyczący wyglądu zewnętrznego
SJP.pl
punkt orbity okołogwiazdowej ciała niebieskiego najbardziej oddalony od gwiazdy obieganej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. punkt na orbicie, w którym ciało niebieskie znajduje się najdalej od gwiazdy, wokół której krąży
Wiktionary
człowiek należący do świata przestępczego; opryszek, rzezimieszek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. ktoś należący do przestępczego półświatka, w szczególności paryskiego
Wiktionary
(1.1) Syn ulicy przeklęty, apasz zbój, który od najmłodszych lat postrach siał, rabował, kradł, aż w urocze sidła pięknej ulicznicy wpadł.
(1.1) Apaszem Stasiek był; w krąg znały go ulice / W spelunkach, tam gdzie podłe życie wre. / Kochanką jego była zwykła ulicznica, / Co gdzieś na rogu sprzedaje ciało swe.
Wiktionary
IPA: ˈa.paʃ, AS: a.paš
Wiktionary
rzecz. apaszka ż., Apacz m.
przym. apaszowski, apaszowy
Wiktionary
(1.1) przestępca, rabuś, zbir, łotr, bandzior, oprych, łotrzyk, rzezimieszek, bandyta, zbój, baciar, ulicznik, gangster, mafiozo, chuligan
Wiktionary
trójkątna lub kwadratowa chustka noszona na szyi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj chustki noszonej na szyi zarówno przez kobiety jak i mężczyzn, pierwotnie element stroju apasza (bandyty);
Wiktionary
Apaszka – rodzaj kwadratowej chusty (najczęściej jedwabnej), składanej w trójkąt i zawiązywanej na szyi.
Pierwotnie element stroju apasza, czyli ulicznego chuligana, bandyty – stąd jej nazwa. W drugiej połowie XIX wieku noszona przez paryskich robotników. Później, w latach 20. XX wieku stała się popularna w sportowym stroju kobiecym.
Wikipedia
(1.1) Wczoraj założyłam swoją ulubioną apaszkę.
(1.1) Agata ma nową apaszkę i podoba się wszystkim chłopakom, także mnie.
Wiktionary
IPA: a.ˈpaʃ.ka, AS: a.paš.ka
Wiktionary
rzecz. Apaczka ż., apasz, Apacz
przym. paszowski, apaszowy
Wiktionary
(1.1) bandytka, gawroszka, chustka
Wiktionary
łobuzerski; przymiotnik od: apasz (łobuz, włóczęga, huligan z fantazją)
SJP.pl
przymiotnik od: apasz
SJP.pl
iluzja sztuki, zwłaszcza teatru, mająca na celu wywołanie u widza prawdziwych uczuć za pomocą pozorowanych sytuacji
SJP.pl
Apate (także Zdrada; gr. Ἀπάτη Apátē) – w mitologii greckiej uosobienie zdrady; córka Nyks; jedno z nieszczęść zawartych w puszce Pandory
Wikipedia
zwolennik poglądu, według którego Bóg i religia nie mają znaczenia dla ludzkiego życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) filoz. neol. zwolennik apateizmu, człowiek obojętny na kwestię istnienia lub nieistnienia Boga
Wiktionary
(1.1) W wersji bardziej świadomej apateista pozostałby sobą, nawet gdyby udowodniono mu istnienie Boga — bo on ma to po prostu gdzieś. Ale czy to rzeczywiście możliwe?
Wiktionary
rzecz. apateizm mrz.
:: fż. apateistka ż.
przym. apateistyczny
przysł. apateistycznie
Wiktionary
zwolenniczka poglądu, według którego Bóg i religia nie mają znaczenia dla ludzkiego życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwolenniczka apateizmu
Wiktionary
(1.1) Ale jako apateistka traktuję te rozważania jako grę intelektualną i idę dalej, starając się być dobrym człowiekiem, bo tak chcę, a nie myśląc o wszelkich formach życia po życiu.
Wiktionary
rzecz. apateizm mrz.
:: fm. apateista mos.
przym. apateistyczny
przysł. apateistycznie
Wiktionary
taki, według którego Bóg i religia nie mają znaczenia dla ludzkiego życia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) filoz. neol. rzad. związany z apateizmem i/lub apateistami; obojętny na kwestie religijne
Wiktionary
(1.1) A kto czytał „Balladyny i romanse”, ten wie, że to chyba pierwsza polska ostentacyjnie apateistyczna powieść. Kiedy w jej trzeciej części bogowie (…) zstępują na Ziemię i osiadają w Polsce, między Polakami, nie ma to dla nikogo znaczenia. Nie oni wpływają na polskie życie, ale ono na nich – pochłania ich, wciąga i pozbawia boskości.
Wiktionary
rzecz. apateizm mrz., apateista mos., apateistka ż.
przysł. apateistycznie
Wiktionary
pogląd, według którego Bóg i religia nie mają znaczenia dla ludzkiego życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. neol. założenie, że Bóg i religia nie mają znaczenia dla ludzkiego życia; apatyczny stosunek do kwestii istnienia bądź nieistnienia Boga;
Wiktionary
Apateizm ( apatheism) – postawa obojętności wobec religii i problemu, czy istnieje Bóg.
Jest to neologizm powstały poprzez połączenie słów apatia i teizm. Stworzenie tego terminu często przypisuje się Jonathanowi Rauchowi w artykule z 2003 w "The Atlantic Monthly" pt. "Let It Be". Sam Rauch nigdy tak nie twierdził. Termin ten został już wcześniej użyty przez kanadyjskiego socjologa Stuarta Johnsona w 1972, który łączył tę postawę z tendencjami sekularyzacyjnymi we współczesnych społeczeństwach
Wikipedia
(1.1) Apateizm — to postawa indyferentyzmu wobec samej kwestii istnienia/nieistnienia Boga, także wobec teizmu i ateizmu jako zdeklarowanej wiary/niewiary.
Wiktionary
rzecz. apateista mos., apateistka ż.
przym. apateistyczny
przysł. apateistycznie
Wiktionary
polegający na stwarzaniu złudzenia, zwodniczy
SJP.pl
ideał stoickiej doskonałości: brak uczuć, niedoznawanie żadnych emocji
SJP.pl
Apatheia ( ἀπάθεια, "apátheia", od "a" 'brak' i "páthos" 'doświadczenie) – w filozofii starożytnej stan lub postawa nieczułości, beznamiętności, niewzruszoności osiągany przez mędrca i któremu przypisywano wartość etyczną.
W językach nowożytnych ze starożytnej "apathei" powstało pojęcie psychologiczne (apatia), mające jednak negatywne znaczenie i oznaczającę nieczułość i otępienie.
Wikipedia
nieczułość na bodźce zewnętrzne, brak zaangażowania w cokolwiek, niezdolność do odczuwania i okazywania wzruszeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. stan obojętności i braku zainteresowania oraz braku aktywności;
(1.2) filoz. u stoików stan spokoju wewnętrznego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Melancholia objawia się apatią i niechęcią do życia.
(1.1) Trzeba otrząsnąć się z apatii i podnieść głowę, jak przystało na kobietę samodzielną…
Wiktionary
IPA: aˈpatʲja, AS: apatʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. apatyk mos., apatyczność ż., apatycznienie n.
czas. apatycznieć ndk.
przym. apatyczny
przysł. apatycznie
Wiktionary
(1.1) marazm, bezruch, bezwład, drętwota, osowiałość, otępienie, zblazowanie, splin, przest. indyferencja
Wiktionary
klub sportowy
SJP.pl
Ap
Wikipedia
rodzaj dużego zauropoda z rodziny diplodoków
SJP.pl
Ap
Wikipedia
przymiotnik od: apatriotyzm
SJP.pl
osoba nie posiadająca obywatelstwa żadnego państwa; bezpaństwowiec; apolita
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która nie posiada żadnego obywatelstwa państwowego;
Wiktionary
Apatryda ( άπατρις „pozbawiony ojczyzny”), bezpaństwowiec ( stateless person) – osoba, której żadne państwo nie uznaje za swojego obywatela, czyli osoba nieposiadająca żadnego obywatelstwa.
Konwencja o statusie bezpaństwowców z 1954 definiuje w art. 1 bezpaństwowca jako "osobę, która nie jest uznawana za obywatela żadnego państwa w zakresie obowiązywania jego prawa".
Wikipedia
(1.1) Czy każdy apatryda może ubiegać się o polskie obywatelstwo?
Wiktionary
IPA: ˌapaˈtrɨda, AS: apatryda
Wiktionary
rzecz. patriarcha mos., patria ż., patriota m., patriotka ż., patriotyzm m.
:: fż. apatrydka ż.
przym. patriarchalny, patriotyczny
Wiktionary
(1.1) apolita, bezpaństwowiec
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób apatyczny
Wiktionary
(1.1) Patrzyła przed siebie apatycznie, widać było, że jest zupełnie zrezygnowana.
Wiktionary
rzecz. apatia ż., apatyk m., apatyczność ż.
przym. apatyczny
Wiktionary
(1.1) bez oznak życia, bez życia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|apatycznieć.
Wiktionary
rzecz. apatia ż.
czas. apatycznieć
przym. apatyczny
Wiktionary
czasownik
(1.1) obojętnieć
Wiktionary
rzecz. apatia ż., apatycznienie n.
przym. apatyczny
Wiktionary
obojętność na to, co się wokół dzieje, niewrażliwość na bodźce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co apatyczne
Wiktionary
(1.1) O ile piérwsza energiczna jest i żywa, o tyle temperament drugiéj przedstawia najpiękniejszy exemplarz flegmy i apatyczności.
Wiktionary
rzecz. apatia ż., apatyk m.
przym. apatyczny
przysł. apatycznie
Wiktionary
przymiotnik od: apatia; zobojętniały, nieczuły na bodźce zewnętrzne, niezdolny do odczuwania i okazywania wzruszeń (np. apatyczne spojrzenie, apatyczny chłopak)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) obojętny na otoczenie; niewrażliwy na to, co się wokół dzieje
(1.2) będący przejawem stanu niewrażliwości na otoczenie
Wiktionary
IPA: ˌapaˈtɨt͡ʃnɨ, AS: apatyčny
Wiktionary
rzecz. apatia ż., apatyczność ż., apatycznienie n.
przysł. apatycznie
czas. apatycznieć
Wiktionary
(1.1) bez oznak życia, bez życia, odrętwiały, osowiały, otępiały, przyćmiony, przygasły, przygaszony, tępy, zgasły, zgaszony, zobojętniały, zrezygnowany
Wiktionary
osoba apatyczna
SJP.pl
minerał, fosforan wapnia zawierający fluor, chlor lub grupę wodorotlenową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady fosforanów;
Wiktionary
Apatyt (gr. "apatao" – „oszukiwać, zwodzić, łudzić”, gdyż często bywa mylony z innymi minerałami jak beryl, nefelin, diopsyd, turmalin czy diaspor) – minerał z gromady fosforanów. Należy do minerałów szeroko rozpowszechnionych występujących we wszystkich typach skał.
Wikipedia
(1.1) Apatyt jest częstym składnikiem pegmatytów.
Wiktionary
IPA: aˈpatɨt, AS: apatyt
Wiktionary
rzecz. Apatyty nmos.
przym. apatytowy
Wiktionary
przymiotnik od: apatyt
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) miner. dotyczący apatytu, wykonany z apatytu
Wiktionary
rzecz. apatyt mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, w obwodzie murmańskim;
Wiktionary
Apatyty ( Апатиты) – miasto w Rosji, w obwodzie murmańskim, nad jeziorem Imandra. Czwarte co do wielkości miasto za północnym kołem biegunowym. Liczy około 53,8 tys. mieszkańców (2021). Tworzy miejski okręg, do którego oprócz miasta wchodzi osiedle Drelich-warga i stacja Chibiny.
Wikipedia
rzecz. apatyt mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Podlasie,Augustów. łyżka wazowa
(1.2) gw-pl|Augustów,Węgorzewo,Sokółka. warząchew
Wiktionary
niezgodny z zasadami pedagogiki; niepedagogiczny, szkodliwy wychowawczo
SJP.pl
[czytaj: apejron] w greckiej filozofii przyrody: bezgraniczna, bezkształtna pramateria, będąca elementarnym tworzywem przyrody; apejron
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
bezgraniczna, bezkształtna pramateria, będąca elementarnym tworzywem przyrody - wg Anaksymandra z Miletu; apeiron
SJP.pl
1. punkt na sferze niebieskiej określający kierunek ruchu Słońca lub innego obiektu względem wybranej grupy gwiazd;
2. koniec języka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. punkt, w kierunku którego Słońce porusza się względem innych jasnych gwiazd w otoczeniu;
(1.2) daw. szczyt, wierzchołek
Wiktionary
rzecz. antyapeks mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: apeks
SJP.pl
1. zbiórka (w celu sprawdzenia obecności itp.);
2. odezwa, wezwanie;
3. karność psa myśliwskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. zbiórka wszystkich żołnierzy w jednostce
(1.2) eduk. zbiórka uczniów w szkole, harcerzy na obozie itp. w celu sprawdzenia obecności, odczytania rozkazów (poleceń)
(1.3) sygnał ogłaszający zbiórkę na apel (1.1)
(1.4) publiczne wezwanie skierowane do jakiegoś ogółu do podjęcia działań lub uczestniczenia w czymś
(1.5) publiczna wypowiedź skierowana do jakiejś osoby
(1.6) łow. karność psa myśliwskiego
(1.7) łow. sygnał do rozpoczęcia polowania
(1.8) utwór literacki, bezpośrednie wezwanie do adresata
Wiktionary
Apel (fr. "appel" wezwanie, odwołanie) – bezpośrednie wezwanie, żądanie wysłuchania i odezwy – działania mającego na celu zastosowania się do treści niesionej słowami, kierowane przez autora ku czytelnikom lub ku słuchaczom apelu. Treść apelu często jest wyrazem uczuć mających łączyć nadawcę i jego odbiorców.
Wikipedia
(1.1) Major rozkazał sierżantowi zebrać podwładnych na apel.
(1.2) Na apelu nie obyło się bez oracji dyrektorki.
(1.4) Lokalne media opublikowały apel policji o pomoc w znalezieniu zaginionego dziecka.
(1.6) Apel mojej suczki jest bardzo słaby, bo lubi ona biegać po lesie i pływać rzeką.
Wiktionary
IPA: ˈapɛl, AS: apel
Wiktionary
rzecz. apelacja ż., apelowanie n., apelant m.
:: zdrobn. apelik m.
czas. apelować
przym. apelowy, apelacyjny
Wiktionary
(1.4) odezwa, orędzie
(1.5) list otwarty
Wiktionary
w prawie procesowym: środek odwoławczy, przysługujący od nieprawomocnego wyroku sądu I instancji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. odwołanie się od decyzji sądu do wyższej instancji
(1.2) środ. praw. wyższa instancja sądownicza
(1.3) roln. region uprawy winorośli, gdzie wytwarza się wino określonego gatunku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Wywód apelacji składa się w sądzie, który wydał wyrok, bądź na piśmie, bądź ustnie do protokołu sekretarza sądowego.
Wiktionary
rzecz. apelant mos., apel mrz.
przym. apelacyjny, bezapelacyjny
czas. apelować
Wiktionary
(1.1) odwołanie, rewizja
Wiktionary
związany z apelacją (np. procedura apelacyjna, sąd apelacyjny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z apelacją, dotyczący apelacji
(1.2) praw. związany z odwołaniami od wyroków
Wiktionary
(1.1) Na przykład w federalnych sądach apelacyjnych zasiada około dwustu sędziów, a w sądach rejonowych około sześciuset.
Wiktionary
rzecz. apelacja ż., apelant mos., apel mrz.
czas. apelować
przym. bezapelacyjny
Wiktionary
osoba lub instytucja wnosząca apelację
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. osoba składająca apelację, czyli odwołująca się od wyroku sądu niższej instancji
Wiktionary
rzecz. apel mrz., apelacja ż.
przym. apelacyjny
czas. apelować
Wiktionary
w językoznawstwie: rzeczownik będący nazwą całej klasy desygnatów, niebędący nazwą własną, np. "człowiek", "zwierzę", "roślina"; apelatyw, appellativum, rzeczownik pospolity
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. apelatyw.
Wiktionary
IPA: ˌapɛlaˈtʲivũm, AS: apelatʹivũm
Wiktionary
przym. apelatywny
Wiktionary
w językoznawstwie: rzeczownik będący nazwą całej klasy desygnatów, niebędący nazwą własną, np. "człowiek", "zwierzę", "roślina"; apelatiwum, appellativum, rzeczownik pospolity
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. nazwa, która może się odnosić do dowolnego egzemplarza danej klasy przedmiotów, w odróżnieniu od nazwy własnej, która odnosi się do konkretnej jednostki
Wiktionary
IPA: ˌapɛˈlatɨf, AS: apelatyf
Wiktionary
przym. apelatywny
Wiktionary
(1.1) appellativum, nazwa pospolita, imię pospolite, skr. ap.
Wiktionary
przekształcanie się nazwy własnej w rzeczownik pospolity; pospolicenie nazwy własnej
SJP.pl
1. mający charakter rzeczownika pospolitego, apelatywu;
2. mający charakter nawoływania, wezwania do czegoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. mający charakter rzeczownika pospolitego
Wiktionary
rzecz. apelatiwum n., apelatyw mrz., appellativum n.
Wiktionary
(1.1) pospolity
Wiktionary
Apeldoorn – miasto w prowincji Geldria ("Gelderland"), około 40 km na wschód od Amersfoort, w środkowej części Holandii.
Miasto jest regionalnym centrum. Najstarsze wzmianki o mieście, niegdyś zwanym "Appoldro", pochodzą z VIII wieku. Miasto powstało jako osada na skrzyżowaniu dróg z Amersfoort do Deventer i drogi z Arnhem do Zwolle. Mapa z 1740 pokazuje miasto jako A"p"eldoorn.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od apel
Wiktionary
rzecz. apel m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. bóg i uosobienie wiatru wschodniego;
Wiktionary
Ap
Wikipedia
(1.1) Apeliotes uosabiał porywisty wiatr, wiejący ze wschodu.
Wiktionary
IPA: ˌapɛˈlʲjɔtɛs, AS: apelʹi ̯otes
Wiktionary
przym. Apeliotesowy
Wiktionary
(1.1) Solanus
Wiktionary
w starożytnej Sparcie: zgromadzenie ludowe spartiatów, które bez dyskusji przyjmowało lub odrzucało wnioski geruzji oraz wybierało gerontów i eforów; apella nie miała inicjatywy ustawodawczej
SJP.pl
Ap
Wikipedia
Zobacz też: Apelles (postać biblijna).
Apelles (ur. ok. 370 p.n.e. w Kolofonie lub na Kos, zm. ok. 300 p.n.e. na Kos) – największy w opinii starożytnych malarz grecki, syn Pytheosa z Kolofonu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zwracanie się z apelem
(1.2) praw. składanie apelacji od wyroku
Wiktionary
IPA: ˌapɛlɔˈvãɲɛ, AS: apelovãńe
Wiktionary
(1.1)
rzecz. apel mrz.
czas. apelować
przym. apelowy
(1.2)
rzecz. apelacja ż.
czas. apelować
przym. apelacyjny
Wiktionary
1. wzywać kogoś do czegoś, zwracać się z apelem;
2. w prawie: odwoływać się od wyroku, wnosić apelację
SJP.pl
czasownik nieprzechodni
(1.1) książk. wzywać kogoś do czegoś, zwracać się z apelem
(1.2) praw. odwoływać się od wyroku, wnosić apelację
Wiktionary
(1.1) Organizacje pozarządowe apelują do premiera, aby nie obcinał im wpływów z 1 procenta.
(1.2) Adwokat w sądzie często apeluje.
Wiktionary
IPA: ˌapɛˈlɔvat͡ɕ, AS: apelovać
Wiktionary
rzecz. apelowanie n., apel m., apelacja ż., apelant m.
przym. apelacyjny, bezapelacyjny
Wiktionary
(1.1) nawoływać, wzywać, prosić
Wiktionary
dotyczący apelu (w znaczeniu zbiórki), np. plac apelowy, przepisy apelowe
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z apelem, dotyczący apelu
Wiktionary
rzecz. apel m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Bukowina. pomarańcza
Wiktionary
przestarzałe: dodatek, uzupełnienie, załącznik do książki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dodatek, załącznik
Wiktionary
IPA: aˈpɛ̃ndɨks, AS: apẽndyks
Wiktionary
rzecz. appendix
Wiktionary
(1.1) appendix
Wiktionary
1. Apenin Kalabryjski, góry w pd. części Płw. Apenińskiego;
2. nazwa wielu pasm, łańcuchów górskich i innych części Apenin
SJP.pl
łańcuch górski na Półwyspie Apenińskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. łańcuch górski we Włoszech;
Wiktionary
Apeniny (wł. "Appennini") – łańcuch górski we Włoszech, rozciągający się na długości 1350 km z północy na południe wzdłuż całego Półwyspu Apenińskiego i na szerokość od 40 do 200 km. Wyróżnia się Apeniny Północne (w tym Apenin Liguryjski, Toskański i Umbryjski), Środkowe i Południowe.
Wikipedia
(1.1) W dali widać błękitne Apeniny, góry spalone od słońca – jednobarwną smugę.
Wiktionary
IPA: ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ, AS: apẽńĩny
Wiktionary
rzecz. Apenin m.
przym. apeniński
Wiktionary
przymiotnik od: Apeniny (łańcuch górski), Apenin (część Apeninów)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. związany z Apeninami
Wiktionary
(1.1) Św. Benedykt urodził się około 480 roku w apenińskiej miejscowości Nursja, położonej na północ od Rzymu.
Wiktionary
IPA: ˌapɛ̃ˈɲĩj̃sʲci, AS: apẽńĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Apeniny nmos.
Wiktionary
niemożność trawienia wskutek braku wydzielania soków trawiennych
SJP.pl
1. w filozofii: samoświadomość, zdolność do postrzegania przez umysł swych własnych stanów;
2. w psychologii: zdolność postrzegania i rozumienia, prowadząca w konsekwencji do przyswajania nowych wiadomości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. postrzeganie samego siebie, świadomość samego siebie, postrzeganie przez umysł jego własnych stanów;
Wiktionary
Apercepcja – termin filozoficzny oznaczający postrzeganie samego siebie, świadomość samego siebie, postrzeganie przez umysł jego własnych stanów.
Leibniz wprowadzając to pojęcie odróżniał percepcję – przedstawianie sobie rzeczy – od apercepcji, która oznacza zdawanie sobie sprawy z tego przedstawiania. Krok dalej uczynił Kant, który odróżnił apercepcję empiryczną, czyli introspekcję od transcendentalnej jedności apercepcji, czyli warunku umożliwiającego samo doświadczanie.
Wikipedia
IPA: ˌapɛrˈt͡sɛpt͡sʲja, AS: apercepcʹi ̯a
Wiktionary
przym. apercepcyjny
rzecz. apercypowanie n.
Wiktionary
związany z apercepcją (np. procesy apercepcyjne)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) psych. spostrzeganie ze zrozumieniem poprzez wiązanie treści nowych spostrzeżeń z zasobem posiadanych wyobrażeń, pojęć, sądów
Wiktionary
rzecz. apercepcja ż., apercepcjonizm m., apercepcjonista m.
czas. apercypować
przym. apercepcyjny
Wiktionary
w psychologii: postrzegać coś i rozumieć, a w konsekwencji przyswajać wiadomości dotyczące tego
SJP.pl
nieokresowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. niepowtarzający się okresowo
(1.2) występujący, pojawiający się w zmiennych odstępach czasu
Wiktionary
(1.1) nieokresowy
(1.2) nieregularny
Wiktionary
czasopismo ukazujące się nieregularnie
SJP.pl
Aperiodyk – czasopismo ukazujące się w nieregularnych odstępach czasu (w przeciwieństwie do periodyku). Szczególnym przykładem aperiodyku jest jednodniówka.
Wikipedia
[czytaj: aperiTIF] napój alkoholowy podawany przed posiłkami, mający na celu pobudzenie apetytu; apéritif
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. napój alkoholowy podawany przed posiłkiem dla pobudzenia apetytu
(1.2) uczn. zob. jabol.
Wiktionary
Ap
Wikipedia
IPA: ˌapɛrʲiˈtʲif, AS: aperʹitʹif
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. czerwony, wytrawny aperitif pochodzenia włoskiego o zawartości alkoholu 11%, składający się z wyciągu z goryczki, gorzkiej pomarańczy i rabarbaru;
Wiktionary
Aperol – aperitif pochodzenia włoskiego o zawartości alkoholu 11%.
Napój ma jasnoczerwony kolor. Jego podstawowymi składnikami są goryczka, gorzka pomarańcza, rabarbar. Alkohol sprzedawali od 1919 r. bracia Barbieri. Obecnie trunek produkuje firma Campari Group.
Wikipedia
niepowiązany z osobą lub osobami
SJP.pl
z włoskiego: jawny, otwarty, szczery
SJP.pl
przyrząd do pomiaru apertury numerycznej układów optycznych
SJP.pl
rozwartość układu optycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) opt. otwór ograniczający wiązkę światła;
Wiktionary
Zo
Wikipedia
IPA: ˌapɛrˈtura, AS: apertura
Wiktionary
metoda konserwacji żywności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) technologia i proces konserwowania żywności, polegająca na odpowiednim podgrzewaniu i schładzaniu w autoklawie;
Wiktionary
Apertyzacja – metoda sterylizacji polegająca na utrwalaniu żywności w opakowaniach hermetycznie zamkniętych, przeprowadzana w urządzeniach zwanych autoklawami. Parametry sterylizacji konserw oprócz temperatury i czasu sterylizacji, obejmują również – ze względu na proces wymiany ciepła – czas podgrzania konserwy do temperatury sterylizacji oraz czas ochładzania konserwy po sterylizacji. Parametry sterylizacji konserw zapisuje się umownie według formuły:
Wikipedia
rzecz. apertyzowanie n.
czas. apertyzować ndk.
Wiktionary
przymiotnik od: apertyzacja
SJP.pl
[czytaj: apetajzer] potrawa jedzona przed daniem głównym; starter, przystawka
SJP.pl
zdrobnienie od: apetyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od apetyt
Wiktionary
rzecz. apetyt m., apetyczność ż.
przym. apetyczny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób apetyczny, zachęcający do jedzenia
Wiktionary
rzecz. apetyczność ż., apetyt mrz.
przym. apetyczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: apetycznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: apetyczny
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co apetyczne
Wiktionary
rzecz. apetyt m., apetycik m.
przym. apetyczny
przysł. apetycznie
Wiktionary
1. wzbudzający apetyt, zachęcający do jedzenia; smaczny;
2. ładny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zachęcający do jedzenia
(1.2) przen. atrakcyjny pod względem seksualnym
(1.3) o dziecku: mający ładne, gładkie ciało
Wiktionary
(1.1) Apetyczny swąd ulatniał się z kuchennych okien i gęsto wisiał w podwórzach, gdyż skrzętnie i gospodarnie przetapiano masło i słoninę, suszono jabłka i gruszki, jak na długą i ciężką zimę.
(1.2) Kobieta chce mieć u swego boku apetycznego mężczyznę, z którego może być dumna.
Wiktionary
IPA: ˌapɛˈtɨt͡ʃnɨ, AS: apetyčny
Wiktionary
rzecz. apetyt m., apetycik m., apetyczność ż.
przysł. apetycznie
Wiktionary
(1.1) smakowity, smaczny
(1.2) atrakcyjny, ponętny, powabny, pociągający
(1.3) gładki, pulchny
Wiktionary
1. chęć do jedzenia; łaknienie;
2. chęć posiadania czegoś, ochota na coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chęć jedzenia, łaknienie;
(1.2) przen. pragnienie, chęć na coś
Wiktionary
Apetyt ( appetitus ‘pożądanie’), łaknienie – pragnienie spożycia (najczęściej określonego) pokarmu, zazwyczaj zawierającego konkretny składnik odżywczy, potrzebny w danej chwili organizmowi. Bardzo często, mylnie, utożsamiany z głodem, który jest fizjologiczną potrzebą przyjęcia pokarmu, nie zaś, jak apetyt – psychologiczną. Za regulację apetytu odpowiada układ limbiczny. Hormonem regulującym apetyt jest serotonina.
Wikipedia
(1.1) Myślę, że najlepiej byłoby zacząć od jakiejś niewinnej przekąski w rodzaju sardynek w oliwie, które ubłożywszy z lekka podniebienie nie odebrałyby apetytu do dań następnych.
Wiktionary
IPA: aˈpɛtɨt, AS: apetyt
Wiktionary
rzecz. apetyczność ż.
:: zdrobn. apetycik m.
przym. apetyczny
przysł. apetycznie
Wiktionary
(1.1) łaknienie
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: apetytny
SJP.pl
regionalnie: apetyczny;
1. wzbudzający apetyt, zachęcający do jedzenia; smaczny;
2. ładny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. abfal.
Wiktionary
[czytaj: afelbałm] nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. mus jabłkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pomarańcza
Wiktionary
[czytaj: ej-pi-DŻI albo a-pe-GIE] skrót angielskiego: Angiosperm Phylogeny Group - międzynarodowa grupa, która opracowała nowoczesny system klasyfikacji roślin okrytonasiennych, zwany systemem APG
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) seks. lęk przed utratą własnej seksualności;
Wiktionary
Aphanisis – lęk przed utratą własnej seksualności. U mężczyzn przejawia się ono lękiem przed kastracją lub utratą członka, natomiast u kobiet przejawia się lękiem przed porzuceniem lub odrzuceniem.
Wikipedia
→ aphelium [czytaj: afeliczny]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) astr. związany z aphelium, dotyczący aphelium
Wiktionary
rzecz. aphelium n.
Wiktionary
[czytaj: afelium] najbardziej oddalony od Słońca punkt orbity okołosłonecznej ciała niebieskiego; afelium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) astr. punkt orbity okołosłonecznej planetaanety, planeta karłowataanety karłowatej, planetoidaanetoidy lub komety położony najdalej od Słońca;
Wiktionary
Aphelium (polska nazwa – punkt odsłoneczny; zlatynizowany wyraz pochodzenia greckiego, od gr. "apo" – „od” i "helios" – „słońce”) – punkt na orbicie ciała niebieskiego krążącego wokół Słońca, znajdujący się w miejscu największego oddalenia (apocentrum) tego ciała od Słońca. Aphelium posiadają orbity okołosłoneczne ciał poruszających się po orbitach eliptycznych (nie kołowych), jak planety, planetoidy czy komety.
Wikipedia
rzecz. Helios mos.
temsłow. helio-
przym. apheliczny
Wiktionary
(1.1) punkt odsłoneczny
Wiktionary
[czytaj: afodos] w starożytnym teatrze greckim: zejście chóru ze sceny po zakończeniu dramatu; afodos
SJP.pl
[czytaj: api]
1. skrót od: Agencja Prasowo-Informacyjna;
2. skrót od: Application Programming Interface - interfejs programowania aplikacji
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) inform. = Application Programming Interface → interfejs programowania aplikacji, zbiór reguł ściśle opisujący, w jaki sposób programy lub podprogramy komunikują się ze sobą;
(1.2) hist. = Agencja Prasowo-Informacyjna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) API ułatwia tworzenie oprogramowania, dostarczając gotowe bloki uprzednio napisanego, przetestowanego i udokumentowanego kodu programu.
(1.2) Poprosiłam o wywiad dla agencji API.
Wiktionary
dwuletnia roślina warzywna z rodziny baldaszkowatych, o pierzastych liściach zawierających olejki eteryczne i zgrubiałym, jadalnym korzeniu; seler
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Samoa;
Wiktionary
Apia – stolica i jedyne miasto Samoa. Położone na północnym brzegu wyspy Upolu, jest także największym portem Samoa. Według danych z 2016 roku miasto liczy ponad 35 tys. mieszkańców. Na półwyspie Mulinuu znajduje się siedziba Rady Ustawodawczej, rozgłośnia radiowa i obserwatorium. Siedziba dystryktu Tuamasaga.
Wikipedia
IPA: ˈapʲja, AS: apʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. apijczyk mos., apijka ż.
przym. apijski
Wiktionary
[czytaj: aPIAĆ] potocznie: jeszcze raz, od początku, ponownie, znowu
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) pot. znowu, znów, powtórnie, ponownie, jeszcze raz, od początku
Wiktionary
(1.1) Wróciłem po 12 (= dwunastu) godzinach z roboty, zjadłem, umyłem się, a jutro apiać to samo.
Wiktionary
IPA: aˈpʲjät͡ɕ, AS: apʹi ̯äć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed pszczołami
Wiktionary
(1.1) Kazik cierpi na apifobię, lepiej nie zabieraj go do pasieki.
Wiktionary
związek chemiczny, przeciwutleniacz z grupy flawonoidów, występujący naturalnie w wielu roślinach, otrzymywany również syntetycznie
SJP.pl
mieszkaniec Apii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Apii
Wiktionary
IPA: aˈpʲijt͡ʃɨk, AS: apʹii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Apia ż.
:: fż. apijka ż.
przym. apijski
Wiktionary
mieszkanka Apii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Apii
Wiktionary
IPA: aˈpʲijka, AS: apʹii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Apia ż.
:: fm. apijczyk mos.
przym. apijski
Wiktionary
→ Apia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Apia
Wiktionary
IPA: aˈpʲijsʲci, AS: apʹii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Apia ż., apijczyk mos., apijka ż.
Wiktionary
spółgłoska apikalna - spółgłoska, podczas wymawiania której czubek języka styka się z przednią częścią podniebienia twardego
SJP.pl
związek chemiczny występujący w korzeniu pietruszki
SJP.pl
Apiol – organiczny, aromatyczny związek chemiczny. Występuje naturalnie w nasionach pietruszki. Dawniej apiol, w formie olejku z nasion pietruszki był używany w medycynie do leczenia zaburzeń menstruacji a także do aborcji.
Wikipedia
entomolog badający pszczoły
SJP.pl
dział entomologii zajmujący się badaniem pszczół
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. dział entomologii, nauka o pszczołach;
Wiktionary
Apiologia ("apis" – pszczoła i "logos" – nauka; także: apidologia, melitologia) – nauka o pszczołach, dział entomologii.
Nauka zajmująca się badaniem wszystkich pszczół "Apiformes", z uwzględnieniem taksonomii, biologii "Apis", zwłaszcza w warunkach naturalnych, określana jest mianem melitologii.
Wikipedia
IPA: ˌapʲjɔˈlɔɟja, AS: apʹi ̯oloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. apiolog m., apiolożka ż.
przym. apiologiczny
Wiktionary
leczenie różnych schorzeń produktami pszczelimi (m.in. miodem, woskiem i mleczkiem pszczelim); apiterapia
SJP.pl
nazwa handlowa leku homeopatycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba wykorzystująca produkty pszczele w celach terapeutycznych
Wiktionary
środek leczniczy w postaci produktu pszczelego
SJP.pl
leczenie różnych schorzeń produktami pszczelimi (m.in. miodem, woskiem i mleczkiem pszczelim); apioterapia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. metoda leczenia i profilaktyki, w której wykorzystuje się produkty pszczele
Wiktionary
Te
Wikipedia
(1.1) U osób uczulonych na jad pszczeli apiterapia może być niebezpieczna.
Wiktionary
(1.1) war. apioterapia
Wiktionary
specjalistka w zakresie apitoksynoterapii (leczenie jadem pszczelim)
SJP.pl
dwuletnia roślina warzywna z rodziny baldaszkowatych, o pierzastych liściach zawierających olejki eteryczne i zgrubiałym, jadalnym korzeniu; seler
SJP.pl
potocznie: aplikacja na urządzenie mobilne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. inform. aplikacja, najczęściej na tablet, smartfon czy inne urządzenie mobilne
Wiktionary
(1.1) Ściągnąłem bardzo przydatną apkę do edycji fotek.
Wiktionary
IPA: ˈapka, AS: apka
Wiktionary
skrót od: A Programming Language - jeden z języków programowania
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót
(1.1) = aplikant
Wiktionary
(1.1) Obsługę mobilnego urządzenia do kontroli pojazdów stanowią st. apl. Rafał Szulc oraz mł. rew. Karol Ziółkowski z Referatu Grupy Mobilnej w Olsztynie.
Wiktionary
rzecz. aplikant mos.
Wiktionary
płaszczyzna zadrukowana w stu procentach jednym kolorem, bez punktów rastrowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poligr. jednolite tło, bez użycia rastru, będące podkładem pod tekst lub ilustracje
(1.2) poligr. blacha cynkowa służąca jako forma do druku wypukłego
(1.3) poligr. ilość farby użytej do druku
Wiktionary
Apla – pojęcie z zakresu poligrafii, może oznaczać:
W przypadku zastosowania apli o jasnych barwach, na którą będą nanoszone elementy o barwach ciemniejszych określa się ją mianem tinty.
Nanoszenie apli z wykorzystaniem starszego bądź zużytego sprzętu drukarskiego może nieść ryzyko wystąpienia wad druku, takich jak nierównomierne rozłożenie koloru na arkuszu, pasy, czy powtarzające się rozjaśnienia.
Wikipedia
rzecz. haploid m.
Wiktionary
układ optyczny, w którym usunięto prawie wszystkie aberracje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) układ optyczny stosowany w obiektywach fotograficznych, urządzeniach oświetlających itd., korygujący większość wad optycznych;
Wiktionary
Aplanat – obiektyw fotograficzny opracowany w 1866 roku w zakładach Carl August Steinheil & Söhne w Monachium, składał się z dwóch dubletów achromatycznych ustawionych symetrycznie wobec apertury. Jego projektantem był Hugo Adolf Steinheil.
Użycie dwóch symetrycznych dubletów pozwoliło na wyeliminowanie większości wad optycznych – aberracji sferycznej, aberracji chromatycznej, komy i dystorsji).
Wikipedia
IPA: aˈplãnat, AS: aplãnat
Wiktionary
zarodnik niezdolny do ruchu
SJP.pl
Aplanospora – nieruchliwy zarodnik wytwarzany m.in. przez niektóre grzyby lub glony. Charakteryzuje się cienką ścianą komórkową. Aplanospory są wytwarzane w aplanosporangiach i uwalniane po pęknięciu ścianki na wierzchołku. U sprzężnic aplanospory mają charakter przetrwalny (w odróżnieniu od partenospor i zygospor). Powstają przez obkurczenie protoplastu wewnątrz komórki macierzystej i są otoczone nową, własną błoną.
Wikipedia
niedokrwistość aplastyczna - choroba szpiku kostnego
SJP.pl
oznaka uznania, aprobaty, brawo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) oznaki zadowolenia, uznania wyrażane często poprzez brawa czy okrzyki
Wiktionary
Aplauz (ang. "applause", łac. "applaudere") – ekspresja zadowolenia lub przyznania racji, otrzymywana głównie poprzez klaskanie i wytwarzania hałasu przez grupę ludzi. Aplauz jest często oczekiwany od publiczności po występach takich, jak koncerty, sztuki czy przemówienia; może również pojawiać się w środku występu, np. po udanym żarcie powiedzianym przez komika, czy też po opisaniu ważnej kwestii przez polityka podczas przemowy.
Wikipedia
(1.1) Wykład inauguracyjny poświęcam voodoo haitańskiemu, żeby mocno rąbnąć na samym początku – zapowiedział przy aplauzie widowni.
Wiktionary
IPA: ˈaplaws, AS: aplau̯s
Wiktionary
(1.1) oklaski, poklask
Wiktionary
wznosić aplauz
SJP.pl
zahamowanie rozwoju jakiejś tkanki lub narządu; zanik
SJP.pl
Aplazja – niewykształcenie się narządu, mimo że wykształcony jest zawiązek tego narządu. Termin może oznaczać również zanik funkcji wywołany chorobą – np. aplazja szpiku kostnego.
Wikipedia
1. w ogrodnictwie: odkład, sadzonka powstała przez ukorzenienie bocznego pędu; ablegier;
2. przenośnie o nowym osobniku, potomku, latorośli;
3. żartobliwie: guz, siniak
SJP.pl
applet;
1. w informatyce: niewielki program, przeznaczony do wykonywania ściśle określonej funkcji;
2. potocznie: osadzona na stronie WWW aplikacja w języku Java
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. niewielki program webowy działający po stronie klienta;
Wiktionary
Aplet (z ang. "applet", zdrobnienie od "application") – niewielki (zwykle) program napisany w taki sposób, by:
Wikipedia
(1.1) Dowcipy internetowe można spotkać na dedykowanych im stronach w postaci preparowanych tekstów, zdjęć, animacji, gier w postaci apletów Java i Flash oraz w poczcie elektronicznej.
Wiktionary
1. świecznik przyścienny z okresu empiru;
2. element dekoracyjny z odmiennego materiału przymocowany do zdobionego przedmiotu;
3. małe lustro przyścienne, oprawione w drewniane, złocone lub malowane ramki
SJP.pl
Aplika (z franc. "applique" – nakładanie, od łac. "applico" – przytwierdzam) – element dekoracyjny nakładany na odmienną powierzchnię; określenie mające kilka specyficznych znaczeń.
Apliką jest każdy element dekoracyjny z odmiennego materiału przymocowany do zdobionego obiektu. Stosowany w złotnictwie, stolarstwie (np. zdobienie mebli aplikami z brązu, szylkretu itp.), ślusarstwie i hafciarstwie (koronkarstwie).
Wikipedia
1. praktyka przygotowująca do zawodu prawniczego (np. aplikacja adwokacka); aplikantura;
2. użytkowy program komputerowy służący wykonywaniu określonych zadań;
3. ozdobny wzór naszywany na tło z innego materiału;
4. w środowisku biznesowym: podanie, zwłaszcza w sprawie zatrudnienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) inform. konkretny ze względu na oferowaną użytkownikom funkcjonalność element oprogramowania użytkowego, które jest podkategorią oprogramowania;
(1.2) praktyka absolwenta studiów prawniczych, mająca na celu przygotować go do wykonywania poszczególnych zawodów prawniczych;
(1.3) zastosowanie
(1.4) przyszyta ozdoba tkaniny
(1.5) wniosek, podanie np. o pracę
(1.6) śrpol. przyłożenie się do czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Aplikacjami są m.in. menedżery plików i oprogramowanie biurowe.
(1.4) Mam po mamie stare dżinsy z hipisowską aplikacją w kwiaty.
(1.6) Gdyby aplikacja do talentów była dodana, ledwoby się mógł który naród z naszym mierzyć w naukach.
Wiktionary
IPA: ˌaplʲiˈkat͡sʲja, AS: aplʹikacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. aplikant m., aplikantka ż., aplikantura ż., aplikatura ż., aplikator m., aplikowanie n., zaaplikowanie n.
czas. aplikować ndk., zaaplikować dk.
przym. aplikacyjny, aplikancki
Wiktionary
(1.1) program
(1.2) aplikantura
(1.3) zastosowanie
(1.4) naszywka
Wiktionary
związany z aplikacją (np. obowiązki aplikacyjne, ikona aplikacyjna)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) praw. związany z aplikacją
(1.2) inform. związany z aplikacją komputerową
(1.3) związany z aplikacją, podaniem, wnioskiem lub z aplikowaniem, wnioskowaniem o coś
(1.4) związany z aplikowaniem, wdrażaniem czegoś
Wiktionary
rzecz. aplikacja ż., aplikant mos., aplikantka ż., aplikator mrz., aplikatura ż., aplikowanie n., zaaplikowanie n.
czas. aplikować
Wiktionary
odnoszący się do aplikanta, właściwy aplikantom
SJP.pl
osoba odbywająca praktykę przygotowującą do zawodu prawniczego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. absolwent prawa odbywający praktykę przygotowującą do wykonywania któregoś z zawodów prawniczych
(1.2) pierwszy stopień służbowy w Służbie Celnej a następnie w Służbie Celno-Skarbowej
(1.3) osoba posiadająca stopień aplikanta (1.2)
Wiktionary
(1.1) Aplikant powoli odczytał zaznaczony ustęp.
Wiktionary
rzecz. aplikacja ż., aplikantura ż., aplikatura ż., aplikator m., aplikowanie n., zaaplikowanie n.
:: fż. aplikantka ż.
czas. aplikować ndk., zaaplikować dk.
przym. aplikancki, aplikacyjny
skr. apl.
Wiktionary
→ aplikant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. absolwentka prawa odbywająca praktykę przygotowującą do wykonywania któregoś z zawodów prawniczych
Wiktionary
(1.1) Przewieziono go do Warszawy i tam właśnie sędzia śledczy miał go skonfrontować z ludźmi, którzy go wcześniej znali; ten jednak to ważne i odpowiedzialne zadanie zlecił aplikantce.
Wiktionary
rzecz. aplikacja ż., aplikantura ż., aplikatura ż., aplikator m., aplikowanie n., zaaplikowanie n.
:: fm. aplikant m.
czas. aplikować ndk., zaaplikować dk.
przym. aplikancki, aplikacyjny
Wiktionary
praktyka przygotowująca do zawodu prawniczego (np. aplikantura adwokacka); aplikacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. praktyka przygotowująca do zawodu prawniczego
Wiktionary
rzecz. aplikowanie n., aplikatura ż., aplikator mrz., aplikantka ż., aplikant mos., zaaplikowanie n., aplikacja ż.
czas. aplikować
Wiktionary
przyrząd do aplikowania leku lub kosmetyku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. farm. kosmet. przyrząd do podawania leku, kosmetyku lub innego środka
Wiktionary
(1.1) Umieścić uchwyt z aplikatorem pianki w otworze na szczycie nakrywki, tak aby aplikator pianki był niewidoczny.
Wiktionary
IPA: ˌaplʲiˈkatɔr, AS: aplʹikator
Wiktionary
rzecz. aplikacja ż., aplikatura ż., aplikantura ż., aplikant m., aplikantka ż., aplika ż., aplikowanie n., zaaplikowanie n.
czas. aplikować ndk., zaaplikować dk.
przym. aplikacyjny, aplikancki
Wiktionary
zdrobnienie od: aplikator
SJP.pl
1. optymalny układ palców w grze na instrumencie muzycznym; palcowanie;
2. zapis tego układu za pomocą cyfr przy nutach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. zalecany układ palców podczas gry na instrumencie;
Wiktionary
Aplikatura, palcowanie – w grze na instrumentach muzycznych optymalny ze względu na fizjologię ręki sposób układania palców. Także zapis kolejności użycia palców podczas gry. Podczas opracowywania aplikatury bierze się również pod uwagę dynamikę, artykulację i frazowanie utworu. Podstawy współczesnej aplikatury w zakresie gry fortepianowej stworzył na początku XIX wieku Muzio Clementi.
Wikipedia
IPA: ˌaplʲikaˈtura, AS: aplʹikatura
Wiktionary
rzecz. aplikacja ż., aplikator m., aplikantura ż., aplikant m., aplikantka ż., aplika ż., aplikowanie n., zaaplikowanie n.
czas. aplikować ndk., zaaplikować dk.
przym. aplikacyjny, aplikancki
Wiktionary
(1.1) palcowanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|aplikować.
Wiktionary
rzecz. zaaplikowanie n., aplikacja ż., aplikatura ż., aplikator m., aplikantura ż., aplikant m., aplikantka ż.
czas. aplikować ndk., zaaplikować dk.
przym. aplikacyjny, aplikancki
Wiktionary
taki, który ma naszyte wzory zdobnicze
SJP.pl
1. odbywać praktykę przygotowującą do zawodu prawniczego;
2. zdobić tkaninę, ubranie przez naszywanie na nim ozdobnego wzoru z innego materiału;
3. podawać, zalecać, przepisywać coś komuś, zwłaszcza jako środek leczniczy
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaaplikować)
(1.1) med. kosmet. podawać lub zalecać podawanie, stosowanie leku lub kosmetyku
(1.2) ozdabiać naszywając aplikacje
(1.3) przen. przekazywać, stosować, narzucać coś
(1.4) praw. odbywać aplikację w celu praktycznego przygotowania do zawodu prawniczego
Wiktionary
IPA: ˌaplʲiˈkɔvat͡ɕ, AS: aplʹikovać
Wiktionary
rzecz. aplikacja ż., aplikatura ż., aplikator m., aplikantura ż., aplikant m., aplikantka ż., aplika ż., aplikowanie n., zaaplikowanie n.
czas. zaaplikować dk.
przym. aplikacyjny, aplikancki
Wiktionary
(1.1) przepisywać
Wiktionary
magmowa skała drobnoziarnista występująca w postaci żył
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. jasna, drobnoziarnista skała magmowa występująca w formie żył w innych skałach, najczęściej granitowych
Wiktionary
Aplit – głębinowa, najczęściej kwaśna skała magmowa, tworząca żyły, czasem gniazda, o składzie granitoidu, ale uboższa w minerały maficzne. Występuje w granitoidach oraz skałach ich osłony.
Wikipedia
przestarzałe: śmiałość, tupet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pomarańcza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pomarańcza
Wiktionary
punkt na orbicie ciała niebieskiego okrążającego dany obiekt, w którym jest ono najdalej od tego obiektu
SJP.pl
punkt na orbicie wokół jakiegoś ciała niebieskiego, najbardziej od niego oddalony
SJP.pl
układ optyczny, z którego została usunięta aberracja chromatyczna (dla trzech podstawowych barw światła) oraz sferyczna
SJP.pl
Apochromat (z gr. "apó" – od, "chrōma" – barwa, "chrōmatos" – dopełniacz barwy, "apochrōmatos" – odbarwiony) – układ soczewek (np. obiektyw) złożony z co najmniej dwóch soczewek ze szkła optycznego różnych gatunków, o różnych współczynnikach załamania i różnych dyspersjach – zależnościach współczynnika załamania światła od długości fali. W tym jednej ze szkła niskodyspersyjnego.
Wikipedia
Apodema (ang. "apodeme") – element anatomiczny ciała stawonogów.
Apodema to wpuklenie (inwaginacja) oskórka (kutykuli) służąca za punkt przyczepu mięśni, wzmocnienie ściany ciała, ochrona lub podpora dla narządów wewnętrznych.
Apodema zwykle tworzona jest przez macierz wielokomórkową, ale może być też tworem jednokomórkowym.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) nie zważając na zdanie innych
Wiktionary
rzecz. apodyktyczność ż.
przym. apodyktyczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: apodyktycznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: apodyktyczny; bardziej apodyktyczny
SJP.pl
niezłomność w przekonaniu o jedynej słuszności swojego zdania, czasem wręcz despotyczne narzucanie go innym
SJP.pl
1. taki, który narzuca swoją wolę innym i nie znosi sprzeciwu; bezwzględny, arbitralny, despotyczny, bardzo stanowczy (np. apodyktyczny szef);
2. taki, który jest wyrazem tych cech (np. apodyktyczne spojrzenie);
3. w logice: stwierdzający, wyrażający konieczność;
4. w logice: zdanie lub sąd apodyktyczny - zdanie, w którym występuje np. słowo "musi", stwierdzające konieczność istnienia jakiegoś stanu rzeczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który narzuca swoje zdanie i nie uznaje sprzeciwu wobec niego
(1.2) log. oczywisty, konieczny, definitywny, wypływający z przesłanek
Wiktionary
(1.1) Prześledźmy taki przypadek: w pewnej rodzinie urodziły się kolejno dwie córeczki, jako jedyne dzieci. Na rodziców wybrały sobie małżeństwo, gdzie matka była apodyktyczna, bezwzględna, karząca i karcąca, niezdolna do negocjacji, wymuszająca, a nie prosząca.
Wiktionary
IPA: ˌapɔdɨkˈtɨt͡ʃnɨ, AS: apodyktyčny
Wiktionary
rzecz. apodyktyczność ż.
przysł. apodyktycznie
Wiktionary
(1.1) stanowczy, zaborczy, arbitralny, despotyczny
(1.2) konieczny
Wiktionary
sposób postępowania polegający na nieznoszeniu sprzeciwu i narzucaniu innym swojego zdania; apodyktyczność, arbitralność, arbitralizm
SJP.pl
białkowa część enzymu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. białkowa składowa enzymu; cząsteczka enzymu w formie nieaktywnej
Wiktionary
teologia apofatyczna - nurt teologii kładący nacisk na niemożność wyrażenia Boga ludzkimi pojęciami i podkreślający, że wszystko, co o Bogu orzeka człowiek, może być z tej racji zanegowane; teologia negatywna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) filoz. teol. przyjmujący raczej czym Bóg nie jest, niż czym jest
Wiktionary
zjawisko subiektywnego dostrzegania związków i ukrytych sensów w przypadkowych, niepowiązanych zjawiskach, zdarzeniach
SJP.pl
Apofenia (gr. ἀποφαίνω – pojawiać się, podkreślać, sprawiać, że staje się) – doświadczenie odnajdywania związków i ukrytych sensów w przypadkowych oraz nic nieznaczących zjawiskach, faktach, zdarzeniach. Pojęcie to zostało po raz pierwszy użyte w 1958 roku przez Klausa Conrada w pracy o wstępnych etapach schizofrenii, który określił apofenię jako „nieumotywowane dostrzeganie związków”, któremu towarzyszy „specyficzne doświadczanie nienormalnej znaczeniowości”.
Wikipedia
cząsteczka białka o średnicy dwunastu nanometrów
SJP.pl
roślina rodzima dla flory danego obszaru, występująca na siedliskach powstałych w wyniku działalności człowieka, np. perz, pokrzywa, podbiał pospolity
SJP.pl
Ap
Wikipedia
boczne odgałęzienie większej intruzji magmowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. zgrubienie na grzbietowej stronie łuski nasiennej szyszki sosnowej;
(1.2) mykol. trzonek zarodnionośny u podstawy zarodni;
(1.3) mykol. pierścieniowate zgrubienie na dolnej stronie osłonki otaczającej owocnik;
(1.4) geol. rozgałęzienie masy głębinowej wypełnione magmą;
(1.5) geol. rodzaj żyły skalnej;
Wiktionary
Apofiza, apofyza (gr. "apo" ‘od’, ‘z dala’; "physis" ‘natura’, ‘wzrost’) – termin w naukach przyrodniczych stosowany do określenia różnych elementów odstających, odróżniających się od struktury podstawowej:
Wikipedia
(1.1) apofyza
(1.2) apofyza
(1.3) apofyza
(1.4) apofyza
(1.5) apofyza
Wiktionary
wymiana samogłosek w morfemach wyrazów, np. pienić - piana, plotą - pleść
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. regularna, systematyczna zmiana samogłoski w rdzeniu wyrazu, służąca do wyrażania różnic gramatycznych lub słowotwórczych
Wiktionary
(1.1) Różne formy tego czasownika powstały dzięki apofonii.
Wiktionary
przym. apofoniczny
Wiktionary
(1.1) ablaut, przegłos
Wiktionary
krótka, dowcipna anegdota lub zwięzłe, trafne powiedzenie zręcznie dostosowane do okoliczności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zwięzła anegdotka lub zbliżone do przysłowia powiedzenie, zręcznie dostosowane do okoliczności
Wiktionary
Ap
Wikipedia
przym. apoftegmatyczny
Wiktionary
przymiotnik od: apoftegmat
SJP.pl
minerał, krzemian wapnia i potasu
SJP.pl
Apofyllit – rzadki minerał z grupy krzemianów. Nazwę tego minerału (od gr. "apophyllein" = łuszczyć) wprowadził René-Just Haüy.
Wikipedia
typ rozmnażania bezpłciowego u roślin, polegający na rozwoju zarodka i nasienia z komórki woreczka zalążkowego; rodzaj apomiksji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. wytwarzanie zarodków bez udziału gamet, bez zapłodnienia
Wiktionary
Apogamia – jeden z rodzajów rozmnażania bezpłciowego – apomiksji. Charakteryzuje się tym, że zarodek nie powstaje z jaja, lecz z synergidy, lub innej komórki woreczka zalążkowego. Liczba chromosomów w zarodku powstałym w wyniku apogamii jest taka sama, jak w komórkach woreczka zalążkowego, z których powstał. Może więc wynosić n chromosomów (jest to apomiksja haploidalna), gdy zaszła mejoza, lub 2 n chromosomów (apomiksja diploidalna), gdy nie doszło do mejozy w woreczku zalążkowym.
Wikipedia
przym. apogamiczny
Wiktionary
1. punkt orbity Księżyca lub sztucznego satelity najbardziej odległy od Ziemi;
2. najwyższy stopień, szczytowy punkt (np. rozwoju)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) astr. punkt na orbicie eliptycznej ciała niebieskiego okrążającego Ziemię, znajdujący się najdalej od Ziemi
(1.2) moment szczytowy jakiegoś procesu, moment osiągnięcia wartości maksymalnej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Artystyczne apogeum muzułmańska ceramika prawdopodobnie osiągnęła w osmańskim İzniku, gdzie w XVI wieku stworzono ornamentalny język, który stał się archetypiczny.
Wiktionary
rodzaj morskich ryb z rodziny apogonowatych
SJP.pl
Apogon – rodzaj morskich ryb z rodziny apogonowatych (Apogonidae). Hodowane w akwariach morskich. W języku polskim nazwą "apogon" określany jest również jeden z gatunków tego rodzaju – "Apogon imberbis".
Wikipedia
o cechach apogonowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
Apogonowate, kardynałkowate (Apogonidae) – rodzina małych, drapieżnych ryb okoniokształtnych (Perciformes).
Niektóre gatunki spotykane są w hodowlach akwariowych. [] (nie mylić z kardynałkiem chińskim z rodziny karpiowatych).
Wikipedia
o cechach apogonowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
przestarzałe:
1. kopia oryginału;
2. przyrząd do kopiowania rysunków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. liter. odręczna kopia tekstu
Wiktionary
IPA: aˈpɔɡraf, AS: apograf
Wiktionary
1. koniec świata przepowiedziany w Biblii;
2. katastroficzna przepowiednia;
3. dzieło sztuki lub utwór przedstawiający groźną wizję przyszłości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. bibl. dzień ostateczny
(1.2) pot. zniszczenie, zagłada świata
Wiktionary
Ap
Wikipedia
(1.1) Nie wiadomo kiedy zdarzy się apokalipsa.
(1.2) „Niedługo nastąpi apokalipsa!” – powiedział przechodniom obłąkany mężczyzna.
Wiktionary
IPA: ˌapɔkaˈlʲipsa, AS: apokalʹipsa
Wiktionary
przym. apokaliptyczny
rzecz. apokaliptyka ż.
Wiktionary
1. dotyczący Apokalipsy św. Jana (np. apokaliptyczna liczba 666);
2. wieszczący zagładę, związany z przerażającymi wydarzeniami (np. apokaliptyczne wieści)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący apokalipsy, końca świata
Wiktionary
(1.1) Cyberpunkowy świat jest wizją, wizją przyszłości, apokaliptyczną, ponurą i przerażającą. W tym świecie rządzonym przez rywalizujące ze sobą korporacje, bohaterem jest zwykle „zbuntowany młody człowiek walczący z systemem lub żyjący na krawędzi marginesu drobny przestępca, uwikłany na skutek zbiegu okoliczności w konflikt z potężną organizacją”.
Wiktionary
rzecz. apokaliptyka ż., apokalipsa ż., apokaliptyczność ż.
przysł. apokaliptycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) piśmiennictwo o tematyce apokaliptycznej
Wiktionary
rzecz. apokalipsa, Apokalipsa
przym. apokaliptyczny
Wiktionary
Ap
Wikipedia
[czytaj: apokatastas-is] teoria "wiecznego powrotu", w myśl której świat ma się odrodzić po pewnym okresie nieistnienia; apokatastaza
SJP.pl
teoria "wiecznego powrotu", w myśl której świat ma się odrodzić po pewnym okresie nieistnienia; apokatastasis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. filoz. koncepcja końcowej i ostatecznej odnowy całego stworzenia poprzez przywrócenie mu pierwotnej doskonałości i bezgrzeszności;
Wiktionary
Apokatastaza (od gr. "apokatastasis" czyli „ponowne włączenie, odnowienie” z Dz 3, 21) – końcowa i ostateczna odnowa całego stworzenia poprzez przywrócenie mu pierwotnej doskonałości i bezgrzeszności lub nawet przewyższenie tego pierwotnego stanu. Potocznie "apokatastaza" nazywana jest ideą "pustego piekła".
Wikipedia
zanik jednej lub kilku głosek na końcu wyrazu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fonet. skrócenie wyrazu w procesie zaniku głosek na jego końcu lub przez celowe ich opuszczenie;
(1.2) muz. maniera muzyczna podczas śpiewu polegająca na opuszczaniu lub ściszaniu ostatniej głoski lub sylaby słowa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌapɔˈkɔpa, AS: apokopa
Wiktionary
przym. apokopowy
Wiktionary
przymiotnik od: apokopa
SJP.pl
1. tekst związany tematycznie z Nowym lub Starym Testamentem, lecz nieuznany przez Kościół chrześcijański za kanoniczny;
2. przenośnie o utworze przypisywanemu nieżyjącemu lub wymyślonemu twórcy, często w celu wprowadzenia odbiorcy w błąd i nadania utworowi wyższej rangi, wartości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. pierwotnie teksty ukryte dotyczące religii, do których dostęp tylko posiadali nieliczni, posiadający określoną wiedzę
(1.2) rel. bibl. teksty religijne, okołobiblijne, spisane w czasach starożytnych, ale które nie wchodzą do kanonu Biblii danego Kościoła;
(1.3) przen. utwór rzekomo autentyczny, np. podrobione dzieło wielkiego pisarza lub recenzja nienieistniejącej książki
Wiktionary
Apokryf ( ἀπόκρυφος, "ápókryphos" – ukryty, tajemny) – określenie używane obecnie głównie w kontekście religijnym wobec ksiąg o tematyce biblijnej, uważanych za nienatchnione i co za tym idzie niewchodzących w skład kanonu Biblii.
W szerszym zakresie oznacza dzieło o niepewnej, podejrzanej autentyczności, np. przypisywany Plutarchowi traktat „O wychowaniu dzieci”.
Wikipedia
(1.2) Dawniej za apokryfy uznano pisma niepewnego pochodzenia, które nie zostały przyjęte do kanonu pism świętych.
(1.3) Apokryfy Lema to zbiór recenzji i wstępów nieistniejących książek.
Wiktionary
IPA: aˈpɔkrɨf, AS: apokryf
Wiktionary
rzecz. apokryfista m., apokryficzność ż.
przym. apokryficzny
przysł. apokryficznie
Wiktionary
(1.2) pseudoepigraf
Wiktionary
o cechach apokryfu i satyry
SJP.pl
mający charakter apokryfu:
a) biblijnego (np. elementy apokryficzne w kazaniach);
b) literackiego (np. teksty apokryficzne w historii literatury)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liter. rel. mający charakter apokryfu
(1.2) przen. o wątpliwej autentyczności
Wiktionary
(1.1) Zanim przejdziemy do przedstawienia literatury apokryficznej, musimy sprecyzować pojęcie "apokryfu".
Wiktionary
IPA: ˌapɔkrɨˈfʲit͡ʃnɨ, AS: apokryfʹičny
Wiktionary
rzecz. apokryf mrz., apokryficzność ż.
przym. apokryfowy
Wiktionary
(1.1) apokryfowy, fałszywy, podrobiony, udawany
Wiktionary
przymiotnik od: apokryf; apokryficzny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający charakter apokryfu
Wiktionary
przym. apokryficzny
Wiktionary
(1.1) apokryficzny, fałszywy, podrobiony, udawany
Wiktionary
wydzielanie apokrynowe - rodzaj wydzielania zewnątrzkomórkowego polegające na oderwaniu szczytowej części komórki zawierającej wydzielaną substancję
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Apolinary – męskie imię pochodzenia greckiego, powstałe od imienia boga Apollina.
Wikipedia
IPA: ˌapɔlʲĩˈnarɨ, AS: apolʹĩnary
Wiktionary
rzecz. Apollo mos./mzw.
Wiktionary
pogląd z filozofii chrześcijańskiej odnoszący się do boskiej natury Chrystusa
SJP.pl
Ap
Wikipedia
białkowa część lipoproteiny, wiążąca lipidy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. białko wchodzące w skład lipoprotein;
Wiktionary
Apolipoproteina – białkowa część lipoproteiny, która odpowiedzialna jest za wiązanie lipidów. W zależności od klasy lipoprotein mogą stanowić od 1% składu cząsteczki lipoproteiny (chylomikrony) po 45 – 55% w przypadku lipoprotein o dużej gęstości.
Różnią się one między sobą budową cząsteczkową, składem aminokwasowym oraz właściwościami przeciwmiażdżycowymi, właściwościami immunologicznymi, ruchliwością elektroforetyczną oraz funkcjami klinicznymi.
Wikipedia
(1.1) Cząsteczki HDL nigdy nie zawierają apoliporoteiny B.
Wiktionary
IPA: ˌapɔlʲipɔprɔtɛˈjĩna, AS: apolʹipoprotei ̯ĩna
Wiktionary
(1.1) apo
Wiktionary
osoba nie posiadająca obywatelstwa żadnego państwa; bezpaństwowiec; apatryda
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób apolityczny
Wiktionary
rzecz. apolityczność ż.
przym. apolityczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest apolityczne; cecha tych, którzy są apolityczni
Wiktionary
Apolityczność – odnosi się do dwóch podobnych pojęć.
Wikipedia
przym. apolityczny
przysł. apolitycznie
Wiktionary
nieangażujący się w politykę, stroniący od polityki (np. apolityczna postawa, apolityczna osoba)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) niezwiązany z polityką
Wiktionary
rzecz. apolityczność ż.
przysł. apolitycznie
Wiktionary
apolliński;
1. dotyczący Apolla (mitologicznego greckiego boga), np. apolińskie atrybuty - łuk i lira;
2. niesamowicie piękny, harmonijny (np. apolińska budowa ciała);
3. apoliński pierwiastek - w filozofii Nietzschego: jeden z dwóch głównych pierwiastków kultury i natury człowieka, jasny, rozumowy, związany z ładem i porządkiem, przeciwstawny pierwiastkowi dionizyjskiemu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. apolliński.
Wiktionary
rzecz. Apollo mzw./mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest apolińskie; cecha tych, którzy są apolińscy
Wiktionary
przym. apoliński
przysł. apolińskie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. grecki bóg piękna i sztuki;
(1.2) rzad. imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Oby Apollin z łuku tak na pewne mierzył, / Lub Telemach na zamku uśmiercon, dziś nieżył, / Jak to pewna, że Odyss dawno leży w ziemi.
Wiktionary
przym. apollinowy, apolliński
Wiktionary
(1.1) Apollo, Feb, Febus, Fojbos
(1.2) Apollo; war. Apollon
Wiktionary
[czytaj: apoliNE:R] nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. poetycki
Wiktionary
rzecz. Apollo mos., apollo mzw./mos.
przym. apolliński
Wiktionary
apoliński;
1. dotyczący Apolla (mitologicznego greckiego boga), np. apollińskie atrybuty - łuk i lira;
2. niesamowicie piękny, harmonijny (np. apollińska budowa ciała);
3. apolliński pierwiastek - w filozofii Nietzschego: jeden z dwóch głównych pierwiastków kultury i natury człowieka, jasny, rozumowy, związany z ładem i porządkiem, przeciwstawny pierwiastkowi dionizyjskiemu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Apollem, dotyczący Apolla
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do Apolla, będący jego własnością
przymiotnik jakościowy
(3.1) taki jak u Apolla, charakterystyczny dla Apolla
(3.2) filoz. w filozofii nietzscheańskiej związany z nurtem harmonijnym, umiarkowanym, racjonalnym w sztuce greckiej
Wiktionary
rzecz. Apollo mos., apollo mzw./mos.
przym. apollinowy
Wiktionary
(1.1) apoliński
(2.1) apoliński
(3.1) apoliński
(3.2) apoliński
Wiktionary
przenośne określenie mężczyzny o wybitnej urodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przen. poet. piękny, przystojny mężczyzna
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ent. zob. niepylak apollo.
Wiktionary
Apollo ( Ἀπόλλων Apóllōn, także jako Febus Φοῖβος Phoibos ‘Jaśniejący’, łac. "Apollo") – grecki bóg piękna, poezji i sztuki. Syn Zeusa i Leto, bliźniaczy brat Artemidy urodzony na wyspie Delos. Należał do dwunastu najważniejszych bogów Olimpu. Swoją siedzibę miał na szczycie góry Parnas w Delfach, skąd zsyłał natchnienie. Mury okalające dom Apollina okalały też miejsce słynnej wyroczni delfickiej.
Wikipedia
rzecz. Apollo mos./mzw., Apollon mos., apollinowość ż., apollińskość ż., Apollonia ż., Apolonia ż., Apollina ż., Apolina ż., Apoloniusz mos., Apolinary mos., Apolinaria ż.
przym. apollinowy, apolliński, apoliński
przysł. apollińsko
Wiktionary
(1.1) przystojniak, adonis
(2.1) niepylak apollo
Wiktionary
mit. gr. bóg obrzędów oczyszczających, wróżbiarstwa i muzyki; od VI w. p.n.e. uważany za boga światła słonecznego; syn Zeusa i Leto, bliźniaczy brat Artemidy; Apollo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawny rodzaj wielkich organów z cylindrem
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Apollona lub z nim związany
SJP.pl
Ap
Wikipedia
opowieść dydaktyczna bliska bajce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. krótki utwór prozą lub wierszem o charakterze dydaktyczno-moralizatorskim, często alegoryczny;
Wiktionary
Apolog (gr. "apólogos" = opowieść) – krótki, dydaktyczno-moralizatorski utwór pisany prozą lub wierszem, często alegoryczny. Bohaterami takich utworów są postacie o schematycznych cechach.
Wikipedia
IPA: aˈpɔlɔk, AS: apolok
Wiktionary
1. osoba broniąca określonej idei, postawy itp.; apologetyk;
2. pisarz chrześcijański z II i III wieku, którego twórczość miała na celu obronę religii chrześcijańskiej przed zarzutami niewiernych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba broniąca określonej idei, postawy
Wiktionary
IPA: ˌapɔlɔˈɡɛta, AS: apologeta
Wiktionary
rzecz. apologia ż., apologetyka ż., apologetyk m., apologizowanie n.
:: fż. apologetka ż.
przym. apologetyczny
Wiktionary
(1.1) apologetyk
Wiktionary
1. broniący jakiejś idei, sprawy (np. apologetyczne artykuły);
2. dotyczący apologetyki (np. pisma apologetyczne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z apologią
Wiktionary
(1.1) Byłoby błędem przyjąć to, co głoszą niekiedy apologetyczni historycy amerykańscy, że były to lata bezkonfliktowe.
Wiktionary
rzecz. apologizowanie n., apologeta mos., apologia ż.
Wiktionary
przemowa (wygłoszona lub napisana) zawierająca apologię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pismo lub mowa zawierające apologię
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) obrońca, rzecznik jakiejś sprawy lub teorii
Wiktionary
rzecz. apologeta mos., apologetyka ż.
Wiktionary
(1.1) list obronny
(2.1) war. apologeta
Wiktionary
1. twórczość chrześcijańskich autorów (zwłaszcza w pierwszych wiekach naszej ery) odpierających zarzuty stawiane ich religii;
2. dział teologii obejmujący uzasadnianie i obronę podstawowych prawd wiary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. rel. dziedzina teologii i filozofii zajmująca się racjonalnym uzasadnianiem oraz obroną prawd wiary lub określonego światopoglądu przed zarzutami i krytyką
Wiktionary
Ap
Wikipedia
rzecz. apologizowanie n., apologeta mos., apologetyk mos., apologia ż.
Wiktionary
bezkrytyczny i bezrefleksyjny stosunek do prawd religijnych
SJP.pl
obrona przed zarzutami i zarazem pochwała danej osoby, dzieła, instytucji; w użyciu codziennym: obrona, pochwała, usprawiedliwienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obrona rzeczy, sprawy lub osoby zawierająca ich usprawiedliwienie, a często także jawną lub ukrytą pochwałę; także utwór literacki mający formę mowy obrończej;
Wiktionary
Apologia (gr. ἀπολογία = „obrona”, „mowa obrończa”) – gatunek literacki będący tekstem mówionym lub pisanym, poświęconym obronie jakiejś osoby, idei, sprawy lub dzieła, zawierającym jawną lub ukrytą ich pochwałę oraz odparcie zarzutów przeciwników. Apologia była gatunkiem częstym zwłaszcza w antycznej literaturze chrześcijańskiej. Znane są jednak również apologie żydowskie (np. Józef Flawiusz – "Przeciw Apionowi"). Apologia wywodzi się ze sztuki oratorskiej.
Wikipedia
(1.1) Niesłychany sukces Nowej Heloizy, apologia miłości, kobiecości, uczuć, nie mogą jednak przesłonić przesłania innego z dzieł wielkiego genewczyka - Emila, traktatu w pięciu księgach, poświęconego wychowaniu dzieci.
Wiktionary
IPA: ˌapɔˈlɔɟja, AS: apoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. apologeta m., apologetka ż., apologetyka ż., apologizowanie n.
przym. apologetyczny
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) M. plural|apologia.
Wiktionary
IPA: ˌapɔˈlɔɟjɛ, AS: apoloǵi ̯e
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. występowanie w obronie kogoś lub czegoś, usprawiedliwianie kogoś lub czegoś, a zarazem głoszenie pochwał kogoś lub czegoś
Wiktionary
rzecz. apologia ż., apologetyka ż., apologeta m., apologetka ż.
czas. apologizować
przym. apologetyczny
Wiktionary
występować z apologią; bronić kogoś lub czegoś przed oskarżeniami albo/i wychwalać kogoś lub coś
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Apolonia – imię żeńskie pochodzenia greckiego, oznaczające osobę należącą do boga Apolla. W starożytności mogło także pochodzić od nazwy miasta (dotyczy wyzwoleńców).
Zdrabniane jako Pola, Polka, Polonia, Polonka, Polunia, Polusia.
Wikipedia
IPA: ˌapɔˈlɔ̃ɲja, AS: apolõńi ̯a
Wiktionary
rzecz. Apollo mos./mzw.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Apolonii lub z nią związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Apoloniusz – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od imienia greckiego boga Apollina. Nosili je między innymi grecki poeta żyjący w III wieku p.n.e. i matematyk Apoloniusz z Pergi. Istnieją liczni święci o tym imieniu (m.in. Ojcowie Kościoła Apoloniusz z Efezu i Apoloniusz senator). Jego żeńskim odpowiednikiem jest Apolonia.
Wikipedia
(1.1) Wizyta Apoloniusza Tajnera w zielonkowskim gimnazjum była bardzo ciepła.
Wiktionary
IPA: ˌapɔˈlɔ̃ɲuʃ, AS: apolõńuš
Wiktionary
rzecz. Apollo mos./mzw.
Wiktionary
Apoloniusz z małżonką; Apoloniuszowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Apoloniusza lub z nim związany
SJP.pl
rozmnażanie bez procesu zapłodnienia, występujące u wielu roślin i niektórych zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. powstawanie zarodków, nasion bez zapłodnienia; rozmnażanie bez zapłodnienia
Wiktionary
Ap
Wikipedia
przym. apomiktyczny
Wiktionary
Ap
Wikipedia
substancja używana w leczeniu choroby Parkinsona oraz zaburzeń erekcji
SJP.pl
Apomorfina ( apomorphinum) – organiczny związek chemiczny, agonista receptorów dopaminergicznych D1 i D2 z silniejszym wpływem na te drugie. Stosowana w diagnostyce i leczeniu choroby Parkinsona oraz w mniejszych dawkach w leczeniu zaburzeń erekcji.
Wikipedia
nauka o wiązadłach
SJP.pl
błona utworzona z tkanki łącznej ścięgnistej, przymocowująca mięśnie do kości; powięź; rozcięgno
SJP.pl
zespół ścian komórkowych, wnętrz martwych komórek i przestworów międzykomórkowych w organizmie roślinnym
SJP.pl
Apoplast – zespół ścian komórkowych, wnętrz martwych komórek i przestworów międzykomórkowych w organizmie roślinnym. Połączone ze sobą i wysycone wodą ściany komórkowe razem z wypełnionymi wodą wnętrzami martwych komórek przewodzących są głównymi drogami transportu wody w roślinie. W ścianach komórkowych ruch wody możliwy jest dzięki zjawisku imbibicji. Wypełnione powietrzem przestwory międzykomórkowe stanowią rezerwuary gazów i umożliwiają roślinie prowadzenie wymiany gazowej z otoczeniem.
Wikipedia
uszkodzenie tkanki mózgowej spowodowane niedokrwieniem pewnego obszaru mózgu lub pęknięciem naczynia krwionośnego (wylew); udar mózgu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. med. udar mózgu
Wiktionary
(1.1) (…) wpadł w taki stan, że lada chwila oczekiwałem ataku apopleksji lub anewryzmu (…)
(1.1) Uszkodzenie ośrodka oddechowego, np. na skutek apopleksji, może powodować objawy podobne do letargu.
Wiktionary
IPA: ˌapɔˈplɛksʲja, AS: apopleksʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. apoplektyk m., apoplektyczka ż.
przym. apoplektyczny
przysł. apoplektycznie
Wiktionary
kobieta zagrożona apopleksją (udarem mózgu)
SJP.pl
będący wynikiem apopleksji, skłonny do apopleksji (np. atak apoplektyczny, osobnik apoplektyczny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący przejawem / następstwem apopleksji
(1.2) skłonny do apopleksji
Wiktionary
(1.1) Miał on atak apoplektyczny i od tego czasu miewał kłopoty z operowaniem lewą ręką.
Wiktionary
IPA: ˌapɔplɛkˈtɨt͡ʃnɨ, AS: apoplektyčny
Wiktionary
rzecz. apoplektyk mos., apopleksja ż.
Wiktionary
osoba zagrożona apopleksją (udarem mózgu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która miała atak apopleksji lub jest zagrożona apopleksją
Wiktionary
rzecz. apopleksja ż.
:: fż. apoplektyczka ż.
przym. apoplektyczny
Wiktionary
genetycznie zaplanowana śmierć komórki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. zaprogramowana śmierć komórki żywego organizmu;
Wiktionary
Apoptoza (z starogr. ἀπό [apó, „od”] + πτῶσις [ptôsis, „padanie”]) – jeden z naturalnych procesów biologicznych zaprogramowanej i podlegającej kontroli destrukcji własnych komórek w organizmie wielokomórkowym.
Ten mechanizm jest potrzebny i wpływa korzystnie na prawidłowy rozwój, homeostazę i zapobieganie nadmiernej, szkodliwej proliferacji komórek organizmu. Stale usuwane są zużyte, uszkodzone lub niepotrzebne komórki, a w ich miejsce powstają nowe.
Wikipedia
IPA: ˌapɔˈptɔza, AS: apoptoza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od aport
Wiktionary
rzecz. aport m.
wykrz. aport
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pokrywa sedesu
Wiktionary
kwestia sporna dopuszczająca dwa przeciwne sobie rozstrzygnięcia
SJP.pl
osoba zajmująca się aporetyką, wynajdywaniem i analizowaniem aporii
SJP.pl
wyszukiwanie i analiza aporii, zagadnień filozoficznych wciąż aktualnych, analizowanych wciąż przez kolejne pokolenia filozofów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. działanie polegające na wynajdywaniu i analizie aporii
Wiktionary
IPA: ˌapɔˈrɛtɨka, AS: aporetyka
Wiktionary
rzecz. aporia ż., aporetyk m.
przym. aporetyczny
Wiktionary
trudność logiczna pozornie niedająca się przezwyciężyć (np. paradoksy starożytnych filozofów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. trudność w rozumowaniu logicznym, niemożliwa do przezwyciężenia lub rozwiązania, zawierająca sprzeczne albo przeciwstawne rozwiązania;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: aˈpɔrʲja, AS: aporʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. aporetyka ż.
Wiktionary
wnikanie łagiewki pyłkowej do woreczka zalążkowego rośliny
SJP.pl
roślina z rodziny kaktusowatych, pochodząca z Meksyku
SJP.pl
komenda wydawana do psa w znaczeniu: "przynieś", "podaj"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. praw. wkład niepieniężny wnoszony do spółki handlowej na pokrycie kapitału zakładowego;
(1.2) rzekome, paranormalne zjawisko przenoszenia rzeczy przez duchy;
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński, Zaolzie. wychodek, ubikacja
wykrzyknik
(2.1) kynol. łow. komenda dla psa, aby coś przyniósł;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. aportowanie n., aporcik mrz., aporter mzw.
czas. aportować ndk.
Wiktionary
zdolność teleportacji obiektów do siebie
SJP.pl
pies myśliwski zbierający i przynoszący postrzeloną zwierzynę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pies myśliwski przynoszący myśliwemu upolowaną zwierzynę
Wiktionary
Aporter – typ psa utworzony w XIX wieku w Wielkiej Brytanii, używany w myślistwie do aportu drobnej zwierzyny – ptaków (w Polsce głównie kaczek i bażantów) oraz królików i zajęcy. Aportery to psy stosunkowo duże i silne, o szacie chroniącej przed zimnem i przemakaniem, wytrwałe w poszukiwaniu zastrzelonej zwierzyny.
Wikipedia
(1.1) Setery są bardzo dobrymi aporterami.
Wiktionary
rzecz. aport m.
czas. aportować ndk.
wykrz. aport
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|aportować.
Wiktionary
czas. aportować ndk.
rzecz. zaaportowanie n., aport mrz.
wykrz. aport
Wiktionary
o psie: przynosić panu określoną rzecz
SJP.pl
czasownik
(1.1) o psie: przynosić rzucony przedmiot
(1.2) łow. o psie: przynosić ustrzeloną zwierzynę
Wiktionary
IPA: ˌapɔrˈtɔvat͡ɕ, AS: aportovać
Wiktionary
rzecz. aportowanie n., aport m., aporter m., zaaportowanie n.
przym. aportowy
wykrz. aport
Wiktionary
przymiotnik od: aport
SJP.pl
punkt orbity satelity Księżyca najbardziej oddalony od niego
SJP.pl
ubarwienie aposematyczne - jaskrawe, często kontrastowe ubarwienie ciała charakterystyczne dla organizmów dysponujących silną i skuteczną bronią (np. trucizną, żądłem), dobrze widoczne dla potencjalnych wrogów, będące dla nich sygnałem ostrzegawczym; ubarwienie ostrzegawcze
SJP.pl
[czytaj: aposjopeza] figura stylistyczna polegająca na przerwaniu wypowiedzi dla pobudzenia domyślności słuchacza; zamilknięcie, niedopowiedzenie, retycencja, apozjopeza, aposjopeza
SJP.pl
figura stylistyczna polegająca na przerwaniu wypowiedzi dla pobudzenia domyślności słuchacza; zamilknięcie, niedopowiedzenie, retycencja, apozjopeza, aposiopeza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. środek stylistyczny, który polega na nagłym przerwaniu wypowiedzi przed jej pełnym spodziewanym zakończeniem
Wiktionary
(1.1) Przykład aposjopezy: „A gdybym ci powiedział, iż ja… ech, nieważne.”.
Wiktionary
(1.1) niedopowiedzenie
Wiktionary
Ap
Wikipedia
skrót od: apostoł; ap.
SJP.pl
skrót
(1.1) = rel. apostoł
Wiktionary
(1.1) ap.
Wiktionary
osoba, która odstąpiła od ważnych idei, zasad, zwłaszcza odstępca od wiary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która porzuciła swoją religię albo jej przekonania i zasady
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ostatecznie uznano go za apostatę i wykluczono ze wspólnoty.
Wiktionary
IPA: ˌapɔˈstata, AS: apostata
Wiktionary
rzecz. apostazja ż.
:: fż. apostatka ż.
przym. apostatyczny
Wiktionary
(1.1) odstępca, odszczepieniec
Wiktionary
→ apostata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która porzuciła swoją religię albo jej przekonania i zasady
Wiktionary
rzecz. apostazja ż.
:: fm. apostata mos.
przym. apostacki, apostatyczny
Wiktionary
(1.1) odstępczyni
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) oparty na odstępstwie od dogmatu
(1.2) związany z apostazją, dotyczący apostazji
Wiktionary
rzecz. apostazja ż., apostata mos., apostatka ż.
Wiktionary
rezygnacja wyznawcy z wiary, zakonnika z zakonu itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. porzucenie jakiejś wiary religijnej;
(1.2) przen. porzucenie swoich idei, przekonań
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „apostata”. Zobacz też: Julian Apostata.
Wikipedia
(1.1) Współcześnie apostazja rozumiana jest jako świadome, dobrowolne i publiczne odejście od wiary.
Wiktionary
IPA: ˌapɔˈstazʲja, AS: apostazʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. apostata mos., apostatka ż.
przym. apostacki, apostatyczny
Wiktionary
(1.2) książk. odstępstwo, odszczepieństwo; przest. zaprzaństwo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest aposterioryczne; cecha tych, którzy są aposterioryczni
Wiktionary
przym. aposterioryczny
przysł. aposteriorycznie
Wiktionary
dotyczący aposterioryzmu; nabyty przez doświadczenie, oparty na doświadczeniu lub uzasadniony za pomocą doświadczenia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) filoz. taki, który opiera, bazuje się na doświadczeniu; jest udowodniony za pomocą doświadczenia
Wiktionary
(1.1) Argumenty kosmologiczne wychodzą od pewnego oczywistego i ogólnego, ale aposteriorycznego faktu dotyczącego wszechświata, na przykład tego, że istnieją byty przygodne, albo tego, że rzeczy się poruszają lub zmieniają.
Wiktionary
IPA: ˌapɔstɛrʲjɔˈrɨt͡ʃnɨ, AS: aposterʹi ̯oryčny
Wiktionary
rzecz. aposterioryczność ż.
przysł. aposteriorycznie, a posteriori
przym. a posteriori
Wiktionary
(1.1) empiryczny
Wiktionary
zwolennik aposterioryzmu
SJP.pl
przymiotnik od: aposterioryzm
SJP.pl
w filozofii: pogląd epistemologiczny głoszący, że prawdziwe poznanie może nastąpić wyłącznie przez doświadczenie; empiryzm metodologiczny
SJP.pl
dawna jednostka luminancji
SJP.pl
Apostilb (także: blondel; z gr. "stilbei" – błyszczeć, lśnić) – jednostka luminancji źródła światła pochodząca od stilba, oznaczana asb.
Wikipedia
[czytaj: apostij] poświadczenie dokumentu sporządzonego w jednym państwie (np. aktu notarialnego) umożliwiające legalne użycie go w innym państwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ofic. urz. praw. klauzula na dokumencie urzędowym sporządzonym w jednym państwie i umożliwiająca posługiwanie się nim legalnie we wszystkich innych państwach będących aktualnie stroną konwencji haskiej z 1961 r. (tj. konwencji o zniesieniu wymogu legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych)
Wiktionary
Apostille (z apostille, wym. [apostij]), w spolszczeniu apostylla lub apostyl – poświadczenie dokumentu sporządzonego w jednym państwie (np. aktu notarialnego, tłumaczenia przysięgłego, dyplomu ukończenia studiów wyższych lub odpisu aktu stanu cywilnego) umożliwiające legalne użycie go w innym państwie. Poświadczenie to wydawane jest przez właściwy organ państwa, z którego dokument pochodzi.
Wikipedia
(1.1) Apostille wydawana jest na wniosek posiadacza dokumentu.
Wiktionary
1. godność, funkcja biskupa; biskupstwo;
2. krzewienie wiary chrześcijańskiej; apostolstwo;
3. przenośnie: misja krzewienia jakiejś idei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. godność biskupia
(1.2) rel. działalność apostolska, krzewienie wiary
(1.3) rel. grupa chrześcijań uczestnicząca w ewangelizacji
(1.4) przen. upowszechnianie ideologii, nauki
Wiktionary
(1.2) Bożena wzięła udział w sympozjum na temat apostolatu świeckich.
Wiktionary
rzecz. apostoł m., apostołka ż., apostołowanie n.
czas. apostołować ndk.
przym. apostolski
Wiktionary
1. dotyczący apostoła lub apostołów (np. duch apostolski, listy apostolskie);
2. dotyczący papieża jako następcy św. Piotra, pochodzący od papieża (np. błogosławieństwo apostolskie, nuncjusz apostolski)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący apostołów
(1.2) dotyczący papieża (jako następcy św. Piotra Apostoła)
Wiktionary
IPA: ˌapɔˈstɔlsʲci, AS: apostolsʹḱi
Wiktionary
rzecz. apostołowanie n., apostolat mrz., apostoł mos., apostołka ż., apostolstwo n.
czas. apostołować
Wiktionary
1. działalność apostolska; apostołowanie; apostolat;
2. upowszechnianie, krzewienie jakiejś idei, nauki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. propagowanie wiary chrześcijańskiej;
(1.2) misja głoszenia jakiś idei lub poglądów
Wiktionary
Apostolstwo (gr. "apostolos" = wysłannik) – w chrześcijaństwie przybliżanie przez ludzi wierzących innych osób do Boga i wiary.
Wikipedia
(1.1) Każdy wierzący powinien zaangażować się w jakąś formę apostolstwa.
(1.3) Stowarzyszenie Matki Bożej, Patronki Dobrej Śmierci, zwane także Apostolstwem Dobrej Śmierci, jest zrzeszeniem modlitewnym, które ma przygotować do godnego, chrześcijańskiego umierania.
Wiktionary
rzecz. apostoł m., apostołka ż., apostołowanie n.
przym. apostolski
Wiktionary
(1.1) apostołowanie, apostolat, krzewienie, propagowanie
(1.2) propagowanie
(1.3) apostołowanie, apostolat
Wiktionary
1. jeden z dwunastu uczniów Chrystusa;
2. propagator chrześcijaństwa;
3. przenośnie: krzewiciel jakiejś idei, nauki, jakichś poglądów itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. każdy z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk;
(1.2) rel. ktoś, kto rozpowszechnia chrześcijaństwo
(1.3) przen. ktoś, kto rozpowszechnia jakieś idee, zasady, poglądy, nauki
(1.4) uczn. przen. nauczyciel
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. nazwa systematyczna|Struthidea cinerea|ref=tak., żyjący w Australii szarobrązowawy ptak z długim ogonem należący do rodziny skałowronów (Corcoracidae)
Wiktionary
Apostoł (gr. "apostolos" – wysłannik) – nazwa używana w Nowym Testamencie najczęściej na określenie najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego osobiście i wysłanych do głoszenia jego nauk. Samo pojęcie występuje też w Nowym Testamencie na określenie innych osób.
Wikipedia
(1.1) Najstarsze na świecie portrety apostołów Piotra, Pawła, Andrzeja i Jana znaleźli archeolodzy w rzymskich katakumbach świętej Tekli.
(1.3) Co tydzień pukają do mnie apostołowie świadków Jehowy.
Wiktionary
IPA: aˈpɔstɔw, AS: apostou̯
Wiktionary
rzecz. apostolat m., apostołka ż., apostolstwo n., apostołowanie n.
czas. apostołować ndk.
przym. apostolski
Wiktionary
(1.1) uczeń
(1.2) misjonarz, krzewiciel
(1.3) propagator, krzewiciel
Wiktionary
1. zwolenniczka, krzewicielka jakiegoś poglądu; propagatorka;
2. dawniej: apostolstwo; apostołowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przen. kobieta propagująca jakieś idee
(1.2) daw. rel. głoszenie wiary chrześcijańskiej
Wiktionary
(1.1) Pani Nina była zawsze apostołką zdrowego odżywiania.
Wiktionary
rzecz. apostolat mrz., apostolstwo n., apostołowanie n.
:: fm. apostoł mos.
czas. apostołować ndk.
przym. apostolski
Wiktionary
(1.1) głosicielka, krzewicielka, propagatorka, zwolenniczka; książk. szerzycielka
(1.2) apostolstwo, apostołowanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. głoszenie wiary chrześcijańskiej
Wiktionary
(1.1) Obowiązek świadomego apostołowania powierzony zostaje również bierzmowanym.
Wiktionary
rzecz. apostoł m., apostołka ż., apostolat m., apostolstwo n.
czas. apostołować ndk.
przym. apostolski
Wiktionary
(1.1) ewangelizowanie, apostolat
Wiktionary
1. krzewić wiarę chrześcijańską;
2. przenośnie: propagować jakieś idee, zasady
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) wypełniać obowiązki apostoła, głosić chrześcijaństwo
Wiktionary
(1.1) Święty Paweł apostołował na terenie dzisiejszej Turcji.
Wiktionary
rzecz. apostołka ż., apostoł m., aspostołka ż., apostolat m., apostołowanie n.
przym. apostolski
Wiktionary
(1.1) ewangelizować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie w obwodzie dniepropietrowskim;
Wiktionary
Apostołowo (ukr. Апостолове) – miasto na Ukrainie w rejonie krzyworoskim obwodu dniepropietrowskiego, była siedziba władz rejonu apostołowskiego, zlikwidowanego w 2020 roku w wyniku reformy terytorialnej.
Centrum administracyjne hromady miejskiej Apostołowo.
Wikipedia
IPA: a.pɔs.tɔˈwɔ.vɔ
Wiktionary
przym. apostołowski
Wiktionary
(1.1) hist. Pokrowsk (do 1923)
Wiktionary
znak graficzny w kształcie przecinka umieszczany nad wierszem, używany m.in. do oddzielania końcówek fleksyjnych przy odmianie wyrazów obcych (np. hardware'u)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) znak podobny do przecinka stawiany w górnym indeksie;
Wiktionary
Nie mylić z: apostrofą.
Wikipedia
(1.1) Apostrof jest znakiem interpunkcyjnym.
Wiktionary
IPA: aˈpɔstrɔf, AS: apostrof
Wiktionary
rzecz. apostrofa ż.
Wiktionary
1. w literaturze: bezpośredni, podniosły zwrot do adresata (osoby, bóstwa, idei, wydarzenia, pojęcia lub przedmiotu), np.: Litwo, Ojczyzno moja!; metabaza;
2. dawniej:
a) ustne lub pisemne zwrócenie się do kogoś lub przeciwko komuś;
b) apostrof
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. figura retoryczna polegająca na bezpośrednim, a czasem nagłym, zwróceniu się do słuchaczy lub nawet do nieobecnych osób
(1.2) zwrócenie się do kogoś ustnie lub pisemnie
(1.3) daw. apostrof
Wiktionary
Nie mylić z: apostrofem.
Apostrofa (gr. ἀποστροφή "apostrophḗ" – zwrot) – składniowa figura retoryczna, charakteryzująca się bezpośrednim zwrotem do osoby, bóstwa, idei, wydarzenia, pojęcia lub przedmiotu (dochodzi wówczas do personifikacji adresata wypowiedzi). Dominuje styl podniosły, czasami patetyczny. Apostrofa zazwyczaj jest skierowana do osób, przedmiotów, zjawisk itd., które nie pełnią roli tematu utworu. Dzięki temu można ją wyraźnie wyodrębnić z tekstu.
Wikipedia
rzecz. apostrof mrz.
Wiktionary
owocnik workowców i niektórych porostów; miseczka
SJP.pl
Apotecjum, w l.mn. apotecja ( apothecium) – rodzaj askokarpu (owocnika) u workowców. Używana jest też polska nazwa "miseczka". Apotecjum ma wygląd mniej lub bardziej wklęsłej miseczki o mięsistych ścianach i zbudowany jest z dwóch rodzajów strzępek:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. med. farm. apteka
Wiktionary
IPA: ˌapɔˈtɛka, AS: apoteka
Wiktionary
1. promień okręgu wpisanego w wielokąt foremny
2. w ostrosłupie prawidłowym: wysokość ściany bocznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geom. promień okręgu wpisanego w wielokąt foremny
(1.2) geom. wysokość ściany bocznej ostrosłupa prawidłowego
Wiktionary
Apotema – odcinek geometryczny określający odległość środka figury od jej boku lub cięciwy. W zależności od kontekstu pojęcie to stosuje się do okręgów, wielokątów foremnych oraz ostrosłupów prawidłowych.
Wikipedia
IPA: ˌapɔˈtɛ̃ma, AS: apotẽma
Wiktionary
1. wychwalanie, uwielbienie kogoś lub czegoś; adoracja, deifikacja, gloryfikacja;
2. ukazanie postaci, idei lub wydarzenia w sposób wyidealizowany;
3. patetyczny utwór pochwalny;
4. w starożytności: obrzęd oddawania czci boskiej cesarzom lub bohaterom; ubóstwianie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. otoczenie osoby bądź rzeczy szczególną czcią;
(1.2) szt. przedstawienie osoby, idei lub wydarzenia w sposób gloryfikujący
(1.3) szt. pełen patosu utwór pochwalny
(1.4) teatr. scena finalna w niektórych przedstawieniach dziewiętnastowiecznych
(1.5) staroż. rel. urzędowa deifikacja człowieka lub zwierzęcia
Wiktionary
Apoteoza ( ἀποθέωσις – ubóstwienie) – pochwała osób, rzeczy, wydarzeń, idei bądź wartości (np. apoteoza życia, bohaterstwa, religijna), osądzenie istoty ludzkiej jako idealnej, godnej dokonanych czynów (np. bohaterstwo Polaków).
Wikipedia
(1.1) Są one apoteozą majestatu i wszechpotęgi Jahwe, który otacza miłością ludzkość i potrafi wybaczyć jej najcięższe grzechy, ale także bywa nieubłagany w gniewie i wymierzaniu kar.
(1.2) Artysta wykonał „Apoteozę Wenecji” po pożarze w 1577 roku.
Wiktionary
IPA: ˌapɔtɛˈɔza, AS: apoteoza
Wiktionary
rzecz. apoteozowanie n.
czas. apoteozować ndk.
Wiktionary
(1.1) idealizacja, wybielenie, gloryfikacja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. przypisywanie komuś lub czemuś znacznie lepszych cech niż w rzeczywistości
Wiktionary
rzecz. apoteoza ż.
czas. apoteozować
Wiktionary
(1.1) idealizowanie, brązowanie, brązowienie, gloryfikowanie
Wiktionary
wychwalać coś do granic uwielbienia, poddawać apoteozie, idealizować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) książk. nadawać bardzo szczególne znaczenie
(1.2) książk. uznawać za boga
Wiktionary
(1.1) Nie apoteozuj zbytnio jej dokonań!
(1.2) Imperator apoteozował własnego konia.
Wiktionary
rzecz. apoteoza ż., apoteozowanie n.
Wiktionary
(1.1) idealizować
(1.2) ubóstwiać
Wiktionary
półton diatoniczny (muzyka)
SJP.pl
w wierzeniach ludów prymitywnych: magia obronna zabezpieczająca przed złymi duchami, chorobami, klęskami
SJP.pl
→ apotropaizm; apotropaiczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. etn. taki, który ma rzekomo moc odpędzania złych mocy, duchów, diabłów
Wiktionary
(1.1) apotropaizm m.
Wiktionary
(1.1) apotropaiczny
Wiktionary
figura stylistyczna polegająca na przerwaniu wypowiedzi dla pobudzenia domyślności słuchacza; zamilknięcie, niedopowiedzenie, retycencja, aposjopeza, aposiopeza
SJP.pl
1. dopowiedzenie, przydawka rzeczownikowa;
2. w botanice: mechanizm wzrostu pierwotnej ściany komórkowej polegający na tym, że nowe łańcuchy celulozy wbudowywane są pomiędzy już istniejące; intususcepcja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. określenie rzeczownikowe (przydawka rzeczowna) pozostające w związku zgody z wyrazem określanym (rzeczownikiem lub zaimkiem osobowym) co do przypadka i liczby;
(1.2) biol. proces przyrostu błony komórkowej polegający na odkładaniu się nowych warstw na jej powierzchni;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Szczególnym typem postpozycji jest tzw. apozycja — przydawka rzeczowna występująca zawsze po rzeczowniku (lub zaimku osobowym).
(1.2) Powiększanie błony przez apozycję może odbywać się we wszystkich lub tylko w niektórych komórkach, co zmienia kształt komórki.
Wiktionary
rzecz. pozycja ż., prepozycja ż., postpozycja ż., opozycja ż., kompozycja ż.
przym. apozycyjny, pozycyjny
Wiktionary
(1.1) dopowiedzenie
Wiktionary
związany z apozycją
SJP.pl
1. → Appalachy;
2. królak appalachijski - gatunek ssaka z rodziny zającowatych; orogeneza appalachijska
SJP.pl
łańcuch górski we wschodniej części Ameryki Północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. system górski we wschodniej części Ameryki Północnej, w USA i Kanadzie;
Wiktionary
Appalachy ( Appalachian Mountains, Appalaches) – łańcuch górski we wschodniej części Ameryki Północnej, w USA i Kanadzie.
Rozciągają się od Niziny Zatokowej w kierunku północno-wschodnim do Nowej Fundlandii, na długości 2600 km (szerokość od 300 do 500 km). Najwyższym szczytem jest Mount Mitchell – 2037 m n.p.m.
Wikipedia
IPA: ˌapːaˈlaxɨ, AS: a•palaχy
Wiktionary
przym. appalaski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Appalachów
Wiktionary
rzecz. Appalachy nmos.
Wiktionary
[czytaj: apalusa] rasa koni gorącokrwistych wyhodowana w Ameryce Północnej przez Indian
SJP.pl
Koń Appaloosa – rasa koni gorącokrwistych.
Rasa została wyhodowana w Ameryce Północnej przez Indian Nez Percé zamieszkujących w XVIII wieku północno-wschodnie obszary stanu Oregon, między innymi nad rzeką Palouse, od której wywodzi się nazwa rasy. Appaloosa są maści tarantowatej we wszystkich jej wariantach.
Wikipedia
[czytaj: apasjonata] utwór Ludwiga van Beethovena
SJP.pl
[czytaj: apas-ionato] muzyczne określenie wykonawcze: namiętnie, z pasją; passionato
SJP.pl
przysłówek
(1.1) choreogr. muz. z pasją, uczuciem
Wiktionary
[czytaj: ePIZment] ustępstwa polityczne czynione wobec agresywnego państwa w imię pokoju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. polityka ustępstw wobec żądań agresywnego państwa, mająca na celu złagodzenie jego postawy, osiągnięcie ugody i utrzymanie pokoju;
Wiktionary
Appeasement (ang.), zaspokajanie, uspokajanie, łagodzenie – polityka ustępstw prowadzona przez rząd Wielkiej Brytanii premiera Neville’a Chamberlaina, a później także rząd francuski premiera Édouarda Daladiera w latach 1935–1939 wobec państw Osi: III Rzeszy i faszystowskich Włoch. W znaczeniu szerszym – pejoratywny termin oznaczający ugodowe postawy polityczne wobec państw agresywnych.
Wikipedia
[czytaj: apelatiwum] w językoznawstwie: rzeczownik będący nazwą całej klasy desygnatów, niebędący nazwą własną, np. "człowiek", "zwierzę", "roślina"; apelatyw, apelatiwum, rzeczownik pospolity
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. zob. apelatyw.
Wiktionary
IPA: ˌapɛlaˈtʲivũm, AS: apelatʹivũm
Wiktionary
przym. apelatywny
Wiktionary
(1.1) apelatyw, nazwa pospolita, imię pospolite
Wiktionary
określenie wykonawcze: ledwie, zaledwie
SJP.pl
chirurgiczne wycięcie wyrostka robaczkowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu wyrostka robaczkowego, zwykle z powodu jego ostrego zapalenia;
Wiktionary
Appendektomia – chirurgiczne usunięcie wyrostka robaczkowego. Wskazaniem do operacji jest najczęściej rozpoznanie ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego, jak również ropnia okołowyrostkowego (po odpowiednim leczeniu nieoperacyjnym). Zabieg ten jest wykonywany w znieczuleniu ogólnym.
Wikipedia
(1.1) Od tego czasu w wielu ośrodkach na świecie wykonuje się rutynowo laparoskopową appendektomię w ramach ostrego dyżuru chirurgicznego.
Wiktionary
IPA: ˌapːɛ̃ndɛkˈtɔ̃mʲja, AS: a•pẽndektõmʹi ̯a
Wiktionary
[czytaj: appendic-itis] z łaciny: zapalenie wyrostka robaczkowego
SJP.pl
1. dodatek do książki; suplement, aneks;
2. w medycynie: wyrostek robaczkowy
SJP.pl
[czytaj: Apenceler] rasa niewielkich psów pasterskich pochodzących ze Szwajcarii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: aploz] model samochodu marki Daihatsu
SJP.pl
Applause – pierwszy singiel amerykańskiej piosenkarki Lady Gagi pochodzący z jej trzeciego albumu studyjnego Artpop. Piosenka wydana została 12 sierpnia 2013 roku jako pierwszy singiel promujący najnowszą płytę artystki. Applause odniósł wielki sukces komercyjny, singiel zadebiutował na 4 pozycji Billboardu Hot 100. Utwór stał się numerem jeden m.in. w Grecji, Hiszpanii oraz na Węgrzech.
Wikipedia
[czytaj: aplet] aplet;
1. w informatyce: niewielki program, przeznaczony do wykonywania ściśle określonej funkcji;
2. potocznie: osadzona na stronie WWW aplikacja w języku Java
SJP.pl
[czytaj: aplTIni] owocowy koktajl alkoholowy z wódki, wermutu i napoju o smaku jabłka
SJP.pl
Appletini (apple martini) – owocowy koktajl alkoholowy przyrządzany z wódki i soku jabłkowego lub likieru jabłkowego.
Koktajl powstaje po rozgnieceniu połówki jabłka moździerzem barmańskim, zmieszaniu z wódką i likierem jabłkowym wg określonej proporcji, po przecedzeniu i dodaniu kostek lodu.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) (neologizm) związany z amerykańską korporacją Apple zajmującą się projektowaniem i produkcją elektroniki użytkowej, oprogramowania i komputerów osobistych
Wiktionary
(1.1) Utworzenie przymiotnika applowski jest dowodem na to, że mamy do czynienia z coraz powszechniejszą tendencją spolszczania wyrazów obcych. Tendencja ta jest bardziej widoczna, zwłaszcza w wyrazach zapożyczonych z języka angielskiego w dziedzinie elektroniki i informatyki.
Wiktionary
IPA: apˈlɔfsʲci, AS: aplofsʹḱi
Wiktionary
określenie artykulacyjne oznaczające ścisłe legato
SJP.pl
[czytaj: apodżiatura] nutka przejmująca akcent nuty głównej; przednutka długa
SJP.pl
w muzyce: rodzaj ozdobnika, drobna nutka, odbierająca nucie głównej, przed którą stoi, tę część wartości rytmicznej, jaką ma sama i przejmująca akcent nuty głównej; przednutka długa
SJP.pl
niezdolność wykonywania celowych czynności ruchowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. upośledzenie zdolności do wykonywania wcześniej wyuczonych, celowych ruchów, które nie wynika z niedowładów, ataksji ani zaburzeń czucia, lecz z uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego, zwłaszcza w obrębie kory mózgowej
Wiktionary
Apraksja – upośledzenie precyzyjnych, celowych ruchów przy braku niedowładu, objawów móżdżkowych i zaburzeń czucia. Zaburzenia apraktyczne są często wynikiem udarów, guzów, spotyka się je również w chorobie Alzheimera.
Wikipedia
wzrost siły nabywczej pieniądza danego państwa, czemu zwykle towarzyszy wzrost jego wartości w stosunku do walut innych państw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. wzrost wartości dobra lub usługi, zwykle pieniądza w systemie płynnych kursów walut;
Wiktionary
Aprecjacja – wzrost wartości towaru lub dobra.
Wikipedia
(1.1) Wzrost popytu na polskie towary spowodował aprecjację złotego, przez co kurs euro spadł z 4,20 zł do 3,80 zł.
Wiktionary
IPA: ˌaprɛˈt͡sʲjat͡sʲja, AS: aprecʹi ̯acʹi ̯a
Wiktionary
przym. aprecjacyjny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od aprecjacja
Wiktionary
IPA: ˌaprɛt͡sʲjaˈt͡sɨjnɨ, AS: aprecʹi ̯acyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. aprecjacja ż.
Wiktionary
1. zwiększać siłę nabywczą pieniądza danego państwa;
2. zyskiwać na wartości
SJP.pl
dawniej: niepokój, lęk, zmartwienie, rozpacz
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
środowiskowo:
1. ubiór zakładany po nartach lub jego część;
2. wieczorna zabawa, impreza, zwłaszcza po nartach
SJP.pl
środowiskowo: ciepłe obuwie noszone po jeździe na nartach
SJP.pl
substancja chemiczna, wykorzystywana jako środek wykończeniowy, posiadający właściwości antystatyczne i ochronne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nasycanie tkanin, drewna, papierów lub skór apreturą
Wiktionary
rzecz. apretura ż., apreturowanie n.
czas. apretować ndk., apreturować ndk.
Wiktionary
nasycać apreturą wyroby włókiennicze, skórę, papier lub drewno; apreturować
SJP.pl
1. substancja służąca do wykańczania wyrobów włókienniczych, drewna, papierów i skór
2. wykańczanie wyrobów włókienniczych, drewna, papierów lub skór przez nasycanie ich apreturą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. proces chemicznego lub mechanicznego utrwalania i wykańczania materiałów, np. tkanin, drewna, papierów
(1.2) techn. substancja utrwalająca, używana na koniec procesu obróbki do poprawienia właściwości użytkowych
Wiktionary
Ap
Wikipedia
IPA: ˌaprɛˈtura, AS: apretura
Wiktionary
rzecz. apreturowanie n., apretowanie n., apreturnik mos.
czas. apreturować ndk., apretować ndk.
Wiktionary
(1.1) apreturowanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik, który dobiera apreturę
Wiktionary
IPA: ˌaprɛˈturʲɲik, AS: apreturʹńik
Wiktionary
rzecz. apretura ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. apretowanie.
Wiktionary
rzecz. apretura ż., apretowanie n.
czas. apreturować ndk., apretować ndk.
Wiktionary
nasycać apreturą wyroby włókiennicze, skórę, papier lub drewno; apretować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaapreturować)
(1.1) poddawać materiał apreturze w celu nadania mu określonych walorów
Wiktionary
(1.1) Tak otrzymaną warstwę wierzchnią można deseniować, barwić, apreturować czy lakierować polepszając w ten sposób wygląd tworzywa skóropodobnego.
Wiktionary
rzecz. apretowanie n., apretura ż., apreturowanie n.
przym. apreturowy
Wiktionary
dotyczący apretury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. bot. nazwa systematyczna|Prunus armeniaca|L.|ref=tak., morela zwyczajna
(1.2) reg-pl|Poznań. bot. morela
(1.3) reg-pl|Poznań. bot. brzoskwinia
Wiktionary
(1.1) współcz. morela pospolita, morela zwyczajna
(1.2) aprykoza
(1.3) aprykoza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. morela
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. brzoskwinia
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest aprioryczne; cecha tych, którzy są aprioryczni
Wiktionary
przym. aprioryczny
przysł. apriorycznie, a priori
Wiktionary
oparty na z góry przyjętych założeniach, zależny nie od doświadczenia, lecz od rozumu (np. sądy aprioryczne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) filoz. taki, który przyjęty z góry jako założenie niezależne od doświadczenia, a bazujące na sądzie rozumowym
Wiktionary
IPA: ˌaprʲjɔˈrɨt͡ʃnɨ, AS: aprʹi ̯oryčny
Wiktionary
rzecz. aprioryczność ż.
przysł. a priori
Wiktionary
zwolennik aprioryzmu
SJP.pl
w filozofii: pogląd uznający poznanie ludzkie za częściowo lub całkowicie niezależne od doświadczenia; racjonalizm metodologiczny
SJP.pl
dawniej: aprobata
SJP.pl
zgoda na coś, uznanie czegoś za dobre, prawidłowe; akceptacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uznanie czegoś za dobre, słuszne, właściwe; akceptacja, zgoda, pochwała
Wiktionary
(1.1) Dubbing do tego filmu zyskał aprobatę krytyków.
(1.1) Rozciągnął szeroko wargi we właściwym sobie dziwnym grymasie, wyrażającym ironiczną aprobatę.
Wiktionary
IPA: ˌaprɔˈbata, AS: aprobata
Wiktionary
rzecz. aprobacja ż., zaaprobowanie n., aprobowanie n., dezaprobata ż.
czas. aprobować ndk., zaaprobować dk., dezaprobować ndk.
przym. aprobatywny, aprobacyjny
przysł. aprobatywnie, aprobująco, dezaprobująco
Wiktionary
(1.1) afirmacja, akcept; przest. aprobacja
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób wyrażający aprobatę; z uznaniem
Wiktionary
(1.1) Spojrzała na mnie aprobatywnie.
Wiktionary
rzecz. zaaprobowanie n., aprobowanie n., aprobatywność ż., aprobata ż.
przym. aprobatywny
czas. aprobować, zaaprobować
Wiktionary
(1.1) pochwalnie, przychylnie, war. aprobująco
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest aprobatywne; cecha tych, którzy są aprobatywni
Wiktionary
przym. aprobatywny
przysł. aprobatywnie
Wiktionary
przyzwalający, wyrażający aprobatę (np. aprobatywny ton, aprobatywny stosunek do czegoś)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) książk. wyrażający zgodę, poparcie, aprobatę
Wiktionary
rzecz. aprobata ż., aprobatywność ż., aprobowanie n., zaaprobowanie n.
czas. aprobować ndk., zaaprobować dk.
przysł. aprobatywnie
Wiktionary
dający się aprobować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wyrażanie zgody, akceptacji, aprobaty
Wiktionary
IPA: ˌaprɔbɔˈvãɲɛ, AS: aprobovãńe
Wiktionary
rzecz. zaaprobowanie n., aprobata ż., aprobacja ż.
czas. aprobować ndk., zaaprobować dk.
przym. aprobatywny, aprobacyjny
przysł. aprobatywnie
Wiktionary
uznawać (uznać) coś za słuszne, godne poparcia, wyrażać (wyrazić) aprobatę
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaaprobować)
(1.1) uznawać coś za słuszne, godne poparcia, pozwalać, zgadzać się
Wiktionary
(1.1) Nie aprobuję twego zachowania.
(1.1) Basia poważnie kiwała głową i uśmiechała się enigmatycznie, widocznie aprobowała wszystkie uwagi Żorżika.
Wiktionary
IPA: ˌaprɔˈbɔvat͡ɕ, AS: aprobovać
Wiktionary
rzecz. zaaprobowanie n., aprobowanie n., aprobata ż., aprobacja ż.
czas. zaaprobować dk.
przym. aprobatywny, aprobacyjny
przysł. aprobatywnie
Wiktionary
(1.1) akceptować
Wiktionary
wyrażający aprobatę
SJP.pl
1. książkowo: ujęcie czegoś w sposób niezupełnie ścisły; przybliżenie;
2. w matematyce: zastąpienie wielkości matematycznych innymi, o przybliżonych własnościach, łatwiejszymi do badania i zastosowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. ujęcie czegoś w sposób przybliżony; zbliżenie się do czegoś
(1.2) mat. przybliżenie wartości, funkcji lub wielkości, gdy dokładny wynik jest trudny lub niemożliwy do uzyskania
Wiktionary
Aproksymacja (łac. "approximare" – przybliżać) – budowanie rozwiązań przybliżonych; zwłaszcza wtedy, gdy ścisłego rozwiązania nie da się przedstawić dokładnie w postaci analitycznej.
Przykład to zastąpienie pewnej funkcji formula_1 inną, zazwyczaj prostszą formula_2, umożliwiającą efektywne rozwiązanie postawionego problemu. Przykłady takich sytuacji to:
Wikipedia
czas. aproksymować ndk., zaproksymować dk.
przym. aproksymacyjny, aproksymatywny
rzecz. aproksymowanie n.
Wiktionary
(1.1) przybliżenie
(1.2) przybliżenie, zaokrąglenie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. ujmowanie czegoś w sposób przybliżony, niezupełnie ścisły
Wiktionary
rzecz. aproksymacja ż.
czas. aproksymować ndk.
Wiktionary
(1.1) aproksymacja, przybliżenie
Wiktionary
w matematyce: przybliżać wartość, zaokrąglać
SJP.pl
Ap
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. figura stylistyczna polegająca na niespodziewanej podmianie słowa w znanym cytacie lub przysłowiu
(1.2) jęz. dowolne zaskakujące użycie środków językowych
Wiktionary
zwykle w liczbie mnogiej: aprosze - kręte rowy oblężnicze, umożliwiające atakującym dojście do obleganej twierdzy; przykopy
SJP.pl
o rozpuszczalniku: niezdolny do oddawania lub przyłączania protonu (wodoru); aprotyczny
SJP.pl
o rozpuszczalniku: niezdolny do oddawania lub przyłączania protonu (wodoru); aprotonowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) urz. zaopatrywanie w żywność i inne artykuły pierwszej potrzeby
Wiktionary
rzecz. aprowizacja ż.
czas. aprowidować
przym. aprowizacyjny
Wiktionary
aprowizować; przestarzałe:
1. zajmować się aprowizacją (zaopatrywaniem ludzi w niezbędne artykuły, zwłaszcza w żywność, w jakimś trudnym czasie);
2. aprowidować się - zaopatrywać się w niezbędne artykuły, zwłaszcza w żywność
SJP.pl
1. zaopatrywanie ludzi w niezbędne artykuły, zwłaszcza w żywność, w jakimś trudnym czasie;
2. artykuły spożywcze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zaopatrzenie w artykuły pierwszej potrzeby
(1.2) pot. żywność
Wiktionary
Aprowizacja – zaopatrywanie ludności w towary pierwszej potrzeby, m.in. w żywność, w tych miejscach, gdzie występuje ich brak lub niedobór.
Deficyt aprowizacyjny zmusza władze danego państwa lub terytorium m.in. do wykorzystania odgórnych mechanizmów ograniczenia popytu na określone dobra, zwłaszcza żywność. W takich sytuacjach stosuje się np. aprowizację reglamentowaną, czyli system kartkowy.
Wikipedia
(1.1) — Panie poruczniku — rzekł głosem krzykliwym z zakłopotania — melduję posłusznie, że nie jedliśmy śniadania ani obiadu i że w ogóle z aprowizacją jest całkiem źle.
Wiktionary
IPA: ˌaprɔvʲiˈzat͡sʲja, AS: aprovʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. aprowizowanie n., aprowidowanie n., aprowizator m., aprowizatorka ż.
przym. aprowizacyjny
Wiktionary
(1.1) zaopatrzenie
Wiktionary
związany z aprowizacją (np. trudności aprowizacyjne)
SJP.pl
osoba zajmująca się aprowizacją (zaopatrywaniem ludzi w niezbędne artykuły, zwłaszcza w żywność, w jakimś trudnym czasie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) organizowanie aprowizacji
Wiktionary
rzecz. aprowizacja ż.
czas. aprowizować
przym. aprowizacyjny
Wiktionary
aprowidować; przestarzałe:
1. zajmować się aprowizacją (zaopatrywaniem ludzi w niezbędne artykuły, zwłaszcza w żywność, w jakimś trudnym czasie);
2. aprowidować się - zaopatrywać się w niezbędne artykuły, zwłaszcza w żywność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. morela
(1.2) gw-pl|Poznań. rzad. brzoskwinia
Wiktionary
(1.1) aprikoza
(1.2) aprikoza
Wiktionary
dawniej: kwiecień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. (dziś gw-pl|Górny Śląsk.) kwiecień
Wiktionary
przym. aprylowy
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) gw-pl|Poznań. okrzyk po udanym żarcie primaaprilisowym
Wiktionary
(1.1) prima aprilis
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. kwietniowy
Wiktionary
rzecz. apryl m.
Wiktionary
skrót od:
1. American Physical Society – amerykańskie stowarzyszenie naukowe fizyków;
2. Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie – uczelnia pedagogiczna;
3. Awtomat Podwodnyj Specjalnyj - radziecki karabin automatyczny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. monet. w Abchazji;
Wiktionary
Apsar (abch. "аҧсар, āpsār") – jednostka monetarna Abchazji.
Apsar nie jest walutą wymienialną, nie posiada podjednostki ani kodu ISO 4217. Monety (z metali nieszlachetnych, srebra i złota) oraz banknoty są emitowane wyłącznie w celach kolekcjonerskich i promocji regionu.
Wikipedia
w mitologii indyjskiej: półboska istota płci żeńskiej o niezwykłej urodzie; apsaras
SJP.pl
Apsara (sanskryt: अप्सरा: trl. apsarāḥ, pāli: accharā) – w mitologii indyjskiej boginki wody, mgieł i chmur (nazwa "ap-sara" dosłownie znaczy "która wyszła z wody"). Mogły być istotami zarówno niebiańskimi (daiwika), jak i ziemskimi (laukika). W literaturze staroindyjskiej najbardziej znane apsary to m.in. Urwaśi, Menaka i Rambha.
Wikipedia
w mitologii indyjskiej: półboska istota płci żeńskiej o niezwykłej urodzie; apsara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mit. indyjska nimfa wodna pochodzenia niebiańskiego
Wiktionary
(1.1) apsara
Wiktionary
rodzaj żagla
SJP.pl
Apsel, bezansztaksel – żagiel należący do grupy sztaksli o kształcie trójkątnym. Zawieszany jest między grotmasztem i bezanmasztem na (zwykle wypinanym) sztagu bezanmasztu. Zastosowanie go w zwykłym takielunku dwumasztowym wymaga na ogół zrzucenia grota i wypięcia bomu na stałe, lub tylko na czas zwrotu, tzn. apsel praktycznie uniemożliwia halsowanie przy pełnym ożaglowaniu.
Wikipedia
a psik, psik;
1. wykrzyknik wyrażający kichnięcie;
2. wykrzyknik używany przy przepędzaniu kota
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …naśladujący dźwięk wydawany podczas kichania
(1.2) …służący do przeganiania kota
Wiktionary
(1.1) O zmężniał już i dojrzał mój duch! • Zamiast zapachu róż • Wolę tabaki niuch! • Apsik! Apsik!
(1.2) Skąd tu koty — krzyknęła staruszka, bała się śmiertelnie kotów. — Wynoś się! Idź stąd! Apsik, apsik!
Wiktionary
IPA: aˈpʲɕik, AS: apʹśik
Wiktionary
rzecz. psik mrz., psikawka ż., psikacz m.
czas. psikać ndk., psiknąć dk.
wykrz. psik
Wiktionary
(1.1) psik!, a psik!
(1.2) psik!, a psik!
Wiktionary
absyda;
1. kościelne pomieszczenie zamykające prezbiterium lub nawę
2. punkt minimalnej lub maksymalnej odległości ciał niebieskich względem siebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. pomieszczenie na rzucie półkola, półelipsy lub wieloboku, dostawione addytywnie do bryły kościoła i otwarte do jego wnętrza; ; Gloger|Absyda|absyda.
(1.2) astr. każdy z dwóch skrajnych punktów orbity eliptycznej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mozaika na sklepieniu apsydy prezentuje bogatą ikonografię.
(1.2) Linia prosta łącząca apsydy orbity – perycentrum z apocentrum – nazywa się linią apsyd.
Wiktionary
IPA: apˈsɨda, AS: apsyda
Wiktionary
rzecz. absyda ż., apsydiola ż.
przym. apsydalny, apsydialny, apsydowy
przysł. apsydalnie
Wiktionary
mała apsyda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. niewielka apsyda przylegająca do większej
Wiktionary
rzecz. apsyda ż.
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = adm. agencja pracy tymczasowej
(1.2) = inform. ang. advanced persistent threat → skoordynowane i długotrwałe zagrożenie cybernetyczne ze strony wyspecjalizowanej grupy przestępczej, mającej na celu infiltrację sieci i systemów w sposób trudny do wykrycia i otrzymującej wsparcie od służb państwowych lub dużych organizacji
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Niebagatelną zaletą APT jest to, iż proponują one pracę w różnych branżach, od niewymagających jakichkolwiek predyspozycji aż po stanowiska bardzo oblegane.
Wiktionary
IPA: a‿pɛ‿ˈtɛ, AS: a‿pe‿te
Wiktionary
w biologii: cecha organizmu, która w określonych warunkach środowiska umożliwia temu organizmowi trwanie i reprodukcję
SJP.pl
komplet lekarstw i narzędzi potrzebnych do udzielenia choremu pierwszej pomocy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: apteka
(1.2) med. torba, skrzynka lub szafka z podręcznymi opatrunkami i lekarstwami;
Wiktionary
Apteczka – pojemnik służący do przechowywania materiałów i środków przeznaczonych do udzielania pierwszej pomocy.
Powinien być wyraźnie oznakowany, trwały i czysty (opakowanie apteczki może być wodoodporne).
Wikipedia
(1.2) Na szczęście Natasza już rozkładała na kocu podręczną apteczkę.
Wiktionary
IPA: apˈtɛt͡ʃka, AS: aptečka
Wiktionary
rzecz. apteka ż., aptekarz m., aptekarzyna m., aptekarka ż., aptekarzowa ż., aptekarstwo n., aptekarszczyzna ż.
przym. apteczny, aptekarski, apteczkowy
Wiktionary
→ apteczka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z apteczką, dotyczący apteczki
Wiktionary
rzecz. apteczka ż.
Wiktionary
dotyczący apteki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z apteką
Wiktionary
(1.1) Matka wyjęła z szafki kredensu dwie ciemnobrązowe butelki apteczne.
Wiktionary
rzecz. apteka ż., apteczka ż., aptekarz mos., aptekarzowa ż.
przym. aptekarski
Wiktionary
(1.1) aptekarski
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: apteka
Wiktionary
IPA: ˈaptɛk, AS: aptek
Wiktionary
miejsce sprzedaży leków; czasem także ich wyrobu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. farm. miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki;
(1.2) przen. bardzo dokładne obliczenia
Wiktionary
Apteka – placówka ochrony zdrowia publicznego zajmująca się wydawaniem leków i innych produktów medycznych (np. opatrunków, środków higienicznych). Apteki recepturowe zajmują się także przygotowywaniem leków recepturowych zgodnie z przepisaną przez lekarza receptą. Pacjenci mogą skorzystać w aptekach także z konsultacji medycznych w sprawie stosowania poszczególnych leków w przypadku konkretnych dolegliwości.
Wikipedia
(1.1) W aptece jest dużo leków.
(1.2) Taka apteka, żeby liczyć moment skręcający do dziesiątego miejsca po przecinku, nie jest konieczna.
Wiktionary
IPA: apˈtɛka, AS: apteka
Wiktionary
rzecz. aptekarszczyzna ż., apteczka ż., aptekarz mos., aptekarka ż., aptekarzowa ż., aptekarzówna ż., aptekarstwo n.
przym. apteczny, aptekarski
przysł. aptekarsko
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk aptyka
Wiktionary
dawniej: pomocnik aptekarski; puer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. uczeń, praktykant aptekarza, czeladnik aptekarski
Wiktionary
(1.1) Był on (…) początkowo aptekarczykiem, lecz po dwóch latach (…) złożył maturę, słuchał medycyny w Lipsku i Berlinie i ledwo co był naukę swoją ukończył, gdy zaszły wypadki listopadowe.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: aptekarka
Wiktionary
rzecz. aptekarka ż.
Wiktionary
1. farmaceutka pracująca w aptece;
2. właścicielka apteki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. farm. kobieta pracująca w aptece lub jej właścicielka
Wiktionary
(1.1) Aptekarka doradziła mi ten syrop na kaszel.
Wiktionary
IPA: ˌaptɛˈkarka, AS: aptekarka
Wiktionary
rzecz. apteka ż.
:: fm. aptekarz m.
przym. aptekarski
Wiktionary
1. → aptekarz;
2. → aptekarstwo
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący aptekarstwa, aptekarzy
Wiktionary
(1.1) Policjanci zabezpieczyli osiemnaście torebek z 30 gramami kokainy oraz wagę aptekarską.
Wiktionary
IPA: ˌaptɛˈkarsʲci, AS: aptekarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. aptekarszczyzna ż., apteka ż., apteczka ż., aptekarz mos., aptekarka ż., aptekarstwo n., aptekarzowa ż.
przym. apteczny
Wiktionary
(1.1) farmaceutyczny
Wiktionary
zawód aptekarza; farmacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) profesja aptekarza
Wiktionary
(1.1) Do intratnych zajęć należało korzennictwo i aptekarstwo łączone z wyrobem świec i handlem różnorodnym towarem.
Wiktionary
IPA: ˌaptɛˈkarstfɔ, AS: aptekarstfo
Wiktionary
rzecz. apteka, aptekarz, apteczka, aptekarszczyzna
przym. aptekarski
Wiktionary
(1.1) farmacja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środki albo materiały aptekarskie
Wiktionary
IPA: ˌaptɛkarˈʃt͡ʃɨzna, AS: aptekarščyzna
Wiktionary
rzecz. aptekarz, aptekarka, aptekarstwo, apteka, apteczka, aptekarzowa, aptekarzyna
przym. aptekarski
Wiktionary
1. farmaceuta będący pracownikiem apteki;
2. właściciel apteki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. farm. osoba pracująca w aptece lub jej właściciel;
Wiktionary
(1.1) Aptekarz ustawiał lekarstwa na półkach.
(1.1) […] składał uroczyście życzenia księdzu plebanowi wraz z aptekarzem, poczciarzem i sędzią […]
Wiktionary
IPA: apˈtɛkaʃ, AS: aptekaš
Wiktionary
rzecz. apteka ż., aptekarstwo n., aptekarszczyzna ż., apteczka ż., aptekarzowa ż., aptekarzyna ż.
:: fż. aptekarka ż.
przym. aptekarski, apteczny
Wiktionary
(1.1) farmaceuta, żart. pigularz, pot. magister, daw. farmakopola
Wiktionary
przestarzałe: aptekarz z żoną
SJP.pl
przestarzałe określenie na żonę aptekarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. żona aptekarza
Wiktionary
rzecz. apteka ż., aptekarz mos., apteczka ż., aptekarszczyzna ż.
przym. aptekarski, apteczny
Wiktionary
(r. męski) pogardliwie o aptekarzu
SJP.pl
dawniej: córka aptekarza
SJP.pl
automat do wydawania leków w określonych dawkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Bukowina. med. farm. apteka
Wiktionary
rzecz. aptykorz mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. aptekarz
Wiktionary
rzecz. aptyka ż.
Wiktionary
AP
Wikipedia
pisarz rzymski, ok. 125-170
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
region we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. kraina historyczna i region administracyjny w południowych Włoszech;
Wiktionary
Apulia (wł. "Puglia") – region administracyjny w południowych Włoszech, o powierzchni 19348 km², z ok. 4 milionami mieszkańców i stolicą w Bari (362,5 tys. mieszkańców). Gęstość zaludnienia 208 osób na km². Graniczy z Molise, Kampanią i Basilicatą.
Linia brzegowa liczy 784 km, jest najdłuższa spośród regionów administracyjnych Włoch.
Wikipedia
(1.1) Profesor spędza Boże Narodzenie w Apulii, gdzie mieszka jego brat.
Wiktionary
rzecz. Apulijczyk mos., Apulijka ż.
przym. apulijski, apulski
Wiktionary
mieszkaniec Apulii (regionu we Włoszech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Apulii
Wiktionary
rzecz. Apulia ż.
:: fż. Apulijka ż.
przym. apulijski, apulski
Wiktionary
mieszkanka Apulii (regionu we Włoszech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Apulii
Wiktionary
rzecz. Apulia ż.
:: fm. Apulijczyk mos.
przym. apulski, apulijski
Wiktionary
→ Apulia; apulski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Apulią, dotyczący Apulii
Wiktionary
rzecz. Apulia ż., Apulijczyk mos., Apulijka ż., apulijskość ż.
przym. apulski
Wiktionary
(1.1) apulski
Wiktionary
→ Apulia; apulijski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Apulią
Wiktionary
rzecz. Apulia ż., Apulijczyk mos., Apulijka ż.
przym. apulijski
Wiktionary
(1.1) apulijski
Wiktionary
1. rzeka w Wenezueli;
2. stan w Wenezueli;
3. San Fernando de Apure, miasto w Wenezueli
SJP.pl
Apure ( Estado Apure) – jest jednym z 23 stanów Wenezueli. Stolicą stanu Apure jest miasto San Fernando de Apure.
Stan Apure zajmuje powierzchnię 76 500 km² i liczy 459 025 mieszkańców (2011); dla porównania, w roku 1970, mieszkańców było 177,5 tys.
Stan leży na Nizinie Orinoko, przy granicy z Kolumbią. Gęsta sieć rzek (m.in. Apure, Meta – rzeka graniczna). Rozwinięte rybołówstwo i transport wodny (stan na lata 70. XX w.). Ekstensywna hodowla bydła.
Wikipedia
[czytaj: apuRImak] rzeka w Peru
SJP.pl
[czytaj: aperiTIF] napój alkoholowy podawany przed posiłkami, mający na celu pobudzenie apetytu; apéritif
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = wet. afrykański pomór świń
Wiktionary
(1.1) ASF
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. zagęstnik spożywczy otrzymywany przy gotowaniu ciecierzycy lub innych strączkowych, półprodukt stosowany w kuchni wegańskiej jako zamiennik białka jajek;
Wiktionary
Aquafaba – woda po gotowaniu ciecierzycy lub zalewa pozostała po ciecierzycy konserwowej.
Ma zastosowanie w kuchni wegetariańskiej i wegańskiej, ponieważ zachowuje się podobnie jak jajko:
Wikipedia
(1.1) Aquafabę zastosować można w musach, wypiekach, daniach gorących oraz np. w hummusie, gdzie dodaje ona konsystencji i puszystości.
Wiktionary
rzeczownik
(1.1) aerobik w wodzie, który nie obciąża stawów
Wiktionary
[czytaj: akfapark] obiekt rekreacyjny złożony z wielu wodnych atrakcji, np. zjeżdżalni, sauny, trampoliny, sztucznej rzeki; akwapark, aqua park, park wodny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wodny park rozrywki z kompleksem basenów, zjeżdżalni itp.;
Wiktionary
Aq
Wikipedia
IPA: akˈfapark, AS: akfapark
Wiktionary
(1.1) park wodny
Wiktionary
[czytaj: akwaplaning] sytuacja, gdy w miejscu styku opony z podłożem tworzy się wodny klin, pogarszający przyczepność opon
SJP.pl
Aquarius – rodzaj pluskwiaków różnoskrzydłych z rodziny nartnikowatych i podrodziny Gerrinae.
Wikipedia
ogół zabiegów leczniczych z użyciem wody w różnych stanach skupienia; wodolecznictwo, hydroterapia, hydropatia
SJP.pl
[czytaj: akwawibron] akwawibron;
1. urządzenie do leczniczego lub rehabilitacyjnego hydromasażu;
2. zabieg takiego masażu
SJP.pl
Aquila – rodzaj ptaków z podrodziny jastrzębi (Accipitrinae) w obrębie rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae).
Wikipedia
jednostka miary powierzchni ziemi równa 100 metrom kwadratowym; powierzchnia równa tej jednostce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miar. jednostka powierzchni gruntu równa stu metrom kwadratowym;
(1.2) ziemia, grunt o powierzchni jednego ara (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kupiłem działkę o powierzchni 26,3 ara.
(1.2) Mój sąsiad ma sto arów.
Wiktionary
IPA: ar, AS: ar
Wiktionary
stolica Arabii Saudyjskiej; Rijad, Al-Rijad
SJP.pl
skrót od: arabski; arab.
SJP.pl
rodzaj dużej papugi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Ara|ref=tak., rodzaj ptaków z podrodziny papug neotropikalnych;
(1.2) ornit. duża, kolorowa papuga z rodzaju ara (1.1);
(1.3) ornit. nazwa niektórych papug z podrodziny papug neotropikalnych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W przepisach celnych papużki długoogonowe wymieniane są obok ary i kakadu, mimo że nie figurują jako takson w systematyce.
(1.2) Gdzież jesteś, ma aro czerwonopióra!
Wiktionary
IPA: ˈara, AS: ara
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.2) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) Ara; (1.2) macaw; (1.3) macaw
* białoruski: (1.1) ара ż.
* bułgarski: (1.2) ара m.
* duński: (1.1) ara w.; (1.2) ara w.
* esperanto: (1.2) arao
* estoński: (1.2) aara
* francuski: (1.2) ara m.
* hiszpański: (1.2) guacamayo m.
* łaciński: (1.1) Ara
* nahuatl klasyczny: (1.2) alotl
* rosyjski: (1.1) а́ра m.; (1.2) а́ра m.; (1.3) а́ра m.
* szwedzki: (1.2) ara w.
* ukraiński: (1.1) а́ра m./ż.; (1.2) а́ра m./ż.; (1.3) а́ра m./ż.
* włoski: (1.2) ara ż.
źródła.
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
(1.1) rodzaj
(1.2) ptak, papuga
(1.3) ptak, papuga
hiponimy.
(1.2) ara ararauna / ararauna, ara czerwona / ara żółtoskrzydła, ara kasztanowoczelna, ara oliwkowa, ara różowooka, ara szafirowa, ara trójbarwna, ara zielona
(1.3) ara błękitna, ara epoletowa, ara hiacyntowa / modroara hiacyntowa, ara marakana, ara modra, ara niebieskogłowa, ara turkusowa, ara żółtolica, ara żółtoszyja
holonimy.
(1.1) papugi neotropikalne
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.2) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) Ara; (1.2) macaw; (1.3) macaw
* białoruski: (1.1) ара ż.
* bułgarski: (1.2) ара m.
* duński: (1.1) ara w.; (1.2) ara w.
* esperanto: (1.2) arao
* estoński: (1.2) aara
* francuski: (1.2) ara m.
* hiszpański: (1.2) guacamayo m.
* łaciński: (1.1) Ara
* nahuatl klasyczny: (1.2) alotl
* rosyjski: (1.1) а́ра m.; (1.2) а́ра m.; (1.3) а́ра m.
* szwedzki: (1.2) ara w.
* ukraiński: (1.1) а́ра m./ż.; (1.2) а́ра m./ż.; (1.3) а́ра m./ż.
* włoski: (1.2) ara ż.
źródła.
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
koń czystej krwi arabskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) hipol. jeźdz. koń czystej krwi arabskiej;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) uczn. policjant
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Najdroższe na licytacji są araby czystej krwi.
Wiktionary
IPA: ˈarap, AS: arap
Wiktionary
rzecz. arabski mrz., arabczyk mzw., arabus mos., arabszczyzna ż., arabizm mrz., arabskość ż., Arab mos., Arabia ż., arabka ż., Arabka ż., arabeska ż., arabistyka ż., arabista mos., arabizacja ż., arabika ż., arabizowanie n.
czas. arabizować ndk.
przym. arabski
przysł. arabsko
Wiktionary
(1.1) koń arabski, koń czystej krwi arabskiej, arabczyk, bedew
(2.1) aniołek, glina, gliniarz
Wiktionary
skrót od: arabski; ar.
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. od arab
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Oh! bo kto nie zna konia araba czystej krwi, kto nie badał przyrody jego i cnót jego, ten nigdy nie poczuje czemu po człowieku, w rzędzie stworzeń ziemskich najpiękniejszym jest koń piękny.
Wiktionary
IPA: aˈraba, AS: araba
Wiktionary
wielocukier, polimer cząsteczek arabinozy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. jeźdz. zdrobn. arab
Wiktionary
rzecz. Arab mos., arab mzw., Arabczyk mos.
Wiktionary
(1.1) arab, koń arabski, koń czystej krwi arabskiej, bedew
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌaraˈbɛla, AS: arabela
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Arab
Wiktionary
1. antyczny ozdobnik roślinny;
2. utwór muzyczny z wieloma ozdobnikami;
3. poza w balecie polegająca na pochyleniu tułowia w przód i wyprostowaniu jednej nogi poziomo w tył; arabesque;
4. utwór ironiczno-humorystyczny charakterystyczny przede wszystkim dla romantyzmu niemieckiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. archit. ozdobny ornament roślinny wywodzący się z kultury arabskiej;
(1.2) muz. miniatura na fortepian;
(1.3) choreogr. poza w tańcu inspirowana motywami orientalnymi
(1.4) choreogr. sport. figura w łyżwiarstwie figurowym wzorowana na arabesce (1.3)
(1.5) liter. gatunek prozy, drobny utwór zawierający wiele motywów fantastyki baśniowej
(1.6) pot. prostytutka, której klientami są Arabowie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ale i renesans Florencji czy Rzymu, albo złote, a rękami niewiernych haftowane arabeski Palerma i Monreale, to także miejsca, w których stosunkowo najłatwiej budzi się coś w rodzaju estetyczno-religijnej ekstazy.
Wiktionary
IPA: ˌaraˈbɛska, AS: arabeska
Wiktionary
rzecz. arabski mrz., Arab mos., arab mos./mzw., Arabka ż., arabus mos., arabskość ż., arabista mos., arabistka ż., arabistyka ż., arabizm mrz., arabizacja ż., arabika ż., arabka ż., arabizowanie n.
czas. arabizować ndk.
przym. arabski
przysł. arabsko
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od arabeska
Wiktionary
IPA: ˌaraˈbɛskɔ, AS: arabesko
Wiktionary
wzorzystość taka jak w arabesce, ornamencie w stylu arabskim; styl arabeskowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest arabeskowe
Wiktionary
przym. arabeskowy
przysł. arabeskowo
Wiktionary
przymiotnik od: arabeska
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z arabeską, arabeskami
(1.2) szt. pokryty arabeskami
Wiktionary
rzecz. arabeskowość ż.
Wiktionary
[czytaj: araBESK] poza w balecie polegająca na pochyleniu tułowia w przód i wyprostowaniu jednej nogi poziomo w tył; arabeska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. prowincja rzymska, dawne królestwo Nabatejczyków;
2. przestarzale: Półwysep Arabski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina zazwyczaj utożsamiana z Półwyspem Arabskim, lecz początkowo obejmująca obszar Azji leżący na południowy zachód od Mezopotamii, obejmując poza półwyspem również część Lewantu;
(1.2) pot. geogr. Arabia Saudyjska
(1.3) astr. planetoida z pasa głównego asteroid o numerze 1157;
Wiktionary
Arabia (pochodzi od słowa عرب "’Arab" – w pierwotnym znaczeniu: „koczownik”) – kraina zazwyczaj utożsamiana z Półwyspem Arabskim, lecz początkowo obejmująca obszar Azji Zachodniej leżący na południowy zachód od Mezopotamii, obejmując poza półwyspem również część Lewantu. Sam Półwysep Arabski określano także jako "Dżazirat al-Arab" (Wyspa Arabów).
Wikipedia
(1.1) Jest bardzo prawdopodobne, że ludy semickie wyruszyły z Arabii na podbój Mezopotamii i Palestyny.
(1.2) Przyjechało też kilku szejków z Arabii, by kupić nasze ogiery.
Wiktionary
IPA: aˈrabʲja, AS: arabʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. arabski mrz., arabika ż., arabizowanie n., arabka ż., Arab mos., Arabka ż., arab mzw., arabizacja ż., arabista mos., arabistka ż., arabistyka ż., arabizm mrz., arabszczyzna ż., arabskość ż., arabus mzw., arabuska ż., Arabistan m., panarabizm m., panarabskość ż.
czas. arabizować ndk.
przym. arabski, arabistyczny, arabskojęzyczny, panarabski, proarabski, antyarabski
przysł. arabsko, po arabsku
Wiktionary
(1.2) Arabia Saudyjska
Wiktionary
[czytaj: arabika] rodzaj kawy; arabika
SJP.pl
rodzaj kawy; arabica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. kawa arabska.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Szlachetna arabika to najbardziej popularny gatunek kawowca, z którego uzyskuje się wysokiej jakości kawę.
Wiktionary
IPA: aˈrabʲika, AS: arabʹika
Wiktionary
rzecz. arabski mrz., arabus m., arabka ż., arab m., Arab m., Arabka ż., Arabia ż., arabista m., arabistka ż., arabistyka ż., arabizacja ż., arabizm m., arabszczyzna ż., arabeska ż., arabskość ż., arabizowanie n., zarabizowanie n.
czas. arabizować ndk., zarabizować dk.
przym. arabistyczny, arabski
przysł. arabsko
Wiktionary
monosacharyd, aldopentoza
SJP.pl
Arabinoza – organiczny związek chemiczny, pięciowęglowy monosacharyd (cukier prosty) zaliczany do aldoz (aldopentoza). W przyrodzie występuje najczęściej w postaci enancjomeru. Wykazuje czynność optyczną (konfiguracja (–)). -Arabinoza jest rzadko spotykana w przyrodzie. Występuje jako składnik niektórych glikozydów. Otrzymuje się ją głównie przez degradację -glukozy.
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: Arabia
Wiktionary
IPA: aˈrabʲjɔ, AS: arabʹi ̯o
Wiktionary
naukowiec badający język, kulturę i dzieje Arabów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w zakresie języka, historii i kultury Arabów;
Wiktionary
(1.1) Był jednym z najbardziej znanych polskich arabistów.
Wiktionary
IPA: ˌaraˈbʲista, AS: arabʹista
Wiktionary
rzecz. Arab mos., Arabia ż., arabistyka ż., arabizm mrz., arabskość ż.
:: fż. arabistka ż.
przym. arabistyczny, arabski
czas. arabizować
przysł. arabsko
Wiktionary
→ arabista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalistka w zakresie arabistyki
Wiktionary
(1.1) Francja: Polska arabistka otrzymała prestiżową nagrodę UNESCO.
Wiktionary
IPA: ˌaraˈbʲistka, AS: arabʹistka
Wiktionary
rzecz. arabistyka ż.
:: fm. arabista mos.
przym. arabistyczny, arabski
przysł. arabsko
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący arabistyki
Wiktionary
IPA: ˌarabʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: arabʹistyčny
Wiktionary
rzecz. arabski mrz., arabizowanie n., arabka ż., arabika ż., arabizacja ż., Arabia ż., Arab mos., arabistyka ż., arabista mos., arabistka ż., arabizm mrz.
przym. arabski
przysł. arabsko
Wiktionary
dział literaturoznawstwa zajmujący się literaturą arabską
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o języku, kulturze i historii Arabów;
(1.2) kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie arabistyki (1.1)
Wiktionary
Arabistyka – jedna z dziedzin orientalistyki, zajmująca się badaniem języka arabskiego i jego dialektów, kultury, historii obszarów arabskojęzycznych, systemów religijnych i filozoficznych, literatury arabskiej, a także polityki, gospodarki oraz ekonomii. Dziedziny powiązane ściśle z arabistyką to islamistyka i semitystyka.
Wikipedia
(1.1) Wyrażając swoje zainteresowanie arabistyką spotykałam się z wieloma komentarzami dotyczącymi sytuacji i pozycji kobiet w świecie arabskim (…).
Wiktionary
IPA: ˌaraˈbʲistɨka, AS: arabʹistyka
Wiktionary
rzecz. arab mos./mzw., arabeska ż., Arabka ż., arabizacja ż., arabus mos., arabszczyzna ż., arabskość ż., Arabia ż., Arab mos., arabista mos., arabistka ż., arabizm mrz.
przym. arabistyczny, arabski
przysł. po arabsku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) narzucanie danemu ludowi lub przyswajanie przez dany lud arabskiej kultury, obyczajów i języka
(1.2) nadawanie czemuś lub komuś cech arabskich
(1.3) rozpowszechnienie języka arabskiego, dostosowywanie czegoś do języka arabskiego
Wiktionary
Arabizacja – proces często przymusowego przyswajania arabskiego języka oraz kultury. W zależności od kraju arabizacja przybierała różne formy, m.in. po otrzymaniu niepodległości przez Algierię prowadzono działania mające na celu ponownie upowszechnienie języka arabskiego, natomiast w Iraku w jej ramach wysiedlano z północnej części kraju ludność niearabską celem zastąpienia jej arabskimi osadnikami.
Wikipedia
(1.1) W przeciwieństwie do Egiptu czy Syrii, w Iranie ostatecznie islamizacja nie została jednak połączona z arabizacją.
(1.1) Berberzy i chrześcijanie zostali poddani przymusowej islamizacji oraz arabizacji, od której obecnie wielu próbuje się uwolnić.
(1.2) Tam z łatwością znajdują pracę jako nauczyciele języka arabskiego, gdyż kraj ten zaraz po wyzwoleniu się spod mandatu Francji rozpoczyna arabizację szkolnictwa oraz państwowych urzędów, dlatego szczególnie poszukiwani są arabiści.
(1.3) Arabscy literaturoznawcy rozróżniają trzy określenia: ta'rib (arabizacja), tamsir (egipcjanizacja) i targama (tłumaczenie), dla form adaptacji dzieł literatury obcej w Egipcie.
(1.3) Rok 1966 przyniósł wypowiedź ministra Benhimy, który na konferencji prasowej stwierdził, że należy zarzucić rozpoczęty projekt całkowitej arabizacji i przywrócić nauczanie przedmiotów ścisłych w języku francuskim.
Wiktionary
rzecz. Arab mos., Arabka ż., arabus mos., arabuska ż., arabika ż., arab mos./mzw., arabka ż., Arabia ż., arabista mos., arabistka ż., arabistyka ż., arabizowanie n., zarabizowanie n., arabizm mrz., arabszczyzna ż., arabeska ż., arabskość ż., arabski mrz.
czas. arabizować ndk., zarabizować dk.
przym. arabistyczny, arabski, arabizacyjny
przysł. arabsko
Wiktionary
1. wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na języku arabskim albo z niego przejęte;
2. element typowy dla Arabii Saudyjskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka arabskiego;
(1.2) grupa cech charakterystycznych dla Arabów, kultury bądź świata arabskiego
Wiktionary
Arabizm – wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa zapożyczona z języka arabskiego.
Arabizmami jest wiele terminów związanych z islamem i całą kulturą arabską, a także terminy naukowe zapożyczone w średniowieczu, gdy nauka w krajach arabskich stała na wyższym poziomie w porównaniu z nauką europejską.
Wikipedia
IPA: aˈrabʲism̥, AS: arabʹism̦
Wiktionary
rzecz. Arabia ż., Arab mos., Arabka ż., arabistyka ż., arabista mos., arabistka ż., arabskość ż., arabizacja ż., arabeska ż., arab mos./mzw.
przym. arabski, arabistyczny
Wiktionary
(1.2) arabskość
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) narzucanie kultury i języka arabskiego
(1.2) nadawanie czemuś charakteru arabskiego
Wiktionary
rzecz. arabski mrz., Arabia ż., Arab m., Arabka ż., arab m., arabka ż., arabus m., arabistyka ż., arabista m., arabistka ż., arabizacja ż., arabizm m., arabszczyzna ż., arabeska ż., arabskość ż., arabika ż., zarabizowanie n.
czas. arabizować ndk., zarabizować dk.
przym. arabski, arabistyczny
Wiktionary
(1.1-2) arabizacja
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zarabizować)
(1.1) kult. narzucać arabskość, przymuszać kogoś do zostania Arabem, zmieniać coś na arabskie
czasownik zwrotny niedokonany arabizować się (dk. zarabizować się)
(2.1) stawać się Arabem, nabierać cech arabskich
Wiktionary
(1.1) Najeźdźcy dosyć szybko arabizowali podbijane państewka.
(2.1) Plemiona na północy zaczęły arabizować się w VIII wieku.
Wiktionary
rzecz. arab mzw./mos., Arabka ż., Arab mos., Arabia ż., arabizowanie n., zarabizowanie n.
czas. zarabizować dk.
Wiktionary
klacz czystej krwi arabskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jeźdz. klacz czystej krwi arabskiej
Wiktionary
IPA: aˈrapka, AS: arapka
Wiktionary
rzecz. arabus mos., arabika ż., arab mos./mzw., Arab mos., Arabka ż., Arabia ż., arabista mos., arabistka ż., arabistyka ż., arabizacja ż., arabizm mrz., arabszczyzna ż., arabeska ż., arabskość ż., arabizowanie n., arabski mrz.
czas. arabizować ndk., zarabizować dk.
przym. arabistyczny, arabski
przysł. arabsko
Wiktionary
mieszaniec konia czystej krwi arabskiej z kucem
SJP.pl
dotyczący Arabów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego;
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący Arabów i terenów, które zamieszkują
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Arabski jest językiem urzędowym ponad dwudziestu krajów.
(2.1) Rozwój takich ośrodków handlowych, jak Neapol, Gaeta, Amalfi, czy nawet Bari lub Brindisi, wiązał się z ich położeniem w miejscu przecinania się trzech wielkich kręgów ekonomicznych obszaru śródziemnomorskiego: bizantyjskiego, arabskiego i zachodnioeuropejskiego.
(2.1) Po arabskim brzegu ciągnęła się, jak okiem sięgnąć, płowa piaszczysta pustynia – głucha, złowroga, martwa.
Wiktionary
IPA: aˈrapsʲci, AS: arapsʹḱi
Wiktionary
rzecz. arabka ż., arabus mos., arabika ż., arabizm mrz., arabeska ż., Arab mos., Arabka ż., Arabia ż., arab mos./mzw., arabistyka ż., arabista mos., arabistka ż., arabskość ż., arabszczyzna ż., arabizacja ż., arabizowanie n., zarabizowanie n., arabina ż.
czas. arabizować ndk., zarabizować dk.
przym. arabistyczny
przysł. arabsko, po arabsku
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób arabski, po arabsku
Wiktionary
rzecz. arabski mrz., Arab mos., Arabka ż., arabus m., arabika ż., arab m., arabka ż., Arabia ż., arabista m., arabistka ż., arabistyka ż., arabizacja ż., arabizm m., arabszczyzna ż., arabeska ż., arabskość ż.
czas. arabizować ndk., zarabizować dk.
przym. arabistyczny, arabski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący jednocześnie Arabów, kultury arabskiej i muzułmanów, islamu; dotyczący arabskich muzułmanów
Wiktionary
(1.1) W niecały wiek muzułmańscy Arabowie zbudowali imperium, które było niekwestionowaną potęgą aż do XI w. Upadło politycznie, ale zostawiło bogaty spadek w postaci cywilizacji arabsko-muzułmańskiej.
Wiktionary
IPA: ˌarapskɔ‿muzuwˈmãj̃sʲci, AS: arapsko‿muzuu̯mãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
1. posługujący się językiem arabskim;
2. napisany w języku arabskim;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się językiem arabskim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posługujący się językiem arabskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem arabskim
(1.3) spisany, stworzony w języku arabskim
Wiktionary
(1.3) W podobnym tonie wypowiada się niemal cała prasa arabskojęzyczna.
Wiktionary
IPA: aˈrapskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: arapskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
rzecz. Arabia ż., arabskojęzyczność ż.
przysł. arabskojęzycznie
Wiktionary
→ arabski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co typowo arabskie; zbiór cech, pojęć, rzeczy, zjawisk wywodzących się ze świata arabskiego / charakterystycznych dla świata arabskiego i Arabów
Wiktionary
(1.1) W świecie arabskim funkcjonuje stereotyp Tunezyjczyka jako osoby uparcie odżegnującej się od swojej arabskości.
Wiktionary
IPA: aˈrapskɔɕt͡ɕ, AS: arapskość
Wiktionary
rzecz. arab mos./mzw., arabeska ż., arabizacja ż., arabista mos., Arab mos., Arabka ż., Arabia ż., arabistyka ż., arabizm mrz.
przym. arabski
Wiktionary
1. język arabski;
2. cechy charakterystyczne kultury arabskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. język arabski
(1.2) przest. zbiór cech typowych dla kultury i obyczajów arabskich
Wiktionary
IPA: ˌarapˈʃt͡ʃɨzna, AS: arapščyzna
Wiktionary
rzecz. arabski mrz., arabika ż., arabizowanie n., arabka ż., arabizacja ż., Arab mos., arab mrz./mzw., Arabka ż., Arabia ż., arabistyka ż.
przym. arabski
przysł. arabsko
Wiktionary
pogardliwie: Arab; Arabus, szmatogłowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lekcew. Arab
Wiktionary
(1.1) Arabusy otwierają największe lotnisko na świecie.
Wiktionary
IPA: aˈrabus, AS: arabus
Wiktionary
rzecz. Arabia ż., Arab mos., Arabka ż., arabeska ż., arabistyka ż., arabizacja ż., arab mos./mzw.
przym. arabski
przysł. arabsko
Wiktionary
rasa gorącokrwistych koni wierzchowych wywodząca się z rejonu Półwyspu Arabskiego; konie osiągające wysokość w kłębie do 155 cm, o maści w zależności od typu siwej, gniadej albo kasztanowatej; arabskie konie czystej krwi
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) forma depr. M. i W. lm. od Arab
Wiktionary
Araby – czarno-biały polski krótkometrażowy film dokumentalny Zbigniewa Raplewskiego z roku 1963, podejmujący tematykę koni czystej krwi arabskiej ukazanych na tle pięknych krajobrazów, zrealizowany w Janowie Podlaskim.
Wikipedia
fistaszek, orzeszek ziemny, orzeszek arachidowy;
a) owoc orzecha ziemnego zawierający jadalne nasiona;
b) jadalne nasiono owocu orzecha ziemnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roln. nazwa systematyczna|Arachis hypogaea|L.|ref=tak., roślina z rodziny bobowatych, pochodząca z Ameryki Południowej, uprawiana dla jadalnych nasion rozwijających się pod ziemią;
(1.2) kulin. spoż. jadalne nasiono orzachy podziemnej
Wiktionary
(1.1) Ubodzy rolnicy zaczęli sadzić maniok, arachidy i dynie.
(1.2) Na stole stała miseczka z arachidami i talerz z biszkoptami.
Wiktionary
przym. arachidowy
przysł. arachidowo
Wiktionary
(1.1) orzacha podziemna, orzech ziemny, orzech arachidowy
(1.2) fistaszek, orzech ziemny, orzeszek arachidowy, pot. żydek
Wiktionary
kwas arachidonowy - ważny składnik pokarmu człowieka, odpowiednik nasyconego kwasu arachidowego, występującego w orzeszkach ziemnych
SJP.pl
przysłówek
(1.1) tak jak arachidy
Wiktionary
(1.1) Ciasteczka pachniały arachidowo i zrobiło się świątecznie.
Wiktionary
rzecz. arachid mrz.
przym. arachidowy
Wiktionary
zrobiony z arachidów, zawierający arachidy, mający smak arachidów (np. orzechy arachidowe, olej arachidowy)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) spoż. zrobiony z arachidów, zawierający arachidy
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z arachidami, odnoszący się do arachidów
Wiktionary
rzecz. arachid mrz.
przysł. arachidowo
Wiktionary
lekarstwo
SJP.pl
w mitologii greckiej: tkaczka lidyjska słynąca z maestrii swych dzieł, uczennica Ateny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osoba przejawiająca chorobliwy lęk przed pająkami
SJP.pl
chorobliwy lęk przed pająkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. chorobliwy lęk przed pająkami;
Wiktionary
Arachnofobia ( αράχνη, "arachne" – pająk, φοβία "phobia" – strach) – fobia, objawiająca się bardzo silnym lękiem przed pająkami lub innymi bezkręgowcami zbliżonymi do nich wyglądem. Jest to jedna z najczęściej występujących fobii.
Teoretycznie przyczyny tego lęku mogą być różnorodne.
Wikipedia
IPA: ˌaraxnɔˈfɔbʲja, AS: araχnofobʹi ̯a
Wiktionary
specjalista w zakresie arachnologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) arachn. zoolog badający pajęczaki
Wiktionary
(1.1) Jakiego pająka nazwano na cześć tego brazylijskiego arachnologa w 2017 roku?
Wiktionary
rzecz. arachnologia ż.
przym. arachnologiczny
skr. arach.
Wiktionary
nauka biologiczna z zakresu zoologii zajmująca się badaniem różnych gatunków pajęczaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. dział zoologii, nauka o pajęczakach;
Wiktionary
Arachnologia (gr. "aráchnē" = pająk, "lógos" = nauka) – dziedzina zoologii zajmująca się badaniem pajęczaków (Arachnida).
Wikipedia
IPA: ˌaraxnɔˈlɔɟja, AS: araχnoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. arachnolog m., arachnolożka ż.
przym. arachnologiczny
Wiktionary
(1.1) skrót arach.
Wiktionary
dotyczący arachnologii lub arachnologów (np. badania arachnologiczne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z arachnologią, dotyczący arachnologii
Wiktionary
rzecz. arachnolog mos., arachnologia ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: arak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od arak
Wiktionary
rzecz. arak m.
Wiktionary
miasto w Rumunii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej Rumunii, w regionie Kriszana;
(1.2) geogr. miasto w Dystrykcie Południowym w Izraelu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. aradzki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Aradem, dotyczący Aradu
Wiktionary
rzecz. Arad mrz.
Wiktionary
nazwisko, np. Jaser Arafat (1929-2004), polityk palestyński, przywódca Palestyny
SJP.pl
chusta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. arabskie nakrycie głowy, także chusta wzorowana na tym nakryciu, w biało-czarny wzór, zakończona frędzlami
(1.2) uczn. chustka noszona na szyi
Wiktionary
(1.1) Kiedy na ciemne, długie, spięte w kok włosy zakłada przywiezioną z Bliskiego Wschodu arafatkę, wygląda jak prawdziwy Arab.
Wiktionary
IPA: ˌaraˈfatka, AS: arafatka
Wiktionary
(1.1) kefija
Wiktionary
Morze Arafura - część Oceanu Spokojnego
SJP.pl
[czytaj: araGO] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: araGĄ] nazwisko, np. Louis Aragon (1897-1982), francuski pisarz i uczestnik ruchu oporu podczas II wojny światowej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
region autonomiczny i kraina historyczna w Hiszpanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. region autonomiczny w północnej Hiszpanii
(1.2) hist. dawne państwo obejmujące ten region
Wiktionary
Aragonia (hiszp. i arag. "Aragón", kat. "Aragó") – wspólnota autonomiczna i region historyczny w północno-wschodniej Hiszpanii. Region historyczny Aragonii obejmuje środkową część biegu Ebro. Pełna hiszpańska nazwa wspólnoty brzmi: "Comunidad Autónoma de Aragón".
Wikipedia
(1.1) Stolicą Aragonii jest Saragossa.
Wiktionary
IPA: ˌaraˈɡɔ̃ɲja, AS: aragõńi ̯a
Wiktionary
rzecz. aragoński mrz., Aragończyk mos., Aragonka ż., aragonit mrz.
przym. aragoński, aragonitowy
Wiktionary
(1.1) przest. Aragon
Wiktionary
minerał, rombowa odmiana węglanu wapnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady węglanów, polimorficzna, rombowa odmiana węglanu wapnia;
Wiktionary
Aragonit – minerał z gromady węglanów, polimorficzna odmiana węglanu wapnia, druga co do powszechności występowania na Ziemi (na pierwszym miejscu jest kalcyt). M. in. stanowi 90% masy perłowej.
Jego nazwa wiąże się z miejscem występowania – okolic miasta Molina de Aragón (Hiszpania). Została ona nadana minerałowi w roku 1797 przez Abrahama Gottloba Wernera.
Wikipedia
(1.1) Pospolita w przyrodzie substancja – węglan wapnia wzór chemiczny|CaCO3. tworzy trzy polimorfy: trygonalny kalcyt, rombowy aragonit oraz znacznie rzadziej występujący heksagonalny vateryt.
Wiktionary
IPA: ˌaraˈɡɔ̃ɲit, AS: aragõńit
Wiktionary
przym. aragonitowy
rzecz. Aragończyk mos., Aragonia ż.
Wiktionary
(1.1) węglan wapnia
Wiktionary
przymiotnik od: aragonit
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z aragonitu, składający się z aragonitu, zawierający aragonit
(1.2) związany z aragonitem, dotyczący aragonitu
Wiktionary
IPA: ˌaraɡɔ̃ɲiˈtɔvɨ, AS: aragõńitovy
Wiktionary
rzecz. Aragończyk mos., aragonit m., Aragonia ż.
Wiktionary
mieszkanka Aragonii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Aragonii
Wiktionary
(1.1) Cudna Aragonka rzuciła się do góry najgwałtowniejszym z ruchów dziewiczych.
Wiktionary
rzecz. Aragon mrz., Aragonia ż.
:: fm. Aragończyk mos.
przym. aragoński
Wiktionary
Imię bohatera powieści J.R.R.Tolkiena - "Władca Pierścieni"; człowiek, potomek Isildura, syn Arathorna, znany jako Obieżyświat
SJP.pl
Aragorn (ur. 1 marca 2931 Trzeciej Ery, zm. 1 marca 120 Czwartej Ery) – postać ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia, jeden z głównych bohaterów powieści Tolkiena "Władca Pierścieni". W filmowej trylogii Petera Jacksona wcielił się w niego Viggo Mortensen.
Wikipedia
mieszkaniec Aragonii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Aragonii
Wiktionary
(1.1) Do papieża, Aragończyka z urodzenia, cesarz nie dotarł, bo ten schronił się w górskiej twierdzy i do końca w niej przebywał, tronu papieskiego się nie zrzekając.
Wiktionary
rzecz. Aragon mrz., Aragonia ż., aragonit mrz.
:: fż. Aragonka ż.
przym. aragoński, aragonitowy
Wiktionary
przymiotnik od:
1. Aragon (miasto we Francji);
2. Aragona (miasto we Włoszech);
3. Aragonia (kraina historyczna i region autonomiczny w Hiszpanii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Aragonii lub jej mieszkańców, związany z Aragonią, pochodzący z Aragonii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język aragoński;
Wiktionary
(1.1) Miałem po szpitalu iść na komisję lekarską, ale pojechałem na front aragoński.
Wiktionary
IPA: ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci, AS: aragõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Aragończyk mos., Aragonia ż., Aragonka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem aragońskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem aragońskim
(1.3) spisany, stworzony w języku aragońskim
Wiktionary
IPA: ˌaraˈɡɔ̃j̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: aragõĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
rzeka w Brazylii
SJP.pl
Araguaia – rzeka w środkowej Brazylii o długości 2640 km i powierzchni dorzecza 370 tys. km². Źródła rzeki znajdują się na Wyżynie Brazylijskiej.
Głównym dopływem jest lewy dopływ Rio das Mortes (nazywana także Manso). W środkowym biegu rzeka dzieli się na dwa ramiona tworząc Wyspę Bananową. W środkowym biegu żeglowna na odcinku około 1000 km.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka we wschodniej Gruzji, lewy dopływ Kury;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
Arai Ken, znany również jako 18degrees. lub a la i. – japoński kompozytor, gitarzysta, producent muzyczny, dj. Debiutował w 2003 roku w zespole transluv. W 2008 jako 18degrees. wydał album solowy „Tokyo Boy, Tokyo Girl”. Ogólnojapońską sławę zyskał za muzykę do serialu „Kagi no kakatta heya”. Jako dj koncentruje się na muzyce electro house.
Wikipedia
gatunek alkoholu, napój otrzymywany z ryżu, trzciny cukrowej i soku palmowego, niegdyś dodawany do kawy i herbaty (jak dziś rum), obecnie głównie składnik niektórych koktajli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. arabska (głównie libańska) wódka anyżowa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pan kasjer upił trochę herbaty, dolał araku, znowu upił i znowu dolał.
Wiktionary
IPA: ˈarak, AS: arak
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. araczek m.
przym. arakowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. przedstawicielka grupy etnicznej zamieszkującej zachodnie wybrzeże Mjanmy i pogranicze Bangladeszu;
Wiktionary
rzecz. Arakan mrz.
:: fm. Arakanin mos.
przym. arakański
Wiktionary
związany z Górami Arakańskimi, górami na Półwyspie Indochińskim
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Arakanem lub Arakanami, dotyczący Arakanu lub Arakanów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język arakański;
Wiktionary
rzecz. Arakan mrz., Arakanin mos., Arakanka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: arak
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od: arak
Wiktionary
(1.1) Po upieczeniu trzeba pozwolić babie odpocząć w formie przez 15 minut, następnie wyłożyć na talerz i posypać cukrem pudrem lub polukrować polewą cytrynową, rumową czy arakową.
Wiktionary
IPA: ˌaraˈkɔvɨ, AS: arakovy
Wiktionary
rzecz. arak m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Turcji, Armenii, Iranie i Azerbejdżanie, prawostronny dopływ Kury;
Wiktionary
Araks (pers. ارس, orm. Արաքս, tur. "Araz", starogr. Ἀράξης "Aráxēs") – rzeka w Turcji, Armenii, Iranie i Azerbejdżanie (Zakaukazie).
Długość – 1072 km, powierzchnia dorzecza – 102 tys. km². Źródła w Turcji na Wyżynie Armeńskiej na zboczach Bingöl Dağları. Uchodzi do Kury jako jej prawobrzeżny dopływ.
Wikipedia
przym. arakski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Araksem, dotyczący Araksu
Wiktionary
rzecz. Araks mrz.
Wiktionary
(1.1) rzad. araksyjski
Wiktionary
drzewo, krzew lub roślina zielna z rodziny araliowatych; dzięgława
SJP.pl
Aralia, dzięgława ("Aralia" L.) – rodzaj roślin z rodziny araliowatych ("Araliaceae"). Zalicza się do niego co najmniej 73 gatunki. Występują one w Azji i w obu Amerykach. Rodzaj najbardziej zróżnicowany jest w południowo-wschodniej Azji. W Chinach występuje 29 gatunków, z czego 17 to endemity tego kraju. Rośliny te rosną w lasach, często w lukach i na porębach, także w formacjach zaroślowych.
Wikipedia
rodzina drzew, krzewów lub pnączy o zdrewniałych łodygach, rosnących przeważnie w strefach tropikalnych i subtropikalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Araliaceae|Juss.|ref=tak., rodzina drzew, krzewów i pnączy o zdrewniałych łodygach należąca do rzędu selerowców;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Niektóre zaliczane dawniej do araliowatych rodzaje przeniesione zostały do innych rodzin, gdy odkryto ich rzeczywiste relacje filogenetyczne.
Wiktionary
rzecz. aralia ż.
przym. araliowaty
Wiktionary
o cechach araliowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny araliowatych
Wiktionary
rzecz. araliowate nmos.
Wiktionary
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych; baldachokwiatowiec
SJP.pl
miasto w Kazachstanie
SJP.pl
Aralsk ( Арал, "Arał"; Аральск, "Aralsk") – miasto położone w południowo-zachodnim Kazachstanie, w obwodzie kyzyłordyńskim. Liczy około 33 tys. mieszkańców (2021).
Wikipedia
→ Aralsk (miasto w Kazachstanie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jeziorem Aralskim
(1.2) związany z Aralskiem (miastem w Kazachstanie)
Wiktionary
rzecz. Arał mrz.
Wiktionary
(1.1) daw. Arał
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: aramejski
SJP.pl
wodorosty używane w niektórych kuchniach azjatyckich jako przyprawa
SJP.pl
Ar
Wikipedia
wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa przejęte z języka aramejskiego lub na nim wzorowane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. cecha fonetyczna, wyraz, forma, konstrukcja wyrazowa charakterystyczne dla języka aramejskiego
Wiktionary
IPA: ˌarãˈmɛjism̥, AS: arãmei ̯ism̦
Wiktionary
rzecz. aramejski mrz., Aramejczyk m., Aramejka ż.
przym. aramejski
Wiktionary
członek jednego plemion semickich, które w II tysiącleciu p.n.e. żyły na pustyniach na zachód od Mezopotamii
SJP.pl
Ar
Wikipedia
członek jednego plemion semickich, które w II tysiącleciu p.n.e. żyły na pustyniach na zachód od Mezopotamii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek ludów semickich żyjących na pustyniach na zachód od Mezopotamii w II tysiącleciu p.n.e.;
Wiktionary
(1.1) Jezus Chrystus był Aramejczykiem czy Żydem?
Wiktionary
IPA: ˌarãˈmɛjt͡ʃɨk, AS: arãmei ̯čyk
Wiktionary
rzecz. arameizm m.
:: fż. Aramejka ż.
przym. aramejski
Wiktionary
(1.1) Semita
Wiktionary
członkini jednego plemion semickich, które w II tysiącleciu p.n.e. żyły na pustyniach na zachód od Mezopotamii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przedstawicielka ludów semickich żyjących na pustyniach na zachód od Mezopotamii w II tysiącleciu p.n.e.
Wiktionary
IPA: ˌarãˈmɛjka, AS: arãmei ̯ka
Wiktionary
rzecz. arameizm m.
:: fm. Aramejczyk ż.
przym. aramejski
Wiktionary
związany z Aramejczykami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Aramejczykami, z dawną Syrią
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język z grupy semickiej, używany na Bliskim Wschodzie od II tysiąclecia p.n.e. do czasów dzisiejszych;
Wiktionary
(1.1) W żadnym wypadku satrapa nie urzędował w Samarii, jakkolwiek Transeufratea w aramejskim dokumencie uchodzi za kraj należący do Samarii.
(2.1) Językiem liturgicznym Kościoła chaldejskiego pozostał aramejski.
Wiktionary
IPA: ˌarãˈmɛjsʲci, AS: arãmei ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. arameizm mrz., Aramejczyk mos., Aramejka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem aramejskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem aramejskim
(1.3) spisany, stworzony w języku aramejskim
Wiktionary
IPA: ˌarãˈmɛjskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: arãmei ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
włókno, rodzaj poliamidu, np. kevlar
SJP.pl
jeden z głównych bohaterów powieści "Trzej muszkieterowie" Aleksandra Dumasa
SJP.pl
Aramis – jeden z bohaterów cyklu powieści Alexandre'a Dumasa-ojca: "Trzej muszkieterowie", "W dwadzieścia lat później", "Wicehrabia de Bragelonne". Występuje również w powieści "D’Artagnan" autora Henry'ego Bedford-Jonesa. Właściwie nazywa się kawaler Rene d'Herblay, później opat d'Herblay ("Dwadzieścia lat później"), później biskup d'Herblay ("Wicehrabia de Bragelonne"). Postać wzorowana na księdzu Henri d’Aramitz.
Wikipedia
zespół tekstów staroindyjskich, przeznaczonych do studiowania w pustelniach
SJP.pl
Aranjaki (sanskryt आरण्यक "āraṇyaka", teksty pustkowi) – część kanonicznej literatury wedyjskiej, spisana w sanskrycie, stanowiąca zbiór tekstów fazy przejściowej, pomiędzy zawierającymi opisy obrzędów ofiarnych "Brahmanami", a spekulacjami filozoficznymi "Upaniszad".
Wikipedia
[czytaj: aranhueski] przymiotnik od: Aranjuez (miasto w Hiszpanii)
SJP.pl
[czytaj: aranHŁES] miasto w Hiszpanii
SJP.pl
Ar
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
opracowanie utworu muzycznego na inny niż przewidziano w oryginale; aranżacja
SJP.pl
1. w muzyce poważnej: opracowanie utworu muzycznego na inny niż przewidziany w oryginale instrument, głos itp.;
2. w muzyce rozrywkowej: rytmiczne, harmoniczne i artykulacyjno-dynamiczne opracowanie zarysu melodycznego kompozycji (piosenki) i przydzielenie określonych jego partii do poszczególnych instrumentów (wykonawców); aranż;
3. zaprojektowanie wystroju pomieszczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dostosowanie przestrzeni lub wnętrza pod względem funkcjonalnym albo estetycznym
(1.2) muz. zmiana stylistyki utworu muzycznego, bez naruszania jego podstawowej linii melodyjnej;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
rzecz. aranżowanie n.
czas. aranżować ndk., zaaranżować dk.
przym. aranżowany
Wiktionary
związany z aranżacją
SJP.pl
1. osoba dokonująca aranżacji;
2. ten, kto coś organizuje, urządza
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. kobieta dokonująca aranżacji;
2. kobieta, która coś organizuje, urządza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|aranżować.
Wiktionary
czas. aranżować
rzecz. aranżacja ż.
Wiktionary
1. dokonywać aranżacji;
2. urządzać, organizować coś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaaranżować)
(1.1) organizować, urządzać
(1.2) daw. porządkować, układać
(1.3) muz. dostosować kompozycję do użycia innych instrumentów czy śpiewu
(1.4) daw. przewodzić, wodzić rej
Wiktionary
rzecz. aranżacja ż., aranżowanie rzecz. odczas.
czas. zaaranżować dk.
Wiktionary
ryba kostnoszkieletowa z podrzędu kostnojęzycznych, największa wśród słodkowodnych
SJP.pl
Arapaima ("Arapaima gigas") – gatunek ryby kostnojęzykokształtnej z rodziny Arapaimidae. Znana także jako piraruku ("ryba czerwona") lub paiche. Jedna z największych słodkowodnych ryb świata.
Wikipedia
rząd ryb promieniopłetwych; kostnojęzykokształtne
SJP.pl
gatunek dużego ptaka z podrodziny kakadu; kakadu palmowa, kakadu wielka, żałobnica palmowa
SJP.pl
Arar (arab. عرعر) – miasto w północno-wschodniej Arabii Saudyjskiej, położone 60 kilometrów od granicy z Irakiem; stolica Północnej Prowincji Granicznej. Według spisu ludności z 2010 roku liczyło 167 057 mieszkańców. Ośrodek przemysłowy. W mieście znajduje się port lotniczy Arar.
Wikipedia
gatunek dużego ptaka z podrodziny kakadu; kakadu palmowa, kakadu wielka, żałobnica palmowa
SJP.pl
Zobacz też: Arara (Izrael).
Arara – miasto w środkowej Brazylii, w stanie Paraíba.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Araratem, dotyczący Araratu
Wiktionary
rzecz. Ararat mrz.
Wiktionary
masyw wulkaniczny w Turcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. górski masyw wulkaniczny w Turcji;
(1.2) geogr. adm. prowincja w Armenii, w południowej części kraju;
(1.3) geogr. miasto w Armenii, w prowincji Ararat (1.2);
(1.4) geogr. miejscowość w Australii, w stanie Wiktoria;
(1.5) geogr. hist. starożytne państwo na Bliskim Wschodzie, na Wyżyny Armeńskiej;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Góra Ararat ( Արարատ, אררט, Ağrı "dağı" آرارات) – masyw wulkaniczny leżący w centrum Wyżyny Armeńskiej między jeziorami Wan i Sewan, na terytorium Turcji, 32 km od granicy z Armenią i 16 km od granicy z Iranem.
Masyw górski zajmuje powierzchnię ok. 1000 km² i składa się z dwóch szczytów: Wielkiego – 5137 m n.p.m. i Małego Araratu 3896 m n.p.m. Na obydwu wierzchołkach zalegają lodowce. Wyższy wierzchołek wznosi się ponad 3000–4400 metrów względem otaczających górę równin []
Wikipedia
(1.1) Ararat jest widoczny z Erywania.
Wiktionary
IPA: aˈrarat, AS: ararat
Wiktionary
przym. araracki
Wiktionary
(1.5) Urartu, Biajnili, Królestwo Wan
Wiktionary
gatunek dużego ptaka z rodziny papugowatych, o żółtych i jaskrawoniebieskich piórach; ara ararauna
SJP.pl
rodzaj ptaków z podrodziny tukanów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Araszkiewicz – polskie nazwisko. Na początku XXI wieku noszone w Polsce przez 749 osób.
Wikipedia
pasterz bydła w Mongolii
SJP.pl
rasa kur ozdobnych z Chile, znoszących jaja barwy jasnozielonkawej lub jasnoniebieskawej
SJP.pl
Zobacz też: Araukana (rasa kury).
Araukana (hiszp. "La Araucana") – szesnastowieczny hiszpański epos bohaterski autorstwa Alonsa de Ercilla y Zúñiga. Dzieło powstawało w latach 1569–89. Utwór opowiada o podboju Chile przez hiszpańskich konkwistadorów. Poemat składa się z trzech części. Został napisany oktawą (po hiszpańsku octava real).
Wikipedia
rasa kur ozdobnych z Chile, znoszących jaja barwy jasnozielonkawej lub jasnoniebieskawej
SJP.pl
Indianin Ameryki Południowej zamieszkujący środkowe Chile i północno-zachodnią Argentynę
SJP.pl
Indianka Ameryki Południowej zamieszkująca środkowe Chile i północno-zachodnią Argentynę
SJP.pl
wiecznie zielone drzewo iglaste; igława
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. rodzaj drzew iglastych z rodziny araukariowatych
Wiktionary
Araukaria, igława ("Araucaria" Juss.) – rodzaj drzew iglastych z rodziny araukariowatych. Obejmuje 19 gatunków. Dwa gatunki rosną w południowej części Ameryki Południowej, pozostałe we wschodniej Australii, na Nowej Gwinei i Nowej Kaledonii. Drzewa są wiecznozielone, dwupienne (rzadko jednopienne) i wyróżniają się regularnym pokrojem.
Wikipedia
(1.1) Wyróżniamy dziewiętnaście gatunków araukarii.
Wiktionary
IPA: ˌarawˈkarʲja, AS: arau̯karʹi ̯a
Wiktionary
przym. araukariowy
Wiktionary
(1.1) igława
Wiktionary
rodzina roślin nagonasiennych; igławowate
SJP.pl
Ar
Wikipedia
o cechach araukariowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny araukariowatych
Wiktionary
rzecz. araukariowate nmos.
Wiktionary
związany z araukarią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z araukarii
(1.2) wykonany z drewna lub innej części araukarii
(1.3) będący częścią araukarii
Wiktionary
(1.1) Najchętniej przebywa w rzadkich, krzewiastych lasach, ale spotyka się ją również w wysokich lasach araukariowych.
Wiktionary
IPA: ˌarawkarʲˈjɔvɨ, AS: arau̯karʹi ̯ovy
Wiktionary
rzecz. araukaria
Wiktionary
dotyczący Araukanów, właściwy Araukanom
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Araukanią, dotyczący Araukanii
(1.2) jęz. związany z językami araukańskimi, dotyczący języków araukańskich
Wiktionary
rzecz. Araukania ż.
Wiktionary
1. → Arawak;
2. języki arawackie - grupa językowa ludów indiańskich Ameryki Południowej i Środkowej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Arawakami, dotyczący Arawaków
Wiktionary
rzecz. Arawakowie lm m.
Wiktionary
Indianin Ameryki Południowej posługujący się językami z rodziny arawackiej
SJP.pl
Arawak, Arawakowie – grupy etniczne Indian Ameryki Południowej, posługujące się językami z rodziny arawackiej ( Arawakan).
Wikipedia
grupy etniczne Indian Ameryki Południowej, posługujące się językami z rodziny arawackiej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wyspami Aran (na północno-zachodnim wybrzeżu Irlandii)
Wiktionary
(1.1) Założyłam deszczową sukienkę, pulower z wełny arańskich owiec oraz różowe kaszmirowe skarpetki – pulower i skarpety dostałam na Boże Narodzenie od Helen.
(1.1) Zwierzenia jego z pobytu na wyspach arańskich (Aranmor, Iuishere, Inishmaan), zawarte w tomie »Aran Islands«, przepojone są dziką poezją, pierwotnego życia i słonym zapachem morza (…) sic..
Wiktionary
rzecz. Aran mrz.
Wiktionary
1. dwukołowy wózek używany w krajach Orientu;
2. czterokołowy wóz na Ukrainie i Kaukazie, głównie do przewozu zboża
SJP.pl
Zobacz też: Arba (stolica tytularna).
Arba – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Friuli-Wenecja Julijska, w prowincji Pordenone.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 1228 osób, 87,7 os./km².
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ubranie robocze
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk arbajtancug
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Jastrzębie-Zdrój,Rydułtowy,Gliwice,Pilchowice,Roszków (powiat raciborski),Kielcza,Biestrzynnik,Bogacica. bezrobotny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ubranie robocze, kombinezon roboczy
Wiktionary
(1.1) Justa, podej mi arbajtancug, bo ida na szychta.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk arbaj
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kolej. pociąg pracowniczy
Wiktionary
kusza, która zamiast bełtów wyrzuca kamienne lub ołowiane kule; arbaleta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. łow. broń miotająca kamienie lub kule ołowiane, rodzaj kuszy, zwykle z metalowym łęczyskiem i mechanizmem spustowym, używana w średniowieczu i później w oblężeniach i do polowań
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) war. arbaleta
Wiktionary
kusza, która zamiast bełtów wyrzuca kamienne lub ołowiane kule; arbalet
SJP.pl
przymiotnik od: arbalet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. herbata
Wiktionary
czeczeński żołnierz lub ochotnik walczący w oddziałach partyzanckich przeciwko Rosjanom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. staroż. miasto w Iraku;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Arbela to jedno z najstarszych miast na świecie, zamieszkiwane nieprzerwanie od ponad 8000 lat. Prawdopodobnie jest to najstarsza osada ludzka, gdyż w pobliżu odkryto także ślady neandertalczyków.
Wiktionary
IPA: arˈbɛla, AS: arbela
Wiktionary
(1.1) Arbil, współcz. Irbil
Wiktionary
1. osoba decydująca o czymś, rozstrzygająca coś; znawca, autorytet;
2. książkowo: rozjemca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. rozjemca, sędzia polubowny powołany aby rozstrzygnąć spór
(1.2) sport. sędzia sportowy
(1.3) książk. osoba, którą uznaje się za autorytet w jakiejś dziedzinie
Wiktionary
(1.1) Decyzje tego arbitra są sprawiedliwe.
(1.2) Arbiter dał mu sygnał, że może wykonać rzut karny.
Wiktionary
IPA: arˈbʲitɛr, AS: arbʹiter
Wiktionary
rzecz. arbitraż m., arbitralność ż., arbitrażowanie n.
przym. arbitrażowy, arbitralny
Wiktionary
(1.1) rozjemca, sędzia polubowny
(1.2) sędzia
(1.3) autorytet
Wiktionary
sposób postępowania polegający na nieznoszeniu sprzeciwu i narzucaniu innym swojego zdania; apodyktyzm, apodyktyczność, arbitralność
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) narzucając komuś, w sposób bezwzględny, bez przestrzegania reguł
Wiktionary
rzecz. arbitralność ż.
przym. arbitralny
Wiktionary
narzucanie komuś własnego zdania w sposób nieprzyjmujący sprzeciwu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. cecha tego, co jest arbitralne
(1.2) książk. cecha tych, którzy są arbitralni
Wiktionary
(1.1) Oczywiście nie należy się bać słowa arbitralność z powodu jego odcienia moralnego (woluntaryzm, bezpodstawność); arbitralność konwencji społecznych jest tak silna, jak większości instytucji ukształtowanych w praktyce historycznej.
Wiktionary
przym. arbitralny, arbitrażowy
przysł. arbitralnie
rzecz. arbiter mos.
Wiktionary
(1.1) apodyktyczność, samowolność
(1.2) apodyktyczność, autokratyczność, despotyczność
Wiktionary
1. opierający się na własnym uznaniu, bez ustalonych zasad czy konsultacji;
2. narzucający swoje opinie lub decyzje, nie uznający sprzeciwu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) narzucający swoje zdanie, nielubiący sprzeciwu
(1.2) taki (np. wniosek), którego postulowana słuszność nie opiera się na pozytywnej weryfikacji przez szereg spójnych i/lub sprawdzonych kryteriów, ale na jednym kryterium, jakim jest wygłoszenie go przez konkretną osobę
(1.3) jęz. konwencjonalny, umowny, dowolny;
Wiktionary
(1.1) Mówi arbitralnym tonem.
Wiktionary
IPA: ˌarbʲiˈtralnɨ, AS: arbʹitralny
Wiktionary
rzecz. arbitralność ż., arbiter mos.
przysł. arbitralnie
przym. arbitrażowy
Wiktionary
(1.1) apodyktyczny
Wiktionary
rozstrzyganie sporów przed bezstronnym arbitrem (arbitrami); sąd polubowny, postępowanie rozjemcze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sąd rozjemczy, polubowne rozstrzygnięcie danej kwestii przez arbitrów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. arbiter mos., arbitrażysta mos., arbitrażowanie n.
przym. arbitrażowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) praw. rozstrzyganie sporu w drodze arbitrażu
(1.2) praw. branie udziału w arbitrażu
Wiktionary
rzecz. arbiter m., arbitraż m.
czas. arbitrażować
przym. arbitrażowy
Wiktionary
rozstrzygać konflikt za pomocą arbitrażu
SJP.pl
związany z arbitrażem (np. postępowanie arbitrażowe)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) praw. związany z arbitrażem, dotyczący arbitrażu
Wiktionary
rzecz. arbitraż mrz., arbiter mos., arbitralność ż., arbitrażysta mos., arbitrażowanie n.
przym. arbitralny
Wiktionary
(1.1) rozjemczy
Wiktionary
osoba zajmująca się arbitrażem walutowym lub dewizowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekon. podmiot zajmujący się stosowaniem arbitrażu na rynku
Wiktionary
(1.1) W ostatnim dniu notowania kontraktów serii lipcowej arbitrażysta zamyka swoje pozycje.
Wiktionary
IPA: ˌarbʲitraˈʒɨsta, AS: arbʹitražysta
Wiktionary
rzecz. arbitraż m.
przym. arbitrażowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. arboretum.
Wiktionary
powierzchnia uprawna drzew i krzewów dla celów hodowlanych i badawczych; dendrarium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ekol. wyodrębniony obszar, na którym znajduje się kolekcja drzew i krzewów, utrzymywany w celu naukowo-badawczym (np. prace nad aklimatyzacją obcych gatunków), bądź ochrony rzadkich gatunków i odmian;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Naukowcy przeprowadzają badania w naszym arboretum.
(1.1) Dodatkowe atrakcje to imponująca kolekcja drzew w przyzamkowym arboretum, zbiory Biblioteki Kórnickiej, tereny rekreacyjne, bogactwo lasów.
(1.1) Wierzby, które rodzą gruszki znaleźć można w Szczawnicy nad Dunajcem oraz w arboretum w Kórniku.
Wiktionary
IPA: ˌarbɔˈrɛtũm, AS: arboretũm
Wiktionary
(1.1) dendrarium, park dendrologiczny, ogród dendrologiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. odmiana ryżu o zaokrąglonych ziarnach, używana m.in. do risotto
Wiktionary
Arborio – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Vercelli.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 1033 osoby, 44,9 os./km².
Bezpośrednio od nazwy miejscowości wywodzi się nazwa ryżu Arborio, którego uprawę rozpoczęto tam w XX wieku.
Wikipedia
środek chemiczny do niszczenia krzewów i drzew
SJP.pl
przymiotnik od: arborycyd
SJP.pl
osoba zajmująca się uprawą i pielęgnacją roślin drzewiastych
SJP.pl
Ar
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) dotyczący arborystyki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka zajmująca się pielęgnacją, badaniemi oraz uprawą roślin drzewiastych i drzew
Wiktionary
Arborystyka (z arbor – drzewo) – dyscyplina praktyczna o podstawach naukowych rozwijająca się dynamicznie w Stanach Zjednoczonych oraz Europie Zachodniej i Środkowej, zajmująca się uprawą, pielęgnacją, a także badaniami drzew, krzewów, pnączy i innych wieloletnich roślin drzewiastych. Za ojca współczesnej arborystki uważany jest amerykański biolog i fitopatolog Alex Shigo.
Wikipedia
mikoryza arbuskularna - rodzaj mikoryzy, w którym grzybnia wnika do środka korzenia roślin
SJP.pl
glikozyd występujący głównie w liściach borówki brusznicy, mający właściwości antyseptyczne; stosowany jako lek odkażający drogi moczowe
SJP.pl
Arbutyna (β-glukozyd hydrochinonu) – organiczny związek chemiczny z grupy glikozydów fenolowych.
Występuje w wielu roślinach, np. w majeranku, lebiodce i liściach drzew. Jej utlenianie jest przyczyną czernienia zawierających ją liści.
Ma działanie dezynfekujące drogi moczowe dzięki hydrolizie w środowisku zasadowym do hydrochinonu, będącym właściwym środkiem aktywnym. Reakcja ta nie zachodzi w środowisku obojętnym i kwasowym, jest też hamowana przez pochodne kwasu galusowego.
Wikipedia
1. jednoroczna, afrykańska roślina warzywna z rodziny dyniowatych, uprawiana w ciepłych krajach na całym świecie ze względu na smaczne owoce; kawon;
2. owoc tej rośliny w kształcie dużej kuli (o masie nawet do 16 kg), z grubym, wodnistym i słodkim miąższem barwy czerwonej, różowej lub żółtej; kawon;
3. potocznie, żartobliwie: głowa;
4. dawniej: dynia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) ogrod. bot. nazwa systematyczna|Citrullus|Schrad.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych;
(1.2) spoż. owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku
(1.3) pot. uczn. stud. więz. głowa
(1.4) uczn. ktoś otyły
(1.5) uczn. ktoś nieatrakcyjny
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Arbuz jest uprawiany w wielu krajach.
(1.2) Arbuzy są bardzo soczyste.
Wiktionary
IPA: ˈarbus, AS: arbus
Wiktionary
rzecz. arbuzówka ż., arbuziarz m.
:: zdrobn. arbuzik m.
przym. arbuzowy, arbuzowaty
Wiktionary
(1.1) kawon
(1.4) arbuziarz
Wiktionary
1. w gwarze uczniowskiej: osoba dobrze zbudowana i wysportowana;
2. w gwarze złodziejskiej: bandyta bijący ofiary w głowę
SJP.pl
zdrobnienie od: arbuz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: arbuz
Wiktionary
mający kształt arbuza, przypominający arbuz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o kształcie arbuza, przypominający arbuz
Wiktionary
rzecz. arbuz mrz.
Wiktionary
→ arbuz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący arbuza, związany z arbuzami
(1.2) o jasnoczerwonym kolorze
(1.3) zawierający arbuz, mający smak arbuza
Wiktionary
(1.1) W Stanach Zjednoczonych nazywany jest również śniegiem arbuzowym, ponieważ nie tylko ma barwę miąższu arbuza, ale może również wydzielać delikatną arbuzową woń ujawniającą się podczas jego zgniatania (np. deptania).
Wiktionary
IPA: ˌarbuˈzɔvɨ, AS: arbuzovy
Wiktionary
rzecz. arbuz m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. uczn. duży biust
forma rzeczownika.
(2.1) M. i B. lm. od: arbuz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. terytorium w Azji, na obszarze Kaukazu
Wiktionary
przym. arcaski
Wiktionary
(1.1) Karabach, Górski Karabach
Wiktionary
[czytaj: arkana] polskie wydawnictwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Arcachem, dotyczący Arcachu
Wiktionary
rzecz. Arcach mrz.
Wiktionary
(1.1) karabaski • górnokarabaski • górskokarabaski
Wiktionary
[czytaj: arkato] określenie wykonawcze: smyczkując
SJP.pl
koncern hutniczy
SJP.pl
Arcelor S.A. – były luksemburski koncern hutniczy.
Przedsiębiorstwo obecnie należy do koncernu ArcelorMittal, największego na świecie producenta stali z siedzibą główną w Luksemburgu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. arkusz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od:
1. architekt;
2. architektura;
3. archiwum;
4. archidiecezja;
5. archeologiczny;
6. architektoniczny;
7. archaiczny
SJP.pl
skrót
(1.1) = architekt; rzad. architektka
(1.2) = architektura
(1.3) = archidiecezja
(1.4) = archiwum
(1.5) = archeologiczny
(1.6) = architektoniczny
Wiktionary
(1.1) Budynek wzniesiony w 1875 wg proj. krakowskiego arch. Teofila Żebrowskiego (1800—1887).
(1.1) W bezpośrednim sąsiedztwie placu znajduje się kościół św. Barbary zbudowany w 1927–[19]29 wg proj. arch. Mariana Andrzejewskiego — jeden z pierwszych w Polsce kościołów o konstrukcji żelbetowej.
(1.1) O godz. 12 przewidziano spacer po pałacu w towarzystwie arch. W[aldemara]. Niewalda, który przedstawi wyniki ostatnich badań architektonicznych w Willi Decjusza.
(1.2) Instalacje CO i wentylacji nie wchodzą w zakres projektu budowlanego (arch. i konstrukcja).
(1.2) Piotr Wróbel Dr arch. Piotr Wróbel, współautor, z prof. arch. Tomaszem Mańkowskim, projektu konkursowego nowej siedziby Radia Kraków [Małopolska], adiunkt na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej [im. Tadeusza Kościuszki].
(1.3) Homilię wygłosił bp senior arch. wrocławskiej Józef Pazdur.
(1.4) Jan Knapik z rodziną — żoną Haliną i dwoma synami. Fot. arch[.&rsqb. prywatne[.] Poseł w stroju myśliwskim. Fot. Edward WresiŁo
(1.4) W małżeństwie z Krystyną Lange (od 1943 r.) pozostawił czworo dzieci: Rafał (ur. 1946), Agnieszka (ur. 1948), Krzysztof (ur. 1951, Anna (ur. 1956) — akta osob. w arch. KUL, akta d-ratu w arch. UMCS; informacje od rodziny; wspomnienia osobiste.
(1.5) Również znaleziska arch. „chrześcijańskie” są nieliczne.
(1.6) [...] jego projekty arch. i urb. wywarły duży wpływ na współcz. architekturę, zwłaszcza Bauhausu; [...].
(1.6) Samodzielne dzieła Leonarda da Vinci z pierwszego okresu florenckiego: Pokłon Trzech Króli, Św. Hieronim [na pustyni] [...] oraz model brązowego pomnika konnego F[ranciszka I]. Sforzy i projekty arch. (model kopuły katedry, plany pałacu); [...].
Wiktionary
IPA: arˈxʲitɛkt, AS: arχʹitekt
Wiktionary
(1.1) archit.
(1.5) archeol.
(1.6) archit.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. śrpol. arka
Wiktionary
IPA: ˈarxa, AS: arχa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: archeus] w filozofii przyrody: zasada życia; pojęcie wprowadzone do alchemii przez Paracelsusa
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób typowy dla minionych czasów
(1.2) w sposób niepasujący do nowych czasów
Wiktionary
(1.1) Na archaicznie wystylizowanych szyldach pojawiają się starożytne daty sugerujące długoletnią tradycję firmy.
(1.2) Stosunki społeczne układały się zgoła archaicznie, nie było tu żadnego bardziej prężnego i dynamicznego przemysłu, rolnictwo wegetowało w warunkach niemal feudalnych.
Wiktionary
rzecz. archaizm mrz., archaiczność ż.
przym. archaiczny
Wiktionary
(1.2) anachronicznie, przestarzale, przeżytkowo
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: archaicznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: archaiczny
SJP.pl
przestarzałość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest archaiczne; cecha tych, którzy są archaiczni
Wiktionary
(1.1) Tym, co odróżnia język sakralny od języka świeckiego jest archaiczność tego pierwszego.
Wiktionary
rzecz. archaizm mrz., archaizowanie n.
przym. archaiczny
przysł. archaicznie
Wiktionary
1. dotyczący bardzo odległych czasów, różniący się wyraźnie od tego, co występuje obecnie, np. archaiczny język, archaiczna kultura;
2. przestarzały, np. archaiczne poglądy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący typowym dla dawnych czasów
(1.2) pejor. niezgodny z nowoczesnością lub postępem
(1.3) geol. związany z archaikiem, dotyczący archaiku
(1.4) dotyczący najwcześniejszych okresów powstawania albo kształtowania się czegoś
Wiktionary
(1.1) Przeczytać taką dyskietkę może tylko bardzo archaiczny komputer.
(1.1) Przykładane na prasie obciążenie odczytywaliśmy na archaicznym wskaźniku wyskalowanym w kilogramach.
(1.2) Szef partii politycznej przedstawił archaiczne poglądy.
Wiktionary
IPA: ˌarxaˈjit͡ʃnɨ, AS: arχai ̯ičny
Wiktionary
rzecz. archaik m., archeozoik m., archaiczność ż., archaika m., archaizm m., archaizowanie n.
przysł. archaicznie
czas. archaizować
Wiktionary
(1.1) przestarzały, staromodny, staroświecki
(1.2) przestarzały
Wiktionary
w geologii: najstarsza era w dziejach Ziemi, która trwała od początków geologicznych dziejów Ziemi do około 2,5 miliarda lat temu; archeozoik, azoik, era archaiczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. najstarszy eon w dziejach Ziemi;
Wiktionary
Archaik ( Archean, od "arche" ‛na przedzie’), "archeozoik" (z "dzoe" ‛życie’), "azoik" (z gr. ‛bez życia’)
Wikipedia
(1.1) Archaik stanowi najstarszy etap dziejów litosfery.
Wiktionary
IPA: arˈxajik, AS: arχai ̯ik
Wiktionary
przym. archaiczny
rzecz. archaizm mrz., archaizowanie n.
Wiktionary
rzadko: to, co jest właściwe odległym czasom; archaiczność, pradawność, prastarość, starodawność
SJP.pl
przestarzale: zwolennik archaizacji - nadawania czemuś (np. dziełu sztuki, językowi) form właściwych epoce minionej
SJP.pl
mający cechy minionej epoki; archaizujący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cechy epok minionych
Wiktionary
rzecz. archaizowanie n.
czas. archaizować
Wiktionary
odmiana stylizacji, polegająca na użyciu w wypowiedzi wyrazów, zwrotów lub szyku zdania, charakterystycznych dla dawnych epok
SJP.pl
Archaizacja (stylizacja archaiczna) – rodzaj stylizacji językowej polegającej na wprowadzeniu do utworu literackiego archaicznych elementów słownictwa, rzadziej form gramatycznych lub konstrukcji składniowych. W wypadku braku zabytków dokumentujących dawne formy (np. dla polszczyzny sprzed XII wieku) celom stylizacji archaicznej mogą służyć elementy gwarowe lub pochodzące z języka dawnych epok.
Wikipedia
osoba propagująca stary ład jak również osoba przeciwna postępowi technicznemu
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z archaizatorem, archaizatorami, dotyczący archaizatorów; charakterystyczny dla archaizatora
Wiktionary
rzecz. archaizator mos.
Wiktionary
wyraz, zwrot bądź konstrukcja składniowa, które już wyszły z użycia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. forma językowa, która wyszła z użycia
(1.2) rzecz przestarzała
Wiktionary
Archaizm (gr. "archaíos" „dawny” od "archē" „początek”) – wyraz, konstrukcja składniowa lub związek frazeologiczny, który wyszedł z użycia w danej formie języka. Archaizmy to także wyrazy w formie przestarzałej, które są jeszcze w pewnym stopniu używane, lecz postrzegane jako dawne. Te z kolei nazywa się anachronicznymi. Termin używany jest również w znaczeniu ogólniejszym na nazwanie rzeczy przestarzałych.
Wikipedia
rzecz. archaiczność ż., archaik mrz., archaika ż., archaizacja ż., archaizowanie n.
czas. archaizować ndk.
przym. archaiczny
przysł. archaicznie
Wiktionary
(1.2) archaika, archaiczność, przeżytek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. szt. naśladowanie stylu lub języka epok minionych, nadawanie czemuś cech archaicznych
Wiktionary
rzecz. archaik m., archaizm m., archaiczność ż., archaizacja ż.
czas. archaizować ndk.
przym. archaiczny, archaistyczny
Wiktionary
(1.1) archaizacja
Wiktionary
dokonywać archaizacji, wprowadzać do dzieła elementy (wyrazy, zwroty, szyk zdania) charakterystyczne dla dawnych epok
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zarchaizować)
(1.1) nadawać utworowi cechy charakterystyczne dla dzieł dawnych epok
Wiktionary
(1.1) W oryginale książka była tak pisana, jakby pisarz delikatnie archaizował tekst, lekko szkicował odniesienia do hiszpańszczyzny XVIII wieku [...]
Wiktionary
rzecz. archaizowanie n., archaizacja ż., archaizm m., archaista m.
czas. zarchaizować dk.
przym. archaiczny, archaistyczny
Wiktionary
odznaczający się archaizacją
SJP.pl
zmiana w początkowym etapie embriogenezy
SJP.pl
dawniej: tłum, gawiedź, orszak; archandria
SJP.pl
dawniej: tłum, gawiedź, orszak; archandia
SJP.pl
mieszkaniec Archangielska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Archangielska
Wiktionary
rzecz. Archangielsk mrz.
:: fż. archangielka ż.
przym. archangielski
Wiktionary
mieszkanka Archangielska (miasta w Rosji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Archangielska
Wiktionary
rzecz. Archangielsk mrz.
:: fm. archangielczyk mos.
przym. archangielski
Wiktionary
rosyjskie miasto portowe położone nad Morzem Białym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północnej części europejskiej Rosji;
Wiktionary
Archangielsk (ros. Арха́нгельск; do 1613 Nowochołmogory, ros. Новохолмого́ры) – miasto w północnej części europejskiej Rosji, stolica obwodu archangielskiego i rejonu primorskiego. Miasto leży na dwóch brzegach rzeki Dwiny, 40–45 km od miejsca, gdzie wpada do Morza Białego. Terytorium okręgu miejskiego (rejonu) miasto Archangielsk obejmuje 29 442 ha. Miejskie nabrzeża przeciągnięte są wzdłuż rzeki na 35 km. Archangielsk był głównym portem Rosji do roku 1703.
Wikipedia
IPA: arˈxãŋʲɟɛlsk, AS: arχãŋʹǵelsk
Wiktionary
rzecz. archangielczyk mos., archangielka ż.
przym. archangielski
Wiktionary
(1.1) Nowochołmogory (do 1613)
Wiktionary
→ Archangielsk (miasto w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Archangielska, związany z Archangielskiem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Archangielsk mrz., archangielczyk mos., archangielka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. bot. lud. dzięgiel litwor, arcydzięgiel litwor (nazwa systematyczna|Angelica archangelica|L.|ref=tak., nazwa systematyczna|Archangelica officinalis|Hoffm.|ref=tak.)
Wiktionary
dotyczący archanioła
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z archaniołem, dotyczący archanioła
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do archanioła
Wiktionary
rzecz. archanioł m., archanielskość ż.
Wiktionary
(1.1) archaniołowy
(2.1) archaniołowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha czegoś, co jest związane z archaniołem, dotyczy archanioła
Wiktionary
IPA: ˌarxãˈɲɛlskɔɕt͡ɕ, AS: arχãńelskość
Wiktionary
rzecz. archanioł m.
przym. archanielski
Wiktionary
w religii chrześcijańskiej i żydowskiej, anioł najwyższy "rangą"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) rel. każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Ty czasem dzierżysz i miecz archanioła.
(1.1) Święty Michale Archaniele, wspomagaj nas w walce, a przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha bądź naszą obroną.
Wiktionary
IPA: arˈxãɲɔw, AS: arχãńou̯
Wiktionary
rzecz. archanielstwo n., archanielskość ż.
:: zdrobn. archaniołek mos./mzw.
:: fż. archanielica ż.
przym. archanielski, archaniołowy
przysł. archanielsko
Wiktionary
(1.1) zdrobn. archaniołek
Wiktionary
podgatunek dzikiej owcy (argali); owca kaszgarska, owca pamirska, owca Marco Polo
SJP.pl
według starożytnych filozofów greckich: praelement materialny, z którego rozwinęła się przyroda
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
drobny jednokomórkowiec, zaliczany z eubakteriami do prokariontów; archebakteria, archeobakteria, archeowiec, archeon, prabakteria
SJP.pl
drobny jednokomórkowiec, zaliczany z eubakteriami do prokariontów; archebakteria, archeobakteria, archeowiec, archeon, prabakteria
SJP.pl
drobny jednokomórkowiec, zaliczany z eubakteriami do prokariontów; archeobakteria, archeowiec, archean, archeon, prabakteria
SJP.pl
żeński organ rozmnażania u paprotników, mszaków i roślin nagozalążkowych; rodnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) staroż. imię|polski|m.;
Wiktionary
Archelaus – zlatynizowana forma greckiego imienia męskiego "Αρχελαος (Archelaos)", które oznacza „przywódca ludu”, od "αρχος (archos)" – "mistrz, władca, przywódca" i "λαος (laos)" – „lud, ludzie”. Patronem tego imienia jest św. Archelaus, wspominany razem ze św. Cyriakiem (III wiek).
Wikipedia
kopalny żółw żyjący w późnej kredzie; największy znany gatunek żółwia
SJP.pl
Ar
Wikipedia
wewnętrzna jama gastruli mająca postać worka, którego ściany tworzy endoderma; gastrocel, prajelito, jelito pierwotne
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze starożytnością, prehistorią
Wiktionary
IPA: arˈxɛɔ, AS: arχeo
Wiktionary
drobny jednokomórkowiec, zaliczany z eubakteriami do prokariontów; archebakteria, archeowiec, archean, archeon, prabakteria
SJP.pl
przedstawiciel wymarłej gromady gąbek żyjących w kambrze
SJP.pl
przedstawiciel wymarłej gromady gąbek żyjących w kambrze
SJP.pl
Archeocjaty (Archaeocyatha) - wymarła gromada gąbek, żyjąca w kambrze, ważne skamieniałości przewodnie w kambrze dolnym. Były to organizmy osobnicze lub kolonijne, kolonie tworzyły rafy wymagające wód morskich, płytkich i ciepłych.
Wikipedia
dyscyplina naukowa wykorzystująca studia nad żyjącymi społecznościami do rekonstrukcji starożytnych kultur; etnoarcheologia, etnografia archeologiczna
SJP.pl
roślina obcego pochodzenia, która znalazła się i trwale zadomowiła na nowym obszarze przed końcem XV wieku
SJP.pl
Archeofit (z gr. ἀρχή "początek", φυτόν "roślina") – gatunek rośliny obcego pochodzenia (antropofit), który przybył na dany obszar z innych rejonów geograficznych w czasach wczesnohistorycznych lub przedhistorycznych i występuje najczęściej w siedliskach synantropijnych.
Wikipedia
roślina obcego pochodzenia, która znalazła się i trwale zadomowiła na nowym obszarze przed końcem XV wieku
SJP.pl
osoba wyspecjalizowana w archeografii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z archeografią, dotyczący archeografii
Wiktionary
rzecz. archeografia ż., archeograf mos.
Wiktionary
skrót od: archeologia, archeologiczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
specjalista, naukowiec zajmujący się badaniem, rekonstruowaniem dziejów prahistorycznych na podstawie niebezpośrednich dowodów rzeczowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) naukowiec badający materialne pozostałości dawnych społeczeństw
(1.2) daw. pot. zbieracz starożytności (przedmiotów dawnych) zajmujący się ich studiowaniem, kolekcjoner i badacz antyków, obiektów zabytkowych
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) uczona badająca materialne pozostałości dawnych społeczeństw
Wiktionary
Archeolog − osoba posiadająca właściwe kwalifikacje, potwierdzone wymaganymi dokumentami, która wyspecjalizowana jest w dziedzinie archeologii, zajmuje się badaniem minionych kultur i cywilizacji oraz ich relacjami z otaczającym środowiskiem.
Archeolodzy gromadzą, dokumentują i analizują materiał pochodzący z wykopalisk lub odnaleziony w inny sposób (elementy architektoniczne, rękodzieło, pozostałości biologiczne oraz szczątki ludzkie).
Wikipedia
(1.2) Znano go jako pełnego nadziei poczynającego archeologa, zaprzątnionego historią guzików herbowych.
(2.1) Moja córka marzy, aby zostać archeologiem śródziemnomorskim.
Wiktionary
IPA: ˌarxɛˈɔlɔk, AS: arχeolok
Wiktionary
rzecz. archeologia ż.
:: fż. archeolożka ż.
przym. archeologiczny
przysł. archeologicznie
Wiktionary
(2.1) pot. lub środ. archeolożka
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem, rekonstruowaniem dziejów prahistorycznych na podstawie niebezpośrednich dowodów rzeczowych; paleologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich;
Wiktionary
Zobacz też: czasopismo „Archeologia”.
Archeologia (z gr. ἀρχαῖος "archaīos" – dawny, stary i -λογία "-logiā" – mowa, nauka) – nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie źródeł archeologicznych, czyli materialnych pozostałości działań ludzkich.
Wikipedia
(1.1) Archeologia jest fascynującą nauką.
Wiktionary
IPA: ˌarxɛɔˈlɔɟja, AS: arχeoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. archeolog m., archeolożka ż.
przym. archeologiczny
przysł. archeologicznie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) według kryteriów lub wyników archeologicznych
Wiktionary
(1.1) Obiekt archeologicznie był datowany na okres neolitu.
Wiktionary
rzecz. archeolog mos./ż.
Wiktionary
związany z archeologią i architekturą (np. badania archeologiczno-architektoniczne)
SJP.pl
związany z archeologią i historią (np. muzeum archeologiczno-historyczne)
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z archeologią, dotyczący archeologii
Wiktionary
(1.1) W lipcu pojadę na wykopaliska archeologiczne do Izraela.
Wiktionary
IPA: ˌarxɛɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: arχeoloǵičny
Wiktionary
rzecz. archeologia ż., archeolog m., archeolożka ż.
przysł. archeologicznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. specjalistka w zakresie archeologii
Wiktionary
rzecz. archeologia ż., archeologiczność ż.
:: fm. archeolog mos.
przym. archeologiczny
przysł. archeologicznie
Wiktionary
(1.1) archeolog
Wiktionary
Archeometria (gr. "archaíos" – dawny, "archē" – początek, przyczyna, zasada, pierwiastek, "metria" – miara) – dziedzina badań archeologicznych mająca na celu potwierdzenie autentyczności, wieku, pochodzenia wykopalisk i obiektów archeologicznych oraz określenie technologii ich uzyskania na podstawie składu chemicznego.
Wikipedia
drobny jednokomórkowiec, zaliczany z eubakteriami do prokariontów; archebakteria, archeobakteria, archeowiec, archean, prabakteria
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kopalne zwierzę z okresu jury, posiadające cechy gadzie i ptasie; praptak, gadoptak
SJP.pl
przymiotnik od: archeoteka
SJP.pl
dawniej: muzeum, galeria starożytności
SJP.pl
przymiotnik od: archeozoik
SJP.pl
w geologii: najstarsza era w dziejach Ziemi, która trwała od początków geologicznych dziejów Ziemi do około 2,5 miliarda lat temu; archaik, azoik, era archaiczna
SJP.pl
zoolog zajmujący się wymarłymi gatunkami zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. nauka pomocnicza archeologii, zajmująca się badaniem szczątków zwierząt odkrytych w czasie wykopalisk;
Wiktionary
Archeozoologia – dziedzina nauki z pogranicza humanistyki i zoologii. Jest pomocniczą dziedziną archeologii zajmującą się badaniem szczątków zwierzęcych odkrytych w czasie wykopalisk. Dostarcza wiedzy m.in. na temat pochodzenia zwierząt domowych oraz procesu domestykacji, czyli początków procesu oswajania dzikich zwierząt, ich udomowienia i hodowli. Jest też źródłem wiedzy o eksploatacji środowiska naturalnego przez człowieka.
Wikipedia
IPA: ˌarxɛɔzɔːˈlɔɟja, AS: arχeoz•oloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. archeozoolog m., archeozoolożka ż.
przym. archeozoologiczny
Wiktionary
przymiotnik od: archeozoologia
SJP.pl
Merystem archesporialny, archespor – roślinna tkanka zarodnikotwórcza.
Wikipedia
1. pierwotny wzór postaci, obiektu lub zjawiska;
2. postać, obiekt lub zjawisko odzwierciedlające taki wzór;
3. schemat zachowania i postrzegania świata nieświadomie powielany przez ludność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. pierwowzór postaci
(1.2) psych. pierwotne wyobrażenie i wzorzec zachowania;
(1.3) hist. jęz. najmłodszy kodeks będący wspólnym źródłem zbioru kodeksów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Jung dowodził istnienia archetypów w oparciu o fakt występowania u ludzi i w dziełach, typowych i powtarzających się motywów (tzw. obrazów archetypowych).
Wiktionary
IPA: arˈxɛtɨp, AS: arχetyp
Wiktionary
przym. archetypowy, archetypiczny
Wiktionary
(1.1-2) daw. arcytyp
Wiktionary
→ archetyp; archetypowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze archetypem, odnoszący się do archetypu
Wiktionary
(1.1) Artystyczne apogeum muzułmańska ceramika prawdopodobnie osiągnęła w osmańskim İzniku, gdzie w XVI wieku stworzono ornamentalny język, który stał się archetypiczny.
Wiktionary
rzecz. archetyp mrz.
przym. archetypowy
Wiktionary
(1.1) archetypowy
Wiktionary
→ archetyp archetypiczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze archetypem, odnoszący się do archetypu
Wiktionary
(1.1) Jung dowodził istnienia archetypów w oparciu o fakt występowania u ludzi i w dziełach, typowych i powtarzających się motywów (tzw. obrazów archetypowych).
Wiktionary
rzecz. archetyp mrz.
przym. archetypiczny
Wiktionary
(1.1) archetypiczny
Wiktionary
[czytaj: arki] grupa instrumentów smyczkowych w orkiestrze symfonicznej
SJP.pl
Archi – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Abruzja, w prowincji Chieti.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 2336 osób, 83,4 os./km².
Wikipedia
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: główny, naczelny
Wiktionary
IPA: ˈarxʲi, AS: arχʹi
Wiktionary
nazwisko lub imię męskie
SJP.pl
Archibald – forma oboczna imienia Erchembod – imię męskie pochodzenia germańskiego, złożone z członów "ercan" („prawdziwy, autentyczny”) i "bald" („śmiały, odważny”). Inną formą oboczną jest imię "Erchembald", a w Polsce występowało w formie "Archibald", "Archambałt", "Archambuł", "Erkinbold" i "Erkambaldus". Według stanu na 17 stycznia 2015 r. imię to miało w Polsce 5 nadań.
Wikipedia
arcydiakon;
1. w Kościele katolickim: duchowny będący członkiem kapituły katedralnej lub kolegiackiej;
2. w niektórych kościołach prawosławnych: najważniejszy diakon służący przy biskupie prawosławnym;
3. w dawnej Polsce: zwierzchnik części diecezji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kośc. duchowny katolicki lub prawosławny, pełniący funkcję przełożonego diakonów, a niekiedy także pomocnika biskupa w zarządzaniu częścią diecezji
Wiktionary
Archidiakon (gr. "archi" „naczelny” + "diákonos" „diakon”) – delegat biskupa do spraw administracji i dyscypliny na terenie diecezji lub na terenie okręgu kościelnego zwanego archidiakonatem.
Wikipedia
(1.1) W średniowieczu archidiakoni byli bardzo wpływowi, zarządzali de facto częścią diecezji.
Wiktionary
przym. archidiakoński
Wiktionary
1. godność archidiakona;
2. w historii: część diecezji podległa archidiakonowi
SJP.pl
Archidiakonat ( archidiaconatus) – dawna jednostka administracyjna w Kościele katolickim, część diecezji zarządzana przez archidiakona.
Wikipedia
SJP.pl
Archidiakonka – jezioro w Polsce położone w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie miejskiej Chełmża.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) kośc. związany z archidiakonem, dotyczący archidiakona
Wiktionary
rzecz. archidiakon mos.
Wiktionary
skrót
(1.1) = kośc. archidiecezja
Wiktionary
(1.1) W archidiec. gdańskiej w 2019 r. odbyło się 11 236 sakramentów chrztu, a w 2020 – 8 762.
Wiktionary
(1.1) abpstwo
Wiktionary
kościelna jednostka administracyjna obejmująca zwykle kilka diecezji i zarządzana przez arcybiskupa (metropolitę)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kośc. jednostka administracyjna zarządzana przez arcybiskupa;
Wiktionary
Archidiecezja (z gr. "arche" – pierwszeństwo), arcybiskupstwo – jednostka terytorialna wyższej administracji kościelnej. Istnieją ich cztery rodzaje:
Archidiecezje są tworzone zazwyczaj jako planowane (aczkolwiek nie zawsze zrealizowane) metropolie. Czasami są to również byłe metropolie, które zachowały tytuł, choć utraciły sufraganie lub też otrzymują go honorowo w nawiązaniu do byłego statusu metropolii.
Wikipedia
(1.1) Jan Paweł II podniósł diecezję katowicką do rangi archidiecezji.
(1.1) Główną świątynią archidiecezji jest archikatedra.
Wiktionary
IPA: ˌarxʲidʲjɛˈt͡sɛzʲja, AS: arχʹidʹi ̯ecezʹi ̯a
Wiktionary
przym. archidiecezjalny
rzecz. diecezja ż.
Wiktionary
(1.1) arcybiskupstwo, metropolia, prowincja
Wiktionary
dotyczący archidiecezji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z archidiecezją, odnoszący się do archidiecezji
Wiktionary
(1.1) Radio archidiecezjalne ma swoją siedzibę w budynku kurialnym.
Wiktionary
rzecz. diecezja ż., archidiecezja ż.
Wiktionary
(1.1) arcybiskupi
Wiktionary
we wschodnim chrześcijaństwie: jednostka terytorialna Kościoła wyższa rangą od eparchii, podległa metropolicie
SJP.pl
Archieparchia (z gr. "arche" - pierwszeństwo) – jednostka terytorialna administracji kościelnej we wschodnim chrześcijaństwie, wyższej rangi niż eparchia, podległa metropolicie (odpowiednik zachodniej archidiecezji).
Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny.
Wikipedia
niezależna jednostka fonologiczna pojawiająca się w miejscu neutralizacji opozycji fonologicznych
SJP.pl
Archifonem – głoska występująca w miejscu, w którym doszło do neutralizacji (zaniku) jakiejś opozycji fonologicznej. Jest to zatem element, który obejmuje cechy dystynktywne wspólne dla dwu członów opozycji fonologicznej, nie obejmuje zaś cechy zneutralizowanej, różniącej te fonemy. Innymi słowy archifonem nie jest w pełni scharakteryzowany pod względem cech dystynktywnych danego języka.
Wikipedia
wyższy duchowny w kościołach Wschodu; archirej
SJP.pl
przymiotnik od: archijerej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) kośc. związany z osobą lub funkcją archijereja
Wiktionary
rzecz. archijerej mos., archirej mos.
Wiktionary
najważniejszy kościół archidiecezji, katedra arcybiskupa; arcykatedra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kośc. główny kościół archidiecezji
Wiktionary
Archikatedra, kościół archikatedralny – główny kościół archidiecezji i metropolii, zazwyczaj siedziba arcybiskupa metropolity.
Wikipedia
(1.1) Robotnicy czyszczą właśnie fasadę największej archikatedry w Polsce.
Wiktionary
przym. archikatedralny
rzecz. katedra ż.
Wiktionary
dotyczący archikatedry, będący archikatedrą (np. mury archikatedralne, kościół archikatedralny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do archikatedry, związany z archikatedrą
Wiktionary
przym. archikatedra ż.
rzecz. archikatedra ż.
Wiktionary
archikolegiata łęczycka (archikolegiata NMP i Świętego Aleksego) - kościół będący jednym z najstarszych zabytków w województwie łódzkim
SJP.pl
stowarzyszenie religijne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzymskokatolickie stowarzyszenie religijne
Wiktionary
(1.1) arcybractwo religijne
Wiktionary
Archiloch ( Ἀρχίλοχος "Archilochos") – poeta grecki z Paros, żyjący w I połowie VII wieku p.n.e., jeden z najwybitniejszych (obok Safony i Alkajosa) przedstawicieli greckiej poezji lirycznej.
Wikipedia
klasztor (lub zespół klasztorów) podległy archimandrycie
SJP.pl
Archimandria – określenie zespołu monasterów, nad którymi władzę sprawuje archimandryta. Pojęcie to jest też używane jako synonim siedziby archimandryty.
Wikipedia
przymiotnik od: archimandria
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) kośc. związany z osobą lub funkcją archimandryty
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do archimandryty
Wiktionary
rzecz. archimandryta mos.
Wiktionary
1. przełożony klasztoru w Kościele obrządku wschodniego;
2. tytuł honorowy bardzo zasłużonych i poważanych duchownych w Kościele obrządku wschodniego; także: osoba nosząca ten tytuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) w okresie wczesnego chrześcijaństwa: opiekun klasztorów na terenie danej diecezji
(1.2) kośc. przełożony klasztoru w katolickich Kościołach wschodnich
Wiktionary
Archimandryta ( ἀρχιμανδρίτης, "archimandrites" – „przełożony owczarni” od ἀρχι- "archi-" – „pierwszy"”" oraz μάνδρα "mándra" – „zagroda, owczarnia”) – w okresie wczesnego chrześcijaństwa opiekun klasztorów na terenie danej diecezji. Obecnie tytułu tego używa się w Cerkwi prawosławnej i w niektórych wschodnich Kościołach katolickich.
Wikipedia
(1.1) W liście do mnichów i archimandrytów Jerozolimy cesarz Marcjan obiecał śledztwo w sprawie czynów, których mieli się dopuścić Samarytanie przeciwko chrześcijanom, w tym plądrowanieądrowania kościołów i majątków chrześcijan, a także zabójstw.
Wiktionary
przym. archimandrycki
Wiktionary
Archimedes (ok. 287-212 p.n.e.), grecki uczony: matematyk, fizyk, wynalazca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. grecki matematyk;
(1.2) staroż. imię|polski|m.
Wiktionary
Archimedes z Syrakuz (gr. Ἀρχιμήδης ὁ Συρακόσιος "Archimedes ho Syrakosios"; ok. 287–212 p.n.e.) – grecki matematyk, fizyk i inżynier. Uznawany za jednego z najwybitniejszych matematyków starożytności.
Wikipedia
(1.1) Archimedes studiował w ówczesnym centrum nauki, Aleksandrii, a po powrocie do rodzinnych Syrakuz utrzymywał bliskie kontakty z uczonymi aleksandryjskimi.
Wiktionary
IPA: ˌarxʲĩˈmɛdɛs, AS: arχʹĩmedes
Wiktionary
przym. Archimedesowy, archimedesowy
Wiktionary
taki jak u Archimedesa, charakterystyczny dla Archimedesa; archimedesowy
SJP.pl
taki jak u Archimedesa, charakterystyczny dla Archimedesa; archimedesowski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. najstarsze opactwo na danym terytorium
Wiktionary
(1.1) Historia archiopactwa cystersów w Jędrzejowie sięga XII wieku.
Wiktionary
rzecz. opactwo m.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Archip – imię męskie pochodzenia greckiego, złożone z członów: "αρχος (archos)", oznaczającego "mistrz" oraz "‘ιππος (híppos)" – „koń”.
Archip imieniny obchodzi 20 marca, w dzień wspomnienia św. Archipa, ucznia św. Pawła, wymienianego w liście do Kolosan i do Filemona.
Wikipedia
skrót od: archipelag
SJP.pl
grupa wysp leżących blisko siebie, jednorodnych pod względem pochodzenia i struktury geologicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. grupa wysp położonych blisko siebie;
Wiktionary
Archipelag – grupa wysp położonych blisko siebie, najczęściej o wspólnej genezie i podobnej budowie geologicznej. Ze względu na ułożenie wysp można wyróżnić "roje wysp" – archipelagi składające się z bezładnie rozmieszczonych niedużych wysp oraz "łańcuchy wysp", w których wyspy rozmieszczone są rzędem jedna obok drugiej.
Wikipedia
(1.1) Żeglarz odkrył nieznany do tej pory archipelag.
(1.1) Timor Wschodni zajmuje połowę wyspy Timor, na wschodnim krańcu Archipelagu Malajskiego.
(1.1) Największymi wyspami w archipelagu Wysp Kanaryjskich są Teneryfa i Gran Canaria.
Wiktionary
IPA: ˌarxʲiˈpɛlak, AS: arχʹipelak
Wiktionary
przym. archipelagowy
Wiktionary
(1.1) skr. archip.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z archipelagiem; taki jak archipelag
Wiktionary
rzecz. archipelag mrz.
Wiktionary
duchowny posiadający tytuł starszego kanonika katedralnego
SJP.pl
Archiprezbiter – urząd lub tytuł honorowy w Kościele katolickim.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) kośc. związany z archiprezbiterem, dotyczący archiprezbitera
Wiktionary
rzecz. archiprezbiter mos.
Wiktionary
przymiotnik od: archiprezbiter
SJP.pl
wyższy duchowny w kościołach Wschodu; archijerej
SJP.pl
Ar
Wikipedia
przymiotnik od: archirej
SJP.pl
skrót od: architektura (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
1. specjalista w zakresie architektury (dziedzina wiedzy i umiejętności obejmująca projektowanie i wznoszenie budowli);
2. osoba będąca inicjatorem i organizatorem czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) bud. archit. osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury
(1.2) przen. inicjator i organizator jakiegoś przedsięwzięcia, wydarzenia, procesu
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) bud. archit. specjalistka w dziedzinie architektury (żeński odpowiednik znaczenia 1.1)
(2.2) przen. inicjatorka i organizatorka jakiegoś przedsięwzięcia, wydarzenia, procesu
Wiktionary
Architekt ( architectus, "arkhitekton") – zawód zaufania publicznego w dziedzinie projektowania i wznoszenia budowli, także inicjator i organizator czegoś.
Architektami określa się także osoby biegłe lub uczone w dziedzinie architektury, architektury krajobrazu, architektury wnętrz.
Wikipedia
(1.1) W przyszłości chciałabym zostać architektem.
(1.1) W zeszłą niedzielę odbył się w Poznaniu coroczny zjazd architektów.
(1.1) W procesie projektowania architekt musi współpracować z konstruktorami i instalatorami.
(1.2) Uważam, że Bóg jest architektem wszechświata.
(2.1) Córka chce zostać architektem.
(2.1) Mój dom zaprojektowała pani architekt z Łodzi.
Wiktionary
IPA: arˈxʲitɛkt, AS: arχʹitekt
Wiktionary
rzecz. architektura ż., architektonika ż.
:: fż. architektka
przym. architektoniczny, architektoński, architekturalny
przysł. architektonicznie
Wiktionary
(2.1-2) architektka
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta projektująca budynki oraz obiekty infrastruktury w zakresie architektury
(1.2) przen. pot. kobieta będąca twórczynią, kreatorką czegoś
Wiktionary
(1.1) Za pierwszą amerykańską architektkę należy uznać Louise Blanchard Bethune.
Wiktionary
IPA: ˌarxʲiˈtɛktka, AS: arχʹitektka
Wiktionary
rzecz. architektura ż., architektonika ż.
:: fm. architekt m.
przym. architektoniczny
przysł. architektonicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) zgodnie z zasadami architektury
Wiktionary
rzecz. architekt mos./ż.
Wiktionary
związany z architekturą, odnoszący się do wyglądu, formy jakiejś budowli (np. koncepcje architektoniczne, wystrój architektoniczny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) archit. związany z architekturą, tworzony dla / za pomocą architektury
Wiktionary
(1.1) Dzisiejsze Zakopane przedstawia sobą konglomerat najrozmaitszych stylów architektonicznych – tradycyjnych i nowoczesnych, ludowych i przemysłowych.
Wiktionary
IPA: ˌarxʲitɛktɔ̃ˈɲit͡ʃnɨ, AS: arχʹitektõńičny
Wiktionary
rzecz. architektonika ż., architektura ż., architekt m., architektka ż.
przym. architektoński
przysł. architektonicznie
Wiktionary
forma budowli: jej kompozycja, konstrukcja i układ części; architektura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. architektura
(1.2) ład, układ wedle określonych zasad
Wiktionary
(1.1) Grupa zrzeszała członków zainteresowanych zagadnieniami formy i jej architektoniki, rozumianej przez każdego z artystów na swój sposób.
Wiktionary
IPA: ˌarxʲitɛkˈtɔ̃ɲika, AS: arχʹitektõńika
Wiktionary
rzecz. architektka ż., architekt, architektura
przym. architektoniczny, architektoński
Wiktionary
dawniej: architektoniczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. architektoniczny
Wiktionary
IPA: ˌarxʲitɛkˈtɔ̃j̃sʲci, AS: arχʹitektõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. architekt, architektonika, architektura
przym. architektoniczny
Wiktionary
1. dziedzina wiedzy i umiejętności obejmująca projektowanie i wznoszenie budowli;
2. wydział szkoły wyższej kształcący w tej dziedzinie wiedzy;
3. forma budowli: jej kompozycja, konstrukcja i układ części; architektonika;
4. budowa komputera: wewnętrzna organizacja jego części i powiązań logicznych między nimi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli;
(1.2) archit. ogół dzieł architektury (1.1) posiadających pewną wspólną cechę, będących dorobkiem określonej grupy lub spuścizną jakiejś epoki
(1.3) budowa, sposób skonstruowania czegoś, np. komputera, oprogramowania itp.
Wiktionary
Architektura ( architectura, od architector „buduję” z gr. "archi" „naczelny” i "tekton" „budowniczy”) – ogół obiektów materialnych, tworzonych przez człowieka, trwale związanych z określonym punktem powierzchni Ziemi służących zaspokojeniu jego potrzeb osobistych, jak i społecznych.
Wikipedia
(1.1) Postmodernizm to taki kierunek w literaturze, architekturze, muzyce i kulturze, który wywodzi się z modernizmu.
(1.2) Ta katedra jest przykładem architektury barokowej.
(1.3) Klient/serwer to architektura oprogramowania umożliwiająca rozdzielenie pewnych funkcjonalności w celu zwiększenia jego elastyczności i ułatwienia wprowadzania zmian w każdej z części.
Wiktionary
IPA: ˌarxʲitɛkˈtura, AS: arχʹitektura
Wiktionary
rzecz. architekt m., architektonika ż., architektka ż.
przym. architektoniczny, architektoński
Wiktionary
(1.1) skr. archit.
Wiktionary
w architekturze antycznej: dolna część belkowania wsparta bezpośrednio na kolumnach; epistyl; nadsłupie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. główny (najniższy) poziomy człon belkowania antycznego podtrzymujący belki stropu;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) W skład klasycznego belkowania wchodzi architraw, fryz i gzyms.
(1.1) Na architrawie świątyni delfickiej starożytni napisali: "Poznaj samego siebie", i za Platonem sądzili, że prawda jest przypomnieniem, anamnezą.
Wiktionary
IPA: arˈxʲitraf, AS: arχʹitraf
Wiktionary
przym. architrawowy
Wiktionary
(1.1) epistyl, nadsłupie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) dokumenty o wartości historycznej
Wiktionary
(1.1) (…) będą dążyć w takim samym duchu do rozwiązywania problemów związanych z dobrami kultury i archiwaliami (…)
Wiktionary
IPA: ˌarxʲiˈvalʲja, AS: arχʹivalʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. archiwum n., archiwista m., archiwistka ż., archiwistyka ż.
czas. archiwizować ndk.
przym. archiwalny, archiwistyczny, archiwizacyjny
Wiktionary
(1.1) źródła
Wiktionary
rzadko: dokument przechowywany w archiwum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dokument o wartości historycznej, kwalifikujący się do przechowywania w archiwum
Wiktionary
(1.1) Państwo Marzenna i Zbigniew Burczakowie, dzieci śp. pułkownika Kazimierza Burczaka, przekazali do zbiorów Muzeum Katyńskiego kolekcję fotografii i archiwaliów dotyczących ich Ojca. [...] Innym cennym archiwalium jest Karta Legitymacyjna Oficerska 5. Pułku Piechoty Legionów, należąca do płk Burczaka.
(1.1) Książka Rozkazów oddziału partyzanckiego "Bug" [...], obejmująca okres od 04.10.1943 do 08.07.1944 roku. [...] Archiwalium to pochodzi ze zbiorów prywatnych pana Władysława Tołysza.
Wiktionary
IPA: ˌarxʲiˈvalʲjũm, AS: arχʹivalʹi ̯ũm
Wiktionary
dotyczący archiwum, pochodzący z archiwum, informujący o przeszłości (np. poszukiwania archiwalne, dokumenty archiwalne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący archiwaliów, stanowiący archiwum
Wiktionary
rzecz. archiwum n., archiwalistyka ż., archiwista m., archiwistka ż., archiwalia nmos., archiwizacja ż., archiwizowanie n.
Wiktionary
kustosz archiwum; osoba zarządzająca materiałami archiwalnymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. archiwista
Wiktionary
rzecz. archiwizacja ż., archiwum n., archiwista mos.
:: fż. archiwariuszka ż.
Wiktionary
kustoszka archiwum; kobieta zarządzająca materiałami archiwalnymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zarządzająca, kustoszka archiwum, mająca pieczę nad materiałami archiwalnymi
Wiktionary
rzecz. archiwariusz mos., archiwizacja ż.
Wiktionary
specjalista z zakresu archiwistyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik archiwum
(1.2) nauk. specjalista z zakresu archiwistyki, badacz archiwaliów
(1.3) pot. student lub absolwent archiwistyki
(1.4) pot. żart. przen. złomiarz
Wiktionary
Archiwista, archiwariusz, archiwistka ( archi(v)um „archiwum”, gr. "archeíon" „gmach rządowy”, l.mn. "archeía" „archiwa”, archē „przyczyna”) – pracownik archiwum, znawca zbiorów archiwalnych. Jest to zawód wiążący się z działaniami mającymi na celu przechowywanie dokumentów dla ich późniejszego udostępniania. Archiwistę zatrudniają m.in. urzędy państwowe, instytucje, zakłady pracy.
Wikipedia
rzecz. archiwum n., archiwariusz m., archiwiścina ż., archiwiścianka ż., archiwiścin m., archiwiścianek m., archiwalia nmos., archiwizacja ż., archiwizowanie n.
:: fż. archiwistka ż.
czas. archiwizować
przym. archiwalny
Wiktionary
(1.1) przest. archiwariusz
(1.2) archiwistyk
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pracowniczka archiwum
(1.2) nauk. specjalistka z zakresu archiwistyki, badaczka archiwaliów
Wiktionary
rzecz. archiwista m., archiwum n., archiwalia nmos., archiwizacja ż., archiwizowanie n.
przym. archiwalny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z archiwistyką, dotyczący archiwistyki
Wiktionary
rzecz. archiwum n., archiwizowanie n., archiwalia nmos., archiwistyka ż.
Wiktionary
dziedzina wiedzy obejmująca organizację archiwów, metody gromadzenia w nich danych, konserwację zbiorów itp.
SJP.pl
Archiwistyka – humanistyczna dyscyplina naukowa, wywodząca się z historii, powiązana również z bibliotekoznawstwem i informacją naukową. Przedmiotem badań archiwistyki są archiwa i dokumentacja.
Wikipedia
zbieranie oraz porządkowanie materiałów archiwalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zbieranie i porządkowanie, katalogowanie materiałów archiwalnych
Wiktionary
rzecz. archiwum n., archiwista m., archiwistka ż., archiwizowanie n., archiwariusz m., archiwariuszka ż.
czas. archiwizować
przym. archiwalny
Wiktionary
związany z archiwizacją
SJP.pl
1. program komputerowy do zmniejszania wielkości plików poprzez kompresję danych; archiwizer, kompresor, paker;
2. system umożliwiający archiwizację danych
SJP.pl
program komputerowy do zmniejszania wielkości plików poprzez kompresję danych; archiwizator, kompresor, paker
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dokonywanie archiwizacji, porządkowanie i przekazywanie czegoś już nieaktualnego do archiwum
Wiktionary
rzecz. zarchiwizowanie n., archiwum n., archiwizacja ż., archiwista m., archiwistka ż.
czas. archiwizować ndk., zarchiwizować dk.
przym. archiwalny, archiwistyczny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zarchiwizować)
(1.1) zbierać, gromadzić do archiwum
Wiktionary
(1.1) W wielu przypadkach znaleziono także programy działające w tle bez wiedzy użytkownika. Archiwizowały one informacje o jego działaniach […].
(1.1) Nie każdy jednak wie, że grupy dyskusyjne są archiwizowane. Jest to konieczne, ponieważ czas „życia” listów w grupach dyskusyjnych jest ściśle określony i nie przekracza tygodnia.
Wiktionary
rzecz. archiwizowanie n., archiwista mos., archiwalia nmos., archiwizacja ż., archiwum n.
Wiktionary
element dekoracyjny w kształcie łuku, umieszczony nad drzwiami lub oknami, stanowiący część składową arkady; nałęcz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. zdobione ornamentami, profilowane lico łuku, arkady zamykającej portal lub każdy inny łukowo u góry zakończony otwór w ścianie budowli, najczęściej bogato zdobione;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Archiwoltę stosowano w architekturze wszystkich okresów i kierunków.
Wiktionary
IPA: ˌarxʲiˈvɔlta, AS: arχʹivolta
Wiktionary
związany z działem archiwistyki zajmującym się historią tworzenia zasobów archiwalnych oraz gromadzącym wiadomości o zbiorach archiwalnych
SJP.pl
dział archiwistyki zajmujący się historią tworzenia zasobów archiwalnych oraz gromadzący wiadomości o zbiorach archiwalnych
SJP.pl
1. uporządkowany zbiór dokumentów, akt lub informacji zapisanych na innych nośnikach (np. kasetach, dyskach), niesłużących bieżącemu użytkowi, ale mogących okazać się ważne współcześnie;
2. budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się taki zbiór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uporządkowany zbiór akt, dokumentów, nagrań dźwiękowych lub filmów mających znaczenie historyczne
(1.2) budynek lub pomieszczenie, w którym mieści się archiwum (1.1)
(1.3) instytucja zajmująca się gromadzeniem, przechowywaniem oraz udostępnianiem zgromadzonych archiwaliów
Wiktionary
Archiwum (łac. "archīvum" od gr. "ἀρχεῖον" „gmach urzędowy” od "ἀρχή" „na czele”, por. archont) – instytucja lub miejsce przechowywania i udostępniania dokumentów historycznych i współczesnych, które nie są używane na bieżąco. Jako archiwum określa się również uporządkowany zbiór tego typu dokumentów.
Wikipedia
(1.2) W archiwum było sporo dokumentów na temat naszej miejscowości, niestety większość pisana cyrylicą.
(1.2) Z archiwum wywieziono tajne dokumenty.
Wiktionary
IPA: arˈxʲivũm, AS: arχʹivũm
Wiktionary
rzecz. archiwalia nmos., archiwariusz m., archiwista m., archiwistka ż., archiwistyka ż., archiwizowanie n., zarchiwizowanie n., archiwizacja ż.
czas. archiwizować ndk., zarchiwizować dk.
przym. archiwalny, archiwistyczny
przym. archiwalnie
Wiktionary
1. w starożytnych Atenach: jeden z dziewięciu najwyższych urzędników wybieranych raz do roku;
2. w cesarstwie bizantyjskim: wysoki urzędnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) hist. adm. w starożytnych Atenach jeden z dziewięciu najważniejszych urzędników polis w VIII–VI wieku p.n.e.;
(1.2) hist. analogiczny urząd w niektórych polis starożytnej Grecji
(1.3) hist. w Bizancjum tytuł arystokratyczny, przysługujący m.in. zarządcy prowincji lub namiestnikom plemięemion słowiańskich
Wiktionary
Archont (gr. ἄρχων archon – rządzący, imiesłów od gr. ἄρχω – być na czele) – najwyższy urzędnik polis w starożytnych Atenach, który przewodniczył radzie areopagu i zajmował się najważniejszymi sprawami państwa ateńskiego. Tytułu tego używano też w innych miastach-państwach greckich (Sparta, Delfy, Delos) dla własnych urzędników polis. W odmiennym i szerszym znaczeniu tytuł archonta był stosowany również w Bizancjum.
Wikipedia
rzecz. archontia
przym. archoncki
Wiktionary
urząd archonta
SJP.pl
przedstawiciel gadów naczelnych, np. krokodyl, dinozaur, pterozaur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. paleont. nazwa systematyczna|Archosauria|Cope|ref=tak., diapsydalny gad;
Wiktionary
Archozaur ("Archosaurus") – rodzaj archozauromorfa należącego do grupy Archosauriformes i rodziny Proterosuchidae. Obejmuje jeden gatunek – "Archosaurus rossicus", opisany w 1960 przez Tatarinowa. Nazwa "Archosaurus" pochodzi od greckich słów "archos" oraz "sauros" i oznacza „władczy jaszczur”. Archozaur żył w późnym permie, około 255 mln lat temu, na terenie dzisiejszej Europy.
Wikipedia
(1.1) Współcześnie żyjącymi przedstawicielami archozaurów są krokodyle oraz jedna z linii rozwojowych dinozaurów – ptaki.
Wiktionary
przedstawiciel gadów naczelnych, np. krokodyl, dinozaur, pterozaur
SJP.pl
Ar
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wieś w województwie mazowieckim, w powiecie płockim
SJP.pl
Archutówko – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Bodzanów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: arko] muzyka: użycie smyczka po pizzicato; coll'arco
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: arkopal] białe borokrzemowe szkło opalowe
SJP.pl
[czytaj: arkorok] typ szkła
SJP.pl
[czytaj: arkosolium] grób w katakumbach wmurowany w półokrągłą niszę; arkosolium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) archit. wczesnochrześcijańska nisza grobowa o łukowym sklepieniu;
Wiktionary
Arcosolium (łac. "arcus" - łuk + "solium" - miejsce wywyższone) – rodzaj grobu spotykany w okresie wczesnego chrześcijaństwa. Grób miał formę niszy z łukowym obramowaniem. Nisze wykuwano w katakumbach, umieszczano w przedsionkach cel lub portykach bazylik. Płyta nagrobna umieszczana była w pozycji poziomej.
Wikipedia
(1.1) Zidentyfikowano rozległy cmentarz z przełomu starej i nowej ery, wyposażony w grobowce typu kokhim, w grobowe nisze grzebalne arcosolia.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: arktik]
1. marka wody mineralnej;
2. marka chłodzeń komputerowych i firma
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej:
1. bardzo, szczególnie, ogromnie;
2. bardzo dobrze, znakomicie
SJP.pl
Arcy (kiedyś Aristocracy) – polska organizacja e-sportowa, która została założona w 2002 roku. Sekcję posiada w grze.
Wikipedia
przedrostek w wyrazach złożonych…
(1.1) …wskazujący na zwierzchnictwo, pierwszeństwo czegoś
(1.2) …potęgujący znaczenie, nasilenie czegoś
Wiktionary
(1.1) arcy- + biskup = arcybiskup
(1.2) arcy- + ciekawy = arcyciekawy
Wiktionary
IPA: ˈart͡sɨ, AS: arcy
Wiktionary
(1.1) nad-
(1.2) prze-, super-, hiper-
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) Polak o wielkich zasługach dla narodu
Wiktionary
(1.1) Większość arcy-Polaków miało jakiś problem z polskością: Kopernik był tak naprawdę Niemcem, Mickiewicz i Piłsudski uważali się za Litwinów, a Wojtyła miał obywatelstwo obcego państwa.
Wiktionary
IPA: ˌart͡sɨ‿ˈpɔlak, AS: arcy‿polak
Wiktionary
rzecz.
:: fż. arcy-Polka ż.
przym. arcypolski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) Polka o wielkich zasługach dla narodu
Wiktionary
(1.1) Czy o takiej królowej Jadwidze można powiedzieć, że była arcy-Polką?
Wiktionary
rzecz.
:: fm. arcy-Polak m.
przym. arcypolski
Wiktionary
wybitnie, bardzo banalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) w najwyższym stopniu banalny, prosty
Wiktionary
przysł. arcybanalnie
Wiktionary
arcybazylika Najświętszego Zbawiciela, Świętego Jana Chrzciciela i Świętego Jana Ewangelisty na Lateranie - główna bazylika, do której udaje się każdy nowo wybrany biskup Rzymu
SJP.pl
żartobliwie: wyróżniający się wśród biboszów
SJP.pl
duchowny wysoki rangą, zarządzający archidiecezją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”);
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Abp”. Zobacz też: ABP.
Arcybiskup (gr. "αρχή, arché" – pierwszeństwo, gr. "επίσκοπος, epískopos" – nadzorca, biskup) – tytuł honorowy lub urząd nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezja), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa ("ad personam").
Wikipedia
(1.1) Do Krakowa przybył wierny współpracownik zmarłego króla, arcybiskup gnieźnieński, Wojciech Jastrzębiec.
(1.1) 3 czerwca – papież przyjmuje rezygnację kard. Franciszka Macharskiego z urzędu arcybiskupa metropolity krakowskiego.
(1.1) Kaplicę przedpogrzebową oraz samą nekropolię uroczyście poświęcił arcybiskup częstochowski Stanisław Nowak.
Wiktionary
IPA: ˌart͡sɨˈbʲiskup, AS: arcybʹiskup
Wiktionary
rzecz. arcybiskupstwo n.
:: fż. arcybiskupka ż.
przym. arcybiskupi
Wiktionary
(1.1) skr. abp
Wiktionary
dotyczący arcybiskupa, związany z arcybiskupem (np. stolica arcybiskupia, urząd arcybiskupi)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący arcybiskupa, związany z arcybiskupem
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) M. i W. lm. od: arcybiskup
Wiktionary
(1.1) Zakonnice zobaczyły z okna arcybiskupi orszak.
(2.1) Zakonnice zobaczyły, jak w oknach pojawili się dwaj arcybiskupi.
Wiktionary
rzecz. biskupa ż., arcybiskup mos., arcybiskupstwo n., biskup mos., biskupka ż.
Wiktionary
(1.1) archidiecezjalny
Wiktionary
w Kościele protestanckim i starokatolickim: biskupka wyższa rangą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biskupka wyższa rangą
Wiktionary
rzecz. arcybiskup mos., arcybiskupstwo n.
Wiktionary
1. jednostka podziału terytorialnego w Kościele; archidiecezja
2. urząd, godność arcybiskupa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) adm. biskupstwo pod jurysdykcją arcybiskupa;
(1.2) godność arcybiskupa, jego urząd
Wiktionary
(1.1) W którym wieku ustanowiono arcybiskupstwo wrocławskie?
Wiktionary
rzecz. biskupa ż., biskupka ż., biskup mos., arcybiskup mos., arcybiskupka ż.
przym. arcybiskupi
Wiktionary
(1.1) archidiecezja, metropolia
Wiktionary
przysłówek
(1.1) książk. bardzo, nadzwyczaj bogato
Wiktionary
(1.1) Ufamy, że ciepła wiosna pozwoli kominki wygasić i okna otworzyć szeroko… na… na te jabłonie mazowieckie, kwitnące podobno arcybogato… chyba na przekór tej ziemi i temu błotu…
Wiktionary
przym. arcybogaty
Wiktionary
przebogaty;
1. bardzo bogaty, zamożny;
2. obfitujący w coś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bardzo, nadzwyczaj bogaty, zamożny
(1.2) bardzo, nadzwyczaj strojny, kosztowny, wystawny
(1.3) książk. bardzo, nadzwyczaj urozmaicony, obfitujący w co
Wiktionary
(1.1) Raymond Roussel urodził się 20 stycznia 1877 roku w Paryżu[,] w rodzinie arcybogatego bankiera.
(1.1) W XVIII wieku wieś była posiadłością arcybogatej rodziny von Magnis, która była w posiadaniu wielu majątków w hrabstwie kłodzkim.
(1.1) Napisała z dumą — w zachowanym liście — do przebywającego na froncie syna z poprzedniego małżeństwa Haralda Quandta (tak, tak — z tej potężnej, arcybogatej rodziny, do której należy m.in. koncern BMW): „…Wczoraj wieczorem führer zdjął swoją odznakę partyjną i przypiął ją mnie. Jestem dumna i szczęśliwa… Mamy jeden tylko cel: wierność führerowi aż do śmierci…”.
(1.1) Spektakularnych niezwykłości mamy w „Domu dusz” co niemiara. Jest ambitny biedak, który zmienia się w arcybogatego ranczera gnębiącego chłopów.
(1.1) Poszczególne — duże — firmy korzystają z dotacji liczonych w miliardach. Pomoc trafia do arcybogatych do niedawna banków i do firm motoryzacyjnych.
(1.1) Teraz kobiety chcą się najpierw zabezpieczyć materialnie na przyszłość, zanim zdecydują się na posiadanie dzieci — dotyczy to przede wszystkim tych kobiet, które nie mają szans na znalezienie arcybogatych mężów.
(1.2) Poniżej Sala Kominkowa — z jej arcybogatego wnętrza zachował się dziś jedynie kominek
(1.2) Arcybogata dekoracja wykonana została z płytek ceramicznych, mozaik, szkliwionej cegły, marmuru[,] i granitu. Złocone i emaliowane, cebulaste kopuły błyszczą w słońcu i nie ma wątpliwości, że to budowla imperialna.
(1.2) Rocznie w Europie sprzedaje się około miliona takich samochodów. Prym wprawdzie wiodą modele niemieckie, ale Lancia ma w nim swoje trwałe miejsce. [Lancia] Thesis wnosi do tej nieco konserwatywnej grupy sporo świeżości. Odnosi się to nie tyle do arcybogatego wyposażenia[,] ale przede wszystkim wyglądu.
(1.3) Wspaniałe to wydawnictwo, zalecające się szczególnie arcybogatym materiałem ilustracyjnym i pięknymi barwnymi planszami, zawiera pewną liczbę portretów polskich, wyszczególnienie których zbytecznym może nie będzie.
(1.3) Japonia to stara, potężna, arcybogata kultura.
(1.3) Concerto grosso to typ koncertu barokowego, który także w arcybogatym dorobku [[:w:de:Georg Friedrich Händel|Georga Fried[e]richa Häendla]] (1685–1759) znalazł swoje miejsce i to miejsce wcale niepoślednie.
(1.3) Poza wszystkim, Krzysztof otworzył przede mną nie tylko arcybogatą bibliotekę, ale całe liberalne królestwo wolności.
(1.3) Istna mikrodżungla roślinek i żyjątek, których nazw nie znam, świat arcybogaty, najróżniejszy i dla mnie najczęściej — anonimowy.
(1.3) Ponieważ pierwsza sala to rodzaj pizzerii—spaghetterii, a ja koniecznie chciałem raczyć się czymś rdzennie śląskim, udaliśmy się ze Sławkiem Sierzputowskim (mistrzem o•biek•ty•wu) — do tej drugiej, gdzie wśród arcybogatego jadłospisu potraw z całego świata figuruje wiele spe•cja•łów lokalnych.
Wiktionary
przysł. arcybogato
Wiktionary
(1.1) przebogaty
(1.2) przebogaty
(1.3) przebogaty
Wiktionary
skrót od: arcybiskup (odczytywany jako cały, odmienny wyraz); abp
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nadzwyczajnie bystry
Wiktionary
wyjątkowo wierny chrześcijaństwu, ortodoksyjnie chrześcijański
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szczególnie oddany chrześcijaństwu
(1.2) hist. tytuł królów francuskich
Wiktionary
bardzo ciasny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bardzo ciasny
Wiktionary
bardzo interesujący, przykuwający uwagę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bardzo ciekawy
Wiktionary
1. wymagający ogromnego taktu;
2. bardzo wrażliwy;
3. bardzo cienki i łamliwy
SJP.pl
archidiakon;
1. w Kościele katolickim: duchowny będący członkiem kapituły katedralnej lub kolegiackiej;
2. w niektórych kościołach prawosławnych: najważniejszy diakon służący przy biskupie prawosławnym;
3. w dawnej Polsce: zwierzchnik części diecezji
SJP.pl
1. bardzo życzliwy, czuły;
2. bardzo pozytywny;
3. bardzo pomyślny;
4. wyjątkowo sprawny, staranny;
5. bardzo smaczny;
6. bardzo korzystny;
7. doskonały, bez wad
SJP.pl
bardzo dowcipny
SJP.pl
dramat będący arcydziełem
SJP.pl
bardzo, szczególnie drogi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o ogromnej wartości materialnej
(1.2) o ogromnej wartości emocjonalnej dla kogoś
Wiktionary
bardzo głupi
SJP.pl
1. → arcydzieło;
2. bardzo dzielny, odważny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) w najwyższym stopniu dzielny
(1.2) daw. niezwykle skuteczny
(1.3) daw. mający charakter arcydzieła
Wiktionary
zdrobnienie od: arcydzieło
SJP.pl
1. bardzo cenne, wybitne dzieło sztuki;
2. przenośnie: szczególne osiągnięcie w dziedzinie innej niż sztuka; także: czynność lub postępowanie poza dziedziną sztuki odznaczające się szczególną biegłością
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) utwór artystyczny uważany przez większość za wybitny, ponadprzeciętny i ponadczasowy, wyróżniający się nieprzeciętnymi walorami literackimi, plastycznymi czy muzycznymi;
(1.2) przen. dobrze wykonana praca
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Przez badaczy ta część „Dziadów” jest uważana za arcydzieło polskiego dramatu romantycznego, m.in. ze względu na połączenie w jednym utworze problematyki polityczno-historycznej z metafizyczną.
(1.2) To przestępstwo to było prawdziwe arcydzieło.
Wiktionary
IPA: ˌart͡sɨˈd͡ʑɛwɔ, AS: arcyʒ́eu̯o
Wiktionary
(1.1,2) majstersztyk
Wiktionary
bardzo dziwny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) w najwyższym stopniu dziwny
Wiktionary
(1.1) przedziwny
Wiktionary
1. rodzaj roślin z rodziny baldaszkowatych; dzięgiel;
2. arcydzięgiel litwor - gatunek rośliny z rodziny selerowatych; litwor, dzięgiel litwor, angelika, dzięgiel lekarski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. gatunek rośliny z rodziny selerowatych;
Wiktionary
IPA: ˌart͡sɨˈd͡ʑɛ̃ŋʲɟɛl, AS: arcyʒ́ẽŋʹǵel
Wiktionary
rzecz. arcydzięgielówka ż.
przym. arcydzięglowy
Wiktionary
(1.1) dzięgiel litwor, arcydzięgiel litwor
Wiktionary
związany z arcydzięglem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niezwykle długi
Wiktionary
wielki egocentryk
SJP.pl
bardzo groźny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) w najwyższym stopniu groźny
Wiktionary
bardzo głupi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skrajnie głupi, w najwyższym stopniu głupi
Wiktionary
(1.1) Przyjaźnił się z margrabią Aleksandrem Wielopolskim, który później mawiał, że Ramsay „jako wojskowy był arcygłupi”.
Wiktionary
1. w hierarchii kapłańskiej w religiach starożytnego Wschodu: kapłan sprawujący najwyższą władzę;
2. kapłan świątyni jerozolimskiej odgrywający szczególną rolę w judaizmie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. najwyższy kapłan w bliskowschodnich kultach pogańskich;
(1.2) rel. żyd. najwyższy urząd w świątyni jerozolimskiej, przełożony kapłanów i lewitów;
(1.3) teol. w chrześcijaństwie tytuł jedynego pośrednika między Bogiem a ludźmi przysługujący Chrystusowi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W starożytnym Egipcie faraon zostawał jednocześnie arcykapłanem.
(1.2) Do stroju arcykapłana należały: efod, choszen i diadem.
(1.3) Chrystus jako jedyny arcykapłan zasiada po prawicy tronu Boga w niebiosach.
Wiktionary
rzecz. arcykapłaństwo n.
:: fż. arcykapłanka ż.
przym. arcykapłański
Wiktionary
1. zwierzchniczka Kościoła Katolickiego Mariawitów, odpowiedniczka arcybiskupa w innych Kościołach chrześcijańskich;
2. główna kapłanka w religiach pogańskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) główna kapłanka w religiach pogańskich
Wiktionary
Arcykapłanka, także arcybiskupka – zwierzchniczka Kościoła Katolickiego Mariawitów w Polsce, odpowiedniczka arcybiskupa w innych Kościołach chrześcijańskich.
Jedyną arcykapłanką w Kościele Mariawickim była Antonina Maria Izabela Wiłucka-Kowalska. Aktualnie Kościołem Katolickim Mariawitów zarządza siostra biskupka Damiana Maria Beatrycze Szulgowicz, która nie przyjęła tytułu arcykapłanki.
Wikipedia
rzecz. arcykapłan mos., arcykapłaństwo n.
Wiktionary
dotyczący arcykapłana
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) rel. należący do arcykapłana
przymiotnik relacyjny
(2.1) rel. dotyczący arcykapłana, określający arcykapłana
przymiotnik jakościowy
(3.1) rel. charakterystyczny dla arcykapłana, mający cechy arcykapłana
Wiktionary
(1.1) Był on bowiem teściem Kajfasza, który owego roku pełnił urząd arcykapłański.
Wiktionary
rzecz. arcykapłan mos., arcykapłaństwo n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. godność lub urząd arcykapłana
Wiktionary
(1.1) W ten sposób arcykapłaństwo zostało wciągnięte w pełną zamieszania politykę owej epoki.
Wiktionary
rzecz. arcykapłan mos., arcykapłanka ż.
przym. arcykapłański
Wiktionary
najważniejszy kościół archidiecezji, katedra arcybiskupa; archikatedra
SJP.pl
wyjątkowo wierny katolicyzmowi, ortodoksyjnie katolicki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szczególnie oddany katolicyzmowi
(1.2) hist. tytuł monarchów hiszpańskich
Wiktionary
przym. katolicki
Wiktionary
komtur na zamku krzyżackim, odpowiedzialny za odprawę obrządków religijnych, posiadający władzę zwierzchnią zaraz po wielkim komturze
SJP.pl
przymiotnik od: arcykomtur
SJP.pl
bardzo kosztowny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bardzo kosztowny
Wiktionary
skrót od: arcyksiążę
SJP.pl
skrót
(1.1) = arcyksiążę
Wiktionary
tytuł książąt austriackich z dynastii Habsburgów; osoba odznaczona tym tytułem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) austriacki tytuł książęcy
(1.2) osoba nosząca tytuł arcyksięcia (1.1)
Wiktionary
Arcyksiążę ( Erzherzog, archidux), forma żeńska arcyksiężna (niem. "Erzherzogin") – od 1356 do 1918 roku tytuł władców Arcyksięstwa Austriackiego. Od roku 1438 tytuł arystokratyczny książąt i księżniczek austriackich domu Habsburgów, od XVI wieku nadawany wszystkim członkom dynastii.
Wikipedia
(1.2) Chodziło o uwolnienie więzionego w Polsce arcyksięcia Maksymiliana, niefortunnego rywala Zygmunta III podczas wolnej elekcji.
Wiktionary
rzecz. arcyksięstwo n.
:: fż. arcyksiężna ż.
przym. arcyksiążęcy
Wiktionary
(1.1-2) skr. arcyks.
Wiktionary
dotyczący arcyksięcia, związany z godnością arcyksięcia i osobami przy nim (np. tytuł arcyksiążęcy, para arcyksiążęca)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z arcyksięciem, dotyczący do arcyksięcia
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do arcyksięcia
Wiktionary
rzecz. arcyksiążę m., arcyksiężna ż., arcyksięstwo n.
przym. książęcy
Wiktionary
tytuł, godność arcyksięcia
SJP.pl
Arcyksięstwo – państwo, którego panujący monarcha nosi tytuł arcyksięcia lub arcyksiężnej. Określenie pojawiło się w średniowieczu, gdy Rudolf IV uzurpował tytuł arcyksięcia Palatynatu. Od 1453 tytuł arcyksięcia zarezerwowany był dla władców Austrii.
Wikipedia
małżonka arcyksięcia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żona arcyksięcia
(1.2) córka cesarza
Wiktionary
rzecz. arcyksiążę mos.
przym. arcyksiążęcy
Wiktionary
tytuł księżniczek z dynastii Habsburgów
SJP.pl
wielki kłamca
SJP.pl
szczególnie wyszukane, "wiarygodne" kłamstwo
SJP.pl
bardzo leniwy
SJP.pl
próżniak do kwadratu, leń jakich mało, nierób nad nieroby
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odznaczający się bardzo niską jakością, bardzo zły
Wiktionary
bardzo, przesadnie lojalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bardzo lojalny
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) ludzki, humanitarny w sposób wyjątkowy, wręcz doskonały
Wiktionary
instrument muzyczny z grupy chordofonów szarpanych, basowa odmiana lutni
SJP.pl
Ar
Wikipedia
potężny, doświadczony mag, który opanował do perfekcji dziedzinę magii
SJP.pl
potężna, doświadczona magini, która opanowała do perfekcji dziedzinę magii
SJP.pl
1. mistrz nad mistrze; najlepsza osoba w danym fachu;
2. najwyższy tytuł przyznawany w szachach sportowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba przewyższająca wszystkich swoimi umiejętnościami w danej dziedzinie
(1.2) szach. szachista posiadający najwyższy tytuł przyznawany w szachach sportowych;
Wiktionary
Arcymistrz – tytuł nadawany szachistom przez Międzynarodową Federację Szachową (FIDE) za wyniki sportowe. Wyróżniony szachista ma prawo dożywotnio posługiwać się tym tytułem. Na oznaczenie tytułu używa się polskiego skrótu "am" lub międzynarodowego "GM" (ang. "grandmaster").
Wikipedia
(1.1) W relacjach z mało mu dotąd znanym światem polityki raz po raz iskrzyło i dochodziło nawet do bardzo ostrych konfliktów, ale Rowecki, choć nie stał się arcymistrzem gry politycznej, szybko uczył się jej reguł.
(1.2) Trzy lata później w Rzymie Sofia doprowadziła do rozpaczy grupę arcymistrzów radzieckich — tylko jednemu z nich „podarowała” remis i osiągnęła jeden z najwspanialszych wyników rankingowych w historii szachów.
Wiktionary
rzecz. arcymistrzostwo n.
:: fż. arcymistrzyni
przym. arcymistrzowski
Wiktionary
1. kobieta wyróżniająca się wśród mistrzów, niedościgniona w jakiejś dziedzinie;
2. najwyższy tytuł przyznawany kobietom w szachach sportowych; kobieta nosząca ten tytuł
SJP.pl
szczególnie miły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. nadzwyczaj miły
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) książk. ponad wszelką miarę monotonny, niezmieniający się
Wiktionary
wyjątkowo mądrze, bardzo mądrze
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) bardzo naiwny
Wiktionary
(1.1) Trzeba przecież zobaczyć, arcynaiwny Sokratesie, że człowiek sprawiedliwy wszędzie ma mniej niż niesprawiedliwy.
Wiktionary
rzecz. arcynaiwność ż.
przysł. arcynaiwnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) zupełnie niemiły
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) wyjątkowy, bardzo rzadko spotykany
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) zupełnie nowy, nieznany jeszcze przed chwilą
Wiktionary
bardzo nudny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) w najwyższym stopniu nudny
Wiktionary
(1.1) Dzisiaj zamiast arcynudnych akcji buraczanych, kolejnych spustów surówki, mamy kronikę kryminalną.
Wiktionary
wyjątkowo oddany
SJP.pl
potocznie: wielki osioł, osoba bardzo uparta i głupia
SJP.pl
tytuł używany niekiedy przez katolików w stosunku do biskupa i arcybiskupa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. biskup, arcybiskup, papież
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pejor. wyjątkowy szubrawiec, oszust (wzmocniona obelga „pies”)
Wiktionary
(1.1) Jeśli łżę, jestem arcypies, nie szlachcic.
Wiktionary
rzecz. pies m., psowate nmos., psiarnia ż., psiarczyk m., psiarz m., psica ż., psina ż., psiara ż., psiak m., psioczenie n., napsioczenie n.
:: zdrobn. piesek m., psiaczek m., psiątko n., psinka ż., pieseczek m., piesunio m.
:: zgrub. psisko n.
czas. psioczyć ndk., napsioczyć dk.
przym. psi, psowaty, pieski, arcypsi
przysł. psio, piesko
Wiktionary
niesamowicie piękny, przepiękny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nadzwyczajnej urody
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) w najwyższym stopniu wzbudzający wesołość, śmiech
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odznaczający się w szczególny sposób cechą polskości
Wiktionary
(1.1) Poeta ojczyzny, „poeta arcypolski” (…) był zarazem poetą, w którego utworach biły zawsze uczucia internacjonalistyczne.
Wiktionary
rzecz. arcy-Polak m., arcy-Polka ż.
Wiktionary
bardzo poważny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niezwykle pożyteczny
Wiktionary
bardzo prosty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) doskonały, świetny
Wiktionary
największy przeciwnik
SJP.pl
największa przeciwniczka
SJP.pl
bardzo mocno skomplikowany
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób arcyskromny
Wiktionary
(1.1) Co kilka dni się do mnie / Ktoś nowy z prośbą zgłasza / Zaczyna arcyskromnie / I bardzo mnie przeprasza (…)
Wiktionary
przym. arcyskromny
Wiktionary
bardzo skromny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zupełnie niewyszukany, nieokazały
(1.2) zupełnie nie podkreślający własnych zalet, nie wywyższający się
Wiktionary
przysł. arcyskromnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bardzo smaczny
Wiktionary
bardzo, wybitnie staroświecki
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zupełnie nienowoczesny; całkowicie taki jak w dawnych czasach
Wiktionary
rzecz. staroświeckość ż.
przysł. staroświecko
Wiktionary
bardzo sugestywny
SJP.pl
do przesady swobodny
SJP.pl
bardzo, wybitnie swojski
SJP.pl
(r. męski) mężczyzna nadzwyczaj sprytny, umiejący sobie radzić w różnych sytuacjach, niekoniecznie w uczciwy sposób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest arcytrudne
Wiktionary
przym. arcytrudny
przysł. arcytrudno
Wiktionary
bardzo trudny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bardzo trudny, niezwykle skomplikowany
Wiktionary
rzecz. arcytrudność ż.
Wiktionary
wybitny, znakomity twór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. liter. pierwowzór postaci
(1.2) daw. psych. pierwotne wyobrażenie i wzorzec zachowania
Wiktionary
(1.1-2) współcz. archetyp
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) w najwyższym stopniu wzbudzający wesołość, śmiech
Wiktionary
niesłychanie ważny, ważny ponad wszelką miarę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bardzo ważny, znaczący, od którego wszystko zależy
(1.2) bardzo ważny, mający ogromne wpływy albo władzę
Wiktionary
żartobliwie: wieszcz wyróżniający się wśród pozostałych wieszczów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. środ. przestęp. i więz. woda
Wiktionary
(1.1) Miałem z sobą mokre [= płyn], juści [= ale] nie arcywizę [= wodę], jeno kawalerską naszą ćmagę [= wódkę], com na błogosławieństwo od mojej bini [= dziewczyny] dostał. Golnąłem [= wypiłem] sobie ze cztery kirusy [= kieliszki] i knaję [= idę] dalej.
Wiktionary
(1.1) zob. woda.; war. arcewiza; daw. środ. przestęp. i więz. delka
Wiktionary
największy, główny wróg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest arcywspaniałe; cecha tych, którzy są arcywspaniali
Wiktionary
przym. arcywspaniały
przysł. arcywspaniale
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odznaczający się bardzo pozytywnymi cechami
Wiktionary
rzecz. arcywspaniałość ż.
Wiktionary
najdoskonalszy, najwyśmienitszy, najznamienitszy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jeszcze bardziej wyborny, wyśmienity
Wiktionary
bardzo zabawny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) w najwyższym stopniu zabawny
Wiktionary
rzecz. zabawa ż., arcyzabawność ż.
przysł. arcyzabawnie
Wiktionary
(1.1) przezabawny, arcyśmieszny, prześmieszny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wielki kłamca
Wiktionary
rzecz. łgarz mos.
Wiktionary
bardzo łobuzerski
SJP.pl
wielki łajdak, niegodziwiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekspr. pejor. osoba postępująca nikczemnie
Wiktionary
(1.1) Już mnie nie zdumieje, nawet gdyby hetmanem wielkim koronnym został sam arcyłotr i rakarz Lubowidzki.
Wiktionary
wielkie łotrostwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest arcyśmieszne; cecha tych, którzy są arcyśmieszni
Wiktionary
przym. arcyśmieszny
przysł. arcyśmiesznie
Wiktionary
bardzo śmieszny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nadzwyczaj śmieszny
Wiktionary
rzecz. arcyśmieszność ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Arczynami, dotyczący Arczynów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język arczyński;
Wiktionary
rzecz. Arczynowie lm m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Bukowina. papryka
Wiktionary
(1.1) gw. Bukowina kiperusza
Wiktionary
zimnokrwisty koń pociągowy; koń ardeński
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zootechn. rasa konia pochodząca z Ardenów
(1.2) zootechn. koń rasy arden (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Nie można mówić, że ardeny są końmi płochliwymi.
Wiktionary
rzecz. Ardeny lm. nmos.
przym. ardeński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Arden; kobieta z tego obszaru
Wiktionary
rzecz. Ardeny nmos.
:: fm. Ardeńczyk mos.
przym. ardeński
Wiktionary
określenie wykonawcze: żarliwie, płomiennie
SJP.pl
„Ardente” – nazwa noszona na przestrzeni dziejów przez okręty Regia Marina:
Wikipedia
zimnokrwisty koń pociągowy; koń ardeński
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. silnie zalesione góry w południowo-wschodniej Belgii, Francji i Luksemburgu;
(1.2) geogr. adm. francuski departament, położony w regionie Grand Est;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Powierzchnia Ardenów wynosi 11 200 km².
Wiktionary
rzecz. Ardeńczyk mos., Ardenka ż., arden mzw.
przym. ardeński
Wiktionary
(1.1) Las Ardeński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Arden; osoba z tego obszaru
Wiktionary
(1.1) Raz on tam w czasie turnieju chwycił, po skruszeniu kopii, pewnego rycerza ardeńskiego wpół, wywlókł go z kulbaki i wyrzucił na wysokość kopii w górę, chociaż Ardeńczyk cały był w żelazo zakuty.
(1.1) Wydaje się, że ucieczka Rimbauda od cywilizacji (…) była konsekwentną drogą rozwoju poetyckiego. Dwa poematy prozą tego niespełna dwudziestoletniego Ardeńczyka to wykładnia nowej literatury, szczytowe osiągnięcie epoki.
Wiktionary
rzecz. Ardeny nmos., ardeńczyk mzw.
:: fż. Ardenka ż.
przym. ardeński
Wiktionary
→ Ardeny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ardenami, pochodzący z obszaru Ardenów
(1.2) związany z francuskim departamentem Ardeny
Wiktionary
(1.1) Raz on tam w czasie turnieju chwycił, po skruszeniu kopii, pewnego rycerza ardeńskiego wpół, wywlókł go z kulbaki i wyrzucił na wysokość kopii w górę, chociaż Ardeńczyk cały był w żelazo zakuty.
Wiktionary
rzecz. arden mzw., Ardeny nmos., Ardeńczyk mos., Ardenka ż.
Wiktionary
prawdopodobny wczesny hominid z pliocenu, pochodzący ze wschodniej Afryki, podobny do szympansa, lecz dwunożny
SJP.pl
Ar
Wikipedia
określenie wykonawcze: śmiało, odważnie; ardito
SJP.pl
oddziały ochotnicze w armii włoskiej podczas I wojny światowej, przeznaczone do zadań specjalnych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
określenie wykonawcze: śmiało, odważnie; arditamente
SJP.pl
„Ardito” – nazwa noszona na przestrzeni dziejów przez okręty Regia Marina:
Wikipedia
ardizja karbowana - roślina doniczkowa z rodziny pierwiosnkowatych
SJP.pl
Ardizja ("Ardisia" Sw.) – rodzaj roślin z rodziny pierwiosnkowatych ("Primulaceae"). Należy tu od 200 do 500 gatunków (w zależności od ujęcia systematycznego). Występują w tropikalnych i subtropikalnych rejonach Azji oraz Ameryki Południowej, Środkowej i Północnej.
Wikipedia
marka sprzętu AGD i firma
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Rumunii, lewy dopływ Dunaju;
(1.2) geogr. okręg w Rumunii, położony na Wołoszczyźnie;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
1. niewierne, ubarwione, niezgodne z obserwacją odtwarzanie rzeczywistości w utworze literackim, w dziele sztuki;
2. kierunek w literaturze i w sztuce posługujący się takim opisem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest arealne; cecha tych, którzy są arealni
Wiktionary
przym. arealny
przysł. arealnie
Wiktionary
nierealny
SJP.pl
pewna powierzchnia ziemi, zwłaszcza przeznaczona pod uprawę lub hodowlę albo będąca miejscem występowania pewnego gatunku roślin czy zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. leśn. powierzchnia gruntu
(1.2) zool. bot. obszar występowania określonego gatunku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W areale upraw przeważają kultury zbożowe.
Wiktionary
IPA: aˈrɛaw, AS: areau̯
Wiktionary
przym. areałowy
Wiktionary
(1.1-2) powierzchnia, teren
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północnej części Portoryka, w aglomeracji San Juan
(1.2) astr. asteroida o numerze 4337
Wiktionary
Arecibo – miasto w północnej części Portoryko; nad Atlantykiem; w aglomeracji San Juan; 44 191 mieszkańców (2019). Słynne z powodu znajdującego się obok niego Obserwatorium Arecibo, posiadającego największy (do 2016 roku) na świecie radioteleskop.
W mieście rozwinął się przemysł odzieżowy, drzewny, maszynowy. W Arecibo produkuje się cukier oraz rum. Ośrodek turystyczny.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Arety lub z nią związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. całkowity lub znaczny zanik odruchu (odruchów)
Wiktionary
Arefleksja – całkowite zniesienie odruchów; częściowe zniesienie odruchów nazywa się hiporefleksją. Arefleksja odruchów skórnych występuje w przebiegu uszkodzenia ośrodkowego neuronu ruchowego, arefleksja odruchów głębokich typowa jest dla obrazu uszkodzenia dolnego neuronu ruchowego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) mitgr. postać mitologiczna, boski koń, syn bogini Demeter ukrywającej się jako klacz, spłodzony przez Posejdona pod postacią ogiera
Wiktionary
1. statek Noego, wielkich rozmiarów łódź, korab
2. skrzynia, kufer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. Arkadiusz
Wiktionary
(1.1) Idę dzisiaj do Arka na imieniny.
Wiktionary
IPA: ˈarɛk, AS: arek
Wiktionary
rzecz. Arkadiusz mos.
Wiktionary
(1.1) Arkadiusz, Areczek, Aruś
Wiktionary
drzewo do 20 m wysokości, z rodziny arekowatych; najbardziej znany gatunek to areka katechu zwana też żuwipalmą lub pinangiem albo palmą betelową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Areca|L.|ref=tak., palma z rodziny arekowatych;
Wiktionary
Areka ("Areca" L.) – rodzaj palm z rodziny arekowatych. Należy do niej około 50 gatunków rosnących głównie w południowo-wschodniej Azji. Gatunkiem typowym jest "Areca catechu" L..
Wikipedia
(1.1) Ze szczytów pni arek wyrastają pierzaste liście.
Wiktionary
rzecz. arekowate lm nm., arekowce lm nm., arekowe lm nm.
przym. arekowy, arekowaty
Wiktionary
silnie toksyczny alkaloid zawarty w orzechu arekowym, pobudzający układ przywspółczulny, obecnie stosowany wyłącznie w weterynarii
SJP.pl
Arekolina – organiczny związek chemiczny, substancja psychoaktywna z grupy alkaloidów pirydynowych, zawarta w orzechach palmy arekowej.
Arekolina otrzymywana jest też syntetycznie z kwasu nikotynowego. Jest silną trucizną, powodującą skurcze mięśni gładkich. [].
Wikipedia
rodzina roślin drzewiastych występująca głównie w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej; palmy, palmowate
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Arecaceae|ref=tak., rodzina roślin zaliczana do jednoliściennych;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Specyficzny pień arekowatych nazywany jest kłodziną.
Wiktionary
rzecz. areka ż., arekowce lm nm., arekowe lm nm.
przym. arekowy, arekowaty
Wiktionary
(1.1) palmy
Wiktionary
o cechach arekowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny arekowatych
Wiktionary
rzecz. arekowe nmos., arekowce nmos., arekowate nmos., areka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Arecales|Bromhead|ref=tak., rząd roślin zaliczanych do jednoliściennych;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Liczne arekowce posiadają znaczenie użytkowe.
Wiktionary
rzecz. areka ż., arekowate lm nm., arekowe lm nm.
przym. arekowy, arekowaty
Wiktionary
(1.1) palmowce
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Arecidae|Takht.|ref=tak., podklasa roślin należących do klasy jednoliściennych;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Kwiaty arekowych zazwyczaj są wiatropylne.
Wiktionary
rzecz. areka ż., arekowce lm nm., arekowate lm nm.
przym. arekowy, arekowaty
Wiktionary
(1.1) palmowe
Wiktionary
przymiotnik od: areka (rodzaj palmy), np. orzech arekowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. związany z areką
Wiktionary
rzecz. arekowe nmos., arekowce nmos., arekowate nmos., areka ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) obojętnie wobec religii, w sposób areligijny
Wiktionary
rzecz. areligijność ż.
przym. areligijny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obojętność wobec spraw religii
Wiktionary
(1.1) Należy natomiast zająć się socjologią areligijności, wynikającej z przewartościowania znaczenia religii w życiu społecznym.
Wiktionary
przym. areligijny
przysł. areligijnie
Wiktionary
niereligijny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) obojętny wobec kwestii religii
Wiktionary
rzecz. areligijność ż.
przysł. areligijnie
Wiktionary
(1.1) świecki, laicki, niereligijny
Wiktionary
węglowodór aromatyczny (np. benzen, toluen) otrzymywany z ropy naftowej i gazu ziemnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. węglowodór aromatyczny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. centralne miejsce w cyrku, na którym odbywają się popisy cyrkowe;
2. teren działania, widownia jakichś wydarzeń, konfliktów;
3. w starożytnym amfiteatrze: miejsce walk gladiatorów lub zapaśników;
4. miejsce, gdzie odbywają się corridy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) koliste miejsce otoczone widownią, na którym odbywają się różnego typu pokazy, np. cyrkowe
(1.2) przen. miejsce jakichś wydarzeń, działań
Wiktionary
Arena (z łac. "harena", "arena" - piasek) – usytuowany w centrum obiektu i wysypany piaskiem plac w kształcie koła lub elipsy. Miejsce walk, turniejów, popisów, igrzysk i widowisk. Wywodzi się ze starożytnego teatru greckiego i rzymskiego oraz cyrku rzymskiego.
Wikipedia
(1.1) Na arenę wyszedł clown.
(1.2) Polityk ośmieszył się na arenie międzynarodowej swoimi działaniami.
Wiktionary
IPA: aˈrɛ̃na, AS: arẽna
Wiktionary
rzecz. arenosole nmos.
:: zdrobn. arenka ż.
przym. arenowy
Wiktionary
wilgotne piaski strefy brzegowej mórz, jezior i rzek, będące środowiskiem życia drobnych organizmów roślinnych i zwierzęcych (np. glonów, pierwotniaków i okrzemek)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Arenawirusy (łac. "Arenaviridae", z łac. "arenosus" - piaszczysty) - rodzina wirusów, charakteryzujących się następującymi cechami:
Systematyka arenawirusów obejmuje następujące grupy:
Największe znaczenie medyczne mają arenawirusy starego świata (głównie wirus gorączki Lassa) oraz arenawirusy nowego świata, które wywołują charakterystyczne dla danego regionu gorączki krwotoczne. HDV natomiast może brać udział w patogenezie zapaleń wątroby, ale jest on zależny w rozwoju od HBV.
Wikipedia
dawniej:
1. najem, dzierżawa; pacht;
2. opłata za dzierżawę; pacht;
3. karczma, szynk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. obecnie także gw-pl|Bukowina. dzierżawa
(1.2) przest. czynsz dzierżawny
(1.3) daw. gospoda, karczma
Wiktionary
IPA: aˈrɛ̃nda, AS: arẽnda
Wiktionary
rzecz. arendarz m., arendowanie n.
czas. arendować ndk.
przym. arendarski
Wiktionary
(1.3) reg-pl|Śląsk|arynda., reg-pl|Śląsk|harynda.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
→ arendarz; dzierżawczyni, pachciarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. kobieta, która coś dzierżawi
(1.2) przest. żona arendarza
Wiktionary
(1.1) dzierżawczyni
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z arendarzem, dotyczący arendarza; taki jak u arendarza
Wiktionary
rzecz. arenda ż., arendarz m., arendowanie n.
czas. arendować ndk.
Wiktionary
dawniej: osoba dzierżawiąca od kogoś gospodę, trzodę itp.; pachciarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. dzierżawca budynków gospodarczych, karczem, szynków i gruntów rolnych
Wiktionary
(1.1) No, już to wybaczcie, panie arendarzu – wtrącił się z powagą wójt ryczychowski – z bliska go podobno jeszcze nikt nie widział prócz starego klucznika, Kostia Bulija, który z nim jakieś nieczyste utrzymuje konszachty.
Wiktionary
IPA: aˈrɛ̃ndaʃ, AS: arẽndaš
Wiktionary
czas. arendować
rzecz. arenda ż.
przym. arendarski
Wiktionary
przymiotnik od: arendarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|arendować.
Wiktionary
czas. arendować
rzecz. arenda ż.
przym. arendarski
Wiktionary
wynajmować, wydzierżawiać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) przest. dzierżawić, wynajmować
Wiktionary
IPA: ˌarɛ̃nˈdɔvat͡ɕ, AS: arẽndovać
Wiktionary
rzecz. arenda ż., arendarz m., arendowanie n.
przym. arendarski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: erent] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. drzewo azjatyckie, z którego soku otrzymuje się cukier i wino palmowe, zaś z rdzenia - sago; słocza cukrowa; palma cukrowa;
2. wstęp do aktu prawnego; preambuła;
3. jedna z formuł średniowiecznego dokumentu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. rodzaj palmy, która rośnie w Azji Południowo-Wschodniej;
(1.2) praw. pot. zob. preambuła.;
(1.3) hist. rel. dokument motywów rozpowszechnianych przez Kościół;
Wiktionary
Arenga – część dokumentu zawierająca ogólne powody jego wystawienia.
Wikipedia
(1.1) winosław, słocza, palma cukrowa
(1.2) preambuła
Wiktionary
gatunek wieloszczeta; piaskówka, piasecznica, piasecznik, nalepian
SJP.pl
skała osadowa
SJP.pl
związany z areną
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z areną, dotyczący areny
Wiktionary
rzecz. arena ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. zespół populacji różnych gatunków, których życie podtrzymywane jest przez obecność powietrza lub tlenu
Wiktionary
dziedzina astronomii zajmująca się badaniami planety Mars
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. dział astronomii, nauka zajmująca się badaniami planetaanety Mars
Wiktionary
rzecz. areograf mos., areografka ż., areograficzność ż.
przym. areograficzny
Wiktionary
przymiotnik od: areografia
SJP.pl
u kaktusów: pęd skrócony z wiązką przewodzącą odchodzącą od wiązki centralnej, na którym wyrastają m.in. ciernie
SJP.pl
Areola – z łaciny ‘mały obszar’; termin o różnym znaczeniu w biologii:
Z areoli wyrastają ciernie (u niektórych gatunków łamliwe glochidy), pędy i u większości kaktusów również kwiaty i owoce. Wyjątek to m.in. rodzaj mamilaria ("Mammillaria"), u którego przedstawicieli kwiaty wyrastają z aksilli (powstających w wyniku rozdzielenia areoli) oraz niektóre gatunki, u których pąki kwiatowe rozwijają się w pewnej odległości od areoli, w podłużnej bruździe zwanej „korytkiem”.
Wikipedia
inżynier powierzchni
SJP.pl
przyrząd do mierzenia gęstości cieczy lub stężenia roztworu (używany m.in. do pomiaru gęstości elektrolitu w akumulatorach samochodowych); densymetr; gęstościomierz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. techn. przyrząd do pomiaru gęstości cieczy
Wiktionary
Areometr – urządzenie służące do mierzenia gęstości cieczy, w którym wykorzystuje się siłę wyporu, z jaką ciecz działa na zanurzone w niej ciało stałe.
Wikipedia
(1.1) gęstościomierz, densymetr
Wiktionary
1. w starożytnych Atenach: główny organ ustawodawczy i sądowy
2. grono osób decydujące arbitralnie o czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. w starożytnych Atenach najwyższa rada złożona z 501 byłych archontów;
(1.2) książk. przen. grono osób rozstrzygających o czymś w sposób autorytatywny
Wiktionary
Areopag ( ὁ Ἄρειος πάγος "ho Areios pagos" – „wzgórze Aresa”) – w starożytnych Atenach najwyższa rada złożona z byłych archontów.
Nazwa rady pochodzi od miejsca obrad – wzgórza Aresa, które poświęcone było bogu wojny i Eryniom; ich świątynia u stóp wzgórza była azylem dla zabójców. Nie jest znany dokładny czas powstania rady areopagu.
Wikipedia
IPA: ˌarɛˈɔpak, AS: areopak
Wiktionary
rzecz. areopagita m.
przym. areopagiczny
Wiktionary
(1.2) elita
Wiktionary
członek areopagu ateńskiego
SJP.pl
placek z mąki kukurydzianej, danie kuchni kolumbijskiej i wenezuelskiej
SJP.pl
Arepa – rodzaj małej tortilli przygotowanej z mąki kukurydzianej. Ma okrągłą, spłaszczoną formę i od 10 do 20 cm średnicy.
Wikipedia
miasto w Peru
SJP.pl
Arequipa − miasto w Peru, położone na wysokości 2325 m n.p.m. w otoczeniu gór Cordillera Volcanica. Jest stolicą regionu Arequipa i drugim co do wielkości miastem w Peru – zaraz po stolicy Limie – liczącym obecnie ok. 762 tys. mieszkańców.
W pobliżu miejscowości znajdują się wulkany Chachani i El Misti.
Wikipedia
mit. gr. bóg krwawej wojny i amoku wojennego ogarniającego ludzi podczas bitwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. bóg wojny;
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(2.1) geogr. miasto w Hiszpanii, w prowincji A Coruña;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(3.1) zoonim imię dla psa
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Fobos uchodził za syna Aresa i Afrodyty oraz brata Dejmosa.
Wiktionary
IPA: ˈarɛs, AS: ares
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od areszt
Wiktionary
(1.1) To nie areszt, lecz tylko mały areszcik.
Wiktionary
rzecz. areszt m.
Wiktionary
1. pozbawienie wolności;
2. pomieszczenie, gdzie trzymane są osoby aresztowane;
3. zajęcie wyrokiem sądu lub decyzją władz rzeczy lub wierzytelności dłużnika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tymczasowe pozbawienie wolności;
(1.2) miejsce, gdzie wykonywany jest areszt (1.1)
(1.3) zajęcie przedmiotów na poczet wierzytelności
(1.4) pot. uczn. zakaz wychodzenia z domu w czasie wolnym nałożony przez rodzica lub opiekuna na dziecko
Wiktionary
należy dopracować:
"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.
Areszt – tymczasowe pozbawienie wolności.
Wikipedia
(1.1) Areszt i tymczasowe zatrzymanie są zawsze dopuszczalne, jeśli zachodzi podejrzenie, że istnieje zamiar dokonania przestępstwa.
(1.3) […] namawiali mego nieszczęśliwego męża, ażeby położył mi areszt na majątku […]
(1.4) Nie mogę iść na imprezę, mam areszt.
Wiktionary
IPA: ˈarɛʃt, AS: arešt
Wiktionary
rzecz. aresztowany mos., aresztant m., aresztowanie n., areszcik mrz., aresztantka ż.
czas. aresztować ndk.
przym. aresztancki
Wiktionary
reg. harest
(1.2) przest. koza, wojsk. odwach; gw. Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński hareszt
(1.4) szlaban
Wiktionary
odnoszący się do aresztanta lub aresztu, właściwy aresztantom
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aresztantem, dotyczący aresztanta
Wiktionary
rzecz. aresztant mrz., aresztantka ż., areszt m., aresztowany m., aresztowana ż.
czas. aresztować ndk./dk.
Wiktionary
osoba aresztowana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zatrzymana w areszcie
Wiktionary
(1.1) Jak tobie nie wstyd nawet, takiemu staremu, porządnemu aresztantowi, co już trzeci raz tu siedzi i przykładem dla innych być powinien, za łby się z frajerami wodzić!
Wiktionary
IPA: aˈrɛʃtãnt, AS: areštãnt
Wiktionary
rzecz. areszt mrz., aresztowanie n.
:: fż. aresztantka ż.
czas. aresztować
przym. aresztancki
Wiktionary
(1.1) aresztowany, zatrzymany
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) osoba płci żeńskiej osadzona w areszcie
Wiktionary
rzecz. areszt mrz., aresztowanie n.
:: fm. aresztant mos.
czas. aresztować
przym. aresztancki
Wiktionary
kobieta aresztowana; aresztantka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) osadzenie kogoś w areszcie
(1.2) zajęcie mienia w celu zabezpieczenia czyichś roszczeń
Wiktionary
(1.1) Mój kolega zaciągnął się do legii cudzoziemskiej, aby uniknąć aresztowania za popełnione przestępstwo.
(1.1) Było to po głośnej aferze aresztowania posłów opozycji i w uszach dźwięczały mi jeszcze tak wyraźnie gorzkie słowa ojca, rozczarowanego boleśnie dyktatorskim posunięciem Piłsudskiego, że odmówiłem.
Wiktionary
IPA: ˌarɛʃtɔˈvãɲɛ, AS: areštovãńe
Wiktionary
rzecz. areszt m., aresztowany m., aresztowana ż., aresztant m., aresztantka ż.
czas. aresztować ndk./dk.
przym. aresztancki
Wiktionary
człowiek aresztowany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba pozbawiona wolności ze względu na podejrzenie popełnienia przez nią przestępstwa
Wiktionary
(1.1) W początkowej fazie przesłuchań aresztowani nie mieli możliwości kontaktowania się między sobą.
Wiktionary
rzecz. areszt m.
:: fż. aresztowana ż.
czas. aresztować dk./ndk., wyaresztować dk., wyaresztowywać ndk., zaaresztować dk.
Wiktionary
(1.1) aresztant
Wiktionary
1. pozbawić (pozbawiać) wolności osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa; osadzić (osadzać) w areszcie; uwięzić (więzić);
2. w prawie: zająć (zajmować) dobra dłużnika na polecenie sądu celem zabezpieczenia czyichś roszczeń
SJP.pl
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) pozbawić (pozbawiać) wolności osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa
(1.2) praw. zająć (zajmować) dobra dłużnika na polecenie sądu celem zabezpieczenia czyichś roszczeń
Wiktionary
(1.1) Niemcy aresztowali nowosolanina, który wczoraj miał stanąć przed sądem za oszustwo na ponad milion zł.
Wiktionary
IPA: ˌarɛˈʃtɔvat͡ɕ, AS: areštovać
Wiktionary
rzecz. aresztowany mos., areszt m., aresztant m., aresztantka ż., aresztowanie n.
przym. aresztancki
Wiktionary
(1.1) pot. capnąć, osadzić w więzieniu, posadzić za kratki, pot. przyskrzynić, schwytać, pot. ucapić, ująć, pot. zapuszkować, zatrzymać
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Areta obchodzi imieniny 18 września i 24 października.
Wiktionary
opowieść o nadzwyczajnych zdarzeniach związanych z działaniem bogów i ich proroków
SJP.pl
Aretas – zhellenizowane aramejskie imię Haretat, którego żeńskim odpowiednikiem jest Areta. Istnieje kilku świętych patronów tego imienia jest św. Aretas, zm. w 523 roku.
Aretas imieniny obchodzi 18 września i 24 października.
Wikipedia
w filozofii greckiej: cnota, moralna doskonałość
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: areta] obce imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
filozof zajmujący się cnotami i wadami w etyce arystotelesowskiej i tomistycznej
SJP.pl
nauka o zaletach i wadach
SJP.pl
Aretologia, aretalogia ( ἀρετή "areté" – cnota + λόγος "logos" – słowo, myśl, rozum) – w starożytności gatunek literacki obejmujący opowieści o cnotach i cudownych czynach bóstwa lub wybitnej postaci; w filozofii także teoretyczne rozważania nad cnotami i wadami.
Wikipedia
jamochłon z gromady stułbiopławów żyjący w większości mórz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec miasta Arezzo
Wiktionary
(1.1) Problemy moralne stanowią treść najobszerniejszych i najbardziej znamiennych traktatów aretyńczyka.
(1.1) A przecież ta przemiła florentyńska Toskania długo i zajadle walczyła ze wszystkimi sąsiadami: z aretyńczykami, ze Sieną i z Pizą (…)
Wiktionary
rzecz. Arezzo n.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Arezzo, dotyczący Arezzo
Wiktionary
(1.1) Za najbardziej oryginalne dzieło Piera della Francesca uważany jest aretyński «Sen Konstantyna» — pierwszy nowożytny nokturn, w którym dowiódł, jak bardzo problem formy wiąże się u niego z problemem koloru, światła i cienia.
Wiktionary
rzecz. Arezzo n.
Wiktionary
[czytaj: aRECco] miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Arezzo (1.2);
(1.2) geogr. adm. włoska prowincja, położona w Toskanii;
Wiktionary
– miasto i gmina we Włoszech, w regionie Toskania, stolica prowincji Arezzo. Według danych na styczeń 2010 gminę zamieszkiwały 99 503 osoby przy gęstości zaludnienia 257,6 os./km². Arezzo jest także jedną z prowincji Toskanii o powierzchni 3232 km², liczącą 318,8 tys. mieszkańców i podzieloną na 39 gmin.
Wikipedia
(1.1) Okolice Arezzo są piękne, dorównują otoczeniu Sieny i Florencji: zieleń wydała mi się tu bardziej intensywna, powietrze mniej przejrzyste.
(1.1) Mieszkańcy Arezza wolny czas spędzają zazwyczaj w starej zabytkowej części miasta pełnej kościołów, placów i restauracji.
Wiktionary
rzecz. aretyńczyk mos.
przym. aretyński
Wiktionary
(1.1) staroż. Arrecjum
Wiktionary
1. druciana siatka rozpięta na ramie używana jako przesiewacz rolniczy
2. przestarzałe: harfa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pochylona druciana siatka na ramie używana do przesiewania
(1.2) muz. przest. harfa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) (…) w ręce swe weź arfę prostą (…)
Wiktionary
IPA: ˈarfa, AS: arfa
Wiktionary
czas. arfować ndk.
rzecz. harfa ż., harfistka ż., arfowanie n.
Wiktionary
(1.1) przesiewacz, harfa, rafa
Wiktionary
1. człowiek pracujący przy arfowaniu;
2. dawniej: harfiarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|arfować.
Wiktionary
rzecz. arfa ż.
czas. arfować ndk.
Wiktionary
przesiewać coś przez arfę
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) przesiewać coś przez arfę
Wiktionary
IPA: arˈfɔvat͡ɕ, AS: arfovać
Wiktionary
rzecz. arfa ż., arfowanie n.
Wiktionary
dzika owca żyjąca w wysokich górach centralnej Azji
SJP.pl
roślina użytkowa z rodziny sączyńcowatych, z nasion której otrzymuje się olej jadalny; olejara żelazna, tłuścianka żelazna, żelazodrzew
SJP.pl
olej arganowy - olej z arganii, używany w kosmetykach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wytworzony z owoców arganii żelaznej, związany z arganią
Wiktionary
(1.1) Olej arganowy jest doskonały do pielęgnacji skóry i włosów.
Wiktionary
IPA: ˌarɡãˈnɔvɨ, AS: argãnovy
Wiktionary
nazwa przedsiębiorstwa handlowego (Artykuły Gospodarstwa Domowego)
SJP.pl
skrótowiec grupowo-literowo-głoskowy w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = rzad. artykuły gospodarstwa domowego
Wiktionary
(1.1) AGD, agd.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) grecki
Wiktionary
IPA: arˈɡɛjsʲci, AS: argei ̯sʹḱi
Wiktionary
dawniej: stop miedzi, niklu i cynku; mosiądz wysokoniklowy, alpaka, argentan
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mosiądz wysokoniklowy; alpaka, argental
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) srebrzystobiały stop zawierający 40-70% miedzi, 10-20% niklu i 5-40% cynku;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: arˈɡɛ̃ntãn, AS: argẽntãn
Wiktionary
(1.1) nowe srebro
Wiktionary
Argentavis magnificens („ogromny ptak z Argentyny”) – wymarły gatunek znany z trzech stanowisk późnego miocenu, z centralnej i północno-zachodniej Argentyny (Ameryka Południowa). Jeden z największych znanych nauce ptaków latających, jakie kiedykolwiek żyły na Ziemi (większą rozpiętość skrzydeł mógł osiągać "Pelagornis sandersi"). Do tej samej rodziny należały inne wielkie ptaki drapieżne, takie jak podobny do niego, młodszy "Teratornis".
Wikipedia
Zobacz też: Argenteuil (regionalna gmina hrabstwa).
Argenteuil () – miasto we Francji, w regionie Île-de-France, w departamencie Dolina Oise, usytuowane w północno-zachodniej części aglomeracji paryskiej. Jest oddalone o 12,3 km od centrum Paryża. Leży nad Sekwaną, jest portem rzecznym Paryża. Argenteuil jest podprefekturą departamentu Dolina Oise.
Wikipedia
[czytaj: arhentino] jezioro polodowcowe w południowej Argentynie
SJP.pl
Argentino ( Lago Argentino) – największe jezioro w Argentynie, w prowincji Santa Cruz.
Położone w Andach Patagońskich (Patagonia), w Parku Narodowym Los Glaciares.
Jezioro zasilają w wodę lodowce m.in. Upsala, Perito Moreno i Spegazzini.
Wikipedia
metoda chemicznej analizy objętościowej, polegająca na dodawaniu mianowanego roztworu soli srebra (głównie azotanu srebra) do roztworu substancji badanej w celu jej ilościowego oznaczenia
SJP.pl
Argentometria – rodzaj precypitometrii (analizy strąceniowej), w której wykorzystuje się strącanie trudno rozpuszczalnych związków srebra.
Wikipedia
przymiotnik od: argentometria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z grupy siarczków, zbliżony wyglądem do sternbergitu;
Wiktionary
Argentopiryt – stosunkowo rzadki minerał z grupy siarczków. Wyglądem zbliżony do sternbergitu, od którego można go rozróżnić tylko przy pomocy metod rentgenowskich.
Wikipedia
przym. argentopirytowy
Wiktionary
dawna metoda kopiowania fotograficznego, wynaleziona w 1842 roku przez J. F. Herschela
SJP.pl
łacińska nazwa srebra (pierwiastka chemicznego)
SJP.pl
państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Buenos Aires; Republika Argentyńska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Ameryce Południowej;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Stolicą Argentyny jest Buenos Aires.
Wiktionary
IPA: ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na, AS: argẽntỹna
Wiktionary
rzecz. Argentyńczyk mos., Argentynka ż.
przym. argentyński
Wiktionary
(1.1) urz. Republika Argentyńska
Wiktionary
potocznie: system argentyński
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Argentyny
Wiktionary
(1.1) Obok Hiszpanek grają dwie Argentynki, Brazylijki, Ukrainka, Holenderka, reprezentantka Kazachstanu.
Wiktionary
IPA: ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃ŋka, AS: argẽntỹŋka
Wiktionary
rzecz. Argentyna ż.
:: fm. Argentyńczyk mos.
przym. argentyński
Wiktionary
minerał, siarczek srebra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) minerał z grupy siarczków, siarczek srebra wzór chemiczny|Ag2S.;
Wiktionary
Argentyt ( argentum ‘srebro’) – rzadki minerał z grupy siarczków, rozpowszechniony tylko w niektórych rejonach Ziemi.
Wikipedia
przym. argentyński
Wiktionary
obywatel Argentyny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Argentyny
Wiktionary
(1.1) Argentyna wysuwa roszczenia wobec Falklandów (które Argentyńczycy nazywają Malwinami), do Georgii Południowej i Sandwicha Południowego oraz do części Antarktydy.
Wiktionary
IPA: ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: argẽntỹĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Argentyna ż.
:: fż. Argentynka ż.
przym. argentyński
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Argentyny, wywodzący się z Argentyny
Wiktionary
IPA: ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃sʲci, AS: argẽntỹĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Argentyna ż., Argentyńczyk mos., Argentynka ż., argentyt mrz., argentyńskość ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest argentyńskie; cecha tych, którzy są argentyńsccy
Wiktionary
(1.1) Zaprzeczać argentyńskości tanga jest aktem tak patetycznie samobójczym jak zaprzeczać istnieniu Buenos Aires.
Wiktionary
przym. argentyński
przysł. argentyńsko
Wiktionary
[czytaj: ARczericz albo ARgericz] nazwisko
SJP.pl
środowiskowo: wykrzyknienie wyrażające frustrację, przerażenie lub inne silne uczucie
SJP.pl
skała ilasta skonsolidowana pod wpływem procesów diagenezy, lecz nieposiadająca łupkowatości, używana do wyrobów ceramicznych
SJP.pl
Argilit – ogólna nazwa skał ilastych (iłów, iłowców, łupków ilastych) znajdowanych w formie obrobionej głównie w Historycznym Parku Narodowym Kultury Chaco w Stanach Zjednoczonych.
Zawiera ponad 50% frakcji pelitowej o ziarnach poniżej 0,01 mm.
Wikipedia
aminokwas zasadowy wchodzący w skład wielu białek zwierzęcych i roślinnych i biorący udział w przemianach azotowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. aminokwas zasadowy, który uczestniczy w wielu przemianach azotowych;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Dla dzieci arginina to aminokwas egzogenny – muszą go otrzymywać z pożywieniem.
Wiktionary
(1.1) kwas 2-amino-5-guanidynowalerianowy, wzór chemiczny: wzór chemiczny|C6H14N4O2., symbol. Arg, R
Wiktionary
mieszkańcy miasta Argos
SJP.pl
Argiwowie – mieszkańcy starożytnego Argos. Określenie Greków spotykane w starożytnej literaturze, zwłaszcza u Homera.
W czasie wojny trojańskiej odgrywali Argiwowie pod królem Agamemnonem główną rolę w wojsku greckim, tak, że od nich nazwa przeszła na wszystkich Greków.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Argos, dotyczący Argos
Wiktionary
rzecz. Argos n., argiw mos.
Wiktionary
1. w mitologii greckiej: statek wiosłowo-żaglowy zbudowany przy pomocy bogini Ateny, służący do wyprawy po złote runo;
2. nazwa kilku firm
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Argolidy (nomosu w Grecji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w północno-wschodniej części Peloponezu, z historycznym centrum w Argos;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) W skład Peloponezu wchodzą mniejsze krainy: Achaja, Arkadia, Argolida, Elida, Mesenia i Lakonia.
Wiktionary
rzecz. Argos n.
przym. argolidzki
Wiktionary
przymiotnik od: Argolida
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Argolidą, dotyczący Argolidy
Wiktionary
rzecz. Argolida ż.
Wiktionary
pierwiastek chemiczny o symbolu Ar, bezbarwny gaz szlachetny używany m.in. do wypełniania lamp elektronicznych i przy spawaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18;
Wiktionary
Argon (Ar, argon) – pierwiastek chemiczny będący gazem szlachetnym. Jest praktycznie niereaktywny i nie ma żadnego znaczenia biologicznego, jest także jednym ze składników powietrza. Argon wyodrębnili i zidentyfikowali Lord Rayleigh i sir William Ramsay w 1894 roku, usuwając z powietrza tlen, azot, dwutlenek węgla i parę wodną.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma argon?
Wiktionary
IPA: ˈarɡɔ̃n, AS: argõn
Wiktionary
rzecz. argonowiec m.
przym. argonowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Ar
Wiktionary
sztuczne włókno wiskozowe podobne do wełny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. związany z Argonautami, dotyczący Argonautów
Wiktionary
(1.1) Nad dniem ostatnim stawiasz mi długie, woskowe
świec rzędy,
które są stare drzewa, kiedy w portów brzegach
rżą argonauckie okręty.
(1.1) (…) Czarny dym argonauckich okrętów opływa gościnne wybrzeża Itaki (…)
Wiktionary
rzecz. Argonauta ż., Argo
Wiktionary
przenośnie o śmiałym żeglarzu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mitgr. każdy z uczestników wyprawy po złote runo pod wodzą Jazona na statku Argo;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. argonauta mos./mzw.
przym. argonaucki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. pasmo wzgórz w północno-wschodniej Francji, stanowiące wschodnią granicę Basenu Paryskiego;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Wojska nieprzyjaciela znajdowały się znacznie bliżej lasu argońskiego niż Francuzi. Chcąc więc wyprzedzić wroga i obsadzić przejścia przez Argonny, Dumouriez musiał rozwiązać nie lada problem.
Wiktionary
przym. argoński
Wiktionary
(1.1) Las Argoński
Wiktionary
każdy z sześciu pierwiastków chemicznych (hel, neon, argon, krypton, ksenon, radon) tworzących 18. grupę układu okresowego; helowiec
SJP.pl
każdy z sześciu pierwiastków chemicznych (hel, neon, argon, krypton, ksenon, radon) tworzących 18. grupę układu okresowego; helowiec
SJP.pl
przymiotnik od: argon, argona
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący argonu, związany z argonem
Wiktionary
(1.1) W latarkach zazwyczaj stosuje się żarówki kryptonowe, które z racji małej objętości bańki, zazwyczaj nie są droższe od gorszych argonowych, zaś świecą jaśniej bielszym światłem.
Wiktionary
rzecz. argon m.
Wiktionary
w mitologii greckiej: olbrzym o stu wiecznie czuwających oczach; Argus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Grecji, na Peloponezie, w Argolidzie, w okresie klasycznym niezależna polis;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) mitgr. budowniczy okrętu Argo i jeden z jego załogi (Argonauta)
(2.2) mitgr. olbrzym o stu wiecznie czuwających oczach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. argiw mos., argiwczyk mos., Argolida ż.
przym. argiwski, argijski
Wiktionary
(2.1-2) war. Argus
Wiktionary
w językoznawstwie: język jakiejś grupy społecznej (środowiskowej, zawodowej, ale nie terytorialnej), różniący się od języka ogólnego (narodowego) zasobem słów, wyrażeń i wymową; żargon, slang, gwara, wiech, język specjalistyczny (środowiskowy, zawodowy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. przest. odmiana języka używana przez grupę zawodową albo środowiskową
Wiktionary
Argot – odmiana języka właściwa dla jakiejś grupy społecznej, niekiedy kojarzona z mową środowisk dewiacyjnych lub młodzieżowych o silnie zaznaczonej funkcji ekspresywno-ezoterycznej. Termin wywodzi się od francuskiego wyrazu argot, określającego pierwotnie mowę przestępców, która służyła im do izolacji społecznej i tajnego komunikowania się. Jako argot rozumiano sposób komunikacji wyraźnie odrębny od języka potocznego, slangu czy żargonu technicznego.
Wikipedia
IPA: arˈɡɔ, AS: argo
Wiktionary
rzecz. argotyzm mrz.
Wiktionary
wyraz lub zwrot, który trafił do języka ogólnego z gwary zawodowej lub środowiskowej (np. glina, trefny)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz albo wyrażenie potoczne, pochodzące z gwary środowiskowej lub zawodowej;
Wiktionary
Argotyzm ( argotisme) – element językowy (połączenie wyrazowe, pojedynczy wyraz) o ograniczonym zasięgu społecznym, powstały na gruncie gwary środowiskowej bądź zawodowej i użyty w innej formie języka (np. w stylu literackim) lub dobrze utrwalony w słownictwie ogólnym (języku standardowym), zwłaszcza w mowie potocznej. Do polskich argotyzmów należą np. wyrazy "buda" – szkoła, internat (z gwary uczniowskiej), "chała" – rzecz bezwartościowa, licha, tandetna (z gwary aktorskiej).
Wikipedia
(1.1) Melina czy glina to przykłady argotyzmów ze slangu młodzieżowego.
Wiktionary
IPA: arˈɡɔtɨsm̥, AS: argotysm̦
Wiktionary
rzecz. argot mrz.
Wiktionary
kanton w Szwajcarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kanton w północnej Szwajcarii
Wiktionary
Argowia ( Aargau, Argovie, Argovia, Argovia) – kanton w północnej Szwajcarii, na Wyżynie Szwajcarskiej, w górach Jura. Siedziba kantonu znajduje się w mieście Aarau. 31 grudnia 2022 kanton liczył 711 232 mieszkańców
Na terenie kantonu występują złoża soli. Ziemie są urodzajne.
Wikipedia
(1.1) Aarau jest stolicą kantonu Argowia.
Wiktionary
IPA: arˈɡɔvʲja, AS: argovʹi ̯a
Wiktionary
przym. argowijski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z Argowią; dotyczący Argowii; pochodzący z Argowii
Wiktionary
(1.1) I rzeczywiście, dumny napis łaciński mówi, że główna rampa drogi argowijskiej zbudowana została w latach 1752 — 1758.
(1.1) Po niewielkich sukcesach, 12 listopada, zostały one
Wiktionary
rzecz. Argowia ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Argonnami, dotyczący Argonnach
Wiktionary
(1.1) Wojska nieprzyjaciela znajdowały się znacznie bliżej lasu argońskiego niż Francuzi. Chcąc więc wyprzedzić wroga i obsadzić przejścia przez Argonny, Dumouriez musiał rozwiązać nie lada problem.
Wiktionary
rzecz. Argonny nmos.
Wiktionary
zdrobnienie od: argument
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od argument
Wiktionary
(1.1) To nie argument, lecz tylko mały argumencik.
Wiktionary
rzecz. argument m., argumentacja ż., argumentowanie n.
przym. argumentacyjny, argumentowy
Wiktionary
wypowiedź potwierdzająca lub obalająca czyjś sąd o czymś, zdanie uzasadniające tezę, dowód
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy;
(1.2) inform. wartość podawana danej funkcji
(1.3) mat. zmienna o wartościach z dziedziny funkcji, od której zależy wynik
(1.4) mat. miara kąta skierowanego między osią rzeczywistą a wektorem reprezentującym liczbę zespoloną na płaszczyźnie zespolonej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nigdy nie wygrasz dyskusji argumentem „Bo tak!”.
(1.2) Ta funkcja oczekuje argumentów liczbowych.
(1.3) Argument funkcji arcus sinus musi zawierać się w przedziale od minus do plus jeden.
(1.4) Zero ma nieokreślony argument, bo leży w środku płaszczyzny zespolonej.
Wiktionary
IPA: arˈɡũmɛ̃nt, AS: argũmẽnt
Wiktionary
rzecz. argumentacja ż., argumentator m., argumentowanie n.
:: zdrobn. argumencik m.
czas. argumentować ndk.
przym. argumentacyjny, argumentowy
Wiktionary
(1.1) dowód
Wiktionary
zbiór argumentów; uzasadnienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uzasadnianie za pomocą argumentów
Wiktionary
Argumentacja lub argumentowanie, dowodzenie ( argumentatio, probatio; ἀπόδειξις, πίστις) – trzecia, główna część wypowiedzi, której zadaniem jest przedstawienie tezy głoszonej przez autora oraz udowodnienie jej za pomocą argumentów. Teorią argumentacji zajmuje się retoryka.
Wikipedia
(1.1) Po pierwsze – i to właściwie już powinno argumentację wyczerpać – poprawka ta byłaby sprzeczna z konwencją berneńską, której Polska zobowiązała się przestrzegać.
Wiktionary
rzecz. argument m., argumencik m., argumentator m., argumentowanie n.
czas. argumentować
przym. argumentacyjny, argumentowy
Wiktionary
związany z argumentacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z argumentacją, dotyczący argumentacji
Wiktionary
rzecz. argumentacja ż., argument mrz., argumencik mrz., argumentowanie n., argumentator mos.
czas. argumentować ndk.
przym. argumentowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) używanie, przytaczanie argumentów
Wiktionary
(1.1) Argumentowanie nieistnienia Boga brakiem dowodu na jego istnienie jest typowym przykładem argumentum ad ignorantiam.
Wiktionary
rzecz. argument m., argumencik m., argumentacja ż., argumentator m.
czas. argumentować
przym. argumentacyjny, argumentowy
Wiktionary
(1.1) uzasadnianie
Wiktionary
przedstawiać argumenty; uzasadniać
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) uzasadniać swoje stanowisko, swój pogląd
Wiktionary
(1.1) Duńscy politycy podnoszą, że syryjscy uchodźcy w Danii spędzają wakacje w Syrii – i w ten sposób argumentują, że kraj ten jest bezpieczny.
Wiktionary
rzecz. argumentowanie n., argument m., argumentacja ż.
przym. argumentacyjny, argumentowy
Wiktionary
(1.1) uzasadniać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest argumentowe
Wiktionary
Argumentowość, arność, członowość[] – liczba argumentów:
Wikipedia
przym. argumentowy
przysł. argumentowo
Wiktionary
→ argument
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z argumentem, dotyczący argumentu
Wiktionary
rzecz. argumentowość ż., argumentacja ż., argument mrz., argumencik mrz., argumentowanie n., argumentator mos.
czas. argumentować ndk.
przym. argumentacyjny
Wiktionary
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(1.1) D. lp. od: argument
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Chinach i Rosji, łącząc się z Szyłką tworzy Amur;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) war. Arguń
Wiktionary
ptak z rodziny bażantów o długich lotkach i barwnym upierzeniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mit. w mitologii greckiej budowniczy okrętu Argo, jeden z Argonautów;
(1.2) mit. w mitologii greckiej olbrzym o stu wiecznie czuwających oczach;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈarɡus, AS: argus
Wiktionary
przym. argusowy
Wiktionary
(1.1) Argos, Argos Tespijczyk
(1.2) Argos
Wiktionary
rodzina ryb z rzędu okoniokształtnych
SJP.pl
Argusowate (Scatophagidae) – rodzina ryb okoniokształtnych. Spotykane w hodowlach akwariowych.
Wikipedia
o cechach argusowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) icht. o cechach ryb z rodziny argusowatych
Wiktionary
rzecz. argusowate nmos.
Wiktionary
charakterystyczny dla Argusa (mityczny stuoki strażnik), podejrzliwy, czujny, wszechwidzący; argusowe oko (oczy) - czujne oko (oczy), takie, przed którym (którymi) nic się nie ukryje
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki jak mitologiczny olbrzym stuoczny Argus (Argos), czyli wiecznie czujny, nieufny, podejrzliwy
Wiktionary
rzecz. Argus mos.
Wiktionary
rzeka w Azji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Argymir – imię męskie pochodzenia greckiego. Jego patronem jest św. Argymir, męczennik w Kordowie (IX wiek).
Wikipedia
IPA: arˈɡɨ̃mʲir, AS: argỹmʹir
Wiktionary
minerał z grupy siarczków, będący źródłem germanu
SJP.pl
Argyrodyt – bardzo rzadki minerał z gromady siarczków.
Wikipedia
rodzaj zauropoda z grupy tytanozaurów
SJP.pl
Argyrozaur ("Argyrosaurus superbus") – zauropod z grupy tytanozaurów (Titanosauria).
Żył w epoce kredy późna (ok. 83-65 mln lat temu) na terenach Ameryki Południowej. Długość ciała ok. 20-30 m, wysokość ok. 8 m, masa ok. 80 t. Jego szczątki znaleziono w Argentynie (prowincja Chubut) i w Urugwaju.
Wikipedia
w buddyzmie hinajany: osoba doskonała, która osiągnęła nirwanę i nie odrodzi się już więcej; arhat
SJP.pl
w buddyzmie hinajany: osoba doskonała, która osiągnęła nirwanę i nie odrodzi się już więcej; arhant
SJP.pl
w biologii: rodzaj partenogenezy, w trakcie której z niezapłodnionych komórek jajowych rozwijają się wyłącznie samce (np. trutnie pszczoły miodnej); arrhenotokia, arrenotokia
SJP.pl
air;
1. pieśń solowa z akompaniamentem instrumentalnym, część m.in. opery, oratorium;
2. solowy utwór instrumentalny o charakterze nietanecznym wchodzący w skład suity
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium;
Wiktionary
Aria (wł. "aria", l.mn. "arie" dosł. powietrze) – wokalno-instrumentalny gatunek z kantylenowo rozwiniętym głosem solowym.
Aria jest zwykle częścią większej formy muzycznej, jak kantata, oratorium lub opera. Umieszczana jest najczęściej w punkcie kulminacyjnym dramaturgii utworu. Na ogół przyjmuje formę pieśni trzyczęściowej.
Wikipedia
(1.1) Publiczność głośnymi brawami nagrodziła przebojową arię tenora.
Wiktionary
IPA: ˈarʲja, AS: arʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. arietta ż.
przym. ariowy
Wiktionary
(1.1) solówka
Wiktionary
odmiana szarady, wierszowana zagadka, której rozwiązanie powstaje z poszczególnych sylab wiersza oznaczonych liczbami
SJP.pl
Ariada, szarada ariada, szarada zmodyfikowana, szarada zreformowana – odmiana szarady, w której poszczególne sylaby rozwiązania są ponumerowane od pierwszej do ostatniej i należy je odgadnąć na podstawie pewnego tekstu. Obok każdego wersu tego tekstu mogą być podane numery zgłosek rozwiązania, które da się znaleźć w tym wersie. Porównując wszystkie wersy zawierające daną sylabę, można ją jednoznacznie ustalić lub przynajmniej znacznie zawęzić wybór.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Ariadna (gr. Ἀριάδνη Ariádnē, łac. Ariadne) – w mitologii greckiej córka króla Krety Minosa i Pazyfae, która pomogła Tezeuszowi wydostać się z labiryntu. Kłębek nici, którą rozwijał, chodząc po Labiryncie, ułatwił mu znalezienie drogi powrotnej. Stąd popularny związek frazeologiczny – "nić Ariadny".
Wikipedia
(1.1) Ariadna była córką Minosa, mitycznego króla Krety.
Wiktionary
IPA: arʲˈjadna, AS: arʹi ̯adna
Wiktionary
jedna z najpopularniejszych czcionek komputerowych
SJP.pl
Arial – jeden z najbardziej powszechnych krojów pisma używanych przy druku. Jest to krój proporcjonalny, jednoelementowy, bezszeryfowy. Stanowi odpowiednik Helvetiki zaprojektowany przez firmę Monotype. Mimo posiadania tych samych metryk co Helvetica, Arial pochodzi od Monotype Grotesque i jest w zauważalnie innym stylu.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wyznawca arianizmu; antytrynitariusz;
2. wyznawca polskiego arianizmu (bracia polscy)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wyznawca arianizmu; antytrynitariusz;
2. wyznawca polskiego arianizmu (bracia polscy)
SJP.pl
przymiotnik od: arianizm
SJP.pl
1. doktryna teologiczna Ariusza negująca współistotność i równość osób Trójcy Świętej;
2. doktryna polskich arian
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) teol. hist. wczesnochrześcijańska, antytrynitarna doktryna teologiczna negująca boskość Jezusa i głosząca jego stworzenie lub zrodzenie przez Boga Ojca;
(1.2) rel. hist. zob. bracia polscy.
Wiktionary
Arianizm – doktryna teologiczna Ariusza (zm. 336), prezbitera Kościoła w Aleksandrii w Egipcie, odrzucająca dogmat Trójcy Świętej i wpisująca się w nurt antytrynitaryzmu, powstała w kontekście sporów o rozumienie chrześcijańskiego monoteizmu. Ariusz, wykształcony w szkole antiocheńskiej, uznawał pochodzenie Syna od Boga Ojca na zasadzie stworzenia/zrodzenia. Doktryna uznana przez Kościół katolicki za herezję.
Wikipedia
(1.1) W Kościele wschodnim w IV w. wielkim problemem stał się arianizm.
(1.1) Toteż dopiero po krótkim epizodzie Juliana Apostaty i panowaniu kilku cesarzy, na przemian nicejczyków i arian, Teodozjusz Wielki zadał arianizmowi decydujący cios.
Wiktionary
czas. arianizować ndk.
rzecz. arianin mos., arianka ż.
przym. ariański
Wiktionary
(1.1-2) war. ariaństwo
Wiktionary
wyznawczyni arianizmu
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
waluta Madagaskaru
SJP.pl
Ariary – jednostka monetarna Madagaskaru o kodzie walutowym MGA według ISO 4217. 1 ariary = 5 iraimbilanja.
Jest jedną z dwóch walut będących w obiegu, które nie dzielą się w oparciu o potęgę dziesięciu. Drugą taką walutą jest ugija mauretańska. Nazwy "ariary" i "iraimbilanja" pochodzą od waluty z czasów przedkolonialnych.
Wikipedia
legendarna ojczyzna Arjów, najstarsza nazwa Indii aryjskich; Arjawarta
SJP.pl
związany z arianami (np. ariańska akademia, ariański zbór)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. związany z naukami lub osobą Ariusza, arianami lub arianizmem
(1.2) rel. związany ze wspólnotą arian, braci polskich
Wiktionary
(1.1) Szczytowy okres wpływów arianizmu w Cesarstwie Rzymskim przypadł na panowanie ariańskiego cesarza Konstancjusza II w latach 350-361.
Wiktionary
IPA: arʲˈjä̃j̃sʲci, AS: arʹi ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Ariusz mos., arianizm mrz., arianin mos., arianka ż.
Wiktionary
1. arianizm; kierunek w teologii chrześcijańskiej
2. ogól arian
SJP.pl
gazela afrykańska; gazela Soemmeringa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) przest. zool. nazwa systematyczna|Gazella gazella arabica|Lichtenstein., mała antylopa występująca w Syrii i na całym Półwyspie Arabskim;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) hand. proszek do prania marki Ariel
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kilka arieli rozpierzchło się po stoku.
(2.1) Wypraliśmy je w arielu i plamaamy puściły.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ariela lub z nim związany
SJP.pl
w psychologii: stan niedorozwoju umysłowego
SJP.pl
tylna straż zabezpieczająca oddział wojskowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. straż tylna
Wiktionary
Ariergarda (z fr. "arrière garde - straż tylna") – wojskowy oddział lub pododdział maszerujący z tyłu za głównymi siłami związku taktycznego (oddziału).
Wikipedia
(1.1) straż tylna
Wiktionary
ukryty zamiar, zatajona myśl, zastrzeżenie myślowe
SJP.pl
tylna część sceny teatralnej
SJP.pl
krótka aria o prostej budowie; arietta
SJP.pl
arieta o lekkiej, błahej treści; aryjka
SJP.pl
przymiotnik od: arietka
SJP.pl
przymiotnik od: arieta
SJP.pl
krótka aria o prostej budowie; arieta
SJP.pl
Arietta – forma muzyczna, aria o mniejszych rozmiarach, zwykle w formie 2-częściowej lub utwór instrumentalny.
Wikipedia
skrót od: Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - państwowa agencja wspierająca rozwój rolnictwa i obszarów wiejskich
SJP.pl
ślimak płucodyszny z rodziny ślimaków (Arion), zamieszkujący głównie Europę; ślinik
SJP.pl
Arion ( Ἀρίων) – wpół mityczna postać greckiego poety i muzyka, uważanego za syna Posejdona i nimfy Onei.
Urodzony w Metymnie na Lesbos, tworzył ok. 625 p.n.e. na dworze tyrana Koryntu Periandra, a następnie na Sycylii i w południowej Italii. Nazwany przez Herodota najlepszym śpiewakiem na świecie, swą sławę zyskał jako wykonawca pieśni (własnych i cudzych) przy wtórze kitary; nie zachowały się żadne jego utwory, przypisywano mu jedynie ocalały fragment hymnu ku czci Posejdona.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ariona lub z nim związany
SJP.pl
[czytaj: ariozo] rodzaj solowego fragmentu wokalnego w operze lub oratorium, pośredni między arią a recytatywem
SJP.pl
Arioso – forma muzyczna pośrednia między recytatywem a arią, jeden z podstawowych współczynników formy opery. Rozwinęła się w stylu bel canto. Johann Sebastian Bach często wprowadzał ariosa w końcowej partii recytatywu.
Wikipedia
Ludovico Ariosto (1474-1533) - poeta włoski, autor poematu "Orland szalony"
SJP.pl
charakterystyczny dla Ariosta, żartobliwy, lekko ironiczny, mający zawiłą fabułę z elementami fantastycznymi i często łączący powagę z komizmem
SJP.pl
w literaturze: skłonność do budowania skomplikowanych, przesyconych groteską i fantastyką fabuł
SJP.pl
prehistoryczny lud, od którego wywodzą się Irańczycy i mieszkańcy północnych Indii, posługujący się w mowie dialektami indoeuropejskimi; Arjowie
SJP.pl
Nie mylić z: Aryjczycy.
Ariowie (lub Indo-Irańczycy) – termin używany dawniej dla indoirańskiego odłamu ludów indoeuropejskich, który w III i II tysiącleciu p.n.e. zamieszkiwał Azję Środkową, by następnie rozprzestrzenić się na tereny Afganistanu, Iranu (ludy irańskie) i Indii (Indoariowie).
Wikipedia
wódz germański, który pokonał Eduów w 61 roku p.n.e.
SJP.pl
Ariowist (łac. Ariovistus, zm. 54 p.n.e.) – władca germański z I wieku p.n.e., przewodził związkowi plemiennemu Swebów, uczestnik wojen z Cezarem.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. rzad. związany z arią, dotyczący arii; właściwy arii
Wiktionary
rzecz. aria ż.
:: przym. aryjny
Wiktionary
ssak drapieżny z podrodziny wydr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. pot. nazwa systematyczna|Pteronura brasiliensis|ref=tak., wydra olbrzymia, arirania amazońska
Wiktionary
(1.1) wydra olbrzymia, arirania amazońska, wilk rzeczny, wydra wielka
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Ar
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ariusza lub z nim związany
SJP.pl
mocna tkanina, podobna do teksasu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan w Stanach Zjednoczonych;
Wiktionary
Arizona ( Arizona, Hoozdo Hahoodzo) – stan w południowo-zachodniej części Stanów Zjednoczonych, od południa sąsiadujący z meksykańskimi stanami Sonora i Kalifornia Dolna, od zachodu z Kalifornią i Nevadą, od północy z Utah, a od wschodu z Nowym Meksykiem.
Wikipedia
(1.1) Pochodzi z Kalifornii, a obecnie mieszka w Arizonie wraz z mężem.
Wiktionary
IPA: ˌarʲiˈzɔ̃na, AS: arʹizõna
Wiktionary
rzecz. Arizończyk mos., Arizonka ż.
przym. arizoński
Wiktionary
mieszkanka Arizony (stanu w USA)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Arizony
Wiktionary
rzecz. Arizona ż.
:: fm. Arizończyk mos.
przym. arizoński
Wiktionary
mieszkaniec Arizony (stanu w USA)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Arizony
Wiktionary
rzecz. Arizona ż.
:: fż. Arizonka ż.
przym. arizoński
Wiktionary
→ Arizona
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Arizoną; pochodzący z Arizony
Wiktionary
rzecz. Arizona ż., Arizończyk mos., Arizonka ż.
Wiktionary
członek starożytnych koczowniczych plemion pasterskich, mówiących dialektami indoeuropejskimi, uznawanych dawniej za przodków wszystkich ludów indoeuropejskich; Aria
SJP.pl
legendarna ojczyzna Arjów, najstarsza nazwa Indii aryjskich; Ariawarta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) legendarna ojczyzna Arjów, kraina historyczna w północnych i środkowych Indiach;
Wiktionary
Arjawarta (sans. आर्यावर्त, trl. "āryāvarta", "Ziemia Arjów" lub "Ziemia szlachetnych") – nazwa legendarnej ojczyzny Arjów (synonim Arianem Waedżo), a w okresie późniejszym sanskrycka nazwa obszaru obejmującego północne i (częściowo) środkowe Indie, między Himalajami a górami Windhja, oraz między Morzem Arabskim a Zatoką Bengalską; także najstarsza nazwa Indii aryjskich.
Wikipedia
prehistoryczny lud, od którego wywodzą się Irańczycy i mieszkańcy północnych Indii, posługujący się w mowie dialektami indoeuropejskimi; Ariowie
SJP.pl
skrót od: arkusz (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = arkusz
Wiktionary
1. statek Noego, wielkich rozmiarów łódź, korab
2. skrzynia, kufer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. duża, drewniana łódź; w domyśle: arka Noego
(1.2) przest. skrzynia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈarka, AS: arka
Wiktionary
średniowieczna machina oblężnicza; arkbalista, espringola
SJP.pl
ręczna, gładkolufowa broń palna używana w dawnej Europie, wyparta przez muszkiety z powodu małej szybkostrzelności; arkebuz, harkabuz, harkebuz, arkebuza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. rodzaj ciężkiej strzelby, używanej w Polsce mniej więcej od połowy XVI w.
Wiktionary
IPA: arˈkabus, AS: arkabus
Wiktionary
(1.1) war. arkebuz
Wiktionary
forma łuku wspartego na dwóch kolumnach lub filarach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. kompozycja składająca się z łuku opartego na kolumnach lub filarach;
Wiktionary
Arkada (łac. "arcus" - łuk) – element architektoniczny składający się z dwóch podpór (kolumn, słupów lub filarów), które zostały połączone u góry łukiem.
Arkada występuje w architekturze zarówno pojedynczo, jak i najczęściej w rzędzie, tworząc istotny składnik budowli. Znana jest od czasów starożytnego Rzymu, stosowana głównie w akweduktach, krużgankach, loggiach.
Wikipedia
(1.1) Nawy oddzielone są od siebie arkadami.
Wiktionary
IPA: arˈkada, AS: arkada
Wiktionary
rzecz. arkadownik m., arkadownictwo n., arkadówka ż., arkadowanie n.
przym. arkadowy
przysł. arkadowo
Wiktionary
przenośnie: miejsce pełne szczęścia, spokoju; raj, eden, eldorado
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kraina wiecznego szczęścia, raj
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: arˈkadʲja, AS: arkadʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Arkadia ż., Arkadyjczyk mos., Arkadyjka ż.
przym. arkadyjski
Wiktionary
(1.1) eden, eldorado, raj, raj na ziemi, kraina szczęśliwości, ziemia obiecana, kraina mlekiem i miodem płynąca
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Arkadiusz jest moim przyjacielem.
Wiktionary
IPA: arˈkadʲjuʃ, AS: arkadʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz. Arkadia ż., Arkadiuszowa ż., Arkadiuszówna ż., Arkadiuszostwo lm m., Arkowa ż.
:: zdrobn. Arek m., Areczek m.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Arek, Aruś, Areczek, Arunio
Wiktionary
Arkadiusz z małżonką; Arkadiuszowie
SJP.pl
Arkadiusz z małżonką; Arkadiuszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Arkadiusza lub z nim związany
SJP.pl
zdrobnienie od: arkada
SJP.pl
związany z arkadką
SJP.pl
Arkady z małżonką; Arkadowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) archit. ciąg arkad
Wiktionary
rzecz. arkada ż., arkadka ż.
czas. arkadować
przym. arkadowy
Wiktionary
Arkady z małżonką; Arkadostwo
SJP.pl
specjalista w dziedzinie budowy arkad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista budowlany w dziedzinie konstrukcji arkad
(1.2) pracownik obsługujący żakardy, czyli tradycyjne maszyny tkackie do produkcji tkanin żakardowych
Wiktionary
IPA: ˌarkaˈdɔvʲɲik, AS: arkadovʹńik
Wiktionary
rzecz. arkada ż., arkadownictwo n., arkadówka ż.
przym. arkadowy
przysł. arkadowo
Wiktionary
związany z arkadą, mający kształt arkady, wsparty na arkadach (np. arkadowe wejście, arkadowy most)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z arkadami, dotyczący arkad
(1.2) taki, który ma kształt łuku, arkady
Wiktionary
IPA: ˌarkaˈdɔvɨ, AS: arkadovy
Wiktionary
rzecz. arkada ż., arkadownik m., arkadownictwo n., arkadówka ż., arkadowanie n.
przysł. arkadowo
Wiktionary
(1.2) łukowaty
Wiktionary
forma łuku wspartego na dwóch kolumnach lub filarach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Arkady – oboczna forma imienia Arkadiusz.
Wikipedia
IPA: arˈkadɨ, AS: arkady
Wiktionary
mieszkaniec Arkadii (krainy historycznej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. mieszkaniec Arkadii
Wiktionary
rzecz. Arkadia ż., arkadia ż.
:: fż. Arkadyjka ż.
przym. arkadyjski
Wiktionary
mieszkanka Arkadii (krainy historycznej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. mieszkanka Arkadii
Wiktionary
rzecz. Arkadia ż., arkadia ż.
:: fm. Arkadyjczyk mos.
przym. arkadyjski
Wiktionary
1. przymiotnik od: Arkadia (kraina w Grecji);
2. poetycko: szczęśliwy, beztroski, błogi
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) odnoszący się do arkadii
(1.2) odnoszący się do Arkadyjczyków lub Arkadii (krainy historycznej na Peloponezie)
Wiktionary
rzecz. Arkadyjka ż., Arkadyjczyk mos., Arkadia ż., arkadia ż.
Wiktionary
(1.1) beztroski, idylliczny, sielankowy, sielski, spokojny, szczęśliwy
Wiktionary
długi sznur zakończony pętlą, służący do łapania zwierząt; lasso
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. lasso
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) To go sobie każę do kulbaki na arkanie przytroczyć i piechotą pójdzie, jeżeli konia żałuje.
(1.1) Tygrys natychmiast zamachnął się łapą. Tomek błyskawicznie zarzucił na nią pętlę arkanu. Drapieżnik niemal zwinął się w kabłąk, szarpnął liną, wtedy syn Nucziego uchwycił pętlą tylną nogę. Po chwili Wilmowski uwięził w ten sam sposób drugą przednią.
Wiktionary
IPA: ˈarkãn, AS: arkãn
Wiktionary
sekretne sposoby; tajniki, sekrety; arkany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) wiedza powiązana z jakąś dziedziną, nie zawsze oczywista, a często ukryta przed początkującymi
Wiktionary
rzecz. arkanistka ż., arkanista mos., arkanologia ż.
Wiktionary
(1.1) tajemnice, sekrety, tajniki, zawiłości, zagadki
Wiktionary
minerał, siarczan potasu
SJP.pl
[czytaj: ARkenso lub ARkanzas lub arKANzas]
1. stan w Stanach Zjednoczonych;
2. rzeka w Stanach Zjednoczonych;
3. miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan w Stanach Zjednoczonych;
(1.2) geogr. rzeka w Stanach Zjednoczonych, główny prawy dopływ Missisipi;
Wiktionary
Arkansas () – stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych, sąsiadujący z Missouri, Oklahomą, Teksasem, Luizjaną, Missisipi i Tennessee. Stolicą oraz największym miastem jest Little Rock.
Stan położony na zachód od rzeki Missisipi. Większość obszaru stanu jest nizinna (dolina Missisipi), a południowo-zachodnia część wyżynna (wyżyna Ozark). Ponad połowę powierzchni stanu pokrywają lasy. Stan obfituje w zasoby naturalne, w tym brom, gaz ziemny, ropę naftową i kamień krzemowy.
Wikipedia
IPA: ˈarkãw̃sɔ|arˈkãw̃zas, AS: arkãũ̯so|arkãũ̯zas
Wiktionary
przym. arkansaski
Wiktionary
→ Arkansas
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Arkansas, dotyczący Arkansas
Wiktionary
(1.1) Nocami wyły w gąszczach dzikie zwierzęta, mianowicie jaguary, arkansaskie wilki i kujoty.
Wiktionary
rzecz. Arkansas n.
Wiktionary
rzadko: sekretne sposoby; tajniki, sekrety, arkana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zob. arkana.
Wiktionary
architektoniczny ornament w postaci małych półkolistych arkad
SJP.pl
średniowieczna machina oblężnicza; arkabalista, espringola
SJP.pl
Ar
Wikipedia
ręczna, gładkolufowa broń palna używana w dawnej Europie, wyparta przez muszkiety z powodu małej szybkostrzelności; arkabuz, harkabuz, harkebuz, arkebuza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. długa, ręczna, odprzodowa broń palna z zamkiem kołowym, używana przez kawalerię i piechotę w XVI-XVII wieku; także jako broń myśliwska;
Wiktionary
Arkebuz (arkabus, arkabuz, harkabuz, harkebuz) – długa gładkolufowa broń strzelecka wyposażona w zamek kołowy, używana od XVI do XVII wieku.
Powstała w końcu XV wieku jako lżejsza i poręczniejsza alternatywa dla prymitywnych hakownic i późniejszych ciężkich muszkietów, w jaką zaczęto wyposażać oddziały jazdy, tzw. arkebuzerów. Początkowo nazwę tę odnoszono do palnej broni z prostą kolbą przypominającą uchwyt kuszy.
Wikipedia
(1.1) Dałem rozkaz mojej straży: Kto zbyt blisko się poważy, przywitać go z arkebuza.
(1.1) Oto już słyszę z daleka pukanie z dział, z dubeltówek, z flinty, z arkebuza…
Wiktionary
IPA: arˈkɛbus, AS: arkebus
Wiktionary
rzecz. arkebuzer mos., arkebuzeria ż.
przym. arkebuzerski, arkebuzowy
Wiktionary
(1.1) arkabuz, arkabuza, harkabuz, harkebuz
Wiktionary
ręczna, gładkolufowa broń palna używana w dawnej Europie, wyparta przez muszkiety z powodu małej szybkostrzelności; arkabuz, harkabuz, harkebuz, arkebuza
SJP.pl
żołnierz uzbrojony w arkebuz (arkabuz)
SJP.pl
w Polsce XV-XVII wieku: jazda ciężka uzbrojona w arkabuzy
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z arkebuzerem, dotyczący arkebuzera
Wiktionary
rzecz. arkebuz mrz., arkebuzer mos., arkebuzeria ż.
przym. arkebuzowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z arkebuzem, dotyczący arkebuza
Wiktionary
rzecz. arkebuz mrz., arkebuzer mos., arkebuzeria ż.
przym. arkebuzerski
Wiktionary
funkcja odwrotna do funkcji trygonometrycznej (arcus sinus, arcus cosinus, arcus tangens i arcus cotangens); funkcja cyklometryczna, funkcja kołowa
SJP.pl
skalisty przylądek w północnej części Rugii (największa wyspa Niemiec)
SJP.pl
Arkona (niem. "Kap Arkona") – przylądek w formie 43-metrowego klifu zbudowanego z kredy oraz gliny zwałowej, zlokalizowany w skrajnie północnej części Rugii (Meklemburgia-Pomorze Przednie). Najdalej na północ wysunięty punkt tej wyspy i jedna z jej największych atrakcji turystycznych.
Wikipedia
nisza grobowa w ścianach katakumb wczesnochrześcijańskich; arcosolium
SJP.pl
Arek z małżonką
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Arka lub z nim związany
SJP.pl
szara lub czerwonawa, bogata w skalenie odmiana piaskowca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. okruchowa skała osadowa, odmiana piaskowca bogata w skalenie;
Wiktionary
Arkoza – odmiana piaskowca (arenitu) zawierająca co najmniej 20% skaleni:
W Polsce występuje m.in. pod Krakowem tzw. arkoza kwaczalska (nazwa od miejscowości Kwaczała w gminie Alwernia) – powstała na lądzie w warunkach klimatu suchego.
Wikipedia
przym. arkozowy
Wiktionary
obszar zoogeograficzny obejmujący Eurazję, Amerykę Północną i Afrykę
SJP.pl
Arktogea – w zoogeografii jedno z państw zwierzęcych, obok Notogei, Neogei i Antarktis. Obejmuje Amerykę Północną, Eurazję i Afrykę.
Arktogea dzieli się na następujące krainy zoogeograficzne:
Wikipedia
czwarta co do jasności gwiazda na nocnym niebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) astr. najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Wolarza, jedna z najjaśniejszych gwiazd na niebie;
Wiktionary
Arktur ("α Boo", "Alfa Boötis") – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Wolarza o obserwowanej wielkości gwiazdowej −0,04m. Czwarta co do jasności gwiazda na nocnym niebie.
Wikipedia
IPA: ˈarktur, AS: arktur
Wiktionary
związany z obszarami wokół bieguna północnego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z obszarami położonymi wokół bieguna północnego
Wiktionary
(1.1) Norwegia sprawuje rządy nad wyspami arktycznymi archipelagu Svalbard i wyspą Jan Mayen.
Wiktionary
IPA: arkˈtɨt͡ʃnɨ, AS: arktyčny
Wiktionary
rzecz. Arktyka ż., Antarktyka ż.
Wiktionary
(1.1) polarny
Wiktionary
lądy i morza wokół bieguna północnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. obszar Ziemi otaczający biegun północny;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Niedźwiedzie polarne żyją na lodowych obszarach Arktyki.
Wiktionary
IPA: ˈarktɨka, AS: arktyka
Wiktionary
rzecz. Antarktyka ż.
przym. arktyczny
przysł. arktycznie
Wiktionary
wielka kusza na podwoziu, służąca do miotania ciężkich pocisków
SJP.pl
arkada wymodelowana w żywopłocie lub brama w postaci arkady, będąca ogrodowym elementem dekoracyjnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ogrod. brama uformowana z żywopłotu
(1.2) brama triumfalna
Wiktionary
mały arkusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: arkusz
Wiktionary
(1.1) Studentka rozdała wszystkim małe arkusiki papieru.
Wiktionary
(1.1) arkusz m.
Wiktionary
przymiotnik od: arkusik
SJP.pl
1. cienka warstwa określonego materiału o ustalonym formacie;
2. wykaz, zestawienie czegoś w danej formie;
3. arkusz kalkulacyjny - aplikacja służąca wykonywaniu obliczeń i kalkulacji między wartościami z wierszy i kolumn wyświetlanej na ekranie tabeli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) płaski, kwadratowy albo prostokątny fragment jakiegoś materiału, np. papieru, blachy itp.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Poznałem od razu charakter jego pisma i nie chcąc odczytywać nudnego i głupiego wiersza odwróciłem arkusz papieru i spojrzałem na drugą jego stronę.
Wiktionary
IPA: ˈarkuʃ, AS: arkuš
Wiktionary
przym. arkuszowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
związany z arkuszem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z arkuszem, dotyczący arkusza, mający postać arkusza
Wiktionary
rzecz. arkusz mrz., arkusik mrz.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z przełęczą Arlberg, dotyczący regionu Arlberg
Wiktionary
(1.1) Kiedy niekiedy wzrok Judymowej spadał w otchłań gdy pociąg leciał na skalnych gzymsach arlberskiej drogi.
(1.1) Wszyscy austriaccy narciarze emigranci, wśród nich sławny twórca szkoły arlberskiej Hannes Schneider (cudem wyciągnięty z rąk gestapo po Anschlussie), zostają instruktorami.
(1.1) Przynależność Zawiszy do Sulimów potwierdzają jego dwie zachowane do czasów nowożytnych pieczęcie z 1414 r. z zachowanym wizerunkiem tego herbu oraz barwny wizerunek w arlberskiej księdze brackiej.
Wiktionary
rzecz. Arlberg mrz., Voralberg mrz.
przym. voralberski
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Arlety lub z nią związany
SJP.pl
1. postać z włoskiej komedii;
2. przenośnie pajac, błazen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. teatr. komediowy pajac, typ postaci z ludowej włoskiej commedia dell’arte;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) kynol. typ umaszczenia u psa o ciemnych plamach na białej sierści;
(2.2) kynol. pies o umaszczeniu typu arlekin (2.1)
Wiktionary
Arlekin ( Arlecchino) – postać błazna w czarnej masce „komicznej”, ubranego w kostium zszyty z kolorowych trójkątów albo rombów.
Od końca XVII wieku Arlekin jest jedną z postaci włoskiej commedii dell’arte. Jego przyjacielem jest Brighella, a miłością Kolombina. Jako wiecznie zakochany, sprytny służący, często wpędza swego pana lub siebie w tarapaty.
Wikipedia
(1.1) W komediowej postaci arlekina niektórzy upatrują uosobienie bożka Merkurego.
(2.2) Sąsiadka nie sprząta po swoim arlekinie, to karygodne!
Wiktionary
rzecz. Arlekin mos., arlekinada ż., arlekinek mzw.
:: fż. arlekinka ż.
przym. arlekiński, arlekinowy
Wiktionary
1. rodzaj komedii z arlekinem w roli głównej;
2. przenośnie: błaznowanie, wygłupianie się, żartowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) figle błazeńskie, błaznowanie
(1.2) teatr. krótka pantomima, której główną postacią jest arlekin
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Ta impreza to istna arlekinada.
(1.2) Dziś w teatrze odbyła się arlekinada.
Wiktionary
IPA: ˌarlɛcĩˈnada, AS: arleḱĩnada
Wiktionary
rzecz. arlekin mzw./mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Scotomanes|Dobson|ref=tak., rodzaj nietoperzy z plemięemienia wieczorków
(1.2) zool. nietoperz z rodzaju arlekinków (1.1)
Wiktionary
(1.1) Nietoperze z rodzaju arlekinków występują tylko w Azji.
Wiktionary
rzecz. arlekin mos./mzw., Arlekin mos.
Wiktionary
suka rasy dog arlekin
SJP.pl
związany z arlekinem
SJP.pl
związany z arlekinem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z arlekinem, dotyczący arlekina, taki jak arlekin
Wiktionary
rzecz. arlekin m.
przym. arlekinowy
Wiktionary
(1.1) arlekinowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Arlena – imię żeńskie, którego pochodzenie jest niepewne. Być może wywodzi się od "Arlene", co oznacza w języku irlandzkim „gwarancję, zobowiązanie”. Imię to może być też skróconą formą imion żeńskich kończących się na -arlena, np. Marlena. Istnieje też hipoteza, jakoby imię to miało być wariantem "Arline", imienia prawdopodobnie wymyślonego przez mało znanego kompozytora irlandzkiego Michaela Williama Balfego dla głównej bohaterki najbardziej znanej jego opery „Czeszka” ("The Bohemian girl").
Wikipedia
(1.1) Do rzadkich imion żeńskich należy na przykład Arlena.
Wiktionary
[czytaj: arl] miasto we Francji
SJP.pl
Ar
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Arleta, Arletta – imię żeńskie zapożyczone z francuskiego; powstało prawdopodobnie jako zdrobnienie germańskiego imienia "Carletta" ("Karletta"), żeńskiej formy imienia Karl (Karol).
Arleta imieniny obchodzi 3 stycznia, 11 kwietnia, 13 kwietnia.
Wikipedia
(1.1) Pani Arleta współpracowała ze szkołą pijarów.
Wiktionary
IPA: arˈlɛta, AS: arleta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Arleta
Wiktionary
(1.1) Mówiłem, Arletka, że ze mną trzeba trzymać. Jak się trzyma z Olkiewiczem, to się daleko zajdzie – tłumaczył dziewczynie Teoś, przyglądając się, jak nalewa mu wódki do szklanki.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: armia
SJP.pl
wielka flota wojenna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mors. wojsk. wielka flota wojenna
(1.2) hist. flota wysłana przez Filipa II hiszpańskiego przeciw Anglii w 1588
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gdyby zestawić ze sobą obie armady, wzbudziłoby to śmiech. Dysproporcja jest tak dalece rażąca, że to aż absurdalne.
Wiktionary
IPA: arˈmada, AS: armada
Wiktionary
armagedon; przenośnie:
1. najgorsza z możliwych, tragiczna sytuacja;
2. zagłada, totalna katastrofa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. Armagedon.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌarmaˈɡɛdːɔ̃n, AS: armage•dõn
Wiktionary
armageddon; przenośnie:
1. najgorsza z możliwych, tragiczna sytuacja;
2. zagłada, totalna katastrofa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. miejsce, w którym przy końcu świata odbędzie się bitwa między narodami;
(1.2) przen. pot. straszna klęska, zniszczenie
Wiktionary
(1.2) Bójka na stadionie była prawdziwym Armagedonem!
Wiktionary
IPA: ˌarmaˈɡɛdɔ̃n, AS: armagedõn
Wiktionary
(1.1) Har-Magedon
(1.2) koniec świata, apokalipsa
Wiktionary
[czytaj: armaNIAK] napój alkoholowy o wyrazistym i szorstkim smaku otrzymywany przez destylację wina, bezpośredni przodek koniaku; armaniak
SJP.pl
Ar
Wikipedia
1. imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od armaniak
Wiktionary
rzecz. armaniak m.
Wiktionary
napój alkoholowy o wyrazistym i szorstkim smaku otrzymywany przez destylację wina, bezpośredni przodek koniaku; armagnac
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. winiak wytwarzany we francuskiej prowincji Armagnac;
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. armaniaczek m.
Wiktionary
w starożytności i średniowieczu: schowek w murze, szafa lub skrzynia do przechowywania broni i innych cennych przedmiotów: książek, dokumentów itp.; almaria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. mebel do przechowywania szat lub sprzętów
Wiktionary
Armaria (łac. "armarium" – szafa, archiwum) – rodzaj mebla.
Nazwa pochodzi prawdopodobnie od nazwy szafy zwanej "armarium", używanej w starożytności do przechowywania broni. W języku staropolskim terminem "armaria" lub "almaria" określano różne szafy, skrzynki lub szkatułki w których przechowywano książki, dokumenty i cenne przedmioty. W średniowieczu terminem tym określano szafę wbudowaną w ścianę lub wolno stojącą w zakrystii, w której przechowywano przedmioty liturgiczna.
Wikipedia
(1.1) war. almaria; stpol. almaryja, almarya, olmarya, wolmarya; gw. Górny Śląsk almaryja, almaryjo, odmaryj
Wiktionary
działo o długiej lufie i prostym torze lotu pocisku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. działo o długiej lufie;
Wiktionary
Armata – działo przeznaczone głównie do strzelania płaskotorowego, zazwyczaj do celów znajdujących się bezpośrednio w polu widzenia. Dawniej ogólne określenie dział różnego rodzaju.
Wikipedia
(1.1) Nam strzelać nie kazano. – Wstąpiłem na działo • I spójrzałem na pole; dwieście armat grzmiało.
Wiktionary
IPA: arˈmata, AS: armata
Wiktionary
przym. armatni
rzecz. armator mos., armatka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od armata, mała armatka
SJP.pl
przymiotnik od: armatka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z armatką, dotyczący armatki
Wiktionary
rzecz. armator mos., armatka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: armata
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący armaty
Wiktionary
(1.1) Kwiatkowski polecił załodze opuścić statek, a sam wraz z marynarzem Bronisławem Michnowiczem - pod ciężkim ogniem przeciwnika - zdjął ze statku karabiny maszynowe przyrządy optyczne i zamki armatnie.
Wiktionary
IPA: arˈmatʲɲi, AS: armatʹńi
Wiktionary
rzecz. armator mos., armata ż., armatka ż.
Wiktionary
działo łączące cechy armaty i haubicy; haubicoarmata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. działo łączące cechy haubicy i armaty;
Wiktionary
(1.1) Po uruchomieniu produkcji seryjnej samobieżna armatohaubica Dana została wprowadzona do uzbrojenia wojsk czechosłowackich (410 sztuk), a w 1983 roku 111 egzemplarzy trafiło także do SZ PRL.
Wiktionary
(1.1) haubicoarmata
Wiktionary
1. osoba lub firma wyposażająca i użytkująca własny lub cudzy statek;
2. dawniej: przedsiębiorca uzbrajający statek na swój koszt i wynajmujący go osobom prywatnym lub państwu; zbroiciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żegl. osoba fizyczna albo prawna eksploatująca statek;
Wiktionary
Armator – osoba fizyczna lub prawna eksploatująca statek wodny, własny lub wynajęty, we własnym imieniu. Zatrudnia kapitana i załogę oraz ponosi odpowiedzialność cywilną za zobowiązania wynikające z eksploatacji statku.
Wikipedia
(1.1) W gdańskiej stoczni wodują dziś nowy kontenerowiec dla szwedzkiego armatora.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. armatorka ż.
przym. armatorski
Wiktionary
dotyczący armatora
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z armatorem, dotyczący armatora
Wiktionary
rzecz. armator mos.
Wiktionary
1. ogół elementów stanowiących wyposażenie jakiegoś urządzenia lub instalacji;
2. dawniej także słowo o wielu innych znaczeniach, m.in. zbrojenie (w budownictwie), konstrukcja podtrzymująca rzeźbę (w sztuce), broń, uzbrojenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomocnicze wyposażenie pomieszczenia, maszyny, itp., umożliwiające jego właściwe wykorzystanie
(1.2) konstrukcja podtrzymująca elementy rzeźby, budynku lub witraża
Wiktionary
(1.1) Chcę zastosować w łazience armaturę (wanna, umywalka, sedes) w kolorze innym niż biały.
Wiktionary
IPA: ˌarmaˈtura, AS: armatura
Wiktionary
przym. armaturowy
rzecz. armator mos.
Wiktionary
(1.1) osprzęt
Wiktionary
→ armatura
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z armaturą, dotyczący armatury
Wiktionary
rzecz. armator mos., armatura ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad Kubaniem;
(1.2) geogr. adm. miasto w Armenii;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. armawirski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Armawirem, dotyczący Armawiru
Wiktionary
(1.1) Krajowy Komitet WKP(b) powziął 3 września specjalną uchwałę utworzenia partyzanckich zgrupowań: krasnodarskiego, sławiańskiego, noworosyjskiego, anapskiego, nieftiegorskiego, majkopskiego, armawirskiego i soczyńskiego, które zjednoczyły 87 oddziałów partyzanckich, liczących ogółem ponad 5500 ludzi.
Wiktionary
rzecz. Armawir mrz.
Wiktionary
1. państwo w Azji ze stolicą w Erywaniu; Republika Armeńska;
2. miasto w Kolumbii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Azji;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) W Azerbejdżanie wskaźniki śmierci samobójczej są ponad sześćdziesięciokrotnie niższe niż spowodowanej zabójstwem, w Armenii ponad jedenastokrotnie, w Meksyku zaś - blisko siedmiokrotnie.
Wiktionary
IPA: arˈmɛ̃ɲja, AS: armẽńi ̯a
Wiktionary
rzecz. Ormianka ż., Ormianin mos., Armeńczyk mos., Armenka ż.
przym. armeński
Wiktionary
(1.1) urz. Republika Armenii
Wiktionary
wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na języku armeńskim (ormiańskim) albo z niego przejęte
SJP.pl
obywatelka Armenii; Ormianka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Armenii
Wiktionary
IPA: arˈmɛ̃ŋka, AS: armẽŋka
Wiktionary
rzecz. Armenia ż.
:: fm. Armeńczyk mos.
przym. armeński
Wiktionary
typ armenoidalny - typ antropologiczny białej odmiany człowieka
SJP.pl
obywatel Armenii; Ormianin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Armenii
Wiktionary
IPA: arˈmɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: armẽĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Armenia ż.
:: fż. Armenka ż.
przym. armeński
Wiktionary
→ Armenia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Armenii
Wiktionary
(1.1) Obecnie Stepanakert, podobnie jak reszta Górskiego Karabachu, pozostaje pod kontrolą wojsk armeńskich.
Wiktionary
IPA: arˈmɛ̃j̃sʲci, AS: armẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Armenia ż., Armeńczyk mos., Armenka ż.
Wiktionary
1. ogół sił zbrojnych danego państwa; wojsko;
2. najwyższa jednostka operacyjna składająca się z kilku korpusów lub dywizji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa;
(1.2) wojsk. określenie wojsk lądowych danego państwa, bez lotnictwa i marynarki wojennej (armia w tym znaczeniu może obejmować także lotnictwo wojsk lądowych)
(1.3) wojsk. jednostka organizacyjna wojska – związek operacyjny, składający się z kilku dywizji lub korpusów
(1.4) wielka liczba ludzi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Polska chce wprowadzić armię zawodową.
(1.3) Pododdziały armii zaatakowały miasto.
Wiktionary
IPA: ˈarmʲja, AS: armʹi ̯a
Wiktionary
przym. armijny
Wiktionary
(1.1) wojsko; gw. Górny Śląsk armijo
(1.3) gw. Górny Śląsk armijo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przen. lekkomyślna, piękna kokietka
Wiktionary
Ar
Wikipedia
IPA: arˈmʲida, AS: armʹida
Wiktionary
rzecz. Armida ż., Armidka ż., Armidzia ż., Armideczka ż., Armidusia ż., Armidunia ż.
przym. Armidzin
Wiktionary
zdrobnienie od: armia
SJP.pl
→ armia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wojsk. związany z armią, dotyczący armii
Wiktionary
rzecz. armia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. armia
Wiktionary
(1.1) Tukej kole rzeki stoła bez wojna armijo.
Wiktionary
powierzchnia przypominająca kształtem dętkę rowerową; torus
SJP.pl
dawniej: przyrząd do wyznaczani współrzędnych ciał niebieskich; sfera armilarna
SJP.pl
sfera armilarna - przyrząd do wyznaczani współrzędnych ciał niebieskich
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Armin – oboczna forma imienia Herman.
Armin imieniny obchodzi 17 marca, 7 kwietnia, 28 grudnia, według niemieckich źródeł 2 czerwca.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. związek organiczny, wysoko toksyczny insektycyd fosforoorganiczny, potencjalny bojowy środek trujący;
Wiktionary
Armina – fosforoorganiczny związek chemiczny, wysokotoksyczny insektycyd, potencjalny paralityczno-drgawkowy bojowy środek trujący.
Armina jest cieczą o wysokiej temperaturze wrzenia i gęstości 1,27 g/cm³. Rozpuszczalność w wodzie wynosi ok. 0,4 mg/dm³. Armina rozpuszcza się w rozpuszczalnikach organicznych. Wodne roztwory arminy nie ulegają hydrolizie nawet w temperaturze 100 °C.
Wikipedia
(1.1) Zatrucie arminą może nastąpić na skutek wdychania par i aerozolu lub wchłaniania przez skórę.
Wiktionary
IPA: arˈmʲĩna, AS: armʹĩna
Wiktionary
niemiecki klub piłkarski z Bielefeld
SJP.pl
protestancka grupa wyznaniowa, umiarkowany odłam kalwinizmu w Holandii; remonstranci
SJP.pl
wyznawca arminianizmu
SJP.pl
sekta kalwińska odrzucająca predystynację i uzależniająca zbawienie człowieka od jego dobrych uczynków; remonstrantyzm
SJP.pl
Ar
Wikipedia
Arminiusz (łac. "Arminius", niem. "Hermann der Cherusker", ur. 16 p.n.e., zm. 21 n.e.) – syn Sigimera, wodza germańskiego plemienia Cherusków.
Wikipedia
Armin z małżonką; Arminowie
SJP.pl
Armin z małżonką; Arminostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Armina lub z nim związany
SJP.pl
dawniej: rozejm, zawieszenie broni
SJP.pl
[czytaj: armoniozo] określenie wykonawcze: harmonijnie
SJP.pl
kraina w starożytnej Galii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna na terenie starożytnej Galii, obejmująca tereny między Loarą i Sekwaną;
Wiktionary
Armoryka (łac. "Armorica" lub "Aremorica", z celtyckiego "are" „nad” + "mor" „morze”) – kraina historyczna na terenie starożytnej Galii, obejmująca tereny między Loarą i Sekwaną, tj. późniejszą Bretanię i część Normandii. Zamieszkana przez kilka ludów celtyckich, m.in. Wenetów, Redonów, Namnetów i Unellów.
Wikipedia
przym. armorykański
Wiktionary
→ Armoryka (kraina w starożytnej Galii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Armoryką, dotyczący Armoryki (historycznej krainy we Francji)
Wiktionary
rzecz. Armoryka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|armować.
Wiktionary
czas. armować ndk.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) daw. zbroić
czasownik zwrotny niedokonany armować się
(2.1) daw. zbroić się
Wiktionary
IPA: arˈmɔvat͡ɕ, AS: armovać
Wiktionary
rzecz. armowanie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = polit. Arabski Ruch Narodowy
(1.2) = lotn. Port lotniczy Sztokholm-Arlanda
Wiktionary
Arn – rzeka we Francji, przepływająca przez tereny departamentów Hérault oraz Tarn, o długości 45 km. Stanowi prawy dopływ rzeki Thoré.
Wikipedia
IPA: a‿ɛr‿ˈɛ̃n, AS: a‿er‿ẽn
Wiktionary
samica bawołu indyjskiego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gatunek jarej pszenicy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
skandynawskie imię męskie
SJP.pl
Arne – wieś w Anglii, w hrabstwie Dorset, w dystrykcie ("unitary authority") Dorset. Leży 28 km na wschód od miasta Dorchester i 162 km na południowy zachód od Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 1344 mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: ARnem] miasto w Holandii
SJP.pl
Arnhem (niem. "Arnheim") – miasto we wschodniej Holandii nad Dolnym Renem (Nederrijn), stolica prowincji Geldria. Arnhem z liczbą 152,506 mieszkańców jest częścią zespołu miejskiego Arnhem-Nijmegen, aglomeracji z 736,000 mieszkańców.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Arnhem (miastem w Holandii)
Wiktionary
rzecz. Arnhem
Wiktionary
zwierzę o dużych, półksiężycowato wygiętych rogach, żyjące w znacznych pod względem liczby sztuk stadach, w bagnistych okolicach południowej i wschodniej Azji; bawół indyjski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. roślina o właściwościach leczniczych i trujących, w Polsce chroniona; kupalnik; pomornik;
2. leczniczy wyciąg z arniki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Arnica|ref=tak., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych, obejmujący gatunki o żółtych, promienistych kwiatach, znanych ze swoich właściwości leczniczych (stosowane w leczeniu siniaków, stłuczeń, obrzęków i stanów zapalnych skóry)
Wiktionary
Arnika ("Arnica" L.) – rodzaj roślin należących do rodziny astrowatych. Należy do niego 31 gatunków roślin. Przedstawiciele tego rodzaju występują głównie na terenie Ameryki Północnej, tylko dwa gatunki pochodzą z Eurazji ("A. montana", "A. angustifolia"). Rośliny te rosną głównie w górach, sięgają także strefy arktycznej na północy. We florze Polski występuje tylko jeden gatunek – arnika górska "Arnica montana".
Wikipedia
przym. arnikowy
Wiktionary
związany z arniką
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z arniką, dotyczący arniki
Wiktionary
rzecz. arnika ż.
Wiktionary
rzeka we Włoszech
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈarnɔlt, AS: arnolt
Wiktionary
rzecz. Arnoldowa ż.
:: fż. Arnolda
przym. Arnoldowy
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
środowiskowo: wyciskanie sztangielek w górę połączone z obrotem nadgarstków
SJP.pl
Arnold z małżonką; Arnoldowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) przest. żona Arnolda
forma przymiotnika.
(2.1) ż. lp. od: Arnoldowy
Wiktionary
(1.1) Syn Arnoldowej stał za mną rano w kolejce w masarni.
Wiktionary
zob. Arnold.
Wiktionary
Arnold z małżonką; Arnoldostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Arnolda lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Arnolda
Wiktionary
(1.1) Przed Arnoldową chałupą rosły dwie stare akacje.
(1.1) Sąsiadował z Maciejową zagrodą z jednej strony i z Arnoldowym polem z drugiej.
Wiktionary
rzecz. Arnold mos., Arnoldowa ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Arnoldy lub z nią związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
arnota właściwa - gatunek niewielkiego, okrytozalążkowego drzewa z rodziny arnotowatych, rosnącego w Ameryce Środkowej i na Hawajach; drzewko orleańskie, orlean
SJP.pl
o cechach arnotowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Ar
Wikipedia
o cechach arnotowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny arnotowatych
Wiktionary
(1.1) Arnota właściwa, achiote, achote, drzewko orleańskie (Bixa orellana L.) – gatunek niewielkiego drzewa z rodziny arnotowatych (Bixaceae).
Wiktionary
rzecz. arnotowate nmos.
Wiktionary
liczba argumentów, jakie przyjmuje funkcja, operacja, relacja itp.; argumentowość
SJP.pl
rodzaj dużej papugi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) samochód marki ARO
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) W. lp. od: ara
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jacek znów jeździ swoim starym aro do pracy w lesie.
(2.1) Gdzież jesteś, ma aro czerwonopióra!
Wiktionary
IPA: ˈarɔ, AS: aro
Wiktionary
wyrażanie przesadnej, pyszałkowatej, bezczelnej pewności siebie połączone z ostentacyjnym lekceważeniem innych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się
Wiktionary
(1.1) Odnosił się do współpracowników z wyjątkową arogancją, nic dziwnego, że nikt go nie lubił.
Wiktionary
IPA: ˌarɔˈɡãnt͡sʲja, AS: arogãncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. arogant m., arogantka ż.
przym. arogancki
przysł. arogancko
Wiktionary
(1.1) zuchwalstwo, impertynencja, buta, tupet, bezczelność, hucpa
Wiktionary
butny, zuchwały, lekceważący innych, odznaczający się arogancją (np. arogancki szef, aroganckie zachowanie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. taki, którego cechą jest arogancja
(1.2) książk. będący oznaką arogancji
Wiktionary
(1.1) Heniek, kiedy wypije, staje się bardzo arogancki wobec kobiet.
(1.2) Mam już dość twojego aroganckiego zachowania.
Wiktionary
IPA: ˌarɔˈɡãnt͡sʲci, AS: arogãncʹḱi
Wiktionary
rzecz. arogancja ż., aroganckość ż., arogant m., arogantka ż.
przysł. arogancko
Wiktionary
(1.1) bezczelny, butny
(1.2) lekceważący, bezczelny, butny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób arogancki
Wiktionary
rzecz. arogantka ż., arogant mos., aroganckość ż., arogancja ż.
przym. arogancki
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest aroganckie; cecha tych, którzy są aroganccy
Wiktionary
przym. arogancki
przysł. arogancko
Wiktionary
człowiek lekceważący innych, zachowujący się arogancko; impertynent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek arogancki, zuchwały
Wiktionary
(1.1) Ależ się z niego zrobił arogant.
(1.1) Dawniej był potulny, dziś arogant i pogardliwy […].
Wiktionary
IPA: aˈrɔɡãnt, AS: arogãnt
Wiktionary
rzecz. arogancja ż.
:: fż. arogantka ż.
przym. arogancki
przysł. arogancko
Wiktionary
(1.1) zuchwalec, tupeciarz, hucpiarz, impertynent
Wiktionary
→ arogant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta arogancka, zuchwała
Wiktionary
(1.1) Ależ z niej zrobiła się arogantka.
Wiktionary
rzecz. arogancja ż.
:: fm. arogant m.
przym. arogancki
przysł. arogancko
Wiktionary
(1.1) tupeciara, impertynentka, chamka, gburka
Wiktionary
dawniej: miła woń, przyjemny zapach; aromat
SJP.pl
zdrobnienie od: aromat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od aromat
Wiktionary
(1.1) To nie aromat, lecz tylko nikły aromacik.
Wiktionary
rzecz. aromat m.
przym. aromatyczny
Wiktionary
marketing z użyciem zapachów; aromarketing
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. orientacja romantyczna polegająca na nieodczuwaniu pociągu romantycznego, odczuwaniu go znikomo bądź w określonych warunkach;
Wiktionary
Nie mylić z: aromatyczność, aseksualność.
Aromantyczność – orientacja romantyczna polegająca na nieodczuwaniu zainteresowania romantycznego innymi osobami lub odczuwaniu go w stopniu znikomym. Identyfikacja osoby aromantycznej często jest potocznie skracana do "aro".
Wikipedia
(1.1) Aromantyczność jest dość nieznanym terminem dlatego w popkulturze brakuje jej reprezentacji.
Wiktionary
przym. aromantyczny
Wiktionary
(1.1) spektrum aromatyczne
Wiktionary
taki, który nie odczuwa pociągu romantycznego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odczuwający pociąg romantyczny znikomo, wcale lub tylko w określonych warunkach
Wiktionary
(1.1) W wyniku panującej powszechnie amatonormatywności osoby alloromantyczne mogą nabrać przekonania, że ludzie aromantyczni są pozbawieni uczuć, co nie ma przecież nic wspólnego z rzeczywistością.
Wiktionary
rzecz. aromantyczność ż.
Wiktionary
marketing z użyciem zapachów; aromamarketing
SJP.pl
1. przyjemny zapach;
2. przyprawa do ciast (zwykle jako olejek zapachowy);
3. zwykle w liczbie mnogiej: aromaty - substancje, olejki, kadzidła wydzielające mocną woń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zapach sprawiający przyjemność
(1.2) chem. spoż. kosmet. substancja dodawana do produktów poprawiająca walory smakowe i/lub zapachowe
Wiktionary
(1.1) Ten deser to doskonałe połączenie smaków i aromatów.
(1.1) W całości gałka muszkatołowa trzyma się długo, a sproszkowana szybko traci swój specyficzny aromat.
Wiktionary
IPA: aˈrɔ̃mat, AS: arõmat
Wiktionary
rzecz. aromatyzacja ż., aromatyzowanie n., aromacik mrz., aromatyzer mrz.
czas. aromatyzować ndk.
przym. aromatyczny, aromatowy
przysł. aromatycznie
Wiktionary
(1.1) woń, zapach
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) enzym odpowiedzialny za przemianę męskich hormonów w żeńskie
Wiktionary
Aromataza (syntetaza estrogenowa, CYP19A1; EC 1.14.14.14) – enzym z klasy oksydoreduktaz, z rodziny cytochromu P450. Katalizuje aromatyzację pierścienia A androgenów (testosteronu i androstendionu) i przekształcenie ich w estrogeny, odpowiednio w 17β-estradiol (E2) i estron (E1).
Wikipedia
specjalista stosujący aromaterapię (leczący za pomocą olejków eterycznych); aromatoterapeuta
SJP.pl
związany z aromaterapią (np. seans aromaterapeutyczny, kominek aromaterapeutyczny); aromatoterapeutyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z aromaterapią
Wiktionary
rzecz. aromaterapia ż.
Wiktionary
leczenie zapachami; aromatoterapia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. leczenie substancjami zapachowymi poprzez inhalacje lub przez ich kontakt ze skórą (wcieranie, kąpiel);
Wiktionary
Ten artykuł opisuje teorie, metody lub czynności niezgodne ze współczesną wiedzą medyczną.
Aromaterapia – wykorzystywanie materiałów roślinnych i aromatycznych olejów roślinnych, w tym olejków eterycznych do poprawy psychicznego lub fizycznego samopoczucia. W medycynie niekonwencjonalnej bywa stosowana jako uzupełnienie terapii lub jako forma medycyny alternatywnej. Dodatkowe leczenie może być oferowane, wraz ze standardowym leczeniem.
Wikipedia
(1.1) Kiedy rozpoczęła się moda na aromaterapię – jedną z dziedzin medycyny współczesnej i naturalnej, poprawiającą zapachami zdrowie i samopoczucie – w sklepach w ilościach hurtowych do wyboru i koloru pojawiły się świece o wszystkich dających się tylko wyobrazić woniach.
Wiktionary
IPA: aˈrɔ̃matɛˈrapʲja, AS: arõmaterapʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. aromaterapeuta m., aromaterapeutka ż.
przym. aromaterapeutyczny
Wiktionary
(1.1) aromatoterapia
Wiktionary
specjalista stosujący aromatoterapię (leczący za pomocą olejków eterycznych); aromaterapeuta
SJP.pl
związany z aromatoterapią (np. seans aromatoterapeutyczny, kominek aromatoterapeutyczny); aromaterapeutyczny
SJP.pl
leczenie zapachami; aromaterapia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. aromaterapia.
Wiktionary
(1.1) Takie połączenie ciepła, aromatoterapii, masażu i spokojnej muzyki powoduje bardzo głębokie rozluźnienie napiętych mięśni, jednocześnie głęboko nas relaksując i odprężając.
Wiktionary
IPA: ˌarɔ̃ˈmatɔtɛˈrapʲja, AS: arõmatoterapʹi ̯a
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aromatem, dotyczący aromatu
Wiktionary
rzecz. aromat m.
Wiktionary
1. przyjemny zapach;
2. przyprawa do ciast (zwykle jako olejek zapachowy);
3. zwykle w liczbie mnogiej: aromaty - substancje, olejki, kadzidła wydzielające mocną woń
SJP.pl
Ar
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: aromatycznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: aromatyczny; bardziej aromatyczny
SJP.pl
związany zarówno z aromatem, jak i ze smakiem (np. przyprawy aromatyczno-smakowe)
SJP.pl
występowanie sprzężonego cyklicznego układu wiązań podwójnych (pierścień aromatyczny) w związkach chemicznych (związki aromatyczne)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest aromatyczne
Wiktionary
Aromatyczność – zjawisko występowania sprzężonego cyklicznego układu wiązań podwójnych, wykazujących efekt delokalizacji elektronów π. Ilościowa ocena stopnia aromatyczności określana jest przez wartość energii rezonansowej. Aromatyczność powoduje zwiększoną stabilność termodynamiczną cząsteczki związku chemicznego.
Wikipedia
przym. aromatyczny
przysł. aromatycznie
Wiktionary
mający przyjemny zapach (np. aromatyczne zioła, aromatyczna herbata)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający silny, miły zapach
(1.2) o wyraźnym, bogatym smaku
(1.3) chem. o cyklicznych węglowodorach: taki, w którym istnieje sprzężone wiązanie wielokrotne, czyli zamknięty układ naprzemiennie położonych wiązań podwójnych i pojedynczych między atomami węgla
Wiktionary
(1.1) Zasiedli wszyscy przy okrągłym stole i z lubością poczęli kontemplować aromatyczny, złotoczerwony płyn, w najlepszej zgodzie przerzucając się uprzejmymi prośbami o przysunięcie cukiernicy.
(1.2) Skąd ty wzięłaś takie aromatyczne pierożki?
(1.3) Benzen to najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny.
Wiktionary
IPA: ˌarɔ̃maˈtɨt͡ʃnɨ, AS: arõmatyčny
Wiktionary
rzecz. aromat m., aromacik m., aromatyzowanie n., aromatyczność ż.
przym. aromatyzowany
czas. aromatyzować ndk.
przysł. aromatycznie
Wiktionary
(1.1) pachnący, wonny
(1.2) smakowity, smaczny, pikantny, słony, dosolony
Wiktionary
nadawanie czemuś (zwłaszcza produktom spożywczym) odpowiedniego zapachu, dodawanie odpowiednich aromatycznych substancji zapachowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) proces nasycania czegoś aromatem
Wiktionary
rzecz. aromat mrz., aromatyzowanie n.
czas. aromatyzować
Wiktionary
1. środek aromatyzujący;
2. zwykle w liczbie mnogiej: bakteria mlekowa, która produkuje substancje nadające przyjemny zapach produktom mlecznym
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. kosmet. dodawanie do czegoś aromatów w celu nadania jakiegoś zapachu
(1.2) chem. proces otrzymywania związków aromatycznych z innych związków organicznych
Wiktionary
rzecz. aromat m., aromatyzacja ż., aromatyzer m.
czas. aromatyzować
przym. aromatyczny
Wiktionary
(1.1-2) aromatyzacja
Wiktionary
nadawać czemuś (zwłaszcza produktom spożywczym) odpowiedni zapach, dodawać odpowiednie aromatyczne substancje zapachowe
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaromatyzować)
(1.1) chem. nadawać zapachu
Wiktionary
(1.1) Ponadto istnieje definicja wódki smakowej – jest to wódka, której nadano dominujący smak, inny niż smak surowców; można ją słodzić, kupażować, aromatyzować, leżakować lub barwić.
(1.1) Najbardziej lubiła rachatłukum aromatyzowane wodą różaną.
Wiktionary
rzecz. aromat mrz., aromatyzacja ż., aromatyzowanie n.
czas. zaromatyzować dk.
przym. aromatyczny
Wiktionary
Aromorfoza – termin wprowadzony przez Aleksieja Siewiercowa na określenie "kluczowej innowacji" w rozwoju istot żywych – istotnych zmian w budowie i funkcjonowaniu organizmów, podnoszące je na wyższy poziom rozwoju ewolucyjnego, umożliwiające opanowanie nowych środowisk (w odróżnieniu od drobnych zmian przystosowawczych, dla których zaproponował termin idioadaptacja).
Wikipedia
członek grupy etnicznej zamieszkującej południowo-wschodnią Europę
SJP.pl
1. mieszkańcy górskich regionów południowo-wschodniej Macedonii, północnej Grecji i południowej Albanii;
2. południowe odgałęzienie Rumunów
SJP.pl
członkini grupy etnicznej zamieszkującej południowo-wschodnią Europę
SJP.pl
związany z Aromunami, grupą etniczną
SJP.pl
roślina z rodziny obrazkowatych; obrazkowiec, obrazki plamiste
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Aron jest moim przyjacielem.
Wiktionary
IPA: ˈarɔ̃n, AS: arõn
Wiktionary
(1.1) Aaron
Wiktionary
krzew z rodziny różowatych o białych lub różowych kwiatach i jagodowych owocach z dużą ilością witamin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Aronia|ref=tak., krzew o małych, białych lub czerwonych kwiatach i drobnych, granatowych lub czerwonych owocach o słodko-cierpkim smaku;
(1.2) spoż. owoc aronii (1.1) używany głównie na przetwory
Wiktionary
Aronia ("Aronia" Medik.) – rodzaj roślin z rodziny różowatych. Obejmuje dwa gatunki i mieszańca między nimi. Rośliny te występują w naturze we wschodniej części Ameryki Północnej – od Nowej Fundlandii i Ontario po Florydę i Teksas. Rosną tam w wilgotnych i bagiennych lasach oraz na mokradłach. Kwiaty zapylane są zwykle przez pszczoły, przy czym rośliny te zdolne są do tworzenia nasion zarówno w wyniku zapylenia krzyżowego, samopylności, jak i apomiksji.
Wikipedia
(1.1) Na plantacjaantacji było aż czarno od owoców aronii.
Wiktionary
IPA: aˈrɔ̃ɲja, AS: arõńi ̯a
Wiktionary
przym. aroniowy
Wiktionary
→ aronia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z aronii
Wiktionary
rzecz. aronia ż.
Wiktionary
nalewka z aronii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. nalewka z aronii
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Arona lub z nim związany
SJP.pl
model samochodu marki Seat
SJP.pl
Ar
Wikipedia
gatunek ryby z rodziny rozdymkowatych
SJP.pl
arowana azjatycka - gatunek akwariowej ryby z rzędu kostnojęzykokształtnych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. morski radarowy system antykolizyjny
Wiktionary
Zobacz też: Arpa (ilchan).
Arpa (hy.) lub Arpaçay (az.) – rzeka w Armenii i w Azerbejdżanie. Bierze początek w Górach Zangezurskich, na wysokości 2985 m n.p.m. Uchodzi lewostronnie do Araksu, na wysokości 780 m n.p.m.
Ma 126 km lub 128 km długości. Zlewnia zajmuje powierzchnię 2630 km².
Wikipedia
(1.1) Minęło kilkanaście minut i zaalarmowany przez arpę oficer podszedł do radaru, przeanalizował parametry zbliżającego się niebezpiecznym kursem statku, po czym przystąpił do szczegółowej oceny sytuacji.
Wiktionary
IPA: ˈarpa, AS: arpa
Wiktionary
rzecz. ARPA ż.
Wiktionary
(1.1) ARPA
Wiktionary
członek dynastii węgierskich książąt (889-1001) i królów (1001-1301)
SJP.pl
Arpad (ur. ok. 845–850, zm. 907?) – wódz węgierski, protoplasta dynastii Arpadów. Przeszedł na czele Madziarów przez Przełęcz Werecką na tereny zwane obecnie Niziną Węgierską rozpoczynając w ten sposób proces osiedlania się na terenie Panonii.
Wikipedia
dynastia panująca na Węgrzech do 1301 roku
SJP.pl
Arpadowie (rzadziej Arpadzi, czasem: dynastia Arpadowiczów) – dynastia książąt (889–1001), a następnie królów węgierskich (do 1301). Pierwsza węgierska dynastia narodowa.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Arpada lub z nim związany
SJP.pl
wykonanie akordu przez branie poszczególnych jego dźwięków w szybkim tempie; arpeggio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. zob. arpeggio.
Wiktionary
IPA: arˈpɛd͡ʒʲjɔ, AS: arpeǯʹi ̯o
Wiktionary
rzecz. arpeggiator mrz., arpeggio n.
przym. arpedżiowy, arpeggiowy
Wiktionary
(1.1) war. arpeggio
Wiktionary
związany z arpedżiem
SJP.pl
[czytaj: arpedżio] wykonanie akordu przez branie poszczególnych jego dźwięków w szybkim tempie; arpedżio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. sposób wykonania akordu na instrumencie muzycznym polegający na zagraniu składowych dźwięków jeden po drugim, zaczynając od najniższego tonu;
(1.2) muz. akord zagrany w formie arpeggia (1.1)
Wiktionary
Arpeggio (wł.) – sposób wykonywania współbrzmień mający charakter ozdobnika, zaznaczany pionową linią falistą poprzedzającą akord.
Wikipedia
(1.2) W tym utworze najbardziej podobają mi się piękne arpeggia na końcu.
Wiktionary
IPA: arˈpɛd͡ʒʲjɔ, AS: arpeǯʹi ̯o
Wiktionary
rzecz. arpedżio
przym. arpedżiowy, arpeggiowy
Wiktionary
(1.1) war. arpedżio
Wiktionary
[czytaj: arpedżione] strunowy instrument muzyczny łączący cechy gitary i wiolonczeli; gitara miłosna, gitara-wionczela
SJP.pl
Ar
Wikipedia
przymiotnik od: arpeggio
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Arpitanią, dotyczący Arpitanii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język arpitański;
Wiktionary
rzecz. Arpitania ż.
Wiktionary
(2.1) franko-prowansalski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) okrzyk piracki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Arr, piraci płyną ku przygodzie!
Wiktionary
brytyjska wyspa u zachodnich wybrzeży Szkocji
SJP.pl
Arran (gael. "Eilean Arainn") – wyspa w zachodniej Szkocji, położona w zatoce Firth of Clyde. Jej powierzchnia wynosi 427 km², a liczba mieszkańców – 5058 (2001). Arran jest 7. co do wielkości szkocką wyspą i 9. w kolei z otaczających Wielką Brytanię (wyłączając Irlandię). Pod względem administracyjnym wyspa należy do jednostki North Ayrshire, a historycznie – do hrabstwa Buteshire.
Wikipedia
[czytaj: arąŻMĄ] częściowo improwizowana aranżacja muzyki rozrywkowej
SJP.pl
tkanina dekoracyjna na ścianę, tkana z cienkich nici wełnianych i jedwabnych, często z dodatkiem nici złotych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. ozdobny dywan, gobelin z motywem figuratywnym zawieszany na ścianie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Arrasy wawelskie nazywane też bywają arrasami Jagiellońskimi lub arrasami Zygmuntowskimi.
Wiktionary
IPA: ˈarːas, AS: a•ras
Wiktionary
rzecz. arrasowość ż., Arras n./mrz.
przym. arrasowy
Wiktionary
(1.1) tapiseria, gobelin; daw. szpaler
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Arras, dotyczący Arras
Wiktionary
(1.1) Również biskup arraski Dutois i inni czołowi przedstawiciele kościoła wzywali naród do współpracy z okupantami.
Wiktionary
rzecz. Arras n., arras m.
przym. arrasowy
Wiktionary
(1.1) hist. atrebateński
Wiktionary
związany z arrasem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z arrasem, dotyczący arrasów
Wiktionary
rzecz. arras mrz., Arras n.
przym. arraski
Wiktionary
gatunek słodkowodnego żółwia z Ameryki Południowej
SJP.pl
Arrau ("Podocnemis expansa") – gatunek żółwia z rodziny Podocnemididae. To największy amerykański żółw z podrzędu żółwi bokoszyjnych.
Wikipedia
w biologii: rodzaj partenogenezy, w trakcie której z niezapłodnionych komórek jajowych rozwijają się wyłącznie samce (np. trutnie pszczoły miodnej); arhenotokia, arrhenotokia
SJP.pl
Ar
Wikipedia
w biologii: rodzaj partenogenezy, w trakcie której z niezapłodnionych komórek jajowych rozwijają się wyłącznie samce (np. trutnie pszczoły miodnej); arhenotokia, arrenotokia
SJP.pl
miasto w USA
SJP.pl
Arriba – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kolorado, w hrabstwie Lincoln.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
podwyższenie kwoty lub przedłużenie terminu pożyczki pod warunkiem dopłaty
SJP.pl
Arrozacja – podwyższenie lub odnawianie pożyczki polegające na uzależnieniu uznania dawnej pożyczki od dopłaty do obligacji.
Wikipedia
akcentowana sylaba w metryce antycznej
SJP.pl
Zobacz też: Arsa (Rumunia).
Arsa (gr. "ἄρσις" [ársis] – ’podniesienie’) – w poezji antycznej jest to mocniejsza część stopy wierszowej. Druga, słabsza część stopy wierszowej nazywana jest tezą.
Nazwa wywodzi się od „podniesienia” stopy w tańcu, któremu towarzyszył śpiew – arsa była tą sylabą (czy też częścią) stopy wierszowej, która była śpiewana w chwili, kiedy tancerz odrywał własną stopę od ziemi. W związku z tym arsa była początkowo właśnie słabszą rytmicznie częścią stopy wierszowej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. (noszone m.in. przez królów Partów)
Wiktionary
Zo
Wikipedia
związek organiczny; arsenowodór
SJP.pl
pierwiastek chemiczny o symbolu As, szary, żółty lub czarny półmetal, silnie trujący
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33;
(1.2) slang. pośladki, odbyt
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma arsen?
(1.2) Waldek kopnął z całej siły Sławka w dolną część arsena.
Wiktionary
IPA: ˈarsɛ̃n, AS: arsẽn
Wiktionary
rzecz. arsenek m., arsenian m., arsenin m., arsenowodór m., arszenik m., Arseniusz mos.
przym. arsenawy, arsenowy
Wiktionary
(1.1) As
(1.2) rzyć, zadek, tyłek
Wiktionary
[czytaj: ARsenal] klub piłkarski z Londynu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: arsenał
SJP.pl
przymiotnik od: arsenalik
SJP.pl
zawierający arsen trójwartościowy (trójtlenek arsenu)
SJP.pl
1. składnica broni, zbrojownia;
2. znaczny zbiór czegoś: konkretnych przedmiotów lub sposobów, pomysłów itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. budynek lub pomieszczenie pełniące funkcję składu broni; składnica broni; ; Gloger.
(1.2) książk. zgromadzona broń
(1.3) przen. bogaty zbiór czegoś
Wiktionary
Arsenał (wł. "arsenale", fr. "arsenal") – budynek lub zespół budynków o cechach obronnych, w którym przechowywano broń oraz sprzęt wojenny (zbrojownia). Arsenały posiadały także warsztaty, w których naprawiano i wytwarzano broń ręczną oraz odlewano działa (w ludwisarni).
Wikipedia
(1.1) Powstańcom udało się zdobyć arsenał, dzięki czemu znacznie poprawiło się ich uzbrojenie.
(1.2) Miał w domu bogaty arsenał dziewiętnastowiecznych pistoletów.
(1.3) Za każdą fuchę dostawał flaszkę. W ten sposób uzbierał mu się niezły arsenał.
Wiktionary
IPA: arˈsɛ̃naw, AS: arsẽnau̯
Wiktionary
przym. arsenałowy
Wiktionary
(1.1) zbrojownia, cekhauz
(1.2) uzbrojenie
(1.3) zasób, zbiór, kolekcja
Wiktionary
związany z arsenałem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z arsenałem, dotyczący arsenału
Wiktionary
rzecz. arsenał mrz.
Wiktionary
związek arsenu z metalem; np. nikielin, lelingit, smaltyn, domeykit
SJP.pl
trujący gaz o zapachu czosnku; arsenowodór
SJP.pl
sól kwasu arsenowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek chemiczny, sól lub ester kwasu arsenowego;
Wiktionary
(1.1) Arseniany są pochodnymi kwasu arsenowego.
Wiktionary
IPA: arˈsɛ̃ɲãn, AS: arsẽńãn
Wiktionary
rzecz. arszenik mrz., arsen mrz., tioarsenian
Wiktionary
sól kwasu arsenowego
SJP.pl
Arseniany, nazwa systematyczna: tetraoksydoarseniany(3−), w systemie Stocka: arseniany(V) – sole i estry kwasu arsenowego.
Sole kwasu arsenowego zawierać mogą jony #PATRZ (arseniany), #PATRZ (wodoroarseniany) lub #PATRZ (diwodoroarseniany). Są to przeważnie bezbarwne substancje słabo rozpuszczające się w wodzie otrzymywane w reakcjach zobojętniania kwasu arsenowego lub stapiania tritlenku diarsenu. Przykładem arsenianu jest fahleit.
Wikipedia
sól kwasu arsenawego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek chemiczny, sól lub ester kwasu arsenawego
Wiktionary
(1.1) Arseniny są pochodnymi kwasu arsenawego.
Wiktionary
IPA: arˈsɛ̃ɲĩn, AS: arsẽńĩn
Wiktionary
rzecz. arsen mrz., arszenik mrz.
Wiktionary
sól kwasu arsenawego
SJP.pl
Ar
Wikipedia
minerał, tlenek arsenawy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: arˈsɛ̃ɲuʃ, AS: arsẽńuš
Wiktionary
rzecz. arsen m., arsenek m.
:: fż. Arsenia ż.
przym. Arseniuszowy, arsenowy, arsenkowy
Wiktionary
związek arsenu z metalem; np. nikielin, lelingit, smaltyn, domeykit
SJP.pl
minerał, arszenik rodzimy, produkt utleniania minerałów arsenowych
SJP.pl
Arsenolit – rzadki minerał z klasy tlenków.
Wikipedia
związki arsenoorganiczne - związki organiczne zawierające w cząsteczce atomy arsenu związane bezpośrednio z atomami węgla
SJP.pl
minerał, siarczek żelaza i arsenu; piryt arsenowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. pospolity minerał z gromady siarkosoli, jego głównym składnikiem jest siarczek żelazowo-arsenowy, zwykle zawiera domieszki złota;
Wiktionary
Arsenopiryt – minerał z gromady siarkosoli; jego głównym składnikiem siarczek żelazowo-arsenowy. Minerał pospolity i szeroko rozpowszechniony.
Nazwa pochodzi od składu chemicznego (E.F. Glocker, 1847).
Wikipedia
przym. arsenopirytowy
Wiktionary
przymiotnik od: arsenopiryt
SJP.pl
związek organiczny, silnie trujący gaz o zapachu czosnku; arsan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. trujący, nieorganiczny gaz, którego zapach przypomina czosnek;
Wiktionary
Arsenowodór, – nieorganiczny związek chemiczny, bezbarwny, piroforyczny, silnie trujący gaz o zapachu czosnku. Słabo rozpuszcza się w wodzie. Ogrzewany rozkłada się na arsen i wodór.
Powstaje w wyniku działania kwasami lub wodą na arsenki metali np.:
Reakcję powstawania arsenowodoru wykorzystuje się przy próbie Marsha podczas wykrywania związków arsenu.
Wikipedia
IPA: ˌarsɛ̃nɔˈvɔdur, AS: arsẽnovodur
Wiktionary
rzecz. arsen mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: arsen
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. dotyczący arsenu, zawierający arsen
Wiktionary
(1.1) Przełom w wytwórczości nastąpił w środkowej epoce brązu, pojawiają się częściej klasyczne brązy cynowe, które wypierają brązy arsenowe.
Wiktionary
rzecz. arsen m., Arseniusz mos.
Wiktionary
[czytaj: ars-is] krój czcionki
SJP.pl
Arsis – amerykański zespół technical melodic death metalowy. Zespół został założony w Virginia Beach z inicjatywy Jamesa Malone'a oraz Michaela Van Dyne'a.
Wikipedia
gatunek ryby z rzędu flądrokształtnych
SJP.pl
Arsja ("Pseudorhombus arsius") – gatunek ryby flądrokształtnej z rodziny Paralichthyidae.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek chemiczny, sól lub ester jednego z kwasów arsonowych
Wiktionary
(1.1) Arsoniany są pochodnymi kwasów arsonowych.
Wiktionary
IPA: arˈsɔ̃ɲãn, AS: arsõńãn
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek chemiczny, sól lub ester jednego z kwasów arsonawych
Wiktionary
(1.1) Arsoniny są pochodnymi kwasów arsonawych.
Wiktionary
IPA: arˈsɔ̃ɲĩn, AS: arsõńĩn
Wiktionary
jedna z metod leczenia prądami wielkiej częstotliwości; darsonwalizacja
SJP.pl
arsenoorganiczny związek chemiczny, alkilowa lub arylowa pochodna arsenowodoru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek chemiczny, sól lub ester jednego z kwasów arsynowych
Wiktionary
(1.1) Arsyniany są pochodnymi kwasów arsynowych.
Wiktionary
IPA: arˈsɨ̃ɲãn, AS: arsỹńãn
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek chemiczny, sól lub ester jednego z kwasów arsynawych
Wiktionary
(1.1) Arsyniny są pochodnymi kwasów arsynawych.
Wiktionary
IPA: arˈsɨ̃ɲĩn, AS: arsỹńĩn
Wiktionary
arsenoorganiczny związek chemiczny, alkilowa lub arylowa pochodna arsenowodoru
SJP.pl
Arsyny – grupa arsenoorganicznych związków chemicznych pochodnych arsenowodoru, powstałych przez podstawienie atomów wodoru przez jedną, dwie lub trzy grupy alkilowe lub arylowe. Dzielą się na:
Część chlorowcopochodnych arsyn jest bojowymi środkami trującymi. Mają one różne właściwości toksyczne, jednak zazwyczaj są także ogólnotrujące.
Wikipedia
trójtlenek arsenu; bardzo silnie trująca substancja chemiczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. toksykol. pot. tlenek arsenu na trzecim stopniu utlenienia, popularna trucizna pod postacią białego proszku
Wiktionary
(1.1) Ktoś otruł baronową daniem z arszenikiem.
Wiktionary
rzecz. arsen mrz., arsenian mrz., arsenin mrz., arsenolit mrz.
przym. arszenikowy
Wiktionary
(1.1) tritlenek diarsenu, trójtlenek arsenu, tlenek arsenu(III), wzór chemiczny|As2O3., wzór chemiczny|As4O6.
Wiktionary
związany z arszenikiem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. związany z arszenikiem
Wiktionary
rzecz. arszenik mrz.
Wiktionary
dawna rosyjska miara długości równa 71,12 cm (arszyn rosyjski) lub 81,54 cm (arszyn galicyjski)
SJP.pl
Arszyn (ros. "аршин") – dawna rosyjska jednostka długości, będąca sumą długości łokcia i stopy, wahająca się w granicach 71,11-81,5 cm.
Termin odpowiada tureckiej jednostce długości arşın 68 cm, arşın architektoniczny 75,8 cm.
W zaborze rosyjskim w latach 1849–1915 urzędowo 1 arszyn = 0,711167 metra, czyli 1 m = 1,406100 arszyna.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. wyraz tworzący pojęcia związane ze sztuką
(1.2) pot. skr. od artykuł
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: art, AS: art
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. artysta mos., artystka ż.
:: skr. art.
(1.2)
:: rzecz. artykuł mrz., artykułowanie n.
:: czas. artykułować ndk.
:: skr. art.
Wiktionary
[czytaj: art-hałz] art house, arthouse; środowiskowo:
1. filmy niszowe i niezależne dla wyrobionych widzów;
2. kino studyjne
SJP.pl
skrót od:
1. artykuł; artyk.;
2. artystyczny;
3. artyleria; artyl.;
4. artyleryjski; artyl.
SJP.pl
skrót
(1.1) = artykuł
(1.2) = szt. artysta, artystyczny
(1.3) = wojsk. artyleria
Wiktionary
(1.1) Zgodnie z art. 30 §1 pkt 2 umowa o pracę rozwiązuje się przez oświadczenie jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia.
Wiktionary
rzecz. artysta mos., artystka ż.
przysł. artystycznie
przym. artystyczny
Wiktionary
1. starożytna Ambrakia, miasto w zachodniej Grecji, stolica prefektury o tej samej nazwie;
2. miasto w południowo-wschodnim Dżibuti, stolica regionu o tej samej nazwie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Artagnan – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Pireneje Wysokie.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 436 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 88 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu Midi-Pireneje Artagnan plasuje się na 641. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1490.).
Wikipedia
władca starożytnej Persji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. imię|polski|m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wyszła również w siódmym roku panowania króla Artakserksesa gromada Izraelitów, kapłanów, lewitów, śpiewaków, odźwiernych i niewolników świątyni do Jerozolimy.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: artbuk] dzieło artystyczne w formie książki, łączące w sobie cechy tradycyjnej książki oraz sztuki
SJP.pl
[czytaj: art bajer] pracownik agencji reklamowej zajmujący się wyszukiwaniem podwykonawców do realizacji danego projektu reklamy; art buyer
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z art déco, dotyczący art déco
Wiktionary
rzecz. art déco n.
przym. artdekowski
Wiktionary
(1.1) artdekowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od artefakt
Wiktionary
(1.1) To nie artefakt, lecz tylko mały artefakcik.
Wiktionary
rzecz. artefakt m.
Wiktionary
1. wytwór pracy człowieka;
2. w fantastyce i grach komputerowych: cenny przedmiot o magicznych właściwościach;
3. nieprawidłowy element wyniku badania naukowego;
4. nieprawidłowa struktura tkanki lub komórki widziana w preparatach mikroskopowych;
5. zauważalna wada w obrazie lub dźwięku, powstająca zwykle w wyniku zastosowania stratnej kompresji danych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) antrop. przedmiot wykonany ludzką ręką;
(1.2) biol. med. struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego;
(1.3) inform. fot. wada w oglądanym obrazie bądź słyszanym dźwięku będąca skutkami ubocznym zastosowania algorytmu kompresji;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Znalezisko kości mamuta otaczały krzemienne artefakty.
(1.2) W wyniku przypadkowych ruchów kabli na wykresie EEG pojawił się artefakt.
(1.3) Pogorszenie jakości jest jednak zauważalne przy dokładniejszym przyjrzeniu się zdjęciu – zwłaszcza w powiększeniu, gdyż kompresja JPEG powoduje powstawanie wokół ostrych krawędzi charakterystycznych plamkaamek zwanych artefaktami.
Wiktionary
IPA: arˈtɛfakt, AS: artefakt
Wiktionary
rzecz. artefakcik mrz.
Wiktionary
(1.1) zabytek, przedmiot kultury materialnej, obiekt muzealny
(1.2) zaburzenie
Wiktionary
zdrobnienie od: Artur, Arkadiusz (imiona męskie)
SJP.pl
Artek (do 1925 Chasta) – obóz pionierski na Krymie, znajdujący się u podnóża południowo-zachodniego zbocza góry Ajudah (Aju-Dah), nad brzegiem Morza Czarnego, w miejscowości Gurzuf.
Pierwotna nazwa pochodzi od nazwy znajdującego się w tym miejscu uroczyska.
Wikipedia
spółdzielnia pracy w Rosji carskiej i w Związku Radzieckim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) samodzielna grupa pracujących wspólnie robotników, rzemieślników lub myśliwych w Rosji i krajach postrosyjskich;
Wiktionary
Zobacz też: Artel – przedsiębiorstwo elektroniczne.
Artel ( артель) – brygada (zespół, grupa) robotników, myśliwych czy rzemieślników.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
rzecz. Artemiusz m., Artemis ż., Artemida ż., artemizjon m.
Wiktionary
rodzaj skorupiaków z gromady skrzelonogów, używanych w akwarystyce jako pokarm
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mit. gr. dziewicza bogini lasów i łowów, córka Zeusa i Leto; Artemis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. bogini łowów i przyrody, łączona z Selene, Hekate i Persefoną oraz utożsamiana z rzymską Dianą;
Wiktionary
Artemida, Artemis ( Ἄρτεμις "Ártemis") – w mitologii greckiej bogini łowów, dzikiej przyrody (dzikich zwierząt, lasów) i księżyca. Córka Zeusa i Leto, siostra bliźniaczka Apolla (Apollina). Należała do grona dwunastu bogów olimpijskich. Jako bogini-dziewica sprawowała opiekę nad czystością i pomagała kobietom podczas porodów.
Wikipedia
(1.1) Apollo i Artemida, oboje strzelający niechybnie z łuku, uchodzili za dawców nagłej śmierci.
(1.1) Atrybutami Artemidy były: kołczan, strzały, łuk, łania, jeleń i niedźwiedź.
(1.1) Obrażona bogini poskarżyła się Apollinowi i Artemidzie, którzy zabili strzałami z łuku dzieci Niobe.
Wiktionary
IPA: ˌartɛ̃ˈmʲida, AS: artẽmʹida
Wiktionary
rzecz. Artemizje nmos., Artemizjon mrz.
:: war. Artemis ż.
przym. Artemidzin
Wiktionary
(1.1) war. Artemis; Diana
Wiktionary
w mitologii greckiej: dziewicza bogini lasów i łowów, córka Zeusa i Leto; Artemida
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. zob. Artemida.
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 105;
(1.3) geogr. miejscowość w Grecji, w Attyce
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Apollo i Artemis, oboje strzelający niechybnie z łuku, uchodzili za dawców nagłej śmierci.
(1.1) Atrybutami Artemis były: strzały, kołczan, łuk, łania, jeleń i niedźwiedź.
(1.2) Artemis porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
Wiktionary
IPA: arˈtɛ̃mʲis, AS: artẽmʹis
Wiktionary
zob. Artemida.
Wiktionary
(1.1) war. Artemida; Diana
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Artemiusz – imię męskie, pochodzenia greckiego, w wersji Αρτέμιος/Artemios wywodzące się od imienia bogini Artemidy, a w wersji Ἀρτεμής/Artemes znaczące „bezpieczny, idealnego zdrowia”. Imię to nosiło kilku świętych. Forma żeńska – Artemia.
Artemiusz imieniny obchodzi 6 czerwca i 20 października.
Wikipedia
Artemiusz z małżonką; Artemiuszowie
SJP.pl
Artemiusz z małżonką; Artemiuszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Artemiusza lub z nim związany
SJP.pl
Artemizja – greckie imię żeńskie.
Wikipedia
1. przylądek na Eubei;
2. świątynia Artemidy w Efezie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. hist. świątynia, miejsce kultu bogini Artemidy;
Wiktionary
To jest strona ujednoznaczniająca. Poniżej znajdują się różne znaczenia hasła „Artemizjon”.
Artemizjon – mianem tym nazywano każde miejsce kultu greckiej bogini Artemidy, jednakże najczęściej stosuje się tę nazwę w odniesieniu do następujących miejsc i obiektów:
Do znanych artemizjonów zalicza się także świątynia w Brauron.
Wikipedia
rzecz. Artemida ż., Artemis m., Artem m., Artemiusz m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. med. substancja aktywna wytwarzana przez bylicę roczną (nazwa systematyczna|Artemisia annua|L.|ref=tak.), używana w leczeniu malarii
Wiktionary
(1.1) Wyciągi z rosnącej w Chinach rośliny Artemisia annua (w języku chińskim Qinghaosu) zawierające artemizynę, która jest związkiem niespokrewnionym chemicznie z chininą, charakteryzują się skutecznością sięgającą ponad 90%.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. mot. jeden z modeli samochodu marki Volkswagen
Wiktionary
Zobacz też: Volkswagen Arteon.
Arteon – ogólnopolski miesięcznik poświęcony sztukom plastycznym. Wydawany od 2000 przez poznański Dom Wydawniczy "Kruszona". Celem pisma jest informowanie o współczesnym życiu kulturalnym z zakresu sztuk wizualnych i pobudzanie krytycznej refleksji na jego temat, a także popularyzacja sztuki współczesnej i dawnej, zarówno polskiej, jak i zagranicznej wśród szerokich grup społecznych z ukierunkowaniem na młodzież licealną i akademicką.
Wikipedia
(1.1) Na parkingu przed salonem stało sześć nowych arteonów.
Wiktionary
1. ważna droga komunikacyjna lądowa lub wodna;
2. tętnica (zwłaszcza jedna z głównych)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. tętnica
(1.2) mot. ważny szlak komunikacyjny; bardzo ruchliwa droga
Wiktionary
(1.1) Gladiatorzy w starożytnym Rzymie, po tym jak tłum decydował o śmierci pokonanego, ostrzem miecza przebijali arterię i serce.
(1.2) Wjechaliśmy na szeroką arterię, która doprowadziła nas do miasta.
Wiktionary
IPA: arˈtɛrʲja, AS: arterʹi ̯a
Wiktionary
przymiotnik od: arteria; tętniczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. zob. tętniczy.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) M., B., W. plural|arteria.
Wiktionary
dział angiografii, metoda badania tętnic polegająca na uwidocznieniu ich w obrazie rentgenowskim przez wprowadzenie do nich środka kontrastującego
SJP.pl
Arteriografia – diagnostyczne badanie radiologiczne, którego zadaniem jest obrazowanie światła naczyń tętniczych.
Do tętnicy, najczęściej tętnicy udowej lub tętnicy ramiennej wprowadza się cewnik naczyniowy, przez który do krwi wstrzykuje się rozpuszczalny w wodzie środek kontrastowy, który dociera do regionu organizmu podlegającego badaniu, a następnie wykonuje się serię zdjęć rentgenowskich. Pozwala to na uwidocznienie naczyń, ich odgałęzień i zmian chorobowych w nich występujących. [].
Wikipedia
przymiotnik od: arteriografia
SJP.pl
peryferyjne zaburzenie ukrwienia tętniczego
SJP.pl
wywołany arteriosklerozą, powstały na skutek arteriosklerozy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. miażdżycowy (związany z arteriosklerozą czyli miażdżycą)
Wiktionary
choroba polegająca na odkładaniu się na ściankach tętnic cholesterolu (i innych substancji); miażdżyca tętnic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. miażdżyca.
Wiktionary
w medycynie: metoda badania wnętrza tętnic
SJP.pl
zabieg polegający na nacięciu tętnicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zabieg chirurgiczny polegający na nacięciu tętnicy
Wiktionary
IPA: ˌartɛrʲjɔˈtɔ̃mʲja, AS: arterʹi ̯otõmʹi ̯a
Wiktionary
przymiotnik od: arteria; tętniczy, arterialny
SJP.pl
terapeuta leczący za pomocą sztuki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) terapia przez sztukę
Wiktionary
Ar
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. rzad. Artois, kraina historyczna w północnej Francji, z głównym ośrodkiem w Arras;
Wiktionary
rzecz. Artezyjczyk mos., Artezyjka ż.
przym. artezyjski
Wiktionary
1. wody artezyjskie: wody podziemne zdolne do samowypływu na powierzchnię terenu na skutek różnicy ciśnienia;
2. studnia artezyjska: studnia ujmująca wody artezyjskie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. hist. dotyczący Artezji (Artois), związany z Artezją (Artois), pochodzący z Artezji (Artois)
(1.2) geol. dotyczący wód podziemnych zdolnych do samoczynnego wypływu, oddzielonych od powierzchni gruntu stropem z warstwy nieprzepuszczalnej;
Wiktionary
(1.2) Wody artezyjskie występują tutaj między dwiema warstwami skał wodoszczelnych i podlegają ciśnieniu hydrostatycznemu, które w przypadku przebicia nadległej warstwy nieprzepuszczalnej prowadzi do powstania studni artezyjskiej lub źródła artezyjskiego, aż do osiągnięcia poziomu zwanego poziomem piezometrycznym.
Wiktionary
rzecz. Artezja ż.
Wiktionary
podręcznik o sztuce rządzenia przypisywany hinduskiemu uczonemu Czanakji Kautilji
SJP.pl
[czytaj: arthałz] art house, art-house; środowiskowo:
1. filmy niszowe i niezależne dla wyrobionych widzów;
2. kino studyjne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) film. gatunek filmowy obejmujący dzieła artystyczne, niekomercyjne, niszowe przeznaczone dla wyrobionego odbiorcy
Wiktionary
przym. arthouse'owy, arthausowy
Wiktionary
[czytaj: artur] obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Nadmorskim, położone niedaleko Władywostoku;
(1.2) geogr. osada w Rosji, w obwodzie nowogrodzkim
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) rosyjskie imię męskie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(2.1) Artem
Wiktionary
1. miasto w Rosji;
2. w latach 1924-2016: Bachmut (miasto na Ukrainie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. Bachmut, miasto na Ukrainie, oficjalna nazwa w latach 1924−2016;
(1.2) geogr. miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim, w rejonie kurganińskim
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. artiomowski
Wiktionary
(1.1) Bachmut
(1.2) hist. Olchowski
Wiktionary
firma odzieżowa
SJP.pl
Artman Spółka Akcyjna – polskie przedsiębiorstwo handlu detalicznego z siedzibą w Krakowie, notowane na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. Przedmiotem jego działalności było projektowanie i dystrybucja odzieży.
Wikipedia
[czytaj: artuA] nazwisko
SJP.pl
Artois [czyt. artua] – kraina historyczna w północnej Francji.
Wikipedia
platforma lub projekt instytucji kultury zajmujący się promocją oraz wypożyczaniem współczesnej sztuki
SJP.pl
ból stawów występujący w wielu chorobach reumatologicznych
SJP.pl
Artralgia (łac. "arthralgia") – ból stawów występujący przy braku jawnego zapalenia stawów. Występuje w wielu chorobach reumatologicznych, w tym szczególnie w toczniu rumieniowatym.
Wikipedia
kobieta cierpiąca na artretyzm (dnę, skazę moczanową)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta chora na artretyzm
Wiktionary
związany z artretyzmem, wywołany artretyzmem (np. artretyczne obrzęki stawów, dolegliwości artretyczne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący artretyzmu
Wiktionary
osoba cierpiąca na artretyzm (dnę, skazę moczanową)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) chory na artretyzm
Wiktionary
choroba przemiany materii, zapalenie stawów o charakterze napadowym, potem przewlekłym, spowodowane krystalizacją moczanu sodu w płynie stawowym, należące do chorób reumatycznych; dna, skaza moczanowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. przewlekła choroba układu kostno-stawowego powodująca dolegliwości bólowe i zniekształcenia stawów oraz przyczyniająca się do niesprawności chorego
Wiktionary
(1.1) Z powodu artretyzmu musiałam nieraz brać całą garść leków przeciwbólowych, aż doznałam uszkodzenia żołądka i nerek.
Wiktionary
rzecz. artretyczka ż., artretyk
przym. artretyczny
Wiktionary
nakłucie jamy stawowej
SJP.pl
operacyjne usztywnienie stawu
SJP.pl
Artrodeza, zwana również sztuczną ankylozą – operacyjne wytworzenie w stawie osteogenezy pomiędzy dwiema kośćmi wskutek interwencji chirurgicznej. Zabieg ma na celu trwałe usztywnienie stawu, uniemożliwiając jego późniejsze zginanie.
Artrodezę stosuje się w celu wyeliminowania niewyleczalnego bólu stawów, który nie może być usunięty przez analgetyki (środki przeciwbólowe), zastosowanie ortezy lub innych klasycznych metod. Typowym powodem takiego bólu są:
Wikipedia
badanie diagnostyczne polegające na wprowadzeniu środka kontrastowego do stawu, a następnie wykonaniu rezonansu magnetycznego lub tomografii komputerowej
SJP.pl
ograniczenie ruchomości stawów z przykurczami mięśni; wrodzona sztywność stawów
SJP.pl
Ar
Wikipedia
dział anatomii dotyczący połączeń stawowych kości
SJP.pl
zespół zmian zwyrodnieniowych stawów, powstały wskutek niewłaściwego odżywiania organizmu lub niewłaściwego obciążania stawów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. ogólne określenie zmian chorobowych w zakresie jednego lub więcej stawów;
Wiktionary
Artropatia (gr. "ἄρθρον arthron" – staw, "πάθος páthos" – cierpienie) – ogólne określenie zmian chorobowych w zakresie jednego lub więcej stawów.
Pojęcie to obejmuje choroby zapalne oraz niezapalne, pierwotnie dotyczące narządu ruchu, jak i będące następstwem schorzeń obejmujących inne układy i narządy:
Wikipedia
operacyjne odtworzenie stawu
SJP.pl
specjalistyczny przyrząd umożliwiający wziernikowanie stawu i wykonywanie bezinwazyjnych zabiegów
SJP.pl
Ar
Wikipedia
metoda badania polegająca na oglądaniu wnętrza stawu, np. kolanowego za pomocą artroskopu; wziernikowanie stawu
SJP.pl
Ar
Wikipedia
operacyjne otwarcie stawu
SJP.pl
Artrotomia – zabieg operacyjny polegający na otwarciu stawu przez rozcięcie pokrywających go tkanek.
Wikipedia
choroba zwyrodnieniowa układu kostno-stawowego, rozwijająca się w stawach uprzednio uszkodzonych wskutek np. złamania czy wady wrodzonej
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Artur – imię męskie pochodzenia celtyckiego. Powstało ze złożenia dwóch wyrazów wywodzących się z języków celtyckich: "Art" – niedźwiedź, "ur" – młody, piękny, kwitnący. Podstawę imienia może także stanowić celtyckie słowo ard – wysoki, szlachetny.
W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 197639 mężczyzn o imieniu Artur nadanym jako imię pierwsze.
Wikipedia
(1.1) Dopiero gdy lekarz potwierdził jej słowa, uwierzyłem – mówi Artur Wawrzyniak, 29-latek, ojciec dziewięciomiesięcznego Bartka.
(1.1) Pan Artur ma firmę remontowo-budowlaną w Legnicy.
(1.1) Arturze, na kiedy przypadają twoje imieniny?
Wiktionary
IPA: ˈartur, AS: artur
Wiktionary
rzecz. Arturowa ż., Arturówna ż., Arturostwo lm m., Arturkowa ż., Arturkówna ż., Arturowo n.
:: zdrobn. Arturek m.
przym. Arturowy, Arturkowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Arturek
Wiktionary
litewskie imię męskie
SJP.pl
zdrobnienie od: Artur (imię męskie); Artek, Artuś
SJP.pl
dotyczący legendarnych czasów króla Artura
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Arturka lub z nim związany
SJP.pl
włoskie imię męskie
SJP.pl
Artur z małżonką; Arturowie
SJP.pl
Artur z małżonką; Arturostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Artura lub z nim związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Artur (imię męskie); Artek, Arturek
SJP.pl
1. ekspresywnie: artysta;
2. potocznie:
a) fachowiec, spec; fachman, fachura;
b) mężczyzna zachowujący się w sposób dziwny lub trudny do zaakceptowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. artysta
(1.2) slang. więz. ładna dziewczyna
Wiktionary
przekonanie występujące u dzieci w wieku przedszkolnym, że niektóre przedmioty i zjawiska przyrody (np. słońce) są przez kogoś w jakimś celu zrobione
SJP.pl
Artyficjalizm – przekonanie charakterystyczne dla myślenia wczesnodziecięcego polegające na tym, że według dziecka wszystko na świecie łącznie z naturalnymi bytami i zdarzeniami jest wykonane lub wykonywane przez kogoś. Według tej teorii, dzieci pytane o pochodzenie rzeczy, opisują je przede wszystkim przez określenie wykonawcy i/lub czynności wytwarzającej rzeczy. Dzieci wyjaśniają świat intuicyjnie i uważają, że „świat jest produktem człowieka”.
Wikipedia
dawniej: nienaturalny, sztuczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. nienaturalny, sztuczny
Wiktionary
skrót od: artykuł; art. (częściej)
SJP.pl
1. wymawianie głosek i słów;
2. wyraźne przedstawianie swoich poglądów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fonet. ruchy narządów mowy podczas wymawianie głoski i samo wymawianie głoski;
(1.2) stomat. sposób schodzenia się zębów przy zwieraniu szczęk
(1.3) muz. sposób wydobywania dźwięków;
(1.4) muz. wyraźne i czyste wykonywanie dźwięków w śpiewie koloraturowym
(1.5) sposób głoszenia poglądów lub opinii
(1.6) archit. rozbicie płaszczyzny na poszczególne części za pomocą motywów architektonicznych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zastosowali trzy rodzaje ideogramów różniące się długością artykulacji: nazwy jednosylabowe, słowa dwusylabowe i idiomy czterosylabowe.
Wiktionary
przym. artykulacyjny
czas. artykułować
rzecz. artykuł mrz.
Wiktionary
(1.1) artykułowanie, dykcja, werbalizacja, wokalizacja, wymawianie, wymowa
(1.5) ekspresja, eksterioryzacja, formułowanie, uzewnętrznianie, wyrażanie
(1.6) rozczłonkowanie
Wiktionary
dotyczący artykulacji (wymowy głosek), np. artykulacyjne ruchy narządów mowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fonet. związany z artykulacją, dotyczący artykulacji
Wiktionary
rzecz. artykuł mrz., artykulacja ż.
czas. artykułować ndk., wyartykułować dk.
Wiktionary
przyrząd do zmiany położenia gipsowej szczęki, stosowany w ortodoncji i chirurgii szczękowo-twarzowej
SJP.pl
Artykulator – mechaniczne urządzenie używane w ortodoncji i chirurgii szczękowo-twarzowej, w którym są usytuowane gipsowe modele szczęk. Praca artykulatora służy do zmienienia położenia (fiksowania) gipsowej szczęki i żuchwy. Zadaniem artykulatora jest zobrazowanie specjalistom jak zmieni się układ szczęk i warunków zgryzowych pacjenta po zabiegu chirurgicznym.
Wikipedia
zdrobnienie od: artykuł
SJP.pl
zgrubienie od: artykuł
SJP.pl
1. jedna z głównych form dziennikarskich; zawiera omówienie aktualnych wydarzeń politycznych, społecznych, kulturalnych,
2. rzecz będąca przedmiotem handlu, produkt, towar,
3. część ustawy lub umowy, ustęp, paragraf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) publ. tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie
(1.2) hand. rzecz, która jest przedmiotem handlu
(1.3) praw. część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość
(1.4) rel. reguła religijna, dogmat
(1.5) jęz. rodzajnik, przedimek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W dzisiejszym wydaniu gazety został umieszczony artykuł o sytuacji politycznej w Polsce.
(1.2) Zaopatrzenie było skandaliczne, w sklepach brakowało nawet podstawowych artykułów.
(1.3) Artykuł 172 Kodeksu pracy reguluje wypłacanie wynagrodzenia urlopowego.
(1.4) Zmartwychwstanie Chrystusa jest podstawowym artykułem wiary chrześcijańskiej.
Wiktionary
IPA: arˈtɨkuw, AS: artykuu̯
Wiktionary
rzecz. artykułowanie n., artykulacja ż.
:: zdrobn. artykulik m.
czas. artykułować ndk., wyartykułować dk.
przym. artykułowy, artykulacyjny
Wiktionary
(1.1) reportaż, doniesienie, felieton
(1.2) produkt, towar, przetwór, wyrób, wytwór
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|artykułować.
Wiktionary
czas. artykułować ndk.
rzecz. artykuł mrz.
Wiktionary
1. wymawiać głoski;
2. wyrażać, wypowiadać, uzewnętrzniać werbalnie;
3. w muzyce: łączyć dźwięki w większe całości
SJP.pl
1. wymawiać głoski;
2. wyrażać, wypowiadać, uzewnętrzniać werbalnie;
3. w muzyce: łączyć dźwięki w większe całości
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wyartykułować)
(1.1) fonet. wymawiać głoski
(1.2) muz. w określony sposób grać na jakimś instrumencie
(1.3) wyrażać swoje poglądy
Wiktionary
(1.1) W zależności od ustawienia strun głosowych zmienia się wysokość i natężenie dźwięku, który jest artykułowany za pomocą warg, języka i podniebienia.
Wiktionary
IPA: ˌartɨkuˈwɔvat͡ɕ, AS: artykuu̯ovać
Wiktionary
rzecz. artykuł mrz., artykulacja ż., artykułowanie n.
czas. wyartykułować
przym. artykulacyjny
przysł. artykulacyjnie
Wiktionary
(1.1) wymawiać
(1.3) wyrażać opinię, uzewnętrzniać myśli / poglądy
Wiktionary
1. jedna z głównych form dziennikarskich; zawiera omówienie aktualnych wydarzeń politycznych, społecznych, kulturalnych,
2. rzecz będąca przedmiotem handlu, produkt, towar,
3. część ustawy lub umowy, ustęp, paragraf
SJP.pl
art.; skrót od:
1. artyleria;
2. artyleryjski
SJP.pl
1. rodzaj wojska uzbrojonego w broń średniego i dalekiego zasięgu, np. armaty, moździerze, wyrzutnie rakietowe;
2. broń palna o średnim i dalekim zasięgu rażenia;
3. nauka zajmująca się bronią artyleryjską
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. formacja wojskowa wyposażona w działa o dużym zasięgu, współcześnie także w niektóre rodzaje broni rakietowej; ; Gloger|Artyllerja|artyleria.
(1.2) wojsk. uzbrojenie artylerii (1.1), np. armaty, haubice, moździerze
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Dwa bataliony i kompania artyleryi wystarczy do zwycięstwa.
Wiktionary
IPA: ˌartɨˈlɛrʲja, AS: artylerʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. artylerzysta
przym. artyleryjski, artyleryczny, artyleryjny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. związany z artylerią, dotyczący artylerii
Wiktionary
rzecz. artyleria ż., artylerzysta mos., artylerzystka ż.
przym. artyleryjski, artyleryjny
Wiktionary
(1.1) współcz. artyleryjski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. związany z artylerią, dotyczący artylerii
Wiktionary
rzecz. artyleria ż., artylerzysta mos., artylerzystka ż.
przym. artyleryjski, artyleryczny
Wiktionary
dotyczący artylerii, artylerzysty, artylerzystów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wojsk. przym. od artyleria
Wiktionary
(1.1) Pluton saperów dostał się pod silny ostrzał artyleryjski.
Wiktionary
IPA: ˌartɨlɛˈrɨjsʲci, AS: artyleryi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. artyleria m., artylerzysta m., artylerzystka ż.
przym. artyleryczny, artyleryjny
Wiktionary
dawniej: artylerzysta
SJP.pl
żołnierz formacji, której podstawowym uzbrojeniem są działa o dużym zasięgu lub niektóre rodzaje broni rakietowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. żołnierz wojsk artyleryjskich
Wiktionary
(1.1) W Kościele katolickim na 4 grudnia przypada wspomnienie św. Barbary z Nikomedii, patronki górników i artylerzystów.
Wiktionary
rzecz. artyleria ż.
:: fż. artylerzystka ż.
przym. artyleryjski, artyleryczny, artyleryjny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
skrót od: artystyczny
SJP.pl
1. człowiek uzdolniony, tworzący dzieła (np. malarz), kreujący jakąś rolę (aktor) lub wykonawca utworu muzycznego (np. piosenkarz);
2. ktoś najlepszy w swoim fachu; arcymistrz;
3. ekspresywnie (pozytywnie lub negatywnie) o człowieku sprytnym i nietuzinkowym, mającym dziwne pomysły (czasem kaprysy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Ten obraz został namalowany przez prawdziwego artystę.
Wiktionary
IPA: arˈtɨsta, AS: artysta
Wiktionary
rzecz. artyzm m., artystyczność ż., art m.
:: fż. artystka ż.
przym. artystyczny, artystowski
przysł. artystycznie, artystowsko
skr. art.
Wiktionary
(1.1) peryfr. kochanek muz, ulubieniec muz
Wiktionary
→ artysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się sztuką, tworząca ją
Wiktionary
(1.1) Artystka dostała gorące brawa.
Wiktionary
IPA: arˈtɨstka, AS: artystka
Wiktionary
rzecz. artyzm mrz., artystyczność ż., art mrz.
:: fm. artysta mos.
przym. artystyczny, artystowski
przysł. artystycznie, artystowsko
skr. art.
Wiktionary
(1.1) twórczyni
Wiktionary
w twórczości artystycznej: dominacja formy nad treścią; formalizm
SJP.pl
odnoszący się do doskonałości formalnej wykonania dzieła, jako wartości samoistnej, ważniejszej niż treść (np. popis artystowski)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób artystyczny
Wiktionary
(1.1) Rozsmakowanych artystycznie gości, dla pełni doznań w rozkoszowaniu się Sztuką, napojono szampanem i nakarmiono chlebem ze smalcem, na zagryzkę podając fikuśne marcheweczki i inne warzywka maczane w smakowitych dipach.
Wiktionary
IPA: ˌartɨˈstɨt͡ʃʲɲɛ, AS: artystyčʹńe
Wiktionary
rzecz. artystyczność ż., artyzm mrz., artysta mos., artystka ż.
przym. artystyczny
skr. art.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest artystyczne, co ma walory artystyczne
Wiktionary
IPA: ˌartɨˈstɨt͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: artystyčność
Wiktionary
rzecz. artysta m., artystka ż., artyzm m.
przym. artystyczny, artystowski
przysł. artystycznie
Wiktionary
1. dotyczący sztuki lub artysty (np. twórczość artystyczna, wykształcenie artystyczne);
2. mający takie cechy jak dzieło sztuki, wrażliwy na sztukę (np. artystycznie urządzone mieszkanie, artystyczna dusza)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z artyzmem, sztuką, twórczością artysty
(1.2) piękny, estetyczny
Wiktionary
(1.1) Nowatorstwo myśli i działań artystycznych zbliża go do nurtu awangardowego w malarstwie początku XX wieku.
Wiktionary
IPA: ˌartɨˈstɨt͡ʃnɨ, AS: artystyčny
Wiktionary
rzecz. artysta mos., artystka ż., artyzm mrz., artystyczność ż.
przysł. artystycznie
skr. art.
Wiktionary
(1.1) twórczy
Wiktionary
1. talent, kunszt, mistrzostwo, zdolność do tworzenia pięknych, doskonałych dzieł sztuki,
2. właściwości dzieła sztuki, będące przejawem kunsztu twórcy w posługiwaniu się środkami typowymi dla danej dziedziny sztuki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) umiejętność tworzenia dzieł sztuki
Wiktionary
(1.1) (…) kolce, pierścienie, kanaki, bramki, manele, alszbanty i wszystko co do stroju, białogłowskiego zwłaszcza, należało, wychodziło spod jego rąk piękne, pieściwe i tchnieniem artyzmu uduchowione.
Wiktionary
rzecz. artystyczność ż., artysta mos., artystka ż.
przysł. artystycznie
przym. artystyczny
Wiktionary
[czytaj: artz-in] undergroundowa gazetka (zin) o tematyce artystycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. szt. niskonakładowe pisemko wydane przez artystę lub propagatora jakiegoś zjawiska własnym sumptem;
Wiktionary
Artzin (ang. "art magazine" – magazyn sztuki) – rodzaj pisma alternatywnego o tematyce literackiej lub artystyczno-literackiej.
Wikipedia
(1.1) Artystka wydawała artzin w trzecim obiegu w latach osiemdziesiątych XX wieku.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Aruba jest wyspą na Morzu Karaibskim, leżącą na północ od wybrzeża Wenezueli.
Wiktionary
IPA: aˈruba, AS: aruba
Wiktionary
rzecz. Arubańczyk mos., Arubanka ż.
przym. arubański, arubski
Wiktionary
mieszkanka Aruby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Aruby
Wiktionary
rzecz. Aruba ż.
:: fm. Arubańczyk mos.
przym. arubański, arubski
Wiktionary
mieszkaniec Aruby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Aruby
Wiktionary
rzecz. Aruba ż.
:: fż. Arubanka ż.
przym. arubański, arubski
Wiktionary
→ Aruba; arubijski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Arubą, dotyczący Aruby
Wiktionary
rzecz. Aruba ż., Arubańczyk mos., Arubanka ż.
przym. antyarubański, arubski
Wiktionary
(1.1) rzad. arubski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Arubą, dotyczący Aruby
Wiktionary
rzecz. Aruba ż., Arubańczyk m., Arubanka ż.
przym. arubański, antyarubański
Wiktionary
(1.1) arubański
Wiktionary
ssak z krętorogich, owca grzywiasta
SJP.pl
Arui ("Ammotragus") – rodzaj ssaków z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Arulą (współcz. przełęcz Arlberg)
Wiktionary
(1.1) Kolej arulańska, jest to rzeczywiście coś wspaniałego. Prowadzi przez wysokie góry, to przez przepaście, urwiska, a jak już góra nie do przebycia, to tunelem sunie i 4 mile, jak np. tunelem św. Antoniego.
Wiktionary
rzecz. Arula ż., Przedarulania ż.
przym. przedarulański
Wiktionary
(1.1) współcz. arlberski
Wiktionary
Arumuni, Aromuni – zbiorcza nazwa obejmująca różne romańskojęzyczne grupy etniczne zamieszkujące Bałkany. Liczebność grupy to około 200 tysięcy osób.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. członkini grupy etnicznej zamieszkującej południowe Bałkany, wyróżniającej się własnym językiem arumuńskim;
Wiktionary
rzecz. arumuński mrz., Aromunka ż.
:: fm. Aromun mos., Arumun mos.
przym. arumuński
Wiktionary
(1.1) Aromunka
Wiktionary
→ Arumuni
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Arumunów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język z wschodnioromańskiej podgrupy języków romańskich;
Wiktionary
rzecz. Arumun mos., Arumunka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem arumuńskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem arumuńskim
(1.3) spisany, stworzony w języku arumuńskim
Wiktionary
IPA: ˌarũˈmũj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: arũmũĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
rzeka w Demokratycznej Republice Konga
SJP.pl
Aruwimi (w górnym biegu Ituri) – rzeka w Demokratycznej Republice Konga, prawy dopływ Konga.
Aruwimi wypływa w Górach Błękitnych. Na rzece znajdują się liczne progi. Jest żeglowna w dolnym biegu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. syryjskie miasto na wyspie nad Morzem Śródziemnym, w czasach starożytnych jedno z macierzystych osiedli i portów fenickich;
Wiktionary
Arwad ( أرواد, Ἄραδος) – miasto na wyspie nad Morzem Śródziemnym w Syrii, około 3 km od Tartusu. Współcześnie małe rybackie miasteczko (w spisie z 2004 roku liczyło 4403 mieszkańców), lecz początki jego istnienia sięgają starożytności. Było ono jednym z macierzystych osiedli i portów fenickich. Wspominają je listy z Tell el-Amarna. Wyspa była znana także jako Ruad.
Wikipedia
rzecz. arwadyta m.
Wiktionary
postać z "Władcy pierścieni"
SJP.pl
Arwena (ur. w 241 roku Trzeciej Ery, zm. w 121 roku Czwartej Ery; zwana także "Arwen Undómiel") – postać ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia.
Wikipedia
starożytne, prawdopodobnie najstarsze plemię celtyckie, zamieszkujące zachodnią Galię
SJP.pl
Ar
Wikipedia
rzeczownik
(1.1) elfka, księżniczka Ellesméry, postać literacka z cyklu Dziedzictwo;
Wiktionary
1. ludy posługujące się językami aryjskimi (indoirańskimi);
2. w ideologii hitlerowskiej: rasowo czyści Europejczycy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
członek ludu mówiącego językiem aryjskim (indoirańskim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. osoba należąca do grupy etnicznej, której członkowie posługują się jednym z języków indoeuropejskich lub której członkowie byli azjatyckimi przodkami dzisiejszych społeczności posługujących się jednym z języków indoeuropejskich
(1.2) hist. w hitleryzmie: przedstawiciel najwyższej rasy, bez żydowskich przodków
(1.3) gw-pl|Anglia. Irlandczyk
Wiktionary
Ni
Wikipedia
IPA: aˈrɨjt͡ʃɨk, AS: aryi ̯čyk
Wiktionary
rzecz. aryjskość ż., Aria mos., aryzowanie n., zaryzowanie n., aryzacja ż.
:: fż. Aryjka ż.
czas. aryzować ndk., zaryzować dk.
przym. aryjski
Wiktionary
arieta o lekkiej, błahej treści; arietka
SJP.pl
1. dotyczący starożytnych Aryjczyków; indoirański;
2. w terminologii hitlerowskiej: dotyczący rzekomo wyższej rasy ludów germańskich;
3. przestarzałe: indoeuropejski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) etn. należący do Ariów
(1.2) hist. polit. w hitleryzmie: nieposiadający żydowskich przodków
Wiktionary
(1.2) Marcus był neonazistą. Wymarzony egzemplarz aryjskiej rasy, wyglądał na typowego wikinga. Wielki, tępy i płowy.
Wiktionary
IPA: aˈrɨjsʲci, AS: aryi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. aryzacja ż., Aria m., Aryjczyk m., Aryjka ż., aryjskość ż.
Wiktionary
(1.1) indoeuropejski
Wiktionary
turkiestański kanał nawadniający
SJP.pl
pochodna węglowodorów aromatycznych, np. fenyl, benzyl, naftyl; rodnik organiczny; rodnik aromatyczny
SJP.pl
pochodna węglowodorów aromatycznych, np. fenyl, benzyl, naftyl; rodnik organiczny; rodnik aromatyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. wprowadzanie grupy arylowej do cząsteczki związku organicznego w wyniku reakcji podstawiania lub przyłączania
Wiktionary
rzecz. aryl m.
czas. arylować
przym. arylowy
Wiktionary
wprowadzić lub wprowadzać aryl do cząsteczki związku organicznego
SJP.pl
związany z arylem
SJP.pl
tkanka okrywająca nasiona niektórych roślin; osnówka
SJP.pl
w mazdaizmie: uosobienie zła, ciemności i kłamstwa; Ahriman
SJP.pl
Aryman – Drudż, Aryman lub Ahriman (od staroperskiego, awestyjskiego Angra Mainju – Zły Duch, średnioperskie: Ahriman), także aw. Drudż – kłamca, sanskr. druh druhjati „czernić” – jedno z podstawowych pojęć dualizmu zaratusztriańskiego, obecne już w mazdaizmie. Byt odwieczny i niestworzony, przeciwnik Ahura Mazdy i jego stworzenia w kosmicznej walce.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Arymana lub z nim związany
SJP.pl
miasto biblijne; Rama
SJP.pl
rozmieszczenie towaru na statku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mors. równomierne rozłożenie ciężaru na jednostce pływającej
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gospoda dzierżawna
Wiktionary
rzecz. aryndator m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dzierżawca
Wiktionary
rzecz. arynda m.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zimozielona bylina z rodziny kosaćcowatych
SJP.pl
Arystea (gr. "Aristea") – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Oznacza: „szlachetna, arystokratka”.
Wikipedia
1. Arystofanes z Aten (ok. 446-385 p.n.e.) - grecki komediopisarz;
2. Arystofanes z Bizancjum (ok. 257-180 p.n.e.) - grecki filolog
SJP.pl
Ar
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) liter. związany z dziełami Arystofanesa; taki jak u Arystofanesa
Wiktionary
rzecz. Arystofanes mos.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Arystofanesa lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Arystokles – imię męskie pochodzenia greckiego od "Αριστοκλης": "αριστος (aristos)" – „najlepszy” i "κλεος (kleos)" – „sława, chwała”. Oznaczało „najlepszą sławę”. Było to prawdziwe imię filozofa Platona. Wśród świętych – św. Arystokles, męczennik (II wiek).
Wikipedia
IPA: ˌarɨˈstɔklɛs, AS: arystokles
Wiktionary
zdrobnienie od: arystokrata
SJP.pl
1. najwyżej usytuowana warstwa społeczna w państwach niewolniczych i feudalnych, zawdzięczająca swą pozycję długiej i chlubnej tradycji rodowej, tytułom, stanowiskom i majątkom;
2. przenośnie o elicie danego społeczeństwa;
3. ustrój polityczny starożytnej Grecji, w którym rządy sprawowali przedstawiciele najbogatszych rodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) najwyższy stan społeczny, do którego przynależy się (najczęściej) ze względu na urodzenie;
(1.2) przen. elitarna grupa ludzi, wyróżniająca się w społeczeństwie
(1.3) ustrój wyróżniony przez Arystotelesa, charakteryzujący się rządami niewielkiej elity, (wedle założeń) ludzi najlepszych pod względem moralnym;
Wiktionary
Arystokracja (gr. ἀριστοκρατία "aristokratia", od wyrazów ἄριστος "aristos" „najlepszy” + κρατέω "krateo" „rządzę”) – najwyższa warstwa społeczna, która wykształciła się w starożytnej Grecji, podczas najazdu Dorów w 1200 r. p.n.e. Mianem arystokracji określa się zatem elitarną warstwę społeczną, zajmującą najwyższą pozycję w społeczeństwie, do której przynależność wynika ze szlachetnego urodzenia i jest dziedziczna (arystokracja rodowa).
Wikipedia
(1.1) Przebywająca na emigracji arystokracja urządzała bale i imprezy pomyślane jako narodowa manifestacja.
Wiktionary
IPA: ˌarɨstɔˈkrat͡sʲja, AS: arystokracʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. arystokratyzm m., arystokratyczność ż., arystokrata mos., arystokratka ż.
przym. arystokratyczny
przysł. arystokratycznie
Wiktionary
(1.1) magnateria, możnowładztwo; przest. jaśniepaństwo
Wiktionary
dawniej: arystokratyczny
SJP.pl
osoba należąca do arystokracji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba należąca do arystokracji
(1.2) książk. przen. osoba będąca członkiem elity jakiegoś środowiska
Wiktionary
(1.1) W Krakowie bowiem arcybiskupi bywali zwykle wybierani spośród arystokratów.
Wiktionary
IPA: ˌarɨstɔˈkrata, AS: arystokrata
Wiktionary
rzecz. arystokracja ż.
:: fż. arystokratka ż.
przym. arystokratyczny
przysł. arystokratycznie
Wiktionary
(1.1) jaśniepan, magnat, możnowładca, wielmoża
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta należąca do arystokracji
Wiktionary
(1.1) Jailyn uniosła głowę i naśladowała arystokratkę najlepiej, jak potrafiła.
Wiktionary
IPA: ˌarɨstɔˈkratka, AS: arystokratka
Wiktionary
rzecz. arystokracja ż.
:: fm. arystokrata m.
przym. arystokratyczny
przysł. arystokratycznie
Wiktionary
(1.1) dama, magnatka
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób arystokratyczny
Wiktionary
(1.1) Sam Sokrates też nie krył swoich sympatii do arystokratycznie rządzonych: Sparty, Teb, Megary, Krety.
(1.1) Jeden z gości hotelowych miał arystokratycznie brzmiące nazwisko.
Wiktionary
rzecz. arystokrata mos., arystokratka ż., arystokracja ż., arystokratyczność ż.
przym. arystokratyczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest arystokratyczne; cecha tych, którzy są arystokratyczni
Wiktionary
rzecz. arystokracja ż., arystokratyzm m., arystokrata m., arystokratka ż.
przym. arystokratyczny
przysł. arystokratycznie
Wiktionary
związany z arystokracją lub arystokratami, właściwy arystokratom (np. arystokratyczne przywileje, arystokratyczne zachowanie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z arystokracją
(1.2) charakterystyczny dla arystokratów, posiadający cechy przypisywane arystokratom lub arystokracji
(1.3) polit. związany z arystokracją jako formą sprawowania rządów
Wiktionary
(1.1) Dynastia Haszymidów to arystokratyczny ród arabski z plemięemienia Kurajszytów, obejmujący potomków dziadka Mahometa.
Wiktionary
IPA: ˌarɨstɔkraˈtɨt͡ʃnɨ, AS: arystokratyčny
Wiktionary
rzecz. arystokracja ż., arystokratyzm m., arystokratyczność ż., arystokrata m., arystokratka ż.
przysł. arystokratycznie
Wiktionary
(1.1) możnowładczy
Wiktionary
1. pochodzenie arystokratyczne, należenie do arystokracji; wyższość, wyniosłość;
2. przenośnie: elitarność
SJP.pl
rodzaj domowej katarynki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. daw. domowa katarynka odtwarzająca muzykę z perforowanych płyt
Wiktionary
IPA: aˈrɨstɔ̃n, AS: arystõn
Wiktionary
(384-322 p.n.e.) filozof grecki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. filozof grecki,
(1.2) imię|polski|m.
Wiktionary
Arystoteles (starogr. Ἀριστοτέλης, "Aristotelēs", ur. 384 p.n.e. w Stagirze, zm. 322 p.n.e. w Chalkis) – filozof, jeden z trzech – obok Sokratesa i Platona – najsławniejszych filozofów starożytnej Grecji. Nazywany też Stagirytą (od miejsca urodzenia) lub po prostu Filozofem (w tekstach średniowiecznych i nowożytnych).
Wikipedia
(1.1) Pierwszym logikiem, który nie w pełni zgadzał się z prawem wyłączonego środka, był Arystoteles.
(1.1) Arystoteles był greckim filozofem.
Wiktionary
IPA: ˌarɨstɔˈtɛlɛs, AS: arystoteles
Wiktionary
rzecz. arystotelizm mrz., arystotelik mos., neoarystotelizm m.
przym. arystotelesowski, arystotelesowy, arystoteliczny
Wiktionary
(1.1) Stagiryta
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Arystotelesa lub z nim związany; Arystotelesowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) filoz. odnoszący się do Arystotelesa lub jego nauk
Wiktionary
rzecz. Arystoteles mos.
przym. arystotelesowy
Wiktionary
(1.1) arystotelesowy
Wiktionary
taki jak u Arystotelesa, charakterystyczny dla Arystotelesa; arystotelesowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) filoz. odnoszący się do Arystotelesa lub jego nauk
Wiktionary
rzecz. Arystoteles mos., arystotelesowskość ż., arystoteliczka ż., arystotelik mos., arystotelizm mrz.
przym. Arystotelesowski, arystotelesowski, Arystotelesowy, arystoteliczny
Wiktionary
(1.1) Arystotelesowski, arystotelesowski, Arystotelesowy; daw. arystoteliczny
Wiktionary
zwolenniczka arystotelizmu (poglądów filozoficznych zapoczątkowanych przez Arystotelesa i rozwijanych przez jego uczniów)
SJP.pl
zwolennik arystotelizmu (poglądów filozoficznych zapoczątkowanych przez Arystotelesa i rozwijanych przez jego uczniów); perypatetyk
SJP.pl
ogół poglądów filozoficznych zapoczątkowanych przez Arystotelesa i rozwijanych przez jego uczniów, zwolenników (perypatetyków); perypatetyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. doktryna filozoficzna Arystotelesa
Wiktionary
Arystotelizm – grupa doktryn filozoficznych związanych z twórczością Arystotelesa. Oprócz jego własnych poglądów termin ten może oznaczać:
Arystotelizm rozwijany po starożytności jest znany jako neoarystotelizm[]. Tradycja ta wywarła wpływ nie tylko na filozofię, lecz także teologię – np. tomizm – czy nauki przyrodnicze przez nowożytną filozofię przyrody.
Wikipedia
(1.1) W ich poglądach widoczne były wpływy arystotelizmu.
Wiktionary
rzecz. Arystoteles m.
przym. arystotelesowy
Wiktionary
1. Arystydes Sprawiedliwy - polityk ateński;
2. Arystydes z Aten - apologeta chrześcijański;
3. uczeń Sokratesa;
4. Arystydes z Teb - malarz grecki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Arystydesa lub z nim związany
SJP.pl
Arystyp z Cyreny (ok. 435-356 p.n.e.) - filozof grecki
SJP.pl
Arystyp z Cyreny (ok. 435-356 p.n.e.) – filozof grecki, założyciel szkoły cyrenaików.
Był uczniem Sokratesa, a wcześniej zapoznał się także z poglądami Protagorasa. Spośród uczniów Sokratesa zachował największą niezależność względem jego nauk. W swoich rozważaniach zbliżał się do sofistów. Upodabniał go do nich także wędrowny tryb życia i zwyczaj pobierania opłaty za naukę. W przeciwieństwie do Antystenesa i cyników cenił życie wygodne i światowe.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Arystypa lub z nim związany
SJP.pl
kobieta zajmująca się arytmetyką
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) według działań arytmetycznych (zgodnie z nimi, za ich pomocą)
Wiktionary
(1.1) Unia, owszem, jest nieporównanie słabsza arytmetycznie od AWS, ale logika większościowa, którą rządzą się nasze instytucje polityczne, daje jej w tej kadencji pozycję języczka u wagi.
Wiktionary
IPA: ˌarɨtmɛˈtɨt͡ʃʲɲɛ, AS: arytmetyčʹńe
Wiktionary
rzecz. arytmetyka ż., arytmetyk m.
przym. arytmetyczny
Wiktionary
przymiotnik od: arytmetyka (dział matematyki)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mat. dotyczący arytmetyki, związany z arytmetyką
Wiktionary
(1.1) Cztery działania arytmetyczne to: dodawanie, odejmowanie, mnożenie, dzielenie.
Wiktionary
IPA: ˌarɨtmɛˈtɨt͡ʃnɨ, AS: arytmetyčny
Wiktionary
rzecz. arytmetyka ż., arytmetyk m., arytmetyczka ż., arytmetyzacja ż.
przysł. arytmetycznie
Wiktionary
matematyk zajmujący się liczbami, ich relacjami i działaniami na nich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek zajmujący się arytmetyką
(1.2) przen. człowiek oszczędny, skrupulatny, wyrachowany
Wiktionary
(1.1) Witold jest wybitnym arytmetykiem.
Wiktionary
IPA: ˌarɨtˈmɛtɨk, AS: arytmetyk
Wiktionary
rzecz. arytmetyka ż., arytmetyzacja ż.
przysł. arytmetycznie
przym. arytmetyczny
Wiktionary
1. dział matematyki zajmujący się liczbami, ich relacjami i działaniami na nich;
2. arytmetyka elementarna - część matematyki, zajmująca się liczbami wyrażonymi w cyfrach oraz regułami działań wykonywanych na liczbach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. gałąź matematyki, zajmująca się własnościami liczb i związkami między liczbami;
(1.2) przest. nauka dobrego rachowania
(1.3) przest. nauka o liczbach i działaniach na nich
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: arytmetyk
Wiktionary
Ar
Wikipedia
(1.1) Matematyka jest królową wszystkich nauk, a arytmetyka jest królową całej matematyki. (Carl Gauss)
Wiktionary
IPA: ˌarɨtˈmɛtɨka, AS: arytmetyka
Wiktionary
rzecz. arytmetyk m., arytmetyzacja ż.
przym. arytmetyczny
przysł. arytmetycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sprowadzenie problemu do formy nadającej się do zbadania metodami arytmetycznymi
Wiktionary
(1.1) Ten problem trzeba poddać arytmetyzacji.
Wiktionary
IPA: ˌarɨtmɛtɨˈzat͡sʲja, AS: arytmetyzacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. arytmetyka ż., arytmetyk m.
przym. arytmetyczny
Wiktionary
przedstawiać w postaci arytmetycznej
SJP.pl
1. w medycynie: nierówny rytm pracy serca, niemiarowość tętna;
2. nierówny rytm pracy czegoś, zwłaszcza urządzenia lub organu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. nieprawidłowy rytm pracy serca
(1.2) brak lub zakłócony rytm (czegokolwiek)
Wiktionary
(1.1) Ciotka Klotylda zawsze przy wspólnym wieczerzowaniu uskarżała się na jakieś arytmie, choć podobno lekarze nic takiego u niej nie stwierdzili.
Wiktionary
IPA: aˈrɨtmʲja, AS: arytmʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. arytmiczność ż.
przym. arytmiczny
przysł. arytmicznie
Wiktionary
(1.1) zaburzenie rytmu, niemiarowość, dysrytmia
(1.2) nierytmiczność
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co arytmiczne
Wiktionary
rzecz. arytmia ż.
przym. arytmiczny
przysł. arytmicznie
Wiktionary
(1.1) nierytmiczność
Wiktionary
1. w medycynie: związany z arytmią, wynikający z arytmii (np. arytmiczne dolegliwości, arytmiczne skurcze);
2. tyle co: nierytmiczny, nierównomierny (np. arytmiczne ruchy taneczne, arytmiczna praca urządzenia)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie mający rytmu, nieregularny
(1.2) med. związany z arytmią serca
Wiktionary
rzecz. rytm mrz., arytmia ż., arytmiczność ż.
Wiktionary
(1.1) nierytmiczny, nieregularny
Wiktionary
w medycynie: powodujący arytmię serca
SJP.pl
urządzenie do wykonywania działań arytmetycznych; arytmometr
SJP.pl
rodzaj łamigłówki cyfrowej
SJP.pl
jeden z objawów występujący w nerwicy natręctw, nieprzezwyciężona potrzeba liczenia i wykonywania działań arytmetycznych (liczenie schodów, oddechów) oraz często przypisywanie liczbom własności magicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. med. przymusowa potrzeba liczenia lub wykonywania działań arytmetycznych:
Wiktionary
Ar
Wikipedia
urządzenie do wykonywania działań arytmetycznych
SJP.pl
Ar
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ezot. wróżenie z liczb na podstawie wiedzy numerologicznej
Wiktionary
(1.1) Do dywinacji wykorzystywano także liczby (arytomancja) i litery (gematria, onomancja). Starożytni Grecy porównywali liczbę i wartość liter w imionach zawodników i na tej podstawie typowali zwycięzcę.
Wiktionary
osoba dążąca do władzy, pieniędzy, stanowisk za wszelką cenę; karierowicz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. człowiek bez skrupułów dążący do zdobycia pozycji, pieniędzy czy władzy
Wiktionary
(1.1) W tym przedsiębiorstwie zawsze znajdowali przechowalnię różni arywiści z bożej łaski.
Wiktionary
IPA: ˌarɨˈvʲista, AS: aryvʹista
Wiktionary
rzecz. arywizm m.
:: fż. arywistka ż.
Wiktionary
(1.1) karierowicz
Wiktionary
dążenie do pieniędzy, stanowisk, władzy itp. za wszelką cenę; karierowiczostwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) dążenie do celu "po trupach", bez brania pod uwagę kwestii etycznych
Wiktionary
rzecz. arywista mos., arywistka ż.
przym. arywistyczny
przysł. arywistycznie
Wiktionary
(1.1) karierowiczostwo
Wiktionary
proces wywłaszczenia mienia żydowskiego podjęty przez nazistów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w europejskiej części Rosji w obwodzie niżnonowogrodzkim;
Wiktionary
Arzamas (ros. Арзамас) – miasto w europejskiej części Rosji w obwodzie niżnonowogrodzkim, położone na wysokim prawym brzegu Tioszy, dopływie Oki. 410 km na wschód od Moskwy i 112 km na południe od Niżnego Nowogrodu. Centrum administracyjne rejonu arzamaskiego.
Wikipedia
przym. arzamaski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Arzamasem, dotyczący Arzamasu
Wiktionary
(1.1) Polacy nie mogli przedostać się do przyczółka, mimo kontrataków Małachowskiego, który pośpieszył im z pomocą oraz jednoczesnego uderzenia pułku Sierawskiego na wołyńców i dragonów arzamaskich.
(1.1) Najsilniej przy tym zareagowały gęsi chińskie (wiek dojrzewania średnio 150 dni), najpóźniej zaś dojrzewające gęsi arzamaskie skróciły okres dojrzewania z 331 do średnio 212 dni.
Wiktionary
rzecz. Arzamas mrz.
Wiktionary
wieś w województwie podkarpackim, dawny ośrodek rządowy (zlikwidowany w 1989 roku)
SJP.pl
Arłamów – osada w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie krośnieńskim.
Wikipedia
1. najwyższa karta w większości gier karcianych
2. ktoś perfekcyjny w tym co robi; tuz, mistrz, znakomitość;
3. drobna moneta miedziana w starożytnym Rzymie
4. jednostka ciężaru w starożytnym Rzymie;
5. potocznie: aseksualista; aseks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) karc. najwyższa z kart w każdym z kolorów talii;
(1.2) sport. w tenisie, badmintonie i siatkówce: serwis uderzony z najwyższą precyzją, plasowaćasowany poza zasięgiem przeciwnika, czyli taka piłka serwisowa, której przeciwnik nie może nawet dotknąć (rakietą lub ręką);
(1.3) sport. w golfie: trafienie piłką jednym uderzeniem kija z miejsca rozpoczęcia gry bezpośrednio do dołka
(1.4) hist. monet. duża miedziana moneta rzymska, podstawowa jednostka monetarna w starożytnym Rzymie;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) hist. metrol. podstawowa jednostka masy w starożytnym Rzymie, funt uncjalny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Obrońca W wkroczył do akcji królem, a E nie miał innego wyboru niż pobić tego króla asem.
(1.2) Marcin był piekielnie skoncentrowany. Na dzień dobry zaserwował asa, a po nim trzy serwisy wygrywające
(1.3) Zawodnik na szesnastym dołku, żelazem numer 8 o mało nie strzelił asa – ostatecznie, piłka zatrzymała się kilkanaście centymetrów od dołka.
(1.4) Pierwsza grupa majątkowa obejmowała obywateli, których majątek szacowany był w późniejszych czasach powyżej 1000000 asów.
(2.1) Pierwotnie as dzielił się na 12 uncji.
(3.1) Chociaż Napoleon nie mógł przysłać obiecanych 25 tysięcy żołnierzy, do Konstantynopola zaczęła napływać francuska amunicja, sprzęt oraz spore grono inżynierów artylerii i fortyfikacji, z późniejszym asem nr 1 napoleońskiego wywiadu na terenach Wschodu, sławnym Boutinem na czele.
(3.2) Ludzie, którzy dowiadują się, że jestem asem, często mają potrzebę opowiadania mi o swoim życiu seksualnym, co mnie rozbraja
(4.1) Najprostszym tworem jest dźwięk pokrywający się z finalis skali panującej w jednym lub kilku głosach. Obserwujemy to w części 6., gdzie dźwięk as, podkreślony przez figurę ostinatową instrumentów perkusyjnych, staje się punktem centralnym, wokół którego skupiają się wychylenia interwałowe linii melodycznych.
Wiktionary
IPA: as, AS: as
Wiktionary
(1-3)
rzecz. asowanie n.
:: zdrobn. asik m.
czas. asować ndk.
przym. asowy
rzecz. as¹ n., as² n., As n., as° n., as-moll n., As-dur n.
Wiktionary
(1.1) tuz
(1.4) as libralis, as uncialis, as semiuncialis, assarion
(2.1) funt rzymski, libra, libra romana, assipondium, pondo, pondus
(3.1) tuz, znakomitość, przodownik, luminarz, mistrz
(4.1) A♭
Wiktionary
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali durowej, rozpoczynająca się od dźwięku as
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku as (w zapisie nutowym z czterema bemolami)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord durowy oparty na tonice tonacji As-dur (1.1)
Wiktionary
As-dur — gama durowa, której toniką jest as. Gama As-dur składa się z dźwięków: as, b, c, des, es, f, g. Tonacja As-dur zawiera cztery bemole.
Pokrewną jej molową tonacją równoległą jest f-moll, jednoimienną molową – as-moll.
Trudna do realizacji dla instrumentów smyczkowych, dlatego rzadko wybierana jako tonacja dzieł na instrumenty smyczkowe.
Wikipedia
rzecz. as
Wiktionary
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali molowej, rozpoczynająca się od dźwięku as
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku as (w zapisie nutowym z siedmioma bemolami)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord molowy oparty na tonice tonacji as-moll (1.1)
Wiktionary
as-moll – gama muzyczna oparta na skali molowej i której toniką jest as. Gama as-moll w odmianie naturalnej (eolskiej) zawiera dźwięki: as, b, ces, des, es, fes, ges. W zapisie tonacji as-moll występuje siedem bemoli.
Wikipedia
IPA: ˈas‿mɔl, AS: as‿mol
Wiktionary
rzecz. as
Wiktionary
1. najwyższa karta w większości gier karcianych
2. ktoś perfekcyjny w tym co robi; tuz, mistrz, znakomitość;
3. drobna moneta miedziana w starożytnym Rzymie
4. jednostka ciężaru w starożytnym Rzymie;
5. potocznie: aseksualista; aseks
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Asaf (אסף) – postać biblijna ze Starego Testamentu. Lewita, który prowadził śpiew za panowania króla Dawida.
Wikipedia
gumożywica otrzymywana z korzeni i kłączy zapalniczki lekarskiej, stosowana dawniej w nalewkach jako środek uspokajający
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. indyjska substancja przyprawowa i lecznicza, gumożywica wydzielana z kłączy zapaliczki cuchnącej, Ferula assa-foetida L., zamiennik cebuli i czosnku;
Wiktionary
Asafetyda (asafetida; hin. हींग, trl. "hīng") – gumożywica otrzymywana z korzeni i kłączy zapaliczki cuchnącej ("Ferula assa-foetida"), występującej w północnych Indiach, Iranie i Afganistanie. W Polsce nazywana "czarcim łajnem" lub "smrodzieńcem". W j. angielskim "asafoetida" lub "stinking gum" (dosłownie: „śmierdząca guma”).
Wikipedia
(1.1) audio|Pl-Podano wołowinę po angielsku z sosem z cebuli, szalotek, asafetydy, czosnku i goździków.ogg. Podano wołowinę po angielsku z sosem z cebuli, szalotek, asafetydy, czosnku i goździków.
Wiktionary
IPA: ˌasafɛˈtɨda, AS: asafetyda
Wiktionary
(1.1) czarcie łajno, smrodzieniec
Wiktionary
postać biblijna ze Starego Testamentu, siostrzeniec króla Dawida
SJP.pl
Asahel, Asael (zm. ~1010 p.n.e.) – postać biblijna ze Starego Testamentu.
Siostrzeniec króla Dawida. Asahel był jednym z najdzielniejszych żołnierzy Dawida i stał na czele jednego z jego hufców liczącego podobno 24 000 wojowników, gdzie po jego śmierci dowództwo przejął jego syn Zebadiasz. Był znany ze swojej niezwykłej prędkości biegu porównywalnej do gazeli na otwartym polu. Poległ w trakcie pościgu za Abnerem w Bitwie na Polu Boków przez ugodzenie odwrotną stroną dzidy.
Wikipedia
stan w Indiach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan w północno-wschodnich Indiach ze stolicą w Dispurze;
Wiktionary
Asam (hindi असम, trb.: "Asam", trl.: "Asam"; ang. "Assam") – stan w północno-wschodnich Indiach ze stolicą w Dispurze. Leży u stóp Himalajów i sąsiaduje ze stanami: Arunachal Pradesh, Nagaland, Manipur, Mizoram, Tripura i Meghalaya oraz z Bhutanem i Bangladeszem.
Wikipedia
rzecz. Asamka ż.
Wiktionary
przestarzale: bal, zebranie, spotkanie towarzyskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. zebranie towarzyskie, biesiada, bal, raut
Wiktionary
kompozycje powstałe ze złączenia w trójwymiarową całość różnych elementów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. trójwymiarowy kolaż z gotowych przedmiotów;
Wiktionary
As
Wikipedia
(1.1) W Polsce pionierem asamblażu był Władysław Hasior.
(1.1) Poobwieszała mi poczekalnię asamblażami jakiejś awangardowej artystki z Cieszyna.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
język z grupy indyjskiej języków indoeuropejskich; język asamski
SJP.pl
Asami (jap. あさみ, アサミ) – żeńskie imię japońskie, może być używane także jako nazwisko.
Wikipedia
mieszkanka Asamu (stanu w Indiach)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. przedstawicielka rdzennej ludności zamieszkującej Asam w Indiach
Wiktionary
rzecz. Asam mrz.
:: fm. Asamczyk mos.
przym. asamski
Wiktionary
1. → Asam;
2. język asamski - jeden z języków urzędowych Indii; język assamski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Asamem
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język asamski;
Wiktionary
rzecz. Asamka ż.
Wiktionary
dawniej: tytuł grzecznościowy, skrót od wyrażenia "waszmość pan", zwykle jako zwrot kierowany wprost do rozmówcy, odpowiadający dzisiejszemu "pan", "wy" (zwykle z odcieniem lekceważenia); aćpan, acpan, aspan, waćpan, wacpan, waspan, acan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zob. acan.
forma rzeczownika.
(2.1) D. plural|asana.
Wiktionary
Asan (kor. 아산) – miasto w Korei Południowej, w prowincji Chungcheong Południowy. W 2024 liczyło 388 742 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) — Cóż asan milczysz? Prawdę mówię, choć i gorzką.
Wiktionary
IPA: ˈasãn, AS: asãn
Wiktionary
rzecz. asanna ż., asaństwo mos.
:: fż. asani ż.
:: zdrobn. asanek m.
Wiktionary
pozycja w jodze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) postawa ciała w jodze;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: asan
Wiktionary
As
Wikipedia
(1.1) Niewątpliwie na początku wskazane jest poznanie powiązanych ze sobą układów asan.
Wiktionary
IPA: aˈsãna, AS: asãna
Wiktionary
używany dawniej skrót od: waszmość pani; acani
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. waszmość pani.
Wiktionary
(1.1) Ale cóż ta fraszka może mieć wspólnego z honorem domu, wybijże to sobie asani z głowy.
Wiktionary
rzecz. asanna ż., asaństwo mos.
:: fm. asan m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. waszmość panna.
Wiktionary
(1.1) — E! coś mi asanna zbladłaś i kaszelek! co? czy się nudzisz? czyś chora?
Wiktionary
rzecz. asan m., asanek m., asani ż., asaństwo mos.
Wiktionary
[czytaj: asap lub es sun es posibl] skrót od: as soon as possible - tak szybko, jak to możliwe; jak najszybciej, asap
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dźwięk "a" obniżony o dwa półtony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. dźwięk a obniżony o cały ton;
Wiktionary
."
Dźwięki asas na pięciolinii. W kolejności: asas¹, asas², Asas, asas°.
Asas – dźwięk, którego częstotliwość dla asas¹ wynosi około 391,9 Hz. Jest to obniżony za pomocą podwójnego bemola dźwięk a. Dźwięki enharmonicznie równoważne to: g i fisis.
Wikipedia
IPA: ˈasas, AS: asas
Wiktionary
członek radykalnego ugrupowania religijnego muzułmańskich ismailitów; nizaryta
SJP.pl
członek radykalnego ugrupowania religijnego muzułmańskich ismailitów; nizaryta
SJP.pl
stopień oficerski u Kozaków zaporoskich; asauła, asawuł(a), esauł
SJP.pl
stopień oficerski u Kozaków zaporoskich; asauł, asawuł(a), esauł
SJP.pl
stopień oficerski u Kozaków zaporoskich; asawuła, asauł(a), esauł
SJP.pl
stopień oficerski u Kozaków zaporoskich; asawuł, asauł(a), esauł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. asani dobrodziejka (zwykle zwrot do rozmówczyni)
Wiktionary
rzecz. acan mos., acanek mos., acani ż., acanka ż., acanna ż., acaństwo n., acpan mos., acpani mos., aćpan mos., aćpani ż., asanna ż., asaństwo n., aspan mos., aspani ż., aspanna ż., wacan ż., wacani ż., wacanna ż., waćpan mos., waćpani ż., waćpanna ż., waćpaństwo n., wasan mos., wasani ż., wasanna ż., wasaństwo n., waspan mos., waspani ż., waspanna ż., waspanowanie n., waszmość pan mos., waszmość pani ż., waszmość panna ż., waszmość państwo n., asińdźka ż., asynćka ż., aśćka ż., asani ż.
czas. waspanować ndk.
przym. waćpanowy, waćpański
Wiktionary
(1.1) asińdźka, asynćka, aśćka, acpani, acanna, wasani, waspanna, wacanna, aspani, aspanna, waćpani, waćpanna, waspani, waspanna, waszmość pani, waszmość panna
Wiktionary
symbol apostilbu, jednostki fizycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, położone na Uralu;
Wiktionary
Asbiest ( Асбест), w latach 1889–1928 Kudielka ( Куделька) – miasto w Rosji (obwód swierdłowski), położone na Uralu, nad rzeką Wielki Reft.
Osada została założona w 1889 roku. Prawa miejskie otrzymała w 1933 roku. [].
Miasto jest centrum wydobycia i przetwórstwa azbestu. W mieście rozwinął się przemysł materiałów budowlanych.
Wikipedia
minerał, mieszanina tlenków i wodorotlenków manganu
SJP.pl
Congregatio Sororum Adoratricium Sanguinis Christi - zakon adoratorek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) mit. legendarna włócznia świętego Jerzego, którą zabił smoka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Ascelina – niejasnego pochodzenia imię żeńskie, które może wywodzić się od germańskich imion dwuczłonowych z pierwszym elementem "adal-" – "szlachetny, znakomity". Może jednak także pochodzić od łac. "ascella" – "pacha". Patronką imienia w Kościele katolickim jest św. Ascelina, ur. w Ville-sous-la-Ferté, krewna św. Bernarda z Clairvaux, mistyczka".
Wikipedia
(1.1) Ascelina imieniny obchodzi 23 sierpnia.
Wiktionary
ruch ku górze wody podziemnej w skałach, wynikający z różnicy ciśnień hydrostatycznych; ascenzja
SJP.pl
antenat; krewny po linii wstępnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astrol. punkt ekliptyki, który wschodzi w określonym momencie i miejscu na Ziemi;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. praw. każdy przodek danej osoby;
Wiktionary
As
Wikipedia
(1.1) Położenie ascendentu uzależnione jest więc od dokładnego czasu i współrzędnych geograficznych danego zdarzenia.
Wiktionary
IPA: asˈt͡sɛ̃ndɛ̃nt, AS: ascẽndẽnt
Wiktionary
rzecz. fż. ascendentka ż.
Wiktionary
(2.1) antenat, przodek, wstępny
Wiktionary
w astrologii: związany ze znakiem zodiaku, który określony jest dla danej osoby czasem jego urodzin
SJP.pl
antenatka; krewna po linii wstępnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krewna po linii wstępnej (przodek danej osoby)
Wiktionary
rzecz. ascendent mos./mrz.
Wiktionary
o wodzie i jej źródłach: wznoszący się ku górze, wypływający pod ciśnieniem, ascenzyjny
SJP.pl
ruch ku górze wody podziemnej w skałach, wynikający z różnicy ciśnień hydrostatycznych; ascencja
SJP.pl
Ascenzja ("ascencja", "przesączanie pionowe") – ruch wody podziemnej w skałach wynoszący ją ku górze pod wpływem różnicy ciśnień hydrostatycznych lub ciśnienia petrostatycznego.
Wikipedia
1. człowiek, który poprzez umęczenie swojego ciała chce zapewnić sobie oczyszczenie z grzechów i życie wieczne w niebie;
2. człowiek prowadzący bardzo surowy tryb życia, wyrzekający się przyjemności i wygód;
3. zwolennik prostoty i oszczędności wyrazu w sztuce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek uprawiający ascezę
(1.2) przen. człowiek nie mający wielkich wymagań
(1.3) przen. zwolennik prostoty i surowości formy w sztuce
Wiktionary
Asceta (gr. "asketes" „ćwiczący się”) – wyznawca religijny zmierzający do zbawienia przez ascezę. W rozumieniu potocznym człowiek odmawiający sobie przyjemności życiowych z innych pobudek niż religijne.
Wierzący usiłujący osiągnąć zbawienie lub dążący do doskonałości przez ascezę w braminizmie i buddyzmie to sannjasin, w chrześcijaństwie i judaizmie to anachoreta. Zorganizowana zbiorowość mnisza prowadząca ascetyczny tryb życia nazywana jest monastycyzmem.
Wikipedia
(1.1) Założycielem alkantarynów był franciszkański mistyk i asceta św. Piotr z Alkantary.
Wiktionary
IPA: asˈt͡sɛta, AS: asceta
Wiktionary
rzecz. asceza ż., ascetyczność ż., ascetyzm mrz.
:: fż. ascetka ż.
przym. ascetyczny
przysł. ascetycznie
Wiktionary
(1.1) pokutnik, samotnik, pustelnik, jogin
Wiktionary
kobieta stosująca praktyki ascezy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta żyjąca w ascezie
Wiktionary
rzecz. asceza ż., ascetyczność ż., ascetyzm mrz.
:: fm. asceta mos.
przym. ascetyczny
przysł. ascetycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób ascetyczny
Wiktionary
rzecz. asceza ż., asceta mos., ascetka ż., ascetyzm mrz.
przym. ascetyczny
Wiktionary
1. wynikający z rygorów ascezy, właściwy ascezie (np. ascetyczny tryb życia, ascetyczny wygląd);
2. związany z ascetyką (np. traktat ascetyczny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy ascezie, umartwianiu się, pełen wyrzeczeń
(1.2) pełen prostoty, oszczędny, surowy
Wiktionary
(1.2) Jej secesyjna fasada kontrastuje z ascetycznym w architektonicznej formie kościołem protestanckim, od którego wywodzi się nazwa ulicy.
Wiktionary
rzecz. asceza ż., ascetyzm mrz., asceta mos., ascetka ż.
przysł. ascetycznie
Wiktionary
(1.2) spartański
Wiktionary
dział etyki chrześcijańskiej dotyczący ascezy; ascetyzm
SJP.pl
Ascetyka (z ἄσκησις, askesis - ćwiczenie) – dział teologii, który zajmuje się kształtowaniem postawy duchowej chrześcijanina poprzez ascezę. Jest to, jak podaje Mały słownik teologiczny: "dyscyplina teologiczna, która zajmuje się sytuacją i zadaniami konkretnego życia chrześcijańskiego w aspekcie jego indywidualnej realizacji [...], co każe ją odróżnić zarówno od mistyki, jak i od teologii moralnej."
Wikipedia
asceza;
1. rezygnacja z dóbr i wielu aktywności życiowych w celu uzyskania świętości i zbawienia duszy,
2. surowy tryb życia bez przyjemności i wygód; wstrzemięźliwość;
3. przenośnie: prostota, brak ozdób i urozmaiceń; skromność, surowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filozofia i praktyki ascetów
Wiktionary
Ascetyzm, asceza ( ἄσκησις "askesis" – pierwotnie „ćwiczenie, trening”) – praktykowanie dobrowolnego wyrzeczenia się pewnych dóbr, wartości i aktywności życiowych w celu osiągnięcia świętości, czystości i doskonałości duchowej oraz zbawienia. Potocznie ascetyzm kojarzy się z ograniczeniem doświadczania przyjemności oraz zaspokajania potrzeb cielesnych, jak jedzenie czy sen, a także z dyscypliną wewnętrzną.
Wikipedia
rzecz. asceza ż., asceta mos., ascetka ż.
przym. ascetyczny
przysł. ascetycznie
Wiktionary
ascetyzm;
1. rezygnacja z dóbr i wielu aktywności życiowych w celu uzyskania świętości i zbawienia duszy,
2. surowy tryb życia bez przyjemności i wygód; wstrzemięźliwość;
3. przenośnie: prostota, brak ozdób i urozmaiceń; skromność, surowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. postawa polegająca na wyrzeczeniu się radości życia w celu uzyskania zbawienia w niebie lub oświecenia duchowego
(1.2) surowy tryb życia bez przyjemności i wygód
(1.3) psych. mechanizm obronny przejawiący się np. oporem wobec własnej seksualności, unikaniem towarzystwa, brakiem akceptacji własnego ciała, bulimią, anoreksją, wzbranianiem się przed wypróżnianiem
Wiktionary
(1.1,2) Współczesna asceza może okazać się synonimem ciężkiej pracy.
Wiktionary
IPA: asˈt͡sɛza, AS: asceza
Wiktionary
rzecz. asceta mos., ascetka ż., ascetyzm mrz.
przym. ascetyczny
przysł. ascetycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Niemczech;
Wiktionary
Aschaffenburg (nazwa lokalna: "Aschebersch") – miasto będące siedzibą jednego z powiatów bawarskiego okręgu Dolna Frankonia. Obszar ten wchodzi także w skład regionu metropolitalnego Frankfurt/Ren-Men.
Z blisko 70 tys. mieszkańcami Aschaffenburg jest największym miastem bawarskiego odcinka Dolnego Menu, a drugim po Würzburgu najludniejszym ośrodkiem miejskim regionu Dolna Frankonia. Znajdują się tutaj siedziby urzędu powiatowego oraz uczelnia Hochschule Aschaffenburg.
Wikipedia
(1.1) Nie zżyła się z tym Aschaffenburgiem.
Wiktionary
(skrót od: American Standard Code for Information Interchange); Amerykański Znormalizowany Kod Wymiany Informacji - system kodowania znaków
SJP.pl
Zo
Wikipedia
[czytaj: askon] najprostszy typ planu budowy dorosłych gąbek, w którym warstwa mezoglei jest stosunkowo cienka, a choanocyty (komórki kołnierzykowate) występują wyłącznie w dość dużej jamie paragastralnej, łączącej się ze środowiskiem zewnętrznym przez otwór wyrzutowy oraz liczne kanaliki w ścianie ciała
SJP.pl
[czytaj: askona] model samochodu marki Opel
SJP.pl
Ascona (lmo. "Scona"; niem. "Aschgunen", "Aschgonen") – gmina w południowej Szwajcarii, w kantonie Ticino, w okręgu ("distretto") Locarno, siedziba administracyjna powiatu ("circolo") Isole. Leży nad jeziorem Lago Maggiore. Jest atrakcją turystyczną.
Wikipedia
As
Wikipedia
[czytaj: azdik] urządzenie do wykrywania okrętów podwodnych; azdyk
SJP.pl
[czytaj: aSEan] skrót od: Association of East Asian Nations - Stowarzyszenie Narodów Azji Południowo-Wschodniej
SJP.pl
w filozofii: istnienie przez siebie; samoistność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. teol. niezależność bytu od niczego innego
Wiktionary
(1.1) samoistność
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest asejsmiczne
Wiktionary
przym. asejsmiczny
przysł. asejsmicznie
Wiktionary
taki, na którym nie odnotowuje się trzęsień ziemi (np. pas asejsmiczny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geol. nie wykazujący żadnej aktywności sejsmicznej
Wiktionary
rzecz. asejsmiczność ż.
Wiktionary
(1.1) niesejsmiczny
Wiktionary
potocznie: aseksualista; as
SJP.pl
mężczyzna nieodczuwający pociągu seksualnego; as, aseks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) seks. osoba, która nie odczuwa pociągu seksualnego do innych ludzi
Wiktionary
(1.1) Aseksualista może wchodzić w związki romantyczne, choć bez potrzeby kontaktów seksualnych.
Wiktionary
rzecz. aseksualizm mrz., aseksualność ż.
przym. aseksualny
Wiktionary
kobieta nieodczuwająca pociągu seksualnego
SJP.pl
całkowite lub częściowe nieodczuwanie pociągu seksualnego wobec innych osób; aseksualność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) seks. określenie osób nieodczuwających pożądania seksualnego;
Wiktionary
(1.1) (…) można powiedzieć, że demiseksualizm leży w połowie drogi między seksualizmem a aseksualizmem.
Wiktionary
IPA: ˌasɛksuˈwalʲism̥, AS: aseksuu̯alʹism̦
Wiktionary
rzecz. seks mrz., aseksualność ż., aseksualista m., aseksualistka ż.
przym. aseksualny
przysł. aseksualnie
Wiktionary
(1.1) aseksualność
Wiktionary
całkowite lub częściowe nieodczuwanie pociągu seksualnego wobec innych osób; aseksualizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) seks. trwałe nieodczuwanie pociągu seksualnego wobec innych osób
(1.2) cecha tego, co aseksualne; cecha tych, którzy są aseksualni
Wiktionary
Aseksualność, inaczej aseksualizm – całkowity lub częściowy brak pociągu seksualnego w stronę innych osób. Może być uznawana za orientację seksualną lub za jej brak. Często definiowana jest szerzej jako spektrum obejmujące różne odmiany tożsamości aseksualnych.
Wikipedia
rzecz. aseksualizm m., seks mrz., aseksualista mos.
przym. aseksualny
czas. seksować
Wiktionary
obojętny na sprawy płci, niepodkreślający cech płciowych, nieodczuwający popędu płciowego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. pozbawiony seksu, zmysłowości
(1.2) seks. obojętny na sprawy płci i seksu, nieodczuwający pociągu seksualnego
Wiktionary
(1.1) Partnerzy oceniają związek jako atrakcyjny, oparty na więzi uczuciowej, dobrym porozumieniu, ale aseksualny z powodu zaburzeń partnerki. Zdarza się, że trwa to latami.
Wiktionary
IPA: ˌasɛksuˈwalnɨ, AS: aseksuu̯alny
Wiktionary
rzecz. seks mrz., aseksualność ż., aseksualizm m., aseksualista m., aseksualistka ż.
przysł. aseksualnie
Wiktionary
(1.1) bezpłciowy
Wiktionary
1. zabezpieczenie się przed innym rozwojem wypadków, niż spodziewany;
2. w gimnastyce, alpinizmie itp.: zabezpieczenie się za pomocą odpowiednich urządzeń i/lub korzystanie z pomocy innych ludzi w celu uniknięcia nieszczęśliwego wypadku; także: sprzęt albo ludzie chroniący przed tym wypadkiem; 4. dawniej: typ ubezpieczenia w towarzystwie ubezpieczeniowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) umowa zawierana z odpowiednią instytucją, która rozporządza pieniędzmi ubezpieczonych, pokrywając ich potrzeby na określonych warunkach
(1.2) zabezpieczenie przed skutkami ryzykownych działań
(1.3) zabezpieczenie podczas wykonywania niebezpiecznych czynności jak np. wspinaczka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) (…) Tuchaczewski musiał włączyć się do rozwiniętej już współpracy z Niemcami. Z uwagi na silną germanofobię, wyniesioną przede wszystkim z niewoli, przyszło mu to z pewnością niezbyt łatwo, niemniej rozumiał, iż polityka rapalleńska stanowi jedyną szansę szybkiego uzyskania nowoczesnego uzbrojenia, zaś zbliżenie z Republiką Weimarską – dobrą asekurację strategiczną ZSRS.
Wiktionary
rzecz. asekuranctwo n., asekurant mos., asekurowanie n., asekuracyj ż.
przym. asekuracyjny
czas. asekurować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ubezpieczenie
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. opłata za ubezpieczenie
Wiktionary
rzecz. asekuracja ż., asekurowanie n.
czas. asekurować ndk.
przym. asekuracyjny
Wiktionary
1. zabezpieczający kogoś (np. lina asekuracyjna, sprzęt asekuracyjny);
2. dotyczący pewnego typu ubezpieczeń (np. towarzystwo asekuracyjne, polisa asekuracyjna)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. ubezpieczeniowy.
(1.2) ubezpieczający, mający zapewnić bezpieczeństwo
(1.3) ostrożny, unikający ryzyka
Wiktionary
rzecz. asekuracja ż., asekuracyj ż., asekuranctwo n., asekurant mos., asekurowanie n.
czas. asekurować
Wiktionary
(1.2) ochronny
(1.3) zachowawczy
Wiktionary
nadmiernie ostrożny, unikający ryzyka i ostatecznych decyzji, tchórzliwy (np. asekuranckie zachowanie, asekurancka postawa)
SJP.pl
czynienie zastrzeżeń, nieryzykowanie, przesadnie ostrożne postępowanie; asekurantyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wyrachowane postępowanie mające zabezpieczyć przed ponoszeniem odpowiedzialności za sprawę, której wynik nie jest jeszcze wiadomy
Wiktionary
(1.1) Największą przeszkodą dla współpracy polsko-czeskiej było rozpoczęte przez Masaryka kunktatorstwo czeskiej polityki zagranicznej, skłonność do unikania ryzyka i asekuranctwo.
Wiktionary
IPA: ˌasɛkuˈrãnt͡stfɔ, AS: asekurãnctfo
Wiktionary
rzecz. asekurant m., asekurantka ż., asekuracja ż., asekurantyzm m., asekurowanie n., zaasekurowanie n.
czas. asekurować ndk., zaasekurować dk.
przym. asekurancki, asekuracyjny
przysł. asekurancko, asekuracyjnie
Wiktionary
(1.1) asekurantyzm; pot. ostrożniactwo
Wiktionary
osoba czyniąca zastrzeżenia, nieryzykująca, stale się asekurująca, będąca "inteligentnym tchórzem"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś nadmiernie ostrożny, obawiający się trudnych decyzji
(1.2) sport. osoba ubezpieczająca podczas wykonywania niebezpiecznych ewolucji
(1.3) przest. ktoś kto ochrania, zapewnia komuś bezpieczeństwo
Wiktionary
Asekurant – poprzez pojęcie asekuranta rozumiemy osobę, która odmawia uczestnictwa w grze sprawiedliwej. Przeciwieństwem takiej osoby jest hazardzista.
Wikipedia
IPA: ˌasɛˈkurãnt, AS: asekurãnt
Wiktionary
rzecz. asekuranctwo m., asekurantyzm m., asekuracja ż., asekurowanie n., zaasekurowanie n.
:: fż. asekurantka ż.
czas. asekurować ndk., zaasekurować dk.
przym. asekurancki, asekuracyjny
przysł. asekurancko, asekuracyjnie
Wiktionary
(1.2) asekurator
Wiktionary
czynienie zastrzeżeń, nieryzykowanie, przesadnie ostrożne postępowanie; asekuranctwo
SJP.pl
1. osoba ubezpieczająca kogoś przy trudnych ćwiczeniach gimnastycznych; asekurant;
2. osoba podejmująca zobowiązanie ubezpieczeniowe wobec osoby ubezpieczającej się
SJP.pl
1. kobieta ubezpieczająca kogoś przy trudnych ćwiczeniach gimnastycznych; asekurantka;
2. kobieta podejmująca zobowiązanie ubezpieczeniowe wobec osoby ubezpieczającej się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) udzielanie pomocy w czasie wykonywania trudnych i ryzykownych czynności
Wiktionary
rzecz. zaasekurowanie n., asekuracja ż., asekuranctwo n., asekurant m., asekurantka ż., asekurantyzm m., asekuracyj ż.
czas. asekurować ndk., zaasekurować dk.
przym. asekuracyjny, asekurancki
przysł. asekuracyjnie, asekurancko
Wiktionary
1. zapewniać asekurację;
2. asekurować się:
a) asekurować wzajemnie jeden drugiego;
b) czynić zastrzeżenia, zostawiać sobie możliwość zmiany zdania, decyzji, zabezpieczać się na wypadek innego przebiegu wydarzeń niż spodziewany
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zasekurować)
(1.1) chronić lub zabezpieczać przed ryzykiem albo niebezpieczeństwem
czasownik zwrotny niedokonany asekurować się (dk. zasekurować się)
(2.1) asekurować siebie samego
(2.2) asekurować siebie nawzajem
Wiktionary
rzecz. asekuranctwo n., asekuracyj ż., asekuracja ż., asekurant mos., asekurowanie n.
czas. zasekurować dk.
przym. asekuracyjny
przysł. asekuracyjnie
Wiktionary
gatunek rośliny należący do rodziny goryczkowatych; goryczka trojeściowa
SJP.pl
nieuwzględniający znaczenia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie niosący znaczenia; bez treści
Wiktionary
(1.1) Słowa na końcu tamtego zdania czyli „bla bla bla” są asemantyczne.
Wiktionary
rzecz. asemantyczność ż.
Wiktionary
prosty język programowania; assembler
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. program tłumaczący kod języka asemblera na język maszynowy;
(1.2) inform. zob. język asemblera.
Wiktionary
Asembler ( assembler) – termin informatyczny związany z programowaniem i tworzeniem kodu maszynowego dla procesorów. W języku polskim oznacza on program tworzący kod maszynowy na podstawie kodu źródłowego (tzw. "asemblacja") wykonanego w niskopoziomowym języku programowania bazującym na podstawowych operacjach procesora zwanym językiem asemblera, popularnie nazywanym również "asemblerem".
Wikipedia
(1.1) Wśród translatorów można wyróżnić dwie główne grupy: kompilatory i asemblery.
Wiktionary
IPA: aˈsɛ̃mblɛr, AS: asẽmbler
Wiktionary
rzecz. asemblacja ż., deasembler m.
czas. asemblować ndk.
przym. asemblerowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) inform. związany z asemblerem, dotyczący asemblera
Wiktionary
rzecz. asemblacja ż., asembler mrz., deasembler mrz.
czas. asemblować ndk.
Wiktionary
postać biblijna ze Starego Testamentu
SJP.pl
Asenat, Aseneth (hebr. אָסְנַת; imię pochodzenia egip. "poświęcona Neit") – postać biblijna ze Starego Testamentu, według Księgi Rodzaju córka egipskiego kapłana Poti Fery (Petefresa, Pentefresa) z On, poślubiona przez faraona Józefowi. Urodziła mu dwóch synów, Manassesa i Efraima.
Wikipedia
1. usuwanie płynnych nieczystości z jakiegoś terenu;
2. przestarzałe: poprawa warunków zdrowotnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) usługa usuwania nieczystości ciekłych;
Wiktionary
Asenizacja (ang. "sanitation", fr. "assainissement") – zabieg sanitarny polegający na opróżnianiu zbiorników bezodpływowych lub osadników w instalacjach przydomowych oczyszczalni ścieków i transportu nieczystości ciekłych za pomocą pojazdów asenizacyjnych, do stacji zlewnych, z których nieczystości trafiają siecią kanalizacyjną do oczyszczalni ścieków.
Wikipedia
IPA: ˌasɛ̃ɲiˈzat͡sʲja, AS: asẽńizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. asenizator m., asenizowanie n., zasenizowanie n.
czas. asenizować ndk., zasenizować dk.
przym. asenizacyjny
Wiktionary
związany z asenizacją, służący asenizacji (np. beczkowóz asenizacyjny, pola asenizacyjne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z asenizacją, dotyczący asenizacji
Wiktionary
(1.1) Raz w miesiącu zawartość powinien wybierać wóz asenizacyjny.
Wiktionary
IPA: ˌasɛ̃ɲizaˈt͡sɨjnɨ, AS: asẽńizacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. asenizacja ż., asenizator m., asenizowanie n.
czas. asenizować
Wiktionary
osoba zajmująca się asenizacją (usuwaniem płynnych nieczystości z jakiegoś terenu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) usuwanie nieczystości płynnych
Wiktionary
rzecz. asenizacja ż., asenizator m.
czas. asenizować
przym. asenizacyjny
Wiktionary
usuwać płynne nieczystości z jakiegoś terenu
SJP.pl
czasownik
(1.1) pobierać do wojska
Wiktionary
dawniej: branka, pobór rekruta do wojska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. przymusowy pobór do wojska;
(1.2) daw. gwara. przegląd i rejestracja koni
Wiktionary
As
Wikipedia
(1.1) — I gdzież uciekłeś? — Wprost do Przemyśla na plac asenterunku. Zaciągnąłem się do wojska. — I służyłeś? — Całe cztery lata.
Wiktionary
IPA: ˌasɛ̃ntɛˈrũnɛk, AS: asẽnterũnek
Wiktionary
(1.1) branka
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) hig. med. mikrobiol. w sposób wolny od drobnoustrojów, czyli zachowując warunki sterylne, które zapobiegają zanieczyszczeniu przez mikroorganizmy
Wiktionary
(1.1) Produkcja leków odbywa się aseptycznie.
Wiktionary
rzecz. aseptyczność ż., aseptyka ż.
przym. aseptyczny
Wiktionary
(1.1) jałowo, sterylnie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest aseptyczne; cecha tych, którzy są aseptyczni
Wiktionary
przym. aseptyczny
przysł. aseptycznie
Wiktionary
sterylny, odkażony, wyjałowiony (np. aseptyczny bandaż, aseptyczne pomieszczenie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. pozbawiony drobnoustrojów chorobotwórczych
Wiktionary
rzecz. aseptyka ż., aseptyczność ż.
przysł. aseptycznie
Wiktionary
(1.1) jałowy, sterylny, odkażony
Wiktionary
1. postępowanie zapewniające wykluczenie dostępu drobnoustrojów chorobotwórczych do jakiegoś środowiska;
2. sterylne, pozbawione drobnoustrojów warunki środowiska, zwłaszcza podczas operacji i zabiegów chirurgicznych; jałowość bakteriologiczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zespół środków i działań mających na celu zapobieganie zakażeniom poprzez utrzymywanie jałowości w otoczeniu, na narzędziach, skórze i powierzchniach podczas zabiegów medycznych lub laboratoryjnych
Wiktionary
Ni
Wikipedia
przysł. aseptycznie
przym. aseptyczny
Wiktionary
1 w logice: własność sądów, których prawdziwości jest pewny wypowiadający je;
2. w językoznawstwie: część treści zdania wyrażającej pewne twierdzenie i podlegającej negacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) log. akt uznania danego sądu lub zdania za prawdziwe
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osoba asertywna
SJP.pl
właściwość zdań orzekających o faktach, twierdzących lub przeczących
SJP.pl
książkowo: twierdzący, stwierdzający, zapewniający
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stwierdzający, potwierdzający, twierdzący
Wiktionary
IPA: ˌasɛrtɔˈrɨt͡ʃnɨ, AS: asertoryčny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób asertywny
Wiktionary
rzecz. asertywność ż.
przym. asertywny
Wiktionary
stawać się asertywnym (takim, który umie wyrażać swoje poglądy i jednocześnie szanuje zdanie i potrzeby innych ludzi)
SJP.pl
postawa charakteryzująca się wyrażaniem swoich poglądów w jasny i otwarty sposób oraz dbaniem o jak najlepsze zaspokojenie swoich potrzeb, ale z poszanowaniem zdania i potrzeb innych ludzi; domaganie się respektowania swoich praw, ale nie kosztem innych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. posiadanie własnego zdania, własnych uczuć i umiejętność ich wyrażania i egzekwowania z poszanowaniem praw innych ludzi;
Wiktionary
Asertywność – posiadanie i wyrażanie własnego zdania oraz bezpośrednie wyrażanie emocji i postaw w granicach nienaruszających praw i psychicznego terytorium innych osób oraz własnych, bez zachowań agresywnych, a także obrona własnych praw w sytuacjach społecznych. Jest to umiejętność nabyta.
Wikipedia
(1.1) Wykazał się dziś taką asertywnością, o jaką się nawet nie podejrzewał.
Wiktionary
IPA: ˌasɛrˈtɨvnɔɕt͡ɕ, AS: asertyvność
Wiktionary
przym. asertywny
przysł. asertywnie
Wiktionary
wyrażający swoje poglądy w jasny i otwarty sposób i dbający o jak najlepsze zaspokojenie swoich potrzeb, ale przy tym szanujący zdanie i potrzeby innych ludzi; domagający się respektowania swoich praw, ale nie kosztem innych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) umiejący wyrażać własne opinie, krytyki i potrzeby
Wiktionary
(1.1) On nie jest asertywny, nie umie powiedzieć „nie”.
Wiktionary
IPA: ˌasɛrˈtɨvnɨ, AS: asertyvny
Wiktionary
rzecz. asertywność ż.
przysł. asertywnie
Wiktionary
1. urzędnik sądu, prokuratury lub notariatu, który odbył wymaganą aplikację i zdał odpowiednie egzaminy, lecz nie uzyskał jeszcze nominacji;
2. członek prezydium zebrania, kolegium sądowego itp.;
3. w dawnej Polsce:
a) urzędnik towarzyszący sędziemu lub marszałkowi sejmiku;
b) uczestnik rozprawy sądowej m.in. w sądzie nadwornym (asesorii);
4. w starożytnym Rzymie: członek kolegium doradzającego przy urzędnikach mających władzę sądowniczą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. urzędnik w sądach administracyjnych, prokuraturze, notariacie lub izbach komorniczych, który zdał już egzamin zawodowy, ale nie otrzymał jeszcze nominacji na stanowisko;
(1.2) hist. praw. urzędnik sądowy w I Rzeczypospolitej
(1.3) hist. praw. w starożytnym Rzymie: członek ciała doradczego przy urzędnikach mających władzę sądowniczą
Wiktionary
As
Wikipedia
rzecz. asesura ż.
:: fż. asesorka ż.
przym. asesorski
Wiktionary
w dawnej Polsce: sąd wyższej instancji
SJP.pl
→ asesor
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) praw. związany z osobą lub urzędem asesora
Wiktionary
rzecz. asesor mos.
Wiktionary
urząd, godność asesora; asesura
SJP.pl
stanowisko, urząd asesora
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = wet. APŚ, afrykański pomór świń
(1.2) inform. format plików multimedialnych firmy Microsoft;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Prawdziwą przyczyną rozwoju ASF w Polsce jest bowiem brak bioasekuracji i niewystarczająca kontrola sanitarna w branży trzody chlewnej.
Wiktionary
(1.1) APŚ
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. mar. jednostka pływająca wyposażona w urządzenia pozwalające na produkcję i układanie warstwy asfaltu na dnie lub skarpach akwenu
Wiktionary
(1.1) W tym tygodniu asfalciarka ułożyła na dnie portu 1000 metrów kwadratowych asfaltu.
Wiktionary
IPA: ˌasfalʲˈt͡ɕarka, AS: asfalʹćarka
Wiktionary
rzecz. asfalt mrz., asfaltówka ż., asfaltownia ż., asfaltowanie n., asfalcik mrz.
czas. asfaltować ndk., wyasfaltować dk., zaasfaltować dk., zaasfaltowywać ndk.
przym. asfaltowy
Wiktionary
pracownik zatrudniony przy asfaltowaniu drogi, ulicy itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pracownik fizyczny zatrudniony w układaniu i rozprowadzaniu asfaltu na drogach, chodnikach lub parkingach
Wiktionary
rzecz. asfaltówka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od asfalt
Wiktionary
(1.1) To nie asfalt, lecz tylko cienki asfalcik.
Wiktionary
rzecz. asfalt m., asfalciarka ż.
czas. asfaltować
Wiktionary
1. osadowa skała pochodzenia organicznego;
2. substancja otrzymywana z ropy naftowej do produkcji papy, lakierów i materiałów izolacyjnych oraz nawierzchni dróg;
3. potoczna nazwa asfaltobetonu;
4. nawierzchnia z asfaltobetonu na jezdniach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego;
(1.2) środ. sport. strzelectwo guma na rękawicach i kurtce
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pogard. mężczyzna o czarnej skórze
Wiktionary
As
Wikipedia
(1.1) Do wyrównywania asfaltu na jezdni używa się walców.
(2.1) Czasem nazywają mnie Murzyn Bambo, asfalt, adidas, Kunta Kinte - mówi Kongijczyk Foster, który od 1987 r. mieszka w naszym kraju.
Wiktionary
IPA: ˈasfalt, AS: asfalt
Wiktionary
rzecz. asfalciarka ż., asfaltówka ż., asfaltownia ż., asfaltowanie n., asfalcik mrz.
czas. asfaltować ndk., wyasfaltować dk.
przym. asfaltowy
Wiktionary
(2.1) bambo, bambus, murzyn, czarny, czarnuch, brudas, smoluch, pastowaniec, czarna małpa
Wiktionary
związek organiczny występujący w asfalcie, ropie naftowej i wielu bituminach
SJP.pl
związek organiczny występujący w asfalcie, ropie naftowej i wielu bituminach
SJP.pl
Asfalteny – składniki organiczne asfaltów, występujące również w ropie naftowej i wielu innych bituminach, twarde, barwy czarnej lub czarnobrunatnej, nierozpuszczalne w niskocząsteczkowych alkanach, rozpuszczalne w toluenie oraz dwusiarczku i (przynajmniej częściowo) czterochlorku węgla. Są nietopliwe, a powyżej 300 °C się rozkładają (z wytworzeniem koksu i gazu).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. beton z wypełniaczem w postaci asfaltu;
Wiktionary
Asfaltobeton, AC (ang. "asphalt concrete"), pot. „asfalt” – mieszanka mineralno-asfaltowa składająca się z mieszaniny kruszywa (m.in. kruszywa grubego i drobnego, piasku, wypełniacza (np. mączki kamiennej)) i asfaltu jako lepiszcza. Wraz z betonem cementowym (nawierzchnia sztywna) należą do dwóch najbardziej popularnych mieszanin wykorzystywanych do wykonywania nawierzchni drogowej[].
Wikipedia
(1.1) W fabryce wytwarza się asfaltobeton i inne materiały budowlane.
Wiktionary
przym. asfaltobetonowy
Wiktionary
związany z asfaltobetonem
SJP.pl
bud. tworzywo składające się z asfaltu i ze specjalnej gumy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pokrywanie nawierzchni drogi asfaltem
Wiktionary
rzecz. asfalt m., asfalciarka ż.
czas. asfaltować
przym. asfaltowy
Wiktionary
1. pokrywać nawierzchnię drogową asfaltem;
2. powlekać rury lub inne przedmioty żeliwne lub stalowe lakierem asfaltowym (bitumicznym) w celu zabezpieczenia ich przed korozją
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wyasfaltować)
(1.1) pokrywać powierzchnię asfaltem
Wiktionary
(1.1) Pod domem asfaltują drogę, więc śmierdzi, ale potem będzie równo.
Wiktionary
rzecz. asfalciarka ż., asfalt m., asfalcik m., asfaltówka ż., asfaltowanie n., wyasfaltowanie n., zaasfaltowanie n.
czas. wyasfaltować dk., zaasfaltować dk.
przym. asfaltowy
przysł. asfaltowo
Wiktionary
(1.1) kłaść asfalt
Wiktionary
forma przymiotnika.
(1.1) M. i W. mos. lm. od: asfaltowy
forma rzeczownika.
(2.1) C. lp. od: asfalt
Wiktionary
wytwórnia asfaltu
SJP.pl
złożony z asfaltu i betonu (np. nawierzchnia asfaltowo-betonowa)
SJP.pl
1. mający nawierzchnię z asfaltu;
2. lakiery asfaltowe - lakiery bitumiczne, tworzące bardzo trwałe powłoki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z asfaltu
Wiktionary
(1.1) Większość jezdni w Polsce jest asfaltowa.
Wiktionary
IPA: ˌasfalˈtɔvɨ, AS: asfaltovy
Wiktionary
rzecz. asfaltówka ż., asfalt m., asfaltowanie n., wyasfaltowanie n., asfalciarka ż.
czas. asfaltować ndk., wyasfaltować dk.
Wiktionary
1. występowanie w przestrzeni publicznej zbyt wielu miejsc, których powierzchnię pokryto asfaltem;
2. płynna substancja chemiczna, którą rozprowadza się na powierzchni drogi, przygotowując ją do pokrycia wierzchnią warstwą asfaltu
SJP.pl
odmiana asfaltu naturalnego
SJP.pl
Asfaltyt – skała osadowa pochodzenia organicznego, występująca w złożach na powierzchni skorupy ziemskiej lub w jej sąsiedztwie, odmiana asfaltu naturalnego barwy czarnej, twarda, o szklistym połysku, odznaczająca się wysoką temperaturą topliwości, prawie niezawierająca domieszek mineralnych.
Wikipedia
1. potocznie: droga asfaltowa;
2. środowiskowo: czerwona wysypka na nogach, występująca u pielgrzymów idących rozgrzanymi drogami asfaltowymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. jezdnia asfaltowa
Wiktionary
(1.1) Minął park i skręcił w boczną asfaltówkę.
Wiktionary
rzecz. asfalciarz mos., asfalt mrz., asfalciarka ż.
czas. asfaltować ndk.
przym. asfalciarski, asfaltowy
Wiktionary
niebędący odcinkiem sfery
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niebędący odcinkiem sfery
Wiktionary
(1.1) Światło przechodzące przez soczewki asferyczne może być skupiane całą powierzchnią w jednym punkcie, co nie jest możliwe przy zastosowaniu tradycyjnych soczewek, które inaczej ogniskują światło przechodzące przez ich środek i brzegi.
Wiktionary
IPA: ˌasfɛˈrɨt͡ʃnɨ, AS: asferyčny
Wiktionary
przym. sferyczny
Wiktionary
ostre zaburzenie oddychania; zamartwica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. zamartwica.
Wiktionary
Asfiksja (z gr. ἀσφυξία, ἀ "bez", σφύξη "tętno"), zamartwica – stan ostrego niedoboru tlenu i nadmiaru dwutlenku węgla w organizmie. Jeśli nie podejmie się natychmiastowych czynności ratowniczych, prowadzi do szybkiej utraty przytomności i śmierci. Przedłużająca się asfiksja, jeśli nie zakończy się śmiercią, może prowadzić do uszkodzenia mózgu. Jeśli wystąpi ona przy urodzeniu, nowo narodzonemu dziecku grozi porażenie mózgowe.
Wikipedia
(1.1) zamartwica
Wiktionary
dewiacja seksualna polegająca na podniecaniu się podczas podduszania partnera lub partnerki
SJP.pl
roślina z rodziny liliowatych; złotowłos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. pot. roślina z rodzaju złotogłów, nazwa systematyczna|Asphodelus|L|ref=tak.
Wiktionary
Asfodel, złotogłów, złotnik ("Asphodelus" L.) – rodzaj roślin z podrodziny lub rodziny (w zależności od ujęcia) złotogłowowych. Obejmuje 18 gatunków. Rośliny te występują naturalnie w południowej Europie, północnej Afryce i południowo-zachodniej Azji. Jako introdukowane rosną w Europie Środkowej (Niemcy), w Ameryce Północnej i Południowej, na południowym krańcu Afryki, w Australii i Nowej Zelandii.
Wikipedia
rzecz. asfodelus m.
przym. asfodelowy
Wiktionary
(1.1) złotogłów, złotowłos, asfodelus
Wiktionary
rodzina roślin jednoliściennych; złotogłowowate
SJP.pl
o cechach asfodelowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny asfodelowatych
Wiktionary
rzecz. asfodelowate nmos.
Wiktionary
1. przymiotnik od: asfodel;
2. w mitologii greckiej: asfodelowe łąki - łąki w świecie podziemnych, gdzie przechadzają się cienie zmarłych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w mitologii nordyckiej: jedna z Dziewięciu Krain zamieszkana przez bogów Asów i Wanów
SJP.pl
Asgard (duń. i szw. "Asgård", bokmål "Åsgard", nynorsk "Asgaard", staronord. "Asgarðr", staroang. "Ōsgeard"; "as" – „bóg”, "garth" – „dwór, gród”, „ogromna przestrzeń”) – w mitologii nordyckiej jedna z Dziewięciu Krain zamieszkana przez dwa szczepy bogów: Asów i (po zawarciu z nimi pokoju) Wanów. Nazwa pojawia się w Eddzie poetyckiej i pieśniach islandzkiego skalda Þorbjörna dísarskálda. Skald ten stwierdza, że Thor z wielką mocą bronił Asgardu.
Wikipedia
[czytaj: ESZbi] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: aszwaganda] gatunek rośliny z rodziny psiankowatych; żeń-szeń indyjski, witania ospała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. zob. witania ospała.
Wiktionary
(1.1) W jednym badaniu z udziałem 75 niepłodnych mężczyzn grupa leczona ashwagandhą wykazała zwiększoną liczbę i ruchliwość plemników.
Wiktionary
zdrobnienie od: Joanna (imię żeńskie); Aśka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż., poufała forma imienia Joanna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Poprosiłem Asię, żeby pomogła mi przy sprzątaniu.
Wiktionary
IPA: ˈaɕa, AS: aśa
Wiktionary
rzecz. Jan mos., Joanna ż.
przym. Janowy
Wiktionary
(1.1) Joasia, Joaśka, Aśka, Asieńka
Wiktionary
[czytaj: asjento] dawniej: prawo handlu czarnymi niewolnikami
SJP.pl
As
Wikipedia
zdrobnienie od: as
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawny skrót od: asan dobrodziej, zwykle jako zwrot kierowany do rozmówcy; asandziej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. zwrot grzecznościowy, odpowiednik zwrotów: waszmość, pan, dobrodziej
Wiktionary
(1.1) Pan Jezus przy dziecięciu! – zawołał podkomorzy – a asindziej tu co robisz?!
Wiktionary
rzecz.
:: fż. asindziejka ż.
Wiktionary
(1.1) pan, dobrodziej, waszmość
Wiktionary
prowincja w Arabii Saudyjskiej nad Morzem Czerwonym
SJP.pl
Asir (arab. "عسير") – jedna z 13 prowincji Arabii Saudyjskiej. Znajduje się na południu kraju.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. asańdźka
Wiktionary
(1.1) Ojciec machnął parę razy ręką i powiada: »Siedź asińdźka, siedź — to ta mruk — ciągle tak chodzi i myśli — przydałoby mu się trochę czyśca, ale cóż, zawsze to persona!
Wiktionary
rzecz. acan mos., acanek mos., acani ż., acanka ż., acanna ż., acaństwo n., acpan mos., acpani mos., aćpan mos., aćpani ż., asanna ż., asaństwo n., aspan mos., aspani ż., aspanna ż., wacan ż., wacani ż., wacanna ż., waćpan mos., waćpani ż., waćpanna ż., waćpaństwo n., wasan mos., wasani ż., wasanna ż., wasaństwo n., waspan mos., waspani ż., waspanna ż., waspanowanie n., waszmość pan mos., waszmość pani ż., waszmość panna ż., waszmość państwo n., asańdźka ż., asynćka ż., aśćka ż., asani ż.
czas. waspanować ndk.
przym. waćpanowy, waćpański
Wiktionary
(1.1) asańdźka, asynćka, aśćka, acpani, acanna, wasani, waspanna, wacanna, aspani, aspanna, waćpani, waćpanna, waspani, waspanna, waszmość pani, waszmość panna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. salaterka
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk terinka
Wiktionary
środowiskowo: kobieta aseksualna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dumna dziewczyna
Wiktionary
rzecz. as mos.
Wiktionary
miasto w Izraelu; Aszkelon
SJP.pl
1. → Askalon (miasto w Izraelu);
2. czosnek askaloński - cebulowa roślina warzywna z rodziny amarylkowatych; szalotka
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. postać mitologii greckiej i rzymskiej, syn Eneasza;
(1.2) rzad. imię|polski|m.;
Wiktionary
As
Wikipedia
(1.1) Panując nad Latynami Askaniusz przybrał imię Julus.
Wiktionary
askarys, asker;
1. w XVIII wieku: żołnierz straży osobistej sułtana Maroka;
2. w XIX i XX wieku: żołnierz niemieckich i włoskich wojsk kolonialnych w Afryce;
3. uzbrojony autochton w Afryce Wschodniej, chroniący karawany
SJP.pl
choroba inwazyjna przewodu pokarmowego wywołana przez glistę ludzką; askarydoza; glistnica
SJP.pl
nicień pasożytujący w przewodzie pokarmowym; glista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nicień pasożytujący w przewodzie pokarmowym kręgowców
Wiktionary
rzecz. askarydoza ż.
Wiktionary
(1.1) glista
Wiktionary
pospolita na całym świecie choroba jelit człowieka i zwierząt; glistnica, askarioza
SJP.pl
askar, asker;
1. w XVIII wieku: żołnierz straży osobistej sułtana Maroka;
2. w XIX i XX wieku: żołnierz niemieckich i włoskich wojsk kolonialnych w Afryce;
3. uzbrojony autochton w Afryce Wschodniej, chroniący karawany
SJP.pl
stały absorbent tlenku węgla
SJP.pl
nazwisko, m.in. Szymon Askenazy (1865- 1935) - polski historyk i dyplomata
SJP.pl
Żyd aszkenazyjski, Żyd wywodzący się z diaspory osiadłej we wschodniej, centralnej i częściowo zachodniej części Europy; aszkenazyjczyk
SJP.pl
askar, askarys;
1. w XVIII wieku: żołnierz straży osobistej sułtana Maroka;
2. w XIX i XX wieku: żołnierz niemieckich i włoskich wojsk kolonialnych w Afryce;
3. uzbrojony autochton w Afryce Wschodniej, chroniący karawany
SJP.pl
Asker – norweskie miasto i gmina leżąca w regionie Akershus.
Asker jest 241. norweską gminą pod względem powierzchni lądowej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Mazowsze. daw. bot. jaskier
Wiktionary
1. wiersz asklepiadejski - w metryce klasycznej: wers składający się z trochejów i daktyli
2. przymiotnik od: Asklepiades, starożytny poeta grecki z Samos
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w starożytnej Grecji: kompleks domostw i schronień wokół Asklepiejonu, świątyni boga Asklepiosa, w których udzielano pomocy przybywającym tam chorym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. mit. starożytna świątynia grecka poświęcona Asklepiosowi, czasem połączona ze szpitalem lub szkołą medyczną;
Wiktionary
Asklepiejon – świątynia Asklepiosa wraz z ośrodkiem kultowej medycyny i terapii, stosującym praktyki przyrodolecznicze i diagnostyczną inkubację.
Początkowo była to studnia lub źródło z ołtarzem w świętym gaju; później okręg sakralny ze świątynią bóstwa, przy której funkcjonowały lecznice, budynki szpitalne i portyki dla chorych oczekujących na przyjęcie.
Wikipedia
rzecz. Asklepios m., asklepiad mos., Asklepiaje mrz. lm.; Asklepiades m., asklepiadej mrz., asklepiadyna ż.
Wiktionary
(1.1) asklepion
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. mit. starożytna świątynia grecka poświęcona Asklepiosowi, czasem połączona ze szpitalem lub szkołą medyczną
Wiktionary
rzecz. Asklepios m., asklepiejon m., asklepiodyna ż., asklepiadyna ż., Asklepiades m., asklepiad m.
Wiktionary
(1.1) asklepiejon
Wiktionary
w mitologii greckiej: bóg zdrowia i przywracania życia, syn Apollina, odpowiednik rzymskiego Eskulapa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. bóg sztuki lekarskiej przedstawiany jako dojrzały, brodaty mężczyzna w długiej szacie, trzymający w ręce laskę owiniętą wężem, utożsamiany z rzymskim Eskulapem; syn Apollina i Koronis, córki Flegiasa; ojciec Higiei, Panacei, Iaso, Ajgle, Akeso, Podalejriosa i Machaona;
Wiktionary
Asklepios, Eskulap (gr. Ἀσκληπιός Asklēpiós, Asclepius, łac. Aesculapius) – w mitologii greckiej bóg sztuki lekarskiej (medycyny); jeden z herosów.
Jego rzymskim odpowiednikiem był Eskulap. [].
Wikipedia
(1.1) Atrybutami Asklepiosa były: laska Asklepiosa, wąż, kogut i kruk.
Wiktionary
IPA: asˈklɛpʲjɔs, AS: asklepʹi ̯os
Wiktionary
rzecz. Asklepiades mos., asklepion m., asklepiejon m., asklepiodyna ż., asklepiadyna ż., asklepiad m.
Wiktionary
(1.1) Eskulap
Wiktionary
As
Wikipedia
jednokomórkowy lub wielokomórkowy organ rozmnażania płciowego u grzybów workowców
SJP.pl
w biologii: najprymitywniejszy typ budowy dorosłych gąbek, przypominający przytwierdzoną do podłoża gastrulę
SJP.pl
As
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. spoż. enzym zawarty w niektórych owocach, rozkładający kwas askorbinowy (witaminę C)
Wiktionary
rzecz. askorbinian m.
przym. askorbinowy
Wiktionary
1. askorbinian sodu - regulator kwasowości i stabilizator (symbol E201);
2. askorbinian wapnia - regulator kwasowości i stabilizator (symbol E202)
SJP.pl
kwas askorbinowy - witamina C, nietrwały związek organiczny zawarty w wielu owocach, warzywach oraz w wątrobie, ważny w utlenianiu komórkowym, wzmaga odporność, utrzymuje we właściwym stanie tkanki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biochem. związany z witaminą C czyli kwasem askorbinowym
Wiktionary
(1.1) Spożywanie produktów askorbinowych pomaga w profilaktyce szkorbutu.
Wiktionary
rzecz. askorbinaza ż.
Wiktionary
haploidalny zarodnik grzybów z gromady workowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. haploidalny zarodnik workowca;
Wiktionary
Askospora, zarodnik workowy – haploidalny zarodnik (mejospora), typowy dla workowców. Powstaje w workach w wyniku rozmnażania płciowego zwanego askogamią. Przed wytworzeniem askospor następuje kariogamia, a po niej mejoza. Askospory powstają wewnątrz worka (endogenicznie) w wyniku tzw. swobodnego wytwarzania komórek (tj. po podziale jąder niezwiązanym ściśle z podziałem cytoplazmy).
Wikipedia
(1.1) Zwykle w worku powstaje osiem askospor.
Wiktionary
IPA: ˌaskɔˈspɔra, AS: askospora
Wiktionary
rzecz. chlamydospora ż., bazydiospora
Wiktionary
(1.1) zarodnik workowy
Wiktionary
stolica Erytrei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Erytrei;
(1.2) geogr. miasto w północno-wschodniej części Sahary Zachodniej
Wiktionary
Asmara ( ኣስመራ, Asmera) – stolica Erytrei, na Wyżynie Abisyńskiej, na wysokości 2340 m n.p.m. Stanowi bardzo ważny węzeł kolejowy. W Asmarze znajduje się międzynarodowe lotnisko zbudowane w 1962 położone 4 km od centrum. Miasto cechuje duży wzrost liczby ludności: z 296 tys. mieszkańców w 1986 roku przez 500,6 tys. w roku 2002 do 578,9 tys. w 2006.
Wikipedia
IPA: asˈmara, AS: asmara
Wiktionary
rzecz. asmarczyk mos., asmarka ż.
przym. asmarski
Wiktionary
mieszkaniec Asmary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Asmary
Wiktionary
IPA: asˈmart͡ʃɨk, AS: asmarčyk
Wiktionary
rzecz. Asmara ż.
:: fż. asmarka ż.
przym. asmarski
Wiktionary
mieszkanka Asmary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Asmary
Wiktionary
IPA: aˈsmarka, AS: asmarka
Wiktionary
rzecz. Asmara ż.
:: fm. asmarczyk mos.
przym. asmarski
Wiktionary
→ Asmara (stolica Erytrei)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Asmary, stolicy Erytrei
Wiktionary
IPA: asˈmarsʲci, AS: asmarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Asmara ż., asmarczyk mos., asmarka ż.
Wiktionary
demon, upadły anioł znany głównie z biblijnej Księgi Tobiasza; przed upadkiem przynależał do chóru Serafinów
SJP.pl
Asmodeusz lub Asmodeus (także Azmodan) – demon, upadły anioł znany głównie z deuterokanonicznej Księgi Tobiasza. Poza tym wzmianki o nim spotyka się w demonologii i w niektórych legendach talmudycznych, do których trafił prawdopodobnie z zoroastrianizmu w czasie, gdy terytoria Żydów przeszły w ręce perskich Achemenidów. Przed upadkiem przynależał do Chóru Serafinów. Według MacGregora Mathersa Asmodeusz jest kazirodczym dzieckiem Tubal-Kaina i jego siostry Naami.
Wikipedia
[czytaj: ejesemAR lub aesemER] przyjemne mrowienie skóry, zwykle w okolicach głowy i szyi, wywołane przez różne bodźce zewnętrzne, najczęściej słuchowe; asmr
SJP.pl
ASMR ( autonomous sensory meridian response, często tłumaczone niezgodnie z etymologią jako „samoistna odpowiedź meridianów czuciowych”) – zjawisko przyjemnego mrowienia w okolicach głowy, szyi i innych obszarach ludzkiego ciała. Zjawisko to może zostać wywołane poprzez wizualne, słuchowe, dotykowe i zapachowe bodźce zewnętrzne.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
w Biblii: król Judy z dynastii Dawida
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. w psychologii: łączenie się ze sobą wrażeń, wyobrażeń,
2. w różnych dziedzinach: ugrupowanie, zbiorowisko, zespół
3. chem. zjawisko sprzęgania się cząsteczek chemicznych w większe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) samorzutne nasuwanie się kolejnych skojarzeń albo obrazów na podstawie poprzednich
(1.2) zbiorowisko, zespół, grupa
(1.3) chem. łączenie się cząstek pojedynczych w złożone (asocjaty)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. asocjowanie n.
czas. asocjować
przym. asocjacyjny
Wiktionary
(1.1) kojarzenie
Wiktionary
zwolennik asocjacjonizmu
SJP.pl
kierunek w psychologii kładący nacisk na procesy kojarzenia jako główny czynnik funkcjonowania świadomości, zanegowany w XX wieku przez psychologię postaci, wskazującą na rolę struktury psychicznej człowieka w poznawaniu przez niego świata, a nie tylko na mechaniczne skojarzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. psych. kierunek w filozofii i psychologii, według którego myśli, pojęcia łączą się w umyśle dzięki skojarzeniom (asocjacjom) powstającym na podstawie doświadczenia
Wiktionary
As
Wikipedia
przym. asocjacyjny
czas. asocjować
Wiktionary
dotyczący asocjacji, oparty na zasadzie kojarzenia (np. asocjacyjne związki między pojęciami)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z asocjacją
(1.2) psych. związany z asocjacjonizmem
(1.3) daw. stowarzyszeniowy
Wiktionary
rzecz. asocjacja ż., asocjacjonizm mrz.
czas. asocjować
Wiktionary
rzadko: obojętny na sprawy społeczne; aspołeczny, niespołeczny
SJP.pl
w chemii: nietrwałe połączenie cząstek
SJP.pl
właściwość działań asocjatywnych (dodawanie i mnożenie), wyrażająca się tzw. prawem łączności, oznaczającym, iż na wynik tych działań nie ma wpływu rozstawienie nawiasów w danym wyrażeniu; łączność
SJP.pl
1. w psychologii: odnoszący się asocjacji, związany z procesami asocjacji (np. asocjatywne struktury świadomości, procesy asocjatywne); asocjacyjny, skojarzeniowy;
2. w matematyce: łączny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|asocjować.
Wiktionary
rzecz. asocjacja ż.
czas. asocjować ndk.
Wiktionary
rzadko:
1. łączyć różne fakty, pojęcia, nawet słabo ze sobą powiązane;
2. asocjować się - być asocjowanym
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) kojarzyć, łączyć wrażenia, fakty, obrazy
czasownik zwrotny niedokonany asocjować się
(2.1) być kojarzonym
Wiktionary
IPA: ˌasɔˈt͡sʲjɔvat͡ɕ, AS: asocʹi ̯ovać
Wiktionary
rzecz. asocjowanie n., asocjacjonizm, asocjacjonista, asocjacja
przym. asocjacyjny, asocjacjonistyczny
przysł. asocjacyjnie
Wiktionary
choroba polegająca na nierozpoznawaniu części ciała i stron
SJP.pl
bezcielesny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. bezcielesny
Wiktionary
rym niepełny, polegający na tożsamości lub podobieństwie samogłosek w zakończeniach wyrazów; asonans
SJP.pl
niedokładny rym polegający na podobieństwie lub identyczności samogłosek w zakończeniu wyrazów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. rym polegający na identyczności tylko samogłosek
Wiktionary
Asonans (fr. "assonance", z łac. "assonare" – „odbrzmiewać, współbrzmieć”) – powtórzenie jednakowych samogłosek w wyrazach zajmujących ustaloną pozycję w obrębie wersu (w poezji) lub zdania.
Nazywany rymem niepełnym, wykształcił się w liryce europejskiej przed rymem. Miał zastosowanie w językach poprzedzających dzisiejszy francuski, gdzie wystarczyło powtórzenie jednej samogłoski, by zaistniało widoczne podobieństwo wyrazów.
Wikipedia
(1.1) Chwilami w miejsce częstochowskiego rymu zaskakiwał dziwny asonans.
Wiktionary
przym. asonansowy
Wiktionary
(1.1) rym niedokładny
Wiktionary
związany z asonansem
SJP.pl
ogół zabiegów zmierzających do wyciszenia źródła hałasu lub zabezpieczenia wnętrza przed hałasami z zewnątrz; oddźwiękowienie
SJP.pl
zestaw dóbr oferowanych na sprzedaż przez sklep, zakład, placówkę itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hand. wybór towarów lub usług, który jest proponowany klientom;
(1.2) wybór cech, środków, przedmiotów itp., jakimi ktoś dysponuje
Wiktionary
Asortyment – wybór, zestaw, zestawienie produkowanych wyrobów, świadczonych usług lub oferowanych towarów.
Wikipedia
(1.1) Nasza firma ma w asortymencie wysokiej jakości meble ogrodowe z topoli.
Wiktionary
IPA: ˌasɔrˈtɨ̃mɛ̃nt, AS: asortỹmẽnt
Wiktionary
rzecz. sortyment m.
przym. asortymentowy
przysł. asortymentowo
Wiktionary
(1.1) sortyment
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z asortymentem, towarami i usługami stanowiącymi stałą ofertę handlową
Wiktionary
rzecz. asortyment mrz.
Wiktionary
[czytaj: a-es-PE] skrót od: Akademia Sztuk Pięknych
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = eduk. akademia sztuk pięknych;
(1.2) = techn. autoryzowany serwis producenta
(1.3) = med. biochem. asparaginaza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie dostałem się na ASP, ale za rok znów będę próbował.
Wiktionary
IPA: a‿ɛs‿ˈpɛ, AS: a‿es‿pe
Wiktionary
skrót od: aspirant; aspir.
SJP.pl
skrót
(1.1) = aspirant
Wiktionary
(1.1) Naszym dzielnicowym jest od niedawna asp. Jacek Kowalski.
Wiktionary
dawniej: tytuł grzecznościowy, skrót od wyrażenia "waszmość pan", zwykle jako zwrot kierowany wprost do rozmówcy, odpowiadający dzisiejszemu "pan", "wy" (zwykle z odcieniem lekceważenia); aćpan, acpan, waćpan, wacpan, waspan, asan, acan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zob. waszmość pan.
Wiktionary
(1.1) Za pozwoleniem, czy to aspan jesteś ów człowiek, co to przybył z Ebenezerem?
Wiktionary
rzecz. aspanna ż.
:: fż. aspani ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. waszmość pani.
Wiktionary
(1.1) — Widzisz aspani — rzekł zimno urzędnik w wicemundurze — gdybyś asani nie wiedziała istotnie, co się z nim dzieje i gdzie on jest, to byś się strwożyła sercem matki, dowiadując się, że raniony…
Wiktionary
rzecz. aspanna ż.
:: fm. aspan m.
Wiktionary
aminokwas endogenny pełniący istotną rolę w biosyntezie amoniaku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. jeden z podstawowych aminokwasów, amid kwasu asparaginowego, uczestniczący w cyklu mocznikowym i syntezie glikoprotein
Wiktionary
Asparagina, #PATRZ Asn, N – organiczny związek chemiczny z grupy aminokwasów endogennych. Amid kwasu asparaginowego, powszechny składnik białek. Występuje w dużych ilościach w nasionach, a także w stanie wolnym w płynach komórkowych. Stanowi magazyn amoniaku w tkankach zwierzęcych i roślinnych.
Wikipedia
(1.1) Asparagina to endogenny aminokwas.
Wiktionary
(1.1) skrót: Asn, N
Wiktionary
naturalny enzym wyizolowany z m.in. bakterii Escherichia coli wykazujący działanie cytostatyczne w stosunku do komórek nowotworowych, stosowany w leczeniu ostrych białaczek u dzieci i dorosłych
SJP.pl
As
Wikipedia
związany z asparaginą
SJP.pl
roślina z rodziny liliowatych, występująca w licznych gatunkach w Europie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. szparag pierzasty, dekoracyjna roślina stosowana w kwiaciarstwie
Wiktionary
IPA: ˌaspaˈraɡus, AS: asparagus
Wiktionary
sztuczny słodzik, który nie powoduje wzrostu poziomu cukru we krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. spoż. syntetyczny, niskokaloryczny środek słodzący
Wiktionary
As
Wikipedia
(1.1) W Polsce dozwolone jest stosowanie słodzików takich jak aspartam (E951), sorbitol (E420), ksylitol (E967) i maltitol (E421).
Wiktionary
IPA: asˈpartãm, AS: aspartãm
Wiktionary
przenośnie: ambitna, inteligentna i piękna kobieta
SJP.pl
Aspazja (gr. Ἀσπασία, ur. ok. 470, zm. ok. 400 p.n.e.) – mieszkanka Miletu, filozofka, którą uznaje się, że zasłynęła swym związkiem z Peryklesem, ateńskim mężem stanu. Według niektórych autorów była jego żoną.
Niewiele wiadomo o szczegółach jej życia. Większą część dorosłych lat spędziła w Atenach, prawdopodobnie wywierając wpływ na Peryklesa i ateńską politykę. Jest o niej mowa w dziełach Platona, Arystofanesa, Ksenofonta i innych autorów tego czasu.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Aspazjusz – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się słowa "aspasios" oznaczającego „powitanie”. Imię to ma oboczną wersję Aspazy.
Jego patronem jest św. Aspazjusz, biskup, żyjący w VI wieku.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od aspekt
Wiktionary
(1.1) To nie aspekt, lecz tylko mały aspekcik.
Wiktionary
rzecz. aspekt m.
Wiktionary
1. ujęcie, rodzaj, punkt widzenia sprawy;
2. określenie rodzaju czynności (dokonanej, niedokonanej) wyrażonej czasownikiem;
3. wzajemne położenie planet i gwiazd (zodiakalnych), wg którego układano horoskopy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana datadef|od 2. poł. XVI w..
(1.2) gram. cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie;
(1.3) astr. położenie gwiazd względem siebie i znaków zodiaku;
(1.4) daw. przepowiednia, wróżba
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rozpatrzmy charakter tego słownika w aspektach językoznawczym i prawnym.
(1.2) Oba aspekty polskich czasowników mają swoje formy bezokolicznikowe.
Wiktionary
IPA: ˈaspɛkt, AS: aspekt
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. aspekcik mrz.
czas. aspektować
przym. aspektowy
Wiktionary
(1.1) kontekst, światło, strona
Wiktionary
związany z aspektem (w znaczeniu kategorii gramatycznej czasownika), np. pary aspektowe
SJP.pl
w sztuce egipskiej sposób przedstawiania trójwymiarowości na płaszczyźnie
SJP.pl
potocznie: zespół Aspergera
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) pot. zespół Aspergera;
(1.2) pot. osoba z zespołem Aspergera
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zdiagnozowano u niego aspergera
(1.2) Krzysiek to asperger!
Wiktionary
IPA: asˈpɛrɡɛr, AS: asperger
Wiktionary
kobieta lub dziewczynka z zespołem Aspergera
SJP.pl
kobieta lub dziewczynka z zespołem Aspergera
SJP.pl
osoba z zespołem Aspergera; aspik, asperger
SJP.pl
grzyb z klasy workowców; kropidlak
SJP.pl
Aspergillus P. Micheli ex Haller (kropidlak) – rodzaj grzybów z rzędu kropidlakowców ("Eurotiales").
Wikipedia
grzybica występująca głównie u ptaków, atakująca wole i drogi oddechowe; kropidlakowica
SJP.pl
Aspergiloza (łac. "aspergillosis") jest zakażeniem lub reakcją alergiczną wywoływaną przez grzyby z rodzaju "Aspergillus" (kropidlak). Postacie aspergilozy o największym znaczeniu to poważne infekcje płucne u pacjentów z obniżoną odpornością, takich jak chorzy na AIDS, leczeni chemioterapią lub antybiotykami przez dłuższy czas. W alergiach "Aspergillus" odgrywa mniejszą rolę.
Wikipedia
brak spermy lub niemożność jej wydalania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. brak spermy albo plemników w spermie;
Wiktionary
Aspermia – brak ejakulacji podczas kopulacji oraz innych czynności seksualnych, będący przyczyną męskiej niepłodności. Pomimo iż erekcja utrzymuje się stosunkowo długo, orgazm zazwyczaj nie występuje. Aspermii nie należy mylić z azoospermią, w której przy niekiedy prawidłowej objętości ejakulatu, stwierdza się brak plemników.
Wikipedia
rzecz. sperma ż.
Wiktionary
pokropienie wodą święconą w niedzielę przed sumą
SJP.pl
Aspersja (Asperges) (z łac. "aspergere – pokropić") – w łacińskiej tradycji liturgicznej eucharystyczny akt pokuty polegający na pokropieniu przez celebransa wodą święconą ludzi zgromadzonych na liturgii.
Akt ten jest bezpośrednim nawiązaniem do biblijnego Psalmu 51 (50), który jest psalmem pokutnym, zawierającym słowa:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. naczynie na wodę święconą umieszczone w ścianie kościoła;
Wiktionary
Aspersorium:
Wikipedia
(1.1) kropielnica
Wiktionary
szczeciniasto owłosiona bylina z rodziny marzanowatych; marzana, marzanna
SJP.pl
roślina z rodziny liliowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. roślina z rodziny liliowatych, pochodząca z Azji, potocznie nazywana „żelaznym liściem”;
Wiktionary
As
Wikipedia
(1.1) Floryści używają do kompozycji liści aspidistry.
Wiktionary
IPA: ˌaspʲiˈdʲistra, AS: aspʹidʹistra
Wiktionary
potocznie: osoba z zespołem Aspergera; asperger, aspergerowiec
SJP.pl
skrót od: aspirant; asp.
SJP.pl
1. w medycynie:
a) usuwanie za pomocą specjalnych aparatów próżniowych gazów lub cieczy nagromadzonych w jamie ciała wskutek choroby;
b) wchłanianie przez drogi oddechowe zewnętrznych substancji;
2. w językoznawstwie: dodawanie "h" przy artykulacji głosek i wyrazów; przydech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dążenie do czegoś, pragnienie zrobienia lub dokonania czegoś
(1.2) fonet. przydech
(1.3) med. odciągnięcie tłoczka strzykawki w celu sprawdzenia czy jest się w świetle żyły
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Remis trwał aż do ostatniej minuty, kiedy to Rodriguez, strzałem spoza pola karnego przypieczętował aspiracje naszej drużyny do zdobycia mistrzostwa ligi.
Wiktionary
IPA: ˌaspʲiˈrat͡sʲja, AS: aspʹiracʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. aspirant m., aspirantura ż., aspirata ż., aspirowanie n., aspirantka ż.
przym. aspiracyjny
Wiktionary
(1.1) ambicja
Wiktionary
dążenia, plany, ambicje danej osoby, zwłaszcza takie dotyczące osiągnięcia ambitnych celów w jakiejś dziedzinie nauki, sztuki lub życia publicznego
SJP.pl
As
Wikipedia
1. w medycynie i technice: związany z aspiracją (np. urządzenia aspiracyjne);
2. w językoznawstwie: wymawiany z przydechem (np. głoski aspiracyjne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aspiracją, dotyczący aspiracji
Wiktionary
rzecz. aspiracja ż., aspirantura ż., aspirata ż., aspirowanie n., aspirantka ż.
Wiktionary
odnoszący się do aspiranta, właściwy aaspirantom
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aspirantem, dotyczący aspiranta
Wiktionary
rzecz. aspirant mos.
Wiktionary
1. osoba dążąca do osiągnięcia ambitnych celów, zwłaszcza związanych z zajęciem jakiegoś stanowiska;
2. stopień oficerski w policji i straży pożarnej; także: osoba mająca ten stopień;
3. dawniej słowo o wielu innych znaczeniach, których wspólnym elementem było: staranie, ubieganie się o coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto się o coś ubiega, np. o stanowisko
(1.2) stopień oficerski w straży pożarnej lub w policji
(1.3) rel. nieoficjalny stopień ministranta
(1.4) rel. mężczyzna chcący wstąpić do zakonu lub zgromadzenia zakonnego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Wikary pojechał z aspirantami zmierzyć komeżki.
(1.4) Nie doszło do spotkania prowincjała z aspirantami.
Wiktionary
IPA: aˈspʲirãnt, AS: aspʹirãnt
Wiktionary
rzecz. aspiracja ż.
:: fż. aspirantka ż.
czas. aspirować ndk.
przym. aspirancki
Wiktionary
→ aspirant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która się o coś ubiega, np. o stanowisko
(1.2) kobiecy stopień oficerski w straży pożarnej lub w policji
(1.3) rel. nieoficjalny stopień w ministranturze żeńskiej
(1.4) rel. kobieta chcąca wstąpić do zakonu lub zgromadzenia zakonnego
Wiktionary
(1.3) Na pierwszej zbiórce aspirantek w naszej parafii stawiło się siedem dziewczyn z podstawówki.
(1.4) Matka prowincjalna spotkała się z aspirantkami w Cieszynie.
Wiktionary
rzecz. aspiracja ż.
:: fm. aspirant m.
czas. aspirować ndk.
przym. aspiracyjny
Wiktionary
(1.3) kandydatka
(1.4) kandydatka
Wiktionary
okres pełnienia funkcji aspiranta w zakładzie naukowym
SJP.pl
As
Wikipedia
spółgłoska wymawiana z przydechem, czyli następującym po niej dźwiękiem przypominającym krótkie 'h'; spółgłoska przydechowa; spółgłoska aspirowana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. głoska wymawiana z aspiracją, przydechem
Wiktionary
(1.1) W przypadku formy οἶσθα dane filologiczne nie podparły jednoznacznie żadnej z proponowanych teorii wyjaśniających aspiratę jako cechę innowacyjną.
Wiktionary
rzecz. aspiracja ż.
przym. aspiracyjny
Wiktionary
określenie wykonawcze: jakby wzdychając
SJP.pl
specjalny aparat próżniowy służący:
a) w medycynie - do usuwania gazów lub cieczy nagromadzonych w jamie ciała wskutek choroby;
b) w technice i analizach laboratoryjnych - do usuwania pyłu i innych drobnych zanieczyszczeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. sprzęt do zasysania (odsysania) powietrza, cieczy lub drobnych cząstek
(1.2) techn. med. urządzenie używane do odsysania wydzielin
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌaspʲiˈratɔr, AS: aspʹirator
Wiktionary
(1.1) ssak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|aspirować.
Wiktionary
As
Wikipedia
czas. aspirować
rzecz. aspiracja ż.
przym. aspiracyjny
Wiktionary
1. starać się o coś, ubiegać się o stanowisko, pozycję itp.;
2. w językoznawstwie: wymawiać głoski z przydechem
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) starać się, ubiegać się o coś
(1.2) przest. wzdychać do czegoś
(1.3) jęz. wymawiać głoski z przydechem
(1.4) med. wyciąganie płynów z jam ciała za pomocą aspiratora
Wiktionary
rzecz. aspirant mos., aspirantka ż., aspirowanie n.
Wiktionary
pochodna kwasu salicylowego, popularny środek o działaniu przeciwbólowym, przeciwgorączkowym i przeciwzapalnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. kwas acetylosalicylowy używany jako lek; pastylka lub płyn z tą substancją;
Wiktionary
(1.1) Lekarz zalecił mi wzięcie aspiryny przed snem.
Wiktionary
IPA: ˌaspʲiˈrɨ̃na, AS: aspʹirỹna
Wiktionary
przym. aspirynowy
Wiktionary
(1.1) aspirin, polopiryna
Wiktionary
→ aspiryna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aspiryną, dotyczący aspiryny
Wiktionary
rzecz. aspiryna ż.
Wiktionary
nagłe zniknięcie przedmiotu w trudny do wytłumaczenia sposób i pojawienie się w innym miejscu
SJP.pl
nieuprawiający sportu lub nieinteresujący się sportem
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób izolujący się od społeczeństwa
Wiktionary
(1.1) Zachowywał się aspołecznie i nie brał udziału w zebraniach.
Wiktionary
przym. aspołeczny
rzecz. aspołeczność ż.
Wiktionary
termin odnoszony do zachowań, postaw lub cech osobowości, charakteryzujących się unikaniem zaangażowania jednostki w związki grupowe i (lub) realizacje celów grupowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest aspołeczne; cecha tych, którzy są aspołeczni
Wiktionary
przym. aspołeczny
przysł. aspołecznie
Wiktionary
obojętny dla spraw społecznych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) obojętny dla spraw społecznych, który wyłącza się z życia społecznego
Wiktionary
(1.1) Na mojej sprawie rozwodowej czułem się jak jakiś najgorszy element aspołeczny. Sędzina mnie pyta, czy piłka nożna jest dla mnie ważniejsza niż moja żona.
Wiktionary
rzecz. aspołeczność ż.
przysł. aspołecznie
przym. społeczny
Wiktionary
(1.1) asocjalny
Wiktionary
partykuła
(1.1) gw-pl|Podhale,Orawa,Śląsk Cieszyński,Spisz. chociaż, przynajmniej
Wiktionary
(1.1) Zdrów, Johanku! Niech ci to Pon Bóczek wynagrodzi (…). Tyn aspoń człowiekowi dożyczy (…)
Wiktionary
określenie wykonawcze: szorstko, cierpko
SJP.pl
partykuła
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. chociaż, przynajmniej
Wiktionary
skrót od: Acceleration Slip Regulation - system kontroli trakcji zapobiegający poślizgowi kół napędowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. trzecia (spośród pięciu) modlitwa muzułmańska w ciągu dnia, odmawiana po południu;
Wiktionary
Asr – modlitwa muzułmańska – trzecia w ciągu dnia spośród modlitw salat, odmawiana po. Obejmuje cztery obowiązkowe rakaty.
Wikipedia
określenie wykonawcze: bardzo; występuje razem z innymi określeniami tempa i charakteru utworu, np. adagio assai, allegro assai
SJP.pl
herbata gatunku Assam
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. prowincja w północno-wschodnich Indiach;
Wiktionary
(1.1) Prowincja Assam słynie z przepysznych gatunków herbaty.
Wiktionary
IPA: ˈasːãm, AS: a•sãm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Caprolagus|Blyth|ref=tak., rodzaj ssaków z rodziny zającowatych
(1.2) syst. zool. nazwa systematyczna|Caprolagus hispidus|Pearson|ref=tak., gatunek z rodzaju assamczaków (1.1)
(1.3) zool. ssak z gatunku assamczaków (1.2)
Wiktionary
Assamczak ("Caprolagus") – rodzaj ssaka z rodziny zającowatych (Leporidae).
Wikipedia
(1.3) Assamczaki występują m.in. w Nepalu.
Wiktionary
język assamski - jeden z języków urzędowych Indii; język asamski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem asamskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem asamskim
(1.3) spisany, stworzony w języku asamskim
Wiktionary
IPA: asˈːãmskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: a•sãmskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
rodzaj gryzonia z podrodziny wiewiórek
SJP.pl
Assapan ("Glaucomys") – rodzaj ssaków z podrodziny wiewiórek (Sciurinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae). W polskiej literaturze zoologicznej nazwa zwyczajowa „assapan” używana była dla oznaczenia gatunku "Glaucomys volans". Ostatecznie w wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” gatunkowi przypisano assapan południowy, rezerwując nazwę assapan dla rodzaju "Glaucomys".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. pierwszy, najstarszy wiek cisuralu (wczesnego permu), trwający 299 – 294,6 milionów lat temu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈasːɛl, AS: a•sel
Wiktionary
[czytaj: asąbLAŻ lub asambLAŻ] przestrzenna kompozycja utworzona z różnego rodzaju przedmiotów; asamblaż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. trójwymiarowy kolaż z gotowych przedmiotów;
Wiktionary
(1.1) Poobwieszała mi poczekalnię assemblage’ami jakiejś awangardowej artystki z Jeleniej Góry.
Wiktionary
prosty język programowania; asembler
SJP.pl
[czytaj: asemBLE] rodzaj skoku w tańcu klasycznym
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Asser (zm. 908/909) – walijski mnich z St David’s w królestwie Dyfed. W latach 875–879 był biskupem Sherborne. Około 885 Alfred Wielki poprosił go, by opuścił St David’s i dołączył do kręgu uczonych mężów, których Alfred gromadził na swym dworze. Po rocznym pobycie w Caerwent spowodowanym chorobą, Asser przyjął zaproszenie.
Wikipedia
[czytaj: assjeme] muzyczne określenie wykonawcze: razem, wspólnie
SJP.pl
(dawniej Stone Indian River) rzeka w Kanadzie
SJP.pl
Assiniboine – rzeka w Kanadzie, w prowincjach Saskatchewan i Manitoba, o długości 1 070 kilometrów. Rzeka nazwana od Assiniboinów, rdzennych mieszkańców tej okolicy.
Wikipedia
środowiskowo o primadonnie, primabalerinie: najlepsza, najwyższej klasy
SJP.pl
As
Wikipedia
1. w sztuce gotyckiej: przedstawienie Marii Wniebowziętej w koronie gwiazd i z księżycem u stóp;
2. w sztuce włoskiej: scena wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny
SJP.pl
dawniej: Asyż (miasto we Włoszech)
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = teatr. eduk. akademia sztuk teatralnych
(1.2) = med. biochem. aminotransferaza asparaginianowa
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) = kynol. amerykański Staffordshire terrier, amstaf
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Należy zachować ostrożność u chorych z zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie lub z nieznacznym zwiększeniem aktywności enzymów wątrobowych (AST i ALT do poziomu trzykrotnej górnej granicy normy) lub zwiększeniem stężenia bilirubiny i (lub) aktywności gammaglutamylotranferazy.
(2.1) Działacze fundacji na rzecz rottweilerów (Rottka) czy bullowatych (AST) odwiedzają Krzyczki, próbując wyciągnąć stamtąd psy.
Wiktionary
(1.2) AspAT
(2.1) amstaf
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. gałąź, konar
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) (gwara.) Na asta usiodł gryfny szpok.
Wiktionary
rzecz. astka ż.
Wiktionary
stolica Kazachstanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Kazachstanu;
Wiktionary
Astana (kaz. cyr. i ros. Астана; 1824–1961 Akmolińsk, 1961–1992 Celinograd, 1992–1998 Akmoła, 1998–2019, i ponownie od 2022 r. Astana, 2019–2022 Nur-Sułtan) – stolica i drugie co do liczby ludności miasto w Kazachstanie, położone nad rzeką Iszym, w północno-środkowej części kraju na Pogórzu Kazachskim.
Wikipedia
(1.1) Po zwiedzeniu Ałma Aty pojechaliśmy do Astany.
Wiktionary
IPA: aˈstãna, AS: astãna
Wiktionary
rzecz. astańczyk m., astanka ż.
przym. astański
Wiktionary
(1.1) hist. Akmolińsk, hist. Celinograd, hist. Akmoła, hist. Nur-Sułtan
Wiktionary
mieszkanka Astany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Astany
Wiktionary
IPA: aˈstãnka, AS: astãnka
Wiktionary
rzecz. Astana ż.
:: fm. astańczyk mos.
przym. astański
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pierwiastek chemiczny o symbolu At, promieniotwórczy niemetal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85;
Wiktionary
Astat (At, astatinum z gr. "άστατός" ‘nietrwały’ od "ά" ‘bez’ i "στατός" ‘trwały, stały’) – promieniotwórczy pierwiastek chemiczny z grupy fluorowców.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma astat?
Wiktionary
IPA: ˈastat, AS: astat
Wiktionary
przym. astatowy
Wiktionary
(1.1) At
Wiktionary
→ astat
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący astatu
Wiktionary
rzecz. astat m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest astatyczne
Wiktionary
przym. astatyczny
przysł. astatycznie
Wiktionary
ruchomy; niestały
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. nieposiadający stałej pozycji ani kierunku
Wiktionary
rzecz. astatyczność ż.
Wiktionary
(1.1) niestały, ruchomy, zmienny
Wiktionary
w medycynie: niemożność chodzenia, stania na skutek zaburzeń w ośrodkowym układzie nerwowym, czasem w błędniku
SJP.pl
Astazja – objaw neurologiczny, polegający na niemożności utrzymania pozycji stojącej.
Wikipedia
mieszkaniec Astany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Astany
Wiktionary
IPA: aˈstãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: astãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Astana ż.
:: fż. astanka ż.
przym. astański
Wiktionary
→ Astana (stolica Kazachstanu)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Astana
Wiktionary
IPA: aˈstãj̃sʲci, AS: astãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Astana ż., astańczyk mos., astanka ż.
Wiktionary
dowcipne, celne powiedzenie świadczące o towarzyskiej ogładzie mówiącego
SJP.pl
Asteizm (fr. "astéisme", gr. "asteíos" – dowcipny, wykształcony, miejski) – ironiczny lub autoironiczny zwrot świadczący o zręczności krasomówczej, znajomości savoir-vivre i ogładzie towarzyskiej.
Znany z wykorzystywania asteizmów w swojej twórczości jest Ignacy Krasicki (między innymi w satyrach "Pijaństwo" oraz "Świat zepsuty").
Wikipedia
jednoliścienna roślina z rzędu szparagowców
SJP.pl
stan ogólnej słabości fizycznej i psychicznej organizmu, będący następstwem przebytej ciężkiej choroby, przeżyć psychicznych lub długotrwałego niedożywienia; także utrata sił, osłabienie towarzyszące depresji i nerwicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. stan słabości, zmniejszenie lub brak odporności fizycznej i psychicznej;
Wiktionary
Astenia ( asthenia, z "ἀσθένεια") – stan słabości fizycznej i psychicznej organizmu.
Wikipedia
w psychologii: kobieta odznaczająca się smukłą i wątłą budową ciała, charakteryzująca się egocentrycznym usposobieniem, nieufnością w stosunku do ludzi, nieśmiałością i drażliwością; typ asteniczny; leptosomatyczka
SJP.pl
w psychologii: mający budowę ciała i usposobienie charakterystyczne dla astenika; leptosomiczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wątły, o słabej budowie ciała lub odporności
Wiktionary
(1.1) Afekt, do którego doprowadziła człowieka np. rozpacz czy strach, może być steniczny albo asteniczny w zależności od tego, czy pobudził aktywność ruchową człowieka, czy też podziałał na nią hamująco.
Wiktionary
rzecz. astenik m., asteniczność ż.
Wiktionary
(1.1) leptosomiczny
Wiktionary
w psychologii: człowiek odznaczający się smukłą i wątłą budową ciała, charakteryzujący się egocentrycznym usposobieniem, nieufnością w stosunku do ludzi, nieśmiałością i drażliwością; typ asteniczny; leptosomatyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek o smukłej i wątłej budowie ciała, odznaczający się nieśmiałością i drażliwością
Wiktionary
przym. asteniczny
Wiktionary
(1.1) słabeusz
Wiktionary
astenka gęsiówka - gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
osłabienie wzroku powstające wskutek nie skorygowanej okularami wady wzroku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zmęczenie wzroku
Wiktionary
Astenopia – subiektywne uczucie osłabienia oczu, spowodowane najczęściej przez niewyrównane wady wzroku lub niewłaściwe oświetlenie. Objawia się między innymi bólem oraz zaczerwienieniem oczu, łzawieniem, bólami głowy, zamazanym lub podwójnym widzeniem.
Wikipedia
(1.1) Okulista zalecił przerwy w pracy przy komputerze, aby zmniejszyć astenopię.
Wiktionary
jedna ze sfer górnej części płaszcza Ziemi, podatna na przemieszczenia i odkształcenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. warstwa płaszcza ziemskiego;
Wiktionary
Astenosfera (warstwa Gutenberga) – warstwa o grubości około 100 km, położona w górnej części płaszcza ziemskiego, tuż pod litosferą.
Górna granica astenosfery leży na głębokości od 10 do 100 km, dolna na głębokości 350-400 km (górna 50-70 km pod oceanami i do 120 km pod kontynentami, dolna odpowiednio 400 i 250 km.
Wikipedia
(1.1) Górna granica astenosfery leży na głębokości od 10 do 100 km.
Wiktionary
IPA: ˌastɛ̃nɔˈsfɛra, AS: astẽnosfera
Wiktionary
upośledzenie jakości nasienia mężczyzny
SJP.pl
stan, w którym człowiek jest przewrażliwiony na punkcie własnej osoby, powodujący nadmierą ostrożność i nieufność
SJP.pl
kobieta przewrażliwiona na punkcie własnej osoby, zachowująca rezerwę wobec ludzi
SJP.pl
człowiek przewrażliwiony na punkcie własnej osoby, zachowujący rezerwę wobec ludzi
SJP.pl
1. roślina rosnąca dziko lub hodowana w ogrodach, mająca białe, różowe, fioletowe lub purpurowe kwiaty, które w klimacie umiarkowanym zakwitają jesienią;
2. odmiana ziemniaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina ogrodowa o pięknych różnokolorowych kwiatach;
Wiktionary
As
Wikipedia
(1.1) Na rabacie posadzimy popielniki, astry i studentki.
Wiktionary
IPA: ˈastɛr, AS: aster
Wiktionary
rzecz. astrowate nmos.
przym. astralny
Wiktionary
(1.1) reg. astra
Wiktionary
zaburzenie w rozpoznawaniu kształtu dotykanych przedmiotów
SJP.pl
"
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. matka Hekate; żona tytana Persesa oraz siostra Leto; córka Kojosa i Fojbe; jedna z tytanid drugiego pokolenia;
(1.2) mitgr. jedna z córek Danaosa
(1.3) mitgr. jedna z córek giganta Alkyoneusa
(1.4) mitgr. córka Teukrosa, syna Telamona
(1.5) imię|polski|ż.;
(1.6) astr. planetoida o numerze katalogowym 658, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1908 r.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.6) Asteria porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza.
Wiktionary
IPA: aˈstɛrʲja, AS: asterʹi ̯a
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Asteriusz mos.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Asteriusz – imię męskie pochodzenia greckiego od Αστέριος: ἀστήρ – „gwiazda”. Stąd ἀστέριος to „gwiaździsty, jasny, lśniący, niebieski”. Hagiografia zna ośmiu świętych o tym imieniu: m.in. nosił je Asteriusz z Cezarei Palestyńskiej, żyjący w pierwszej połowie III wieku.
Wikipedia
AS
Wikipedia
1. w astronomii: ciało niebieskie niewielkich rozmiarów poruszające się dookoła Słońca, głównie między orbitami Marsa i Jowisza; planetoida;
2. w geometrii: krzywa w kształcie gwiazdy czteroramiennej
SJP.pl
1. w astronomii: ciało niebieskie niewielkich rozmiarów poruszające się dookoła Słońca, głównie między orbitami Marsa i Jowisza; planetoida;
2. w geometrii: krzywa w kształcie gwiazdy czteroramiennej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. ciało niebieskie o małych rozmiarach (od kilku metrów do czasem ponad 1000 km), obiegające gwiazdę centralną (Słońce);
(1.2) mat. krzywa o specyficznym kształcie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Geolodzy odkryli krater, który powstał w wyniku upadku asteroidy 66 milionów lat temu.
Wiktionary
IPA: ˌastɛˈrɔjda, AS: asteroi ̯da
Wiktionary
przym. astralny
Wiktionary
(1.1) planetoida, planetka
Wiktionary
wymarły skrzyp z rodziny archeokalamitowatych, żyjący w późnym dewonie i we wczesnym karbonie; archeokalamit
SJP.pl
kopalny prawidłakowiec posiadający cechy psylofitów i widłaków
SJP.pl
Asteroksylon ("Asteroxylon mackiei") – wymarła roślina opisana po raz pierwszy z Rhynie Chert – stanowiska paleontologicznego odkrytego w Szkocji w 1912 r., datowanego na wczesny dewon (ok. 400 mln lat temu). Skamieniałości tego gatunku znane są od późnego syluru do końca dewonu. Początkowo roślina opisana została jako przedstawiciel ryniofitów "Rhyniophyta", później jednak uznana została za przedstawiciela rzędu prawidłakowców.
Wikipedia
rodzaj kryptogramu złożonego ze znaków w kształcie gwiazdki
SJP.pl
Asteronim (z gr. ἀστήρ „gwiazda” + ὄνομα „imię”, ros. астроним) – pseudonim, rodzaj kryptogramu, podpis, składający się z jednej lub kilku asterysków (*), stosowany w miejsce nazwiska autora. Liczba gwiazdek bywa zróżnicowana – od jednej do siedmiu – a ich układ w podpisie może przyjmować różne formy, takie jak linia prosta (np. ** ***), trójkąt (⁂) czy romb.
Wikipedia
znak drukarski w kształcie gwiazdki, używany najczęściej jako odsyłacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) poligr. znak pisarski w kształcie gwiazdki (*), najczęściej pięcio- lub sześcioramiennej, umieszczany w przybliżeniu pomiędzy średnią i górną linią pisma, stosowany m.in. jako znak umowny, symbol odsyłacza do przypisu, wieloznacznik ogólny, separator tekstu oraz jako element ozdobny;
Wiktionary
As
Wikipedia
(1.1) Nie powinno tu być żadnego asterysku.
Wiktionary
IPA: aˈstɛrɨsk, AS: asterysk
Wiktionary
rzecz. astrowate nmos.
Wiktionary
(1.1) gwiazdka
Wiktionary
w mineralogii: efekt gwiazdy w świetle odbitym lub przechodzącym przez niektóre kryształy; gwiazdzistość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) znak „⁂”, stosowany w celu zwrócenia szczególnej uwagi na fragment tekstu;
(1.2) astr. układ gwiazd tworzący na niebie pewien widoczny zbiór, niebędący gwiazdozbiorem;
(1.3) miner. efekt optyczny polegający na powstaniu promieni świetlnych na minerale wskutek jego specyficznych właściwości;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) We współczesnych tekstach rzadko używa się asteryzmu.
(1.2) Wielki Wóz jest najbardziej znanym asteryzmem.
(1.3) Zdarzają się minerały, na których można zaobserwować aż 12 promieni asteryzmu.
Wiktionary
IPA: aˈstɛrɨsm̥, AS: asterysm̦
Wiktionary
przym. astralny
Wiktionary
ostatni władca państwa Medów (585-550 p.n.e.); Astyages
SJP.pl
system filozoficzno-religijny uznający autorytet Wed oraz istnienie świata transcendentnego
SJP.pl
Astika ( आस्तिक) – pojęcie pochodzące z hinduizmu oznaczające osobę bądź szkołę filozoficzną akceptującą autorytet "Wed". Przeciwieństwem pojęcia "astika" jest "nastika". Para „astika – nastika” jest niejako analogią pary „teizm – ateizm”.
Wikipedia
roślina wieloletnia z rodziny skalnicowatych, pochodząca z Chin, Japonii i Półwyspu Koreańskiego; tawułka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. gałązka
Wiktionary
rzecz. asta ż.
Wiktionary
choroba układu oddechowego, często o podłożu alergicznym, polegająca na przewlekłym zapaleniu oskrzelików płucnych, objawiająca się silnymi napadami duszności, sapaniem, uczuciem ucisku w klatce piersiowej; dychawica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem;
Wiktionary
Astma ( asthma, polski termin to dychawica) – przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych z nadreaktywnością oskrzeli, prowadząca do nawracających epizodów świszczącego oddechu, duszności, uczucia ściskania w klatce piersiowej i kaszlu, występujących szczególnie w nocy lub nad ranem. Dominującym objawem astmy jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem.
Wikipedia
(1.1) Jegomość był tęgi, czerwony na twarzy, i miał widać astmę, bo sapał ciężko i pokaszliwał.
Wiktionary
IPA: ˈastma, AS: astma
Wiktionary
rzecz. astmatyk m., astmatyczka ż., astmosan m.
przym. astmatyczny
przysł. astmatycznie
Wiktionary
(1.1) dusznica, dychawica
Wiktionary
kobieta, dziewczyna chora na astmę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. kobieta cierpiąca na astmę
Wiktionary
(1.1) Bożena jest astmatyczką, musi jechać do sanatorium.
Wiktionary
IPA: ˌastmaˈtɨt͡ʃka, AS: astmatyčka
Wiktionary
rzecz. astma ż.
:: fm. astmatyk m.
przym. astmatyczny
przysł. astmatycznie
Wiktionary
związany z astmą, właściwy astmie, cierpiący na astmę (np. astmatyczny kaszel, astmatyczne dziecko)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany z astmą, charakterystyczny dla astmy, dychawicy
Wiktionary
rzecz. astma ż., astmatyczka ż., astmatyk mos.
Wiktionary
człowiek chory na astmę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. człowiek cierpiący na astmę
Wiktionary
(1.1) Dlaczego wśród wybitnych sportowców jest tylu astmatyków?
Wiktionary
IPA: aˈstmatɨk, AS: astmatyk
Wiktionary
rzecz. astma ż.
:: fż. astmatyczka ż.
przym. astmatyczny
Wiktionary
nazwa historycznego preparatu ziołowego stosowanego w chorobach dróg oddechowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Astor – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Floryda, w hrabstwie Lake.
Wikipedia
miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Oregon
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: astrologia, astrologiczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
regionalnie: aster (roślina rosnąca dziko lub hodowana w ogrodach, mająca białe, różowe, fioletowe lub purpurowe kwiaty, które w klimacie umiarkowanym zakwitają jesienią)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. samochód typu Opel Astra
(1.2) reg. bot. zob. aster.
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: aster (także. B. lp. jeśli mzw.)
Wiktionary
Astra – zespół osiemnastu satelitów telekomunikacyjnych, należących do konsorcjum SES ASTRA z siedzibą w Luksemburgu, znajdujący się na orbicie geostacjonarnej nad równikiem. Obecnie na orbicie pracuje trzynaście z nich.
Satelity te nadają sygnał stacji telewizyjnych i radiowych do odbiorców w Europie oraz częściowo w Afryce Północnej i na Bliskim Wschodzie, tylko w przekazie cyfrowym. Przekazy analogowe (w systemie PAL) zostały wyłączone 29 kwietnia 2012 roku.
Wikipedia
rodzaj pluszu
SJP.pl
mieszkanka Astrachania (miasta w Rosji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Astrachania
Wiktionary
Astrachanka ( Астраханка) – wieś na Ukrainie, w obwodzie zaporoskim, w rejonie melitopolskim, w hromadzie Myrne. W 2001 liczyła 1223 mieszkańców, spośród których 148 wskazało jako ojczysty język ukraiński, 1067 rosyjski, 2 białoruski, 5 ormiański, a 1 inny.
Wikipedia
rzecz. Astrachań mrz.
:: fm. astrachańczyk mos.
przym. astrachański
Wiktionary
związany z astrachanem
SJP.pl
miasto w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowej części europejskiej Rosji, położone nad Wołgą, stolica obwodu;
Wiktionary
Astrachań ( Астрахань, tat. "Әстерхан") – miasto w Rosji, położone w delcie Wołgi, około 100 km od Morza Kaspijskiego i 1534 km od Moskwy. Stolica obwodu astrachańskiego. W 2021 roku zamieszkany przez 475 629 osób. Powierzchnia miasta wynosi 208,7 km².
Wikipedia
(1.1) Astrachań leży w delcie Wołgi.
Wiktionary
IPA: aˈstraxãɲ, AS: astraχãń
Wiktionary
rzecz. astrachan m., astrachań ż., astrachanit m., astrakanit m., astrachańczyk mos., astrachanka ż., Astrachańczyk mos.
przym. astrachański
Wiktionary
mieszkaniec Astrachania (miasta w Rosji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Astrachania
Wiktionary
(1.1) Ważną dziedziną działalności gospodarczej astrachańczyków była wreszcie dzierżawa poboru różnego rodzaju podatków i opłat.
Wiktionary
rzecz. Astrachań mrz.
:: fż. astrachanka ż.
przym. astrachański
Wiktionary
→ Astrachań (miasto w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Astrachania, związany z Astrachaniem, pochodzący z Astrachania
Wiktionary
IPA: ˌastraˈxãj̃sʲci, AS: astraχãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Astrachań m., astrachańczyk mos., astrachanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. chorobliwy lęk przed błyskawicami
Wiktionary
IPA: ˌastraˈfɔbʲja, AS: astrafobʹi ̯a
Wiktionary
1. półwypukły ornament architektoniczny złożony z naprzemiennie ułożonych pałeczek i krążków;
2. kość skokowa;
3. roślina zielona z rodziny motylkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. kość od wewnętrznej strony stopy pomiędzy wgłębieniem a kostką;
(1.2) archit. ornament architektoniczny złożony z naprzemiennie ułożonych pałeczek i krążków;
(1.3) hist. zwierzęca kość śródstopia (lub jej naśladownictwo) używana do gry w starożytnej Grecji i Rzymie;
(1.4) bot. rodzaj roślin bylinowych (nazwa systematyczna|Astragalus|L.|ref=tak.) z rodziny bobowatych;
Wiktionary
Astragal albo perełkowanie – rodzaj uwypuklonego ornamentu ciągłego utworzonego z pasma perełek (kulistych bądź owalnych) oddzielonych pionowymi krążkami („cekinami”) w postaci podwójnych soczewek (rzadziej pałeczkami). Najczęściej płaskorzeźbiony, (niekiedy malowany).
Wikipedia
(1.1) Gdy upadł z roweru, doznał złamania astragalu.
Wiktionary
IPA: aˈstraɡal, AS: astragal
Wiktionary
przym. astragalowy
Wiktionary
(1.1) kość nadpiętowa, kość pęcinowa, kość skokowa
(1.2) perełkowanie
(1.4) traganek
Wiktionary
wróżenie z kości pęcinowych
SJP.pl
As
Wikipedia
związany z astragalem
SJP.pl
w okultyzmie, astrologii i spirytyzmie: świat niematerialny, niewidzialny, mistyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. ezot. świat ciał astralnych
Wiktionary
IPA: ˈastral, AS: astral
Wiktionary
przym. astralny
Wiktionary
1. związany z gwiazdami (np. astralne odległości);
2. przenośnie: nierealny, wydumany (często w kontekście poetyckim lub w sensie negatywnym), np. astralna miłość, astralne pomysły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gwiezdny
(1.2) zaświatowy, niematerialny
Wiktionary
IPA: aˈstralnɨ, AS: astralny
Wiktionary
rzecz. astral m., asteryzm m., asteroid m., asteroida ż., astronom m., astronomia ż., astronauta m., aster m.
Wiktionary
elastyczne, przezroczyste tworzywo sztuczne, odporne na światło; stosowane w geodezji, poligrafii i kartografii
SJP.pl
Astralon – zastrzeżona nazwa własna przezroczystego tworzywa sztucznego firmy Dynamit Nobel, będącego kopolimerem chlorku winylu i akrylanu metylu, którego zasadniczą cechą jest wysoka stabilność wymiarowa przy jednoczesnym zachowaniu elastyczności oraz odporność na światło. Jest to tworzywo odporne chemicznie, gładkie, łatwo zmywalne, dzięki czemu można na nim nanosić tymczasowe rysunki oraz stosować nietrwałe przyklejanie innych elementów.
Wikipedia
rodzaj ptaków z rodziny cudowronek
SJP.pl
Astrapia – rodzaj ptaków z rodziny cudowronek (Paradisaeidae).
Wikipedia
Astrapoteria, "Astrapotheria" – rząd wymarłych ssaków kopytnych z Ameryki Południowej i Antarktydy. Żyły od paleocenu do miocenu. Ewolucja tej grupy jest enigmatyczna, wydaje się jednak słuszne zaklasyfikować je do grupy Meriungulata. Tą z kolei zalicza się do przetrwałego kladu Laurasiatheria.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
niezwiązany ze strefą, nietworzący strefy
SJP.pl
obce imię żeńskie
SJP.pl
regionalnie: aster (roślina rosnąca dziko lub hodowana w ogrodach, mająca białe, różowe, fioletowe lub purpurowe kwiaty, które w klimacie umiarkowanym zakwitają jesienią)
SJP.pl
Astro – brydżowa konwencja licytacyjna, jedna w wielu form obrony po otwarciu 1BA przeciwnika, opracowali ją brydżyści Allinger, Stern i Rosler. Wejścia "Astro" wyglądają następująco:
Wikipedia
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z ciałami niebieskimi
Wiktionary
IPA: ˈastrɔ, AS: astro
Wiktionary
nauka zajmująca się podstawami teoretycznymi i realizacją ewentualnych lotów międzyplanetarnych
SJP.pl
dział balistyki zajmujący się analizą ruchów ciał w przestrzeni kosmicznej
SJP.pl
uczony specjalizujący się w astrobiologii (nauce badającej możliwość występowania życia poza Ziemią); kosmobiolog, egzobiolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się badaniem możliwości istnienia życia poza Ziemią
Wiktionary
rzecz. astrobiologia ż.
przym. astrobiologiczny
Wiktionary
dziedzina biologii, nauka badająca możliwość występowania życia poza Ziemią; egzobiologia, kosmobiologia, ksenobiologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka zajmująca się badaniem możliwości istnienia życia poza Ziemią;
Wiktionary
As
Wikipedia
rzecz. astrobiolog
przym. astrobiologiczny
Wiktionary
→ astrobiologia; kosmobiologiczny, egzobiologiczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) astr. biol. związany z astrobiologią lub astrobiologami
Wiktionary
rzecz. astrobiologia ż., astrobiolog m.
Wiktionary
zagłębienie powstałe w wyniku upadku meteoroidu; krater meteorytowy
SJP.pl
nauka badająca istnienie roślinności na innych planetach, głównie na Marsie
SJP.pl
Astrobotanika – wyodrębniana w XX wieku część astrobiologii, która zajmować się miała badaniami hipotetycznego życia roślinnego na innych planetach. Za twórcę terminu uważany jest rosyjski naukowiec Gawrił Tichow, który opracował hipotezę o istnieniu marsjańskiej szaty roślinnej.
Wikipedia
nauka obejmująca badania występujących we Wszechświecie pierwiastków chemicznych; kosmochemia
SJP.pl
Astrochemia – nauka o związkach chemicznych i reakcjach chemicznych zachodzących w przestrzeni kosmicznej.
Związki chemiczne i ich reakcje występują zwykle w luźnych obłokach molekularnego gazu w przestrzeni międzygwiezdnej. Nauka ta obejmuje jednak też przemiany chemiczne zachodzące na obrzeżach gwiazd. Jako taka łączy ze sobą dwie dziedziny: astronomię i chemię.
Wikipedia
[czytaj: astrokołczing] szkolenie związane z rozwojem osobistym z wykorzystaniem wiedzy astrologicznej
SJP.pl
największe komórki glejowe, występujące w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, charakteryzujące się nieregularnym kształtem
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalistka w zakresie astrofizyki
Wiktionary
(1.1) Polska astrofizyczka odkryła potężny „aparat rentgenowski” na krańcach wszechświata.
Wiktionary
rzecz. astrofizyka ż., astrofizyczność ż.
:: fm. astrofizyk mos.
przym. astrofizyczny
przysł. astrofizycznie
Wiktionary
(1.1) astrofizyk
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób astrofizyczny
Wiktionary
rzecz. astrofizyka ż., astrofizyk mos., astrofizyczka ż.
przym. astrofizyczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący astrofizyki, związany z astrofizyką
Wiktionary
IPA: ˌastrɔfʲiˈzɨt͡ʃnɨ, AS: astrofʹizyčny
Wiktionary
rzecz. astrofizyka ż., astrofizyk mos., astrofizyczka ż.
przysł. astrofizycznie
Wiktionary
naukowiec badający właściwości fizyczne ciał niebieskich i materii rozproszonej w przestrzeni kosmicznej; kosmofizyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w zakresie astrofizyki
Wiktionary
(1.1) Astrofizycy od dawna przewidywali istnienie tego rodzaju gazowych dysków.
(1.1) Grupa astrofizyków wysłała sondę kosmiczną.
Wiktionary
IPA: ˌastrɔˈfʲizɨk, AS: astrofʹizyk
Wiktionary
rzecz. astrofizyka ż., astrofizyczność ż.
:: fż. astrofizyczka ż.
przym. astrofizyczny
przysł. astrofizycznie
Wiktionary
(1.1) kosmofizyk
Wiktionary
dział astronomii badający właściwości fizyczne ciał niebieskich i materii rozproszonej w przestrzeni kosmicznej; kosmofizyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: astrofizyk
Wiktionary
Astrofizyka – nauka z pogranicza fizyki i astronomii, czasem uznawana za dział tej drugiej, badająca ciała niebieskie, takie jak gwiazdy, czarne dziury, galaktyki i materia międzygwiazdowa – ich budowę, wzajemne oddziaływanie, prawa nimi rządzące oraz procesy fizyczne w skali kosmicznej. Astrofizyka bada ewolucję zarówno pojedynczych gwiazd, jak i całego Wszechświata – dział zajmujący się tą skalą to kosmologia fizyczna.
Wikipedia
(1.1) W roku 2007 do grupy międzynarodowych olimpiad przedmiotowych dołączyła olimpiada z astronomii i astrofizyki.
Wiktionary
IPA: ˌastrɔˈfʲizɨka, AS: astrofʹizyka
Wiktionary
rzecz. astrofizyk mos., astrofizyczka ż., astrofizyczność ż.
przym. astrofizyczny
przysł. astrofizycznie
Wiktionary
(1.1) kosmofizyka
Wiktionary
fotograf uwieczniający obiekty astronomiczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) fot. fotograf wykonujący zdjęcia ciał niebieskich
Wiktionary
(1.1) Zdjęcie polskiego astrofotografa zostało nagrodzone przez NASA.
Wiktionary
rzecz. astrofotografia ż.
Wiktionary
fotografia astronomiczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fot. dział fotografii zajmujący się utrwalaniem zjawisk i obiektów widocznych na niebie;
Wiktionary
As
Wikipedia
(1.1) Czas ekspozycji w astrofotografii liczy się w dziesiątkach minut, a nawet w godzinach.
Wiktionary
IPA: ˌastrɔfɔtɔˈɡrafʲja, AS: astrofotografʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. astrofotograf mos.
Wiktionary
(1.1) astrografia
Wiktionary
fotografka uwieczniająca obiekty astronomiczne
SJP.pl
fotometr służący do pomiarów astronomicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. fotometr używany do pomiaru natężenia światła ciał niebieskich;
Wiktionary
IPA: ˌastrɔfɔˈtɔ̃mɛtr̥, AS: astrofotõmetr̦
Wiktionary
rzecz. astrofotometria ż.
Wiktionary
dział astrofizyki obejmujący metody wyznaczania blasku gwiazd i jasności powierzchniowej ciał niebieskich oraz ich barw
SJP.pl
znajomość widzialnych na niebie gołym okiem gwiazd i gwiazdozbiorów
SJP.pl
Astrognozja (gr. ἀστήρ "aster" ‘gwiazda’ i γνῶσις "gnósis" ‘wiedza, poznanie’) – pojęcie książkowe określające umiejętność rozpoznawania na niebie gwiazd i gwiazdozbiorów.
Wikipedia
przyrząd do fotografowania ciał niebieskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) luneta astronomiczna używana do fotografowania ciał niebieskich;
Wiktionary
As
Wikipedia
IPA: aˈstrɔɡraf, AS: astrograf
Wiktionary
To jest strona ujednoznaczniająca. Poniżej znajdują się różne znaczenia hasła „Astrografia”.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) aparat do fotografowania ciał niebieskich
Wiktionary
IPA: ˌastrɔkãˈmɛra, AS: astrokãmera
Wiktionary
przyrząd służący do wyznaczania kursu statku (latającego lub wodnego) na podstawie wizualnego namiaru na określone ciało niebieskie
SJP.pl
Astrokompas – przyrząd astronomiczny do wyznaczania kursu pojazdu na podstawie namiaru na określone ciało niebieskie.
Pomiar astrokompasem zaczyna się od odczytania z tablic współrzędnych ciała niebieskiego, korzystając ze znajomości momentu pomiaru i szerokości geograficznej. Na odczytany punkt nastawia się przeziernik przyrządu, a następnie obraca się nim aż określone ciało niebieskie będzie widoczne w przezierniku. Na skali astrokompasu odczytuje się kurs.
Wikipedia
skrót od: astrologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. przest. narzędzie matematyczne
(1.2) astr. przest. narzędzie do mierzenia wysokości ciał niebieskich
(1.3) geod. narzędzie do pomiarów geodezyjnych
Wiktionary
IPA: aˈstrɔlap, AS: astrolap
Wiktionary
rzecz. astrolabia ż., astrolabium n.
Wiktionary
astrolabium
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. narzędzie matematyczne
(1.2) przest. narzędzie do mierzenia wysokości ciał niebieskich
(1.3) przest. narzędzie do pomiarów geodezyjnych
Wiktionary
IPA: ˌastrɔˈlabʲja, AS: astrolabʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. astrolab m., astrolabium n.
Wiktionary
dawny przyrząd do wyznaczania położenia ciał niebieskich, a później do pomiarów geodezyjnych, poprzednik sekstantu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) astr. hist. narzędzie do mierzenia wysokości ciał niebieskich
(1.2) mat. hist. narzędzie matematyczne
(1.3) geod. hist. narzędzie do pomiarów geodezyjnych
Wiktionary
Astrolabium (gr. "ἁστρολάβον", astrolabon 'chwytający gwiazdy') – prosty pomiarowy przeziernikowy przyrząd astronomiczny używany w nawigacji do początku XVIII wieku, służący do wyznaczania położenia ciał niebieskich nad horyzontem, poprzednik sekstantu. Nazwy "astrolabium" używa się również w odniesieniu do współczesnego instrumentu astrometrycznego (astrolabium pryzmatyczne), wynalezionego przez francuskiego astronoma André Danjona.
Wikipedia
IPA: ˌastrɔˈlabʲjũm, AS: astrolabʹi ̯ũm
Wiktionary
rzecz. astrolab m., astrolabia ż.
Wiktionary
astrolab
Wiktionary
kult gwiazd i planet uważanych za demony, bóstwa lub ich siedzibę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kult ciał niebieskich uważanych za bóstwa, demony lub ich za siedziby;
Wiktionary
(1.1) Astrolatria występowała w wielu religiach starożytnych.
Wiktionary
IPA: ˌastrɔˈlatrʲja, AS: astrolatrʹi ̯a
Wiktionary
specjalista w dziedzinie astrologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek zajmujący się astrologią, przepowiadający przyszłość z położenia ciał niebieskich
Wiktionary
(1.1) Astrolog przepowiada przyszłość z położenia planetaanet, Słońca i Księżyca na tle zodiaku.
(1.1) Jutro pójdę do astrologa.
(1.1) Pan Adam zna się na sprawach pozaziemskich, ponieważ jest astrologiem i numerologiem.
(1.1) Rysiek jest astrologiem z zawodu i z zamiłowania.
(1.1) Astrolodzy odczytują i interpretują losy człowieka lub społeczeństwa na podstawie położenia ciał niebieskich.
(1.1) […] dzięki wykonywaniu wielu dokładnych obserwacji ciał niebieskich astrologowie starożytni i średniowieczni przyczynili się do rozwoju astronomii.
(1.1) Nikt nie wie, ilu jest obecnie w Polsce praktykujących astrologów, tarocistów, chiromantów, wróżek i jasnowidzów.
(1.1) Jak to jest być astronomką. Śmieją się, kiedy ktoś myli je z astrologami i prosi, żeby postawiły horoskop.
Wiktionary
IPA: aˈstrɔlɔk, AS: astrolok
Wiktionary
rzecz. astrologia ż., astrologowanie n., astrologiczność ż.
:: fż. astrolożka ż.
czas. astrologować ndk.
przym. astrologiczny, astrologski
przysł. astrologicznie
Wiktionary
(1.1) stpol. rzad. gwiazdarz; przest. rzad. gwiaździarz; rzad. gwiaźdarz, gwiazdziarz, gwiazdoznawca
Wiktionary
badanie położenia ciał niebieskich w celu znalezienia powiązań między ich konfiguracją a charakterem i losem człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ezot. wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka;
Wiktionary
Astrologia (gr. αστρολογία "astrología" = άστρον "ástron" + λόγος "lógos", „nauka o gwiazdach”) – wróżbiarstwo polegające na próbach przewidywania przyszłości poszczególnych ludzi i wydarzeń na Ziemi na podstawie położenia ciał niebieskich na nieboskłonie.
Wikipedia
(1.1) Wspólnoty chrześcijańskie miały do astrologii stosunek zdecydowanie krytyczny (…).
Wiktionary
IPA: ˌastrɔˈlɔɟja, AS: astroloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. astrolog m., astrolożka ż., astrologowanie n., astrologiczność ż.
czas. astrologować ndk.
przym. astrologiczny, astrologski
przysł. astrologicznie
Wiktionary
(1.1) przest. rzad. gwiaździarstwo
Wiktionary
→ astrologia, np. przepowiednie astrologiczne, poglądy astrologiczne
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący astrologii, oparty na astrologii, związany z astrologią
Wiktionary
(1.1) Specjalizuję się w doradztwie astrologicznym i nieźle na tym zarabiam.
Wiktionary
IPA: ˌastrɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: astroloǵičny
Wiktionary
rzecz. astrologia ż., astrolog mos., astrolożka ż., astrologowanie n., astrologiczność ż.
czas. astrologować ndk.
przym.
:: stpol. astrologski
przysł. astrologicznie
Wiktionary
(1.1) stpol. astrologski
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: astrologia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bycie astrologiem, wykonywanie jego czynności
Wiktionary
rzecz. astrologia ż., astrolog mos., astrolożka ż., astrologiczność ż.
czas. astrologować ndk.
przym. astrologiczny, astrologski
przysł. astrologicznie
Wiktionary
(1.1) wróżenie, przepowiadanie
Wiktionary
czasownik
(1.1) przest. wróżyć, przepowiadać
Wiktionary
(1.1) Całą noc astrologowałem.
Wiktionary
IPA: ˌastrɔlɔˈɡɔvat͡ɕ, AS: astrologovać
Wiktionary
rzecz. astrologia ż., astrolog mos., astrolożka ż., astrologowanie n., astrologiczność ż.
przym. astrologiczny, astrologski
przysł. astrologicznie
Wiktionary
→ astrolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się astrologią, przepowiadająca przyszłość z położenia ciał niebieskich
Wiktionary
(1.1) Wróżka, kabalarka, astrolożka, przepowiadaczka przyszłości – to zawód?
(1.1) Jutro pójdę do astrolożki.
(1.1) Pani Maria zna się na sprawach pozaziemskich, ponieważ jest astrolożką i numerolożką.
(1.1) Basia jest astrolożką z zawodu i z zamiłowania.
(1.1) Astrolożki przepowiadają przyszłość z położenia planetaanet, Słońca i Księżyca na tle zodiaku.
Wiktionary
rzecz. astrologia ż., astrologiczność ż., astrologowanie n., astrologiczność ż.
:: fm. astrolog mos.
czas. astrologować ndk.
przym. astrologiczny, astrologski
przysł. astrologicznie
Wiktionary
wróżenie z gwiazd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wróżenie z gwiazd
Wiktionary
IPA: ˌastrɔ̃ˈmãnt͡sʲja, AS: astrõmãncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. astromantka ż., astromanta mos.
Wiktionary
droid astromechaniczny — droid odpowiedzialny między innymi za pilotowanie myśliwców, występujący w sadze "Gwiezdne wojny" George'a Lucasa
SJP.pl
astronomiczny przyrząd do określania położenia ciał niebieskich
SJP.pl
Astrometria, astronomia pozycyjna – najstarszy dział astronomii zajmujący się pomiarami pozornych położeń i ruchów ciał niebieskich. Dzieli się na astronomię sferyczną, zawierającą matematyczną teorię potrzebną do opisywania ruchów ciał na sferze niebieskiej oraz astronomię praktyczną, obejmującą teorię przyrządów astrometrycznych, metody obserwacji i ich opracowywania.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) astr. związany z astrometrią, dotyczący astrometrii
Wiktionary
rzecz. astrometria ż.
Wiktionary
urządzenie służące do przeprowadzania badań termojądrowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: astronautyka, astronautyczny
SJP.pl
osoba odpowiednio przygotowana i wyszkolona do odbywania lotów kosmicznych; kosmonauta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) astr. zaw. osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej
Wiktionary
Astronauta ( ástron + naútēs) – osoba przeszkolona, odpowiednio wyposażona i wysłana w przestrzeń kosmiczną w ramach załogowego lotu kosmicznego, aby służyć jako dowódca lub członek załogi na pokładzie statku kosmicznego. Termin ten jest zazwyczaj zarezerwowany dla profesjonalistów, czasami jednak jest on stosowany w stosunku do każdego, kto podróżuje w przestrzeń kosmiczną, w tym naukowców, polityków, dziennikarzy i kosmicznych turystów.
Wikipedia
(1.1) Po wylądowaniu astronauta był witany jak bohater.
Wiktionary
IPA: ˌastrɔ̃ˈnawta, AS: astrõnau̯ta
Wiktionary
rzecz. astronautyka ż.
:: fż. astronautka ż.
przym. astronautyczny, astralny
Wiktionary
(1.1) kosmonauta
Wiktionary
kobieta odpowiednio przygotowana i wyszkolona do odbywania lotów kosmicznych; kosmonautka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która zajmuje się lotami w kosmos
Wiktionary
IPA: ˌastrɔ̃ˈnawtka, AS: astrõnau̯tka
Wiktionary
rzecz. astronautyka ż.
:: fm. astronauta mos.
przym. astronautyczny
Wiktionary
(1.1) kosmonautka
Wiktionary
związany z astronautyką, astronautami (np. loty astronautyczne, badania astronautyczne); kosmonautyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z astronautyką lub astronautami, dotyczący astronautyki lub astronautów
Wiktionary
rzecz. astronautyka ż., astronauta mos., astronautka ż.
Wiktionary
(1.1) kosmonautyczny
Wiktionary
zespół nauk zajmujących się realizacją lotów kosmicznych, także badaniem możliwości podróży w przestrzeni międzyplanetarnej, poznawaniem jej i znajdujących się tam obiektów; kosmonautyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. zespół nauk zajmujący się lotami poza atmosferą Ziemi;
Wiktionary
Astronautyka (lub kosmonautyka) – zespół nauk zajmujących się wysyłaniem statków kosmicznych oraz sztucznych satelitów poza atmosferę ziemską, w przestrzeń kosmiczną celem jej eksploracji. Wykonywanie lotów kosmicznych jest jednym głównych zastosowań astronautyki.
Wikipedia
(1.1) Wczoraj w Akademii Astronautyki – głos spikera telewizyjnego był wymodelowany i staranny – odbyła się promocja osiemdziesięciu tegorocznych absolwentów.
Wiktionary
IPA: ˌastrɔ̃ˈnawtɨka, AS: astrõnau̯tyka
Wiktionary
rzecz. astronauta m., astronautka ż.
przym. astronautyczny
Wiktionary
(1.1) kosmonautyka
Wiktionary
jedna z metod nawigacji morskiej: wyznaczanie kursu statku na podstawie gwiazd
SJP.pl
Astronawigacja – oznaczanie pozycji statku lub samolotu na podstawie pomiarów położenia niektórych ciał niebieskich.
Wikipedia
przymiotnik od: astronawigacja (np. przyrządy astronawigacyjne, pomiary astronawigacyjne)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. nazwa planetaanety, gwiazdy lub innego ciała niebieskiego
Wiktionary
IPA: aˈstrɔ̃ɲĩm, AS: astrõńĩm
Wiktionary
(1.1) kosmonim
Wiktionary
człowiek zajmujący się badaniem ciał niebieskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nauk. specjalista w zakresie astronomii;
(1.2) pot. miłośnik i znawca astronomii
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) nauk. kobieta, specjalistka w zakresie astronomii
(2.2) pot. miłośniczka i znawczyni astronomii
Wiktionary
Astronom lub astrofizyk – naukowiec, którego obszarem badań jest astronomia lub astrofizyka.
Zajmuje się badaniem kosmosu oraz otaczającego go świata w przestrzeni kosmicznej.
Wikipedia
(1.1) Jan Heweliusz, gdański astronom, uchodzi za twórcę nowożytnej selenografii.
(1.1) Mikołaj Kopernik był wybitnym polskim astronomem, który „wstrzymał Słońce, ruszył Ziemię, (…)”.
(1.1) Astronomowie odkryli jedenaście nowych planetaanet.
(1.1) Polskie Towarzystwo Astronomiczne (PTA) jest organizacją zrzeszającą zawodowych astronomów.
(1.1-2) Polskie Towarzystwo Miłośników Astronomii to organizacja zrzeszająca astronomów i astronomów amatorów (…).
(1.2) Astronom amator odkrył nową kometę.
(1.2) Krzysiek jest lekarzem z zawodu i astronomem z zamiłowania.
Wiktionary
IPA: aˈstrɔ̃nɔ̃m, AS: astrõnõm
Wiktionary
rzecz. astronomia ż., astronomiczność ż.
:: fż. astronomka ż.
przym. astronomiczny, astralny
przysł. astronomicznie
Wiktionary
(1.1) przest. nieboznawca
(2.1) astronomka
(2.2) astronomka
Wiktionary
skrót od: astronomiczny
SJP.pl
jedna z najstarszych nauk przyrodniczych, której przedmiotem badań są ciała niebieskie, ich rozmieszczenie i ruchy w przestrzeni, pochodzenie, budowa oraz ewolucja, a także Wszechświat jako całość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka zajmująca się badaniem kosmosu;
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Moją pasją jest astronomia.
Wiktionary
IPA: ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja, AS: astrõnõmʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. astronom mos., astronomka ż.
przym. astralny, astronomiczny
przysł. astronomicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) astr. dotyczący astronomii
(1.2) przen. w znaczny sposób, niezwykle dużo
Wiktionary
(1.1) Rok astronomicznie zaczyna się w momencie przesilenia zimowego.
(1.2) Ceny mieszkań w centrum miasta są astronomicznie wysokie.
Wiktionary
rzecz. astronom mos., astronomia ż., astronomka ż.
przym. astronomiczny
Wiktionary
(1.2) kolosalnie, nadzwyczajnie, niebotyczny, ogromnie
Wiktionary
dotyczący astronomii i fizyki (np. tablice astronomiczno-fizyczne)
SJP.pl
1. dotyczący astronomii (np. badania astronomiczne);
2. astronomiczna wiosna, zima, jesień, lato - pory roku wyznaczane ze względu na przejście Słońca z jednego znaku zodiaku w inny;
3. przenośnie, o kwotach pieniężnych: bardzo wielki (np. astronomiczna suma, astronomiczne wydatki)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) astr. dotyczący astronomii, związany z astronomią
(1.2) przen. niesamowicie duży, wielki
Wiktionary
(1.1) 23 września rozpoczyna się astronomiczna jesień.
(1.2) Ropa osiąga astronomiczne ceny.
Wiktionary
IPA: ˌastrɔ̃nɔ̃ˈmʲit͡ʃnɨ, AS: astrõnõmʹičny
Wiktionary
rzecz. astronomia ż., astronom mos., astronomka ż.
przysł. astronomicznie
Wiktionary
(1.2) ogromny, olbrzymi, wielki, zawrotny
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: astronomia
Wiktionary
IPA: ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲjɔ, AS: astrõnõmʹi ̯o
Wiktionary
kobieta astronom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. specjalistka w zakresie astronomii
(1.2) miłośniczka i znawczyni astronomii
Wiktionary
(1.1) Jak to jest być astronomką. Śmieją się, kiedy ktoś myli je z astrologami i prosi, żeby postawiły horoskop.
(1.2) Astronomka amatorka odkryła nową planetoidaanetoidę.
(1.2) Ania jest ekonomistką z zawodu i astronomką z zamiłowania.
Wiktionary
IPA: ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mka, AS: astrõnõmka
Wiktionary
rzecz. astronomia ż., astronomiczność ż.
:: fm. astronom mos.
przym. astronomiczny
przysł. astronomicznie
Wiktionary
(1.1) astronom
(1.2) astronom
Wiktionary
określanie położenia statku kosmicznego w kosmosie według gwiazd
SJP.pl
specjalista w dziedzinie dociekań korzystającej z nauk astrologii i psychologii
SJP.pl
Astrosfera, aster, gwiazda podziałowa – gwiaździsty układ mikrotubul mających swój początek w centrosomie. Pojawiaj się we wczesnej profazie mitozy i mejozy. Wyznacza bieguny wrzeciona podziałowego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spektograf astronomiczny
Wiktionary
IPA: ˌastrɔspɛkˈtɔɡraf, AS: astrospektograf
Wiktionary
przyrząd służący do fotografowania widm ciał niebieskich; spektrograf astronomiczny
SJP.pl
przyrząd używany w astrospektroskopii do wyznaczania temperatury i składu chemicznego gwiazd, planet, komet i materii międzygwiezdnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spektroskop astronomiczny;
Wiktionary
IPA: ˌastrɔspɛkˈtrɔskɔp, AS: astrospektroskop
Wiktionary
dział astronomii zajmujący się badaniem widm ciał niebieskich; spektroskopia astronomiczna
SJP.pl
reakcja ruchowa będąca wyższą formą reakcji kompasowej, pozwalająca zwierzętom utrzymywać stały kąt toru ruchu względem światła pochodzącego od ciała niebieskiego (Słońca, Księżyca), zmieniającego w ciągu doby swe położenie na niebie
SJP.pl
Astrotaksja – mechanizm orientacji przestrzennej zwierząt względem ciał niebieskich (Księżyca, Słońca), występuje m.in. u ptaków.
Wikipedia
[czytaj: astroterfer] uczestnik pozornie spontanicznych działań mających wyrazić poparcie społeczne lub sprzeciw dla jakiejś praktyki, usługi, idei itp.
SJP.pl
[czytaj: astroterfing] pozornie spontaniczne działanie mające wyrazić poparcie społeczne lub sprzeciw dla jakiejś praktyki, usługi, idei itp.
SJP.pl
Astroturfing, kładzenie sztucznej trawy ["wym." astroterfink] – określenie służące do nazwania pozornie oddolnych obywatelskich akcji lub inicjatyw podejmowanych w celu wyrażenia poparcia albo sprzeciwu dla idei, polityki, usługi, produktu, wydarzenia. Kampania tego typu ma sprawiać wrażenie niezależnej reakcji społecznej, podczas gdy rzeczywista tożsamość jej inicjatora i jego intencje pozostają ukryte.
Wikipedia
[czytaj: astroterfingowy] związany z pozornie spontanicznymi działaniami mającymi wyrazić poparcie społeczne lub sprzeciw dla jakiejś praktyki, usługi, idei itp.
SJP.pl
osoba uprawiająca formę turystyki, której głównym celem jest obserwowanie nocnego nieba
SJP.pl
kobieta uprawiająca formę turystyki, której głównym celem jest obserwowanie nocnego nieba
SJP.pl
forma turystyki, której głównym celem jest obserwowanie nocnego nieba
SJP.pl
o cechach astrowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Asteraceae|Dum.|ref=tak., jedna z rodzin roślin należąca do rzędu astrowców;
forma przymiotnika.
(2.1) plural|astrowaty.
Wiktionary
As
Wikipedia
rzecz. aster m., asterysk m., astrowce nmos.
przym. astrowy, astrowaty
Wiktionary
(1.1) daw. złożone
Wiktionary
o cechach astrowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny astrowatych
Wiktionary
(1.1) Sałata należy do rodziny astrowatych.
Wiktionary
rzecz. astrowate nmos.
Wiktionary
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych z kladu astrowych
SJP.pl
przeźroczysta kopuła na kadłubie samolotu, umożliwiająca wykonywanie pomiarów astronawigacyjnych
SJP.pl
Astrowirusy (łac. "Astroviridae", z łac. "astrum" - gwiazda) – rodzina wirusów, charakteryzujących się następującymi cechami:
W obrębie tej rodziny wyróżnia się jeden rodzaj:
Astrowirusy ludzkie występują w postaci kilku serotypów i wywołują głównie trwające 2-3 dni choroby biegunkowe, przypominające łagodne choroby rotawirusowe.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) śrpol. bud. mieszanina rozłupanych kamieni, cegły i wapna, z której budowano podłogi
(1.2) śrpol. posadzka z astrychu (1.1)
(1.3) śrpol. strop drewniany
(1.4) zob. jastrych.
Wiktionary
IPA: ˈastrɨx, AS: astryχ
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Astryda – imię żeńskie pochodzenia germańskiego, złożone ze staronorweskich wyrazów "áss" – „bóg” i "fríðr" – „piękna” (mogło zatem oznaczać „piękna jak bóg”). Patronką tego imienia jest bł. Astryda.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. miner. ciemnozielona odmiana jadeitu, bogata w chrom
Wiktionary
IPA: aˈstrɨdɨt, AS: astrydyt
Wiktionary
gatunek ptaka z rzędu wróblowych, z reguły niewielkich rozmiarów, o krępej sylwetce i krótkim, zaostrzonym dziobie, występujący w południowej Afryce, Azji i Australii
SJP.pl
rodzina ptaków z rzędu wróblowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Estrildidae|Bonaparte|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu wróblowych;
Wiktionary
Astryldowate (Estrildidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), obejmująca około stu trzydziestu gatunków, występujących w tropikach Starego Świata oraz Australazji.
Są to małe ptaki, posiadające krótkie i mocne dzioby przystosowane do miażdżenia ziaren. Większość gatunków wykazuje podobne zachowanie oraz podobną budowę ciała, różnią się natomiast znacznie pod względem ubarwienia.
Wikipedia
(1.1) Astryldowate występują w tropikach Starego Świata.
Wiktionary
rzecz. astryld mzw., astryldy lm. nmos.
Wiktionary
o cechach astryldowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Estrildinae|Bonaparte|ref=tak., podrodzina ptaków z rodziny astryldowatych;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: astryld
Wiktionary
Astryldy (Estrildinae) – podrodzina ptaków z rodziny astryldowatych (Estrildidae).
Wikipedia
(1.1) Każdy z gatunków wdówek pasożytuje na innym gatunku astryldów.
Wiktionary
rzecz. astryld mzw., astryldowate nmos.
Wiktionary
region i kraina historyczna w Hiszpanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo
(1.2) geogr. adm. wspólnota autonomiczna i prowincja Hiszpanii;
Wiktionary
Asturia, Księstwo Asturii (hiszp. "Asturias, Principado de Asturias", ast. "Asturies, Principáu d’Asturies") – region historyczno-geograficzny, wspólnota autonomiczna i prowincja w Hiszpanii.
Podczas rządów gen. Franco Asturia nazywana była "prowincją Oviedo", jej historyczna nazwa została przywrócona za czasów demokratycznych.
Wikipedia
rzecz. Asturyjczyk mos., Asturyjka ż., asturyjski mrz., Asturowie lm m.
przym. asturyjski, asturski
Wiktionary
(1.2) Księstwo Asturii
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
lud celtyberyjski zamieszkujący w czasach starożytnych północno-zachodnie tereny Półwyspu Iberyjskiego
SJP.pl
Asturowie – indoeuropejski lud celtycki, zamieszkujący w czasach starożytnych północno-zachodnie tereny Półwyspu Iberyjskiego – dzisiejszą Asturię, prowincję León, zachodnią część prowincji Lugo, i północną prowincji Zamora w Hiszpanii oraz region Trás-os-Montes w północno-wschodniej Portugalii.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Asturią
Wiktionary
rzecz. Asturia ż., asturyjski mrz.
przym. asturyjski
Wiktionary
(1.1) asturyjski
Wiktionary
mieszkaniec Asturii (wspólnoty autonomicznej w Hiszpanii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Asturii
Wiktionary
rzecz. Asturia ż., asturyjski mrz.
:: fż. Asturyjka ż.
przym. asturyjski
Wiktionary
mieszkanka Asturii (regionu w Hiszpanii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Asturii
Wiktionary
rzecz. Asturia ż.
:: fm. Asturyjczyk mos.
przym. asturyjski
Wiktionary
przymiotnik od: Asturia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Asturii, związany z Asturią
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język zachodnioromański używany w kilku hiszpańskich prowincjach;
Wiktionary
IPA: ˌastuˈrɨjsʲci, AS: asturyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Asturia ż., Asturyjczyk m., Asturyjka ż.
przym. asturski
Wiktionary
(1.1) rzad. asturski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem asturyjskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem asturyjskim
(1.3) spisany, stworzony w języku asturyjskim
Wiktionary
IPA: ˌastuˈrɨjskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: asturyi ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
obiektyw fotograficzny odznaczający się astygmatyzmem
SJP.pl
kobieta z wadą wzroku polegającą na nieostrym widzeniu
SJP.pl
związany z astygmatyzmem (np. astygmatyczne układy optyczne, astygmatyczne oko)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z astygmatyzmem
Wiktionary
(1.1) Oko astygmatyczne ma owalny kształt.
Wiktionary
IPA: ˌastɨɡmaˈtɨt͡ʃnɨ, AS: astygmatyčny
Wiktionary
rzecz. astygmatyzm m., astygmatyczność ż., astygmat m., astygmatyk m., astygmatyczka ż.
Wiktionary
(1.1) niezborny
Wiktionary
człowiek z wadą wzroku polegającą na nieostrym widzeniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. osoba mająca astygmatyzm
Wiktionary
rzecz. astygmatyzm m.
:: fż. astygmatyczka ż.
przym. astygmatyczny
Wiktionary
1. wada soczewek spowodowana ich niejednakowym wygięciem w różnych miejscach;
2. nieostre widzenie spowodowane zniekształceniem rogówki oka; niezborność oka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) opt. wada soczewek, w której promienie padające w dwóch płaszczyznach prostopadłych są ogniskowane w różnych punktach, co daje nieostry i zniekształcony obraz;
(1.2) med. wada wzroku z widzeniem obrazu nieostrego i różnie zniekształconego;
Wiktionary
Astygmatyzm – wada układu optycznego, polegająca na tym, że promienie padające w dwóch prostopadłych płaszczyznach są ogniskowane w różnych punktach. Wywołuje ona obraz nieostry i zniekształcony.
Wikipedia
(1.2) Wśród osób z astygmatyzmem jedynie 12 procent korzysta z odpowiednich szkieł kontaktowych, czyli soczewek torycznych.
Wiktionary
rzecz. astygmatyk mos., astygmatyczka ż.
przym. astygmatyczny
Wiktionary
(1.2) niezborność (wzrokowa)
Wiktionary
miasto w Egipcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na południu Egiptu, na wschodnim brzegu Nilu, przy pierwszej katarakcie;
(1.2) geogr. adm. muhafaza w południowym Egipcie;
Wiktionary
Asuan ( أسوان, "Aswan, Aswān" [ʔɑsˈwɑːn]; kopt. Ⲥⲟⲩⲁⲛ "Souan" [swɑn]) – miasto na południu Egiptu i zarazem stolica gubernatorstwa o tej samej nazwie. Miasto położone jest na wschodnim brzegu Nilu, przy pierwszej katarakcie i jest z tego powodu celem wycieczek oraz ważnym centrum lokalnej turystyki.
Wikipedia
(1.1) Tak więc noc w Asuanie przespałem pod najprawdziwszą moskitierą.
Wiktionary
rzecz. asuańczyk mos., asuanka ż., Assuan m.
przym. asuański
Wiktionary
(1.1) przest. Assuan; hist. Syena, Syene
Wiktionary
mieszkanka Asuanu, miasta w Egipcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Asuanu
Wiktionary
rzecz. Asuan mrz.
:: fm. asuańczyk mos.
przym. asuański
Wiktionary
mieszkaniec Asuanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Asuanu
Wiktionary
rzecz. Asuan mrz.
:: fż. asuanka ż.
przym. asuański
Wiktionary
→ Asuan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Asuanem, dotyczący Asuanu
Wiktionary
rzecz. Asuan mrz., asuańczyk mos., asuanka ż.
Wiktionary
nieposiadający własnej istoty, istniejący jedynie w czyimś umyśle
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od asumpt
Wiktionary
rzecz. asumpt m.
Wiktionary
członek męskiego zakonu rzymskokatolickiego opartego na regule św. Augustyna, założonego w 1843 roku w Nîmes
SJP.pl
przestarzałe: impuls, pobudka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. powód lub zachęta do zrobienia czegoś
Wiktionary
IPA: ˈasũmpt, AS: asũmpt
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. asumpcik mrz.
Wiktionary
(1.1) zachęta
Wiktionary
[czytaj: asunSJONka] mieszkanka Asunción (stolicy Paragwaju)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Asunciónu
Wiktionary
IPA: ˌasũw̃ˈsʲjɔ̃ŋka, AS: asũũ̯sʹi ̯õŋka
Wiktionary
rzecz. Asunción, asunciończyk
przym. asuncioński
Wiktionary
[czytaj: asunsjończyk] mieszkaniec Asunción (stolicy Paragwaju)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Asunciónu
Wiktionary
IPA: ˌasũw̃ˈsʲjɔ̇̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: asũũ̯sʹi ̯o̊̃ĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Asunción
:: fż. asuncionka ż.
przym. asuncioński
Wiktionary
[czytaj: asunsjoński] przymiotnik od: Asunción (stolica Paragwaju; Asuncion)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Asunción
Wiktionary
IPA: ˌasũw̃ˈsʲjɔ̇̃j̃sʲci, AS: asũũ̯sʹi ̯o̊̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Asunción mrz., asuncionka ż., asunciończyk mos.
Wiktionary
[czytaj: asunSJON] stolica Paragwaju
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Paragwaju;
Wiktionary
Asunción (wym. []) – stolica Paragwaju, położona nad rzeką Paragwaj na zachodnim skraju Wyżyny Brazylijskiej, przy granicy z Argentyną.
Wikipedia
rzecz. asunciończyk mos., asuncionka ż.
przym. asuncioński
Wiktionary
w mitologii indyjskiej: potężna istota nadludzka; również demon, który był przeciwnikiem bogów: dewów
SJP.pl
Asura ("także: assura, asaura, aszura"; san. "asu" – „oddech Pradźapati” lub "as" – „być”) – potężne i złe istoty występujące w hinduizmie i buddyzmie, przeciwnicy dewów.
Wikipedia
asyryjski władca, 669-631 p.n.e.
SJP.pl
marka sprzętu komputerowego i elektroniki użytkowej oraz firma
SJP.pl
ASUS, oficjalnie ASUSTeK Computer Inc. – tajwańskie przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją elektroniki, głównie: płyt głównych, kart graficznych, laptopów, smartfonów, tabletów, komputerów stacjonarnych oraz napędów optycznych.
Wikipedia
w językoznawstwie: wytwarzanie się w końcowej fazie artykulacji spółgłoski zwartej szczeliny, której rezultatem są np. polskie spółgłoski ć, dź
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fonet. dołączenie się dźwięku świszczącego (szczelinowego) do spółgłoski zwartej w czasie wymowy, w wyniku czego powstaje spółgłoska sycząca
Wiktionary
Asybilacja – proces fonetyczny, w wyniku którego spółgłoski zwarte zmieniają się w zwarto-szczelinowe i szczelinowe. Często następuje wraz z palatalizacją. Np. t > ć (język polski), k > č` > c > s (łacina), k > č` lub c` (język prasłowiański).
Wikipedia
utworzony bez sufiksu -s-
SJP.pl
w bankowości: zlecenie wypłaty określonej sumy pieniężnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pismo potwierdzające przydzielenie czegoś
Wiktionary
(1.1) Ministerstwo wydało asygnację na zakup sprzętu komputerowego.
Wiktionary
1. w bankowości: związany z asygnacją, dowodzący asygnacji (np. kwit asygnacyjny);
2. przestarzałe, o pieniądzu: papierowy, w przeciwieństwie do kruszcowego (np. ruble asygnacyjne)
SJP.pl
1. dokument w formie kwitu kasowego będący dowodem dokonywanych wpłat lub wypłat;
2. papierowy pieniądz, banknot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) finans. dokument kasowy potwierdzający operację gotówkową
(1.2) hand. zaświadczenie uprawniające do kupna na odmiennych, często preferencyjnych warunkach
(1.3) przest. bank. pieniądz papierowy, wczesna postać banknotu;
(1.4) przest. finans. papier wartościowy, często oprocentowany, wydawany w zamian za świadczenia materialne dla państwa, z obligiem spłaty gotówkowej; rodzaj obligacji
Wiktionary
As
Wikipedia
(1.1) Podał Dowmuntowi żółty arkusik papieru. Była to asygnata do kasy fabrycznej podpisana przez Bielawskiego, a polecająca wypłacić panu Marianowi Zacharewiczowi pięć tysięcy złotych za „prace specjalne“.
(1.2) Tam po rozmowie w biurze jakiegoś ważnego urzędnika dano mi asygnatę na włóczkę, po którą udałem się do spółdzielni za Krakowem.
(1.2) Ludzie wiedzą, że górnicy w grudniu dostali i wypłatę, i barbórkę, a w styczniu dostaną asygnaty na węgiel i 14-stki. (z Internetu)
(1.3) Pugilares niedbale rzucony roztworzył się szerzej, na marmurową płytę wypadło zeń kilka asygnat różnej wartości.
Wiktionary
IPA: ˌasɨɡˈnata, AS: asygnata
Wiktionary
czas. asygnować
rzecz. asygnowanie n.
Wiktionary
(1.1) pokwitowanie, dowód, kwit
(1.2) przydział
(1.3) asygnacja
Wiktionary
zdrobnienie od: asygnata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przeznaczanie jakiejś kwoty na dany cel
Wiktionary
rzecz. asygnata ż.
czas. asygnować
Wiktionary
1. przeznaczać, przeznaczyć na coś pewną sumę pieniędzy;
2. w bankowości: zlecać, zlecić wypłacenie określonej sumy pieniędzy
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wyasygnować)
(1.1) przeznaczać, przydzielać środki (zwłaszcza pieniądze) na określony cel
(1.2) bank. wydawać polecenie wypłaty pieniędzy
Wiktionary
rzecz. asygnowanie n., asygnata ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest asylabiczne
Wiktionary
przym. asylabiczny
przysł. asylabicznie
Wiktionary
najczęściej o wierszu, lub utworze literackim, niemelicznym, którego liczba sylab w jednym wersie nie jest równa liczbie sylab wersu następnego
SJP.pl
brak rygoru co do jednakowej liczby sylab w wersach, np. w wierszach nieregularnych, wolnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) w poezji: brak stałej budowy wiersza
Wiktionary
przym. asylabiczny
Wiktionary
brak równowagi w danym układzie przestrzennym lub relacjach, dominacja wartości, zachowań, środków, danych itp. pewnego typu; asymetryczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geom. brak wzajemnej odpowiedniości części względem osi, punktu lub płaszczyzny
(1.2) przen. nierównomierny rozkład cech, wartości, sił lub zasobów w relacji, systemie czy strukturze
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Flądry charakteryzują się asymetrią budowy ciała.
(1.2) Relacja lekarz–pacjent nie jest spotkaniem równorzędnych stron, lecz charakteryzuje się asymetrią, w której to lekarz zazwyczaj znajduje się w pozycji władzy.
(1.2) Specyfika rynków finansowych sprzyja występowaniu znacznej asymetrii informacyjnej.
Wiktionary
rzecz. symetryczność ż., asymetryczność ż.
przym. asymetryczny
przysł. asymetrycznie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób niesymetryczny, o nierównych proporcjach
Wiktionary
(1.1) Rzeźbę ustawiono asymetrycznie, aby nadać dynamiki wnętrzu.
Wiktionary
rzecz. symetryczność ż., asymetria ż., asymetryczność ż.
przym. asymetryczny
Wiktionary
brak równowagi w danym układzie przestrzennym lub relacjach, dominacja wartości, zachowań, środków, danych itp. pewnego typu; asymetria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest asymetryczne; cecha tych, którzy są asymetryczni
Wiktionary
rzecz. symetryczność ż., asymetria ż.
przym. asymetryczny
przysł. asymetrycznie
Wiktionary
(1.1) niesymetryczność, asymetria
Wiktionary
wyróżniający się brakiem symetrii (np. asymetryczna figura, asymetryczne relacje w małżeństwie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niebędący symetrycznym, niemający symetrii
Wiktionary
(1.1) Ludzie mają w rzeczywistości asymetryczny kształt twarzy.
(1.1) W badaniu tym można wykazać zwykle asymetryczny przerost lewej komory, o cechach uogólnionego lub odcinkowego pogrubienia ściany lewej komory (…)
Wiktionary
IPA: ˌasɨ̃mɛˈtrɨt͡ʃnɨ, AS: asỹmetryčny
Wiktionary
rzecz. symetryczność ż., asymetria ż., asymetryczność ż.
przysł. asymetrycznie
Wiktionary
(1.1) niesymetryczny, nieregularny, krzywy, nierówny
Wiktionary
1. zupełne przystosowanie się do czegoś, np. do warunków życia w obcym kraju;
2. w biologii: przemiana substancji pobranych z zewnątrz na składniki danego organizmu; przyswajanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przystosowanie się do życia w obcej społeczności
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. asymilowanie n.
czas. asymilować ndk., zasymilować dk.
Wiktionary
(1.1) upodobnienie, przyswajanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest asymilacyjne
Wiktionary
przym. asymilacyjny
przysł. asymilacyjnie
Wiktionary
przymiotnik od: asymilacja (np. polityka asymilacyjna, procesy asymilacyjne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) socjol. związany z asymilacją
(1.2) biol. związany z asymilacją
(1.3) jęz. związany z asymilacją
(1.4) psych. związany z asymilacją
Wiktionary
rzecz. asymilacyjność ż., asymilowanie n.
czas. asymilować
Wiktionary
(1.4) przystosowawczy
Wiktionary
zwolennik i propagator polityki przystosowania się, przyswojenia obcej kultury; asymilator
SJP.pl
bezpośredni produkt przyswojenia przez organizm substancji pobranej z zewnątrz
SJP.pl
zwolennik i propagator polityki przystosowania się, przyswojenia obcej kultury; asymilant
SJP.pl
zwolenniczka i propagatorka polityki przystosowania się, przyswojenia obcej kultury
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z asymilatorem, asymilatorami, dotyczący asymilatora
Wiktionary
rzecz. asymilator mos. / mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) socjol. przyswajanie sobie kultury, obyczajów, cech właściwych obcej grupie
(1.2) socjol. powodowanie, że obca grupa lub osoba przyswaja sobie kulturę, obyczaje, cechy właściwe jakiejś grupie
(1.3) przyswajanie sobie nowych treści oraz włączenie ich do zdobytego wcześniej doświadczenia i wiedzy
(1.4) biol. pobieranie z zewnątrz substancji i przetwarzanie ich na potrzeby własnego organizmu
(1.5) jęz. upodobnianie się pod względem artykulacyjnym danej głoski do sąsiedniej
Wiktionary
rzecz. zasymilowanie n., asymilacja ż., asymilator m., asymilatorka ż., asymilat m., asymilant m.
czas. asymilować ndk., zasymilować dk.
przym. asymilacyjny, asymilatorski
przysł. asymilacyjnie
Wiktionary
(1.4) przyswajanie
Wiktionary
1. ulegać asymilacji, upodabniać, przystosowywać coś do czegoś;
2. w biologii: przemieniać substancje pobrane z zewnątrz na składniki danego organizmu; przyswajać;
3. asymilować się - przystosowywać się do czegoś, np. do warunków życia w obcym kraju
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zasymilować)
(1.1) przystosowywać do otoczenia
(1.2) pobierać z otoczenia
czasownik zwrotny niedokonany asymilować się (dk. zasymilować się)
(2.1) przystosowywać się do otoczenia
Wiktionary
(2.1) Imigranci stopniowo asymilują się z lokalną społecznością.
Wiktionary
rzecz. asymilacja ż., asymilowanie n.
przym. asymilacyjny
Wiktionary
(1.2) przyswajać
Wiktionary
drzewo lub krzew z rodziny flaszowcowatych
SJP.pl
Asymina, urodlin ("Asimina" Adans.) – rodzaj roślin z rodziny flaszowcowatych ("Annonaceae"). Obejmuje 8–9 gatunków. Rośliny te występują naturalnie we wschodniej części Ameryki Północnej – w klimacie od zwrotnikowego do umiarkowanego. Przy czym tylko jeden – asymina trójklapowa ma szeroki zasięg obejmujący tereny od Ontario po Florydę i Teksas, a reszta rośnie tylko na Florydzie i w sąsiedniej Georgii. Rośliny te rosną w lasach i zaroślach.
Wikipedia
niewykazujący symptomów, niedający objawów; bezobjawowy
SJP.pl
prosta, której odległość od danej prostej nieograniczenie maleje w miarę posuwania się po tej prostej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. prosta, do której dąży dana krzywa lub wykres danej funkcji;
Wiktionary
Asymptota krzywej (gr. ἀσύμπτοτη – nie stykać się) – rodzaj prostej związanej z niektórymi krzywymi, ściśle definiowany pojęciem granicy funkcji. Prosta jest asymptotą danej krzywej, jeśli odległość punktów tej krzywej od tej prostej dąży do zera.
Rozważana krzywa może być w szczególności wykresem funkcji. Wtedy asymptotę tego wykresu nazywa się też asymptotą funkcji. Ten typ asymptot dzieli się na poziome, ukośne i pionowe, opisane niżej.
Wikipedia
(1.1) Oś rzędnych jest asymptotą cotangensa.
Wiktionary
IPA: ˌasɨ̃mpˈtɔta, AS: asỹmptota
Wiktionary
przysł. asymptotycznie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) mat. jako asymptota
(1.2) przen. zbliżając się do jakiejś granicy, ale nigdy jej nie osiągając w pełni
Wiktionary
(1.1) Funkcja rośnie asymptotycznie do prostej y = 1.
Wiktionary
rzecz. asymptota ż.
przym. asymptotyczny
Wiktionary
1. dotyczący asymptoty;
2. zbliżający się do czegoś, ale niemogący tego osiągnąć
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mat. odnoszący się do asymptoty; zbliżający się do pewnej granicy lub krzywej, ale nigdy jej nieosiągający
(1.2) zbliżający się do czegoś, ale niemogący tego nigdy osiągnąć
Wiktionary
przysł. asymptotycznie
Wiktionary
w gwarze środowiskowej: rozbieżność obrazu i dźwięku w filmie, asynchronizm
SJP.pl
1. niezbieżność w czasie kilku zjawisk, czynności, procesów; asynchronizm
2. w językoznawstwie: niejednoczesność ruchów narządów mowy przy artykulacji głosek
SJP.pl
SJP.pl
Asynchroniczność, transmisja asynchroniczna (ang. "asynchronic," "asynchronous transmission") – przeciwieństwo synchroniczności, a także sposób przesyłania danych pozwalający na nieregularne ich wysyłanie, przy czym początek i koniec transmisji oznaczane są wydzielonym (ustalonym) symbolem. Transmisja asynchroniczna jest znacznie bardziej elastyczna od transmisji synchronicznej, choć w przypadku łączy danych może ograniczać nieco użyteczne pasmo (przepustowość) łącza.
Wikipedia
1. niejednoczesny, niezbiegający się w czasie;
2. silnik asynchroniczny - silnik elektryczny na prąd zmienny, którego liczba obrotów na jednostkę czasu zmienia się w zależności od obciążenia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie zachodzi równocześnie z innym procesem lub zdarzeniem; przebiegający niezależnie w czasie
Wiktionary
(1.1) Nauka asynchroniczna pozwala uczniom uczyć się w dowolnym czasie, niezależnie od siebie.
Wiktionary
rzecz. asynchron mrz., asynchronia ż., asynchroniczność ż., asynchronizm mrz.
przysł. asynchronicznie
Wiktionary
(1.1) niejednoczesny
Wiktionary
1. niezbieżność w czasie kilku zjawisk, czynności, procesów; asynchronia
2. rozbieżność obrazu i dźwięku w filmie spowodowana błędem technicznym lub wprowadzona świadomie dla celów artystycznych
SJP.pl
konstrukcja składniowa zbudowana z szeregu współrzędnych członów lub zdań niepołączonych spójnikiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. figura retoryczna polegająca na łączeniu wyrazów bez spójnika;
Wiktionary
Asyndeton (gr. ἀσύνδετον "asýndeton", od ἀσύνδετος "asýndetos" – „niepołączony, bez spójników”) – konstrukcja składniowa zaliczana do figur retorycznych polegająca na łączeniu zdań lub ich części bez użycia spójnika. Np.: "Przybyłem, zobaczyłem, zwyciężyłem"; "Miasto. Masa. Maszyna"; "Wolność, równość, braterstwo".
Wikipedia
IPA: ˌasɨ̃nˈdɛtɔ̃n, AS: asỹndetõn
Wiktionary
przym. asyndetyczny
Wiktionary
w językoznawstwie: połączony bez użycia spójnika; bezspójnikowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) gram. zob. bezspójnikowy.
Wiktionary
rzecz. asyndeton m.
Wiktionary
zaburzenie koordynacji ruchów wskutek uszkodzenia móżdżku, polegające na braku współdziałania grup mięśniowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. brak współdziałania mięśni, które normalnie powinny pracować razem w sposób zharmonizowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. adm. wojsk. pobór, branka
Wiktionary
czas. asyntyrować
Wiktionary
(1.1) asyntyrunek
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. brać do wojska
Wiktionary
rzecz. asynt mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. adm. wojsk. pobór
Wiktionary
(1.1) asynt
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. asańdźka
Wiktionary
rzecz. acan mos., acanek mos., acani ż., acanka ż., acanna ż., acaństwo n., acpan mos., acpani mos., aćpan mos., aćpani ż., asanna ż., asaństwo n., aspan mos., aspani ż., aspanna ż., wacan ż., wacani ż., wacanna ż., waćpan mos., waćpani ż., waćpanna ż., waćpaństwo n., wasan mos., wasani ż., wasanna ż., wasaństwo n., waspan mos., waspani ż., waspanna ż., waspanowanie n., waszmość pan mos., waszmość pani ż., waszmość panna ż., waszmość państwo n., asańdźka ż., asińdźka ż., aśćka ż., asani ż.
czas. waspanować ndk.
przym. waćpanowy, waćpański
Wiktionary
(1.1) asańdźka, asińdźka, aśćka, acpani, acanna, wasani, waspanna, wacanna, aspani, aspanna, waćpani, waćpanna, waspani, waspanna, waszmość pani, waszmość panna
Wiktionary
starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii;
Wiktionary
Asyria (akad. "māt Aššur"ki) – starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii istniejące od drugiej połowy III tysiąclecia p.n.e. do pierwszej połowy I tysiąclecia p.n.e.
Wikipedia
(1.1) Asyria prowadziła liczne wojny.
Wiktionary
IPA: aˈsɨrʲja, AS: asyrʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. asyryjski mrz., asyrologia ż., asyriologia ż., Asyryjczyk mos., Asyryjka ż.
przym. asyryjski
Wiktionary
specjalista w zakresie asyriologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie asyriologii
Wiktionary
rzecz. asyrologia ż., asyriologia ż.
:: fż. asyriolożka ż.
przym. asyriologiczny
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem zabytków pisma klinowego, kultury duchowej i materialnej ludów Mezopotamii: Asyryjczyków, Babilończyków i Sumerów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. nauka badająca starożytną kulturę duchową i kulturę materialną ludów Mezopotamii;
Wiktionary
rzecz. asyrologia ż., asyrolog m., asyriolog m., asyrolożka ż., asyriolożka ż., Asyria ż., Syria ż., Asyryjczyk m., Asyryjka ż., Syryjczyk m., Syryjka ż., syryjskość ż., asyryjskość ż., asyryjski m.
przym. asyryjski, syryjski, asyriologiczny
Wiktionary
(1.1) asyrologia
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) archeol. związany z asyriologią, dotyczący asyriologii
Wiktionary
rzecz. asyrologia ż., asyriologia ż., asyriolog mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) naukowiec zajmujący się starożytną Asyrią
Wiktionary
rzecz. asyriologia ż., asyrologia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. nauka badająca starożytną kulturę duchową i kulturę materialną ludów Mezopotamii;
Wiktionary
Asyrologia, asyriologia – nauka badająca piśmiennictwo oraz kulturę duchową i materialną ludów Mezopotamii: Sumerów, Akadów, Babilończyków i Asyryjczyków; w praktyce obejmuje całość wiedzy o językach, historii i kulturze ludów starożytnego Bliskiego Wschodu, które posługiwały się pismem klinowym.
Wikipedia
rzecz. asyriologia ż., asyrolog m., asyriolog m., asyrolożka ż., asyriolożka ż., Asyria ż., Syria ż., Asyryjczyk m., Asyryjka ż., Syryjczyk m., Syryjka ż., syryjskość ż., asyryjskość ż., asyryjski m.
przym. asyryjski, syryjski, asyriologiczny
Wiktionary
(1.1) asyriologia
Wiktionary
mieszkaniec Asyrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. przedstawiciel semickiego narodu zamieszkującego północny Irak, Iran, południową Turcję i Syrię;
(1.2) mieszkaniec Asyrii
Wiktionary
(1.1) Asyryjczycy są prześladowani i mordowani przez Kurdów oraz szyitów i sunnitów. Setki tysięcy uciekło do Syrii, Jordanii, Turcji i Libanu.
(1.2) Mieszkańców Asyrii nazywamy Asyryjczykami.
Wiktionary
IPA: ˌasɨˈrɨjt͡ʃɨk, AS: asyryi ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Asyria ż.
:: fż. Asyryjka ż.
przym. asyryjski
Wiktionary
mieszkanka Asyrii
SJP.pl
→ Asyria
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Asyrii, związany z Asyrią, pochodzący z Asyrii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. staroż. dialekt asyryjski języka akadyjskiego;
(2.2) jęz. język asyryjski;
Wiktionary
(1.1) Król asyryjski otoczył ją wojskiem i dwukrotnie – raz przez posłów, a drugi raz listownie – wzywał Ezechiasza do kapitulacji.
Wiktionary
IPA: ˌasɨˈrɨjsʲci, AS: asyryi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. asyrologia ż., asyriologia ż., Asyria ż., Asyryjczyk mos.
Wiktionary
→ Asyż (miasto we Włoszech)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Asyżem, dotyczący Asyżu
Wiktionary
(1.1) Obraz przedstawiał asyskiego patrona.
(1.1) We wrześniu zwiedziliśmy asyskie zabytki.
(1.1) Ze swego zaoceanicznego miejsca pobytu Wittlin pisał 30 grudnia 1959 roku: „Straszną rzeczą jest dla pisarza starzeć się w obcym świecie i to w dodatku w Nowym Jorku, będącym chyba ostateczną antypodą Asyżu i wszystkiego, co asyskie”.
Wiktionary
rzecz. Asyż mrz., asyżanin mos., asyżanka ż.
Wiktionary
skrót od:
1. asystent;
2. asystencki
SJP.pl
1. grupa osób towarzyszących; eskorta; świta; poczet; obstawa;
2. towarzyszenie komuś;
3. w sporcie: współudział przy zdobyciu punktu lub punktów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. osoba lub grupa osób towarzysząca komuś
(1.2) książk. obecność przy kimś lub przy czymś; asystowanie
(1.3) sport. w piłce nożnej, koszykówce, hokeju: podanie, po którym następuje strzał zakończony golem
(1.4) wojsk. uczestnictwo żołnierzy w podniosłym wydarzeniu w umundurowaniu reprezentacyjnym
Wiktionary
Asysta – podanie do zawodnika z tej samej drużyny, po którym zostają zdobyte punkty lub jest zdobyta bramka (tzw. gol).
Termin "asysta" występuje w grach zespołowych, między innymi w koszykówce czy w hokeju, zazwyczaj w zdobytych bramkach (golach) lub koszach (punkty) z akcji. Nie występują natomiast w rzutach karnych, rożnych czy rzutach osobistych. W piłce nożnej pojęcie to pojawiło się niedawno.
Wikipedia
rzecz. asystowanie n., asystent m., asystentka ż.
przym. asystencki
czas. asystować ndk.
Wiktionary
(1.2) towarzystwo
Wiktionary
1. obecność określonych osób przy sporządzaniu dokumentu;
2. dawniej: obecność przy kimś; asystowanie, asysta;
3. dawniej: grupa osób towarzysząca komuś
SJP.pl
odnoszący się do asystenta, właściwy asystentowi
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub funkcją asystenta
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do asystenta
Wiktionary
rzecz. asysta ż., asystent mos./mrz.
Wiktionary
1. osoba będąca obecną i pomagająca przy tym (zwykle specjaliście przy jego pracy);
2. młodszy pracownik naukowo-dydaktyczny w szkole wyższej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba pomagająca specjaliście przy wykonywanej przez niego pracy
(1.2) stud. stanowisko na wyższej uczelni lub w instytucie naukowym niższe od adiunkta; także. osoba zajmująca to stanowisko
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) inform. program ułatwiający użytkownikowi wykonanie określonej procedury
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Asystent burmistrza kontaktuje się z mediami.
Wiktionary
rzecz. asysta ż., asystowanie n.
:: fż. asystentka ż.
czas. asystować
przym. asystencki
Wiktionary
(1.1) pomocnik, pomagier, prawa ręka
(2.1) kreator
Wiktionary
→ asystent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta asystent
Wiktionary
(1.1) Dziś jestem zwycięzcą, dziś jestem zdobywcą – powtarzał w myślach i po kilku minutach znalazł się już w aucie ze swoją asystentką i kierowcą. – Dokąd teraz szefie? – zapytał mężczyzna za kierownicą.
Wiktionary
rzecz. asysta ż., asystowanie n.
:: fm. asystent
czas. asystować ndk.
przym. asystencki
Wiktionary
stanowisko asystenta (zwłaszcza na uczelni wyższej)
SJP.pl
nagłe zatrzymanie krążenia, ustanie elektrycznej i mechaniczne aktywności serca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. brak czynności elektrycznej serca;
Wiktionary
As
Wikipedia
IPA: ˌasɨˈstɔlʲja, AS: asystolʹi ̯a
Wiktionary
przym. asystoliczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. dotyczący asystolii
Wiktionary
(1.1) Obrzmienie żył szyjnych, podług pana Beau, wskazuje na asystoliczny stan serca [...]
Wiktionary
rzecz. asystolia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wspomaganie specjalisty w trakcie wykonywanych przez niego zadań
(1.2) towarzyszenie, najczęściej bierne, przy jakichś czynnościach
(1.3) sport. w piłce nożnej: wykonanie podania do strzelca bramki
Wiktionary
rzecz. asysta ż., asystent m., asystentka ż.
czas. asystować
przym. asystencki
Wiktionary
wspomagany przez kogoś lub coś
SJP.pl
1. towarzyszyć komuś jako eskorta;
2. być obecnym i pomagać przy tym;
3. w sporcie: mieć udział przy zdobyciu punktu lub punktów;
4. przestarzałe: zabiegać o czyjeś względy; adorować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) być obecnym, towarzyszyć przy czym
(1.2) pomagać przy czym
(1.3) daw. starać się o czyjeś względy
Wiktionary
(1.2) Zanim sam zaczął szlachtować, młody Karol asystował przy zabijaniu zwierząt w rzeźni.
Wiktionary
czas. współasystować
rzecz. asysta ż., asystent mos., asystentka ż., asystentura ż., asystowanie n.
przym. asystencki
Wiktionary
(1.1) towarzyszyć
(1.2) pomagać
Wiktionary
miasto i gmina we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w Umbrii;
Wiktionary
As
Wikipedia
(1.1) Najbardziej znanym mieszkańcem Asyżu jest niewątpliwie św. Franciszek, przez wielu kojarzony z założycielem zakonu franciszkanów.
(1.1) Wojtek z Adamem znaleźli nocleg w jakiejś wiosce pod Asyżem.
Wiktionary
IPA: ˈasɨʃ, AS: asyš
Wiktionary
rzecz. asyżanin m., asyżanka ż.
przym. asyski
Wiktionary
mieszkaniec Asyżu (miasta we Włoszech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Asyżu
Wiktionary
(1.1) Radosny tłum asyżan przeszedł ulicami miasta.
(1.1) Asyżanie, gdy go zobaczyli w mieście, uczynili wielkie zbiegowisko, drwiąc i szydząc z Franciszka jak z obłąkanego, nie szczędząc mu przy tym razów kijami i kamieniami.
(1.1) W tym określonym wypadku, w roku tysiąc trzysta dziewięćdziesiątym dziewiątym (nie żył już San Francesco, nie żyła Santa Chiara, oboje, których głosy przywodziły do zgody, do opamiętania) asyżanie, będący w wojnie z Perugią, zdobyli i zniszczyli opactwo, w którym schronili się oblężeni. Nie ocalały ani kobiety, ani dzieci.
(1.1) (…) Chrystus (…) rzekł był wyraźnie pewnemu młodemu asyżaninowi, klęczącemu w dusznej rozterce w rozpadającej się w gruzy pustej kapliczce San Damiano za murami jego rodzinnego miasta: „Franciszku, napraw mój dom, który jest w ruinie”.
Wiktionary
rzecz. Asyż m.
:: fż. asyżanka ż.
przym. asyski
Wiktionary
mieszkanka Asyżu (miasta we Włoszech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Asyżu
Wiktionary
(1.1) Podziękowaliśmy asyżankom za ich gościnę.
(1.1) Jałowiec uczuł, że znowu w głowie mu się zakręciło, bo oto sam jeden siedzi na kamieniu, owszem, lecz to jest kamienne obramowanie naruszonej przez czas, ale będącej jeszcze w codziennym użytku rzymskiej cysterny, w której dzisiejsze asyżanki tak samo chętnie piorą bieliznę jak tamte niewiasty asyskie sprzed wieków, iluż to?
Wiktionary
rzecz. Asyż m.
:: fm. asyżanin m.
przym. asyski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. popiół
Wiktionary
Asza (ros. "Аша") – miasto w Rosji w obwodzie czelabińskim, stolica administracyjna rejonu aszyńskiego. Położone jest w pobliżu Czelabińska i znajduje się w nim stacja Kolei Transsyberyjskiej.
Wikipedia
afrykański lud zamieszkujący Togo, centralne rejony Ghany oraz przyległe obszary Wybrzeża Kości Słoniowej
SJP.pl
prąd w teologii muzułmańskiej stworzony przez Al-Aszariego i rozwijany w X i XI w.
SJP.pl
stolica Turkmenistanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Turkmenistanu;
Wiktionary
Aszchabad ( Aşgabat; Ашхабад) – stolica Turkmenistanu leżąca na południu kraju. Aszchabad jest miastem na prawach wilajetu. W 2022 roku liczyło ok. 1,03 mln mieszkańców.
Krajowe główne centrum przemysłowe. Funkcjonuje tu przemysł maszynowy, metalowy, elektrotechniczny, chemiczny, materiałów budowlanych, szklarski, włókienniczy oraz spożywczy.
Wikipedia
IPA: aʃˈxabat, AS: ašχabat
Wiktionary
rzecz. aszchabadczyk mos., aszchabadka ż.
przym. aszchabadzki
Wiktionary
mieszkaniec Aszchabadu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Aszchabadu, osoba pochodząca z Aszchabadu
Wiktionary
IPA: ˌaʃxaˈbaṭt͡ʃɨk, AS: ašχabaṭčyk
Wiktionary
rzecz. Aszchabad m.
:: fż. aszchabadka ż.
przym. aszchabadzki
Wiktionary
mieszkanka Aszchabadu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Aszchabadu, kobieta pochodząca z Aszchabadu
Wiktionary
IPA: ˌaʃxaˈbatka, AS: ašχabatka
Wiktionary
rzecz. Aszchabad m.
:: fm. aszchabadczyk m.
przym. aszchabadzki
Wiktionary
→ Aszchabad (stolica Turkmenistanu)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Aszchabad
Wiktionary
(1.1) Wystarczyło wziąć jakąkolwiek fotografię Serdara, choćby wydrzeć ją z gazety i odwzorować na płótnie czy kartonie – z rozrzewnieniem wspomina Kamil Waliachmedow, aszchabadzki malarz pejzażysta.
(1.1) Dziś dorabia do emerytury, kontrolując jakość mięsa na aszchabadzkich bazarach.
Wiktionary
IPA: ˌaʃxaˈbat͡sʲci, AS: ašχabacʹḱi
Wiktionary
rzecz. Aszchabad mrz., aszchabadczyk mos., aszchabadka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Izraelu, w Dystrykcie Południowym, nad Morzem Śródziemnym;
Wiktionary
( אשדוד; إسدود/أشدود, "Isdud") – miasto położone w Dystrykcie Południowym w Izraelu.
Wikipedia
(1.1) W pobliżu Aszdod terroryści wycięli 8 tysięcy drzew pomarańczowych w żydowskich plantacjach.
(1.1) Ręka Pańska zaciążyła nad mieszkańcami Aszdodu i przeraziła ich.
Wiktionary
kultura aszelska - jedna z najstarszych kultur dolnego paleolitu, występująca na terenach Afryki, Azji i Europy
SJP.pl
w mitologii ugaryckiej i hebrajskiej: bogini wybrzeża morskiego
SJP.pl
Aszera (ugaryckie: ’ṯrt, אֲשֵׁרָה, inne formy: Athirat, Aszirat, Elat) – w mitologii ugaryckiej bogini wybrzeża morskiego, utożsamiana z planetą Wenus i jej aspektem jako Gwiazda Poranna, matka bogów, początkowo żona najwyższego boga Ela, później żona Baala. Przeszła także do ludowej mitologii hebrajskiej wraz z tendencjami synkretycznymi, zwalczanymi przez ortodoksyjny nurt broniący radykalnego monoteizmu Izraelitów nakazanego w Dekalogu.
Wikipedia
ładnie wydana, ilustrowana książeczka dla dzieci, zwykle reprezentująca jakiś cykl wydawniczy
SJP.pl
miasto w Izraelu; Askalon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Izraelu, w Dystrykcie Południowym, nad Morzem Śródziemnym;
Wiktionary
( אֲשְׁקֶלוֹן; ٲشكلون, również عسقلان) – miasto położone w Dystrykcie Południowym w Izraelu.
Wikipedia
(1.1) I mieszkańcy Aszdodu, Aszkelonu i Gazy przelękli się bardzo.
Wiktionary
przym. aszkeloński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Aszkelonem, dotyczący Aszkelonu
Wiktionary
rzecz. Aszkelon mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Żyd wywodzący się z diaspory osiadłej we wschodniej, centralnej i częściowo zachodniej części Europy; Żyd aszkenazyjski, askenazyjczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wyznawca judaizmu w rycie aszkenazyjskim
Wiktionary
rzecz. Aszkenazyjczyk mos., aszkenazyjskość ż.
przym. aszkenazyjski
przysł. aszkenazyjsko
Wiktionary
(1.1) war. askenazyjczyk
Wiktionary
→ aszkenazyjczyk; askenazyjski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Aszkanazem, dotyczący Aszkanaza
(1.2) związany z krajem Aszkenaz, dotyczący kraju Aszkenaz
(1.3) związany z Aszkenezyjczykami, dotyczący Aszkenazyjczyków
Wiktionary
IPA: ˌaʃkɛ̃naˈzɨjsʲci, AS: aškẽnazyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. aszkenazyjczyk mos., Aszkenazyjczyk m., Aszkenazyjka ż., Aszkenaz m., Aszkenazka ż., Aszkanaz m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
język z grupy języków nuristańskich
SJP.pl
aszrama, aśrama, aśram;
1. każde z czterech stadiów życia członków trzech wyższych stanów społeczeństwa indyjskiego (warna);
2. pustelnia, erem
SJP.pl
aśrama, aśram, aszram;
1. każde z czterech stadiów życia członków trzech wyższych stanów społeczeństwa indyjskiego (warna);
2. pustelnia, erem
SJP.pl
As
Wikipedia
w mitologii fenickiej: bogini miłości i płodności, opiekunka wojowników; Astarte
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. starożytne miasto w północnej Mezopotamii, współcześnie stanowisko archeologiczne;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) mit. asyryjski bóg opiekuńczy miasta Aszur (1.1);
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(3.1) D. lm. od Aszura
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w muzułmańskim kalendarzu księżycowym: dziesiąty dzień pierwszego miesiąca roku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) rel. muzułmańskie święto przypadające dziesiątego dnia miesiąca muharram;
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) D. i B. od Aszur
Wiktionary
Aszura (arab. عاشوراء, "āšūrā’", aram. "asurya" „dekada”) – islamskie święto obchodzone 10. dnia pierwszego miesiąca (muharram). Jest jednym z najważniejszych świąt szyitów, inaczej jest interpretowane przez sunnitów. Przez szacunek do muzułmanów i ich tradycji, na Bliskim Wschodzie czy w Indiach, święto jest niekiedy obchodzone także przez wyznawców innych religii, na przykład przez niektóre grupy hinduistyczne, buddyjskie czy chrześcijańskie.
Wikipedia
(1.1) Jednym z bardziej widocznych elementów Aszury są publiczne procesje, w trakcie których tłum niesie replikę sarkofagu Husajna oraz śpiewa elegie ku czci trzeciego Imama.
Wiktionary
imię królów Asyrii
SJP.pl
ludowy poeta i pieśniarz w krajach azjatyckich; akyn, ozan, żyrau
SJP.pl
Aszyk (azer. aşıq; tur. âşık; pers. عاشیق, "aszigh"; gruz. აშუღი, "aszughi"; orm. աշուղ, "aszugh") – muzyk wykonujący tradycyjne utwory ludowe najczęściej przy akompaniamencie sazu w krajach Bliskiego Wschodu – Armenii, Azerbejdżanie, Iranie i Turcji.
W 2009 roku sztuka azerskich aszyków została wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. popielniczka
Wiktionary
(1.1) Kaj zaś sie podzioł ten aszynbecher?
Wiktionary
potocznie: niedający się słuchać
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który nie nadaje się do słuchania albo którego bardzo trudno lub nieprzyjemnie się słucha
Wiktionary
(1.1) To niecodzienne połączenie na początku sprawiało wrażenie asłuchalnego i nieprzyjemnego, jednak z czasem nabrało swego rodzaju uroku i dziś jest nieodłącznym elementem twórczości rapera.
Wiktionary
laotański grosz, 1/100 kipa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) monet. w Laosie, 1/100 kipa;
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) znak graficzny @
wykrzyknik
(3.1) wykrzyknik wyrażający niecierpliwość, pobłażanie, lekceważenie, itp.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: at, AS: at
Wiktionary
(2.1) małpa
(3.1) och, a tam, ot tak
Wiktionary
laotański grosz, 1/100 kipa
SJP.pl
skrót
(1.1) = atmosfera absolutna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W przytoczonym przykładzie ciśnienie byłoby podane jako 3 atn lub 4 ata.
Wiktionary
[czytaj: atakama] pustynia w Chile; Atakama
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od atak
Wiktionary
(1.1) Nie wzruszy mnie ataczek ani zgrywa, ten pistolecik schowaj proszę, tfu!
Wiktionary
rzecz. atak m.
Wiktionary
Atahualpa kecz. Ataw Wallpa – "Szczęśliwy Ptak", zwany również Atabalipa lub Atawallpa, (ur. ok. 1502, zm. 26 lipca 1533 w Cajamarca) – trzynasty władca imperium Inków (Tawantinsuyu), syn Huayny Capaca i księżniczki z Quito o imieniu Tocto Coca (Toctollo).
Wikipedia
1. natarcie, uderzenie na przeciwnika;
2. nagłe pojawienie się objawów choroby;
3. zawodnicy przeznaczeni do działań ofensywnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. działanie zaczepne przeciw wrogowi
(1.2) med. nieprzewidziane pojawienie się objawów chorobowych
(1.3) ostry i nagły przejaw emocji
(1.4) agresywne wystąpienie przeciw komuś lub czemuś
(1.5) gwałtowne pogorszenie się pogody
(1.6) sport. nagła akcja mająca na celu zdobycie przewagi nad rywalem
(1.7) sport. grupa zawodników wyznaczona do ataku (1.6)
(1.8) szach. rodzaj debiutu szachowego o ofensywnym charakterze
Wiktionary
Atak – etap działań taktycznych wojsk lądowych, lotnictwa, sił specjalnych i marynarki wojennej, polegający na gwałtownym uderzeniu na przeciwnika i szybkim, połączonym z umiejętnym manewrem i ogniem, posuwaniu się w głąb jego ugrupowania. Atak jest początkowym, decydującym etapem natarcia.
Wikipedia
(1.1) Armia Czerwona przeprowadziła atak na Berlin.
(1.2) Z tyłu kościoła słychać atak kaszlu.
(1.2) Leki likwidują ataki duszności.
(1.2) Mój dziadek umarł na atak serca.
(1.4) Słowny atak zmienił jego punkt widzenia.
(1.5) Nagły atak zimy znowu zaskoczył drogowców.
(1.6) Drużyna przeprowadziła atak na bramkę przeciwnika zdobywając przy tym kolejny punkt.
(1.7) Trener wymienił połowę składu ataku.
Wiktionary
IPA: ˈatak, AS: atak
Wiktionary
rzecz. atakowanie n., zaatakowanie n., atakujący m.
:: zdrobn. ataczek m.
czas. atakować ndk., zaatakować dk.
Wiktionary
(1.1) ofensywa, natarcie, uderzenie, działania zaczepne
(1.2) napad
(1.3) napad
(1.5) uderzenie
(1.7) napastnicy, pierwsza linia
Wiktionary
pustynia w Chile; Atacama
SJP.pl
Atakama (Atacama, Desierto de Atacama) – pustynia mglista w Ameryce Południowej. Należy do najsuchszych obszarów na świecie. Leży w północnej części Chile, między Kordylierą Nadbrzeżną a Kordylierą Zachodnią. Znajduje się w obrębie dwóch chilijskich prowincji Norte Chico i Norte Grande.
Wikipedia
minerał, zasadowy chlorek miedziowy
SJP.pl
At
Wikipedia
→ Atakama (pustynia w Chile)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Atakamą, dotyczący Atakamy
Wiktionary
rzecz. Atakama ż., atakamit mrz.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) M., B. i W. lm. od: atak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przypuszczanie ataku
Wiktionary
rzecz. atak m., atakujący mos.
czas. atakować ndk.
Wiktionary
1. prowadzić zorganizowane, zaczepne działania wojenne skierowane przeciwko siłom nieprzyjacielskim;
2. gwałtownie napadać, nacierać;
3. szerzyć się w jakimś środowisku, działać niszcząco na coś;
4. usiłować pobić rekord, próbować pokonać przeciwnika
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) prowadzić walkę zainicjowaną przez siebie
(1.2) występować w sposób agresywny przeciw komuś lub czemuś
(1.3) o chorobach: dotyczyć pewnego organu, układu
(1.4) o chorobach, szkodnikach i innych plagach: szerzyć się w określonym środowisku
(1.5) działać niszcząco
(1.6) podejmować energiczne działania
(1.7) pot. zwracać się do kogoś
(1.8) sport. próbować zdobyć przewagę
czasownik zwrotny niedokonany atakować się
(2.1) atakować (1.2) wzajemnie jeden drugiego
(2.2) atakować (1.2) siebie samego
Wiktionary
(1.1) Niemcy atakują Polskę bez wypowiedzenia wojny.
(1.2) Atakował nas ciągle na zebraniu.
(1.3) Cukrzyca bardzo często atakuje układ nerwowy.
(1.4) Rotawirus atakuje przede wszystkim małe dzieci.
(1.4) Zima znów atakuje.
(1.5) Korozja międzykrystaliczna atakuje stale nierdzewne wzdłuż granic ziaren.
(1.6) Anna Rogowska atakuje rekord świata w halowym skoku o tyczce.
(1.7) Możesz z tym problemem atakować helpdesk, to w końcu ich praca.
(2.1) Przestańcie się ciągle atakować, potrzebna jest tutaj współpraca!
(2.2) On ma straszne kompleksy, atakuje się sam przy byle okazji.
Wiktionary
IPA: ˌataˈkɔvat͡ɕ, AS: atakovać
Wiktionary
rzecz. atak m., atakowanie n., atakujący mos.
czas. zaatakować
przym. atakowany
przysł. atakująco
Wiktionary
(1.1) najeżdżać (na) B., napadać (na) B., dokonywać agresji na B., dokonywać inwazji na B., szturmować B., przypuszczać szturm na B.
(1.2) najeżdżać na B., napadać na B.
Wiktionary
upośledzenie ruchowe; niezborność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zaburzenie koordynacji ruchów
Wiktionary
At
Wikipedia
(1.1) Osoba z ataksją ma problemy z precyzyjnym wykonywaniem ruchów, utrzymaniem równowagi i stabilną postawą.
Wiktionary
przym. ataktyczny
Wiktionary
(1.1) niezborność ruchowa, niezborność ruchów
Wiktionary
meteoryt żelazny o bardzo wysokim udziale procentowym niklu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. meteoryt żelazny o bardzo wysokiej zawartości niklu;
Wiktionary
przym. ataksytowy
Wiktionary
w muzyce: bez podziału na takty
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) ims. przymiotnikowy czynny od: atakować
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) sport. w siatkówce: zawodnik kończący akcję atakiem po wystawieniu piłki przez rozgrywającego;
Wiktionary
At
Wikipedia
(1.1) Jedynym atakującym światowej klasy, jakiego miała reprezentacja, był Wlazły.
Wiktionary
rzecz. atak m., atakowanie n.
czas. atakować ndk., zaatakować dk.
Wiktionary
(2.1) skrzydłowy
Wiktionary
tytułowa bohaterka noweli François Chateaubrianda, półkrwi Indianka
SJP.pl
Atala – włoska zawodowa grupa kolarska powstała w 1908. W 1912 zespół ten, który wówczas tworzyli Luigi Ganna, Carlo Galetti, Giovanni Michelotto i Eberardo Pavesi zwyciężył w klasyfikacji generalnej Giro d’Italia. Był to jedyny przypadek w historii wyścigu, w którym nie prowadzono klasyfikacji indywidualnej.
Wikipedia
w mitologii greckiej: heroina beocka
SJP.pl
Atalanta (gr. Ἀταλάντη Atalántē) – w mitologii greckiej piękna uczestniczka łowów kalidońskich, której Meleager przyznał głowę dzika.
Wikipedia
1. rodzaj roślin z rodziny arekowatych; palma brazylijska; miąglina;
2. przeplatka atalia - gatunek motyla dziennego z rodziny rusałkowatych
SJP.pl
Atalia ( עֲתַלְיָה, "Atalja"; Γοθολία, "Gotholía"; Athalia, zm. 835 p.n.e.) – córka króla Izraela Achaba i królowej Izebel (lub, według innych interpretacji, króla Omriego), żona króla Judy Jorama. Była królową-matką za panowania swojego syna Ochozjasza, a po jego śmierci przejęła władzę i rządziła samodzielnie jako królowa Judy w latach ok. 841–835 p.n.e. Była jedyną kobietą zasiadającą na tronie w Jerozolimie.
Wikipedia
kozacki przywódca sprawujący funkcje wojskowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) hist. wojsk. wojskowy dowódca, często też będący politycznym przywódcą kozaków;
Wiktionary
Ataman, ukr. отаман ("wataman, vataman, otaman") – kozacki przywódca pełniący funkcje polityczne i wojskowe; także dowódca wojskowy oddzielnego pododdziału, mający władzę wojskową lub administracyjno-wojskową, względnie przywódca niezależnego od jakiejkolwiek władzy oddziału, niejednokrotnie o charakterze rozbójniczym.
Wikipedia
IPA: aˈtãmãn, AS: atãmãn
Wiktionary
czas. atamanować
przym. atamański
Wiktionary
kozacka przywódczyni sprawująca funkcje wojskowe
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) hist. dowodzić oddziałem kozackim jako ataman
Wiktionary
(1.1) Pan Zachariasz zaczął najprzód od uorganizowania siły zbrojnej: Zajączkowski stanął nad milicją, Białostocki nad dragonią, Warywoda atamanował mołojcom sprowadzonym z Kuny.
Wiktionary
rzecz. ataman m., atamanka ż., atamaństwo n.
czas. atamanić ndk.
przym. atamański
Wiktionary
(1.1) atamanić
Wiktionary
dotyczący atamana
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z osobą lub urzędem atamana, dotyczący atamana
Wiktionary
rzecz. ataman mos.
czas. atamanować
Wiktionary
stopień, ranga atamana
SJP.pl
dawniej: nieśmiertelność
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ atanazja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. rel. związany z doktorem Kościoła Atanazym Wielkim
Wiktionary
(1.1) Autorstwo symbolu atanazjańskiego przypisywane jest patriarsze aleksandryjskiemu Atanazemu.
Wiktionary
rzecz. Atanazy m., Atanazja ż.
Wiktionary
Atanazy z żoną
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Atanazy – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „nieśmiertelny” ( Αθανάσιος).
Atanazy imieniny obchodzi: 2 maja, 15 maja, 23 czerwca, 4 lipca, 5 lipca, 15 lipca.
Wikipedia
(1.1) Kurtka Atanazego wisi na wieszaku.
Wiktionary
rzecz. Atanazja ż.
przym. atanazjański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|atandzić.
Wiktionary
czas. atandzić
Wiktionary
czasownik
(1.1) gwara więzienna pukać, łomotać
Wiktionary
IPA: aˈtãɲd͡ʑit͡ɕ, AS: atãńʒ́ić
Wiktionary
rzecz. atandzenie n.
Wiktionary
piec alchemiczny; athanor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ezot. specjalny piec do celów alchemicznych;
Wiktionary
Atanor, athanor (arab. "tannur" = „piec”) − piec przeznaczony do celów alchemicznych, przede wszystkim do sporządzania kamienia filozoficznego. Znajdowało się w nim jajo filozoficzne z właściwymi reagentami (złotem i srebrem oraz tynkturą). Ogień płonący w atanorze powinien być „umiarkowany, stały, słaby, równy, wilgotny i ciepły [...] niewyczerpany i przez naturę jedynie stosowany”. Atanor opalany był zwykle węglem.
Wikipedia
rzecz. tandoor m.
Wiktionary
członek grupy plemion Ameryki Północnej posługującej się językami atapaskańskimi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek indiańskiego plemięemienia z Ameryki Północnej;
Wiktionary
(1.1) Oregon i Kalifornię zamieszkują grupy mówiące siedmioma językami Atapasków Zachodniego Wybrzeża.
Wiktionary
rzecz. atapaskijski mrz.
przym. atapaskański
Wiktionary
członkini grupy plemion Ameryki Północnej posługującej się językami atapaskańskimi
SJP.pl
grupa plemion Ameryki Północnej posługująca się językami atapaskańskimi
SJP.pl
skrót od: Advanced Technology Attachment Packet Interface, złącze odpowiedzialne za komunikację komputera z urządzeniami innymi niż dyski twarde
SJP.pl
AT
Wikipedia
olejek różany, składnik kosmetyków
SJP.pl
At
Wikipedia
staroż. obojętność wobec świata, nieuleganie emocjom - zasada filozoficzna głoszona gł. przez szkołę stoicką i epikurejską
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) staroż. filoz. spokój ducha
Wiktionary
Ataraksja ( αταραξια – brak zamętu, niepokoju) – postawa niewzruszoności, równowagi i spokoju ducha, ideał spokoju wewnętrznego człowieka. Jedna z cech mędrca według filozofów hellenistycznych.
Wikipedia
1. lek ataraktyczny - lek psychotropowy o działaniu przeciwlękowym, zmniejszający niepokój, napięcie emocjonalne; lek przeciwlękowy, anksjolityk;
2. związany z ataraksją, starożytną koncepcją filozoficzną, zakładającą obojętność wobec świata, nieuleganie emocjom
SJP.pl
lek psychotropowy o działaniu przeciwlękowym, zmniejszający niepokój, napięcie emocjonalne; lek ataraktyczny, anksjolityk
SJP.pl
mitologia syryjska: bogini miłości i płodności, opiekunka wojowników; bogini utożsamiana z Asztarte
SJP.pl
Atargatis ( אתרעתה) – syryjska bogini płodności.
Jej najsłynniejsze sanktuarium znajdowało się w Manbidż (znanym jako Hierapolis-Bambyke). O jej kulcie pisze Lukian z Samosaty w "De Dea Syria". Wg. przesłanek epigraficznych jej kult był rozprzestrzeniony w basenie Morza Śródziemnego. Świątynia Atargatis znajdowała się też na hellenistycznym Delos oraz w partyjskiej Dura Europos.
Wikipedia
marka komputerów i konsol do gier oraz firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) taktyczna sytuacja przymusu w grze w go, w której grupa kamieni ma tylko jeden oddech i może zostać zbita w następnym ruchu
(1.2) inform. mikrokomputer marki Atari
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żart. pot. jeden z komputerów firmy Atari, zwykle ośmiobitowy
Wiktionary
(1.1) W naszej klasie toczył się zajadły spór między posiadaczami atarynek i komód.
Wiktionary
IPA: ˌataˈrɨ̃ŋka, AS: atarỹŋka
Wiktionary
urząd attaché; attachat
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób atawistyczny
Wiktionary
rzecz. atawizm m., atawistyczność ż.
przym. atawistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest atawistyczne; cecha tych, którzy są atawistyczni
Wiktionary
przym. atawistyczny
przysł. atawistycznie
Wiktionary
1. w biologii: dotyczący atawizmu, będący atawizmem (np. atawistyczne owłosienie całego ciała);
2. przenośnie: związany z atawizmem psychicznym (np. atawistyczne skłonności)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o cechach podobnych jak u odległych przodków
Wiktionary
(1.1) Pani od biologii prosiła dzieci, by poszukały u siebie atawistycznych cech. Ja znalazłem chrząsteczki za uszami.
(1.1) Lęk przed zachorowaniem – lub nozofobia – jest lękiem atawistycznym, podobnie jak strach przed śmiercią i szaleństwem.
Wiktionary
IPA: ˌatavʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: atavʹistyčny
Wiktionary
rzecz. atawizm m., atawistyczność ż.
przysł. atawistycznie
Wiktionary
1. w biologii: występowanie u osobnika cech jego odległych przodków;
2. przenośnie: występowanie u kogoś pierwotnych cech psychicznych (zwykle negatywnych)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) występowanie cech pierwotnych, prymitywnych, spotykanych u dawnych przodków
Wiktionary
Atawizm ( atavus – przodek) – regresja ewolucyjna.
Wikipedia
(1.1) Mężczyzna – mówię o prawdziwych mężczyznach, a nie o zapitych bydlakach – nastawiony winien być, i to też jest atawizm, na ochronę kobiety, na opiekuńczość.
(1.1) Atawizmy są pośrednim dowodem ewolucji.
Wiktionary
IPA: aˈtavʲism̥, AS: atavʹism̦
Wiktionary
przym. atawistyczny
przysł. atawistycznie
Wiktionary
(1.1) regresja ewolucyjna, regres
Wiktionary
góry zrębowe w Egipcie i Sudanie; Góry Czerwonomorskie
SJP.pl
Atbaj, ‘Atbāy, Góry Czerwonomorskie, dawniej Itbaj – góry zrębowe w Egipcie i Sudanie, ciągnące się wzdłuż Morza Czerwonego. Najwyższym szczytem jest Dżabal Uda (2259 m n.p.m.). Są mocno rozczłonkowane suchymi dolinami uchodzącymi ku Morzu Czerwonemu i dolinie Nilu.
Wikipedia
1. miasto i dystrykt w Sudanie;
2. rzeka w Sudanie i Etiopii
SJP.pl
Atbara (arab. عطبرة "Aṭbara") – miasto w północno-wschodnim Sudanie, w wilajecie Nahr an-Nil, przy ujściu rzeki Atbara do Nilu. Około 87,8 tys. mieszkańców. Ośrodek handlowy regionu rolniczego; przemysł cementowy, spożywczy; węzeł kolejowy; siedziba biskupstwa koptyjskiego.
Wikipedia
niepohamowana ambicja, ślepy impuls, siła fatalna
SJP.pl
Ate (gr. Ἄτη "Átē", łac. "Nefas", "Error") – w mitologii greckiej córka Zeusa albo (w innych mitach) córka bogini niezgody Eris.
Jest uosobieniem zaślepienia prowadzącego do zbrodni, jak i kary za złe czyny. W teatrze antycznym jeden z elementów koncepcji tragizmu: „pycha”, „zaślepienie”.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. farm. preparat przeciwmalaryczny, syntetyczny alkaloid; zamiennik chininy
Wiktionary
(1.1) Uszkodzenia skóry pod wpływem środków chemicznych powstają w wyniku zewnętrznego ich stosowania lub podawania do wewnątrz. Z tych ostatnich na plan pierwszy wysuwają się pokarmy (…) oraz leki podawane do wewnątrz (antypiryna, aspiryna, atebryna, (…))
Wiktionary
(1.1) mepakryna, kwinakryna
Wiktionary
niewierzący w istnienie Boga lub bogów, zwolennik ateizmu; ateusz (książkowo)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów
Wiktionary
(1.1) Do ateistów zalicza się zarówno ludzi odrzucających wiarę w bogów, jak i zaprzeczających ich istnieniu.
Wiktionary
IPA: ˌatɛˈjista, AS: atei ̯ista
Wiktionary
rzecz. ateizm mrz., ateusz mos., ateizacja ż., ateistyczność ż., ateizowanie n.
:: fż. ateistka ż.
czas. ateizować ndk.
przym. ateistyczny, ateuszowy
czas. ateizować
Wiktionary
(1.1) niewierzący; pot. niedowiarek; przest. ateusz, libertyn; przest. pejor. bezbożnik
Wiktionary
→ ateista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta nie wierząca w istnienie bogów, odrzucająca wiarę w istnienie bogów
Wiktionary
(1.1) Oni będą brać tylko ślub cywilny, bo Jola jest ateistką.
Wiktionary
IPA: ˌatɛˈjistka, AS: atei ̯istka
Wiktionary
rzecz. ateizm mrz., ateizacja ż., ateistyczność ż.
:: fm. ateista mos.
czas. ateizować ndk.
przym. ateistyczny, ateuszowy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) filoz. rel. w myśleniu ateistycznym; negując istnienie Boga
(1.2) przen. bez wiary; poza tradycją religijną
Wiktionary
rzecz. ateusz mos., ateizm mrz., ateistyczność ż.
przym. ateistyczny, ateuszowy
czas. ateizować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. cecha tego, co ateistyczne lub tego, kto ateistyczny
Wiktionary
IPA: ˌatɛjiˈstɨt͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: atei ̯istyčność
Wiktionary
rzecz. ateusz mos., ateizm mrz., ateista mos., ateistka ż., ateizacja ż.
przym. ateistyczny, ateuszowy
przysł. ateistycznie
czas. ateizować
Wiktionary
(1.1) laickość, niereligijność, niewiara, niedowiarstwo
Wiktionary
związany z ateizmem, wyrażający ateizm (np. ateistyczne koncepcje w filozofii, ateistyczne poglądy)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. związany z ateizmem lub ateistami, zgodny z ateizmem
Wiktionary
(1.1) Ideologię tę, w najgłębszych fundamentach ateistyczną, trudno pogodzić z wiarą i nauczaniem Kościoła uznającego, że umysł ludzki, badając rzeczywistość biologiczną, odnajduje w niej jej Stwórcę.
Wiktionary
IPA: ˌatɛjiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: atei ̯istyčny
Wiktionary
rzecz. ateusz mos., ateizm mrz., ateista mos., ateistka ż., ateistyczność ż., ateizacja ż., ateizowanie n.
czas. ateizować
przysł. ateistycznie
przym. ateuszowy
Wiktionary
(1.1) pejor. bezbożny
Wiktionary
propagowanie poglądu o nieistnieniu Boga, szerzenie się tego poglądu w społeczeństwie, stawanie się ateistą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szerzenie ateizmu, propagowanie ateizmu
(1.2) stawanie się ateistą
Wiktionary
Ateizacja – proces polegający na upowszechnianiu postaw negujących istnienie Boga oraz zaprzeczający istnieniu wszelkich sił nadprzyrodzonych.
W Polsce podobnie jak w Europie nasilenie procesu ateizacji nastąpiło po 1944 r. i wiązało się ze wspieraniem i promowaniem ateizacji przez tzw. władzę ludową. W tym celu powstało m.in. Stowarzyszenie Ateistów i Wolnomyślicieli, którego głównym celem była:
Wikipedia
IPA: ˌatɛjiˈzat͡sʲja, AS: atei ̯izacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. ateusz mos., ateista mos., ateistka ż., ateizm mrz., ateistyczność ż., ateizowanie n.
przym. ateistyczny, ateuszowy
czas. ateizować ndk.
Wiktionary
(1.1) sekularyzacja, laicyzacja
Wiktionary
pogląd odrzucający wiarę w Boga, zaprzeczający istnieniu Boga; ateuszostwo (przestarzałe)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów;
Wiktionary
Ateizm (z gr. ἄθεος „bezbożny” – ἀ- "a-", „bez” oraz θεός, "theos", „bóg”) – brak wiary w istnienie jednego bądź wielu bogów, odrzucenie wiary w stwórcę; ewentualnie odrzucenie teizmu. Może uznawać religię za sprzeczną z nauką, sprzeczną z rozumem lub niepotrzebną.
Wikipedia
(1.1) W 1689 roku na rynku w Warszawie szlachcic polski Kazimierz Łyszczyński zgodnie z wyrokiem sejmowym został stracony za ateizm.
Wiktionary
IPA: aˈtɛjism̥, AS: atei ̯ism̦
Wiktionary
rzecz. ateista mos., ateistka ż., ateusz mos., ateuszka ż., ateuszostwo n., ateizacja ż., ateistyczność ż., ateizowanie n.
czas. ateizować ndk.
przym. ateistyczny, ateuszowski, ateuszowy
przysł. ateistycznie
Wiktionary
(1.1) pejor. bezbożność, bezbożnictwo; daw. bezbożeństwo, ateuszostwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szerzenie ateizmu
Wiktionary
rzecz. ateizacja ż., ateizm mrz., ateista mos., ateistka ż., ateuszostwo n., ateusz m., ateuszka ż.
czas. ateizować ndk.
przym. ateistyczny, ateuszowski, ateuszowy
Wiktionary
1. szerzyć pogląd o nieistnieniu Boga (ateizm), czynić kogoś niewierzącym w Boga;
2. ateizować się - stawać się niewierzącym w Boga
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zateizować)
(1.1) szerzyć ateizm, propagować ateizm
Wiktionary
IPA: ˌatɛjiˈzɔvat͡ɕ, AS: atei ̯izovać
Wiktionary
rzecz. ateusz mos., ateizacja ż., ateizm mrz., ateista mos., ateistka ż., ateistyczność ż., ateizowanie n.
przym. ateistyczny, ateuszowy
przysł. ateistycznie
Wiktionary
[czytaj: ateLJE]
1. zespół specjalnie urządzonych pomieszczeń, w których nakręca się filmy;
2. pracownia artysty (malarza, fotografika itp.) z odpowiednim wyposażeniem i oświetleniem, będąca częstym tematem w malarstwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. pracownia artysty (malarza, fotografika itp.) z odpowiednim wyposażeniem i oświetleniem, będąca częstym tematem w malarstwie
(1.2) film. zespół specjalnie urządzonych pomieszczeń, w których kręci się filmy
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) W drodze powrotnej moje mobilne atelier odwiedziło dziesięć modelek, ale tylko jedna zgodziła się na pozowanie.
Wiktionary
przymiotnik od: atelier
SJP.pl
w starożytnym teatrze rzymskim: ludowa farsa, krótka improwizowana scenka z udziałem typowych postaci z maskami
SJP.pl
ludowe widowiska w Kampanii, we Włoszech, mające najczęściej charakter kampanii politycznych
SJP.pl
1. niemający tematu, pozbawiony treści;
2.w językoznawstwie: czasowniki atematyczne - czasowniki, do których rdzenia nie jest dodawany przyrostek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. bez tematu; nie mający rdzenia odmiany
Wiktionary
(1.1) Niektóre czasowniki lub rzeczowniki w językach starożytnych (np. w sanskrycie czy grece klasycznej) są atematyczne.
Wiktionary
w japońskich sztukach walki: uderzenie w witalny punkt ludzkiego ciała
SJP.pl
Atemi (jap. 当て身) – słowo w języku japońskim, oznaczające uderzenie w witalny punkt ludzkiego ciała, uderzenie nokautujące.
W japońskich sztukach walki ciosy zadawane ręką i nogą, w odróżnieniu od wykręceń, duszeń, trzymań. Karate jest typową sztuką walki skupiającą się na atemi. Niektóre uderzenia w witalne organy mogą zabić albo pozbawić przeciwnika zdolności do walki: w splot słoneczny, skroń, oczy, genitalia, pod nos lub podbródek.
Wikipedia
w mitologii greckiej: bogini mądrości, rzemiosła i sztuki wojennej, córka Zeusa (wyskoczyła z jego otwartej głowy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. bogini mądrości, wojny sprawiedliwej i rękodzieła, utożsamiana z rzymską Minerwą;
(1.2) imię|polski|ż.; imię mitologiczne
Wiktionary
Atena (gr. Ἀθηνή Athene, Ἀθηναίη Athenaie, łac. Minerva) – w mitologii greckiej bogini mądrości, sztuki, sprawiedliwej wojny oraz opiekunka miast, m.in. Aten i Sparty. Jest jedną z dwunastu głównych bogów olimpijskich. Jej atrybutami są: włócznia, tarcza i łuk. Jej świętym zwierzęciem jest sowa, a rośliną – oliwka. Jej rzymskim odpowiednikiem jest Minerwa.
Wikipedia
(1.1) Według mitu Atena wyskoczyła z głowy swojego ojca Zeusa.
(1.1) Atrybutami Ateny były: egida, hełm, włócznia, sowa i oliwka.
(1.1) Uwieńczano także posągi bogów, zwykle roślinami, jakie były im poświęcone, np. wawrzyn Apollinowi, dąb Zeusowi, mirt Afrodycie, winorośl albo platan Dionizosowi, kłosy zboża Demeter, oliwka Atenie.
(1.2) Mam na imię Atena i jestem córką polskich emigrantów w Grecji.
Wiktionary
IPA: aˈtɛ̃na, AS: atẽna
Wiktionary
rzecz. Ateneum n., ateneum n., Ateny nmos., ateńczyk mos., atenka ż.
:: zdrobn. Atenka ż.
przym. ateński
Wiktionary
(1.1) Minerwa, Pallada, Pallas
Wiktionary
1. przestarzale: szacunek, respekt, poważanie;
2. dawniej: uwaga, czujność, baczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. szacunek, respekt, poważanie okazywane komuś lub czemuś
(1.2) daw. uwaga
Wiktionary
IPA: aˈtɛ̃nt͡sʲja, AS: atẽncʹi ̯a
Wiktionary
pełen atencji, wyrażający szczególny szacunek
SJP.pl
potocznie: osoba starająca się być ciągle w centrum uwagi, zwracająca na siebie uwagę w negatywny lub kontrowersyjny sposób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pejor. osoba usilnie zabiegająca o atencję
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zabiegająca o atencję
Wiktionary
żartobliwie: okazanie komuś szczególnego szacunku, względów; szanowanko, uszanowanko
SJP.pl
środowiskowo: próbujący zwrócić na siebie uwagę swoim prowokującym zachowaniem
SJP.pl
przenośnie: w różnych czasach i miejscach - instytucja kulturalna lub naukowa, najczęściej szkoła wyższa lub średnia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkanka Aten (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Aten
(1.2) mebl. trójnożny stolik pod miskę ze zdobieniami stylizowanymi na antyczne
Wiktionary
Atenka (fr. "athénienne", od "Athénienne" – Atenka lub "athénien" – ateński) – rodzaj niewielkiego mebla w postaci trójnogu, popularnego w drugiej połowie XVIII i na początku XIX wieku.
Pierwszy jego projekt z 1757 (opublikowany w 1762) był dziełem szkockiego artysty i badacza starożytności Jamesa Stuarta, zwanego „Ateńczykiem” i znanego jako popularyzator sztuki klasycznej. We Francji pojawiła się w okresie panowania Ludwika XVI jako użytkowe naśladownictwo trójnogów antycznych.
Wikipedia
IPA: aˈtɛ̃nka, AS: atẽnka
Wiktionary
rzecz. Atenka ż., Ateny nmos., Ateńczyk mos., Atena ż.
:: fm. ateńczyk mos.
przym. ateński
Wiktionary
zamach na czyjeś życie z przyczyn politycznych
SJP.pl
proces otrzymywania wirusów lub bakterii o obniżonej chorobotwórczości, służących do produkcji szczepionek; atenuowanie
SJP.pl
At
Wikipedia
otrzymywać (otrzymać) wirusy lub bakterie o obniżonej chorobotwórczości, służące do produkcji szczepionek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pozbawiony zjadliwości (o patogenach)
Wiktionary
otrzymywać (otrzymać) wirusy lub bakterie o obniżonej chorobotwórczości, służące do produkcji szczepionek
SJP.pl
stolica Grecji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica współczesnej Grecji;
(1.2) hist. starożytne miasto-państwo
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od: Atena
Wiktionary
Ateny (nowogr. Αθήνα, "Athī́na" (trl.), "Atina" (trb.); st.gr. Ἀθῆναι, "Athēnai"; Athenae) – stolica i największe miasto Grecji, jeden z najważniejszych ośrodków turystycznych Europy z zabytkami kultury antycznej i zarazem dziesiąty co do wielkości zespół miejski w Unii Europejskiej na poziomie 3,5 mln mieszkańców (cała metropolia ma blisko 4 miliony mieszkańców).
Wikipedia
(1.1) Od ponad roku mieszkam w Atenach, w mieszkaniu z widokiem na akropol.
Wiktionary
IPA: aˈtɛ̃nɨ, AS: atẽny
Wiktionary
rzecz. ateńczyk mos., Ateńczyk mos., atenka ż., Atenka ż., ateneum n., Atena ż.
przym. ateński, podateński, panateński, proateński, antyateński
Wiktionary
(1.1-2) reg. śl. Atyny
Wiktionary
wywołujący miażdżycę; miażdżycorodny, miażdżycogenny
SJP.pl
rzadko: choroba polegająca na odkładaniu się cholesterolu (i innych substancji) na wewnętrznych ściankach tętnic; miażdżyca tętnic, arterioskleroza
SJP.pl
gatunek małej ryby morskiej z rodziny aterynowatych
SJP.pl
Ateryna ("Atherina presbyter") – gatunek morskiej ryby z rodziny aterynowatych (Atherinidae).
Wikipedia
gatunek słodkowodnej ryby z rzędu aterynokształtnych; bedocja
SJP.pl
rząd ryb promieniopłetwych
SJP.pl
Aterynokształtne (Atheriniformes) – rząd ryb promieniopłetwych (Actinopterygii).
Wikipedia
o cechach aterynokształtnych (rząd ryb)
SJP.pl
o cechach aterynowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
Aterynowate (Atherinidae) – rodzina ryb aterynokształtnych. Kilka gatunków z tej rodziny ma znaczenie gospodarcze oraz hobbystyczne (hodowla w akwariach). Występują w morskich wodach przybrzeżnych w klimatach zwrotnikowym, podzwrotnikowym i umiarkowanym, większość w Indopacyfiku, a trzy gatunki w Oceanie Atlantyckim. Gatunki z rodzaju "Craterocephalus" zasiedlają wody słodkie Australii.
Wikipedia
o cechach aterynowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
dokument poświadczający, że coś (najczęściej wyrób przemysłowy) spełnia normy i może być sprzedawane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) praw. dokument poświadczający, zaświadczający
(1.2) techn. wystawiany przez instytucję upoważnioną do oceny jakości wyrobów dokument potwierdzający zgodność wykonania produktu z normami
Wiktionary
(1.1) Z rynku wycofano zabawki pozbawione atestów.
Wiktionary
IPA: ˈatɛst, AS: atest
Wiktionary
rzecz. atestacja ż., atestat m., atestowanie n., ateścik mrz.
czas. atestować
przym. atestacyjny
Wiktionary
1. kontrola kończąca się nadaniem atestu;
2. kontrolowanie stanowisk pracy pod względem ich przydatności w zakładzie;
3. dawniej: zaświadczenie, świadectwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) badanie i ocena czegoś pod względem spełniania norm
Wiktionary
(1.1) W kontekście językowym atestacja oznacza proces potwierdzania użycia danego słowa lub formy w tekście.
Wiktionary
czas. atestować ndk.
przym. atestacyjny
rzecz. atest mrz., atestowanie n.
Wiktionary
przymiotnik od: atestacja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z atestacją, atestowaniem, dotyczący atestacji
Wiktionary
rzecz. atest mrz., atestacja ż., atestat m., atestowanie n., ateścik mrz.
czas. atestować ndk.
Wiktionary
przestarzałe: atestacja, świadectwo
SJP.pl
osoba lub podmiot przeprowadzający atestację (weryfikację i zgodność z normami)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) weryfikowanie, czy produkt odpowiada obowiązującym normom
(1.2) sprawdzanie, czy jakieś procedury są zgodne z normami
Wiktionary
rzecz. atest m., atestacja ż., atestat m.
czas. atestować
przym. atestacyjny
Wiktionary
1. dokonać, dokonywać kontroli kończącej się nadaniem atestu;
2. skontrolować, kontrolować stanowiska pracy pod względem ich przydatności w zakładzie
SJP.pl
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) urz. nadać lub nadawać produktowi atest po stwierdzeniu, że spełnia on odpowiednie normy
Wiktionary
(1.1) Policja, a w szczególności Komenda Główna nie opiniuje i nie atestuje takich urządzeń, nie możemy zostać wciągnięci w system promocji lub reklamy.
Wiktionary
rzecz. atestowanie n., atest m., atestacja ż.
przym. atestacyjny
Wiktionary
(1.1) ndk. certyfikować
Wiktionary
mimowolne skrętne ruchy, zwłaszcza w okolicach kończyn górnych, występujące przy mózgowym porażeniu dziecięcym
SJP.pl
Atetoza (gr. ατηετηορ = nieuporządkowany) – zaburzenie neurologiczne polegające na występowaniu niezależnych od woli, nierytmicznych, ciągłych, powolnych ruchów ciała.
Wikipedia
przestarzałe: zwolennik ateizmu; ateista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. ateista, bezbożny
Wiktionary
IPA: aˈtɛwuʃ, AS: ateu̯uš
Wiktionary
rzecz. ateuszostwo n., ateizowanie n., zateizowanie n., ateista mos., ateistka ż., ateizm mrz., ateizacja ż., ateistyczność ż.
:: fż. ateuszka ż.
czas. ateizować ndk., zateizować dk.
przym. ateistyczny, ateuszowski, ateuszowy
przysł. ateistycznie
Wiktionary
(1.1) ateista
Wiktionary
przestarzałe: zwolenniczka ateizmu; ateistka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. ateistka, bezbożnica
Wiktionary
rzecz. ateizm mrz., ateizowanie n., ateusz mos.
przym. ateuszowski, ateuszowy
Wiktionary
przestarzale: ateizm - nieuznawanie istnienia Boga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) postawa negująca istnienie Boga
Wiktionary
IPA: ˌatɛwuˈʃɔstfɔ, AS: ateu̯ušostfo
Wiktionary
rzecz. ateizm mrz., ateizowanie n., ateusz mos.
przym. ateuszowski, ateuszowy
Wiktionary
(1.1) ateizm, bezbożność, bezbożeństwo, bezbożnictwo
Wiktionary
→ ateusz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. dotyczący ateusza
Wiktionary
rzecz. ateizowanie n., ateizm mrz., ateusz mos., ateuszka ż., ateuszostwo n.
przym. ateuszowy
Wiktionary
(1.1) ateistyczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przest. ateistyczny, bezbożny
Wiktionary
(1.1) Jurek odrzucił propozycję, ale już bez tej ateuszowej pewności siebie.
Wiktionary
IPA: ˌatɛwuˈʃɔvɨ, AS: ateu̯ušovy
Wiktionary
rzecz. ateusz mos., ateuszostwo n., ateizowanie n., zateizowanie n., ateista mos., ateistka ż., ateizm mrz., ateizacja ż., ateistyczność ż.
:: fż. ateuszka ż.
czas. ateizować ndk., zateizować dk.
przym. ateistyczny, ateuszowski
przysł. ateistycznie
Wiktionary
mieszkaniec Aten (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Aten
Wiktionary
(1.1) Ateńczycy wybrali go na burmistrza.
Wiktionary
IPA: aˈtɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: atẽĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Atena ż., Ateny nmos., Ateńczyk m., Atenka ż., ateneum n.
:: fż. atenka ż.
przym. ateński
Wiktionary
przymiotnik od: Ateny (stolica Grecji i starożytne państwo)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Atenami, dotyczący Aten – miasta, metropolii lub starożytnej polis
Wiktionary
(1.1) Badacze z Uniwersytetu Ateńskiego odkryli, że elektroniczny papieros może szkodzić naszym płucom.
Wiktionary
IPA: aˈtɛ̃j̃sʲci, AS: atẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Ateny nmos., Atena ż., Ateńczyk mos., ateńczyk mos., Atenka ż., atenka ż., ateneum n.
przym. panateński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od atest
Wiktionary
rzecz. atest m.
przym. atestacyjny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Athabaską, dotyczący Athabaski (rzeki lub jeziora)
Wiktionary
(1.1) Przyjęte tam normy emisji w zasadzie dyskwalifikują paliwa pochodzące z eksploatacji athabaskańskich piasków roponośnych.
Wiktionary
rzecz. Athabaska ż.
Wiktionary
[czytaj: atanor] piec alchemiczny; atanor
SJP.pl
Atharwaweda (sanskr. trl. "Atharvaveda") – jeden z czterech zbiorów (sanhita) hymnów, wchodzących w skład Wed, zawiera głównie teksty magiczne (formuły magiczne, zaklęcia i egzorcyzmy) i teksty związane z rytuałami (królewskimi i odnoszącymi się do ogniska domowego).
Wikipedia
[czytaj: ATleiżer] noszenie na co dzień ubrań sportowych
SJP.pl
[czytaj: atlon] linia procesorów firmy AMD
SJP.pl
półwysep w Grecji; Ajon Oros
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. półwysep w północnej Grecji stanowiący część Półwyspu Chalcydyckiego
(1.2) geogr. góra na półwyspie Athos (1.1);
(1.3) geogr. zatoka w północnej Grecji, między półwyspem Athos (1.1) a Sithonią;
(1.4) rel. adm. religijna enklawa na półwyspie Athos (1.1) o statusie okręgu autonomicznego stanowiąca centrum monastyczne prawosławia;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) mitgr. mityczny gigant zgładzony przez Posejdona podczas gigantomachii, przywalony olbrzymią skałą na półwyspie Athos (1.1)
Wiktionary
Athos, także Święta Góra (nowogr. Άγιο Όρος – Agio Oros, grec. staroż. Ἅγιον Ὄρος – Agion Oros) – wspólnota mnichów prawosławnych w Grecji, posiadająca status regionu autonomicznego (tzw. Autonomiczne Państwo Klasztorne) równego jednostkom administracji zdecentralizowanej, z terytorium obejmującym dalszą od nasady część półwyspu Athos wraz z górą Athos, nad zatoką Athos. W 2011 r. wspólnota liczyła 1811 mieszkańców.
Wikipedia
rzecz. atonita m.
przym. athoski, atonicki
Wiktionary
(1.2) Święta Góra
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z górą Athos, dotyczący góry Athos
Wiktionary
rzecz. Athos n., Atos mos., atonita mos.
przym. atonicki
Wiktionary
(1.1) atonicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. według nazewnictwa greckiego, trzeci miesiąc pierwszej staroegipskiej pory roku achet, pory wylewu Nilu;
Wiktionary
(1.1) atyr
Wiktionary
w starożytnej Grecji: kara pozbawienia czci oraz praw obywatelskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) staroż. wykluczenie z życia publicznego w starożytnej Grecji;
Wiktionary
Atimia ( ατιμία od "a" „brak” i "time" „wartość; honor”) – w starożytnej Grecji forma wykluczenia z życia publicznego poprzez pozbawienie praw obywatelskich, oznaczająca w praktyce zakaz pojawiania się na zgromadzeniach i w świątyniach.
Wikipedia
(1.1) Skazanego na atimię pozbawiano praw obywatelskich.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
(1.2) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum;
Wiktionary
Atina – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Frosinone.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 4480 osób, 154,5 os./km².
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Atina i jestem córką polskich emigrantów z Aten.
(1.2) Pizzo Corno, skrajnie lewoskrzydłową pozycję Linii Hitlera, dzieliło od Atiny tylko dziesięć kilometrów; lecz dziesięć kilometrów w górach to zupełnie coś innego niż dziesięć kilometrów równiną. Natarcie ku Atinie odbywałoby się w operacyjnym oderwaniu od głównego kierunku ofensywy. Sukcesu oddziałów, jakie ewentualnie przebiłyby się jakoś na Atinę nie można by rozwinąć ani nawet ochronić uderzeniem sił pancernych, jak to się działo po włamaniu w dolinę Liri, ponieważ nie było tutaj dogodnego dla nich szlaku.
Wiktionary
[czytaj: a-te-KA] skrót od: Akademia Teologii Katolickiej
SJP.pl
skrótowiec, rodzaj nijaki
(1.1) = eduk. Akademia Teologii Katolickiej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nasz ordynariusz wykładał na ATK.
Wiktionary
potocznie: znak @; at, małpa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Atlanta
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) archit. związany z atlantami
(1.2) geogr. związany z Atlantą (miastem w Stanach Zjednoczonych)
(1.3) związany z Atlantami lub Atlantydą
Wiktionary
(1.3) Zaczątków swastyki należałoby szukać w kulturze nordycko-atlanckiej; wędrówki nordyckiej prarasy w odległej przeszłości rozpowszechniły swastykę po świecie.
Wiktionary
rzecz. Atlanta ż.
Wiktionary
(1.3) atlantycki
Wiktionary
podpora architektoniczna będąca posągiem muskularnego mężczyzny dźwigającego na ramionach lub na głowie element architektoniczny, np. balkon; atlas; telamon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) archit. posąg atletycznego mężczyzny jako podpora architektoniczna, np. balkonu;
Wiktionary
Atlant (lm. atlanty; także gigant, telamon, herkulant, gr. "átlas", "átlantos") – postać muskularnego mężczyzny podtrzymującego głową, barkami lub rękami element architektoniczny (np. belkowanie, strop, balkon itp.), podpora zastępująca filar, kolumnę.
Atlant znany był już w architekturze starożytnej jako męski odpowiednik kariatydy, a rozpowszechniony został w epoce baroku. Pochodzenie nazwy łączy ją z mitycznym tytanem Atlasem dźwigającym sklepienie nieba.
Wikipedia
(1.1) Ozdobny balkon podtrzymywały posągi atletycznych mężczyzn, zwane atlasami lub atlantami.
Wiktionary
IPA: ˈatlãnt, AS: atlãnt
Wiktionary
(1.1) atlas
Wiktionary
podpora architektoniczna będąca posągiem muskularnego mężczyzny dźwigającego na ramionach lub na głowie element architektoniczny, np. balkon; atlas; telamon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stolica i jednocześnie najludniejsze miasto amerykańskiego stanu Georgia;
Wiktionary
Atlanta – stolica i jednocześnie najbardziej zaludnione miasto amerykańskiego stanu Georgia, z populacją liczącą 510,8 tys. mieszkańców (2023). Atlanta stanowi kulturalne i ekonomiczne centrum obszaru metropolitalnego Atlanta, zamieszkiwanego przez 6,3 miliona osób, a także najważniejszy komponent rozrastającego się megapolis, znanego jako Piedmont Atlantic Megaregion.
Wikipedia
IPA: aˈtlãnta, AS: atlãnta
Wiktionary
przym. atlancki
Wiktionary
[czytaj: atlantik] krój czcionki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
prom kosmiczny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przymiotnik od: Atlantyk;
2. polityka: związany z NATO
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. dotyczący Atlantyku
(1.2) polit. dotyczący państw NATO
Wiktionary
(1.1) Nasi rybacy wypłynęli na atlantyckie łowiska.
Wiktionary
IPA: ˌatlãnˈtɨt͡sʲci, AS: atlãntycʹḱi
Wiktionary
rzecz. Atlantyńczyk mos., Atlantyk m., atlantyzm m., atlantyckość ż.
przym. zaatlantycki
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest atlantyckie; cecha tych, którzy są atlantyccy
Wiktionary
przym. atlantycki
przysł. atlantycko
Wiktionary
legendarna wielka wyspa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mit. mityczna wyspa całkowicie zniszczona przez trzęsienie ziemi, leżąca według Platona na Oceanie Atlantyckim naprzeciw Słupów Heraklesa;
(1.2) mitgr. każda z Hesperyd, Hiad i Plejad, córek Atlasa;
Wiktionary
Atlantyda, Atlantis (gr. Ἀτλαντὶς νῆσος "Atlantìs nēsos") – mityczna kraina, która miała być miejscem istnienia rozwiniętej cywilizacji zniszczonej przez serię trzęsień ziemi i zatopionej przez wody morskie.
Wikipedia
(1.1) Posejdonowi poświęcona była bajeczna wyspa Atlantyda, którą władali jego potomkowie.
(1.1) Fakty nie zaprzeczają istnieniu Atlantydy.
Wiktionary
IPA: ˌatlãnˈtɨda, AS: atlãntyda
Wiktionary
przym. atlantydzki
Wiktionary
(1.1) Wyspa Atlasa
Wiktionary
mieszkańcy Atlantydy (mitycznego państwa)
SJP.pl
Atlantydy (gr. Ατλαντίδες Atlantídes, łac. Atlantides ‘córki Atlanta’, ‘córki Atlasa’) – w mitologii greckiej nimfy: Hesperydy, Hiady i Plejady; córki tytana Atlasa (Atlanta; gr. Átlas, Átlantos).
Wikipedia
mieszkańcy Atlantydy (mitycznego państwa)
SJP.pl
przymiotnik od: Atlantyda
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mit. związany z Atlantydą, dotyczący Atlantydy
Wiktionary
rzecz. Atlantyńczyk mos., Atlantyda ż.
Wiktionary
Ocen Atlantycki; drugi według wielkości po Oceanie Spokojnym obszar wodny świata, znajdujący się między Eurazją, Afryką, Antarktydą i Ameryką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. pot. zob. Ocean Atlantycki.
Wiktionary
(1.1) (…) w Paryżu, Wiedniu, Rzymie, Berlinie czy Londynie znajdowali się ci sami ludzie, te same obyczaje, te same sprzęty, a nawet te same potrawy: zupy z wodorostów Oceanu Spokojnego, ostrygi z Morza Północnego, ryby z Atlantyku albo z Morza Śródziemnego, zwierzyna ze wszystkich krajów, owoce ze wszystkich części świata (…).
Wiktionary
IPA: aˈtlãntɨk, AS: atlãntyk
Wiktionary
przym. atlantycki
rzecz. Atlantyńczyk mos.
Wiktionary
(1.1) Ocean Atlantycki
Wiktionary
zwolennik integracji Europy realizowanej przez NATO
SJP.pl
1. koncepcja integracji Europy realizowana przez NATO;
2. polityczna łączność z celami NATO
SJP.pl
Artykuł ten został zgłoszony do umieszczenia na w rubryce „”. Pomóż nam go sprawdzić:.
Atlantyzm ( atlanticism), znany również jako transatlantyzm – ideologia polityczna postulująca ścisły sojusz między państwami Ameryki Północnej (Stanami Zjednoczonymi i Kanadą) a Europą w kwestiach politycznych, gospodarczych i obronnych. Termin wywodzi się od Oceanu Atlantyckiego. Jest to ideologia geopolityczna w tym samym sensie co eurazjatyzm.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec mitycznej Atlantydy
Wiktionary
rzecz. Atlantyda ż., Atlantyk m.
przym. atlantydzki, atlantycki
Wiktionary
1. zbiór map wybranych tematycznie, wydany w formie albumu;
2. przyrząd treningowy do ćwiczeń siłowych;
3. pierwszy kręg szyjny; kręg szczytowy; dźwigacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu;
(1.2) anat. kręg szyjny, na którym opiera się czaszka;
(1.3) sport. wielofunkcyjny przyrząd do ćwiczeń różnych partii mięśni używany w siłowni;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) archit. posąg atletycznego mężczyzny podpierającego balkon, podpora architektoniczna;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Atlas wikipedystów podaje miejsca pobytu (nauki, zamieszkania lub pracy) polskojęzycznych wikipedystek i wikipedystów.
(1.1) Otwórzcie atlasy na mapie Polski!
Wiktionary
IPA: ˈatlas, AS: atlas
Wiktionary
rzecz. atlasik mrz.
Wiktionary
(1.2) dźwigacz
(2.1) atlant
Wiktionary
zdrobnienie od: atlas (album)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od atlas
Wiktionary
(1.1) To nie atlas, lecz tylko mały atlasik.
Wiktionary
rzecz. atlas m.
Wiktionary
→ Atlas (góry w północno-zachodniej Afryce)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Atlasem, dotyczący Atlasu (gór w Afryce)
Wiktionary
rzecz. Atlas mrz.
Wiktionary
broń miotająca używana od czasów górnego paleolitu; miotacz oszczepów
SJP.pl
Miotacz oszczepów, atlatl (z azteckiego "ahtlatl") – broń miotająca w postaci wydrążonego lub płaskiego kawałka drewna z zagłębieniem na jednym z końców, stosowana na całym świecie od czasów górnego paleolitu. Najstarszy, odnaleziony we Francji atlatl, wykonany był z poroża jelenia i jest datowany na około 27 tysięcy lat.
Wikipedia
1. człowiek dobrze zbudowany i o dużej sile fizycznej;
2. sportowiec uprawiający sporty siłowe (np. zapasy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. zawodnik dyscyplin siłowych;
(1.2) człowiek postawny, silny, z rozwiniętą muskulaturą
Wiktionary
Atleta (łac. "athleta": zapaśnik z gr. "ἀθλητής") – osoba o ponadprzeciętnej budowie ciała, sile fizycznej, zręczności i wytrzymałości.
Po raz pierwszy pojęcie to zostało wprowadzone w starożytnej Grecji (gr. "άθλος, athlos": konkurs), miało określać osobę biorącą udział w zawodach sportowych. Słowo to współcześnie ma podobne znaczenie, choć mianem atlety zwykło się określać głównie zawodników biorących udział w zawodach lekkoatletycznych.
Wikipedia
(1.2) Dwóch napakowanych i wytatuowanych atletów próbowało mnie nastraszyć, kiedy wyszedłem na chwilę z pracy po jedzenie.
Wiktionary
IPA: aˈtlɛta, AS: atleta
Wiktionary
rzecz. atletyka ż., atletyk m., atletyzm m.
:: fż. atletka ż.
przym. atletyczny
przysł. atletycznie
Wiktionary
[czytaj: atletiko] klub piłkarski z Madrytu; także nazwa (lub człon nazwy) wielu klubów hiszpańskich i południowoamerykańskich
SJP.pl
kobieta o wielkiej sile fizycznej lub moralnej; siłaczka; zapaśniczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. zawodniczka dyscyplin siłowych
(1.2) kobieta postawna, silna, z rozwiniętą muskulaturą
Wiktionary
IPA: aˈtlɛtka, AS: atletka
Wiktionary
rzecz. atleta mos., atletyka ż., atletyk m., atletyzm m.
przym. atletyczny
przysł. atletycznie
Wiktionary
siłaczka
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: atleta
Wiktionary
przysłówek
(1.1) z wyćwiczoną muskulaturą
Wiktionary
rzecz. atleta mos., atletka ż., atletyka ż.
przym. atletyczny
Wiktionary
bycie atletą, sprawność fizyczna
SJP.pl
1. silny, dobrze zbudowany (np. atletyczny wygląd, atletyczna budowa ciała);
2. związany z ćwiczeniami sportowymi, zwłaszcza z zapasami, podnoszeniem ciężarów (np. pokazy atletyczne)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) dobrze zbudowany, rozwinięty fizycznie
przymiotnik relacyjny
(2.1) sport. odnoszący się do atletyki, związany z atletyką
Wiktionary
(1.1) Balkon podtrzymują posągi atletycznych mężczyzn, zwane atlasmi lub atlantami.
Wiktionary
rzecz. atleta m., atletka ż., atletyka ż., atletyzm m.
przysł. atletycznie
Wiktionary
(1.1) barczysty, herkulesowy, muskularny, postawny, umięśniony
(2.1) gimnastyczny, kulturystyczny, zapaśniczy
Wiktionary
w psychologii: człowiek odznaczający się muskularną budową ciała, wysoki i silny, charakteryzujący się ufnością w stosunku do ludzi, otwartością i śmiałością; typ przeciwstawny astenikowi
SJP.pl
ćwiczenia sportowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wszystkie ćwiczenia sportowe
Wiktionary
Atletyka – dziedzina sportu, która wyodrębniła się w XIX wieku. W skład atletyki wchodzą dyscypliny, w których podstawą jest wykorzystywanie przez zawodników własnej siły fizycznej, m.in.: podnoszenie ciężarów, strongman, trójbój siłowy i kulturystyka.
Wikipedia
(1.1) Nasza szkoła ma wysokie osiągnięcia w atletyce.
Wiktionary
IPA: aˈtlɛtɨka, AS: atletyka
Wiktionary
rzecz. atleta m., atletka ż., atletyk m., atletyzm m.
przym. atletyczny
przysł. atletycznie
Wiktionary
bycie atletą, sprawność fizyczna
SJP.pl
symbol atmosfery fizycznej - jednostki ciśnienia (odczytywany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
willa Karola Szymanowskiego (jednego z najwybitniejszych polskich kompozytorów) w Zakopanem, gdzie mieszkał w latach 1930-1935; w 1975 roku utworzono w niej Muzeum Karola Szymanowskiego (oddział Muzeum Narodowego w Krakowie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. szt. willa w Zakopanem, w której mieszkał Karol Szymanowski, mieszcząca współcześnie muzeum biograficzne tego kompozytora;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Szymanowski tylko w Atmie czuł się naprawdę u siebie, był doskonałym, serdecznym gospodarzem, uprzejmym i gościnnym. Toteż Atma była zawsze pełna rozmaitych gości (…)
Wiktionary
IPA: ˈatma, AS: atma
Wiktionary
rzecz. atman m.
Wiktionary
w filozofii indyjskiej: fundamentalne "ja", najgłębsza, duchowa istota bytu ludzkiego; "mikrokosmiczny" odpowiednik brahmana
SJP.pl
Atman (dewanagari आत्म "ātman", sanskr. "oddech", आत्मा) – w hinduizmie określenie duszy rozumianej jako indywidualna jaźń, obecna w każdej żywej istocie. Atman wciela się w kolejnych żywotach (idea reinkarnacji) w kolejne ciała, podlegając prawu karmy. Pierwsze wzmianki o "atmanie" znaleźć można już w Upaniszadach.
Wikipedia
pierwiastek będący składnikiem skorupy ziemskiej przechodzący w dużych ilościach do atmosfery lub hydrosfery
SJP.pl
rozdzielanie mieszaniny gazów na poszczególne składniki
SJP.pl
przyrząd do mierzenia szybkości parowania wody z powierzchni zbiorników wodnych lub gruntu; ewaporometr
SJP.pl
At
Wikipedia
aparat radiofoniczny służący do notowania wyładowań atmosferycznych
SJP.pl
1. sfera gazów otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie;
2. powietrze wypełniające jakąś ograniczoną przestrzeń;
3. przenośnie: jakość stosunków międzyludzkich panująca w danym miejscu, klimat psychiczny tego miejsca, środowiska, otoczenia itp.;
4. atmosfera techniczna - dawna jednostka ciśnienia;
5. atmosfera fizyczna - jednostka ciśnienia równa 101325 paskalom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. meteorol. powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie;
(1.2) powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie
(1.3) przen. klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd.
(1.4) miar. fiz. jednostka miary ciśnienia
Wiktionary
At
Wikipedia
(1.1) Księżyc nie ma atmosfery, co powoduje m.in. to, że w jego powierzchnię uderza bardzo wiele meteorytów oraz to, że panują na nim bardzo duże wahania temperatury
(1.2) Nie lubił atmosfery tej sali: duchoty i gorąca.
(1.3) W biurze panowała rodzinna atmosfera.
Wiktionary
IPA: ˌatmɔˈsfɛra, AS: atmosfera
Wiktionary
przym. atmosferyczny
rzecz. sfera ż.
Wiktionary
(1.2) klimat, pogoda, aura, powietrze
(1.3) duch, klimat, aura, nastrój, poczucie
Wiktionary
zdrobnienie od: atmosfera
SJP.pl
nauka o zjawiskach atmosferycznych
SJP.pl
dotyczący atmosfery (w znaczeniu powłoki gazowej), mający miejsce w atmosferze (np. zjawiska atmosferyczne, wyładowania atmosferyczne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z atmosferą ziemską
Wiktionary
(1.1) Dzisiaj jest wyjątkowo niskie ciśnienie atmosferyczne.
Wiktionary
IPA: ˌatmɔsfɛˈrɨt͡ʃnɨ, AS: atmosferyčny
Wiktionary
rzecz. sfera ż., atmosfera ż.
Wiktionary
1. rodzaj kotła lub pieca gazowego;
2. potocznie: utwór, zazwyczaj muzyczny, o charakterze nastrojowym, nostalgicznym, romantycznym
SJP.pl
fale elektromagnetyczne o długości od 15 metrów do 1500 kilometrów, wywołane wyładowaniami atmosferycznymi między chmurami lub między chmurą a ziemią, będące źródłem zakłócających trzasków w odbiornikach radiowych
SJP.pl
Atmosferyki – zwyczajowa nazwa fal radiowych od długościach od 15 do 1 500 000 metrów (częstotliwości 20MHz-200Hz) powstających w atmosferze Ziemi. Pochodzenie atmosferyków jest naturalne, z wyładowań elektrycznych zachodzących w atmosferze - stanowią więc naturalne szumy przy odbiorze fal radiowych. Obserwacje atmosferyków służą badaniom jonosfery i magnetosfery.
Wikipedia
nietrujący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie trujący; nieszkodliwy dla organizmu lub środowiska
Wiktionary
(1.1) nietoksyczny
Wiktionary
wyspa koralowa w kształcie pierścienia, otaczająca lagunę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. typ płaskiej wyspy koralowej w kształcie pierścienia powstałej na skutek zapadnięcia się wulkanu otoczonego przez rafę koralową;
Wiktionary
At
Wikipedia
(1.1) Atol powstaje na skutek przyrastania rafy koralowej wokół wyspy wulkanicznej.
Wiktionary
IPA: ˈatɔl, AS: atol
Wiktionary
dawniej: mimo to, jednak, wszakże; spójnik przyłączający zdanie (rzadziej inne wyrażenie) o treści przeciwnej do tej, którą można wywnioskować z wcześniejszego kontekstu, np.: Wierzyć nie chciał, w końcu atoli uwierzyć musiał.
SJP.pl
spójnik
(1.1) przest. jednak, natomiast, ale
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od atol
Wiktionary
(1.1) Zaśnięcie było atoli niemożebnie utrudnione, toć potworny jazgot i wycie uruchomionej przez całą noc przebrzmiałej, nadszarpniętej zębem czasu przedpotopowej maszynerii, stacji dyskietek i konsol w połączeniu z ogromnym zachwytem zawartym w nich zabytkowym oprogramowaniem nie sprzyja zasypianiu.
Wiktionary
IPA: aˈtɔlʲi, AS: atolʹi
Wiktionary
(1.1) aliści, jakkolwiek, jednakowoż, jednakże, lecz, mimo tego, mimo to, pomimo tego, pomimo to, przecież, toż, wszak, wszakże
Wiktionary
gatunek ptaka z rodziny mewowatych; rybitwa biała
SJP.pl
1. najmniejsza część pierwiastka chemicznego zachowująca jego właściwości;
2. przenośnie: najmniejsza, podstawowa cząstka czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. fiz. najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki;
Wiktionary
At
Wikipedia
(1.1) Azotki glinu, galu i indu przyjmują diamentopodobną strukturę wurcytu, w której atomy zajmują tetraedryczne położenia.
(1.1) Cząsteczka wody zawiera trzy atomy.
Wiktionary
IPA: ˈatɔ̃m, AS: atõm
Wiktionary
rzecz. atomistyka ż., atomista mos., atomówka ż., atomizowanie n.
czas. atomizować ndk.
przym. atomowy
przysł. atomowo
Wiktionary
marka papieru światłoczułego
SJP.pl
1. w starożytności: filozof, zwolennik teorii filozoficznej - atomizmu;
2. specjalista w zakresie atomistyki;
3. potocznie o zwolenniku szerokiego zastosowania energii jądrowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) filoz. filozof będący zwolennikiem atomizmu – poglądu o istnieniu najmniejszych składników materii
(1.2) fiz. badacz zajmujący się atomistyką – nauką o najmniejszych składnikach materii, która dała początek fizyce jądrowej
(1.3) pracownik przemysłu wykorzystującego energię jądrową
Wiktionary
IPA: ˌatɔ̃ˈmʲista, AS: atõmʹista
Wiktionary
rzecz. atomistyka ż., atomizm m., atom m., atomizowanie n.
:: fż. atomistka ż.
czas. atomizować ndk.
przym. atomistyczny, atomowy
przysł. atomowo
Wiktionary
→ atomistyka, → atomizm
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) filoz. odnoszący się do atomizmu
Wiktionary
rzecz. atomizm mrz., atomista mos., atomistyka ż.
Wiktionary
1. ogół badań naukowych i prac technicznych związanych z uzyskiwaniem i wykorzystywaniem energii jądrowej;
2. antyczna teoria filozoficzna głosząca, że przyroda składa się z atomów, których powszechną właściwością jest ruch w próżni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. dziedzina nauki zajmująca się badaniem właściwości, struktury i zachowania atomów oraz ich zastosowaniami w różnych technologiach
(1.2) hist. filoz. teoria, która zakładała, że wszystko we wszechświecie składa się z małych, niepodzielnych jednostek zwanych atomami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. atom mrz., atomista mos., atomizm mrz., atomizowanie n.
przym. atomistyczny
przysł. atomistycznie
Wiktionary
(1.2) atomizm
Wiktionary
1. rozbicie lub rozpad czegoś na drobne cząsteczki;
2. rozpylenie cieczy w postaci drobnych kropel;
3. przesadna, drobiazgowa analiza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. rozdzielenie substancji na drobne elementy
(1.2) analizowanie do skrajnych szczegółów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Atomizacja paliwa w silniku pozwala na lepsze spalanie.
Wiktionary
opryskiwacz silnikowy, drobnokroplisty do zwalczania szkodników i chorób roślin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie służące do rozbijania cieczy na bardzo drobne krople i ich rozpylania
Wiktionary
(1.1) rozpylacz, opryskiwacz, rozpryskiwacz, spryskiwacz; war. atomizer
Wiktionary
przyrząd do rozpylania płynów, zwłaszcza perfum i lekarstw; rozpylacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd, który rozpyla ciecz, rozbija ją na strumień kropelek
(1.2) jeden z elementów e-papierosa, w którym liquid jest podgrzewany przez grzałkę i zamienia się w dym
Wiktionary
(1.2) Czy ten atomizer robi dużą chmurę?
Wiktionary
IPA: ˌatɔ̃ˈmʲizɛr, AS: atõmʹizer
Wiktionary
rzecz. atomizowanie n.
Wiktionary
(1.1) rozpylacz
(1.2) parownik
Wiktionary
1. starożytna teoria filozoficzna przedstawiająca materię zbudowaną z drobnych, niepodzielnych cząstek - atomów;
2. pogląd w naukach społecznych uznający możliwość podziału badanych obiektów, podobnie jak materii, na najmniejsze składniki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. fiz. teoria naukowa, zgodnie z którą materia składa się z atomów
(1.2) hist. filoz. starożytna doktryna głosząca, że cała rzeczywistość składa się z próżni i niepodzielnych, niezmiennych cząstek – atomów
(1.3) filoz. log. pogląd, że całą prawdę o rzeczywistości można wyrazić za pomocą elementarnych zdań (sądów), które opisują proste, jednostkowe fakty
Wiktionary
Atomizm fizykalny – teoria o ziarnistej, nieciągłej strukturze materii, twierdzenie, że materia składa się z niepodzielnych elementów, niegdyś atomów, a współcześnie: cząstek elementarnych.
Wikipedia
rzecz. atomista mos., atomistyka ż.
przym. atomistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rozbijanie na atomy
Wiktionary
rzecz. atom m., atomizer m., atomistyka ż., atomista m.
czas. atomizować ndk.
przym. atomowy
Wiktionary
rozbijać coś na drobne elementy, składniki, także coś abstrakcyjnego
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zatomizować)
(1.1) techn. rozdrabniać na bardzo drobne cząstki
(1.2) przen. powodować rozpad większej całości na elementy
czasownik zwrotny niedokonany atomizować się (dk. zatomizować się)
(2.1) dzielić się na niewielkie elementy
Wiktionary
rzecz. atomizowanie n., atom mrz., atomista mos.
czas. zatomizować dk.
Wiktionary
1. przenośnie: uczony, który zajmuje się fizyką jądrową;
2. zwolennik wykorzystywania badań atomowych do produkcji bomb
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) fiz. na poziomie atomów
(1.2) wojsk. używając broni atomowej
(1.3) pot. bardzo mocno; w znacznej liczbie lub ilości
Wiktionary
(1.1) Reakcja przebiega atomowo.
(1.2) Państwo dysponuje możliwością odpowiedzieć atomowo na agresję.
(1.3) Kamil zabujał się w Oli, słał jej wirtualne buziaki atomowo.
Wiktionary
rzecz. atom mrz., atomista mos.
przym. atomowy
Wiktionary
w informatyce: niepodzielność operacji w bazach danych
SJP.pl
1. dotyczący atomów, związany z atomami (np. jądro atomowe, masa atomowa);
2. wykorzystujący energię jądrową, zabezpieczający przed skutkami użycia broni wykorzystującej tę energię (np. bomba atomowa, schron atomowy)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla atomu, odnoszący się do atomu
(1.2) wykorzystujący energię powstającą przy rozszczepieniu jądra atomowego
Wiktionary
(1.1) Bizmut to pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83.
(1.2) Prasa opisała katastrofę atomowego okrętu podwodnego.
Wiktionary
IPA: ˌatɔ̃ˈmɔvɨ, AS: atõmovy
Wiktionary
rzecz. atom m., atomista mos., atomizowanie n.
przysł. atomowo
Wiktionary
(1.2) jądrowy, nuklearny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: atomówka
Wiktionary
rzecz. atomówka ż.
Wiktionary
1. potocznie: bomba atomowa;
2. potocznie: elektrownia atomowa (jądrowa);
3. każda z trzech dziewczynek będących bohaterkami serialu animowanego pt. "Atomówki"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. bomba atomowa
Wiktionary
IPA: ˌatɔ̃ˈmufka, AS: atõmufka
Wiktionary
rzecz. atomóweczka ż., atom m.
Wiktionary
w mitologii egipskiej: widzialny przejaw boga Re
SJP.pl
At
Wikipedia
muzyk tworzący utwory muzyczne o charakterze atonalnym, stosujący zasadę atonalności
SJP.pl
konstrukcja dźwiękowa o braku zależności pomiędzy dźwiękami i tonami od centrum tonalnego; atonalność
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób atonalny
Wiktionary
rzecz. atonalność ż.
przym. atonalny
Wiktionary
konstrukcja dźwiękowa o braku zależności pomiędzy dźwiękami i tonami od centrum tonalnego; atonalizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha utworu, który jest atonalny
Wiktionary
Mistyczny akord Aleksandra Skriabina
Wikipedia
przym. atonalny
przysł. atonalnie
Wiktionary
o muzyce: wprowadzający równouprawnienie wszystkich 12 dźwięków oktawy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pozbawiony tonu
Wiktionary
przysł. atonalnie
rzecz. atonalność ż.
Wiktionary
obniżenie prawidłowego napięcia mięśni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zanik lub zmniejszenie zdolności do skurczu mięśni;
Wiktionary
Atonia – zanik lub zmniejszenie zdolności do skurczu mięśni gładkich lub mięśni poprzecznie prążkowanych. Jej skutkami są poważne zaburzenia w czynnościach danego narządu, np. zatrzymanie akcji porodowej (atonia macicy), ustanie ruchów perystaltycznych jelit (atonia jelit).
Wikipedia
(1.1) zwiodczenie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest atoniczne
Wiktionary
przym. atoniczny
przysł. atonicznie
Wiktionary
1. bezdźwięczny;
2. w językoznawstwie: niemający własnego akcentu;
3. dotknięty atonią, spowodowany atonią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. powiązany z atonią, obniżeniem lub brakiem napięcia mięśniowego
(1.2) jęz. zob. nieakcentowany.
(1.3) książk. bezdźwięczny
Wiktionary
(1.2) Klityka to wyraz atoniczny, tzn. pozbawiony własnego akcentu.
Wiktionary
rzecz. atoniczność ż.
Wiktionary
wyraz nieposiadający własnego akcentu
SJP.pl
genetycznie uwarunkowana, nieprawidłowa reakcja układu immunologicznego na naturalny kontakt z substancją uczulającą (antygen)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dziedziczna skłonność organizmu do nadmiernej reakcji alergicznej na powszechnie występujące czynniki środowiskowe
Wiktionary
Atopia ( ατοπία) – grupa dziedzicznych chorób alergicznych. Zaburzenia te charakteryzują się natychmiastowym mechanizmem. Wynikają z nieprawidłowej odpowiedzi immunologicznej na małe dawki antygenów, w wyniku której dochodzi do nadmiernego wytwarzania immunoglobulin E (IgE) skierowanych głównie przeciwko tym alergenom. Powstaje w ten sposób reakcja zapalna.
Wikipedia
(1.1) Atopia jest częstą przyczyną występowania astmy i egzemy u dzieci.
Wiktionary
przym. atopowy
Wiktionary
osoba dotknięta atopią
SJP.pl
w medycynie:
1. wywołany przez alergię (np. astma atopowa, atopowe zapalenie skóry);
2. skłonny do alergii (np. osoby atopowe)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany z atopią
Wiktionary
rzecz. atopia ż.
Wiktionary
organiczny związek chemiczny z grupy statyn, normalizujący stężenie lipidów we krwi
SJP.pl
Atorwastatyna – organiczny związek chemiczny, lek należący do grupy syntetycznych statyn. Jest wybiórczym inhibitorem reduktazy 3-hydroksy-3-metylo-glutarylo-koenzymu A (reduktazy HMG-CoA).
Wikipedia
bohater powieści "Trzej muszkieterowie", "Dwadzieścia lat później" i "Wicehrabia de Bragelonne" autorstwa Aleksandra Dumasa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) zoonim imię dla psa
Wiktionary
Atos, właściwie "Olivier hrabia de la Fère" (ur. ok. 1595, zm. 1661) – jeden z bohaterów cyklu powieści Alexandre’a Dumasa-ojca: "Trzej muszkieterowie", "W dwadzieścia lat później", "Wicehrabia de Bragelonne". Występuje również w powieści "D’Artagnan" autora Henry'ego Bedforda-Jonesa. Postać zainspirowana była m.in. Armandem de Sillègue d’Athos d’Autevielle, ur. ok. 1615, zm. 21 grudnia 1643 r. w Paryżu.
Wikipedia
(1.1) Karolina nazwała psa Atos.
Wiktionary
IPA: ˈatɔs, AS: atos
Wiktionary
1. [czytaj: a-te-pe] adenozynotrójfosforan;
2. [czytaj: ej-ti-PI] skrót angielskiego: Association of Tennis Professionals - Stowarzyszenie Tenisistów Profesjonalnych, organizacja utworzona w 1972 roku w celu ochrony interesów tenisistów, organizator cyklu męskich rozgrywek tenisowych pod nazwą ATP Tour
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. urozmaicenie, rozrywka, niespodzianka;
2. coś, co pociąga niezwykłością; coś szczególnie interesującego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. coś wyjątkowo interesującego, dostarczającego przyjemności lub rozrywki
Wiktionary
(1.1) Dodatkowe atrakcje to imponująca kolekcja drzew w przyzamkowym arboretum, zbiory Biblioteki Kórnickiej, tereny rekreacyjne, bogactwo lasów.
(1.1) Atrakcją wieczoru był występ znanej piosenkarki.
Wiktionary
IPA: aˈtrakt͡sʲja, AS: atrakcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. atrakcyjność ż., atraktant m., uatrakcyjnianie n., uatrakcyjnienie n.
czas. uatrakcyjniać ndk., uatrakcyjnić dk.
przym. atrakcyjny
przysł. atrakcyjnie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób atrakcyjny, czyli przyciągający uwagę
Wiktionary
(1.1) Oferta jest przedstawiona atrakcyjnie, więc na pewno przyciągnie wielu klientów.
Wiktionary
rzecz. atraktant mrz., atrakcja ż., atrakcyjność ż.
przym. atrakcyjny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: atrakcyjnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: atrakcyjny; bardziej atrakcyjny
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wzbudzanie zainteresowania wyglądem, stylem, ogółem właściwości
(1.2) wywoływanie pożądania sensualnego i seksualnego
Wiktionary
Atrakcyjność, także atrakcja – właściwość powodująca zainteresowanie, pożądanie lub przyciąganie do czegoś lub kogoś. "Atrakcja" może również odnosić się do samego obiektu atrakcji tak jak w przypadku "atrakcji turystycznej."
Wikipedia
(1.1) Bez atrakcyjności mogłaby się tam w ogóle nie pojawiać.
Wiktionary
IPA: ˌatrakˈt͡sɨjnɔɕt͡ɕ, AS: atrakcyi ̯ność
Wiktionary
rzecz. atrakcja ż., atraktant mrz.
przym. atrakcyjny
przysł. atrakcyjnie
Wiktionary
(1.1) czar, piękno, urok
(1.2) seksapil
Wiktionary
1. wzbudzający zainteresowanie; interesujący, ciekawy;
2. wzbudzający pożądanie; pociągający, ponętny, powabny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o człowieku: przystojny (w odniesieniu do mężczyzny), ładny (o kobiecie)
(1.2) interesujący, dobry, korzystny, wartościowy, godny przyjęcia/rozważenia (o pojęciu, rzeczy, obiekcie, ofercie itd.)
Wiktionary
(1.1) Atrakcyjny partner jest dla wielu kobiet powodem do dumy.
(1.2) Atrakcyjna oferta inwestycyjna przyciągnęła klientów z zagranicy.
Wiktionary
IPA: ˌatrakˈt͡sɨjnɨ, AS: atrakcyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. atrakcja ż., atrakcyjność ż., atraktant mrz.
czas. uatrakcyjnić dk., uatrakcyjniać ndk.
przysł. atrakcyjnie
Wiktionary
(1.1) pociągający, seksowny
Wiktionary
duży, bardzo jadowity i agresywny pająk australijski
SJP.pl
Atraks, ptasznik australijski ("Atrax robustus") – gatunek pająka z infrarzędu ptaszników i rodziny Atracidae. Jest endemitem australijskiej Nowej Południowej Walii.
Wikipedia
1. chemiczny środek działający wabiąco na owady i szkodniki; środek wabiący;
2. sygnał wydawany przez zwierzęta w celu zwabienia partnera seksualnego lub ofiary;
3. czynnik wabiący u roślin, przyciągający gatunki zapylające kwiaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zool. sygnał wabiący ofiarę lub partnera
(1.2) bot. bodziec wabiący do zapylenia
Wiktionary
rzecz. atrakcja ż., atrakcyjność ż.
przym. atrakcyjny
przysł. atrakcyjnie
Wiktionary
punkt lub zbiór punktów, który w trakcie pewnego procesu "przyciąga" punkty leżące w jego otoczeniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wędk. dodatek smakowy, środek wabiący ryby
(1.2) mat. fiz. stan układu dynamicznego, do którego dąży ten układ w miarę upływu czasu;
(1.3) psych. pewien stały poziom szczęśliwości, do którego dąży umysł
Wiktionary
Atraktor ("łac. attrahere – przyciąga"ć) – stan układu dynamicznego, do którego w miarę upływu czasu dąży ten układ. Atraktor jest pojęciem pokrewnym punktu stałego dla funkcji. Atraktorem może być np. punkt, zamknięta krzywa (cykl graniczny), czy fraktal (dziwny atraktor). Atraktor jest jednym z podstawowych pojęć używanych w teorii chaosu.
Wikipedia
przym. atraktorowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z atraktorem, dotyczący atraktora
Wiktionary
rzecz. atraktor m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od atrament
Wiktionary
rzecz. atrament m.
Wiktionary
barwny roztwór o różnorodnym składzie chemicznym, służący do pisania przy użyciu pióra, lub drukowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego, używany do pisania lub drukowania;
(1.2) środ. przestępcze tanie wino owocowe
Wiktionary
Atrament ( atramentum, czernidło) – środek barwiący w postaci roztworu barwnika w rozpuszczalniku z ewentualnym dodatkiem substancji zagęszczających (np. żelujących). Wykorzystywany jest w szeregu przyborów pisarskich (długopisy, flamastry, markery, wieczne pióra) oraz w druku atramentowym (drukarki atramentowe, plotery).
Wikipedia
(1.1) Uczniowie niemile potraktowali nowego, wlewając mu atrament do tornistra.
Wiktionary
IPA: aˈtrãmɛ̃nt, AS: atrãmẽnt
Wiktionary
rzecz. atramentówka ż., atramentki nmos.
:: zdrobn. atramencik m.
przym. atramentowy
przysł. atramentowo
Wiktionary
(1.1) inkaust; gw. Górny Śląsk tinta
Wiktionary
związany z atramentem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący atramentu, związany z atramentem
(1.2) granatowy kolor
Wiktionary
(1.1) Na spotkaniu w uznaniu już wypracowanych sukcesów wręczył Szymonowi niespodziankę – drukarkę atramentową.
Wiktionary
IPA: ˌatrãmɛ̃nˈtɔvɨ, AS: atrãmẽntovy
Wiktionary
rzecz. atrament m.
Wiktionary
(1.1) inkaustowy
Wiktionary
potocznie: drukarka atramentowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. inform. drukarka atramentowa
Wiktionary
(1.1) Nie jestem zadowolony z mojej atramentówki, bo jest droga w eksploatacji i bardzo wolna.
Wiktionary
rzecz. atrament mrz.
Wiktionary
(1.1) środ. plujka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kopiowy (o ołówku)
Wiktionary
(1.1) Karlik napisoł atramyntowym ołówkym i rozmazało sie.
Wiktionary
cecha relacji, która nigdy nie zachodzi między X i Z, jeśli zachodzi między X i Y oraz Y i Z; przeciwprzechodniość
SJP.pl
1. stający się rzeczą, cechą lub obowiązkiem innej osoby;
2. w logice: cechujący relację, która nigdy nie zachodzi między przedmiotami "x" i "z", jeśli zachodzi między "x" i "y" oraz "y" i "z"
SJP.pl
1. imitacja przedmiotu lub puste opakowanie np. na wystawie sklepowej jako reklama;
2. osłona chłodnicy samochodowej;
3. przenośnie o instytucji lub zjawisku, które są zaledwie imitacją czegoś, nie mają dodatnich wartości pierwowzoru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) imitacja jakiegoś przedmiotu;
(1.2) przen. coś, co jest pozbawione wartości, sprawiające pozór bycia czymś, czym w rzeczywistości nie jest
(1.3) osłona chłodnicy samochodowej
Wiktionary
Atrapa ( attrape) – makieta lub przedmiot służący do oszukania obserwatora, imitacja. Pojęcie odnoszone czasem do pojęć abstrakcyjnych (np. „Władza, która jest tylko atrapą”).
Wikipedia
(1.1) W wielu sklepach wystawia się tylko atrapy telefonów z powodu kradzieży.
Wiktionary
IPA: aˈtrapa, AS: atrapa
Wiktionary
przym. atrapowy
Wiktionary
(1.3) grill
Wiktionary
związany z atrapą
SJP.pl
nietraumatyczny
SJP.pl
związek chemiczny, herbicyd do zwalczania chwastów w uprawie kukurydzy
SJP.pl
At
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Atrebatem, dotyczący Atrebatu (współcz. Arras)
Wiktionary
rzecz. Atrebat mrz.
Wiktionary
(1.1) współcz. arraski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w północno-wschodnim Iranie i południowo-zachodnim Turkmenistanie;
Wiktionary
At
Wikipedia
stan skrajnego wyniszczenia u niemowląt rozwijający się wskutek przewlekłych zaburzeń w odżywianiu lub przewlekłych schorzeń, objawiający się znacznym wychudzeniem, upośledzeniem wzrostu i rozwoju oraz zaburzeniami czynności narządów wewnętrznych
SJP.pl
At
Wikipedia
brak światła narządu rurowatego (np. odbytu, dróg żółciowych, dwunastnicy); zarośnięcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. zarośnięcie.
Wiktionary
Atrezja, zarośnięcie ( atresia, z gr. ατρετος = bez otworu) – termin medyczny oznaczający najczęściej wrodzony brak otworu np. w zastawce trójdzielnej lub światła narządu rurowatego (np. odbytu, przełyku, pochwy), rzadko może być wtórna do innych chorób.
Wikipedia
przymiotnik od: atrium; charakterystyczny dla atrium, mieszczący się w atrium lub w jakiś inny sposób związany z atrium
SJP.pl
1. centralne pomieszczenie w starożytnych domach rzymskich, oświetlane przez otwór w dachu, pod którym był basen na wodę deszczową;
2. dziedziniec w bazylikach starochrześcijańskich;
3. przedsionek serca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) archit. hist. główne pomieszczenie domu rzymskiego, z otworem dachowym i podłogowym basenem na deszczówkę ;
(1.2) archit. współcz. wewnętrzny dziedziniec bloku mieszkalnego lub zadaszony szklanym przekryciem w budynkach biurowych i usługowych
(1.3) anat. przedsionek serca
Wiktionary
Atrium (od łac. "ater" – czarny) – najczęściej niezadaszone (hypetralne) pomieszczenie wewnętrzne.
W architekturze jest to zamknięta przestrzeń, niekoniecznie wyrównana w pionie, przechodząca przez dwie lub więcej kondygnacji w obiekcie budowlanym.
Wikipedia
(1.1) Prokonsul rozmawiał w atrium z senatorem.
Wiktionary
IPA: ˈatrʲjũm, AS: atrʹi ̯ũm
Wiktionary
zanikanie tkanek lub organów; zanik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zanik lub zmniejszenie się tkanek lub narządów;
(1.2) psych. zanik wrażliwości
Wiktionary
Atrofia ( ἀτροφία "atrophia"), zanik, wiąd – stopniowe zmniejszanie się objętości komórki, tkanki, narządu lub części ciała. Wyróżnia się zanik fizjologiczny i patologiczny.
Wikipedia
(1.1) W patomorfologii atrofia zaliczana jest do zmian wstecznych.
Wiktionary
IPA: aˈtrɔfʲja, AS: atrofʹi ̯a
Wiktionary
przym. atroficzny
Wiktionary
zanikowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z atrofią, dotyczący atrofii
Wiktionary
rzecz. atrofia ż.
Wiktionary
silnie trujący związek organiczny, alkaloid występujący w niektórych roślinach (m.in. w owocach pokrzyku wilczej jagody), działający na układ nerwowy przywspółczulny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze wzór chemiczny|C17H23NO3., stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice;
Wiktionary
At
Wikipedia
przym. atropinowy
Wiktionary
związany z atropiną
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany z atropiną
Wiktionary
rzecz. atropina ż.
Wiktionary
Atropos (gr. Ἄτροπος "Átropos", łac. "Atropos", "Morta" – „Nieodwracalna”) – trzecia z Mojr, w mitologii greckiej bogiń losu.
Atropos wyznaczała kres życia każdego z ludzi. Kiedy nadchodził ich czas, przecinała nić swoimi nożycami. Atropos była najstarszą z sióstr.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od atrybut
Wiktionary
rzecz. atrybut m.
Wiktionary
1. połączenie rzeczownika z przymiotnikiem, gdzie przymiotnik pełni funkcję przydawki;
2. przypisanie autorstwa dzieła sztuki, o niejednoznacznym pochodzeniu, artyście na podstawie zgromadzonych wiadomości źródłowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przypisywanie (czegoś komuś lub czemuś)
(1.2) jęz. połączenie rzeczownika z przymiotnikiem pełniącym funkcję atrybutu – przydawki
(1.3) psych. wnioskowanie, wyjaśnianie czyichś zachowań, zjawisk, intencji pomagające przewidywać zdarzenia i zwiększyć możliwość wpływania na nie
(1.4) szt. przypisanie autorstwa dzieła sztuki, dokonywane gdy dzieło nie jest podpisane lub istnieją wątpliwości co do autentyczności podpisu autora
(1.5) jęz. bezspójnikowe połączenie zdań lub części zdania
Wiktionary
Atrybucja – przypisywanie komuś lub czemuś pewnych cech. W psychologii pojęcie atrybucji odnosi się do tego, jak ludzie wyjaśniają przyczyny swojego bądź cudzego zachowania, tzw. "naiwne teorie przyczynowości". Termin ten funkcjonuje również w gramatyce języka polskiego oraz istnieje w dziedzinie marketingu biznesowego.
Wikipedia
(1.1) Rady szybko rozszerzyły swe pierwotne atrybucje kierowników strajków i stały się zalążkiem nowej władzy, która zagarniała rządy w kraju i wprowadzała w życie swoje postanowienia.
Wiktionary
IPA: ˌatrɨˈbut͡sʲja, AS: atrybucʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. atrybut m.
przym. atrybucyjny
Wiktionary
przymiotnik od: atrybucja
SJP.pl
1. istotna cecha, właściwość;
2. filozofia: charakterystyczna właściwość przedmiotu, bez której nie mógłby on istnieć; przymiot;
3. językoznawstwo: część zdania (wyraz lub ich grupa) określająca rzeczownik lub zaimek rzeczowny; przydawka;
4. sztuka: określony, symboliczny przedmiot, dodawany jako znak rozpoznawczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzecz lub cecha typowa dla czegoś lub kogoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Atrybutem największego z greckich bogów – Zeusa, zwanego gromowładnym – był piorun.
(1.1) Atrybutem Neptuna był trójząb, którym wzburzał morze i wstrząsał ziemią.
(1.1) Ta płyta była w moim środowisku tak niezbędnym atrybutem dojrzewania jak trądzik i masturbacja.
Wiktionary
IPA: aˈtrɨbut, AS: atrybut
Wiktionary
rzecz. atrybucik mrz., atrybucja ż.
Wiktionary
używany jako przydawka
SJP.pl
ubytek twardej tkanki zęba w następstwie kontaktu zęba z zębem, bez interwencji obcych substancji
SJP.pl
Atrycja ( attrition) – postępujące z wiekiem zużycie twardych tkanek zęba w następstwie kontaktu zęba z zębem, bez interwencji obcych substancji. Atrycja występuje podczas zaciskania zębów, a powstająca destrukcja manifestuje się na powierzchniach żujących i siecznych oraz stycznych. Może być fizjologiczna lub patologiczna.
Wikipedia
potomek Atreusa, króla Myken
SJP.pl
skrót od: a tak swoją drogą; btw, BTW
SJP.pl
[czytaj: ej ti and TI] skrót od: American Telephone and Telegraph, amerykańska firma telekomunikacyjna
SJP.pl
[czytaj: attakka] określenie wykonawcze: atakuj (natychmiast); wskazówka, że nie należy robić przerwy między częściami utworu; attacca subito
SJP.pl
Attacca [z wł. "atakuj"; także attacca subito, z wł. "atakuj natychmiast"] – termin muzyczny, tekstowy element notacji muzycznej będący oznaczeniem i wskazówką wykonawczą nakazującą wykonanie sąsiadujących ze sobą części (przeważnie w kompozycjach o formie cyklicznej) lub wydzielonych fragmentów utworu muzycznego bez zaznaczenia przerwy między nimi.
Wikipedia
[czytaj: aTAszat] urząd attaché; ataszat
SJP.pl
[czytaj: ataSZE] dyplomata oddelegowany na placówkę dyplomatyczną, działający w danej dziedzinie (np. attaché kulturalny, attaché wojskowy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) polit. dypl. najniższy stopień członka personelu dyplomatycznego – urzędnik dyplomatyczny przydzielony do poselstwa jako specjalista w danej dziedzinie;
Wiktionary
(czyt. "atasze", z fr.: "przydzielony", "doczepiony") – najniższy stopień dyplomatyczny członka personelu dyplomatycznego państwa wysyłającego w państwie przyjmującym. Wyjątkiem jest attaché wojskowy, który – zachowując tradycyjną nazwę – ma wysoki stopień dyplomatyczny.
Wikipedia
(1.1) Został on właśnie mianowanym attaché przy jakiejś wielkiej ambasadzie.
Wiktionary
rzecz. ataszat m., attachat m.
Wiktionary
olejek różany, składnik kosmetyków; atar
SJP.pl
[czytaj: Atenboroł] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: atiTUD] pozycja w balecie, w której tancerz stoi wyprostowany na jednej nodze, z drugą uniesioną do tyłu i ugiętą w kolanie
SJP.pl
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary trylion (10-18) razy mniejsze od podstawowych;
Wiktionary
IPA: ˈatːɔ, AS: a•to
Wiktionary
(1.1) symbol. a
Wiktionary
jednostka długości równa 10^(-18) metra
SJP.pl
jednostka czasu równa 10^(-18) sekundy (skrót: as)
SJP.pl
Attosekunda (symbol: as) to jednostka podwielokrotna (ułamkowa) jednostki czasu – sekundy w układzie SI, równa jednej trylionowej części sekundy.
Wikipedia
1. przymiotnik od: Attyka (kraina w starożytnej Grecji);
2. charakterystyczny dla kultury Attyki (np. attycka prostota);
3. sól attycka - styl mówienia odznaczający się subtelnym dowcipem, zwykle trochę złośliwym
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Attyką
Wiktionary
rzecz. attycyzm mrz., Attyka ż.
Wiktionary