stres przyjemny, lekki, który stymuluje pozytywną adrenalinę w organizmie
SJP.pl
w architekturze starożytnej: charakterystyczne rozstawienie kolumn
SJP.pl
ujemna eutropia
SJP.pl
wykonawca lub zwolennik eutanazji
SJP.pl
dobrowolne zakończenie życia osoby nieuleczalnie chorej, zwykle na jej prośbę, w celu zakończenia cierpienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień;
Wiktionary
Eutanazja (od εὐθανασία, "euthanasia" – „dobra śmierć”) – pozbawienie życia osoby nieuleczalnie chorej i cierpiącej, na żądanie jej lub jej najbliższej rodziny. W niektórych kodeksach karnych eutanazję określa się jako rodzaj zabójstwa (w tym w polskim jako "zabójstwo na żądanie i pod wpływem współczucia"). Od połowy XX w. eutanazja jest omawiana w kontekście nauki biotechnologii, bioetyki, prawa, polityki i religii. Termin "eutanazja" stosuje się także w przypadku usypiania zwierząt.
Wikipedia
(1.1) Dopuszczalność eutanazji jest uważana za trudne zagadnienie etyczne.
Wiktionary
IPA: ˌɛwtãˈnazʲja, AS: eu̯tãnazʹi ̯a
Wiktionary
mieszanina składników strukturalnych stopu (o stałym składzie chemicznym), wydzielająca się w określonej temperaturze z roztworu stałego
SJP.pl
Eutektoid (eutektoida, mieszanina eutektoidalna) – drobnokrystaliczna mieszanina dwóch lub więcej faz przypominająca budową mieszaninę eutektyczną, ale powstała w stanie stałym.
W najlepiej znanym przypadku równowagi fazowej w układzie żelazo z węgiel przemiana eutektoidalna zachodzi w temperaturze 727 °C w zakresie stężeń 0,0218–2,11%C.
Wikipedia
1. właściwy eutektykowi, mieszaninie substancji stałych (zwykle metali) wykazującej temperaturę topnienia znacznie niższą niż poszczególne składniki;
2. temperatura eutektyczna - temperatura krzepnięcia roztworu o składzie eutektycznym;
3. punkt eutektyczny - punkt wykresu fazowego, w którym współistnieją ciekłe i stałe składniki mieszaniny (roztworu, stopu)
SJP.pl
mieszanina dwóch lub więcej składników fazowych stopu mającego określony skład chemiczny i temperaturę
SJP.pl
mieszanina dwóch lub więcej składników fazowych stopu mającego określony skład chemiczny i temperaturę
SJP.pl
Eutektyka (eutektyk, mieszanina eutektyczna) – mieszanina dwóch lub więcej faz o określonym składzie, która wydziela się z roztworów ciekłych w pewnej temperaturze, zwanej temperaturą eutektyczną. Mieszanina ta jest produktem przemiany eutektycznej. Nazwa wywodzi się z greckiego słowa "eutektos", co znaczy „łatwo topliwy”.
Wikipedia
specjalista analizujący różne sposoby oddziaływania na środowisko w celu stworzenia ludziom najlepszych warunków do życia
SJP.pl
specjalista analizujący różne sposoby oddziaływania na środowisko w celu stworzenia ludziom najlepszych warunków do życia
SJP.pl
rodzaj roślin drzewiastych z rodziny arekowatych
SJP.pl
w mitologii greckiej: muza poezji lirycznej, przedstawiana z aulosem w rękach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. muza poezji lirycznej i gry na aulosie, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 27, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1853 r.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Euterpe i jej siostry uświetniały śpiewem biesiady bosko-ludzkie oraz uczty olimpijskie bogów.
(1.1) Atrybutem Euterpe był aulos.
(1.2) Euterpe porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza.
Wiktionary
IPA: ɛwˈtɛrpɛ, AS: eu̯terpe
Wiktionary
(1.1) Euterpa
Wiktionary
roślina, która dla prawidłowego rozwoju wymaga żyznej, bogatej w substancje odżywcze gleby
SJP.pl
wysoka zawartość substancji odżywczych w środowisku, żyzność środowiska; eutroficzność
SJP.pl
wysoka zawartość substancji odżywczych w środowisku, żyzność środowiska; eutrofia
SJP.pl
bogaty, obfity w pokarm
SJP.pl
proces wzbogacania zbiorników wodnych w substancje pokarmowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekol. proces stopniowego wzbogacania zbiornika wodnego w substancje pokarmowe wskutek wzmożonego ich dopływu
Wiktionary
Eu
Wikipedia
(1.1) Stosowanie nawozów na bazie fosforanów wywołuje eutrofizację wód, w sensie – powoduje nadmierny wzrost glonów.
Wiktionary
czas. eutrofizować ndk.
przym. eutroficzny
Wiktionary
Eu
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Eutych (gr. "Εὐτυχής" „Szczęśliwy” od "εὐ" „dobrze” i "τῠ́χη" „los”) – postać biblijna z Nowego Testamentu.
Młodzieniec, który udał się do Troady, aby wysłuchać Pawła. Było późno i Eutych zasnął tak głęboko, że wypadł z okna na trzecim piętrze i poniósł śmierć. Paweł przywrócił go do życia.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. imię|polski|m.
Wiktionary
Eu
Wikipedia
rzecz. eutychianizm m.
przym. eutychianistyczny
Wiktionary
zwolennik eutychianizmu (monofizytyzmu - doktryny teologicznej)
SJP.pl
doktryna z V wieku mówiąca o jednej, boskiej naturze Chrystusa; monofizytyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) teol. doktryna głosząca, że w Chrystusie była tylko jedna boska natura, zaś ludzka została wchłonięta przez boską tuż po wcieleniu
Wiktionary
rzecz. Eutyches m.
przym. eutychianistyczny
Wiktionary
(1.1) monofizytyzm
Wiktionary
nauka zajmująca się zagadnieniami ochrony podstawowych wartości ludzkich w świecie cywilizacji technicznej
SJP.pl
Eutyfronika (ang. "euthyphronics") – koncepcja filozoficzna Józefa Bańki, omawiana w literaturze m.in. w kontekście jego filozofii techniki, etyki prostomyślności i recentywizmu. Jej autor określał eutyfronikę jako „naukę humanistyczną” dotyczącą życia człowieka w systemach technicznych, zwłaszcza niezamierzonego wpływu techniki na psychikę człowieka oraz ochrony tej psychiki. Status eutyfroniki jako „nauki” był jednak w literaturze komentowany ostrożnie.
Wikipedia
wesołość, pogoda ducha
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Eu
Wikipedia
(1.1) Rano spotkałam ciotkę Euzebię w przychodni.
Wiktionary
IPA: ɛwˈzɛbʲja, AS: eu̯zebʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Euzebiusz mos.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Euzebiusz – imię męskie pochodzenia greckiego "eusébeios". Pierwotnie przymiotnik ten użyty został dla określenia jednego z miesięcy na cześć cesarza rzymskiego Antonina Piusa. Wywodzi się od słowa oznaczającego „bogobojny”, „święty”.
Wikipedia
(1.1) Według przekazu Euzebiusza z Cezarei przed bitwą przy moście Mulwijskim Konstantyn miał wizję, która pozwoliła mu odnieść zwycięstwo.
Wiktionary
IPA: ɛwˈzɛbʲjuʃ, AS: eu̯zebʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz. Euzebia ż.
Wiktionary
Euzebiusz z małżonką; Euzebiuszowie
SJP.pl
Euzebiusz z małżonką; Euzebiuszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Euzebiusza lub z nim związany
SJP.pl
elektronowolt
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obce imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: iwaluEJszyn] określenie skuteczności reklamy produktu lub firmy
SJP.pl
nazwisko obce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ewaZJĄ] model samochodu marki Citroën
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od event
Wiktionary
(1.1) To nie event, lecz tylko mały evencik.
Wiktionary
rzecz. event m.
Wiktionary
[czytaj: iwent] specjalne wydarzenie zorganizowane pod kątem określonego celu, zwykle w odniesieniu do muzyki i gier MMORPG
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wydarzenie – muzyczne, towarzyskie itp., najczęściej publiczne
Wiktionary
przym. eventowy
rzecz. evencik mrz.
Wiktionary
(1.1) impreza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: Ewergrin] potocznie: utwór muzyczny cieszący się niesłabnącą popularnością
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ewrymen] bohater literacki lub filmowy reprezentujący przeciętnego człowieka; jederman, jedermann
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) liter. określenie typu bohatera wywodzącego się ze średniowiecznych moralitetów; protagonista o uniwersalnych cechach, na którego miejscu mógł się postawić każdy;
Wiktionary
Everyman (z ang. "każdy człowiek") – określenie bohatera średniowiecznych moralitetów, na którego miejscu mógł się postawić każdy widz – był to bohater o uniwersalnych cechach. Stawiany był wobec upersonifikowanych alegorii dobra i zła, które walczyły o jego duszę.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = eduk. edukacja wczesnoszkolna
Wiktionary
Ew ew
Ew – dwuznak składający się z liter E i W. Występuje w ortografii języka angielskiego. Oznacza dźwięk wymawiany w iloczasie jako sylaba ju lub jak polskie u.
Wikipedia
skrót od: ewentualnie, ewentualny; ewent.
SJP.pl
skrót
(1.1) = ewentualnie
(1.2) = ewentualny
Wiktionary
(1.2) Proszę sprawdzić, czy Państwa ustawienia ew. dodatkowo zainstalowanych programów zabezpieczeń internetowych są poprawne.
Wiktionary
IPA: ˌɛvɛ̃ntuˈwalʲɲɛ|ˌːvɛ̃ntuˈwalnɨ, AS: evẽntuu̯alʹń•|evẽntuu̯alny
Wiktionary
w przenośnym znaczeniu: kobieta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) bibl. biblijne imię pierwszej kobiety oraz protoplastki rodu ludzkiego;
(1.2) imię|polski|ż.;
(1.3) przen. książk. każda kobieta
Wiktionary
Ewa – imię żeńskie, które pierwszy raz pojawia się 2000 lat p.n.e. w języku sumeryjskim jako „Awa” gdzie oznacza „życie”[].
W języku hebrajskim, który zapożyczył to imię od Sumerów wywodzi się od rdzenia חוה "hajja" lub hawwa – i również oznacza ‘dająca życie’. Imię wyprowadzane też z arabskiego słowa "hajja" ‘wąż’.
Wikipedia
(1.1) Adam i Ewa umieszczeni przez Boga w raju, zostali z niego wypędzeni ponosząc karę za uległość szatanowi i nieposłuszeństwo Bogu (…), a także utracili nieśmiertelność.
(1.1) Synami Adama i Ewy byli Kain, Abel i Set.
(1.2) Mam na imię Ewa i jestem nauczycielką z Warszawy.
(1.2) Na 24 grudnia przypadają imieniny Ewy i Adama.
(1.2) Ewę, żonę mojego kolegi z podstawówki, poznałem dużo później.
(1.2) Pani Ewo, proszę nas jutro odwiedzić z synem.
Wiktionary
IPA: ˈɛva, AS: eva
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Ewka ż., Ewcia ż., Eweczka ż., Ewusia ż., Ewunia ż.
:: zgrub. Ewucha
Wiktionary
(1.2) zdrobn. Ewka, Ewcia, Eweczka, Ewusia, Ewunia
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wywożenie ludzi i dobytku z terenów zagrożonych klęską żywiołową lub wojną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia;
(1.2) żart. pospieszny wyjazd
(1.3) fiz. opróżnienie z powietrza
Wiktionary
Ew
Wikipedia
(1.1) Rozmowy, które odbierała przez zestaw słuchawkowy, nie miały już nic wspólnego ze spokojnym ładem Rebelii – urywkowe krzyki świadczyły o chaosie ewakuacji.
Wiktionary
IPA: ˌɛvakuˈwat͡sʲja, AS: evakuu̯acʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. ewakuowanie n., ewakuant m.
czas. ewakuować
przym. ewakuacyjny
Wiktionary
(1.1) exodus, odwrót
(1.2) ucieczka, rejterada
Wiktionary
związany z ewakuacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ewakuacją, dotyczący ewakuacji
Wiktionary
(1.1) Samoloty wroga zbombardowały punkt ewakuacyjny dla rannych.
Wiktionary
rzecz. ewakuacja ż., ewakuowanie n., ewakuant m.
czas. ewakuować
Wiktionary
osoba ewakuująca się z jakiegoś miejsca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba ewakuowana
Wiktionary
rzecz. ewakuowanie n., ewakuacja ż.
przym. ewakuacyjny
czas. ewakuować
Wiktionary
1. urządzenie do usuwania powietrza puszek konserwowych w procesie ich napełniania; odpowietrzacz;
2. urządzenie do usuwania dymu i zanieczyszczeń; wyciąg, ekshaustor;
3. dźwig na podwoziu samochodowym, służący do odholowywania pojazdów;
4. oprogramowanie komputerowe wspomagające tworzenie procedur ewakuacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ewakuować.
Wiktionary
rzecz. nieewakuowanie n., ewakuacja ż., ewakuant m.
czas. ewakuować ndk.
przym. ewakuacyjny
Wiktionary
1. wywozić (usuwać) ludność, majątek, instytucje (lub ich członków) z terenu zagrożonego;
2. ewakuować się -
a) opuścić, opuszczać tereny zagrożone przez nieprzyjaciela lub nawiedzone klęską żywiołową;
b) potocznie: opuścić, opuszczać jakieś miejsce, pomieszczenie
SJP.pl
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) przemieszczać ludzi, zwierzęta, mienie z niebezpiecznego miejsca
czasownik zwrotny dwuaspektowy ewakuować się
(2.1) opuszczać samemu jakieś niebezpieczne miejsce
Wiktionary
(1.1) Doktor Hannę z córkami ewakuowano, podobnie jak mieszkańców całej dzielnicy, do śródmieścia.
(2.1) Poszła panu hydraulika i nie mógł pan manewrować, więc ewakuował się pan zamiast narażać druha na niebezpieczeństwo.
Wiktionary
IPA: ˌɛvakuˈwɔvat͡ɕ, AS: evakuu̯ovać
Wiktionary
rzecz. ewakuacja ż., ewakuant m., ewakuantka ż., ewakuowanie n.
przym. ewakuacyjny
przysł. ewakuacyjnie
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Ewalda
Wiktionary
Ewald – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się ze złożenia słów "eo" – „prawo” i "wald" – „rządzić”, „panować”. Jego znaczenie można interpretować jako „panujący sprawiedliwie, w zgodzie z prawem”. Patronami tego imienia są bracia św. Ewald Biały i św. Ewald Czarny (VII wiek), wspominani 3 października.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Ewald i pracuję jako górnik w Bytomiu.
(1.1) W Kościele katolickim na 7 lipca przypada wspomnienie św. Ewalda biskupa.
Wiktionary
IPA: ˈɛvalt, AS: evalt
Wiktionary
rzecz. Ewalda ż.
:: zdrobn. Ewaldek mos., Ewaldzik mos.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Ewaldek, Ewaldzik, gw. Górny Śląsk Ywald
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: Ewald
Wiktionary
Ewalda – imię żeńskie pochodzenia germańskiego, żeński odpowiednik imienia Ewald. Wywodzi się ze złożenia słów "eo" – „prawo” i "wald" – „rządzić”, „panować”. Jego znaczenie można interpretować jako „panująca sprawiedliwie, w zgodzie z prawem”. Patronami tego imienia są bracia śwśw. Ewald Biały i Ewald Czarny (VII wiek), wspominani 3 października.
Wikipedia
(1.1) Kiedy Ewaldzie stuknie trzydziestka?
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Ewald mos.
Wiktionary
Ewald z małżonką; Ewaldowie
SJP.pl
Ewald z małżonką; Ewaldostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ewalda lub z nim związany
SJP.pl
oszacowanie, określenie wartości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) badanie wartości albo cech programu, planu lub obiektu w celu jego usprawnienia i rozwoju;
Wiktionary
Ew
Wikipedia
IPA: ˌɛvaluˈwat͡sʲja, AS: evaluu̯acʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. ewaluowanie n.
czas. ewaluować ndk.
Wiktionary
związany z ewaluacją
SJP.pl
kontroler procesu ewaluacji
SJP.pl
przeprowadzać ewaluację; wartościować, obliczyć, ocenić
SJP.pl
Ewander (gr. Εὔανδρος Euandros 'dobry człowiek', łac. Evander, Euander) – w mitologii greckiej i rzymskiej syn Hermesa i Karmenty lub Echemosa i Timandry. Według innej wersji mitu syn króla Arkadii Pallasa. Po zabójstwie ojca (lub matki) opuścił Arkadię i udał się do Italii. Wydarzenie to miało mieć miejsce na kilka lat przed wojną trojańską.
Wikipedia
skrót od: ewangelicki
SJP.pl
1. utwór wczesnochrześcijański zawierający opis życia i naukę Jezusa
2. część mszy z czytaniem fragmentu ewangelii
3. przenośnie: zespół niewzruszonych zasad, nakazów moralnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bibl. hist. wczesnochrześcijański utwór zawierający opis życia i nauki Jezusa;
(1.2) rel. dzielenie się wiarą chrześcijańską, głoszenie „dobrej nowiny”
(1.3) rel. nauka chrześcijańska niosąca słowa Jezusa
Wiktionary
Ewangelia (z gr. εὐαγγέλιον, "euangelion", dosł. „dobra nowina”) – termin wieloznaczny:
Wikipedia
(1.1) Nowy Testament składa się z czterech ewangelii, Dziejów Apostolskich i Apokalipsy św. Jana.
(1.2) Juda głosił ewangelię sam, a później z apostołem Szymonem Gorliwym w Armenii i Persji.
Wiktionary
IPA: ˌɛvãŋˈɡɛlʲja, AS: evãŋgelʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. ewangelista mos., ewangelizacja ż., ewangelizowanie n., ewangelizm mrz., ewangelik mos., ewangeliczka ż., ewangelikalizm mrz., ewangeliarz mrz., ewangelicyzm mrz., ewangelistarz mrz., zewangelizowanie n., ewangelizator mos., ewangelizatorka ż.
czas. ewangelizować ndk., zewangelizować dk.
przym. ewangeliczny, ewangelizacyjny, ewangelicki, ewangelijny, ewangelikalny
przysł. ewangelicznie, ewangelizacyjnie, ewangelicko
Wiktionary
(1.1) reg. śl. ewangelijo, reg. śl. wanielijo
Wiktionary
księga liturgiczna zawierająca wybrane na poszczególne dni wyjątki z Ewangelii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. bibliot. księga liturgiczna z podzielonymi na perykopy ewangeliami;
Wiktionary
Ewangeliarz – w Kościołach chrześcijańskich ozdobna księga liturgiczna zawierająca teksty Ewangelii odczytywane w liturgii.
Wikipedia
(1.1) Po błogosławieństwie ewangeliarzem biskup wygłosił homilię.
(1.1) W tej gablocie wystawione są zabytkowe bogato zdobione ewangeliarze pochodzące z Sącza.
Wiktionary
rzecz. ewangelik mos., ewangelicyzm mrz., ewangelia ż., ewangelistarz m., ewangelista m., ewangelizator m., ewangelizatorka ż., ewangelizowanie n., ewangelizacja ż., zewangelizowanie n.
czas. ewangelizować ndk., zewangelizować dk.
przym. ewangelizacyjny, ewangeliczny
przysł. ewangelizacyjnie, ewangelicznie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z ewangelicyzmem
Wiktionary
(1.1) Ślub wzięli w kościele ewangelickim, żeby w razie czego bez trudu się rozwieść, co przy ślubie rzymskokatolickim byłoby prawie niemożliwe.
Wiktionary
rzecz. ewangelikalizm mrz., ewangelicyzm mrz., ewangeliczka ż., ewangelik mos., ewangelia ż., ewangelista mos., ewangelistarz mrz., ewangelizacja ż., ewangelizator mos., ewangelizatorka ż., ewangelizowanie n., zewangelizowanie n.
czas. ewangelizować ndk.
przym. ewangelizacyjny, ewangelijny, ewangeliczny, ewangelikalny
przysł. ewangelicznie
Wiktionary
(1.1) luterański, protestancki
Wiktionary
Kościół ewangelicko-augsburski - protestancki, autonomiczny Kościół krajowy, oparty na luteranizmie; Kościół Ewangelicko-Augsburski
SJP.pl
Kościół ewangelicko-reformowany - protestancki, autonomiczny Kościół krajowy, oparty na kalwinizmie; Kościół Ewangelicko-Reformowany
SJP.pl
ogół doktryn religijnych i wyznań chrześcijańskich, powstałych w wyniku reformacji w XVI w., opierających się na Biblii jako jedynym źródle wiary; protestantyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. wyznania chrześcijańskie powstałe w wyniku reformacji;
Wiktionary
(1.1) Wyznaniami dominującymi w Cesarstwie Niemieckim były: luteranizm, ewangelicyzm oraz katolicyzm.
Wiktionary
rzecz. ewangelikalizm mrz., ewangelia ż., ewangelik mos., ewangeliczka ż., ewangelista mos., ewangelistarz mrz., ewangelizacja ż., ewangelizator mos., ewangelizatorka ż., ewangelizowanie n., zewangelizowanie n., ewangeliarz mrz.
czas. ewangelizować ndk.
przym. ewangelicki, ewangelizacyjny, ewangelijny, ewangeliczny, ewangelikalny
przysł. ewangelicznie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) na sposób ewangeliczny
Wiktionary
(1.1) Pracował w myśl etyki chrześcijańskiej, a tytułowa ewangelicznie demokratyczna Polska przyświecała mu w całokształcie jego misji.
Wiktionary
rzecz. ewangelicyzm mrz., ewangelia ż., ewangelik mos., ewangeliczka ż., ewangelista mos., ewangelistarz mrz., ewangelizacja ż., ewangelizator mos., ewangelizatorka ż., ewangelizowanie n., zewangelizowanie n., ewangeliarz mrz.
czas. ewangelizować ndk., zewangelizować dk.
przym. ewangelicki, ewangelizacyjny, ewangelijny, ewangeliczny
przysł. ewangelijnie
Wiktionary
(1.1) war. ewangelijnie
Wiktionary
odnoszący się do Ewangelii, opierający się na przesłaniu moralnym Jezusa Chrystusa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zgodny z Ewangelią
(1.2) zawarty w Ewangelii
Wiktionary
(1.1) Miłość ewangeliczna, towarzyszu, jest nierealna i politycznie szkodliwa.
Wiktionary
IPA: ˌɛvãŋɡɛˈlʲit͡ʃnɨ, AS: evãŋgelʹičny
Wiktionary
rzecz. ewangelik mos., ewangelicyzm mrz., ewangelia ż., ewangelista mos., ewangeliarz mrz., ewangelizacja ż., ewangelistarz mrz., zewangelizowanie n., ewangelizowanie n., ewangelizator mos., ewangelizatorka ż.
czas. zewangelizować dk., ewangelizować ndk.
przym. ewangelijny, ewangelizacyjny, ewangelicki, antyewangeliczny
przysł. ewangelicznie
Wiktionary
(1.1) chrześcijański
(1.2) ewangelijny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) zawarty w Ewangelii
Wiktionary
rzecz. ewangelik mos., ewangelicyzm mrz., ewangelia ż.
przym. ewangeliczny, ewangelicki
przysł. ewangelicznie
Wiktionary
(1.1) ewangeliczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. ewangelia
Wiktionary
(1.1) wanielijo
Wiktionary
osoba wyznania ewangelickiego; protestant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wyznawca ewangelicyzmu
Wiktionary
(1.1) Dopiero pokój westfalski dał szansę ewangelikom na posiadanie własnych świątyń.
(1.1) Wierni Kościołów ewangelickich, zwani ewangelikami, wyznają tzw. pięć zasad protestantyzmu sformułowanych w XVI wieku podczas reformacji.
Wiktionary
rzecz. ewangelicyzm mrz., ewangelia ż., ewangelista mos., ewangelistarz mrz., ewangelizacja ż., ewangelizator mos., ewangelizatorka ż., ewangelizowanie n., zewangelizowanie n., ewangeliarz mrz.
:: fż. ewangeliczka ż.
czas. ewangelizować ndk.
przym. ewangelicki, ewangelizacyjny, ewangelijny, ewangeliczny, ewangelikalny
przysł. ewangelicznie
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk wanielik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. nurt pobożnościowy w protestantyzmie;
Wiktionary
Ew
Wikipedia
(1.1) Szczególną cechą ewangelikalizmu w ostatnich latach (szczególnie w Stanach Zjednoczonych) jest rozwój niezależnych kościołów bezdenominacyjnych, niepowiązanych z żadnym wyznaniem.
Wiktionary
rzecz. ewangelia ż., ewangelik mos., ewangeliczka ż., ewangelicyzm mrz.
przym. ewangelicki, ewangelikalny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. odnoszący się do ewangelikalizmu, związany z ewangelikalizmem
przymiotnik jakościowy
(2.1) rel. charakterystyczny dla ewangelikalizmu, mający cechy lub właściwości przypisywane ewangelikalizmowi
Wiktionary
rzecz. ewangelia ż., ewangelik mos., ewangeliczka ż., ewangelicyzm mrz., ewangelikalizm mrz.
przym. ewangelicki
Wiktionary
1. jeden z autorów Ewangelii: Jan, Łukasz, Marek lub Mateusz;
2. środowiskowo: pracownik firmy lub klient promujący swoją działalnością daną markę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. każdy z czterech autorów kanonicznych ewangelii;
(1.2) rel. każdy z autorów ewangelii apokryficznych
Wiktionary
rzecz. ewangelia ż., ewangelizacja ż., ewangeliarz m., ewangelik m., ewangeliczka ż., ewangelicyzm m., ewangelizowanie n., ewangelistarz mrz., zewangelizowanie n., ewangelizator mos., ewangelizatorka ż.
czas. zewangelizować dk., ewangelizować ndk.
przym. ewangeliczny, ewangelicki, ewangelizacyjny
przysł. ewangelicznie
Wiktionary
rodzaj ewangeliarza, księga liturgiczna ze zbiorem perykop do odśpiewania lub odczytania w czasie mszy przypadających w dni świąteczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. bibliot. księga liturgiczna zawierająca tylko perykopy ewangeliczne przeznaczone do odczytania podczas mszy;
Wiktionary
(1.1) W Polsce ewangelistarz najczęściej nazywany jest też ewangeliarzem.
(1.1) Ozdobne karty ze średniowiecznego ewangelistarza próbowano wywieźć z kraju.
Wiktionary
rzecz. ewangelik mos., ewangelicyzm mrz., ewangelia ż., ewangeliarz m., ewangelista m., ewangelizator m., ewangelizatorka ż., ewangelizowanie n., ewangelizacja ż., zewangelizowanie n.
czas. ewangelizować ndk., zewangelizować dk.
przym. ewangelicki, ewangelizacyjny, ewangeliczny
przysł. ewangelizacyjnie, ewangelicznie
Wiktionary
środowiskowo: pracowniczka firmy lub klientka promująca swoją działalnością daną markę
SJP.pl
propagowanie głównych kanonów wiary chrześcijańskiej, a przede wszystkim nauki o Jezusie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teol. głoszenie ewangelii (jakość wiary)
(1.2) teol. chrystianizowanie, zabieganie o wzrost liczby członków Kościoła (ilość wierzących)
Wiktionary
Ewangelizacja (gr. "euaggelizein" – głosić dobrą nowinę) – propagowanie głównych kanonów wiary chrześcijańskiej, a przede wszystkim nauki o Jezusie.
Wikipedia
(1.1) Bartek wrócił z wykładu o nowej ewangelizacji.
Wiktionary
rzecz. ewangelicyzm mrz., ewangelia ż., ewangelista m., ewangelizator m., ewangelizatorka ż., ewangelizowanie n., ewangeliarz m., ewangelistarz m., zewangelizowanie n., ewangelik m., ewangeliczka ż., ewangelizm m.
czas. ewangelizować ndk., zewangelizować dk.
przym. ewangelizacyjny, ewangeliczny, ewangelicki
przysł. ewangelizacyjnie, ewangelicznie
Wiktionary
(1.1) ewangelizowanie, katechizacja
(1.2) ewangelizowanie, chrystianizacja
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób ewangelizacyjny
Wiktionary
IPA: ˌɛvãŋɡɛlʲizaˈt͡sɨjɲɛ, AS: evãŋgelʹizacyi ̯ńe
Wiktionary
rzecz. zewangelizowanie n., ewangelizowanie n., ewangelizatorka ż., ewangelizator mos., ewangelizacja ż., ewangelistarz mrz., ewangeliarz mrz., ewangelia ż.
przym. ewangelizacyjny
czas. ewangelizować, zewangelizować
Wiktionary
związany z ewangelizacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ewangelizacją, dotyczący ewangelizacji
Wiktionary
(1.1) To są najlepsze filmiki ewangelizacyjne, jakie udało mi się znaleźć w internecie.
(1.1) Broszury ewangelizacyjne odebrała w recepcji.
Wiktionary
IPA: ˌɛvãŋɡɛlʲizaˈt͡sɨjnɨ, AS: evãŋgelʹizacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. ewangelicyzm mrz., ewangelia ż., ewangelizowanie n., zewangelizowanie n., ewangelizacja ż., ewangelista m., ewangelizator m., ewangelizatorka ż., ewangeliarz m., ewangelistarz m., ewangelik m., ewangeliczka ż., ewangelizm m.
czas. ewangelizować, zewangelizować dk.
przym. ewangeliczny, ewangelicki
przysł. ewangelizacyjnie, ewangelicznie
Wiktionary
osoba, której zadaniem jest nawracanie ludzi na chrześcijaństwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba rozpowszechniająca doktrynę ewangeliczną
Wiktionary
(1.1) Cyryl i Metody zasłynęli jako wielcy ewangelizatorzy Słowian.
Wiktionary
rzecz. ewangelia ż., ewangelizacja ż., ewangelista m., ewangelizowanie n., ewangeliarz m., ewangelistarz m., zewangelizowanie n., ewangelik m., ewangeliczka ż., ewangelizm m.
:: fż. ewangelizatorka ż.
czas. ewangelizować ndk., zewangelizować dk.
przym. ewangelizacyjny, ewangeliczny, ewangelicki
przysł. ewangelizacyjnie, ewangelicznie
Wiktionary
kobieta, która propaguje zasady wiary chrześcijańskiej, zdobywa nowych wyznawców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta rozpowszechniająca doktrynę ewangeliczną
Wiktionary
(1.1) Tereska była wielką ewangelizatorką, chociaż nigdy nie wyszła za bramę klauzury.
Wiktionary
rzecz. ewangelia ż., ewangelizacja ż., ewangelista m., ewangelizowanie n., ewangeliarz m., ewangelistarz m., zewangelizowanie n., ewangelik m., ewangeliczka ż., ewangelizm m.
:: fm. ewangelizator m.
czas. ewangelizować ndk., zewangelizować dk.
przym. ewangelizacyjny, ewangeliczny, ewangelicki
przysł. ewangelizacyjnie, ewangelicznie
Wiktionary
wyznawanie zasad Ewangelii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) prowadzenie działalności ewangelizacyjnej
(1.2) głoszenie ewangelii
Wiktionary
(1.1) Poświęcenie się ewangelizowaniu było sensem jego egzystencji.
(1.1) Ewangelizowanie Ameryki doprowadziło do zmierzchu kultur tubylczych.
Wiktionary
rzecz. ewangelicyzm mrz., ewangelia ż., ewangelizacja ż., ewangelista m., ewangelizator m., ewangelizatorka ż., ewangeliarz m., ewangelistarz m., zewangelizowanie n., ewangelik m., ewangeliczka ż., ewangelizm m.
czas. ewangelizować, zewangelizować dk.
przym. ewangelizacyjny, ewangeliczny, ewangelicki
przysł. ewangelizacyjnie, ewangelicznie
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) teol. głosić ewangelię
(1.2) prowadzić działalność ewangelizacyjną
Wiktionary
(1.2) Święty Wojciech ewangelizował Prusów.
Wiktionary
rzecz. ewangelicyzm mrz., ewangelia ż., ewangelizacja ż., ewangelista m., ewangelizator m., ewangelizatorka ż., ewangelizowanie n., ewangeliarz m., ewangelistarz m., zewangelizowanie n., ewangelik m., ewangeliczka ż., ewangelizm m.
czas. zewangelizować dk.
przym. ewangelizacyjny, ewangeliczny, ewangelicki
przysł. ewangelizacyjnie, ewangelicznie
Wiktionary
(1.1-2) apostołować, katechizować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
amorficzny minerał zawierający glin, wodór, tlen i siarkę
SJP.pl
parowanie wody z powierzchni terenu, z wolnej przestrzeni zbiorników wodnych lub z powierzchni roślin; odparowywanie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób ewaporacyjny
Wiktionary
przymiotnik od: ewaporacja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący ewaporacji
Wiktionary
produkt sztucznego lub naturalnego odparowania rozpuszczalnika
SJP.pl
minerał lub skała złożona z rozpuszczalnych soli, powstała przez odparowanie roztworów wodnych; np. kalcyt, gips, anhydryt
SJP.pl
Ewaporaty (ewaporyty) – osady pochodzenia chemicznego, utworzone z łatwo rozpuszczalnych minerałów, które wytrącają się z roztworu wodnego w czasie jego odparowania (łac. evaporatio = parowanie).
Ewaporaty powstają wskutek silnego parowania wody morskiej (zatok, lagun, zamkniętych mórz) lub słonych jezior w klimacie suchym i gorącym.
Wikipedia
samopiszący ewaporometr (przyrząd do pomiaru szybkości parowania wody z powierzchni gruntu lub powierzchni zbiornika wodnego)
SJP.pl
przyrząd do mierzenia szybkości parowania wody z powierzchni zbiorników wodnych lub gruntu; atmometr
SJP.pl
dawniej: ulatniać się, parować; sublimować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) przest. ulatniać się w formie pary, parować
Wiktionary
(1.1) Stalaktyty nie są czym innym, jak zsiadłością cząstek różnych wapiennych, które będąc porywane przez wodę wnętrza ziemi, osiadają w podziemnych lochach gdzie ewaporuje woda.
Wiktionary
skała osadowa pochodzenia chemicznego, powstała przez strącenie się substancji mineralnych z wodnego ich roztworu podczas odparowania wody; ewaporat
SJP.pl
rzadko: całkowite zanikanie jakiejś substancji spowodowane parowaniem
SJP.pl
proces odprowadzania pary wodnej do atmosfery wskutek transpiracji roślin i parowania z gleby
SJP.pl
Ewapotranspiracja – proces parowania terenowego (np. w obrębie użytku zielonego), obejmujący transpirację (parowanie z komórek roślinnych) oraz ewaporację (parowanie z gruntu).
Wikipedia
1. święty Ewaryst (98?-ok. 105), papież od ok. 97 r. n.e.;
2. imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.;
Wiktionary
Ewaryst – imię męskie pochodzenia greckiego, które oznacza "miły, przyjemny, najlepszy". Imię to nadawane jest w Polsce co najmniej od XVII w. Istnieje kilku świętych Ewarystów, m.in. Ewaryst, papież oraz św. Ewaryst z Konstantynopola.
Wikipedia
(1.1) Gdy zaś Anaklet skończył śmiercią męczeńską, mianowano Ewarysta jego następcą.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Ewarystek mos.
:: fż. Ewarysta ż.
przym. Ewarystowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Ewarystek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Ewaryst
Wiktionary
Ewarysta – żeński odpowiednik imienia Ewaryst.
Ewarysta imieniny obchodzi 26 października i 23 grudnia.
Wikipedia
(1.1) Wczoraj zawiozłem ciotce Ewaryście dwa worki kartofli.
Wiktionary
rzecz. Ewaryst m., Ewarystek mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Ewaryst
Wiktionary
(1.1) Założymy Ewarystkowi buciki i kurteczkę.
Wiktionary
rzecz. Ewaryst m., Ewarysta ż.
przym. Ewarystowy
Wiktionary
Ewaryst z małżonką; Ewarystowie
SJP.pl
Ewaryst z małżonką; Ewarystostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ewarysta lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Ewarysta
Wiktionary
(1.1) Przed Ewarystową chałupą rosną dwa stare orzechy.
(1.1) Sąsiadował z Klemensową zagrodą z jednej strony i z Ewarystowym polem z drugiej.
Wiktionary
rzecz. Ewaryst mos., Ewarystek mos.
Wiktionary
w dawnym prawie polskim:
1. upadek sprawy, w której powód nie stawił się na termin sprawy;
2. odparcie dowodu
SJP.pl
zdrobnienie od: Ewa (imię żeńskie); Ewka, Ewunia, Ewusia
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
język afrykański z rodziny nigero-kongijskiej, zaliczany do języków kwa, używany między innymi przez lud Ewe
SJP.pl
Ewe (także: "Ehwe", "Eibe", "Kpere" lub "Adża") – lud afrykański zajmujący tereny na wschód od dolnego biegu Wolty, gdzie graniczy z ludami Akan, po dolny bieg Ueme, gdzie spotykają się z Jorubami (tereny dzisiejszej Ghany, Togo i Beninu). Jest ich około 5,7 mln, porozumiewają się językiem ewe, należącym do grupy języków kwa. Jest to język tonalny. Posiadają także alfabet ewe.
Wikipedia
okresowe zakłócenie ruchu Księżyca pod wpływem przyciągania Słońca
SJP.pl
Ew
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Ewelina – imię żeńskie.
Wedle danych rejestru PESEL imię Ewelina według stanu na 22 stycznia 2025 w Polsce nosi 148 117 kobiet. Jest na 49. miejscu pod względem popularności. Formę wariantową "Ewelin" noszą 3 kobiety.
Wedle danych rejestru PESEL imię Ewelina według stanu na 19 stycznia 2024 w Polsce nosiło 148 205 kobiet. Było wówczas na 49. miejscu pod względem popularności.
Wikipedia
(1.1) Gdy Ewelina była moją dziewczyną, uważałem ją za najpiękniejszą na świecie.
Wiktionary
IPA: ˌɛvɛˈlʲĩna, AS: evelʹĩna
Wiktionary
rzecz. Ewelin m.
:: zdrobn. Ewelinka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: Ewelina (imię żeńskie)
SJP.pl
członek ludu mieszkającego w północnej Syberii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
coś niespotykanego, dziwnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) osobliwe zajście, niezwykłe wydarzenie
(1.2) rzecz o nieoczekiwanych właściwościach lub sławie
(1.3) praktyka odbiegająca (zazwyczaj, ale niekoniecznie, negatywnie) od normy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Gangnam Style był ewenementem.
(1.3) Za sterami samolotów wożących nasze VIP-y już wkrótce mają zasiąść piloci cywilni. To ewenement na skalę światową – w innych krajach w kabinach takich maszyn zasiadają piloci wojskowi.
(1.3) w Polsce urlop tacierzyński to ciągle ewenement – wyborcza.pl
Wiktionary
(1.1) zjawisko
(1.2) zjawisko, unikat, niezwykłość
(1.3) kuriozum
Wiktionary
(dawniej Lamuci) lud mieszkający w północnej Syberii
SJP.pl
Eweni ( эвены, dawniej Lamuci) – autochtoniczny etnos syberyjski, spokrewniony z Ewenkami i wraz z nimi określany dawniej jako Tunguzi.
Eweni zamieszkują głównie obwód magadański i Kraj Kamczacki, Czukocję, wybrzeże Morza Ochockiego oraz północne rejony Jakucji. Według danych z roku 2010 w Rosji żyje 22 383 Ewenów.
Wikipedia
członek ludu mieszkającego w Eurazji (głównie w Federacji Rosyjskiej, Chinach i Mongolii); dawniej: Tunguz
SJP.pl
1. członkini ludu mieszkającego w północnej Syberii;
2. członkini ludu mieszkającego w Eurazji (głównie w Federacji Rosyjskiej, Chinach i Mongolii); dawniej: Tunguzka
SJP.pl
dawniej: Ewenkijski Okręg Autonomiczny
SJP.pl
członkini ludu zamieszkującego Eurazję (głównie Federację Rosyjską, Chiny i Mongolię); dawniej: Tunguzka
SJP.pl
dotyczący Ewenków, charakterystyczny dla Ewenków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Ewenków
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język Ewenków;
Wiktionary
rzecz. Ewenk m., Ewenka ż., Ewenkijka ż., Ewenkia ż.
Wiktionary
lud mieszkający w Eurazji (głównie w Federacji Rosyjskiej, Chinach i Mongolii); dawniej: Tunguzi
SJP.pl
Ewenkowie (dawna nazwa Tunguzi) – myśliwsko-zbierackie ludy, z grupy tunguskiej, zamieszkujące południowo-środkową Syberię (Rosja).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. następstwo, wynik, skutek
Wiktionary
IPA: ˈɛvɛ̃nt, AS: evẽnt
Wiktionary
skrót od: ewentualnie, ewentualny; ew.
SJP.pl
możliwy, przypuszczalny
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w razie zaistnienia pewnych okoliczności
(1.2) lub, albo, czy też
Wiktionary
(1.1) Wiosną ewentualnie czeka dużo występów, wyjawia z tajemniczym spojrzeniem.
(1.2) Bronzer stosowany na całą twarz powinien być matowy lub ewentualnie satynowy (dla cery bez niedoskonałości).
Wiktionary
przym. ewentualny
rzecz. ewentualność ż.
Wiktionary
możliwość nastąpienia czegoś, wystąpienia jakiegoś zjawiska; okoliczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) możliwość nastąpienia jakiegoś zdarzenia, okoliczność
Wiktionary
IPA: ˌɛvɛ̃ntuˈwalnɔɕt͡ɕ, AS: evẽntuu̯alność
Wiktionary
przym. ewentualny
przysł. ewentualnie
Wiktionary
możliwy, przypuszczalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypuszczalny, możliwy
Wiktionary
(1.1) Bilety będą kodowane, organizatorzy zapewniają, że ewentualni podrabiacze nie mają najmniejszych szans na wprowadzenie do obiegu fałszywek.
(1.1) W poniedziałek przejdzie badania w zagrzebskiej klinice i lekarze podejmą decyzję o ewentualnej operacji, która miałaby się odbyć po zakończeniu sezonu.
Wiktionary
IPA: ˌɛvɛ̃ntuˈwalnɨ, AS: evẽntuu̯alny
Wiktionary
rzecz. ewentualność ż.
przym. ewentualnościowy
przysł. ewentualnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. ruch stopy, podczas którego podeszwa kieruje się od środka na zewnątrz względem wyimaginowanej osi ciała dzielącej ciało na lewą i prawą stronę
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dotyczący Ewenów, charakterystyczny dla Ewenów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ewenami, dotyczący Ewenów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język eweński;
Wiktionary
rzecz. Ewen mos., Ewenka ż.
Wiktionary
(1.1) daw. lamucki
(2.1) daw. lamucki
Wiktionary
Europejska Wspólnota Gospodarcza, dawna nazwa Unii Europejskiej
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = ekon. Europejska Wspólnota Gospodarcza
(1.2) = ekon. Euroazjatycka Wspólnota Gospodarcza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) EWG przekształciła się we Wspólnotę Europejską.
(1.2) EWG skupia sześć państw należących do WNP związanych unią celną.
Wiktionary
IPA: ɛ‿vu‿ˈɟɛ, AS: e‿vu‿ǵe
Wiktionary
(1.2) EAWG
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. praw. wyzucie z dóbr
Wiktionary
IPA: ɛˈvʲit͡sʲja, AS: evʹicʹi ̯a
Wiktionary
skrót od: ewidencja, ewidencyjny
SJP.pl
1. spis zawierający dane dotyczące stanu liczbowego i ruchu ludności, spraw lub rzeczy;
2. sporządzanie takich spisów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stale aktualizowany spis
(1.2) sporządzanie ewidencji (1.1)
Wiktionary
Ewidencja – wykaz, spis dotyczący np. stanu i ruchu ludności lub rzeczy.
W Polsce prowadzona jest m.in. ewidencja gruntów i budynków, jak też ewidencja ludności łącząca się z obowiązkiem meldunkowym.
Wikipedia
(1.1) Kamienica wpisana jest do gminnej ewidencji zabytków miasta Katowice.
Wiktionary
czas. ewidencjonować ndk., zewidencjonować dk., wyewidencjonować dk.
przym. ewidencyjny
przysł. ewidencyjnie
Wiktionary
wpisywać do ewidencji, czyli wpisywać do rejestrów, tabel, robić spisy, rejestry, zapisywać
SJP.pl
związany z ewidencją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) urz. dotyczący ewidencji (rejestru, zapisu urzędowego)
Wiktionary
rzecz. ewidencja ż.
czas. ewidencjonować ndk.
przysł. ewidencyjnie
Wiktionary
(1.1) rejestrowy
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób ewidentny, oczywisty, jasny, jawny, wyraźny, widoczny
Wiktionary
(1.1) Ta procedura została ustanowiona na wypadek, gdyby testament ewidentnie faworyzował jednego z członków rodziny czy jakiegokolwiek spadkobiercę, a krzywdził innego.
Wiktionary
IPA: ˌɛvʲiˈdɛ̃ntʲɲɛ, AS: evʹidẽntʹńe
Wiktionary
przym. ewidentny
Wiktionary
(1.1) widocznie, wyraźnie, jasno, jawnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: ewidentnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: ewidentny; bardziej ewidentny
SJP.pl
coś uznawanego za oczywiste i niewymagającego uzasadnienia; oczywistość
SJP.pl
oczywisty, widoczny, wyraźny, nie budzący wątpliwości
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. oczywisty, widoczny, wyraźny, nie budzący wątpliwości
Wiktionary
(1.1) Jeden z tamtejszych wychowawców w liście do redakcji opisał malwersacje, jakich dopuszczała się dyrektorka wspólnie z kuratorem, pod osłoną wojewódzkich władz partyjnych. Tu mechanizm był podobny – ewidentna działalność przestępcza, tym razem wyjątkowo parszywa, bo polegająca na żerowaniu na dzieciach – sierotach i pełne krycie tej działalności przez kolesiów z władz wojewódzkich.
(1.1) Wtedy, choć z pozoru sytuacja wydawała się ewidentna, opozycja miała kłopoty z dostarczeniem do sądu niepodważalnych dowodów.
(1.1) Nieudolna próba zamaskowania morderstwa przez upozorowanie samobójstwa była ewidentna.
(1.1) To jest ewidentne kłamstwo.
Wiktionary
IPA: ˌɛvʲiˈdɛ̃ntnɨ, AS: evʹidẽntny
Wiktionary
przysł. ewidentnie
Wiktionary
(1.1) bezdyskusyjny, bezsporny, bezsprzeczny, jaskrawy, oczywisty, jednoznaczny, namacalny, niedwuznaczny, niepodważalny, niezaprzeczalny, niezbity, pewny, pozadyskusyjny, zrozumiały sam przez się
Wiktionary
sądowe pozbawienie kogoś prawa własności rzeczy nabytej prawnie na rzecz kogoś innego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. sądowne lub administracyjne pozbawienie prawa własności
Wiktionary
przymiotnik od: ewikcja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka na Łotwie, prawy dopływ Dźwiny, wypływa z jeziora Łubań;
Wiktionary
Ewikszta ( Aiviekste) – rzeka na Łotwie, prawy dopływ Dźwiny. Wypływa z jeziora Łubań.
Rzeka Ewikszta wraz z jej dopływem rzeką Pededze tworzy granicę między dwiema krainami historycznymi Łotwy – Liwonią i Łatgalią.
Wikipedia
jezioro w Polsce
SJP.pl
Ewingi, Jezioro Zalewskie (niem. "Ewing See") – jezioro morenowe w Polsce, położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie iławskim, w gminie Zalewo, w granicach administracyjnych miasta Zalewo.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ewinkować.
Wiktionary
czas. ewinkować ndk.
Wiktionary
1. dochodzić sądownie swego prawa do rzeczy w stosunku do osoby, która nabyła tę rzecz od niewłaściciela
2. dawniej: udowadniać, wykazywać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) daw. przywłaszczać
Wiktionary
IPA: ˌɛvʲĩŋˈkɔvat͡ɕ, AS: evʹĩŋkovać
Wiktionary
rzecz. ewinkowanie n.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) daw. należący do Ewy, zwłaszcza tej biblijnej
Wiktionary
(1.1) Wszechmogący Boże, Błogosławionyś Ty i Matka twoja, zaprawdę ona godną jest, wyjęta od przeklęctwa Ewinego dla grzechu pierworodnego, gdyż i my, byśmy cię byli nie rozgniewali, z duszą i z Ciałem w Raju bylibyśmy zostawali.
Wiktionary
historyczna nazwa handlowa leku nasennego i uspokajającego, zawierającego heksobarbital
SJP.pl
zdrobnienie od: Ewa (imię żeńskie); Ewcia, Ewunia, Ewusia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) pot. zdrobn. od: Ewa
Wiktionary
(1.1) Cześć, jestem Ewka, a ty?
Wiktionary
IPA: ˈɛfka, AS: efka
Wiktionary
rzecz. Ewa ż., Ewcia ż., Ewusia ż., Ewunia ż., Ewuńka ż.
Wiktionary
(1.1) Ewa, Ewcia, Ewusia, Ewunia, Ewuńka; reg. śl. Jewka
Wiktionary
australijskie ozdobne drzewo z rodziny rutowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kosmita, bohater sagi "Gwiezdne Wojny"
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przywołanie wspomnienia, wizji czegoś;
2. dawniej: odwołanie się do wyższej instytucji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. wizja czegoś, wspomnienie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌɛvɔˈkat͡sʲja, AS: evokacʹi ̯a
Wiktionary
czas. ewokować
Wiktionary
związany z ewokacją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ewokować.
Wiktionary
IPA: ˌɛvɔkɔˈvãɲɛ, AS: evokovãńe
Wiktionary
czas. ewokować
Wiktionary
przywoływać (przywołać) wspomnienie, wizję czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) książk. wywoływać
Wiktionary
IPA: ˌɛvɔˈkɔvat͡ɕ, AS: evokovać
Wiktionary
rzecz. ewokowanie n., ewokacja
Wiktionary
1. proces stopniowych, rozłożonych na wiele pokoleń przemian w budowie organizmów, prowadzący do powstawania nowych gatunków;
2. forma rozwoju, proces stopniowych zmian czegoś, prowadzący do powstania nowych rzeczy, zjawisk;
3. figura gimnastyczna, akrobatyczna lub taneczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) proces stopniowego zwiększania złożoności bądź jakości czegoś
(1.2) biol. ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników z populacji;
(1.3) trudna figura akrobatyczna, gimnastyczna bądź taneczna
(1.4) wojsk. manewr zespołu okrętów
Wiktionary
Ewolucja – stopniowy proces zmian zachodzących w czasie.
Wikipedia
(1.2) Do tego rodzaju wymierania, będącego wynikiem konkurencji międzygatunkowej i realizacją postępu w ewolucji, dodać należy wymieranie powodowane przez losowe zmiany środowiska lub geologiczną ewolucję masywów kontynentalnych.
Wiktionary
IPA: ˌɛvɔˈlut͡sʲja, AS: evolucʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. ewolucjonizm m., ewolucjonista m., ewolucjonistka ż., ewolucyjność ż., ewoluowanie n., wyewoluowanie n.
czas. ewoluować ndk., wyewoluować dk.
przym. ewolucyjny, ewolucjonistyczny
przysł. ewolucyjnie, ewolucjonistycznie
Wiktionary
(1.1) rozwój
(1.2) ewolucja naturalna
Wiktionary
zwolennik teorii ewolucji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nauk. badacz ewolucji
(1.2) zwolennik ewolucjonizmu
Wiktionary
(1.1) Badaniem pradawnych organizmów zajmują się paleontolodzy, genetycy oraz ewolucjoniści.
(1.2) Wśród zwykłych Amerykanów zaskakująco wielu jest zwolennikami kreacjonizmu, a ewolucjoniści często są w mniejszości.
Wiktionary
IPA: ˌɛvɔlut͡sʲjɔ̇̃ˈɲista, AS: evolucʹi ̯o̊̃ńista
Wiktionary
rzecz. ewolucja ż., ewolucjonizm m.
:: fż. ewolucjonistka ż.
czas. ewoluować ndk.
przym. ewolucjonistyczny, ewolucyjny
przysł. ewolucyjnie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ewolucjonizmem lub ewolucjonistami, dotyczący ewolucjonizmu lub ewolucjonistów
Wiktionary
rzecz. ewolucja ż., ewolucjonizm mrz., ewolucjonista mos., ewolucjonistka ż., ewolucyjność ż., ewoluowanie n.
przym. ewolucyjny
Wiktionary
1. nauka o zmianach gatunków i powstawaniu nowych w procesie stopniowych przemian organizmów;
2. w naukach społecznych: koncepcja rozwoju jako kumulacji zmian prowadzących do powstania nowych wartości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. dziedzina nauki zajmująca się badaniem ewolucji jako procesu świata organicznego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌɛvɔluˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥, AS: evolucʹi ̯o̊̃ńism̦
Wiktionary
rzecz. ewolucja ż., ewolucjonista m., ewolucjonistka ż., ewolucyjność ż., ewoluowanie n., wyewoluowanie n.
czas. ewoluować ndk., wyewoluować dk.
przym. ewolucjonistyczny, ewolucyjny
przysł. ewolucyjnie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co ewolucyjne
Wiktionary
rzecz. ewolucja ż., ewolucjonizm m., ewolucjonista m., ewolucjonistka ż., ewoluowanie n.
czas. ewoluować
przym. ewolucyjny, ewolucjonistyczny
przysł. ewolucyjnie
Wiktionary
taki, który podlega ewolucji, jest zdolny do ewolucji; ewolutywny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z ewolucją
Wiktionary
(1.1) Karola Darwina można nazwać ojcem biologii ewolucyjnej.
Wiktionary
rzecz. ewoluowanie n., ewolucyjność ż., ewolucjonizm mrz., ewolucjonista mos., ewolucja ż.
przym. ewolucjonistyczny
czas. ewoluować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stopniowe i powolne zmienianie się, przekształcanie się
Wiktionary
IPA: ˌɛvɔluwɔˈvãɲɛ, AS: evoluu̯ovãńe
Wiktionary
rzecz. wyewoluowanie n., ewolucja ż., ewolucyjność ż., ewolucjonizm m., ewolucjonista m., ewolucjonistka ż.
czas. ewoluować ndk., wyewoluować dk.
przym. ewolucyjny, ewolucjonistyczny
przysł. ewolucyjnie
Wiktionary
rozwijać się, przeradzać się, przechodzić ewolucję
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) przechodzić od stadiów prostszych ku bardziej rozwiniętym
(1.2) książk. stopniowo podlegać zmianie
Wiktionary
(1.2) Kaszubski był żywym, ewoluującym językiem.
Wiktionary
rzecz. ewolucyjność ż., ewolucjonizm mrz., ewolucjonista mos., wyewoluowanie n., ewolucja ż., ewoluowanie n.
przym. ewolucyjny
Wiktionary
krzywa rozwinięta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geom. krzywa utworzona ze środków krzywizny krzywej K;
Wiktionary
Ewoluta (łac. "evolutus", rozwinięty) albo rozwinięta krzywej formula_1 – krzywa utworzona ze środków krzywizny krzywej formula_1.
Każda krzywa jest ewolutą swojej ewolwenty.
Jeśli krzywa jest ewolutą danej krzywej formula_3 to jej styczne są normalnymi do krzywej formula_4
Wikipedia
(1.1) Każda krzywa jest ewolutą swojej ewolwenty.
Wiktionary
taki, który podlega ewolucji, jest zdolny do ewolucji; ewolucyjny
SJP.pl
krzywa, którą kreśli punkt leżący na prostej toczącej się po innej krzywej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geom. krzywa płaska utworzona przez punkt leżący na prostej (zwanej tworzącą), która toczy się bez poślizgu po innej, nieruchomej krzywej (zwanej ewolutą); krzywa będąca miejscem geometrycznym punktu końcowego napiętej nici, która jest odwijana z innej krzywej;
Wiktionary
Ewolwenta (łac. "evolvens", rozwijający) albo rozwijająca krzywej formula_1 – krzywa wykreślona przez punkt leżący na prostej toczącej się po krzywej formula_2 Krzywa formula_1 jest dla swojej ewolwenty ewolutą.
Wynika stąd, że normalna wystawiona w dowolnym punkcie formula_4 ewolwenty jest zawsze styczna do ewoluty, przy czym punkt styczności jest środkiem krzywizny ewolwenty w punkcie formula_5
Wikipedia
(1.1) (krzywa) rozwijająca
Wiktionary
drążenie dna rzecznego przez okruchy skalne obracane wirami wodnymi
SJP.pl
Eworsja – zjawisko niszczącego wpływu ruchu wirowego wody płynącej na dno cieku wodnego. Eworsja zaliczana jest do procesów erozji dennej.
Termin eworsja wywodzi się od łacińskiego "vorso": obracam i "e"-: z (czegoś), od (czegoś). Do literatury naukowej termin ten wprowadził w 1951 r. O. Ängeby.
Wikipedia
przymiotnik od: eworsja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z eworsją, dotyczący eworsji
Wiktionary
rzecz. eworsja ż.
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = ewidencja partii politycznych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɛ‿vu‿ˈpɛ, AS: e‿vu‿pe
Wiktionary
zdrobnienie od: Ewa (imię żeńskie); Ewcia, Ewunia, Ewusia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Ewa
Wiktionary
(1.1) Babcię Ewunię odwiedziłam dwa dni temu.
(1.1) Zostawiłam Ewuni twój zeszyt, jak prosiłaś.
Wiktionary
rzecz. Ewka ż., Ewa ż., Ewcia ż., Ewusia ż.
Wiktionary
(1.1) Ewcia, Ewusia
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ewuni lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Ewa (imię żeńskie); Ewcia, Ewunia, Ewusia
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ewusi lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Ewa (imię żeńskie); Ewcia, Ewunia, Ewusia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. grecki żołnierz gwardii honorowej, pełniący straż w tradycyjnym stroju;
(1.2) hist. żołnierz bojowej, elitarnej jednostki piechoty górskiej
Wiktionary
IPA: ˈɛvzɔ̃n, AS: evzõn
Wiktionary
Exbud Skanska - przedsiębiorstwo budowlane
SJP.pl
Exbud Skanska – przedsiębiorstwo budowlane, powstałe w 1977 r. jako Przedsiębiorstwo Eksportu Budownictwa i Usług Technicznych w Kielcach. Sprywatyzowane i przekształcone w spółkę Exbud 28 września 1990 r. Wprowadzona na Giełdę Papierów Wartościowych w Warszawie jako jedna z 5 pierwszych spółek. Notowana na giełdzie do 25 lipca 2002 r. Od roku 2000 należy do Grupy Skanska.
Wikipedia
skrót od: excudit (z łaciny: wyrył, wyrzeźbił - słowo znajdujące się na dawnych sztychach)
SJP.pl
[czytaj: ekskalibur] legendarny miecz tkwiący w kamieniu, mający zagwarantować tron brytyjski osobie, która go wyciągnie; zdobyty przez Artura
SJP.pl
Excalibur (Ekskalibur) ( Caledfwlch, w wolnym przekładzie „miecz światła”) – miecz z legend arturiańskich. Otrzymał go król Artur od Pani Jeziora po tym, jak złamał poprzedni „Miecz z Kamienia”. Broń ta miała być wieczna, a jej pochwa miała tę właściwość, że noszącemu nie zagrażały żadne rany.
Wikipedia
[czytaj: eksel] arkusz kalkulacyjny będący jednym z elementów pakietu Microsoft Office
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
krój pisma drukarskiego opierający się na wzorach klasycznych; excelsior
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: eksczejndż] skrótowa nazwa Microsoft Exchange, systemu pocztowego przeznaczonego dla systemów Windows NT
SJP.pl
Exclusive – określenie oprogramowania (zazwyczaj gry komputerowej lub konsolowej), wydawanego wyłącznie na jedną platformę sprzętowo-programową w wyniku podpisania umów na wyłączność pomiędzy producentem a dystrybutorem oprogramowania. Określenie jest używane głównie w celach marketingowych w przypadku znanych tytułów i ma za zadanie zachęcić potencjalnego klienta do zakupu konkretnego sprzętu i oprogramowania, aby móc korzystać z danego produktu.
Wikipedia
łac. wyrył, wyrzeźbił (słowo znajdujące się na dawnych sztychach)
SJP.pl
rozszerzenie pliku komputerowego, aplikacja
SJP.pl
Zobacz też: rzeka o nazwie „Exe”.
EXE (od executable, wykonywalny) – rozszerzenie nazwy pliku wykonywalnego w systemach Microsoft Windows, MS-DOS oraz OS/2; pliki o tym rozszerzeniu w zamierzeniu zawierają przede wszystkim skompilowany kod maszynowy programu, choć może zawierać także inne zasoby (np. dotyczące struktury okien, ikony, obrazy, dźwięki, itp.).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. wzór, przykład
Wiktionary
Exemplum, egzemplum, kommemoracja (łac. "commemoratio"), przykład ( exemplum), wzór ( model) – w retoryce i dialektyce argument z wydarzenia lub wydarzeń rzeczywistych czy fikcyjnych, który jest elementem wypowiedzi. Podczas argumentacji exemplum jest przesłanką prowadzącą przez podobieństwo (łac. "similitudo") lub porównanie (łac. "comparatio") do orzekania o podmiocie wnioskowania.
Wikipedia
rzecz. egzemplum n., exempla nmos., egzemplifikacja ż., egzemplifikowanie n., egzemplarz m.
czas. egzemplifikować ndk.
przym. egzemplifikacyjny
przysł. egzemplifikacyjnie
Wiktionary
(1.1) egzemplum n.
Wiktionary
[czytaj: eksekwatur] exsequatur;
1. fakt zatwierdzenia konsula przez państwo, w którym pełni on swoje przedstawicielstwo;
2. pismo potwierdzające ten fakt
SJP.pl
Ex
Wikipedia
[czytaj: Eks-ister] miasto w Anglii
SJP.pl
Exeter (wym.) – miasto i dystrykt w Wielkiej Brytanii, ośrodek administracyjny hrabstwa Devon, port nad rzeką Exe, w pobliżu jej ujścia do kanału La Manche. W 2001 roku miasto liczyło 106 772 mieszkańców, a w 2021 roku – 126 175 mieszkańców. W mieście znajduje się główny kampus i siedziba Uniwersytetu w Exeterze.
Wikipedia
Exhortatio, ekshortacja ( exhortatio ‘napomnienie, przestroga’) – [].
Łacińskim terminem "exhortatio" określa się także krótkie okolicznościowe kazanie, wygłaszane w czasie pogrzebu, lub przemowę na uroczystości z okazji rocznicy śmierci, w których mówca zachęca słuchaczy do naśladowania zmarłego; synonimem terminu "exhortatio" jest słowo ‘egzorta’ (mowa pogrzebowa).
Wikipedia
w starożytnym Rzymie: wesoła scenka kończąca poważne dramatyczne przedstawienie
SJP.pl
1. w teatrze antycznym: ostatnia pieśń chóru na zakończenie tragedii;
2. końcowa część dramatu zawierająca rozwiązanie akcji
SJP.pl
Exodos (gr. ἔξοδος, "éksodos" – „odejście”) – w literaturze greckiej pieśń śpiewana na zakończenie tragedii przez chór schodzący z orchestry, już po zakończeniu właściwej akcji utworu. Zasadniczo nie wprowadza nowych zdarzeń, ale jest ich podsumowaniem oraz liryczno-moralistycznym komentarzem do nich.
Wikipedia
wyjście, wyjazd wielkiej liczby ludzi bądź zwierząt z jakiegoś miejsca; eksodus, masowa emigracja
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ang. inform. rozszerzony
SJP.pl
Expander Advisors Sp. z o.o. – pierwszy w Polsce niezależny doradca finansowy, obecnie pośrednik finansowy. Przedsiębiorstwo posiada sieć 83 oddziałów (w tym 57 placówek franczyzowych) w 59 miastach. Działalność prowadzona jest w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
Wikipedia
środowiskowo, rzadko: wybitny specjalista, który opuścił ojczyznę, by pracować za granicą; ekspat
SJP.pl
Expat – biblioteka parsująca XML, napisana w C. Jako pierwszy otwartoźródłowy parser XML znalazła miejsce w wielu projektach, m.in. Apache, Mozilla, Perl, Python i PHP. API tej biblioteki zostało także napisane w wielu innych językach.
Wikipedia
z łaciny: bardzo dobrze, biegle, wprawnie; ekspedite
SJP.pl
model samochodu marki Ford
SJP.pl
środowiskowo w grach komputerowych: zdobywać punkty doświadczenia; ekspić
SJP.pl
z łaciny: formuła kończąca, zamykająca tekst
SJP.pl
(ł
Wikipedia
[czytaj: eksPLIc-ite] z łaciny: wyraźnie, jasno, nie pozostawiając niczego domysłom odbiorcy
SJP.pl
środowiskowo: atak wykorzystujący luki w zabezpieczeniach komputerów lub sieci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) inform. sposób wykorzystania błędu w oprogramowaniu do ataku informatycznego
Wiktionary
Exploit – program mający na celu wykorzystanie istniejących błędów w oprogramowaniu.
Exploit wykorzystuje występujący w oprogramowaniu błąd programistyczny (np. przepełnienie bufora na stosie lub stercie, czy format string) w celu przejęcia kontroli nad działaniem procesu i wykonania odpowiednio spreparowanego kodu maszynowego (tzw. shellcode), który najczęściej wykonuje wywołanie systemowe uruchamiające powłokę systemową z uprawnieniami programu, w którym wykryto lukę w zabezpieczeniach.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) inform. pot. wykorzystywanie w ataku informatycznym błędów w oprogramowaniu
Wiktionary
model samochodu marki Ford
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wielka wystawa narodowa lub międzynarodowa; expo
SJP.pl
[czytaj: ekspoZE] programowe wystąpienie premiera lub ministra, wygłaszane zwykle w parlamencie po objęciu stanowiska, dotyczące założeń najbliższej polityki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) polit. przemówienie premiera lub ministra przedstawiane w sejmie
Wiktionary
Exposé – przemówienie programowe przedstawiane na forum parlamentu (jednej z jego izb).
Wikipedia
(1.1) W najbliższy poniedziałek premier wygłosi exposé programowe.
Wiktionary
IPA: ɛkspɔˈzɛ, AS: ekspoze
Wiktionary
ekspres;
1. pośpieszna przesyłka pocztowa;
2. pociąg pośpieszny; express;
3. urządzenie elektryczne do szybkiego parzenia kawy;
4. dawniej: karabin szybkostrzelny;
5. potocznie: zamek błyskawiczny
SJP.pl
[czytaj: ekspres] pociąg pośpieszny; expres, ekspres
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ekspres;
1. pośpieszna przesyłka pocztowa;
2. pociąg pośpieszny; express;
3. urządzenie elektryczne do szybkiego parzenia kawy;
4. dawniej: karabin szybkostrzelny;
5. potocznie: zamek błyskawiczny
SJP.pl
[czytaj: eksekwatur] exequatur;
1. fakt zatwierdzenia konsula przez państwo, w którym pełni on swoje przedstawicielstwo;
2. pismo potwierdzające ten fakt
SJP.pl
starożytny hymn wielkanocny śpiewany przez diakona przy święceniu świecy paschalnej; exultet
SJP.pl
[czytaj: EKStazy] ecstasy, ekstazy, ekstaza, extazy;
1. syntetyczny narkotyk będący pochodną amfetaminy, środek psychoaktywny nielegalny w Polsce;
2. potocznie: tabletka zawierająca ten narkotyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) war. zob. ecstasy.
Wiktionary
[czytaj: EKStazy] ecstasy, ekstazy, ekstaza, extasy;
1. syntetyczny narkotyk będący pochodną amfetaminy, środek psychoaktywny nielegalny w Polsce;
2. potocznie: tabletka zawierająca ten narkotyk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ang. inform. rozszerzony, wzbogacony
SJP.pl
skrót od: extractum (w farmacji: wyciąg, ekstrakt)
SJP.pl
ekstra; potocznie:
1. w użyciu przymiotnikowym:
a) dodatkowy, np. minuta extra;
b) atrakcyjny, bardzo dobry, np.: Ten film był extra.; świetny, super, hiper;
2. w użyciu przysłówkowym:
a) dodatkowo, np.: Dostaniesz długopis extra.;
b) atrakcyjnie, bardzo dobrze, np.: W tej bluzce wyglądasz extra.; świetnie, super, hiper
SJP.pl
[czytaj: ekstraktum] w farmacji: wyciąg, ekstrakt
SJP.pl
w informatyce: system łączący sieci intranetowe kilku współpracujących przedsiębiorstw lub organizacji; ekstranet
SJP.pl
Extravaganza – rodzaj widowiska słowno–muzycznego zawierający elementy rewii, pantomimy, baletu a nawet cyrku, zapowiadający nadejście musicalu.
Termin po raz pierwszy został użyty w odniesieniu do spektaklu Charlesa Barrasa "The Black Crook" z 1866 roku, w którym to spektaklu rola muzyki była jeszcze ograniczona.
Wikipedia
[czytaj: eksterJER] wygląd zewnętrzny, powierzchowność
SJP.pl
starożytny hymn wielkanocny śpiewany przez diakona przy święceniu świecy paschalnej; exsultet
SJP.pl
[czytaj: EKson] koncern naftowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ejk] bracia Hubert van Eyck (?-1426) i Jan van Eyck (1390?-przed 1441), malarze niderlandzcy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ajlajner] tusz do malowania brzegów powiek; eyeliner
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kosmet. specjalna kredka lub tusz do malowania kresek na brzegach powiek;
Wiktionary
(1.1) Jeśli chcesz nadać wyrazistości swoim oczom, użyj eye-linera.
Wiktionary
(1.1) eyeliner
Wiktionary
[czytaj: ajlajner] tusz do malowania brzegów powiek; eye-liner
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kosmet. specjalna kredka lub tusz do malowania kresek na brzegach powiek;
Wiktionary
Eyeliner – kosmetyk służący do podkreślenia oczu. Maluje się nim kreski na górnej i dolnej powiece, tuż przy linii rzęs.
Najczęściej stosowane są eyelinery czarne, szare lub brązowe, rzadziej kolorowe.
Wikipedia
(1.1) Oczy można wyraziście podkreślić czarnym eyelinerem.
(1.1) Równie chętnie sięgamy po kosmetyki do podkreślenia konturu oka, czyli kredki i eyelinery.
Wiktionary
(1.1) eye-liner
Wiktionary
[czytaj: ajtraking] rejestrowanie ruchów gałki ocznej; okulografia
SJP.pl
[czytaj: er]
1. największe jezioro Australii;
2. półwysep w Australii;
3. nazwisko angielskie, m.in. Edward John Eyre (1815-1901), podróżnik angielski; Jane Eyre - tytułowa bohaterka powieści "Dziwne losy Jane Eyre" autorstwa Charlotte Brontë
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ejrir] dawna drobna moneta islandzka; aurar
SJP.pl
Eyrir (forma l.poj., w l.mn. aurar) – islandzka moneta zdawkowa. Występowała w nominałach 5, 10 i 50 aurar. 100 aurar to 1 korona islandzka "(króna").
Od 1 października 2003 całkowicie wycofana z obiegu. Do tego czasu moneta 5 aurar była najdrobniejszą zdawkową monetą na świecie, wartą tylko około 0,0006 €, tzn. 0,06 eurocenta.
Wikipedia
prosty przyrząd laboratoryjny służący do przenoszenia pojedynczych kolonii drobnoustrojów na podłoże hodowlane
SJP.pl
skrót
(1.1) = Księga Ezechiela
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌɛzɛˈxʲjɛla, AS: ḱśẽŋga ezeχʹi ̯ela
Wiktionary
prosty przyrząd laboratoryjny służący do przenoszenia pojedynczych kolonii drobnoustrojów na podłoże hodowlane
SJP.pl
Eza, dawniej pętla bakteriologiczna – prosty przyrząd używany w laboratoriach mikrobiologicznych do przenoszenia materiału mikrobiologicznego (zawiesiny bakterii lub próbki pobranej z kolonii bakteryjnej) z jednego podłoża mikrobiologicznego na inne. Eza zbliżona jest do igły preparacyjnej, ale zakończona jest tzw. oczkiem – drucianą pętelką. Ezy wykonuje się z platyny, drutu kantalowego lub plastiku (jednorazowe). Metalowe ezy sterylizuje się przed użyciem przez wyżarzenie w płomieniu palnika.
Wikipedia
wezwanie przywołujące muzułmanów na modlitwę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Ez
Wikipedia
bohater biblijny, syn Izaaka i Rebeki, bliźniaczy brat Jakuba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. imię|polski|m.
Wiktionary
Ez
Wikipedia
(1.1) Co cennego sprzedał Ezaw za miskę soczewicy?
Wiktionary
przym. Ezawowy
Wiktionary
Ezaw z małżonką; Ezawowie
SJP.pl
Ezaw z małżonką; Ezawostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ezawa lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Ezawa
Wiktionary
(1.1) W Ezawowym sadzie obrodziły jabłonie.
Wiktionary
rzecz. Ezaw m.
Wiktionary
skrót od: Księga Ezdrasza - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Starego Testamentu
SJP.pl
skrót, rzeczownik
(1.1) = rel. Księga Ezdrasza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈcɕɛ̃ŋɡa ɛzˈdraʃa, AS: ḱśẽŋga ezdraša
Wiktionary
Ezdrasz (V/IV w. p.n.e.), kapłan żydowski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Miał na imię Ezdrasz i Jahwe wybrał go na kapłana żydowskiego.
Wiktionary
IPA: ˈɛzdraʃ, AS: ezdraš
Wiktionary
przym. Ezdraszowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Ezdrasza
Wiktionary
(1.1) Leokadia nazbierała poziomek w Ezdraszowym zagajniku.
Wiktionary
rzecz. Ezdrasz mos.
Wiktionary
król Judy od 727 r. p.n.e.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. imię|polski|m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Król asyryjski wymierzył Ezechiaszowi, królowi Judy, trzysta talentów srebra i trzydzieści talentów złota.
Wiktionary
Ezechiasz z małżonką; Ezechiaszowie
SJP.pl
Ezechiasz z małżonką; Ezechiaszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ezechiasza lub z nim związany
SJP.pl
jeden z najważniejszych proroków Starego Testamentu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
(1.2) bibl. Księga Ezechiela;
Wiktionary
Ezechiel ( יְחֶזְקֵאל, "Jechezkel", "Bóg umacnia") – jeden z proroków większych Starego Testamentu, przez część chrześcijan uważany za świętego, jeden z proroków islamu, autor biblijnej Księgi Ezechiela.
Wikipedia
(1.1) Wręczono Ezechielowi skierowanie do nefrologa.
Wiktionary
IPA: ɛˈzɛxʲjɛl, AS: ezeχʹi ̯el
Wiktionary
przym. Ezechielowy
Wiktionary
Ezechiel z małżonką; Ezechielowie
SJP.pl
Ezechiel z małżonką; Ezechielostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ezechiela lub z nim związany
SJP.pl
dawniej: ściąga, książeczka ze streszczeniem lektur szkolnych; bryk
SJP.pl
związek organiczny, alkaloid zwężający źrenice
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. lek przeciwmiażdżycowy, który hamuje wchłanianie steroli, w tym cholesterolu, z jelit
Wiktionary
Ezetymib – organiczny związek chemiczny, lek o działaniu hipolipemicznym.
Działa poprzez hamowanie w jelicie absorpcji egzogennego cholesterolu pochodzenia pokarmowego i znajdującego się w żółci. W większym stopniu może znaleźć zastosowanie w terapii skojarzonej niż w monoterapii, gdzie powstały już preparaty złożone, łączące ezetymib ze statynami (Vytorin®, Inegy®). Pozwala to w lepszy sposób regulować podwyższony poziom cholesterolu i zmniejszyć dawki statyn stosowanych w monoterapii.
Wikipedia
(1.1) Ezetymib zaleca się stosować łącznie z dietą o obniżonej zawartości tłuszczów.
Wiktionary
(1.1) nazwy handlowe: Ezetrol, Coltowan, Ezehron, Ezen, Ezetimibe, Ezoleta, Ezolip, Lipegis, Mizetib, Symezet; wzór sumaryczny: C24H21F2NO3
Wiktionary
przyrząd optyczny służący do badania (wziernikowania) przełyku
SJP.pl
metoda badania polegająca na oglądaniu wewnętrznych ścian przełyku za pomocą ezofagoskopu; wziernikowanie przełyku
SJP.pl
Ezofagoskopia ( oesophagoscopia, esophagoscopy) – zabieg endoskopowy, polegający na wziernikowaniu przełyku. Ezofagoskopia jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym przy pomocy sztywnych endoskopów przez otorynolaryngologów oraz przy użyciu miękkich endoskopów (fiberoskopów) przez gastroenterologów, chirurgów czy pediatrów.
Wikipedia
zespół objawów chorobowych u zwierząt, wywoływany przez rodzaj nicieni
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
grecki bajkopisarz z VI w. p.n.e.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. liter. grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej;
Wiktionary
Ezop (gr. Αἴσωπος "Aisopos") – grecki bajkopisarz pochodzący z Frygii w Azji Mniejszej. Przyjmuje się, że żył w VI wieku p.n.e., za panowania Krezusa, według tradycji był niewolnikiem Jadmosa z Samos. Postać na wpół legendarna, o której życiu i twórczości mało wiadomo. Daty jego urodzin i śmierci nie są znane.
Wikipedia
(1.1) Ezop jest postacią na wpół legendarną, a o jego życiu i twórczości bardzo mało wiemy.
Wiktionary
IPA: ˈɛzɔp, AS: ezop
Wiktionary
przym. ezopowy
Wiktionary
będący w stylu bajek Ezopa; zwięzły, trafny i dowcipny
SJP.pl
kobieta zajmująca się wiedzą tajemną
SJP.pl
ulotność, tajemniczość, niedostępność dla ogółu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tajemniczość, sekretność; dostępność i zrozumiałość tylko dla wtajemniczonych lub wybranych
Wiktionary
IPA: ˌɛzɔtɛˈrɨt͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: ezoteryčność
Wiktionary
rzecz. ezoteryka ż., ezoteryzm m., ezoteryk m., ezoteryczka ż.
przym. ezoteryczny
przysł. ezoterycznie
Wiktionary
tajemny, dostępny tylko dla wtajemniczonych lub wybranych; niedostępny dla ogółu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) tajemny, sekretny, dostępny wyłącznie dla wtajemniczonych
Wiktionary
(1.1) Tę talię tarota kupiłam w księgarni z literaturą ezoteryczną.
Wiktionary
IPA: ˌɛzɔtɛˈrɨt͡ʃnɨ, AS: ezoteryčny
Wiktionary
rzecz. ezoteryka ż., ezoteryzm m., ezoteryk m., ezoteryczka ż., ezoteryczność ż.
przysł. ezoterycznie
Wiktionary
(1.1) okultystyczny, tajemny, tajemniczy, sekretny
Wiktionary
osoba zajmująca się wiedzą tajemną
SJP.pl
wiedza tajemna, dostępna tylko dla wtajemniczonych lub wybranych; niedostępna dla ogółu
SJP.pl
Ten artykuł opisuje teorie, metody lub czynności niezgodne ze współczesną wiedzą naukową.
Wikipedia
wszystko, co dotyczy wiedzy tajemnej
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = elektryczny zespół trakcyjny;
Wiktionary
(1.1) Ten pociąg jest zestawiony z EZT.
Wiktionary
IPA: ɛ‿zɛt‿ˈːɛ, AS: e‿ze•‿te
Wiktionary
nazwa litery Ł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nazwa litery ł / Ł
Wiktionary
przymiotnik od: Ełk (miasto i rzeka na Mazurach)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Ełku, związany z Ełkiem
Wiktionary
IPA: ˈɛwt͡sʲci, AS: eu̯cʹḱi
Wiktionary
rzecz. Ełk mrz., ełczanin mos., ełczanka ż.
Wiktionary
(1.1) daw. łecki
Wiktionary
mieszkaniec Ełku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ełku
(1.2) osoba pochodząca z Ełku, urodzona w Ełku
Wiktionary
(1.1) Szanowni ełczanie! Zapraszamy do głosowania w sprawie wyboru projektów w ramach budżetu obywatelskiego.
Wiktionary
IPA: ɛwˈt͡ʃãɲĩn, AS: eu̯čãńĩn
Wiktionary
rzecz. Ełk mrz.
:: fż. ełczanka ż.
przym. ełcki
Wiktionary
mieszkanka Ełku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ełku
(1.2) kobieta pochodząca z Ełku, urodzona w Ełku
Wiktionary
IPA: ɛwˈt͡ʃãnka, AS: eu̯čãnka
Wiktionary
rzecz. Ełk mrz.
:: fm. ełczanin mos.
przym. ełcki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ełdyt Wielkich
Wiktionary
rzecz.
:: fż. ełdycianka ż.
przym. ełdycki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ełdyt Wielkich
Wiktionary
rzecz.
:: fm. ełdycianin m.
przym. ełdycki
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący Ełdyt Wielkich
Wiktionary
rzecz. ełdycianin m., ełdycianka ż.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. rzeka w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
(1.2) geogr. rzeka, nad którą leży Ełk (1.1);
Wiktionary
Eł
Wikipedia
IPA: ɛwk, AS: eu̯k
Wiktionary
rzecz. ełczanin mos., ełczanka ż.
przym. ełcki
Wiktionary
zawodnik lub kibic Łódzkiego Klubu Sportowego (ŁKS-u); ŁKS-owiec (rzadko), ełkaesowiec (rzadko)
SJP.pl
środowiskowo: zawodniczka lub kibicka Łódzkiego Klubu Sportowego (ŁKS-u)
SJP.pl
rzadko: zawodnik, działacz lub kibic ŁKS-u (najczęściej w odniesieniu do Łódzkiego Klubu Sportowego); ŁKS-owiec, ełkaesiak (częściej)
SJP.pl
przymiotnik od: ŁKS (m.in. Łódzki Klub Sportowy, Łomżyński Klub Sportowy); ŁKS-owski
SJP.pl
nazwa litery Ń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nazwa litery ń/Ń
Wiktionary
IPA: ɛ̃ɲ, AS: ẽń
Wiktionary
nazwa litery Ś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nazwa litery ś/Ś
Wiktionary
Eś (ket.: "Есь") - według Ketów (ludu zamieszkującego Syberię) to najwyższy bóg nieba, stwórca świata i uosobienie samego dobra. Małżonką i zarazem przeciwieństwem Esia była władczyni złych duchów - Chośadam, którą to za niewierność mąż wygnał na ziemię. Ketowie wierzą, że Eś przebywa w najwyższej sferze nieba i nie ingeruje w sprawy ludzi - jedynie raz do roku ogląda świat i zleca polegającym mu bóstwom różne zadania.
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) finans. ewidencja środków pieniężnych
Wiktionary
spójnik
(1.1) stpol. małopol. że, iż
Wiktionary
IPA: ɛʃ, AS: eš
Wiktionary
(1.1) eże, iż, iże
Wiktionary
urządzenie zasysające ciecz lub ciało sypkie z przestrzeni o ciśnieniu niższym od atmosferycznego i wtłaczające je do przestrzeni o ciśnieniu atmosferycznym; ejektor, ejector
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ejektor
Wiktionary
Eżektor – urządzenie wywołujące spadek ciśnienia statycznego w rurociągu, w celu umieszczenia w tym rurociągu dodatkowej porcji gazów lub jakiegoś materiału.
Spadek ciśnienia statycznego wywołany jest specjalnym przewężeniem, w którym następuje wzrost prędkości gazu zgodnie z prawem Bernoulliego, a co za tym idzie miejscowy wzrost ciśnienia dynamicznego i spadek ciśnienia statycznego.
Wikipedia
1. litera oznaczająca spółgłoskę f;
2. spółgłoska twarda, bezdźwięczna;
3. czwarty dźwięk podstawowej skali muzycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. dziewiąta litera polskiego alfabetu;
Wiktionary
Ff
F (wymowa: "ef", minuskuła: f) – szósta litera alfabetu łacińskiego, dziewiąta litera alfabetu polskiego. Oznacza zwykle w danym języku spółgłoskę szczelinową wargowo-zębową bezdźwięczną, np. [].
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|F.}}
źródła.
== f (język afar.) ==
wymowa.
IPA|f.
znaczenia.
litera
(1.1) fa, minuskuła trzynastej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: ɛf, AS: ef
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|F.}}
źródła.
== f (język afar.) ==
wymowa.
IPA|f.
znaczenia.
litera
(1.1) fa, minuskuła trzynastej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: F
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|F.}}
źródła.
== f (język afar.) ==
wymowa.
IPA|f.
znaczenia.
litera
(1.1) fa, minuskuła trzynastej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: F
Wiktionary
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali durowej, rozpoczynająca się od dźwięku "f"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku f (w zapisie nutowym z jednym bemolem)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord durowy oparty na tonice tonacji F-dur (1.1)
Wiktionary
F-dur – tonacja muzyczna, oparta na skali durowej, której toniką jest dźwięk f. Zawiera dźwięki: f, g, a, b, c, d, e. Tonacja F-dur zawiera jeden bemol.
Wikipedia
skrót od: fabryka; używany głównie w dłuższych nazwach fabryk, czytany jako cały, odmienny wyraz; fabr.
SJP.pl
skrót, rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) = fabryka
Wiktionary
(1.1) fabryka; skr. fabr.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma kształt litery F
Wiktionary
skrót w funkcji rzeczownika rodzaju żeńskiego
(1.1) = pot. ekon. firma
Wiktionary
IPA: ˈfʲirma, AS: fʹirma
Wiktionary
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali molowej, rozpoczynająca się od dźwięku "f"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku f (w zapisie nutowym z czterema bemolami)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord molowy oparty na tonice tonacji f-moll (1.1)
Wiktionary
f-moll – gama molowa, której toniką jest f. Jej dźwięki w odmianie naturalnej to: f, g, as, b, c, des, es. Zapis tonacji f-moll zawiera cztery bemole.
Wikipedia
skrót od:
1. fecit;
2. femininum
SJP.pl
skrót od: fieri curavit (z łaciny: uczynił (ufundował, sprawił) to dzieło - napis na pomnikach); f.c.
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik rodzaj nijaki
(1.1) = sport. Formuła 1;
Wiktionary
(1.1) Kierowca dołączył do F1 w minionym sezonie.
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) F1
* francuski: (1.1) F1
* włoski: (1.1) F1
źródła.
== F1 (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
skrótowiec w funkcji rzeczownika
(1.1) = sport. Formula 1 → Formuła 1
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) F1
* francuski: (1.1) F1
* włoski: (1.1) F1
źródła.
== F1 (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
skrótowiec w funkcji rzeczownika
(1.1) = sport. Formula 1 → Formuła 1
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
solmizacyjna nazwa dźwięku f
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. nazwa solmizacyjna jednego z dźwięków;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: fa, AS: fa
Wiktionary
(1.1) F
Wiktionary
skrót od: fabularny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
samochód typu Škoda Fabia
SJP.pl
Fabia – żeński odpowiednik łacińskiego imienia Fabiusz. Patronem tego imienia jest bł. Fabiusz (zm. w 303 roku).
Wikipedia
angielska organizacja reformistyczna założona w 1884 r. w Londynie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Fabiana
Wiktionary
Fabian – imię męskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające „należący do Fabiusza” (mężczyzny z rodu Fabiuszów). Nazwa rodowa Fabiuszy wywodzi się zaś od faba (bób) i pierwotnie oznaczała osobę zajmującą się uprawą bobu. Chrześcijańskim patronem tego imienia jest św. Fabian, papież.
Wikipedia
(1.1) Jeden z papieży nosił imię Fabian.
(1.1) Zegarek Fabiana spóźnia się dziesięć minut.
Wiktionary
IPA: ˈfabʲjãn, AS: fabʹi ̯ãn
Wiktionary
rzecz. Fabianki nmos., fabianizm mrz., fabianin mos.
:: zdrobn. Fabianek mos.
:: fż. Fabiana ż.
przym. fabiański
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Fabian
Wiktionary
Fabiana (również Pabiana) – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwy rzymskiego rodu Fabiuszów. Żeński odpowiednik męskiego imienia Fabian.
Imię rzadkie w Polsce. W styczniu 2024 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 140 kobiet o imieniu Fabiana nadanym jako imię pierwsze oraz 62 kobiety noszące imię Fabiana jako imię drugie. Dla porównania, najczęściej nadane jako imię pierwsze – Anna, nosi 1 072 616 osób
Wikipedia
rzecz. fabianizm mrz.
:: fm. Fabian mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Fabianek
Wiktionary
rzecz. Fabianki nmos.
:: fż. fabianczanka ż.
przym. fabianecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Fabianek
Wiktionary
rzecz. Fabianki nmos.
:: fm. fabianczanin m.
przym. fabianecki
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Fabianki lub z nią związany
SJP.pl
→ Fabianki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Fabianek
Wiktionary
rzecz. Fabianki nmos., fabianczanin m., fabianczanka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: Fabian (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Fabian
Wiktionary
(1.1) Zawieziesz Fabianka na trening o trzeciej po południu?
Wiktionary
rzecz. Fabian mos.
Wiktionary
angielska organizacja reformistyczna założona w 1884 r. w Londynie
SJP.pl
Fabianie lub Towarzystwo Fabiańskie ( The Fabian Society) – angielskie stowarzyszenie reformistyczne, mające na celu przekształcenie ustroju kapitalistycznego w socjalistyczny. Obecni członkowie w poglądach są zgodni z Partią Pracy.
Wikipedia
członek angielskiej organizacji reformistycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. polit. zwolennik fabianizmu
Wiktionary
rzecz. fabianizm mrz., Fabian mos.
Wiktionary
doktryna stworzona przez fabian, negująca konieczność rewolucji i głosząca możliwość przejścia od kapitalizmu do socjalizmu drogą ewolucyjną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) doktryna głosząca pokojową, ewolucyjną transformację kapitalizmu w socjalizm;
Wiktionary
rzecz. Fabian mos., Fabiana ż., fabianin mos.
Wiktionary
zdrobnienie od imienia żeńskiego: Fabiana
SJP.pl
zdrobnienie od imienia żeńskiego: Fabiana
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Fabianka lub z nim związany
SJP.pl
Fabian z małżonką; Fabianowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Fabianowa
Wiktionary
rzecz. Fabianów m.
:: fż. fabianowianka ż.
przym. fabianowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Fabianowa
Wiktionary
rzecz. Fabianów m.
:: fm. fabianowianin m.
przym. fabianowski
Wiktionary
Fabian z małżonką; Fabianostwo
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Fabianowa
Wiktionary
rzecz. Fabianów m., fabianowianin m., fabianowianka ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Fabiana lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dotyczący fabian - zwolenników ewolucyjnych reform społecznych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Fa
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Fabioli lub z nią związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Fabiusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się nazwy rzymskiego rodu Fabiuszów, która z kolei pochodzi od łacińskiego "faba" - "bób". Wśród patronów tego imienia — św. Fabiusz, wspominany razem ze swoimi towarzyszami, św. Bassusem, Maksymem i Antymem.
Wikipedia
lud rzymski
SJP.pl
Fa
Wikipedia
Fabiusz z małżonką; Fabiuszowie
SJP.pl
Fabiusz z małżonką; Fabiuszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Fabiusza lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niewielki warsztat z możliwością wytwarzania przedmiotów typowych dla produkcji masowej
Wiktionary
urządzenie elektroniczne o przekątnej pomiędzy pięcioma i siedmioma calami, łączące funkcje smartfona i tabletu; phablet, mikrotablet
SJP.pl
Fablet ( phablet, połączenie słów: "phone" i "tablet") – grupa urządzeń mobilnych wyposażonych w ekran dotykowy o przekątnej do 7 cali. Fablet jest urządzeniem łączącym cechy smartfona i małego tabletu. Jest większy niż smartfon, ale nie na tyle duży, by być uznawany za tablet lub minitablet. Rozmiary przekątnej ekranu takich urządzeń zaczynają się na pięciu calach, ale są mniejsze niż siedem cali.
Wikipedia
[czytaj: fabliO] popularny w XII-XIV w. gatunek lekkiej poezji francuskiej
SJP.pl
Fa
Wikipedia
Fablok – polskie przedsiębiorstwo założone w 1919 roku w Chrzanowie, produkujące tabor kolejowy i maszyny.
Wikipedia
skrót od: fabryka; f-ka
SJP.pl
[czytaj: fabr] nazwisko francuskie, m.in. Fabre d'Eglantine (właściwie Philippe François Nazaire Fabre) (1750-94), dramatopisarz francuski; Jean Henri Fabre (1823-1915), francuski entomolog, pisarz; Jean Marcel Fabre (1904-75), francuski historyk literatury, polonista
SJP.pl
Fabre – stacja metra w Montrealu, na linii niebieskiej. Obsługiwana przez Société de transport de Montréal (STM). Znajduje się w Villeray, w dzielnicy Villeray–Saint-Michel–Parc-Extension.
Wikipedia
zdrobnienie od: Fabrycjusz (imię męskie)
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Fabrycjusz z małżonką; Fabrycjuszowie
SJP.pl
Fabrycjusz z małżonką; Fabrycjuszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Fabrycjusza lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Fabrycka lub z nim związany
SJP.pl
Fabrycy z małżonką; Fabrycowie
SJP.pl
Fabrycy z małżonką; Fabrycostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Fabrycego lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Fabrycy – imię męskie.
Fabrycy imieniny obchodzi 14 marca, 22 sierpnia.
Wikipedia
IPA: ˈfabrɨt͡sɨ, AS: fabrycy
Wiktionary
rzecz. Fabrycjusz m., Fabrycjan m.
Wiktionary
mała fabryka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. zdrobn. od: fabryka
Wiktionary
(1.1) Potentat kupił fabryczkę i kilka folwarków po drugiej stronie rzeki.
Wiktionary
rzecz. fabryka ż., fabrykat m., fabrykant mos., fabrykantka ż., fabrykowanie n.
czas. fabrykować ndk.
przym. fabryczny, fabrykancki
przysł. fabrycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) przez pracowników fabryki
Wiktionary
(1.1) Zamknięte fabrycznie puszki odesłaliśmy hurtownikowi.
(1.1) Używanie innych niż fabrycznie nadane adresów MAC może jednak powodować ich kolizje, gdyż adres ustawiony ręcznie może być już nadany innemu urządzeniu w sieci przez jego producenta.
Wiktionary
rzecz. fabrykowanie n., fabrykantka ż., fabrykant mos., fabryczka ż., fabryka ż.
przym. fabryczny, fabrykancki
Wiktionary
należący do fabryki; produkowany, wykonany w fabryce
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fabryką
Wiktionary
(1.1) Do maszyny dołączono bardzo bogate oprzyrządowanie fabryczne.
Wiktionary
rzecz. fabryczka ż., fabryka ż., fabrykant mos., fabrykantka ż., fabrykowanie n.
przym. fabrykancki
przysł. fabrycznie
Wiktionary
zakład przemysłowy wytwarzający maszynowo na wielką skalę środki spożycia i produkcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) produkcyjny zakład przemysłowy
(1.2) pot. załoga fabryki (1.1)
(1.3) daw. budowa, wznoszenie budowli
(1.4) daw. produkcja, wyrób
Wiktionary
Fabryka ( fabrica ‘warsztat rzemieślniczy’) – zakład przemysłowy, w którym produkcja odbywa się przy użyciu maszyn.
W ujęciu historycznym, przejście od wytwarzania produktów w manufakturach do ich produkcji w fabrykach oznaczało początek kapitalizmu.
Wikipedia
(1.1) Jedna z hal produkcyjnych tej fabryki została kompletnie zniszczona przez powódź.
Wiktionary
IPA: ˈfabrɨka, AS: fabryka
Wiktionary
rzecz. fabrykacja ż., prefabrykacja ż., fabrykant mos., fabrykancik mos., fabrykantka ż., fabrykat mrz., półfabrykat mrz., prefabrykat mrz., fabrykowanie n., nafabrykowanie n., prefabrykowanie n., sfabrykowanie n., sprefabrykowanie n.
:: zdrobn. fabryczka ż.
czas. fabrykować ndk., nafabrykować dk., prefabrykować ndk., sfabrykować dk., sprefabrykować dk.
przym. fabryczny, fabrykancki, pofabryczny, pozafabryczny, przedfabryczny, przyfabryczny, wewnątrzfabryczny, wielkofabryczny, wokółfabryczny
przysł. fabrycznie
Wiktionary
(1.1) zakład przemysłowy
Wiktionary
wyrób, produkowanie, produkcja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. produkowanie czegoś w dużych ilościach
(1.2) daw. fałszerstwo, podrabianie
Wiktionary
(1.1) Rozbudowany w czasie I wojny światowej przemysł (…) wobec braku siły roboczej wywołanego mobilizacją przeszedł na szerokie zastosowanie taśmy produkcyjnej i innych metod przyśpieszonej fabrykacji.
(1.2) Całą wojnę utrzymywali się z fabrykacji „francuskich” kosmetyków (…).
Wiktionary
czas. fabrykować
rzecz. fabrykantka ż., fabrykant mos., fabryka ż.
przym. fabrykancki
Wiktionary
zdrobnienie od: fabrykant
SJP.pl
odnoszący się do fabrykanta, będący własnością fabrykanta
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fabrykantem, dotyczący fabrykanta
Wiktionary
rzecz. fabrykant mos., fabrykantka ż., fabryka ż., fabryczka ż., fabrykacja ż., fabrykat m., fabrykowanie n.
czas. fabrykować ndk.
przym. fabryczny
przysł. fabrycznie
Wiktionary
1. osoba podrabiająca coś; fałszerz;
2. dawniej: właściciel fabryki; przemysłowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. właściciel fabryki
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(1.1) Polski fabrykant jest służalczy wobec Niemców.
Wiktionary
IPA: faˈbrɨkãnt, AS: fabrykãnt
Wiktionary
rzecz. fabryka ż., fabryczka ż., fabrykacja ż., fabrykat m., fabrykowanie n.
:: fż. fabrykantka ż.
czas. fabrykować ndk.
przym. fabryczny, fabrykancki
przysł. fabrycznie
Wiktionary
(1.1) przemysłowiec
Wiktionary
dawniej: właścicielka fabryki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. właścicielka fabryki
Wiktionary
IPA: ˌfabrɨˈkãntka, AS: fabrykãntka
Wiktionary
rzecz. fabryka ż., fabryczka ż., fabrykacja ż., fabrykat m., fabrykowanie n.
:: fm. fabrykant ż.
przym. fabryczny, fabrykancki
czas. fabrykować
przysł. fabrycznie
Wiktionary
produkt fabryczny, gotowy towar, wyrób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. lub książk. wyrób fabryczny
Wiktionary
(1.1) (…) każdy większy czy mniejszy zakład przemysłowy musi współpracować z innym czy całym szeregiem innych. One to dostarczają mu surowca, bądź fabrykatów czy półfabrykatów.
Wiktionary
rzecz. fabrykantka ż., fabrykant mos., fabryka ż., półfabrykat mrz., fabryczka ż.
przym. fabrykancki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. produkowanie czegoś na masową skalę
(1.2) pot. sporządzanie imitacji czegoś w przestępczym celu
Wiktionary
rzecz. sfabrykowanie n., fabryka ż., fabryczka ż., fabrykant mos., fabrykantka ż.
czas. fabrykować ndk., sfabrykować dk.
przym. fabryczny, fabrykancki
przysł. fabrycznie
Wiktionary
(1.1) produkowanie, wyrabianie
(1.2) preparowanie, prokurowanie, fałszowanie, podrabianie
Wiktionary
produkować, wyrabiać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. sfabrykować)
(1.1) wykonywać podróbki
(1.2) przest. produkować w dużej liczbie, w masowej ilości
(1.3) iron. żart. robić byle jak lub coś niezbyt wartościowego
Wiktionary
rzecz. fabrykacja ż., fabryczka ż., fabrykantka ż., fabrykant mos., fabryka ż., fabrykowanie
przym. fabrykancki
Wiktionary
(1.1) fałszować, podrabiać, preparować
(1.3) klecić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. drobiazg
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. bajka
Wiktionary
Fabula – niemieckie czasopismo bajkoznawcze ukazujące się w Berlinie od 1957 roku. Przez długi czas redaktorem naczelnym był Kurt Ranke – profesor uniwersytetu w Getyndze. W skład pierwszego komitetu redakcyjnego wchodzili Walter Anderson, L. Bødker (Dania), R. Th. Christiansen (Norwegia), G. Ortutay (Węgry), A. Taylor (USA) i S. Thompsorn (USA). Pismo, oprócz materiałów w języku angielskim, niemieckim i francuskim, zamieszcza rozprawy, przyczynki, recenzje i komunikaty o pracach w toku.
Wikipedia
fantazjowanie na temat rzekomych wydarzeń w przeszłości i własnego w nich udziału
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. wprowadzanie do opisu albo opowiadania elementów nierealistycznych
(1.2) psych. przedstawianie wydarzeń z podawaniem zmyślonych wątków
Wiktionary
rzecz. fabulator mos.
Wiktionary
opieranie się utworu literackiego lub filmowego na fabule (układzie zdarzeń, wątków i motywów); fikcyjność, literackość, fabularyzm
SJP.pl
oparty na wątku fikcyjnym, a nie na dokumentacji; mający fabułę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający fabułę; oparty na fikcyjnej opowieści
Wiktionary
rzecz. fabułka ż., fabuła ż.
Wiktionary
książkowo: nadanie formy utworu fabularnego takim utworom, jak kronika, pamiętnik, film dokumentalny itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) film. liter. nadawanie formy fabularnej utworom dokumentalnym
Wiktionary
czas. fabularyzować
rzecz. fabuła ż.
Wiktionary
książkowo: występowanie fabuły (układu zdarzeń, wątków i motywów) w dziele literackim lub filmowym; fabularność, literackość, fikcyjność
SJP.pl
książkowo: nadawać formy utworu fabularnego takim utworom, jak kronika, pamiętnik, film dokumentalny itp.
SJP.pl
1. reżyser filmów fabularnych;
2. autor scenariuszy filmowych
SJP.pl
osoba opowiadając zmyślone lub zniekształcone wydarzenia z przeszłości i własny w nich udział; mitoman
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. igrać z niebezpieczeństwem
Wiktionary
pisanie bajek; bajkopisarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. dział literatury obejmujący pisanie bajek
Wiktionary
przym. fabulistyczny
rzecz. fabuła ż.
Wiktionary
(1.1) bajkopisarstwo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. łatwo się psujący (o przedmiotach)
Wiktionary
układ zdarzeń przedstawionych w utworze literackim lub w filmie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. film. szereg wątków i motywów powiązanych czasowo i przyczynowo, przedstawionych w utworze literackim lub filmowym
(1.2) pot. treść utworu
(1.3) daw. treść stanowiąca coś ciekawego, niekoniecznie prawdziwego
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(1.1) Jak każde porównanie, porównanie homeryckie składa się z dwóch członów – drugi z nich (następujący po spójniku „jak”, „jako”, „jak gdyby” itp.) jest w porównaniu homeryckim obszernym, rozwiniętym obrazem, często stanowiącym samodzielny epizod fabuły utworu o dygresyjnym charakterze.
(1.2) Fabuła tej książki jest naprawdę zaskakująca.
Wiktionary
rzecz. fabularność ż., fabularyzacja ż., fabulistyka ż.
czas. fabularyzować
przym. fabularny
przysł. fabularnie
Wiktionary
(1.1-2) osnowa, treść
(1.3) anegdota, opowiastka, plotka
Wiktionary
zdrobnienie od: fabuła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. fabuła
Wiktionary
przym. fabularny
Wiktionary
Fa
Wikipedia
[czytaj: fejsbuk] amerykański serwis społecznościowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) inform. socjol. internetowy serwis społecznościowy;
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(1.1) Nie jestem użytkownikiem Facebooka (…).
(1.1) Utrzymywali kontakt przez Facebook!
Wiktionary
rzecz. facebook mrz., facebookowicz mos.
przym. facebookowy
przysł. facebookowo
Wiktionary
(1.1) pot. fejs, żart. twarzoksiążka
Wiktionary
[czytaj: fejsbukowicz] użytkownik portalu Facebook; fejsbukowicz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) inform. socjol. użytkownik Facebooka
Wiktionary
(1.1) Wielu facebookowiczów zareagowało ostrą krytyką polityka.
Wiktionary
rzecz. Facebook mrz.
przym. facebookowy
Wiktionary
[czytaj: fejsbukowiczka] użytkowniczka portalu Facebook; fejsbukowiczka
SJP.pl
→ Facebook [czytaj: fejsbukowy]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Facebookiem, dotyczący Facebooka
Wiktionary
(1.1) Zamieścił pan tę informację na swoim profilu facebookowym.
Wiktionary
rzecz. Facebook mrz., facebookowicz mos., facebookowiczka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: facet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. zdrobn. od: facet
Wiktionary
(1.1) Gdy byłam u Magdy, przyszedł jakiś facecik z kwiatkami, więc musiałam się ewakuować.
Wiktionary
rzecz. facet m., facetka ż., facio m.
Wiktionary
(1.1) facio, gostek, gosteczek, koleś
Wiktionary
1. krótki utwór satyryczny;
2. przestarzale: dowcip, żart lub krótkie, zabawne opowiadanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. krótkie opowiadanie z dowcipną puentą
(1.2) daw. dowcip anegdotyczny, dykteryjka
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(1.2) Ten sam pan, nie najgorszy nawet człeczyna, tylko taki sobie totumfacki, który często na dworze królowej siostry przebywając i od szwagra pożyczek pieniężnych potrzebując, rad był choć facecjami wywdzięczać się dobrodziejom (…).
Wiktionary
osoba lubiąca opowiadać żarty, dowcipy, zabawne historyjki; żartowniś, dowcipniś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która lubi opowiadać żarty, anegdoty
Wiktionary
dotyczący facecji
SJP.pl
dawniej: chustka do nosa
SJP.pl
roślina z rodziny faceliowatych, sadzona jako miododajna roślina ozdobna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Phacelia|ref=tak., rodzaj roślin jednorocznych lub bylin z rodziny faceliowatych;
Wiktionary
Facelia ("Phacelia") – rodzaj roślin z rodziny faceliowatych ("Hydrophyllaceae"). Obejmuje około 200 gatunków, rosnących dziko w Ameryce Północnej i Południowej. Obszarem, gdzie rodzaj jest najbardziej zróżnicowany, jest zachodnia część kontynentu północnoamerykańskiego – tylko w Kalifornii rośnie 90 gatunków. Zasiedlają one suche tereny pustynne i wilgotne siedliska wśród zarośli i w widnych lasach.
Wikipedia
(1.1) W roku 2005 jako mulcz zastosowano eksperymentalnie międzplony z facelii.
Wiktionary
IPA: faˈt͡sɛlʲja, AS: facelʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. faceliowate nmos.
przym. faceliowy, faceliowaty
Wiktionary
rodzina roślin okrytozalążkowych, występujących na wszystkich kontynentach
SJP.pl
Fa
Wikipedia
o cechach faceliowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
→ facelia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z facelią, dotyczący facelii
Wiktionary
rzecz. facelia ż., faceliowate nmos.
przym. faceliowaty
Wiktionary
fazenda;
1. plantacja kawy w Brazylii; dom na takiej plantacji
2. gospodarstwo rolne w dawnych koloniach hiszpańskich
SJP.pl
[czytaj: fejspalm] uderzenie dłonią w twarz lub przyłożenie jej do twarzy, wyrażające niedowierzanie, frustrację lub zażenowanie
SJP.pl
Facepalm [] (czasami zapisywany jako "face-palm" lub "face palm") – gest, który polega na przyłożeniu dłoni do twarzy. Gest jest w wielu kulturach przejawem frustracji, zażenowania, rozczarowania, wstydu lub sarkazmu. Wykorzystuje się go także w memach internetowych.
Wikipedia
potoczne określenie mężczyzny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. mężczyzna
Wiktionary
(1.1) Patrz na tego wysokiego faceta!
Wiktionary
IPA: ˈfat͡sɛt, AS: facet
Wiktionary
rzecz.
:: fż. facetka ż.
:: zdrobn. facecik m.
Wiktionary
(1.1) mężczyzna, gość, jegomość, klient, koleś
Wiktionary
potocznie: bliżej nieznana kobieta; gościówa, babka, typiara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. kobieta
(1.2) slang. nauczycielka
Wiktionary
Facetka – amerykański film kryminalny (film noir) z 1958 roku.
Wikipedia
(1.1) Na przystanku przed chwilą stała jakaś facetka.
(1.2) Facetka od przyrody dała mi gałę.
Wiktionary
IPA: faˈt͡sɛtka, AS: facetka
Wiktionary
rzecz. facet m., facio m., facecik mos.
Wiktionary
zawód, specjalność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. zawód, profesja
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zawód wyuczony
(1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. podłużny drewniany pojemnik (na mąkę, zboże)
wykrzyknik
(2.1) onomatopeja naśladująca odgłos czegoś, co przelatuje szybko w powietrzu
Wiktionary
(1.1) Ci z wyższego miasta byli niewiele lepsi. Mieli jednak swój fach, na którym, trzeba przyznać, dobrze się znali.
(2.1) Fach, fach, fach. Leciały skrzaty we wszystkie strony.
Wiktionary
rzecz. fachowiec m., fachura m., fachowość ż., fachman mos.
przym. fachowy
przysł. fachowo
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pracować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pochodnia
Wiktionary
(1.1) facla, fachtla, fachula
Wiktionary
potocznie: fachowiec; fachura, magik, spec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. fachowiec
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. fachowiec
Wiktionary
Fachman (ang. "The Fixer") – powieść amerykańskiego pisarza Bernarda Malamuda wydana w 1966 roku.
Wikipedia
(1.1) Pani dyrektor wezwała fachmana od kaloryferów.
Wiktionary
rzecz. fach mrz., fachowiec mos.
:: fż. fachmanka ż.
przysł. fachowo
wykrz. fach
Wiktionary
(1.2) gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk macher
Wiktionary
potocznie: kobieta będąca fachowcem w jakiejś dziedzinie; fachura, specjalistka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalistka w jakiejś dziedzinie
Wiktionary
specjalista w jakiejś dziedzinie; fachman, fachura, spec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w jakiejś dziedzinie
Wiktionary
Fachowiec – polski telewizyjny film obyczajowy z 1983 roku w reżyserii Krzysztofa Grubera, na podstawie powieści Wacława Berenta pod tym samym tytułem.
Wikipedia
(1.1) Zepsuł mi się telewizor, więc zatelefonowałem po fachowca z serwisu.
Wiktionary
IPA: faˈxɔvʲjɛt͡s, AS: faχovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. fach mrz., fachowość ż., fachman mos., fachura mos.
przym. fachowy
przysł. fachowo
wykrz. fach
Wiktionary
(1.1) biegły, człowiek kompetentny, ekspert, profesjonalista, praktyk, specjalista, zawodowiec, znawca; pot. fachman, fachura, spec; gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk macher
Wiktionary
przysłówek
(1.1) zgodnie ze specjalizacją
(1.2) z fachową wiedzą
Wiktionary
(1.1) Pan Józef był fachowo wykształconym cieślą.
(1.2) Drzwi osadzone fachowo powinny się domykać.
Wiktionary
rzecz. fachman mos., fach mrz., fachowiec mos., fachowość ż., fachura mos.
przym. fachowy
wykrz. fach
Wiktionary
znajomość fachu; wykształcenie zawodowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) znajomość jakiejś dziedziny
Wiktionary
rzecz. fach mrz., fachowiec mos., fachura mos.
wykrz. fach
przysł. fachowo
przym. fachowy
Wiktionary
związany z fachem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z określonym zawodem, specjalnością
(1.2) obeznany z zawodem
Wiktionary
(1.1) Marek jest w każdym calu perfekcjonistą – zanim się za coś zabierze, najpierw czyta stosy literatury fachowej.
Wiktionary
rzecz. fach mrz., fachowość ż., fachowiec mos., fachura mos.
przysł. fachowo
wykrz. fach
Wiktionary
(1.1) ekspercki, profesjonalny, specjalistyczny, specjalny, zawodowy
(1.2) biegły, obeznany, wykwalifikowany, wyspecjalizowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pochodnia
Wiktionary
(1.1) fachla, facla, fachula
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pochodnia
Wiktionary
(1.1) fachla, facla, fachtla
Wiktionary
potocznie: fachowiec; fachman, magik, spec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. fachowiec
Wiktionary
rzecz. fachowiec m., fach m., fachowość ż.
przym. fachowy
przysł. fachowo
wykrz. fach
Wiktionary
(1.1) fachowiec, specjalista, pot. spec
Wiktionary
[czytaj: facjebat] fecit; zrobił, wykonał (napis na dziełach sztuki obok podpisu artysty)
SJP.pl
[czytaj: facjes] oblicze; facies hippocratica - hipokratesowe oblicze, na którym widać oznaki zbliżającej się śmierci
SJP.pl
[czytaj: FAczile] łatwo - określenie stopnia trudności technicznej utworu
SJP.pl
[czytaj: faczilmente] określenie wykonawcze: łatwo, bez napięcia
SJP.pl
potocznie: jakiś mężczyzna; facet, koleś, kolo, gość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. żart. facet
Wiktionary
(1.1) Ten facio po lewej wygląda znajomo.
Wiktionary
IPA: ˈfat͡ɕɔ, AS: faćo
Wiktionary
rzecz. facet m., facetka ż., facecik mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. żart. facet
Wiktionary
1. zespół cech osadów i skał wynikających z warunków powstawania;
2. jednostka w systematyce roślin
SJP.pl
Facja (łac. "facies" 'twarz, oblicze') – zespół wspólnych cech charakterystycznych dla skał utworzonych w różnych warunkach.
Skały (lub środowiska) tej samej facji mogą różnić się czasem powstania i miejscem, muszą jednak posiadać łączące je istotne cechy szczególne, najczęściej litologiczne lub paleontologiczne. Niemniej niekiedy pod nazwą konkretnej facji bywają też łączone zespoły skał bardzo różniące się petrograficznie, a powstałe w jednym (lub pokrewnym) regionie w określonym czasie.
Wikipedia
1. pomieszczenie na poddaszu; facjatka, mansarda;
2. wysunięte poddasze z oknem i osobnym daszkiem; facjatka, mansarda;
3. potocznie: twarz; dziób, buzia, gęba;
4. przestarzale: frontowa ściana budynku; fasada;
5. dawniej: część ściany zasłaniająca dach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkalne pomieszczenie na poddaszu, zwykle nadbudowane i posiadające odrębne zadaszenie
(1.2) pot. twarz
(1.3) daw. fasada budynku
Wiktionary
(1.2) Z tą facjatą odstraszysz wszystkich chłopaków.
Wiktionary
IPA: faˈt͡sʲjata, AS: facʹi ̯ata
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. facjatka ż.
Wiktionary
(1.1) mansarda, facjatka
Wiktionary
1. wysunięte poddasze z oknem i osobnym daszkiem; facjata, mansarda;
2. pomieszczenie na poddaszu; facjata, mansarda;
3. ekspresywnie: twarz; buzia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: interes, transakcja handlowa; spekulacja, szachrajstwo
SJP.pl
dawniej osoba zajmująca się handlem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. policzek
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. policzek (także uderzenie)
Wiktionary
IPA: ˈfat͡ska, AS: facka
Wiktionary
czas. fackać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. policzkować
Wiktionary
rzecz. facka ż.
Wiktionary
[czytaj: fakelcug] dawniej: uroczysty pochód z pochodniami; fakelcug
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pochodnia
Wiktionary
(1.1) fachla, fachtla, fachula
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. spoliczkować
Wiktionary
[czytaj: faks-imile] faksymile;
1. reprodukcja dokumentu wykonana ręcznie, mechanicznie lub chemicznie;
2. pieczątka lub klisza odtwarzająca własnoręczny podpis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) społ. publ. proces weryfikowania informacji przez dokładne sprawdzanie faktów;
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(1.1) W 2021 roku Pokojową Nagrodę Nobla otrzymała Maria Ressa, założycielka i szefowa filipińskiego portalu Rappler, który zajmuje się fact-checkingiem oraz dziennikarstwem śledczym.
Wiktionary
rzecz. fact-check m., fact-checker m., fact-checkerka ż.
przym. fact-checkingowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący fact-checkingu
Wiktionary
[czytaj: faktitiwum] kategoria słowotwórcza czasownika; causativum
SJP.pl
[czytaj: faktoring] rodzaj umowy nienazwanej, polegającej na wykupowaniu przez wyspecjalizowanego pośrednika (factora), należności z tytułu sprzedaży od factoranta (osoby dokonującej sprzedaży należności); faktoring
SJP.pl
[czytaj: faktoringowy] związany z factoringiem (faktoringiem); faktoringowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. grubszy kij do bicia
Wiktionary
przedstawiciel rzędu grzybów z klasy workowców właściwych
SJP.pl
przedstawiciel rzędu grzybów z klasy workowców właściwych
SJP.pl
1. w psychologii:
a) wpływ obecności innych ludzi na skuteczność wykonywania jakiegoś zadania;
b) niewyuczone, chwilowe zwiększenie siły reakcji;
2. w fizjologii: ułatwienie wystąpienia reakcji na bodziec; torowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. wpływ obecności innych ludzi na skuteczność wykonywania jakiegoś zadania (pozytywny lub negatywny)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osoba ułatwiająca przepływ informacji i rozwiązująca problemy w spotkaniach pomiędzy różnymi grupami ludzi
SJP.pl
Fa
Wikipedia
kobieta ułatwiająca przepływ informacji i rozwiązująca problemy w spotkaniach pomiędzy różnymi grupami ludzi
SJP.pl
w psychologii: wpływać na członków grupy, powodując wzrost zachowań określonego rodzaju
SJP.pl
suma, wynik obliczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. med. opatrunek
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. powijak dla niemowlaka
(1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. etn. pas zdobiący becik niemowlęcy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. obwiązywać ranę
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. obwijać niemowlę po kąpieli
Wiktionary
[czytaj: fejding albo fading] zanik sygnału radiowego na skutek zmian warunków rozchodzenia się fal radiowych
SJP.pl
Fading – zanikanie słyszalności, którego mechanizm powstawania jest podobny do echa radiowego. Różnica polega na tym, że przesunięcie czasowe dwóch fal dochodzących do obserwatora jest zbliżone do połowy okresu fali.
Wikipedia
1. portugalska melancholijna pieśń ludowa;
2. związany z fado - pieśnią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. gatunek muzyczny wywodzący się z Portugalii, melancholijna pieśń
Wiktionary
Fado (tłum. los, przeznaczenie) – gatunek muzyczny powstały w XIX wieku w biednych dzielnicach portowych miast Portugalii, głównie w lizbońskich kwartałach Alfama i Mouraria. Fado to melancholijna pieśń, wykonywana przez jednego wokalistę przy akompaniamencie dwóch gitar. Nazywane jest czasami portugalskim bluesem.
Wikipedia
IPA: ˈfadɔ, AS: fado
Wiktionary
skrót od: Fabryka Domów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. pierwsza (spośród pięciu) modlitwa muzułmańska w ciągu dnia, odmawiana świtem;
Wiktionary
Fadżr ( فجر) – modlitwa muzułmańska (salat), pierwsza w ciągu dnia, odmawiana między świtem i wschodem słońca, najlepiej ok. 45 minut przed wschodem słońca. []
Wikipedia
końcowa seria ataków matadora, prowadząca do zabicia byka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Faenzą, dotyczący Faenzy
Wiktionary
(1.1) Do końca XVIII stulecia jedynie wizerunki, wykonane według obrazu z Faenzy, nosiły nazwę „Najświętszej Panny Łaskawej”. Kaznodzieje w czasie uroczystości Najśw. Panny Łaskawej zapoznawali wiernych z historią obrazu z katedry faenckiej, wyjaśniali jego ikonograficzne, symboliczne cechy i właściwości uwsp..
(1.1) Faencki pierwowzór warszawskiej Madonny dostąpił zaszczytu koronacji w 321 lat od intronizacji.
(1.1) Artyści faenccy przywrócili jej oryginalną świetność, posługując się wyrobami sztuki ceramicznej.
Wiktionary
rzecz. Faenza ż.
Wiktionary
(1.1) war. rzad. faenzki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;
Wiktionary
Faenza – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Rawenna.
W miejscowości znajduje się stacja kolejowa Faenza.
Według danych na rok 2023 gminę zamieszkiwało 58 737 osób, 272,2 os./km².
Wikipedia
(1.1) Fajanse swą nazwę wzięły od Faenzy, miasta w północnych Włoszech, gdzie od XII wieku produkowano naczynia wypalane z gliny, kwarcu i kaolinu albo z gliny, kwarcu i margla, pokrywane najczęściej nieprzezroczystymi szkliwami, takimi jak na przykład emalia.
Wiktionary
przym. faencki
Wiktionary
(1.1) staroż. Fawencja
Wiktionary
ptak z rzędu pełnopłetwych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Phaethontiformes|Sharpe|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;
forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.
(2.1) M., B. i W. lm. od: faeton
Wiktionary
Faetony – monotypowy rząd Phaethontiformes i rodzina Phaethontidae z infragromady ptaków neognatycznych (Neornithes).
Wikipedia
(1.1) Gdy jeden rodzic faetonów wysiaduje, drugi poluje.
Wiktionary
rzecz. faeton mzw.
Wiktionary
obwisła warga u psa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) przest. reg. pozn. płatki owsiane
Wiktionary
tradycyjne kurpiowskie ciasteczko z dodatkiem marchwi, miodu i pieprzu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. tradycyjne kurpiowskie ciastko – twarde, wytrawne i pikantne, cięte nożem z wałka ciasta na kształt kopytek lub orzechów, podawane jako przekąska, np. do piwa, stanowiące zwyczajowy noworoczny podarunek
Wiktionary
(1.1) Na Nowy Rok w każdym domu pieczono fafernuchy i kozy.
Wiktionary
(1.1) nowolatek
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. paplać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kynol. zwisające wargi u psów myśliwskich
Wiktionary
Fafle – używane w kynologii określenie górnych warg psa.
Kształt i wielkość fafli wyraźnie rozróżnia się w zależności od rasy psa.
Wikipedia
(1.1) Ze zwisających fafli Buni obficie kapała ślina.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Pomorze południowe, Kaszuby południowe, Kociewie, Ziemia Chełmińska, Grudziądz, Rypińskie. paplać, bajdurzyć, pleść, co ślina na język przyniesie
(1.2) gw-pl|Grudziądz. o dziecku lub osobie pod wpływem: bełkotać, mamrotać, mówić niewyraźnie
Wiktionary
(1.1) zob. paplać, bajdurzyć.; gw. Pomorze południowe, Kaszuby południowe faflać; war. gw. Grudziądz faflunić
(1.2) zob. bełkotać, mamrotać.; war. gw. Grudziądz faflunić
(1.3) zob. seplenić.; gw. Ziemia Łomżyńska chechławić, faflotać, gąglotać, psiepsielić, sefielić
Wiktionary
potocznie: mówić niewyraźnie, bełkotać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gryzmolić, mazać
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. mówić bez sensu
Wiktionary
(1.1) fifrać
(1.2) kafrać
Wiktionary
niedołęga, niezdara, safanduła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Warszawa. niezdara
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. jedzenie dla trzody chlewnej, składające się głównie z kaszy
Wiktionary
(1.2) fuła
Wiktionary
wirus mający zdolność do niszczenia bakterii; bakteriofag
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zob. bakteriofag.
Wiktionary
IPA: fak, AS: fak
Wiktionary
temsłow. -fagia, -fag, fago-
Wiktionary
(1.1) bakteriofag
Wiktionary
pogardliwie:
1. służący, lokaj; sługus;
2. przenośnie: lizus, pochlebca;
3. kochanek; gach, frajer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. lekcew. mężczyzna posługujący jako lokaj lub kelner
(1.2) pot. obraź. osoba całkowicie uległa
(1.6) gw-pl|Warszawa. mężczyzna
(2.2) ornit. dzierlatka
Wiktionary
(1.1) Po wyjściu z pałacu Faventines trójka wędrównych grajków udała się na Nowy-Most, który był wówczas główną kwaterą przewoźników, fagasów, elegantów i łobuzów.
(1.2) Celina ma tutaj swoich fagasów, którzy prześcigają się, by zaskarbić jej życzliwość.
(1.3) Sąsiad z naprzeciwka przydybał fagasa i wygarbował mu skórę.
(2.1) Nie spodziewałam się, że z tych fagasów będzie aż tyle mięsa.
Wiktionary
IPA: ˈfaɡas, AS: fagas
Wiktionary
rzecz. fagasostwo n., fagasowanie n.
czas. fagasować ndk.
przym. fagasowski, fagasowy
Wiktionary
(1.2) pachołek, piesek, sługa, sługus, służalec
(1.3) frajer, gach, kochanek, kochaś, ogoniarz, przyjaciel
(2.1) pomorska owca
Wiktionary
służalczość, lizusostwo
SJP.pl
potocznie: być fagasem, wysługiwać się, schlebiać komuś
SJP.pl
przypominający fagasa
SJP.pl
trujący związek w nasionach buku
SJP.pl
trujący związek w nasionach buku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od fagot
Wiktionary
(1.1) To nie fagot, lecz tylko mały fagocik.
Wiktionary
rzecz. fagot m., fagocista mos.
Wiktionary
muzyk grający na fagocie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. muzyk, który gra na fagocie
Wiktionary
rzecz. fagot m., fagocik m.
:: fż. fagocistka ż.
przym. fagotowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. kobieta, która gra na fagocie
Wiktionary
rzecz. fagot mrz.
:: fm. fagocista mos.
przym. fagotowy
Wiktionary
komórka organizmu pochłaniająca bakterie oraz inne cząstki nieorganiczne i organiczne; komórka żerna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) biol. rodzaj komórki zdolnej do pochłaniania i trawienia obcych cząstek;
Wiktionary
Fagocyt (gr. "phágos" ‘pożeracz’, "kýtos" ‘komórka’), komórka żerna – każda komórka zdolna do fagocytozy. Zazwyczaj fagocytami są wyspecjalizowane komórki organizmów wielokomórkowych (u człowieka są nimi m.in.: osteoklasty, makrofagi, granulocyty oraz mikroglej), rzadziej organizmy jednokomórkowe (np. ameby).
Wikipedia
(1.1) Usuwanie resztek komórkowych to jedno z zadań fagocytów.
(1.1) Proces, w którym fagocyt pochłania i trawi bakterie, nazywany jest fagocytozą i jest kluczowy dla układu odpornościowego.
(1.1) Zwalczanie infekcji wymaga skoordynowanego działania różnych komórek odpornościowych z fagocytami.
Wiktionary
rzecz. fagocytoza ż.
przym. fagocytowy, fagocytarny
Wiktionary
praorganizm złożony z fagocytoblastu i kinoblastu
SJP.pl
o komórkach: wchłaniać drobne cząsteczki organiczne
SJP.pl
umiejętność pochłaniania mikroskopijnych ciał obcych przez komórkę organizmu żywego
SJP.pl
Fa
Wikipedia
chorobliwy lęk przed połykaniem
SJP.pl
Fagolizosom – organellum komórkowe powstające na skutek zlania się fagosomu z lizosomem. W fagosomie znajdują się pochłonięte przez komórkę substancje, które są rozkładane za pomocą znajdujących się w lizosomie enzymów (głównie proteolitycznych). W obrębie fagozlizosomu panuje odczyn kwaśny, co jest niezbędnym warunkiem działania enzymów lizosomalnych.
Wikipedia
wakuola powstająca okresowo w komórce w przebiegu fagocytozy lub pinocytozy, przyczyniająca się do trawienia i zużytkowania substancji wchłoniętych do komórki
SJP.pl
Fagosom (syn. fagolizosom) – wakuola otaczająca podczas fagocytozy patogenną komórkę (bakterię), ograniczona błoną pochodzącą z komórki fagocyta. W dalszej fazie fagocytozy do błony fagosomu przywiera jeden lub dwa lizosomy, wydzielające enzymy trawienne. []
Wikipedia
dęty instrument drewniany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. stroikowy, drewniany instrument dęty o niskiej skali;
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(1.1) Jan od pięciu lat gra na fagocie a sąsiadom na nerwach.
Wiktionary
IPA: ˈfaɡɔt, AS: fagot
Wiktionary
rzecz. fagocista m., fagocistka ż.
:: zdrobn. fagocik m.
przym. fagotowy
Wiktionary
związany z fagotem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. związany z fagotem, dotyczący fagotu
Wiktionary
(1.1) Gra się na nim za pomocą dużego podwójnego stroika, który bardziej przypomina stroik fagotowy niż obojowy.
Wiktionary
rzecz. fagot mrz., fagocista mos., fagocistka ż.
Wiktionary
[czytaj: FArenhajt]
1. nazwisko, np. Gabriel Daniel Fahrenheit (1686-1736), polski fizyk niemieckiego pochodzenia;
2. skala Fahrenheita - skala temperatury używana dotychczas przez kraje anglosaskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: faj] gęsta, prążkowana tkanina jedwabna
SJP.pl
[czytaj: fer]
1. uczciwy, zgodny z zasadami (np. Zawsze byłam fair wobec ciebie.);
2. uczciwie, zgodnie z zasadami (np. Zachował się fair i za to go cenię.)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) uczciwy, lojalny
przysłówek
(2.1) uczciwie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Błażej był zawsze fair wobec mnie.
(2.1) Nauczycielka zachowała się fair wobec uczniów.
Wiktionary
[czytaj: fer-trejd] handel z nastawieniem na uczciwe wynagradzanie drobnych wytwórców, nie na zysk i najniższą cenę; sprawiedliwy handel, fair trade, fairtrade
SJP.pl
Fa
Wikipedia
[czytaj: ferłej] droga wodna wytyczona wśród mielizn lub innych przeszkód nawigacyjnych, służąca do przeprowadzania statków o określonym zanurzeniu; farwater
SJP.pl
Fairway – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kansas, w hrabstwie Johnson.
Wikipedia
[czytaj: fajsalabad] miasto w Pakistanie; Fajsalabad
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: faja
Wiktionary
1. duża fajka
2. pogardliwie człowiek mało zaradny, ciemięga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. grub. członek męski, penis
(1.2) duża fajka
Wiktionary
rzecz. fajka ż., fajczarstwo n., fajkarz mos., fajczarz mos., fajkarstwo n., fajczenie n., zafajczenie n., sfajczenie n., odfajkowanie n., fajeczka ż.
czas. fajczyć ndk., zafajczyć dk., sfajczyć dk., odfajkować dk.
przym. fajkowy, fajczany, fajkowany, fajkarski
przysł. fajkowato
Wiktionary
(1.1) penis
Wiktionary
minerał, krzemian żelaza
SJP.pl
Fajalit – bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów, z grupy oliwinów. Nazwa związana jest z miejscem występowania minerału – wulkaniczną wyspą Faial na Azorach.
Wikipedia
1. biała glinka używana po wypaleniu najczęściej do wytwarzania naczyń kuchennych, sprzętu sanitarnego i elektrotechnicznego;
2. produkt wykonany z wypalonej białej glinki, pokrytej szkliwem;
3. potocznie: coś bez wartości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. rzem. materiał ceramiczny wytwarzany z zanieczyszczonego kaolinu, podobny nieco do porcelany;
(1.2) pot. coś bezwartościowego
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. pejor. głupek, ciemniak
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(1.1) Wystawiłem na aukcji internetowej świecznik z fajansu.
(2.1) Ten twój cholerny ojciec to fajans!
Wiktionary
IPA: ˈfajãw̃s, AS: fai ̯ãũ̯s
Wiktionary
rzecz. fajansiarstwo n., fajansiarz mos., fajansiara ż., fajansarnia ż., fajansownia ż.
przym. fajansowy, fajansiarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) prostytutka
Wiktionary
IPA: ˌfajãw̃ˈɕara, AS: fai ̯ãũ̯śara
Wiktionary
rzecz. fajans m.
przym. fajansowy
Wiktionary
(1.1) zob. prostytutka.
Wiktionary
fajans; potocznie:
1. osoba niemodnie ubrana, zaniedbana;
2. brudas, niechluj;
3. frajer, głupek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. frajer, głupek
(1.2) slang. ktoś niemodnie ubrany
(1.3) slang. ktoś brudny, zaniedbany, niechluj, brudas
(1.4) środ. ekon. broker bez licencji KNF
Wiktionary
rzecz. fajans
przym. fajansowy
Wiktionary
forma przymiotnika.
(1.1) M. i W. mos. lm. od: fajansowy
Wiktionary
związany z fajansem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zrobiony z fajansu
Wiktionary
(1.1) Ale macie fajny fajansowy świecznik.
(1.1) Poproszę tego fajansowego aniołeczka.
Wiktionary
rzecz. fajans mrz. / mos., fajansiarz mos., fajansiara ż., fajansownia ż.
przym. fajansiarski
Wiktionary
→ fajka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pochodzący z fajki
Wiktionary
rzecz. fajka ż., faja ż.
przym. fajkowy
Wiktionary
przymiotnik od: fajka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący fajczarstwa
Wiktionary
rzecz. fajczarstwo n., fajczarz mos.
czas. fajczyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. palenie fajki
Wiktionary
(1.1) Największy rozkwit fajczarstwa na terenie Podhala miał miejsce w XIX wieku, kiedy to fajka stanowiła nieodłączny rekwizyt każdego prawie górala.
Wiktionary
rzecz. fajka ż., faja ż., fajczarz m., fajkarz m., fajczenie n.
czas. fajczyć ndk.
przym. fajkowy, fajczarski
Wiktionary
osoba paląca fajkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) palacz fajki
Wiktionary
(1.1) Na początku XIX wieku odkryto nowy, zdaniem większości fajczarzy, najdoskonalszy surowiec – korzeń wrzośca drzewiastego.
Wiktionary
rzecz. fajka ż., faja ż., fajczarstwo n., fajkarz mos., fajczenie n., zafajczenie n., sfajczenie n., fajeczka ż., odfajkowywanie n., odfajkowanie n.
czas. fajczyć ndk., zafajczyć ndk., sfajczyć dk., odfajkowywać ndk., odfajkować dk.
przym. fajkowy, fajczarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. nałogowa palaczka
Wiktionary
(1.1) Fajczora nie powinna być nauczycielkóm.
Wiktionary
rzecz. fajczysko n.
:: fm. fajczorz m.
czas. fajczyć ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. nałogowy palacz
Wiktionary
rzecz. fajczysko n.
:: fż. fajczora ż.
czas. fajczyć ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. długa fajka
Wiktionary
(1.1) Na cybuchu fajczyska czynsto był wymalowany cysorz austryjacki.
Wiktionary
rzecz. fajczorz n., fajczora ż.
czas. fajczyć ndk.
Wiktionary
potoczne:
1. niszczyć ogniem; palić, spalać;
2. palić tytoń; jarać, kopcić, kurzyć;
3. fajczyć się - płonąć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. (także gw-pl|Śląsk Cieszyński.) palić fajkę lub tytoń
czasownik zwrotny niedokonany fajczyć się (dk. brak)
(2.1) pot. palić się
Wiktionary
rzecz. fajka ż., fajeczka ż., fajek mrz./mzw., fajczarz mos.
przym. fajczarski
Wiktionary
potocznie:
1. brudzić, plamić; walać, babrać, kidać;
2. wypróżniać się; załatwiać się, kakać, kupkać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zafajdać, ufajdać)
(1.1) grub. posp. fizj. wypróżniać się, defekować
czasownik zwrotny niedokonany fajdać się (dk. ufajdać się, zafajdać się)
(2.1) pot. brudzić się
Wiktionary
(1.1) Mój pies fajdał na trawnik, więc musiałem po nim sprzątać.
Wiktionary
rzecz. zafajdaniec mos.
czas. zafajdać dk.
Wiktionary
(1.1) defekować, załatwiać się, oddawać stolec; pot. robić kupę; wulg. srać, kupkać
Wiktionary
zdrobnienie od: fajka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: fajka
(1.2) mała, drobna fajka
Wiktionary
IPA: faˈjɛt͡ʃka, AS: fai ̯ečka
Wiktionary
rzecz. faja ż., fajczarz m., fajka ż.
przym. fajkowy
czas. fajczyć ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) slang. papieros
Wiktionary
(1.1) Chłopaki, mamy piwo, czipsy i fajki, możemy zaczynać imprezę.
Wiktionary
IPA: ˈfajɛk, AS: fai ̯ek
Wiktionary
czas. fajczyć ndk., sfajczyć dk.
Wiktionary
(1.1) szlug, skręt, papieros
Wiktionary
w gwarze miejskiej: wigor, zapał, energia, werwa, animusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. święto
Wiktionary
przym. fajerowy
rzecz. fajera ż., fajerwer mrz., fajers mrz., fajerka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. święto
Wiktionary
IPA: faˈjɛra, AS: fai ̯era
Wiktionary
rzecz. fajer m.
Wiktionary
potocznie: przerwa w pracy lub koniec dnia pracy; fajrant
SJP.pl
1. w piecykach lub kuchennych piecach węglowych: jedna z wzajemnie opierających się na sobie obręczy żeliwnych przykrywających lub zmniejszających otwór w płycie kuchennej;
2. termofor do ogrzewania pościeli; szkandela;
3. małe naczyniem utrzymujące żar lub ogień;
4. gwarowo: zapałka;
5. gwarowo: doniczka do kwiatów;
6. gwarowo: kierownica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żeliwne kółko zakrywające otwór w płycie pieca
(1.2) daw. przenośny piecyk
Wiktionary
Fajerka – częściej fajerki, kilka wzajemnie opierających się na sobie obręczy żeliwnych, przykrywających otwór w żeliwnej płycie kuchennej. Można je zakładać i zdejmować przy pomocy pogrzebacza w kształcie haczyka, czyli hakowato zagiętego drutu z rączką. Zastosowanie fajerek umożliwiło stawianie bezpośrednio na ogniu garnków różnej wielkości i regulację ilości docierającego do nich ciepła. Prawdopodobnie to wynalazek angielski z drugiej połowy XVIII w.
Wikipedia
(1.1) Płomyk lizał szczapki, strzelał przez krążki fajerek, osmalał brzuchaty czajnik.
Wiktionary
IPA: faˈjɛrka, AS: fai ̯erka
Wiktionary
rzecz. fajer m.
Wiktionary
dawniej:
1. towarzystwo ubezpieczeniowe ubezpieczające od skutków pożaru;
2. składka ubezpieczenia od skutków pożaru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. strażak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gwara. papieros lepszego gatunku
Wiktionary
rzecz. fajer m.
Wiktionary
(1.1) fajerwer
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gwara. papieros
Wiktionary
rzecz. fajer m.
Wiktionary
(1.1) fajers
Wiktionary
1. (zwykle w liczbie mnogiej) sztuczne ognie dające różnorodne efekty świetlne; raca;
2. potocznie: błyskotliwa sekwencja słów, żartów itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ładunek pirotechniczny, który wybuchając daje przyciągające wzrok efekty świetlne
(1.2) wybuch fajerwerku (1.1) rozświetlający niebo
(1.3) przen. efektowne działanie lub jego wyniki
Wiktionary
rzecz. fajerwerkier mos.
Wiktionary
(1.1) sztuczny ogień
(1.2) sztuczny ogień
Wiktionary
przyjęcie popołudniowe, odbywające się zwykle o godzinie piątej; fajfoklok; five o'clock
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zabawa taneczna o godzinie piątej po południu
Wiktionary
(1.1) Dwa razy w tygodniu jeżdżę z mężem na fajfy do „Kaskady” w Lądku-Zdroju.
Wiktionary
IPA: fajf, AS: fai ̯f
Wiktionary
muzyk w dawnym wojsku polskim, przygrywający doboszowi na piszczałce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. fajka
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. zootechn. przyrząd kowalski do zaciskania koniowi warg podczas podkuwania
Wiktionary
(1.1) falfka
Wiktionary
[czytaj: fajf o klok] przyjęcie popołudniowe, odbywające się zwykle o godzinie piątej; fajf; five o'clock
SJP.pl
1. pospolicie: członek męski;
2. pospolite wyzwisko używane w stosunku do mężczyzn;
3. potocznie: oferma, człowiek niezdarny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) posp. penis
(1.2) posp. wyzwisko w stosunku do mężczyzn
(1.3) posp. oferma, ktoś niezdarny, leniwy, głupi
(1.4) gwara. żołnierska z okresu II wojny światowej oraz lwów.
(1.6) żart. o koledze, kumpel
(1.7) gwara. więz. więzień porządkowy sprzątający korytarze
(1.8) gwara. złodziejska pomocnik kieszonkowca
(1.9) gwara. złodziejska złodziej, który kradnie mało wartościowe rzeczy
(1.10) gwara. złodziejska donosiciel, oskarżyciel
(1.11) gwara. złodziejska dozorca nocny
(1.12) gwara. szoferska nieuważny przechodzień
Wiktionary
(1.1) Ten świntuch znowu ględzi o swoim krótkim fajfusie.
(1.2) Przeszedł fajfus i nawet dzień dobry nie powiedział.
(1.5) Tam, o, taki fajfus kręci się pod nogami.
(1.6) Pięć lat fajfusa nie widziałem. Wreszcie się z nim spotkam.
Wiktionary
IPA: ˈfajfus, AS: fai ̯fus
Wiktionary
(1.5) bajfus
Wiktionary
[czytaj: fahita] meksykańska potrawa w postaci grillowanego mięsa na pszenicznej lub kukurydzianej tortilli
SJP.pl
Fajita (wym. "fahita") jest określeniem rodzaju potrawy kuchni meksykańskiej, w skład której wchodzi grillowane mięso podawane na pszenicznej lub kukurydzianej tortilli. Początkowo "fajita" przyrządzana była wyłącznie z mięsa wołowego, jednak w chwili obecnej popularne są również wersje z mięsem kurczaka, wieprzowiną lub krewetkami. W restauracjach mięso pieczone i podawane jest często z cebulą i papryką. Popularnymi dodatkami są: kwaśna śmietana, guacamole, salsa, pico de gallo, ser i pomidory.
Wikipedia
1. przyrząd składający się z cybucha i główki, służący do palenia tytoniu;
2. pot.: papieros
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przedmiot do palenia tytoniu;
(1.2) pot. papieros
(1.3) łódź. daw. kilkudniowa zabawa dla robotników na Wodnym Rynku w Łodzi, rozpoczynająca się w Zielone Świątki
(1.4) mot. element doprowadzający prąd do świecy zapłonowej
(1.5) sport. rurka używana do nurkowania, pozwalająca na oddychanie bez unoszenia głowy nad powierzchnię wody;
(1.6) graficzny symbol ✓, służący do zaznaczania wyboru
(1.7) środ. sport. strzelectwo żart. rodzaj imbusa
(1.8) łow. kieł szczęki dzika
Wiktionary
Fajka – przedmiot służący do palenia tytoniu lub innych substancji, składający się zwykle z ustnika (rurki, trzymanej w ustach) i główki z kominem (komorą spalania), połączonej z ustnikiem przez szyjkę. Dawniej pomiędzy szyjką a ustnikiem występował jeszcze cybuch, rzadko spotykany już w fajkach współczesnych.
Wikipedia
(1.1) Dziadek pykał sobie z fajki.
(1.2) Idę kupić fajki, bo nie ma już co jarać.
(1.4) Nie mogę zapalić silnika, to chyba przez tę fajkę.
Wiktionary
IPA: ˈfajka, AS: fai ̯ka
Wiktionary
rzecz. fajkarz mos., fajczarz mos., fajkarstwo n., fajczenie n., zafajczenie n., sfajczenie n., odfajkowanie n.
:: zdrobn. fajeczka ż.
:: zgrub. faja ż.
czas. fajczyć ndk., zafajczyć dk., sfajczyć dk., odfajkować dk.
przym. fajkowy, fajczany, fajkowany, fajkarski
przysł. fajkowato
Wiktionary
(1.1) reg. śl. falfka, reg. śl. fajfka
(1.2) papieros, szlug
(1.6) ptaszek
Wiktionary
1. osoba zajmująca się produkcją lub sprzedażą fajek;
2. palacz fajki; fajczarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wytwórca fajek
Wiktionary
rzecz. fajka ż., fajczarz mos., fajczarstwo n., faja ż.
Wiktionary
przypominający kształtem fajkę
SJP.pl
zaznaczać; ptaszkować
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
związany z fajką
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od fajka
Wiktionary
rzecz. fajeczka ż., fajczarz m., fajczarstwo n., fajka ż., faja ż.
przym. fajczany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. pilnik
Wiktionary
(1.1) Tom fajlom se wyfajluja nowy szlic w kluczu.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. szlifować
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk szmyrglować, szlajfować
Wiktionary
przysłówek
(1.1) pot. w sposób fajny; dobrze, ładnie
Wiktionary
(1.1) Fajnie cię tu spotkać!
Wiktionary
przym. fajny, fajowy, fajniusi
przysł. fajno, fajowo
Wiktionary
(1.1) fajno, w dechę, świetnie, super, w porządku
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: fajnie, fajno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: fajny
SJP.pl
środowiskowo: świetny, udany, wspaniały; fajny, fajowy
SJP.pl
zdrobnienie od: fajny; fajniutki, fajniuśki, fajniusi
SJP.pl
zdrobnienie od: fajny; fajniutki, fajniuśki, fajniuchny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. zdrobn. od fajny
Wiktionary
IPA: fajˈɲüɕi, AS: fai ̯ńüśi
Wiktionary
rzecz. fajności
przym. fajny, fajowy
:: zdrobn. fajniutki
przysł. fajno, fajnie, fajowo
Wiktionary
zdrobnienie od: fajny; fajniuchny, fajniuśki, fajniusi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: fajny
Wiktionary
IPA: fajˈɲutʲci, AS: fai ̯ńutʹḱi
Wiktionary
przym. fajny, fajniusi
Wiktionary
zdrobnienie od: fajny; fajniutki, fajniuchny, fajniusi
SJP.pl
dawniej: cienka tkanina wełniana pochodzenia holenderskiego lub angielskiego; falendysz
SJP.pl
przysłówek
(1.1) zob. fajnie.
Wiktionary
przym. fajny, fajniusi
przysł. fajnie
Wiktionary
lekceważąco: Polak próbujący wyróżnić się na tle innych Polaków postrzeganych przez niego jako zaściankowi, konserwatywni, prowincjonalni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) publ. pogard. Polak, zwykle wrogo odnoszący się do polskiego tradycjonalizmu
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. fajnopolaczek m.
:: fż. fajnopolka ż.
przym. fajnopolski
Wiktionary
(1.1) leming
Wiktionary
→ fajny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co fajne; cecha tych, którzy są fajni
Wiktionary
przym. fajny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. elegantka
Wiktionary
potocznie: oceniany pozytywnie; fajowy, dobry, porządny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) potoczny wyraz o bardzo szerokim pozytywnym znaczeniu dla mówiącego: ciekawy, interesujący, świetny
(1.2) gw-pl|Poznań, Górny Śląsk. ładny
Wiktionary
(1.1) Artur ma fajny samochód.
(1.1) To jest normalny, fajny facet!
(1.1) (…) dzisiaj zapowiada się fajny dzień.
Wiktionary
IPA: ˈfajnɨ, AS: fai ̯ny
Wiktionary
rzecz. fajność ż., fajności
przym. fajowy
:: zdrobn. fajniutki, fajniusi
przysł. fajno, fajnie, fajowo
Wiktionary
(1.1) bajeczny, błogi, kapitalny, lekki, miły, przyjemny, rozkoszny, słodki, super, bajerancki, bombowy, byczy, fajowy, klawy, kultowy, morowy, odjazdowy, odlotowy, superowy, szałowy, wdechowy, wyczesany, wypasiony, wystrzałowy, wulg. zajebisty, dojebany, wyjebany
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: fajowo
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) pot. świetnie, doskonale
Wiktionary
(1.1) Wczoraj było fajowo u Jolki, wszyscy świetnie się bawili.
Wiktionary
IPA: faˈjɔvɔ, AS: fai ̯ovo
Wiktionary
przym. fajowy, fajny, fajniusi
przysł. fajnie
Wiktionary
(1.1) fajnie, fajno, fajowsko, fajosko, super, superos, superowo, supernaście, gitasowo, git, gites
Wiktionary
w gwarze młodzieżowej: mający cechy pozytywne; fajny, fajowy
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: fajowy
SJP.pl
w gwarze młodzieżowej: mający cechy pozytywne; fajny, fajowski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od fajrant
Wiktionary
rzecz. fajrant m.
Wiktionary
potocznie: przerwa w pracy lub koniec dnia pracy; fajerant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. (także. gw-pl|Górny Śląsk.) koniec dnia pracy lub przerwa w pracy
Wiktionary
(1.1) Franek ma teraz fajrant.
Wiktionary
IPA: ˈfajrãnt, AS: fai ̯rãnt
Wiktionary
przym. fajrantowy
rzecz. fajrancik mrz.
Wiktionary
(1.1) war. fajerant
Wiktionary
(dawniej Lajalpur) miasto w Pakistanie; Faisalabad
SJP.pl
Fajsalabad ( Faisalabad, فیصل آباد) – miasto we wschodnim Pakistanie, w prowincji Pendżab, na Nizinie Pendżabu. Ośrodek przemysłu bawełnianego, odzieżowego i handlu zbożem. Założony w 1890 r., prawa miejskie posiada od 1898. Trzecie co do wielkości miasto kraju.
Wikipedia
Fa
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Fajsławice – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie krasnostawskim, w gminie Fajsławice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa lubelskiego.
Miejscowość jest siedzibą gminy Fajsławice. Leży przy drodze krajowej nr 17
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Fajsławic
Wiktionary
rzecz. Fajsławice nmos., fajsławiczanin m., fajsławiczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Fajsławic (wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Fajsławic
Wiktionary
rzecz. Fajsławice nmos.
:: fż. fajsławiczanka ż.
przym. fajsławicki
Wiktionary
mieszkanka Fajsławic (wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Fajsławic
Wiktionary
rzecz. Fajsławice nmos.
:: fm. fajsławiczanin m.
przym. fajsławicki
Wiktionary
wykrzyknik oznaczający nagły upadek albo nagły skręt w biegu
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca dźwięk przewrócenia się lub zmiany kierunku
Wiktionary
IPA: fajt, AS: fai ̯t
Wiktionary
potocznie:
1. machać, wywijać, kiwać czymś; majtać, majdać;
2. fajtać (fikać, machać, przewijać, wywijać) kozła (kozły), koziołka (koziołki):
a) przewracać się, upadać;
b) robić przewrót, obracać się wokół własnej osi
SJP.pl
fighter;
1. sportowiec uprawiający sport walki, np. boks;
2. sportowiec bardzo waleczny, poświęcający się całkowicie dla osiągnięcia zwycięstwa
SJP.pl
potocznie:
1. kiwnąć, machnąć czymś; majtnąć, majdnąć;
2. umrzeć;
3. fajtnąć (fiknąć, machnąć, przewinąć, wywinąć) kozła (kozły), koziołka (koziołki):
a) przewrócić się, upaść;
b) zrobić przewrót, obrócić się wokół własnej osi
SJP.pl
(r. męski) potocznie o niezdarnym mężczyźnie; gamoń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) pejor. osoba niezdarna
Wiktionary
przym. fajtłapowaty
Wiktionary
(1.1) pot. bawół, ciamajda, ciamcia, ciapa, ciapciak, cielę, cielęcina, cielak, cielątko, ciemięga, ciepłe kluski / ciepłe kluchy, dziumdzia, ecie-pecie, faja, fujara, gamajda, gamoń, gapa, kaleka, kapcan, lebiega, lewus, łajza, łamaga, mumia, niedołęga, niedojda, niedorajda, niemota, niemrawiec, nieudacznik, niezdara, niezgraba, niezgrabiasz, niezguła, noga, oferma, ofiara, paralityk, patafian, platfus, popapraniec, safanduła, sierota, trąba; pot. trąba jerychońska; pot. iron. śpiąca królewna; ofiara losu; pot. posp. cipa, pipa, pierdoła; pot. wulg. dupa; pot. wulg. dupa wołowa; eufem. cztery litery; książk. przen. impotent
Wiktionary
potocznie: powolność, niezdarność, życiowa niezaradność
SJP.pl
1. ślamazarny, mało energiczny;
2. podobny do fajtłapy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mało energiczny
Wiktionary
rzecz. fajtłapa mos./ż.
Wiktionary
1. oaza w Egipcie;
2. miasto w Egipcie
SJP.pl
Fa
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. grub. obraźliwy gest wyciągniętego środkowego palca;
Wiktionary
(1.1) Obok przemknęła nowa sportowa beemka, której kierowca pokazał mu faka.
Wiktionary
IPA: fak, AS: fak
Wiktionary
(1.1) środkowy palec
Wiktionary
Fa
Wikipedia
młodzieżowo: wpadka, niepowodzenie, spartaczenie czegoś; wtopa, fuckup
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) slang. zawalenie jakiejś sprawy, wpadka przy realizacji zadania
Wiktionary
zdrobnienie od: fakt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od fakt
Wiktionary
rzecz. fakt m.
partyk. fakt
wykrz. fakt, faktycznie
przysł. faktycznie
przym. kontrfaktyczny
Wiktionary
dawniej:
1. stronnictwo, koteria;
2. spisek
SJP.pl
Ni
Wikipedia
[czytaj: fejk] fejk; potocznie:
1. coś nieprawdziwego, fałszywego; ściema, fałszywka;
2. podrobiony produkt jakiejś marki; fałszywka;
3. osoba podająca się za kogoś innego, oszust
SJP.pl
FAKE – manga shōnen-ai napisana i ilustrowana przez Sanami Matō. Historia skupia się na romansie między Randym „Ryo” Macleanem i Dee Laytnerem, dwóch nowojorskich detektywach z fikcyjnego 27 posterunku. Na podstawie piątego rozdziału (II tom) mangi powstał jeden odcinek OVA. 12 maja 2007 roku miała miejsce premiera sequela "FAKE Second Season" w nowym japońskim magazynie Comique Hug.
Wikipedia
dawniej: pochodnia składająca się z kija i owiniętych wokół jednego z jego końców pakuł nasączonych palną substancją; fakla
SJP.pl
dawniej: uroczysty pochód z pochodniami; fackelzug
SJP.pl
[czytaj: fejkmejl] e-mail od fikcyjnego nadawcy; oszukańcza poczta
SJP.pl
pionowa rura o wysokości kilkudziesięciu metrów, służąca do spalania zbędnych gazów węglowodorowych, które pochodzą z różnych instalacji rafineryjnych i petrochemicznych
SJP.pl
soczewka fakijna - typ soczewki kontaktowej
SJP.pl
1. muzułmański lub indyjski asceta;
2. wędrowny sztukmistrz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żebrzący ascetyczny mnich muzułmański;
Wiktionary
Fakir ( فقیر, w piśmie dewanagari फ़क़ीर, "biedak") – żebrzący, ascetyczny mnich muzułmański. Termin ten obecnie odnosi się także do części ascetów wyznających hinduizm. Większość fakirów uważa ubóstwo i ascetyzm za drogę do zbawienia.
Wikipedia
(1.1) Domeną fakira jest chodzenie boso po rozżarzonych węglach.
Wiktionary
IPA: ˈfacir, AS: faḱir
Wiktionary
klapek z wypustkami stymulującymi stopę
SJP.pl
klapek z wypustkami stymulującymi stopę
SJP.pl
1. muzułmański lub indyjski asceta;
2. wędrowny sztukmistrz
SJP.pl
dawniej: pochodnia składająca się z kija i owiniętych wokół jednego z jego końców pakuł nasączonych palną substancją; fakel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) etn. reg. zwyczaj palenia dużych ognisk w Wielki Czwartek
Wiktionary
(1.1) Fakle rozpoczynają się po czwartkowym wieczornym nabożeństwie Triduum Paschalnego.
Wiktionary
rzecz. fakla ż.
Wiktionary
operacyjna metoda leczenia zaćmy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. chirurgiczna metoda usuwania zaćmy;
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(1.1) W trakcie fakoemulsifikacji w oku umieszcza się sztuczną soczewkę.
Wiktionary
IPA: ˌfakɔɛ̃mulsɨfʲiˈkat͡sʲja, AS: fakoẽmulsyfʹikacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. fakoemulsyfikator m.
Wiktionary
forma drobnej intruzji magmowej, występująca najczęściej na przegubach antyklin
SJP.pl
Fakolit – niewielka forma intruzji magmowej ze skał plutonicznych i subwulkanicznych w kształcie soczewki, występująca zgodnie z ułożeniem sfałdowanych warstw skalnych. Występuje najczęściej na przegubach antyklin rozdzielając sfałdowane warstwy skał starszych. Należy do intruzji zgodnych dostosowując się swoim przebiegiem do ułożenia warstw, w których występuje. Cechą charakterystyczną jest brak widocznego powiązania z ogniskiem magmowym.
Wikipedia
schorzenie dziedziczne charakteryzujące się powstawaniem naczyniaków i guzów m.in. na skórze, gałce ocznej oraz współistnieniem wad narządów wewnętrznych
SJP.pl
duży, ciężki nóż używany do wycinania drogi, zwłaszcza w dziewiczych lasach Ameryki Południowej
SJP.pl
afrykański, łowny gatunek z rodziny świń; guziec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Phacochoerus aethiopicus|Pallas|ref=tak., przypominający świnię masywny ssak afrykański o długich kłach;
Wiktionary
(1.1) Warchlaki fakoszerów przychodzą na świat w oddzielnej norze.
Wiktionary
(1.1) guziec pustynny, guziec
Wiktionary
Fakro Sp. z o.o. – polskie przedsiębiorstwo branży budowlanej z siedzibą w Nowym Sączu, założone 22 stycznia 1991 przez Ryszarda Florka, Krystynę Florek i Krzysztofa Kronenbergera. Znaczący producent okien dachowych, produktów do zabudowy poddasza oraz stolarki pionowej.
Wikipedia
fax, telefaks, telefax;
1. urządzenie przeznaczone do przekazywania i odbierania obrazów (głównie tekstów) za pomocą sieci telefonicznej;
2. obraz wysłany lub otrzymany za pośrednictwem urządzenia o tej samej nazwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. biur. daw. poczt. urządzenie przesyłające wiadomość za pomocą łącza telefonicznego;
(1.2) biur. daw. poczt. wiadomość przesłana faksem (1.1)
(1.3) pot. numer telefonu, na który można wysłać faks (1.2)
(1.4) gwara. kociewska żart
Wiktionary
(1.1) Panie Janku, proszę naprawić faks! Znów zaciął się papier.
(1.2) Wczoraj przyszedł do pani faks od dyrektora.
(1.3) Chciałem wysłać panu ten list, ale nie znam pana faksu.
Wiktionary
IPA: faks, AS: faks
Wiktionary
(1.1-3)
:: czas. faksować ndk.
:: przym. faksowy
Wiktionary
(1.1) war. fax; telefaks, telefax
(1.2) przest. telefaks, przest. telefax
Wiktionary
modem posiadający funkcję wysyłania i odbierania faksów przesyłanych linią telefoniczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|faksować.
Wiktionary
IPA: ˌfaksɔˈvãɲɛ, AS: faksovãńe
Wiktionary
czas. faksować
rzecz. przefaksowanie n.
przym. faksowy
Wiktionary
przesyłać dokument papierowy za pomocą faksu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) przesyłać coś za pomocą faksu
Wiktionary
(1.1) Musisz nauczyć faksować naszego nowego pracownika.
Wiktionary
IPA: faˈksɔvat͡ɕ, AS: faksovać
Wiktionary
rzecz. faks m., faksowanie n., przefaksowanie n.
przym. faksowy
Wiktionary
związany z faksem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z faksem, dotyczący faksu
Wiktionary
rzecz. faks mrz., faksowanie n., przefaksowanie n.
czas. faksować ndk., przefaksować dk.
Wiktionary
facsimile;
1. reprodukcja dokumentu wykonana ręcznie, mechanicznie lub chemicznie;
2. pieczątka lub klisza odtwarzająca własnoręczny podpis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kopia podpisu odbita na dokumencie sposobem mechanicznym;
(1.2) dokładna reprodukcja rękopisu, dokumentu lub rysunku
(1.3) telekomunikacyjny system do przesyłania i odbioru nieruchomych obrazów
(1.4) obraz uzyskany drogą faksymile (1.3)
Wiktionary
Faksymile, rzadziej facsimile ( fac-similé, a to z fac simile, dosł. „czyń podobnie”), lm. "faksymilia" – dokładna kopia (reprodukcja) dokumentu, rysunku lub podpisu, wykonana sposobem mechanicznym, chemicznym bądź ręcznie.
Wikipedia
przym. faksymilowy
Wiktionary
będący dokładną reprodukcją, kopią
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z faksymile, dotyczący faksymile
Wiktionary
rzecz. faksymile n.
Wiktionary
to, co zaszło w rzeczywistości; zdarzenie; stan rzeczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości;
wykrzyknik
(2.1) sygnalizuje, iż zgadzamy się z informacjami wypowiadanymi przez drugą stronę lub odpowiadamy twierdząco na zadawane przez drugą stronę pytania
Wiktionary
Fakt – zaistniały stan rzeczy, a w rozumieniu potocznym wydarzenie, które miało miejsce w określonym miejscu i czasie. W tym sensie faktem nie może być zdarzenie, które nie miało jeszcze miejsca, można jednak mówić o przewidywaniu przyszłych faktów – czyli zdarzeń, które najprawdopodobniej wydarzą się. Zdarzenia te jednak stają się faktami dopiero wówczas, kiedy już się wydarzą.
Wikipedia
(1.1) Musisz mi najpierw podać jakieś fakty.
(2.1) Najpierw należy wlać wodę do czajnika, a dopiero potem należy go włączyć. No fakt! Masz rację.
Wiktionary
IPA: fakt, AS: fakt
Wiktionary
rzecz. faktoid mrz., fakcik mrz., faktyczność ż., kontrfaktualizm m.
przym. faktyczny, kontrfaktyczny, kontrfaktualny
przysł. faktycznie, kontrfaktycznie
wykrz. faktycznie
Wiktionary
(2.1) tak, prawda
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. kosmet. replika flakonu perfum wzorowana na buteleczce oryginalnego zapachu wystawiana w witrynach sklepowych;
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(1.1) Faktisy występują w różnych rozmiarach, począwszy od tych najmniejszych (odpowiadających rozmiarom “zwykłych” perfum) aż po najbardziej widowiskowe flakony – olbrzymy.
Wiktionary
rzecz. war. factice mrz., factis mrz.
Wiktionary
człowiek zajmujący się gromadzeniem i opisywaniem faktów
SJP.pl
gromadzenie i opisywanie faktów; zbiór faktów
SJP.pl
Fa
Wikipedia
opublikowana wiadomość przyjmowana jako prawda przez sam fakt jej ukazania się w druku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. publ. karykaturalny fakt, informacja traktowana jako prawdziwa tylko przez to, że ukazała się w mediach;
Wiktionary
Faktoid (ze zrostu słowa 'fakt' i przyrostka "-oid od gr." "eidos" ‘widzę’, ‘spostrzegam’ lub 'postać') – informacja postrzegana jako prawdziwa tylko dlatego, że została opublikowana – najczęściej za pośrednictwem nowych mediów. Przyrostek „-"oid"” można tłumaczyć jako „postrzegany” lub „przybierający postać”.
Wikipedia
(1.1) Do najpopularniejszych faktoidów zaliczają się stwierdzenia, jakoby Wielki Mur Chiński widoczny był gołym okiem z kosmosu, lemingi miały w zwyczaju rzucać się masowo do morza, a ludzie wykorzystywali tylko 10% mocy mózgu.
Wiktionary
rzecz. fakt m.
przym. faktyczny, kontrfaktyczny
przysł. faktycznie
wykrz. faktycznie, fakt
partyk. fakt
Wiktionary
(1.1) fakt prasowy, fakt medialny
Wiktionary
1. w ontologii: nauka oparta na aktach, zajmująca się pewnikami;
2. środowiskowo: zbiór faktów na jakiś temat
SJP.pl
odnoszący się do faktów, podający fakty
SJP.pl
szereg faktów, wydarzeń powiązanych w formę dramatyczną; zestawienie faktów
SJP.pl
pośrednik w różnych sprawach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekon. podmiot zajmujący się przejmowaniem za prowizję nieprzeterminowanych wierzytelności innego podmiotu (faktoranta), a następnie po nadejściu terminu płatności, wyegzekwowaniu ich; faktor musi również świadczyć wobec faktoranta dodatkowe usługi
(1.2) daw. pełnomocnik
(1.3) gw-pl|Bukowina. listonosz
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) czynnik
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Umowę o spław podpisywał z kupcem lub jego faktorem retman, on też dobierał zespół flisacki na tzw. ryzę lub rajzę, czyli jednorazowy spław.
(2.1) Chciałabym krem do opalania z faktorem 8.
Wiktionary
IPA: ˈfaktɔr, AS: faktor
Wiktionary
rzecz. faktoring m., faktorant m.
przym. faktoringowy
Wiktionary
strona umowy faktoringu, która odsprzedała faktorowi roszczenia do należnych kwot z tytuły wykonanych usług
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekon. podmiot w transakcji faktoringowej, który sprzedaje swoje nieprzeterminowane wierzytelności innemu podmiotowi (faktorowi) i otrzymujący od niego także inne usługi
Wiktionary
(1.1) Zgodnie z definicją zawartą w tym akcie faktoring jest umową między faktorantem i faktorem, na podstawie której faktorant przenosi na faktora własność wierzytelności wynikających z umowy sprzedaży dóbr (produktów, towarów, usług) klientom.
Wiktionary
IPA: fakˈtɔrãnt, AS: faktorãnt
Wiktionary
rzecz. faktoring m., faktor m.
przym. faktoringowy
Wiktionary
placówka handlowa zakładana dawniej w miejscu odległym od stolicy lub głównego ośrodka handlowego; kantor handlowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. hand. placówka handlowa w odległej prowincji albo kolonii, w krajach kolonialnych umiejscawiana zwykle na wybrzeżu i ufortyfikowana;
(1.2) daw. placówka handlowa położona w słabo zaludnionym terenie
Wiktionary
Faktoria ( facere „robić, czynić”) – placówka handlowa położona w krajach kolonialnych, które stanowiły obszary eksploatacji przez europejskie potęgi kolonialne, głównie przez Brytyjczyków, Francuzów czy Holendrów, ale także przez np. Japończyków pn. "wakan" w Korei. Lokalizowane zazwyczaj na wybrzeżu, tak by wywóz surowców z nowych obszarów był jak najbardziej ułatwiony.
Wikipedia
(1.1) kantor
Wiktionary
specjalistyczne pośrednictwo handlowe, w którym instytucja finansowa (faktor) nabywa wierzytelności bieżące przedsiębiorstwa (faktoranta), dzięki czemu otrzymuje ono należną zapłatę (pomniejszoną o prowizję) jeszcze przed terminem płatności faktury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. forma pośrednictwa handlowo-finansowego, polegająca na wykupie przez jeden podmiot (faktora) nieprzeterminowanych wierzytelności drugiego podmiotu (faktoranta) i przekazaniu przed czasem pierwotnemu wierzycielowi jego należności z potrąceniem określonej prowizji, a następnie po nadejściu terminu płatności, wyegzekwowaniu jej; faktor musi również świadczyć wobec faktoranta dodatkowe usługi;
Wiktionary
Faktoring – wykup przez podmiot świadczący usługę faktoringu (faktora) nieprzeterminowanych wierzytelności przedsiębiorstw (faktorantów) należnych im od kontrahentów (odbiorców) z tytułu dostaw i usług oraz na świadczeniu na ich rzecz dodatkowych usług (np. inkaso należności, monitoring płatności, prowadzenie rozliczeń, pomoc w ściąganiu przeterminowanych należności).
Wikipedia
(1.1) Zgodnie z definicją zawartą w tym akcie faktoring jest umową między faktorantem i faktorem, na podstawie której faktorant przenosi na faktora własność wierzytelności wynikających z umowy sprzedaży dóbr (produktów, towarów, usług) klientom.
Wiktionary
IPA: fakˈtɔrʲĩŋk, AS: faktorʹĩŋk
Wiktionary
rzecz. faktor m., faktorant m.
przym. faktoringowy
Wiktionary
związany z faktoringiem (factoringiem); factoringowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od faktoring
Wiktionary
IPA: ˌfaktɔrʲĩŋˈɡɔvɨ, AS: faktorʹĩŋgovy
Wiktionary
rzecz. faktoring m., faktor m., faktorant m.
Wiktionary
pośredniczka w różnych sprawach
SJP.pl
prowizja za pośrednictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. rozkład na czynniki
Wiktionary
czasownik
(1.1) mat. rozkładać na czynniki
Wiktionary
osoba zaufana; totumfacki, fac totum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zaufana osoba, która posłusznie wypełnia wszystkie polecenia
Wiktionary
Fa
Wikipedia
IPA: fakˈtɔtũm, AS: faktotũm
Wiktionary
rzecz. totumfacki m., totumfacka ż.
Wiktionary
(1.1) totumfacki, prawa ręka, popychadło
Wiktionary
1. budowa, struktura powierzchni czegoś, np. tkaniny;
2. pisemny dowód transakcji handlowej; rachunek;
3. sposób konstrukcji dzieła literackiego, filmu, obrazu;
4. sposób kompozycji utworu muzycznego w zakresie brzmienia, prowadzenia melodii, zastosowanej harmonii itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. techn. charakterystyczne ukształtowanie powierzchni przedmiotu;
(1.2) ekon. hand. rodzaj dokumentu będącego dowodem transakcji kupna i sprzedaży;
(1.3) muz. sposób łączenia równocześnie brzmiących melodii;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ta sukienka ma ciekawą fakturę. To jedwab?
Wiktionary
IPA: fakˈtura, AS: faktura
Wiktionary
rzecz. fakturowanie n., fakturowość ż., zafakturowanie n., fakturzystka ż., fakturzysta m.
:: zdrobn. fakturka ż.
czas. fakturować ndk., zafakturować dk.
przym. fakturowy
Wiktionary
(1.1) tekstura
(1.2) rachunek
Wiktionary
zdrobnienie od: faktura
SJP.pl
sklepowy automat do wystawiania faktur na podstawie paragonów
SJP.pl
wystawiać fakturę, rachunek
SJP.pl
czasownik
(1.1) wystawiać komuś fakturę
(1.2) nadawać fakturę powierzchni
Wiktionary
rzecz. faktura ż.
Wiktionary
wystawiać fakturę, rachunek
SJP.pl
pracownik wystawiający faktury
SJP.pl
kobieta zajmująca się wystawianiem faktur
SJP.pl
przysłówek
(1.1) zgodnie z faktami, z rzeczywistością
wykrzyknik
(2.1) wyraz potwierdzający zgodność lub prawdziwość czego
Wiktionary
(1.1) Osteoporoza faktycznie ma większe oddziaływanie w krajach, w których konsumuje się duże ilości mleka i serów.
Wiktionary
rzecz. faktoid mrz., fakt mrz., fakcik mrz., faktyczność ż.
przym. faktyczny, kontrfaktyczny
partyk. fakt
wykrz. fakt
Wiktionary
(1.1) prawdziwie, realnie, rzeczywiście
(2.1) owszem, rzeczywiście, tak, to prawda, zaiste, zgadza się
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest faktyczne; cecha tych, którzy są faktyczni
Wiktionary
rzecz. fakt m.
przym. faktyczny, kontrfaktyczny
przysł. faktycznie
partyk. fakt
wykrz. fakt, faktycznie
Wiktionary
zgodny z faktami, oparty na faktach; rzeczywisty, realny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) oparty na faktach
Wiktionary
(1.1) Faktyczna data narodzin Jezusa Chrystusa jest nieznana.
Wiktionary
IPA: fakˈtɨt͡ʃnɨ, AS: faktyčny
Wiktionary
rzecz. fakt m., faktoid mrz., faktyczność ż.
przysł. faktycznie
wykrz. faktycznie, fakt
przym. kontrfaktyczny
partyk. fakt
Wiktionary
(1.1) autentyczny, istotny, prawdziwy, realny, rzeczywisty, właściwy
Wiktionary
produkt reakcji olejów roślinnych z siarką
SJP.pl
Faktysa – zmiękczacz pochodzenia roślinnego, stosowany w produkcji gumy. Powstaje w wyniku reakcji nienasyconych kwasów tłuszczowych z chlorkiem siarki na zimno (faktysa jasna) lub z siarką w temp. do 160 stopni Celsjusza przy przedmuchiwaniu powietrza {faktysa brunatna}. Stosuje się ją m.in. do wyrobu gumek ściernych.
Wikipedia
w językoznawstwie: czasownik faktywny - czasownik wymuszający prawdziwość zdania podrzędnego
SJP.pl
alternatywność, dowolność, pozostawienie do wyboru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co fakultatywne
Wiktionary
przym. fakultatywny
Wiktionary
książkowo: pozostawiony do wyboru, do czyjejś decyzji; opcjonalny, nieobowiązkowy, dowolny, możliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. dobrowolny, pozostawiony do wyboru
Wiktionary
(1.1) Widzmy, że praktycznie niemal każdy użytkownik języka górnołużyckiego używa w codziennym życiu przeważnie niemieckiego jako środka komunikacji, górnołużycki gra wobec niego rolę dodatkowego, fakultatywnego i ograniczonego do szczególnych sytuacji środka porozumienia.
Wiktionary
rzecz. fakultet mrz., fakultatywność ż.
przysł. fakultatywnie
Wiktionary
(1.1) nieobowiązkowy, nadobowiązkowy, ponadobowiązkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od fakultet
Wiktionary
rzecz. fakultet m.
Wiktionary
1. nieobowiązkowe zajęcia w szkole lub na uczelni, wybierane zgodnie z zainteresowaniami;
2. kierunek studiów;
3. wydział wyższej uczelni;
4. władze wydziału wyższej uczelni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wydział szkoły wyższej
(1.2) zajęcia fakultatywne
(1.3) grono profesorskie w ramach wydziału
Wiktionary
IPA: faˈkultɛt, AS: fakultet
Wiktionary
przym. fakultatywny, fakultetowy
rzecz. fakultecik mrz.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: fala
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: fal, AS: fal
Wiktionary
1. wzniesienie wody powstałe głównie wskutek działania wiatru
2. rozchodzące się w przestrzeni zaburzenie, przenoszące energię
3. potocznie o zjawisku regularnie powtarzającym się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody
(1.2) fiz. każde rozprzestrzeniające się zaburzenie w dowolnym środowisku;
(1.3) przen. duża grupa przedmiotów, zwierząt, ludzi poruszająca się w jedną stronę; duże, powtarzające się nasycenie czegoś w krótkim okresie
(1.4) wojsk. socjol. zjawisko tworzenia się nielegalnej hierarchii wśród żołnierzy, gdzie żołnierze o krótszym stażu służby są podporządkowani i niejednokrotnie poniżani przez żołnierzy o dłuższym stażu służby;
(1.5) deseń w kształcie fal (1.1)
(1.6) uczucie rozprzestrzeniania się w organizmie
(1.7) napływ dowolnego zjawiska
Wiktionary
Fala – zaburzenie rozprzestrzeniające się w ośrodku materialnym lub w przestrzeni. W przypadku fal mechanicznych cząstki ośrodka, w którym rozchodzi się fala, oscylują wokół położenia równowagi, przy czym przenoszą energię z jednego miejsca do drugiego bez transportu jakiejkolwiek materii.
Wikipedia
(1.1) Kiedy poczuł, że fale uderzają o statek, zrobiło mu się niedobrze.
(1.2) Jaki zakres fal (elektromagnetycznych) odbiera to radio?
(1.3) Fala turystów wracających z wakacji spowodowała korki na drogach.
(1.4) Jacek nie chciał iść do wojska, bo bał się fali.
(1.7) Dziadek, jak zwykle krewki, dał się unieść fali elokwencji i szeroko komentował nikczemne poczynania cesarza–matkobójcy, na temat którego właśnie niedawno przeprowadził wnikliwe studia.
Wiktionary
IPA: ˈfala, AS: fala
Wiktionary
rzecz. falowiec m., falownik m., falownica ż., falowość ż., falistość ż., falowatość ż., falowanie n., zafalowanie n.
:: zdrobn. falka ż.
czas. falować ndk., zafalować dk.
przym. falowy, falisty, falowaty
przysł. falowo, faliście, falisto, falowato
Wiktionary
argentyńska rasa kuców, najmniejsza rasa koni miniaturowych na świecie
SJP.pl
Falabella (pot. "pampa") – rasa koni wyhodowana w XIX wieku w Argentynie. Wzięła nazwę od rodziny o tym nazwisku, która przez lata prowadziła jej hodowlę na ranczu Recreode Roca w okolicy Buenos Aires. Nazwa potoczna "pampa" wzięła się z pampy argentyńskiej, gdzie rasa ta powszechnie występuje. Jest to najmniejsza rasa koni miniaturowych na świecie.
Wikipedia
smażony kotlecik z jednego z warzyw strączkowych, popularny w krajach arabskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) kulin. arabski kotlecik z ciecierzycy lub bobu z sezamem;
Wiktionary
Falafel ( فلافل "falāfil", znany w Egipcie jako طعمية "ṭaʿmiyya") – bliskowschodnia potrawa przygotowywana z ciecierzycy lub bobu.
Falafel to przyprawione i usmażone kulki albo kotleciki z ciecierzycy lub bobu. Jest bardzo popularną potrawą w krajach arabskich. W krajach Bliskiego Wschodu przygotowuje się go z ciecierzycy, w Egipcie w wersji mieszanej. Kulki falafelowe zwykle serwowane są w picie, z warzywami oraz sosem, często na bazie tahini.
Wikipedia
(1.1) Na suku w Marakeszu najedliśmy się falafelami i gotowaną kukurydzą.
(1.1) Falafel jest podawany jako wegetariańska alternatywa kebabu w picie.
(1.1) Po pielgrzymce do Ziemi Świętej babci Józi świecą się oczy na myśl o falafelach.
Wiktionary
[czytaj: falEZ] miasto we Francji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko, np. Lech Falandysz (1942-2003), polski prawnik
SJP.pl
naginanie prawa przez jego zręczną manipulację
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. publ. interpretowanie (w domyśle: prawa) zależnie od interesu interpretującego
Wiktionary
(1.1) Falandyzacja to pewna sztuka, a nie grube, prymitywne grzebanie w konstytucji.
Wiktionary
IPA: ˌfalãndɨˈzat͡sʲja, AS: falãndyzacʹi ̯a
Wiktionary
naginać prawo do własnych celów, manipulować prawem
SJP.pl
1. w starożytnej Grecji i Macedonii: zwarty szyk bojowy piechoty ciężkozbrojnej;
2. zwarty tłum, szereg, gromada;
3. w socjalizmie utopijnym Charlesa Fouriera: spółdzielcza grupa licząca 1600 osób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wojsk. w starożytnej Grecji szyk bojowy ciężkozbrojnej piechoty;
(1.2) pot. zwarty rząd, szereg lub tłum poruszający się ławą
Wiktionary
Falanga ( φάλαγξ "phalanks", dopełniacz φάλαγγος "phalangos") – zwarty liniowy szyk bojowy piechoty greckiej, a potem macedońskiej i hellenistycznej.
Znany już na Wschodzie w III tysiącleciu p.n.e. (Sumerowie), w państwach Grecji przyjął się w VII wieku p.n.e. dla formacji hoplitów.
Wikipedia
(1.2) Imperialni zaroili się na planetaanecie, a wraz z sobą przynieśli śmiercionośne maszyny i falangę szturmowców.
Wiktionary
IPA: faˈlãŋɡa, AS: falãŋga
Wiktionary
rzecz. falangita m., falangista m.
Wiktionary
członek partii nacjonalistycznej lub faszystowskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. polit. członek działającej przed II. wojną światową partii ONR-Falanga;
(1.2) hist. polit. członek hiszpańskiego stronnictwa politycznego: Falanga Hiszpańska;
Wiktionary
rzecz. falanga ż., falangita mos.
przym. falangistowski
Wiktionary
żołnierz walczący w falandze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. staroż. żołnierz walczący w szyku falangi
Wiktionary
rzecz. falanga ż., falangista m.
przym. falangistowski
Wiktionary
owadożerny ssak żyjący tylko na Madagaskarze
SJP.pl
o cechach falanrukowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
Fa
Wikipedia
o cechach falanrukowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
w systemie socjalizmu utopijnego Fouriera: osiedle, w którym miała się mieścić falanga, czyli zrzeszenie spółdzielcze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. utopijne osiedle dla spółdzielczej wspólnoty socjalistycznej francuskiego ideologa Charlesa Fouriera;
Wiktionary
Fa
Wikipedia
system socjalizmu utopijnego Fouriera
SJP.pl
zwolennik falansteryzmu
SJP.pl
skrajnie okrutna tyrania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. rzad. wybitnie okrutna tyrania
Wiktionary
przymiotnik od: Falasz
SJP.pl
członek ludu kuszyckiego wywodzącego się z Etiopii; Felasz, Falasza
SJP.pl
członek ludu kuszyckiego wywodzącego się z Etiopii; Felasz, Falasza
SJP.pl
lud afrykański; Felaszowie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
marszczone obszycie u spódnicy, fartucha, portiery itd.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ozdobna fałda z materiału, najczęściej marszczona lub plisowaćisowana, doszywana do brzegu ubrania, tekstyliów domowych czy dekoracji
Wiktionary
Falbana (fr. "falbala", wł. "falpalà") – rodzaj ozdoby stosowanej w bieliźniarstwie, krawiectwie, galanterii i modniarstwie.
Jest to plisa materiału dowolnej szerokości, którą się marszczy, ozdabia w fałdki lub karbuje.
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. falbanka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: falbanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: falbanka
Wiktionary
IPA: ˌfalbãˈnɛt͡ʃka, AS: falbãnečka
Wiktionary
mający kształt falbany; obszyty falbanami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający falbany
Wiktionary
(1.1) Bluzeczka była bufiasta, falbaniasta i haftowana w mnóstwo figlarnych ząbków.
Wiktionary
ozdobnie zmarszczony pas materiału przyszywany do odzieży lub zasłon itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: falbana
Wiktionary
Falbanka – część miasta i niewielki obszar przemysłowy Włocławka, położone w jego południowej części, blisko lasu.
Wikipedia
rzecz. falbana ż.
Wiktionary
felc;
1. pasek papierowy lub płócienny łączący okładkę z książką;
2. połączenie dwóch blach przez zwinięcie ich brzegów;
3. nacięcie w kamieniu lub drewnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. pasek płótna łączący okładkę książki z wyklejką
(1.2) zob. felc.
(1.3) poligr. miejsce złamania papieru
Wiktionary
Falc (z niem. "Falz") – w introligatorstwie termin oznaczający:
1. złam, zagięcie (załamanie) arkusza papieru powstałe wskutek złamywania (falcowania):
2. wąski pasek z papieru lub płótna (rzadziej skóry) wszywany w grzbiet w celu przymocowania do niego wklejki (mapy, tablicy itp.):
Wikipedia
IPA: falt͡s, AS: falc
Wiktionary
rzecz. felcerz m., falcerka ż., falcownik m., przefalc m., falcerz m., falcowanie n., sfalcowanie n.
czas. falcować ndk., sfalcować dk.
przym. falcowy
Wiktionary
(1.1) felc
(1.2) felc
(1.3) złam
Wiktionary
maszyna do załamywania papieru w celu nadania mu właściwego formatu; falcówka, złamywarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik drukarni lub introligatorni, który zajmuje się falcowaniem
Wiktionary
IPA: ˈfalt͡sɛʃ, AS: falceš
Wiktionary
rzecz. falcowanie n., falcerka ż., falc m., falcownik m., przefalc m.
czas. falcować, sfalcować
przym. falcowy
Wiktionary
dawny tytuł władcy palatynatu reńskiego lub bawarskiego; falcgrabia
SJP.pl
Falcone – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Sycylia, w prowincji Mesyna.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 2855 osób, 317,2 os./km².
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|falcować.
Wiktionary
Fa
Wikipedia
IPA: ˌfalt͡sɔˈvãɲɛ, AS: falcovãńe
Wiktionary
czas. falcować
rzecz. falcerz mos., falc mrz.
Wiktionary
składać arkusz drukarski; złamywać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) druk. składać arkusz drukarski w strony przyszłej publikacji;
Wiktionary
(1.1) Urządzenie falcuje z prędkością pięćdziesięciu arkuszy na minutę, a gotowe prace układane są na układarce, która pomieści czterystu milimetrowy stos
Wiktionary
IPA: falˈt͡sɔvat͡ɕ, AS: falcovać
Wiktionary
rzecz. falcowanie n., falcerka ż., falcerz m., falc m.
czas. sfalcować
przym. falcowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) element rolowej maszyny drukarskiej składający wstęgę papieru w grzbiety
Wiktionary
(1.1) Duża maszyna drukarska może posiadać nawet kilka falcowników.
Wiktionary
IPA: falˈt͡sɔvʲɲik, AS: falcovʹńik
Wiktionary
rzecz. falc m., falcerz m.
Wiktionary
(1.1) złamywak, falcerka
Wiktionary
maszyna do załamywania papieru w celu nadania mu właściwego formatu; falcerka, złamywarka
SJP.pl
biała, jedwabna szata noszona przez papieża w trakcie uroczystych celebracji
SJP.pl
Fa
Wikipedia
stołek lub krzesło o skrzyżowanych nożycowo nogach, używane w średniowiecznych kościołach i na dworach królewskich
SJP.pl
Faldistorium – stołek lub krzesło z charakterystycznie nożycowo skrzyżowanymi nogami, pochodzące od krzesła kurulnego.
Używane było od wczesnego średniowiecza w kościołach i na dworach. Wykonywano je z żelaza lub brązu i wyściełano siedzenie. Nogi faldistorium często zakończone były łapami lwa, a poręcze głowami zwierząt (często ptaków).
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) M., B. i W. lm. od: fala
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈfalɛ, AS: fale
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Falejówki
Wiktionary
rzecz. Falejówka ż.
:: fż. falejówczanka ż.
przym. falejówecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Falejówki
Wiktionary
rzecz. Falejówka ż.
:: fm. falejówczanin m.
przym. falejówecki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Falejówki
Wiktionary
rzecz. Falejówka ż., falejówczanin m., falejówczanka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Falenty
SJP.pl
dawniej: cienka tkanina wełniana pochodzenia holenderskiego lub angielskiego; fajnlendysz
SJP.pl
Fa
Wikipedia
dzielnica na skraju Warszawy
SJP.pl
Falenica – osiedle i obszar MSI w dzielnicy Wawer w Warszawie.
W latach 1924–1951 samodzielne miasto i siedziba gminy Falenica Letnisko.
Wikipedia
gatunek storczyka; ćmówka
SJP.pl
Fa
Wikipedia
osada w Polsce
SJP.pl
Falenty – osada sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pruszkowskim, w gminie Raszyn.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. gmina włoska w regionie Lacjum
Wiktionary
Faleria – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Viterbo.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 1745 osób, 69,8 os./km².
Wikipedia
(1.1) W Falerii odnaleziono najstarszą inskrypcję w języku faliskim.
Wiktionary
gatunek wina z owoców pól w Kampanii, wychwalany w starożytności; falernum
SJP.pl
dotyczący ziemi w Kampanii u stóp góry Massicus
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący ziemi falerneńskiej
Wiktionary
(1.1) Wszak wiesz… gdzie oliw czarny gaj i skała, / I srebrne, ogniem ozłocone wiosła; / Wszak wiesz… ta chata nasza bez zapory, / To falerneńskie wino… i amfory…
Wiktionary
IPA: ˌfalɛrˈnɛ̃j̃sʲci, AS: falernẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. falerno n.
Wiktionary
mocne, włoskie wino o cierpkawym smaku i złocistej barwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. mocne, lekko cierpkie, złociste wino włoskie, cenione przez starożytnych
Wiktionary
(1.1) Dziś wy cieniami marnemi, / Skrwawione chylicie usta, / Mnie zaś tu trzyma do ziemi / Dziewczyna pusta. / Więc klnijmy w pijanym szale / Opatrzność niemiłosierną… / W łeb sobie jutro wypalę, / Pijąc Falerno.
Wiktionary
IPA: faˈlɛrnɔ, AS: falerno
Wiktionary
przym. falerneński
Wiktionary
gatunek wina z owoców pól w Kampanii, wychwalany w starożytności; falern
SJP.pl
kolekcjoner odznaczeń i orderów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) historyk badający ordery i odznaczenia
(1.2) kolekcjoner orderów i odznaczeń
Wiktionary
(1.2) Największą popularnością wśród falerystów cieszą się odznaki wojskowe, niemniej mieszkańców naszego regionu powinna zainteresować falerystyka górnicza.
(1.1) ''Na kilku stoiskach rozłożyli się też faleryści, czyli zbieracze medali, odznaczeń i orderów.
Wiktionary
rzecz. falerystyka ż.
:: fż. falerystka ż.
Wiktionary
kolekcjonerka odznaczeń i orderów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) historyczka badająca ordery i odznaczenia
(1.2) kolekcjonerka orderów i odznaczeń
Wiktionary
rzecz. falerystyka ż.
:: fm. falerysta mos.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z falerystyką lub falerystą, dotyczący falerystyki lub falerysty
Wiktionary
rzecz. falerystyka ż.
Wiktionary
1. pomocnicza nauka historyczna, która bada historię orderów, medali, honorowych odznak wojskowych itp.
2. kolekcjonowanie wszelkiego rodzaju odznak wojskowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziedzina historii badająca ordery i odznaczenia;
(1.2) kolekcjonowanie orderów i odznaczeń
Wiktionary
Falerystyka (z łac. i gr. "phalerae", ozdoba piersi lub czoła) – nauka pomocnicza historii zajmująca się orderami, odznaczeniami i innymi odznakami i znakami honorowymi, nadawanymi osobom zasłużonym dla monarchy, państwa lub innej organizacji posiadającej prawo nadawania odznaczeń. Falerystyka, podobnie jak i weksylologia, wyodrębniła się z heraldyki, zachowując wspólne z nią metody badawcze.
Wikipedia
(1.1) Odznaczenia to nie tylko dowód uznania dla zasług, to także obiekt studiów naukowych i… kolekcjonerstwa! W dzisiejszych czasach są namacalnym dowodem przeszłości. Nie powinien więc dziwić fakt, że falerystyka (odznaczenia), obok numizmatyki (monety) czy sfragistyki (pieczęcie) i heraldyki (herby), jest jedną z nauk pomocniczych historii
(1.2) Jeśli chodzi o falerystykę, rynek jest bardzo dobry, ale niestety zalewany falsyfikatami, głównie z zagranicy (…).
Wiktionary
rzecz. falerysta mos., falerystka ż., faler mrz.
przym. falerystyczny
Wiktionary
urwisty brzeg morza i jeziora; klif
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. pionowa lub stromo nachylona ściana brzegu morza (jeziora), powstała wskutek podmywania przez wodę;
Wiktionary
IPA: faˈlɛza, AS: faleza
Wiktionary
przym. falezowy
Wiktionary
(1.1) klif, urwisko brzegowe, brzeg wysoki
Wiktionary
cienka linka służąca do cumowania lub holowania łodzi
SJP.pl
Faleń – cienka linka służąca do holowania oraz cumowania bączka - małej łódki będącej na wyposażeniu jachtu lub innej małej jednostki pływającej. Przywiązuje się ją faleniem do jednostki w okolicy jej linii wodnej.
Również lina do przytrzymywania opuszczonej na wodę szalupy przy burcie statku (okrętu). Ze względu na sposób mocowania do łodzi, liny te nazywane są: faleniem rufowym lub dziobowym.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. fajka
Wiktionary
(1.1) fajfka
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D., C., Ms. lp. i D. lm. od: zob. fala.
Wiktionary
IPA: ˈfalʲi, AS: falʹi
Wiktionary
ćma z rodziny wycinkowatych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Faliskami, dotyczący Falisków
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język faliskijski;
Wiktionary
rzecz. Faliskowie lm m.
Wiktionary
(1.1) faliski
(2.1) faliski
Wiktionary
1. widłoząb falistolistny - gatunek mchu z rodziny widłozębowatych;
2. kalatea falistolistna - gatunek rośliny z rodziny marantowatych;
3. przywrotnik falistolistny - gatunek rośliny wieloletniej z rodziny różowatych;
4. sznurnik falistolistny - gatunek mchu z rzędu porostnicowców
SJP.pl
→ falisty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co faliste
Wiktionary
rzecz. fala ż., falowanie n.
czas. falować ndk.
przym. falisty
przysł. faliście
Wiktionary
1. przypominający falę, wygięty w kształcie fal;
2. charakteryzujący się lekkimi wzniesieniami; pagórkowaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) powyginany w kształcie fal, układający się w fale, przypominający pod jakimkolwiek względem falę
Wiktionary
(1.1) Górna powierzchnia dachu jest falista.
(1.1) Pas publicznego traktu przecinał okolicę, ciągnąc się po falistych pagórkach i rozpłaszczonych nizinach.
(1.1) W malarstwie typowo secesyjnym posługiwano się najczęściej liniami falistymi, operując półtonami, a jeśli już pełnymi barwami, to raczej zgaszonymi.
Wiktionary
IPA: faˈlʲistɨ, AS: falʹisty
Wiktionary
rzecz. fala ż., falistość ż., falka ż., falowanie n., pofalowanie n.
czas. falować ndk., pofalować dk.
przym. falowy
przysł. falisto, faliście
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Faliszówki
Wiktionary
rzecz. Faliszówka ż.
:: fż. faliszówczanka ż.
przym. faliszówecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Faliszówki
Wiktionary
rzecz. Faliszówka ż.
:: fm. faliszówczanin m.
przym. faliszówecki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Faliszówki
Wiktionary
rzecz. Faliszówka ż., faliszówczanin m., faliszówczanka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób falisty
Wiktionary
rzecz. fala ż., falistość ż.
przym. falisty
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: falisto, faliście
SJP.pl
Falk – osada w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, w gminie Górzno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.
Wikipedia
1. zdrobnienie od: fala;
2. rodzina funkcji, z których każda jest wyprowadzana z funkcji macierzystej za pomocą przesunięcia i skalowania, zastosowanie w analizie i przetwarzaniu sygnałów cyfrowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: fala
(1.2) mała fala
(1.3) mat. oscylacja, której amplituda dla minus i plus nieskończoności jest zerowa;
Wiktionary
IPA: ˈfalka, AS: falka
Wiktionary
rzecz. fala ż., falownica ż.
czas. falować, pofalować
przym. falowy, falisty, falkowy
Wiktionary
[czytaj: FALkensztajn] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. Falkland Wschodni - wyspa stanowiąca terytorium Falklandów;
2. Falkland Zachodni - wyspa stanowiąca terytorium Falklandów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości – w Szkocji, USA i Kanadzie
(1.2) geogr. toponim, składnik nazwy dwóch wysp Falkland Wschodni i Falkland Zachodni
(1.3) geogr. lm. zob. Falklandy.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Falklandy nmos., Falklandczyk mos., Falklandka ż.
przym. falklandzki
Wiktionary
mieszkaniec Falklandu, Falklandów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Falklandów albo Falklandu
Wiktionary
rzecz. Falklandy nmos., Falkland mrz.
:: fż. Falklandka ż.
przym. falklandzki
Wiktionary
mieszkanka Falklandu, Falklandów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Falklandów albo Falklandu
Wiktionary
rzecz. Falklandy nmos., Falkland mrz.
:: fm. Falklandczyk mos.
przym. falklandzki
Wiktionary
terytorium na archipelagu Falklandów (Ocean Atlantycki) zależne od Wielkiej Brytanii; Malwiny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. archipelag na południowym krańcu Ameryki Południowej
(1.2) geogr. polit. brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Południowej obejmujący archipelag Falklandów (1.1);
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(2.1) plural|Falkland.
Wiktionary
Falklandy (inaczej: "Malwiny"; Falkland Islands; Islas Malvinas) – brytyjskie terytorium zamorskie na południowym Atlantyku, około 480 km od wybrzeży Argentyny obejmujące wyspy o tej samej nazwie. Wyspy znajdują się pod administracją brytyjską, ale prawa do nich rości sobie także Argentyna.
Wikipedia
IPA: falkˈlãndɨ, AS: falklãndy
Wiktionary
rzecz. Falkland mrz., Falklandczyk mos., Falklandka ż.
przym. falklandzki
Wiktionary
(1.1) Malwiny
Wiktionary
przymiotnik od: Falkland, Falklandy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Falklandami, dotyczący Falklandów
(1.2) związany z Falklandem, dotyczący Falklandu
Wiktionary
rzecz. Falkland m., Falklandy nmos., Falklandczyk mos., Falklandka ż.
Wiktionary
(1.1) malwiński
Wiktionary
dawne, małokalibrowe działo o długiej lufie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawne, małokalibrowe działo o długiej lufie; falkon
SJP.pl
zdrobnienie od: falkonet
SJP.pl
dawne, lekkie działo o długiej lufie i kalibrze mniejszym od falkonu; półfalkon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. niewielkie, lekkie działo, używane na lądzie i na morzu w XVI–XVII wieku;
Wiktionary
Falkonet (półfalkon, sokolik) – niewielkie bezkomorowe działo o długiej lufie, rodzaj artyleryjskiej broni odprzodowej używanej w XVI i XVII wieku.
Wikipedia
IPA: falˈkɔ̃nɛt, AS: falkõnet
Wiktionary
(1.1) półfalkon, sokolik
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: faja] nazwisko hiszpańskie, np. Manuel de Falla (1876 - 1946), kompozytor hiszpański
SJP.pl
Falla – miejscowość (tätort) w Szwecji, w regionie administracyjnym ("län") Östergötland, w gminie Finspång.
Według danych Szwedzkiego Urzędu Statystycznego liczba ludności wyniosła: 464 (31 grudnia 2015), 455 (31 grudnia 2018) i 459 (31 grudnia 2019).
Wikipedia
[czytaj: fallaczi] nazwisko
SJP.pl
Hans Fallada (właściwie Rudolf Ditzen) (1893-1947), pisarz niemiecki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. doktryna, mówiąca, że wiedza nigdy nie jest pewna, ale zawsze hipotetyczna i podatna na korektę;
Wiktionary
Fallibilizm – koncepcja obecna w metodologii nauki, według której wiedza naukowa (metodologia nauki) nie ma charakteru linearnego i kumulatywnego. Obowiązuje w danym okresie historycznym, w danym obszarze nauki oraz podlega falsyfikacji, poprzez którą zostaje unieważniona na rzecz adekwatniejszej teorii.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest falliczne
Wiktionary
rzecz. fallus m.
przym. falliczny
przysł. fallicznie
Wiktionary
dotyczący fallusa, związany z fallusem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kształt prącia, zwłaszcza w czasie wzwodu
(1.2) dotyczący prącia
Wiktionary
rzecz. fallus mzw., falliczność ż.
Wiktionary
kultura umieszczająca fallusa jako główny obiekt czci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) pogląd charakteryzujący się postrzeganiem fallusa jako głównego elementu organizacji życia społecznego
Wiktionary
(1.1) Używane przez krytykę feministyczną pojęcie „fallocentryzm" jest synonimem słowa „androcentryzm", swym brzmieniem jednak podkreśla funkcję penisa (fallusa) jako symbolu władzy (…).
Wiktionary
przym. fallocentryczny
przysł. fallocentrycznie
Wiktionary
trucizna zawarta w muchomorze sromotnikowym; faloidyna
SJP.pl
Falloidyna – organiczny związek chemiczny, silna toksyna z grupy fallotoksyn, występująca w niektórych grzybach trujących, m.in. w muchomorze sromotnikowym ("Amanita phalloides").
Falloidyna silnie wiąże się z mikrofilamentami aktyny, natomiast znacznie słabiej z aktyną monomeryczną. Powoduje to znaczące zwiększenie ilości aktyny w formie filamentowej (aktyny F). Po wyznakowaniu fluoroforem wykorzystywana jest do lokalizowania aktyny F w cytoszkielecie komórek oraz do jej pomiarów ilościowych.
Wikipedia
pojęcie z feminizmu oznaczające władzę mężczyzn we wszystkich dziedzinach życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) termin powstały w środowisku feministycznym oznaczający społeczność zdominowaną przez mężczyzn z kultem fallicznym, władza mężczyzn we wszystkich dziedzinach życia społecznego
Wiktionary
(1.1) W naszych krajach rozpanoszyła się fallokracja. Niewiast nie dopuszcza się do głosu. Jeśli brzydka, traktuje się ją jak służebnicę. Jeśli ładna, jak zabawkę. I oto wybuchnie wielka, krwawa wojna nie o tron, nie o granicę, lecz o białogłowę.
(1.1) Fallokracja czy waginocentryzm? Głos feministek we współczesnej debacie o płci, języku i kulturze.
Wiktionary
jedna z form fallokracji, zdominowanie kultury przez mężczyzn (w słownictwie, nazewnictwie, literaturze)
SJP.pl
zabieg rekonstrukcji prącia
SJP.pl
Falloplastyka, także penoplastyka – ogólna nazwa dla zabiegów polegających na rekonstrukcji prącia (penisa, członka). Najczęściej jest elementem operacji korekty płci u transmężczyzn, ale przeprowadza się ją także u cispłciowych mężczyzn, którzy stracili penisa przez urazy, choroby (np. raka) lub urodzili się z wadą wrodzoną. Pojęcie to jest również czasami używane w odniesieniu do powiększania penisa.
Wikipedia
członek męski, penis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) anat. penis, męski organ płciowy, symbol płodności
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(1.1) Na półkach w sali naszego wydziału, w formalinie pływają zatopione żaby, skorpiony, oczy, języki a nawet dwa fallusy.
Wiktionary
IPA: ˈfalːus, AS: fa•lus
Wiktionary
przym. falliczny
rzecz. falliczność ż.
Wiktionary
(1.1) zob. penis.
Wiktionary
Falmirowice (dodatkowa nazwa w j. niem. Fallmirowitz) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Chrząstowice.
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od fala
Wiktionary
IPA: ˈfalɔ, AS: falo
Wiktionary
umocnienie brzegowe chroniące przed falami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) konstrukcja hydrotechniczna, która służy do ochrony wybrzeża lub portu przed działaniem fal;
Wiktionary
Falochron – konstrukcja służąca do ochrony przed działaniem fal. Zwykle jest to konstrukcja hydrotechniczna służąca osłonie (np. portu, promenady) przed działaniem fal. Rozbija ona fale, nie dopuszczając do uszkodzeń lub utrudnień w wykorzystaniu nabrzeża.
Wikipedia
(1.1) Sztorm uszkodził tylko cztery metry nabrzeża i podmył dno pod kamieniami osłaniającymi falochron.
Wiktionary
IPA: faˈlɔxrɔ̃n, AS: faloχrõn
Wiktionary
przym. falochronowy
Wiktionary
trucizna zawarta w muchomorze sromotnikowym; falloidyna
SJP.pl
przyrząd do pomiaru długości lub częstotliwości fali elektromagnetycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|falować.
Wiktionary
Falowanie, "fale wodne" – fale powierzchniowe na styku wody i powietrza (powierzchni swobodnej cieczy) lub fale wewnętrzne na styku dwóch warstw wody o różnej gęstości. Oznacza to wszystkie odchylenia poziomu wody z okresami trwającymi od dziesiątek sekundy do godzin (fala przypływu).
Wikipedia
czas. falować ndk.
rzecz. fala ż., falownica ż., falistość ż.
przym. falisty
Wiktionary
maszyna wyrabiająca dzianinę za pomocą falowania przędzy
SJP.pl
przypominający kształtem falę (wzniesienie wody)
SJP.pl
poruszać się wznosząc fale; powodować fale
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) poruszać się jak fala
Wiktionary
(1.1) Po dniu takim jak ten pokojówka z długą, falującą brodą wydawała się całkiem zwyczajna.
Wiktionary
IPA: faˈlɔvat͡ɕ, AS: falovać
Wiktionary
czas. zafalować dk.
rzecz. fala ż., falka ż., falownica ż., falowiec mrz., falowanie n., falistość ż.
przym. falowy, falisty
przysł. falowo
Wiktionary
typ budynku mieszkalnego, który kształtem przypomina falę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. rodzaj budynku mieszkalnego, który bryłą i układem balkonów przypomina falę;
Wiktionary
Falowiec – typ budynku mieszkalnego, którego bryła i układ balkonów przypominają falę, a wejścia do mieszkań usytuowane są na galeriach (z wyjątkiem falowców łódzkich i poznańskich, gdzie wejścia do mieszkań znajdują się na klatkach schodowych), połączonych ze sobą klatkami schodowymi. Ten typ występuje w Polsce i we Włoszech.
Wikipedia
(1.1) W Gdańsku zbudowano osiem falowców.
Wiktionary
rzecz. fala ż.
czas. falować ndk.
przym. falowy
przysł. falowo
Wiktionary
urządzenie do wytwarzania fal w pływalniach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie mechaniczne do wytwarzania fal
(1.2) zob. falownica do włosów.
Wiktionary
IPA: ˌfalɔvʲˈɲit͡sa, AS: falovʹńica
Wiktionary
rzecz. fala ż., falowanie n.
:: zdrobn. falka ż.
przym. falowany
czas. falować ndk.
Wiktionary
urządzenie przetwarzające prąd stały na przemienny
SJP.pl
Falownik ( power inverter, przetwornik mocy DC/AC) – urządzenie elektryczne zamieniające prąd stały (ang. direct current, DC), którym jest zasilane, na prąd przemienny (ang. alternating current, AC) o możliwej do regulowania częstotliwości wyjściowej. Jeśli w falowniku zastosuje się modulację szerokości impulsów (PWM), to wraz ze zmianą częstotliwości można regulować wartość skuteczną napięcia wyjściowego.
Wikipedia
związany z falowodem
SJP.pl
związany z falą
SJP.pl
rura z materiału przewodzącego służąca do przenoszenia fal elektromagnetycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. kanał do prowadzenia w przestrzeni fal mechanicznych lub elektromagnetycznych wzdłuż określonej drogi;
Wiktionary
Falowód – kanał do prowadzenia w przestrzeni fal mechanicznych lub elektromagnetycznych wzdłuż określonej drogi.
Wikipedia
(1.1) Światłowód jest rodzajem falowodu.
Wiktionary
IPA: faˈlɔvut, AS: falovut
Wiktionary
przym. falowodowy
Wiktionary
lina zastępująca poręcz drabiny lub schodów na statku
SJP.pl
Falrep, linka poręczowa – linka biegnąca wzdłuż trapu zaburtowego jednostki pływającej, podtrzymywana słupkami. Pełni funkcję barierki.
Wikipedia
falsyfikat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. środ. falsyfikat
Wiktionary
Fals – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Lot i Garonna.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 273 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 29 osób/km² (wśród 2290 gmin Akwitanii Fals plasuje się na 906. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1105.).
Wikipedia
IPA: fals, AS: fals
Wiktionary
rzecz. falsyfikat m., falsyfikacja ż., falsyfikowanie n., sfalsyfikowanie n., falsyfikacik m.
czas. falsyfikować ndk., sfalsyfikować dk.
przym. falsyfikatorski
Wiktionary
skrót od: falsyfikat
SJP.pl
zdrobnienie od: falset
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od falset
Wiktionary
rzecz. falset m.
Wiktionary
mężczyzna śpiewający falsetem; falsetysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna śpiewający falsetem
Wiktionary
(1.1) Baron podziwiał przebojową arię falsecisty.
Wiktionary
przym. falsetowy
rzecz. falset m.
Wiktionary
(1.1) falsetysta, alcista, kontratenor
Wiktionary
1. głos męski stosowany przy jodłowaniu; fistuła
2. nienaturalnie wysoki, piskliwy głos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wysoki rejestr głosu ludzkiego
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Wokalista zaśpiewał falsetem arię napisaną niegdyś dla kastrata.
Wiktionary
przym. falsetowy
rzecz. falsecista m., falsetysta m., falsecik mrz.
Wiktionary
(1.1) kontratenor, fistuła
Wiktionary
śpiewać falsetem
SJP.pl
przymiotnik od: falset
SJP.pl
mężczyzna śpiewający falsetem; falsecista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna śpiewający falsetem
Wiktionary
(1.1) Baron podziwiał przebojową arię falsetysty.
Wiktionary
przym. falsetowy
rzecz. falset m.
Wiktionary
(1.1) falsecista, alcista, kontratenor
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zwyczajowo: Falstaff (bohater komedii Szekspira)
SJP.pl
bohater komedii Szekspira
SJP.pl
Falstaff (właściwie "Sir John Falstaff") – fikcyjna postać pojawiająca się w trzech sztukach Williama Shakespeare’a, jako kompan przyszłego króla Henryka V, syna Henryka IV. Otyły, niesławny i tchórzliwy rycerz często sprawia przyszłemu królowi kłopoty, a po tym, jak ten wstępuje na tron, zostaje niespodziewanie odtrącony. Postać często występująca w literaturze europejskiej jako "Miles Gloriosus" lub "Żołnierz Samochwał".
Wikipedia
1. rozpoczęcie biegu lub wyścigu przed komendą;
2. przedwczesne rozpoczęcie jakiegoś działania, skutkujące najczęściej niepowodzeniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. przewinienie polegające na przedwczesnym rozpoczęciu konkurencji
(1.2) podjęcie pochopnego działania bez należytego przygotowania
Wiktionary
Falstart – w sporcie przewinienie polegające na przedwczesnym (najczęściej przed sygnałem do startu, lub po sygnale, lecz w czasie zbyt krótkim by ludzki umysł zdążył odebrać i przetworzyć sygnał dźwiękowy) rozpoczęciu konkurencji przez zawodnika.
W zależności od konkurencji i regulaminu zawodów, popełnienie falstartu może skutkować natychmiastową dyskwalifikacją, ostrzeżeniem, po którym ponowne popełnienie falstartu skutkuje dyskwalifikacją, lub inną karą nałożoną na zawodnika lub drużynę.
Wikipedia
1. rozpoczynać bieg przed sygnałem;
2. rozpoczynać przedsięwzięcie w złym czasie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od falsyfikat
Wiktionary
(1.1) To nie falsyfikat, lecz tylko mały falsyfikacik.
Wiktionary
rzecz. falsyfikat m., fals mrz.
przym. falsyfikatorski
Wiktionary
1. oszustwo polegające na podrobieniu jakiegoś przedmiotu;
2. stwierdzenie fałszywości jakiegoś twierdzenia, negatywna weryfikacja hipotezy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fałszerstwo, podrobienie czegoś
(1.2) wykazanie fałszywości jakiegoś twierdzenia, błędności hipotezy w trakcie ich weryfikacji
Wiktionary
Falsyfikacja (łac. "falsum" – fałsz) – weryfikacja negatywna jako odmiana jednego z rozumowań zwanego sprawdzaniem. Termin ten rozpowszechniony został za sprawą krytycznego racjonalizmu Karla Poppera i stał się jedną z podstaw metody naukowej.
Wnioskowanie falsyfikujące przebiega według schematu "modus tollendo tollens":
Wikipedia
IPA: ˌfalsɨfʲiˈkat͡sʲja, AS: falsyfʹikacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. falsyfikat m., fals mrz.
czas. falsyfikować, zafałszować
przym. falsyfikatorski
Wiktionary
stanowisko filozoficzne, według którego uzasadnienie hipotezy polega na nieudanej próbie jej obalenia
SJP.pl
dokument, dzieło sztuki sfałszowane, podrobione
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) podrobiony przedmiot albo dokument łudząco przypominający oryginał
Wiktionary
Falsyfikat (ze śrdw. łac. "falsificatio" – podrabianie) – antonim autentyku, fałszerstwo rzeczy oryginalnej w celu mistyfikacji.
Wikipedia
(1.1) Jeśli chodzi o falerystykę, rynek jest bardzo dobry, ale niestety zalewany falsyfikatami, głównie z zagranicy (…).
Wiktionary
rzecz. fals m., falsyfikacja ż., falsyfikowanie n., sfalsyfikowanie n.
:: zdrobn. falsyfikacik m.
czas. falsyfikować ndk., sfalsyfikować dk.
przym. falsyfikatorski
Wiktionary
(1.1) podróbka
Wiktionary
osoba, która fałszuje, podrabia; oszust
SJP.pl
kobieta, która fałszuje, podrabia; oszustka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z falsyfikatorem, dotyczący falsyfikatora
Wiktionary
rzecz. fals mrz., falsyfikator mos., falsyfikat mrz., falsyfikacik mrz., falsyfikacja ż.
czas. falsyfikować ndk., sfalsyfikować dk.
Wiktionary
(1.1) fałszerski
Wiktionary
cecha twierdzenia lub hipotezy, która może zostać negatywnie zweryfikowana, której fałszywość można wykazać
SJP.pl
dający się falsyfikować
SJP.pl
1. fałszować, podrabiać coś;
2. stwierdzać nieprawdziwość twierdzenia lub hipotezy
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. sfalsyfikować)
(1.1) poddawać falsyfikacji; tworzyć falsyfikat
czasownik zwrotny niedokonany falsyfikować się (dk. sfalsyfikować się)
(2.1) być poddawanym falsyfikacji
Wiktionary
rzecz. fals mrz., falsyfikat m., falsyfikacja ż.
przym. falsyfikatorski
czas. sfalsyfikować dk.
Wiktionary
(1.1) fałszować, podrabiać
Wiktionary
część burty wystająca ponad pokład; nadburcie
SJP.pl
pionowa płetwa wystająca z dna jachtu, obciążona balastem, zwiększająca stateczność i sterowność jachtu; płetwa balastowa
SJP.pl
Falszkil – stała płetwa wystająca w dół z dna jachtu żaglowego, będąca przedłużeniem stępki na całej lub znacznej jej długości. Spełnia rolę stałego miecza i jednocześnie balastu. Balast w falszkilu jest tak usytuowany, że stanowi razem z samym falszkilem jednolitą powierzchnię i kształt, stąd nazywany jest balastem integralnym. Z tego samego powodu również całość, czyli falszkil oraz balast nazywana jest potocznie falszkilem.
Wikipedia
miasto w Iraku
SJP.pl
w sposób falujący
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w środkowej Szwecji,
Wiktionary
Falun – miasto w środkowej Szwecji w regionie Dalarna, siedziba gminy Falun. Liczy 36 447 mieszkańców.
Strefa górnicza Wielkiej Góry Rudy Miedzianej w Falun znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO. W centrum miasta znajduje się stacja kolejowa. W mieście rozwinął się przemysł maszynowy oraz chemiczny.
Wikipedia
IPA: ˈfalũn, AS: falũn
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wieść, pogłoska, rozgłos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. niepewna, niesprawdzona wiadomość, pogłoska
(1.2) podn. rozgłos, sława
Wiktionary
Fama (Ossa) – w mitologii rzymskiej uosobienie wieści, szybko rozchodzącej się plotki, pogłoski.
Przedstawiana jako skrzydlate bóstwo o niezliczonych ustach, oczach i uszach bądź jako uskrzydlona postać kobieca z trąbą przy ustach.
Wikipedia
(1.1) Fama niosła, że w tym czasie był za granicą.
Wiktionary
IPA: ˈfãma, AS: fãma
Wiktionary
(1.1) plotka, słuchy, wieść
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Cyprze w tureckiej części wyspy;
(1.2) geogr. adm. dystrykt turecki na Cyprze z ośrodkiem administracyjnym w Famaguście (1.1)
Wiktionary
Famagusta (gr. "Αμμόχωστος", tur. "Gazimağusa" lub "Mağusa") – miasto w Tureckiej Republice Cypru Północnego oraz Republice Cypryjskiej. Stolica północnocypryjskiego dystryktu Famagusta oraz formalna stolica cypryjskiego dystryktu Famagusta. Położona jest we wschodniej części Cypru, na nizinie Mesaria, nad zatoką Famagusta (Morze Śródziemne). Zamieszkuje ją 40 920 osób (2011).
Wikipedia
(1.1) Zawodniczka występowała w barwach klubu piłki siatkowej z Famagusty na Cyprze.
Wiktionary
przym. famagustiański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Famagustą, dotyczący Famagusty
Wiktionary
(1.1) Przewodnik umówił się z turystami przy Bramie Famagustiańskiej o dziesiątej.
Wiktionary
rzecz. Famagusta ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) war. zob. fejm.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. kuzyn, krewny
Wiktionary
rzecz. famielija ż., famielijo ż.
:: forma żeńska famieliantka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. rodzina, krewni, powinowaci
Wiktionary
rzecz. famieliant m., famieliantka ż.
Wiktionary
(1.1) famielijo, rodzina
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. rodzina, krewni, powinowaci
Wiktionary
rzecz. famieliant m., famieliantka ż.
Wiktionary
(1.1) famielija, rodzina
Wiktionary
przestarzale: rodzina, ród
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. żart. rodzina, ród
(1.2) hist. stronnictwo polityczne Czartoryskich w XVIII wieku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na urodzinach pradziadka stawiła się cała familia.
(1.2) W oparciu o przeprowadzony z pomocą wojsk rosyjskich zamach stanu Familia postanowiła podjąć próbę reform ustroju Rzeczypospolitej.
Wiktionary
IPA: fãˈmʲilʲja, AS: fãmʹilʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. familijność ż., familiarność ż., familiant mos., familiantka ż.
:: zdrobn. familijka ż.
przym. familijny, familiarny
przysł. familijnie, familiarnie
Wiktionary
dawniej:
1. członek rodziny;
2. członek możnego rodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek rodziny, krewny
Wiktionary
rzecz. familia ż.
przym. familijny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) członkini rodziny, krewna
Wiktionary
rzecz. familia ż.
przym. familijny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób familiarny
Wiktionary
rzecz. familiarność ż., familia ż.
przym. familijny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: familiarnie
SJP.pl
poufałość, bezceremonialność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest familiarne; cecha tych, którzy są familiarni
Wiktionary
przym. familiarny, familijny
przysł. familiarnie
rzecz. familia
Wiktionary
poufały, zażyły, bezceremonialny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący w bliskich stosunkach, nie zachowujący dystansu ani oficjalnych form w kontaktach
Wiktionary
rzecz. familiarność ż., familia ż.
przym. familijny
Wiktionary
(1.1) zażyły, poufały, bezceremonialny
Wiktionary
dawniej: familiaryzować się - traktować kogoś bez żadnego skrępowania, z przesadną swobodą; spoufalać się, fraternizować się
SJP.pl
zdrobnienie od: familia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest familijne; cecha tych, którzy są familijni
Wiktionary
przym. familijny
przysł. familijnie
rzecz. familia
Wiktionary
1. rodzinny, rodowy;
2. taki jak w rodzinie; poufały, zażyły, swobodny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. dotyczący rodziny
Wiktionary
(1.1) Już następnego dnia hrabia Stasio zwołał rodzinę na familijną naradę.
Wiktionary
IPA: ˌfãmʲiˈlʲijnɨ, AS: fãmʹilʹii ̯ny
Wiktionary
rzecz. familia ż., familijka ż., familijność ż., familiarność ż., familiant m., familiantka ż.
przym. familiarny
przysł. familijnie, familiarnie
Wiktionary
(1.1) rodzinny, rodowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rodzina
Wiktionary
(1.1) Jorg mo familio w Bytoniu. → Jurek ma rodzinę w Bytomiu.
Wiktionary
rzecz. familok m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. zbiór cech mowy właściwych dla danego gospodarstwa domowego;
Wiktionary
Familiolekt, także: styl familiarny, język familiarny – odmiana języka właściwa dla danej rodziny. Wiąże się z doświadczeniem niemal każdego człowieka.
Familiolekt wykazuje pewne odrębności od języka standardowego; cechują go np. specyficzne formy wyrazowe. Można go określić jako „idiolekt używany w rodzinie”.
Wikipedia
(1.1) odmiana rodzinna, mowa rodzinna, język rodzinny, język domowy
Wiktionary
kompleks budynków mieszkalnych z rozbudowanym zapleczem socjalnym, wzniesiony w 1859 r. przez Jeana-Baptiste Godina dla pracowników jego fabryki
SJP.pl
gwarowe określenie kamienic, zamieszkiwanych przez pracowników przemysłu ciężkiego (zwłaszcza górników)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. reg. śl. niewysoki blok mieszkalny, wielorodzinny dom;
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(1.1) Je we familoku fajer, • wszyjscy u Zeflika sum, • frele noszum na tolyrzach, • chopy szpilajum we karty, a we szkata. (z Internetu)
Wiktionary
rzecz. familio ż., familia ż.
Wiktionary
organiczny związek chemiczny używany jako lek hamujący wydzielanie kwasu solnego przez komórki okładzinowe żołądka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. lek z grupy antagonistów receptorów histaminowych H2;
Wiktionary
|= problemy-w-infobox
Wikipedia
(1.1) Famotydyna zmniejsza wchłanianie ketokonazolu.
Wiktionary
IPA: ˌfãmɔtɨˈdɨ̃na, AS: fãmotydỹna
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. dawniej: służalec, sługa;
2. przenośnie: pochlebca, lizus
SJP.pl
Famulus, także Amulius lub Fabullus – rzymski malarz działający w czasach Nerona, autor fresków zdobiących Domus Aurea.
Tworzył obrazy w czwartym stylu pompejańskim. Pliniusz Starszy opisuje go w "Historii naturalnej" jako ekscentryka, który malował ubrany w togę, nawet podczas prac na rusztowaniu. Tworzył zaledwie po kilka godzin dziennie, pracując w świetle dziennym.
Wikipedia
żartobliwie: rodzina, bliższa i dalsza; familia, rodzinka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań,Warszawa,Zagórze,Kujawy Zachodnie. reg-pl|Lwów. żart. lub pogard. rodzina
(1.2) gw-pl|Łódź. dom familijny;
(1.3) gw-pl|Żywiec. zupa chlebowa
(1.4) gw-pl|Kawęczyn, Kawęczynek, Topólcza, Żurawnica,Wywłoczka. zupa z wiśni lub czereśni i mąki
(1.5) gw-pl|Kielce,Jędrzejów,Pińczów. zupa z borówek i mleka
Wiktionary
Zobacz też: famuła, pamuła – zupa owocowa.
Famuła – rodzaj robotniczego domu familijnego, charakterystycznego dla czasów wielkoprzemysłowej Łodzi. Wznoszone były przez największych łódzkich fabrykantów, przede wszystkim przez Karola Scheiblera, Izraela Poznańskiego oraz Ludwika Grohmana, z przeznaczeniem dla robotników pracujących w ich zakładach.
Wikipedia
(1.2) Za nieotynkowanymi famułami wyrosła ślepa, wysoka, biała ściana przędzalni.
Wiktionary
(1.2) dom fabryczny, famułka, reg. śl. familok
(1.3-5) war. chamuła
Wiktionary
zagorzały zwolennik czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. zagorzały wielbiciel czegoś lub kogoś;
Wiktionary
Fan – osoba podziwiająca człowieka, grupę ludzi, dzieło sztuki bądź ideę.
Nazwa wywodzi się od zapisu skróconej formy słowa fanatyk. Nie posiada jednak pejoratywnego znaczenia, a nawet ma pozytywny wydźwięk.
Fani określonego zjawiska często organizują się, tworząc tzw. fankluby lub organizują imprezy z tym związane.
Wikipedia
(1.1) Wyszedł z koncertu jako zagorzały fan ich muzyki.
Wiktionary
IPA: fãn, AS: fãn
Wiktionary
rzecz. fanklub mrz., fandom mrz., fanzin mrz., fanfik mrz.
:: fż. fanka ż.
przym. fanowski
Wiktionary
(1.1) entuzjasta, wielbiciel, miłośnik, zapaleniec
Wiktionary
środowiskowo: niskonakładowa, nieprofesjonalna gazetka tworzona przez miłośników jakiegoś tematu; zin, fanzin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lwów. chorągiew
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. flaga, chorągiew, sztandar, szturmówka
Wiktionary
Fana – miasto w Mali, w Regionie Koulikoro. Według danych na rok 2009 liczyło 36 854 mieszkańców.
Wikipedia
rzecz. zdrobn. fanka
Wiktionary
rzecz wyszukana, bez której można by się obejść
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kaprys, zachcianka
(1.2) dziwactwo
(1.3) rzecz wyszukana, wymyślna, taka, która nie jest niezbędna
Wiktionary
Fanaberia – pierwszy album studyjny polskiego zespołu popowego Blue Café, który został wydany w 2002 nakładem EMI. Autorami tekstów wszystkich piosenek z płyty są Paweł Rurak-Sokal i Kamila Sowińska.
Album promowany był przez cztery single: „Español”, „Łap mnie bejbe”, „I’ll Be Waiting” i „Kochamy siebie”. Na wersji rozszerzonej albumu z marca 2003 roku znalazła się również piosenka „You May Be in Love”, która znalazła się w ścieżce dźwiękowej do komedii romantycznej "Nigdy w życiu!" z 2004.
Wikipedia
rzecz wyszukana, bez której można by się obejść
SJP.pl
gatunek drapieżnego ssaka z podrodziny falanruków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Mazowsze, Kresy. lampa naftowa lub przenośna latarnia z obudową osłaniającą płomień
(1.2) białystok. siniak pod okiem
Wiktionary
członek jednego z możnych rodów greckich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. potomek greckiej arystokracji, członek zamożnej i wpływowej grupy Greków w czasach Imperium Osmańskiego;
Wiktionary
rzecz. Fanarion m., Fanar mrz.
przym. fanariocki
Wiktionary
wizualne dzieło inspirowane dziełem innego autora; fan art
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. działalność artystyczna w środowisku fanów;
(1.2) szt. dzieło, które jest przejawem fanartu (1.1)
Wiktionary
Fa
Wikipedia
kobieta ślepo oddana jakiejś idei, ideologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żarliwa zwolenniczka idei lub religii
(1.2) przen. pasjonatka, wielbicielka
Wiktionary
rzecz. fanatyk m., fanatyzm m., fanatyczność ż.
przysł. fanatycznie
przym. fanatyczny
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób fanatyczny, w sposób właściwy fanatykowi
Wiktionary
(1.1) – Polacy nie podchodzą tak fanatycznie do zegarków jak Amerykanie czy Włosi, dla których standardem jest posiadanie nawet dziesięciu markowych czasomierzy.
Wiktionary
IPA: ˌfãnaˈtɨt͡ʃʲɲɛ, AS: fãnatyčʹńe
Wiktionary
rzecz. fanatyzm m., fanatyk m., fanatyczka ż., fanatyczność ż.
przym. fanatyczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: fanatycznie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest fanatyczne; cecha tych, którzy są fanatyczni
Wiktionary
rzecz. fanatyk m., fanatyczka ż., fanatyzm m.
przym. fanatyczny
przysł. fanatycznie
Wiktionary
(1.1) fanatyzm, sfanatyzowanie
Wiktionary
ślepo oddany komuś, czemuś; zaślepiony, zagorzały, zaciekły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakteryzujący się fanatyzmem
Wiktionary
(1.1) Jasieński wtedy był szalenie aktywny, okropnie sekciarski, był wśród tych najbardziej tępiących, nawet Majakowskiego, najbardziej fanatycznych.
Wiktionary
rzecz. fanatyzm m., fanatyk m., fanatyczka ż., fanatyczność ż.
przysł. fanatycznie
Wiktionary
(1.1) zapalony, zagorzały, zajadły, zapamiętały, zawzięty, żarliwy
Wiktionary
osoba ślepo oddana jakiejś idei, ideologii, zagorzalec, zapaleniec, maniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żarliwy zwolennik idei lub religii
(1.2) przen. pasjonat, wielbiciel
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zamach przeprowadziła grupa fanatyków religijnych.
Wiktionary
IPA: fãˈnatɨk, AS: fãnatyk
Wiktionary
rzecz. fanatyzm m.
:: fż. fanatyczka ż.
przym. fanatyczny
przysł. fanatycznie
Wiktionary
nieustępliwa, bezkrytyczna wiara w słuszność jakiejś sprawy, połączona z nietolerancją i ostrym zwalczaniem odmiennych poglądów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych
Wiktionary
Fanatyzm (od fanaticus „zagorzały, szalony”) – postawa przejawiająca się w pozbawionym krytycznego dystansu i umiaru przywiązaniu do wyznawanych idei i zasad, bezgranicznej i bezwarunkowej identyfikacji, nietolerancji dla jakichkolwiek przekonań lub rozwiązań alternatywnych, braku gotowości do dyskusji i dialogu, odmowie przyznania nawet częściowej słuszności zwolennikom poglądów odmiennych i rzecznikom dążeń przeciwstawnych;
Wikipedia
(1.1) Unikał poglądów i ocen krańcowych, krytycznie odnosił się do przejawów umysłowego zacofania i obskurantyzmu, ciemnoty i religijnego fanatyzmu.
Wiktionary
IPA: fãˈnatɨsm̥, AS: fãnatysm̦
Wiktionary
rzecz. fanatyk m., fanatyczka ż., fanatyczność ż.
przym. fanatyczny
przysł. fanatycznie
Wiktionary
(1.1) zelotyzm, dogmatyzm, fundamentalizm
Wiktionary
czynić fanatycznym
SJP.pl
potocznie: ogół fanów danej osoby, zespołu, marki lub zjawiska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. lekcew. grupa fanów jakiejś osoby lub rzeczy
Wiktionary
(1.1) Fanbaza „Gwiezdnych Wojen” jest nie tylko liczna, ale i oddana.
Wiktionary
zdrobnienie od: fant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od fant
Wiktionary
(1.1) To nie fant, lecz tylko mały fancik.
Wiktionary
rzecz. fant m.
Wiktionary
hiszpański taniec ludowy w takcie 3/4
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) choreogr. hiszpański taniec ludowy w rytmie 3/4 lub 6/8, ostro wybijanym kastanietami, tańczony z akompaniamentem gitary;
Wiktionary
Fandango – hiszpański taniec ludowy na 3/8 w rytmie właściwym (1/8 4/32 1/8 | 4/32 2/8 |) ostro wybijanym kastanietami i z towarzyszeniem gitary. Para tańcząca oddala się od siebie i przybliża w ruchach bardzo swobodnych, nie obejmując się jednak wcale. Fandango znaczy: błahostka.
Wikipedia
IPA: fãnˈdãŋɡɔ, AS: fãndãŋgo
Wiktionary
gwarowo: naczynie do nabierania zaprawy murarskiej
SJP.pl
środowiskowo: stowarzyszenie ludzi o wspólnych zainteresowaniach, zwłaszcza w serwisach społecznościowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. subkultura, społeczność aktywnych fanów, zwykle fanów fantastyki, rzadziej mangi, anime czy RPG;
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(1.1) Połączyli swoje kluby w ogólnopolski fandom.
Wiktionary
IPA: ˈfãndɔ̃m, AS: fãndõm
Wiktionary
rzecz. fan m., fanka ż., fanklub m., fanzin m.
przym. fanowski
Wiktionary
środowiskowo: członek stowarzyszenia skupiającego ludzi o wspólnych zainteresowaniach, zwłaszcza w serwisach społecznościowych
SJP.pl
[czytaj: fajndab] dubbing tworzony przez fanów; fandubbing
SJP.pl
[czytaj: fajndabing] dubbing tworzony przez fanów; fandub
SJP.pl
Fa
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fandzolić.
Wiktionary
czas. fandzolić, fanzolić
Wiktionary
czasownik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mówić bez sensu
(1.2) slang. kłamać
Wiktionary
IPA: fãnˈd͡zɔlʲit͡ɕ, AS: fãnʒolʹić
Wiktionary
czas. fanzolić
rzecz. fandzolenie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Mazury, Warmia. rodzaj owsa (tzw. owies chorągiewkowy)
Wiktionary
roślina, której pączki odnowieniowe znajdują się wysoko nad powierzchnią ziemi; roślina jawnopączkowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. forma życiowa roślin o pędach wzniesionych, odnawiających się z pąków znajdujących się co najmniej 0,5 m nad ziemią;
Wiktionary
(1.1) W wilgotnych lasach równikowych dominują fanerofity.
Wiktionary
rzecz. makrofanerofit mrz., megafanerofit mrz., mezofanerofit mrz., mikrofanerofit mrz., nanofanerofit mrz.
Wiktionary
(1.1) roślina jawnopączkowa
Wiktionary
roślina nasienna, jawnopłciowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzad. książk. substancja wywołująca halucynacje i wizje, uczucie szczęścia i euforii
Wiktionary
(1.1) psychodelik, halucynogen
Wiktionary
długi okres w dziejach Ziemi, obejmujący ery paleozoiczną, mezozoiczną i kenozoiczną, charakteryzujący się intensywnym rozwojem świata organicznego; fanerozoiczny eon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. najmłodszy eon, który trwa od około 540 milionów lat temu do dziś
Wiktionary
Fanerozoik (ang. "Phanerozoic" z gr. φανερός "widoczny" i ζωή "życie")
Skały osadowe, powstałe w czasie trwania fanerozoiku, zawierają bogate i bardzo liczne skamieniałości w postaci szczątków twardych i bioturbacji.
Wikipedia
(1.1) Podczas fanerozoiku doszło do eksplozji życia.
Wiktionary
przym. fanerozoiczny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. trąbka bezwentylowa służąca do odgrywania uroczystego sygnału; sygnałówka;
2. krótki utwór muzyczny odgrywany na czyjąś cześć lub jako hasło wojskowe;
3. typ orkiestry składającej się z instrumentów dętych i perkusji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. krótki utwór grany najczęściej na trąbce rozpoczynający uroczystości;
(1.2) muz. trąbka fanfarowa
(1.3) mot. trąbka przy pojeździe używana jako klakson
(1.4) przen. duże natężenie
Wiktionary
Fanfara – krótki motyw, grany na trąbce sygnałowej, rogu lub jakimkolwiek innym blaszanym instrumencie dętym bezwentylowym.
Fanfara zwykle używana jest jako sygnał wojskowy, harcerski, kolejowy itp. Są one także komponowane również do odsłonięć i zasłonięć cudownych obrazów w sanktuariach.
Wikipedia
(1.4) Zamaszyście, buńczucznie, z fanfarą czerwieni wkracza jesień na puszczę kanadyjską.
Wiktionary
rzecz. fanfary lm nm.
przym. fanfarowy
Wiktionary
(1.1) tusz
Wiktionary
osoba zarozumiała; zarozumialec, bufon, pyszałek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. człowiek zarozumiały, pyszny, butny
(1.2) przest. modniś, elegant
Wiktionary
(1.1) Hrabia — prawda — fanfaron, lecz mu nie brak męstwa; Na miejsce naznaczone zapewne się stawi (…).
(1.1) Fanfaron nosi głowę wysoko.
Wiktionary
IPA: fãnˈfarɔ̃n, AS: fãnfarõn
Wiktionary
rzecz. fanfaronada ż.
:: fż. fanfaronka ż.
Wiktionary
(1.1) przest. samochwalca; bufon, pyszałek, zarozumialec, reklamiarz; pot. samochwał, samochwała, chwalipięta
Wiktionary
pyszałkowatość, samochwalstwo, zuchowatość, bufonada
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przechwalanie się, chełpienie się, udawana zuchowatość
Wiktionary
(1.1) Po kolejnej fanfaronadzie Pietrek stracił wielu kumpli.
(1.1) Ubrany był w siwy modnego kroju paletot, w oku miał szkiełko, w ustach grube cygaro, i z pewną fanfaronadą i pogardą patrzył na swych obecnych towarzyszów […].
Wiktionary
rzecz. fanfaron mos.
Wiktionary
(1.1) brawada, bufonada, donkiszoteria, gaskonada, junakieria
Wiktionary
przymiotnik od: fanfara
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fanfarami, dotyczący fanfar
Wiktionary
rzecz. fanfara ż.
Wiktionary
1. trąbka bezwentylowa służąca do odgrywania uroczystego sygnału; sygnałówka;
2. krótki utwór muzyczny odgrywany na czyjąś cześć lub jako hasło wojskowe;
3. typ orkiestry składającej się z instrumentów dętych i perkusji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) głośne wyrazy podziwu i uznania
forma rzeczownika.
(2.1) plural|fanfara.
Wiktionary
(1.1) Może nadszedł już czas na fanfary, wszak kilka liryków Celiny wydrukowano w ogólnopolskim miesięczniku.
Wiktionary
rzecz. fanfara ż.
Wiktionary
osoba grająca fanfary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) twórczość fana (zwykle opowiadanie), osadzona w realiach podziwianego utworu
Wiktionary
IPA: ˈfãnfʲik, AS: fãnfʹik
Wiktionary
(1.1) fanfik
Wiktionary
środowiskowo: opowiadanie tworzone przez fanów, nawiązujące do istniejących filmów, seriali, książek itp.; fan fiction
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. napisany przez fana utwór literacki osadzony w świecie jego ulubionej książki lub filmu
Wiktionary
rzecz. fan mos.
Wiktionary
(1.1) fanfic
Wiktionary
środowiskowo: autor opowiadań nawiązujących do już wydanych filmów, seriali, książek itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) ktoś niewydarzony, nieudolny
Wiktionary
(1.1) niezguła
Wiktionary
iły lub muł pochodzenia wulkanicznego, występujące również w pobliżu gorących źródeł mineralnych, mające właściwości radioaktywne, stosowane w lecznictwie do kąpieli błotnych, okładów itp.
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. w grze w palanta: lot piłki wysokim łukiem;
2. pospolicie: cios, uderzenie;
3. w gwarze uczniowskiej: ocena niedostateczna; gała, lufa, pała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. (także gw-pl|Śląsk Cieszyński, Warszawa.) uderzenie w twarz
(1.2) sport. w grze w palanta: lot piłki wysokim łukiem
(1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. hutn. łyżka hutnicza
Wiktionary
(1.1) Sędzia śledczy Szydłowski na widok intruza cofnął się znad akt, jakby dostał fangę prosto w nos.
Wiktionary
[czytaj: fangerlować] środowiskowo: mieć obsesję na czyimś punkcie; adorować, admirować
SJP.pl
skała osadowa składająca się ze słabo obtoczonego, gruboziarnistego materiału, który został zdeponowany w sposób nagły, najczęściej na przedpolu gór lub lądolodów
SJP.pl
iły lub muł pochodzenia wulkanicznego, występujące również w pobliżu gorących źródeł mineralnych, mające właściwości radioaktywne, stosowane w lecznictwie do kąpieli błotnych, okładów itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muły pochodzenia wulkanicznego;
Wiktionary
Fango – błoto zawierające składniki mineralne. Wydobywane jest z naturalnych źródeł termalnych. Fangiem może być też tuf bazaltowy.
Fango topnieje w temperaturze 60–70 °C, a tężeje w temperaturze 50 °C. Fango wykorzystuje się przy pobudzaniu krążenia krwi i stymulacji układu odpornościowego, rozluźnia napięte mięśnie, łagodzi ból. Zabieg ten poprawia ogólne samopoczucie.
Wikipedia
IPA: ˈfãŋɡɔ, AS: fãŋgo
Wiktionary
nazwisko, m.in.: Wojciech Fangor, malarz, grafik, plakacista oraz rzeźbiarz
SJP.pl
grupa plemion afrykańskich; Fang
SJP.pl
Fangowie (także: "Fang", "Fan", "Pahuin", "Pangwe") – grupa etniczna z grupy językowej Bantu rozpowszechniona w trzech krajach Afryki Centralnej: Gwinei Równikowej (80% ludności), Gabonie (32%) i w Kamerunie (15% mieszkańców). Fangowie porozumiewają się w językach okak, ntoumou, mvai, nzaman, betsi, zaliczanych do grupy języków bantu. Grupą pokrewną do Fangów są Beti, porozumiewający się w językach ewondo, eton, bulu, manguissa, bene, fong.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Fanianowa
Wiktionary
rzecz. Fanianowo n.
:: fż. fanianowianka ż.
przym. fanianowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Fanianowa
Wiktionary
rzecz. Fanianowo n.
:: fm. fanianowianin m.
przym. fanianowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Fanianowa
Wiktionary
rzecz. Fanianowo n., fanianowianin m., fanianowianka ż.
Wiktionary
zwolenniczka, sympatyczka, zwłaszcza znanych piosenkarzy, aktorów czy sportowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zagorzała wielbicielka czegoś lub kogoś
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. zdrobn. zob. fana.
Wiktionary
(1.1) Wyszła z koncertu jako zagorzała fanka ich muzyki.
Wiktionary
IPA: ˈfãŋka, AS: fãŋka
Wiktionary
rzecz. fana ż., fan, fanklub, fandom, fanzin
przym. fanowski
Wiktionary
(1.1) entuzjastka, wielbicielka, miłośniczka
Wiktionary
klub sympatyków, entuzjastów jakiegoś piosenkarza, sportowca itp.; fan club
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nieformalne zrzeszenie fanów;
Wiktionary
Fanklub – grupa założona przez ludzi (fanów) interesujących się jakąś sławną osobą, grupą osób, rzeczą lub konkretną dziedziną wiedzy.
Członkowie fanklubów zazwyczaj regularnie spotykają się lub korespondują w sprawach związanych z tematem klubu, wymieniają się informacjami oraz opiniami. Najczęściej zainteresowania fanklubów skupiają się wokół muzyków i zespołów muzycznych.
Wikipedia
(1.1) Zafascynowany swoimi idolami, postanowił założyć fanklub.
Wiktionary
IPA: ˈfãŋklup, AS: fãŋklup
Wiktionary
rzecz. fan m., fanka ż., fandom m., fanzin m.
przym. fanowski
Wiktionary
dwuletnia lub wieloletnia roślina zielna z rodziny selerowatych; koper włoski, fenkuł
SJP.pl
historyczna nazwa handlowa leku nasennego i uspokajającego, zawierającego cyklobarbital
SJP.pl
strój papieski noszony podczas mszy pontyfikalnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jedwabna szata liturgiczna papieża;
Wiktionary
Fanon ( fano) – jedwabna szata liturgiczna papieża, oraz na mocy szczególnego przywileju patriarchy Lizbony.
Nazwa fanonu wywodzi się od "pannusa (penos)", ręcznie tkanej tkaniny.
Wikipedia
IPA: ˈfãnɔ̃n, AS: fãnõn
Wiktionary
[czytaj: fanpejdż] internetowa strona fanowska; fanpejdż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) profil, strona w serwisie Facebook będące oficjalną wizytówką firmy, marki produktu lub osoby publicznej
Wiktionary
(1.1) Z pewnością każda taka sytuacja negatywnie wpływa na wizerunek firmy, ale czy faktycznie odbija się także na firmowym fanpage'u?
Wiktionary
rzecz. fan page m.
przym. fanpage'owy
Wiktionary
(1.1) fan page
Wiktionary
internetowa strona fanowska; fanpage
SJP.pl
elementy danego utworu (zwykle mangi lub anime) o charakterze erotycznym, mające na celu przyciągnięcie uwagi odbiorców
SJP.pl
Fanserwis lub fan serwis (jap. ファンサービス fansābisu; wasei-eigo utworzone od słów "fan" oraz "service") – elementy pojawiające się w danym utworze mające jedynie na celu spełnianie życzeń fanów lub (nadrzędnie, ale niekoniecznie jedynie) przyciągnięcie widzów. Niekoniecznie muszą obejmować na przykład daną scenę w anime; sam fanserwis bywa realizowany także poza samym utworem.
Wikipedia
dawniej: trójkątna jedwabna chustka wiązana pod brodą
SJP.pl
1. w niektórych grach towarzyskich: przedmiot, który trzeba oddać po popełnieniu błędu lub przegraniu partii, a następnie go wykupić; zastaw;
2. nagroda rzeczowa w niektórych loteriach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) wygrana w loterii fantowej
(1.2) przedmiot oddawany w zastaw za złamanie zasad gry towarzyskiej
(1.3) daw. przedmiot stanowiący zastaw
(1.4) gwara więzienna rzecz
Wiktionary
Fant – dzielnica miasta Maidstone, w Anglii, w Kent, w dystrykcie Maidstone. W 2011 roku dzielnica liczyła 9570 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: fãnt, AS: fãnt
Wiktionary
przym. fantowy
rzecz. fancik mrz.
Wiktionary
1. w niektórych grach towarzyskich: przedmiot, który trzeba oddać po popełnieniu błędu lub przegraniu partii, a następnie go wykupić; zastaw;
2. nagroda rzeczowa w niektórych loteriach
SJP.pl
Fanta – napój gazowany o smaku owocowym produkowany przez The Coca-Cola Company.
Wikipedia
utwór instrumentalny na organy i lutnię, komponowany w XVI-XVIII wieku; tiento, capriccio, canzona, ricercar
SJP.pl
1. przywidzenie, urojenie, złudzenie optyczne;
2. utrwalony malarsko lub literacko obraz fantastycznej wizji stworzonej przez nadwrażliwą wyobraźnię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. omamy wzrokowe, przywidzenia
Wiktionary
Zobacz też: fantasmagoria (spektakl).
Fantasmagoria – urojenie, złudzenie, iluzja (np. fantastyczne obrazy, wizje); czasem też wymieszanie jawy i snu, czy też rzeczywistego świata z fantastycznym (co może skutkować interesującym efektem artystycznym).
Wikipedia
przym. fantasmagoryczny, fantasmagoryjny
przysł. fantasmagorycznie
rzecz. fantom mrz.
Wiktionary
osoba, która żyje w świecie fantazji, iluzji; marzyciel, idealista, utopista, romantyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. ktoś, kto wierzy w fantazje, nierealne przedsięwzięcia
(1.2) liter. twórca literatury, filmu z rodzaju fantastyki
Wiktionary
rzecz. fantastyka ż., fantastyczność ż., fantastka ż.
przym. fantastyczny
Wiktionary
kobieta żyjąca świecie fantazji, iluzji; marzycielka, idealistka, utopistka, romantyczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która żyje w świecie fantazji
Wiktionary
rzecz. fantastyczność ż., fantasta m., fantastyka ż., fantazja ż.
przym. fantastyczny
Wiktionary
dawniej: kobieta żyjąca świecie fantazji, iluzji; marzycielka, idealistka, utopistka, romantyczka, fantastka
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób fantastyczny; nierealnie, przedziwnie
(1.2) pot. wspaniale, wyjątkowo, bardzo dobrze
Wiktionary
(1.2) Podczas ostatniego maratonu nasi biegacze wypadli naprawdę fantastycznie.
Wiktionary
IPA: ˌfãntaˈstɨt͡ʃʲɲɛ, AS: fãntastyčʹńe
Wiktionary
przym. fantastyczny
rzecz. fantastyka ż., fantastyczność ż.
Wiktionary
(1.2) świetnie, znakomicie, doskonale, wulg. zajebiście
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: fantastycznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: fantastyczny; bardziej fantastyczny
SJP.pl
poetycko: stawać się fantastycznym, baśniowym, nabierać cech typowych dla świata wyobraźni
SJP.pl
należący do gatunku science fiction; science fiction (w użyciu przymiotnika)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z fantastyką naukową, dotyczący fantastyki naukowej
Wiktionary
(1.1) Międzynarodowa popularność kina fantastycznonaukowego narastała i dotarła nawet do Indii (…)
Wiktionary
rzecz. fantastyka naukowa ż.
Wiktionary
1. właściwość tego, co należy do świata fantazji, wyobraźni, nie ma oparcia w rzeczywistości; baśniowość, bajeczność, fikcyjność, nierealność;
2. potocznie: cecha tego, co jest oceniane dodatnio; wyjątkowość, nadzwyczajność, wspaniałość, niezwykłość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest fantastyczne; cecha tych, którzy są fantastyczni
Wiktionary
rzecz. fantazja ż., fantastyka ż., fantasta m., fantastka ż., fantazjowanie n., pofantazjowanie n., fantazyjność ż.
czas. fantazjować ndk., pofantazjować dk.
przym. fantastyczny, fantazyjny
przysł. fantastycznie, fantazyjnie
Wiktionary
1. należący do świata wyobraźni, fantazji, niemający oparcia w rzeczywistości; bajeczny, urojony, fikcyjny, nierealny;
2. potocznie: nadzwyczajny, doskonały pod każdym względem; wspaniały, znakomity, kapitalny, rewelacyjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fikcyjny, zmyślony
(1.2) liter. szt. przedstawiający świat nierealny
(1.3) pot. wspaniały, cudowny
Wiktionary
(1.2) Tematyka lotów międzygalaktycznych jest szeroko wykorzystywana w twórczości fantastyczno-naukowej.
(1.3) Prezent jest fantastyczny, chociaż innym się nie podoba.
Wiktionary
IPA: ˌfãntaˈstɨt͡ʃnɨ, AS: fãntastyčny
Wiktionary
rzecz. fantastyka ż., fantazja ż., fantazjowanie n., fantazmat m., fantasta m., fantastka ż., fantastyczność ż.
przym. fantazyjny
przysł. fantastycznie
Wiktionary
(1.1) nierealny, nieprawdopodobny
(1.3) cudowny, doskonały, nadzwyczajny, niesamowity, świetny, wspaniały, wyborny, zachwycający; pot. super
Wiktionary
1. niesamowite, często nadprzyrodzone zjawiska, będące wytworem fantazji, odzwierciedlane w mitach, folklorze, utworach literackich, filmowych, plastycznych i muzycznych; nierealność, irrealizm, baśniowość, fantastyczność;
2. gatunek powieści, filmu itp., w którym przedstawia się świat baśniowy, mityczny wypełniony zdarzeniami zaczerpniętymi ze świata snów, magii; fantasy
SJP.pl
1. niesamowite, często nadprzyrodzone zjawiska, będące wytworem fantazji, odzwierciedlane w mitach, folklorze, utworach literackich, filmowych, plastycznych i muzycznych; nierealność, irrealizm, baśniowość, fantastyczność;
2. gatunek powieści, filmu itp., w którym przedstawia się świat baśniowy, mityczny wypełniony zdarzeniami zaczerpniętymi ze świata snów, magii; fantasy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wytwory wyobraźni obecne w mitach, folklorze, literaturze itp.
(1.2) film. liter. rodzaj twórczości literackiej, filmowej, plastycznyastycznej, który przedstawia świat i wydarzenia nierealne;
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(1.2) Najbardziej rozpowszechnione jest uznanie fantastyki za specyficzny typ twórczości, kreujący odmienny od realnego świat przedstawiony (…)
Wiktionary
IPA: fãnˈtastɨka, AS: fãntastyka
Wiktionary
rzecz. fantastka ż., fantasta mos., fantastyk mos., fantazja ż., fantazjowanie n., fantazmat mrz., fantastyczność ż.
czas. fantazjować ndk.
przym. fantazyjny, fantastyczny
przysł. fantazyjnie, fantastycznie
Wiktionary
[czytaj: FANtazy]
1. utwór filmowy, literacki lub gra komputerowa, w których świat przedstawiony ma nierealny, mityczny charakter;
2. współczesny nurt fantastyki, do którego zaliczają się takie utwory lub gry;
3. zawierający elementy magii, baśni i fantastyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) liter. szt. film. gatunek w sztuce przedstawiający bajkowe światy z elementami fantastyki
(1.2) pojedynczy utwór fantasy (1.1)
przymiotnik
(2.1) w stylu fantasy (1.1)
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(2.1) Tam pochłaniała powieści fantasy, szabrowała stertę komiksów brata i grała – źle – na gitarze.
Wiktionary
1. umiejętność wyobrażania sobie czegoś, co w realnym świecie jest mało prawdopodobne lub nierealne; wyobraźnia;
2. wytwór wyobraźni;
3. śmiałość i pewność siebie w podejmowanych ryzykownych działaniach; brawura, animusz;
4. dziwne życzenie, zachcianka, którą trudno spełnić; kaprys, fanaberia;
5. utwór muzyczny o swobodnej budowie, łączący przeciwstawne lub kontrastujące motywy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wyobraźnia
(1.2) trudne do spełnienia życzenie
(1.3) muz. utwór muzyczny o swobodnej budowie, nawiązujący do innych form muzycznych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Marek ma wybujałą fantazję.
Wiktionary
IPA: fãnˈtazʲja, AS: fãntazʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. fantastka ż., fantazjowanie n., fantastyka ż., fantazjotwórca m., fantazjotwórstwo n., fantastyczność ż.
przym. fantastyczny, fantazyjny, fantazjotwórczy
czas. fantazjować ndk., pofantazjować dk., wyfantazjować dk.
przysł. fantazyjnie
Wiktionary
(1.1) wyobraźnia, imaginacja
(1.2) fanaberia, kaprys, zachcianka
Wiktionary
1. umiejętność wyobrażania sobie czegoś, co w realnym świecie jest mało prawdopodobne lub nierealne; wyobraźnia;
2. wytwór wyobraźni;
3. śmiałość i pewność siebie w podejmowanych ryzykownych działaniach; brawura, animusz;
4. dziwne życzenie, zachcianka, którą trudno spełnić; kaprys, fanaberia;
5. utwór muzyczny o swobodnej budowie, łączący przeciwstawne lub kontrastujące motywy
SJP.pl
Fantazje – singel polskich raperów Miü, Pezeta i Bedoesa, który został wydany 20 marca 2026 wydaniem własnym za pośrednictwem Mugo.
Wikipedia
rzadko: twórca fantastyki
SJP.pl
rzadko: tworzenie fantastyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fantazjować.
Wiktionary
W psychologii fantazjowaniem nazywa się mechanizm obronny, który może być rozumiany jako:
Najczęściej fantazjowanie jest opisywane jako odwrócenie uwagi od konkretnego zadania i zwrócenie jej na własne reakcje wyzwolone pod wpływem bodźców zewnętrznych. Fantazjowanie dzieli się na obronne – nieproduktywne i adaptacyjne – produktywne.
Wikipedia
rzecz. fantastyczność ż., fantastyka ż., fantazja
przym. fantastyczny
Wiktionary
1. kierować się fantazją; marzyć, zmyślać;
2. w muzyce: komponować utwór muzyczny, jednocześnie go wykonując, np. fantazjować melodię do tekstu wiersza; improwizować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) wyobrażać sobie wiele rzeczy
(1.2) tworzyć niezgodny z rzeczywistością obraz czegoś
(1.3) muz. tworzyć improwizacje
Wiktionary
rzecz. fantazja ż., fantazmat mrz., fantom mrz., fantastyka ż., fantastyczność ż.
przym. fantazyjny
przysł. fantazyjnie
Wiktionary
(1.1) marzyć, puszczać wodze fantazji, roić, wymyślać
(1.2) konfabulować, zmyślać
(1.3) improwizować
Wiktionary
urojenie, wytwór wyobraźni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wytwór wyobraźni
Wiktionary
IPA: fãnˈtazmat, AS: fãntazmat
Wiktionary
przym. fantazmatyczny, fantastyczny
rzecz. fantastyka ż.
czas. fantazjować
Wiktionary
→ fantazmat; iluzoryczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od fantazmat; będący wytworem wyobraźni
Wiktionary
(1.1) W podwójnym znaczeniu: mijały, przelatując obok rzeki kiedyś we wspominanej przeszłości, albo mijały w pamięci, gdy nakładały się na siebie dwie odrębne rzeczywistości – ta realna z teraźniejszości i ta realna z przeszłości a obecnie fantazmatyczna tylko przywoływana przez pamięć.
Wiktionary
IPA: ˌfãntazmaˈtɨt͡ʃnɨ, AS: fãntazmatyčny
Wiktionary
rzecz. fantazmat
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Fantazy – dramat wierszem (często zaliczany do tragikomedii) składający się z pięciu aktów, napisany przez Juliusza Słowackiego w Paryżu, prawdopodobnie na przełomie lat 1844/1845. Nieukończony przez poetę i niewydany za jego życia. Pierwodruk dzieła ukazał się w trzecim tomie "Pism pośmiertnych" wydanych we Lwowie w roku 1866. Opublikowany także pod tytułem "Nowa Dejanira" w roku 1898. Dramat wystawiony 5 maja 1867 w Stanisławowie pod tytułem "Niepoprawni" nadanym przez Antoniego Małeckiego.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób fantazyjny
Wiktionary
rzecz. fantazja ż., fantastyczność ż., fantastyka ż.
przym. fantazyjny
czas. fantazjować
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: fantazyjnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: fantazyjny; bardziej fantazyjny
SJP.pl
niezwykły
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pełen fantazji, pomysłowy
Wiktionary
rzecz. fantastyka ż., fantazja ż., fantazyjność ż., fantastyczność ż.
czas. fantazjować ndk.
przym. fantastyczny
przysł. fantazyjnie
Wiktionary
(1.1) wymyślny
Wiktionary
[czytaj: fantoczini] włoskie kukiełki, fantosze, marionetki; również: włoski teatr marionetek
SJP.pl
1. coś niezgodnego z rzeczywistością, będącego wytworem wyobraźni lub umysłu;
2. widmo, zjawa, mara, upiór;
3. model anatomiczny przedstawiający sylwetkę człowieka, jej część lub jakiś narząd;
4. amputowana kończyna lub jej część, postrzegana przez amputanta, jakby nadal była częścią ciała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zjawa, przywidzenie
(1.2) med. model anatomiczny, na którym odbywa się nauka anatomii, ćwiczenia udzielania pierwszej pomocy itp.
(1.3) med. odczuwanie napięcia, bólu, swędzenia itp. w miejscu po amputowanej kończynie lub jej części
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po zmroku, nad cmentarzem unosiły się tajemnicze fantomy.
(1.2) Na zajęciach cała grupa ćwiczyła na fantomach prowadzenie masażu serca.
Wiktionary
IPA: ˈfãntɔ̃m, AS: fãntõm
Wiktionary
rzecz. fantasmagoria ż.
przym. fantomowy, fantomatyczny
czas. fantazjować
Wiktionary
(1.1) mara, przywidzenie, widmo, widziadło, zjawa, złudzenie
Wiktionary
postać literacka i filmowa
SJP.pl
Fantomas (fr. "Fantômas") – fikcyjny przestępca, bohater cyklu kilkudziesięciu książek sensacyjnych (przeważnie z początku XX wieku) autorstwa francuskich pisarzy Pierre'a Souvestre'a (1874-1914) i Marcela Allaina (1885-1969), później postać w wielu filmach i serialach, wreszcie patron grupy muzycznej. Imienia użył także pisarz Zbigniew Nienacki w powieści młodzieżowej "Pan Samochodzik i Fantomas".
Wikipedia
1. technika wytwarzania sztucznej rzeczywistości w umyśle ludzkim przy wykorzystaniu technologii informatycznej; fantomologia;
2. sztuczna rzeczywistość wytwarzana w umyśle ludzkim przy wykorzystaniu technologii informatycznej
SJP.pl
technika wytwarzania sztucznej rzeczywistości w umyśle ludzkim przy wykorzystaniu technologii informatycznej; fantomatyka
SJP.pl
marionetka poruszana za pomocą nitek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. reg-pl|Kresy. licytacja
Wiktionary
dawniej:
1. brać w zastaw, zajmować;
2. fantować się - oddawać w zastaw, zastawiać
SJP.pl
przymiotnik od: fant
SJP.pl
Fantyna – bohaterka powieści "Nędznicy" Wiktora Hugo.
Wikipedia
chiński drewniany dom mieszkalny, o dachu dwuspadowym, krytym słomą albo trzciną, z oknami najczęściej na jednej ścianie i z ogrzewanymi ławami do spoczynku
SJP.pl
Fanza (jap. ファンザ, zapis stylizowany FANZA) – japońska witryna e-commerce obsługiwana przez Digital Commerce Inc. będąca także znakiem towarowym tej firmy.
Wikipedia
[czytaj: fanz-in] środowiskowo: niskonakładowa, nieprofesjonalna gazetka tworzona przez miłośników jakiegoś tematu; zin, fan-zin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. czasopismo wydawane przez członków subkultury lub kontrkultury;
Wiktionary
(1.1) Spadek popularności fanzinów nastąpił wraz z rozwojem mediów elektronicznych.
Wiktionary
IPA: ˈfãnzʲĩn, AS: fãnzʹĩn
Wiktionary
rzecz. zin mrz., fan mos., fanka ż., fanklub mrz., fandom mrz.
przym. fanowski
Wiktionary
(1.1) war. zin
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fanzolić.
Wiktionary
czas. fanzolić
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) pot. mówić bzdury, mówić nie na temat; bredzić, bełkotać
Wiktionary
(1.1) Panie szkaradny, fanzolisz, że aż uszy więdną.
Wiktionary
IPA: fãw̃ˈzɔlʲit͡ɕ, AS: fãũ̯zolʹić
Wiktionary
rzecz. fanzolenie n., fandzolenie n.
czas. fandzolić ndk.
Wiktionary
(1.1) pitolić, bredzić, mówić od rzeczy
Wiktionary
ang. Food and Agriculture Organization of the United Nations, Organizacja Narodów Zjednoczonych do Spraw Wyżywienia i Rolnictwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. heros i przewoźnik z wyspy Lesbos
Wiktionary
Faon (stgr. Φάων Pháōn, dosł. „lśniący”) – heros wyspy Lesbos.
W greckiej wersji mitologicznej był w Mitylenie postarzałym żeglarzem-przewoźnikiem o odstręczającym wyglądzie, który przypadkowo spotkał Afrodytę pod postacią ubogiej staruszki. Gdy odmówił przyjęcia zapłaty za przeprawienie z wyspy, bogini ofiarowała mu balsam, dzięki któremu odzyskał młodość i urodę, zyskując niezwykłe powodzenie wśród kobiet na swej wyspie.
Wikipedia
potocznie: onanizować, masturbować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) slang. masturbować się
Wiktionary
(1.1) fapać
Wiktionary
[czytaj: fak lub ef-ej-kju] skrót od: frequently asked questions (najczęściej zadawane pytania) - zbiór najczęstszych pytań i odpowiedzi na nie
SJP.pl
FA
Wikipedia
dawniej:
1. parafia, kościół parafialny;
2. potocznie: chuda fara - bieda, niedostatek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. kośc. adm. główny kościół parafialny w mieście;
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. parafia
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. plebania, probostwo
Wiktionary
(1.1) Poszliśmy najpierw do fary, a stamtąd ze śpiewem i chorągwiami do Franciszkanów, gdzie pielgrzymi ze wszystkich kaliskich parafii się zebrali na uroczyste pobłogosławienie pielgrzymki i pożegnanie.
(1.3) Byłżech dzisiej na farze zamówić mszo za fatra. → Byłem dziś na plebaniaebanii zamówić mszę za ojca.
Wiktionary
IPA: ˈfara, AS: fara
Wiktionary
rzecz. daw. fararz, reg. śl. farorz mos.
przym. farny
Wiktionary
(1.1) kościół farny
Wiktionary
jednostka pojemności elektrycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miar. fiz. jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI;
Wiktionary
|CGS-jedn =
Wikipedia
IPA: ˈfarat, AS: farat
Wiktionary
rzecz. faradyzacja ż.
czas. faradyzować ndk.
przym. faradyczny
Wiktionary
(1.1) symbol. F
Wiktionary
ładunek elektryczny gramojonu jednowartościowego; stała Faradaya
SJP.pl
[czytaj: FEradaj] nazwisko angielskie, np. Michael Faraday (1791 - 1867), angielski fizyk i wynalazca
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przyrząd do pomiaru pojemności elektrycznej; pojemnościomierz
SJP.pl
prąd faradyczny - słaby prąd elektryczny stosowany w fizykoterapii
SJP.pl
stosowanie słabego prądu zmiennego w fizykoterapii; diadynamik
SJP.pl
Faradyzacja – zastosowanie prądu faradycznego – małej częstotliwości <1000 Hz do zabiegów terapeutycznych – celem wzmocnienia mięśni lub do diagnostyki.
Najczęściej używanym rodzajem prądu jest neofaradyczny prąd modulowany.
Działanie: pobudzenie mięśni poprzecznie prażkowanych do skurczu tężyczkowego.
Wikipedia
1. błahostka, drobnostka, bagatela;
2. dawniej: polewka piwna
SJP.pl
ludowy taniec prowansalski
SJP.pl
Farandola (fr. "farandole") – taniec w metrum 6/8, pochodzący z Prowansji. Muzyka do niego grana jest na specjalnym, jednoręcznym flecie i tamburynie.
Znana już pod koniec średniowiecza, tańczona grupowo, w formie korowodu.
Taniec ten jest zbliżony do gawotu, gigue i taranteli. Karmaniola z okresu Wielkiej Rewolucji Francuskiej jest pochodną farandoli.
Wikipedia
władca staroegipski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. władca starożytnego Egiptu;
(1.2) daw. karc. popularna hazardowa gra w karty
(1.3) daw. gwara. więz. rewirowy, naczelnik rewiru policyjnego
Wiktionary
Faraon ( φαραώ) – jedno z określeń władcy starożytnego Egiptu, będące zniekształconą wersją staroegipskiego "Per-āa" – „wielki dom”. Od XVIII dynastii termin ten zaczęto odnosić również do zarządcy tego „wielkiego domu” (pałacu), czyli władcy.
Do najwybitniejszych faraonów należeli: Chefren, Totmes III, Seti I, Ramzes II. Jedynie w przypadku czterech kobiet władczyniom przyznano godność i funkcję faraonów: Nitokris, Neferusobek, Hatszepsut i Tauseret. "Osobny artykuł: kobieta-faraon."
Wikipedia
(1.1) Faraonowie nosili fałszywe brody z drewna lub metalu, doczepiane do podbródka, co było symbolem władzy najwyższej.
(1.1) Święty dziad mój — mówił faraon — był ojcem królowej i w drodze łaski otrzymał prawo ozdabiania swej infuły ureuszem
Wiktionary
IPA: faˈraɔ̃n, AS: faraõn
Wiktionary
rzecz. faraonka ż.
:: fż. faraonka ż.
:: zdrobn. faraonik m.
przym. faraoński, faraonowy
Wiktionary
(1.1) król Egiptu
(1.2) ćwik, putyfon
Wiktionary
zdrobnienie od: faraon (gra w karty)
SJP.pl
gatunek mrówki; mrówka faraona
SJP.pl
przymiotnik od: faraon
SJP.pl
dotyczący faraona
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający związek z faraonem
Wiktionary
rzecz. faraon m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Spisz. ksiądz
Wiktionary
gwarowo: pleban, proboszcz, pastor
SJP.pl
(staroż. Pachoras) miejscowość w Sudanie, obecnie zalana wodami Jeziora Nasera na Nilu
SJP.pl
Fa
Wikipedia
przymiotnik od: Faras (miejscowość w Sudanie)
SJP.pl
1. mieszanina barwników używana do malowania;
2. krew rannej, grubej zwierzyny; jucha; posoka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. szt. mieszanina barwników służąca do malowania
(1.2) stpol. kosmet. puder
(1.3) stpol. kosmet. róż
(1.4) łow. krew zwierzyny
Wiktionary
Farba – substancja powłokotwórcza służąca do ochronnego lub dekoracyjnego pokrywania powierzchni dowolnych przedmiotów. Może zalegać na ich powierzchni lub nieznacznie wnikać w głąb. Składa się z substancji barwiących – najczęściej w postaci pigmentów oraz substancji dodatkowych: spoiw, wypełniaczy, rozcieńczalników, rozpuszczalników, a także substancji błonotwórczych, dyspergujących, konserwujących, opóźniających wysychanie, reagujących z podłożem itp.
Wikipedia
(1.1) Tata poszedł po farbę, bo będzie malował pokój.
Wiktionary
IPA: ˈfarba, AS: farba
Wiktionary
rzecz. farbiarnia ż., farbiarstwo n., farbiarz m., farbiarka ż., farbowanie n., zafarbowanie n., zafarb m.
:: zdrobn. farbka ż.
czas. farbować ndk., zafarbować dk.
przym. farbiarski, farbierski
Wiktionary
(1.1) barwnik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Spisz. zdrobnienie od|farbanka.
Wiktionary
(1.1) Włosy wyfarbione, farbaneczka mini — jakże taka pójdzie ku krowie czy świni?
Wiktionary
rzecz. farbanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Spisz,Podhale. spódnica
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. farbaneczka ż.
Wiktionary
kobieta pracująca w farbiarni, zajmująca się farbowaniem
SJP.pl
zakład, w którym farbuje się odzież lub tkaniny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zakład lub dział, w którym farbuje się tkaniny lub przędzę
Wiktionary
IPA: farˈbʲjarʲɲa, AS: farbʹi ̯arʹńa
Wiktionary
rzecz. farbiarz mos., farba ż., farbka ż., farbowanie n., zafarbowanie n.
Wiktionary
dotyczący farb lub farbiarza; związany z barwieniem tkanin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z farbiarstwem, dotyczący farbiarstwa
Wiktionary
rzecz. farbiarz mos., farbiarstwo n., farba ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gałąź przemysłu zajmująca się barwieniem surowców roztworem lub zawiesiną barwnika
Wiktionary
zob. farba.
Wiktionary
człowiek trudniący się farbowaniem tkanin, nici, odzieży itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. zaw. rzemieślnik farbujący tkaniny
(1.2) właściciel farbiarni
Wiktionary
(1.2) Władze Fezu zażądały od farbiarzy zapłacenia większego podatku.
Wiktionary
rzecz. farba ż., farbiarnia ż., farbowanie n., farbienie n., zafarbowanie n.
:: fż. farbiarka ż.
czas. farbić ndk., farbować ndk.
przym. farbiarski
Wiktionary
dawniej: farbiarski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. farbiarski
Wiktionary
rzecz. farba ż., farbowanie n., zafarbowanie n.
czas. farbować ndk., zafarbować dk.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kolorowy
Wiktionary
niebieski barwnik używany do płukania bielizny; ultramaryna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. farba
Wiktionary
rzecz. farbownik mrz., farbiarnia ż., farba ż.
Wiktionary
płukać bieliznę, tkaninę w wodzie zaprawionej farbką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|farbować.
Wiktionary
IPA: ˌfarbɔˈvãɲɛ, AS: farbovãńe
Wiktionary
czas. farbować
rzecz. farbiarz mos., farba ż., zafarbowanie n., farbownik mrz., farbiarnia ż.
przym. farbierski
Wiktionary
nasycać farbą, zabarwiać
SJP.pl
czasownik
(1.1) nasycać farbą, zabarwiać
(1.2) fryzj. nakładać farbę na włosy
Wiktionary
(1.2) Irena wywołała oburzenie farbując włosy na zielono.
Wiktionary
IPA: farˈbɔvat͡ɕ, AS: farbovać
Wiktionary
rzecz. farbiarz mos., farba ż., farbowanie n., zafarbowanie n., farbownik mrz.
przym. farbierski, farbowany
Wiktionary
(1.1) barwić
Wiktionary
w łowiectwie: młody kogut cietrzewia lub głuszca obrośnięty piórami o stałym kolorze
SJP.pl
roślina z rodziny szorstkolistnych (ogórecznikowatych)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. rodzaj roślin należący do rodziny ogórecznikowatych;
Wiktionary
Farbownik ("Anchusa" L.) – rodzaj roślin należący do rodziny ogórecznikowatych. Należy do niego ok. 35 gatunków roślin. Występują one w Europie, zachodniej Azji (jeden gatunek sięga Chin), w północnej Afryce, największe zróżnicowanie osiągając w basenie Morza Śródziemnego. Jeden gatunek ("A. capensis") rośnie w Afryce Południowej. W Polsce naturalnie występują dwa gatunki – farbownik polny "A. arvensis" i lekarski "A. officinalis". Kilka gatunków jest uprawianych i niektóre przejściowo dziczeją.
Wikipedia
IPA: farˈbɔvʲɲik, AS: farbovʹńik
Wiktionary
rzecz. farba ż., farbka ż., farbowanka ż., farbowanie n.
czas. farbować ndk.
Wiktionary
(1.1) lud. tłusty kiepek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|farcić się.
Wiktionary
IPA: farˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: farcẽńe
Wiktionary
rzecz. farciarz m., farciara ż., farciarka ż.
czas. farcić się ndk., pofarcić się dk.
przym. farciarski
Wiktionary
→ farciarz; farciarka, szczęściara, szczęściarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta, której wiedzie się w życiu, mająca szczęście, której coś się udało, powiodło się, którą ominęła nieprzyjemna sytuacja
Wiktionary
rzecz. fart m., fartowność ż., farciarka ż.
:: fm. farciarz ż.
czas. farcić się ndk., fartnąć się dk., pofarcić się dk.
przym. farciarski, fartowny
przysł. fartownie
Wiktionary
(1.1) farciarka, szczęściara, szczęściarka, ulubienica bogów, ulubienica fortuny, urodzona pod szczęśliwą gwiazdą, w czepku urodzona, wybranka losu
Wiktionary
potocznie: szczęśliwy, fartowny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. człowiek, który ma szczęście, któremu coś się udało
Wiktionary
(1.1) Ale z niego farciarz – znów nie wzięła go do odpowiedzi.
Wiktionary
rzecz. fart m., fartowność ż.
:: fż. farciara ż., farciarka ż.
czas. farcić się ndk., pofarcić się dk.
przym. farciarski, fartowny
przysł. fartownie
Wiktionary
(1.1) dziecko szczęścia, szczęściarz, szczęśliwiec, ulubieniec bogów, ulubieniec fortuny, urodzony pod szczęśliwą gwiazdą, w czepku urodzony, wybraniec losu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od fart
Wiktionary
(1.1) To nie fart, lecz tylko mały farcik.
Wiktionary
rzecz. fart m.
Wiktionary
potocznie: mieć wiele szczęścia
SJP.pl
skrót od: Fabryka Aparatów Rentgenowskich i Elektromedycznych
SJP.pl
Philips Lighting-Farel Mazury, Farel – przedsiębiorstwo przemysłowe, z siedzibą w Kętrzynie, w województwie warmińsko-mazurskim. Zajmuje się produkcją sprzętu oświetleniowego, głównie opraw oświetleniowych i urządzeń sterujących oświetleniem.
Wikipedia
potocznie: typ ogrzewacza elektrycznego o dużej mocy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. termowentylator, pokojowy ogrzewacz powietrza
Wiktionary
(1.1) Ta farelka jest zepsuta.
Wiktionary
IPA: faˈrɛlka, AS: farelka
Wiktionary
(1.1) ogrzewacz powietrza, termowentylator, piecyk elektryczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec, obywatel Wysp Owczych
Wiktionary
(1.1) Niektóre z sag spisanych na Islandii opowiadają również o Farerczykach.
Wiktionary
rzecz. farerski mrz., Farer mos., Farerka ż., Faroje nmos.
przym. farerski
Wiktionary
(1.1) Farer
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Wysp Owczych
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język z grupy skandynawskiej języków germańskich, urzędowy na Wyspach Owczych;
Wiktionary
(1.1) Farerskie kobiety urodą przypominają Szwedki.
(2.1) Farerski jest używany zarówno na Wyspach Owczych jak i w Danii.
Wiktionary
IPA: faˈrɛrsʲci, AS: farersʹḱi
Wiktionary
rzecz. Farer m., Farerczyk mos., farerskość ż., Faroje nmos.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem farerskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem farerskim
(1.3) spisany, stworzony w języku farerskim
Wiktionary
IPA: faˈrɛrskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: farerskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
rodzaj makaronu w kształcie kokardek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kulin. włoski makaron w kształcie kokardek;
Wiktionary
Farfalle (z wł., także farfalline lub farfalloni) – rodzaj makaronu w kształcie kokardek. Nazwa po włosku oznacza motyle - "farfalla" to motyl.
Wikipedia
(1.1) Mam ochotę na farfalle z kurczakiem i suszonymi pomidorami.
Wiktionary
IPA: farˈfalːɛ, AS: farfa•le
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kulin. drobne zacierki podawane w kuchni żydowskiej jako dodatek do zup i dań głównych
Wiktionary
(1.1) Co widzę ja, rybka z farfelkami siedzi u pana w kredensika?
Wiktionary
potocznie: strzępek, kawałek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. strzęp
Wiktionary
(1.1) Masz jakiś farfocel na garniturze.
Wiktionary
IPA: farˈfɔt͡sɛl, AS: farfocel
Wiktionary
przym. farfoclowy, farfoclowaty
Wiktionary
(1.1) paproch, strzępek, strzęp, kikieć
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący farfocla
Wiktionary
rzecz. farfocel mrz.
Wiktionary
dawniej: fajans, naczynie lub wyrób fajansowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fajans
(1.2) wyrób z fajansu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. farfurnia ż., farfurnik m., farfurnictwo n.
:: zdrobn. farfurka ż.
przym. farfurniczy
Wiktionary
naczynie wykonane z farfury, fajansu
SJP.pl
manufaktura ceramiczna produkująca fajanse
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzem. daw. manufaktura produkująca wyroby fajansowe lub porcelanowe;
Wiktionary
Farfurnia – nazwa polskich wytwórni fajansu, pojawiła się w Polsce w momencie powstania manufaktur pod koniec XVII wieku i była używana do początku XIX wieku. Z czasem została zastąpiona przez określenie fajansarnia lub fabryka fajansu.
Wikipedia
rzecz. farfura ż., farfurka ż.
Wiktionary
miasto w Indiach
SJP.pl
Faridabad (hindi फरीदाबाद) – miasto w Indiach, na Nizinie Hindustańskiej, w stanie Hariana. W 2011 roku miasto zamieszkiwało 1,4 miliona mieszkańców.
W mieście rozwinął się przemysł bawełniany, odzieżowy oraz cukierniczy.
Miasto to założono w 1607 r. Prawa miejskie uzyskało w 1867 r.
Wikipedia
Farinelli, wł. Carlo Maria Michelangelo Nicola Broschi (ur. 24 stycznia 1705 w Andrii k. Bari, zm. 16 września 1782 w Bolonii) – włoski śpiewak operowy, kastrat (sopran). Jego bratem był kompozytor Riccardo Broschi.
Jeden z ostatnich wielkich kastratów w historii opery.
Wikipedia
przyrząd wykorzystywany do badania własności wypiekowych mąki pszennej
SJP.pl
Fa
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: farma
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: farm, AS: farm
Wiktionary
skrót od: farmacja, farmaceutyczny, farmakologia, farmakologiczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
1. gospodarstwo rolne nastawione na określony rodzaj produkcji, np. na hodowlę drobiu;
2. w krajach anglosaskich: gospodarstwo rolne;
3. farma wiatrowa - turbiny wiatrowe wraz z infrastrukturą; park wiatrowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. gospodarstwo rolne w krajach anglosaskich;
(1.2) roln. zob. ferma.
Wiktionary
Farma, także ferma – zazwyczaj duże gospodarstwo rolne w krajach rozwiniętych.
Wikipedia
(1.1) John pracuje na farmie swojego ojca.
Wiktionary
IPA: ˈfarma, AS: farma
Wiktionary
rzecz. farmer m., farmerka ż., farmerstwo n.
przym. farmerski
Wiktionary
specjalista w dziedzinie nauki o lekach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista, znawca farmacji
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(1.1) Przed zażyciem każdego leku, warto spytać się lekarza lub farmaceuty.
Wiktionary
IPA: ˌfarmaˈt͡sɛwta, AS: farmaceu̯ta
Wiktionary
rzecz. farmaceutyk m., farmacja ż.
:: fż. farmaceutka ż.
przym. farmaceutyczny
Wiktionary
(1.1) aptekarz
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalistka w dziedzinie farmacji
Wiktionary
(1.1) Wyszła z apteki zdenerwowana, ponieważ farmaceutka była wyjątkowo nieuprzejma.
Wiktionary
IPA: ˌfarmaˈt͡sɛwtka, AS: farmaceu̯tka
Wiktionary
rzecz. farmacja ż., farmaceutyk m.
:: fm. farmaceuta m.
przym. farmaceutyczny
przysł. farmaceutycznie
Wiktionary
(1.1) aptekarka
Wiktionary
→ farmaceutyka, → farmacja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z farmacją
Wiktionary
IPA: ˌfarmat͡sɛwˈtɨt͡ʃnɨ, AS: farmaceu̯tyčny
Wiktionary
rzecz. farmacja ż., farmaceutyka ż., farmaceuta m., farmaceutka ż., farmaceutyk m.
Wiktionary
produkt przemysłu farmaceutycznego; lek, lekarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) substancja wyprodukowana przez przemysł farmaceutyczny
Wiktionary
(1.1) Po studiach uznał, że sprzedaż farmaceutyków nie jest tym, czemu pragnie poświęcić resztę życia.
Wiktionary
IPA: ˌfarmaˈt͡sɛwtɨk, AS: farmaceu̯tyk
Wiktionary
rzecz. farmacja ż., farmaceuta m., farmaceutka ż.
przym. farmaceutyczny
przysł. farmaceutycznie
Wiktionary
(1.1) lek, lekarstwo, medykament
Wiktionary
farmacja;
1. przemysł zajmujący się produkcją i dystrybucją leków;
2. nauka o lekach; lekoznawstwo;
3. kierunek studiów w szkole wyższej poświęcony tej nauce
SJP.pl
Fa
Wikipedia
farmaceutyka;
1. przemysł zajmujący się produkcją i dystrybucją leków;
2. nauka o lekach; lekoznawstwo;
3. kierunek studiów w szkole wyższej poświęcony tej nauce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o lekach;
Wiktionary
Farmacja, nauki farmaceutyczne – zespół nauk medycznych o lekach, a także nazwa kierunku studiów w szkołach wyższych.
Farmacja zajmuje się zarówno lekami syntetycznymi, lekami biologicznymi, jak i pochodzenia naturalnego, oraz składnikami kosmetyków oraz żywności. Farmacja wykładana jest na wydziałach farmaceutycznych wyższych uczelni medycznych w ramach studiów jednolitych magisterskich trwających w Polsce 5,5 roku.
Wikipedia
(1.1) Postanowił studiować farmację planowaćanując przejęcie w przyszłości rodzinnej apteki.
Wiktionary
IPA: farˈmat͡sʲja, AS: farmacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. farmaceutyka ż., farmaceuta m., farmaceutka ż., farmaceutyk m.
przym. farmaceutyczny
przysł. farmaceutycznie
Wiktionary
(1.1) farmaceutyka, lekoznawstwo
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem związków chemicznych stosowanych jako środki lecznicze; chemia farmaceutyczna
SJP.pl
dziedzina farmakologii zajmująca się efektami działania leków na organizm, mechanizmami tego działania oraz strukturami wrażliwymi na działanie tych leków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. dział farmakologii badający mechanizmy działania leków oraz reakcje organizmu na nie;
Wiktionary
Farmakodynamika ( pharmacodynamics) – dział farmakologii zajmujący się wpływem leków na organizm, w tym odpowiedzią farmakologiczną oraz czasem trwania i wielkością obserwowanej odpowiedzi na dane stężenie leku.
Wikipedia
przym. farmakodynamiczny
Wiktionary
chorobliwa potrzeba przyjmowania leków
SJP.pl
chorobliwa obawa przed przyjmowaniem leków
SJP.pl
związany z dziedziną genetyki i farmakologii zajmującą się badaniem wpływu czynników genetycznych na efekty działania leków
SJP.pl
dziedzina genetyki i farmakologii zajmująca się badaniem wpływu czynników genetycznych na efekty działania leków
SJP.pl
Farmakogenetyka – dział nauki (z pogranicza farmakologii i genetyki) zajmujący się badaniem wpływu pojedynczych genów na reakcję organizmu na podanie określonych leków. Badania farmakogenetyczne mają istotne znaczenie dla prowadzenia prawidłowej i bezpiecznej farmakoterapii. W tych badaniach ocenia się: skuteczność, bezpieczeństwo leków (działania niepożądane), a także interakcje lekowe.
Wikipedia
ten, kto zajmuje się farmakognozją
SJP.pl
dotyczący farmakognozji
SJP.pl
dział farmacji, nauka o surowcach leczniczych pochodzenia roślinnego, zwierzęcego i mineralnego
SJP.pl
Fa
Wikipedia
związany z dziedziną farmakologii zajmującą się badaniem szybkości procesów wchłaniania, dystrybucji i wydalania leków z organizmu
SJP.pl
dziedzina farmakologii zajmująca się badaniem szybkości procesów wchłaniania, dystrybucji i wydalania leków z organizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. dział farmakologii badający zmiany stężenia substancji w ustroju, zwłaszcza leków i ich metabolitów, w miarę upływu czasu;
Wiktionary
Farmakokinetyka – dziedzina farmakologii opisująca zmiany stężenia leku lub jego metabolitów w ustroju w czasie. Procesy, którymi zajmuje się farmakokinetyka, dotyczą losów leku w ustroju i są opisywane w systemie LADME. Farmakokinetyka rozpatruje te procesy względem czasu.
Wikipedia
specjalista w dziedzinie farmakologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) farm. specjalista w dziedzinie farmakologii
Wiktionary
rzecz. farmakologia ż.
:: fż. farmakolożka ż.
przysł. farmakologicznie
przym. farmakologiczny
Wiktionary
nauka zajmująca się wpływem substancji na organizm, ich mechanizmem działania oraz możliwością ich zastosowania w celu leczenia chorób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków
Wiktionary
Farmakologia (gr. "φάρμακον (phármakon)" – lekarstwo, "lógos" – słowo, nauka) – dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków, czyli mechanizmach ich działania na organizm oraz skutkach tego działania. Jako nauka zajmującą się najważniejszym aspektem leków, bywa czasami mylona z samą farmacją – czyli dziedziną wiedzy nadrzędną w stosunku do wszystkich zagadnień dotyczących leków.
Wikipedia
IPA: ˌfarmakɔˈlɔɟja, AS: farmakoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. fitofarmakologia ż., farmakolog m., farmakolożka ż.
przym. farmakologiczny
przysł. farmakologicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób farmakologiczny, za pomocą leków
Wiktionary
rzecz. farmakologia ż., farmakolog m.
przym. farmakologiczny
Wiktionary
odnoszący się do farmakologii, dotyczący substancji leczniczych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z farmakologią, dotyczący farmakologii
Wiktionary
(1.1) Listę głównych osiągnięć farmakologicznych ostatniego sześćdziesięciolecia otwiera odkrycie penicyliny, znajdują się też na niej takie leki jak kortyzol (działanie przeciwuczuleniowe i przeciwzapalne), cefalosporyna (otworzyła drogę przeszczepom) [...]
Wiktionary
IPA: ˌfarmakɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: farmakoloǵičny
Wiktionary
rzecz. farmakologia ż., farmakolog m.
przysł. farmakologicznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. specjalistka w dziedzinie farmakologii
Wiktionary
rzecz. farmakologia ż.
:: fm. farmakolog m.
Wiktionary
uzależnienie się od leków; lekomania
SJP.pl
urzędowy spis leków, ułożony alfabetycznie, podający obowiązujące normy ich składu, przyrządzania, dawkowania i przechowywania, aktualizowany co roku; lekospis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. urzędowy spis leków zatwierdzonych do użycia w danym państwie, zawierający m.in. opis ich składu, właściwości oraz zalecenia dotyczące zastosowania;
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(1.1) Przede wszystkim mamy wreszcie w farmakopei polskiej pierwszy środek doustny przeciw łuszczycy.
Wiktionary
przym. farmakopealny
Wiktionary
(1.1) lekospis
Wiktionary
związany z farmakopeą, urzędowym spisem leków
SJP.pl
1. dział farmakologii zajmujący się praktycznymi wskazaniami do stosowania leków i ich dawkowania
2. leczenie chorób za pomocą leków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. farm. dział farmakologii zawierający wskazania co do stosowania leków i ich dawkowania
(1.2) zastosowanie leków do zwalczenia choroby, leczenie chorób lekami farmaceutycznymi
Wiktionary
Farmakoterapia – leczenie chorób przy użyciu leków, stosowanie leków w celu zwalczania chorób lub ich objawów.
Wikipedia
(1.1) Medycyna uzdrowiskowa nie odrzuca farmakoterapii, ale traktuje ją jako jedną z metod leczenia w czasie kontroli uzdrowiskowej.
Wiktionary
dawniej:
1. oszust, krętacz; szachraj, szalbierz;
2. liberał, wolnomyśliciel;
3. członek stowarzyszenia wolnomularskiego; mason
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. określenie liberała, niedowiarka, wolnomyśliciela, jakobina
(1.2) przest. oszust, krętacz, szalbierz
(1.3) daw. określenie masona, wolnomularza
(1.4) daw. gw-pl|Kresy. głupiec
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. coś bzdurnego, głupiego
Wiktionary
IPA: farˈmazɔ̃n, AS: farmazõn
Wiktionary
rzecz. farmazony nmos.
:: zdrobn. farmazonik m.
Wiktionary
(1.2) zob. oszust.
(2.1) głupstwo, bzdura, brednia
Wiktionary
kobieta będąca członkinią masonerii; masonka, wolnomularka
SJP.pl
rzadko: wolnomularstwo, masoneria
SJP.pl
osoba, która opowiada bzdury, kłamie, przechwala się bez pokrycia; farmazon, szachraj
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od farmazon
Wiktionary
(1.1) To nie farmazon, lecz tylko mały farmazonik.
Wiktionary
rzecz. farmazon m.
Wiktionary
kobieta będąca członkinią masonerii; masonka, wolnomularka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) głupstwa, niedorzeczności, brednie
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: farmazon
Wiktionary
IPA: ˌfarmaˈzɔ̃nɨ, AS: farmazõny
Wiktionary
rzecz. farmazon mos.
Wiktionary
(1.1) androny, banialuki, trele-morele
Wiktionary
osoba uprawiająca ziemię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) roln. właściciel lub dzierżawca farmy w krajach anglosaskich
Wiktionary
(1.1) Farmerzy poddali uprawie jałowe ziemie Australii.
(1.1) Udział organizacji pozarządowych (społeczności lokalnych, farmerów, konsumentów) w procesie wdrażania przepisów unijnych dotyczących ochrony praw zwierząt oraz przestrzegania standardów środowiskowych jest niewystarczający.
Wiktionary
IPA: ˈfarmɛr, AS: farmer
Wiktionary
rzecz. farma ż.
przym. farmerski
Wiktionary
1. kobieta posiadająca lub pracująca na farmie w krajach anglosaskich;
2. potocznie: farmerstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. właścicielka lub dzierżawczyni farmy w krajach anglosaskich
Wiktionary
rzecz. farma ż.
przym. farmerski
Wiktionary
1. kobieta posiadająca lub pracująca na farmie w krajach anglosaskich;
2. potocznie: farmerstwo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) roln. związany z farmerem, dotyczący farmera
Wiktionary
rzecz. farmer mos., farma ż., farmerka ż., farmerstwo n.
Wiktionary
działalność polegająca na prowadzeniu farmy
SJP.pl
przekształcanie rolnictwa na wzór zachodniego, nastawionego głównie na masową produkcję towarową
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: farma
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Farnese – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Viterbo.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 1729 osób, 33,2 os./km².
Urodził tu się dyplomata papieski abp Antonio Taffi.
Wikipedia
naturalny pestycyd stosowany do zwalczania mszyc
SJP.pl
Farnezen – organiczny związek chemiczny z grupy seskwiterpenów. Występuje w postaci 2 izomerów konstytucyjnych, α i β, różniących się położeniem jednego z wiązań podwójnych węgiel-węgiel. α-Farnezen to 3,7,11-trimetyl-1,3,6,10-dodekatetraen, a β-farnezen to 7,11-dimetyl-3-metylen-1,6,10-dodekatrien. Izomer alfa ma cztery, a izomer beta dwa stereoizomery różniące się geometrią wiązań podwójnych.
Wikipedia
alkohol z grupy terpenów, mający zapach konwalii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. alkohol z grupy terpenów, wykorzystywany jako substancja aromatyzująca;
Wiktionary
Fa
Wikipedia
próżnowanie, leniuchowanie, nieróbstwo; far niente
SJP.pl
witamina K2, rozpuszczalna w tłuszczach; menachinon
SJP.pl
należący, odnoszący się do fary; parafialny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. przym. od fara
Wiktionary
IPA: ˈfarnɨ, AS: farny
Wiktionary
rzecz. fara ż., farorz mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. pot. Wyspy Owcze
Wiktionary
(1.1) Na Farojach powszechna jest płatność kartą.
Wiktionary
rzecz. farerski mrz., Farer mos., Farerczyk mos., Farerka ż.
przym. farerski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. proboszcz
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. ksiądz
Wiktionary
rzecz. fara ż.
przym. farny
Wiktionary
1. wyspa na Morzu Śródziemnym;
2. latarnia na wyspie Faros
SJP.pl
w gwarze śląskiej: proboszcz
SJP.pl
zdrobnienie od: farosz (w gwarze śląskiej: proboszcz)
SJP.pl
Farrell – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Missisipi, w hrabstwie Coahoma.
Wikipedia
starożytne zboże; pszenica płuskarka
SJP.pl
1. przenośnie: coś niepoważnego, niedorzecznego, karykaturalnego; kabaret, komedia, kpina;
2. utwór komediowy z szybką akcją i elementami karykatury oraz groteski; krotochwila
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teatr. lekka komedia o żywej akcji;
(1.2) pot. sytuacja absurdalna
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(1.1) Dostałem zaproszenie na premierę jakiejś farsy, tytułu jednak nie pamiętam.
(1.2) Rekonstrukcja rządu powoli zamienia się w farsę.
Wiktionary
IPA: ˈfarsa, AS: farsa
Wiktionary
rzecz. farsowość ż.
:: zgrub. farsidło n.
przym. farsowy
przysł. farsowo
Wiktionary
(1.2) pot. cyrk, komedia, opera, szopa, szopka
Wiktionary
[czytaj: fars-i] język należący do grupy języków irańskich, urzędowy w Iranie i w Afganistanie; język perski
SJP.pl
potocznie: licha farsa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. sztuka pisania fars;
2. twórczość obejmująca farsy
SJP.pl
przymiotnik od: farsa
SJP.pl
nadzienie z różnych produktów odpowiednio przyprawione
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. masa umieszczana wewnątrz niektórych potraw (ciast, wydrążonych mięs, ryb, warzyw czy owoców) powstała ze zmieszania siekanych lub zmielonych produktów spożywczych;
Wiktionary
Farsz – masa mielona lub drobno siekana, używana do nadziewania mięs (w tym ryb), warzyw lub ciasta. Farsz przyrządzany jest zwykle z mielonego mięsa, kaszy lub moczonej bułki, jaj, grzybów, tłuszczu i przypraw.
Nakładanie farszu (nadziewanie potrawy farszem) to faszerowanie.
Wikipedia
(1.1) Nałożyć farsz do cukinii, przyprawić i posypać startym serem.
Wiktionary
IPA: farʃ, AS: farš
Wiktionary
rzecz. farszynka ż.
Wiktionary
(1.1) nadzienie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. kotlet ziemniaczany faszerowany mięsem i jajkiem; tradycyjne danie z kuchni mazurskiej
Wiktionary
rzecz. farsz m.
Wiktionary
szczęście, powodzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. szczęście
Wiktionary
IPA: fart, AS: fart
Wiktionary
rzecz. farciarz m., farciara ż., farciarka ż., farcik mrz.
czas. farcić się ndk., pofarcić się dk.
Wiktionary
(1.1) pot. fuks, reg. śl. cufal, szczęście
Wiktionary
szczęście, powodzenie
SJP.pl
[czytaj: farding] dawna moneta brytyjska o wartości ćwierć pensa
SJP.pl
Fa
Wikipedia
młodzieżowo: fartnąć się - poszczęścić się; pofarcić się
SJP.pl
1. dawniej: tresować, ujeżdżać konia;
2. w gwarze uczniowskiej: wypuszczać gazy trawienne; pierdzieć
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: fartownie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: fartowny
SJP.pl
1. taki, któremu się udaje, mający szczęście;
2. pomyślny, szczęśliwy
SJP.pl
1. okrycie ochronne;
2. potocznie: szczęściarz; farciarz;
3. osłona maszyn i urządzeń technicznych;
4. blaszane nakrycie gzymsów, uskoków itp.;
5. dawniej: nakrycie na nogi w saniach, powozie itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ubranie ochronne zakładane na wierzch codziennego stroju mające kształt płaszcza, kurtki lub kawałka materiału zawiązywanego w pasie;
Wiktionary
Fartuch – ubranie ochronne w postaci płata materiału osłaniającego front noszącej go osoby (zazwyczaj tułów i nogi). Najczęściej posiada wiązanie na plecach oraz dodatkowy podtrzymujący pasek (lub paski) w okolicach szyi lub barków. Fartuch jest także tradycyjnym elementem niektórych strojów ludowych.
Wikipedia
(1.1) Schwyciła biały fartuch z wieszaka na scianie i weszła do laboratorium.
Wiktionary
IPA: ˈfartux, AS: fartuχ
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. fartuszek m.
przym. fartuchowy
Wiktionary
przymiotnik od: fartuch
SJP.pl
zdrobnienie od: fartuch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: fartuch
(1.2) krótki fartuch zawiązywany w pasie
Wiktionary
IPA: farˈtuʃɛk, AS: fartušek
Wiktionary
rzecz. fartuch m.
przym. fartuchowy
Wiktionary
przymiotnik od: fartuszek
SJP.pl
nędzny fartuch
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
droga wodna wytyczona wśród mielizn lub innych przeszkód nawigacyjnych, służąca do przeprowadzania statków o określonym zanurzeniu
SJP.pl
przymiotnik od: farwater
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. nierafinowana mączka cukrowa
(1.2) daw. tania, niskiej jakości jadłodajnia (zazwyczaj pod gołym niebem)
(1.6) daw. gw-pl|Kraków, Kamieniec Podolski. handel (faryną (1.5))
(1.11) gw-pl|Paraná, Santa Catharina. mąka
Wiktionary
(1.1) Faryna rozpuszcza się w zimnej wodzie trudniej jak cukier trzcinowy i potrzebuje tejże cokolwiek więcej.
(1.4) Fortuna w karty, szczęście na farynie, Często się mieni, niż krótki czas minie (…).
(1.4) Zacząć wojnę łatwo, skończyć nie jest twojej woli. Początek w twoich ręku, skutek w Boskich. Jako gdy grasz w karty lub farynę.
Wiktionary
rzecz. faryniarz mos., farynarz mos., farynnik mos., faryniarka ż.
war. farynia ż.
przym. farynny
Wiktionary
(1.2) garkuchnia, traktiernia
Wiktionary
artykulacja głoski wymagająca dodatkowego cofnięcia języka
SJP.pl
Fa
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Faryn
Wiktionary
rzecz. Faryny nmos.
:: fż. farynianka ż.
przym. faryński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Faryn
Wiktionary
rzecz. Faryny nmos.
:: fm. farynianin m.
przym. faryński
Wiktionary
1. jeździec, rycerz arabski
2. przenośnie: zapaleniec, śmiałek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) beduiński wojownik, rycerz konny;
(1.2) przen. ktoś bardzo śmiały i nieliczący się z przeciwnościami, niebezpieczeństwem
Wiktionary
Zo
Wikipedia
IPA: ˈfarɨs, AS: farys
Wiktionary
(1.2) zapaleniec, śmiałek, ryzykant, odważniak
Wiktionary
1. nieszczerość, obłudność, fałszywość; faryzejstwo, faryzeuszostwo;
2. poglądy i idee faryzeuszy - członków żydowskiego stronnictwa religijno-politycznego w starożytnej Judei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. rel. zbiór nauk i poglądów wyznawanych przez faryzeuszy
(1.2) książk. postawa fałszywej pobożności, obłudy i hipokryzji, połączona z zadufaniem w sobie
Wiktionary
IPA: ˌfarɨˈzɛjism̥, AS: faryzei ̯ism̦
Wiktionary
rzecz. faryzeusz m., faryzejstwo n., faryzeuszostwo n.
przym. faryzejski, faryzeuszowski
Wiktionary
(1.2) faryzejstwo, faryzeuszostwo, dwulicowość, hipokryzja, obłuda, przewrotność, zakłamanie
Wiktionary
obłudny, fałszywy, świętoszkowaty, faryzeuszowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) staroż. dotyczący faryzeuszy
(1.2) przen. obłudny, fałszywy, dwulicowy
Wiktionary
rzecz. faryzeusz m., faryzeizm mrz., faryzejskość ż.
przym. faryzeuszowski
Wiktionary
(1.1) faryzeuszowski
(1.2) nieszczery
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest faryzejskie; cecha tych, którzy są faryzejscy
Wiktionary
przym. faryzejski
przysł. faryzejskie
Wiktionary
faryzeuszostwo;
1. nieszczerość, obłudność, fałszywość; faryzeizm;
2. ogół członków żydowskiego stronnictwa religijno-politycznego w starożytnej Judei
SJP.pl
1. przenośnie: człowiek fałszywy, obłudny; hipokryta, bigot;
2. członek stronnictwa polityczno-religijnego w starożytnej Judei, przeciwnik saduceuszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. polit. rel. członek stronnictwa polityczno-religijnego w starożytnej Judei uznający jedynie prawo pisane (Torę);
(1.2) przen. pejor. człowiek obłudny
Wiktionary
(1.1) Judasz, otrzymawszy kohortę oraz strażników od arcykapłanów i faryzeuszów, przybył tam z latarniami, pochodniami i bronią.
Wiktionary
IPA: ˌfarɨˈzɛwuʃ, AS: faryzeu̯uš
Wiktionary
rzecz. faryzeizm mrz., faryzejstwo n., faryzeuszostwo n.
przym. faryzejski, faryzeuszowski
przysł. faryzejsko, faryzeuszowsko
Wiktionary
(1.2) zob. obłudnik.
Wiktionary
faryzejstwo;
1. nieszczerość, obłudność, fałszywość; faryzeizm;
2. ogół członków żydowskiego stronnictwa religijno-politycznego w starożytnej Judei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) postawa charakteryzująca się brakiem szczerości
Wiktionary
rzecz. faryzeusz mos., faryzeizm mrz.
przym. faryzeuszowski
przysł. faryzeuszowsko
Wiktionary
(1.1) faryzeizm
Wiktionary
obłudny, fałszywy, świętoszkowaty, faryzejski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Faryn
Wiktionary
rzecz. Faryny nmos., farynianin m., farynianka ż.
Wiktionary
klauzula umowy w handlu morskim (z angielskiego: free alongside ship; sprzedawca zobowiązany jest dostarczyć towar do burty statku); FAS
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pojemne naczynie drewniane służące do przechowywania produktów spożywczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duże naczynie z drewnianych klepek do przechowywania produktów;
(1.2) pot. zawartość fasy (1.1), umowna miara pojemności
(1.3) rzem. naczynie wkopane w ziemię, używane do garbowania skór
(1.4) daw. przen. lekceważące określenie człowieka otyłego
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(1.1) Ujrzał poza sobą stojącego mężczyznę ogromnych rozmiarów, plecyeców żubrzych, otyłego, z brzuchem jak fasa, z twarzą w trzech fałdzistych podbródkach…
(1.2) Na weselu cześnika i ciwunówny goście wypili wiele fas wina.
(1.4) Spasasz się, Maniusiu – rzekł kiedyś Józio – będziesz taka fasa, jak mama.
Wiktionary
IPA: ˈfasa, AS: fasa
Wiktionary
rzecz. fasowanie
:: zdrobn. faska ż., faseczka ż.
czas. fasować, wyfasować, zafasować
Wiktionary
(1.1) beczułka, kufa, stpol. kłoda, sudzina
(1.3) kadź
(1.4) baryła, brzuchal, tłuścioch
Wiktionary
1. frontowa ściana lub elewacja budynku;
2. przenośnie o pozorach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. ozdobna, efektowna elewacja budynku;
(1.2) przen. coś pozornego, tylko na pokaz
(1.3) inform. wzorzec projektowy, który służy do ujednolicenia dostępu do złożonego systemu poprzez wystawienie uproszczonego, uporządkowanego interfejsu programistycznego;
(1.4) socjol. sposób kreowania własnego wizerunku przez jednostkę w trakcie interakcji społecznej, mający na celu manipulacje wrażeniami jakie odnosi partner interakcji;
(1.5) więz. twarz
Wiktionary
Fasada – główna, efektowna elewacja budynku, o szczególnie dużej dekoracyjności, często monumentalna, spełniająca funkcje reprezentacyjne wobec całego gmachu, a przez to wyróżniająca się spośród pozostałych elewacji. Zazwyczaj jest to elewacja przednia, jednak w budynkach narożnych mogą istnieć dwie fasady, a w wolnostojących nawet trzy lub wszystkie.
Wikipedia
(1.1) Fasadę świątyni zdobił podwójny meander.
(1.2) Jej pewność siebie to tylko fasada za którą kryje się czarna rozpacz.
Wiktionary
IPA: faˈsada, AS: fasada
Wiktionary
rzecz. fasadowość ż.
przym. fasadowy
Wiktionary
(1.1) daw. facjata, fronton, lico
(1.2) pozór, pretekst, przykrywka
Wiktionary
pozorność
SJP.pl
1. dotyczący fasady - głównej elewacji budynku, zewnętrznej ściany, różniącej się od pozostałych odmienną kompozycją architektoniczną;
2. przenośnie: stwarzający pozytywne wrażenia, nieodpowiadające rzeczywistości; pozorny, złudny, pokazowy, efekciarski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) archit. związany z fasadą, dotyczący fasady
(1.2) przen. pozorny, sprawiający tylko wrażenie
Wiktionary
rzecz. fasada ż.
Wiktionary
(1.2) efekciarski
Wiktionary
wyburzanie zabytkowego budynku, tak aby zostawić tylko jego zewnętrzne ściany, pomiędzy którymi można wybudować inny obiekt
SJP.pl
wyburzanie zabytkowego budynku, tak aby zostawić tylko jego zewnętrzne ściany, pomiędzy którymi można wybudować inny obiekt
SJP.pl
oznaka najwyższej władzy u Rzymian, noszona na lewym ramieniu przez liktorów
SJP.pl
Fasces (w tym znaczeniu plurale tantum, od fascis „wiązka”) lub rózgi liktorskie – obwiązany rzemieniem pęk rózg, czasem z zatkniętym weń toporem (wojennym) o podwójnym żelaznym ostrzu.
"Fasces" pierwotnie stanowiły symbol władzy każdego etruskiego króla – lukumona ("lucumo"), niesiony przez jego liktorów ("lictores"), stanowiących osobistą ochronę władcy.
Wikipedia
zaburzenie wzrostu łodygi prowadzące do jej deformacji; staśmienie łodygi
SJP.pl
choroba pasożytnicza owiec, kóz i bydła, niekiedy człowieka, wywoływana przez motylicę wątrobową, objawiająca się m.in. marskością wątroby; motylica, choroba motylicza
SJP.pl
Fascjoloza (łac. "fasciolosis", ang. fascioliasis) – choroba pasożytnicza, wywoływana przez motylicę wątrobową ("Fasciola hepatica"). Bywa również nazywana chorobą motyliczą. Chorują na nią ludzie i zwierzęta.
Wikipedia
przestarzale: zwój, plik papierów, dokumentów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. zwój papierów, dokumentów
Wiktionary
Fascykuł (od łac. "fasciculus" – wiązka).
Wikipedia
bardzo silne zainteresowanie kimś lub czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bardzo silne zainteresowanie się czymś lub kimś
Wiktionary
(1.1) Wspierała się ona na literackiej fascynacji egzotyką, rustykalnością, wyidealizowanym światem natury.
(1.1) Wtedy wydawało jej się, że to wielkie uczucie, teraz uważa, że była to tylko fascynacja. Pierwsza fascynacja mężczyzną. Który był w dodatku mądrzejszy, bardziej doświadczony i musiał imponować kilkunastoletniej dziewczynce.
Wiktionary
czas. fascynować ndk., zafascynować dk.
rzecz. fascynowanie n., zafascynowanie n., fascynat m., fascynatka ż., fascynator m.
przym. fascynujący
przysł. fascynująco
Wiktionary
osoba czymś zafascynowana
SJP.pl
kobieta czymś zafascynowana
SJP.pl
stroik do włosów zakładany najczęściej z okazji ślubu lub karnawału
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kobieca ozdoba do włosów z woalką i kokardą
Wiktionary
rzecz. fascynacja ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fascynować.
Wiktionary
czas. zafascynować, fascynować ndk.
rzecz. fascynacja ż.
Wiktionary
czarować, urzekać, olśniewać; przyciągać czyjąś uwagę w sposób zniewalający
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) czarować, olśniewać, interesować; być przedmiotem czyjejś uwagi
czasownik zwrotny niedokonany fascynować się
(2.1) przeżywać fascynację
Wiktionary
(1.1) Fascynują mnie ascetyczne praktyki tych mnichów.
Wiktionary
IPA: ˌfast͡sɨ̃ˈnɔvat͡ɕ, AS: fascỹnovać
Wiktionary
rzecz. fascynacja ż., zafascynowanie n., fascynowanie n.
ims. fascynujący
czas. zafascynować
przym. fascynujący
Wiktionary
interesujący, atrakcyjny, intrygujący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wzbudzający fascynację; dający nieodpartą chęć poznania; bardzo przyciągający uwagę
Wiktionary
(1.1) Najbardziej fascynujące są przyjaźnie między zupełnie niepasującymi do siebie ludźmi, jak chociażby historia Toma Jeffordsa, właściciela spółki dyliżansowej, działającej w czasie wojen apackich w latach 60. XIX w. na terenie Arizony.
Wiktionary
rzecz. fascynacja ż.
czas. fascynować ndk., zafascynować dk.
przysł. fascynująco
Wiktionary
(1.1) elektryzujący, pasjonujący, porywający, urzekający, zniewalający
Wiktionary
zdrobnienie od: faska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: faska
Wiktionary
IPA: faˈsɛt͡ʃka, AS: fasečka
Wiktionary
rzecz. faska ż., fasa ż.
Wiktionary
1. skośnie zeszlifowana krawędź drogich kamieni
2. ukośnie ścięta krawędź naroża
3. ukośnie ścięty brzeg kliszy siatkowej służący do jej umocowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. płaska powierzchnia kości lub zęba
(1.2) bud. wklęsły narożnik między prostopadłymi ścianami
(1.3) jubil. ukośnie oszlifowana powierzchnia kamienia szlachetnego
(1.4) inform. jeden z aspektów danych, według których można je filtrować
Wiktionary
Faseta – pojęcie wieloznaczne, używane w budownictwie i jubilerstwie.
Inaczej faza – ukos, ucios, skośne ścięcie narożnika lub graniastej krawędzi, w celu ochrony przed uszkodzeniem od przypadkowego uderzenia.
Wikipedia
rzecz. fasetowanie n.
:: zdrobn. fasetka ż.
czas. fasetować ndk.
przym. fasetowy
Wiktionary
1. podstawowy element budowy oka złożonego; omatidium;
2. zdrobnienie od: faseta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fasetować.
Wiktionary
IPA: ˌfasɛtɔˈvãɲɛ, AS: fasetovãńe
Wiktionary
czas. fasetować
rzecz. faseta ż.
Wiktionary
szlifować drogie kamienie lub metale w taki sposób, aby utworzyły się fasety
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) rzem. szlifować kamienie szlachetne lub metal, tworząc ukośnie ścięte krawędzie (fasety)
Wiktionary
(1.1) Naszyjnik został wykonany z ametystów fasetowanych.
Wiktionary
IPA: ˌfasɛˈtɔvat͡ɕ, AS: fasetovać
Wiktionary
rzecz. faseta, fasetowanie
Wiktionary
[czytaj: faszynabyl] z angielskiego: wykwintny, elegancki, gustowny
SJP.pl
[czytaj: faszynista]
1. miłośnik mody;
2. osoba prowadząca bloga o modzie; szafiarz
SJP.pl
[czytaj: faszynistka]
1. miłośniczka mody;
2. kobieta prowadząca bloga o modzie; szafiarka
SJP.pl
czterokołowy pojazd konny głównie do przewożenia turystów
SJP.pl
Fa
Wikipedia
dawniej: zeznanie o wysokości dochodów i rozchodów majątku; deklaracja podatkowa
SJP.pl
mała beczka do przechowywania produktów spożywczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) naczynie bednarskie o klepkach prostych, szersze ku górze
Wiktionary
(1.1) Latarnia, baryłki, worki, faski, szafliki, wreszcie kociołek z polewką, wszystko poszło w wodę.
Wiktionary
rzecz. fasa ż., faseczka ż.
czas. fasować
Wiktionary
dawniej: kula o takiej samej wielkości, co przekrój lufy działa
SJP.pl
narząd parzysty występujący na ogonie nicieni
SJP.pl
jadalna roślina strąkowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Phaseolus|L.|ref=tak., roślina uprawna z rodziny bobowatych;
(1.2) spoż. kulin. nasiona lub całe strąki fasoli (1.1); także. potrawa z nich przyrządzona
(1.3) środ. uczn. i przestępcze człowiek nieporadny
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(1.1) Na działce uprawiamy dwie odmiany fasoli.
(1.2) Na obiad ugotujemy dziś fasolę.
Wiktionary
IPA: faˈsɔla, AS: fasola
Wiktionary
rzecz. fasolówka ż., fasolowa ż.
:: zdrobn. fasolka ż.
czas. przyfasolić
przym. fasolowy
przysł. fosolowo
Wiktionary
(1.2) gw. Poznań biały groch, gw. Poznań szablak, gw. Warszawa szablasty groch, gw. Kraków fazola, lud. groch, gw. Lwów szabelbonik
Wiktionary
grecka potrawa z fasoli
SJP.pl
Fasolada (ngr. φασολάδα – transkrybowane również jako "fassolada" lub "fassoulada"; arab. فاصوليا "fasoulia", wł. "pasta fazool" lub poprawniej "pasta e fagioli"; znana także pod nazwą "greckej zupy fasolowej", ang. "Greek bean soup") – jedna z najpopularniejszych zup w kuchni greckiej.
Wikipedia
pole, na którym rośnie fasola
SJP.pl
zdrobnienie od: fasola
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. zdrobn. od: fasola (roślina)
(1.2) kulin. zdrobn. od: fasola (nasiona, potrawa)
(1.3) bud. pot. podłużny otwór na śrubę, oczko podłużne
Wiktionary
(1.1) Kubuś w ramach pracy domowej z biologii wyhodował fasolkę.
(1.2) Do tej sałatki dodaję fasolkę z puszki.
(1.3) Tu zwolniono przesuw przez zastosowanie fasolek.
Wiktionary
IPA: faˈsɔlka, AS: fasolka
Wiktionary
rzecz. fasola ż., fasolówka ż., fasolowa ż.
przym. fasolowy
Wiktionary
1. fasolnik egipski - roślina z rodziny motylkowatych (bobowatych), o jadalnych nasionach, uprawiana w strefie podzwrotnikowej; wspięga, chropawiec pospolity;
2. fasolnik chiński - roślina przypominająca fasolę, występująca na obszarach tropikalnych; wigna chińska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: zupa fasolowa; fasolówka
SJP.pl
podobny kształtem do ziarna fasoli
SJP.pl
przymiotnik od: fasola
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący fasoli
(1.2) przyrządzony z fasoli, z dodatkiem fasoli
Wiktionary
(1.2) Potem obiad: zupa fasolowa i kasza jęczmienna z sosem (nie lubię kasz: za długo wchodziły w skład przymusowego menu).
Wiktionary
IPA: ˌfasɔˈlɔvɨ, AS: fasolovy
Wiktionary
rzecz. fasola ż., fasolka ż., fasolówka ż.
Wiktionary
potocznie: zupa fasolowa; fasolowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. zupa z fasoli
Wiktionary
rzecz. fasola ż., fasolka ż.
przym. fasolowy
Wiktionary
(1.1) fasolowa, zupa z fasoli; gwara. fasolanka, fasolówa, zupa z fasolami
Wiktionary
1. model, wzór, krój ubioru;
2. fantazja, brawura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kraw. kształt obuwia lub ubioru
(1.2) przen. sposób bycia jakiejś osoby
Wiktionary
(1.1) Przedstawione zdjęcie ma na celu ukazanie fasonu bluzki.
Wiktionary
IPA: ˈfasɔ̃n, AS: fasõn
Wiktionary
czas. fasować
rzecz. fasonik mrz.
Wiktionary
(1.1) styl, krój, sznyt
(1.2) styl, animusz
Wiktionary
potocznie: brawurowy, pewny siebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od fason
Wiktionary
rzecz. fason m.
Wiktionary
nadawać fason, kształtować, formować
SJP.pl
przymiotnik od: fason
SJP.pl
pracownik apteki odmierzający lub odważający porcje leków
SJP.pl
Fasowacz (częściej jako osoba płci żeńskiej – fasowaczka) – pracownik apteki, nieposiadający specjalistycznego wykształcenia farmaceutycznego, zajmujący się odważaniem (lub odliczaniem) i pakowaniem odpowiednich porcji leków (np. tabletek) zgodnie z zapotrzebowaniem pacjenta albo przepisanymi przez lekarza w recepcie zaleceniami.
Wikipedia
pracownica apteki odmierzająca lub odważająca porcje leków
SJP.pl
1. odmierzać, odważać oznaczone porcje środków lekarskich
2. przecierać przez sito lub cedzak
3. w gwarze środowiskowej: wydawać lub pobierać z magazynu żywność, odzież, broń itp.
SJP.pl
czasownik
(1.1) gw-pl|Kresy. odbierać wypłatę
Wiktionary
rzecz. faska ż., fason mrz., fasa ż.
Wiktionary
pomieszczenie apteczne, w którym odbywa się fasowanie leków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. burda
Wiktionary
IPA: ˈfasɔw, AS: fasou̯
Wiktionary
(1.1) gomon
Wiktionary
minerał, glinokrzemian wapnia, magnezu i żelaza
SJP.pl
Fassait (ang. fassaite) – minerał z gromady krzemianów, glinokrzemian wapnia, magnezu, żelaza i glinu o wzorze chemicznym Ca(Mg,Fe,Al)(Si,Al)2O6 zaliczany do grupy piroksenów. Fassait jest odmianą augitu. Nazwa pochodzi od doliny Fassa (Valle di Fassa) koło Trydentu we Włoszech.
Wikipedia
[czytaj: fastbek] rodzaj nadwozia samochodowego
SJP.pl
Fastback – typ zamkniętego nadwozia samochodu osobowego. Jest to nadwozie dwubryłowe, charakteryzujące się początkowo nieruchomym tylnym oknem, pod którym znajduje się pokrywa bagażnika lub silnika. Pokrywa, wraz z tylną szybą, opada pod kątem w stronę tylnych świateł. Prawdopodobnie pierwszym pojazdem o takim nadwoziu był amerykański minivan, Stout Scarab z 1933 roku. Nadwozie fastback osiągnęło szczyt popularności w latach 60. XX wieku, od tego czasu stopniowo wychodzi z mody.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący fast foodu, związany z fast foodem
Wiktionary
(1.1) Nie możesz żywić się tym fastfoodowym świństwem!
Wiktionary
rzecz. fast food mrz.
przym. fast food
Wiktionary
w starożytnym Rzymie:
1. spis najwyższych urzędników;
2. spis dni świątecznych
SJP.pl
peptyd kwasu glutaminowego otrzymywany z wodorostów morskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub żeński
(1.1) hist. liter. rodzaj farsy lub krotochwili wystawianej w Niemczech w czasie zapustów w XV-XVI wieku;
Wiktionary
Fa
Wikipedia
[czytaj: fastozo] określenie wykonawcze: okazale, pompatycznie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Fastowem, dotyczący Fastowa
Wiktionary
rzecz. Fastów mrz.
Wiktionary
1. nić używana do prowizorycznego zszywania materiału;
2. duży, rzadki ścieg, którym się fastryguje
SJP.pl
Fastryga to szybki, tymczasowy ścieg prosty o dużej długości przeznaczony do usunięcia. Fastrygę stosuje się na wiele sposobów:
Wikipedia
maszyna szwalnicza do prowizorycznego łączenia materiałów dużym, rzadkim ściegiem
SJP.pl
zszywać, z reguły niedbale, przed właściwym szyciem
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) kraw. przyszywać prowizorycznie tak, by przyszywany element nie odpadł, lecz na tyle słabo, aby łatwo było odciąć nitkę i odczepić element
Wiktionary
rzecz. fastryga ż., fastrygowanie n.
czas. przyfastrygować dk.
Wiktionary
Fasty – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Dobrzyniewo Duże. Leży na północny zachód od Białegostoku, nad rzeką Białą i Supraślą.
W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Fasty, po jej zniesieniu w gromadzie Dobrzyniewo Kościelne. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa białostockiego.
Wikipedia
miasto na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie kijowskim;
Wiktionary
Fastów ( Фастів, "Fastiw") – miasto na Ukrainie, stolica rejonu w obwodzie kijowskim. Około 44 tys. mieszkańców (2024).
Do XIX wieku oficjalna nazwa miasta to „Chwastów”.
Wikipedia
rzecz. fastowianin mos., fastowianka ż.
przym. fastowski
Wiktionary
(1.1) hist. Chwastów
Wiktionary
1. narzędzie do ubijania masy formierskiej przy wykonywaniu form odlewniczych;
2. drąg służący do zatykania otworu spustowego wielkiego pieca
SJP.pl
w gwarze środowiskowej:
1. wydawanie i pobieranie żywności i ekwipunku z magazynu wojskowego; fasowanie;
2. żywność i ekwipunek wchodzące w skład zaopatrzenia wojskowego
SJP.pl
Fasunek – zespół połączonych ze sobą taśm tekstylnych lub skórzanych mających na celu prawidłowe mocowanie hełmu lub kasku na głowie noszącej go osoby. Fasunek zapewnia optymalny dystans pomiędzy dzwonem hełmu a głową noszącego, co ma istotny wpływ na amortyzację wstrząsów, uderzeń, trafień odłamkami itp.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|faszerować.
Wiktionary
rzecz. nafaszerowanie n.
czas. faszerować ndk., nafaszerować dk.
przym. faszerowany
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: faszerować
przymiotnik
(2.1) kulin. gastr. przekładany, wypełniony nadzieniem
Wiktionary
rzecz. faszerowanie n., nafaszerowanie n.
czas. faszerować ndk., nafaszerować dk.
Wiktionary
(2.1) nadziewany
Wiktionary
1. napełniać potrawę farszem; nadziewać;
2. skłaniać do jedzenia czegoś lub przyjmowania lekarstw w nadmiarze; wmuszać, przekarmiać;
3. wkładać, wrzucać czegoś dużo w jedno miejsce; przepełniać; nabijać, napychać;
4. faszerować się:
a) jeść w nadmiernych ilościach; obżerać się, przekarmiać się;
b) przyjmować dużo leków, zażywać narkotyki lub środki dopingujące; szprycować się, pakować;
c) w przenośni: przyjmować nadmierną ilość wiedzy, informacji
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) kulin. nadziewać farszem
(1.2) wkładać dużo czegoś w jedno miejsce, nabijać, napychać
(1.3) sprawiać, że ktoś przyjmuje dużą dawkę substancji, zwłaszcza leków lub narkotyków
(1.4) pot. wystrzeliwać w kierunku kogoś wiele kul, pocisków
czasownik zwrotny niedokonany faszerować się
(2.1) jeść coś lub przyjmować substancje w wielkich ilościach
Wiktionary
rzecz. faszerowanie n., nafaszerowanie n.
czas. nafaszerować dk.
przym. faszerowany
Wiktionary
(1.3) pot. szprycować
(2.1) pot. szprycować się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pogardliwie i lekceważąco o faszyście lub neofaszyście
Wiktionary
(1.1) Tam obecnie idą różnego rodzaju faszołki z mieczem Chrobrego w klapie którzy z chęcią spałują "lewaków i pedałów" sic..
Wiktionary
rzecz. faszyzm m., faszysta m., faszystka ż., faszyzowanie n., sfaszyzowanie n., faszystowskość ż., profaszystowskość ż., neofaszyzm m., neofaszysta m., neofaszystka ż., antyfaszyzm m., antyfaszysta m., antyfaszystka ż.
czas. faszyzować ndk., sfaszyzować dk.
przym. faszystowski, faszyzacyjny, neofaszystowski, profaszystowski, antyfaszystowski, pseudofaszystowski
przysł. faszystowsko
Wiktionary
wiązki wikliny lub cienkich gałęzi drzew i krzewów leśnych, wykorzystywane przy regulacji rzek, budowy tam, umacniania skarp, kanałów itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mocno związane pęki chrustu, wikliny lub gałęzi, używane przy robotach budowlanych, wodnych, fortyfikacyjnych oraz drogowych do uszczelniania, wypełniania luk, umacniania rowów, brzegów rzek, nasypów itp.;
Wiktionary
Faszyna – element budowlany składający się z pędów wikliny (w tym z wierzby rokity, wierzby purpurowej), gałęzi drzew liściastych (np.: dębu, grabu, leszczyny, olszy, brzozy, buku), gałęzi drzew iglastych (np.: sosny, świerku), ewentualnie z pęków chrustu.
Wikipedia
(1.1) Wchodząc na plażaażę, mijałeś tabliczkę z informacją: „Chodzenie, przebywanie i niszczenie roślin na wydmach oraz niszczenie umocnień z faszyny i chrustu – pod karą wzbronione”.
Wiktionary
rzecz. faszynada ż., faszyniarz mos., faszynowanie n.
czas. faszynować ndk.
przym. faszynowy
Wiktionary
konstrukcja umacniająca wykonana z gałęzi i chrustu (z faszyny)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) konstrukcja z faszyny
Wiktionary
rzecz. faszyna ż., faszyniarz mos., faszynowanie n.
czas. faszynować ndk.
przym. faszynowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) robotnik przygotowujący faszynę, układający tamy z faszyny, uszczelniający coś faszyną
Wiktionary
rzecz. faszyna ż., faszynada ż., faszynowanie n.
czas. faszynować ndk.
przym. faszynowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bud. okładanie, umacnianie, uszczelnianie, zatykanie faszyną
Wiktionary
rzecz. faszyna ż., faszynada ż., faszyniarz mos.
czas. faszynować ndk.
przym. faszynowy
Wiktionary
umacniać, uszczelniać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) bud. okładać, umacniać, uszczelniać, zatykać faszyną
Wiktionary
rzecz. faszyna ż., faszynada ż., faszyniarz mos., faszynowanie n.
przym. faszynowy
Wiktionary
związany z faszyną
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zbudowany z faszyny; umocniony faszyną
Wiktionary
rzecz. faszyna ż., faszynada ż., faszyniarz mos., faszynowanie n.
czas. faszynować ndk.
Wiktionary
skrót od: faszystowski
SJP.pl
człowiek wyznający skrajnie narodową ideologię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik faszyzmu
Wiktionary
(1.1) W młodości był faszystą, ale potem zmienił poglądy.
Wiktionary
IPA: faˈʃɨsta, AS: fašysta
Wiktionary
zob. faszyzm.
Wiktionary
członkini organizacji faszystowskiej; zwolenniczka faszyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. zwolenniczka faszyzmu
Wiktionary
rzecz. faszyzm mrz., faszyzowanie n., faszystowskość ż.
:: fm. faszysta mos.
czas. faszyzować ndk.
przym. faszystowski
Wiktionary
nazistowski, hitlerowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z faszyzmem, właściwy faszyzmowi lub faszystom
Wiktionary
(1.1) Chodzi o agresywne ruchy skrajnie prawicowe, właściwie faszystowskie.
Wiktionary
IPA: ˌfaʃɨˈstɔfsʲci, AS: fašystofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. faszyzacja ż., faszołek mzw., faszyzm m., faszysta m., faszystka ż., faszyzowanie n., faszystowskość ż.
czas. faszyzować ndk.
przym. profaszystowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co faszystowskie; cecha tych, którzy są faszystowscy
Wiktionary
przym. faszystowski
rzecz. faszyzacja ż., faszyzm mrz., faszołek mzw., faszystka ż.
czas. faszyzować
Wiktionary
wprowadzanie faszyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. wprowadzanie faszyzmu
Wiktionary
rzecz. faszysta mos., faszystka ż., faszyzm mrz., faszyzowanie n., faszystowskość ż.
czas. faszyzować ndk., sfaszyzować dk.
przym. faszystowski
Wiktionary
związany z faszyzacją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący faszyzacji
Wiktionary
rzecz. faszołek mzw., faszyzm mrz.
Wiktionary
kierunek i ruch polityczny o charakterze totalitarnym i nacjonalistycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. hist. doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, m.in. sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa;
Wiktionary
Na
Wikipedia
(1.1) Związek Radziecki i jego państwa satelickie oskarżały najczęściej Jugosławię o faszyzm i trockizm.
Wiktionary
IPA: ˈfaʃɨsm̥, AS: fašysm̦
Wiktionary
rzecz. faszysta m., faszystka ż., faszyzacja ż., faszystowskość ż., profaszystowskość ż., faszyzowanie n., sfaszyzowanie n., faszołek m., neofaszyzm m., neofaszysta m., neofaszystka ż., antyfaszyzm m., antyfaszysta m., antyfaszystka ż.
czas. faszyzować ndk., sfaszyzować dk.
przym. faszystowski, faszyzacyjny, neofaszystowski, profaszystowski, antyfaszystowski, pseudofaszystowski
przysł. faszystowsko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) polit. sympatyzowanie z faszyzmem
(1.2) polit. zaprowadzanie faszyzmu
Wiktionary
rzecz. faszyzacja ż., faszołek mzw., faszyzm mrz., faszysta mos., faszystka ż.
czas. faszyzować ndk.
przym. faszystowski
Wiktionary
1. poddawać coś wpływom faszyzmu;
2. być zwolennikiem faszyzmu, popierać faszyzm
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. sfaszyzować)
(1.1) polit. wprowadzać lub upowszechniać faszyzm
(1.2) sympatyzować z faszyzmem
czasownik zwrotny niedokonany faszyzować się (dk. sfaszyzować się)
(2.1) ulegać faszyzacji
Wiktionary
rzecz. faszołek mzw., faszysta mos., faszystka ż., faszyzacja ż., faszyzm mrz., faszyzowanie n., faszystowskość ż.
przym. faszystowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. gwint
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. techn. oprawka gwintowana
Wiktionary
skrót od: File Allocation Table, system plików powstały pod koniec lat 70.
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = masz. Fabryka Automatów Tokarskich;
(1.2) = inform. z ang. File Allocation Table – system plików;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: fatszejming] poniżanie, ośmieszanie kogoś z powodu jego otyłości; fat shaming, fatshaming
SJP.pl
FATAH; Ruch Wyzwolenia Narodowego Palestyny
SJP.pl
człowiek poddający się biernie losowi, wierzący w przeznaczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która wierzy w fatalizm, przeznaczenie; ma świadomość nieuchronności losu
Wiktionary
Fatalista – polski film telewizyjny z 1967 roku w reżyserii Stanisława Lenartowicza. Adaptacja opowiadania Michaiła Lermontowa pod tym samym tytułem.
Wikipedia
IPA: ˌfataˈlʲista, AS: fatalʹista
Wiktionary
rzecz. fata ż., fatum n., fatalizm m.
:: fż. fatalistka ż.
przym. fatalny, fatalistyczny
przysł. fatalnie
Wiktionary
kobieta wierząca w zły i nieunikniony los
SJP.pl
dotyczący fatalizmu, wiary w przeznaczenie
SJP.pl
wiara w przeznaczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wiara w przeznaczenie
(1.2) nieuchronność procesów i wydarzeń, zazwyczaj negatywnych
Wiktionary
Fatalizm – wiara w przeznaczenie, tzn. w nieuchronność przyszłości. Pogląd ten mówi, że przyszłość i wydarzenia, które dopiero się mają wydarzyć, są już ustalone (lub można uważać za ustalone) przez siły wyższe i nie mogą być zmienione przez żadne działania pojedynczego człowieka lub całej ludzkości (które w najlepszym razie się w "przyszłe" przeznaczenie wpisują jako jego przyczyna). Ludzkie decyzje i zamierzenia są w tym poglądzie także częścią przeznaczenia i są nieuniknione.
Wikipedia
IPA: faˈtalʲism̥, AS: fatalʹism̦
Wiktionary
rzecz. fatalista mos.
przysł. fatalnie
przym. fatalny
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) bardzo źle
(1.2) nieuchronnie, pechowo
Wiktionary
(1.1) Henryk zaczął uczyć się fatalnie, a słuszniej będzie stwierdzić, że przestał uczyć się w ogóle.
(1.1) Na nastroje społeczne ten pomysł wykrętnej podwyżki wpłynął fatalnie.
Wiktionary
IPA: faˈtalʲɲɛ, AS: fatalʹńe
Wiktionary
rzecz. fatalność ż., fatalizm m., fatalista m., fatalistka ż., fatum n.
przym. fatalny
Wiktionary
(1.1) beznadziejnie, okropnie, katastrofalnie; pot. do kitu
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: fatalnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: fatalny
SJP.pl
splot nieszczęść, niepowodzeń; pech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co fatalne; cecha tych, którzy są fatalni
Wiktionary
rzecz. fatum n.
przym. fatalny
przysł. fatalnie
Wiktionary
przynoszący niepowodzenie; zgubny, pechowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niosący nieszczęście, pecha
(1.2) pot. bardzo zły
(1.3) z góry przeznaczony przez los
Wiktionary
(1.2) Zrobisz fatalny błąd, jeżeli rozejdziesz się ze swoją żoną.
Wiktionary
rzecz. fatalista mos., fatalizm mrz., fatalność ż., fatum n.
przym. fatalistyczny
przysł. fatalistycznie, fatalnie
Wiktionary
(1.1) feralny, katastrofalny, nieszczęsny, nieszczęśliwy, pechowy, zgubny
(1.2) nieprzyjemny, okropny, straszny, zły, żałosny, beznadziejny, kiepski
(1.3) nieodwracalny, nieunikniony, nieuchronny
Wiktionary
1. złudzenie będące projekcją odległego przedmiotu, lokalizacji, występujące zazwyczaj na pustyniach; miraż;
2. złudzenie, przywidzenie, urojenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zjawisko świetlne polegające na powstawaniu pozornych obrazów odległych przedmiotów spowodowane różnicami współczynników załamania światła w warstwach powietrza o różnej temperaturze;
Wiktionary
(1.1) miraż
Wiktionary
potocznie: coś do ubrania albo dodatek do stroju; ciuch
SJP.pl
1. lekki damski strój, ozdoba stroju, dodatek do stroju; szmatka;
2. drobiazg, drobnostka, błahostka
SJP.pl
rower do poruszania się po sypkich nawierzchniach, śniegu i błocie; fatbike
SJP.pl
[czytaj: fatbajk] rower do poruszania się po sypkich nawierzchniach, śniegu i błocie; fatbajk
SJP.pl
Fa
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ojciec
(1.2) daw. gw-pl|Warszawa. ojciec
Wiktionary
(1.1) Fater, nudla mocie na pysku!
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk foter
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zdrobn. od: fater
Wiktionary
(1.1) Rzyknij mi ino Hanysku, a co tyż to twój faterek robióm?
Wiktionary
(1.1) tatko, tatulek
Wiktionary
wysoki kołnierzyk przy męskiej koszuli, mający sztywne, sterczące do góry rogi, charakterystyczny dla mody XIX wieku; vatermörder
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. fotel bujany
Wiktionary
niechętny lub wrogi stosunek do osób grubszych, otyłych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niechęć czy wrogość wobec osób otyłych
Wiktionary
1. (ok. 606-632), córka Mahometa i jego pierwszej żony Chadidży;
2. miejscowość w Portugalii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
(1.2) geogr. miasto w Portugalii;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Fatima została zwolniona, a teraz grozi jej deportacja.
(1.2) Miastami partnerskimi Loreto są Częstochowa, Fatima i Nazaret.
Wiktionary
IPA: faˈtʲĩma, AS: fatʹĩma
Wiktionary
(1.2) przym. fatimski
Wiktionary
mieszkaniec Fatimy
SJP.pl
mieszkanka Fatimy
SJP.pl
→ Fatima (miejscowość w Portugalii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Fatimą, dotyczący Fatimy, pochodzący z Fatimy (miasta w Portugalii)
Wiktionary
rzecz. Fatima ż.
Wiktionary
miejscowość koło Jarosławia (Rosja), miejsce stanowiska archeologicznego odkrytego w 1985 r.; Fatianowo
SJP.pl
1. Mała Fatra, pasmo górskie w Karpatach Zachodnich;
2. Wielka Fatra, pasmo górskie w Karpatach Zachodnich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
literacka zabawa towarzyska w średniowiecznej Francji
SJP.pl
[czytaj: fatszejming] poniżanie, ośmieszanie kogoś z powodu jego otyłości; fat shaming, fat-shaming
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) poniżanie lub ośmieszanie ofiary z powodu jej otyłości
Wiktionary
(1.1) fat-shaming
Wiktionary
roślina z rodziny araliowatych
SJP.pl
Fatsja ("Fatsia") – rodzaj roślin z rodziny araliowatych. Obejmuje trzy gatunki z Azji Wschodniej. Rośliny te kwitną jesienią i zimą, kwiaty zapylane są przez owady.
Fatsja japońska ("F. japonica") jest popularnie uprawiana jako roślina ozdobna. Rzadziej w uprawie spotykany jest gatunek "F. polycarpa". Uprawiany jest też mieszaniec międzyrodzajowy – fatsjobluszcz lizjański ×"Fatshedera lizei" powstały ze skrzyżowania fatsji japońskiej z bluszczem irlandzkim "H. helix" subsp. "hibernica".
Wikipedia
cieniolubna, ozdobna roślina pokojowa
SJP.pl
1. przeznaczenie, los, nieunikniona konieczność;
2. przekleństwo, nieszczęście
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nieuchronny los, zwłaszcza zły
Wiktionary
Fatum – w mitologii greckiej fatum było utożsamiane z Mojrami, które przędły i nieubłaganie przecinały nić ludzkiego losu. W mitologii rzymskiej jest personifikacją nieuchronnego, nieodwracalnego losu, nieodwołalnej woli bogów, na którą nikt nie ma wpływu. Fatum, które ciąży nad człowiekiem ogranicza ramy jego wolnej woli i prowadzi jego działania do ostatecznej klęski.
Wikipedia
(1.1) Przeklinając swoje fatum musiałem zrezygnować z całej ojcowizny.
Wiktionary
IPA: ˈfatũm, AS: fatũm
Wiktionary
rzecz. fatalista mos., fatalistka ż., fatalność ż.
przym. fatalny
przysł. fatalnie
Wiktionary
oficjalne pouczenie dotyczące stosowania prawa islamskiego; fetwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) w islamie: opinia teologa muzułmańskiego wyjaśniająca kontrowersję teologiczną, czasem zawierająca konkretne wskazania w indywidualnej sprawie, np. wydająca wyrok śmierci lub zakazująca jakiś praktyk;
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(1.1) Zdaniem duchowego przywódcy Iranu ajatollaha Ali Chamenei, internetowy czat pomiędzy mężczyzną i kobietą, których nie łączą związki pokrewieństwa, jest niedopuszczalny. Ajatollah wydał już w tej sprawie fatwę czyli zakaz takich praktyk.
Wiktionary
IPA: ˈfatfa, AS: fatfa
Wiktionary
[czytaj: fatłer] potocznie: program komputerowy zajmujący dużo miejsca na dysku lub dużo pamięci podręcznej z powodu nadmiaru funkcji lub nieefektywnego projektu
SJP.pl
o mowie, porozumiewaniu się: wyjawiający uczucia, poświęcony wymianie wrażeń, tworzeniu atmosfery towarzyskiej, a nie wymianie idei czy informacji
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) jęz. służący samemu nawiązaniu lub podtrzymaniu kontaktu między rozmówcami, bez istotnej wymiany informacji
Wiktionary
wysiłek poniesiony dla kogoś, w czyjejś sprawie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) męczący wysiłek fizyczny lub umysłowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Praca domowa z matematyki wymaga wiele fatygi.
Wiktionary
IPA: faˈtɨɡa, AS: fatyga
Wiktionary
przym. sfatygowany
czas. fatygować, sfatygować, pofatygować
Wiktionary
(1.1) trud, kłopot, trudność, zmęczenie, wyczerpanie
Wiktionary
mężczyzna asystujący i nadskakujący kobiecie
SJP.pl
1. narażać kogoś na trud; trudzić;
2. fatygować się - męczyć się, trudzić się
SJP.pl
dynastia muzułmańska
SJP.pl
Fa
Wikipedia
podtrzymywanie kontaktów społecznych poprzez rozmowę
SJP.pl
nazwa litery "v"; we, fał
SJP.pl
roślina o grubych, mięsistych liściach i żółtych kwiatach, rosnąca w pustynnych terenach południowej Afryki
SJP.pl
naruszenie przepisów gry, np. przez niedozwolony chwyt przeszkadzający przeciwnikowi w grze; foul (rzadko)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. umyślne lub przypadkowe zagranie niezgodne z przepisami gry;
Wiktionary
Faul (ang. "foul") – umyślne lub przypadkowe zagranie niezgodne z przepisami gry, karane zgodnie z przepisami obowiązującymi w danej dziedzinie sportu.
Wikipedia
(1.1) On popełnił brzydki faul.
Wiktionary
IPA: fawl, AS: fau̯l
Wiktionary
rzecz. faulowanie n., faulik mrz.
czas. faulować ndk., sfaulować dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od faul
Wiktionary
rzecz. faul m.
Wiktionary
[czytaj: fokner albo folkner] nazwisko angielskie, m.in. William Faulkner (1897-1962), pisarz amerykański
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|faulować.
Wiktionary
rzecz. sfaulowanie n., faul m.
czas. faulować ndk., sfaulować dk.
Wiktionary
1. w sporcie: przekroczyć, przekraczać przepisy gry, stosując niedozwolone chwyty, uderzenia;
2. książkowo, przenośnie: zwyciężyć, zwyciężać kogoś, postępując w sposób niezgodny z przyjętymi normami postępowania
SJP.pl
1. lubieżny bożek leśny, utożsamiany z greckim satyrem;
2. lubieżny człowiek; satyr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) mit. figura bożka leśnego przedstawianego zazwyczaj pod postacią brodatego mężczyzny z kozimi rogami i kopytami;
Wiktionary
Faun (łac. "Faunus") – staroitalski bóg płodności, bóg lasów górskich, opiekun pasterzy, darzący płodnością ich stada, nauczyciel uprawy roli. Często występujący w otoczeniu innych bóstw leśnych, utożsamiany z greckim Panem. Początkowo nie charakteryzował się żadnymi specjalnymi cechami, pod wpływami greckimi przyjął cechy Pana – kozie różki i kopytka.
Wikipedia
IPA: fawn, AS: fau̯n
Wiktionary
rzecz. Faun
przym. fauni, fauniczny
Wiktionary
ogół zwierząt na danym obszarze lub w danym okresie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. ogół zwierząt na danym obszarze, w danym środowisku lub okresie geologicznym;
Wiktionary
Fauna (łac. "Faunus" – bóg trzód i pasterzy) – ogólne określenie na wszystkie gatunki zwierząt na danym obszarze (np. fauna Polski) lub w danym środowisku (fauna sawannowa), a także okresie geologicznym (np. fauna kambryjska). Badanie fauny pozostaje w gestii faunistyki, ale korzystają z niego również inne dziedziny biologii, np. ekologia i etologia, natomiast odkrycia faunistyki są systematyzowane przez systematykę.
Wikipedia
(1.1) Fauna abisalu cechuje się zanikiem lub nadmiernym rozwojem narządów wzroku w postaci organów świetlnych, wytworzeniem delikatnych narządów dotyku oraz niezwykłymi kształtami.
Wiktionary
IPA: ˈfawna, AS: fau̯na
Wiktionary
rzecz. makrofauna ż., faunista m., faunistka ż., faunistyka ż., Faun mzw.
przym. faunistyczny, faunowy
Wiktionary
→ faun
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z faunem, dotyczący fauna; taki jak u fauna
Wiktionary
rzecz. faun mos.
przym. fauniczny
Wiktionary
(1.1) fauniczny
Wiktionary
przymiotnik od: faun
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z faunem, dotyczący fauna; właściwy faunowi, taki jak u fauna
Wiktionary
rzecz. faun mos.
przym. fauni
Wiktionary
(1.1) fauni
Wiktionary
specjalista w zakresie faunistyki
SJP.pl
dotyczący faunistyki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zool. związany z faunistyką, dotyczący faunistyki
Wiktionary
rzecz. faunistyka ż., faunista m., fauna ż.
przysł. faunistycznie
Wiktionary
dział zoologii zajmujący się badaniem fauny określonych terenów i okresów geologicznych
SJP.pl
Faunistyka – dyscyplina zoologii zajmująca się opisem faun określonych terenów i okresów geologii; rozwinęła się bujnie od czasu Karola Linneusza, wraz z rozwojem systematyki organizmów; w zakres faunistyki wchodzi badanie rozmieszczenia zwierząt i wyróżnianie tzw. elementów faunistycznych, czemu służą obserwacje terenowe i kolekcje okazów zwierząt danej grupy; faunistyka jest podstawą innych działów zoologii, gł. zoogeografii.
Wikipedia
[czytaj: for] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: for] nazwisko
SJP.pl
Johannes Faust (Georg Faust) (ok. 1480-ok. 1538), niem. astrolog, uważany za czarnoksiężnika; osoba będąca pierwowzorem dla specyficznej postaci literackiej (Doktora) Fausta, bohatera wielu utworów literackich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: fawst, AS: fau̯st
Wiktionary
[czytaj: fałstowski] o człowieku: przypominający bohatera dramatu J.W. Goethego, taki, który poświęca wartości duchowe dla dóbr doczesnych, powodowany chęcią zdobycia wiedzy, dręczony nieustannym borykaniem się ze swymi dążeniami duchowymi; faustyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. pragnący zdobyć wiedzę za wszelką cenę, zwłaszcza tajemnicę nieśmiertelności
Wiktionary
przym. Faustowski, faustyczny
Wiktionary
(1.1) faustyczny
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Fausta lub z nim związany
SJP.pl
[czytaj: fałstyczny] o człowieku: przypominający bohatera dramatu J.W. Goethego, taki, który poświęca wartości duchowe dla dóbr doczesnych, powodowany chęcią zdobycia wiedzy, dręczony nieustannym borykaniem się ze swymi dążeniami duchowymi; faustowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. faustowski.
Wiktionary
przym. faustowski
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.,
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Faustyna
Wiktionary
Fa
Wikipedia
(1.1) Przywieźliśmy Faustynowi butelkę dobrego włoskiego wina.
(1.1) Odwiedziliśmy z Faustynem kolegę z wojska.
Wiktionary
rzecz. Faustyna ż., Faustynka ż.
:: zdrobn. Faustynek mos.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: Faustyn
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Karol chodzi z Faustyną od dwóch lat.
(1.1) We wrześniu odwiedzimy Faustynę w Kalifornii.
Wiktionary
IPA: fawˈstɨ̃na, AS: fau̯stỹna
Wiktionary
rzecz. Faustyn mos.
:: zdrobn. Faustynka ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Faustynka
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Jezusa Miłosiernego
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Faustyny lub z nią związany
SJP.pl
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Jezusa Miłosiernego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Faustyna
Wiktionary
(1.1) Pozdrówcie od nas Faustynkę i Julkę.
Wiktionary
rzecz. Faustyn mos., Faustyna ż.
Wiktionary
(1.1) Faustyna
Wiktionary
Faustyn z małżonką; Faustynowie
SJP.pl
Faustyn z małżonką; Faustynostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Faustyna (Faustyny) lub z nim (z nią) związany
SJP.pl
postawa życiowa, sposób postępowania właściwy Faustowi, bohaterowi wielu utworów literackich; dążenie do poznania tajemnicy i sensu świata, życia, dobra i zła, nieśmiertelności i zapanowania nad czasem, choćby za cenę pertraktowania z diabłem
SJP.pl
Fa
Wikipedia
[czytaj: fo PA] z francuskiego: fałszywy krok; uchybienie normom towarzyskim; nietakt, niezręczność, gafa, faux pas
SJP.pl
[czytaj: foburDĄ] rodzaj techniki trzygłosowej polegającej na stosowaniu równoległych akordów sekstowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. technika kompozytorska, powstała w szkole burgundzkiej, oparta na równoległym prowadzeniu trzech głosów, w której do najniższego (cantus firmus) dopisywano dwa wyższe: środkowy o tercję wyżej i najwyższego o sekstę wyżej;
Wiktionary
Fauxbourdon – (wł. "falso bordone", fałszywy burdon) – rodzaj techniki trzygłosowej, polegającej na stosowaniu równoległych akordów tercjowo-kwartowych, przy czym w kadencjach kończących frazy lub zdania muzyczne pojawiają się akordy kwintowo-kwartowe. Technika ta rozwinęła się w pierwszej połowie XV w. w kręgu szkoły burgundzkiej, a za jej prototyp uważany jest angielska technika gymelu. Za twórcę tej techniki uważany jest John Dunstable.
Wikipedia
(1.1) Magnificat Mikołaja z Radomia jest jednym z niewielu zachowanych do dzisiaj utworów z fauxbourdonem.
(1.1) Na początku i końcu fragmentów zawierających fauxbourdon wykorzystywano inne współbrzmienia: głos środkowy był budowany o kwintę czystą, a najwyższy o oktawę czystą wyżej w stosunku do cantus firmus.
Wiktionary
przym. fauxbourdonowy
Wiktionary
dzielnica nędzy na peryferiach miast brazylijskich; slumsy, slamsy, fawela, barriadas
SJP.pl
[czytaj: fawikon] ikonka w pasku adresu przeglądarki internetowej; favicona
SJP.pl
Favicon ( favorites icon, ikona ulubionych, ikona witryny) – ikona, która pojawia się przed adresem w polu adresowym przeglądarki internetowej lub na karcie z otwartą stroną www. Ikona ta ma postać obrazka, według pierwotnych propozycji bitmapy ICO lub PNG w wymiarach 16×16 lub 32×32 pikseli, w późniejszym czasie przy braku zgodnej standaryzacji autorzy części przeglądarek samorzutnie wprowadzili obsługę innych wymiarów (np. bitmap 180×180 dla iOS) i formatów (np. SVG).
Wikipedia
[czytaj: fawikona] ikonka w pasku adresu przeglądarki internetowej; favicon
SJP.pl
model samochodu marki Škoda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. samochód osobowy marki Škoda Favorit
Wiktionary
IPA: faˈvɔrʲit, AS: favorʹit
Wiktionary
potocznie: samochód typu Škoda Favorit
SJP.pl
[czytaj: fawr] nazwisko
SJP.pl
dzielnica nędzy na peryferiach miast brazylijskich; slumsy, slamsy, favela, barriadas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) socjol. rozległa dzielnica nędzy powstała wokół miast Brazylii, brazylijski slums;
Wiktionary
Fawela (port. "favela") – ogólna nazwa dzielnic nędzy w Brazylii.
Fawele tworzą się wokół centrów miast. Domy zbudowane są z najtańszych materiałów (często odzyskanych z innych domów i ze śmietnisk: tektury, dykty, blachy, desek itp.). Szacuje się, że żyje w nich około 6% ludności Brazylii.
Wikipedia
(1.1) UPP zakładają posterunki, których wcześniej nie było, bo w faweli rządził gang. Fawela zamienia się, przynajmniej teoretycznie, w „normalną” dzielnicę.
Wiktionary
IPA: faˈvɛla, AS: favela
Wiktionary
francuska rasa kur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitrzym. bóg i uosobienie wiatru zachodniego, utożsamiany z greckim Zefirem;
Wiktionary
Fawoniusz (łac. Favonius, Zephyrus, gr. Ζέφυρος Zéphyros) – w mitologii rzymskiej bóg i uosobienie wiatru zachodniego i zachodniej strony świata.
Uosabiał łagodny wiatr, zwiastujący wiosnę. Był utożsamiany z greckim Zefirem.
Wikipedia
IPA: faˈvɔ̃ɲuʃ, AS: favõńuš
Wiktionary
rzecz. fawoniusz mrz., fawoni mrz.
przym. Fawoniuszowy
Wiktionary
(1.1) Zefir
Wiktionary
dawniej: łaska, przychylność, życzliwość; względy, fawory
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. przychylność, poparcie, łaskawość
Wiktionary
(1.1) Nie dbam o czyjeś fawory!
Wiktionary
rzecz. faworycik m., faworytek m., faworyzm m., faworytyzm m., faworyta ż., faworytka ż., faworyzacja ż., faworyzowanie n., faworyt mrz./mos./mzw.
czas. faworować ndk., faworyzować ndk.
przym. faworytny, faworytalny
Wiktionary
(1.1) przychylność, poparcie, łaskawość
Wiktionary
cienkie, kruche ciastko w kształcie wstążki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kruche ciastko w kształcie zawiniętej wstążki;
(1.2) hist. wstążka noszona przez rycerza jako znak jego damy
(1.3) kraków. wstążka będąca elementem krakowskiego stroju ludowego
Wiktionary
(1.1) Na ostatki nasmażyłam dużo faworków.
(1.1) Faworki to jedna z trudniejszych receptur w naszej tradycyjnej cukierni, jakie przyszło mi weganizować – wyznaje Wojciech Starowicz, szef Cukierni Starowicz. Ale udało się!
Wiktionary
IPA: faˈvɔrɛk, AS: favorek
Wiktionary
(1.1) chrust, chruścik
Wiktionary
cienkie, kruche ciastko w kształcie wstążki
SJP.pl
Faworki, chrust, chrustek, chruścik, chruściki; dawniej także kreple (choć wyraz ten oznacza przede wszystkim pączki) – polskie i litewskie oraz niemieckie (niem. "Raderkuchen", "Liebesschleifen") tradycyjne, chrupkie ciastka o słodkim smaku, w kształcie złożonej kokardki, wytwarzane z ciasta zbijanego, usmażone w głębokim tłuszczu. Najczęściej spożywane w czasie karnawału i tłustego czwartku lub na ostatki, czyli we wtorek przed Środą Popielcową.
Wikipedia
dawniej: faworyzować
SJP.pl
dawniej: łaska, przychylność, życzliwość; względy, fawory
SJP.pl
1. człowiek wyróżniany i obdarzany względami;
2. zawodnik (także drużyna) przewidywany jako zwycięzca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś lubiany, faworyzowany
(1.2) sport. osoba lub drużyna typowana na zwycięzcę w zawodach
(1.3) daw. kochanek
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) sport. zwierzę typowane na zwycięzcę w wyścigach
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) daw. pasemko zarostu pozostawione na policzku
forma rzeczownika.
(4.1) D. lm. od: faworyta
Wiktionary
Faworyt – mniej lub bardziej oficjalny kochanek królowej bądź króla. Również określenie osoby zaufanej, obdarzonej szczególną łaską królewską i zazwyczaj pełniącej funkcję pierwszego ministra lub pierwszej damy dworu.
Wikipedia
(1.2) Jurek okazuje się być faworytem w tym wyścigu.
(2.1) Ze stajni wyprowadzono tegorocznego faworyta.
(3.1) Pradziadek ma na zdjęciu czarne faworyty i binokle.
Wiktionary
rzecz. faworycik m., faworytek m., faworyzm m., faworytyzm m., fawor m., faworyzacja ż., faworyzowanie n.
:: fż. faworyta ż., faworytka ż.
przym. faworytny, faworytalny
czas. faworować ndk., faworyzować ndk.
Wiktionary
(3.1) bak, baczek, bokobroda
Wiktionary
przestarzałe: kochanka, utrzymanka, zwłaszcza osoby wysoko postawionej; miłośnica, metresa, kochanica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kochanka, utrzymanka
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: faworyt
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. faworyt m., fawor mrz.
czas. faworyzować
Wiktionary
→ faworyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta typowana na zwyciężcę
Wiktionary
Gr
Wikipedia
rzecz. fawor mrz., faworyt mzw./mos./mrz.
Wiktionary
1. przestarzale: pasmo zarostu pozostawione na policzku; bak;
2. w wyścigach: koń, pies typowany na zwycięzcę
SJP.pl
dawanie pierwszeństwa ulubieńcom przy obsadzaniu stanowisk; nepotyzm, kumoterstwo
SJP.pl
wyróżnianie, popieranie, faworyzowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|faworyzować.
Wiktionary
czas. faworyzować ndk.
rzecz. fawor mrz., faworyt mrz./mos./mzw.
Wiktionary
obdarzać względami, wyróżniać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) wyróżniać kogoś, darzyć szczególnymi względami
Wiktionary
(1.1) Stary Zagórski odnosił się do młodych z tolerancją i ich lewicowe skłonności faworyzował.
Wiktionary
IPA: ˌfavɔrɨˈzɔvat͡ɕ, AS: favoryzovać
Wiktionary
rzecz. faworyt m., faworycik m., faworytek m., faworyzm m., faworytyzm m., fawor m., faworyta ż., faworytka ż., faworyzacja ż., faworyzowanie n.
czas. faworować ndk.
przym. faworytny, faworytalny
Wiktionary
(1.1) preferować, wyróżniać, popierać; daw. faworować
Wiktionary
faks, telefaks, telefax;
1. urządzenie przeznaczone do przekazywania i odbierania obrazów (głównie tekstów) za pomocą sieci telefonicznej;
2. obraz wysłany lub otrzymany za pośrednictwem urządzenia o tej samej nazwie
SJP.pl
teoria administracji i organizacji przedsiębiorstw
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. plural|faza.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. stan zjawiska w danej chwili
2. pojęcie z fizyki o różnych znaczeniach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce, etap
(1.2) techn. skośne ścięcie krawędzi
(1.3) przesunięcie fazowe
(1.4) pot. jedno z kilku źródeł zasilania przy zasilaniu wielofazowym
(1.5) pot. środ. stan dobrego humoru z napadami śmiechu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Obserwujemy kolejną fazę wzrostu.
(1.1) Każda faza rozwoju produktu musi być dokładnie zaplanowana.
(1.2) Faza w tym miejscu nie jest potrzebna.
(1.3) Ten sygnał ma fazę 90 stopni.
(1.4) Wczoraj nie było u nas jednej fazy.
(1.5) Po trawce zawsze mam niezłą fazę.
Wiktionary
IPA: ˈfaza, AS: faza
Wiktionary
przym. fazowy
Wiktionary
(1.1) etap, stadium
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ornit. bażant
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ornit. zob. fazan.
Wiktionary
facenda;
1. plantacja kawy w Brazylii; dom na takiej plantacji
2. gospodarstwo rolne w dawnych koloniach hiszpańskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brazylijska plantacja, zwłaszcza kawy
(1.2) dom na takiej plantacjaantacji
Wiktionary
Fazenda – parafia "(freguesia)" gminy Lajes das Flores. W 2011 miejscowość była zamieszkiwana przez 257 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: faˈzɛ̃nda, AS: fazẽnda
Wiktionary
właściciel fazendy; plantator
SJP.pl
zdrobnienie od: faza
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: faza
Wiktionary
IPA: ˈfazɔ, AS: fazo
Wiktionary
zestaw kilku obrazów, rysunków lub wykresów, obrazujących kolejne etapy jakiegoś procesu, zjawiska
SJP.pl
przyrząd do mierzenia przesunięcia fazowego między dwiema wielkościami elektrycznymi przemiennymi, o jednakowej częstotliwości
SJP.pl
odmiana cyklotronu; synchrocyklotron; synchrofazotron
SJP.pl
ścinać krawędzie przedmiotów ukośnie lub półokrągło
SJP.pl
→ fazowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest fazowe
Wiktionary
przym. fazowy
przysł. fazowo
Wiktionary
przymiotnik od: faza
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący fazy, tj. etapu, stanu lub momentu w rozwoju jakiegoś zjawiska
(1.2) elektr. dotyczący fazy jako określonego stanu napięcia elektrycznego
Wiktionary
rzecz. faza ż., fazowość ż.
przysł. fazowo
Wiktionary
lina służąca do podnoszenia m.in. żagli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. lina służąca do podnoszenia czegoś (np. żagla, drzewca);
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) jęz. nazwa litery v / V
Wiktionary
Fa
Wikipedia
IPA: faw, AS: fau̯
Wiktionary
(1.1) przym. fałowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. chwała
Wiktionary
IPA: ˈfawa, AS: fau̯a
Wiktionary
inaczej: kawał czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Warszawa. banknot tysiączłotowy
(1.2) środ. banknot
Wiktionary
1. zagięcie na ubraniu, powstałe przez założenie materiału i zaprasowanie go lub częściowe zaszycie; zapraska, plisa, zakładka, fałda;
2. podłużne zgrubienie skóry; zmarszczka, fałda;
3. w geologii: deformacja tektoniczna, wygięcie warstw skalnych, składające się z części wypukłej - siodła i wklęsłej - łęku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zagięcie, załamanie materiału, skóry lub innej powierzchni
(1.2) geol. wygięcie warstw skalnych bez przerwania ich ciągłości;
Wiktionary
Fałd – struktura tektoniczna, deformacja ciągła, powstała na skutek wygięcia warstw bez przerwania ciągłości ośrodka skalnego. Wyróżnia się dwa rodzaje fałdów: antykliny i synkliny. Antyklina posiada w swoim jądrze utwory starsze, natomiast synklina – młodsze.
Wikipedia
(1.1) Każdy fałd tej sukni, każde załamanie, każda krzywa linia atłasu obejmującego ramiona stawała się linią najwyższej piękności…
(1.2) Dolina przebiegająca wzdłuż fałdów skalnych o jednakowym nachyleniu.
Wiktionary
IPA: fawt, AS: fau̯t
Wiktionary
rzecz. fałdowanie n., fałdek m., fałda ż.
czas. fałdować ndk.
przym. fałdowany
Wiktionary
(1.1) fałda
Wiktionary
1. zagięcie na ubraniu, powstałe przez założenie materiału i zaprasowanie go lub częściowe zaszycie; zapraska, plisa, zakładka, fałd;
2. podłużne zgrubienie skóry; zmarszczka, fałd;
3. w technice: wada powierzchni surowej odlewu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) załamanie tkaniny, skóry itp.
Wiktionary
(1.1) Mój tłuszcz zwija się w fałdy.
Wiktionary
IPA: ˈfawda, AS: fau̯da
Wiktionary
rzecz. fałd mrz., fałdowanie n., pofałdowanie n.
:: zdrobn. fałdka ż.
czas. fałdować ndk., pofałdować dk., sfałdować dk.
przym. fałdowy
Wiktionary
(1.1) fałd, zakładka
Wiktionary
zdrobnienie od: fałdka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: fałdka
Wiktionary
IPA: fawˈdɛt͡ʃka, AS: fau̯dečka
Wiktionary
rzecz. fałda ż., fałdka ż., fałdowanie n.
Wiktionary
zdrobnienie od: fałd; fałdzik
SJP.pl
mała fałda
SJP.pl
gromada najstarszych wymarłych szczękowców, zasiedlających wody morskie i śródlądowe przez około 150 milionów lat, blisko spokrewnionych z rybami kostnymi; akantody
SJP.pl
Fałdopłetwe, akantody (Acanthodii) – gromada wymarłych ryb słodkowodnych i morskich łączących cechy późniejszych ryb chrzęstnych i kostnych. Z powodu licznych kolców w płetwach i spodniej części ciała nazywane są czasem kolczastymi rekinami (gr. "ákantha" oznacza "kolec").
Wikipedia
o cechach fałdopłetwych (gromada ryb)
SJP.pl
układać w fałdy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geol. proces powstawania fałdów
(1.2) biol. (w enzymologii, o białkach) struktura przestrzenna łańcucha polipeptydowego zapewniająca zdolność do pełnienia funkcji biologicznej;
(1.3) biol. (w enzymologii, o białkach) nadawanie fałdowania (1.2) łańcuchowi polipeptydowemu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌfawdɔˈvãɲɛ, AS: fau̯dovãńe
Wiktionary
rzecz. fałdeczka ż., fałd m., fałda ż.
przym. fałdowy
czas. fałdować
Wiktionary
(1.1) orogeneza
(1.3) zwijanie
Wiktionary
układać w fałdy
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. pofałdować, sfałdować)
(1.1) robić fałdy
(1.2) układać w fałdy
czasownik zwrotny niedokonany fałdować się (dk. pofałdować się)
(2.1) układać się w fałdy
Wiktionary
rzecz. fałd mrz., fałda ż., fałdowanie n.
czas. pofałdować dk., sfałdować dk.
Wiktionary
(2.1) marszczyć się
Wiktionary
rodzina fiszbinowców z rzędu waleni; płetwalowate
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Balaenopteridae|Gray|ref=tak., rodzina ssaków z podrzędu fiszbinowców;
Wiktionary
(1.1) Sejwal, przedstawiciel fałdowców, jest jednym z najszybszych wielorybów.
Wiktionary
rzecz. fałda ż.
Wiktionary
(1.1) płetwalowate
Wiktionary
przedstawiciel rodziny fiszbinowców z rzędu waleni
SJP.pl
rodzaj mchu z rodziny Hylocomiaceae
SJP.pl
przymiotnik od: fałd (deformacja tektoniczna)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. fałdzisty
Wiktionary
(1.1) Spodnie raczej wąskie, fałdziaste nogawki spotyka się tylko na wyprzedażach.
Wiktionary
zdrobnienie od: fałd; fałdek
SJP.pl
jednoroczna roślina oleista pochodząca z Iranu; lalemancja
SJP.pl
mający fałdy; układający się w fałdy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający fałdy
Wiktionary
(1.1) Ujęła skraj fałdzistej spódnicy i dygnęła prawie do ziemi.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: fałdziście, fałdzisto
SJP.pl
fałdówka siostrzyczka - motyl z rodziny niedźwiedziówkowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Fałek – osada w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Rozprza.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. człowiek fałszywy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Fałkowa
Wiktionary
rzecz. Fałków m.
:: fż. fałkowianka ż.
przym. fałkowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Fałkowa
Wiktionary
rzecz. Fałków m.
:: fm. fałkowianin m.
przym. fałkowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Fałkowic
Wiktionary
rzecz. Fałkowice nmos., fałkowiczanin m., fałkowiczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Fałkowic
Wiktionary
rzecz. Fałkowice nmos.
:: fż. fałkowiczanka ż.
przym. fałkowicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Fałkowic
Wiktionary
rzecz. Fałkowice nmos.
:: fm. fałkowiczanin m.
przym. fałkowicki
Wiktionary
przymiotnik od: Fałkowo, Fałków
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Fałkowa
Wiktionary
rzecz. Fałków m., fałkowianin m., fałkowianka ż.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Fałków – wieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Fałków. Ma status sołectwa.
Fałków uzyskał lokację miejską w 1340, zdegradowany w 1869. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. niezgodność z prawdą; nieprawda; obłuda; kłamstwo;
2. podrobienie, fałszerstwo;
3. niewłaściwy dźwięk, zbyt niskie lub za wysokie brzmienie tonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nieprawda
(1.2) mat. log. jedna z dwóch wartości logicznych, obok prawdy;
(1.3) muz. niepoprawnie wykonany (zagrany/zaśpiewany) dźwięk
(1.4) udawanie, nieszczerość, dwulicowość
(1.5) kłamstwo, wprowadzanie w błąd
Wiktionary
Fałsz – jedna z dwóch podstawowych wartości logicznych (drugą jest prawda). Fałsz jest niezgodnością treści sądu (zdania) z tym, do czego się odnosi.
W logice matematycznej fałsz jest jedynie symbolem, nie ma żadnego głębszego znaczenia.
W mowie potocznej i logice tradycyjnej za fałsz uważa się stwierdzenie czegoś, co nie miało miejsca w rzeczywistości lub zaprzeczenie czemuś, co miało miejsce.
Wikipedia
(1.1) Prawda, czy fałsz – teraz już do tego nie dojdę.
(1.1) Nie wierzcie ślepo żadnemu z ludzi i moje każde słowo sądźcie, bo dziś mogę prawdę mówić, jutro fałsz, dziś dobrze robię, jutro źle.
(1.1) Przeciwieństwem prawdy może być fałsz albo kłamstwo. Fałsz może być obraźliwy, a kłamstwo może być bardzo obraźliwe.
(1.2) Fałsz lub prawda to prawda.
(1.3) Nagle w melodii fałsz zabrzmiał, jakby kto nożem po szkle przejechał.
(1.4) Egoizm na każdym kroku i fałsz wyciekający z każdego kąta.
(1.5) Fałsz intelektualny to przestępstwo polegające na poświadczeniu nieprawdy w autentycznym dokumencie przez funkcjonariusza publicznego.
Wiktionary
IPA: fawʃ, AS: fau̯š
Wiktionary
rzecz. fałszerstwo n., fałszerz m., fałszywka ż., fałszywość ż., fałszowanie n., sfałszowanie n.
czas. zafałszować, fałszować ndk., sfałszować dk.
przym. fałszywy
przysł. fałszywie
Wiktionary
(1.3) fałszywy akord, fałszywa nuta, nieczystość
(1.4) hipokryzja, nieszczerość
Wiktionary
1. potocznie: fałszowanie, podrabianie;
2. potocznie: nielegalna kopia jakiejś rzeczy, zwłaszcza podrobiony dokument; falsyfikat, fałszywka;
3. kobieta podrabiająca coś;
4. kobieta podająca informacje niezgodne z prawdą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wykonanie podróbki
(1.2) przest. przedstawianie czegoś niezgodnie z prawdą
Wiktionary
Fałszerstwo – proces podrabiania (imitowania) lub przerabiania (adaptowania) przedmiotów jak np. dokumentów, znaków pieniężnych, papierów wartościowych, dzieł sztuki, znalezisk archeologicznych itp., celem użycia ich jako autentycznych, wprowadzenia w błąd, oszustwa, dezinformacji, przedstawienia czegoś niezgodnie z prawdą.
Wikipedia
rzecz. fałsz mrz., fałszowanie n., fałszywiec mos., fałszywka ż., fałszywość ż., sfałszowanie n., zafałszowanie n., fałszerz mos.
czas. fałszować ndk., sfałszować dk., zafałszować dk.
przym. fałszywy
przysł. fałszywie
Wiktionary
1. osoba podrabiająca coś;
2. osoba podająca informacje niezgodne z prawdą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która coś fałszuje
Wiktionary
(1.1) audio|Pl-nie jestem prokuratorem który ma obowiązek ścigać fałszerzy.ogg. Nie jestem prokuratorem, który ma obowiązek ścigać fałszerzy.
Wiktionary
rzecz. fałsz mrz., fałszerstwo n., fałszowanie n., fałszywiec mos., fałszywka ż., fałszywość ż., sfałszowanie n., zafałszowanie n.
:: fż. fałszerka ż.
czas. fałszować ndk., sfałszować dk., zafałszować dk.
przym. fałszywy
przysł. fałszywie
Wiktionary
(1.1) podrabiacz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fałszować.
(1.2) tworzenie kopii, która ma udawać oryginał
Wiktionary
(1.2) Właśnie dotarł do niezwykle ciekawego wątku o fałszowaniu dziesięciodolarowych banknotów, gdy nagle przy drzwiach prowadzących do poczekalni zrobiło się jakieś zamieszanie.
Wiktionary
IPA: ˌfawʃɔˈvãɲɛ, AS: fau̯šovãńe
Wiktionary
czas. fałszować
rzecz. fałsz m., fałszerz mos., fałszerstwo n.
przym. fałszywy
przysł. fałszywie
Wiktionary
1. przedstawiać coś niezgodnie z prawdą;
2. grać lub śpiewać nieczysto
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) przedstawiać coś niezgodnie z prawdą
(1.2) preparować imitacje przedmiotów
(1.3) obniżać jakość
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) muz. grać lub śpiewać nieczysto
Wiktionary
(2.1) On strasznie fałszuje!
Wiktionary
IPA: fawˈʃɔvat͡ɕ, AS: fau̯šovać
Wiktionary
rzecz. fałszywka ż., fałsz m., fałszywość ż., fałszerz mos., fałszerka ż., fałszowanie n., fałszerstwo n.
przym. fałszywy
przysł. fałszywie
czas. sfałszować, zafałszować
Wiktionary
(1.1) specjalistycznie deformować, prokurować, zniekształcać
(1.2) podrabiać, falsyfikować, preparować
(1.3) rozcieńczać, rozwadniać
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób fałszywy
Wiktionary
IPA: fawˈʃɨvʲjɛ, AS: fau̯šyvʹi ̯e
Wiktionary
przym. fałszywy
rzecz. fałsz m., fałszywość ż., fałszywka ż., fałszerstwo n., fałszerz m., fałszowanie n., sfałszowanie n.
czas. fałszować ndk., sfałszować dk.
Wiktionary
hipokryta, obłudnik
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: fałszywie
SJP.pl
potocznie: nielegalna kopia jakiejś rzeczy, zwłaszcza podrobiony dokument; falsyfikat, fałszerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. nielegalna kopia danej rzeczy, mająca wprowadzić kogoś w błąd przez naśladowanie oryginału
Wiktionary
(1.1) Policja, która od dłuższego czasu otrzymywała sygnały o fałszywkach, poszukiwała ich producentów i dystrybutorów.
(1.1) Bilety będą kodowane, organizatorzy zapewniają, że ewentualni podrabiacze nie mają najmniejszych szans na wprowadzenie do obiegu fałszywek.
Wiktionary
rzecz. fałsz m., fałszerka ż., fałszerstwo n., fałszerz m., fałszywość ż.
czas. fałszować ndk., sfałszować dk., zafałszować dk.
przym. fałszerski, fałszywy
przysł. fałszersko, fałszywie
Wiktionary
(1.1) falsyfikat; pot. fałszerka
Wiktionary
nieszczerość, obłuda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest fałszywe, niezgodne z prawdą
(1.2) cecha tego, co jest podrobione, sfałszowane
(1.3) cecha kogoś, kto postępuje fałszywie, dwulicowo, obłudnie
(1.4) zachowanie kogoś, kto podszywa się pod inną osobę
(1.5) cecha tego, co jest pozbawione harmonii
Wiktionary
(1.3) W „Świętoszku” Molier stworzył świetną ekspozycję, w zręczny sposób charakteryzując obie strony konfliktu: świętoszków, z Tartuffe'em na czele i sprzeciwiającej im się grupie, świadomej fałszywości Tartuffe'a.
Wiktionary
IPA: fawˈʃɨvɔɕt͡ɕ, AS: fau̯šyvość
Wiktionary
rzecz. fałszywka ż., fałsz m., fałszerstwo n., fałszerz m., fałszerka ż.
czas. fałszować ndk., sfałszować dk.
przym. fałszywy
przysł. fałszywie
Wiktionary
(1.1) fikcyjność, nieprawdziwość, błędność, niewiarygodność
(1.2) nieautentyczność
(1.3) dwulicowość, podwójna moralność, faryzeizm, faryzejstwo, faryzeuszostwo, hipokryzja, nieszczerość, obłuda, przewrotność, zakłamanie
(1.5) nieharmoniczność, nieharmonijność
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: fałszywy
SJP.pl
1. nieprawdziwy, oszukańczy, podrobiony;
2. nieszczery, obłudny, zwodniczy;
3. świadczący o czyjejś obłudzie;
4. podszywający się pod kogoś, udający kogoś;
5. w odniesieniu do dźwięku: brzmiący nieczysto, nieharmoniczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sztuczny, podrobiony
(1.2) o dźwięku: nieharmoniczny
(1.3) o człowieku: obłudny, zakłamany, przewrotny; kierujący się negatywnymi uczuciami
(1.4) niezgodny z rzeczywistością, z prawdą; błędny, mylny
(1.5) pozorny, udający coś, symulowany, udawany
Wiktionary
(1.1) Użycie fałszywych dowodów stanowi przesłankę do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego ostateczną decyzją.
(1.2) A wtem puścił fałszywy akord jak syk węża…
(1.4) Ewakuacja szpitala spowodowana fałszywym alarmem bombowym stanowi ryzyko dla zdrowia i życia pacjentów.
(1.4) Różne rodzaje dyskryminacji (seksizm, hetero-seksizm, rasizm, klasizm, ageizm, ableizm oraz specyzm) wywodzą się z tych samych, fałszywych założeń stojących u podstaw kultury patriarchalnej.
Wiktionary
IPA: fawˈʃɨvɨ, AS: fau̯šyvy
Wiktionary
rzecz. fałsz m., fałszywość ż., fałszywka ż., fałszerstwo n., fałszerz m., fałszowanie n., sfałszowanie n.
przysł. fałszywie
czas. fałszować, sfałszować, zafałszować
Wiktionary
(1.1) apokryficzny, lewy, nieprawdziwy, przerobiony, sfałszowany, trefny
(1.2) jazgotliwy, nieharmonijny, nieczysty, piskliwy, skrzekliwy
(1.3) chytry, dwulicowy, faryzejski, łżywy, nieszczery, oszukańczy, podstępny, przewrotny, wiarołomny, wykrętny, zdradliwy, zdradziecki
(1.4) dezinformujący, iluzoryczny, kłamliwy, nieprawdziwy, niezgodny z prawdą, omyłkowy, pomyłkowy, złudny, zwodniczy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Fastów
Wiktionary
rzecz. Fasty nmos.
:: fż. faścianka ż.
przym. faściański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Fastów
Wiktionary
rzecz. Fasty nmos.
:: fm. faścianin m.
przym. faściański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Fastów
Wiktionary
rzecz. Fasty nmos., faścianin m., faścianka ż.
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik
(1.1) = fotobłysk, proszek błyskowy
(1.2) = Facebook
(1.3) = fabryka broni
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɛv‿ˈbɛ, AS: ev‿be
Wiktionary
[czytaj: ef-bi-AJ] Federal Bureau of Investigation, Federalne Biuro Śledcze
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) Federalne Biuro Śledcze; agencja śledcza amerykańskiego rządu federalnego
Wiktionary
IPA: ɛv‿bʲi‿ˈaj, AS: ev‿bʹi‿ai ̯
Wiktionary
skrót od: Fundusz Budowy Stolicy
SJP.pl
1. Football Club, klub piłkarski;
2. fieri curavit
SJP.pl
Fc – polecenie służące do porównywania dwóch plików. Należy wpisać je w wierszu poleceń systemu Windows. Zazwyczaj jest nim cmd.exe, ale może też być command.com. Domyślnie polecenie to wyświetla zawartość porównywanych plików.
Wikipedia
klauzula w umowach handlowych: Free Carrier (to a named place) - dostarczone przewoźnikowi (w oznaczone miejsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ang. First Certificate in English, angielski certyfikat językowy na poziomie średnio zaawansowanym (intermediate)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) angielski certyfikat językowy na poziomie średniozaawansowanym wyższym, wydawany bezterminowo przez uniwersytet w Cambridge;
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Biskupizna. wścieklizna
Wiktionary
Congregatio Filiarum Divinae Caritatis, zakon córek Bożej Miłości
SJP.pl
FDC ( first day cover, FDC) – koperta z naklejonym znaczkiem pocztowym, ostemplowana (zazwyczaj stemplem okolicznościowym) w pierwszy dzień obiegu znaczka. Koperta i stempel mają zazwyczaj napisy nawiązujące do pierwszego dnia obiegu znaczka.
Wikipedia
[czytaj: ef-de-DE lub ef-di-DI] skrót od: floppy disc drive - stacja dyskietek, urządzenie komputerowe do obsługi dyskietek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Freie Deutsche Jugend
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. Freie Demokratische Partei, Wolna Partia Demokratyczna;
2. Parvum Opus Divinae Providentiae, zakon orionistów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wykrzyknik wyrażający wstręt, obrzydzenie, niesmak; fuu, fu, pfe, pfu, fuj, pfuj, ble, fee
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) reprymenda wyrażająca obrzydzenie wyrażająca mniej więcej tyle co „wstyd”, „brzydko”, „nieładnie”
Wiktionary
IPA: fɛ, AS: fe
Wiktionary
(1.1) be
Wiktionary
mit. gr. cyklop, syn Posejdona, postać występująca w micie o Odyseuszu
SJP.pl
Feakowie (gr. Φαίακες) – w mitologii greckiej lud zamieszkujący wyspę Scherię, którą władał Alkinoos.
Feakowie zamieszkiwali na wyspie Scherii. Cechowała się ona niezwykłym klimatem, nie zapadała bowiem na niej zima. Lokalizuje się Scherię na Korkyrze.
Wikipedia
satelita Saturna; Phoebe
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przestarzałe:
1. sympatia, słabość, skłonność do kogoś;
2. osoba, do której się ma skłonność; sympatia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. słabość, skłonność do kogoś
(1.2) daw. osoba, do której ma się skłonność, sympatia
Wiktionary
Fe
Wikipedia
1. gorączka o podłożu malarycznym, malaria, zimnica;
2. gorączka z dreszczami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. żółta gorączka, żółta febra
(1.2) daw. pot. zimnica, malaria
(1.3) pot. stan w którym pacjent przejawia gorączkę i dreszcze
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈfɛbra, AS: febra
Wiktionary
ruch w niemieckim Kościele katolickim w XVII - XVIII wieku, postulujący wzmocnienie władzy lokalnych biskupów kosztem władzy papieskiej
SJP.pl
Fe
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. luty, drugi miesiąc roku
Wiktionary
IPA: fɛˈbruwar, AS: februu̯ar
Wiktionary
przym. februariowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. lutowy
Wiktionary
rzecz. februar m.
Wiktionary
taki jak w febrze; gorączkowy, malaryczny
SJP.pl
Feb;
1. mit. gr. pierwotnie bóstwo Słońca, w późniejszym czasie epitet Apollina;
2. mit. rz. imię używane na równi z imieniem Apollo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Kresy. pogard. kobieta
Wiktionary
(1.1) — Oto frajla (panna) — mówi jeden z tych ulicznych rycerzy, — poszlagowała ludzi, a teraz myśli, że będziemy z nią kunirować…
— Feca jedna! — dodaje drugi, szarpiąc odzież Kaśki.
Wiktionary
produkty szkodliwe lub zbędne, wydalane przez organizm w postaci kału i moczu; ekskrementy, odchody, ekskrety, fekalia
SJP.pl
nauczyciel szermierki; fechtmistrz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zob. fechtmistrz.
Wiktionary
rzecz. fechtmistrz mos.
Wiktionary
stop zawierający żelazo, chrom i aluminium, używany do wyrobu elementów grzejnych w postaci drutów i taśm
SJP.pl
nauczyciel szermierki; fechmistrz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nauczyciel lub mistrz fechtunku
Wiktionary
rzecz. fechmistrz m.
:: fż. fechtmistrzyni ż., fechmistrzyni ż.
przym. fechtmistrzowski, fechmistrzowski
Wiktionary
(1.1) fechmistrz
Wiktionary
przestarzałe: uprawiać szermierkę, walczyć białą bronią
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) sport. hist. wojsk. uprawiać fechtunek
czasownik zwrotny niedokonany fechtować się
(2.1) walczyć na broń białą lub ćwiczyć się w szermierce
Wiktionary
(1.1) Nauczył się fechtować, aby wziąć udział w zawodach szermierczych.
Wiktionary
rzecz. fechtowanie n., fechtunek mrz.
Wiktionary
sztuka władania floretem, szablą lub szpadą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. sztuka walki szablą, szpadą lub floretem
Wiktionary
(1.1) Od tej pory znacząco poprawił swój fechtunek.
Wiktionary
czas. fechtować
Wiktionary
(1.1) szermierka
Wiktionary
ciosy stosowane przy fechtowaniu
SJP.pl
[czytaj: fec-it] faciebat; zrobił, wykonał (napis na dziełach sztuki obok podpisu artysty)
SJP.pl
w starożytnym Rzymie: kapłan uświęcający odpowiednimi obrzędami religijnymi formalne wypowiedzenie wojny, zawarcie przymierza itp.
SJP.pl
System Rezerwy Federalnej Stanów Zjednoczonych, bank centralny USA
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przedstawiciel religijnego lub politycznego ruchu oporu w krajach muzułmańskich
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miara powierzchni ziemi w Egipcie i Syrii
SJP.pl
Feddan (arab. فدّان, "faddān") – pozaukładowa jednostka miary pola powierzchni spoza układu SI stosowana w Egipcie, Sudanie i Syrii. Słowo feddan w języku arabskim oznacza zaprzęg wołami, którymi można zaorać powierzchnię pola w określonym czasie. W Egipcie feddan jest jedyną niemetryczną jednostką pozostającą w użyciu przeliczaną na system metryczny. Feddan dzieli się na 24 kiraty (175 m²).
Wikipedia
1. państwo związkowe mające własne organy federalne, którym państwa wchodzące w jego skład przekazują część swych praw suwerennych;
2. związek organizacji, stowarzyszeń, klubów itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. państwo składające się z mniejszych, obdarzonych autonomią państw związkowych (np. stanów, krajów, prowincji, kantonów, landów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd;
(1.2) związek stowarzyszeń, organizacji zawodowych, politycznych i innych
Wiktionary
Federacja ( foedus – „przymierze”, „związek”), in. państwo związkowe, państwo federalne, federal state) – państwo składające się z części obdarzonych autonomią (stanów, krajów związkowych, prowincji, kantonów lub emiratów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd.
Wikipedia
(1.1) Austria jest federacją składającą się z dziewięciu regionów, w tym z Wiednia, stolicy Austrii.
Wiktionary
IPA: ˌfɛdɛˈrat͡sʲja, AS: federacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. konfederacja ż., federalizacja ż., federalizm m., federalista m., federalistka ż., konfederasta m.
przym. federalny, federacyjny, federalistyczny
Wiktionary
(1.2) związek
Wiktionary
związany z federacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. związany z federacją, dotyczący federacji, mający charakter federacji
Wiktionary
(1.1) Podczas sesji zostały określone podstawy powojennego federacyjnego państwa jugosłowiańskiego.
Wiktionary
rzecz. konfederasta mos., federacja ż.
przym. federalny
Wiktionary
(1.1) federalny, związkowy
Wiktionary
1. zwolennik idei zdecentralizowanego państwa złożonego z regionów (landów, stanów) o dużej niezależności;
2. członek amerykańskiego stronnictwa działającego od 1787 roku do początku XIX wieku, popierającego system federacyjny i ścisły związek stanów
SJP.pl
Federalista (ang. "The Federalist", "The Federalist Papers") – cykl 85 esejów autorstwa Alexandra Hamiltona, Jamesa Madisona i Johna Jaya, uznawany za pierwszy komentarz do Konstytucji Stanów Zjednoczonych.
Wikipedia
zgodny z poglądami federalizmu, wyrażający idee federalizmu
SJP.pl
dążenie narodów, państw do zjednoczenia na zasadach federacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. łączenie się państw, stanów, kantonów itp., na zasadach federacji
Wiktionary
rzecz. federalizm m., federalista m., federacja ż., federalizowanie n.
czas. federalizować
przym. federalistyczny, federalizacyjny, federalny
Wiktionary
1. ustrój państwowy oparty na zasadzie federacji;
2. tendencja tworzenia wielkich zespołów państw na zasadzie federacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. system organizacji państwa lub sposób myślenia politycznego, w którym różne jednostki tworzą federację
Wiktionary
Federalizm – przeciwieństwo unitaryzmu (tj. dążenia do utworzenia hegemonialnego państwa) i centralizmu (tj. dążności do podporządkowania jednemu ośrodkowi władzy). Zakłada on, że władza, i procesy decyzyjne są podejmowane na tyle blisko danych społeczności, na ile jest to możliwe.
Wikipedia
(1.1) Federalizm obowiązuje w Niemczech, Szwajcarii i Stanach Zjednoczonych.
Wiktionary
rzecz. federalizacja ż., federacja ż., federalista mos., federalistka ż.
przym. federalistyczny
Wiktionary
łączyć państwa, stany, kantony itp. na zasadach federacji
SJP.pl
amerykańskie stronnictwo działające od 1787 r. do początku XIX w., popierające system federacyjny
SJP.pl
oparty na zasadach federacji, stanowiący federację
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. adm. dotyczący państwa będącego federacją lub związany z organami i strukturami tej federacji
Wiktionary
(1.1) Kiedyś wpadłem na pomysł, że u nas powinna być struktura federalna, jak w Niemczech.
(1.1) Na przykład w federalnych sądach apelacyjnych zasiada około dwustu sędziów, a w sądach rejonowych około sześciuset.
(1.1) Komisja Rewizyjna sprawuje m.in. nadzór nad finansami organizacji, badając rachunkowość i roczne sprawozdanie finansowe, o czym informuje Kongres wzgl. Komisję Federalną.
(1.1) Zespół jest na indeksie niemieckich władz federalnych jako „grupa szkodliwa dla młodzieży”.
Wiktionary
rzecz. federacja ż., federalista m., federalistka ż., federalizacja ż.
przym. federacyjny, federatywny, federalistyczny
Wiktionary
(1.1) federacyjny, związkowy
Wiktionary
dawniej, rzadko: członek federacji, przedstawiciel władzy federalnej
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: federiko] obce imię męskie
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
1. łączyć w federację;
2. federować się - rzadko: łączyć się w federację
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gwara. górn. pióropusz górniczy
Wiktionary
IPA: fɛˈdɛrpuʃ, AS: federpuš
Wiktionary
Fediwersum (ang. "Fediverse", zbitka słów "federacja" i "uniwersum", potocznie „fediwers” lub „fedi”) – wspólna nazwa wielu połączonych ze sobą serwisów społecznościowych korzystających ze wspólnych protokołów (m.in. OStatus, ActivityPub i Diaspora Network). Po raz pierwszy obecnej nazwy całej sieci („Fediwersum”) użył w 2012 roku Mark Eckenwiler.
Wikipedia
"Fedon", dzieło Platona i imię tytułowego bohatera tego dzieła
SJP.pl
Fedon z Elidy (gr. Φαίδων, V w. p.n.e.) filozof grecki, założyciel szkoły w Elidze.
Wikipedia
kapelusz z rondem i wklęsłą fałdą pośrodku, powstały w latach dwudziestych XX wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odzież. fason kapelusza z rondem, początkowo kobiecego, później męskiego, z wklęsłą fałdą na środku;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: fɛˈdɔra, AS: fedora
Wiktionary
(1.1) borsalino
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mit. gr. druga żona Tezeusza, córka króla Krety Minosa i Pazyfae
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. sprężyna
Wiktionary
Fedra (gr. Φαίδρα Phaídra, łac. Phaedra) – w mitologii greckiej królewna kreteńska.
Uchodziła za córkę króla Minosa i Pazyfae oraz za siostrę Ariadny i Deukaliona. Była żoną Tezeusza, matką Akamasa i Demofonta oraz macochą Hippolytosa (Hipolit).
Wikipedia
(1.1) zob. sprężyna.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fedrować.
Wiktionary
rzecz. fedrunek m.
czas. fedrować ndk.
Wiktionary
górnicze: wydobywać lub urabiać węgiel
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) środ. pracować w kopalni, rąbać ścianę węglową
Wiktionary
(1.1) Gustlik był chłop jak tur i fedrował za dziesięciu chłopa.
Wiktionary
rzecz. fedrowanie n., fedrunek mrz.
Wiktionary
1. wydobywanie węgla w kopalni;
2. wydobyty węgiel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. rozkruszanie złoża
Wiktionary
rzecz. fedrowanie n.
czas. fedrować
Wiktionary
(1.1) urabianie, urobek
Wiktionary
Fedrus, właśc. najprawdopodobniej Gaius Iulius Phaedrus, od gr. Phaidros (ur. 15? p.n.e., zm. 50? n.e.) – poeta rzymski pochodzenia greckiego, twórca pierwszego łacińskiego zbioru bajek. Na temat życia wiemy niewiele, daty urodzin i śmierci są hipotetyczne.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. wykrzyknik wyrażający wstręt, obrzydzenie, niesmak; fuu, fu, pfe, pfu, fuj, pfuj, fe, ble;
2. [czytaj: fi] stałe wynagrodzenie dla agencji reklamowej od klienta
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: fidbek] sprzężenie zwrotne;
1. informacja zwrotna odbiorców usług, klientów, konsumentów, dotycząca produktu czy sposobu zarządzania;
2. oddziaływanie informacji zwrotnej na ośrodek decyzyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. eduk. zarz. informacja zwrotna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Odpowiednio przekazany feedback daje możliwość przemyślenia, co i w jaki sposób można poprawić tak, by w przyszłości omijać negatywne efekty.
Wiktionary
[czytaj: fider]
1. metoda stosowana w wędkarstwie, polegająca na zastosowaniu koszyczka zanętowego i drgającej szczytówki;
2. statek do przewozu kontenerów między mniejszymi portami a głównymi portami przeładunkowymi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: filing, filin]
1. w muzyce rockowej lub jazzowej: żarliwość, nastrojowość, emocjonalność wykonawstwa;
2. młodzieżowo: wrażenie, uczucie
SJP.pl
1. widowisko teatralne o tematyce fantastycznej;
2. bogactwo różnorodnych efektów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. bogactwo i różnorodność mieniących się barw, świateł
(1.2) teatr. widowisko sceniczne o treści fantastycznej, posługujące się grą dźwięków świateł i barw
Wiktionary
IPA: fɛˈːrʲja, AS: f•erʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. feeryczność ż.
przym. feeryjny, feeryczny
przysł. feeryjnie, feerycznie
Wiktionary
bajkowy, czarodziejski, mieniący się barwami, światłem; feeryjny
SJP.pl
bajkowy, czarodziejski, mieniący się barwami, światłem; feeryczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pieprz
Wiktionary
(1.1) Fefru nie można kopać, bo to nie jest sól.
Wiktionary
[czytaj: fejżuada] gulasz z fasoli, przeważnie czarnej, uważany za brazylijską potrawę narodową
SJP.pl
Fe
Wikipedia
[czytaj: fajnsznit] w filmologii: ostateczny montaż taśmy filmowej
SJP.pl
ciepłolubna roślina drzewiasta z rodziny mirtowatych; akka Sellowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. wiecznie zielone, małe drzewo lub krzew, rosnący w subtropikalnej części Ameryki Południowej
Wiktionary
fake; potocznie:
1. coś nieprawdziwego, fałszywego; ściema, fałszywka;
2. podrobiony produkt jakiejś marki; fałszywka;
3. osoba podająca się za kogoś innego, oszust
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) neol. pot. coś, co jest zmanipulowane lub spreparowane, tylko z pozoru wyglądające na prawdziwe (np. zdjęcie) lub markowe (np. buty / koszulka / telefon), w rzeczywistości jednak sfałszowane
Wiktionary
(1.1) Im bliżej premiery filmu, tym więcej przecieków w internecie. Spora część z nich to fejki, ale podobno w każdym kłamstwie jest ziarno prawdy.
(1.1) Ta koszulka, mimo że jest fejkiem, wygląda naprawdę nieźle.
Wiktionary
przym. fejkowy
czas. fejkować, sfejkować
Wiktionary
(1.1) fałszywka, oszustwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fejkować.
Wiktionary
czas. fejkować, sfejkować
Wiktionary
potocznie:
1. fałszować, podrabiać;
2. symulować coś;
3. podszywać się pod kogoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. sfejkować)
(1.1) slang. podrabiać
(1.2) slang. udawać, że się robi coś
Wiktionary
(1.1) Lepiej nie fejkować cudzych produktów, lecz stworzyć oryginalne.
(1.1) Ten mały łobuz przez cały rok fejkował podpis swojej matki.
(1.2) On fejkuje swoją chorobę, żeby nie iść do szkoły.
(1.2) To on jest impostorem. Wiem, bo widziałam, jak fejkował zadanie.
(1.2) Jest narcystyczna i fejkuje złość, żeby uzyskać uwagę i aprobatę od koleżanek.
Wiktionary
rzecz. fejk m., fejkowanie n., sfejkowanie n.
przym. fejkowy
czas. sfejkować dk.
przysł. fejkowo
Wiktionary
(1.1) fałszować, podrabiać, fabrykować, preparować, falsyfikować
(1.2) udawać
Wiktionary
potocznie: fałszywy, podrobiony, udawany
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) neol. slang. fałszywy, oszukańczy, podrobiony
Wiktionary
(1.1) Nalepka fejkowa, widać, że doklejana.
Wiktionary
rzecz. fejk m.
czas. fejkować ndk., sfejkować dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. felieton
Wiktionary
(1.1) Był u nas w redakcji niejaki Frukt, który prowadził kronikę miejscową i pisał niedzielne fejletony.
Wiktionary
rzecz. fejletonista mos., fejletonistka ż.
Wiktionary
potocznie: sława
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) slang. sława, rozgłos
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) slang. osoba sławna
Wiktionary
potocznie: Facebook; Fejsbuk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) pot. usługa internetowa Facebook
(1.2) pot. konto użytkownika w usłudze Facebook
Wiktionary
(1.1) Kaśka od godziny siedzi na fejsie, a jeszcze nie odrobiła zadania domowego.
(1.2) Jak nie masz fejsa, znaczy że nie żyjesz.
Wiktionary
IPA: fɛjs, AS: fei ̯s
Wiktionary
(1.1) facebook, fejsbuk, żart. fejsbóg
(1.1) facebook, fejsbuk, żart. fejsbóg
Wiktionary
potocznie: Facebook; Fejs
SJP.pl
użytkownik portalu Facebook; facebookowicz
SJP.pl
użytkowniczka portalu Facebook; facebookowiczka
SJP.pl
zdrobnienie od: fejs (Facebook)
SJP.pl
środowiskowo: korzystać z Facebooka - serwisu społecznościowego; facebookować, fejsbukować, fejsbuczyć
SJP.pl
produkty szkodliwe lub zbędne, wydalane przez organizm w postaci kału i moczu; ekskrementy, odchody, ekskrety, fecesy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) odchody ludzkie gromadzące się w kanalizacji i szambach;
Wiktionary
Fekalia (z faecalis „kałowy”, od faex, dop. faecis „osad, fusy, szumowina”) – stałe lub półpłynne odchody ludzkie (mocz i kał) gromadzone w dołach kloacznych. Zawierają więcej składników pokarmowych niż odchody innych zwierząt. Mylone ze ściekami bytowymi powstającymi we współczesnych gospodarstwach domowych. Zmieszane odchody ludzi i innych zwierząt nazywane są ekskrementami.
Wikipedia
(1.1) Pojemnik na fekalia, łóżko, stół, na którym miały powstawać rewolucyjne teorie, wieszak, krzesło i planszaansze – wszystko powędrowało do magazynów Muzeum Podhalańskiego przy ul. Sobieskiego.
(1.1) U sąsiada fekalia wypłynęły z muszli i wanny.
Wiktionary
IPA: fɛˈkalʲja, AS: fekalʹi ̯a
Wiktionary
przym. fekalny
Wiktionary
(1.1) odchody
Wiktionary
→ fekalia; kałowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fekaliami, dotyczący fekaliów
Wiktionary
rzecz. fekalia nmos.
Wiktionary
czasownik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wyśmiewać
Wiktionary
skrót od: felieton
SJP.pl
zdrobnienie od: Felicja (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. drąg
Wiktionary
przymiotnik od: Felasz
SJP.pl
członek ludu kuszyckiego wywodzącego się z Etiopii; Falasz, Falasza
SJP.pl
lud afrykański; Falaszowie
SJP.pl
Felaszowie ( בֵּיתֶא יִשְׂרָאֵל czyt. "Bēteʾ Jīsrāʾēl"; gyyz ተ እስራኤል czyt. "Beta ʾƏsrāʾel" lub "Bēte 'Isrā'ēl"), inaczej Falaszowie, Falasza – lud kuszycki, wywodzący się z Etiopii, obecnie w większości zamieszkujący Izrael. W większości są wyznawcami judaizmu, stąd zwani bywają Czarnymi Żydami lub Etiopskimi Żydami (hebr. "יְהוּדֵי אֶתְיוֹפְּיָה:" czyt. "Jehudej Etjopjah"; amh. "የኢትዮጵያ ይሁዲዎች", czyt. "jä-Itəjop'əja Jəhudiwoč"), choć niektórzy z nich wyznają chrześcijaństwo.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
falc;
1. pasek papierowy lub płócienny łączący okładkę z książką;
2. połączenie dwóch blach przez zwinięcie ich brzegów;
3. nacięcie w kamieniu lub drewnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. zacięcie w kancie deski, kamienia itp. służące do spojenia dwóch części; połączenie arkuszy blach
(1.2) zob. falc.
Wiktionary
IPA: fɛlt͡s, AS: felc
Wiktionary
(1.1) rowek, żłobek, wypust
(1.1-2) falc
Wiktionary
dawniej: pas zakładany przez ramię, służący do noszenia broni białej; feldcech, pendent
SJP.pl
Fe
Wikipedia
falcować;
1. spajać dwa kawałki blachy, deski lub kamienia za pomocą felcu;
2. wycinać wpusty i rowki w deskach i innych elementach budowlanych w celu ich łączenia
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pracownik służby zdrowia uprawniony do wykonywania prostszych czynności lekarskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. chirurg wojskowy nieposiadający wykształcenia lekarskiego
(1.2) osoba uprawniona do świadczenia prostej pomocy medycznej chorym;
(1.3) środ. zootechn. osoba zajmująca się kastracją zwierząt
(1.4) środ. zootechn. weterynarz
Wiktionary
Felczer (z niem. "Feldscher" „chirurg polowy”, z szw. "fältskär" „chirurg polowy, wykonujący proste zabiegi”) – wygaszany medyczny zawód regulowany, polegający na udzielaniu chorym świadczeń opieki zdrowotnej.
Kwalifikacje i prawo wykonywania zawodu.
Wikipedia
IPA: ˈfɛlt͡ʃɛr, AS: felčer
Wiktionary
rzecz. felcerzyna m.
:: fż. felczerka ż.
czas. felczerować ndk.
przym. felczerski
Wiktionary
1. kobieta felczer;
2. potocznie: nieumiejętnie przeprowadzony zabieg medyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta uprawniona do świadczenia prostej pomocy medycznej chorym i rannym
(1.2) fach, polegający na świadczeniu prostej pomocy medycznej chorym i rannym
Wiktionary
IPA: fɛlˈt͡ʃɛrka, AS: felčerka
Wiktionary
rzecz. felczer m.
przym. felczerski
Wiktionary
przymiotnik od: felczer
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający związek z felczerką albo felczerami
Wiktionary
(1.1) Po powrocie do Polski ukończył szkołę felczerską, wiele lat pracował w służbie zdrowia.
Wiktionary
IPA: fɛlˈt͡ʃɛrsʲci, AS: felčersʹḱi
Wiktionary
rzecz. felczer mos., felczerka ż.
Wiktionary
dawniej: pas zakładany przez ramię, służący do noszenia broni białej; felcech, pendent
SJP.pl
1. główny szef artylerii w XVIII i XIX wieku;
2. generał w dawnej armii austriackiej i austro-węgierskiej
SJP.pl
stopień podoficerski w dawnym wojsku polskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. stopień podoficerski odpowiadający starszemu sierżantowi (m.in. w dawnym wojsku w Polsce, NRD, RFN);
Wiktionary
Feldfebel ( Feldwebel; w formacjach Waffen SS Oberscharführer) – niemiecki podoficerski stopień wojskowy, odpowiednik polskiego sierżanta (wachmistrza, ogniomistrza). Stopień w dawnym wojsku polskim.
Stopień też występował w armii rosyjskiej ( фельдфебель) od reform Piotra I w 1722 do 1917.
Wikipedia
[czytaj: feldGRAŁ] środowiskowo: kolor ziemistoszary
SJP.pl
Fe
Wikipedia
feldjegier;
1. w Niemczech i w Rosji do początku XX w.: kurier wojskowy i dyplomatyczny;
2. w XIX w.: żołnierz batalionu strzelców w armii austro-węgierskiej, w Rosji pełniący funkcję żandarma
SJP.pl
feldjeger;
1. w Niemczech i w Rosji do początku XX w.: kurier wojskowy i dyplomatyczny;
2. w XIX w.: żołnierz batalionu strzelców w armii austro-węgierskiej, w Rosji pełniący funkcję żandarma
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
najwyższy stopień wojskowy w niektórych państwach; marszałek polny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. w niektórych krajach: najwyższy stopień wojskowy
Wiktionary
przym. feldmarszałkowski
Wiktionary
(1.1) marszałek polny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z osobą lub stopniem feldmarszałka (marszałka polnego)
Wiktionary
rzecz. feldmarszałek mos.
Wiktionary
proces powstawania wtórnych skaleni w skałach na miejsce łyszczyków, kwarcu i innych minerałów
SJP.pl
dawne działo bezkomorowe o długiej lufie
SJP.pl
dawniej o skórzanej torbie, zwłaszcza o tornistrze wojskowym
SJP.pl
zdrobnienie od: Felicjan, Feliks (imiona męskie); Feluś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: Felicjan
(1.2) zdrobn. od: Feliks
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Felka
Wiktionary
rzecz. Feliks mos.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Feluś; neutr. Felicjan
(1.2) zdrobn. Feluś; neutr. Feliks
Wiktionary
wtórna tkanka okrywająca starsze części roślin; korek
SJP.pl
usterka, wada, defekt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. coś, co obniża wartość, jakość
Wiktionary
(1.1) W maszynach musi być jakiś feler, czy w samym wynalazku, dość, że ten kauczuk, to okazał się do niczego.
(1.1) Pani Franciszka miała drobny feler: lubiła alkohol, to jest, przynajmniej trzy razy do roku, musiała się ululać w drobną kaszkę.
Wiktionary
(1.1) błąd, defekt, mankament, niedoskonałość, niedostatek, skaza, uchybienie, usterka, wada, wadliwość, brak, ułomność
Wiktionary
negatywna cecha czegoś, obniżająca jego wartość i użyteczność; defektywność, wadliwość
SJP.pl
wadliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) (najczęściej o przedmiocie) mający wady albo braki
(1.2) pechowy, fatalny, niefortunny
Wiktionary
(1.1) Podejrzanie tanie produkty kupowane w internecie bywają felerne.
(1.2) To była bardzo felerna wycieczka, wszystko się posypało.
Wiktionary
(1.1) wadliwy, wybrakowany
(1.2) feralny, pechowy, fatalny, niefortunny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. wojsk. skórzana torba podróżna
Wiktionary
(1.1) plecak żołnierski, tornister żołnierski
Wiktionary
obręcz koła samochodowego, na którą nakłada się oponę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) element podwozia samochodu; metalowa obręcz na którą nakłada się oponę
Wiktionary
Felga – metalowa część koła, na którą nakładana jest opona.
We współczesnych samochodach felga ma za zadanie wentylować elementy układu hamulcowego (tarczę/bęben, przewody hamulcowe, zacisk). Felgi najczęściej są wykonywane ze stopu aluminium lub stali, a felgi wyczynowe z lekkiego i wytrzymałego magnezu lub włókna węglowego.
Wikipedia
IPA: ˈfɛlɡa, AS: felga
Wiktionary
członek klubu politycznego z okresu rewolucji francuskiej, który powstał w 1791 roku w wyniku secesji z klubu jakobinów grupy umiarkowanych liberałów
SJP.pl
członek klubu politycznego z okresu rewolucji francuskiej, który powstał w 1791 roku w wyniku secesji z klubu jakobinów grupy umiarkowanych liberałów
SJP.pl
[czytaj: felicja] model samochodu marki Škoda
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: feliCZJAno] nazwisko
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Felicja – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, żeński odpowiednik imienia Feliks, o tym samym znaczeniu.
W Polsce poświadczone od XIV wieku (1341 r.) w formie Felicyja, (wsł.) Filicyja. Staropolskie zdrobnienia to: Felka, Felina (też odrębne imię, nienotowane w dawnej Polsce), Fila (także od Filomena), Filka.
Wikipedia
(1.1) Powiedzieliście Felicji o sobotnim wypadzie do Zakopca?
Wiktionary
IPA: fɛˈlʲit͡sʲja, AS: felʹicʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Feliks mos.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: fɛˈlʲit͡sʲjãn, AS: felʹicʹi ̯ãn
Wiktionary
rzecz. Felicjana ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Felicjana, Felicjanna – żeński odpowiednik imienia Felicjan. Imieniny obchodzi 24 listopada, jako wspomnienie bł. Felicjany (Felicjanny) de Uribe Orbe, karmelitańskiej siostry miłosierdzia.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Felicji lub z nią związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Felicji lub z nią związany
SJP.pl
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Świętego Feliksa z Kantalicjo Trzeciego Zakonu Regularnego Świętego Franciszka Serafickiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zakonnica ze Zgromadzenia Sióstr Świętego Feliksa;
Wiktionary
(1.1) Ewangeliczny wymiar duchowości felicjanek łączy się ściśle z jej eucharystycznym aspektem i jest mocno zakorzeniony w duchowości franciszkańskiej.
Wiktionary
przym. felicjański
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Świętego Feliksa z Kantalicjo Trzeciego Zakonu Regularnego Świętego Franciszka Serafickiego
SJP.pl
Felicjanki, pełna nazwa Zgromadzenie Sióstr Świętego Feliksa z Kantalicjo Trzeciego Zakonu Regularnego Świętego Franciszka Serafickiego (łac. "Congregatio Sororum Santci Felicis de Cantalice Tertii Ordinis Regularis Sancti Francisci Seraphici") – żeńskie zgromadzenie zakonne założone 21 listopada 1855 roku w Warszawie przez bł. Marię Angelę Truszkowską.
Wikipedia
Felicjan z małżonką; Felicjanowie
SJP.pl
Felicjan z małżonką; Felicjanostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Felicjana lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Felicysym – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Nosił je św. Felicysym z Perugii.
Felicysym imieniny obchodzi 6 sierpnia i 26 października.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Felicyta – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, powstałe od wyrazu pospolitego felicitas, „urodzaj”, „szczęśliwość”, „błogosławieństwo”. Jedną z form zdrobniałych jest być może imię Zyta, obecnie funkcjonujące samodzielnie. Patronką tego imienia jest św. Felicyta z Kartaginy (†203).
Wikipedia
(1.1) Na urodzinach u Felicyty poznałyśmy jej wuja z Niemiec.
Wiktionary
dawniej: powinszowanie
SJP.pl
etyk zajmujący się zagadnieniami szczęścia
SJP.pl
dział etyki zajmujący się zagadnieniem szczęścia
SJP.pl
Felicytologia (łac. "felicitas", ‘szczęście’; gr. "λογóς", ‘nauka’, ‘słowo’) – w filozofii, teoria kształtowania życia szczęśliwego; dział etyki stawiający pytanie: „jak żyć, aby być szczęśliwym i nie popaść w stan nieszczęśliwości”.
„Felicytologia” – także zespół doktryn formułujących normy, które wskazują sposoby osiągnięcia szczęścia.
Wikipedia
utwór publicystyczno-dziennikarski o tematyce społecznej, obyczajowej lub kulturalnej, posługujący się środkami prozy fabularnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) publ. krótki utwór publicystyczny;
Wiktionary
Felieton ( feuilleton – „zeszycik, odcinek powieści”) – gatunek publicystyczny, krótki utwór dziennikarski (prasowy, radiowy, telewizyjny) utrzymany w osobistym tonie, lekki w formie, wyrażający punkt widzenia autora. Porusza i komentuje aktualne tematy społeczne, zwracając uwagę na ujemne zjawiska w życiu codziennym. Często wykorzystuje w tym celu elementy satyry, ironii, humoru itp.
Wikipedia
rzecz. felietonistyka ż., felietoniarz m., felietonista m., felietonistka ż.
:: zdrobn. felietonik m.
przym. felietonowy, felietonistyczny
przysł. felietonowo
Wiktionary
lekceważące określenie felietonisty
SJP.pl
mały felieton
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. felieton
Wiktionary
IPA: ˌfɛlʲjɛˈtɔ̃ɲik, AS: felʹi ̯etõńik
Wiktionary
rzecz. felieton mrz., felietonista mos.
przym. felietonowy
Wiktionary
autor felietonów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) liter. autor felietonu lub ich cyklu
Wiktionary
rzecz. felieton m., felietonik m.
:: fż. felietonistka ż.
przym. felietonowy
Wiktionary
autorka felietonów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) autorka felietonów, kobieta zajmująca się felietonistyką
Wiktionary
rzecz. felietonistyka ż., felieton m.
:: fm. felietonista m.
przym. felietonistyczny, felietonowy
Wiktionary
dział twórczości literackiej obejmujący pisanie felietonów
SJP.pl
pisać felietony
SJP.pl
związany z felietonem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z felietonem; charakterystyczny dla felietonu
Wiktionary
rzecz. felieton mrz., felietonik mrz., felietonista mos., felietonistka ż., felietoniarz mos.
przym. felietonistyczny
przysł. felietonowo
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Feliks ( felix – łaskawy, szczęśliwy) – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Żeńskie odpowiedniki: Feliksa, Felicja.
W innych językach przyjęte na ogół w formie Feliks lub Felix. Dawniej popularne było także jego polskie tłumaczenie – Szczęsny.
Wikipedia
(1.1) Jednym z pierwszych antypapieży był Feliks II.
Wiktionary
IPA: ˈfɛlʲiks, AS: felʹiks
Wiktionary
rzecz. Felicja ż., Feliksa ż.
:: zdrobn. Felek m., Feluś m.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Feliksa (łac. "felix" - łaskawy, szczęśliwy) – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Jest żeńskim odpowiednikiem imienia Feliks.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Feliks z małżonką; Feliksowie
SJP.pl
Feliks z małżonką; Feliksostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Feliksa lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
(1.1) Ciało męczennicy Felikuli wrzucono do rzymskiej kloaki.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) strach przed kotami
Wiktionary
specjalista w dziedzinie felinologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zool. specjalista w dziedzinie felinologii
Wiktionary
(1.1) Wybraliśmy atlas kotów napisany przez znanego felinologa.
Wiktionary
rzecz. felinologia ż.
przym. felinologiczny
Wiktionary
dział zoologii, nauka o kotach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nauka o kotach;
Wiktionary
Felinologia ( felinus ‘koci’, gr. "logos" – ‘słowo’) – dział zoologii (konkretniej teriologii) badający koty (Felinae). Koncentruje się na ich anatomii, genetyce, fizjologii i bioróżnorodności, zarówno gatunków dzikich, jak i ras kotów domowych.
Wikipedia
IPA: ˌfɛlʲĩnɔˈlɔɟja, AS: felʹĩnoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. felinolog m., felinolożka ż.
przym. felinologiczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. związany z felinologią, dotyczący felinologii
Wiktionary
IPA: ˌfɛlʲĩnɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: felʹĩnoloǵičny
Wiktionary
rzecz. felinologia ż., felinolog m.
Wiktionary
terapia z udziałem kotów
SJP.pl
Fe
Wikipedia
włoskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kuc feliński - polska rasa kuców wierzchowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Felicjan, Feliks (imiona męskie); Feluś
SJP.pl
Felek z małżonką
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rolnik w krajach arabskich prowadzący osiadły tryb życia; fellah
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) arabski rolnik
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mój oldskulowy znajomy zupełnie tego nie pojmuje, bo fellachom faraon zapewniał przynajmniej darmową strawę i piwo.
Wiktionary
rolnik w krajach arabskich prowadzący osiadły tryb życia; fellach
SJP.pl
jedna z postaci kontaktu oralno-genitalnego, polegająca na pobudzaniu członka męskiego ustami lub językiem drugiej osoby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) seks. oralna stymulacja penisa;
Wiktionary
Fellatio (łac. "fellare", dosłownie "ssać") – metoda seksu oralnego polegająca na stymulowaniu narządów płciowych (penisa i moszny) mężczyzny za pomocą ust, warg bądź języka.
Wikipedia
(1.1) Dziś moja dziewczyna wykonała mi po raz pierwszy fellatio.
Wiktionary
IPA: fɛlˈːatʲjɔ, AS: fe•latʹi ̯o
Wiktionary
rzecz. autofellatio n.
przym. fellacyjny
Wiktionary
(1.1) pot. lód, lodzik, laska; slang. blołdżob; wulg. obciąganie, wulg. obciąganko
Wiktionary
tkanka wtórna wytwarzana przez miazgę korkotwórczą; korek
SJP.pl
składnik korkowicy; warstwa tkanki miękiszowej odkładanej w łodygach i korzeniach przez miazgę korkotwórczą po jej wewnętrznej stronie
SJP.pl
Fe
Wikipedia
felogen; miazga korkotwórcza; warstwa komórek tkanki twórczej, wytwarzająca korek na zewnątrz łodygi i fellodermę do wewnątrz
SJP.pl
[czytaj: feloł] w krajach anglosaskich członek władz uczelni, wykładowca lub członek towarzystwa naukowego
SJP.pl
warstwa komórek miękiszowych
SJP.pl
fellogen; miazga korkotwórcza; warstwa komórek tkanki twórczej, wytwarzająca korek na zewnątrz łodygi i fellodermę do wewnątrz
SJP.pl
w średniowiecznym prawie lennym: złamanie zobowiązań przez wasala lub seniora
SJP.pl
Felonia (z fr., "wiarołomstwo") – pojęcie średniowiecznego prawa lennego oznaczające złamanie zobowiązań lennych przez wasala lub seniora. Karą za niewywiązanie się z umowy była utrata lenna lub zwierzchnictwa lennego.
Wikipedia
sztuka rzeźbienia w drzewie korkowym
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rodzaj jaszczurek z rodziny gekonowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś, a dawniej miasto, na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie starosamborskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. felsztyński
Wiktionary
(1.1) hist. war. Fulsztyn
Wiktionary
mały statek o kształcie podobnym do galery; feluka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. śródziemnomorska podłużna łódź żaglowa
Wiktionary
(1.1) W przystani czekała na nas feluga.
Wiktionary
rzecz. feluka ż.
Wiktionary
mały statek o kształcie podobnym do galery; feluga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. śródziemnomorska podłużna łódź żaglowa;
Wiktionary
Fe
Wikipedia
(1.1) Wieśniak popłynął feluką łowić ryby.
Wiktionary
rzecz. feluga ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: Felicja (imię żeńskie)
SJP.pl
zdrobnienie od: Felicjan, Feliks (imiona męskie); Felek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Feliks
Wiktionary
rzecz. Feliks mos.
Wiktionary
porfirowa skała wylewna
SJP.pl
[czytaj: femboj] młody mężczyzna nieprzestrzegający męskich ról płciowych, posiadający zniewieściałe cechy zachowania i wyglądu
SJP.pl
Femboy lub femboi – określenie używane w stosunku do młodego, zazwyczaj cispłciowego mężczyzny wykazującego tradycyjnie kobiece cechy. Termin może mieć charakter pejoratywny; część społeczności LGBT używa go jednak jako określenie jednej z form ekspresji płciowej. Mimo że zniewieściałych mężczyzn często uważa się za gejów, to termin ten nie jest tożsamy z żadną orientacją seksualną ani z określonymi rolami płciowymi.
Wikipedia
trybunał femiczny - tajny średniowieczny trybunał sądzący członków możnych rodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) seks. prezerwatywa waginalna, kobiecy kondom – mechaniczny środek antykoncepcyjny;
Wiktionary
nazwa handlowa doustnego środka antykoncepcyjnego, zawierającego gestagen i estrogen
SJP.pl
warszawskie kino
SJP.pl
Zobacz też: Femina – indonezyjski tygodnik.
Femina – polski dramat psychologiczny z 1991 roku w reżyserii Piotra Szulkina, zrealizowany według powieści Krystyny Kofty "Pawilon małych drapieżców". Zdjęcia kręcono w Warszawie.
Wikipedia
rzeczownik określający kobietę ze względu na jej zawód, funkcję, wyznanie itp.; feminatyw, feminatywum
SJP.pl
rzeczownik określający kobietę ze względu na jej zawód, funkcję, wyznanie itp.; feminativum, feminatywum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. rzeczownik będący nazwą o trwale ustalonym żeńskim rodzaju gramatycznym;
Wiktionary
Feminatyw, feminatywum (liczba mnoga: feminatywy lub feminatywa), feminativum, nazwa żeńska – żeńskie formy gramatyczne nazw zawodów i funkcji, z przyrostkami potocznie zwanymi „żeńskimi końcówkami”. Feminatywy nazywają kobiety ze względu na przysługujący im tytuł, pełnioną funkcję, zajmowane stanowisko, wykonywany zawód, przynależność narodową, pochodzenie, wyznanie, przekonania, właściwości psychiczne i fizyczne, wykonywane czynności itp.
Wikipedia
rzecz. feminizacja ż., feminizm m., feminista m., feministka ż., feminizowanie n., sfeminizowanie n., feministyczność ż.
czas. feminizować ndk., sfeminizować dk.
przym. feminatywny, feministyczny, feminizacyjny
przysł. feministycznie
temsłow. femin-
Wiktionary
(1.1) feminatywum, forma żeńska
Wiktionary
w językoznawstwie: dotyczący feminatywów i językowej kategorii żeńskości
SJP.pl
rzeczownik określający kobietę ze względu na jej zawód, funkcję, wyznanie itp.; feminativum, feminatyw
SJP.pl
lekceważąco: feministka
SJP.pl
Feminazistka ( feminazi) – pejoratywne określenie feministki powstałe w Stanach Zjednoczonych w latach 90. XX wieku i spopularyzowane przez Rusha Limbaugha na falach prowadzonego przez niego talk-show w Premiere Radio Networks. Termin ten jest powszechnie używany przez amerykańskich antyfeministów, szczególnie w odniesieniu do feministek radykalnych.
Wikipedia
lekceważąco: feminizm
SJP.pl
gramatyczny rodzaj żeński
SJP.pl
zwolennik feminizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zwolennik feminizmu
Wiktionary
IPA: ˌfɛ̃mʲĩˈɲista, AS: fẽmʹĩńista
Wiktionary
rzecz. feminizm mrz.
:: fż. feministka
przym. feministyczny, feminizacyjny
przysł. feministycznie
czas. feminizować
Wiktionary
zwolenniczka feminizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta dążąca do wprowadzenia w życie zasad feminizmu, zwolenniczka feminizmu
Wiktionary
IPA: ˌfɛ̃mʲĩˈɲistka, AS: fẽmʹĩńistka
Wiktionary
rzecz. feminizm m., feminizacja ż., feminatyw m.
:: fm. feminista m.
czas. feminizować, sfeminizować
przym. feministyczny, feminatywny, feminizacyjny
przysł. feministycznie
Wiktionary
(1.1) przest. emancypantka; hist. sufrażystka
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w związku z feminizmem
Wiktionary
rzecz. feministyczność ż., feminatyw mrz., feminizm mrz., feministka ż., feminista m.
przym. feministyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest feministyczne; cecha tych, którzy są feministyczni
Wiktionary
przym. feministyczny
przysł. feministycznie
rzecz. feminatyw mrz.
Wiktionary
→ feminizm
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z feminizmem, charakterystyczny dla feminizmu, dotyczący feministów lub feministek
Wiktionary
(1.1) Tradycyjny empirystyczny dyskurs feministyczny koncentruje się na uciśnieniu kobiet.
Wiktionary
IPA: ˌfɛ̃mʲĩɲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: fẽmʹĩńistyčny
Wiktionary
rzecz. feminizm m., feminista m., feministka ż., feminatyw mrz., feministyczność ż.
czas. sfeminizować, feminizować
przym. feminizacyjny
przysł. feministycznie
Wiktionary
poddawanie czegoś wpływom kobiecym, opanowanie jakiejś dziedziny przez kobiety
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nadawanie czemuś cech żeńskich
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. feminatyw mrz., feministka ż.
przym. feminizacyjny
czas. feminizować, sfeminizować
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z feminizacją, dotyczący feminizacji
Wiktionary
rzecz. feminizm mrz., feminista m., feministka ż., feminizacja ż., feminizowanie n., feminatyw mrz.
przym. feministyczny
czas. sfeminizować, feminizować
Wiktionary
1. ruch, którego głownym celem było prawne i społeczne równouprawnienie kobiet;
2. zewnętrzne, kobiece cechy występujące u niektórych mężczyzn, spowodowane zaburzeniami hormonalnymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. ideologia i ruch wyzwolenia kobiet;
(1.2) med. zjawisko występowania kobiecych cech u mężczyzn
(1.3) med. zewnętrzne cechy kobiece u mężczyzny występujące w różnego rodzaju zaburzeniach hormonalnych
Wiktionary
Feminizm ( femina „kobieta”) – zbiór ruchów społecznych i politycznych oraz ideologii, które łączy wspólny cel, czyli zdefiniowanie, uzyskanie i utrzymywanie równości płci pod względem politycznym, ekonomicznym, osobistym i społecznym. Feminizm przyjmuje stanowisko, że współczesne społeczeństwa są patriarchalne — priorytetowo traktują męski punkt widzenia — a kobiety są w nich traktowane niesprawiedliwie.
Wikipedia
(1.1) Feminizm liberalny to najstarszy i najpopularniejszy nurt feminizmu.
Wiktionary
IPA: fɛ̃ˈmʲĩɲism̥, AS: fẽmʹĩńism̦
Wiktionary
rzecz. antyfeminista mos., feminista m., feministka ż., feminizowanie n., sfeminizowanie n., feminatyw m.
czas. feminizować ndk., sfeminizować dk.
przym. feministyczny, feminizacyjny
przysł. feministycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|feminizować.
Wiktionary
(1.1) Według Iwony Misiak, feminizm chce, „aby wszystkie kobiety zrezygnowały z ról żon, matek, zajęły się feminizowaniem" [...]
Wiktionary
czas. sfeminizować, feminizować ndk.
rzecz. feminizm mrz., feminatyw mrz.
przym. feminizacyjny
Wiktionary
poddawać coś feminizacji
SJP.pl
czasownik
(1.1) poddawać feminizacji
Wiktionary
(1.1) Nasza kultura przez wieki zdominowana przez mężczyzn, jak zresztą cała cywilizacja łacińska, coraz prędzej się feminizuje.
Wiktionary
rzecz. feminizm mrz., feminista m., feministka ż., feminizacja ż., feminizowanie n., feminatyw mrz.
przym. feministyczny, feminizacyjny
czas. sfeminizować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) hist. krótkie, obcisłe spodnie, przylegające do ud
(1.2) hist. kalesony, dolna bielizna męska
Wiktionary
(1.1) Na dworze Zygmunta Wazy wśród panów dość popularne już były zbytkowne femorały.
(1.2) A jeśliby się komu niepoczesne zdały, / Wolno, jeśli umie, przybrać femorały.
Wiktionary
IPA: ˌfɛ̃mɔˈrawɨ, AS: fẽmorau̯y
Wiktionary
(1.1) pludry
(1.1-2) gacie, nadragi
Wiktionary
jednostka długości równa 10^(-15) metra (symbol: fm)
SJP.pl
Femtometr (symbol: fm) – podwielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Jeden femtometr równa się 10−15 m. W notacji naukowej można go zapisać jako 1E-15 m oznaczający 0,000 000 000 000 001 × 1 m.
Femtometr jest zwykle używany do określania średnicy jąder atomowych. Średnica jądra atomowego może wynosić do 15 fm. Neutrony i protony mają średnicę około 1,6 fm.
Wikipedia
jednostka czasu równa 10^(-15) sekundy (skrót: fs)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miar. jednostka czasu równa jednej biliardowej części sekundy
Wiktionary
Femtosekunda (symbol: fs) to jednostka podwielokrotna (ułamkowa) jednostki czasu – sekundy w układzie SI, równa jednej biliardowej części sekundy.
Wikipedia
(1.1) Zewail w latach osiemdziesiątych dysponował jednak już znacznie potężniejszym źródłem światła: laserami, które mogły emitować impulsy świetlne trwające zaledwie femtosekundy.
Wiktionary
przym. femtosekundowy
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trający femtosekundę
Wiktionary
rzecz. femtosekunda ż.
Wiktionary
przestarzałe: krótkie, obcisłe spodnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) przest. krótkie, obcisłe spodnie, przylegające do ud
(1.2) przest. kalesony, dolna bielizna męska
Wiktionary
(1.1) Zawinięty był w płaszczyk lekki, spod którego wyglądały nogi w femurałach barwistych.
Wiktionary
(1.1) pludry
(1.1-2) gacie
Wiktionary
wiatr wiejący od grzbietów górskich w kierunku dolin, spotykany głównie w Alpach (jego polski odpowiednik to halny)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. silny, porywisty, ciepły i suchy wiatr wiejący od grzbietów górskich w kierunku dolin;
(1.2) fryzj. środ. ręczna suszarka do włosów;
Wiktionary
Fe
Wikipedia
(1.1) Stwierdzono, że przy silnym fenie warstwa śniegu o grubości 30 cm może zniknąć w ciągu kilku godzin.
(1.2) Przed wyjściem na mróz elektrycznym fenem dodatkowo osuszyła jej głowę.
Wiktionary
przym. fenowy
Wiktionary
skrót od:
1. fenicki; fenic.;
2. fenig
SJP.pl
lek przeciwbólowy, pochodna aniliny, wycofana z użycia ze względu na znaczną toksyczność, zastąpiona przez paracetamol
SJP.pl
Fenacetyna ( phenacetinum) – organiczny związek chemiczny, pochodna "p"-aminofenolu. Jest jednym z najstarszych związków chemicznych stosowanych jako środek przeciwbólowy, bo już od 1887 r.
Wikipedia
[czytaj: fenaktil] nazwa handlowa leku przeciwpsychotycznego, zawierającego chloropromazynę; Largactil
SJP.pl
Fe
Wikipedia
minerał, krzemian berylu
SJP.pl
Fenakit (ang. phenakite) – rzadki minerał z gromady krzemianów. Nazwa pochodzi od greckiego słowa "phenax = oszust, zwodziciel, kłamca", ponieważ minerał wykazuje duże podobieństwo do kwarcu, z którym jest mylony.
Wikipedia
węglowodór aromatyczny o wzorze sumarycznym: C14H10; izomer antracenu
SJP.pl
Fenantren – organiczny związek chemiczny, policykliczny węglowodór aromatyczny (trójcykliczny). Jest zbudowany z trzech pierścieni benzenu, skondensowanych w sposób kątowy. W roztworach wykazuje słabą niebieską fluorescencję.
Otrzymywany jest ze smoły pogazowej (głównie z oleju antracenowego).
Wikipedia
substancja chemiczna służąca do wytwarzania wskaźnika używanego w analizie chemicznej - ferroiny
SJP.pl
Fenantrolina, "o"-fenantrolina, 1,10-fenantrolina – organiczny związek chemiczny, związek heterocykliczny o szkielecie węglowym fenantrenu, zawierający dwa pierścienie pirydynowe. Posiada 9 izomerów, różniących się położeniem atomów azotu. Najczęściej spotykany w handlu jest izomer 1,10, choć dostępne są też mieszaniny izomerów.
Wikipedia
nazwa handlowa leku okulistycznego stosowanego w alergii, zawierającego antazolinę; Antistina
SJP.pl
terpen występujący w koprze włoskim, mający zapach kamfory
SJP.pl
psychodeliczna substancja psychoaktywna
SJP.pl
Fencyklidyna, PCP – organiczny związek chemiczny, substancja psychoaktywna zaliczana do dysocjantów, pochodna piperydyny. W przeszłości fencyklidyna używana była do znieczulania przedoperacyjnego, jednak ze względu na swe psychoaktywne działanie i neurotoksyczność została wycofana z lecznictwa.
Wikipedia
marka gitar
SJP.pl
Fender (Fender Musical Instrument Corporation, początkowo Fender Electric Instrument Manufacturing Company) – amerykańskie przedsiębiorstwo produkujące gitary elektryczne, basowe, akustyczne, wzmacniacze, struny oraz akcesoria muzyczne.
Założone w 1946 roku, jako pierwsze wprowadziło do masowej produkcji gitarę elektryczną z litym korpusem oraz elektryczną gitarę basową. Fender zasłynął wprowadzeniem na rynek takich modeli gitar jak Telecaster, Stratocaster, Jazz Bass czy Precision Bass.
Wikipedia
drapieżnik z rodziny psów; lis pustynny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. mały, pustynny lis o puszystym ogonie i dużych uszach;
Wiktionary
(1.1) Fenek jest małym lisem zamieszkującym pustynie Afryki Północnej.
Wiktionary
IPA: ˈfɛ̃nɛk, AS: fẽnek
Wiktionary
operacja wydłutowania okienka w błędniku kostnym ucha wewnętrznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zabieg okienkowego wycięcia otworu w tkankach (np. w przegrodzie międzyprzedsionkowej serca, w aparacie więzadłowym, kości) lub w opatrunku gipsowym
(1.2) biol. otwór szczelinowaty w śródbłonku kapilar kłębuszków nerkowych
Wiktionary
(1.1) Operację Fontana wykonuje się z fenestracją lub bez niej.
(1.2) Fenestracje w komórkach śródbłonkowych naczyń włosowatych kłębuszków nerkowych mają średnicę około 80 nanometrów.
Wiktionary
IPA: ˌfɛ̃nɛˈstrat͡sʲja, AS: fẽnestracʹi ̯a
Wiktionary
metoda klasyfikacji organizmów uwzględniająca wyłącznie ogólne podobieństwa ich cech anatomicznych, biochemicznych, itp.
SJP.pl
Fenetyka, systematyka fenetyczna, taksonomia fenetyczna, taksonomia numeryczna – nauka zajmująca się mechanizmem klasyfikacji opartym na ogólnych cechach organizmów, takich jak anatomia, wygląd zewnętrzny fenotypu, rozwój zarodkowy.
Wikipedia
[czytaj: fengszui albo fungszłej] feng shui;
1. starożytna wiedza chińska dotycząca specjalnego aranżowania przestrzeni w celu zapewnienia człowiekowi jak największej pomyślności życiowej;
2. sposób zaaranżowania przestrzeni zgodnie z tą wiedzą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. indyjska wódka tradycyjnie produkowana w stanie Goa z soku owoców nerkowca (nanercza zachodniego) lub soku łodyg kwiatów palmy kokosowej;
Wiktionary
członek tajnej organizacji irlandzkiej działającej od roku 1858, mającej na celu przywrócenie Irlandii niepodległości przez walkę zbrojną
SJP.pl
Fenianie – tajne irlandzkie stowarzyszenie niepodległościowe, założone ok. 1858 r.
W 1867 zorganizowali powstanie przeciw Wielkiej Brytanii, a swoje działania prowadzili także za granicą (w Kanadzie i USA). Stosowali walkę zbrojną i terror indywidualny. Ruch przetrwał do I wojny światowej.
Wikipedia
członek tajnej organizacji irlandzkiej działającej od roku 1858, mającej na celu przywrócenie Irlandii niepodległości przez walkę zbrojną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. polit. rel. członek tajnego antybrytyjskiego stowarzyszenia katolickiego w Ulsterze, działającego w XIX-XX w.;
(1.2) mieszkaniec Phenianu (Pjongjang)
Wiktionary
(1.1) Owszem, facet to ortodoks, katol, feniańczyk, logiczne przedłużenie wszystkiego, co katolickie na tym świecie, lecz nie sposób było zaprzeczyć, iż jest sławny.
Wiktionary
(1.1) fenianin
(1.2) pheniańczyk
Wiktionary
skrót od: fenicki; fen.
SJP.pl
kraina starożytna na wybrzeżu Morza Śródziemnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. starożytna kraina wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego, obejmująca tereny dzisiejszego Libanu i zachodniej części Syrii;
Wiktionary
Fe
Wikipedia
(1.1) Libańczycy chętnie odwołują się do tradycji historycznych starożytnej Fenicji.
Wiktionary
IPA: fɛ̃ˈɲit͡sʲja, AS: fẽńicʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. fenicki mrz., Fenicjanin mos., Fenicjanka ż.
przym. fenicki
Wiktionary
członek ludności semickiej, zamieszkującej od początku III tysiąclecia p.n.e. tereny zwane od niej Fenicją
SJP.pl
członek ludności semickiej, zamieszkującej od początku III tysiąclecia p.n.e. tereny zwane od niej Fenicją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. mieszkaniec Fenicji
Wiktionary
(1.1) Jesteś władcą i oporą moją i wszystkich Fenicjan w tym kraju, ale bądź… miłosierny…
Wiktionary
IPA: ˌfɛ̃ɲiˈt͡sʲjä̃ɲĩn, AS: fẽńicʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Fenicja ż.
:: fż. Fenicjanka ż.
przym. fenicki
Wiktionary
członkini ludności semickiej, zamieszkującej od początku III tysiąclecia p.n.e. tereny zwane od niej Fenicją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. mieszkanka Fenicji
Wiktionary
(1.1) Wzorem innych królów Salomon stale pomnażał swój harem. Były w nim kobiety różnych ras i religii: Egipcjanki, Moabitki, Ammonitki, Edomitki, Fenicjanki i Hetytki.
Wiktionary
IPA: ˌfɛ̃ɲiˈt͡sʲjãŋka, AS: fẽńicʹi ̯ãŋka
Wiktionary
rzecz. Fenicja ż.
:: fm. Fenicjanin mos.
przym. fenicki
Wiktionary
przymiotnik od: Fenicja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. związany z Fenicjanami lub Fenicją
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. wymarły język z grupy kananejskiej rodziny języków semickich;
Wiktionary
(1.1) Europa była córką Agenora, króla Tyru, starożytnego miasta fenickiego.
Wiktionary
IPA: fɛ̃ˈɲit͡sʲci, AS: fẽńicʹḱi
Wiktionary
rzecz. Fenicja ż., Fenicjanin mos., Fenicjanka ż.
Wiktionary
organiczny związek chemiczny używany jako wywoływacz
SJP.pl
Fenidon (1-fenylo-3-pirazolidynon) – organiczny związek chemiczny stosowany jako wywoływacz.
Jest związkiem, który swoją aktywnością przewyższa znacznie działanie metolu, dlatego stosuje się go w niewielkich stężeniach – rzędu 0,2 g na litr roztworu. Wraz z kwasem askorbinowym lub jego pochodnymi jest głównym składnikiem niskotoksycznych wywoływaczy takich jak Xtol firmy Kodak oraz wielu innych o jawnych recepturach.
Wikipedia
niedawna zdawkowa moneta niemiecka (100 fenigów = 1 marka), używana przed wprowadzeniem euro
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. monet. setna część marki niemieckiej;
(1.2) hist. numizm. potoczna nazwa denara w krajach germańskich od VIII do X wieku
(1.3) daw. monet. setna część marki polskiej w latach 1917-1924
Wiktionary
Fe
Wikipedia
(1.1) Na wycieczce do NRD kupiłem za dziewięćdziesiąt dziewięć fenigów singla Neny z piosenką o dziewięćdziesięciu dziewięciu balonach.
(1.3) Handlarz z Woli orzekł, że za tę starzyznę nie dałby nawet pół feniga.
Wiktionary
IPA: ˈfɛ̃ɲik, AS: fẽńik
Wiktionary
przym. fenigowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) monet. związany z fenigem; mający wartość jednego feniga
Wiktionary
rzecz. fenig mrz.
Wiktionary
1. mityczny ptak uznawany za symbol Słońca, odradzający się z popiołów po samospaleniu; Feniks;
2. palma tropikalna rosnąca w Afryce i Azji; daktylowiec, palma daktylowa;
3. niemiecka rasa kur;
4. jednostka monetarna Grecji w latach 1828-1832
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mit. ognisty ptak z legend, symbol słońca, odradzania się i nieśmiertelności;
(1.2) jedna z ras kur
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) hist. numizm. jednostka monetarna XIX-wiecznej Grecji;
Wiktionary
Feniks (gr. "φοίνιξ foínix", łac. "phoenīx") – mityczny ptak uznawany za symbol Słońca oraz wiecznego odradzania się życia.
Wikipedia
IPA: ˈfɛ̃ɲiks, AS: fẽńiks
Wiktionary
przym. feniksowy
Wiktionary
1. przypominający kształtem feniksa;
2. posiadający cechę odradzania się po klęsce
SJP.pl
feniksować się - powstawać na nowo
SJP.pl
1. małoobrazkowy aparat fotograficzny;
2. polskie czasopismo poświęcone literaturze fantastycznej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dwuletnia lub wieloletnia roślina zielna z rodziny selerowatych; koper włoski, fankuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Foeniculum vulgare|ref=tak., roślina warzywna, o białych, mięsistych łodygach;
(1.2) spoż. jarzyna z fenkułu (1.1)
Wiktionary
(1.1) U ciotki w ogrodzie rosły fenkuły i kalarepa.
(1.2) Bardzo mi smakują gotowane fenkuły.
Wiktionary
przym. fenkułowy
Wiktionary
koper włoski
Wiktionary
→ fenkuł
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fenkułem (koprem włoskim)
Wiktionary
rzecz. fenkuł mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o języku, kulturze i literaturze fińskiej
(1.2) wydział lub kierunek uniwersytecki obejmujący studia w zakresie fennistyki (1.1)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rozległy półwysep w Europie Północnej składający się z trzech części: Międzymorza Fińsko-Karelskiego oraz z odgałęziających się od niej dwóch półwyspów: Skandynawskiego i Kolskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Półwysep Fennoskandzki
Wiktionary
1. tarcza fennoskandzka - wielka tarcza kontynentalna na północy kontynentu europejskiego; fennoskandia, tarcza bałtycka;
2. Półwysep Fennoskandzki - półwysep w Europie Północnej
SJP.pl
pochodna kwasu barbiturowego, lek nasenny, uspokajający i przeciwepileptyczny; luminal
SJP.pl
Fe
Wikipedia
okres w rozwoju rośliny uzależniony od zmian klimatycznych
SJP.pl
dział genetyki badający rolę oraz mechanizm działania czynników dziedzicznych w rozwoju osobniczym organizmów i powstawaniu ich cech
SJP.pl
dział nauki zajmujący się badaniem wpływu twórczości jakiegoś pisarza na dalszy rozwój literatury
SJP.pl
cecha organizmu powstała pod wpływem warunków środowiska, identyczna z cechą wywoływaną zwykle obecnością określonego genu
SJP.pl
Fenokopia − nietypowa cecha organizmu powstała pod wpływem warunków środowiska, wynikająca z tego, że w sytuacjach „normalnych” taka cecha nie mogłaby się wykształcić. Nie jest dziedziczna, ale może wykształcać się w warunkach „normalnych” w przypadku kojarzenia ze sobą posiadaczy alleli odpowiedzialnych za cechę poprzez kumulację alleli w genotypach.
Wikipedia
większy kryształ w skałach magmowych lub metamorficznych, rozpoznawalny gołym okiem, tkwiący wśród niezróżnicowanego tła skalnego, składającego się z drobnych kryształów lub szkliwa
SJP.pl
związek organiczny, wodorotlenowa pochodna benzenu, krystaliczna, bezbarwna substancja o swoistym zapachu, działająca bakteriobójczo; benzenol, kwas karbolowy, hydroksybenzen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. organiczny związek chemiczny, pochodna benzenu, wzór chemiczny|C6H5OH.;
(1.2) chem. aromatyczny związek chemiczny zawierający jedną lub więcej grup hydroksylowych (wzór chemiczny|–OH.), związanych bezpośrednio z atomami węgla znajdującymi się w pierścieniu;
Wiktionary
Fenol, – organiczny związek chemiczny, najprostszy związek z grupy fenoli. Od alkoholi odróżnia go bezpośrednie połączenie grupy hydroksylowej z pierścieniem aromatycznym, co wpływa na właściwości związku – m.in. na wzrost właściwości kwasowych.
Wikipedia
(1.1) Fenol był jednym z najwcześniej stosowanych środków przeciwbakteryjnych.
Wiktionary
IPA: ˈfɛ̃nɔl, AS: fẽnol
Wiktionary
przym. fenolowy
Wiktionary
(1.1) hydroksybenzen
Wiktionary
związek chemiczny będący pochodną fenolu, mający charakter soli, np. fenolan potasu
SJP.pl
związek chemiczny będący pochodną fenolu, mający charakter soli, np. fenolan potasu
SJP.pl
Fenolany – sole fenoli, posiadające anion ArO-, gdzie Ar- grupa arylowa (aromatyczna).
Wikipedia
grupa aromatycznych związków organicznych, zawierających jedną lub więcej grup wodorotlenowych związanych z atomami węgla znajdującymi się w pierścieniu
SJP.pl
Fenole – związki organiczne zawierające grupy hydroksylowe związane bezpośrednio z atomami węgla w pierścieniu aromatycznym (w przeciwieństwie do alkoholi aromatycznych, np. alkoholu benzylowego, w których grupa hydroksylowa przyłączona jest do alkilowego atomu węgla). Wykazują znacznie większą kwasowość niż alkohole i mogą tworzyć z mocnymi zasadami sole, fenolany. Najprostszym fenolem z jedną grupą hydroksylową jest fenol.
Wikipedia
barwnik syntetyczny stosowany zazwyczaj jako wskaźnik w analizie chemicznej
SJP.pl
Fenoloftaleina (łac. "phenolophthaleinum") – organiczny związek chemiczny, stosowany głównie jako wskaźnik pH.
W stanie czystym jest to bezbarwna substancja krystaliczna, słabo rozpuszczalna w wodzie, rozpuszczalna w alkoholach. W laboratoriach spotykana jest głównie jako ok. 1% bezbarwny roztwór w etanolu.
Wikipedia
specjalista w dziedzinie fenologii
SJP.pl
w biologii: nauka badająca zależności między okresowymi zjawiskami w życiu poszczególnych gatunków roślin i zwierząt (np. pory zakwitania roślin, opadania liści, przylotów i odlotów ptaków, snu zimowego zwierząt) a porami roku, czyli okresowymi zmianami pogody i warunków klimatycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. biol. dział biologii, który zajmuje się badaniem cyklicznych zjawisk w życiu roślin i zwierząt, szczególnie w zależności od warunków klimatycznych i pór roku;
Wiktionary
Fenologia (gr. "phaínomai – przejawiam, pokazuję się") – nauka badająca zależność pomiędzy zmianami czynników klimatycznych a periodycznymi zjawiskami w przyrodzie ożywionej, takimi jak kiełkowanie, kwitnienie, owocowanie, zrzucanie liści u roślin, zapadanie w sen zimowy, odloty ptaków do cieplejszych regionów, wystąpienie dwóch pokoleń u niektórych owadów. Ze względu na przedmiot badań można wyróżnić: fitofenologię, zoofenologię oraz agrofenologię.
Wikipedia
przym. fenologiczny
Wiktionary
w biologii: odnoszący się do fenologii, związany z zależnościami między okresowymi zjawiskami w życiu poszczególnych gatunków roślin i zwierząt (np. pory zakwitania roślin, opadania liści, przylotów i odlotów ptaków, snu zimowego zwierząt) a porami roku, czyli okresowymi zmianami pogody i warunków klimatycznych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ekol. związany z fenologią, dotyczący fenologii
Wiktionary
rzecz. fenologia ż., fenolog mos.
Wiktionary
dodawać fenol, zanieczyszczać fenolem
SJP.pl
w chemii: związany z fenolami, zawierający fenole - związki aromatyczne o jednej lub większej liczbie grup hydroksylowych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z fenolem dotyczący fenolu
Wiktionary
rzecz. fenol mrz.
Wiktionary
rzadkie, niezwykłe zjawisko, rzecz wyjątkowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. zjawisko będące przedmiotem poznania zmysłowego
(1.2) rzadkie lub niezwykłe zjawisko
(1.3) coś lub ktoś niezwykły, zadziwiający czymś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Chodzi wszak jedynie o wyprowadzenie fenomenu miłości poza granice "normalnego", zdroworozsądkowego i obiektywizującego pojmowania.
Wiktionary
IPA: fɛ̃ˈnɔ̃mɛ̃n, AS: fẽnõmẽn
Wiktionary
rzecz. fenomenalizm mrz., fenomenalność ż., fenomenik mrz.
przysł. fenomenalnie
przym. fenomenalny, fenomenalistyczny
Wiktionary
zwolennik fenomenalizmu
SJP.pl
zwolenniczka fenomenalizmu
SJP.pl
dotyczący fenomenalizmu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) filoz. związany z fenomenalizmem, dotyczący fenomenalizmu
Wiktionary
rzecz. fenomenalizm mrz., fenomenalista m., fenomenalistka ż., fenomenalność ż., fenomen m.
Wiktionary
pogląd filozoficzny, według którego poznaniu są dostępne tylko zjawiska, zaś istota rzeczy jest niepoznawalna lub nie istnieje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. przekonanie, iż bezpośrednio dostępne poznaniu są wyłącznie zjawiska, natomiast istota rzeczy jest niepoznawalna lub nie istnieje;
Wiktionary
Fenomenalizm (gr. φαινόμενον "zjawisko" i ισμός "wiedza, nauka") – pogląd filozoficzny głoszący, iż bezpośrednio dostępne są ludziom tylko układy doznań zmysłowych i emocjonalnych (nazywane fenomenami) i nie istnieje możliwość bezpośredniego poznania bytów „samych w sobie”. Pogląd ten stoi w opozycji do esencjalizmu.
Wikipedia
rzecz. fenomen m., fenomenalista m., fenomenalistka ż.
przym. fenomenalistyczny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób fenomenalny
Wiktionary
rzecz. fenomen m., fenomenalność ż.
przym. fenomenalny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: fenomenalnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest fenomenalne; cecha tych, którzy są fenomenalni
Wiktionary
rzecz. fenomen m.
przym. fenomenalny, fenomenalistyczny
przysł. fenomenalnie
Wiktionary
1. zadziwiający, wyjątkowy, niezwykły, nadzwyczajny;
2. w filozofii: związany z fenomenami (doznaniami zmysłowymi i emocjonalnymi)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niezwykły, wyjątkowy, zjawiskowy
(1.2) wyjątkowy, wspaniały, fantastyczny, niesłychany
Wiktionary
IPA: ˌfɛ̃nɔ̃mɛ̃ˈnalnɨ, AS: fẽnõmẽnalny
Wiktionary
rzecz. fenomen m., fenomenalność ż.
przysł. fenomenalnie
Wiktionary
(1.1) niebywały
(1.2) świetny, doskonały, wybitny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od fenomen
Wiktionary
rzecz. fenomen m.
Wiktionary
zwolennik, wyznawca fenomenologii
SJP.pl
jeden z kierunków teorii poznania w filozofii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. kierunek filozoficzny, polegający na opisie i oglądzie tego, co bezpośrednio jest dane;
Wiktionary
Fenomenologia (z gr. "phainomenon" – „to, co się jawi”) – XX-wieczny kierunek filozoficzny, polegający na opisie i oglądzie tego, co bezpośrednio jest dane.
Głównymi twórcami i reprezentantami są Edmund Husserl oraz Max Scheler (w dużej mierze niezależny od Husserla). Terminem tym określa się także wytworzoną przez ten kierunek metodę badań filozoficznych stosowaną przez filozofów egzystencji.
Wikipedia
rzecz. fenomenolog mos.
przym. fenomenologiczny
przysł. fenomenologicznie
Wiktionary
odnoszący się do fenomenologii, filozoficznego kierunku w teorii poznania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) filoz. związany z fenomenologią, charakterystyczny dla fenomenologii
Wiktionary
(1.1) Tadeusz Kroński, umysł subtelny i przenikliwy, wykształcony na tradycji fenomenologicznej, zafascynowany był myślą Hegla i dobrze znał filozofię niemiecką zarówno XIX jak XX w.
Wiktionary
IPA: ˌfɛ̃nɔ̃mɛ̃nɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: fẽnõmẽnoloǵičny
Wiktionary
rzecz. fenomenologia ż., fenomenolog m.
przysł. fenomenologicznie
Wiktionary
rzadko: osoba chorobliwie wrażliwa na działanie wiatru
SJP.pl
syntetyczna żywica fenolowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. związek organiczny z grupy safranin stosowany do barwienia bawełny, przygotowywania preparatów mikroskopowych oraz jako jeden z odczynników w fotografii;
Wiktionary
Fenosafranina – organiczny związek chemiczny, zasadowy barwnik azynowy z grupy safranin odkryty w 1878 roku przez Otto Nikolausa Witta.
Fenosafraninę otrzymuje się poprzez utlenianie mieszaniny "p"-fenylenodiaminy i chlorowodorku aniliny w stosunku 1:2 lub też utlenianie równomolowej mieszaniny 4,4'-diaminodifenyloaminy i aniliny, a następnie chlorowanie powstałego związku.
Wikipedia
(1.1) Roztwory wodne i alkoholowe fenosafraniny przyjmują barwę czerwoną lub fioletowoczerwoną, wykazując przy tym zjawisko zielonej lub żółtozielonej fluorescencji.
Wiktionary
IPA: ˌfɛ̃nɔsafrãˈɲĩna, AS: fẽnosafrãńĩna
Wiktionary
(1.1) chlorek 10-fenylofenazyn-10-io-2,8-diaminy
Wiktionary
Fenoterol (łac. "Fenoterolum") – organiczny związek chemiczny, lek rozszerzający oskrzela stosowany w leczeniu i zapobieganiu obturacji oskrzeli.
Fenoterol jest wybiórczym agonistą receptorów adrenergicznych β2, wykazuje małe powinowactwo do receptorów β1. Jego efekt biologiczny polega na rozszerzeniu oskrzeli oraz zahamowaniu napięcia i czynności skurczowej macicy.
Wikipedia
związek organiczny stosowany w weterynarii do zwalczania robaczyc; pochodne fenotiazyny mają różnokierunkowe właściwości lecznicze, stosowane są m.in. jako leki psychotropowe i bakteriobójcze
SJP.pl
Fenotiazyna – organiczny związek chemiczny o potrójnym pierścieniu węglowym będący trójpierścieniowym heterocyklicznym związkiem zawierającym heteroatomy azotu i siarki w pierścieniu środkowym.
Wikipedia
ogół dostrzegalnych cech i właściwości organizmu, na który wpływ mają czynniki dziedziczne i środowisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. zespół wszystkich dostrzegalnych cech organizmu będący wynikiem współdziałania czynników dziedzicznych oraz warunków środowiska;
Wiktionary
Fe
Wikipedia
rzecz. fenotypowość ż.
przym. fenotypowy
przysł. fenotypowo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób związany z fenotypem
Wiktionary
rzecz. fenotyp mrz., fenotypowość ż.
przym. fenotypowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest fenotypowe
Wiktionary
przym. fenotypowy
przysł. fenotypowo
rzecz. fenotyp mrz.
Wiktionary
związany z fenotypem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) genet. dotyczący fenotypu
Wiktionary
(1.1) Wysoka konkordancja manifestowanej chorobowości z powodu jakiejkolwiek alergii wskazuje na czynniki genetyczne jako kształtujące fenotypową zmienność występowania chorób alergicznych.
Wiktionary
rzecz. fenotyp mrz., fenotypowość ż.
przysł. fenotypowo
Wiktionary
związany z fenem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) meteorol. związany z fenem, dotyczący fenu
Wiktionary
(1.1) Przy silnym wietrze fenowym [...] wielu ludzi wykazuje wyraźne reakcje zarówno psychiczne, jak i somatyczne (fizyczne).
Wiktionary
rzecz. fen
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) slang. fentanyl
Wiktionary
(1.1) Co innego psychodeliki czy inne narkotyki miękkie, a co innego walenie bydgoskiego fenta czy mety z Jeżyc.
Wiktionary
rzecz. fentanyl mrz.
przym. fentowy, fentanylowy
Wiktionary
syntetyczny środek przeciwbólowy i anestezjologiczny, niezwykle silny narkotyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. organiczny związek chemiczny, bardzo silny opioid;
Wiktionary
Fentanyl ( fentanylum) – organiczny związek chemiczny, pochodna piperydyny; syntetyczny środek przeciwbólowy i anestezjologiczny, syntetyczny opioid. Jest agonistą receptorów opioidowych. Pobudza wytwarzanie serotoniny, zmniejsza stężenie endorfin w osoczu. Ma bezpośredni wpływ na ośrodkowy układ nerwowy. Podobnie jak inne opioidy powoduje bardzo silne uzależnienie.
Wikipedia
(1.1) Obecnie około 70% operacji w Stanach Zjednoczonych Ameryki przeprowadzanych jest z użyciem fentanylu.
Wiktionary
IPA: fɛ̃nˈtãnɨl, AS: fẽntãnyl
Wiktionary
rzecz. war. pot. fent mrz.
przym. fentanylowy
Wiktionary
→ fentanyl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) farm. związany z fentanylem, dotyczący fentanylu
Wiktionary
(1.1) Kryzys fentanylowy wybuchł w Stanach Zjednoczonych około 2014 r. i od razu zyskał nazwę: trzecia fala epidemii opioidów.
Wiktionary
rzecz. fentanyl mrz., fent mzw./mrz.
Wiktionary
metylowa pochodna amfetaminy
SJP.pl
Fentermina ( phenterminum) – organiczny związek chemiczny z grupy fenyloetyloaminy, metylowa pochodna amfetaminy. Stymulująca substancja psychoaktywna, lek anorektyczny (hamujący łaknienie).
Powoduje wydzielanie większych ilości neuroprzekaźników z grupy katecholamin, czyli adrenaliny obwodowo oraz dopaminy i noradrenaliny w mózgu. Oddziaływanie farmakologiczne fenterminy przejawia się między innymi pobudzeniem psychomotorycznym oraz zmniejszeniem łaknienia.
Wikipedia
część cząsteczki związku aromatycznego, jednowartościowa grupa aromatyczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. grupa chemiczna –C₆H₅, czyli pierścień aromatyczny benzenowy, który jest przypięty do innego atomu lub grupy w związku chemicznym
Wiktionary
dwuwartościowy rodnik aromatyczny powstały przez odłączenie od cząsteczki benzenu dwóch atomów wodoru
SJP.pl
aminokwas egzogenny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. aromatyczny aminokwas egzogenny, niezbędny dla organizmów żywych; prekursor tyrozyny
Wiktionary
Fe
Wikipedia
(1.1) Osoby chore na fenyloketonurię nie mogą metabolizować fenyloalaniny, co doprowadza do uszkodzenia mózgu.
Wiktionary
(1.1) wzór chemiczny: C₉H₁₁NO₂, symbol: Phe, skrót trzyliterowy: PHE, skrót jednoliterowy: F
Wiktionary
oleista ciecz służąca do wyrobu barwników syntetycznych, leków i innych związków; anilina; aminobenzen
SJP.pl
bezbarwna, łatwopalna ciecz; trucizna używana w produkcji trucizn wojskowych oraz lekarstw; dwuchlorek arsyny
SJP.pl
związek chemiczny, np. salicylan fenyloetylu
SJP.pl
organiczny związek chemiczny z grupy amin, neuroprzekaźnik, występujący w czekoladzie
SJP.pl
substancja krystaliczna rozpuszczalna w alkoholu i benzenie, wywierająca silne działanie trujące
SJP.pl
genetycznie uwarunkowane zaburzenie przemiany fenyloalaniny
SJP.pl
Fenyloketonuria, oligofrenia fenylopirogronowa (PKU, z phenylketonuria) – wrodzona, uwarunkowana genetycznie enzymopatia prowadząca do gromadzenia się w organizmie nadmiaru aminokwasu fenyloalaniny (hiperfenyloalaninemia, typ I) i wynikających z niego toksycznych objawów chorobowych. U podłoża choroby leży mutacja genu odpowiedzialnego za aktywność enzymu hydroksylazy fenyloalaninowej (PAH), który jest niezbędny w metabolizmie fenyloalaniny.
Wikipedia
związany z fenylem
SJP.pl
rodzaj roślin w większości rosnących w ciepłym klimacie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. zob. feudalny.
Wiktionary
paczka, grupa przyjaciół, banda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrana paczka znajomych
(1.2) gw-pl|Warszawa. towarzystwo
Wiktionary
Ferajna – album zespołu Farben Lehre wydany 9 października 2009 roku nakładem wytwórni Lou Rocked Boys.
Album sprzedał się w nakładzie 5–6 tysięcy egzemplarzy.
Wikipedia
w starożytnym Rzymie: ostatni dzień świąt obchodzonych ku czci duchów zmarłych przodków, przypadający 21 lutego
SJP.pl
Fe
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób przynoszący nieszczęście
Wiktionary
rzecz. feralność ż.
Wiktionary
→ feralny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest feralne; cecha tych, którzy są feralni
Wiktionary
przym. feralny
przysł. feralnie
Wiktionary
1. przynoszący nieszczęście; pechowy, niepomyślny;
2. złowróżebny, źle zapowiadający, źle rokujący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przynoszący niepowodzenie
Wiktionary
rzecz. feralność ż.
Wiktionary
minerał z grupy wolframianów
SJP.pl
Ferberyt – rzadki minerał z gromady wolframianów.
Nazwa upamiętnia niemieckiego mineraloga amatora M.R. Ferbera (1805-1875).
Wikipedia
zdrobnienie od imienia Ferdynand
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
tytuł powieści Witolda Gombrowicza, prawdopodobnie nawiązujący do ukończenia trzydziestu lat (z angielskiego: thirty door key) przez głównego bohatera
SJP.pl
Ferdydurke – awangardowa powieść Witolda Gombrowicza opublikowana w 1937 (datowana 1938), przełożona na wiele języków, uznana za wybitny utwór już przed II wojną światową.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Ferdynand – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów oznaczających „pokój” i „odważny, śmiały” (por. Winand).
W styczniu 2024 w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych, wykazano 1340 mężczyzn o imieniu Ferdynand nadanym jako imię pierwsze oraz 1368 mężczyzn noszących imię Ferdynand jako imię drugie.
Wikipedia
(1.1) I spuściwszy głowę w dół, Ferdynand zaczął krążyć po ulicach miasta wypatrując zgubionych pieniędzy.
Wiktionary
IPA: fɛrˈdɨ̃nãnt, AS: ferdỹnãnt
Wiktionary
rzecz. Ferdynandowa ż.
:: zdrobn. Ferdek m.
przym. Ferdynandowy, ferdynandzki
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Ferdynand z małżonką; Ferdynandowie
SJP.pl
Ferdynand z małżonką; Ferdynandostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ferdynanda lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ferdynandy lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Ferdynand (imię męskie); Ferdek
SJP.pl
długi płaszcz noszony dawniej przez kobiety w Turcji; ferezja
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. biedak
Wiktionary
IPA: ˈfɛrɛ̃w̃s, AS: ferẽũ̯s
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) lekkozbrojny, wstępny
Wiktionary
dawniej: metalowa, zwykle żelazna spinka bądź klamra używana nierzadko jako ozdoba
SJP.pl
posąg, rzeźba lub obraz malowany obustronnie, noszony na drążkach podczas procesji religijnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kośc. przenośny ołtarzyk z obrazem lub figurą używany w Kościele katolickim podczas procesji;
Wiktionary
Fe
Wikipedia
(1.1) Powstanie wielu feretronów związane jest z działalnością bractw katolickich.
Wiktionary
1. obszerny płaszcz męski pochodzenia wschodniego, noszony w Polsce w XVI i XVII wieku
2. eleganckie okrycie noszone przez kobiety w Turcji
SJP.pl
Ferezja – męski strój wierzchni pochodzenia wschodniego.
W Rosji ferezja (ros. ферязь) była uroczystym strojem bojarów, wzorowanym na strojach tatarskich dostojników. Szyto ją z wzorzystych jedwabnych tureckich tkanin. Miała niski, stojący kołnierz, zamiast guzów używano sznurowanego wiązania. Popularna w XVI i XVII wieku.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
(do 1910 Nowy Margelan, 1910-24 Skobielew) miasto w Uzbekistanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, siedziba administracyjna wilajetu fergańskiego;
(1.2) geogr. hist. kraina historyczna w Azji Środkowej
Wiktionary
Fergana (uzb. "Fargʻona", uzb. cyr. Фарғона; ros. Фергана, "Fiergana") – miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, siedziba administracyjna wilajetu fergańskiego. W 2011 roku liczyło ok. 238 tys. mieszkańców. Jedno z najmłodszych miast Uzbekistanu.
Wikipedia
przym. fergański
Wiktionary
mieszkaniec Fergany (miasta w Uzbekistanie)
SJP.pl
mieszkanka Fergany (miasta w Uzbekistanie)
SJP.pl
przymiotnik od: Fergana
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ferganą, dotyczący Fergany (miasta lub krainy)
Wiktionary
rzecz. Fergana ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Roszków (powiat raciborski),Wojnowice,Góra Świętej Anny,Brzeźnica. niezapominajka
Wiktionary
marka ciągników
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
minerał, tlenek itru i niobu
SJP.pl
Fergusonit (ang. fergusonite) – minerał z gromady tlenków, tlenek itru i niobu o wzorze chemicznym YNbO4. Należy do minerałów rzadkich. Jest izostrukturalny z formanitem, z którym tworzy kryształy mieszane. Nazwa pochodzi od nazwiska szkockiego fizyka, polityka i kolekcjonera minerałów Roberta Fergusona.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) powszedni
Wiktionary
(1.1) Dni ferialne (powszednie) mają własny formularz mszalny tylko w Wielkim Poście.
Wiktionary
1. okres wolny od pracy, nauki; wakacje
2. u starożytnych Rzymian: dni poświęcone uroczystościom religijnym, dni odpoczynku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) wakacje, szczególnie zimowe
Wiktionary
należy dopracować:
"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.
Wikipedia
(1.1) Dzieciaki pojechały na ferie, nareszcie trochę spokoju.
(1.1) Stoki oświetlamy podczas ferii świątecznych i zimowych.
Wiktionary
IPA: ˈfɛrʲjɛ, AS: ferʹi ̯e
Wiktionary
(1.1) wolne
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. układanie chleba w piecu
Wiktionary
IPA: ˌfɛrkɔˈvãɲɛ, AS: ferkovãńe
Wiktionary
czas. ferkować ndk.
Wiktionary
pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100, otrzymywany sztucznie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100;
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lm. od: ferma
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma ferm?
Wiktionary
IPA: fɛrm, AS: ferm
Wiktionary
przym. fermowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Fm
Wiktionary
specjalistyczne gospodarstwo rolne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gospodarstwo, folwark
(1.2) gospodarstwo wyspecjalizowane w określonej gałęzi
Wiktionary
Ferma – gospodarstwo rolne o cechach przedsiębiorstwa specjalizujące się w określonej produkcji.
Wikipedia
(1.1) Jan pracuje na fermie.
(1.1) W roku 1958 powstała w Zakładzie Doświadczalnym PAN w Popielnie ferma bobrów, która zapoczątkowała ochronę aktywną tego gatunku.
Wiktionary
IPA: ˈfɛrma, AS: ferma
Wiktionary
rzecz. fermer m., fermerka ż., fermerstwo n.
przym. fermerski
Wiktionary
(1.1) farma, hacjenda
Wiktionary
rozkaz, rozporządzenie skierowane przez szacha, sułtana lub wezyra do podwładnych albo lenników; firman
SJP.pl
znak graficzny umieszczany nad nutą, pauzą, przedłużający czas ich trwania o nieustaloną wartość rytmiczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. element notacji muzycznej dowolnie przedłużający czas trwania nuty lub pauzy;
Wiktionary
Fermata, korona (z wł. fermare - zatrzymać) – element notacji muzycznej oznaczający przedłużenie wartości nuty lub pauzy, do której odnosi się ów znak, przy czym czas przedłużenia nie jest z góry określony i zależy od interpretacji wykonawcy. Niekiedy kompozytor doprecyzowuje sposób przedłużenia stosując obok fermaty słowa "lunga" (długa) albo "corta", "breve" (krótka).
Wikipedia
IPA: fɛrˈmata, AS: fermata
Wiktionary
(1.1) korona
Wiktionary
potocznie: osoba, która sieje ferment, zamieszanie, prowokuje konflikty
SJP.pl
wrzenie, niepokój, wzburzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rozruchy, podniecenie, bunt i ich oznaki
(1.2) przest. enzym
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ta wypowiedź wzburzyła słuchających i jeszcze długo rodziła ferment.
(1.2) Jest to reakcja zachodząca wyłącznie w obecności odpowiednio dobranych fermentów.
Wiktionary
IPA: ˈfɛrmɛ̃nt, AS: fermẽnt
Wiktionary
rzecz. fermentacja, fermentator, fermentowanie, fermentownia
czas. fermentować, przefermentować, sfermentować
przym. fermentacyjny, przefermentowany, sfermentowany
Wiktionary
(1.1) niepokój, wzburzenie
(1.2) enzym, biokatalizator
Wiktionary
reakcja biochemiczna zachodząca pod katalitycznym wpływem fermentów wytwarzanych przez mikroorganizmy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. reakcja biochemiczna zachodząca pod wpływem enzymów produkowanych przez mikroorganizmy;
Wiktionary
Fermentacja – enzymatyczny proces przemian związków organicznych w warunkach beztlenowych, prowadzony przez mikroorganizmy, np. bakterie lub drożdże, w efekcie którego następuje dysproporcjonowanie substratu, tj. jego równoczesne utlenienie i redukcja, np.:
Wikipedia
(1.1) Produktami ubocznymi fermentacji alkoholowej są gliceryna, kwas bursztynowy i kwas octowy.
Wiktionary
IPA: ˌfɛrmɛ̃nˈtat͡sʲja, AS: fermẽntacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. ferment m., fermentator m., fermentowanie n., fermentownia ż.
czas. fermentować, przefermentować, sfermentować
przym. fermentacyjny
ims. przefermentowany, sfermentowany
Wiktionary
związany z fermentacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fermentacją, dotyczący fermentacji, służący do fermentacji
Wiktionary
rzecz. fermentator mrz., fermentownia ż., ferment mrz., fermentacja ż., fermentowanie n.
czas. przefermentować
Wiktionary
kadź do fermentacji piwa; tankofermentator, tankofermentor, fermentor, kadź fermentacyjna, tank fermentacyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szklany, metalowy lub wykonany z tworzywa sztucznego reaktor chemiczny, w którym zachodzi proces fermentacji
Wiktionary
(1.1) W następnym pomieszczeniu stały trzy uszkodzone fermentatory.
Wiktionary
IPA: ˌfɛrmɛ̃nˈtatɔr, AS: fermẽntator
Wiktionary
rzecz. ferment m., fermentacja ż., fermentowanie n., fermentownia ż.
czas. fermentować ndk., przefermentować dk., sfermentować dk.
przym. fermentacyjny, przefermentowany, sfermentowany
Wiktionary
(1.1) naczynie fermentacyjne
Wiktionary
aparat do mierzenia mocy fermentacji
SJP.pl
kadź do fermentacji piwa; tankofermentator, tankofermentor, fermentator, kadź fermentacyjna, tank fermentacyjny
SJP.pl
Fermentor – naczynie lub zbiornik, w którym następuje fermentacja piwa. W odróżnieniu od tankofermentorów, w których odbywa się zarówno fermentacja jak i kondycjonowanie piwa, w fermentorach przeprowadza się jedynie proces fermentacji piwa. Jego leżakowanie odbywa się w osobnych tankach leżakowych.
Wikipedia
mogący ulec fermentacji
SJP.pl
rzeczownik odczasownikowy, rodzaj nijaki
(1.1) poddawanie lub uleganie fermentacji
Wiktionary
(1.1) Zmiana ilości drożdży w cieście zmienia szybkość fermentowania ciasta.
Wiktionary
IPA: ˌfɛrmɛ̃ntɔˈvãɲɛ, AS: fermẽntovãńe
Wiktionary
rzecz. ferment m., fermentacja ż., fermentator m., fermentownia ż.
czas. fermentować, przefermentować, sfermentować
przym. fermentacyjny, przefermentowany, sfermentowany
Wiktionary
1. ulegać fermentacji - procesowi biochemicznemu, zachodzącemu pod wpływem enzymów, podczas którego wytwarzane są alkohole lub kwasy;
2. powodować fermentację;
3. przenośnie: burzyć się, wrzeć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) ulegać procesowi fermentacji
czasownik przechodni niedokonany
(2.1) powodować fermentację, poddawać fermentacji
Wiktionary
(1.1) Moszcz fermentuje. Czujesz kwaśny zapach fermentującego moszczu?
(2.1) Niegdyś gospodynie fermentowały kapustę w prawdziwych dębowych beczkach.
(2.1) Były nawet próby zastosowania fermentowanych ogonków wiśniowych, a także amerykańskiej herbaty Monarda z suszonych liści rośliny o tej samej nazwie (po polsku pysznogłówka).
Wiktionary
IPA: ˌfɛrmɛ̃nˈtɔvat͡ɕ, AS: fermẽntovać
Wiktionary
rzecz. ferment m., fermentacja ż., fermentownia ż., fermentowanie n., fermentator m.
czas. przefermentować, sfermentować
Wiktionary
(?.1) zweryfikuj|gerować.
Wiktionary
zakład przemysłowy lub pomieszczenie, w którym odbywa się fermentowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomieszczenie, dział zakładu lub zakład, w którym prowadzony jest proces fermentacji
Wiktionary
Fermentownia – dział browaru, w którym następuje fermentacja brzeczki nastawnej. W przeszłości znajdowała się zwykle w piwnicach, gdzie aby zapewnić odpowiednio niską temperaturę gromadzono zapasy lodu; obecnie odbywa się w tankofermentorach, chłodzonych solanką.
Wikipedia
(1.1) Dalsze zwiększanie produkcji wymaga rozbudowy fermentowni.
Wiktionary
IPA: ˌfɛrmɛ̃nˈtɔvʲɲa, AS: fermẽntovʹńa
Wiktionary
rzecz. ferment, fermentacja, fermentator, fermentowanie
czas. fermentować, przefermentować, sfermentować
przym. fermentacyjny, przefermentowany, sfermentowany
Wiktionary
związany z fermentem
SJP.pl
właściciel fermy (farmy); farmer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba posiadająca lub dzierżawiąca fermę
Wiktionary
(1.1) Składnica wypłaciła fermerowi należne za 300 skór nutrii.
Wiktionary
IPA: ˈfɛrmɛr, AS: fermer
Wiktionary
rzecz. ferma ż., fermerstwo n.
:: fż. fermerka ż.
przym. fermerski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta posiadająca lub dzierżawiąca fermę
(1.2) żona fermera
Wiktionary
(1.2) W naszym składzie zaopatrują się fermerki z pobliskich miejscowości.
Wiktionary
rzecz. ferma ż., fermerstwo n.
:: fm. fermer m.
przym. fermerski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fermerem, dotyczący fermera
(1.2) dotyczący fermerstwa, mający zastosowanie w fermerstwie
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do fermera, będący jego własnością lub dziełem
Wiktionary
(1.2) W składzie fermerskim w pobliskim miasteczku zakupił odpowiednie narzędzia.
Wiktionary
rzecz. fermer m., fermerka ż., ferma ż., fermerstwo n.
Wiktionary
jednostka długości stosowana w fizyce jądrowej, jest tego samego rzędu co promień jądra atomowego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
cząstka elementarna o spinie połówkowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. cząstka elementarna o połówkowym spinie;
Wiktionary
(1.1) Fermiony, w odróżnieniu od bozonów, posiadają spin połówkowy.
Wiktionary
IPA: ˈfɛrmʲjɔ̃n, AS: fermʹi ̯õn
Wiktionary
przym. fermionowy
Wiktionary
→ fermion
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. związany z fermionami
Wiktionary
(1.1) W niskich temperaturach gaz fermionowy wykazuje zachowania odmienne od gazu bozonowego ze względu na zakaz Pauliego.
Wiktionary
rzecz. fermion mrz.
Wiktionary
→ ferma
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fermą, dotyczący fermy
(1.2) związany z fermem, dotyczący fermu
Wiktionary
(1.1)
rzecz. ferma ż.
(1.2)
rzecz. ferm m.
Wiktionary
dawniej: zapinka, klamerka, np. przy książce, torebce, naszyjniku itp.
SJP.pl
drewno jednego z brazylijskich gatunków brezylki; ciężkie, twarde, czerwonofioletowe, używane na meble, łodzie, rzeźby, także do wyrobu barwników
SJP.pl
Fernambuk lub pernambuk – gatunek drewna egzotycznego pozyskiwanego z drzewa brezylki ciernistej ("Caesalpinia echinata") z rodziny brezylkowatych. Drewno ciężkie, bardzo twarde, wytrzymałe. Usłojenie jednorodne w odcieniu ciemnoczerwonym, czerwonofioletowym.
Wikipedia
związany z fernambukiem
SJP.pl
Fernandel, właśc. Fernand Joseph Désiré Contandin (ur. 8 maja 1903 w Marsylii, zm. 26 lutego 1971 w Paryżu) – francuski aktor i piosenkarz.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stop lub spiek żelaza, niklu i kobaltu używany w produkcji lamp elektrycznych
SJP.pl
[czytaj: ferocze] określenie wykonawcze: dziko, gwałtownie
SJP.pl
substancja chemiczna produkowana przez zwierzęta i rośliny, służąca do komunikacji między osobnikami lub regulacji ich wewnętrznych procesów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. substancja chemiczna wabiąca osobników płci przeciwnej;
Wiktionary
IPA: fɛˈrɔ̃mɔ̃n, AS: ferõmõn
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ferować.
Wiktionary
rzecz. nieferowanie n.
czas. ferować ndk.
Wiktionary
1. orzekać, wyrokować, postanawiać (dziś zwykle w wyrażeniu: ferować wyroki);
2. dawniej: nadawać, ofiarowywać
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) wydawać wyrok
(1.2) przest. postanowić, orzekać
(1.3) daw. nadać, ofiarować coś komuś
Wiktionary
rzecz. ferowanie n.
czas. zaferować ndk.
Wiktionary
miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania;
(1.2) geogr. adm. prowincja we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;
Wiktionary
Ferrara – miasto w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Ferrara, ok. 50 km na NNE od Bolonii, nad rzeką Pad, która płynie 5 km na północ od centrum.
Według danych na rok 2023 gminę zamieszkiwało 129 126 osób (320 os./km²).
Wikipedia
(1.1) Konstytucje poddały wykonywanie władzy najwyższej w państwie uregulowaniu prawnemu […]. Tę regulację prawną oparły zaś na trzech ogólnych wytycznych: państwa demokratycznego, praworządnego i liberalnego. Analiza tych trzech ogólnych wytycznych w ich konstytucyjnym kształcie stała się główną treścią nauki prawa konstytucyjnego, o której można mówić od pierwszych wykładów «diritto constituzionale» w Ferrarze w 1797 r., a następnie w Pawii i Bolonii.
Wiktionary
rzecz. ferraryjczyk mos., ferraryjka ż.
przym. ferraryjski, ferrarski
Wiktionary
(1.1) stpol. Ferrarz
Wiktionary
marka samochodów i firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mot. samochód marki Ferrari;
Wiktionary
Ferrari – włoski producent samochodów sportowych i wyścigowych, z siedzibą w Maranello, działający od 1938 roku.
Wikipedia
(1.1) Kiedyś zabiorę cię na przejażdżkę moim ferrari ze srebrnym drążkiem zmiany biegów.
(1.1) Dwanaście cylindrów ferrari 410 pracowało nadal bezgłośnie, choć strzałka szybkościomierza przekraczała cyfrę sto dwadzieścia.
Wiktionary
IPA: fɛrˈːarʲi, AS: fe•rarʹi
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ferrarą, dotyczący Ferrary
Wiktionary
(1.1) W 1574 r. o pierwszeństwo w katedrze wawelskiej pokłócili się poseł toskański Orsino i ferrarski Bottone.
(1.1) Papież ustąpił Francji enklawy na jej terytorium oraz legację bolońską i ferrarską.
Wiktionary
rzecz. ferraryjka ż., ferraryjczyk mos., Ferrara ż.
przym. ferraryjski
Wiktionary
(1.1) ferraryjski
Wiktionary
mieszkaniec Ferrary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ferrary; osoba z tego miasta
Wiktionary
(1.1) W rok później, w Modenie, ukazuje się poemat Ercole ferraryjczyka Giovanniego Battisty Giraldiego Cinzio.
(1.1) Bolończycy, ferraryjczycy, ankończycy płacili tylko z odrazą podatki przeznaczone na wzbogacanie kardynałów i ich licznych domowników, tudzież cudzoziemskich wojsk na żołdzie papieskim.
Wiktionary
rzecz. Ferrara ż.
:: fż. ferraryjka ż.
przym. ferraryjski, ferrarski
Wiktionary
(1.1) daw. ferrarczyk
Wiktionary
mieszkanka Ferrary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ferrary; kobieta z tego miasta
Wiktionary
(1.1) Strozzi bardzo był zakochany w tej ferraryjce, mieszkającej w jakiejś willi nad brzegami Padu, którą opisał w poetyczny sposób.
Wiktionary
rzecz. Ferrara ż.
:: fm. ferraryjczyk mos.
przym. ferraryjski, ferrarski
Wiktionary
(1.1) daw. ferrarka
Wiktionary
→ Ferrara (miasto we Włoszech)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ferrarą, dotyczący Ferrary
Wiktionary
(1.1) Malowidła ferraryjskie otwarcie ukazują współczesne postaci, bez żadnego pretekstu, bez ukrywania się za pseudohistorycznym przebraniem.
Wiktionary
rzecz. Ferrara ż., ferraryjczyk mos., ferraryjka ż.
przym. ferrarski
Wiktionary
(1.1) ferrarski
Wiktionary
górski szlak turystyczny wyposażony w stalowe liny ułatwiające wspinaczkę; via ferrata
SJP.pl
białko biorące udział jako przenośnik elektronów w fazie świetlnej fotosyntezy, podczas redukcji azotu atmosferycznego w brodawkach korzeniowych roślin motylkowatych, w oksydacyjnym transporcie elektronów oraz w wielu innych ważnych przemianach metabolicznych
SJP.pl
Ferredoksyna, Fd – białko stromy chloroplastów o masie 12 kDa, zawierające grupę prostetyczną 2Fe-2S. Może występować w formie zredukowanej Fdred lub utlenionej Fdutl. Kodowane w jądrze komórkowym w formie prebiałka znakowanego N-końcowym peptydem tranzytowym, który jest odcinany przez stromalną peptydazę procesową w stromie. Tu również jest przyłączane centrum 2Fe-2S.
Wikipedia
1. nazwisko;
2. włoska firma cukiernicza rodziny Ferrero
SJP.pl
Ferrero S.p.A. – włoskie przedsiębiorstwo o światowym zasięgu produkujące słodycze (głównie na bazie czekolady), przekąski i napoje. Siedziba firmy znajduje się w miejscowości Alba, w Piemoncie, we Włoszech. Na całym świecie firma posiada 31 fabryk zatrudniając około 33 tys. osób i produkuje rocznie około 365 tys. ton Nutelli.
Wikipedia
własność magnetyczna polegająca na antyrównoległym uporządkowaniu momentów magnetycznych atomów lub jonów; antyferromagnetyzm nieskompensowany
SJP.pl
Ferrimagnetyzm – własność magnetyczna polegająca na tym, że w temperaturach poniżej tzw. temperatury Néela pojawia się spontaniczne antyrównoległe uporządkowanie elementarnych momentów magnetycznych, a w odróżnieniu od antyferromagnetyzmu momenty te nie kompensują się wzajemnie do zera.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. wyspa na południowo-zachodnim krańcu archipelagu Wysp Kanaryjskich;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych, jego występowanie świadczy o związku znaczeniowym wyrazu z żelazem
Wiktionary
związek metaloorganiczny stosowany min. w przemyśle paliwowym a także w chemioterapii
SJP.pl
Ferrocen – metaloorganiczny związek chemiczny, aromatyczny kompleks sandwiczowy należący do grupy metalocenów, w którym atom żelaza (formalnie na II stopniu utlenienia, w rzeczywistości na zerowym) tworząc atom centralny znajduje się między dwoma płaskimi, równolegle ułożonymi pierścieniami cyklopentadienylowymi. Ferrocen należy do grupy π kompleksów.
Wikipedia
żelazostop o dużej zawartości chromu stosowany jako dodatek stopowy w procesach metalurgicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. żelazochrom
Wiktionary
(1.1) Ten przedmiot wykonano z kompozytów z wiórów aluminium utwardzanych ferrochromem.
Wiktionary
IPA: fɛrˈːɔxrɔ̃m, AS: fe•roχrõm
Wiktionary
(1.1) żelazochrom
Wiktionary
łapa odśrodkowego sprzęgła
SJP.pl
ciało będące jednocześnie ferromagnetykiem i dielektrykiem
SJP.pl
zjawiska elektryczne zachodzące w niektórych kryształach
SJP.pl
ciało krystaliczne charakteryzujące się dużą przenikalnością elektryczną
SJP.pl
Fe
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) substancja magnetyczna w postaci płynu;
Wiktionary
Ferrofluid (rzadko "ciecz magnetyczna", "ferrociecz") – substancja o właściwościach możliwie zbliżonych do cieczy, która w odróżnieniu od typowych cieczy jest w warunkach pokojowych dobrym paramagnetykiem i ulega silnej polaryzacji magnetycznej w obecności zewnętrznych pól magnetycznych.
Wikipedia
IPA: ˌfɛrːɔˈflujit, AS: fe•roflui ̯it
Wiktionary
kompleks żelaza z fenantroliną, stosowany w analizie chemicznej jako wskaźnik redoks
SJP.pl
Ferroina – związek kompleksowy żelaza z fenantroliną.
Stosowany jest w analizie chemicznej jako wskaźnik redoks służący m.in. do analizy ścieków. Zmienia barwę z niebieskiej (w środowisku utleniającym) na pomarańczowoczerwoną (w środowisku redukującym).
Wikipedia
stop żelaza o dużej zawartości krzemu, stosowany jako odtleniacz i jako dodatek stopowy w metalurgii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żelazokrzem
Wiktionary
(1.1) Ferrokrzem stosuje się w hutnictwie jako utleniacz.
Wiktionary
IPA: fɛrˈːɔkʃɛ̃m, AS: fe•rokšẽm
Wiktionary
(1.1) żelazokrzem
Wiktionary
niekrzemianowa skała magmowa bogata w tlenki żelaza, tytanu i chromu
SJP.pl
odnoszący się do ferromagnetyzmu
SJP.pl
ciało o bardzo silnych właściwościach magnetycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. ciało, w którym może wystąpić spontaniczne namagnesowanie;
Wiktionary
Ferromagnetyk – ciało, które wykazuje własności ferromagnetyczne. Znajdują się w nim obszary stałego namagnesowania (tzw. domeny magnetyczne), wytwarzające wokół siebie pole magnetyczne (jak małe magnesy). Do ferromagnetyków należą m.in. żelazo, kobalt, nikiel i niektóre ich stopy oraz niektóre inne metale przejściowe, np. metale ziem rzadkich.
Wikipedia
(1.1) Ferryt jest znanym ferromagnetykiem.
Wiktionary
IPA: ˌfɛrːɔ̃maɡˈnɛtɨk, AS: fe•rõmagnetyk
Wiktionary
rzecz. ferromagnetyzm m.
przym. ferromagnetyczny
Wiktionary
silne właściwości magnetyczne występujące w niektórych metalach
SJP.pl
Ferromagnetyzm – zjawisko, w którym materia wykazuje własne, spontaniczne namagnesowanie. Jest jedną z najsilniejszych postaci magnetyzmu i jest odpowiedzialny za większość magnetycznych zachowań spotykanych w życiu codziennym. Razem z ferrimagnetyzmem jest podstawą istnienia wszystkich magnesów trwałych (jak i zauważalnego przyciągania innych ferromagnetycznych metali przez magnesy trwałe).
Wikipedia
stop żelaza i manganu stosowany w metalurgii przy wytopie stali
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. żelazomangan
Wiktionary
(1.1) Ogłosili przetarg na dostarczenie ferromanganu.
Wiktionary
IPA: ˌfɛrːɔ̃ˈmãŋɡãn, AS: fe•rõmãŋgãn
Wiktionary
przyrząd służący do wyznaczania charakterystyk (krzywej magnesowania, pętli histerezy i stratności) materiałów magnetycznie miękkich w zmiennym polu magnetycznym
SJP.pl
mieszanina sproszkowanego tlenku żelaza i aluminium, stosowana w procesach spawania i zgrzewania oraz jako składnik pocisków i bomb zapalających; termit
SJP.pl
stop niklu, chromu i żelaza zaliczany do stopów oporowych, stosowany do wyrobu rezystorów, elementów grzejnych oraz termoelementów
SJP.pl
Ferrorezonans jest zjawiskiem, które może zaistnieć w obwodach RLC zasilanych napięciem przemiennym. Objawia się poprzez wyindukowanie napięcia o wartości znacznie większej od napięcia zasilającego, zazwyczaj w obwodach trójfazowych i w specyficznych warunkach pracy.
Wikipedia
stop przejściowy zawierający żelazo i jeden lub więcej pierwiastków należący do metali nieżelaznych bądź półmetali (np. krzem, mangan, chrom) będący dodatkiem przy produkcji stali jako modyfikator lub odtleniacz; żelazostop
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. żelazostop
Wiktionary
(1.1) Ferrostopy są dodatkami w produkcji stali.
Wiktionary
IPA: fɛrˈːɔstɔp, AS: fe•rostop
Wiktionary
(1.1) żelazostop
Wiktionary
związany z ferrostopem
SJP.pl
dawna fotograficzna technika pozytywowa, pozwalająca uzyskać tylko jeden oryginalny obraz
SJP.pl
Ferrotypia (z ferrum – żelazo) – pozytywowa technika otrzymywania obrazów fotograficznych.
W technice tej jako nośnik zastosowano płytki żelazne pomalowane na czarno. Do naświetlenia obrazu na płytce żelaznej wykorzystano, tak jak w ambrotypii, światłoczułą powłokę kolodionową.
Wikipedia
rodzaj suplementu diety, preparat zawierający żelazo i witaminy, stosowany przy anemii
SJP.pl
stop żelaza z wolframem, stosowany do wyrobu stopowych stali narzędziowych; żelazowolfram
SJP.pl
[czytaj: ferruczjo] obce imię męskie
SJP.pl
łacińska nazwa żelaza (pierwiastka chemicznego)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. roztwór stały węgla w żelazie, składnik strukturalny stali i żeliw
2. prawie czyste żelazo zawierające niewielkie domieszki niklu, kobaltu, miedzi i platyny
3. półprzewodnik wykazujący ferromagnetyzm
SJP.pl
Ferryt – składnik fazowy i strukturalny stopów żelazo-węgiel, roztwór stały jednego lub więcej pierwiastków w żelazie α lub żelazie δ.
Wikipedia
związany z ferrytem
SJP.pl
melanoproteina występująca w błonie śluzowej jelita, w wątrobie i śledzionie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. rodzaj białka złożonego, kompleksującego jony żelaza Fe3+ i przechowującego je w wątrobie;
Wiktionary
Ferrytyna – białko wiążące odwracalnie jony żelaza i przechowujące je, głównie w wątrobie.
Ferrytyna pełni istotną funkcję we wszystkich żywych organizmach, utrzymując żelazo w dostępnej i nieszkodliwej formie. Jej synteza jest ściśle regulowana zarówno na etapie transkrypcji, jak i translacji, a na ekspresję genu ferrytyny wpływa wiele czynników.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. brzoskwinia
Wiktionary
IPA: ˈfɛrska, AS: ferska
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kraków. kombinezon, ubranie robocze
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przedstawiciel zawisakowatych - rodziny motyli
SJP.pl
przedstawiciel zawisakowatych - rodziny motyli
SJP.pl
dawna moneta polska równa wartością czwartej części grzywny; wiardunek
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: fertycznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: fertyczny
SJP.pl
żwawy, zręczny, zwinny, ruchliwy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przest. żywy, ruchliwy, prędki, żwawy, zwinny, obrotny, zgrabny, zręczny
(1.2) daw. zuchowaty, dziarski
Wiktionary
(1.1) Jednego dnia Kunegunda, przechadzając się wpodle zamku po małym lasku, który nazywano parkiem, ujrzała w gęstwinie doktora (…), jak dawał lekcję eksperymentalnej fizyki pokojówce jej matki, fertycznej brunetce, bardzo ładnej i niesrogiej.
Wiktionary
IPA: fɛrˈtɨt͡ʃnɨ, AS: fertyčny
Wiktionary
rzecz. fertyczność
przysł. fertycznie
Wiktionary
(1.1-2) war. fartyczny, fortyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. ogrod. metoda nawożenia, polegająca na rozpuszczeniu nawozu w wodzie używanej do nawadniania
Wiktionary
Fertygacja – zabieg agronomiczny polegający na rozpuszczaniu nawozu w wodzie stosowanej do nawadniania. Tak rozpuszczony nawóz dostarczany jest wraz z wodą bezpośrednio do strefy korzeniowej przez system irygacyjny. Fertygacja umożliwia precyzyjne odżywienie mineralne roślin, dzięki elastyczności podziału nawozu oraz jego lepszemu rozprowadzeniu.
Wikipedia
(1.1) Przy odpowiednim stosowaniu, fertygacja może zapobiec niedoborom składników odżywczych w roślinach.
(1.1) Dzięki fertygacji rośliny są lepiej odżywione i szybciej rosną.
(1.1) Specjaliści ds. rolnictwa często zalecają fertygację jako sposób na poprawę jakości gleby.
(1.1) W trakcie kolejnych fertygacji zwracaliśmy szczególną uwagę na pH wody.
Wiktionary
przym. fertygacyjny
Wiktionary
u zwierząt: substancja wydzialana przez osłonki jajników powodująca ruch plemników
SJP.pl
Fertylizyna (gr. "fertós" ‘znośny’, "lýsis" ‘rozwiązanie’) – białkowo-polisacharydowa wydzielina osłonek oocytów ułatwiająca zapłodnienie. Aktywizuje ona ruch plemników (na które działa na zasadzie chemotaksji) oraz umożliwia ich przyklejanie się do błony oocytu. Jest bardzo specyficzna gatunkowo. Jej działanie jest ściśle powiązane z działaniem antyfertylizyny.
Wikipedia
1. pastorał papieski zakończony krzyżem; krzyż papieski;
2. fragment kija bilardowego znajdujący się na końcu szczytówki, wykonany z plastiku lub metalu;
3. regionalnie: drewniany przyrząd do rozbijania ściętego mleka; ciosek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. pastorał papieski zakończony krzyżem;
(1.2) reg-pl|Podhale. mieszadło do mleka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Papieże używają obecnie dwóch ferul: złotej i srebrnej.
Wiktionary
rzecz. feruła ż.
Wiktionary
kwas ferulowy - organiczny związek chemiczny, pochodna kwasu cynamonowego
SJP.pl
1. dawny instrument od karania cielesnego dzieci, głównie do bicia po rękach
2. przestarzale, przenośnie: rygor, dyscyplina, karność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. rózga do wymierzania kar cielesnych dzieciom
(1.2) daw. władza kogoś pilnującego porządku, także w państwie
(1.3) przen. rygor, regulamin, karność
Wiktionary
(1.1) Za mego czasu korektor był jeszcze żywem wspomnieniem, a klasyczna feruła skórzana odgrywała zaszczytnie swą straszliwą rolę. sic.
(1.1) Ordyński po prostu z pod feruły dyrektorskiej poszedł do szkół, i skończył nauki nie objawiając nadzwyczajnych talentów, ale też nigdzie niebędąc ostatnim. sic.
Wiktionary
rzecz. ferula ż.
Wiktionary
1. silny stan uniesienia, zapał, żarliwość;
2. potocznie: zamęt, galimatias, kołomyja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gorliwość, uniesienie
(1.2) pot. kołowrót, bałagan
Wiktionary
(1.1) Pozwól mi w ferworze meczu zachować obiektywizm i panować nad swoimi emocjami, nad każdym słowem i czynem.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wakacje
Wiktionary
dźwięk f obniżony o pół tonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. dźwięk f obniżony o półton;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: fɛs, AS: fes
Wiktionary
(1.1) symbol. F♭
Wiktionary
dźwięk f obniżony o dwa półtony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. dźwięk f obniżony o cały ton;
Wiktionary
."
Dźwięki feses na pięciolinii. W kolejności: feses¹, feses², Feses, feses°.
Feses – dźwięk, którego częstotliwość dla feses¹ wynosi około 311,2 Hz. Jest to obniżony za pomocą podwójnego bemola dźwięk f. Dźwięki enharmonicznie równoważne (o tej samej wysokości) to: dis i es.
Wikipedia
IPA: ˈfɛsɛs, AS: feses
Wiktionary
dawniej: uroczystość, święto
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) gw-pl|Łódź., gw-pl|Warszawa.fakt. mocno
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk, Warmia, Mazury. mocno
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. bardzo
przymiotnik jakościowy
(2.1) gw-pl|Łódź, Warszawa.
Wiktionary
(1.1) Nie ma tak dobrze, skikaj pan z kaczkamy na ulicę, albo trzymaj się fest za kozioł, bo teraz pojadziem na wylot!
(1.2) Poszelontej tą flaszką, ale tak fest. → Potrząśnij tą butelką, ale bardzo mocno.
(1.3) On mioł fest rubo baba. → On miał bardzo otyłą kobietę [= żonę].
(2.1) Fest z pani kobieta! Przecie i my facety nie gorsze od innych…
(3.1) […] z powodu wigilii[,] tak ważnego festu, jakim jest Nowy Rok, naznaczono sesją na godzinę drugą po południu.
(3.1) […] pan Miecznik sandomierski siwą pokręcając czupryną ciągnął smacznie węgrzyna i rozprawiał o wielkim feście na dworze króla jegomości — […]
Wiktionary
IPA: fɛst, AS: fest
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Santa Catharina, São Paulo. impreza, przyjęcie, zabawa
Wiktionary
Festa (niem. "Feste") – zespół obiektów fortyfikacyjnych przeznaczonych do walki dalekiej (fort grupowy rozproszony), wyposażony w koszary szyjowe i komunikację podziemną.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
uroczystość złożona z szeregu imprez artystycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) impreza artystyczna, często cykliczna, połączona z konkursem
Wiktionary
Festiwal (łac. "festivus" – radosny, wesoły, świąteczny) – szereg imprez, przeważnie artystycznych jednego typu (np. filmowych, muzycznych, teatralnych) lub tematu (np. festiwal kultury łowieckiej, kwiatów), będących przeglądem osiągnięć w danej dziedzinie, zorganizowanych w jednym czasie i pod wspólną nazwą, często ujętych w ramy konkursu. Formę festiwalu mają liczne imprezy dotyczące nauki, technologii i różnych aktualnych problemów interdyscyplinarnych.
Wikipedia
(1.1) W Kołobrzegu odbywał się festiwal piosenki.
Wiktionary
IPA: fɛˈstʲival, AS: festʹival
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. festiwalik m.
przym. festiwalowy
Wiktionary
zdrobnienie od: festiwal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od festiwal
Wiktionary
rzecz. festiwal m.
przym. festiwalowy
Wiktionary
organizowanie wielu imprez kulturalnych w celach marketingowych i konsumpcyjnych; festiwaloza
SJP.pl
nadmierna fascynacja festiwalami
SJP.pl
uczestnik festiwalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) uczestnik danego festiwalu
Wiktionary
rzecz. festiwal mrz.
przym. festiwalowy
Wiktionary
uczestniczka festiwalu
SJP.pl
związany z festiwalem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z festiwalem, dotyczący festiwalu
Wiktionary
rzecz. festiwal mrz., festiwalik mrz., festiwalowicz mos.
Wiktionary
organizowanie wielu imprez kulturalnych w celach marketingowych i konsumpcyjnych; festiwalizacja
SJP.pl
dawna miara objętości masy drewna
SJP.pl
girlanda z kwiatów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zwisające gałęzie formujące girlandę
(1.2) dekoracyjnie upięta tkanina lub kwiaty
(1.3) archit. motyw architektoniczny przedstawiający feston (1.2);
Wiktionary
Feston – dekoracyjnie upięta tkanina (draperia) lub element dekoracyjny przedstawiający fragment tkaniny, wieniec z kwiatów, roślin lub owoców swobodnie zwieszający się z dwóch punktów zaczepienia.
Znany w starożytności w architekturze greckiej i rzymskiej, gdzie związany był z kultami agrarnymi. Stosowany również jako motyw dekoracyjny w okresie renesansu, klasycyzmu, empire i secesji.
Wikipedia
IPA: ˈfɛstɔ̃n, AS: festõn
Wiktionary
związany z festonem
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zabawa urządzana zwykle pod gołym niebem, związana z jakąś uroczystością, często połączona z kiermaszem, konkursami, zawodami itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) publiczna impreza urządzona w związku z jakąś uroczystością
Wiktionary
(1.1) Na naszym festynie wystąpili kabareciarze z Ligoty.
Wiktionary
IPA: ˈfɛstɨ̃n, AS: festỹn
Wiktionary
przym. festynowy, festyniarski
Wiktionary
(1.1) reg. śl. lampartyja
Wiktionary
potocznie: kiczowatość, lichość, tandetność; bylejakość, lipność
SJP.pl
związany z festynem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z festynem, dotyczący festynu
Wiktionary
(1.1) Spory obszar zajmują tereny festynowe, wyposażone w duży krąg taneczny z muszlą koncertową, estradą i widownią.
Wiktionary
rzecz. festyn mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. leśniczy
Wiktionary
1. dawniej: uczta;
2. potocznie: świętowanie sukcesu;
3. najpopularniejszy gatunek sera greckiego, produkowany z mleka owczego; fetta
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. plural|feta.
Wiktionary
Gmina Fet ( Fet kommune) – dawna norweska gmina w regionie Akershus. Jej siedzibą było miasto Fetsund. Została zlikwidowana 1 stycznia 2020 roku.
Fet było 355. norweską gminą pod względem powierzchni lądowej (2019).
Wikipedia
IPA: fɛt, AS: fet
Wiktionary
1. dawniej: uczta;
2. potocznie: świętowanie sukcesu;
3. najpopularniejszy gatunek sera greckiego, produkowany z mleka owczego; fetta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. rodzaj greckiego sera (zwykle owczego), o słonym smaku;
(1.2) huczna uroczystość
(1.3) slang. amfetamina
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Lubię grecką sałatkę z fetą i oliwkami.
(1.2) Urządzamy jutro fetę z okazji zwycięstwa naszej drużyny.
(1.3) Dostałem trochę fety od dilera.
Wiktionary
IPA: ˈfɛta, AS: feta
Wiktionary
(1.3)
rzecz. fetowanie n.
czas. fetować ndk.
Wiktionary
(1.2) jubel, zabawa, uczta, przyjęcie; pot. balanga
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od zob. feta.
Wiktionary
IPA: ˈfɛtɔ, AS: feto
Wiktionary
rentgenologiczna metoda diagnostyczna płodu
SJP.pl
Fe
Wikipedia
białko płodowe dostające się od płodu do matki
SJP.pl
bardzo nieprzyjemny zapach; smród, odór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odrażający, przykry zapach
Wiktionary
(1.1) Podmuchy swobodnych wiatrów niosły falami trupi fetor.
Wiktionary
IPA: ˈfɛtɔr, AS: fetor
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. fetorek mrz.
Wiktionary
(1.1) smród, odór
Wiktionary
zdrobnienie od : fetor (nieprzyjemny zapach)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: fetor
Wiktionary
rzecz. fetor mrz.
Wiktionary
biopsja tkanek płodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. biopsja tkanek płodu;
Wiktionary
Fetoskopia – biopsja tkanek płodu. Fetoskopię wykonuje się pomiędzy 18 a 20. tygodniem ciąży. Wprowadzenie fiberoskopu pozwala na oglądanie płodu i pobranie fragmentów tkanek, najczęściej skóry lub wątroby lub próbek krwi. Ryzyko wywołania poronienia szacuje się na ok. 5%, trwałe uszkodzenie ściany owodni połączone z wyciekiem płynu owodniowego na 4%.
Wikipedia
(1.1) Przy fetoskopii istnieje ryzyko poronienia.
Wiktionary
IPA: ˌfɛtɔˈskɔpʲja, AS: fetoskopʹi ̯a
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fetować.
Wiktionary
czas. fetować ndk.
Wiktionary
1. urządzać wystawne przyjęcie;
2. świętować jakąś uroczystość
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) książk. świętować, obchodzić coś okazale i uroczyście
(1.2) książk. podejmować kogoś wystawnie, hojnie ugaszczać, częstować dla okazania szacunku, uznania
czasownik zwrotny niedokonany fetować się
(2.1) przest. raczyć się, delektować się czymś
(2.2) przest. częstować się nawzajem, raczyć się czymś wzajemnie
Wiktionary
(1.1) Święto odzyskania niepodległości fetowano między innymi imponującym pokazem rac świetlnych.
(1.2) W owe lata szczęśliwe, gdy senat i posły / Po dniu trzeciego maja w ratuszowej sali, / Zgodzonego z narodem króla fetowali.
(2.1) Nawykiem profesora było odwiedzanie pobliskiej kawiarni, gdzie przy filiżance kawy fetował się ulubionym wiedeńskim tortem.
(2.2) Obaj namiętni palacze, podczas wzajemnych wizyt najczęściej się fetowali wybornym hawańskim cygarem.
Wiktionary
IPA: fɛˈtɔvat͡ɕ, AS: fetovać
Wiktionary
rzecz. fetowanie n., feta ż.
Wiktionary
(1.1) celebrować, święcić
(1.2) raczyć, fundować
Wiktionary
najpopularniejszy gatunek sera greckiego, produkowany z mleka owczego; feta
SJP.pl
[czytaj: fettuczine] włoskie łazanki z sosem mięsnym, pomidorami i serem
SJP.pl
Fettuccine – makaron typowy dla kuchni włoskiej z rejonu Rzymu w kształcie długich, wąskich wstążek o szerokości 1 cm. Jego szerszą wersją jest Fettuce, a węższą Fetucelle.
Wikipedia
oficjalne pouczenie dotyczące stosowania prawa islamskiego; fatwa
SJP.pl
1. w wierzeniach pierwotnych: przedmiot uważany za wcielenie jakiegoś bóstwa lub obiekt o magicznej mocy, któremu oddawano cześć;
2. przedmiot mający chronić kogoś przed nieszczęściami; amulet, talizman;
3. przedmiot, dzięki któremu fetyszysta odczuwa przyjemność seksualną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. ezot. magiczny przedmiot będący obiektem kultu, amulet, talizman
(1.2) seks. obiekt, sytuacja lub działanie wzmacniające satysfakcję seksualną
(1.3) przen. obiekt intensywnego zainteresowania lub pożądania intelektualnego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Według czcicieli, fetysz jest obdarzony mocą magiczną, zawartą w obiekcie materialnym – nosicielu tej mocy.
(1.2) Jak sam stwierdził, jego fetyszem są męskie sutki, więc widok czterech nagich klat sprawił, że czuł się jak w niebie.
(1.3) Jego fetyszem jest taśma filmowa, która w jego filmach występuje w roli kolektywnej pamięci.
Wiktionary
IPA: ˈfɛtɨʃ, AS: fetyš
Wiktionary
rzecz. fetyszyzm m., fetyszysta m., fetyszystka ż.
przym. fetyszystyczny
Wiktionary
1. ktoś, kto otacza przedmioty i zjawiska irracjonalnym kultem,
2. ktoś, kto zaspokaja popęd płciowy przez oglądanie lub dotykanie przedmiotów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek skłonny do otaczania jakichś przedmiotów irracjonalnym kultem
Wiktionary
rzecz. fetysz mrz., fetyszyzm mrz.
przym. fetyszystyczny
Wiktionary
1. kobieta, która otacza jakieś przedmioty i zjawiska irracjonalnym kultem;
2. kobieta, która zaspokaja popęd płciowy przez oglądanie lub dotykanie przedmiotów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta skłonna do otaczania jakichś przedmiotów irracjonalnym kultem
Wiktionary
rzecz. fetysz mrz., fetyszyzm mrz.
Wiktionary
dotyczący fetyszyzmu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z fetyszyzmem
Wiktionary
(1.1) List ten jest zbieraniną różnego typu dewiacji seksualnych u podłoża których leżą tendencje masochistyczne i fetyszystyczne.
Wiktionary
IPA: ˌfɛtɨʃɨˈstɨt͡ʃnɨ, AS: fetyšystyčny
Wiktionary
rzecz. fetyszyzm m., fetysz m., fetyszysta m.
Wiktionary
bezkrytyczne uwielbienie, akceptowanie czegoś, otaczanie czegoś irracjonalnym kultem; fetyszyzm, bałwochwalstwo
SJP.pl
1. zaspokajanie popędu seksualnego poprzez kontakt z erotycznymi fetyszami;
2. oddawanie czci przedmiotom uważanym za wcielenie bóstwa lub rzekomo obdarzonym nadnaturalnymi właściwościami; bałwochwalstwo;
3. pejoratywnie: bezkrytyczne uwielbienie, akceptowanie czegoś; fetyszyzacja, bałwochwalstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. jedna z form wierzeń religijnych polegająca na kulcie obiektów o domniemanej sile nadprzyrodzonej
(1.2) seks. osiąganie satysfakcji seksualnej poprzez kontakt z przedmiotami należącymi do innej osoby
(1.3) pot. otaczanie przedmiotów lub zjawisk bezrozumnym kultem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. fetysz m., fetyszysta m., fetyszystka ż.
przym. fetyszystyczny
Wiktionary
(1.1) pejor. bałwochwalstwo
Wiktionary
odnosić się do czegoś z bezkrytycznym uwielbieniem, respektem
SJP.pl
odnosić się do czegoś z bezkrytycznym uwielbieniem, respektem
SJP.pl
1. rodzaj laotańskiego gulaszu lub zupy z makaronem;
2. forma dzierżawy gruntu w Szkocji
SJP.pl
skrót od: feudalny
SJP.pl
związany z feudalizmem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z feudalizmem, dotyczący feudalizmu
Wiktionary
rzecz. feudalizm m., feudał m., feudalizacja ż.
przym. feudalny
przysł. feudalnie
Wiktionary
(1.1) feudalny
Wiktionary
wprowadzenie ustroju feudalnego
SJP.pl
formacja ustrojowa, rozpowszechniona w średniowiecznej Europie, charakteryzująca się stanowym podziałem społeczeństwa, oparciem organizacji państwa o stosunek lenny oraz ścisłą reglamentacją działalności gospodarczej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. hist. średniowieczny system społeczno-ekonomicznych zależności między warstwami społecznymi, z reguły: chłopstwem, duchowieństwem, mieszczaństwem i szlachtą. Opierał się na ścisłej hierarchii stanów o określonych przywilejach;
Wiktionary
Fe
Wikipedia
rzecz. feudał
przym. feudalny, feudalistyczny, przedfeudalny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób feudalny
Wiktionary
przym. feudalistyczny, feudalny
Wiktionary
odnoszący się do feudalizmu, właściwy feudalizmowi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. odnoszący się do feudalizmu, związany z feudalizmem
Wiktionary
(1.1) Możnowładca feudalny rozliczał się przed swoim seniorem.
Wiktionary
rzecz. feudalizm m., feudał m., feudalizacja ż.
przym. feudalistyczny, protofeudalny, wczesnofeudalny
przysł. feudalnie
Wiktionary
właściciel feudalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. w średniowieczu i w ustroju feudalnym: posiadacz ziemski
(1.2) hist. posiadacz lenna
Wiktionary
(1.1) Wbrew powszechnej opinii feudałowie rzadko korzystali z prawa pierwszej nocy.
Wiktionary
rzecz. feudalizm m., feudalizacja ż.
przym. feudalny, feudalistyczny
Wiktionary
ziemia oddana w użytkowanie wasalowi; lenno
SJP.pl
[czytaj: FOjerbach] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: fetr]
1. szlachetna odmiana pilśni lub wojłoku;
2. wyrób wykonany z tego materiału, np. męski kapelusz pilśniowy
SJP.pl
}}{{infobox tabela dodaj
Wikipedia
[czytaj: FAjerabend] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: fajnman] nazwisko, np. Richard Feynman [1918 - 1988), amerykański fizyk teoretyk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
specyficzne nakrycie głowy noszone przez mężczyzn w krajach arabskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) orientalne nakrycie głowy o kształcie ściętego stożka, wykonane z bordowego filcu i ozdobione czarnym frędzlem;
Wiktionary
Fez ( فاس, "Fās"; marok. arab. "Fas"; berb. ⴼⴰⵙ, "Fas"; fr. "Fès") – miasto w północnym Maroku, siedziba administracyjna regionu Fez-Meknes. W 2024 roku liczyło ok. 1,2 mln mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Fezy noszą głównie mężczyźni w krajach muzułmańskich.
Wiktionary
IPA: fɛs, AS: fes
Wiktionary
rzecz. Fez mrz., fezka ż.
przym. fezański
Wiktionary
(1.1) tarbusz
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Fezu, związany z Fezem
Wiktionary
(1.1) Część dochodów pozostawała w ręku fezańskich farbiarzy.
Wiktionary
rzecz. Fez mrz., fez mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ent. pszczoła
Wiktionary
rzadkie określenie rozpowszechnionego w krajach muzułmańskich męskiego nakrycia głowy w kształcie czerwonego ściętego stożka z czarnym chwostem; fez
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. nieduży fez
Wiktionary
(1.1) Ubrany w czerwoną fezkę malec podrygiwał w rytm tureckiej muzyki.
Wiktionary
rzecz. fez mrz., Fez mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
skrót od: fortissimo
SJP.pl
skrót
(1.1) = Mozilla Firefox (nazwa przeglądarki internetowej)
Wiktionary
Zobacz też: FF.
Wikipedia
(1.1) FF, IE, Opera, Chrome i Safari to pięć najpopularniejszych obecnie przeglądarek w Polsce.
Wiktionary
(1.1) MF
Wiktionary
wyraz dźwiękonaśladowczy wyrażający uczucie bólu, wypowiadany na wdechu dzięki wciągnięciu powietrza do płuc przez szparę powstałą między górną wargą a dolnymi zębami
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) imituje dźwięk, jaki powstaje podczas dmuchania, gwizdania, głośnego wciągania powietrza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) – Eeee… myślałem, że oni używają ten, no… toporów, a nie rękawic… // Margerita wydała pogardliwe „fff”. – W wersji ofensywnej używają. W sportowej nie, za dużo sprzątania – wyjaśniła ozięble.
Wiktionary
(1.1) ff
Wiktionary
skrót od: Festiwal Filmów Krótkometrażowych
SJP.pl
skrót od: frigoria (frygoria)
SJP.pl
1. wyraz oznaczający lekceważenie;
2. wyraz oznaczający podziw, zwykle powtórzony;
3. jedna z liter alfabetu greckiego; phi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nazwa dwudziestej pierwszej litery alfabetu greckiego, φ;
(1.2) pot. techn. średnica jakiegoś przedmiotu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Literą fi oznaczamy potencjał elektryczny.
(1.2) W łazience położyliśmy rurki fi 20.
Wiktionary
IPA: fʲi, AS: fʹi
Wiktionary
(1.1) phi
Wiktionary
skrót od: Fédération Internationale de l'Automobile, Międzynarodowa Federacja Samochodowa, zrzeszająca federacje różnych krajów, organizująca wyścigi samochodowe
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Fiat (samochód marki Fiat)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. mot. pieszczotliwie o samochodzie marki Fiat
Wiktionary
(1.1) Pojechaliśmy nad Bałtyk fiacikiem.
(1.1) Kluczyki od fiacika leżą w przedpokoju.
Wiktionary
rzecz. fiat m., Fiat m., fiacisko n., fiatowiec m.
przym. fiatowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mot. zgrub. od fiat
Wiktionary
(1.1) Możemy to przetransportować naszym fiaciskiem.
Wiktionary
przym. fiatowski
przysł. fiatowsko
rzecz. fiacik mzw., fiat mzw., Fiat mzw.
Wiktionary
(1.1) fiat
Wiktionary
w gwarze krakowskiej: dorożkarz; dryndziarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. dorożkarz
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) daw. dorożka
Wiktionary
(1.1) W Paryżu każdy stróż, fiakier czy chłopak od szewca mówi świetnie po francusku, a u nas w Warszawie conajwyżej arystokracja i cudzoziemcy. sic.
Wiktionary
IPA: ˈfʲjäcɛr, AS: fʹi ̯äḱer
Wiktionary
przym. fiakierski
Wiktionary
(1.1) dryndziorz
(2.1) drynda, bryczka
Wiktionary
→ fiakier; dryndziarski, dorożkarski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący fiakiera
Wiktionary
IPA: fʲjäˈcɛrsʲci, AS: fʹi ̯äḱersʹḱi
Wiktionary
rzecz. fiakier mos./mrz.
Wiktionary
regionalnie: dorożkarstwo
SJP.pl
1. mała, smukła wieżyczka, element dekoracyjny architektury gotyckiej; pinakiel
2. naczynie w kształcie płytkiej czary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) staroż. grecki odpowiednik rzymskiej patery
(1.2) archit. inaczej → pinakiel
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈfʲjala, AS: fʹi ̯ala
Wiktionary
(1.2) pinakiel, sterczyna
Wiktionary
część aparatu ssącego u specyficznej gromady orzęsków, zawierająca substancję rozpuszczającą osłonę ofiar
SJP.pl
w szachach: ustawienie gońca na długiej przekątnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szach. manewr polegający na ustawieniu gońca na polach b2, g2, b7 lub g7 w celu zajęcia jednej z długich przekątnych;
Wiktionary
W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.
Fianchetto (wymowa włoska, spolszczona wymowa) – manewr w otwarciu szachowym polegający na ustawieniu gońca na jednym z pól b2, g2, b7 lub g7, po wcześniejszym przesunięciu odpowiedniego piona o jedno lub dwa pola.
Wikipedia
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) szach. wykonywać fianchetto
Wiktionary
(1.1) W trakcie całej swej kariery, Fischer lubił fianchettować swojego królewskiego gońca.
Wiktionary
przedsięwzięcie zakończone niepowodzeniem, nieudanie się czegoś; krach, klapa, klops
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nieudanie się jakiejś sprawy, niepowodzenie się czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Próba zainteresowania mieszkańców dzielnicy kulturą i sztuką skończyła się kompletnym fiaskiem.
Wiktionary
IPA: ˈfʲjaskɔ, AS: fʹi ̯asko
Wiktionary
(1.1) klapa, klęska, przegrana, porażka, plajta
Wiktionary
łaciński przekład hebrajskiego: amen; "niech się stanie!"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. samochód marki Fiat
(1.2) środ. kolej. lokomotywa spalinowa serii SP45 i SU45
Wiktionary
FIAT – włoskie przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją samochodów osobowych, sportowych, dostawczych i rajdowych z siedzibą w Turynie. Zostało założone 11 lipca 1899 roku przez Giovanniego Agnellego pod stanowiącą rozwinięcie akronimu "FIAT" nazwą Fabbrica Italiana Automobili Torino (pol. „Włoska Fabryka Samochodów w Turynie”). Obecnie przedsiębiorstwo wchodzi w skład międzynarodowego koncernu Stellantis.
Wikipedia
(1.1) Na parkingu stały dwa fiaty i jedno audi.
Wiktionary
IPA: fʲjat, AS: fʹi ̯at
Wiktionary
rzecz. Fiat mzw., fiatowiec m.
:: zdrobn. fiacik m.
:: zgrub. fiacisko n.
przym. fiatowski
przysł. fiatowsko
Wiktionary
(1.1) zdrobn. fiacik; zgrub. fiacisko
Wiktionary
przymiotnik od: Fiat
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mot. związany z Fiatem, dotyczący Fiata
Wiktionary
rzecz. Fiat mzw., fiat mzw., fiacik mzw., fiacisko n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(skrót od: Fédération Internationale de Basketball) Międzynarodowa Federacja Koszykówki, organizacja zrzeszająca narodowe związki koszykarskie, regulująca przepisy dotyczące rozgrywek, sprzętu itp.
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
aparat zaopatrzony w kabel światłowodowy, stosowany w medycynie do bezoperacyjnego przeprowadzania badań w niedostępnym dla oka wnętrzu organizmu ludzkiego
SJP.pl
Fiberoskop – aparat służący do oglądania trudno dostępnych miejsc. Fiberoskop zbudowany jest z półsztywnego kabla światłowodowego oraz źródła światła. Najczęściej końcówka fiberoskopu daje możliwość kontrolowanej artykulacji w wielu płaszczyznach, co pozwala na skierowanie fiberoskopu w pożądanym kierunku.
Wikipedia
badanie pozwalające obejrzeć jamę nosowo-gardłową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Cesarz spotkał się z opatem Fibicjuszem w Trewirze.
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny tyrankowatych
SJP.pl
[czytaj: fibonaczi] nazwisko włoskie, np. Leonardo Fibonacci (1175 - 1250), włoski matematyk, twórca podstaw arytmetyki i algebry; Leonardo z Pizy
SJP.pl
Fibonacci, Leonardo z Pizy (ur. ok. 1175 w Pizie, zm. 1250), znany jako Leonardo Fibonacci, Filius Bonacci (syn Bonacciego), Leonardo Pisano (z Pizy) – włoski matematyk.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. utwór literacki, napisany tak, aby kolejne wiersze posiadały liczbę liter lub wyrazów równą kolejnym liczbom ciągu Fibonacciego
Wiktionary
fibra;
1. rodzaj sztucznej skóry;
2. włókno mięśniowe, nerw
SJP.pl
fibr;
1. włókno mięśniowe, nerw;
2. rodzaj sztucznej skóry
SJP.pl
Fibra – rodzaj sztucznej skóry, która jest otrzymywana przez sprasowanie papieru bawełnianego bądź celulozy, nasyconego chlorkiem cynku.
Wikipedia
komórka tkanki łącznej wytwarzająca substancję międzykomórkową oraz włókna
SJP.pl
Fi
Wikipedia
komórka powstała z fibroblastu
SJP.pl
Fibrocyt – komórka tkanki łącznej występująca jako zredukowana forma fibroblastu o mniejszej sprawności metabolicznej. Fibrocyty mają wydłużone jądra komórkowe ze zbitą chromatyną oraz kwasochłonną cytoplazmę. Podobnie jak fibroblasty, są to komórki osiadłe, lecz mające zdolność ruchu. Fibrocyty budują ścięgna, gdzie ułożone jeden za drugim tworzą szeregi Ranviera.
Wikipedia
trwały minerał wietrzeniowy powstający w warunkach większej wilgotności
SJP.pl
białko wchodzące w skład jedwabiu naturalnego
SJP.pl
Fibroina – białko z grupy białek fibrylarnych. Stanowi główny składnik budulcowy naturalnych włókien jedwabiu oraz pajęczyny (drugim składnikiem jest serycyna – klej jedwabny). Fibroinę tworzą łańcuchy zbudowane w przeważającej części z powtarzającej się sekwencji aminokwasów jak: (Gly-Ser-Gly-Ala-Gly-Ala)"n". Fibroina ma drugorzędową strukturę warstwową zbudowaną z antyrównoległych warstw beta harmonijki.
Wikipedia
związany z fibroiną
SJP.pl
1. minerał krzemowy, pilśniowe skupienie silimanitu
2. prasowane płyty ze sklejonych wiórów drzewnych
SJP.pl
nowotwór niezłośliwy rozwijający się z tkanki łącznej włóknistej; włókniak
SJP.pl
rodzaj miejscowo agresywnego nowotworu tkanek miękkich
SJP.pl
Fi
Wikipedia
choroba charakteryzująca się uporczywymi bólami mięśniowo-stawowymi oraz występowaniem charakterystycznych punktów wrażliwych na ucisk; tendomiopatia, reumatyzm tkanek miękkich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. przewlekła, niezapalna choroba reumatyczna tkanek miękkich charakteryzujące się rozległym bólem;
Wiktionary
Fibromialgia (ang. "fibromyalgia", "fibromyalgia syndrome", FMS) – przewlekły zespół chorobowy charakteryzujący się uogólnionym bólem, któremu często towarzyszą zmęczenie, zaburzenia snu, w tym sen nieprzynoszący wypoczynku, oraz zaburzenia funkcji poznawczych. Mogą występować również sztywność, bóle głowy, zaburzenia nastroju i inne objawy somatyczne.
Wikipedia
niezłośliwy nowotwór z tkanki mięśniowej i łącznej
SJP.pl
wykonany z fibry
SJP.pl
włókienko
SJP.pl
pęczek włókienek białkowych znajdujących się w komórce mięśniowej lub nerwowej
SJP.pl
nierozpuszczalna substancja białkowa powstająca podczas krzepnięcia krwi; włóknik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. fizj. białko fibrylarne, które pełni funkcje podporowe w procesie krzepnięcia
Wiktionary
Fi
Wikipedia
(1.1) W powstaniu fibryny kluczowe jest działanie trombiny.
Wiktionary
rzecz. fibrynogen mrz.
przym. fibrynowy
Wiktionary
(1.1) włóknik, czynnik Ia
Wiktionary
białko osocza o strukturze włókienkowej biorące udział w procesie krzepnięcia krwi przechodząc w fibrynę (włóknik) pod wpływem działania enzymu trombiny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. białko osocza krwi wytwarzane w wątrobie, biorące udział w końcowej fazie procesu krzepnięcia;
Wiktionary
Fibrynogen ("I czynnik krzepnięcia") – białko osocza krwi wytwarzane w wątrobie, biorące udział w końcowej fazie procesu krzepnięcia i przekształcane w białko fibrylarne – fibrynę (włóknik), współtworzącą skrzep krwi. Fibrynogen łącząc się z receptorami GpIIb/IIIa powoduje agregację aktywowanych trombocytów. Jest zaliczany do białek ostrej fazy.
Wikipedia
rzecz. fibryna ż.
Wiktionary
powstawanie włóknika (fibryny) w procesie krzepnięcia krwi
SJP.pl
dotyczący fibrynolizy
SJP.pl
rozpuszczanie się włóknika w roztworach solnych lub alkalicznych, zwłaszcza w przypadkach skrzepu we krwi i zakrzepów
SJP.pl
"Główn: Hemostaza."
Fibrynoliza – fizjologiczny proces rozkładu zakrzepu, będący częścią hemostazy. Podobnie, jak proces krzepnięcia krwi, zachodzi w sposób kaskadowy. Kluczowym dla fibrynolizy enzymem jest plazmina powstająca z plazminogenu.
Wikipedia
enzym mający zdolność rozpuszczania fibryny, stosowany w leczeniu zawałów i zakrzepów, także miejscowo w celu przyśpieszenia wessania się krwiaków
SJP.pl
związany z fibryną
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. związany z fibryną, dotyczący fibryny
Wiktionary
rzecz. fibryna ż.
Wiktionary
1. ozdobna zapinka z brązu, służąca dawniej do spinania szat;
2. w anatomii: kość strzałkowa, jedna z dwóch kości goleniowych; strzałka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archeol. ozdobna, metalowa zapinka do spinania odzieży używana od epoki brązu do średniowiecza;
Wiktionary
Fibula – ozdobna, metalowa zapinka do spinania szat, funkcją i kształtem zbliżona do współczesnej agrafki, używana w Europie od późnej epoki brązu (około 1500 p.n.e.) aż do średniowiecza i zastępująca guziki. W przeszłości nazwą tą niewłaściwie obejmowano również wszystkie brosze, zapięcia i sprzączki do pasków, zapinki do włosów itp.
Wikipedia
IPA: fʲiˈbula, AS: fʹibula
Wiktionary
(1.1) przest. fibuła
Wiktionary
nazwisko, m.in. Atanazy Urban Fic (1901-1943) - polski archeolog, biblista, dominikanin, teolog katolicki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko niemieckie, m.in. Johann Gottlieb Fichte (1762-1814), niemiecki filozof, kontynuator myśli I. Kanta
SJP.pl
system filozoficzny Johanna Gottlieba Fichtego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
enzym roślinny otrzymywany z mleczka figi
SJP.pl
Ficyna jest niespecyficznym enzymem roślinnym pochodzącym z lateksu figowców. Należy do rodziny proteaz znanych jako proteazy cysteinowe, do których należy także papaina, która pochodzi z lateksu papai, bromelina (bromelaina) występująca w świeżych ananasach, a także kalpaina, kaspazy i chymopapaina. Masa molowa ficyny wynosi około 25 000 u. Enzym jest efektywny w zakresie pH = 4-9,5, z optimum wynoszącym pH = 6,5.
Wikipedia
skrót od: Fédération Internationale des Échecs - Międzynarodowa Federacja Szachowa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
system dziedziczenia wielkiej własności, polegający na przejściu majątku tytułem spadku na najstarszego syna dziedzica bez prawa sprzedaży, zastawu itp., mający na celu utrzymanie majątku w całości w rodzie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osoba dziedzicząca majątek na zasadzie fideikomisu
SJP.pl
wyznawca fideizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik fideizmu
Wiktionary
IPA: ˌfʲidɛˈjista, AS: fʹidei ̯ista
Wiktionary
rzecz. fideizm m.
:: fż. fideistka ż.
przym. fideistyczny
Wiktionary
→ fideista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwolenniczka fideizmu
Wiktionary
IPA: ˌfʲidɛˈjistka, AS: fʹidei ̯istka
Wiktionary
rzecz. fideizm n.
:: fm. fideista m.
przym. fideistyczny
Wiktionary
wywodzący się z fideizmu, dotyczący fideizmu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od fideizm
Wiktionary
IPA: ˌfʲidɛjiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: fʹidei ̯istyčny
Wiktionary
rzecz. fideizm m., fideista m., fideistka ż.
Wiktionary
wiara, doktryna oparta na wierze, a nie na poznaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. teol. pogląd głoszący prymat wiary i objawienia nad poznaniem rozumowym;
Wiktionary
Fideizm (od fides „wiara”) – pogląd filozoficzny i teologiczny głoszący prymat wiary nad poznaniem rozumowym i teoriami naukowymi. Według fideisty poznanie religijne w postaci objawienia wyprzedza poznanie rozumowe, a jedynym źródłem wiedzy w kwestiach wiary i etyki może być jedynie stała tradycja ludzkości oparta ostatecznie na pierwotnym Bożym Objawieniu. Jest to więc antyracjonalizm lub irracjonalizm, bo przyjmuje się istnienie prawd niedostępnych poznaniu rozumowemu.
Wikipedia
IPA: fʲiˈdɛjism̥, AS: fʹidei ̯ism̦
Wiktionary
rzecz. fideista m., fideistka ż.
przym. fideistyczny
Wiktionary
instrument smyczkowy z sześcioma strunami; fidela
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. dawny instrument smyczkowy z grupy chordofonów;
Wiktionary
Fidel – średniowieczny instrument muzyczny z rodziny skrzypiec.
Wikipedia
(1.1) Lira da braccio wywodzi się ze średniowiecznej fidel i stanowi ogniwo poprzedzające pojawienie się skrzypiec.
Wiktionary
IPA: ˈfʲidɛl, AS: fʹidel
Wiktionary
instrument smyczkowy z sześcioma strunami; fidel
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Fidelii lub z nią związany
SJP.pl
dawniej: powiernik, zausznik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.;
Wiktionary
Fidelis – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od fidelis – „wierny, pewny”. []. Współczesną jego formą w języku hiszpańskim jest Fidel.
Wikipedia
IPA: fʲiˈdɛlʲis, AS: fʹidelʹis
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Fidelisa ż.
Wiktionary
Fidelis z małżonką; Fidelisowie
SJP.pl
Fidelis z małżonką; Fidelisostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Fidelisa lub z nim związany
SJP.pl
ustrój polityczny na Kubie (wprowadzony przez Fidela Castro)
SJP.pl
Fidelizm (również "castroizm" i "castryzm") – forma socjalizmu panującego na Kubie, rządzonej przez Fidela Castro.
Wikipedia
rodzaj czapki z daszkiem; patrolówka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
linia przenosząca drgania elektryczne o bardzo wysokiej częstotliwości do odbiornika; zasilacz
SJP.pl
Fider – fizyczne okablowanie przenoszące sygnał radiowy z nadajnika do anteny lub z anteny do odbiornika, nazywane też linią transmisyjną.
Podczas prawidłowego działania, w idealnych warunkach, fider powinien skutecznie przenosić wszystkie fale radiowe bez jakichkolwiek strat sygnału, bez promieniowania i pochłaniania energii. Używane są trzy rodzaje fiderów: koncentryczne, symetryczne (w tym tak zwane drabinki) oraz falowody (przy częstotliwościach powyżej 2 GHz).
Wikipedia
rodzaj szybu w lukach zbożowców; umożliwia równomierne napełnianie ładowni na statku
SJP.pl
z łaciny: wiara
SJP.pl
Fides – w mitologii rzymskiej uosobienie (personifikacja) przyrzeczenia i wierności.
Przedstawiano ją jako starszą od Jowisza siwowłosą kobietę, co miało symbolizować prymat łączonego z nią ładu społecznego i politycznego w życiu publicznym. Świątynię na Palatynie miała wznieść ku jej czci już wnuczka Eneasza – Rome. Ofiary składano jej prawą ręką owiniętą białym płótnem.
Wikipedia
węgierski skrót nazwy: Związek Młodych Demokratów - węgierska partia polityczna założona w 1988 roku
SJP.pl
Fidesz – Magyar Polgári Szövetség ("Fidesz" – Węgierski Związek Obywatelski, wym.), dawnej "Fidesz – Magyar Polgári Párt" ("Fidesz" – Węgierska Partia Obywatelska) – pierwotnie liberalna, obecnie narodowa, konserwatywna i eurosceptyczna partia polityczna działająca na Węgrzech, rządząca w latach 1998–2002 i 2010–2026.
Wikipedia
(gr. Pheidias) (ok. 490-420 p.n.e.), syn Charmidesa z Aten, wg opinii starożytnych największy rzeźbiarz grecki
SJP.pl
Fidiasz ( Φειδίας "Pheidias", ok. 490 p.n.e. – ok. 430 p.n.e.) – rzeźbiarz grecki, uważany za najwybitniejszego przedstawiciela greckiej rzeźby starożytnej okresu klasycznego. Syn Charmidesa z Aten, uczeń Hageladesa z Aten i Hegiasa z Argos. Przyjaciel i doradca Peryklesa. Kierował pracami rzeźbiarskimi na Akropolu ateńskim (447 p.n.e. – 438 p.n.e.); później w latach (437 p.n.e. – 432 p.n.e.) działał w Olimpii. Wywarł decydujący wpływ na rozwój greckiej rzeźby monumentalnej.
Wikipedia
taki jak u Fidiasza, charakterystyczny dla Fidiasza; fidiaszowy
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Fidiasza lub z nim związany; Fidiaszowski
SJP.pl
fidrygałki;
1. rzeczy błahe, nieważne, drobnostki, głupstwa;
2. ozdoby zbędne lub dobrane bez smaku
SJP.pl
fidrygasy;
1. rzeczy błahe, nieważne, drobnostki, głupstwa;
2. ozdoby zbędne lub dobrane bez smaku
SJP.pl
1. pozbawiony wartości handlowej; niepełnowartościowy;
2. niesamodzielny; powierniczy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ekon. pozbawiony samodzielnej wartości, nie mający oparcia w dobrach materialnych
(1.2) praw. powierniczy
Wiktionary
IPA: ˌfʲiduˈt͡sʲjarnɨ, AS: fʹiducʹi ̯arny
Wiktionary
(1.2) powierniczy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przestarzale: cienkie drewienko lub zwitek papieru do zapalania fajki, papierosa, cygara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. podłużny zwitek papieru albo cienkie drewienko służące do zapalania fajki, papierosa lub cygara
Wiktionary
(1.1) (…) zapraszał co znaczniejsze osoby do jedzenia i picia, a nawet podawał fajki i własnoręcznie zapalał fidybusy.
Wiktionary
IPA: fʲiˈdɨbus, AS: fʹidybus
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
język należący do grupy języków austronezyjskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;
(1.2) geogr. archipelag, na którym leży Fidżi (1.1)
Wiktionary
Fidżi, Republika Fidżi – państwo wyspiarskie, położone w południowo-zachodniej części Oceanu Spokojnego na wschód od Vanuatu, zachód od Tonga i południe od Tuvalu.
Wikipedia
(1.1) Podczas naszej podróży dookoła świata zatrzymaliśmy się na egzotycznych wyspach Fidżi.
Wiktionary
IPA: ˈfʲid͡ʒʲi, AS: fʹiǯʹi
Wiktionary
rzecz. fidżyjski mrz., Fidżyjczyk mos., Fidżyjka ż.
przym. fidżyjski
Wiktionary
(1.1) ofic. urz. Republika Fidżi; hist. ofic. Republika Wysp Fidżi
Wiktionary
obywatel Fidżi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Fidżi
Wiktionary
IPA: fʲiˈd͡ʒɨjt͡ʃɨk, AS: fʹiǯyi ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Fidżi n.
:: fż. Fidżyjka ż.
przym. fidżyjski
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny papug wschodnich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Fidżi
Wiktionary
IPA: fʲiˈd͡ʒɨjka, AS: fʹiǯyi ̯ka
Wiktionary
rzecz. Fidżi n.
:: fm. Fidżyjczyk mos.
przym. fidżyjski
Wiktionary
przymiotnik od: Fidżi (morze lub państwo)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do państwa Fidżi
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język urzędowy Fidżi,
Wiktionary
IPA: fʲiˈd͡ʒɨjsʲci, AS: fʹiǯyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Fidżi n., Fidżyjczyk m., Fidżyjka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem fidżyjskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem fidżyjskim
(1.3) spisany, stworzony w języku fidżyjskim
Wiktionary
IPA: fʲiˈd͡ʒɨjskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: fʹiǯyi ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
płaskowyż powstały na skutek działalności lądolodu, występujący głównie w Norwegii
SJP.pl
Field – rozległy płaskowyż, powstały w wyniku trwających setki milionów lat procesów denudacyjnych, które zniszczyły pierwotną rzeźbę i zrównały powierzchnię terenu. Na powierzchni zrównania rozwinęła się czasza lodowca typu norweskiego. Fieldy opadają stromo do fiordów.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: fildłerk] badanie rynku konsumentów poprzez wywiady, rozmowy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
określenie wykonawcze: dumnie, wyniośle
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Fiesole
Wiktionary
IPA: ˌfʲjɛzɔˈlãnka, AS: fʹi ̯ezolãnka
Wiktionary
rzecz. Fiesole n.
:: fm. fiesolczyk m.
przym. fiesolski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Fiesole
Wiktionary
IPA: fʲjɛˈzɔlt͡ʃɨk, AS: fʹi ̯ezolčyk
Wiktionary
rzecz. Fiesole n.
:: fż. fiesolanka ż.
przym. fiesolski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w prowincji Florencja;
Wiktionary
Fi
Wikipedia
(1.1) Zatrzymamy się w Fiesole na pół dnia.
(1.1) Fiesole było ważnym miastem etruskim, założonym prawdopodobnie w VI albo V wieku p.n.e., później znaczącym ośrodkiem rzymskim.
(1.1) Pewnego kwietniowego dnia 1951 roku dowiedziała się o przykrym zajściu. W Fiesole ksiądz odmówił kościelnego pochówku katolikowi, bo ten należy do partii komunistycznej. Wtedy jego towarzysze ukradli z kościoła szaty liturgiczne oraz gromnice i sami odprawili mu pogrzeb.
Wiktionary
rzecz. fiesolczyk m., fiesolanka ż.
przym. fiesolski
Wiktionary
(1.1) staroż. Fezule
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Fiesole, dotyczący Fiesole
Wiktionary
(1.1) My jesteśmy z polskiej Florencji,
Z miasta siedmiu pagórków fiesolskich,
Z miasta muzyki, inteligencji,
I najpiękniejszych kobiet polskich.
Wiktionary
IPA: fʲjɛˈzɔlsʲci, AS: fʹi ̯ezolsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Fiesole n., fiesolczyk m., fiesolanka ż.
Wiktionary
1. w Hiszpanii i w krajach latynoamerykańskich:
a) zabawa, święto ludowe;
b) uroczystość religijna ku czci świętych chrześcijańskich, z procesjami i tańcami;
2. w Hiszpanii: walka byków
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kośc. wierzchnia szata liturgiczna prezbitera prawosławnego, bez rękawów, z otworem na głowę
Wiktionary
(1.1) ryza, war. fiełoń, felonion
Wiktionary
[czytaj: fifa] (skrót od: Fédération Internationale de Football Association - Międzynarodowa Federacja Związków Piłkarskich) międzynarodowa organizacja zrzeszająca narodowe federacje piłkarskie, zajmująca się m.in. organizacją największych imprez piłkarskich; Fifa
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = franc. Fédération Internationale de Football Association → sport. Międzynarodowa Federacja Piłki Nożnej;
Wiktionary
FIFA (Międzynarodowa Federacja Piłki Nożnej, skrót od fr. "Fédération Internationale de Football Association") – międzynarodowa organizacja pozarządowa, zrzeszająca 211 narodowych federacji piłki nożnej: 185 państw, 3 państwa nieuznawane, 9 autonomii i 14 terytoriów zależnych (według stanu na 13 maja 2016). Oprócz reprezentacji w piłce nożnej mężczyzn istnieje jeszcze 178 reprezentacji w piłce nożnej kobiet.
Wikipedia
(1.1) PZPN jest czlonkiem FIFA od 1923 roku.
Wiktionary
IPA: ˈfʲifa, AS: fʹifa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od fifak
Wiktionary
rzecz. fifak m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Sieradzkie,Cieszanów,Orzesze,Łańcut,Tarnów,Brzesko,Dąbrowa Tarnowska,Mazury,Olsztyn. reg-pl|Lwów. człowiek sprytny i dowcipny, cwaniak
(1.2) gw-pl|Krosno,Chojna. łobuz, urwis
(1.5) gw-pl|Krosno. człowiek dziwnie ubierający się, noszący dziwne stroje
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. fifaczek m.
Wiktionary
rurka do palenia papierosów; cygarniczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. lufka do papierosów
(1.2) reg. pozn. źle zaparzona, słaba herbata
Wiktionary
(1.2) Coś ty za fifkę zrobił, to nie herbata, kompletna lura.
Wiktionary
(1.1) lufka, cygarniczka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Poznań. zgrabny, szykowny
(1.2) gw-pl|Poznań. zręczny
Wiktionary
First In First Out - rodzaj struktury danych charakteryzującej się tym, że dane muszą być pobierane w takiej samej kolejności, w jakiej zostały dostarczone
SJP.pl
potocznie: członek męski; siusiak, kuśka
SJP.pl
gwarowo: penis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) białystok. żakiet
Wiktionary
rodzaj okrycia wierzchniego
SJP.pl
[czytaj: [fifti fifti] potocznie: po połowie; pół na pół
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) pot. po równo na dwie osoby, po połowie, pół na pół
Wiktionary
skrót od: figura, figurowy
SJP.pl
1. owoc figowca;
2. potocznie: figowiec pospolity;
3. gest kciukiem między palcami dłoni oznaczający żartobliwą odmowę; nic z tego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. figowiec pospolity.
(1.2) spoż. owoc figi (1.1)
(1.3) przen. nic, zero
(1.4) gest dłonią oznaczający figę (1.3)
Wiktionary
Fi
Wikipedia
(1.1) W ogrodzie rosło kilka dorodnych fig.
(1.2) Uwielbiam suszone figi.
(1.3) Jak będziesz wybrzydzać, to figę dostaniesz.
Wiktionary
IPA: ˈfʲiɡa, AS: fʹiga
Wiktionary
rzecz. figowiec m., figarnia ż.
przym. figowy
Wiktionary
(1.1) figowiec pospolity, drzewo figowe
Wiktionary
pomieszczenie do uprawy figowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogrod. budynek przeznaczony do hodowli fig
Wiktionary
(1.1) Poza dziedzińcem teatralnym, a także wzdłuż parku, na granicy z ogrodem użytkowym, ustawiono jeszcze kilka budynków: ananasarnie, figarnie itp.
Wiktionary
rzecz. figa ż., figowiec mrz.
przym. figowy
Wiktionary
fryzjer
SJP.pl
Figaro – centralna postać trylogii Pierre’a Beaumarchais’go: "Cyrulik sewilski", "Wesele Figara" i "Występna Matka". Nieślubny i zaginiony syn doktora Bartola i guwernantki Marceliny, w niemowlęctwie uprowadzony przez zbójców. Nieśmiertelność zapewnili mu Gioacchino Rossini i Wolfgang Amadeus Mozart czyniąc tytułowym bohaterem swoich oper – "Cyrulik sewilski" – baryton (Rossini) i "Wesele Figara" – bas-baryton (Mozart).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
fajter;
1. sportowiec uprawiający sport walki, np. boks;
2. sportowiec bardzo waleczny, poświęcający się całkowicie dla osiągnięcia zwycięstwa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
damskie majtki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) damskie majtki bez nogawek;
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lp., M., B. i W. lm. od: figa
Wiktionary
Figi – rodzaj damskich majtek bez nogawek. W górnej, najszerszej części mają wstawioną gumkę podtrzymującą figi w pasie. Dookoła otworów na nogi niekiedy również są wszyte gumki. Dolna część fig, która styka się z kroczem, zwykle składa się z dwóch warstw materiału: zewnętrznej i bardziej miękkiej wewnętrznej. Wewnętrzna warstwa może być wykonana z bawełny, która dobrze absorbuje wilgoć.
Wikipedia
(1.1) Lubię, kiedy Luśka zakłada swoje błękitne figi z koronką.
Wiktionary
1. zabawny czyn; psota, żart, psikus;
2. przestarzałe: przedmiot, rysunek, ozdoba itp. wykonane w celu zabawienia kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) coś zrobionego dla żartu, dla rozrywki
Wiktionary
Figiel – nazwisko polskie, pochodzące od przezwiska "figiel", lub od niemieckiego przezwiska Fiegel, Figel. Formy żeńskie: Figiel, Figielowa, Figlowa, Figielówna, Figlówna, Figlanka.
Wikipedia
IPA: ˈfʲiɟɛl, AS: fʹiǵel
Wiktionary
rzecz. figlarz m., figlarka ż., figlarność ż., figlowanie n.
:: zdrobn. figielek m.
czas. figlować ndk.
przym. figlarny
przysł. figlarnie
Wiktionary
(1.1) psota, psikus, żart, dowcip, igraszka
Wiktionary
mały figiel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: figiel
Wiktionary
IPA: fʲiˈɟɛlɛk, AS: fʹiǵelek
Wiktionary
rzecz. figiel m., figlarz m., figlarka ż., figlarność ż.
czas. figlować ndk.
przym. figlarny
przysł. figlarnie
Wiktionary
(1.1) żarcik
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
kobieta lubiąca psoty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta lub dziewczyna, która lubi płatać figle
Wiktionary
IPA: fʲiɡˈlarka, AS: fʹiglarka
Wiktionary
rzecz. figlarz m., figiel m., figielek m., figlarność ż.
przym. figlarny, figlarski
przysł. figlarnie
czas. figlować ndk.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób figlarny
Wiktionary
rzecz. figlarność ż., figiel mrz./mzw., figlarz m., figlarka ż.
przym. figlarny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: figlarnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: figlarny
SJP.pl
→ figlarny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest figlarne; cecha tych, którzy są figlarni
Wiktionary
rzecz. figlarz m., figlarka ż., figiel m., figlowanie n., figielek mrz.
czas. figlować ndk.
przym. figlarny
przysł. figlarnie
Wiktionary
psotny, żartobliwy, swawolny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) psotny, żartobliwy, swawolny
Wiktionary
(1.1) Ostrzygłeś się? – Tak, dlatego czapka jest trochę za duża, odpowiada z figlarnym uśmiechem.
Wiktionary
IPA: fʲiɡˈlarnɨ, AS: fʹiglarny
Wiktionary
rzecz. figiel m., figielek m., figlarz m., figlarka ż., figlowanie n., figlarność ż.
czas. figlować, pofiglować
przym. figlarski, figlarnie
przysł. figlarnie
Wiktionary
(1.1) łobuzerski, zawadiacki, frywolny, filuterny, łobuzerski, psotny, jowialny, swawolny, śmieszny, wesoły, zabawny, żartobliwy; książk. pantagrueliczny
Wiktionary
skłonny do figlów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący figlarza
Wiktionary
rzecz. figlarz mos., figlarka ż.
przym. figlarny
Wiktionary
1. skłonność do robienia psot, płatania figli;
2. dawniej: oszustwo, matactwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) cecha kogoś kto robi figle
Wiktionary
człowiek lubiący psoty, psotnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, kto lubi płatać figle
Wiktionary
(1.1) Jacyś figlarze pomazali samochód pani dyrektor.
Wiktionary
IPA: ˈfʲiɡlaʃ, AS: fʹiglaš
Wiktionary
rzecz. figielek m., figiel m.
:: fż. figlarka ż.
czas. figlować ndk.
przym. figlarski, figlarny
przysł. figlarnie
Wiktionary
figlowanie, dokazywanie
SJP.pl
żartobliwie:
1. psoty, żarty;
2. rzeczy mało wartościowe lub mało ważne
SJP.pl
związek frazeologiczny
(1.1) psoty, żarty
Wiktionary
(1.1) Potem wrócił pod parkan i do zmroku wyczyniał tam przeróżne figle-migle.
Wiktionary
IPA: ˌfʲiɡlɛ‿ˈmʲiɡlɛ, AS: fʹigle‿mʹigle
Wiktionary
zdrobnienie od: figiel: żart, psota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobnienie od|figiel.
(1.2) książk. drobny żart, figiel, psikus
(1.3) liter. wierszyk humorystyczny oparty na zabawnym koncepcie
Wiktionary
Figlik – polski gatunek literacki stworzony przez Mikołaja Reja w piątej części drugiego wydania "Żwierzyńca" ("Przypowieści przypadłe inaczej Figliki albo rozlicznych ludzi przypadki dworskie"[...]). Figliki stanowiły odmianę epigramatu. Były krótkimi utworami wierszowanymi, przedstawiającymi jedną sytuację z życia dworskiego lub szlacheckiego w tonacji komicznej lub satyrycznej.
Wikipedia
(1.2) Razem z przyjacielem otrzymujemy właśnie reprymendę od bardzo szacownego grona prominentów za jakiś figlik, który wykonaliśmy wspólnie w programie telewizyjnym (…).
(1.3) Swawolne figliki Wisławy Szymborskiej w "Rymowankach dla dużych dzieci" są owocem towarzyskiej mody, która opanowała literacki Kraków.
Wiktionary
1. bawić się wesoło, swobodnie; dokazywać, swawolić;
2. wchodzić z kimś w kontakt o charakterze erotycznym; baraszkować, zabawiać się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. pofiglować)
(1.1) książk. bawić się wesoło i swobodnie
(1.2) żart. seks. wchodzić w kontakt erotyczny
Wiktionary
rzecz. figiel mzw./mrz.
Wiktionary
(1.1) baraszkować, dokazywać, hasać, psocić, swawolić
(1.2) baraszkować, swawolić, zabawiać się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
żartobliwie:
1. człowiek lekkomyślny, niepoważny; lekkoduch, trzpiot;
2. podrywacz, uwodziciel; kochaś;
3. seks; fiku-miku, bara-bara
SJP.pl
związek frazeologiczny
(1.1) żart. człowiek niepoważny, lekkomyślny
(1.2) żart. podrywacz
(1.3) żart. seks
Wiktionary
(1.1-2) Nie bądź taki figo-fago!
(1.3) Robiliśmy figo-fago całą noc.
Wiktionary
IPA: ˌfʲiɡɔ‿ˈfaɡɔ, AS: fʹigo‿fago
Wiktionary
(1.1) fircyk, lekkoduch, sowizdrzał, szaławiła, trzpiot
(1.2) kochaś, uwodziciel
(1.3) umcia-umcia, fiku-miku, bara-bara, iha-iha
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny wilgowatych
SJP.pl
dynia figolistna - gatunek rośliny z rodziny dyniowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający liście przypominające liście figi (figowca)
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) składający się z figowca
(1.2) wykonany z drewna lub innej części figowca
(1.3) będący częścią figowca
Wiktionary
IPA: ˌfʲiɡɔfˈt͡sɔvɨ, AS: fʹigofcovy
Wiktionary
rzecz. figowiec m.
Wiktionary
roślina z rodziny morwowatych o wiecznie zielonych lub okresowo opadających liściach, uprawiana m.in. dla kauczuku, jadalnych owoców i jako roślina ozdobna; fikus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. dendr. nazwa systematyczna|Ficus|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny morwowatych;
(1.2) syst. dendr. nazwa systematyczna|Ficus carica|ref=tak., figowiec pospolity, roślina rodząca figi
Wiktionary
Figowiec, fikus ("Ficus" L.) – rodzaj roślin z rodziny morwowatych ("Moraceae"), najbardziej zróżnicowany w obrębie rodziny. Obejmuje co najmniej 876 gatunków. Rośliny te występują na wszystkich kontynentach w strefie międzyzwrotnikowej, przy czym najbardziej zróżnicowane są w Azji południowo-wschodniej, gdzie rośnie ich ok. 550 gatunków, w tym m.in. na Borneo i Nowej Gwinei po 150, w Afryce znanych jest 105 gatunków, a w Ameryce Środkowej ok. 190. Są to rośliny zawierające sok mleczny.
Wikipedia
(1.1) Znanych jest ponad sto gatunków figowców.
Wiktionary
IPA: fʲiˈɡɔvʲjɛt͡s, AS: fʹigovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. figarnia ż., figa ż.
przym. figowcowy, figowy
Wiktionary
(1.1) fikus
(1.2) figa, drzewo figowe
Wiktionary
przymiotnik od: figa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z figami, dotyczący fig
Wiktionary
(1.1) A wtedy otworzyły się im obojgu oczy i poznali, że są nadzy; spletli więc gałązki figowe i zrobili sobie przepaski.
Wiktionary
IPA: fʲiˈɡɔvɨ, AS: fʹigovy
Wiktionary
rzecz. figarnia ż., figa ż., figowiec mrz.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. plural|figura.
Wiktionary
IPA: ˈfʲiɡur, AS: fʹigur
Wiktionary
1. kształt ciała ludzkiego;
2. zbiór punktów na płaszczyźnie lub w przestrzeni;
3. posąg będący obiektem kultu;
4. układ ruchów w tańcu lub ewolucji sportowej;
5. as, król, dama, walet w kartach lub król, hetman, wieża, goniec, skoczek w szachach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. odwzorowana w rzeźbie lub malarstwie postać zwierzęcia lub człowieka
(1.2) przydrożny posąg, kapliczka
(1.3) kształt ciała
(1.4) sport. choreogr. sekwencja ruchów tworząca całość w sportach akrobatycznych i tańcach
(1.5) szach. starsze bierki na szachownicy: król, hetman, wieża, skoczek, goniec
(1.6) karc. starsze karty w talii: as, król, dama, walet;
(1.7) mat. zbiór punktów leżących na płaszczyźnie lub w przestrzeni
(1.8) pot. znana osobistość
(1.9) pot. osobnik, typ
(1.10) książk. bohater utworu literackiego
(1.11) muz. grupa dźwięków o charakterze ornamentu
(1.12) herald. szeroko pojęte godła herbowe/mobilia;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Między drzewami stały figury niedźwiadków, dlatego park ten był zwany przez tyszan Parkiem Misiów lub Niedźwiadków.
(1.2) A cała wieś odprowadzała ich z płaczem i lamentem aż pod figurę Częstochowskiej, która stojała przy drodze na rozstajach.
(1.3) Po porodzie szybko powróciła do poprzedniej figury.
(1.4) Bernard powstał, pchnął nogą taburet do pianina i zaczął ze wściekłą brawurą grać trzecią figurę kadryla.
(1.8) Licha figura, a przynajmniej… nie do towarzystwa…
(1.9) Ulotnił się jak kamfora! Podejrzana figura. Czy tylko co nie świsnął?
Wiktionary
IPA: fʲiˈɡura, AS: fʹigura
Wiktionary
rzecz. figurka, figurant, figurantka, figurowanie, figuracja, figuratywista, figuratywizm, figuratywność, figurówka
czas. figurować
przym. figuralny, figurowy, figuratywny, figuracyjny
przysł. figuralnie, figuratywnie
Wiktionary
(1.1) posąg, statua
(1.2) boża męka
(1.8) dygnitarz, VIP, szycha, szyszka, gruba ryba, rekin
Wiktionary
jeden ze środków techniki kompozytorskiej, polegający na wprowadzeniu do melodii rozdrobnionych wartości rytmicznych urozmaicających melodię, wzmagających jej ruchliwość i rytmiczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. szybki przebieg pasażowy lub skalowy, wiążący się często z powtarzaniem łatwo identyfikowanej figury lub motywu;
(1.2) muz. wprowadzanie do kompozycji figuracji (1.1)
(1.3) szt. ukazanie w sztuce postaci ludzkich lub zwierzęcych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Chopin z uwielbieniem stosował w swoich utworach figuracje.
(1.2) Figuracja melodii jest jedną z podstawowych umiejętności improwizatora.
Wiktionary
rzecz. figura ż., figurowanie n.
czas. figurować
przym. figuralny
Wiktionary
(1.1) figurowanie
(1.2) figurowanie
Wiktionary
związany z figuracją
SJP.pl
przedstawiający figury, postacie; mający jako temat lub motyw figury, postacie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szt. przedstawiający figury albo pojedynczą postać ludzką lub zwierzęcia
(1.2) muz. na wiele głosów
(1.3) daw. stanowiący metaforę
Wiktionary
przysł. figuralnie
rzecz. figurka ż., figuracja ż., figura ż.
Wiktionary
(1.1) figuratywny
(1.2) wielogłosowy
(1.3) metaforyczny, przenośny
Wiktionary
osoba nie odgrywająca istotnej roli w jakiejś sprawie, występująca jedynie dla pozoru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca wysokie stanowisko, ale niesprawująca faktycznej władzy, niemająca wpływu na podejmowane decyzje
(1.2) daw. statysta teatralny
(1.3) polit. osoba będąca obiektem zainteresowania służb specjalnych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W czasach rządów AWS (1997-2001) mówiono również o kierowaniu z tylnego siedzenia – ówczesny premier Jerzy Buzek miał być w istocie figurantem, a faktycznie rządem miał kierować przewodniczący „Solidarności” Marian Krzaklewski.
(1.3) Za pomocą osobowych źródeł informacji i innych środków operacyjnych (np. podsłuchów) zbierano wszelkie informacje na temat figuranta.
Wiktionary
IPA: fʲiˈɡurãnt, AS: fʹigurãnt
Wiktionary
rzecz. figura ż., figurka ż.
czas. figurować ndk.
Wiktionary
kobieta nie odgrywająca istotnej roli w jakiejś sprawie, występująca jedynie dla pozoru
SJP.pl
Fi
Wikipedia
przedstawiciel, zwolennik figuratywizmu
SJP.pl
przedstawicielka, zwolenniczka figuratywizmu
SJP.pl
kierunek w sztuce, rzeźbie i grafice, przeciwstawny abstrakcjonizmowi, charakteryzujący się przedstawianiem form lub przedmiotów obserwowanych w naturze
SJP.pl
Figuratywizm, sztuka figuratywna – kierunek w sztuce (głównie malarstwie i rzeźbiarstwie) polegający na ukazywaniu przedmiotów, zwierząt i ludzi w ich realnych kształtach, traktujący świat zewnętrzny jako punkt odniesienia dla postaci, symbolu lub podobieństwa.
Wikipedia
przedstawiający przedmioty w ich realnych kształtach, dający wyobrażenie o obserwowanym przedmiocie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liter. metaforyczny, przenośny
Wiktionary
rzecz. figurka ż., figura ż.
Wiktionary
mała figura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: figura
(1.2) mała figura, rzeźba
Wiktionary
(1.2) Istnieje przekonanie, że figurka słonia z podniesioną trąbą przynosi szczęście.
Wiktionary
IPA: fʲiˈɡurka, AS: fʹigurka
Wiktionary
rzecz. figura ż., figurant m., figurantka ż., figuratywność ż., figuralność ż.
czas. figurować ndk.
przym. figurowy, figuralny, figuratywny
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: figura
Wiktionary
IPA: fʲiˈɡurɔ, AS: fʹiguro
Wiktionary
1. znajdować się, widnieć gdzieś;
2. dawniej: brać udział paradować, występować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (brak dk.)
(1.1) być gdzieś zamieszczonym lub wymienionym
(1.2) daw. brać udział
(1.3) daw. działać wyobraźnią
(1.4) daw. być figurą, mieć wzięcie, być kimś
(1.5) daw. teatr. grać niemą lub nieistotną rolę
Wiktionary
(1.1) Ponieważ pierwsza sala to rodzaj pizzerii—spaghetterii, a ja koniecznie chciałem raczyć się czymś rdzennie śląskim, udaliśmy się ze Sławkiem Sierzputowskim (mistrzem o•biek•ty•wu) — do tej drugiej, gdzie wśród arcybogatego jadłospisu potraw z całego świata figuruje wiele spe•cja•łów lokalnych.
(1.1) — Przykro mi, ale pańskie nazwisko nie figuruje na liście zaproszonych.
Wiktionary
rzecz. figurka ż., figurant mos., figuracja ż., figura ż., figurowanie n.
Wiktionary
(1.1) pojawiać się, znajdować się
(1.2) paradować, występować
(1.3) wyobrażać sobie
Wiktionary
związany z figurą
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
pełna wdzięku, zgrabna, zręczna figurka; statuetka, posążek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. łyżwa przeznaczona do jazdy figurowej
Wiktionary
IPA: ˌfʲiɡuˈrufka, AS: fʹigurufka
Wiktionary
zob. figura.
Wiktionary
fikus;
1. roślina z rodziny morwowatych o wiecznie zielonych lub okresowo opadających liściach, uprawiana m.in. dla kauczuku, jadalnych owoców i jako roślina ozdobna; figowiec;
2. gatunek figowca o szerokich, skórzastych liściach
SJP.pl
zapalenie mieszków włosowych, wywołane przez gronkowce
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) śrpol. bot. fiołek
Wiktionary
rzecz. fiołek m.
przym. fiołkowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wyraz oznaczający fiknięcie, spadnięcie czegoś
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie:
1. machać, wywijać, zwykle nogami lub rękami; wierzgać;
2. skakać, spadać, wypadać;
3. prowokować, występować przeciwko komuś, sprzeciwiać się; podskakiwać;
4. tańczyć, zwłaszcza nieudolnie, ale ochoczo;
5. oddawać się uciechom cielesnym z partnerką, partnerem; baraszkować, figlować, pieścić się;
6. fikać (fajtać, machać, przewijać, wywijać) kozła (kozły), koziołka (koziołki):
a) przewracać się, upadać;
b) robić przewrót, obracać się wokół własnej osi
SJP.pl
Fika – szwedzki obyczaj mający charakter instytucji społecznej. Oznacza przerwę w pracy lub innej działalności w celu wypicia kawy lub innego napoju z przekąskami w towarzystwie znajomych, przyjaciół lub rodziny. Ta tradycja ma wielkie znaczenie dla Szwedów, bowiem Szwecja jest jednym z największych konsumentów kawy na świecie.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fikać.
Wiktionary
rzecz. niefikanie n.
czas. fikać ndk.
Wiktionary
potocznie:
1. machać, wywijać, zwykle nogami lub rękami; wierzgać;
2. skakać, spadać, wypadać;
3. prowokować, występować przeciwko komuś, sprzeciwiać się; podskakiwać;
4. tańczyć, zwłaszcza nieudolnie, ale ochoczo;
5. oddawać się uciechom cielesnym z partnerką, partnerem; baraszkować, figlować, pieścić się;
6. fikać (fajtać, machać, przewijać, wywijać) kozła (kozły), koziołka (koziołki):
a) przewracać się, upadać;
b) robić przewrót, obracać się wokół własnej osi
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. fiknąć)
(1.1) wywijać rękami lub nogami, często w sposób nieskoordynowany lub radosny; wierzgać
(1.2) wykonywać skoki, podrygiwać; w odniesieniu do zwierząt – unosić tylne nogi w biegu
(1.3) robić przewroty, salta lub obroty ciałem
(1.4) pot. odbijać się gwałtownie od podłoża w celu zanurzenia się w wodzie
(1.5) żart. pot. poruszać się w rytm muzyki, energicznie wymachując nogami; tańczyć
(1.6) pot. tracić równowagę i upadać na ziemię; zlecieć skądś (np. z konia, krzesła)
(1.7) pot. występować przeciwko komuś silniejszemu, buntować się, prowokować, zachowywać się butnie
(1.8) pot. eufem. przestawać żyć, nagle odchodzić (często w kontekście nagłego zdarzenia, np. zawału)
(1.9) pot. rzad. współżyć seksualnie z kimś
Wiktionary
(1.1) Tłum dźwiga go z entuzjazmem na ramionach, a on fika nogami w powietrzu.
(1.2) Zobaczywszy, jak krase cielę fikało wesoło.
(1.7) Nie fikaj i nie podskakuj, siedź na … [ dupie ] i przytakuj.
(1.8) Przy takim trybie pracy nawet najzdrowszy może fiknąć, i to prędziutko.
(1.8) Być może fiknęłabym na zawał.
Wiktionary
rzecz. fikanie n.
Wiktionary
coś urojonego, wymysł, fantazja, pozór, złudzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś nierealnego, zmyślonego albo niemożliwego do wykonania
(1.2) liter. wszystko to co jest wymyślone przez autora, to co nie jest historyczną prawdą
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W celu utrwalenia swego panowania francuscy kolonizatorzy starali się podtrzymywać fikcję odrębności poszczególnych części Wietnamu, zwłaszcza Kochinchiny.
Wiktionary
przym. fikcyjny
Wiktionary
filozof, który jest zwolennikiem fikcjonalizmu lub prezentuje zbliżone do niego poglądy
SJP.pl
pogląd głoszony przez H. Vaihingera, według którego wszelkie pojęcia naukowe i filozoficzne są fikcjami metodologicznymi
SJP.pl
twórczość oparta na fikcji
SJP.pl
złudność, nierealność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co fikcyjne
Wiktionary
przym. fikcyjny
przysł. fikcyjnie
Wiktionary
(1.1) nieprawdziwość, fałszywość
Wiktionary
nieprawdziwy, fantastyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy fikcji; wymyślony, zmyślony, wyimaginowany, istniejący tylko pozornie
Wiktionary
(1.1) Wszystkie przedstawione w tej książce osoby i wydarzenia są fikcyjne.
Wiktionary
IPA: fʲikˈt͡sɨjnɨ, AS: fʹikcyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. fikcja ż., fikcyjność ż.
przysł. fikcyjnie
Wiktionary
(1.1) fantastyczny, nierzeczywisty
Wiktionary
potocznie:
1. machnąć, wywinąć, zwykle nogami lub rękami; wierzgnąć;
2. skoczyć, spaść, wypaść;
3. sprowokować, wystąpić przeciwko komuś, sprzeciwić się; podskoczyć;
4. fiknąć (fajtnąć, machnąć, przewinąć, wywinąć) kozła (kozły), koziołka (koziołki):
a) przewrócić się, upaść;
b) zrobić przewrót, obrócić się wokół własnej osi
SJP.pl
związek z grupy barwników żółciowych występujący głównie u sinic i krasnorostów
SJP.pl
organiczny barwnik chemiczny koloru niebieskiego
SJP.pl
niebieski barwnik asymilacyjny z grupy fikobilin
SJP.pl
Fikocyjanina – niebieski barwnik występujący u krasnorostów, kryptofitów i sinic. Ma właściwości fluorescencyjne i antyoksydacyjne. Jest kompleksem chromoforu nazywanego fikocyjanobiliną i białka. Fikocyjanina wchodzi w skład fikobilisomów.
Wikipedia
czerwony barwnik znajdujący się w niektórych roślinach
SJP.pl
Fikoerytryna (gr. "phýkos" – trawa morska, wodorost, "erythrós" – czerwony) – czerwony barwnik, występujący u krasnorostów, kryptofitów i sinic. Barwnik jest kompleksem chromoforu nazywanego fikoerytrobiliną i białka. Fikoerytryna wchodzi w skład fikobilisomów.
Wikipedia
brązowy barwnik znajdujący się w niektórych wodorostach
SJP.pl
żartobliwie: skok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) skok połączony z szybkim obrotem całego ciała
Wiktionary
potocznie:
1. lekki obłęd, mania; fioł, fiś, hyś, hyź, bzik;
2. osoba, której zachowanie odbiega od normy; fioł;
3. proszek będący mieszanką kilku składników spożywczych, z którego można szybko przygotować danie lub napój;
4. nieotwieralne okno
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. mania, bzik
(1.2) przest. stały dzień imprez, przyjęć, spotkań
Wiktionary
IPA: fʲiks, AS: fʹiks
Wiktionary
rzecz. fiksat mrz., fiksacja ż., fiksum n., postfiks mrz., prefiks mrz., afiks mrz., sufiks mrz., infiks mrz., interfiks mrz., afiksacja ż., afiks ż., fiksowanie n., sfiksowanie n., zafiksowanie n.
czas. fiksować ndk., sfiksować dk., zafiksować dk.
Wiktionary
1. stan psychiczny polegający na uporczywym powtarzaniu szkodliwych dla siebie stanów i zachowań;
2. lekki obłęd; bzik, fiks;
3. ukierunkowanie spojrzenia w jednym punkcie powodujące zwężenie się pola widzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. rodzaj obłędu polegającego na skupianiu się na jednej myśli lub zachowaniu;
(1.2) moment zatrzymania wzroku pomiędzy sakadami
Wiktionary
Fiksacja ( fixus – umocowany, stały) – jeden z mechanizmów obronnych znanych w psychologii.
Polega na kurczowym trzymaniu się wyuczonych mechanizmów przystosowania (myśli i zachowań), dzięki czemu nie dopuszcza się myśli, które mogłyby spowodować frustrację.
Wikipedia
IPA: fʲiˈksat͡sʲja, AS: fʹiksacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. fiks mrz., fiksat mrz., fiksum n., postfiks mrz., prefiks mrz., afiks mrz., sufiks mrz., infiks mrz., interfiks mrz., afiksacja ż., afiks ż., fiksowanie n., sfiksowanie n., zafiksowanie n.
czas. fiksować ndk., sfiksować dk., zafiksować dk.
przym. fiksacyjny
Wiktionary
(1.1) wariacja
Wiktionary
związany z fiksacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fiksacją, dotyczący fiksacji
Wiktionary
rzecz. fiksacja ż.
Wiktionary
potocznie: osoba ogarnięta manią, obsesją; maniak, wariat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. osoba dotknięta fiksacją; człowiek przywiązany do obsesyjnej myśli, manii
(1.2) szaleniec, zapaleniec, maniak
Wiktionary
(1.1) Jan jest zupełnym fiksatem.
Wiktionary
IPA: ˈfʲiksat, AS: fʹiksat
Wiktionary
rzecz. fiks mrz., postfiks mrz., prefiks mrz., afiks mrz., sufiks mrz., infiks mrz., interfiks mrz., afiksacja ż., afiks mrz., fiksacja ż., fiksum n.
Wiktionary
wariatka
SJP.pl
składnik kompozycji zapachowych zmniejszający lotność innych składników mieszaniny decydujących o jej zapachu; utrwalacz zapachu
SJP.pl
dawniej: pomada lub kleisty płyn stosowany przy układaniu włosów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. kosmet. pomada lub mazisty płyn stosowany do układania męskiej fryzury i wąsów;
Wiktionary
(1.1) Za szynkwasem stał gruby, baryłkowaty mężczyzna z wielką szramą na policzku i z zakręconymi po wilhelmowsku czarnymi wąsami, lśniącymi od fiksatuaru.
(1.1) Gładził jej głowę, twarz, ręce. Z jakąż radością poczuła znajomy zapach cygar, kochany zapach fiksatuaru!
Wiktionary
rzecz. fiksatuarowanie
czas. fiksatuarować, przech. fiksatuarować się
Wiktionary
płyn do utrwalania łatwo zacierających się rysunków, wykonanych pastelami, ołówkiem, węglem lub kredką; utrwalacz, fiksatywa
SJP.pl
płyn do utrwalania łatwo zacierających się rysunków, wykonanych pastelami, ołówkiem, węglem lub kredką; utrwalacz, fiksatyw
SJP.pl
Fiksatywa (fr. "fixatif" 'utrwalający' ) to ogólna nazwa grupy substancji chemicznych stosowanych w malarstwie i produkcji farb olejnych w celu skrócenia okresu schnięcia farby. Fiksatywy są najczęściej substancjami silnie trującymi. Do najprostszych fiksatyw należą sole ołowiu i miedzi. Występują w postaci kryształków, proszków, oraz ich roztworów; dobrze rozpuszczają się w wielu rozpuszczalnikach, m.in. terpentynie i olejach.
Wikipedia
przestarzałe:
1. werniks;
2. utrwalacz
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) reg. pozn. drobiazgi
Wiktionary
1. potocznie: wariować, szaleć, tracić głowę; bzikować, świrować;
2. potocznie: psuć się; nawalać, wysiadać;
3. środowiskowo: ustalać, zatwierdzać, np. fiksować termin odjazdu;
4. środowiskowo: utrwalać, np. środek do fiksowania w fotografice
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. sfiksować)
(1.1) pot. tracić głowę; zachowywać się nienormalnie
(1.2) pot. techn. działać nieprawidłowo
czasownik przechodni niedokonany (dk. zafiksować)
(2.1) pot. ustalać termin
czasownik przechodni niedokonany (dk. wyfiksować)
(3.1) chem. fot. utrzymywać w stałym stanie; czynić trwałym
(3.2) fryz. stosować środek do układania włosów
czasownik przechodni niedokonany (dk. ufiksować)
(4.1) przymocowywać coś do czegoś
czasownik zwrotny niedokonany fiksować się (dk. zafiksować się)
(5.1) obsesyjnie koncentrować uwagę na czymś
(5.2) być fiksowanym (ustalanym)
czasownik zwrotny niedokonany fiksować się (dk. wyfiksować się)
(6.1) być fiksowanym (utrwalanym)
czasownik zwrotny niedokonany fiksować się (dk. ufiksować się)
(7.1) być fiksowanym (przytwierdzanym)
Wiktionary
rzecz. fiksowanie n., fiks mrz., fiksacja ż.
Wiktionary
(1.1) szaleć, wariować, wściekać się
(1.2) psuć się
(2.1) rezerwować, ustalać
(3.1) utrwalać
(3.2) fiksatuarować
(4.1) przymocowywać, przytwierdzać
Wiktionary
przestarzałe: niegroźna dewiacja psychiczna, mania, dziwactwo; zwykle w wyrażeniu: mieć fiksum - być lekko obłąkanym, mieć manię na jakimś punkcie; fiksum-dyrdum, fiks, bzik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. mania, bzik
Wiktionary
IPA: ˈfʲiksũm, AS: fʹiksũm
Wiktionary
rzecz. fiks mrz., sufiks m., prefiks m., postfiks m., interfiks m., infiks m., fiksat m., fiksacja ż., afiks, afiksacja
Wiktionary
(1.1) fioł
Wiktionary
fiksum dyrdum; potocznie: mieć fiksum-dyrdum - być niespełna rozumu; mieć bzika (fioła, hopla, kota, kręćka, świra)
SJP.pl
rodzaj przyśpiewki w tekstach ludowych i dziecięcych
SJP.pl
związek frazeologiczny
(1.1) wykrzyknik oznaczający czynność szybką i sprawnie wykonaną
(1.2) żart. seks
Wiktionary
(1.1) Wszedł na drzewo kot, fiku-miku, pac – i już na ziemi na czterech łapkach stoi!
(1.2) Robiliśmy fiku-miku całą noc.
Wiktionary
IPA: ˌfʲiku‿ˈmʲiku, AS: fʹiku‿mʹiku
Wiktionary
(1.1) fik-mik, hokus-pokus
(1.2) figo-fago, umcia-umcia, bara-bara
Wiktionary
1. roślina z rodziny morwowatych o wiecznie zielonych lub okresowo opadających liściach, uprawiana m.in. dla kauczuku, jadalnych owoców i jako roślina ozdobna; figowiec;
2. gatunek figowca o szerokich, skórzastych liściach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. figowiec, rodzaj rośliny z rodziny morwowatych
Wiktionary
Fikus – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 1138 osoby. Według nowszych, opartych na danych internetowych liczba wynosi 1027. Nazwisko pochodzi od łacińskiej nazwy gatunku roślin figowiec.
Wikipedia
(1.1) Moja ciotka hoduje piękne fikusy.
Wiktionary
IPA: ˈfʲikus, AS: fʹikus
Wiktionary
przym. fikusowy
Wiktionary
(1.1) figowiec, figa, drzewo figowe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) dziwacznie, zabawnie
(1.2) pomysłowo, sprytnie, przemyślnie
Wiktionary
(1.1) Wielkanocny stół naszej babuni był fikuśnie przybrany.
Wiktionary
rzecz. fikuśność ż.
przym. fikuśny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: fikuśnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: fikuśny
SJP.pl
→ fikuśny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co fikuśne
Wiktionary
(1.1) Fikuśność tych błyskotek polegała na dziwacznie dobranych kolorach.
Wiktionary
przym. fikuśny
przysł. fikuśnie
Wiktionary
potocznie:
1. wymyślny, wyszukany;
2. zabawny, śmieszny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. krotochwilny, zabawny
(1.2) pot. ciekawy, interesujący
(1.3) pot. przemyślny, pomysłowy, sprytny
Wiktionary
(1.1) Na komodzie miała poustawiane jakieś fikuśne figurki z porcelany.
(1.3) Do tego problemu można użyć fikuśnego rozwiązania.
Wiktionary
rzecz. fikuśność ż.
przysł. fikuśnie
Wiktionary
fyle, fyla; w starożytnej Attyce:
1. gmina składająca się z kilku związków rodowych (fratrii);
2. oddział żołnierzy wystawiony przez filę - gminę
SJP.pl
typ owłosienia ludzi rasy czarnej, mocno skręcone kępki włosów odsłaniające częściowo skórę głowy
SJP.pl
Fil-fil – typ owłosienia czarnej rasy człowieka, charakteryzujący się mocnym skręceniem kępek włosów na głowie. Typ owłosienia fil-fil mają Buszmeni i Khoikhoi (Hotentoci).
Wikipedia
ubraniowa tkanina wełniana z przędzy czesankowej; fil à fil
SJP.pl
skrót od: filologia, filologiczny; filol.
SJP.pl
fyle, fyla; w starożytnej Attyce:
1. gmina składająca się z kilku związków rodowych (fratrii);
2. oddział żołnierzy wystawiony przez filę - gminę
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na północno-wschodnim wybrzeżu USA, w stanie Pensylwania;
(1.2) geogr. hist. dawna grecka nazwa tureckiego miasta Alaşehir
(1.3) geogr. hist. ruiny starożytnego miasta w Ammanie w Jordanii
(1.4) geogr. zob. Nowa Filadelfia.
Wiktionary
Fi
Wikipedia
IPA: ˌfʲilaˈdɛlfʲja, AS: fʹiladelfʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. filadelfijczyk mos., filadelfijka ż.
przym. filadelfijski
Wiktionary
mieszkaniec Filadelfii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Filadelfii; osoba z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Filadelfia ż.
:: fż. filadelfijka ż.
przym. filadelfijski
Wiktionary
mieszkanka Filadelfii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Filadelfii; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Filadelfia ż.
:: fm. filadelfijczyk mos.
przym. filadelfijski
Wiktionary
przymiotnik od: Filadelfia (miasto w Stanach Zjednoczonych)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z Filadelfią, dotyczący Filadelfii (miasta w Stanach Zjednoczonych)
(1.2) hist. geogr. związany z Filadelfią, dotyczący Filadelfii (miasta w Azji Mniejszej)
Wiktionary
rzecz. filadelfijka ż., filadelfijczyk mos., Filadelfia ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowej Słowacji;
Wiktionary
1. ornament w formie wstęgi, zwykle z odpowiednim napisem, widoczny na średniowiecznych malowidłach; banderola;
2. pergamin z zapisanymi wersetami z "Pięcioksięgu" Mojżesza, przywiązywany do czoła albo ramienia przez wyznawców religii mojżeszowej jako amulet
SJP.pl
dwa pudełeczka z przymocowanymi rzemykami, zawierające zwitki pergaminowe z czterema cytatami z Biblii; tefilin
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. termoplastyczne tworzywo do drukarek 3D;
2. pojedyncze włókienko białkowe w komórce mięśniowej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) u grzybów: przechodzeniu z formy drożdżakowatej przez formy kiełkujące z charakterystycznymi wypustkami nitkowatymi do nitkowatej pseudostrzępki;
Wiktionary
Filamentacja, kiełkowanie – proces transformacji morfologicznej u niektórych grzybów, polegający na przechodzeniu z formy drożdżakowatej (blastospora) przez strzępkę kiełkową (ang. "germ tubes") z charakterystycznymi wypustkami nitkowatymi do nitkowatej pseudostrzępki ("pseudohypha, pseudomycelium").
Wikipedia
(1.1) Pod pewnymi względami filamentacja bakterii i grzybów jest procesem odwrotnym do konidiacji, w której forma niciowata ulega rozpadowi.
Wiktionary
IPA: ˌfʲilãmɛ̃nˈtat͡sʲja, AS: fʹilãmẽntacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. filament m.
przym. filamentacyjny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z filamentacją, dotyczący filamentacji
Wiktionary
IPA: ˌfʲilãmɛ̃ntaˈt͡sɨjnɨ, AS: fʹilãmẽntacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. filament m., filamentacja ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) strażnik TPN / TANAP
Wiktionary
rodzaj torbaczy z podrodziny kangurów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Lagorchestes|Gould|ref=tak., rodzaj ssaka z podrodziny kangurów występującego w Australii;
(1.2) zool. ssak z rodzaju filander (1.1)
Wiktionary
Filander ("Lagorchestes") – rodzaj ssaków z podrodziny kangurów (Macropodinae) w obrębie rodziny kangurowatych (Macropodidae).
Wikipedia
(1.1) Spód ciała wymarłego filandra był szarobiały.
Wiktionary
rzecz. filanderek mzw.
Wiktionary
filanderek pręgowany - gatunek ssaka z rodziny kangurowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Lagostrophus|Thomas|ref=tak., rodzaj ssaka z rodziny kangurowatych występującego w Australii
(1.2) zool. ssak z rodzaju filanderek (1.1)
(1.3) zdrobn. filander
(1.4) mały filander
Wiktionary
(1.1) Na kontynencie filanderki zostały wyparte przez owce, lisy oraz koty.
Wiktionary
rzecz. filander mzw.
Wiktionary
upodobanie, pociąg do mężczyzn
SJP.pl
człowiek wspomagający potrzebujących; dobroczyńca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek zajmujący się działalnością dobroczynną, wspomagający biednych i potrzebujących
Wiktionary
(1.1) Filantrop po śmierci zapewne bez przeszkód trafił do krainy wiecznej szczęśliwości.
(1.1) Trzech mężczyzn zamieszanych w zawiły przekręt, w którym chrześcijański filantrop stracił 12 milionów funtów, zostało aresztowanych.
Wiktionary
rzecz. filantropia ż.
:: fż. filantropka ż.
przym. filantropijny
Wiktionary
(1.1) dobroczyńca, dobrodziej
Wiktionary
udzielanie pomocy potrzebującym; dobroczynność, beneficencja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bezinteresowne świadczenie pomocy
Wiktionary
Filantropia ( φιλανθρωπία "philanthrōpia" – dobroczynność, życzliwość; φιλάνθρωπος "philánthrōpos" – kochający ludzkość) – formalne i nieformalne działania osób oraz grup, instytucji i przedsiębiorstw, nakierowane na zaspokojenie potrzeb jednostek, wspólnot oraz społeczności lokalnych w wymiarach: materialnym, duchowym i moralnym oraz mające na celu kultywowanie tradycji, jak również reformy i zmiany społeczne.
Wikipedia
IPA: ˌfʲilãnˈtrɔpʲja, AS: fʹilãntropʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. filantropka ż., filantrop mos., filantropijność ż.
przym. filantropijny
przysł. filantropijnie
Wiktionary
(1.1) dobroczynność, altruizm
Wiktionary
dotyczący filantropii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z filantropią
Wiktionary
rzecz. filantropka ż., filantropia ż., filantrop m.
Wiktionary
zwolennik ruchu pedagogicznego na rzecz oświaty, propagującego kształcenie także wśród niższych warstw społecznych oraz zeświecczenie oświaty; filantropista
SJP.pl
zwolennik ruchu pedagogicznego na rzecz oświaty, propagującego kształcenie także wśród niższych warstw społecznych oraz zeświecczenie oświaty; filantropinista
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się działalnością dobroczynną, wspomagająca biednych i potrzebujących
Wiktionary
rzecz. filantropia ż.
:: fm. filantrop m.
przym. filantropijny
Wiktionary
pionowa podpora konstrukcji o przekroju wielobocznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. wieloboczna, pionowa wolno stojąca podpora konstrukcji;
(1.2) przen. ktoś lub coś będące podporą, ostoją
(1.3) górn. nietknięta część górotworu, pozostawiona do podparcia stropu
Wiktionary
Filar – pionowa, wolno stojąca podpora konstrukcji. Filar może być masywny (np. filar mostu), ale bywają także filary o postaci słupów. Takie filary, o kołowym lub wielobocznym kształcie ich przekrojów poprzecznych, nazywane są kolumnami.
Filar, który jest częściowo schowany w ścianie lub stoi przy niej ale nie jest elementem konstrukcyjnym, to pilaster.
Wikipedia
(1.1) Nawy były od siebie oddzielone dwoma rzędami sześciokątnych filarów.
(1.2) Paweł był filarem stowarzyszenia, bez jego energii rozpadłoby się ono już dawno.
Wiktionary
IPA: ˈfʲilar, AS: fʹilar
Wiktionary
rzecz. filarowanie n., filarowiec m.
:: zdrobn. filarek m.
przym. filarowy
Wiktionary
(1.1) podpora
Wiktionary
członek tajnego stowarzyszenia młodzieży polskiej (1820-23)
SJP.pl
przymiotnik od: filareta
SJP.pl
zdrobnienie od: filar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: filar
Wiktionary
(1.1) Poręcz wspierały ozdobne filarki.
Wiktionary
IPA: fʲiˈlarɛk, AS: fʹilarek
Wiktionary
rzecz. filar m., filarowanie n., filarowiec m.
przym. filarowy
Wiktionary
Filaret – imię męskie pochodzenia greckiego, którego patronem jest św. Filaret, zwany Kalabryjczykiem (XI wiek).
Wikipedia
członek tajnego stowarzyszenia młodzieży polskiej (1820-23)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. członek tajnego patriotycznego stowarzyszenia młodzieży wileńskiej działającego w latach 1820 – 1823;
Wiktionary
miłość do złota, miłowanie pieniędzy, wielkie skąpstwo
SJP.pl
pasożyt z grupy nicieni
SJP.pl
przewlekła, tropikalna choroba zakaźna
SJP.pl
ciąg filarów podpierających konstrukcję architektoniczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szereg filarów podtrzymujących konstrukcję architektoniczną
Wiktionary
(1.1) Taras był wsparty filarowaniem z dziesięciu ozdobnych, kwadratowych filarków.
Wiktionary
IPA: ˌfʲilarɔˈvãɲɛ, AS: fʹilarovãńe
Wiktionary
rzecz. filar, filarek, filarowiec
przym. filarowy
Wiktionary
górnik pracujący na filarach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) górn. górnik zajmujący się wybieraniem węgla z filarów
Wiktionary
IPA: ˌfʲilaˈrɔvʲjɛt͡s, AS: fʹilarovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. filar m., filarek m., filarowanie n.
przym. filarowy
Wiktionary
(1.1) górnik filarowy
Wiktionary
przymiotnik od: filar
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rząd filarów podtrzymujących konstrukcję architektoniczną; filarowanie
SJP.pl
skrót od: filatelistyka, filatelistyczny; filatel.
SJP.pl
skrót od: filatelistyka, filatelistyczny; filat.
SJP.pl
kolekcjoner, znawca znaczków pocztowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kolekcjoner lub znawca znaczków pocztowych
Wiktionary
rzecz. filatelistyka ż.
:: fż. filatelistka ż.
przym. filatelistyczny
Wiktionary
kolekcjonerka, znawczyni znaczków pocztowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która kolekcjonuje znaczki pocztowe
Wiktionary
IPA: ˌfʲilatɛˈlʲistka, AS: fʹilatelʹistka
Wiktionary
rzecz. filatelistyka ż.
:: fm. filatelista mos.
przym. filatelistyczny
przysł. filatelistycznie
Wiktionary
dotyczący filatelistyki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący filatelistyki, związany z filatelistyką
Wiktionary
(1.1) Pójdziemy do sklepu filatelistycznego po klaser na znaczki.
Wiktionary
rzecz. filatelista mos., filatelistka ż., filatelistyka ż.
Wiktionary
1. kolekcjonowanie znaczków pocztowych;
2. znawstwo znaczków pocztowych; markoznawstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hobby polegające na kolekcjonowaniu artefaktów pocztowych;
Wiktionary
Na
Wikipedia
(1.1) Moim głównym hobby jest filatelistyka.
Wiktionary
IPA: ˌfʲilatɛˈlʲistɨka, AS: fʹilatelʹistyka
Wiktionary
rzecz. filatelista m., filatelistka ż.
przym. filatelistyczny
Wiktionary
1. materiał uzyskany ze zbitej, sprasowanej wełny lub sierści
2. gęsty meszek pokrywający powierzchnię łodygi, liści lub owoców niektórych roślin; kutner
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) materiał ze zbitej wełny,
Wiktionary
Fi
Wikipedia
IPA: fʲilt͡s, AS: fʹilc
Wiktionary
rzecz. filcak m., filcarz mos.
przym. filcowy, filcowaty
Wiktionary
(1.1) pilśń
Wiktionary
1. filcowy but;
2. grzebień do kociej i psiej sierści
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzemieślnik, który wyrabia filc, głównie na kapelusze
Wiktionary
(1.1) Jednakże pod koniec XVI w. pojawili się na przedmieściach tego miasta bardzo liczni filcarze, produkujący nie tylko nakrycia głowy, ale także kurtki, kołnierze, przykrycia na stoły.
Wiktionary
IPA: ˈfʲilt͡saʃ, AS: fʹilcaš
Wiktionary
rzecz. filc m., filcowanie n., sfilcowanie n.
czas. filcować ndk., sfilcować dk.
przym. filcowy
Wiktionary
1. materiał uzyskany ze zbitej, sprasowanej wełny lub sierści
2. gęsty meszek pokrywający powierzchnię łodygi, liści lub owoców niektórych roślin; kutner
SJP.pl
mający niektóre właściwości filcu; przypominający filc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|filcować.
Wiktionary
czas. filcować ndk.
rzecz. filcarz mos.
przym. filcowy
Wiktionary
1. zbity, sprasowany, sfilcowany;
2. o częściach roślin: pokryty gęstymi włoskami
SJP.pl
zbijać wełnę lub sierść w filc
SJP.pl
przymiotnik od: filc
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wykonany z filcu
Wiktionary
rzecz. filc mrz., filcarz mos., filcowanie n., sfilcowanie n.
czas. filcować ndk., sfilcować dk.
przym. filcowaty
Wiktionary
w gwarze więźniów hitlerowskich obozów koncentracyjnych: rewizja
SJP.pl
wojłokowy but z cholewką; walonka, walonek
SJP.pl
rodzaj przędzy bawełnianej
SJP.pl
Fildekos (z franc. "fil d'Ecosse", dosłownie "szkocka nić") – rodzaj uszlachetnionej (poddanej wyczesywaniu i merceryzacji) przędzy bawełnianej z długich włókien, przeznaczonej do wyrobów dziewiarskich, np. do wyrobu bawełnianych pończoch i skarpet.
Wikipedia
związany z fildekosem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z przędzy bawełnianej używanej do wyrobów dziewiarskich, zwłaszcza pończoszniczych
Wiktionary
(1.1) Kupiła na targu sześć par najtańszych fildekosowych pończoch.
Wiktionary
dawniej: wyroby dziewiarskie, zwłaszcza pończochy z przędzy typu fildekos
SJP.pl
przyrząd pozwalający wzmacniać sygnały elektryczne
SJP.pl
[czytaj: fajl] dokument lub rysunek zapisany w pamięci komputera; plik
SJP.pl
File ( فيله, Φιλαί) – egipska wyspa na Nilu na wysokości I katarakty. W czasach starożytnych na wyspie znajdował się ośrodek kultu Izydy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Fileasz – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „miłujący lub żyjący w przyjaźni”.
Imię nosił egipski męczennik z IV wieku, ścięty za panowania cesarza Dioklecjana. Fileasz, biskup z Thmuis, i Filoromus wymienieni są w Martyrologium Rzymskim.
Wikipedia
(1.1) Biskupa Fileasza ścięto 4 lutego 306 roku.
Wiktionary
1. maszyna do odcinania dwóch bocznych płatów mięsa (filetów) od kręgosłupa ryby;
2. pracownica wykonująca tę czynność ręcznie za pomocą noża
SJP.pl
zdrobnienie od: filet
SJP.pl
1. zdrobnienie od: Filip (imię męskie);
2. nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
określenie zmian ewolucyjnych zachodzących podczas embrionalnego rozwoju narządów, które prowadzą do modyfikacji w budowie dorosłego człowieka
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny miodojadów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Filemon – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa "philé" – „miłuję, kocham” lub od "phil-mosýn" – „przyjazność, życzliwość”, czyli „życzliwy, przyjazny”. Żyjący w czasach biblijnych Św. Filemon był jednym z adresatów listów św. Pawła.
Wikipedia
IPA: fʲiˈlɛ̃mɔ̃n, AS: fʹilẽmõn
Wiktionary
wcześnie owocujące drzewko owocowe; filler
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wieczne pióro
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) filok
Wiktionary
1. oczyszczony z kości lub ości płat mięsa lub ryby;
2. ozdobna koronka wykonywana ręcznie przy użyciu specjalistycznych iglic;
3. ozdobna złocona linia na grzbiecie książki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. płat czystego mięsa – bez skóry i kości;
(1.2) koronka w postaci wiązanej siateczki, na której haftowany jest ornament;
(1.3) ozdobna linia wykonana przez introligatora na okładce lub grzbiecie książki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈfʲilɛt, AS: fʹilet
Wiktionary
(1.1)
rzecz. fileciarka ż., filetowanie n., odfiletowanie n., wyfiletowanie n.
:: zdrobn. filecik m.
czas. filetować ndk., odfiletować dk., wyfiletować dk.
przym. filetowy
rzecz. fileta ż.
Wiktionary
narzędzie do wybijania ozdób introligatorskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. odczasownikowy od|filetować.
Wiktionary
IPA: ˌfʲilɛtɔˈvãɲɛ, AS: fʹiletovãńe
Wiktionary
rzecz. filet m., filecik m., wyfiletowanie n., odfiletowanie n., filetownik m., fileciarka ż., fileciarz m.
czas. filetować ndk., wyfiletować dk., odfiletować dk.
przym. filetowy
Wiktionary
1. porcjować i oczyszczać rybę lub mięso z ości lub kości;
2. robić filety
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) kulin. sprawiać rybę (rzadziej drób, jarzyny), usuwając części niejadalne
Wiktionary
(1.1) Bezpośrednio po złowieniu, na statku, ryby są filetowane i mrożone w temperaturze -30°C, co zapewnia najlepszą jakość i świeżość.
Wiktionary
IPA: ˌfʲilɛˈtɔvat͡ɕ, AS: fʹiletovać
Wiktionary
rzecz. filet m., filecik m., filetowanie n., wyfiletowanie n., odfiletowanie n., filetownik m., fileciarka ż., fileciarz m.
czas. wyfiletować dk., odfiletować dk.
przym. filetowy
Wiktionary
→ filet
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kulin. związany z filetem, dotyczący fileta
(1.2) gw-pl|Zagórze,Podhale,Spisz. fioletowy
Wiktionary
(1.1) W sumie wydano około 250 litrów zupy i 1000 porcji smażonej kostki filetowej.
Wiktionary
rzecz. filetowanie n.
czas. filetować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
skrót od: filharmonia, filharmoniczny
SJP.pl
instytucja dysponująca stałym zespołem złożonym z instrumentalistów, śpiewaków pod kierunkiem dyrygenta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. instytucja organizująca koncerty muzyki poważnej, posiadająca własny skład muzyków
(1.2) pot. budynek, w którym odbywają się koncerty muzyki poważnej
Wiktionary
Filharmonia – instytucja kultury zajmująca się organizacją i prezentacją koncertów muzyki klasycznej, głównie tych o charakterze pełnoorkiestrowym, najczęściej równocześnie przygotowująca takie utwory do wykonania. Tym samym słowem określa się też gmach takiej instytucji, aczkolwiek istnieją filharmonie posiadające jedynie własne zaplecze lokalowe, a prezentujące utwory w wynajmowanych salach koncertowych. Instytucjami prowadzącymi działalność podobną do filharmonii są np. stowarzyszenia muzyczne.
Wikipedia
(1.1) Czy w naszej filharmonii będzie coś interesującego w ten weekend?
Wiktionary
IPA: ˌfʲilxarˈmɔ̃ɲja, AS: fʹilχarmõńi ̯a
Wiktionary
rzecz. filharmonik mos., filharmonika ż., filharmonista m., filhamonistka ż.
przym. filharmoniczny, filharmonijny
Wiktionary
związany z filharmonią, dotyczący filharmonii
SJP.pl
1. członek orkiestry filharmonicznej
2. dawniej o melomanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. członek orkiestry filharmonicznej lub chóru filharmonicznego
Wiktionary
rzecz. filharmonia ż.
:: fż. filharmoniczka ż.
przym. filharmoniczny
Wiktionary
miłośnik antycznej Hellady; miłośnik Grecji, Greków
SJP.pl
1. rozmiłowanie się w antycznej Grecji;
2. ruch poparcia dla aspiracji niepodległościowych Gregów, istniejący na początku XIX wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kult. umiłowanie kultury starożytnej Grecji;
(1.2) hist. ruch solidarnościowy z grecką walką narodowowyzwoleńczą w XIX w.
Wiktionary
Fi
Wikipedia
rzecz. filhellen m., filhellenista m., filhellenistka ż., hellenofilia ż., hellenofil m., hellenofilka ż., hellenofilizm m.
przym. filohelleński, hellenofilski
Wiktionary
(1.1) hellenofilia, hellenofilizm
Wiktionary
sprzyjający Hellenom, Grekom
SJP.pl
oddział jakiejś instytucji, agenda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zarz. oddział przedsiębiorstwa, uczelni lub urzędu znajdujący się w innym miejscu niż centralny
(1.2) kośc. oddział administracji kościelnej nie stanowiący samodzielnej parafii
Wiktionary
Fi
Wikipedia
(1.1) Biblioteka wojewódzka ma małą filię na moim osiedlu.
(1.2) Proboszcz odprawia msze we farze, zaś wikarzy i emeryt po filiach.
Wiktionary
IPA: ˈfʲilʲja, AS: fʹilʹi ̯a
Wiktionary
przym. filialny
Wiktionary
(1.1) oddział
Wiktionary
1. książkowo: powiązanie, związek, zależność;
2. w genealogii: wzajemny stosunek pokrewieństwa dwóch osób;
3. w literaturoznawstwie: ustalanie zależności między fragmentami jednego dzieła;
4. w technice: stop o zmieniającej się zawartości jednego składnika w drugim;
5. w zootechnice: tworzenie nowych ras z innych już istniejących
SJP.pl
Filiacja (od łac. "filiatio" – wywodzenie syna od ojca) – rodzaj stosunku genealogicznego zachodzącego pomiędzy dwiema osobami, z których jedna pochodzi od drugiej.
Wikipedia
przymiotnik od: filiacja
SJP.pl
będący filią, należący do filii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do filii, związany z filią
Wiktionary
(1.1) Wikarzy odprawiają msze w kościołach i kaplicach filialnych.
Wiktionary
rzecz. filia ż.
Wiktionary
tyle co: filia
SJP.pl
uporczywe przedłużanie obrad parlamentu w celu opóźnienia podjęcia uchwał
SJP.pl
element nadający kształt włóknu syntetycznemu z roztworu lub stopu przędzalniczego; dysza przędzalnicza, filierka
SJP.pl
element nadający kształt włóknu syntetycznemu z roztworu lub stopu przędzalniczego; dysza przędzalnicza, filiera
SJP.pl
1. technika wykonywania ornamentów i przedmiotów, zwykle niewielkich rozmiarów, z drucików złotych i srebrnych łączonych w misterne desenie;
2. znak wodny na papierze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jubil. technika złotnicza polegająca na zdobieniu lub wykonywaniu całego przedmiotu z cienkich drucików ułożonych w ażurową siatkę;
Wiktionary
Fi
Wikipedia
IPA: fʲiˈlʲiɡrãn, AS: fʹilʹigrãn
Wiktionary
przym. filigranowy
rzecz. filigranowość n.
Wiktionary
rzadko, przenośnie: rzecz lub osoba mała, krucha, delikatna; maleństwo, drobiazg, drobnostka, bibelocik
SJP.pl
Filigranistyka – nauka pomocnicza historii, zajmująca się badaniem znaków wodnych dawnych papierni.
Rozwinęła się w XIX wieku, na marginesie badań archiwalnych. Filigranistyka pomaga datować papierowe dokumenty, przybliżać lub określać rejon ich powstania, ułatwia także wykrywanie fałszerstw, zarówno dawnych jak i współczesnych. Wyniki badań filigranów stanowią też cenne źródło dla heraldyki.
Wikipedia
wykonywać znaki wodne na papierze; znaczyć, oznaczać papier filigranami
SJP.pl
cecha przypisywana osobom lub przedmiotom o niewielkich rozmiarach; kruchość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest filigranowe; cecha tych, którzy są filigranowi
Wiktionary
przym. filigranowy
przysł. filigranowo
rzecz. filigran mrz.
Wiktionary
1. drobny, nieduży o delikatnych kształtach;
2. będący filigranem lub wykonany tą techniką;
3. ażurowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bardzo drobny i bardzo delikatny
Wiktionary
(1.1) Gdy Col wszedł do sali odpraw, momentalnie zauważył księżniczkę Leię, filigranową kobietę w bieli.
Wiktionary
rzecz. filigran mrz., filigranowość ż.
Wiktionary
[czytaj: filiokwe] z łaciny: i od syna; o pochodzeniu Ducha Świętego w religii chrześcijańskiej: od Ojca (i od Syna) pochodzi; zasadnicza różnica w doktrynie i credo Kościoła Rzymskiego i Prawosławnego, która doprowadziła do pierwszego wielkiego rozłamu chrześcijaństwa; w przenośni: jedno słowo będące przyczyną wielkiego sporu i konfliktu
SJP.pl
Filioque ( i Syna) – łaciński termin, przedmiot i synonim sporu teologicznego prawosławia z katolicyzmem, a pośrednio też z protestantyzmem, o sformułowanie dogmatyczne zawarte w przyjętej przez Zachód wersji nicejsko-konstantynopolitańskiego wyznania wiary.
Wikipedia
gwarowe przezwisko dawane zającowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) łow. lub przest. zając
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) gw-pl|Górny Śląsk. żart. rozum
Wiktionary
Filip – imię męskie pochodzenia greckiego, oznaczające "lubiący konie" lub "przyjaciel koni" (φίλος, philos = „przyjaciel, miłośnik” + ἵππος, hippos = „koń”).
Nosił je np. Filip II Macedoński, ojciec Aleksandra Wielkiego. Żeńskie odpowiedniki tego imienia to Filipina, Filipa. Nazwiska pochodzące od Filipa: Filipowicz, Filipczak, Filipek, Filipowski, Filipkowski. Nazwa państwa Filipiny pochodzi od imienia króla Hiszpanii Filipa II Habsburga.
Wikipedia
IPA: ˈfʲilʲip, AS: fʹilʹip
Wiktionary
rzecz. Filip mos.
Wiktionary
(1.1) kot
Wiktionary
skrót od: filipiński
SJP.pl
gwarowe przezwisko dawane zającowi
SJP.pl
Filipa – żeński odpowiednik imienia Filip.
Chrześcijańskimi patronkami tego imienia są św. Filipa z Perge i bł. Filipa Mareria, która postanowiła zostać pustelnicą pod wpływem spotkania ze św. Franciszkiem z Asyżu, a także bł. Filipa de Chantemilan.
Filipa imieniny obchodzi 16 lutego, 20 września i 15 października.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) starożytna świątynia Zeusa ufundowana przez Filipa II Macedońskiego w Olimpii ok. 339–300 p.n.e.;
Wiktionary
zdrobnienie od: Filip (imię męskie); Filek
SJP.pl
Filip Jan Marcinek, znany jako Filipek (ur. 10 sierpnia 1995 w Krotoszynie) – polski raper, freestyler, autor tekstów oraz freak fighter. Zawodnik bitew typu freestyle. Dwukrotny zwycięzca WBS (Wielka Bitwa Szczecińska) w roku 2014 oraz 2015, trzykrotny zwycięzca Bitwy o Południe w roku 2018, 2022 i 2023. Dwukrotnie zajął także trzecie miejsce na WBW (Wielka Bitwa Warszawska) w latach 2013 i 2014.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Filippi (starożytnego miasta i kolonii rzymskiej na wybrzeżu wschodniej Macedonii)
SJP.pl
gwałtowna, pełna pasji mowa skierowana przeciwko komuś lub czemuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stanowcze, gwałtowne, oponujące mówienie;
(1.2) hist. staroż. jedno z przemówień Demostenesa lub Cycerona;
Wiktionary
Filipika – gwałtowna, ostra mowa wymierzona przeciwko komuś, ewentualnie ostre wystąpienie oskarżycielskie[].
Nazwa pochodzi od trzech mów Demostenesa przeciwko Filipowi II Macedońskiemu wygłoszonych w IV wieku p.n.e. w okresie wzrostu potęgi macedońskiej. Tym samym mianem nazwał też swoje mowy przeciwko Markowi Antoniuszowi rzymski orator Cyceron (zob. "Filipiki").
Wikipedia
(1.1) Marszałek Sejmu chciał przerwać filipikę posła.
Wiktionary
IPA: ˌfʲilʲiˈpʲika, AS: fʹilʹipʹika
Wiktionary
członek zgromadzenia księży katolickich, założonego w 1564 roku w Rzymie przez św. Filipa Neri
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik ze zgromadzenia założonego przez św. Filipa Nereusza;
Wiktionary
(1.1) Świętego Filipa pochowano w klasztorze filipinów w Rzymie.
Wiktionary
rzecz. Filip m., Filipiak ż./mos.
przym. filipiński
Wiktionary
(1.1) oratorianin
Wiktionary
członek zgromadzenia księży katolickich, założonego w 1564 roku w Rzymie przez św. Filipa Neri
SJP.pl
Filipina – żeński odpowiednik imienia Filip. Patronką tego imienia jest św. Róża Filipina Duchesne (1769–1852).
Filipina imieniny obchodzi 21 sierpnia, 20 września i 18 listopada.
Według danych z rejestru PESEL (stan na 19 stycznia 2024 r.) imię to jako pierwsze nosi 112 osób, zaś jako drugie 185 osób.
Wikipedia
członek zgromadzenia księży katolickich, założonego w 1564 roku w Rzymie przez św. Filipa Neri
SJP.pl
Filipini, inaczej oratorianie, łac. "Congregatio Oratorii Sancti Philippi Neri" (COr) – stowarzyszenie życia apostolskiego założone w 1551 przez św. Filipa Neri w Rzymie i zatwierdzone przez papieża Grzegorza XIII w 1575 r. bullą "Copiosus in misericordia Deus".
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Filipiny lub z nią związany
SJP.pl
granat szturmowy, używany głównie w powstaniu warszawskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Filipin
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌfʲilʲiˈpʲĩnka, AS: fʹilʹipʹĩnka
Wiktionary
rzecz. Filipiny nmos., filipińskość ż.
:: fm. Filipińczyk mos.
przym. filipiński
Wiktionary
granat szturmowy, używany głównie w powstaniu warszawskim
SJP.pl
Filipinki – polski zespół wokalny utworzony w listopadzie 1959 przy Technikum Handlowym w Szczecinie z okazji 15-lecia szkoły, założony przez Jana Janikowskiego, nauczyciela ekonomii, towaroznawstwa i muzyki. Nazwa zespołu pochodzi od tytułu czasopisma dla dziewcząt „Filipinka”.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. główny dialekt języka tagalskiego
Wiktionary
IPA: ˌfʲilʲiˈpʲĩnɔ, AS: fʹilʹipʹĩno
Wiktionary
(1.1) filipiński, daw. pilipino
Wiktionary
członek zgromadzenia księży katolickich, założonego w 1564 roku w Rzymie przez św. Filipa Neri
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. państwo w Azji;
Wiktionary
Filipiny, oficjalnie Republika Filipin (fil. Pilipinas, Republika ng Pilipinas; Filipinas, República de Filipinas; Philippines, Republic of the Philippines) – państwo wyspiarskie w Azji Południowo-Wschodniej, położone na Archipelagu Filipińskim na Oceanie Spokojnym.
Wikipedia
(1.1) Językiem urzędowym na Filipinach jest język tagalog.
Wiktionary
IPA: ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ, AS: fʹilʹipʹĩny
Wiktionary
rzecz. Filipińczyk mos., Filipinka ż.
przym. filipiński
Wiktionary
(1.1) ofic. urz. Republika Filipin
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ptak z rzędu wróblowych, zamieszkujący wyspy Archipelagu Filipińskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Filipin
Wiktionary
IPA: ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃n͇t͡ʃɨk, AS: fʹilʹipʹĩĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Filipiny nmos.
:: fż. Filipinka ż.
przym. filipiński
Wiktionary
związany z Filipinami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Filipinami, odnoszący się do państwa Filipiny
Wiktionary
(1.1) Nogi tripodu wykonane są z filipińskiego mahoniu.
Wiktionary
IPA: ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃sʲci, AS: fʹilʹipʹĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Filipiny nmos., Filipińczyk mos., Filipinka ż., filipińskość ż., filipin mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
członek odłamu prawosławia wyłonionego po reformie Kościoła prawosławnego w Rosji, nieuznający małżeństwa i służby wojskowej; filipowiec
SJP.pl
sekta, odłam prawosławia wyłoniony po reformie Kościoła prawosławnego w Rosji, nieuznający małżeństwa i służby wojskowej
SJP.pl
Filiponi (także: "filipowcy", "staropomorcy") – jedna ze wspólnot rosyjskich staroobrzędowców, zaliczana do bezpopowców.
W przeszłości wyraz "filiponi" był używany jako synonimiczne określenie staroobrzędowców, w szczególności ich społeczności zamieszkałych w Polsce i Prusach Wschodnich. Obecnie takie stosowanie tego terminu uważa się za niepoprawne.
Wikipedia
sekta, odłam prawosławia wyłoniony po reformie Kościoła prawosławnego w Rosji, nieuznający małżeństwa i służby wojskowej
SJP.pl
Filip z małżonką; Filipowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Filipowa
Wiktionary
rzecz. Filipów m.
:: fż. filipowianka ż.
przym. filipowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Filipowa
Wiktionary
rzecz. Filipów m.
:: fm. filipowianin m.
przym. filipowski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Filipowic
Wiktionary
rzecz. Filipowice nmos., filipowiczanin m., filipowiczanka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Filipowicz (forma żeńska: Filipowicz/Filipowiczowa/Filipowiczówna, liczba mnoga: Filipowiczowie) – polskie nazwisko notowane od XIV wieku. Pochodzi od imienia Filip.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Filipowic
Wiktionary
rzecz. Filipowice nmos.
:: fż. filipowiczanka ż.
przym. filipowicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Filipowic
Wiktionary
rzecz. Filipowice nmos.
:: fm. filipowiczanin m.
przym. filipowicki
Wiktionary
Filip z małżonką; Filipostwo
SJP.pl
członek odłamu prawosławia wyłonionego po reformie Kościoła prawosławnego w Rosji, nieuznający małżeństwa i służby wojskowej; filipon
SJP.pl
przymiotnik od: Filipów, Filipowice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Filipowa
Wiktionary
rzecz. Filipów m., filipowianin m., filipowianka ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Filipa lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Filipa
Wiktionary
rzecz. Filip mos., Filipek mos.
Wiktionary
starożytne miasto w Macedonii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) hist. w starożytności miasto we wschodniej Macedonii założone przez Filipa II, gdzie przed bitwą (w 42 r. p.n.e.) Brutusowi ukazała się zjawa przepowiadająca mu śmierć;
Wiktionary
Filippi (łac. "Philippi", gr. "Φἱλιπποι" "Philippoi") – starożytne miasto greckie, następnie kolonia rzymska, w pobliżu wybrzeży Morza Egejskiego, na terenie obecnej Macedonii Wschodniej, na dawnej "Via Egnatia" i w bliskości obecnej autostrady Egnatia Odos.
Wikipedia
(1.1) W 30 roku p.n.e. cesarz August uznał Filippi za kolonię rzymską i przesłał więcej kolonistów.
Wiktionary
IPA: fʲiˈlʲipʲːi, AS: fʹilʹi•pʹi
Wiktionary
rzecz. Filip mos., filipianin
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
minerał z grupy zeolitów, uwodniony glinokrzemian wapnia i potasu
SJP.pl
gwarowe przezwisko dawane zającowi
SJP.pl
Fi
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna na obszarze Palestyny, zamieszkana przez Filistynów
Wiktionary
Filistea (hebr. פלשת) – obszar kontrolowany przez konfederację pięciu miast-państw filistyńskich (Ekron, Gaza, Gat, Aszkelon i Aszdod) w południowo-zachodnim Lewancie.
Wikipedia
(1.1) Czy Żydzi podbili Filisteę?
Wiktionary
rzecz. Filistyn m., Filistynka ż.
przym. filistyński
Wiktionary
1. człowiek bez aspiracji, małostkowy, obojętny na dobro ogółu; drobnomieszczanin;
2. dawniej: członek korporacji studenckiej niebędący studentem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. człowiek o ciasnych ambicjach, gustach czy poglądach
(1.2) członek korporacji akademickiej, który został absolwentem uczelni;
Wiktionary
Filister – w korporacjach akademickich nazwa używana na określenie korporantów, którzy ukończyli studia. Filistrzy zobowiązani są do duchowego, organizacyjnego i finansowego wspierania członków czynnych, czyli studentów. Zbierają się podczas dorocznego komerszu korporacji i należą do organizacji filisterskich.
Wikipedia
(1.1) rzecz. filisterstwo n.
Wiktionary
(1.1) kołtun, prostak, obskurant
Wiktionary
kobieta bez aspiracji, małostkowa, obojętna na dobro ogółu; drobnomieszczanka
SJP.pl
właściwy filistrom
SJP.pl
sposób myślenia i postępowania właściwy filistrom; bezideowość, kołtuństwo, drobnomieszczaństwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bezideowość, kołtuństwo, małostkowość, ograniczoność
Wiktionary
IPA: ˌfʲilʲiˈstɛrstfɔ, AS: fʹilʹisterstfo
Wiktionary
rzecz. filister m., filisterka ż.
przym. filisterski
Wiktionary
stawać się małostkowym, obojętnym na dobro ogółu, nabywać cech filistra
SJP.pl
członek dawnego indoeuropejskiego ludu, zaliczanego do tzw. Ludów Morza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. mieszkaniec Filistei;
Wiktionary
(1.1) Dawid strzepał skórę Filistynowi.
(1.1) Tutaj zaczynają się ziemie Filistynów.
Wiktionary
rzecz. Filistea ż.
:: fż. Filistynka ż.
przym. filistyński
Wiktionary
starożytny lud
SJP.pl
Fi
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. mieszkanka Filistei
Wiktionary
(1.1) Z daleka przypatrywała się im Filistynka z niemowlęciem na ręku.
Wiktionary
rzecz. Filistea ż.
:: fm. Filistyn m.
przym. filistyński
Wiktionary
dotyczący Filistynów, właściwy Filistynom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. hist. dotyczący Filistei lub Filistynów; pochodzący z Filistei
Wiktionary
(1.1) Karawana dotarła wreszcie do ziem filistyńskich.
(1.1) Archeolodzy odnaleźli ceramikę filistyńską z X w. przed Chr.
Wiktionary
rzecz. Filistea ż., Filistyn m., Filistynka ż.
Wiktionary
skała pochodzenia magmowego lub osadowego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: filiżanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od filiżanka
Wiktionary
IPA: ˌfʲilʲiʒãˈnɛt͡ʃka, AS: fʹilʹižãnečka
Wiktionary
rzecz. filiżanka ż.
Wiktionary
czarka z uszkiem, najczęściej porcelanowa lub fajansowa, używana do herbaty, kawy, czekolady, niektórych zup itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje;
(1.2) pot. kulin. miara objętości równa pojemności filiżanki (1.1)
Wiktionary
Filiżanka – niewielkie naczynie, czarka, najczęściej z uszkiem służąca do picia napojów takich jak kawa czy herbata. Zazwyczaj używane z odpowiednim spodkiem.
Filiżanki z dwoma uszkami służące do podawania zup to bulionówki.
Pierwsze filiżanki sprowadzone do Europy z Japonii nie miały uszek, podobnie jak ich europejskie imitacje pochodzące z Miśni. Tradycyjnie wyrabiane są z porcelany lub fajansu.
Wikipedia
(1.1) Potłukłam moją ulubioną filiżankę. Został tylko spodek.
(1.2) Mam ochotę na filiżankę gorącej czekolady.
Wiktionary
IPA: ˌfʲilʲiˈʒãnka, AS: fʹilʹižãnka
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. filiżaneczka ż.
przym. filiżankowy
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z filiżanką, dotyczący filiżanki
Wiktionary
rzecz. filiżanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. pot. przejście, wstawka na perkusji
Wiktionary
wcześnie owocujące drzewko owocowe; filer
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rodzaj widowiska z użyciem zapisanych sekwencji ruchomych obrazów;
2. taśma złożona z szeregu następujących po sobie zdjęć fotograficznych;
3. ogół utworów filmowych;
4. przezroczysta błona celuloidowa do zapisywania zdjęć;
5. cienka warstwa substancji na powierzchni ciała stałego, np. warstwa kosmetyku na skórze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) film. telew. utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór;
(1.2) fot. światłoczuła taśma filmowa lub fotograficzna
(1.3) cienka i przejrzysta warstwa jakiejś substancji
Wiktionary
Fi
Wikipedia
(1.1) Ten film to bardzo wzruszająca komedia romantyczna.
(1.1) Wszystkie filmy na tym kanale były na jedno kopyto.
(1.2) Zrobiłem tyle zdjęć, że skończył mi się film.
Wiktionary
IPA: fʲilm, AS: fʹilm
Wiktionary
rzecz. filmówka ż., filmowiec m., filmowanie n., sfilmowanie n.
:: zdrobn. filmik m.
:: zgrub. filmidło n.
czas. filmować ndk., sfilmować dk.
przym. filmowy
przysł. filmowo
Wiktionary
(1.1) obraz
(1.2) klisza, błona
(1.3) błona, warstewka
Wiktionary
skrót od: filmowy, filmoznawstwo (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
rodzaj druku przy użyciu naciągniętej na ramę gęstej siatki; sitodruk, filmodruk, serigrafia, drukowanie sitowe
SJP.pl
marny film; szmira, gniot, chała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. od: film
(1.2) pot. kiepski film
Wiktionary
IPA: fʲilˈmʲidwɔ, AS: fʹilmʹidu̯o
Wiktionary
rzecz. film m., filmik m., filmówka ż., filmowiec m., filmowanie n., sfilmowanie n.
czas. filmować ndk., sfilmować dk.
przym. filmowy
przysł. filmowo
Wiktionary
zdrobniale o filmie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: film
(1.2) krótki film
Wiktionary
IPA: ˈfʲilmʲik, AS: fʹilmʹik
Wiktionary
rzecz. film m., filmidło n., filmowość ż., filmówka ż., filmowiec m., filmiarz m., filmowanie n., sfilmowanie n.
czas. filmować ndk., sfilmować dk.
przym. filmowy
przysł. filmowo
Wiktionary
rodzaj druku przy użyciu naciągniętej na ramę gęstej siatki; sitodruk, filmdruk, serigrafia, drukowanie sitowe
SJP.pl
spis lub zestaw filmów związanych ze sobą tematycznie lub będących dziełem jednego twórcy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) film. zestawienie lub wykaz filmów powiązanych z określoną osobą, grupą, gatunkiem, tematem lub innym kryterium
Wiktionary
(1.1) W filmografii Meryl Streep znajdziemy wiele znakomitych ról, które przyniosły jej liczne nagrody.
Wiktionary
dotyczący filmografii
SJP.pl
kobieta poświęcająca chorobliwie dużo czasu na oglądanie filmów
SJP.pl
osoba poświęcająca chorobliwie dużo czasu na oglądanie filmów
SJP.pl
poświęcanie chorobliwie dużo czasu na oglądanie filmów
SJP.pl
specjalista w zakresie nauki o filmie; filmoznawca
SJP.pl
nauka o filmie; filmoznawstwo
SJP.pl
skatalogowany zbiór filmów i materiałów filmowych, gromadzonych w archiwach i wytwórniach filmowych, także prywatnie; archiwum filmowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) skatalogowany zbiór materiałów filmowych; także prywatna kolekcja filmów
Wiktionary
(1.1) Wczoraj przejrzałem filmotekę domu kultury.
(1.1) Mam w swojej filmotece wszystkie filmy Barei.
Wiktionary
IPA: ˌfʲilmɔˈtɛka, AS: fʹilmoteka
Wiktionary
przym. filmoteczny
rzecz. filmówka ż.
Wiktionary
psychoterapia z udziałem filmów; kinoterapia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nagrywanie filmu
Wiktionary
czas. filmować
rzecz. film mrz., filmidło n., filmik mrz., sfilmowanie n.
przym. filmowy
Wiktionary
(1.1) pot. kamerowanie
Wiktionary
robić zdjęcia filmowe, nakręcać film
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. sfilmować)
(1.1) nagrywać coś kamerą filmową
Wiktionary
(1.1) Toć nas akurat filmują, a ten z pięściami, z gębą wściekłą, Jezu – cała Polska zobaczy!
(1.1) Redaktor Słomczyński ustawił się na tle sejmowego okrąglaka i gestem dał znać kamerzyście, że może filmować.
Wiktionary
IPA: fʲilˈmɔvat͡ɕ, AS: fʹilmovać
Wiktionary
rzecz. film m., filmik m., filmidło n., filmowanie n., filmówka ż., sfilmowanie n.
przym. filmowy
Wiktionary
(1.1) kręcić, pot. kamerować
Wiktionary
kobieta pracująca w przemyśle filmowym
SJP.pl
osoba pracująca w przemyśle filmowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. telew. człowiek pracujący w branży filmowej
Wiktionary
(1.1) Uznani amerykańscy filmowcy od lat chętnie odwiedzają Stary Kontynent.
Wiktionary
rzecz. film m., filmidło n., filmik mrz., filmowość ż., filmówka ż., sfilmowanie n.
przym. filmowy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób filmowy
Wiktionary
rzecz. sfilmowanie n., film mrz., filmidło n., filmik mrz., filmówka ż.
przym. filmowy
Wiktionary
zespół cech zapewniający pozytywny odbiór jakiegoś tematu przez widza
SJP.pl
związany z filmem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z filmem, dotyczący filmu
przymiotnik jakościowy
(2.1) taki jak w filmie bądź pasujący do filmu
Wiktionary
(1.1) O bieżącej produkcji filmowej można przeczytać w internecie.
(1.1) Włosi szukają plenerów filmowych na Podkarpaciu.
Wiktionary
IPA: fʲilˈmɔvɨ, AS: fʹilmovy
Wiktionary
rzecz. filmowanie n., film m., filmik m., filmidło n., filmówka ż., filmowiec m., filmowość ż., sfilmowanie n.
czas. filmować ndk., sfilmować dk.
przysł. filmowo
Wiktionary
(1.1) ekranowy
Wiktionary
specjalista w zakresie nauki o filmie; filmolog
SJP.pl
dotyczący nauki o filmie; filmologiczny
SJP.pl
specjalistka w zakresie nauki o filmie
SJP.pl
nauka o filmie; filmologia
SJP.pl
Filmoznawstwo (również: wiedza o filmie lub filmologia) – dyscyplina humanistyczna, zajmująca się naukową refleksją nad filmem. Obejmuje trzy zasadnicze dziedziny: teorię filmu (z historią myśli filmowej), historię filmu oraz krytykę filmową. W kręgu zainteresowań filmoznawców znajduje się także wiele innych przenikających się dyscyplin, np. antropologia filmu, teoria nowych mediów i audiowizualności.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. szkoła filmowa, zwykle szkoła wyższa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Norbert ukończył warszawską filmówkę w ubiegłym roku.
Wiktionary
rzecz. film m., filmik m., filmidło n., filmowiec m., sfilmowanie n., filmoteka ż.
czas. filmować ndk., sfilmować dk.
przym. filmowy
przym. filmowo
przysł. filmowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) tradycyjne greckie ciasto w formie cienkich płatów – surowe przygotowywane i sprzedawane jako półprodukt
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈfʲilɔ, AS: fʹilo
Wiktionary
organiczny związek chemiczny, witamina K1; fitomenadion
SJP.pl
Fi
Wikipedia
drzewo, krzew lub pnącze z rodziny obrazkowatych, rosnące w strefie zwrotnikowej Ameryki; kilka gatunków hoduje się w doniczkach ze względu na duże, dekoracyjne, skórzaste liście
SJP.pl
Filodendron ("Philodendron" Schott) – rodzaj roślin z rodziny obrazkowatych, obejmujący ponad 700 gatunków (w tym 465 opisanych), występujących w tropikalnej Ameryce, od Meksyku i Antyli do Paragwaju i Argentyny. Jest to drugi co do liczności, po anturium, rodzaj w rodzinie obrazkowatych.
Wikipedia
glon morski o plesze przypominającej liść; liściak
SJP.pl
sprzyjający Francji, Francuzom; profrancuski
SJP.pl
[czytaj: filofan] plecionka z kolorowych żyłek utworzona metodą pętelkową
SJP.pl
Filofun – plecionka wykonywana metodą pętelkową z różnobarwnych żyłek lub sznurków.
Znane wzory podają wykorzystanie 3. lub 4. ściegów zaplatanych krzyżowo jeden za drugi. Plecionki mogą mieć prosty kształt lub tworzy się z nich skomplikowane struktury: bransolety, breloki i inne ozdoby, a nawet rzeźby. Do zaplatania filofunów wykorzystuje się zwykle od 2. do 8. żyłek lub sznurków, chociaż zdarzają się przypadki, w których filofuny wykonane są np. z 10. żyłek.
Wikipedia
dotyczący filogenezy lub filogenetyki
SJP.pl
nauka o rozwoju rodowym poszczególnych grup organizmów; filogenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział biologii, gałąź ewolucjonizmu, zajmująca się badaniem filogenezy grup systematycznych roślin lub zwierząt;
Wiktionary
Filogenetyka – dział biologii zajmujący się badaniem drogi rozwojowej (filogenezą) organizmów. Przedmiotem zainteresowania filogenetyki są organizmy żyjące współcześnie oraz kopalne, ich pochodzenie i relacje pokrewieństwa. W swoich badaniach korzysta z osiągnięć paleontologii, genetyki i innych nauk przyrodniczych.
Wikipedia
przym. filogenetyczny
Wiktionary
(1.1) filogenia
Wiktionary
rozwój rodowy współczesnych gatunków (np. człowieka, dębu) lub wyższych jednostek systematycznych (np. kręgowców, bakterii, paprotników), wywodzących się od wspólnego pnia, ustalany na podstawie badań porównawczych form kopalnych i współczesnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. droga rozwoju rodowego grup systematycznych organizmów;
Wiktionary
Filogeneza (gr. φυλη – gatunek, ród i γενεσις – pochodzenie) – droga rozwoju rodowego, pochodzenie i zmiany ewolucyjne grupy organizmów, zwykle gatunków. Termin wprowadzony w 1866 roku przez Ernsta Haeckla w "Generelle Morphologie der Organismen". Zmienił jednak swoje znaczenie – Haeckel opisał filogenezę jako "historię rozwoju paleontologicznego gatunków".
Wikipedia
(1.1) W zależności od systemu klasyfikacyjnego i rozwoju wiedzy o filogenezie tych roślin, bardzo zmieniał się zakres roślin jaki zaliczano do wrzosowców.
Wiktionary
przym. filogenetyczny
Wiktionary
nauka o rozwoju rodowym poszczególnych grup organizmów; filogenetyka
SJP.pl
upodobanie, pociąg do kobiet; kobieciarstwo
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sprzyjający hitleryzmowi
Wiktionary
przym. hitlerowski
Wiktionary
(1.1) prohitlerowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wieczne pióro
Wiktionary
(1.1) filer
Wiktionary
roślina z rodziny kaktusowatych, rosnąca w międzyzwrotnikowej strefie Ameryki; epifilum; zygokaktus
SJP.pl
kolekcjoner pocztówek
SJP.pl
kolekcjonowanie pocztówek
SJP.pl
rzadko: gościnność, serdeczność wobec gości
SJP.pl
owad z nadrodziny mszyc; winiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mit. postać z mitologii greckiej, król Tesalii, łucznik, spadkobierca łuku Heraklesa i zabójca Parysa;
Wiktionary
Fi
Wikipedia
(1.1) Tych, co mieszkali w Metonie i w Taumakii powabnej, • Co Meliboją władali i Olizoną skalistą, • Wiódł z okrętami siedmioma wyborny łucznik Filoktet.
Wiktionary
IPA: fʲiˈlɔktɛt, AS: fʹiloktet
Wiktionary
przym. Filoktetowy
Wiktionary
skrót od: filologia, filologiczny; fil.
SJP.pl
specjalista w zakresie filologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) jęz. specjalista w dziedzinie filologii
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) jęz. specjalistka w dziedzinie filologii
Wiktionary
(1.1) Królewska Akademia Języka Baskijskiego mianował polskiego filologa Jana Brauna członkiem honorowym Królewskiej Akademii Języka Baskijskiego w roku 2000.
Wiktionary
IPA: fʲiˈlɔlɔk, AS: fʹilolok
Wiktionary
rzecz. filolożka ż., filologia ż.
przym. filologiczny
Wiktionary
(2.1) filolożka
Wiktionary
dział nauk humanistycznych, obejmujący badania nad językiem i literaturą jakiegoś narodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. dyscyplina humanistyczna, zajmująca się językiem i literaturą jakiegoś narodu lub kręgu cywilizacyjnego;
(1.2) pot. wydział wyższej uczelni, na którym wykłada się nauki filologiczne
Wiktionary
Filologia – nauka humanistyczna badająca literaturę kręgu cywilizacyjnego lub narodu. Głównym przedmiotem jej badań jest tekst z perspektywy języka, właściwości literackich i treści kulturalno-historycznej, a celem – jego komentarz i interpretacja. W innym ujęciu: dyscyplina językoznawcza zajmująca się badaniem wypowiedzi i systemów językowych z wykorzystaniem metod i osiągnięć literaturoznawstwa, historii, filozofii, etnografii i archeologii.
Wikipedia
(1.2) Mój brat Jacek jest studentem drugiego roku filologii klasycznej.
Wiktionary
IPA: ˌfʲilɔˈlɔɟja, AS: fʹiloloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. filolog m., filolożka ż.
przym. filologiczny
Wiktionary
1. dotyczący badań nad językiem i literaturą jakiegoś państwa lub kręgu cywilizacyjnego;
2. dotyczący wydziału uniwersytetu, na którym prowadzone są studia związane z tymi badaniami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od: filologia
Wiktionary
(1.1) Mam na imię Ligia i studiuję filologię klasyczną na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Łódzkiego.
Wiktionary
IPA: ˌfʲilɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: fʹiloloǵičny
Wiktionary
rzecz. filolożka ż., filolog m., filologia ż.
przysł. filologicznie
Wiktionary
→ filolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. specjalistka w dziedzinie filologii
Wiktionary
(1.1) Jedna z nauczycielek o swej koleżance filolożce opowiada, że ta spokojnie mogłaby zrezygnować z pracy i utrzymywać się jedynie z udzielania dodatkowych lekcji.
Wiktionary
rzecz. filologia ż.
:: fm. filolog
przym. filologiczny
przysł. filologicznie
Wiktionary
(1.1) filolog
Wiktionary
Towarzystwo Filomatyczne (Towarzystwo Filomatów), tajne stowarzyszenie młodzieży w Wilnie działające os 1817 do 1823 roku
SJP.pl
przymiotnik od filomata
SJP.pl
członek tajnego stowarzyszenia młodzieży wileńskiej, istniejącego od r. 1817 do 1823, założonego przez A. Mickiewicza, T. Zana, J. Jeżowskiego, mającego cele społeczno-patriotyczne i samokształceniowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek stowarzyszenia miłośników nauk i filozofii, ruchu zapoczątkowanego przez towarzystwo paryskie w 1788
(1.2) członek wileńskiego towarzystwa filomatów (1.1), działającego w latach 1817-1821;
Wiktionary
Filomata – kwartalnik ukazujący się w latach 1929–1996. Do 1939 ukazywał się we Lwowie, następnie od 1957 w Krakowie. Czasopismo poświęcone było kulturze antycznej, recepcji kultury antycznej, dydaktyką języków klasycznych i kultury antycznej. Pierwszym redaktorem naczelnym był: Ryszard Gansiniec. Kontynuacją pisma „Filomata” jest „Nowy Filomata”.
Wikipedia
przym. filomatyczny
Wiktionary
(1.1-2) war. filomat
Wiktionary
Filomela – w mitologii greckiej siostra Prokne, żony króla Daulis w Fokidzie Tereusa.
Tereus zgwałcił Filomelę i uciął jej język, aby o zdradzie nie dowiedziała się Prokne. Filomela utkała peplos, w którego deseniu umieściła słowa – klucz, dzięki którym Prokne dowiedziała się o losie siostry. Mszcząc się siostry zabiły Itysa – syna Prokne i Tereusa – i podały jego ciało w potrawie Tereusowi.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Filomen – imię męskie pochodzenia greckiego, oznaczające „przyjaciel siły”, od "φιλος (philos)" – „przyjaciel” i "μενος (menos)" – „siła, moc”. Wśród patronów tego imienia – św. Filomen, wspominany razem ze śwśw. Klementynem i Teodotem.
W Polsce w XXI wieku imię nie jest używane. W styczniu 2024 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, nie wykazano mężczyzn o imieniu Filomen nadanym jako imię pierwsze lub drugie.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Filomena – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od φίλος („drogi; miły; przyjaciel”) i μενος („męstwo, siła życiowa”). W Polsce stosowane od XIV wieku.
W styczniu 2024 w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 872 kobiety o imieniu Filomena nadanym jako imię pierwsze oraz 740 kobiet noszących imię Filomena jako imię drugie. Dla porównania, najczęściej nadane jako żeńskie imię pierwsze – Anna, nosi 1 072 616 osób.
Wikipedia
(1.1) Pomogłem Filomenie poukładać segregatory.
Wiktionary
IPA: ˌfʲilɔ̃ˈmɛ̃na, AS: fʹilõmẽna
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Filomeny lub z nią związany
SJP.pl
Filomen z małżonką; Filomenowie
SJP.pl
Filomen z małżonką; Filomenostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Filomena lub z nim związany
SJP.pl
1. Filon z Aleksandrii (ok. 25 r. p.n.e.-przed 50 r. n.e.), żydowski filozof i teolog;
2. Filon z Bizancjum - (III w. p.n.e.), grecki mechanik i pisarz;
3. imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Filon – imię męskie pochodzenia greckiego, gr. "Φιλων (Filon)", które pochodzi od "φιλεω (fileo)" – "kochać" i oznacza "kochający". Patronem tego imienia jest św. Filon, wspominany razem ze św. Agatopodem.
Wikipedia
(1.1) Wypożyczyłem książkę o Filonie z Aleksandrii.
Wiktionary
IPA: ˈfʲilɔ̃n, AS: fʹilõn
Wiktionary
przychylne lub entuzjastyczne nastawienie do tego, co nowe
SJP.pl
ogół poglądów filozoficznych głoszonych przez żydowskiego myśliciela, Filona z Aleksandrii, będących połączeniem elementów filozofii wschodnich i starogreckich
SJP.pl
Filon z małżonką; Filonowie
SJP.pl
Filon z małżonką; Filonostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Filona lub z nim związany
SJP.pl
dawniej, środowiskowo: zamiłowanie pedagogiczne do pracy z dziećmi
SJP.pl
cienka i nitkowata wypustka cytoplazmatyczna u niektórych pierwotniaków oraz komórek organizmów wielokomórkowych
SJP.pl
sprzyjający Rosji, Rosjanom; prorosyjski
SJP.pl
odnoszący się do filosemity, właściwy filosemicie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakteryzujący się filosemityzmem, związany z filosemitami
Wiktionary
rzecz. filosemityzm mrz., filosemita mos.
Wiktionary
osoba przyjaźnie nastawiona do Żydów; semita
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kult. osoba sprzyjająca Żydom
Wiktionary
(1.1) Pisarzowi przyklejono łatkę filosemity.
Wiktionary
rzecz. filosemityzm mrz.
:: fż. filosemitka ż.
przym. filosemicki
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sympatyczka Żydów
Wiktionary
rzecz. filosemita mos., filosemityzm mrz.
Wiktionary
przyjazne nastawienie do Żydów; semityzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kult. postawa polegająca na pozytywnym stosunku do Żydów i kultury żydowskiej;
Wiktionary
Filosemityzm (gr. "philos" = „przyjaciel”, „miłujący”; semicki – dotyczący Semitów, w tym przypadku: Żydów) – postawa polegająca na pozytywnym stosunku do Żydów, umiłowanie Żydów.
Wikipedia
(1.1) Wysłuchaliśmy wykładu na temat filosemityzmu polskich monarchów.
Wiktionary
rzecz. filosemita mos., filosemitka ż.
przym. filosemicki
Wiktionary
(1.1) judofilstwo
Wiktionary
sposób rozmieszczenia liści na łodydze rośliny; ulistnienie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Zagórze. fioletowy
Wiktionary
(1.1) gw. Zagórze filetowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|filować.
Wiktionary
IPA: ˌfʲilɔˈvãɲɛ, AS: fʹilovãńe
Wiktionary
czas. filować
Wiktionary
1. o lampie naftowej: kopcić
2. powoli rozsuwać i oglądać otrzymane karty dla wywołania wśród graczy nastroju napięcia
3. oszukiwać w kartach
4. podglądać
SJP.pl
czasownik
(1.1) gwara więzienna wyglądać czegoś lub kogoś, zwłaszcza policji
(1.2) kopcić
Wiktionary
(1.1) Józef wlazł na daszek przybudówki i stamtąd filował, czy się kto nie zbliża.
Wiktionary
IPA: fʲiˈlɔvat͡ɕ, AS: fʹilovać
Wiktionary
rzecz. filowanie n.
Wiktionary
(1.1) patrzeć, obserwować
Wiktionary
wirus odpowiedzialny m.in. za ebolę
SJP.pl
skrót od: filozofia, filozoficzny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
1. przędza jedwabna z gorszych gatunków jedwabiu naturalnego;
2. odpadki jedwabne, wyczeski jedwabne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przędza jedwabna używana do haftowania
Wiktionary
IPA: ˌfʲilɔˈzɛla, AS: fʹilozela
Wiktionary
człowiek zajmujący się rozważaniem ważnych zagadnień; myśliciel; mędrzec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) eduk. filoz. specjalista w zakresie filozofii
(1.2) przen. iron. pejor. człowiek przemądrzały
Wiktionary
(1.1) Arystoteles był greckim filozofem.
(1.1) Niemiecki filozof daleki jest od krytykowania antymodernizacyjnego oporu i przypomina, że proces sekularyzacji Europy trwał kilkaset lat i ciągle nie dobiegł końca.
(1.2) Samotną staruszkę, którą nazywał girl-friend, i jeżdżącego na wózku domorosłego filozofa, któremu trąd zeżarł nogi do kolan.
Wiktionary
IPA: fʲiˈlɔzɔf, AS: fʹilozof
Wiktionary
rzecz. filozofia ż., filozoficzność ż., filozofowanie n.
:: fż. filozofka ż.
czas. filozofować ndk.
przym. filozoficzny
przysł. filozoficznie
Wiktionary
1. nauka wieloelementowa, zajmująca się próbą wyjaśnienia przyczyny i sensu bytu, miejscem człowieka we wszechświecie, teorią poznania, logiką i teorią wartości, etyką i estetyką
2. rzecz trudna do zrozumienia, zrealizowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.;
(1.2) zbiór zasad stanowiących podstawy czegoś
Wiktionary
Filozofia ( φιλοσοφία od: φίλος – „miły, ukochany” i σοφία – „mądrość”, tłumaczone jako „umiłowanie mądrości”) – różnie definiowany element kultury umysłowej. Obejmuje te krytyczne rozważania, które jednocześnie:
Mimo to granice między filozofią a religią i ściśle rozumianą nauką bywają zatarte. Filozofia bywa włączana do nauk i kontrastowana z naukami szczegółowymi. Czasem definiuje się ją:
Wikipedia
(1.1) Tematem dyskusji była filozofia oraz przedmioty pokrewne.
(1.1) Głównymi dyscyplinami wchodzącymi w skład kognitywistyki są: neurobiologia, neuropsychologia, neurokognitywistyka, społeczna nauka poznawcza, psychologia poznawcza, informatyka, sztuczna inteligencja, robotyka kognitywna, językoznawstwo kognitywne, teoria obliczeń i teoria informacji, antropologia kulturowa, filozofia umysłu oraz wybrane działy logiki (zwłaszcza logika epistemiczna, doksastyczna, semantyka logiczna i teoria systemów dedukcyjnych z jej twierdzeniami limitacyjnymi).
Wiktionary
IPA: ˌfʲilɔˈzɔfʲja, AS: fʹilozofʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. filozof mos., filozofka ż., filozofowanie n.
czas. filozofować ndk.
przym. filozoficzny
przysł. filozoficznie
Wiktionary
(1.2) światopogląd, zasada
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób filozoficzny; zgodnie z zasadami filozofii
Wiktionary
rzecz. filozofka ż., filozof mos., filozofia ż.
przym. filozoficzny
czas. filozofować
Wiktionary
1. cecha czegoś związanego z filozofią;
2. cecha czegoś charakterystycznego dla człowieka mądrego i doświadczonego
SJP.pl
odnoszący się do filozofii lub filozofa; związany z filozofią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) filoz. związany z filozofią, dotyczący zagadnień filozofii
(1.2) przen. zrównoważony, doświadczony, pełen przemyśleń
Wiktionary
(1.1) Retoryka Trenów jest funkcją wielkiego monologu filozoficznego.
Wiktionary
IPA: ˌfʲilɔzɔˈfʲit͡ʃnɨ, AS: fʹilozofʹičny
Wiktionary
rzecz. filozofia ż., filozofijka ż., filozof m., filozofka ż., filozofizm m., filozofowanie n.
czas. filozofować ndk.
przysł. filozoficznie
Wiktionary
zdrobnienie od: filozofia
SJP.pl
kobieta filozof
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta filozof
Wiktionary
IPA: ˌfʲilɔˈzɔfka, AS: fʹilozofka
Wiktionary
rzecz. filozofia ż., filozoficzność ż., filozofowanie n.
:: fm. filozof mos.
czas. filozofować ndk.
przym. filozoficzny
przysł. filozoficznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|filozofować.
Wiktionary
czas. filozofować ndk.
rzecz. filozofka ż., filozofia ż., filozof mos.
przym. filozoficzny
Wiktionary
1. zajmować się filozofią;
2. snuć ogólne refleksje o życiu; rozmyślać, mędrkować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) filoz. uprawiać filozofię
(1.2) pot. mądrzyć się, mędrkować
Wiktionary
(1.2) Trzeba jej powiedzieć, żeby przestała filozofować.
Wiktionary
rzecz. filozofia ż., filozof mos., filozofka ż., filozofowanie n.
przym. filozoficzny
przysł. filozoficznie
Wiktionary
1. zdawkowa moneta bahrajńska (1000 filsów = 1 dinar Bahrajnu);
2. zdawkowa moneta iracka (1000 filsów = 1 dinar iracki);
3. zdawkowa moneta jemeńska (100 filsów = 1 rial jemeński);
4. zdawkowa moneta jordańska (1000 filsów = 1 dinar jordański);
5. zdawkowa moneta kuwejcka (100 filsów = 1 dinar Kuwejtu);
6. zdawkowa moneta Zjednoczonych Emiratów Arabskich (100 filsów = 1 dirham)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przegroda lub urządzenie do oczyszczania gazu lub cieczy metodą filtrowania;
2. filtr fotograficzny - kolorowa płytka fotograficzna nakładana na obiektyw w celu zmiany natężenia barw;
3. substancja chroniąca przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych, zawarta w niektórych kosmetykach; protektor;
4. w informatyce: rodzaj programu dokonującego selekcji bądź prostego przekształcenia danych wejściowych;
5. w budownictwie: filtr igłowy - długa, cienka rura ze stali zakończona ostrzem, zaopatrzona w filtr i połączona z pompą ssącą; urządzenie służące do obniżania poziomu wód gruntowych i odprowadzania ich poza miejsce budowy; igłofiltr;
6. filtr elektrostatyczny - aparat służący do usuwania pyłów z gazu, w którym na dodatnich elektrodach osadzają się naładowane ujemnie cząstki pyłu lub mgły; elektrofiltr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych
(1.2) opt. materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji
(1.3) elektron. fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Było tyle brudu w filtrze powietrza, że silnik nie odpalał.
(1.2) Aby zniwelować odbicia świetlne, należy przy fotografowaniu stosować filtr polaryzacyjny.
Wiktionary
IPA: fʲiltr̥, AS: fʹiltr̦
Wiktionary
rzecz. filtrat m., filtrowanie n., filtracja ż., przefiltrowanie n.
czas. filtrować ndk., przefiltrować dk.
przym. filtracyjny
Wiktionary
przepuszczanie przez filtr; filtrowanie, sączenie, przesączanie
SJP.pl
Filtracja (sączenie) – metoda oddzielania substancji stałych od cieczy i gazów, poprzez mechaniczne zatrzymanie jednego ciała stałego w przegrodach porowatych (filtrach) przy użyciu odpowiednich aparatów. Ciecz lub gaz otrzymywane po filtracji nazywa się filtratem. Filtracja jest najczęściej stosowanym sposobem oddzielania ciał stałych od cieczy.
Wikipedia
przymiotnik od: filtracja
SJP.pl
część ciekła lub gazowa materiału filtracyjnego, uwolniona w procesie filtracji od cząstek ciał stałych; przesącz
SJP.pl
zwierzę wodne odcedzające z wody za pomocą narządów filtracyjnych pokarm, głównie zwierzęta planktonowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) proces przepuszczania czegoś przez filtr
Wiktionary
(1.1) Podstawowymi funkcjami nerki są filtrowanie i oczyszczanie krwi.
Wiktionary
IPA: ˌfʲiltrɔˈvãɲɛ, AS: fʹiltrovãńe
Wiktionary
rzecz. filtracja ż., filtr m., filtrat m.
przym. filtracyjny, filtrowany
czas. filtrować
Wiktionary
(1.1) sączenie, przesączanie
Wiktionary
wybierać, sortować spośród określonego zbioru jednostek odpowiadających nam pod konkretnymi względami lub odrzucać ze zbioru te jednostki które nie spełniają określonych wymogów
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. odfiltrować, przefiltrować)
(1.1) oczyszczać, przepuszczając przez filtr
(1.2) będąc filtrem, zatrzymywać szkodliwe czynniki
(1.3) przen. wykluczać z zakresu działania coś niepożądanego
Wiktionary
rzecz. filtr mrz., filtrowanie n.
przym. filtrowy
Wiktionary
(1.1) cedzić, odfiltrowywać, przefiltrowywać, przesączać, sączkować, sączyć
Wiktionary
wentylacja połączona z oczyszczaniem powietrza za pomocą filtrów
SJP.pl
związany z filtrem
SJP.pl
1. zespół urządzeń do uzdatniania wody wodociągowej;
2. zakład uzdatniający tę wodę
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: filut
SJP.pl
kolekcjoner etykiet z pudełek po zapałkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kolekcjoner etykiet z pudełek od zapałek
Wiktionary
rzecz. filumenistyka
:: fż. filumenistka
Wiktionary
dotyczący filumenistyki
SJP.pl
kolekcjonowanie etykiet z pudełek po zapałkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kolekcjonowanie etykietek zapałczanych
Wiktionary
Filumenistyka (gr. "philéō" = "lubię" + łac. "lumen" = "światło", "ozdoba") – dziedzina nauki i pasji hobbystycznej, która zajmuje się zbiorami etykiet zapałczanych oraz historią niecenia i użytkowania ognia.
Wikipedia
w stolarstwie: płaszczyzna otoczona wypukłą listwą; płycina, ramiak, filung
SJP.pl
w stolarstwie: płaszczyzna otoczona wypukłą listwą; płycina, ramiak, filunek
SJP.pl
lista pokwitowań doręczonej korespondencji
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. figlarz, żartowniś, dowcipniś;
2. pejoratywnie: spryciarz, cwaniak, krętacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) spryciarz albo żartowniś, figlarz
(1.2) daw. gw-pl|Warszawa. oszust
Wiktionary
rzecz. filuteria ż.
przym. filuterny
Wiktionary
1. zdrobnienie od filut;
2. loczek
SJP.pl
zalotność, figlarność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. kokieteryjność, figlarność
(1.2) daw. spryt, chytrość
Wiktionary
(1.1) - No, a jak powiem jej imię i nazwisko, to co będzie? - z przekorną filuterią pytał gość.
(1.1) Nie powinieneś się wstydzić - możesz mnie tak nazywać na co dzień - szepnęła zachęcająco, a nawet z pewną dozą filuterii.
Wiktionary
rzecz. filut mos., filuterność ż.
przym. filuterny
przysł. filuternie
Wiktionary
(1.1) kokieteria
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: filuternie
SJP.pl
zachowanie figlarne, zalotne, prowokujące
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest filuterne; cecha tych, którzy są filuterni
Wiktionary
przym. filuterny
przysł. filuternie
rzecz. filuteria ż.
Wiktionary
urokliwy, figlarny, zalotny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) żartobliwy i trochę prowokujący
Wiktionary
(1.1) Spojrzała na niego z filuternym uśmiechem.
Wiktionary
IPA: ˌfʲiluˈtɛrnɨ, AS: fʹiluterny
Wiktionary
rzecz. filuteria ż., filut mos., filuterność ż.
Wiktionary
1. skłonność do żartów i kokieterii; filuteria, filuterność;
2. pejoratywnie: skłonność do oszustwa
SJP.pl
figlarka, spryciarka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Lubelszczyzna wschodnia,Lubelszczyzna zachodnia, Kresy północne, Tuligłowy. fioletowy
Wiktionary
1. zdrobnienie od: Filip (imię męskie);
2. nazwisko
SJP.pl
Filuś – kot księżnej Izabeli Czartoryskiej, pierwszy polski zwierzęcy aeronauta. Jego tragiczny w skutkach, pierwszy i ostatni lot odbył się w 1786 roku.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Hazy. fioletowy
Wiktionary
krótki wyrostek widoczny w preparatach elektromikroskopowych na komórkach licznych bakterii; pila
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. rodzaj wyrostka w komórkach bakterii;
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. klin
Wiktionary
finfa;
1. dawniej: dym puszczany komuś w nos;
2. przenośnie: złośliwy żart, kawał; afront, obraza
SJP.pl
wrodzone zwężenie napletka; stulejka
SJP.pl
w żeglarstwie: jednoosobowy jacht mieczowy; jacht klasy Finn, finn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. rodzaj jednoosobowego jachtu mieczowego z ożaglowaniem typu ket;
Wiktionary
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
(1.1) łódź
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
etym|szwedzki|fena. → płetwa
uwagi.
tłumaczenia.
* francuski: (1.1) finn m.
* nowogrecki: (1.1) φιν n.
źródła.
== fin (język angielski.) ==
thumb|fin (1.1)
thumb|fins (1.2)
wymowa.
enPR|fĭn., IPA|fɪn., SAMPA|fIn.
audioUS|En-us-fin.ogg.
homofony|Finn.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) biol. płetwa (u zwierzęcia)
(1.2) płetwa (u nurka)
odmiana.
(1.1-2) lp. fin; lm. fins
przykłady.
Wiktionary
IPA: fʲĩn, AS: fʹĩn
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
etym|szwedzki|fena. → płetwa
uwagi.
tłumaczenia.
* francuski: (1.1) finn m.
* nowogrecki: (1.1) φιν n.
źródła.
== fin (język angielski.) ==
thumb|fin (1.1)
thumb|fins (1.2)
wymowa.
enPR|fĭn., IPA|fɪn., SAMPA|fIn.
audioUS|En-us-fin.ogg.
homofony|Finn.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) biol. płetwa (u zwierzęcia)
(1.2) płetwa (u nurka)
odmiana.
(1.1-2) lp. fin; lm. fins
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
przym. finless, finny
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
(1.1) łódź
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
etym|szwedzki|fena. → płetwa
uwagi.
tłumaczenia.
* francuski: (1.1) finn m.
* nowogrecki: (1.1) φιν n.
źródła.
== fin (język angielski.) ==
thumb|fin (1.1)
thumb|fins (1.2)
wymowa.
enPR|fĭn., IPA|fɪn., SAMPA|fIn.
audioUS|En-us-fin.ogg.
homofony|Finn.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) biol. płetwa (u zwierzęcia)
(1.2) płetwa (u nurka)
odmiana.
(1.1-2) lp. fin; lm. fins
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
skrót od: finis
SJP.pl
w muzyce operowej: fragment zamykający akt lub całą operę
SJP.pl
rodzaj winiety w książce, bogate zdobienie, ornament umieszczany na końcu rozdziału zazwyczaj w kształcie trójkąta opartego na wierzchołku lub kolumny na której opiera się tekst
SJP.pl
Finalik – jeden z rodzajów winiety, czyli bogatego zdobienia w książce.
Tego typu zdobienie umieszczane jest na końcu rozdziału lub całości tekstu książki i najczęściej ma ogólny kształt zbliżony do trójkąta opartego na wierzchołku. Czasem trójkąt ten może przypominać kolumnę, o którą opiera się koniec tekstu. Pole finalika wypełniane jest zazwyczaj ornamentami, formami figuratywnymi lub zawiera scenkę rodzajową. Finalik w postaci kolumny podpierającej tekst nazywany jest też "cul-de-lampe".
Wikipedia
główny dźwięk w skali modalnej (np. grecka lub kościelna) odpowiadający pierwszemu stopniowi w skali dur-moll
SJP.pl
1. zawodnik, który doszedł do finału w rozgrywkach sportowych, konkursie, teleturnieju, zwyciężając w poprzednich rozgrywkach, etapach;
2. zwolennik finalizmu - odmiany teologii, poglądu, według którego rozwój świata i społeczeństwa zmierza do jakiegoś ostatecznego celu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. uczestnik finału w zawodach sportowych lub konkursie
(1.2) filoz. zwolennik finalizmu
Wiktionary
IPA: ˌfʲĩnaˈlʲista, AS: fʹĩnalʹista
Wiktionary
(1.1) rzecz. finał
:: fż. finalistka ż.
:: przym. finałowy, finalny
(1.2) rzecz. finalizm m.
:: przym. finalistyczny
Wiktionary
1. zawodniczka, która doszła do finału w rozgrywkach sportowych, konkursie, teleturnieju, zwyciężając w poprzednich rozgrywkach, etapach;
2. zwolenniczka finalizmu - odmiany teologii, poglądu, według którego rozwój świata i społeczeństwa zmierza do jakiegoś ostatecznego celu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uczestniczka finału w zawodach sportowych lub konkursie
Wiktionary
IPA: ˌfʲĩnaˈlʲistka, AS: fʹĩnalʹistka
Wiktionary
zob. finalista.
Wiktionary
dotyczący finalizmu
SJP.pl
doprowadzenie do końca; ukończenie
SJP.pl
odmiana teologii, pogląd, według którego rozwój świata i społeczeństwa zmierza do jakiegoś ostatecznego celu
SJP.pl
Finalizm – w filozofii historii pogląd, że dzieje stale zmierzają do określonego z góry celu, który jako realizacja wszystkiego, co w nich zalążkowo zawarte, stanowi ich rozwiązanie i zakończenie oraz nadaje im sens. Często analogicznie do finalizmu historiozoficznego sądzi się, że ten sam cel mają przed sobą także natura i świat jako całość.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|finalizować.
Wiktionary
(1.1) Dzięki tej promocji, a także stopniowemu finalizowaniu umów z operatoram kablowymi – TVN24 wkrótce osiągnął 1% udziałów w rynku.
Wiktionary
IPA: ˌfʲĩnalʲizɔˈvãɲɛ, AS: fʹĩnalʹizovãńe
Wiktionary
czas. finalizować
rzecz. finał m.
przym. finałowy, finalny
Wiktionary
ostatecznie załatwiać; doprowadzać do końca, kończyć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. sfinalizować)
(1.1) doprowadzać coś do końca (finału)
czasownik zwrotny niedokonany finalizować się (dk. sfinalizować się)
(2.1) dobiegać do końca; być doprowadzanym do finału
Wiktionary
(1.1) W wyniku referendum został odwołany - prawo demokracji. Ale paradoksalnie wójt miał przestać pracować dla gminy w czasie, gdy z powodzeniem finalizował kilka najważniejszych inwestycji.
Wiktionary
IPA: ˌfʲĩnalʲiˈzɔvat͡ɕ, AS: fʹĩnalʹizovać
Wiktionary
rzecz. finalizowanie, finalizacja, finał
przym. finalny, finałowy
czas. sfinalizować
Wiktionary
(1.1) kończyć
Wiktionary
przysłówek
(1.1) daw. ostatecznie, koniec końców, wreszcie
Wiktionary
rzecz. finał m., finisaż mrz.
przym. finalny, finałowy
Wiktionary
inaczej końcowy, gotowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. końcowy
Wiktionary
rzecz. finisaż mrz., finał mrz., finalista mos., finalistka ż., finalizowanie n., sfinalizowanie n.
czas. finalizować ndk., sfinalizować dk.
przym. finałowy
przysł. finalnie
Wiktionary
skrót od: finansowy
SJP.pl
środki pieniężne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) finans. ogół spraw związanych z pieniędzmi, kosztami, płaceniem
(1.2) pot. zasoby pieniężne
Wiktionary
Finanse – stosunki ekonomiczne polegające na gromadzeniu, podziale i wydatkowaniu zasobów pieniężnych.
Wikipedia
(1.1) Finanse i inwestycje to bardzo praktyczny kierunek studiów
(1.2) Jego finanse były na wyczerpaniu.
Wiktionary
przym. finansowy
przysł. finansowo
czas. finansować
rzecz. finansista mos.
Wiktionary
posiadacz finansów, kapitałów; kapitalista, bankier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie finansów
Wiktionary
Finansista – specjalista zajmujący się zagadnieniami finansowymi. Również określenie dla kapitalisty, bankiera, posiadacza kapitału finansowego.
Zawody z zakresu finansów dotyczą pracy wykonywanej na rzecz różnych podmiotów (takich jak banki, przedsiębiorstwa ubezpieczeniowe, pożyczkowe, domy maklerskie), jak też w różnych zakresach (kredyty, papiery wartościowe, inwestycje, ubezpieczenia).
Wikipedia
rzecz. finanse lm.
przym. finansowy
czas. finansować
przysł. finansowo
Wiktionary
posiadaczka finansów, kapitałów
SJP.pl
ekspansja sfery finansowej w gospodarce
SJP.pl
Fi
Wikipedia
ogół finansistów, bankierów, kapitalistów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zbiorowość finansistów, bankierów, kapitalistów
Wiktionary
czas. finansować
przysł. finansowo
przym. finansowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|finansować.
Wiktionary
(1.1) Finansowanie opieki nad osobami starszymi to duże wyzwanie dla społeczeństwa.
Wiktionary
czas. finansować ndk.
przym. finansowy
Wiktionary
dostarczać środków pieniężnych na coś, pokrywać koszty jakiegoś przedsięwzięcia, jakiejś działalności, udzielać funduszów; opłacać, subsydiować, subwencjonować, dotować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. sfinansować)
(1.1) dostarczać finansów
Wiktionary
rzecz. finanse lm. nmos., finansista mos., finansjera ż., finansowanie n., finansowiec mos.
przym. finansowy
przysł. finansowo
Wiktionary
(1.1) fundować, opłacać
Wiktionary
pracownik aparatu finansowego państwa, przedsiębiorstwa, instytucji
SJP.pl
przysłówek
(1.1) pod względem finansów, pieniędzy
Wiktionary
(1.1) Włochy: sędziowie będą finansowo odpowiadać za błędy.
Wiktionary
rzecz. finanse lm., finansista m., finansistka ż., finansjera ż.
czas. finansować ndk.
przym. finansowy
Wiktionary
skarbowość, finanse
SJP.pl
przymiotnik od: finanse
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący finansów
Wiktionary
(1.1) Jako ekonomista jestem przeciwny nawet oddłużaniu, gdyż sprzyja to niefrasobliwości w polityce finansowej.
Wiktionary
IPA: ˌfʲĩnãw̃ˈsɔvɨ, AS: fʹĩnãũ̯sovy
Wiktionary
rzecz. finanse nmos., finansista m., finansjera ż., finansowanie n.
czas. finansować ndk., sfinansować dk.
przysł. finansowo
Wiktionary
(1.1) ekonomiczny
Wiktionary
1. zakończenie, rozwiązanie, koniec;
2. końcowy ustęp utworu muzycznego lub zakończenie utworu literackiego;
3. w sporcie: ostateczna rozgrywka pomiędzy zwycięzcami poprzednich eliminacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) koniec, zakończenie
(1.2) sport. końcowe zawody między zwycięzcami eliminacji mające na celu wyłonienie ostatecznego zwycięzcy rozgrywek
(1.3) muz. ostatnia część cyklu sonatowego lub suitowego
(1.4) muz. zakończenie aktu lub całej opery, przedstawienia
Wiktionary
(1.1) W finale Ligi Światowej siatkarzy w 2012 r. reprezentacja Polski pokonała reprezentację Stanów Zjednoczonych 3:0.
Wiktionary
IPA: ˈfʲĩnaw, AS: fʹĩnau̯
Wiktionary
rzecz. finisaż mrz., finalista m., finalistka ż., finalizowanie n.
czas. finalizować ndk.
przym. finałowy, finalny
przysł. finalnie
Wiktionary
(1.1) koniec
Wiktionary
→ finał
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący finału, dziejący się w finale
Wiktionary
(1.1) Festiwal tradycyjnie kończą dwa koncerty – sobotni laureatów (godz. 16.00) i niedzielny finałowy (godz. 16.00).
Wiktionary
IPA: ˌfʲĩnaˈwɔvɨ, AS: fʹĩnau̯ovy
Wiktionary
rzecz. finisaż mrz., finał m., finalista m., finalistka ż., finalizowanie n.
czas. finalizować
przysł. finalnie
przym. finalny, półfinałowy
Wiktionary
wieloryb atlantycki z podrzędu waleni; finwal
SJP.pl
[czytaj: fincz] nazwisko
SJP.pl
Finch jest jednym z amerykańskich post-hardcore'owych/alternatywnych zespołów z Temecula, Kalifornia.
Wikipedia
Finder – program komputerowy pełniący funkcję powłoki systemowej i menedżera plików w systemach Mac OS do wersji 9.x i systemie A/UX. W systemie macOS pełni funkcję wyłącznie menedżera plików – powłoką systemową jest Aqua.
Wikipedia
[czytaj: fędesjeklista] artysta tworzący w duchu fin de siecle (dekadenckie tendencje w końcu XIX wieku)
SJP.pl
[czytaj: fędesjeklizm] nawiązywanie do stylu i motywów artystycznych epoki fin de siècle pod koniec XIX wieku
SJP.pl
[czytaj: fędesjeklowy] odnoszący się do fin de siècle'u; dekadencki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) relacja, w której osoba podległa wspiera finansowo lub oddaje kontrolę nad swoimi finansami osobie dominującej
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mała, porcelanowa filiżanka w formie czarki bez ucha, zwykle zdobiona ornamentem geometrycznym lub roślinny, używana na Bliskim Wschodzie
Wiktionary
określenie muzyczne: koniec
SJP.pl
Fine – ród u Celtów iryjskich i brytyjskich.
W okresie wspólnoty rodowej "fine" eksploatował wspólnie pastwiska, lasy i nieużytki. Ziemia uprawna stanowiła wspólną własność, niepodzielną lub dzieloną do uprawy przez coroczne losowanie. Ród ponosił wspólną odpowiedzialność za długi i przestępstwa członków rodu. "Fine" opiekował się nieślubnymi dziećmi.
Wikipedia
[czytaj: fajnlajn] rodzaj tatuażu z delikatnymi konturami, bez mocnych linii oraz cieni
SJP.pl
subtelność, delikatność, wyrafinowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) subtelność, wytworność, wyrafinowanie
Wiktionary
IPA: fʲĩˈnɛzʲja, AS: fʹĩnezʹi ̯a
Wiktionary
przym. finezyjny
przysł. finezyjnie
rzecz. finezyjność
Wiktionary
(1.1) delikatność
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: finezyjnie
SJP.pl
precyzja, subtelność, delikatność w wykonani czegoś lub postępowaniu
SJP.pl
pełen finezji, subtelny, delikatny, wyrafinowany, precyzyjny
SJP.pl
fimfa;
1. dawniej: dym puszczany komuś w nos;
2. przenośnie: złośliwy żart, kawał; afront, obraza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. dym papierosowy złośliwie wypuszczony komuś w twarz
(1.2) daw. złośliwy żart zrobiony komuś
Wiktionary
Finfa – dawna osada. Tereny, na których była położona, leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeckim, w sielsowiecie Lebiedziewo.
Wikipedia
(1.1) Bo szewc Marek, był to lew. / Lecz umiał finfą zakurzyć, / W głowę mierzyć, w brzuch uderzyć, / Zażyć z mańki, zwalić z nóg.
(1.2) Ku uciesze współtowarzyszy frant puścił stróżowi taką finfę, że ów długo się po niej pozbierać nie mógł.
Wiktionary
Fingal (irl. "Contae Fhine Gall") – jednostka administracyjna w Irlandii, wchodząca w skład tradycyjnego hrabstwa Dublin. Populacja hrabstwa w 2011 roku wynosiła 273 991 mieszkańców.
Na jego terenie mieści się m.in. Port lotniczy Dublin.
Wikipedia
[czytaj: fingerbajk] środowiskowo: miniaturowy rowerek do wykonywania trików przy pomocy palców
SJP.pl
[czytaj: fingerbord] miniaturowa deskorolka przeznaczona na dwa palce
SJP.pl
Fingerboard (w skrócie FB) – miniaturowa deskorolka, wyposażona w koła, deck, trucki i inne części podobne do tych w dużej deskorolce. Charakterystyczną cechą fingerboardu jest dokładne odwzorowanie konstrukcji deskorolki, łącznie z charakterystycznym zawieszeniem, pozwalającym na poprzeczny skręt osi, pod wpływem asymetrycznego nacisku na deskę.
Wikipedia
środowiskowo: miniaturowy skatepark przeznaczony dla fingerboardów
SJP.pl
Fingerpark – miejsce przeznaczone do jazdy i wykonywania trików na fingerboardzie. Znajdują się w nim elementy, które wielkością dostosowane są do rozmiarów deseczki.
Wyposażenie fingerparków jest albo produkowane przez wyspecjalizowane firmy, albo wytwarzane przez samych fingerriderów (kupowane elementy są relatywnie drogie).
Wikipedia
pobudzenie narządów płciowych partnera rękami, palcami; palcówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przedstawianie sfabrykowanych zdarzeń lub przedmiotów jako autentyczne w celu oszukania kogoś
Wiktionary
rzecz. sfingowanie n.
czas. fingować ndk., sfingować dk.
Wiktionary
udawać, zmyślać, fałszować, pozorować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. sfingować)
(1.1) przedstawiać sfabrykowane zdarzenie lub przedmiot jako autentyczne w celu oszukania kogoś
Wiktionary
(1.1) Wiele dyscyplin już dziś zmierza w kierunku wrestlingu — formy zapasów, w której praktycznie wszystko jest fingowane.
Wiktionary
rzecz. fingowanie n., sfingowanie n.
czas. sfingować dk.
Wiktionary
z łaciny: koniec
SJP.pl
uroczyste zakończenie wystawy artystycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) uroczyste zakończenie wystawy, zazwyczaj dzieł sztuki, ale także innych osiągnięć, np. naukowych lub dorobku miasta
Wiktionary
(1.1) 30 września zapraszamy na finisaż wystawy „Listy do tych, co daleko”, pierwszej wystawy czasowej w nowym budynku muzeum.
Wiktionary
IPA: fʲĩˈɲisaʃ, AS: fʹĩńisaš
Wiktionary
rzecz. finał m., finalista m., finalistka ż., finisz m., finito n., finiszowanie n.
czas. finiszować ndk.
przym. finiszowy, finalny, finałowy
przysł. finalnie, finałowo
Wiktionary
końcowy odcinek wyścigu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. najbardziej zacięty, ostatni odcinek wyścigu, biegu, rozgrywający się tuż przed metą
(1.2) przen. końcowa część jakiegoś przedsięwzięcia lub wydarzeń
Wiktionary
IPA: ˈfʲĩɲiʃ, AS: fʹĩńiš
Wiktionary
rzecz. finiszowanie n., finisaż mrz.
czas. finiszować
czas. finiszowy
Wiktionary
osoba pilnująca ruchu na pasie lądowania samolotu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|finiszować.
Wiktionary
rzecz. finisz mrz., finisaż mrz., niefiniszowanie n.
czas. finiszować ndk.
Wiktionary
1. rozwijać największą szybkość na końcowym odcinku wyścigu, na finiszu;
2. potocznie: być w końcowej fazie jakichś działań, kończyć coś
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) sport. dobiegać, dojeżdżać do mety wyścigu
(1.2) przen. kończyć jakieś przedsięwzięcie, czynność
Wiktionary
IPA: ˌfʲĩɲiˈʃɔvat͡ɕ, AS: fʹĩńišovać
Wiktionary
rzecz. finisaż mrz., finisz m., finiszówka ż., finiszowanie n.
przym. finiszowy
Wiktionary
związany z finiszem
SJP.pl
wykrzyknik wyrażający nakaz zakończenia czegoś; basta, dosyć, dość, koniec, kwita, szlus
SJP.pl
w językoznawstwie: określony w odniesieniu do kategorii czasu i trybu, zwykle również osoby
SJP.pl
w filozofii:
1. pogląd, według którego Wszechświat posiada granice, jest skończony w czasie i przestrzeni;
2. założenie, że każdy proces jest skończony
SJP.pl
Fi
Wikipedia
krótki, nieskładany nóż o zakrzywionym ostrzu; nóż fiński
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. nóż fiński używany zwykle przez harcerzy i turystów;
Wiktionary
(1.1) Otworzyłem konserwę finką.
Wiktionary
IPA: ˈfʲĩnka, AS: fʹĩnka
Wiktionary
rzecz. Finka ż., Fin mos., fińskość ż., fiński mrz.
przym. fiński
Wiktionary
[czytaj: FINkelsztajn] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
balast płetwowy na jednostce pływającej, w którym cała płetwa jest wykonana z ciężkiego materiału i spełnia funkcję balastu
SJP.pl
Finkil, inna nazwa to balast płetwowy – stała płetwa balastowa na jachcie przytwierdzona od spodu do stępki (kilu) w jej części środkowej lub środkowo-tylnej. Wykonana jest w całości z ciężkiego materiału (tzn. nie zawiera specjalnego balastu umieszczonego w jej dolnej części).
Wikipedia
obywatel Finlandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Finlandii
Wiktionary
rzecz. Finlandia ż., finlandyzacja ż., finlandyzowanie n.
:: fż. Finlandka ż.
czas. finlandyzować ndk.
przym. finlandzki
Wiktionary
państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach; Republika Finlandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach;
Wiktionary
Fi
Wikipedia
(1.1) Mieszkam w Finlandii od roku.
Wiktionary
IPA: fʲĩnˈlãndʲja, AS: fʹĩnlãndʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Finka ż., finlandzkość ż., finlandyzacja ż., finlandyzowanie n., Finlandczyk mos., Finlandka ż.
czas. finlandyzować ndk.
przym. finlandzki, finlandyzacyjny
Wiktionary
(1.1) ofic. Republika Finlandii, peryfr. kraj tysiąca jezior
Wiktionary
obywatelka Finlandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Finlandii
Wiktionary
rzecz. Finlandia ż., finlandyzacja ż.
:: fm. Finlandczyk mos.
czas. finlandyzować ndk.
przym. finlandzki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filologia fińska
Wiktionary
(1.1) Ania zgłębia finlandystykę.
Wiktionary
(1.1) Finlandia
Wiktionary
(1.1) filologia fińska
Wiktionary
proces lub stan ograniczenia przez mocarstwo swobody polityki zagranicznej innego państwa przy równoczesnej znacznie słabszej ingerencji w politykę wewnętrzną; głównie w odniesieniu do charakteru stosunków między Finlandią a ZSRR po 1944 r.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. ograniczenie przez obce mocarstwo swobody polityki zagranicznej innego państwa, w zamian za zmniejszenie interwencji w jego politykę wewnętrzną;
Wiktionary
Finlandyzacja ( suomettuminen) – proces, w którym silne mocarstwo ogranicza swobodę polityki zagranicznej mniejszego państwa sąsiedniego, nie ingerując jednocześnie w jego ustrój wewnętrzny i pozwalając mu zachować formalną suwerenność. Termin odnosi się do relacji Związku Radzieckiego i Finlandii w okresie zimnej wojny, kiedy Finlandia, zachowując demokrację i gospodarkę rynkową, prowadziła politykę zagraniczną uwzględniającą interesy bezpieczeństwa ZSRR.
Wikipedia
(1.1) Finlandyzacja bywa ceną za uratowanie resztek suwerenności.
Wiktionary
IPA: ˌfʲĩnlãndɨˈzat͡sʲja, AS: fʹĩnlãndyzacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. finlandyzowanie n., Finlandia ż., Finlandczyk mos., Finlandka ż.
czas. finlandyzować
przym. finlandzki
Wiktionary
ograniczać suwerenność sąsiedniego państwa
SJP.pl
dotyczący Finlandii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do państwa Finlandia
Wiktionary
(1.1) Trzy razy górnicy gościli dziennikarzy finlandzkich, greckich, niemieckich i brytyjskich, dwukrotnie – włoskich i hiszpańskich.
Wiktionary
IPA: fʲĩnˈlãnt͡sʲci, AS: fʹĩnlãncʹḱi
Wiktionary
rzecz. Finlandia ż., Finlandczyk mos., Finlandka ż., finlandzkość ż., finlandyzacja ż., finlandyzowanie n.
czas. finlandyzować
Wiktionary
(1.1) fiński
Wiktionary
[czytaj: fin] w żeglarstwie: jednoosobowy jacht mieczowy; jacht klasy Finn, fin
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
najwytrawniejszy jerez hiszpański
SJP.pl
1. ruch wykonany dla zmylenia przeciwnika, zwykle podczas walki szermierczej;
2. dawniej: podstęp, sztuczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sztuczka, trick, manewr, podstęp
(1.2) sport. zmylenie przeciwnika
Wiktionary
IPA: ˈfʲĩnta, AS: fʹĩnta
Wiktionary
(1.1) fortel
Wiktionary
firma świadcząca usługi finansowe z wykorzystaniem nowoczesnych technologii
SJP.pl
drobiazg, faramuszka, błahostka
SJP.pl
wieloryb atlantycki z podrzędu waleni; finbak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. zwierzę z gatunku płetwal zwyczajny, nazwa systematyczna|Balaenoptera physalus|ref=tak.;
Wiktionary
zdrobnienie od fiok
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
1. przestarzałe: lok, pukiel lub inny element pretensjonalnego uczesania;
2. dawniej: strój, fatałaszek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. pretensjonalnie wyglądający lok
Wiktionary
IPA: fʲjɔk, AS: fʹi ̯ok
Wiktionary
rzecz. fiokowanie n., wyfiokowanie n.
:: zdrobn. fioczek m.
czas. fiokować ndk., wyfiokować dk.
przym. fiokowy
Wiktionary
1. przestarzałe: lok, pukiel lub inny element pretensjonalnego uczesania;
2. dawniej: strój, fatałaszek
SJP.pl
potocznie: fiokować się - ubierać się, stroić się z przesadną elegancją
SJP.pl
skrót
(1.1) = farm. fiolka
Wiktionary
naczynie z wąską szyjką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od fiolet
Wiktionary
(1.1) To nie fiolet, lecz tylko blady fiolecik.
Wiktionary
rzecz. fiolet m., fiołek mrz.
przym. fioletowy
Wiktionary
barwa powstała ze zmieszania czerwieni i błękitu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kolor fioletowy;
Wiktionary
(1.1) Fiolet bardzo dobrze ci pasuje.
Wiktionary
rzecz. fioletowienie n.
:: zdrobn. fiolecik mrz.
czas. fioletowieć
przym. fioletowy, fioletowawy
przysł. fioletowo
Wiktionary
czerwończyk fioletek - motyl z rodziny modraszkowatych, objęty ochroną ścisłą
SJP.pl
Fioletek ("Klais guimeti") – gatunek małego ptaka z rodziny kolibrowatych (Trochilidae). Występuje w Ameryce Centralnej i północno-zachodniej części Ameryki Południowej. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
zbliżony do fioletowego, nie do końca fioletowy, prawie fioletowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) w kolorze podobnym do fioletowego
Wiktionary
(1.1) Pomalowana na niebiesko lampa u sufitu, nadając twarzom jakiś odcień fioletowawy, czyniła wrażenie dość niesamowite.
Wiktionary
IPA: ˌfʲjɔlɛtɔˈvavɨ, AS: fʹi ̯oletovavy
Wiktionary
rzecz. fiolet m.
przym. fioletowy
przysł. fioletowawo, fioletowo
Wiktionary
stawać się fioletowym
SJP.pl
stawać się fioletowym
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem fioletowej barwy, z obecnością fioletu
Wiktionary
Fioletowo – wieś w Armenii, w prowincji Lorri. W 2011 roku liczyła 1325 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Pomalował samochód na niebiesko i czarno, a nie na fioletowo.
Wiktionary
rzecz. fiolet ż., fioletowość ż., fioletowawość ż., fioletowienie n., fiołek mrz.
czas. fioletowić ndk.
przym. fioletowy, fioletowawy, fioletowiutki, nadfioletowy
przysł. fioletowawo, fioletowiutko
Wiktionary
w części fioletowy, w części biały
SJP.pl
fioletowy i czerwony
SJP.pl
w części fioletowy, w części różowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający dwa kolory: fioletowy i różowy
Wiktionary
(1.1) Nigdy jeszcze nie widziałem fioletowo-różowego autobusu.
Wiktionary
IPA: ˌfʲjɔlɛtɔvɔ‿ruˈʒɔvɨ, AS: fʹi ̯oletovo‿ružovy
Wiktionary
(1.1) różowo-fioletowy
Wiktionary
w części fioletowy, w części żółty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fioletowy i żółty
Wiktionary
(1.1) Zakładasz fioletowo-żółte trampki do kościoła? Bez żartów...
Wiktionary
IPA: ˌfʲjɔlɛtɔvɔ‿ˈʒuwtɨ, AS: fʹi ̯oletovo‿žuu̯ty
Wiktionary
czarny o fioletowym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) koloru czarnego o odcieniu fioletowym
Wiktionary
czerwony z odcieniem fioletowym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) czerwony o fioletowym odcieniu
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który ma fioletowy dziób
Wiktionary
górzak fioletowogłowy, trogon fioletowogłowy - gatunki ptaków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma fioletową głowę
Wiktionary
IPA: ˌfʲjɔlɛtɔvɔˈɡwɔvɨ, AS: fʹi ̯oletovogu̯ovy
Wiktionary
(1.1) fioletogłowy, fioletołbisty
Wiktionary
niebieski o odcieniu fioletowym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) niebieski o fioletowym odcieniu
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który ma fioletowe pióra, pierze
Wiktionary
IPA: ˌfʲjɔlɛtɔvɔˈpʲjurɨ, AS: fʹi ̯oletovopʹi ̯ury
Wiktionary
purpurowy o fioletowym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) purpurowy o fioletowym odcieniu
Wiktionary
różowy o odcieniu fioletowym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) różowy z odcieniem fioletowym
Wiktionary
(1.1) Nigdzie nie mogę kupić fioletoworóżowych spodni. Chyba sobie pofarbuję te szare.
Wiktionary
IPA: ˌfʲjɔlɛtɔvɔruˈʒɔvɨ, AS: fʹi ̯oletovoružovy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który ma fioletowe skrzydła
Wiktionary
IPA: ˌfʲjɔlɛtɔvɔˈskʃɨdwɨ, AS: fʹi ̯oletovoskšydu̯y
Wiktionary
szary o fioletowym odcieniu
SJP.pl
motylik fioletowouchy - gatunek ptaka z rodziny astryldowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma fioletowe włosy lub sierść
Wiktionary
IPA: ˌfʲjɔlɛtɔvɔˈvwɔsɨ, AS: fʹi ̯oletovovu̯osy
Wiktionary
(1.1) fioletowłosy
Wiktionary
zielony o fioletowym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zielony o fioletowym odcieniu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest fioletowe; cecha tych, którzy są fioletowi
Wiktionary
przym. fioletowy
przysł. fioletowo
Wiktionary
mający kolor fioletu, fiołkowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor siódmego pasma tęczy, taki jak kolor kwiatu fiołka lub w kolorze powstałym przez zmieszanie barwnika czerwonego i niebieskiego;
Wiktionary
(1.1) Te ściany są fioletowe.
Wiktionary
IPA: ˌfʲjɔlɛˈtɔvɨ, AS: fʹi ̯oletovy
Wiktionary
rzecz. fiolet m., fiolecik m., fiołek mrz., fioletowość ż., fioletowienie n., fioletek m.
czas. fioletowieć ndk.
przym. fioletowawy
przysł. fioletowo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który ma fioletowe włosy lub sierść
Wiktionary
IPA: ˌfʲjɔlɛtɔvˈwɔsɨ, AS: fʹi ̯oletovu̯osy
Wiktionary
(1.1) fioletowowłosy
Wiktionary
strój biskupi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Krosno. fioletowy
Wiktionary
ampułka, flakonik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) małe, szklane naczynie z zatyczką;
Wiktionary
Zobacz też: "Fiolka" – album muzyczny Violetty „Fiolki” Najdenowicz.
Fiolka (łac. "phiola") – szklany pojemnik do przechowywania leków do wstrzykiwań, o ściankach grubszych niż ampułka, o pojemności 10-50 ml. Zamykana jest gumową zatyczką, dodatkowo zabezpieczoną metalowym kapslem. Środek zatyczki nie jest zakryty kapslem i ma zmniejszoną grubość, co ułatwia wkłucie igły do pobrania zawartości. Fiolka powinna być obojętna fizycznie i chemicznie.
Wikipedia
IPA: ˈfʲjɔlka, AS: fʹi ̯olka
Wiktionary
przym. fiolkowy
Wiktionary
(1.1) ampułka
Wiktionary
napełniać fiolki jakąś substancją, lekarstwami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Kresy północne. fioletowy
Wiktionary
wyspa duńska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa Danii, położona między Półwyspem Jutlandzkim a Zelandią;
Wiktionary
Fionia (duń. "Fyn") – trzecia pod względem wielkości wyspa Danii, położona między Półwyspem Jutlandzkim a Zelandią (i połączona z nimi mostami ponad Wielkim i Małym Bełtem). Administracyjnie wyspa należy do regionu Dania Południowa. W latach 1970–2006 należała do okręgu Fionia.
Wikipedia
(1.1) Fionia jest trzecią pod względem wielkości wyspą Danii.
Wiktionary
wąska zatoka morska o stromych, skalistych brzegach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. jeźdz. zimnokrwisty koń prymitywnej, norweskiej rasy
Wiktionary
Fiord – rodzaj głębokiej zatoki, mocno wcinającej się w głąb lądu, często rozgałęzionej, z charakterystycznymi stromymi brzegami, powstałej przez zalanie żłobów i dolin polodowcowych.
Fiordy są charakterystycznym elementem peryglacjalnego krajobrazu wybrzeży Norwegii oraz Szkocji, Grenlandii, Islandii, Nowej Zelandii, półwyspu Labrador, chilijskiej Patagonii i Alaski.
Wikipedia
(1.1) Fiordy powstały przez zalanie żłobów i dolin polodowcowych.
Wiktionary
IPA: fʲjɔrt, AS: fʹi ̯ort
Wiktionary
przym. fiordowy
Wiktionary
(2.1) koń fiordzki, fiording
Wiktionary
mały, silny koń zaprzęgowy; fiord, fiordyng, koń fiordzki
SJP.pl
związany z fiordem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fiordem, dotyczący fiordów
Wiktionary
rzecz. fiord mrz.
Wiktionary
mały, silny koń zaprzęgowy; fiord, fiording, koń fiordzki
SJP.pl
koń fiordzki - norweska rasa koni pociągowych; fiord, fiording, fiordyng
SJP.pl
model samochodu marki Fiat
SJP.pl
w muzyce wokalnej: ozdobnik w postaci efektownej figuracji melodycznej na jednej sylabie śpiewanego tekstu; fiorytura
SJP.pl
Fioritura – ozdobnik polegający na opisaniu dźwięku podstawowego przy pomocy kilku, rzadziej kilkunastu nut, o drobnych wartościach rytmicznych. Mają one rozmaity przebieg, na przykład szybkich pasaży.
Wikipedia
w muzyce wokalnej: ozdobnik w postaci efektownej figuracji melodycznej na jednej sylabie śpiewanego tekstu; fioritura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. ozdobnik w śpiewie, figuracja melodyczna na jednej sylabie tekstu;
(1.2) muz. pot. ozdobnik
Wiktionary
(1.1) W kwartecie solistów najwięcej do powiedzenia, a raczej zaśpiewania miała Iwona Hossa, swobodna i popisowa w koloraturowych fioryturach w wysokim rejestrze.
(1.1) Jedna właśnie z salonowych dyletantek przegalopowała po fortepianie jakąś łamaną sztukę Thalberga czy Liszta, a druga, również dyletantka, prześpiewała jakąś także równie piękną i trudną kompozycją muzykalną ze wszystkiemi możliwemi fioryturami.
(1.2) Żałośnie i przyjemnie dźwięczały struny w spokojnem powietrzu, ale prócz krótkiej fiorytury wstępnej, postępowy kamerdyner nie mógł się zdobyć na nic więcej (…).
Wiktionary
IPA: ˌfʲjɔrɨˈtura, AS: fʹi ̯orytura
Wiktionary
rzecz. war. fioritura ż.
Wiktionary
1. bzik, mania;
2. dziwak, wariat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zgrubienie od słowa fiołek
(1.2) pot. bzik
(1.3) pot. dziwak
Wiktionary
(1.1) Taki wielki kwiat, to chyba fioł a nie fiołek!
(1.2) Chcę pokochać anioła, który ma na moim punkcie fioła.
(1.3) Musimy na niego uważać, bo to kompletny fioł.
Wiktionary
IPA: fʲjɔw, AS: fʹi ̯ou̯
Wiktionary
rzecz. fiołek, fiołeczek
czas. wyfiołkować
przym. fiołkowy, fiołkowaty, wyfiołkowany
Wiktionary
(1.1) fiołek, bratek
(1.2) bzik, fiksum
(1.3) dziwak, oryginał, szaleniec
Wiktionary
zdrobnienie od: fiołek
SJP.pl
roślina zielna, roczna lub trwała z rodziny fiołkowatych, o kwiatach najczęściej fioletowych, u niektórych gatunków pięknie pachnących; rośnie w strefie umiarkowanej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Viola|L.|ref=Viola (L.)., rodzaj roślin zielnych z rodziny fiołkowatych rosnący w strefie umiarkowanej;
(1.2) bot. roślina z rodzaju fiołek (1.1)
(1.3) kwiat fiołka (1.2)
(1.4) łow. jasne zakończenie lisiego ogona
(1.5) środ. przestępcze tanie wino owocowe
(1.6) pot. siniec
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. środ. polit. agent policji
Wiktionary
Fi
Wikipedia
(1.2) Na kuchennym parapecie stoją fiołki i pelargonie w kamionkowych cache-pot.
(1.3) Fiołki mają dwa płatki skierowane w górę i trzy w dół.
Wiktionary
IPA: ˈfʲjɔwɛk, AS: fʹi ̯ou̯ek
Wiktionary
rzecz. fioł m., fiołkowate nmos., fiolet m., fiolecik m.
:: zdrobn. fiołeczek m.
czas. wyfiołkować dk., fioletowić ndk.
przym. fiołkowy, fiołkowaty, fioletowy
przysł. fiołkowo, fioletowo
Wiktionary
(1.3) reg. śl. karafioł, reg. śl. karafijoł, stpol. fijałka
Wiktionary
roślina zielna, roczna lub trwała z rodziny fiołkowatych, o kwiatach najczęściej fioletowych, u niektórych gatunków pięknie pachnących; rośnie w strefie umiarkowanej
SJP.pl
rodzina roślin dwuliściennych
SJP.pl
Fi
Wikipedia
o cechach fiołkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych
SJP.pl
Fiołkowce ("Violales" Perleb) - wyróżniany w niektórych systemach klasyfikacyjnych rząd głównie roślin drzewiastych należący do klasy dwuliściennych. Należy do niego ponad 3000 gatunków.
Wikipedia
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma dwa kolory: fiołkowy i różowy
Wiktionary
(1.1) różowo-fiołkowy
Wiktionary
gołąbek fiołkowonogi - gatunek grzybów z rodziny gołąbkowatych
SJP.pl
różowy o odcieniu fiołkowym
SJP.pl
[czytaj: fjołkowy lub fijołkowy]
1. związany z fiołkami, złożony z fiołków;
2. mający kolor fiołków, fioletowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do fiołków, zrobiony z fiołków
(1.2) koloru fiołków, fioletowy
Wiktionary
(1.1) Obok tradycyjnych, z dodatkiem tymianku lub miodu, można tam kupić musztardę kakaową, herbacianą, fiołkową, koniakową, szampanową i dziesiątki innych.
(1.2) Pani Konstancja przynosi koszyk z kolorowymi pisankami. Wyjmuje ostrożnie fiołkową, na której olbrzym z siekierą usiłuje zabić maleńkiego ptaszka.
Wiktionary
rzecz. fiołek m., fioł m., fijałka ż.
przysł. fiołowo
Wiktionary
skrót od: Fédération Internationale de la Presse Cinématographique, Międzynarodowa Federacja Prasy Filmowej (stowarzyszenie zrzeszające organizacje i pojedyncze osoby związane z krytyką filmową)
SJP.pl
silnie toksyczny biocyd wykorzystywany do zwalczania owadów i pajęczaków
SJP.pl
Fipronil – organiczny związek chemiczny, pochodna fenylopirazolu. Składnik insektycydów i arachnicydów (głównie przeciwko karaluchom, komarom, szarańczom, pchłom, kleszczom i roztoczom) używanych w postaci cieczy, aerozolu bądź granulatu. Zastosowanie fipronilu obejmuje cztery główne obszary: ochronę roślin uprawnych i ozdobnych przed owadami i roztoczami roślinożernymi, zwalczanie szkodników w miastach, zastosowania weterynaryjne, zastosowania w hodowli zwierząt domowych i bydła oraz w hodowli ryb.
Wikipedia
(skrót od: Fédération Internationale de Résistance) Międzynarodowa Federacja Bojowników Ruchu Oporu, organizacja międzynarodowa zrzeszająca walczących z faszyzmem podczas II wojny światowej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ozdobna zasłona na okno, zwykle z przejrzystej tkaniny; firanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. hand. ozdobna zasłona na okno z półprzezroczystej tkaniny
Wiktionary
(1.1) Danka zdjęła firany i zamoczyła je na całą noc w wodzie z proszkiem.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. firanka ż., firaneczka ż.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk gardina
Wiktionary
zdrobnienie od: firanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: firanka
Wiktionary
IPA: ˌfʲirãˈnɛt͡ʃka, AS: fʹirãnečka
Wiktionary
rzecz. firana ż., firanka ż.
Wiktionary
ozdobna zasłona na okno, zwykle z przejrzystej tkaniny; firana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ozdobny, przezroczysty materiał wieszany w oknie
(1.2) daw. środ. więz. kraty w więziennym oknie
(1.3) daw. środ. więz. kosz w więziennym oknie
Wiktionary
Firanka – ozdobna osłona na okno, najczęściej biała, zazwyczaj z delikatnej tkaniny (tiulu, batystu, koronki).
Stosowana jako osłona przed wlatującymi owadami, a także, podobnie jak zasłona, ma za zadanie chronić intymność mieszkańców przed spojrzeniami przechodniów.
Wikipedia
(1.1) Chciałbym mieć czerwonego mercedesa z błękitnymi firankami.
Wiktionary
IPA: fʲiˈrãnka, AS: fʹirãnka
Wiktionary
rzecz. firana ż.
:: zdrobn. firaneczka
Wiktionary
(1.1) zasłonka, reg. śl. gardinka
Wiktionary
dawniej:
1. kobieta niepoważna, lekkomyślna; szaławiła, trzpiotka;
2. modnisia, strojnisia, lalusia
SJP.pl
1. lekceważąco: człowiek niepoważny, lekkomyślny; trzpiot, szaławiła, lekkoduch;
2. przestarzałe: modniś, strojniś, goguś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lekcew. ktoś pusty i lekkomyślny
(1.2) przest. modniś
Wiktionary
Fi
Wikipedia
rzecz. fircykowość ż.
:: fż. fircyczka ż.
czas. fircykować ndk.
przym. fircykowy, fircykowaty
Wiktionary
(1.1) lekkoduch, letkiewicz, szałaput, świszczypała, pędziwiatr, paliwoda, pustak, szaławiła, trzpiot, wartogłów, wietrznik, szałaputa
Wiktionary
wyglądający jak fircyk; niepoważny; trzpiotowaty
SJP.pl
[czytaj: FAjebol] jacht regatowy dwuosobowy o dużej powierzchni żagla
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: FAjerflaj] typ jednoosobowego jachtu regatowego klasy międzynarodowej o średniej powierzchni ożaglowania
SJP.pl
[czytaj: FAjerfoks] popularna przeglądarka stron WWW
SJP.pl
Firefox, pełna nazwa Mozilla Firefox – wieloplatformowa przeglądarka internetowa o otwartym kodzie źródłowym oparta na silniku Gecko, stworzona i rozwijana przez Mozilla Foundation, Mozilla Corporation oraz wolontariuszy. Rozpowszechniana jest na licencji MPL.
Wikipedia
1. staropolska moneta miedziana;
2. dawniej:
a) drobnostka, głupstwo, bagatela;
b) osoba bez znaczenia;
3. regionalnie: roztrzepana dziewczyna; trzpiotka
SJP.pl
mała firma; biznesik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała firma
Wiktionary
Fi
Wikipedia
drobny materiał justunkowy, charakteryzujący się szerokością równą stopniowi pisma, stosowany w typografii do oddzielania czcionek; czwartnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) typogr. kwadrat, którego bok ma długość odpowiadającą wielkości aktualnie użytego stopnia pisma;
Wiktionary
Firet – pomocnicza, bezwymiarowa jednostka miary stosowana w typografii, służąca do wyrażania wielkości różnych parametrów za pomocą ułamka lub wielokrotności wartości użytego stopnia pisma. Wartość firetu równa 1 odpowiada aktualnie używanemu stopniowi pisma. Wyrażana jest jako kwadrat o boku równym danemu stopniowi pisma. Oznacza to, że firetem można określać wielkości zarówno w poziomie, jak i w pionie.
Wikipedia
(1.1) W wyjustowanym tekście dopuszcza się odległości międzywyrazowe od 1/5 do 3 firetów. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˈfʲirɛt, AS: fʹiret
Wiktionary
[czytaj: FAjerłol] program zabezpieczający komputer przed atakami z Internetu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: FAjerłajr] w informatyce: nazwa szybkiego złącza cyfrowego stosowanego do podłączania urządzeń do komputera
SJP.pl
FireWire – standard łącza szeregowego umożliwiającego szybką komunikację i synchroniczne usługi w czasie rzeczywistym. Opracowany w roku 1995 dla komputerów osobistych i cyfrowych urządzeń optycznych. Rozwijany do 2013 r. przez firmę Apple Inc. Jest zdefiniowany w dokumencie IEEE 1394.
Wikipedia
1. staropolska moneta miedziana;
2. dawniej:
a) drobnostka, głupstwo, bagatela;
b) osoba bez znaczenia;
3. regionalnie: roztrzepana dziewczyna; trzpiotka
SJP.pl
dawniej: figiel; potem tylko w zwrocie: stroić firleje - stroić żarty, figlować, robić głupstwa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Firleja
Wiktionary
rzecz. Firlej m.
:: fż. firlejanka ż.
przym. firlejski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Firleja
Wiktionary
rzecz. Firlej m.
:: fm. firlejanin m.
przym. firlejski
Wiktionary
mieszkaniec Firleja (wsi w województwie lubelskim i łódzkim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) daw. figle, żarty z kogoś; Gloger.
(1.2) gwara. składkowa, zimowa zabawa dziewcząt
(1.3) gwara. świecidełka zakładane na firleje (1.2)
Wiktionary
IPA: fʲirˈlɛjɛ, AS: fʹirlei ̯e
Wiktionary
gwarowo: drewniany przyrząd do mieszania płynów i substancji sproszkowanych; mątewka
SJP.pl
→ Firlej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Firleja
Wiktionary
rzecz. Firlej m., firlejanin m., firlejanka ż.
Wiktionary
dawniej: figiel; potem tylko w zwrocie: stroić firleje - stroić żarty, figlować, robić głupstwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś, a dawniej miasteczko, w rejonie rohatyńskim obwodu iwanofrankowskiego Ukrainy;
Wiktionary
Firlejów – część wsi Wola Więcławska w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Michałowice.
W latach 1975–1998 Firlejów administracyjnie należał do województwa krakowskiego.
Wikipedia
przym. firlejowski
Wiktionary
(1.1) hist. Maciejów (przed 1570), Lipówka (na podstawie nazwy ukraińskiej)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. Marmuszowice, wieś na Ukrainie (polski egzonim wariantowy);
Wiktionary
przym. firlejówecki
Wiktionary
(1.1) Marmuszowice
Wiktionary
euroazjatycka bylina z rodziny goździkowatych, o kwiatach czerwonych, różowych, rzadziej białych; w Polsce pospolita firletka poszarpana, o różowych kwiatach, rosnąca na podmokłych łąkach
SJP.pl
Firletka ("Lychnis") – tradycyjnie wyróżniany do końca XX wieku rodzaj roślin z rodziny goździkowatych, później zwykle ujmowany jako podrodzaj w obrębie rodzaju lepnica "Silene" subg. "Lychnis". Obejmuje ok. 25–30 gatunków. Przedstawiciele tego taksonu występują w strefie umiarkowanej w Europie, Azji oraz w północnej Afryce. W Polsce dziko rośnie jeden gatunek – firletka poszarpana "Lychnis flos-cuculi" ≡ "Silene flos-cuculi".
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: firma
Wiktionary
IPA: fʲirm, AS: fʹirm
Wiktionary
1. przedsiębiorstwo;
2. nazwa przedsiębiorstwa zarejestrowana i chroniona prawnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. przedsiębiorstwo
(1.2) praw. zarejestrowana urzędowo nazwa, pod którą przedsiębiorca działa;
(1.3) przen. ustalona opinia, reputacja
Wiktionary
Firma – nazwa, pod którą przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą lub zawodową. Nie jest ona składnikiem przedsiębiorstwa (2013). Prawo do firmy jest prawem podmiotowym przysługującym każdemu przedsiębiorcy.
Wikipedia
(1.1) Mój wujek otworzył niedawno kolejną firmę.
(1.2) Firmą jest imię i nazwisko osoby fizycznej lub nazwa osoby prawnej.
Wiktionary
IPA: ˈfʲirma, AS: fʹirma
Wiktionary
rzecz. firmowanie n., firmówka ż.
czas. firmować ndk.
przym. firmowy, wewnątrzfirmowy
Wiktionary
(1.1) przedsiębiorstwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od firmament
Wiktionary
rzecz. firmament m.
Wiktionary
sklepienie niebieskie, niebo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nieboskłon, sklepienie niebieskie, niebo
(1.2) przen. coś stałego, stabilnego, niewzruszonego
Wiktionary
(1.1) Aborygeni pustyni doskonale znają każdą gwiazdę na firmamencie, od pierwszej, aż do czwartej wielkości i większość z nich, o ile nie wszystkie, ma związany z sobą odpowiedni mit.
Wiktionary
IPA: fʲirˈmãmɛ̃nt, AS: fʹirmãmẽnt
Wiktionary
rzecz. firmamencik mrz.
Wiktionary
rozkaz, rozporządzenie skierowane przez szacha, sułtana lub wezyra do podwładnych albo lenników; ferman
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. oficjalny dokument wystawiony przez sułtana w państwie muzułmańskim;
Wiktionary
Firman – w dawnych państwach muzułmańskich określenie oficjalnych dokumentów wystawianych przez władcę (sułtana). Firman zawierał osobisty pisemny rozkaz i był pieczętowany sułtańską pieczęcią. Słowo pochodzi od perskiego słowa "farmân" (فرمان), znaczącego "dekret" lub "nakaz". W sułtańskiej Turcji używana była forma "ferman".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) występowanie w roli fikcyjnego właściciela firmy
Wiktionary
Firmanctwo (od firmant – osoba firmująca, dająca swoje nazwisko jako firmę) – działanie jednej osoby pod szyldem i firmą innej osoby (pod cudzą firmą) – celem zatajenia osoby faktycznie prowadzącej działalność. Koniecznym elementem tej formy działalności jest zgoda osoby, do której należy firma.
Wikipedia
(1.1) Kontrowersyjna wydaje się być kwestia, czy zgodnie z brzmieniem art. 113 OrdPU odpowiedzialność z tytułu firmanctwa należy ograniczyć tylko do posługiwania się imieniem i nazwiskiem, nazwą lub firmą tej osoby, czy też rozumując szerzej, jako firmanctwo można uznać także posługiwanie się pseudonimem innej osoby, np. w internetowym serwisie aukcyjnym.
Wiktionary
IPA: fʲirˈmãnt͡stfɔ, AS: fʹirmãnctfo
Wiktionary
rzecz. firmant mos.
Wiktionary
osoba użyczająca nazwiska jakiemuś przedsięwzięciu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. osoba użyczająca swego nazwiska, firmująca jakieś przedsięwzięcie
Wiktionary
IPA: ˈfʲirmãnt, AS: fʹirmãnt
Wiktionary
rzecz. firmanctwo n.
czas. firmować ndk.
Wiktionary
(1.1) pot. słup
Wiktionary
obce imię męskie
SJP.pl
Firmin – imię męskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające „należący do Firmusa” lub stanowiące spieszczenie imienia Firmus, które z kolei pochodzi od słowa "firmus", 'mocny, pewny, stały, trwały'.
Wśród patronów - św. Firmin (biskup Amiens).
Wikipedia
rubryka w prasie, w której prezentowane są różne firmy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|firmować.
Wiktionary
IPA: ˌfʲirmɔˈvãɲɛ, AS: fʹirmovãńe
Wiktionary
czas. firmować
rzecz. firma ż.
przym. firmowy
Wiktionary
1. dawać jakiemuś przedsiębiorstwu, jakiejś imprezie itp. swoje nazwisko jako firmę;
2. użyczać czemuś swego autorytetu, sankcjonować coś
SJP.pl
czasownik
(1.1) podpisywać nazwą firmy
(1.2) przen. użyczać swego autorytetu
Wiktionary
(1.2) Byłem zdecydowanie przeciwny tej hecy. Uważałem, że partia pod żadnym warunkiem nie może jej tolerować, a tym bardziej firmować, bo na dłuższą perspektywę wyrządzi to jej ogromną szkodę.
Wiktionary
IPA: fʲirˈmɔvat͡ɕ, AS: fʹirmovać
Wiktionary
rzecz. firma ż., firmowanie n., firmant
przym. firmowy
Wiktionary
→ firma
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z firmą, dotyczący firmy
Wiktionary
(1.1) Utrudnił mu określenie brak znaku firmowego, co się przy naczyniach Amphory często zdarza.
Wiktionary
rzecz. firma ż., firmówka ż., firmowanie n.
czas. firmować ndk.
Wiktionary
[czytaj: fermłer] w informatyce: oprogramowanie wewnętrzne, wbudowane w dane urządzenie, sterujące jego pracą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z firmwarem, dotyczący firmware'u
Wiktionary
rzecz. firmware m.
Wiktionary
1. papier firmowy, format strony z naniesionym znakiem firmy i jej danymi;
2. rodzaj przekładanego ciasta;
3. przedmiot oznakowany marką firmy, która go wytworzyła
SJP.pl
1. śnieg wiosenny w postaci ziarnistej, nielepiący się i ułatwiający wykonywanie ewolucji narciarskich;
2. ziarnisty lód powstały w wyniku kilkukrotnego topnienia i zamarzania śniegu
SJP.pl
Firn – forma przejściowa między śniegiem i lodem firnowym. Gęstość: 0,4–0,8 g/cm3. Powstaje w wyniku przeobrażenia luźnych kryształów śniegu w agregaty ziaren lodu o średnicy dochodzącej do kilku milimetrów. Proces ten zachodzi podczas wielokrotnego podtapiania, a następnie zamarzania śniegu. Nie bez znaczenia jest też nacisk warstw nadległych – czyli kumulującego się śniegu.
Wikipedia
rodzaj pokostu do pokrywania wyrobów ceramicznych stosowany w starożytnej Grecji
SJP.pl
Ni
Wikipedia
związany z firnem
SJP.pl
[czytaj: fert] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dźwięk f podwyższony o pół tonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. dźwięk f podwyższony o półton;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: fʲis, AS: fʹis
Wiktionary
(1.1) symbol. F♯
Wiktionary
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali durowej, rozpoczynająca się od dźwięku fis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku fis (w zapisie nutowym z sześcioma krzyżykami)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord durowy oparty na tonice tonacji Fis-dur (1.1)
Wiktionary
Fis-dur – oparta na skali durowej tonacja muzyczna, której toniką jest fis. Gama Fis-dur zawiera dźwięki: fis, gis, ais, h, cis, dis, eis. Tonacja Fis-dur zawiera sześć krzyżyków.
Pokrewną jej molową tonacją paralelną jest dis-moll, jednoimienną molową – fis-moll.
Wikipedia
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali molowej, rozpoczynająca się od dźwięku fis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku fis (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord molowy oparty na tonice tonacji fis-moll (1.1)
Wiktionary
fis-moll – gama muzyczna oparta na skali molowej, której toniką jest fis. Gama fis-moll w odmianie naturalnej (eolskiej) zawiera dźwięki: fis, gis, a, h, cis, d, e. W zapisie tonacji fis-moll występują trzy krzyżyki.
Oprócz odmian: eolskiej, harmonicznej i doryckiej, jest też odmiana melodyczna brzmiąca jak do góry dorycka, a w dół jak eolska.
Wikipedia
IPA: ˈfʲis‿mɔl, AS: fʹis‿mol
Wiktionary
[czytaj: fiszer] nazwisko obce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: fiskus] skarb cesarski w starożytnym Rzymie; fiskus
SJP.pl
instrument z klawiaturą, w którym źródłem dźwięku są metalowe blaszki wzbudzane przez tłoczone za pomocą miechów powietrze, używany często zamiast organów w mniejszych pomieszczeniach, np. w kaplicach; harmonium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. instrument muzyczny z grupy instrumentów dętych klawiszowych;
Wiktionary
Fisharmonia (z fr. "harmonium") – instrument muzyczny z grupy instrumentów dętych klawiszowych – idiofonów ze stroikami przelotowymi. Wyglądem zewnętrznym przypomina pianino "ścięte" nisko nad klawiaturą.
Wikipedia
(1.1) Potrafię grać na pianinie, to pewnie dałabym radę nauczyć się grać na fisharmonii.
(1.1) Pułkownik Stark postawił lampę na fisharmonii, stojącej przy drzwiach.
Wiktionary
(1.1) przest. harmonium
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: fiszka] środowiskowo: rodzaj krótkiej deskorolki z tworzywa sztucznego; fiszka
SJP.pl
[czytaj: fiszmob] chrześcijański happening z muzyką i tańcami
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie: wariować, robić głupie rzeczy
SJP.pl
[czytaj: fis-is] dźwięk f podwyższony o dwa półtony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. dźwięk f podwyższony o cały ton;
Wiktionary
."
Dźwięki fisis na pięciolinii. W kolejności: fisis¹, fisis², Fisis, fisis°.
Fisis – dźwięk, którego częstotliwość dla fisis¹ wynosi około 391,9 Hz. Jest to podwyższony za pomocą podwójnego krzyżyka dźwięk f. Dźwięki enharmonicznie równoważne to: g i asas.
Wikipedia
IPA: ˈfʲisʲis, AS: fʹisʹis
Wiktionary
fiskus;
1. skarb państwa;
2. w starożytnym Rzymie: finanse cesarskie
SJP.pl
Fisk – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Missouri, w hrabstwie Butler.
Wikipedia
prowadzenie przez państwo polityki podatkowej
SJP.pl
Fiskalizacja – proces przestawienia działania pamięci fiskalnej urządzenia fiskalnego z trybu szkoleniowego na tryb fiskalny.
Od momentu wykonania fiskalizacji kwoty raportów dobowych są magazynowane w pamięci nieulotnej i niekasowalnej. Na podstawie zapisów w pamięci fiskalnej następuje generowanie miesięcznych raportów dla celów podatkowych.
Wikipedia
polityka skarbowa zmierzająca do osiągnięcia jak największych wpływów z podatków i opłat
SJP.pl
Fiskalizm (łac. "fiscus" „koszyk” lub „skrzyneczka z wikliny do przechowywania pieniędzy”) – polityka państwa polegająca na dążeniu do osiągnięcia jak największych wpływów do budżetu poprzez nakładanie kolejnych obciążeń podatkowych na podatników.
Wikipedia
przestawiać urządzenie na tryb fiskalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest fiskalne; cecha tych, którzy są fiskalni
Wiktionary
przym. fiskalny
przysł. fiskalnie
rzecz. fiskus mzw./mrz.
Wiktionary
dotyczący skarbu państwa; skarbowy, podatkowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący podatków, skarbu państwa albo dochodów państwa
(1.2) daw. chciwy
Wiktionary
(1.1) W roku fiskalnym 2006, Ministerstwo Finansów ściągnęło więcej podatków niż w ciągu dwóch poprzednich lat podatkowych.
Wiktionary
rzecz. fiskus mzw./mrz.
Wiktionary
(1.1) podatkowy, skarbowy
Wiktionary
1. potocznie: organ administracyjny ściągający podatki
2. skarb państwa
3. skarb cesarski w starożytnym Rzymie; fiscus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) hist. w starożytności skarb cesarski w Rzymie
(1.2) ekon. praw. skarb państwa;
(1.3) pot. organy administracyjne odpowiadające za ściąganie podatków
Wiktionary
Fiskus ( fiscus – koszyk na pieniądze) – oznaczał za czasów Cesarstwa Rzymskiego skarb prywatny cesarza w odróżnieniu od aerarium, tj. skarbu państwowego, zarządzanego przez senat.
Z ugruntowaniem jednak absolutyzmu, fiskus oznaczał w ogóle skarb państwa.
Wikipedia
(1.3) Roman o niczym innym nie myśli, tylko o tym, jak oszukać fiskusa.
Wiktionary
IPA: ˈfʲiskus, AS: fʹiskus
Wiktionary
rzecz. fiskalizm m., fiskalizacja ż., fiskalność ż., fiskalista m.
przym. fiskalny
Wiktionary
(1.3) skarbówka
Wiktionary
związany z fiskusem
SJP.pl
arachid, orzeszek ziemny, orzeszek arachidowy;
1. owoc orzecha ziemnego zawierający jadalne nasiona;
2. jadalne nasiono owocu orzecha ziemnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. spoż. jadalne nasiono orzachy podziemnej
Wiktionary
(1.1) Schrupał kilka fistaszków, popijając je piwem.
Wiktionary
przym. fistaszkowy
Wiktionary
(1.1) arachid, orzech ziemny, orzeszek arachidowy, pot. żydek
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) spoż. zrobiony z fistaszków, zawierający fistaszki
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z fistaszkami, odnoszący się do fistaszków
Wiktionary
rzecz. fistaszek mrz.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fistballem, dotyczący fistballu
Wiktionary
rzecz. fistball m.
Wiktionary
technika seksualna polegająca na penetracji pochwy lub odbytu przy użyciu całej dłoni
SJP.pl
Fi
Wikipedia
1. piszczałka organowa o wysokim brzmieniu;
2. głos męski stosowany przy jodłowaniu; falset;
3. rodzaj owrzodzenia występującego w głęboko położonych obszarach ciała; przetoka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. med. nieprawidłowe połączenie między dwiema częściami ciała, które normalnie nie są połączone
(1.2) hydrol. połączenie przybrzeżnego jeziora lub zalewu z morzem
(1.3) muz. piszczałka organowa o wysokim brzmieniu
(1.4) muz. męski głos o wysokim brzmieniu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1-2) przetoka
(1.4) falset
Wiktionary
podobny do fistuły; przetokowy
SJP.pl
ważna osobistość
SJP.pl
u wielorybów bezzębnych: substancja rogowa tworząca płyty na podniebieniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zool. substancja rogowa na podniebieniu wielorybów
(1.2) kraw. drut lub płytka nadające ubraniom sztywność i pożądaną formę
(1.3) kraw. drut nadający biustonoszom sztywność i pożądaną formę
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od fiszbina
Wiktionary
(1.2) Fiszbiny w biustonoszach albo się kocha albo nienawidzi.
Wiktionary
rzecz. fiszbina ż., fiszbinik mrz., fiszbinowce lm nm., fiszbinowiec m.
przym. fiszbinowy
Wiktionary
cienki pręt do usztywniania elementów damskiego ubioru; fiszbin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od fiszbin
Wiktionary
rzecz. fiszbin m.
Wiktionary
jedna z grup waleni charakteryzująca się występowaniem rogowych płytek zamiast zębów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Mysticeti|Cope|ref=tak., klad ssaków z rzędu waleni;
Wiktionary
Fi
Wikipedia
(1.1) Młode fiszbinowców zazwyczaj rodzą się na wiosnę.
Wiktionary
rzecz. fiszbin mrz.
przym. fiszbinowy
Wiktionary
waleń bezzębny
SJP.pl
przymiotnik od: fiszbin, fiszbina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wykonany z fiszbinu
Wiktionary
rzecz. fiszbin mrz., fiszbinowce lm nm.
Wiktionary
cienki pręt do usztywniania elementów damskiego ubioru; fiszbin
SJP.pl
Fiszbiny (niem. "Fischbein") – płyty rogowe zwisające z podniebienia w jamie gębowej wieloryba (fiszbinowca), z każdej strony, w liczbie od 150 do 300. Kostne podniebienie ma na środku wystający duży grzebień, do którego są przyczepione fiszbiny. U nasady, płyty fiszbiny mają grubość męskiego ramienia, a długość jednej może wynosić nawet cztery metry. Wolne brzegi są postrzępione i przypominają końskie włosie.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. karteczka, na której zapisuje się notatki;
2. kartka w katalogu bibliotecznym;
3. w grach hazardowych: znaczek do płacenia w czasie gry, wymieniany później na pieniądze;
4. środowiskowo: rodzaj krótkiej deskorolki z tworzywa sztucznego; fishka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała kartka z informacją
(1.2) bibliot. kartka w kartotece;
(1.3) znaczek do płacenia w czasie gry, wymieniany na pieniądze
(1.4) kartonik z hasłem, słówkiem, datą historyczną lub pytaniem na awersie oraz definicją, tłumaczeniem, objaśnieniem lub odpowiedzią na rewersie, używany do nauki, też: cyfrowa wersja takiego kartonika
(1.5) środ. rodzaj deskorolki
Wiktionary
Fiszka (fr. "fiche") – kartka w kartotece dotycząca określonego hasła i zawierająca związane z nim informacje lub notatki. Fiszki wykorzystuje się m.in. w katalogach bibliotecznych. Te tzw. fiszki bibliograficzne zawierają tytuł książki, jej autora, miejsce i rok wydania itp. (zob. zapis bibliograficzny). Fiszki wykorzystuje się także w innego rodzaju katalogach. Mianem tym można w znaczeniu ogólniejszym określić dowolną, zwykle niewielkich rozmiarów, kartkę zawierającą notatki.
Wikipedia
(1.1) Każda z osób nosząca to nazwisko została ujęta na osobnej fiszce, na której wypisana była data urodzenia, niekiedy data śmierci oraz adres zamieszkania.
(1.2) Po dłuższym grzebaniu wśród fiszek udało mi się znaleźć jedynie książkę Helene S. Arnstein "Brothers and Sisters/Sisters and Brothers" wydaną w Nowym Jorku osiemnaście lat temu.
(1.4) A żeby było łatwiej i przyjemniej się uczyć, na potrzeby projektu kupiono pomoce dydaktyczne - planszaansze, gry, quizy, testy, programy multimedialne do nauki języków, słowniki, fiszki.
(1.5) Chcę pojeździć na fiszce… to jest coś, co muszę zrobić, jak przyjdzie wiosna.
Wiktionary
IPA: ˈfʲiʃka, AS: fʹiška
Wiktionary
(1.3) marka, liczman, szton, żeton
Wiktionary
środowiskowo: sporządzać notatki na fiszkach, gromadzić informacje, notując je na fiszkach
SJP.pl
zwinięty kawałek skóry, irchy lub papieru, służący do rozcierania na rysunku kredki, ołówka, węgla lub pasteli; wiszor; wiszorek
SJP.pl
chustka kwadratowa lub trójkątna noszona przez kobiety, charakterystyczna dla mody empiru i biedermeieru
SJP.pl
w brydżu - poparcie w kolorze partnera
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: fitałt] wykończenie i aranżacja wnętrza zgodnie z potrzebami najemcy lub użytkownika
SJP.pl
przyrząd do mierzenia średnicy drzew; klupa; średnicomierz
SJP.pl
[czytaj: fitbol]
1. duża elastyczna piłka do ćwiczeń fitness, rehabilitacji i treningu równowagi;
2. forma trening z uzyciem takiej piłki
SJP.pl
kobieta prowadząca blog o tematyce fitness
SJP.pl
[czytaj: fitnes] ćwiczenia z użyciem specjalistycznego sprzętu w celu poprawienia kondycji fizycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. rekreacyjne ćwiczenia gimnastyczne wykonywane na specjalnych przyrządach i pod okiem instruktora;
Wiktionary
Fitness – rodzaj gimnastyki rekreacyjnej.
Wikipedia
(1.1) W czwartki chodzę na zajęcia fitnessu.
Wiktionary
IPA: ˈfʲitnɛs, AS: fʹitnes
Wiktionary
[czytaj: fitneska] kobieta uprawiająca ćwiczenia z użyciem specjalistycznego sprzętu w celu poprawienia kondycji fizycznej
SJP.pl
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z rośliną, roślinnością
Wiktionary
(1.1) fito- + patologia = fitopatologia
Wiktionary
IPA: ˈfʲitɔ, AS: fʹito
Wiktionary
temsłow. -fit
Wiktionary
zespół organizmów roślinnych zasiedlających dno zbiorników wodnych (bental)
SJP.pl
Fi
Wikipedia
biolog zajmujący się życiem roślin
SJP.pl
dział biologii zajmujący się życiem roślin
SJP.pl
botanik specjalizujący się w badaniu i klasyfikowaniu fitocenoz, czyli zbiorowisk roślinnych; fitosocjolog
SJP.pl
dział botaniki, nauka o zbiorowiskach roślinnych i prawidłowościach w klasyfikowaniu roślin; fitosocjologia
SJP.pl
przymiotnik od: fitocenoza
SJP.pl
konkretne skupisko roślinne wchodzące w skład danej biocenozy; biocenoza roślinna
SJP.pl
Fitocenoza (biocenoza roślinna) – zbiorowisko roślinne wchodzące w skład określonej biocenozy i stanowiące w jej obrębie wyodrębniające się, niepowtarzalne zjawisko przyrodnicze. Fitocenoza jest podstawową jednostką roślinności. Jest bytem realnym w odróżnieniu od abstrakcyjnego zespołu roślinnego. Cechą wyróżniającą konkretną fitocenozę jest inna niż w sąsiedztwie kombinacja gatunków roślin zorganizowanych w zbiorowisko w podobnych warunkach ekologicznych, biogeograficznych i historycznych.
Wikipedia
dział fizjologii roślin, nauka o procesach chemicznych zachodzących w żywych roślinach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. dział fizjologii roślin, nauka badająca roślinne związki organiczne i procesy chemiczne zachodzące w roślinach;
Wiktionary
Fi
Wikipedia
przym. fitochemiczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący fitochemii, substancji roślinnych i procesów chemicznych zachodzacych w roślinach
Wiktionary
(1.1) […] ma charakter fitochemiczny, gdyż dotyczy nielotnych kwasów w leczniczej roślinie kozłek lekarski — Valeriana officinalis. Badacz wyosobnił z korzeni rośliny dwa związki, które poddał analizie.
Wiktionary
rzecz. fitochemia ż.
Wiktionary
rodzaj chromoproteiny odmiennej od chlorofilu, aktywowanej odpowiednią ilością światła i będącej czynnikiem regulującym procesy wymagające odpowiedniego natężenia promieniowania słonecznego, takie jak np. wzrost i kiełkowanie
SJP.pl
Fi
Wikipedia
substancja lotna lub ciekła o działaniu bakteriobójczym, grzybobójczym i pierwotniakobójczym; fitoncyd
SJP.pl
drobnoustroje roślinne występujące w powierzchniowych warstwach gleby
SJP.pl
substancja pochodzenia roślinnego, pochodna estrogenu stosowana w lecznictwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. fizj. występująca w roślinach, dowolna niesterydowa substancja (włączając izoflawony i lignany), która jest strukturalnie lub funkcjonalnie podobna do estrogenu ssaków, mająca za zadanie zwiększać odporność rośliny na choroby, a u ssaków działająca jako słaby agonista lub antagonista estrogenu;
Wiktionary
(1.1) Jeżyny zawierają także liczne związki fitochemiczne, takie jak flawonoidy, antocyjany, taniny i fitoestrogeny, które pomagają w zapobieganiu chorobom (…)
Wiktionary
zwierzę roślinożerne przystosowane do pobierania i przyswajania żywych części roślin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) roślinożerca
Wiktionary
Fi
Wikipedia
(1.1) roślinożerca
Wiktionary
roślinożerność
SJP.pl
ogół badań dotyczących metod otrzymywania i stosowania środków ochrony roślin; fitofarmakologia
SJP.pl
ogół badań dotyczących metod otrzymywania i stosowania środków ochrony roślin; fitofarmacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. nauka o działaniu leków wytworzonych z ziół
Wiktionary
(1.1) Wykłady z fitofarmakologii prowadził jakiś profesor z Katowic.
(1.1) Zakonnik twierdził, że fitofarmakologia może być idealnym uzupełnieniem medycyny konwencjonalnej.
Wiktionary
rzecz. farmakologia ż.
przym. fitofarmakologiczny
Wiktionary
(1.1) fitoterapia, ziołolecznictwo
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z fitofarmakologią, dotyczący fitofarmakologii
Wiktionary
rzecz. fitofarmakologia ż.
Wiktionary
nauka badająca okresowe zjawiska w życiu roślin
SJP.pl
związany z nauką badającą okresowe zjawiska w życiu roślin
SJP.pl
specjalista w zakresie fizjologii roślin
SJP.pl
nauka zajmująca się badaniem poszczególnych zjawisk zachodzących w żywej roślinie, procesów odpowiedzialnych za te zjawiska i mechanizmów uczestniczących w regulacji tych procesów; fizjologia roślin
SJP.pl
dotyczący fitofizjologii (np. badania fitofizjologiczne)
SJP.pl
choroba ziemniaków i pomidorów wywoływana przez grzyby zaliczane do mączniaków rzekomych, objawiająca się żółtawymi plamami na liściach, sinawymi na bulwach lub brunatnymi na owocach pomidorów; zaraza ziemniaka
SJP.pl
mający pochodzenie roślinne, powstały ze szczątków organizmów roślinnych (np. skały fitogeniczne)
SJP.pl
nauka zajmująca się badaniem rozmieszczenia roślin na powierzchni kuli ziemskiej i ich związku ze środowiskiem geograficznym; geografia roślin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział biogeografii i geobotaniki zajmujący się badaniem rozmieszczenia roślin na kuli ziemskiej;
Wiktionary
Fi
Wikipedia
IPA: ˌfʲitɔɡɛɔˈɡrafʲja, AS: fʹitogeografʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. fitogeograf m.
przym. fitogeograficzny
Wiktionary
(1.1) geografia roślin
Wiktionary
dotyczący fitogeografii
SJP.pl
dział botaniki zajmujący się systematyką oraz opisem świata roślin
SJP.pl
hormon roślinny wytwarzany przez rośliny niebiałkowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. hormon, związek chemiczny wytwarzany przez organizmy roślinne, wpływający na ich procesy fizjologiczne;
Wiktionary
(1.1) Fitohormony mogą działać stymulująco lub hamująco.
Wiktionary
IPA: ˌfʲitɔˈxɔrmɔ̃n, AS: fʹitoχormõn
Wiktionary
(1.1) hormon roślinny, bioregulator roślinny
Wiktionary
klimat lokalny wytworzony pod wpływem określonego zbiorowiska roślinnego, np. klimat lasu sosnowego, torfowiska, dżungli
SJP.pl
Fitoklimat (mikroklimat pola uprawnego) – specyficzny mikroklimat, na którego kształtowanie decydujący wpływ wywierają zwarte i wysokie łany roślin. Jest to mikroklimat panujący w nadziemnej części szaty roślinnej i strefie korzeniowej roślin.
Wikipedia
związek organiczny, alkohol o budowie łańcuchowej występujący np. w chlorofilach, filochinonie oraz w tokoferolu
SJP.pl
Fitol – organiczny związek chemiczny należący do rodziny alkoholi. Jest nienasyconym alkoholem diterpenowym. Wraz z pochodną porfiryny tworzy chlorofil, w którym pełni funkcję kotwicy dla całej cząsteczki, wbudowując się w błonę chloroplastu. Używany jest do półsyntezy tokoferolu – witaminy E oraz filochinonu, czyli witaminy K.
Wikipedia
nazwa handlowa tradycyjnego leku roślinnego o działaniu moczopędnym, zawierającego złożony wyciąg roślinny
SJP.pl
ogół zabiegów, których celem jest zmiana naturalnych czynników niekorzystnych dla uprawy roli (jak np. zbyt ostry klimat, za duże parowanie wody z gleby, silne wiatry) przez zalesianie, zadrzewianie lub uprawę roślin specjalnych
SJP.pl
Fitomelioracja (gr. phytón - roślina + łac. melioratio ~ naprawa, ulepszenie) – melioracja biologiczna, poprawianie produktywności gleb i możliwości wykorzystania gruntów przez zakładanie upraw odpowiednio dobranych gatunków roślin.
Rośliny drzewiaste liśćmi i gałązkami opadającymi na ściółkę wzbogacają glebę w próchnicę, systemem korzeniowym przebijają zwięzłe warstwy gleby, umożliwiając ruch wody i przewietrzanie gleby, poprawiają też mikroklimat.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny, witamina K1; fitochinon
SJP.pl
substancja lotna lub ciekła o działaniu bakteriobójczym, grzybobójczym i pierwotniakobójczym; fitocyd
SJP.pl
roślina płożąca się, występująca w tropikalnych lasach deszczowych
SJP.pl
Fitonia ("Fittonia") – rodzaj roślin kwiatowych z rodziny akantowatych. Obejmuje dwa gatunki. Rośliny te rosną w wilgotnych lasach równikowych w północno-zachodniej części Ameryki Południowej, głównie w Peru.
Oba gatunki są uprawiane jako rośliny ozdobne, zwłaszcza fitonia białożyłkowa "F. albivenis" i jej odmiany o różnorodnie ubarwionych liściach. Liście tego gatunku były stosowane przez lud Machiguenga jako halucynogenna domieszka do kamarampi przed odkryciem przez nich "Psychotria viridis".
Wikipedia
w językoznawstwie: nazwa własna rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. nazwa własna pojedynczej rośliny
Wiktionary
IPA: fiˈtɔ̃ɲĩm
Wiktionary
dział paleontologii i botaniki zajmujący się badaniem roślin z minionych epok geologicznych na podstawie kopalnych szczątków i odcisków tych roślin
SJP.pl
specjalista w zakresie fitopatologii
SJP.pl
nauka zajmująca się chorobami roślin oraz ich rozpoznawaniem, metodami zwalczania i zapobiegania im; patologia roślin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nauk. dział botaniki, nauka o chorobach roślin i zwalczaniu tychże chorób;
Wiktionary
Fi
Wikipedia
IPA: ˌfʲitɔpatɔˈlɔɟja, AS: fʹitopatoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. fitopatolog m.
przym. fitopatologiczny
Wiktionary
dotyczący fitopatologii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) bot. związany z fitopatologią, dotyczący fitopatologii, chorób roślin
Wiktionary
rzecz. fitopatologia ż., fitopatolog mos. / ż.
Wiktionary
część planktonu składająca się z drobnych organizmów roślinnych zawieszonych w toni wodnej; plankton roślinny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. mikroskopijne organizmy roślinne oraz sinice, które biernie unoszą się w wodzie, nie posiadając zdolności ruchu lub tylko w znacznie ograniczonym zakresie;
Wiktionary
Fitoplankton – mikroskopijne organizmy roślinne (w tym glony niezaliczane do królestwa roślin w niektórych systemach taksonomicznych) oraz sinice (należące do prokariontów), żyjące w wodzie, nie posiadające zdolności ruchu lub tylko w znacznie ograniczonym zakresie.
Wikipedia
(1.1) Fitoplankton jest najważniejszą grupą producentów pierwotnych w większości zbiorników wodnych.
Wiktionary
IPA: ˌfʲitɔˈplãŋktɔ̃n, AS: fʹitoplãŋktõn
Wiktionary
przym. fitoplanktonowy
Wiktionary
Fitoremediacja (gr. "phyto" – roślina, łac. "remedium" – środek zaradczy) – technologia wykorzystująca rośliny wyższe w procesie oczyszczania środowiska (gleby, wód gruntowych i powierzchniowych, osadów ściekowych oraz powietrza). Metoda opiera się na praktycznym zastosowaniu trzech typów odpowiedzi fizjologicznej roślin wobec zanieczyszczeń obecnych w środowisku – wykluczania, akumulacji oraz hiperakumulacji.
Wikipedia
dotyczący stanu sanitarnego roślin
SJP.pl
część biosfery, strefa kuli ziemskiej obejmująca wszelkie organizmy roślinne
SJP.pl
Fitosfera (gr. "phytón" – roślina, "sphaira" – kula) – część biosfery tworzona przez rośliny. Biomasa fitosfery stanowi ponad 99% biomasy całej biosfery.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. bot. składnik odżywczy znajdujący się w owocach i warzywach
Wiktionary
(1.1) Ważną cechą fitoskładników jest ich aktywność przeciwutleniająca czyli zdolność usuwania wolnych rodników.
Wiktionary
specjalista w zakresie fitosocjologii
SJP.pl
dział botaniki, nauka o zbiorowiskach roślinnych i prawidłowościach w klasyfikowaniu roślin; socjologia roślin; fitocenologia
SJP.pl
Fi
Wikipedia
dotyczący fitosocjologii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) bot. związany z fitosocjologią, dotyczący fitosocjologii
Wiktionary
rzecz. fitosocjologia ż.
Wiktionary
sterol pochodzenia roślinnego (otrzymywany np. z soi); stosowany w medycynie jako substytut hormonalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. sterol pochodzenia roślinnego
Wiktionary
IPA: ˌfʲitɔˈstɛrɔl, AS: fʹitosterol
Wiktionary
terapeuta zajmujący się leczeniem za pomocą roślin, głównie ziół
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba lecząca ziołami i ich pochodnymi
Wiktionary
(1.1) Byliśmy szukać porady u fitoterapeuty z Krakowa.
Wiktionary
rzecz. fitoterapia ż.
:: fż. fitoterapeutka ż.
przym. fitoterapeutyczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta lecząca ziołami i ich pochodnymi
Wiktionary
(1.1) Obok sklepu zielarskiego w czwartki przyjmuje fitoterapeutka z Krakowa.
Wiktionary
rzecz. fitoterapia ż.
:: fm. fitoterapeuta mos.
przym. fitoterapeutyczny
Wiktionary
→ fitoterapia; ziołoleczniczy, zielarski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fitoterapią, dotyczący fitoterapii
Wiktionary
rzecz. fitoterapeutka ż., fitoterapeuta mos., fitoterapia ż.
Wiktionary
(1.1) ziołoleczniczy
Wiktionary
gałąź medycyny wykorzystująca lecznicze działanie niektórych surowców roślinnych; ziołolecznictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. farm. dział medycyny i farmakologii zajmujący się stosowaniem ziół w lecznictwie
Wiktionary
(1.1) Na przestrzeni wieków fitoterapia rozwijała się też w domach zakonnych.
Wiktionary
rzecz. fitoterapeuta mos., fitoterapeutka ż.
przym. fitoterapeutyczny
Wiktionary
(1.1) fitofarmakologia, ziołolecznictwo
Wiktionary
toksyczne działanie substancji chemicznych na organizmy roślinne, wykorzystywane w rolnictwie do niszczenia chwastów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest toksyczne dla roślin
Wiktionary
Fitotoksyczność – toksyczność substancji względem roślin. Niekorzystny wpływ (toksyczny) substancji często obserwuje się przy nieprawidłowym stosowaniu pestycydów, ich nadużywaniu lub zbiegiem w czasie stosowania niekorzystnych warunków pogodowych. Fitotoksyczność wykazuje wiele herbicydów, przez co służą do zwalczania chwastów w roślinach uprawnych.
Wikipedia
przym. fitotoksyczny
przysł. fitotoksycznie
Wiktionary
przymiotnik od: fitotoksyczność
SJP.pl
klimatyzowana komora do hodowli roślin
SJP.pl
Fitotron – komora, pomieszczenie lub zestaw pomieszczeń do uprawy roślin, wyposażone w urządzenia do klimatyzacji, sztucznego oświetlenia i wentylacji. Wyposażane jest w układy automatyki umożliwiające uzyskanie i monitorowanie wymaganych warunków w odpowiednich cyklach. Wykorzystywana w laboratoriach do wykonywania symulacji warunków klimatycznych i fizycznych (np. fotoperiodyzm, jarowizacja).
Wikipedia
potocznie: pasować, mieć odpowiednie wymiary
SJP.pl
kwas fitowy - przeciwutleniacz występujący naturalnie w większości nasion
SJP.pl
przedstawiciel wymarłego podrzędu wczesnych gadów naczelnych o budowie przypominającej krokodyle; parazuch
SJP.pl
wymarły podrząd wczesnych gadów naczelnych o budowie przypominającej krokodyle; parazuchy
SJP.pl
Fi
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
roślina z rodziny akantowatych, pochodząca z Ameryki Południowej
SJP.pl
sól wapniowo-magnezowa kwasu inozytosześciofosforowego, występująca w nasionach zbóż i roślin oleistych
SJP.pl
Fityna – organiczny związek chemiczny, sól wapniowa-magnezowa kwasu inozytolosześciofosforowego, występującego powszechnie w świecie roślin, szczególnie obficie w nasionach zbóż i roślin oleistych w ziarnach aleuronowych tworzy okrągłe globoidy, dawniej stosowana w lecznictwie.
Wikipedia
związany z fityną
SJP.pl
Fitzcarraldo – niemiecki dramat filmowy z 1982 roku w reżyserii Wernera Herzoga.
Produkcja filmu trwała 12 lat, a samo kręcenie zdjęć 2 lata. W scenach przenoszenia statku nie zastosowano żadnych efektów specjalnych, choć statek ważył 340 ton. Zdjęcia kręcono w Peru i Brazylii (stan Amazonas).
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wyraz naśladujący gwizdanie; fiut
2. wyraz wyrażający podziw, uznanie
3. wykrzyknienie wyrażające szybkie zniknięcie kogoś, czegoś; ziu
SJP.pl
fiu bździu; mieć fiu-bździu w głowie - być niepoważnym, nieodpowiedzialnym; mieć pstro w głowie, mieć zielono w głowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) coś błahego, niepoważnego
Wiktionary
IPA: ˈfʲju ˈbʲʑd͡ʑu, AS: fʹi ̯u bʹźʒ́u
Wiktionary
rzecz. fiu-bziu
Wiktionary
(1.1) siu-bździu, koszałki-opałki, tere-fere, banialuki, grub. pierdoły, przest. kipki-opałki, przest. koszały-opały, przest. koszyczki-opałeczki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od fiut
Wiktionary
(1.1) To nie fiut, lecz tylko mały fiucik.
Wiktionary
rzecz. fiut m.
wykrz. fiut
Wiktionary
potocznie: gwizdać, świstać; fiukać
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Fiuk – przysiółek wsi Sieradza w Polsce, położony w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Żabno.
W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa tarnowskiego.
W miejscowości był przystanek kolejowy Fiuk.
Wikipedia
potocznie: gwizdać, świstać; fiuczeć
SJP.pl
suche koryto rzeczne w obszarach śródziemnomorskich; fiumare
SJP.pl
Fiumara – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kalabria, w prowincji Reggio Calabria.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 1201 osób, 200,2 os./km².
Wikipedia
suche koryto rzeczne w obszarach śródziemnomorskich; fiumara
SJP.pl
Fiumare, l.poj. fiumara (z wł. "fiume" – "rzeka") – rzeki okresowe, występujące w basenie Morza Śródziemnego, zwłaszcza we Włoszech (zwłaszcza w Kalabrii). W porze suchej ich koryta są niemal lub zupełnie suche, niosąc wodę tylko w porze deszczowej lub po obfitych opadach.
Wikipedia
przestarzale: błahostka, głupstwo, drobiazg
SJP.pl
[czytaj: fjumiczino] miasto nieopodal Rzymu z dużym portem lotniczym
SJP.pl
Fiumicino – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Rzym.
W miejscowości znajduje się międzynarodowe lotnisko „Leonardo da Vinci”, obsługujące Rzym. Do 1992 roku było częścią dzielnicy miasta Rzymu o nazwie Municipio XIV.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 44 074 osoby, 206,9 os./km².
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. palarnia; pomieszczenie, w którym pali się papierosy bądź inne wyroby tytoniowe
Wiktionary
(1.1) W fiumoarze nie lepiej się działo. Pełne pudełka cygar w ciągu pięciu minut zostały wypróżnione; pewien demokratyczny młodzian dla zapalenia papierosa potarł zapałkę o ścianę.
(1.1) Dla Wiedeńczyka jest kawiarnia — Café — i fiumoarem i czytelnią i gabinetem do załatwiania korespondencji.
(1.1) Na ostatnim koncercie w St. James Hall jeden z najgruntowniejszych znawców muzyki porwał się z fotelu i wypadł do fiumoaru.
(1.1) Jak zwykle tak i przy takiem śniadaniu, kawy nie podaje się w sali jadalnej, tylko jednocześnie w dwóch miejscach: w salonie i w fiumoarze, lub jeszcze w oranżeryi, jeśli ją kto posiada.
(1.1) — Co zrobi nasz Zygmunt? — stało się kwestią dnia w salonach, salonikach, fiumoarach, sportowych stajniach, klubach, gabinetach.
Wiktionary
(1.1) palarnia; przest. fiumuar, fumoir
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. zob. fiumoar.
Wiktionary
(1.1) Proszę mi przynieść papierośnicę, którą pan Uerting zostawił w fiumuarze, kiedy ostatni raz był u nas na obiedzie.
(1.1) W Instytucie Technologicznym są oddzielne, specjalne pokoje do palenia, w których [...] studenci się zbierają. W tydzień po bibce [...], widzimy w „fiumuarze“ kilka grup studentów.
(1.1) Dzienniki co rano dostarczają publiczności przedmiotu do gawęd na cały dzień i mniej więcej można zawsze określić temat pogawędek w klubie, fiumuarze lub sali sądowej.
(1.1) Głos wychodził z fiumuaru, w którym [...] znajdowało się wejście do korytarzyka, wybitego w grubych ścianach wieży.
Wiktionary
(1.1) palarnia; przest. fiumoar, fumoir
Wiktionary
1. wulgarne określenie męskiego członka;
2. obraźliwie o mężczyźnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) posp. wulg. penis
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(2.1) posp. pogard. mężczyzna, facet
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) reg. syrop z buraków cukrowych;
wykrzyknik
(4.1) przest. …stosowany do wyrażenia sytuacji, gdy coś szybko przeminęło, skończyło się lub ktoś uciekł, zniknął
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(4.1) Cudowny, wymyślony świat, w którym żyłam przez kilka dni, rozwiewał się niczym dym, fiut, przepadło, nie ma już nic.
(4.1) Tutaj pracowałem u ogrodnika i co dzień rano chodziłem z kwiatami na targ. Ale teraz już fiut – trzepnął palcami – skończyło się z wysługiwaniem szkopom…
(4.1) — Zbyszko (chwyta za kapelusz): Żmija! — Juliasiewiczowa: Byłam pewna. Kapelusz w rękę i fiut! Najlepszy punkt wyjścia.
Wiktionary
IPA: fʲjut, AS: fʹi ̯ut
Wiktionary
rzecz. fiucik mrz.
Wiktionary
(1.1) wulg. chuj, kutas, neutr. członek, penis
(3.1) cukrop
(4.1) fiu, myk
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: fiut
Wiktionary
zdrobnienie od: fiut
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. posp. zdrobn. od: fiut
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) posp. pogard. obraźliwie o mężczyźnie
Wiktionary
w budownictwie: okno, którego nie można otworzyć; fiks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kosmet. środek do utrwalania makijażu
Wiktionary
system notowań według kursu jednolitego, wyznaczenie kursu jednolitego
SJP.pl
Fixing – jest to sposób ustalenia jednolitej ceny danego dobra lub usługi w oparciu o mechanizm inny niż rynkowy. W większości krajów fixing może być przeprowadzany jedynie przez instytucje, które zostały do tego uprawnione (np. organy nadzorujące dany rynek, banki centralne).
Wikipedia
skrót od: fizyka, fizyczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = (termin) fizyczny
Wiktionary
w gwarze uczniowskiej: fizyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. uczn. eduk. fizyka (przedmiot)
(1.2) pot. środ. uczn. lekcja fizyki
Wiktionary
Fiza (hindi: फ़ीज़ा,ا) – indyjski film wyreżyserowany w 2000 roku przez Khalid Mohameda. Film jest dramatem społecznym, filmem rodzinnym i jednocześnie musicalem. W rolach głównych znani indyjscy aktorzy Jaya Bhaduri, Hrithik Roshan i Karisma Kapoor. Tematem filmu jest miłość siostry do brata na tle pogromów między hinduistami i muzułmanami i wyrosłego z tego terroru.
Wikipedia
(1.1) Dostałam pałę z fizy.
Wiktionary
IPA: ˈfʲiza, AS: fʹiza
Wiktionary
(1.1-2) fizyka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) grub. prostytutka
Wiktionary
IPA: ˌfʲizdrɨˈɡalska, AS: fʹizdrygalska
Wiktionary
(1.1) zob. prostytutka.
Wiktionary
materiał watopodobny używany przez krawców do usztywniania odzieży; flizelina
SJP.pl
barwnik naturalny z grupy flawonów, występujący w postaci glikozydu w drewnie, m.in. sumaku; stosowany do barwienia wełny, skór
SJP.pl
potocznie: lekki obłęd, mania; zwykle w wyrażeniach "mieć fizia" albo "dostać fizia" - być niespełna rozumu; bzik, hyś, hyź, fiś
SJP.pl
twarz, oblicze; fizys
SJP.pl
skrót od: fizjologia, fizjologiczny; fizjol.
SJP.pl
lekarz stosujący metodę fizjatrii, specjalista w zakresie fizjoterapii; fizjoterapeuta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz ze specjalnością w zakresie rehabilitacji medycznej
Wiktionary
rzecz. fizjatria
przym. fizjatryczny
Wiktionary
leczenie polegające na działaniu na organizm człowieka lub jego części różnych postaci energii, np. mechanicznej, cieplnej, elektrycznej, świetlnej, wytwarzanych za pomocą różnych aparatów; fizjoterapia
SJP.pl
geografia fizyczna
SJP.pl
przestarzałe: wyraz twarzy; oblicze; wygląd zewnętrzny; fizjonomia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. fizjonomia.
Wiktionary
(1.1) Kupili sobie dwa kufle doskonałej wody i dwa duże pierniki, mając przy tem spokojne fizjognomje mieszczan, którzy zwykli jadać przy herbacie gorącą szynkę z chrzanem.
Wiktionary
przestarzale: umiejętność określania charakteru i usposobienia człowieka z wyglądu jego twarzy (fizjognomii) i całego ciała; fizjonomika
SJP.pl
specjalista w dziedzinie fizjografii
SJP.pl
opis przyrodniczy kraju, obejmujący geologię, geomorfologię, sieć rzeczną, klimat, gleby, roślinność i świat zwierzęcy
SJP.pl
oparty na fizjografii, odnoszący się do fizjografii
SJP.pl
jeden z twórców albo zwolennik fizjokratyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik fizjokratyzmu
Wiktionary
przym. fizjokratyczny
Wiktionary
oparty na fizjokratyzmie, będący w duchu fizjokratyzmu; stworzony przez fizjokratów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z fizjokratyzmem
Wiktionary
IPA: ˌfʲizʲjɔkraˈtɨt͡ʃnɨ, AS: fʹizʹi ̯okratyčny
Wiktionary
rzecz. fizjokratyzm mrz., fizjokrata mos.
Wiktionary
szkoła ekonomiczna powstała we Francji w drugiej połowie XVIII w., której filozoficzną podstawą była idea "porządku naturalnego" i wynikająca z niej zasada wolnej konkurencji, a za jedyne źródło bogactwa uważane było rolnictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) system ekonomiczny krytykujący feudalizm, promujący rolnictwo, górnictwo, likwidację monopolli i własność ziemi
Wiktionary
Fizjokratyzm (fr. "physiocratie", z gr. φύσις — przyroda i κράτος — siła, władza) – szkoła ekonomiczna stworzona we Francji przez François Quesnaya w drugiej połowie XVIII wieku. Jej hasła były związane z ideą porządku naturalnego. Fizjokraci akcentowali znaczenie pracy, rolnictwa i ziemi jako jedynych źródeł bogactwa.
Wikipedia
przym. fizjokratyczny
Wiktionary
skrót od: fizjologia, fizjologiczny; fizj.
SJP.pl
skrót
(1.1) = fizjologia
Wiktionary
specjalista w zakresie fizjologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie fizjologii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: fʲiˈzʲjɔlɔk, AS: fʹizʹi ̯olok
Wiktionary
rzecz. fizjologia ż.
przym. fizjologiczny
przysł. fizjologicznie
Wiktionary
1. dział biologii, nauka o czynnościach organizmów żywych, ich narządów, tkanek i komórek;
2. ogół procesów życiowych organizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów
(1.2) procesy życiowe organizmu
Wiktionary
Fizjologia ( physiologia, φυσιολογία, od φύσις „natura”, λόγος „nauka”) – nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów.
Można ją podzielić w zależności od badanego poziomu organizacji żywej materii na:
W zależności od opisywanego taksonu można wyróżnić takie działy jak:
Wikipedia
(1.1) W czasie pierwszego okresu szkolenia należy również przeprowadzać zajęcia z zakresu anatomii i fizjologii ciała, hydrografii itp.
(1.2) Spotykała tu inne uczennice szkoły baletowej, podobnie niepewne, czujące się nieswojo, zażenowane własną fizjologią.
Wiktionary
rzecz. fizjolog m.
przym. fizjologiczny
przysł. fizjologicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) pod względem fizjologii, z punktu widzenia fizjologii
Wiktionary
rzecz. fizjolog mos., fizjologia ż.
przym. fizjologiczny
Wiktionary
1. dotyczący naturalnych czynności organizmu, zachodzący w organizmie w warunkach normalnych; naturalny, organiczny;
2. zmysłowy, seksualny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do naturalnych czynności organizmu
(1.2) dotyczący działu fizjologii
(1.3) pot. związany z popędem
Wiktionary
(1.1) Cechy fizjologiczne tej grupy zwierząt pozwalają przetrwać tak niedogodne warunki jakie spotykamy w Arktyce.
(1.2) Spojrzenie fizjologiczne na ten problem ułatwi nam zrozumienie mechanizmu utraty kontroli nad chodzeniem w chorobie.
Wiktionary
rzecz. fizjologia ż., fizjolog m.
przysł. fizjologicznie
Wiktionary
(1.1) naturalny, prawidłowy, organiczny
Wiktionary
wyraz twarzy; oblicze; wygląd zewnętrzny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rysy twarzy, twarz
(1.2) wygląd czegoś, cechy charakterystyczne
Wiktionary
(1.1) Stanął wreszcie przed lusterkiem i patrząc kolejno to na nogi, to na odbicie swojej fizjonomii w zwierciadle, uśmiechnął się, kontent, że taki blask bije mu od głowy i obuwia.
Wiktionary
rzecz. fizys ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: fizjonomia
SJP.pl
umiejętność określania charakteru i usposobienia człowieka z wyglądu jego twarzy (fizjonomii) i całego ciała; fizjognomika (przestarzale)
SJP.pl
Te
Wikipedia
osoba umiejąca trafnie określić charakter człowieka na podstawie obserwacji rysów twarzy; znawca fizjonomiki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna posiadający umiejętność rozpoznawania właściwości umysłowych i emocji osoby z wyglądu jego twarzy i ciała
Wiktionary
(1.1) Szukanie podobieństwa ludzi do zwierząt i koordynowanie wspólnych cech było, grubo przede mną, ulubionym zajęciem fizjonomisty Lavatera (…).
Wiktionary
rzecz. fizjonomika ż.
:: fż. fizjonomistka
przym. fizjonomiczny
Wiktionary
lekarz zajmujący się zaburzeniami czynności organizmu wywołanymi chorobą
SJP.pl
dziedzina patologii i fizjologii zajmująca się badaniem zaburzeń czynności organizmu zmienionego wskutek choroby; patofizjologia
SJP.pl
przymiotnik od: fizjopatologia; związany w jakiś sposób z fizjopatologią, dziedziną patologii i fizjologii zajmującą się badaniem zaburzeń czynności organizmu zmienionego wskutek choroby (np. badania fizjopatologiczne); patofizjologiczny
SJP.pl
operacja plastyczna przeszczepienia tkanek w obrębie tego samego organizmu w celu uzupełnienia ubytku tkanki lub skorygowania wady; autoplastyka
SJP.pl
lekarz stosujący metodę fizjoterapii; specjalista w zakresie fizjoterapii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. terapeuta, specjalista od fizjoterapii
Wiktionary
Fizjoterapeuta – zawód zaufania publicznego stanowiący zarazem samodzielny zawód medyczny, absolwent 4-letnich podyplomowych studiów specjalizacyjnych (specjalista fizjoterapii), studiów magisterskich lub licencjackich o kierunku rehabilitacja ruchowa lub fizjoterapia (różnice w kompetencjach). Część fizjoterapeutów posiada również dodatkowo stopnie naukowe (doktor, doktor habilitowany) lub tytuł naukowy (profesor).
Wikipedia
IPA: ˌfʲizʲjɔtɛraˈpɛwta, AS: fʹizʹi ̯oterapeu̯ta
Wiktionary
rzecz. fizjoterapia ż.
:: fż. fizjoterapeutka ż.
przym. fizjoterapeutyczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. terapeutka, specjalistka od fizjoterapii
Wiktionary
rzecz. fizjoterapia ż.
:: fm. fizjoterapeuta m.
przym. fizjoterapeutyczny
Wiktionary
→ fizjoterapia; fizjatryczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z fizjoterapią, dotyczący fizjoterapii
Wiktionary
rzecz. fizjoterapia ż., fizjoterapeuta mos., fizjoterapeutka ż.
Wiktionary
leczenie polegające na działaniu na organizm człowieka lub jego części różnych postaci energii, np. mechanicznej, cieplnej, elektrycznej, świetlnej, wytwarzanych za pomocą różnych aparatów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. metoda leczenia usprawniającego poprzez stymulowania organizmu bodźcami fizycznymi
Wiktionary
Fizjoterapia ( physical therapy, physiotherapy, PT) – usługi świadczone przez fizjoterapeutów osobom i populacjom w celu rozwijania, utrzymywania i przywracania ich maksymalnej sprawności oraz poprawy funkcjonowania przez całe życie. Usługi te są świadczone w sytuacjach, w których ruch i funkcja są zagrożone przez proces starzenia się, urazy, ból, choroby, zaburzenia, warunki lub czynniki środowiskowe, i przy zrozumieniu, że funkcjonalny ruch ma zasadnicze znaczenie dla zdrowia.
Wikipedia
rzecz. fizjoterapeuta mos., fizjoterapeutka ż.
przym. fizjoterapeutyczny
Wiktionary
(1.1) fizykoterapia
Wiktionary
badanie wydolności fizycznej organizmu
SJP.pl
najmniejsza część krajobrazu wyróżniana w geografii fizycznej, mająca jednolite cechy naturalne (np. ten sam typ gleby, ukształtowanie terenu)
SJP.pl
dawniej: otrzymywanie form drukarskich bezpośrednio z samego przedmiotu; autoplastyka
SJP.pl
1. środowiskowo: student Akademii Wychowania Fizycznego;
2. potocznie: pracownik fizyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pogard. pot. ktoś, kto pracuje fizycznie (sprzątacz, kopacz, sztauer itp.)
(1.2) slang. pot. student Akademii Wychowania Fizycznego
Wiktionary
(1.1) Poszedłem na studia żeby nie zostać fizolem, jak moi bracia.
Wiktionary
rzecz. fizyczność ż., fizyk m., fizyka ż.
:: zdrobn. fizolek m.
przym. fizyczny, fizykalny
przysł. fizycznie
Wiktionary
alkaloid występujący w nasionach bobotrutki kalabarskiej, stosowany w leczeniu jaskry; eseryna
SJP.pl
Fizostygmina, eseryna – organiczny związek chemiczny, alkaloid indolowy będący inhibitorem acetylocholinoesterazy. Pozyskiwana jest z "Physostigma venenosum".
Wikipedia
góralska potrawa wigilijna w postaci zupy z fasoli i suszonych śliwek
SJP.pl
1. kobieta zajmująca się naukowo fizyką;
2. nauczycielka fizyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. forma żeńska od: fizyk
(1.2) pot. nauczycielka fizyki
Wiktionary
(1.1) Była bardzo zdolną fizyczką.
(1.2) Ona była fizyczką w mojej szkole średniej.
Wiktionary
IPA: fʲiˈzɨt͡ʃka, AS: fʹizyčka
Wiktionary
rzecz. fizyka ż.
:: fm. fizyk mos.
przym. fizyczny
przysł. fizycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób dostępny zmysłom
(1.2) w sposób odnoszący się do zjawisk fizyki
(1.3) w sposób odnoszący się do ciała
Wiktionary
rzecz. fizyczność ż., fizyczny mos., fizyk mos., fizyka ż., fizol mzw., fizyczka ż.
przym. fizyczny, fizykalny
Wiktionary
(1.1) materialnie, namacalnie, zmysłowo
(1.2) fizykalnie
(1.3) cieleśnie
Wiktionary
dotyczący geografii fizycznej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od geografia fizyczna
Wiktionary
IPA: ˌfʲizɨt͡ʃnɔɡɛɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ, AS: fʹizyčnogeografʹičny
Wiktionary
→ fizyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest związane z wyglądem zewnętrznym człowieka
(1.2) cecha tego, co jest związane z organizmem człowieka
(1.3) cecha tego, co jest związane z seksualnością i popędem płciowym
(1.4) to, co jest dostępne zmysłom ludzkim
Wiktionary
IPA: fʲiˈzɨt͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: fʹizyčność
Wiktionary
rzecz. fizyka ż., fizyk m., fizol mzw.
przym. fizyczny, fizykalny
przysł. fizycznie, fizykalnie
Wiktionary
(1.1) powierzchowność, aparycja, fizjonomia
(1.3) zmysłowość, seksualność, płciowość
(1.4) fizykalność, namacalność, obserwowalność
Wiktionary
1. dotyczący fizyki, zjawisk, którymi zajmuje się fizyka;
2. materialny, dostępny zmysłom;
3. dotyczący ciała ludzkiego; cielesny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z fizyką i zjawiskami, którymi ona się zajmuje
(1.2) służący do badań w dziedzinie fizyki
(1.3) dostępny zmysłom
(1.4) dotyczący przyrody, ukształtowania powłoki skorupy ziemskiej
(1.5) dotyczący wyglądu zewnętrznego człowieka
(1.6) dotyczący organizmu człowieka
(1.7) wykonujący pracę wymagającą siły mięśni; także. oparty na sile mięśni
(1.8) dotyczący wyrobienia sportowego
(1.9) seksualny
(1.10) rzeczywisty, realny, dosłowny
Wiktionary
(1.4) Praca analitycznego umysłu produkująca naukę jest w kulturze ludzkiej organem praktycznego oswajania środowiska fizycznego.
(1.6) Po doznaniach fizycznego bólu i umysłowej niemocy przyszło zdumienie.
Wiktionary
IPA: fʲiˈzɨt͡ʃnɨ, AS: fʹizyčny
Wiktionary
rzecz. fizyka ż., fizyczka ż., fizyk mos., fizyczność ż., fizykalizm m., fizol mzw.
przym. fizykalny
przysł. fizycznie, fizykalnie
Wiktionary
(1.3) materialny, fizykalny, substancjalny, widoczny, widzialny, zmysłowy
(1.6) cielesny, somatyczny
(1.8) ruchowy, motoryczny
(1.9) cielesny, intymny, płciowy, seksualny, zmysłowy; pot. łóżkowy; przest. alkowiany
(1.10) faktyczny
Wiktionary
1. naukowiec zajmujący się fizyką; potocznie: szkolny nauczyciel fizyki;
2. dawniej: lekarz, zwłaszcza urzędowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) naukowiec zajmujący się fizyką
(1.2) pot. nauczyciel fizyki
(1.3) daw. lekarz urzędowy
Wiktionary
Fi
Wikipedia
(1.1) Obecnie fizycy odrzucają hipotezę istnienia eteru.
Wiktionary
IPA: ˈfʲizɨk, AS: fʹizyk
Wiktionary
rzecz. fizyka ż.
:: fż. fizyczka ż.
przym. fizyczny, fizykalny
przysł. fizycznie
temsłow. fizyko-
Wiktionary
nauka przyrodnicza zajmująca się badaniem ogólnych właściwości materii i zjawisk w niej zachodzących oraz wykrywaniem ogólnych praw, którym te zjawiska podlegają
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: fizyk
Wiktionary
Fi
Wikipedia
(1.1) Fizyka tworzy matematyczne modele zjawisk, dopasowane do wyników dotychczasowych eksperymentów, a na ich podstawie próbuje przewidzieć nowe, nieodkryte zjawiska. Dopiero ich eksperymentalne sprawdzenie potwierdza poprawność teorii fizycznej.
Wiktionary
IPA: ˈfʲizɨka, AS: fʹizyka
Wiktionary
rzecz. fizyk m., fizyczka ż., fizyczność ż., fizykalizm m., fizol mzw.
przym. fizyczny, fizykalny
przysł. fizycznie
Wiktionary
1. koncepcja zastąpienia języków wszystkich nauk empirycznych językiem fizyki;
2. pogląd, według którego całe psychiczne życie człowieka można zredukować do zjawisk fizycznych w jego mózgu
SJP.pl
Fi
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest fizykalne
Wiktionary
rzecz. fizykalizm m.
przym. fizykalny
przysł. fizykalnie
Wiktionary
dotyczący fizyki, fizyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący fizyki
Wiktionary
rzecz. fizykalność ż., fizyk mos., fizyczność ż., fizol mzw., fizyka ż.
przysł. fizykalnie, fizycznie
przym. fizyczny
Wiktionary
(1.1) fizyczny
Wiktionary
dział chemii zajmujący się fizycznymi podstawami przemian chemicznych, zależnościami między określonymi właściwościami fizycznymi a budową materii; chemia fizyczna
SJP.pl
przymiotnik od: fizykochemia (np. proces fizykochemiczny, pomiary fizykochemiczne)
SJP.pl
naukowiec, specjalista w dziedzinie fizykochemii (chemii fizycznej)
SJP.pl
lekarz stosujący metody fizykoterapii, specjalista w zakresie fizjoterapii; fizjoterapeuta
SJP.pl
oparty na fizykoterapii, związany z fizjoterapią; fizjoterapeutyczny
SJP.pl
leczenie polegające na działaniu na organizm człowieka lub jego części różnych postaci energii, np. mechanicznej, cieplnej, elektrycznej, świetlnej, wytwarzanych za pomocą różnych aparatów; fizjoterapia
SJP.pl
Fizykoterapia – jedna z form fizjoterapii i część medycyny fizykalnej, w której na organizm oddziałuje się rozmaitymi bodźcami fizycznymi, pobieranymi z natury (Słońce, borowina) lub wytwarzanymi specjalnymi urządzeniami (krioterapia, prądy różnego rodzaju).
Wikipedia
1. w dawnym wojsku: żołnierz uzbrojony w fuzję;
2. w okresie II wojny światowej: żołnierz piechoty uzbrojony w ręczną broń maszynową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. żołnierz piechoty uzbrojony w strzelbę skałkową (fuzję) w armiach XVII-XIX wieku; w okresie napoleońskim żołnierz lekkiej piechoty;
(1.2) przest. wojsk. podczas II wojny światowej żołnierz wspierającej piechoty uzbrojony w ręczną broń maszynową
Wiktionary
(1.1) Będzie z ciebie fizylier, jak się patrzy. Do którego chcesz batalionu?
(1.2) Widzieliśmy, że przejeżdżające sznurem czołgi radzieckie obsadzał desant co najmniej paru fizylierów.
Wiktionary
kobieta fizylier
SJP.pl
twarz, oblicze; fizis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żart. twarz
Wiktionary
IPA: ˈfʲizɨs, AS: fʹizys
Wiktionary
rzecz. fizjonomia ż.
Wiktionary
(1.1) facjata, pychol, mordka, fizjonomia
Wiktionary
rodzaj adsorpcji
SJP.pl
[czytaj: fiz] pieniący się, schłodzony i zmieszany napój alkoholowy z sokiem owocowym i wodą sodową
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
skrót od: fiński
SJP.pl
skrót
(1.1) = fiński
Wiktionary
dotyczący Finów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Finów lub Finlandii, pochodzący z Finlandii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. ugrofiński język używany przez Finów;
Wiktionary
(1.1) Fińska flaga jest niebiesko-biała.
(2.1) On mówił tylko trochę po fińsku.
Wiktionary
IPA: ˈfʲĩj̃sʲci, AS: fʹĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Fin m., Finka ż., finka ż., fińskość ż.
Wiktionary
(1.1) finlandzki
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem fińskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem fińskim
(1.3) spisany, stworzony w języku fińskim
Wiktionary
IPA: ˌfʲĩj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: fʹĩĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
potocznie: lekki obłęd, mania; zwykle w wyrażeniach "mieć fisia" albo "dostać fisia" - być niespełna rozumu; bzik, hyś, hyź, fiź
SJP.pl
potocznie: niemądry, niespełna rozumu, zachowujący się dziwacznie; stuknięty, szurnięty, kopnięty
SJP.pl
potocznie: lekki obłęd, mania; zwykle w wyrażeniach "mieć fizia" albo "dostać fizia" - być niespełna rozumu; bzik, hyś, hyź, fiś
SJP.pl
1. gatunek fasoli;
2. brazylijska potrawa z fasoli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Phaseolus vulgaris|ref=tak., gatunek fasoli
(1.2) kulin. brazylijska potrawa z fiżonu (1.1)
Wiktionary
IPA: ˈfʲiʒɔ̃n, AS: fʹižõn
Wiktionary
(1.1) fasola, fasola zwykła
Wiktionary
Front Jedności Narodu (do roku 1956 Front Narodowy), polska instytucja społeczno-polityczna działająca w latach 1952-1983
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = hist. stud. Front Jedności Narodu;
Wiktionary
skrót od: Federacja Konsumentów
SJP.pl
symbol flerowu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót
(1.1) = floruit → książk. wprowadza przedział dat, określający okres aktywności danej osoby lub organizacji;
(1.2) = floren
Wiktionary
(1.1) Hans Klawincker (fl. 1586-1635 w Norymberdze)
Wiktionary
(1.1) floruit, skr. flor.
Wiktionary
format bezstratnej kompresji dźwięku
SJP.pl
1. duża flaszka, butelka lub jej zawartość;
2. żartobliwie: butelka wódki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. flaszka
(1.2) butelka dużych rozmiarów
(1.3) pot. butelka wódki
(1.4) kujawy. butla
Wiktionary
(1.2) Trzeba było kupić jakąś małą butelkę, a nie taką flachę!
(1.3) Zniechęcony jest i rozbity – // Ot, jak wczoraj mrugnął na Stacha, // To Michałek, cholerny prymityw, // Mu odmrugnął i w krzyk: – Co, jest flacha?
Wiktionary
IPA: ˈflaxa, AS: flaχa
Wiktionary
rzecz. flaszka, flaszeczka
Wiktionary
Flack – brytyjsko-amerykański serial telewizyjny (komediodramat) wyprodukowany przez CASM Films oraz Hat Trick Productions, którego twórcą jest Oliver Lansley. Serial jest koprodukcją amerykańskiej stacji Pop oraz brytyjskiej stacji W, który jest emitowany od 21 lutego 2019 roku.
Wikipedia
zdrobnienie od: flak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od flak
Wiktionary
rzecz. flak m., flaki nmos.
Wiktionary
tracić sztywność, wiotczeć
SJP.pl
zdrobnienie od: flaki (potrawa)
SJP.pl
1. kolorowe chorągiewki na sznurku służące do ograniczenia terenu polowania z wytropioną zwierzyną; fladra;
2. naturalny rysunek słojów drewna lub żyłek kamienia o zawiłym lub splątanym układzie, wykorzystywany w rzemiośle artystycznym; mazer, mazerunek;
3. imitacja rysunków słojów malowana na drewnie w celu zastąpienia kosztownych oklein szlachetnych gatunków drewna; mazer, mazerunek
SJP.pl
Flader (871 m) – szczyt w Paśmie Radziejowej w Beskidzie Sądeckim. Znajduje się w bocznym grzbiecie tego pasma, odchodzącym od Małego Rogacza (1182 m) w południowym kierunku. Wyróżnia się w nim kolejno: grzbiet Pokrywisko (975 m), Ruski Wierch (933 m), Jasielnik (886 m) i Flader. Zachodnie i południowe stoki Fladra opadają do Białej Wody, która przy Kociubylskiej Skale zatacza łuk. Stoki wschodnie opadają do niewielkiego potoku Pod Jasielnik, uchodzącego do Białej Wody.
Wikipedia
kolorowe chorągiewki na sznurku służące do ograniczenia terenu polowania z wytropioną zwierzyną; flader
SJP.pl
1. malować na drewnie lub kamieniu słoje imitujące naturalne;
2. w łowiectwie: otaczać sznurkami z kolorowymi chorągiewkami teren polowania w celu osaczenia zwierzyny
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) rzem. malować na drewnie lub marmurze wzory imitujące naturalne słoje
(1.2) łow. polować z fladrami
(1.3) daw. przestęp. kłamać
(1.4) daw. przestęp. żartować
(1.5) daw. żegl. o żaglu: wisieć, lekko poruszając się
Wiktionary
(1.1) (…) skrzynie jaworowskie fladrował (…) stosując jako podkład jasnożółtą farbę, a na wierzch kładąc farbę w ciemniejszym kolorze orzechowym. Do wykonywania fladrów używał szczoteczki z włosia.
(1.2) W grudniu też fladrujemy otropione wilki, a pies ogar przyda nam się chyba tylko do trzymania w szachu dziczego stada.
(1.3) — Ona jest taka twoja, jak moja — zapewnił „hrabia”. — Żebyś mi jednak nie fladrowała i nie odmawiała dziewczyny, masz; znaj „hrabiego”.
(1.4) — Co do pisma, jak na dziesiątą lekcyę, wcale nie źle, litery dosyć kształtne. // — Fladrujecie, — odparł Marcin, drapiąc się w czuprynę i palcami powalanemi atramentem mażąc sobie czoło, — fladrujecie!…
(1.5) Podczas przymusowych dryfów, gdy żagle na łęcinach były upięte, lub w dni sztylu fladrowały bezsilnie, pan Haraburda myślą biegł ku żonie.
Wiktionary
rzecz. flader mrz.
czas. pofladrować
war. flandrować
przym. fladrowy, fladrowaty
Wiktionary
(1.1) słojować, mazerować
Wiktionary
ten, kto rozwiesza fladry w lesie; człowiek polujący z fladrami
SJP.pl
o drewnie: mający dużo fladrów (słojów); słoisty; słojowaty
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. plural|flaga.
Wiktionary
Flag – szósty album szwajcarskiego zespołu Yello wydany w 1988 roku przez wytwórnię Fontana. Reedytowany w roku 2005 wszedł w skład sześciopłytowego kompletu Remaster Series, na który składa się sześć pierwszych płyt zespołu (odświeżonych dźwiękowo). Na płycie znajduje się jeden z największych przebojów zespołu – "The Race" – nawiązujący do wyścigów samochodowych.
Wikipedia
IPA: flak, AS: flak
Wiktionary
tkanina o określonych barwach i kształtach umocowana do drzewca; chorągiew; bandera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu
(1.2) chorągiew w barwach państwowych lub organizacyjnych, niekiedy z herbem lub godłem;
(1.3) inform. specjalne, dodatkowe pole wyróżniające w rekordzie, pliku lub rejestrze
Wiktionary
Flaga – płat tkaniny określonego kształtu i barwy (barw) przymocowywany do drzewca; może zawierać godła, symbole, wizerunki. Flaga jest znakiem rozpoznawczym, symbolem państwa (flaga państwowa), czasem również miast (flaga miejska) czy jednostek podziału administracyjnego, oddziału wojsk (sztandar), organizacji, np. politycznych, społecznych, kościelnych i sportowych, a także indywidualnej osoby.
Wikipedia
(1.1) Przy wywieszonej czerwonej fladze obowiązuje zakaz kąpieli.
(1.2) Flaga Polski jest dwukolorowa.
Wiktionary
IPA: ˈflaɡa, AS: flaga
Wiktionary
rzecz. flagowisko n., flagowiec m., flażka ż.
czas. flagować, oflagować
przym. flagowy
Wiktionary
(1.1) chorągiewka
(1.2) chorągiew, sztandar
(1.3) pole znacznikowe, pole wyróżnikowe, pole rozróżniające
Wiktionary
członek bractwa religijnego, założonego we Włoszech w XIII wieku, który zgodnie wędrował wraz z innymi w procesjach pokutniczych, biczując się i będąc biczowanym przez współbraci, nawołując do pokuty; biczownik, flagellant
SJP.pl
Fl
Wikipedia
członek bractwa religijnego, założonego we Włoszech w XIII wieku, który zgodnie wędrował wraz z innymi w procesjach pokutniczych, biczując się i będąc biczowanym przez współbraci, nawołując do pokuty; biczownik, flagellant
SJP.pl
członkini bractwa religijnego, założonego we Włoszech w XIII wieku, która zgodnie wędrowała wraz z innymi w procesjach pokutniczych, biczując się i będąc biczowaną przez współbraci, nawołując do pokuty; flagellantka, biczowniczka
SJP.pl
białko wchodzące w skład wici bakterii
SJP.pl
Flagelina – białko budujące wić bakteryjną. Jest oznaczone jako: FliC.
Jego cząsteczki mają masę cząsteczkową 54000 i są zdolne do łączenia się w regularne struktury, które przypominają nici, spirale, a proces ten jest podobny do krystalizacji.
Wikipedia
członek bractwa religijnego, założonego we Włoszech w XIII wieku, który zgodnie wędrował wraz z innymi w procesjach pokutniczych, biczując się i będąc biczowanym przez współbraci, nawołując do pokuty; flagelant, biczownik
SJP.pl
członek bractwa religijnego, założonego we Włoszech w XIII wieku, który zgodnie wędrował wraz z innymi w procesjach pokutniczych, biczując się i będąc biczowanym przez współbraci, nawołując do pokuty; flagelant, biczownik
SJP.pl
członkini bractwa religijnego, założonego we Włoszech w XIII wieku, która zgodnie wędrowała wraz z innymi w procesjach pokutniczych, biczując się i będąc biczowaną przez współbraci, nawołując do pokuty; flagelantka, biczowniczka
SJP.pl
[czytaj: flażolE] krótki flet podłużny z XVIII wieku; flażolet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. niewielka piszczałka z ustnikiem dzióbkowym
(1.2) kulin. rodzaj drobnej jasnozielonej fasoli
Wiktionary
(1.1) Muzyk zagrał na flageolecie smutny kawałek.
(1.2) Fasolka typu flageolet charakteryzuje się niewielkimi, zielonkawymi ziarnami.
Wiktionary
(1.1) flażolet
(1.2) flażoletka
Wiktionary
w żeglarstwie: linka biegnąca od rei na maszcie sygnałowym ku dołowi, na której podnosi się flagi sygnałowe kodu
SJP.pl
Flaglinka – cienka, zwykle stalowa, linka biegnąca przez bloczek na maszcie sygnałowym. Służy do podnoszenia flag sygnałowych.
Wikipedia
umieszczać chorągiewki sygnałowe na skraju terenu, który ma być opylany z samolotów w celu zniszczenia szkodników
SJP.pl
o cechach flagowcowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
o cechach flagowcowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
1. reprezentacyjny okręt danej floty; okręt flagowy;
2. coś, co reprezentuje daną dziedzinę ludzkiej działalności ze względu na swoją wysoką wartość;
3. rodzaj grzybów z rzędu żagwiowców;
4. gatunek ptaka z rodziny cudowronek
SJP.pl
Flagowiec ("Semioptera wallacii") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny cudowronek (Paradisaeidae). Jest gatunkiem endemicznym, występuje na wyspach Molukach, we wschodniej Indonezji. To najdalej na zachód wysunięty gatunek ptaka z rodziny cudowronek.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kib. miejsce, w którym zbiera się się duża grupa kibiców machających flagami, masowe machanie flagami w jednym miejscu
Wiktionary
(1.1) Wielkie flagowisko na Górniku (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˌflaɡɔˈvʲiskɔ, AS: flagovʹisko
Wiktionary
rzecz. flażka ż., flaga
czas. oflagować dk.
Wiktionary
związany z flagą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z flagą, dotyczący flagi, uprawniony do noszenia flagi
(1.2) o produkcie, sklepie itp. wyróżniający się, reprezentujący daną firmą lub instytucję
Wiktionary
(1.1) Na Yavinie 4 Sojuszowi pozostała zbieranina myśliwców i lekkich krążowników – starcia nad Scarifem nie przetrwały niemal żadne jednostki flagowe.
Wiktionary
rzecz. flażka ż., flaga ż.
Wiktionary
drzewce bandery na rufie statku lub jachtu; drążek flagowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. drzewce bandery na rufie;
Wiktionary
Flagsztok (drążek flagowy) – drzewce, na którym zawieszana jest bandera. Pięta flagsztoka na statku handlowym, okręcie wojennym czy jachcie żaglowym umieszczana jest najczęściej na rufie jednostki bądź topie bezanmasztu. Na topie flagsztoka znajduje się jabłko z otworem, poprzez który przechodzi flaglinka.
Wikipedia
IPA: ˈflakʃtɔk, AS: flakštok
Wiktionary
(1.1) drążek flagowy
Wiktionary
[czytaj: fler] efektownie używanie akcesoriów barmańskich
SJP.pl
1. przedmiot obwisły, zmięty, flakowaty
2. przenośnie: człowiek słaby, bez woli i charakteru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. kulin. osłonka kiełbasy wykonana z jelita zwierzęcego
(1.2) kulin. część wołowego żołądka, produkt na zupę
(1.3) pot. zwiotczały, obwisły lub zmięty przedmiot
(1.4) pot. kiszka, jelito, część wnętrzności zwierzęcych lub ludzkich
(1.5) pot. człowiek bardzo słaby, wyczerpany, pozbawiony energii
Wiktionary
FlaK – w niemieckiej nomenklaturze wojskowej desygnata armaty przeciwlotniczej. Jest to skrót od słowa Flugabwehrkanone (również Fliegerabwehrkanone) czyli dosłownie "działo obrony przeciwlotniczej".
Wikipedia
IPA: flak, AS: flak
Wiktionary
rzecz. flaczarka ż., flaczarnia ż., flaczarz mos., flaki nmos., flakowatość ż.
:: zdrobn. flaczek mrz., flaczki nmos.
czas. flaczeć ndk., sflaczeć dk., flakowacieć ndk., sflakowacieć dk.
przym. flakowaty, flakowy
Wiktionary
1. kiszki, jelita, wnętrzności
2. potrawa z przedżołądków wołowych lub cielęcych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kulin. zupa z różnych części żołądka wołowego lub cielęcego pokrojonego w cienkie paski gotowana na wywarze z włoszczyzny;
(1.2) spoż. części żołądka wołowego lub cielęcego, produkt na flaki (1.1)
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: flak
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Znany jest również wariant flaków, w którym zamiast żołądków wołowych wykorzystuje się żołądki lub mięso drobiowe, a potrawę nazywa się flakami drobiowymi.
Wiktionary
IPA: ˈflaci, AS: flaḱi
Wiktionary
rzecz. flak mrz., flaczek mrz., flaczki lm nm.
Wiktionary
(1.1) flaczki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. syntetyczny stymulant, alfa-pirolidynopentiofenon
Wiktionary
1. ozdobna buteleczka służąca zwłaszcza do perfum;
2. naczynie szklane lub kryształowe na cięte kwiaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. wąski wazon
(1.2) butelka na perfumy
(1.3) płynna zawartość flakonu (1.2)
(1.4) kraków. butelka wódki
Wiktionary
Flakon – jeden z ostańców w Grupie Borsuka w rezerwacie przyrody Skamieniałe Miasto na Pogórzu Ciężkowickim, w mieście Ciężkowice w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie miejsko-wiejskiej Ciężkowice. Znajduje się w Grupie Borsuka pomiędzy skałami Orzeł, Mała Baszta i Jajo. W informatorze turystycznym skały te opisywane są jako Pieczarki i zaznaczone na mapie Geoportalu.
Wikipedia
(1.1) Włóż kwiaty do flakonu, zanim zwiędną.
Wiktionary
IPA: ˈflakɔ̃n, AS: flakõn
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. flakonik m., flakoniczek m.
Wiktionary
(1.1) flakonik, flakoniczek
Wiktionary
zdrobnienie od: flakonik
SJP.pl
mały flakon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: flakon
(1.2) książk. mały flakon
Wiktionary
(1.2) Wyjęła z torebki flakonik perfum.
Wiktionary
rzecz. flakon mrz.
Wiktionary
(1.2) buteleczka, flaszeczka
Wiktionary
stawać się flakowatym
SJP.pl
potocznie: brak jędrności; obwisłość, gumowatość, rozciągliwość, wiotkość
SJP.pl
potocznie:
1. taki, który jest wiotki, stracił jędrność; sflaczały, obwisły, gumowaty, zwiotczały;
2. taki, który stracił energię; słaby, osłabły
SJP.pl
związany z flakiem
SJP.pl
Flakturm ("wieża dział obrony przeciwlotniczej") – schrony w kształcie wieży budowane w czasie II wojny światowej w Berlinie, Hamburgu i Wiedniu. Pełniły rolę schronu, ale także platform dla artylerii przeciwlotniczej (z języka niemieckiego "Flugabwehrkanone" lub "Fliegerabwehrkanone", w skrócie FLAK).
Wikipedia
skrót od: flamandzki
SJP.pl
przestarzale: kobieta będąca czyjąś przelotną sympatią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. kobieta będąca obiektem przygodnej miłostki, kochanka
Wiktionary
obraz szkoły flamandzkiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna narodowości flamandzkiej
Wiktionary
(1.1) Delegacja Flamandów współuczestniczy w wodowaniu nowej korwety.
Wiktionary
rzecz. Flamandczyk mos., flamandzki mrz.
:: fż. Flamandka ż.
przym. flamandzki
Wiktionary
(1.1) Flamandczyk
Wiktionary
mężczyzna narodowości flamandzkiej; Flamand
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna narodowości flamandzkiej
Wiktionary
rzecz. Flamand mos., flamandzki mos.
:: fż. Flamandka ż.
przym. flamandzki
Wiktionary
cechy malarstwa flamandzkiego; malarstwo flamandzkie
SJP.pl
1. rzadko: kraina w zachodniej części Belgii; Flandria;
2. belgijska partia o profilu socjaldemokratycznym, działająca w wspólnocie niderlandzkojęzycznej
SJP.pl
kobieta narodowości flamandzkiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta narodowości flamandzkiej
Wiktionary
rzecz. flamandzki mrz., Flandria ż.
:: fm. Flamand mos., Flamandczyk mos.
przym. flamandzki
Wiktionary
dotyczący Flandrii, Flamandów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do regionu w północnej części Belgii, Flandrii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. dialekt, etnolekt, język używany we Flandrii; jeden z trzech języków urzędowych w Belgii
Wiktionary
(1.1) Jestem wielkim wielbicielem malarstwa flamandzkiego.
(2.1) Flamandzki jest jednym z języków oficjalnych Belgii.
Wiktionary
rzecz. Flamandczyk mos., Flamand mos., Flamandka ż.
Wiktionary
(2.1) język flamandzki, skr. flam.
Wiktionary
1. posługujący się językiem flamandzkim;
2. napisany w języku flamandzkim;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się językiem flamandzkim
SJP.pl
długopis o końcówce z filcu lub innego tworzywa, do rysowania grubą kreską
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj pióra wypełnionego tuszem i mającego kawałek filcu zamiast stalówki
Wiktionary
(1.1) Ku oburzeniu babci Karolinka pomalowała sobie paznokcie czerwonym flamastrem spirytusowym.
Wiktionary
IPA: flãˈmastɛr, AS: flãmaster
Wiktionary
(1.1) pisak, mazak
Wiktionary
długopis o końcówce z filcu lub innego tworzywa, do rysowania grubą kreską
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. sposób podawania potrawy, polegający na oblaniu mocnym alkoholem i podpaleniu
(1.2) kulin. podpalenie potrawy podczas jej przygotowywania
Wiktionary
Flambirowanie – sposób podawania potrawy polegający na oblaniu lub skropieniu dania alkoholem i podpalenia go (tzw. płonący półmisek). Flambiruje się między innymi smażone banany lub mięso. Do flambirowania używa się wyłącznie mocnych alkoholi (40–60%).
Wikipedia
(1.2) Tylko trunki z wysoką zawartością alkoholu mogą być użyte do flambirowania jedzenia.
Wiktionary
IPA: ˌflãmbʲirɔˈvãɲɛ, AS: flãmbʹirovãńe
Wiktionary
czas. flambirować ndk.
Wiktionary
podpalać potrawę tuż przed jej podaniem (np. płonące szaszłyki)
SJP.pl
[czytaj: flambłaJĄ] styl w sztuce późnogotyckiej; gotyk płomienisty
SJP.pl
Flamboyant – kierunek w schyłkowym okresie architektury późnego gotyku, nazywany płomienistym.
Występował przede wszystkim na terenie Francji w XV i XVI wieku. Cechowała go drobiazgowość i nadmiar detali, rzeźby. Łuki stały się ostrzejsze, przegięte w formie "oślego grzbietu", w detalach wykorzystywano kształt płomienia lub rybiego pęcherza. Jednocześnie dążono do uproszczenia konstrukcji.
Wikipedia
[czytaj: flejm] zażarta kłótnia przez internet; flejm, flame war
SJP.pl
w starożytnym Rzymie: jeden spośród 15 kapłanów wchodzących w skład pontyfików; flamin
SJP.pl
Flamen – kapłan w starożytnym Rzymie służący konkretnemu bogu.
Kolegium flaminów składało się z 15 kapłanów. Wśród nich najwyższy rangą był flamen Jowisza, zwany "flamen Dialis". Dwaj kolejni to flamen Marsa ("flamen Martialis") i Kwiryna ("flamen Quirinalis"). Pozostali służyli mniejszym bogom i boginiom, jak Wulkan, Flora, Pomona.
Wikipedia
[czytaj: flamenko] rytmiczny taniec Cyganów hiszpańskich; muzyka do tego tańca
SJP.pl
Fl
Wikipedia
w starożytnym Rzymie: jeden spośród 15 kapłanów wchodzących w skład pontyfików; flamen
SJP.pl
duży ptak o długim dziobie zgiętym w połowie ku dołowi, wysokich nogach, długiej szyi oraz białym upierzeniu z różowym nalotem; czerwonak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. duży ptak brodzący o białoróżowym upierzeniu;
Wiktionary
(1.1) Może będę machał nogami zawieszonymi na żyrandolu albo codziennie łaskotał się piórem flaminga?
(1.1) Jest to kraina ptaków, gdzie żerują m.in. stada różowych i białych flamingów.
Wiktionary
IPA: ˈflãmʲĩŋk, AS: flãmʹĩŋk
Wiktionary
rzecz. flamingowe nmos.
Wiktionary
(1.1) czerwonak, flaming amerykański, flaming karaibski, czerwonak różowy
Wiktionary
duży ptak o długim dziobie zgiętym w połowie ku dołowi, wysokich nogach, długiej szyi oraz białym upierzeniu z różowym nalotem; czerwonak
SJP.pl
Flamingi, czerwonaki, czerwonakowate (Phoenicopteridae) – rodzina ptaków z rzędu flamingowych (Phoenicopteriformes).
Wikipedia
rodzina ptaków z rzędu flamingowych; flamingi, czerwonaki, czerwonakowate
SJP.pl
o cechach flamingowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
rząd ptaków neognatycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Phoenicopteriformes|Fürbringer|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;
Wiktionary
Flamingowe (Phoenicopteriformes) – rząd ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes.
Wikipedia
(1.1) Do rzędu flamingowych należy jedna rodzina.
Wiktionary
rzecz. flaming mzw.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Flaminiusza, związany z Flaminiuszem
Wiktionary
(1.1) Choć niebo w listopadzie zamglone i dżdżyste, / Na flamińskim gościńcu kłębi się kurzawa.
Wiktionary
rzecz. Flaminiusz mos.
Wiktionary
Flammarion – nazwa zwyczajowa jednej z dwóch jednostek gospodarczych: wydawnictwa Flammarion oraz Grupy Flammarion.
Wikipedia
w starożytnym Rzymie: welon ślubny koloru ognistoczerwonego
SJP.pl
Flammeum – welon ślubny koloru ciemnożółtego używany w starożytnym Rzymie, najważniejszy element stroju rzymskiej panny młodej.
Jego nazwa wywodzi się od łacińskiego słowa "flamma" (płomień), stąd niekiedy podaje się, że miał kolor czerwony. Przeczą temu jednak opisy "flammeum" (o żółtym kolorze welonu pisał Pliniusz Starszy) oraz przedstawienia plastyczne (np. malowidło na ścianie jednej z pompejańskich willi).
Wikipedia
deser, babeczka budyniowa polana karmelem
SJP.pl
młoda roślina wyhodowana z nasienia, do czasu jej przesadzenia; sadzonka, rozsada, flanca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ogrod. sadzonka roślinna
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: flanca
Wiktionary
(1.1) Wzięłyśmy na targu trochę flanców pomidorów malinowych.
Wiktionary
IPA: flãnt͡s, AS: flãnc
Wiktionary
rzecz. flanca ż., flancowanie n.
czas. flancować ndk.
Wiktionary
(1.1) flanca, rozsada, sadzonka
Wiktionary
młoda roślina wyhodowana z nasienia, do czasu jej przesadzenia; sadzonka, rozsada, flanc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogrod. sadzonka roślinna
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: flanc
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wzięłyśmy na targu trochę flanc pomidorów malinowych.
(1.1) Wśród flanc kwiatowych największym wzięciem cieszyły się begonie, szałwia i bratki (…).
Wiktionary
rzecz. flanc mrz., flancowanie n.
czas. flancować ndk.
Wiktionary
(1.1) flanc, rozsada, sadzonka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ogrod. sadzonka
Wiktionary
(1.1) ablyjger, szczypek, szczypka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|flancować.
Wiktionary
czas. flancować ndk.
rzecz. flanc mrz., flanca ż.
Wiktionary
sadzić, rozsadzać flance
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) ogrod. sadzić siewki do gruntu
Wiktionary
(1.1) Regina cały ranek flancowała pomidory i miętę.
Wiktionary
rzecz. flanc mrz., flanca ż., flancowanie n.
czas. przeflancować dk., przeflancowywać ndk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. kraina historyczna w Europie, nad Morzem Północnym;
2. region autonomiczny w Belgii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna we Francji, Belgii i Holandii
(1.2) geogr. adm. region Belgii;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) ''Od XV wieku rozpoczął się we Flandrii renesans, kraj stał się centrum rozwoju malarstwa (…)
Wiktionary
IPA: ˈflãndrʲja, AS: flãndrʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Flandryjczyk mos., Flandryjka ż., Flamandka ż.
przym. flandryjski
Wiktionary
(1.2) Region Flamandzki
Wiktionary
mieszkaniec Flandrii (krainy historycznej lub regionu autonomicznego)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Flandrii
Wiktionary
rzecz. Flandria ż.
:: fż. Flandryjka ż.
przym. flandryjski
Wiktionary
mieszkanka Flandrii (krainy historycznej lub regionu autonomicznego)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Flandrii
Wiktionary
rzecz. Flandria ż.
:: fm. Flandryjczyk mos.
przym. flandryjski
Wiktionary
→ Flandria
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Flandrią, dotyczący Flandrii
Wiktionary
rzecz. Flandria ż., Flandryjczyk mos., Flandryjka ż.
Wiktionary
miękka, ciepła wełniana lub bawełniana tkanina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. miękka tkanina bawełniana lub wełniana, pokryta delikatnym meszkiem, stosowana do wyrobu m.in. koszul, piżam i pościeli;
Wiktionary
Fl
Wikipedia
(1.1) Od babci dostałam koszulę nocną z różowej flaneli.
Wiktionary
IPA: flãˈnɛla, AS: flãnela
Wiktionary
przym. flanelowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk futerbach
Wiktionary
bawełniana tkanina z meszkiem, imitująca wełnianą flanelę
SJP.pl
zdrobnienie od: flanela (miękka, ciepła wełniana lub bawełniana tkanina)
SJP.pl
zrobiony z flanelki (np. kocyk flanelkowy, kaftanik flanelkowy)
SJP.pl
przymiotnik od: flanela; zrobiony z miękkiej, ciepłej wełnianej lub bawełnianej tkaniny (np. koszula flanelowa)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z flaneli
Wiktionary
(1.1) Ojciec podarował matce flanelową koszulę nocną.
Wiktionary
rzecz. flanela ż.
Wiktionary
(1.1) z flaneli
Wiktionary
żartobliwie: spacerować
SJP.pl
flanka; skrzydło czegoś, bok; w dawnej terminologii wojskowej: boczne skrzydło, boczna placówka, boczna wieża twierdzy
SJP.pl
1. bok, skrzydło szyku wojskowego;
2. boczny pas boiska, na którym najczęściej rozgrywa piłkę skrzydłowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. skrzydło szyku wojskowego
(1.2) boczna wieża twierdzy
(1.3) sport. boczna część boiska
Wiktionary
(1.1) Dwie dywizje wyszły na naszą flankę.
Wiktionary
IPA: ˈflãnka, AS: flãnka
Wiktionary
rzecz. flankier m.
czas. flankować ndk.
przym. flankowy
Wiktionary
(1) flank
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kosmet. środ. perfumy nawiązujące (nazwą czy zapachem) do poprzedniego zapachu z tej samej serii;
Wiktionary
Flanker – termin stosowany w branży perfumeryjnej na określenie perfum, które pod pewnymi względami bazują bądź nawiązują do podstawowej (zazwyczaj pierwszej) wersji istniejącego pachnidła, lub są jego rozwinięciem, ich skład jest na ogół jednak w znacznym stopniu zmodyfikowany. Flanker jest to kolejna edycja, kontynuacja bazowego zapachu, albo wariacja na jego temat.
Wikipedia
(1.1) Flakon zamówiłam po jednym teście nadgarstkowym i nie żałuję :) To bardzo udany flanker.
Wiktionary
żołnierz konny z grupy ubezpieczającej z boku oddział kawalerii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|flankować.
Wiktionary
Flankowanie – manewr taktyczny, polegający na zaatakowaniu wroga od skrzydła (flanki), stosowany głównie w piechocie w walce mniejszych oddziałów. Według taktyki amerykańskiej, flankowanie składa się z czterech faz (4 x F):
Wikipedia
czas. flankować ndk.
Wiktionary
1. otaczać coś z boku albo z obu stron;
2. obwarowywać flankami twierdzę;
3. nacierać na nieprzyjaciela z boku, otaczać wojsko nieprzyjaciela; oskrzydlać, brać we dwa ognie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. oflankować)
(1.1) otaczać czymś z boku
(1.2) wojsk. nacierać na nieprzyjaciela z boku, otaczać
Wiktionary
(1.1) Trzecia Dywizja flankowała niemiecki Trzynasty Korpus.
Wiktionary
IPA: flãŋˈkɔvat͡ɕ, AS: flãŋkovać
Wiktionary
rzecz. flanka ż., flankowanie n.
Wiktionary
(1.2) oskrzydlać
Wiktionary
skierowany na flankę, na bok, na boki; boczny
SJP.pl
występ otaczający obwód różnych części instalacji, np. rurociągu; kołnierz, kryza
SJP.pl
bardzo jasne światło rozbłyskowe, używane do dawania sygnału lub oświetlania terenu; raca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. rakieta świetlna dająca sygnałowe światło rozbłyskowe; rakieta umocowana na spadochronie służąca do oświetlenia terenu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈflara, AS: flara
Wiktionary
[czytaj: flesz]
1. typ pamięci stosowany w kartach pamięci i innych nośnikach danych, np. pendrive'ach;
2. technologia tworzenia udźwiękowionych, niewielkim animacji, popularna w internecie;
3. krótki, zwykle poniżej minuty, telewizyjny materiał informacyjny;
4. rodzaj psychopatycznego zaburzenia, występującego po zażyciu niektórych narkotyków, np. heroiny;
5. lampa błyskowa w aparacie fotograficznym; flesz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: fleszbek] spontaniczne krótkotrwałe przypomnienie sobie przebytych w przeszłości doznań psychotycznych, pojawiające się w wyniku stresu, zmęczenia, spożycia alkoholu lub środków halucynogennych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: flaszować] wgrywać lub aktualizować oprogramowanie układowe (firmware) urządzenia
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
duża flaszka, butla
SJP.pl
Flasza (663 m n.p.m.) – szczyt w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Ropa, położony w zachodniej części Beskidu Niskiego, nad wsią Klimkówka.
Wikipedia
lekceważąco lub żartobliwie o flaszce
SJP.pl
zdrobnienie od: flaszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. pot. zdrobn. od: flaszka; mała flaszka
(1.2) pieszcz. pot. zawartość flaszeczki (1.1)
Wiktionary
(1.1) W apteczce stała flaszeczka z jakimiś kroplami.
(1.1) Heniek przyniósł flaszeczkę czegoś mocniejszego, napijmy się.
Wiktionary
IPA: flaˈʃɛt͡ʃka, AS: flašečka
Wiktionary
rzecz. flacha ż., flaszka ż.
Wiktionary
(1.1) buteleczka
Wiktionary
choroba gąsienic jedwabnika; martwota
SJP.pl
1. naczynie szklane z wąską szyjką i małym otworem, służące do przechowywania płynów, butelka;
2. zawartość tego naczynia, np. flaszka wódki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: flasza
(1.2) pot. butelka, zwłaszcza wódki
(1.3) pot. zawartość flaszki (1.2)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Na dnie flaszki niewiele już zostało.
Wiktionary
IPA: ˈflaʃka, AS: flaška
Wiktionary
rzecz. flasza ż.
:: zgrub. flacha ż.
:: zdrobn. flaszeczka ż.
przym. flaszkowy
Wiktionary
(1.2) butelka, flakon
Wiktionary
podobny kształtem do flaszki
SJP.pl
rodzina roślin dwuliściennych, o wielu gatunkach drzew i krzewów rosnących w strefie zwrotnikowej
SJP.pl
Fl
Wikipedia
o cechach flaszowcowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
drzewo lub krzew z rodziny flaszowcowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. rodzaj roślin z rodziny flaszowcowatych, pochodzących z Ameryki Środkowej;
(1.2) owoc flaszowca (1.1)
Wiktionary
Flaszowiec ("Annona" L.) – rodzaj roślin z rodziny flaszowcowatych ("Annonaceae"). Według "The Plant List" w obrębie tego rodzaju znajduje się 166 gatunków o nazwach zweryfikowanych i zaakceptowanych, podczas gdy kolejne 32 taksony mają status gatunków niepewnych (niezweryfikowanych). Występuje naturalnie w klimacie równikowym obu Ameryk. Większość z nich rodzi jadalne owoce. Gatunkiem typowym jest "Annona muricata" L.
Wikipedia
IPA: flaˈʃɔvʲjɛt͡s, AS: flašovʹi ̯ec
Wiktionary
(1.1-2) cherymoja, czerymoja, cherimoya
Wiktionary
przymiotnik od: flasza
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
sport wyczynowy na rowerze typu BMX, polegający na wykonywaniu różnych trików na płaskim terenie
SJP.pl
[czytaj: flatLEJ] zdjęcie z perspektywy lotu ptaka, przedstawiające przedmioty leżące na płaskiej powierzchni; flat lay
SJP.pl
drgania części statku powietrznego (skrzydeł, usterzeń i in.)
SJP.pl
Flatter (ang. "flutter" – trzepotanie) – rodzaj aeroelastycznych drgań samowzbudnych skrzydła, lotek (w stałopłatach), usterzenia lub łopat wirników nośnych (w wiropłatach) powstających po przekroczeniu określonej prędkości, zwanej "prędkością krytyczną flatteru". W budowlach wystawionych na działanie wiatru (zob. most Tacoma) występuje podobne zjawisko, jednak szczegółowy mechanizm powstawania jest inny.
Wikipedia
przymiotnik od: flatter
SJP.pl
[czytaj: floBER] Gustave Flaubert (1821-80), pisarz francuski
SJP.pl
[czytaj: flobertowski] taki jak u Gustave'a Flauberta, charakterystyczny dla Gustave'a Flauberta
SJP.pl
miękka tkanina wełniana lub półwełniana z przędzy zgrzebnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj grubej i bardzo miękkiej tkaniny wełnianej lub bawełnianej;
Wiktionary
Flausz – miękka, gruba tkanina wykonana z wełny lub mieszanki wełny z innymi włóknami, o splocie skośnym lub atłasowym. Charakteryzuje się gęstą, poddaną folowaniu i drapaniu okrywą włókienną. Najczęściej barwiona jednolicie, używana do szycia peleryn, kurtek i innych okryć wierzchnich.
Wikipedia
przym. flauszowy
Wiktionary
przymiotnik od: flausz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z flauszu
Wiktionary
rzecz. flausz mrz.
Wiktionary
w żeglarstwie: bezwietrzna pogoda na morzu; sztil
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. sytuacja na morzu, gdy brak wiatru;
Wiktionary
Flauta (sztil, cisza morska) – określenie żeglarskie oznaczające stan pogody na morzu charakteryzujący się całkowitym brakiem wiatru. W skali Beauforta odpowiada sile wiatru równej 0, przy prędkości wiatru nieprzekraczającej 0,005 m/s.
Wikipedia
(1.1) Przy flaucie nie da się żeglować – trzeba uruchomić silnik.
Wiktionary
IPA: ˈflawta, AS: flau̯ta
Wiktionary
(1.1) cisza, sztil; rzad. bezwietrze
Wiktionary
w partyturach: określenie fletu poprzecznego; flauto
SJP.pl
w partyturach: określenie fletu poprzecznego; flautino
SJP.pl
związek chemiczny z grupy flawonoidów, występujący w cytrusach
SJP.pl
grupa związków chemicznych występujących w owocach cytrusowych: hesperydyna, naringenina i eryodoctyol
SJP.pl
zewnętrzna część owocni owoców cytrusowych
SJP.pl
Flawedo – egzokarp (zewnętrzna warstwa) owoców cytrusowych. Jest zbudowany ze zgrubiałych komórek o niezdrewniałych ścianach, pomiędzy którymi znajdują się przestwory wypełnione olejkami eterycznymi.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
– żeński odpowiednik imienia Flawiusz. Istnieje kilka świętych patronek tego imienia.
Flawia imieniny obchodzi: 17 stycznia, 18 lutego, 7 maja, 12 maja, 23 sierpnia i 5 października.
Wikipedia
(1.1) Nie powiedziałem Flawii o naszej sprawie.
Wiktionary
rzecz. Flawian mos., Flawiusz mos.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Flawian – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwy rzymskiego rodu Flawiuszów. Oznacza "flavus" - "żółty, płowy, złoty". Wśród patronów - m.in. św. Flawian II, biskup Antiochii.
Flawian imieniny obchodzi 28 stycznia, 14 lutego, 18 lutego, 24 lutego, 20 lipca i 23 sierpnia.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Flawiana – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwy rzymskiego rodu Flawiuszów. Oznacza "należąca do Flawiusza, pochodząca od Flawiusza". Patronką tego imienia jest św. Flawiana z Auxerre.
Flawiana imieniny obchodzi 5 października.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Flawiany lub z nią związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Flawiana lub z nim związany
SJP.pl
związek chemiczny pełniący razem z karotenoidami funkcję fotoreceptorów w fototropizmie
SJP.pl
1. przydomek rodowy członków rzymskiej dynastii cesarskiej panującej w latach 69-96;
2. imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
– imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od imienia rzymskiego rodu Flawiuszów. Po łacinie znaczy "złoty".
Flawiusz imieniny obchodzi: 18 lutego, 18 kwietnia i 22 czerwca.
Wikipedia
(1.1) Flawiusz kupi nowy skuter na wiosnę.
Wiktionary
IPA: ˈflavʲjuʃ, AS: flavʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Flawia ż.
Wiktionary
dynastia rzymska
SJP.pl
Flawiusze – dynastia w cesarstwie rzymskim panująca w latach 69–96. Należeli do niej:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Flawiusza lub z nim związany
SJP.pl
wirus odpowiedzialny m.in. za dengę, kleszczowe zapalenie mózgu czy Zikę
SJP.pl
Flawiwirus jest rodzajem wirusów z rodziny "Flaviviridae". Rodzaj ten obejmuje wirus Zachodniego Nilu, wirus dengi, wirus kleszczowego zapalenia mózgu, wirus żółtej gorączki, wirus Zika i kilka innych wirusów, które mogą prowadzić do zapalenia mózgu. Nazwa pochodzi od wirusa żółtej gorączki, który jest gatunkiem typowym dla rodzaju; słowo "flavus" oznacza "żółty" po łacinie.
Wikipedia
żółty barwnik ksantofilowy należący do karotenowców
SJP.pl
Flawoksantyna ("E161a") – organiczny związek chemiczny z grupy ksantofili (podgrupa karotenoidów). Naturalny, żółtozłoty barwnik spożywczy. Jego niewielkie ilości można znaleźć w wielu gatunkach roślin.
Dopuszczalne dzienne spożycie wynosi 5 mg/kg masy ciała.
Wikipedia
bezbarwna substancja krystaliczna, nierozpuszczalna w wodzie
SJP.pl
Flawon – organiczny związek chemiczny, fenylowa pochodna chromonu. Tworzy heterocykliczny układ będący podstawową strukturą flawonoidów. Jest to bezbarwna substancja w postaci rozpuszczalnych w wodzie kryształów. Pochodne flawonu – flawony, flawonole i flawanony – są żółtymi barwnikami. Stosowany w kosmetykach. Występuje w owocach mandarynki.
Wikipedia
żółty barwnik roślinny pełniący funkcję przeciwutleniacza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) organiczny związek chemiczny występujący w roślinach, spełniający funkcję barwnika, przeciwutleniacza i naturalnego insektycydu oraz fungicydu;
Wiktionary
IPA: ˌflavɔ̃ˈnɔjit, AS: flavõnoi ̯it
Wiktionary
przym. flawonoidowy
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z flawonoidem
Wiktionary
rzecz. flawonoid mrz.
Wiktionary
pochodna flawonu będąca żółtym barwnikiem roślinnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) organiczny związek chemiczny będący podstawą budowy flawonoidów
Wiktionary
grupa hydroksylowych pochodnych flawonu
SJP.pl
Flawonole są grupą związków organicznych stanowiących podgrupę flawonoidów. Flawonole są pochodnymi flawonolu (nazwa IUPAC 3-hydroksy-2-fenylochromen-4-on), co oznacza, że każdy związek z tej grupy zawiera w swojej budowie grupę hydroksylową (-OH) na trzecim atomie węgla (C3) oraz grupę karbonylową (C=O) na czwartym atomie węgla centralnego pierścienia heterocyklicznego. Ich różnorodność wynika z umiejscowienia dodatkowych grup -OH w cząsteczce, a czasami dodatkowych grup metylowych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. zdrobn. od flaga
Wiktionary
(1.1) Przecięta światłem flażka w górę wzleci – • Wnet spełnia rozkaz w dymu fiolecie. • Kirem z kominów błękit zachmurzy, • Strzępkami burzy, mógłbyś rzec, kurzy.
Wiktionary
IPA: ˈflaʃka, AS: flaška
Wiktionary
rzecz. flaga ż., flagowiec m., flagowy m., flagowanie n., oflagowanie n., flagowisko n., flagowcowate nmos. lm.
czas. flagować ndk., oflagować dk.
przym. flagowy, flagowcowaty
Wiktionary
1. krótki flet podłużny z XVIII wieku; flageolet;
2. delikatny, miękki ton uzyskiwany na instrumentach smyczkowych lub strunowych przez lekkie dotknięcie struny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. niewielka piszczałka z ustnikiem dzióbkowym;
(1.2) muz. dźwięk wydobywany z instrumentu, np. przez delikatne przeciągnięcie smyczkiem;
(1.3) muz. rejestr organowy o typie fletowym
Wiktionary
Flażolet – sposób wydobywania dźwięku (np. z instrumentu strunowego) polegający na tym, że jedna składowa harmoniczna dominuje nad innymi, w szczególności nad tonem podstawowym.
Nazwy flażoletów pochodzą od interwałów, które uzyskałoby się ze struny przez jej skrócenie w danym punkcie i tak flażolet uzyskany przez dotknięcie struny w ½ długości to flażolet oktawowy, w ⅓ – kwintowy, w ¼ – kwartowy, w 1/5 – wielkotercjowy, w 2/5 – wielkosekstowy i w 1/6 – małotercjowy.
Wikipedia
(1.1) Budowa flażoletu jest na tyle prosta, że mógł on zostać wynaleziony niezależnie w kilku miejscach.
(1.2) Możliwe jest też uzyskanie podwójnych flażoletów na dwóch sąsiednich strunach.
Wiktionary
rzecz. flażoletka ż.
przym. flażoletowy
Wiktionary
(1.1) flageolet
Wiktionary
typ fasoli uprawiany dla jasnozielonych, niedojrzałych nasion; flageolet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. rodzaj drobnej jasnozielonej fasoli
Wiktionary
(1.1) Nałóż mi, proszę, troszkę tej flażoletki i tak ze trzy kartofelki.
Wiktionary
rzecz. flażolet mrz.
przym. flażoletowy
Wiktionary
(1.1) flageolet
Wiktionary
przymiotnik od: flażolet
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. związany z flażoletem, dotyczący flażoletu
Wiktionary
(1.1) Drugi dzień imprezy poświęcony został wydarzeniom dla rodzin z dziećmi: na Ostrowie Tumskim odbywały się warsztaty dla dzieci, gry terenowe, wycieczki oraz koncert flażoletowy.
Wiktionary
rzecz. flażolet mrz., flażoletka ż.
Wiktionary
[czytaj: FLEbile] określenie wykonawcze: żałośnie, płaczliwie, posępnie
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z żyłą
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny paprotkowatych
SJP.pl
Flebodium ("Phlebodium" (R. Br.) J. Smith) – rodzaj roślin należący do rodziny paprotkowatych. Należą do niego trzy gatunki, których ojczyzną są tropikalne i subtropikalne rejony Ameryki.
Wikipedia
rentgenowska metoda badania żył, rodzaj angiografii
SJP.pl
Flebografia (synonim wenografia) – badanie polegające na podaniu do żyły środka cieniującego (tzw. kontrastu), umożliwiającego uwidocznienie jej światła i zobrazowanie na zdjęciu rentgenowskim; może być również składową angiografii tomografii komputerowej (angio-TK) i jądrowego rezonansu magnetycznego (angio-MR).
Wikipedia
kamień w naczyniach żylnych
SJP.pl
lekarz zajmujący się chorobami żył
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalizujący się we flebologii
Wiktionary
rzecz. flebologia ż.
:: fż. flebolożka ż.
przym. flebologiczny
przysł. flebologicznie
Wiktionary
dział medycyny zajmujący się chorobami żył
SJP.pl
Flebologia – dział medycyny zajmujący się diagnostyką i chorobami żył. W Polsce od roku 1991 działa Polskie Towarzystwo Flebologiczne.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z flebologią, dotyczący flebologii
Wiktionary
rzecz. flebolożka ż., flebolog mos., flebologia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. lekarka specjalizująca się we flebologii
Wiktionary
rzecz. flebologia ż.
:: fm. flebolog ż.
przym. flebologiczny
przysł. flebologicznie
Wiktionary
upuszczenie krwi dokonywane dawniej przez cyrulików lub felczerów
SJP.pl
zdrobnienie od: flet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od flet
Wiktionary
(1.1) To nie flet, lecz tylko mały flecik.
Wiktionary
rzecz. flet m., flecista m., flecistka ż.
przym. fletowy
Wiktionary
muzyk grający na flecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muzyk, który gra na flecie
Wiktionary
IPA: flɛˈt͡ɕista, AS: flećista
Wiktionary
rzecz. flet m., fletnia ż.
:: fż. flecistka ż.
przym. fletowy
Wiktionary
muzyczka grająca na flecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która gra na flecie
Wiktionary
(1.1) Koncert flecistek został odwołany z powodu braku zainteresowania.
(1.1) W zespole mamy też wirtuozyjnie grającą flecistkę.
Wiktionary
IPA: flɛˈt͡ɕistka, AS: flećistka
Wiktionary
rzecz. flet m./mrz.
:: fm. flecista m.
przym. fletowy
Wiktionary
zdrobnienie od: flek
SJP.pl
stomatologiczna masa plastyczna stosowana do tymczasowego wypełnienia ubytków zębowych
SJP.pl
Fleczer – materiał stosowany w stomatologii, który pełni funkcję tymczasowego wypełnienia ubytków zęba.
Wikipedia
1. ślina zmieszana z produktami śluzówek dróg oddechowych; plwocina;
2. powolność charakteru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. śluzowa wydzielina dróg oddechowych
(1.2) psych. temperament, któremu właściwy jest brak gwałtownych emocji i poważna powolność działania
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. flegmatyk m., flegmatyczka ż., flegmatyczność ż.
przym. flegmisty, flegmatyczny
przysł. flegmatycznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta bardzo powolna, bez emocji
Wiktionary
rzecz. flegmatyczność ż., flegma ż., flegmatyk mos.
przym. flegmatyczny
przysł. flegmatycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób flegmatyczny
Wiktionary
(1.1) Chodził tak jakoś flegmatycznie, czym doprowadzał Antosia do furii.
Wiktionary
rzecz. flegma ż., flegmatyczka ż., flegmatyczność ż., flegmatyk mos.
przym. flegmatyczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: flegmatycznie
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co flegmatyczne; cecha tych, którzy są flegmatyczni
Wiktionary
(1.1) Jego flegmatyczność jest irytująca.
Wiktionary
rzecz. flegma ż., flegmatyzacja ż., flegmatyzm m., flegmatyk m., flegmatyczka ż.
przym. flegmatyczny
przysł. flegmatycznie
Wiktionary
(1.1) powolność
Wiktionary
powolny, opanowany, nieulegający emocjom
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) odznaczający się spokojem, mało pobudliwy, powolny
Wiktionary
(1.1) Nudzi mnie ten flegmatyczny angol.
Wiktionary
IPA: ˌflɛɡmaˈtɨt͡ʃnɨ, AS: flegmatyčny
Wiktionary
rzecz. flegmatyzm m., flegmatyzacja ż., flegmatyk m., flegmatyczka ż., flegmatyczność ż., flegmatyzowanie n., flegma ż.
czas. flegmatyzować
przysł. flegmatycznie
Wiktionary
człowiek opanowany, obojętny, powolny, spokojny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba bardzo powolna, bez emocji
Wiktionary
Fl
Wikipedia
(1.1) Jej mąż, będąc flegmatykiem, nigdy nie podniósł na nią głosu.
Wiktionary
rzecz. flegmatyczność ż.
:: fż. flegmatyczka ż.
przym. flegmatyczny
przysł. flegmatycznie
Wiktionary
(1.1) flegma
Wiktionary
wprowadzanie do materiałów wybuchowych domieszek zmniejszających ich wrażliwość na bodźce mechaniczne, np. wstrząs lub uderzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) proces dodawnia do materiału wybuchowego substancji obniżającej jego wrażliwość na bodźce mechaniczne
Wiktionary
Fl
Wikipedia
rzecz. flegmatyczność ż.
przym. flegmatyczny
Wiktionary
substancja chemiczna dodawana do materiałów wybuchowych w celu zmniejszenia ich wrażliwości na uderzenie lub wstrząs
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) substancja zmniejszająca wrażliwość materiału wybuchowego na bodźce mechaniczne
Wiktionary
Fl
Wikipedia
cecha charakteru polegająca na przesadnym spokoju, słabym reagowaniu na bodźce zewnętrzne, powolnym wymawianiu słów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) cecha charakteru odznaczająca się spokojem, opanowaniem, cierpliwością
Wiktionary
rzecz. flegmatyczność ż.
przym. flegmatyczny
Wiktionary
wprowadzać do materiałów wybuchowych domieszki zmniejszające ich wrażliwość na bodźce mechaniczne
SJP.pl
grzyb kapeluszowy z rodziny bedłkowatych; zasłonak
SJP.pl
śluzowaty, lepki, ciągnący się, podobny do flegmy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący flegmy (śluzu)
Wiktionary
rzecz. flegma ż.
Wiktionary
ropne, szerzące się zapalenie tkanek miękkich, zwłaszcza tkanki łącznej; ropowica, phlegmone
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Flegrą, dotyczący Flegry
Wiktionary
rzecz. Flegra ż.
Wiktionary
Fleischmann GmbH und Co. KG – zakład produkujący modele kolejowe w skalach H0 i N.
Wikipedia
(r. żeński) potocznie o kobiecie, dziewczynie niedbającej o estetykę wokół siebie, o czystość swoich ubrań; brudas; także o mężczyźnie, z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
SJP.pl
(r. żeński) potocznie o kobiecie, dziewczynie niedbającej o estetykę wokół siebie, o czystość swoich ubrań; brudas; także o mężczyźnie, z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pejor., łódź., gw-pl|Poznań. flejtuch, zazwyczaj o kobiecie (flejtucha)
Wiktionary
(1.1) Nie dość, że mocno dokuczliwa, to na co dzień okazała się istną fleją.
Wiktionary
(1.1) flejtuch, niechluj, brudas, brudaska, kocmołuch, niedbalec, abnegat, abnegatka, reg. pozn. glajda
Wiktionary
środowiskowo: kurtka z grubego nylonu, zapinana na gruby metalowy zamek, w Polsce kojarzona ze środowiskiem skinheadów i punków; flyers
SJP.pl
[czytaj: flejm] zażarta kłótnia przez internet; flame, flame war
SJP.pl
Fl
Wikipedia
niechlujność, niechlujstwo;
1. brak dbałości o wygląd, czystość lub porządek w swoim otoczeniu;
2. cecha kogoś wykonującego coś niestarannie
SJP.pl
potocznie: niedbający o higienę, czystość i porządek; flejtuchowaty, niechlujny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie: człowiek brudny, zaniedbany, nieporządny; brudas, fleja, niechluj, niechluja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) pot. pogard. osoba nie dbająca o czystość i porządek, człowiek niechlujny, nieelegancki, niedbały, brudny
(1.2) daw. wojsk. zwitek lub skrawek jakiegoś materiału służący do przybijania ładowanego naboju w broni odprzodowej i do czyszczenia lufy;
Wiktionary
Flejtuch (daw. niem. "flaien" – myć, "Tuch" – płótno) – skrawek cienkiej tkaniny lnianej lub bawełnianej (względnie cienkiej skóry albo zwitek pakuł) stosowany przy odprzodowym ładowaniu dawnej broni palnej.
Po natłuszczeniu służy do owinięcia kuli podkalibrowej stosowanej w broni ładowanej odprzodowo Zazwyczaj ma kształt krążka o średnicy ponad dwóch średnic kuli, do której jest użyty. Przy strzale zostaje wyrzucony z lufy razem z kulą, o parę metrów od strzelca.
Wikipedia
IPA: ˈflɛjtux, AS: flei ̯tuχ
Wiktionary
rzecz. zdrobn. flejtuszek
przym. flejtuchowaty
przysł. flejtuchowato
Wiktionary
(1.1) fleja, abnegat, brudas, niechluj, flądra, kocmołuch, niedbalec, reg. pozn. glajda
(1.2) przybitka
Wiktionary
potocznie: człowiek brudny, zaniedbany, nieporządny; brudas, fleja, niechluj, niechluja
SJP.pl
potocznie: ogół cech charakteryzujących flejtucha - osobę brudną, niedbającą o czystość osobistą, swojej odzieży i otoczenia; niechlujstwo, niedbalstwo
SJP.pl
potocznie: niedbający o higienę, czystość i porządek; flejowaty, niechlujny
SJP.pl
zdrobnienie od: flejtuch
SJP.pl
potocznie: być osobą brudną, zaniedbaną, niedbającą o czystość osobistą, swojej odzieży i otoczenia; świntuszyć
SJP.pl
zewnętrzna warstwa skóry, gumy lub tworzywa sztucznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obuw. ochronne umocnienie obcasa wykonane z gumy lub sztucznego tworzywa
Wiktionary
Flek – część buta przytwierdzana (doklejana) do obcasa, która ma zapobiegać ścieraniu się obcasa. Fleki mogą być wykonane z metalu lub z gumy obuwniczej przy czym ich rodzaj zależy od walorów estetycznych lub od powierzchni, na której but jest używany. Fleki mogą posiadać standardowy bolec lub być dorabiane do konkretnego buta. Flek jako element eksploatacyjny buta i jest zaprojektowany tak by się zużywał, a bez regularnej konserwacji buta lub jego wymiany może doprowadzić do zniszczenia obuwia.
Wikipedia
(1.1) Idę do sklepu obuwniczego, muszę kupić fleki, sznurówki i wkładki do butów.
Wiktionary
IPA: flɛk, AS: flek
Wiktionary
1. pospolicie: brutalnie kogoś kopać;
2. przenośnie: moralnie znęcać się nad kimś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) opt. specjalny sprężynujący zawias, którym przyczepia się zausznik do okularów
(1.2) pot. środ. szlifierka kątowa
Wiktionary
(1.2) Nareszcie przeciąłem tę rurę fleksem.
Wiktionary
IPA: flɛks, AS: fleks
Wiktionary
rzecz. fleksa ż., fleksura ż., fleksybilność ż., fleksografia ż., fleksodruk m.
Wiktionary
(1.2) szlifierka kątowa; pot. środ. fleksa, gumówka, grajnerka, diaks, boszka, boszówka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. szlifierka kątowa
Wiktionary
rzecz. fleks mrz.
Wiktionary
[czytaj: fleks-itarianin] wegetarianin, który okazjonalnie spożywa mięso
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba stosująca dietę z ograniczeniem produktów mięsnych, zasadniczo jarską
Wiktionary
rzecz. fleksitarianizm m.
:: fż. fleksitarianka ż.
przym. fleksitariański
Wiktionary
[czytaj: fleks-itarianizm] dieta roślinna dopuszczająca okazjonalne spożywanie mięsa; elastyczny wegetarianizm, flexitarianizm
SJP.pl
Fleksitarianizm (z ang. "flexible" – elastyczny), elastyczny wegetarianizm – dieta roślinna polegająca na okazjonalnym spożywaniu posiłków zawierających mięso lub ryby np. poza domem, na przyjęciach, w domach przyjaciół lub rodziny.
Pojęcie to zostało użyte po raz pierwszy przez Lindę Anthony 17 października 1992 roku. Pojęcia fleksitarianizm i semiwegetarianizm stosowane są zamiennie.
Wikipedia
[czytaj: fleks-itarianka] wegetarianka, która okazjonalnie spożywa mięso
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta stosująca dietę z ograniczeniem produktów mięsnych, zasadniczo jarską
Wiktionary
rzecz. fleksitarianin mos.
Wiktionary
→ fleksitarianizm, → fleksitarianin [czytaj: fleks-itariański]; flexitariański
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący fleksitarianizmu
Wiktionary
rzecz. fleksitarianin mos.
Wiktionary
w językoznawstwie:
1. dział gramatyki zajmujący się odmianą wyrazów;
2. odmiana wyrazów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gram. odmiana wyrazów
(1.2) gram. dział gramatyki zajmujący się opisem odmiany wyrazów
Wiktionary
Fleksja – system opozycji słów należących do jednego leksemu.
Fleksja to ta część morfologii, która umożliwia wyrażanie relacji gramatycznych (składniowych) za pomocą form wyrazowych, poprzez zastosowanie sufiksów, rzadziej też prefiksów. Formy fleksyjne, dominujące w językach fleksyjnych, wyrażają funkcje składniowe; w innych językach podobną rolę pełni szyk wyrazów. Oprócz fleksji imiennej i fleksji czasownika wyróżnia się niekiedy fleksję przymiotników i przysłówków (stopniowanie).
Wikipedia
IPA: ˈflɛksʲja, AS: fleksʹi ̯a
Wiktionary
przym. fleksyjny
Wiktionary
przemysłowa technika druku polegająca na przenoszeniu obrazu za pomocą wypukłej formy drukowej wykonanej z polimeru lub z gumy; fleksografia
SJP.pl
przemysłowa technika druku polegająca na przenoszeniu obrazu za pomocą wypukłej formy drukowej wykonanej z polimeru lub z gumy; fleksodruk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poligr. technika druku wypukłego, w której forma drukowa wykonana jest z elastycznego tworzywa sztucznego;
Wiktionary
Fleksografia, fleksodruk (z gr. "flekso", giętki) – technika druku wypukłego elastycznymi formami drukowymi i ciekłymi farbami szybkoschnącymi.
Charakterystyczną cechą fleksografii jest występowanie elastycznej, wypukłej formy drukowej wykonanej zazwyczaj z polimeru, rzadziej z gumy. Dzięki temu technika ta stosowana może być w przypadkach, kiedy podłoże nie jest idealnie równe. Technika ta jest najbardziej uniwersalną techniką druku, jeśli chodzi o możliwości zadruku różnych podłoży.
Wikipedia
(1.1) Ojczyzną fleksografii jest Ameryka Północna, gdzie do tej pory pozostała dominującą techniką druku na opakowaniach i nie tylko na nich.
Wiktionary
IPA: ˌflɛksɔˈɡrafʲja, AS: fleksografʹi ̯a
Wiktionary
przym. fleksograficzny
rzecz. fleks mrz.
Wiktionary
przyrząd do badania odporności materiałów na zginanie
SJP.pl
Fleksometr – urządzenie, które służy do badania odporności różnych materiałów (np. tkanin) na zginanie.
Wikipedia
mięsień umożliwiający zginanie kończyny; zginacz
SJP.pl
w geologii: schodkowe wygięcie ławic, warstw skalnych
SJP.pl
Fleksura (przegięcie) to ciągła dyslokacja tektoniczna pośrednia pomiędzy fałdem a uskokiem. Powstaje wskutek przemieszczenia warstw skalnych bez przerwania ich ciągłości. Bardzo często występuje jako przedłużenie uskoku.
Przegięcie prowadzi do ścieniania i rozciągania warstw skalnych, co może prowadzić do powstania budinażu.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) gram. jęz. w sposób fleksyjny
Wiktionary
(1.1) Jako wyrażenie przyimkowe jest ona [nazwa „Pod Baranami”] fleksyjnie znieruchomiała, gdyż posiadający zdolność odmiany rzeczownik musi zachować postać, która wynika ze związku z przyimkiem.
(1.1) W trakcie rozważań składniowych i semantycznych muszę formować fleksyjnie wyrazy pary podstawowej, aby uwidocznić zachodzące między tymi wyrazami związki znaczeniowe i składniowe.
Wiktionary
cecha języka wyrażająca się tym, że niektóre słowa są odmieniane przez przypadki, osoby, czasy itp.
SJP.pl
dotyczący fleksji, czyli odmiany wyrazów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. gram. dotyczący fleksji
Wiktionary
(1.1) Galijski był językiem fleksyjnym o dosyć swobodnym szyku wyrazów w zdaniu.
Wiktionary
rzecz. fleksja ż.
Wiktionary
nazwisko, np.: Paul (1609-40), poeta niemiecki; Victor (1883-1949), amerykański reżyser filmowy; Ian Lancaster (1908-64), szkocki dziennikarz i pisarz, twórca postaci Jamesa Bonda
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Flemming ("Flemingowie", "Flemmingowie", "von Flemming") – zniemczony flamandzki ród szlachecki, wywodzący się z Flandrii (dzisiejsza Belgia), zamieszkujący Pomorze Zachodnie od okresu średniowiecza (XIII w.) do XIX/XX wieku.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto portowe w północnej części Niemiec, przy granicy z Danią;
Wiktionary
Flensburg (dolnoniem. i duń. "Flensborg") – miasto portowe na prawach powiatu w północnej części Niemiec, w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn (trzecie co do wielkości miasto w tym kraju związkowym po Kilonii i Lubece), w pobliżu granicy z Danią, nad Zatoką Flensburską. Szkoła i baza marynarki wojennej.
Wikipedia
(1.1) Wiele północnoniemieckich miast takich jak przygraniczny Flensburg ma wyraźne duńskie ślady kulturowe i historyczne.
Wiktionary
IPA: ˈflɛ̃w̃zburk, AS: flẽũ̯zburk
Wiktionary
przym. flensburski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Flensburgiem, dotyczący Flensburga
Wiktionary
(1.1) Zatoka Flensburska na północy Niemiec stanowi obecnie naturalną granicę z sąsiednią Danią.
(1.1) Świadectwem tego, że język duński przez stulecia był elementem flensburskiej codzienności, są duńskie nabożeństwa w kościele Świętego Ducha, które rozpoczęły się w 1588 roku.
Wiktionary
IPA: flɛ̃w̃zˈbursʲci, AS: flẽũ̯zbursʹḱi
Wiktionary
rzecz. Flensburg mrz., flensburczyk mos.
Wiktionary
w gwarze poznańskiej:
1. dokument;
2. rzadziej: pieczątka na dokumencie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reg. pozn. dokument
(1.2) reg. pozn. rzad. pieczątka na dokumencie
Wiktionary
(1.1) Nie mogę znaleźć tych flepów.
(1.1) Muszę zanieść ten flep do magistratu.
Wiktionary
(1.1) dokument
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) sf. pozaziemski przedstawiciel gatunku o wyglądzie domowego kota, postać z uniwersum komiksów i filmów Marvela
Wiktionary
pierwiastek chemiczny o symbolu Fl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Fl i liczbie atomowej 114;
Wiktionary
Flerow (Fl, flerovium) – pierwiastek chemiczny leżący w układzie okresowym w bloku p bezpośrednio pod ołowiem. Wszystkie znane izotopy są bardzo nietrwałe i nie występują na Ziemi.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma flerow?
Wiktionary
przym. flerowowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Fl; daw. ununquadium
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący flerowu
Wiktionary
rzecz. flerow m.
Wiktionary
1. lampa błyskowa;
2. pchnięcie lub cięcie rzutem w szermierce;
3. polowe umocnienie obronne XVIII-XIX w.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fot. lampa błyskowa aparatu fotograficznego
(1.2) publ. skrót wiadomości
Wiktionary
Flesz, skrót informacji, informacje w skrócie (ang. "flash") – skrót najważniejszych informacji poza programem informacyjnym, trwający zwykle kilkadziesiąt sekund. Program informacyjny typu flesz prezentuje zwykle lektor, rzadziej prezenter. Flesze stanowią niekiedy zapowiedź głównego wydania programu informacyjnego (na przykład: Fakty TVN). Określenie to spotyka się najczęściej w odniesieniu do telewizji.
Wikipedia
specjalna budowla zewnętrzna, która umożliwia ostrzelanie ukrytych podejść nieprzyjaciela; strzałczan
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Stanisława Fleszarowa-Muskat (1919-1989) - powieściopisarka, poetka, publicystka i dramaturg
SJP.pl
1. instrument muzyczny z grupy aerofonów wargowych,
2. kielich lub kieliszek do wina, wysoki i wąski na krótkiej nóżce; czasem z pokrywą; używany zwł. w XVIII w.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. instrument muzyczny;
(1.2) muz. głos organowy o brzmieniu fletu (1.1)
(1.3) grub. posp. penis
Wiktionary
Flet – instrument muzyczny z grupy aerofonów, z rodziny instrumentów dętych drewnianych.
Wikipedia
(1.1) Naukę gry na flecie zaczęliśmy od melodii „Wyszły w pole kurki trzy”.
Wiktionary
IPA: flɛt, AS: flet
Wiktionary
rzecz. flecista m., flecistka ż., fletnia ż., flecik mrz.
przym. fletowy
Wiktionary
(1.3) fiut
Wiktionary
[czytaj: fleczer] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ruchomy fragment krawędzi spływu steru lub lotki; flettner
SJP.pl
fletnia Pana - instrument dęty drewniany zbudowany z różnej długości piszczałek; multanki, syringa, syrynga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. instrument muzyczny dęty złożony z kilku piszczałek różnej długości; aerofon wargowy
Wiktionary
(1.1) Kto lubi kwiaty uroczych dni wiosny / Z różowem licem jutrzenki, / Wierzbowych fletni kto zna głos żałośny, / Niech tej posłucha piosenki.
Wiktionary
rzecz. flet mrz., flecista mos., fletnista mos., fletnistka ż., fletniarz mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. muzyk grający na fletni
Wiktionary
(1.1) Po występie fletniarza zaśpiewa chór z Sycylii.
Wiktionary
rzecz. fletnista mos., fletnia ż.
Wiktionary
(1.1) fletnista
Wiktionary
muzyk grający na fletni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. muzyk grający na fletni
Wiktionary
(1.1) Na początku wystąpi niewidomy fletnista z Łotwy.
Wiktionary
rzecz. fletnia ż., fletniarz mos.
:: fż. fletnistka ż.
Wiktionary
(1.1) fletniarz
Wiktionary
kobieta lub dziewczyna grająca na fletni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. kobieta grająca na fletni
Wiktionary
(1.1) Po koncercie fletnistki z Rumunii poszliśmy z Danusią na pizzę.
Wiktionary
rzecz. fletnia ż.
:: fm. fletnista mos.
Wiktionary
Fletnowo – (niem. "Flötenau") wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, w gminie Dragacz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 326 mieszkańców. Jest ósmą co do wielkości miejscowością gminy Dragacz.
Wikipedia
rodzaj ptaków z rodziny wilgowatych
SJP.pl
przymiotnik od: flet
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. związany z fletem, dotyczący fletu
(1.2) przypominający brzmieniem flet
Wiktionary
(1.2) Samiec często wydaje dźwięczne, melodyjne, fletowe gwizdy podobne do „zofija fija”.
Wiktionary
rzecz. flet mrz., flecik mrz., flecista mos., flecistka ż.
Wiktionary
instrument muzyczny, flet poprzeczny; flotrowers
SJP.pl
ruchomy fragment krawędzi spływu steru lub lotki; fletner
SJP.pl
rodzaj ptaków śpiewających
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
trójmasztowy (trzymasztowy) żaglowiec handlowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. żegl. europejski XVII-wieczny żaglowiec trójmasztowy, używany głównie w celach handlowych i niekiedy wojennych;
Wiktionary
(1.1) fluita
Wiktionary
[czytaj: fleks-itarianizm] dieta roślinna dopuszczająca okazjonalne spożywanie mięsa; elastyczny wegetarianizm, fleksitarianizm
SJP.pl
pirat grasujący w XVII i XVIII wieku u wybrzeży kolonii hiszpańskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskosobowy
(1.1) hist. żegl. członek zorganizowanej wielonarodowej społeczności piratów i przemytników, czynnej w XVII–XVIII w. na Karaibach;
Wiktionary
(1.1) Ta portowa tawerna na Antylach pamięta jeszcze czasy flibustierów.
Wiktionary
przym. flibustierski
Wiktionary
(1.1) bukanier, korsarz
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. właściwy flibustierom, piracki
Wiktionary
(1.1) (…) z biegiem czasu jednak flibustierski (piracki, rozbójniczy) styl życia Kozaków sam w sobie stał się siłą przyciągającą ludzi z zewnątrz.
Wiktionary
rzecz. flibustier m.
Wiktionary
[czytaj: flik] we Francji: pogardliwie o policjancie; flik
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Orzesze. fioletowy
Wiktionary
rzecz. flider mrz.
Wiktionary
dawniej: skrzydło okienne lub listewka do zawieszenia półki na ścianie; dawniej: fligel-adiutant - oficer pełniący służbę u boku panującego
SJP.pl
dawniej: przyboczny adiutant przy osobie panującego lub przy wyższym wojskowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. samolot
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Pszczyna. samolot
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk fliger
Wiktionary
pogardliwie: francuski policjant; flic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pogard. we Francji: policjant
Wiktionary
(1.1) Spadajmy stąd, bo zaraz się fliki zlecą.
Wiktionary
IPA: flʲik, AS: flʹik
Wiktionary
Flinders – rzeka okresowa w północno-wschodniej Australii, w stanie Queensland.
Długość rzeki wynosi 840 km, a powierzchnia dorzecza wynosi 108 000 km².
Źródła rzeki znajdują się w Wielkich Górach Wododziałowych, a uchodzi ona do zatoki Karpentaria.
Wikipedia
szkło optyczne o dużym współczynniku załamania światła
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
myśliwska strzelba na śrut; fuzja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. hist. karabin z zamkiem skałkowym używany w armiach od początku XVIII wieku;
(1.2) środ. łow. strzelba myśliwska
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈflʲĩnta, AS: flʹĩnta
Wiktionary
rzecz. flint m.
przym. flintowy
Wiktionary
(1.1) fuzja
Wiktionary
szkło ołowiowe o dużym współczynniku załamania światła; szkło optyczne; flint
SJP.pl
1. mrożony napój z wina, brandy, rumu albo likieru, cukru i jajek
2. słodzony, gorący napój alkoholowy
3. koziołek wykonany w powietrzu w pewnych ćwiczeniach gimnastycznych, na łyżwach lub pod wodą przy nurkowaniu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: flipczart] spięte arkusze papieru dużego formatu umieszczane na specjalnym pionowym stojaku, służące do prezentacji; flip chart
SJP.pl
Flipchart – rodzaj tablicy demonstracyjnej, urządzenia konferencyjnego. Flipchart to lekka i łatwa w przenoszeniu tablica, posiadająca regulowaną wysokość. Występuje z dwoma rodzajami suchościeralnej powierzchni do pisania:
Tablica często zaopatrzona jest w unoszony, łatwy w użyciu zacisk na papier, haki na papier o regulowanym rozstawie oraz półkę na pisaki.
Wikipedia
flipper;
1. automat do gry w pinballa; pinball;
2. każdy z dwóch elementów do odbijania kulki w takim automacie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kobieta skupująca mieszkania lub domy i odsprzedająca je po remoncie w wyższych cenach; flipperka
SJP.pl
skupować mieszkania lub domy i odsprzedawać je po remoncie w wyższych cenach; flippować
SJP.pl
[czytaj: fliper] fliper;
1. automat do gry w pinballa; pinball;
2. każdy z dwóch elementów do odbijania kulki w takim automacie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) automat do gry z odbijająca się wewnątrz metalową kulką
(1.2) ruchoma część flippera (1.1), którą odbija się kulkę ręcznie
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) spekulant mieszkaniowy
Wiktionary
Flipper (nazywany też pinballem lub bilardem elektrycznym) – automat do gry, w którym gracz za pomocą ruchomych łapek (z ang. "flipper") odbija kulkę poruszającą się po nachylonej w jego kierunku planszy. Na samej planszy umieszczone są elementy, za których trafianie gracz zdobywa punkty. Gra kończy się, gdy metalowa kulka wpadnie określoną liczbę razy do otworu na dole planszy. Pierwszym flipperem był Triple Action, wyprodukowany w 1948 roku przez Steve’a Kordeka.
Wikipedia
(1.1) Na wagary często uciekaliśmy na flippery.
Wiktionary
IPA: ˈflʲipɛr, AS: flʹiper
Wiktionary
rzecz. flipping mrz.
Wiktionary
(1.1) bilard
Wiktionary
[czytaj: fliperka] kobieta skupująca mieszkania lub domy i odsprzedająca je po remoncie w wyższych cenach; fliperka
SJP.pl
[czytaj: fliping] szybki zakup, remont i sprzedaż nieruchomości; flipowanie, flippowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przełączanie kanałów pilotem telewizyjnym bez wyraźnego powodu
(1.2) ekon. spekulacyjny obrót mieszkaniami
Wiktionary
rzecz. flipper m.
Wiktionary
[czytaj: flipować] skupować mieszkania lub domy i odsprzedawać je po remoncie w wyższych cenach; flipować
SJP.pl
kobieta często flirtująca; podrywaczka, kokietka, flirciarka
SJP.pl
kobieta często flirtująca; podrywaczka, kokietka, flirciara
SJP.pl
dotyczący flirtu, a także charakterystyczny dla flirciarza lub flirciarki
SJP.pl
mężczyzna lubiący flirtować; bałamutnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna lubiący wzbudzać zainteresowanie innych osób poprzez flirtowanie z nimi
Wiktionary
(1.1) Z dziadka Alfreda jest stary flirciarz, on żadnej babce nie przepuści.
Wiktionary
rzecz. flircik mrz., flirt mrz., flirtowanie n., poflirtowanie n.
:: fż. flirciarka ż., flirciara ż.
przym. flirciarski
czas. flirtować ndk., poflirtować dk.
Wiktionary
zdrobnienie od: flirt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od flirt
Wiktionary
(1.1) To nie flirt, lecz tylko mały flircik.
Wiktionary
rzecz. flirt m., flirciarz m., flirciarka ż., flirtowanie n.
czas. flirtować ndk.
Wiktionary
książkowo:
1. zabiegi mające na celu pozyskanie względów osoby płci odmiennej, starania o czyjąś rękę; umizgi, umizg (dawniej), konkury, amory, zalecanki, zaloty;
2. przygoda erotyczna; romans, miłostka;
3. gra towarzyska umożliwiająca rozmowę na tematy miłosne za pomocą przekazywanych kartek z pytaniami i odpowiedziami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) krótkotrwała miłostka, zalotna rozmowa;
(1.2) rodzaj gry towarzyskiej wykorzystującej karty z listą numerowanych pytań i odpowiedzi
Wiktionary
Flirt – zachowanie społeczne polegające zazwyczaj na prowadzeniu zalotnych rozmów i czynieniu kokieteryjnych gestów.
Słowo „flirt” pochodzi od starofrancuskiego "conter fleurette", co znaczy „(próbować) kusić” przez upuszczanie płatków kwiatów. Ale "conter fleurette" pojawia w języku francuskim dopiero w XVII wieku, a słowo "flirt" w j. angielskim używano już od XVI wieku.
Wikipedia
(1.1) Przyjemny musi być flirt z tymi, którzy się w nas niegdyś durzyli, a których teraz spotykamy na nowo.
(1.2) Zagramy we flirta?
Wiktionary
IPA: flʲirt, AS: flʹirt
Wiktionary
rzecz. flirciarz m., flirciarka ż., flirciara ż., flirtowanie n., poflirtowanie n.
:: zdrobn. flircik m.
czas. flirtować ndk., poflirtować dk.
przym. flirciarski
Wiktionary
(1.1) romansik, miłostka, amory
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
osoba odczuwająca nieustanną potrzebę nawiązywania przelotnych związków miłosnych
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) uprawiać flirt, prowadzić lekką, zalotną rozmowę towarzyską z osobą innej płci
(1.2) kokietować kogoś
Wiktionary
(1.1) Kąpał się i próbował flirtować z jakimiś przygodnymi i nietutejszymi dziewczętami.
(1.2) Flirtowała go, zresztą miała do niego feblik…
Wiktionary
rzecz. flirciara ż., flirciarka ż., flirciarz mos., flircik mrz., flirt mrz., flirtowanie n.
czas. poflirtować
przym. flirciarski
Wiktionary
(1.1) kokietować, romansować, uprawiać flirt
Wiktionary
człowiek trudniący się spławem drzewa; oryl, flisak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. książk. transp. działalność polegająca na spławianiu towarów (głównie zboża, drewna w formie tratw) rzekami
(1.2) daw. ogólne określenie żeglugi śródlądowej (rzadziej morskiej)
(1.3) impreza turystyczna lub rekonstrukcyjna, polegająca na grupowym pokonywaniu szlaku wodnego, często nawiązująca do tradycji flisackich
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. książk. flisak; osoba zawodowo trudniąca się spławem towarów rzekami, pracująca na tratwach, szkutach lub innych statkach rzecznych
Wiktionary
(1.1) Ciśnie was firma i ciśnie retman. Do tego w ogóle flis podupada, bo kolej wam wchodzi w paradę.
(1.1) Aż tu się Miemiec do wsi przyplątał i na flisa ludzi zmawiał, i zadatek na rękę dawał.
(1.2) Oni co naprzednieyſzy ludźie [...] wiele godnośći y ceny fliſowi przydáli: ktorych żeglowánie práwie cżelni poetowie Greccy y Láćińſcy/ vmyślnie opiſáli.
(1.3) W poniedziałek jej załoga dołączy do odrzańskiego flisu, który jak co roku z Brzegu na Opolszczyźnie płynąć będzie w kierunku Szczecina.
(2.1) Z dala postrzegliśmy łyżwy wolno ciągnione przez flisów linami na naszym brzegu.
(2.1) Stawili się tłumnie pończosznicy i bursztyniarze [...] i flisowie przywożący do Gdańska polskie zboże i drzewo.
Wiktionary
rzecz. flisak mos.
Wiktionary
(1.1) spław, flisactwo
(1.2) żegluga
(2.1) flisak, oryl, fliśnik, spławnik
Wiktionary
związany z flisakiem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z flisactwem i flisakami, dotyczący flisactwa lub flisaków
Wiktionary
(1.1) Kilkuset żeglarzy z całej Polski i z zagranicy przypomniało wczoraj gdańszczanom o flisackich tradycjach.
Wiktionary
rzecz. flisak m., flisactwo n.
Wiktionary
spław towarów rzeką przy wykorzystaniu tratw, szkut, galarów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zaw. rzeczny spław drewna i innych towarów, głównie tratwami;
Wiktionary
Flisactwo (flis, osyłka) – rzeczny spław towarów.
Tradycja flisactwa kultywowana w Polsce, Austrii, Czechach, Niemczech, na Łotwie i w Hiszpanii została w grudniu 2022 roku wpisana na Listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości UNESCO.
Wikipedia
rzecz. flisak mos.
czas. flisować ndk.
przym. flisacki, flisaczy, flisowski, flisowy
Wiktionary
(1.1) flis, flisostwo, flisówka, osyłka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od flisak
Wiktionary
rzecz. flisak m.
Wiktionary
flisacki
SJP.pl
człowiek trudniący się spławem drzewa; oryl, flis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zaw. człowiek zawodowo trudniący się spławem rzecznymi tratwami drewna, zboża i innych towarów do portów morskich, zajmujący się flisactwem;
(1.2) zaw. współcz. przewoźnik turystów łódkami do miejsc niżej położonych;
Wiktionary
Flisak (oryl, flis) – przedstawiciel grupy zawodowej zajmującej się w dawnej Polsce flisem, czyli rzecznym spławem (transportem) towarów.
Wikipedia
(1.1) W Toruniu zmierzch purpurą niebo znaczy, / A Wisłą, co skryta już jest pośród mgieł, / Jak we śnie spływają widmowi flisacy.
(1.1) W dole przepływał galar; zniosło go bokiem. Flisak zgięty w łuk przebiegał bosymi nogami po desce, parł na drąg sterowy, by go znów z pluskiem przerzucić.
Wiktionary
IPA: ˈflʲisak, AS: flʹisak
Wiktionary
rzecz. flisaczek mos., flisactwo n., flis m.
przym. flisowski, flisowy, flisacki
Wiktionary
(1.1) oryl, włóczek, szkutnik
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
gruby zespół osadów terygenicznych lub (rzadziej) wapiennych o charakterystycznym, naprzemiennym ułożeniu osadów gruboziarnistych i drobnoziarnistych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: flisz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geol. związany z fliszem, dotyczący fliszu
Wiktionary
rzecz. flisz mrz.
Wiktionary
środek owadobójczy, zwykle płynny
SJP.pl
FliT ( Фліт) – zespół muzyczny z Iwano-Frankiwska, założony w 2001 roku, grający muzykę, którą sami członkowie zespołu określają jako inteligentny punk rock.
W grudniu 2003 r. Flit wydał debiutancki album „Світ такий...” Swit takyj.
W kwietniu 2006 r. został wydany nowy album – „Заникай” Zanykaj.
Wikipedia
rozpylać środki owadobójcze, zwłaszcza flity
SJP.pl
fliza;
1. dawniej: płyta ozdobna do wykładania ścian i podłóg;
2. kamień do rozcierania farby drukarskiej
SJP.pl
fliz;
1. dawniej: płyta ozdobna do wykładania ścian i podłóg;
2. kamień do rozcierania farby drukarskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. płyta z kamienia, terakoty, fajansu, szkła itp., często ozdobna, stosowana jako wykładzina ścian i podłóg;
(1.2) kraków. pot. kafelek, płytka naścienna
Wiktionary
Fl
Wikipedia
rzecz. fliziarz m., flizowanie n., flizówka ż.
:: zdrobn. flizka ż.
czas. flizować
przym. flizowy
Wiktionary
syntetyczny materiał watopodobny używany w krawiectwie do usztywniania odzieży; fizelina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) materiał, cienki krawiecki wkład odzieżowy stosowany w celu usztywnienia lub stabilizacji szytej tkaniny;
Wiktionary
Fl
Wikipedia
(1.1) sztywnik
Wiktionary
potocznie: maszyna do układania kafelków; kafelkarka
SJP.pl
1. dawniej: osoba zajmująca się zawodowo układaniem fliz;
2. regionalnie: glazurnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kraków. glazurnik
Wiktionary
rzecz. fliza ż.
Wiktionary
ceramiczna płytka do wykładania ścian lub posadzek w budynkach; kafelek; płytka
SJP.pl
osoba układająca płytki, flizki; płytkarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|flizować.
Wiktionary
czas. flizować ndk.
rzecz. fliza ż.
Wiktionary
układać płytki podłogowe lub ścienne
SJP.pl
przymiotnik od: fliz, fliza
SJP.pl
skrót od: List do Filemona - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Nowego Testamentu
SJP.pl
skrót
(1.1) = bibl. List świętego Pawła do Filemona
Wiktionary
IPA: ˈlʲizd ˌːɔ‿fʲilɛ̃ˈmɔ̃na, AS: lʹiz• do‿fʹilẽmõna
Wiktionary
[czytaj: flołt]
1. rodzaj wskaźnika giełdowego; free float;
2. rodzaj serwu w siatkówce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: flołtacja] unoszenie się na powierzchni bardzo słonej wody; floating
SJP.pl
[czytaj: flotarium] pomieszczenie do unoszenia się na powierzchni bardzo słonej wody
SJP.pl
[czytaj: flołting] unoszenie się na powierzchni bardzo słonej wody; floatacja
SJP.pl
małokalibrowa broń palna, karabinek iglicowy; flower
SJP.pl
1. tkanka roślinna drzew i krzewów przewodząca wodę i inne substancje organiczne; łyko;
2. duża płaszczyzna lodu unosząca się na wodzie
SJP.pl
hipotetyczna, nieważka "materia ognia" mająca rzekomo być składnikiem każdej substancji palnej
SJP.pl
minerał z grupy łyszczyków; brązowa mika
SJP.pl
Flogopit – pospolity minerał skałotwórczy z gromady krzemianów zaliczany do grupy mik.
Wikipedia
pęknięcie w elemencie stalowym, przypominające kształtem płatek śniegu
SJP.pl
pęknięcie w elemencie stalowym, przypominające kształtem płatek śniegu
SJP.pl
maszyna do pokrywania powierzchni tkanin warstwą ciętych włókien; zamszowarka
SJP.pl
poddawać tkaninę obróbce w celu pokrycia jej drobnym meszkiem; zamszować
SJP.pl
roślina ozdobna z rodziny wielosiłowatych; płomyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Phlox|ref=tak., roślina o długich łodygach i silnie pachnących kwiatach;
Wiktionary
Fl
Wikipedia
IPA: flɔks, AS: floks
Wiktionary
(1.1) płomyk
Wiktionary
jasny obszar w chromosferze Słońca; flokuła
SJP.pl
kłaczkowanie; proces łączenia się rozproszonych cząstek stałych w większe zespoły, odbywający się w ośrodku ciekłym, wykorzystywany często w przemyśle (np. w procesie oczyszczania ścieków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. chem. proces łączenia się drobnych cząsteczek w cieczy w większe grupy
Wiktionary
Flokulacja – końcowy etap niektórych rodzajów koagulacji tj. wypadania osadu z koloidów. Polega na tworzeniu się wiązań chemicznych między micelami, na skutek czego łączą się one w duże aglomeraty, które w widoczny sposób wyodrębniają się z roztworu koloidalnego tworząc osad lub mętną zawiesinę.
Wikipedia
przymiotnik od: flokulacja
SJP.pl
substancja przyspieszająca kłaczkowanie roztworu koloidowego; flokulator
SJP.pl
1. substancja przyspieszająca kłaczkowanie roztworu koloidowego; flokulant;
2. urządzenie do przeprowadzania procesu flokulacji
SJP.pl
jasny obszar w chromosferze Słońca; flokula
SJP.pl
duże skupiska cząstek powstałe w procesie flokulacji (kłaczkowania)
SJP.pl
[czytaj: flading] w informatyce: masowe wysyłanie wiadomości lub pustych pakietów w bardzo krótkich odstępach czasu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: florbol] gra zespołowa o zasadach podobnych do zasad hokeja na lodzie, gdzie krążek został zastąpiony piłeczką, a gracze poruszają się bez łyżew; unihokej
SJP.pl
[czytaj: florboks] gniazda elektryczne i multimedialne umieszczone w jednym miejscu w podłodze
SJP.pl
1. styl skoku wzwyż (tyłem do poprzeczki), wymyślony przez R. D. Fosbury'ego;
2. rodzaj fryzury męskiej;
3. w informatyce: jednostka mocy obliczeniowej komputerów, określająca liczbę operacji zmiennoprzecinkowych na sekundę; flops;
4. środowiskowo: wyłożenie trzech pierwszy kart na stół w Texas Hold'em;
5. środowiskowo: stacja dyskietek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. jednostka mocy obliczeniowej komputera, która oznacza jedną operację zmiennoprzecinkową na sekundę
(1.2) środ. inform. = stacja dysków
(1.3) środ. inform. = dyskietka
(1.4) sport. skok wzwyż, w trakcie którego zawodnik pokonuje poprzeczkę w pozycji na plecyecach
(1.5) środ. fryzj. męska fryzura modna w latach osiemdziesiątych XX w.: czub długich włosów spadających na oczy oraz wysoko podstrzyżonych włosów z boków i z tyłu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jednostka mocy obliczeniowej komputerów, określająca liczbę operacji zmiennoprzecinkowych na sekundę; flop
SJP.pl
|CGS-jedn =
Wikipedia
1. cienka tkanina jedwabna, bawełniana lub wełniana;
2. odzież z tejże tkaniny;
3. czarny materiał symbolizujący żałobę; kir
SJP.pl
skrót od:
a) floren;
b) florencki;
c) florentyński
SJP.pl
skrót
(1.1) = floren
(1.2) = florencki, florentyński
Wiktionary
rzecz. florystyka ż., florystka ż.
przysł. florystycznie
Wiktionary
ogół roślin występujących w określonym miejscu, środowisku lub epoce geologicznej; roślinność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. ogół organizmów roślinnych
Wiktionary
Flora (z łac. "Flora" – rzymska bogini kwiatów) – ogół gatunków roślin występujących na określonym obszarze i publikacje zawierające ich opracowanie.
Wikipedia
(1.1) W wysokich Tatrach występują piękne okazy iglastej flory.
Wiktionary
IPA: ˈflɔra, AS: flora
Wiktionary
rzecz. Flora ż., Florian mos., Florencja ż.
przym. Florianowy
przyim. floruit
Wiktionary
Floralia ("Ludi Florales") – rzymskie święto ku czci bogini Flory obchodzone od 28 kwietnia do 3 maja.
Podczas obchodów tego święta ustanowionego w 241 roku p.n.e. uczestnicy przystrajali się kwiatami. Nazywano je świętem młodości jako kojarzone ze świętowaniem miłości i wiosny. Połączone było z przedstawieniami scenicznymi i z odbywającymi się w cyrku igrzyskami, w których brały udział również kurtyzany. Towarzyszyły temu zabawy ludowe nacechowane dużą swobodą obyczajową.
Wikipedia
o motywie dekoracyjnym: roślinny, kwiatowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Florczaków
Wiktionary
rzecz. Florczaki nmos., florczaczanin m., florczaczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Florczaków
Wiktionary
rzecz. Florczaki nmos.
:: fż. florczaczanka ż.
przym. florczacki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Florczaków
Wiktionary
rzecz. Florczaki nmos.
:: fm. florczaczanin m.
przym. florczacki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
szermierz walczący na florety
SJP.pl
zdrobnienie od: Florian (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. chem. chlorek
Wiktionary
Zobacz też: Florek w innych znaczeniach tego słowa.
Florek – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, w gminie Kutno.
Miejscowość wraz z wsią Michałów tworzy sołectwo "Florek".
Wikipedia
1. niedawna jednostka monetarna Holandii (1 floren = 100 centów), zastąpiona w 2002 r. przez euro; gulden;
2. złota moneta florencka bita od XIII w., w późniejszych czasach rozpowszechniona w wielu krajach europejskich, m.in. w Anglii i na Węgrzech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. numizm. trzynastowieczna złota moneta florencka, rozpowszechniona następnie w handlu i naśladowana w krajach europejskich;
(1.2) monet. brytyjska srebrna moneta wartości 2 szylingów, dziesiąta część funta; współcześnie moneta o wartości 10 pensów;
(1.3) monet. dawna jednostka monetarna Holandii, późniejszy gulden;
Wiktionary
Floren – złota moneta o masie ok. 3,5 grama, bita przez Florencję od 1252 roku. Jej stabilna wartość pozwoliła stać się główną złotą monetą w Europie. Od XIV w. była często naśladowana, m.in. przez państwa włoskie, Czechy, Węgry, Francję oraz Niderlandy. Jej weneckim odpowiednikiem był dukat nazywany później cekinem.
Wikipedia
(1.1) W Polsce floren stał się także oznaczeniem nie tylko monet złotych, ale i złotego jako obrachunkowej jednostki pieniężnej, zwanej też zwykle złotym polskim w odróżnieniu od złotego czerwonego.
Wiktionary
rzecz. Florencja ż.
przym. florencki, florenowy
Wiktionary
(1.1) floren aragoński / legnicki / polski
(1.3) gulden
Wiktionary
miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we Włoszech;
(1.2) imię|polski|ż.;
(1.3) geogr. toponim, nazwa kilku wsi w Polsce
(1.4) geogr. hist. Kleparz
Wiktionary
Florencja ( Firenze, MAF: []) – miasto w środkowych Włoszech, nad Arno, u stóp Apeninów, stolica Toskanii i prowincji Florencja, stolica Włoch w latach 1865–1871. W 2022 roku liczyła 362 tys. mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) W tym roku odwiedzę Florencję i kilka innych miast Toskanii.
(1.2) Wspólne szczytowanie było wyrafinowaną muzyką, którą współtworzyli. Kiedy skończyli położyli się na łyżeczkę. Przytulił ją mocno do siebie. Florencja czuła się, jakby ich akt cały czas trwał. Wydała z siebie kilka rozmarzonych westchnień.
Wiktionary
IPA: flɔˈrɛ̃nt͡sʲja, AS: florẽncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. florentczyk mos., florentyńczyk mos., Florentyńczyk mos., florentynka ż., floren m., Florencjusz m., Florentyna ż., Florentynka ż., flora ż., flores m., Florenty mos.
przym. florencki, florentyński, Florencjuszowy, florystyczny, florenowy
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Florencjusz, Florenty – imię męskie pochodzenia łacińskiego, występujące w Polsce już w XII wieku (1175 r.). Powstało ono od łac. przydomka "Florentius", utworzonego poprzez dodanie przyrostka "-ius" od innego przydomka, "Florens" (łac. "florens", "-ntis" — "kwitnący"). Istnieją liczni święci patroni tego imienia (nawet dwudziestu), m.in. św. Florencjusz z Populonii, biskup (IV wiek).
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Florencjusz i interesuję się monastycyzmem starożytnym.
Wiktionary
rzecz. Florencja ż., Florenty m., Florentyna ż.
:: zdrobn. Florek m.
przym. Florencjuszowy
Wiktionary
(1.1) Florenty; zdrobn. Florek
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Florencjusza lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Florencjusza
Wiktionary
(1.1) Agata nazbierała poziomek w Florencjuszowym zagajniku.
Wiktionary
rzecz. Florencjusz mos., Florek mos., Florencja ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Florencja; florentyński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Florencją, dotyczący Florencji
Wiktionary
(1.1) W jednym z florenckich kościołów zobaczyć można tablicę nagrobną ukochanej Słowackiego.
Wiktionary
IPA: flɔˈrɛ̃nt͡sʲci, AS: florẽncʹḱi
Wiktionary
rzecz. Florencja ż., florentczyk mos., florentynka ż., floren m., Florentynka ż., Florentyńczyk mos., florentyńczyk mos.
przym. florentyński
przysł. po florencku
Wiktionary
(1.1) florentyński
Wiktionary
mieszkaniec Florencji; Florentyńczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Florencji, osoba wywodząca się z Florencji
Wiktionary
IPA: flɔˈrɛ̃nṭt͡ʃɨk, AS: florẽnṭčyk
Wiktionary
rzecz. Florencja ż., florentyńczyk mos., Florentczyk mos., Florentyńczyk mos., Florentynka ż.
:: fż. florentynka ż.
przym. florencki
Wiktionary
(1.1) florentyńczyk
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Mam na imię Florenty i interesuję się monastycyzmem italskim.
Wiktionary
rzecz. Florencja ż., Florencjusz m., Florentyna ż.
:: zdrobn. Florek m.
Wiktionary
(1.1) Florencjusz; zdrobn. Florek
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Florentyn – imię męskie pochodzenia łacińskiego, genetycznie wtórne cognomen "Florentinus", utworzone od pierwotnego "Florentius" Istnieją liczni święci patroni tego imienia, m.in. św. Florentyn (+357), męczennik burgundzki wspominany 27 września.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Florencjusz i interesuję się monastycyzmem średniowiecznym.
Wiktionary
rzecz. Florentyna ż.
:: zdrobn. Florek m.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Florek
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w gminie Żelazków;
Wiktionary
Florentyna – żeński odpowiednik imienia Florentyn. Patronką tego imienia jest św. Florentyna z Kartageny, siostra św. Izydora i św. Leandra z Sewilli.
Florentyna imieniny obchodzi: 20 czerwca i 16 października.
Wikipedia
(1.1) Miała na imię Florentyna i świetnie jeździła na snowboardzie.
(1.2) Zamieszkaliśmy we Florentynie we wrześniu 2017.
Wiktionary
rzecz. Florentyn m., Florenty m., Florencjusz m., Florencja ż., Florian mos.
Wiktionary
ciastko z bakaliami, specjalność kuchni regionu Florencji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Florencji
(1.2) kulin. ciastka z bakaliami, specjalność kuchni regionu Florencji
Wiktionary
(1.1) Większość florentynek kupuje je na głównym targu Florencji.
Wiktionary
rzecz. Florencja ż., Florentyńczyk m., Florentynka ż.
:: fm. florentyńczyk m., florentczyk mos.
przym. florencki, florentyński
Wiktionary
mieszkaniec Florencji; Florentczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Florencji
Wiktionary
(1.1) Grupka florentyńczyków stała już przed katedrą.
Wiktionary
rzecz. Florencja ż., Florentyńczyk m., Florentynka ż.
:: fż. florentynka ż.
przym. florencki
Wiktionary
(1.1) florentczyk
Wiktionary
przymiotnik od: Florencja; florencki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Florencji, związany z Florencją
Wiktionary
(1.1) W jednym z florentyńskich kościołów zobaczyć można tablicę nagrobną ukochanej Słowackiego.
Wiktionary
rzecz. florentynka ż., Florencja ż.
przym. florencki
Wiktionary
(1.1) florencki
Wiktionary
zawiła linia naśladująca gałązkę z liśćmi i kwiatami
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Floresem, dotyczący Floresu
Wiktionary
rzecz. Flores mrz.
Wiktionary
w kształcie floresów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zawiły deseń z zakrzywionych linii
Wiktionary
1. sportowa broń szermiercza o wąskiej klindze;
2. konkurencja szermiercza;
3. gatunek jedwabnej tkaniny otrzymywany po sprzędzeniu odpadków jedwabiu; szap
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) cienka, sprężysta broń kolna, przeznaczona do zadawania trafień czubkiem klingi; lekka broń szermiercza o czworograniastej klindze
(1.2) sport. konkurencja szermiercza, w której zawodnicy walczą pchnięciami przy użyciu floretu (1.1)
(1.3) włók. gatunek tkaniny jedwabnej o mniej połyskliwej, lekko matowej fakturze, wytwarzany z krótszych włókien lub odpadów jedwabnych
Wiktionary
Floret – sportowa broń biała (zaliczana do broni kolnych).
Wikipedia
rzecz. florecista mos., florecistka ż.
przym. floretowy
Wiktionary
(1.3) szap
Wiktionary
przymiotnik od: floret
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) sport. związany z floretem lub z szermierką tą bronią
Wiktionary
rzecz. floret mrz., florecista mos., florecistka ż.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Florian – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „kwitnący kwiat”. W Polsce używane bywało w formie Tworzyjan. Od Floriana wywodzi się także czeski neologizm "Květoslav".
Żeński odpowiednik: Florianna, Floriana.
Florian imieniny obchodzi: 4 maja, 7 maja, 5 listopada i 17 grudnia.
Wikipedia
(1.1) Nasz stary zakrystian ma na imię Florian.
(1.1) Florian Kowalewski był budowniczym, który pracował przy montażu mostów, m.in.: w Wilnie przez Wilię, Grodnie przez Niemen, Warszawie przez Wisłę.
(1.1) W Kościele katolickim na 4 maja przypada wspomnienie św. Floriana z Lauriacum, patrona strażaków i hutników oraz chroniącego od pożarów.
(1.1) Florianowie dzień swego patrona, czyli imieniny, obchodzą 4 maja, a także 5 listopada i 17 grudnia.
Wiktionary
IPA: ˈflɔrʲjãn, AS: florʹi ̯ãn
Wiktionary
rzecz. Florianowa ż., Florianówna ż., Florianostwo lm m., Florkowa ż., Florkówna ż., flores mrz., floresik mrz., floresowość ż., floresowatość ż., floresowanie n., florystyka ż., florysta mos., florystka ż., florystyczność ż.
:: zdrobn. Florianek mos., Florek mos., Floreczek mos., Floruś mos., Florunio mos., Florcio mos.
:: fż. Floriana ż.
czas. floresować ndk.
przym. Florianowy, Floriankowy, Florkowy, Florusiowy, Floruniowy, Florciowy, florystyczny, floresowy, floresowaty, floriański
przysł. floriańsko, florystycznie
zob. Flora, Florus, Floryn, Florenty, Florentyn, Florentyna, Florencjusz.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Florianek, Florek, Floreczek, Floruś, Florunio, Florcio
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Floriana – jedna z jednostek administracyjnych na Malcie. Zamieszkiwana przez 2205 osób. Położona na półwyspie Sciberras pomiędzy dwiema zatokami: Grand Harbour i Marsamxett, od północy graniczy ze stolicą – Vallettą. Co roku odbywa się tutaj międzynarodowy festiwal muzyczny Isle of MTV. Znajduje się tu jedyny na Malcie ogród botaniczny – Argotti Botanical Gardens, a także baza marynarki wojennej Hay Wharf.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Florian
Wiktionary
(1.1) Nauczymy Florianka puszczać latawce.
Wiktionary
rzecz. Florek mos., Florian mos., Flora ż.
przym. Floriankowy
Wiktionary
(1.1) Florek, Floreczek, Floruś, Florunio, Florcio
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Floriany lub z nią związany
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Florianka (nazwa oboczna: Komanówka) – osada część wsi Górecko Stare położona w Polsce, w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim, w gminie Józefów. Leży na terenie Roztoczańskiego Parku Narodowego.
Jest najbardziej wysuniętą na północny zachód miejscowością gminy i nie ma bezpośredniego połączenia z innymi miejscowościami w gminie. Ze względu na przepisy parku, nie można się tu dostać samochodem.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który odnosi się, należy do Florianka; taki, którego właścicielem, autorem, twórcą jest Florianek
Wiktionary
(1.1) Zostawiłam Floriankowe buciki na werandzie.
Wiktionary
rzecz. Florian mos., Florianek mos., Flora ż.
Wiktionary
Florian z małżonką; Florianowie
SJP.pl
Florian z małżonką; Florianostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Floriana lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który odnosi się, należy do Floriana; taki, którego właścicielem, autorem, twórcą jest Florian
Wiktionary
(1.1) W Florianowym sadzie rosną dorodne jabłonie i grusze oraz stare orzechy.
(1.1) Obok Florianowej chaty stoi przydrożna figura św. Floriana.
(1.1) Florianowi synowie wyrośli na dorodnych mężczyzn.
Wiktionary
rzecz. florystyka ż., florysta mos., flora ż., Flora ż., Florian m., florystka ż.
przysł. florystycznie
Wiktionary
(1.1) Floriana (D. lp. – po rzecz.)
Wiktionary
związany ze świętym Florianem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze św. Florianem, dotyczący św. Floriana
(1.2) hist. mający związek z miastem Sankt Florian w Austrii
Wiktionary
(1.1) Barokowe zwieńczenie Bramy Floriańskiej zostało wykonane w 1660 roku.
(1.2) Faksymile „Psałterza floriańskiego” podarowano papieżowi.
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. Florian mos., Florianek mos.
:: przym. Florianowy
Wiktionary
hormon roślinny regulujący powstawanie kwiatu
SJP.pl
Fl
Wikipedia
antologia utworów różnych autorów
SJP.pl
Fl
Wikipedia
waluta Aruby (terytorium zależnego Holandii)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Florek z małżonką
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Florka lub z nim związany
SJP.pl
trihydroksylowy fenol; 1,3,5-trihydroksybenzen
SJP.pl
nazwisko rosyjskie
SJP.pl
z łaciny: kwitł, był w rozkwicie; okres największego rozwoju, rozkwit
SJP.pl
przyimek
(1.1) książk. określenie poprzedzające datę lub przedział dat dla wskazania, kiedy dana osoba bądź też organizacja czy szkoła była aktywna;
Wiktionary
Floruit (w skrócie fl. lub flor.) – forma osobowa (3 os. l. poj. perfectum) łacińskiego czasownika "floreo, florere, florui", oznaczająca „kwitł”, „kwitła”, „kwitło” i używana dla wskazania okresu, w którym ktoś (lub coś, np. jakaś szkoła, gatunek albo ruch społeczny czy polityczny) był aktywny.
Wikipedia
(1.1) Hans Klawincker, floruit 1586-1635 w Norymberdze, w Niemczech
Wiktionary
IPA: ˈflɔrujit, AS: florui ̯it
Wiktionary
rzecz. flora ż., florysta m., florystka ż., florystyka ż.
przysł. florystycznie
Wiktionary
(1.1) skr. fl., flor.; działał / działała, czynny / czynna
Wiktionary
1. półwysep w Stanach Zjednoczonych;
2. stan w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. półwysep w południowo-wschodniej części Ameryki Północnej;
(1.2) geogr. adm. stan w Stanach Zjednoczonych;
Wiktionary
Floryda ( Florida, State of Florida;) – stan na południowym wschodzie Stanów Zjednoczonych, na półwyspie Floryda otoczonym przez wody Zatoki Meksykańskiej na zachodzie i Oceanu Atlantyckiego na wschodzie. Floryda graniczy na północy z Alabamą i Georgią.
Floryda jest trzecim pod względem liczby ludności (23,4 mln) i ósmym pod względem gęstości zaludnienia (168,3 mieszk./km²) stanem USA.
Wikipedia
(1.1) Floryda została odkryta w 1513 roku.
Wiktionary
IPA: flɔˈrɨda, AS: floryda
Wiktionary
przym. florydzki
Wiktionary
wyrażenie użyte dla ubarwienia wypowiedzi
SJP.pl
związany z Florydą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Florydą, dotyczący Florydy
Wiktionary
(1.1) W ubiegłym tygodniu obiecał florydzkim farmerom 25 mln dolarów z rządowych funduszy na walkę z insektami zjadającymi ich uprawy pomarańczy.
Wiktionary
IPA: flɔˈrɨt͡sʲci, AS: florycʹḱi
Wiktionary
rzecz. Floryda ż.
Wiktionary
glikozyd występujący w korzeniach jabłoni, grusz, śliw i wiśni, tworzący kryształy bezbarwne i bezwonne; fizjologicznie oddziaływa podobnie jak chinina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Floryn – imię męskie pochodzenia łacińskiego, genetycznie cognomen od imienia Florus, Florinus, „pochodzący od Florusa, syn Florusa, mały Florus”. Wywodzi się od słowa oznaczającego „kwitnący”. Patronem imienia jest św. Floryn z VI lub VII wieku.
Wikipedia
(1.1) Żeńskim odpowiednikiem imienia Floryn jest Floryna.
(1.1) W opactwie św. Floryna pokazano nam bibliotekę i zabytkowy kapitularz.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Floryna ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Florynki
Wiktionary
rzecz. Florynka ż.
:: fż. florynczanka ż.
przym. florynecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Florynki
Wiktionary
rzecz. Florynka ż.
:: fm. florynczanin m.
przym. florynecki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Florynki
Wiktionary
rzecz. Florynka ż., florynczanin m., florynczanka ż.
Wiktionary
przestarzałe: botanik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zaw. ktoś, kto zajmuje się układaniem kwiatów
(1.2) przest. specjalista w zakresie florystyki
Wiktionary
IPA: flɔˈrɨsta, AS: florysta
Wiktionary
rzecz. Flora ż., florystyka ż.
:: fż. florystka ż.
przym. Florianowy, florystyczny
przyim. floruit
przysł. florystycznie
Wiktionary
(1.1) bukieciarz
Wiktionary
→ florysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zaw. ktoś, kto zajmuje się układaniem kwiatów
(1.2) przest. specjalistka w zakresie florystyki
Wiktionary
(1.1) Pani Kinga jest florystką i pracuje w kwiaciarni przy cmentarzu.
Wiktionary
rzecz. Flora ż., florystyka ż.
:: fm. florysta mos.
przym. Florianowy, florystyczny
przyim. floruit
przysł. florystycznie
skr. flor.
Wiktionary
(1.1) bukieciarka
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) zgodnie z zasadami florystyki, jak florysta
Wiktionary
rzecz. Flora ż., Florian mos., florysta mos., florystka ż., florystyka ż.
przym. Florianowy, florystyczny
przyim. floruit
skr. flor.
Wiktionary
dotyczący florystyki - działu geografii roślin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z florystyką, dotyczący florystyki lub flory
(1.2) związany z florą, dotyczący flory
Wiktionary
rzecz. Florian mos., Florencja ż., Flora ż., florysta mos., florystka ż., florystyka ż.
przysł. florystycznie
Wiktionary
(1.2) roślinny
Wiktionary
dział geografii roślin zajmujący się inwentaryzacją gatunków roślin w określonych regionach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. dział geografii roślin i geobotaniki systematyzujący florę danego obszaru
(1.2) ogrod. sztuka układania kwiatów
Wiktionary
Florystyka, autochorologia, florystyczna geografia roślin, geobotanika florystyczna – dział botaniki, a ściślej geografii roślin i geobotaniki, zajmujący się inwentaryzacją flory w celu ustalania spisu gatunków roślin z podaniem ich stanowisk (rozmieszczenia) na określonym obszarze. W szerszym ujęciu zajmuje się badaniem zasięgów roślin, grupowaniem roślin według kryterium zasięgowego oraz powinowactwem florystycznym różnych obszarów, ich zróżnicowaniem florystycznym.
Wikipedia
(1.1) Badaniem zróżnicowania florystycznego zajmuje się florystyka.
(1.2) Za florystykę w bazylice odpowiada siostra Honorata.
Wiktionary
rzecz. Flora ż., Florian mos., florysta mos., florystka ż.
przym. Florianowy, florystyczny
przyim. floruit
przysł. florystycznie
skr. flor.
Wiktionary
(1.1) autochorologia, florystyczna geografia roślin, geobotanika florystyczna
(1.2) bukieciarstwo
Wiktionary
[czytaj: floreAL] ósmy miesiąc w kalendarzu Rewolucji Francuskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nazwa ósmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
Wiktionary
Floréal (z łac. "floreus" = 'kwiecisty') – ósmy miesiąc we francuskim kalendarzu rewolucyjnym, drugi miesiąc wiosny. Trwał od 20 kwietnia do 19 maja.
Po floréalu następował miesiąc prairial.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Ostródzkie,Warmia,Giżycko,Olecko. rybia płetwa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jeźdz. kokarda z rozetką, którą dekoruje się zwycięskiego wierzchowca;
Wiktionary
Flot (fr., czyt. "flo") – rozetka ze wstążek przypinana do końskiego ogłowia po skończonych zawodach. Przepisy stanowią, że jeśli nie można nagrodzić wszystkich, to udekorowana powinna być grupa najlepszych, stanowiąca przynajmniej jedną czwartą wszystkich uczestników.
Wikipedia
1. ogół okrętów wojennych i statków handlowych jakiegoś państwa;
2. potocznie o pieniądzach, gotówce; kasa, sałata, zielone, mamona;
3. środowiskowo: pojazdy używane w działalności przedsiębiorstwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mar. żegl. zbiór jednostek pływających;
(1.2) mot. lotn. zbiór pojazdów, np. samochodów, ciężarówek, samolotów
(1.3) slang. pieniądze, w szczególności drobne nominały
Wiktionary
Flota – zespół statków podporządkowanych jednemu z przewoźników żeglugi lub państwu, którego mają banderę.
Wikipedia
(1.1) Nasza flota handlowa ostatnio bardzo się unowocześniła.
(1.2) Polski przewoźnik powiększył swoją flotę o 20 nowych samolotów.
(1.3) Adam chciał szybko flotę na nowe buty, więc mu pożyczyłem.
Wiktionary
IPA: ˈflɔta, AS: flota
Wiktionary
(1.1) marynarka
(1.3) kwit
Wiktionary
metoda frakcjonowania drobnoziarnistych mieszanin ciał stałych; wykorzystuje różne stopnie zwilżalności ziaren ciała stałego cieczą - te o dobrej opadają na dno, te o złej są unoszone ku powierzchni cieczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. metoda rozdzielania frakcji mieszanin materiałów wykorzystująca różnice w zwilżalności ich ziaren;
Wiktionary
Flotacja (z float – wypływać) – metoda rozdziału rozdrobnionych ciał stałych, wykorzystująca różnice w zwilżalności składników. Produktem flotacji jest tzw. koncentrat flotacyjny.
Wikipedia
(1.1) Przy flotacji mieszamy z roztworami wodnymi różnych organicznych substancji drobno zmieloną rudę surową i przepuszczamy przez nią powietrze w postaci małych pęcherzyków.
Wiktionary
rzecz. flotacyjność ż., flotownia ż., flotownik mrz.
przym. flotacyjny
przysł. flotacyjnie
Wiktionary
dotyczący flotacji - metody frakcjonowania drobnoziarnistych mieszanin ciał stałych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z flotacją, dotyczący flotacji
Wiktionary
(1.1) Dobór odczynników flotacyjnych zależy od tego, czy chlorek potasu (sylwinit) ma być usuwany z pianą, czy też opadać na dno komór flotacyjnych.
Wiktionary
rzecz. flotacja ż., flotacyjność ż., flotownia ż., flotownik mrz.
przysł. flotacyjnie
Wiktionary
produkt uzyskany w procesie flotacji
SJP.pl
podatność materiałów na polepszanie ich składu w procesie flotacji
SJP.pl
osoba zawodowo zarządzająca ogółem środków transportu firmy lub innej jednostki organizacyjnej
SJP.pl
dział huty lub kopalni, gdzie przeprowadza się flotację, czyli frakcjonowanie drobnoziarnistych mieszanin ciał stałych
SJP.pl
aparat służący do przeprowadzania flotacji; maszyna flotacyjna
SJP.pl
instrument muzyczny, flet poprzeczny; fletrowers
SJP.pl
1. większa grupa statków tego samego typu, np. rybackich;
2. zespół operacyjny marynarki wojennej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. mar. jednostka wojskowa występująca w marynarce wojennej odpowiadająca dywizji piechoty.
(1.2) mar. grupa statków tego samego typu
Wiktionary
Flotylla – związek taktyczny mający w swoim składzie dywizjony i (lub) grupy okrętów jednej albo różnych klas oraz jednostki brzegowe. Flotylla okrętów składać się może z jednorodnych lub różnorodnych sił. Jest odpowiednikiem dywizji w Wojskach Lądowych oraz Siłach Powietrznych.
Wikipedia
przym. flotyllowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z flotyllą, dotyczący flotylli
Wiktionary
rzecz. flotylla ż.
Wiktionary
[czytaj: flu] miękkość, brak wyrazistości; cecha charakterystyczna krawiectwa francuskiego
SJP.pl
[czytaj: floł] środowiskowo: płynne wykonywanie utworów hip-hopowych; nawijka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
małokalibrowa ćwiczebna broń palna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) łow. małokalibrowa broń używana do polowań na drobne ptactwo i ryby
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈflɔvɛr, AS: flover
Wiktionary
przym. flowerowy
Wiktionary
(1.1) flobert, frankota, karabinek sportowy
Wiktionary
[czytaj: FLAłer PAłer] środowiskowo: masowy, pacyfistyczny ruch młodzieży w latach 60. XX wieku; flower power, dzieci kwiaty, dzieci-kwiaty, ruch hippisowski
SJP.pl
przymiotnik od: flower
SJP.pl
[czytaj: flałerstik] kijek z luźnymi taśmami na końcach do wykonywania trików; flower stick
SJP.pl
[czytaj: flojd]
1. anglosaskie imię męskie;
2. nazwisko obce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
każdy lek z grupy inhibitorów SGLT2 stosowanych w leczeniu cukrzycy typu 2
SJP.pl
skrót od: List do Filipian - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Nowego Testamentu
SJP.pl
skrót
(1.1) = bibl. List do Filipian
Wiktionary
IPA: ˈlʲizd ˌːɔ‿fʲiˈlʲipʲjãn, AS: lʹiz• do‿fʹilʹipʹi ̯ãn
Wiktionary
środek wzmacniający i konserwujący miękkie i porowate materiały budowlane
SJP.pl
nasycać materiały budowlane środkami konserwującymi
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
urządzenie teatralne umożliwiające unoszenie i lot aktorów, używane głównie w okresie baroku i romantyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) muz. skrzydłówka
Wiktionary
(1.1) Był nie tylko mistrzem gry na flugelhornie, grał również biegle na fortepianie.
Wiktionary
IPA: fluˈɡɛlxɔrn, AS: flugelχorn
Wiktionary
(1.1) skrzydłówka
Wiktionary
1. coś nieuchwytnego, co emanuje z człowieka lub przedmiotu i udziela się innym ludziom;
2. prąd psychiczny promieniujący z ludzkiego ciała;
3. puder w kremie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. prąd psychiczny, który wydostaje się z ciał ludzkich
(1.2) nastrój osoby, środowiska
(1.3) kosmet. płynna postać podkładu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈflujit, AS: flui ̯it
Wiktionary
(1.2) aura
Wiktionary
oparty na procesie tworzenia zawiesiny drobnych cząstek ciał stałych w przepływającym płynie lub gazie; fluidyzacyjny
SJP.pl
nazwa handlowa suplementu diety zawierającego minerały i dekstran
SJP.pl
1. mający konsystencję fluidu (pudru w kremie do ujednolicania barwy twarzy) lub w jakiś inny sposób związany z fluidem;
2. wydzielający fluidy (prądy psychiczne emanujące głównie z ludzi) lub w jakiś inny sposób związany z fluidami
SJP.pl
1. coś nieuchwytnego, co emanuje z człowieka lub przedmiotu i udziela się innym ludziom;
2. prąd psychiczny promieniujący z ludzkiego ciała;
3. puder w kremie
SJP.pl
nieuchwytny, emanujący z człowieka lub przedmiotu i udzielający się innym ludziom; magnetyczny, mesmeryczny
SJP.pl
1. proces tworzenia się zawiesiny drobnych cząstek ciał stałych w płynie przepływającym z dołu do góry;
2. sposób tworzenia powłok przez umieszczenie nagrzanego przedmiotu w komorze z zawiesiną proszku materiału powłokowego w strumieniu gazu
SJP.pl
Fluidyzacja – proces powstawania tzw. złoża fluidalnego – dynamicznej zawiesiny drobnych cząsteczek ciała stałego w strumieniu gazu (rzadziej cieczy) poruszającego się z dołu do góry.
Zawiesinę tę tworzy się w urządzeniach zwanych fluidyzatorami. Zawiesina fluidalna powstaje, gdy prędkość porywania cząstek ciała stałego przez gaz jest równa prędkości ich opadania pod wpływem grawitacji.
Wikipedia
aparat do przeprowadzania procesu fluidyzacji
SJP.pl
Fl
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) białystok. wydzielina z nosa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) farm. lek przeciwgrzybiczy;
Wiktionary
Flukonazol ( fluconazolum) – organiczny związek chemiczny będący pochodną 1,2,4-triazolu, stosowany jako lek przeciwgrzybiczy.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. dawniej: fluksja (obrzęk dziąseł na tle zapalnym);
2. dawna gra w karty
SJP.pl
obrzęk dziąseł na tle zapalnym
SJP.pl
przyrząd do pomiaru zmian strumienia indukcji magnetycznej
SJP.pl
Fluksometr – przyrząd do pomiaru zmian strumienia indukcji magnetycznej. Najprostszy fluksometr składa się z cewki pomiarowej (pełniącej rolę sondy) i odpowiedniego galwanometru mierzącego indukowany w cewce prąd elektryczny. Galwanometr powinien mieć mały opór elektryczny ramki, pomijalny moment zwracający spełniając warunki galwanometru balistycznego z tłumieniem ponadkrytycznym (całkującego).
Wikipedia
1. zmienność w nasileniu procesów, zjawisk, odchylenia od stanu równowagi, od normy; płynność, niestałość, wahania
2. przypadkowe odchylenie wartości dowolnych wielkości fizycznych (np. temperatury, gęstości, prądu elektrycznego) od ich wartości średnich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zmienność, płynność, niestałość, falowanie, zmienność nasilenia, odstępstwo od średniej statystycznej lub od normy;
Wiktionary
Fl
Wikipedia
IPA: ˌfluktuˈwat͡sʲja, AS: fluktuu̯acʹi ̯a
Wiktionary
przym. fluktuacyjny
czas. fluktuować
Wiktionary
przymiotnik od: fluktuacja
SJP.pl
człowiek często zmieniający pracę
SJP.pl
w odniesieniu do zjawisk lub procesów: zmieniać swoje cechy w czasie
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) podlegać wahaniom; zmieniać się w sposób nieregularny lub zmienny; często się zmieniać
Wiktionary
rzecz. fluktuacja ż., fluktuowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. pochodna benzodiazepiny o silnym działaniu nasennym, stosowana w premedykacji i do leczenia poważnych zaburzeń snu;
Wiktionary
Fl
Wikipedia
(1.1) Po połączeniu z alkoholem powoduje trwającą kilka godzin amnezję. Ta właściwość flunitrazepamu sprawia, że bywa on używany w celach przestępczych jako składnik pigułki gwałtu.
Wiktionary
organiczny związek chemiczny stosowany jako środek antydepresyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. substancja czynna leków tymoleptycznych — stosowanych głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych i obsesyjno-kompulsyjnych;
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „prozak”. Zobacz też: Prozak (raper).
Fluoksetyna – organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwdepresyjny, głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych oraz obsesyjno-kompulsyjnych. Ponadto znalazła zastosowanie w leczeniu bulimii, przedmiesiączkowych zaburzeń dysforycznych, zespołu lęku napadowego i depresji w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego (w połączeniu z olanzapiną). Należy do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).
Wikipedia
IPA: ˌfluwɔksɛˈtɨ̃na, AS: fluu̯oksetỹna
Wiktionary
pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9;
Wiktionary
Fluor (F, fluorum od fluorytu) – pierwiastek chemiczny, niemetal z grupy fluorowców w układzie okresowym. Fluor w stanie wolnym występuje w postaci dwuatomowej cząsteczki. Jest żółtozielonym silnie trującym gazem o ostrym zapachu podobnym do chloru.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma fluor?
Wiktionary
IPA: ˈfluwɔr, AS: fluu̯or
Wiktionary
rzecz. fluorek m., fluorowiec m., fluoran m., fluoryzacja ż., fluoryt m., fluoryzowanie n., fluorescencja ż.
czas. fluoryzować ndk.
przym. fluorowy, fluoryzacyjny, fluorescencyjny, fluorytowy, fluorkowy
Wiktionary
(1.1) symbol. F
Wiktionary
sól kwasu fluorowodorowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól kwasu fluorowodorowego;
Wiktionary
(1.1) Większość osób utożsamia ją z myciem zębów dwa razy dziennie, stosowaniem past zawierających fluorki lub inne składniki zwalczające próchnicę.
Wiktionary
rzecz. fluor mrz., fluoryt mrz.
przym. fluorkowy, fluorytowy
Wiktionary
organiczny związek chemiczny, węglowodór aromatyczny
SJP.pl
Fluoren – organiczny związek chemiczny, trójcykliczny węglowodór aromatyczny.
Wikipedia
chemiczny związek organiczny, barwnik syntetyczny; fluorosceina
SJP.pl
Fluoresceina – organiczny związek chemiczny, pochodna ksantenu będąca barwnikiem ksantenowym. W roztworach zasadowych fluoresceina wykazuje zielonożółtą fluorescencję, widoczną nawet przy rozcieńczeniu jak jeden do kilkudziesięciu milionów.
Sól disodowa fluoresceiny zwana jest uraniną lub "żółcienią kwasową 73".
Wikipedia
emitowanie własnego światła na skutek pochłonięcia światła pochodzącego od innego źródła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. samorzutne świecenie niektórych substancji pod wpływwem różnych czynników (jak np. światło, promienie katodowe, promieniowanie nadfioletowe, promienie rentgenowskie) trwające dopóty, dopóki działają te czynniki;
Wiktionary
Fluorescencja – zjawisko emitowania światła przez substancję uprzednio wzbudzoną poprzez pochłonięcie światła lub innego promieniowania elektromagnetycznego; rodzaj luminescencji. Zjawisko fluorescencji jest zjawiskiem występującym naturalnie.
Emitowane światło zanika szybko po wzbudzeniu, zwykle w czasie około 10−8 s. Jeżeli czas zaniku jest znacznie dłuższy, to zjawisko jest uznawane za fosforescencję.
Wikipedia
(1.1) Nadfiolet wywołuje fluorescencję rogówki i soczewki oka; fluorescencję tę możemy niekiedy dostrzegać, co wywołuje wrażenie „widzenia” nadfioletu.
Wiktionary
przym. fluorescencyjny
rzecz. fluor mrz., fluoryt mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: fluorescencja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fluorescencją, dotyczący fluorescencji, wykorzystujący zjawisko fluorescencji, oparty na fluorescencji
Wiktionary
rzecz. fluoryt mrz., fluor mrz., fluorescencja ż.
Wiktionary
łacińska nazwa fluoru (pierwiastka chemicznego)
SJP.pl
sól kwasu fluorowodorowego
SJP.pl
Fluorki – związki chemiczne, sole kwasu fluorowodorowego, w których występują jony. Część z nich może być trująca w dużych stężeniach.
W wodzie rozpuszczalne są fluorki litowców, amonu, chromu(III), srebra, bizmutu, cyny(II) oraz cyny(IV). Do trudno rozpuszczalnych zalicza się fluorki berylowców, cynku, glinu, manganu(III), niklu, kobaltu, żelaza(II) i żelaza(III), ołowiu, miedzi oraz kadmu. Fluorki rtęci(I) i rtęci(II) w wodzie ulegają rozkładowi.
Wikipedia
fluoryzować;
1. nasycać szkliwo zębów związkami fluoru;
2. dodawać do soli, wody wodociągowej itp. związki fluoru
SJP.pl
→ fluorek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z fluorkami, dotyczący fluorków
Wiktionary
rzecz. fluorek mrz., fluor mrz.
przym. fluorytowy
Wiktionary
metoda badania oka
SJP.pl
kwas fluoroborowy - związek chemiczny używany w galwanotechnice
SJP.pl
Fl
Wikipedia
fenol trójwodorotlenowy występujący w roślinach, stosowany jako wskaźnik do wykrywania obecności ligniny
SJP.pl
badanie rentgenowskie polegające na fotografowaniu obrazu powstającego na ekranie fluorescencyjnym podczas prześwietlania; rentgenofluorografia, fluororadiografia
SJP.pl
rodzaj substancji chemicznej
SJP.pl
badanie rentgenowskie polegające na fotografowaniu obrazu powstającego na ekranie fluorescencyjnym podczas prześwietlania; rentgenofluorografia, fluorografia
SJP.pl
chemiczny związek organiczny, barwnik syntetyczny; fluoresceina
SJP.pl
urządzenie wykorzystywane we fluoroskopii (prześwietleniu wnętrza człowieka za pomocą promieni rentgenowskich)
SJP.pl
technika uzyskiwania obrazów (m.in. rentgenowskich) dzięki użyciu materiałów fluoryzujących
SJP.pl
Fl
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) czyszczenie zębów preparatem zawierającym związki fluoru w celu zapobiegania próchnicy
Wiktionary
czas. fluorować ndk.
Wiktionary
(1.1) fluoryzowanie
Wiktionary
1. wprowadzać fluor do cząsteczek jakiejś substancji;
2. nasycać szkliwo zębów związkami fluoru; fluorkować, fluoryzować
SJP.pl
grupa pierwiastków chemicznych stanowiąca VII grupę główną układu okresowego: fluor, chlor, brom, jod, astat; halogeny
SJP.pl
Na tę stronę wskazuje „halogen”. Zobacz też: lampa halogenowa, potocznie nazywana „halogenem”.
Wikipedia
wprowadzać atomy fluorowca (fluoru, chloru, bromu, jodu lub astatu) do cząsteczek związku organicznego
SJP.pl
każdy pierwiastek z XVII grupy układu okresowego; halogen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek należący do siedemnastej grupy układu okresowego;
Wiktionary
rzecz. fluor mrz., fluoryt mrz.
Wiktionary
(1.1) chlorowiec, halogen
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z fluorowodorem, dotyczący fluorowodoru
Wiktionary
rzecz. fluorowodór mrz.
Wiktionary
1. nieorganiczny związek chemiczny, gaz lub ciecz, substancja silnie trująca;
2. zwyczajowa nazwa kwasu fluorowodorowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z fluoru i wodoru;
Wiktionary
Fluorowodór, HF – nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z fluoru i wodoru. Jest to bezbarwna ciecz lub gaz o ostrym zapachu. Jego temperatura wrzenia jest niewiele niższa od temperatury pokojowej, co wyróżnia go spośród innych fluorowcowodorów (np. HCl wrze w temperaturze −85 °C). Spowodowane jest to występowaniem pomiędzy cząsteczkami tego związku silnych wiązań wodorowych.
Wikipedia
przym. fluorowodorowy
Wiktionary
przymiotnik od: fluor
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący fluoru
Wiktionary
rzecz. fluor mrz., fluoryt mrz.
przym. fluorytowy
Wiktionary
choroba wynikająca z nadmiernej ilości fluoru w organizmie, skutkująca uszkodzeniem zębów i kości oraz układu nerwowego
SJP.pl
Fluoroza – choroba, której objawy występują w szkliwie zębów, kościach i ścięgnach, których przyczyną jest zbyt duża zawartość fluoru w wodzie pitnej i pożywieniu. Choroba w swojej najlżejszej postaci objawia się plamami kredowymi na zębach. Plamy te wywołują nadżerkę szkliwa. Powoduje to zwiększenie kruchości i twardości szkliwa. U dorosłych fluoroza prowadzi do uszkodzenia nerwów. Choroba najbardziej niebezpieczna jest dla dzieci, które się intensywnie rozwijają, a także dla młodzieży.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od fluoryt
Wiktionary
rzecz. fluoryt m.
Wiktionary
przyrząd do fluorymetrii (badania substancji poprzez pomiar natężenia emitowanego przez nią promieniowania fluoroscencyjnego)
SJP.pl
minerał, fluorek wapnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. różnobarwny minerał z gromady halogenków, zawierający fluorek wapnia;
Wiktionary
Fluoryt – szeroko rozpowszechniony minerał z gromady halogenków.
Nazwa pochodzi od łac. "fluere" = płynąć, z powodu zdolności tego minerału do obniżania temperatur topnienia szeregu innych minerałów (zastosowanie fluorytu jako topnika opisał w roku 1529 Georgius Agricola). Od jego nazwy pochodzi nazwa pierwiastka chemicznego – fluoru – oraz zjawiska fluorescencji.
Wikipedia
rzecz. fluor m., fluorek m., fluorowiec m., fluoran m., fluoryzacja ż., fluoryzowanie n., fluorescencja ż., fluorycik mrz.
czas. fluoryzować ndk.
przym. fluorowy, fluoryzacyjny, fluorescencyjny, fluorytowy
Wiktionary
→ fluoryt
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) miner. związany z fluorytem, dotyczący fluorytu
Wiktionary
rzecz. fluoryt mrz., fluor mrz., fluorek mrz.
przym. fluorowy, fluorkowy
Wiktionary
nasycanie czegoś fluorem, np. szkliwa zębów w profilaktyce przeciwpróchniczej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) świecenie blaskiem fluorescencyjnym
(1.2) czyszczenie zębów preparatem zawierającym związki fluoru w celu zapobiegania próchnicy
Wiktionary
rzecz. fluoryzacja ż., fluor mrz., fluoryt mrz.
czas. fluoryzować ndk.
przym. fluoryzacyjny
Wiktionary
(1.2) fluorowanie
Wiktionary
wykazywać właściwości fluorescencji
SJP.pl
nieopioidowy lek przeciwbólowy o działaniu ośrodkowym
SJP.pl
Flupirtyna ( flupirtinum) – organiczny związek chemiczny, lek przeciwbólowy stosowany w leczeniu bólów związanych z układem ruchu.
Wikipedia
1. substancja ładowana do wielkich pieców między warstwy rudy i paliwa, wykorzystywana do oczyszczania rudy z domieszek;
2. łatwo topliwa substancja dodawana do ciasta z gliny, wypełniająca pory między jej cząstkami, ułatwiająca stapianie się w masę kamienistą w procesie wypalania wyrobów ceramicznych
SJP.pl
niesteroidowy antyandrogen stosowany w leczeniu zaawansowanych postaci raka gruczołu krokowego
SJP.pl
Flutamid ( flutamidum) – organiczny związek chemiczny, pochodna fenylopropanamidu. Substancja o silnym działaniu antyandrogennym. Stosowana jako lek w hormonoterapii, przede wszystkim raka gruczołu krokowego.
Wikipedia
flatter; aerodynamiczne drgania mechaniczne
SJP.pl
Fl
Wikipedia
znajdujący się w rzece; rzeczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geol. związany z rzeką i jej działalnością
Wiktionary
(1.1) Badania potwierdzają obecność zanieczyszczeń metalami ciężkimi we współczesnych osadach fluwialnych.
Wiktionary
IPA: fluˈvʲjalnɨ, AS: fluvʹi ̯alny
Wiktionary
(1.1) rzeczny
Wiktionary
pochodzący z procesów zachodzących pod wpływem wód rzecznych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geol. związany z odpływem wód roztopowych od lodowca
Wiktionary
IPA: ˌfluvʲjɔɡlaˈt͡sʲjalnɨ, AS: fluvʹi ̯oglacʹi ̯alny
Wiktionary
(1.1) wodnolodowcowy, rzecznolodowcowy
Wiktionary
urządzenie rejestrujące na wykresie poziom wody w rzece
SJP.pl
międzynarodowy ruch artystyczny, którego największy rozkwit przypadał na lata 60.-70.; wśród jego przedstawicieli: George Maciunas, Dick Higgins, Yoko Ono, Emmett Williams, Ann Noel
SJP.pl
Fluxus (z łac. „płynący”) – międzynarodowy ruch artystyczny w sztuce XX wieku patronujący działaniom wielu dziedzin (sztuki wizualne, poezja, muzyka) i artystom o różnych postawach i doświadczeniach sztuki, ale charakteryzujących się przekraczaniem wąskich specjalności, specyficznym humorem, dystansem do tradycyjnej sztuki. Nawiązywali do ruchu dada, inspiracją był dla nich Marcel Duchamp, a także John Cage.
Wikipedia
[czytaj: flajbol] wyścigi równoległe psich sztafet
SJP.pl
Flyball – psi sport, wyścigi równoległe psich sztafet. Zadanie każdego psa polega na przebiegnięciu przez cztery przeszkody do maszyny tzw. boxu, który po naciśnięciu przednimi łapami, wyrzuca piłkę. Następnie pies z piłką wraca do właściciela przez te same przeszkody. Wszystko w jak najkrótszym czasie.
Wikipedia
[czytaj: flajbord] deska wodna unoszona nad powierzchnią dzięki strumieniom wody pod ciśnieniem
SJP.pl
Flyboard – urządzenie służące do uprawiania ekstremalnych sportów wodnych. Na urządzeniu można wykonywać różnorodne akrobacje w wodzie i w powietrzu (wznoszenie się nawet na 18 metrów ponad poziom wody), poruszanie się z dużą prędkością pod jej powierzchnią.
Wikipedia
[czytaj: flajers] środowiskowo: kurtka z grubego nylonu, zapinana na gruby metalowy zamek, w Polsce kojarzona ze środowiskiem skinheadów i punków; flejers
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
blaszany instrument dęty, odmiana sakshornu o wysokim dźwięku; skrzydłówka
SJP.pl
gatunek niewielkiej flądry, żyjący w słonych wodach europejskich; stornia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: flądra
Wiktionary
rzecz. flądra ż.
Wiktionary
1. gatunek ryby; płastuga
2. osoba niechlujna, bałaganiarz
3. pogardliwie o kobiecie, która się źle prowadzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. płaska ryba;
(1.2) pogard. o źle prowadzącej się kobiecie
(1.3) pogard. ktoś brudny i niechlujny
Wiktionary
Flądra, płastuga – ogólna nazwa ryby flądrokształtnej (płastugokształtnej) – charakteryzującej się spłaszczonym, asymetrycznym ciałem. Dawniej tą nazwą określano ryby z rodzaju "Pleuronectes" w rodzinie flądrowatych, obecnie często jeszcze jest odnoszona do storni (dawniej "Pleuronectes flesus", obecnie "Platichthys flesus"), nazywanej również fląderką.
Wikipedia
(1.1) Flądry charakteryzują się asymetrią budowy ciała.
(1.2) Gdybym się mylił w poprzedniej ocenie, to to spuszczenie sukni i zamiatanie nią błota samo już wystarczyło, aby mnie przekonać, że to zwykła łódzka flądra.
(1.2) Dziś ta flądra przysyła do mnie jakiegoś draba z wymówieniem komornego.
(1.3) Trudno się dziwić, że te dzieci czasem są niedoprane, skoro ich matka to taka flądra.
Wiktionary
IPA: ˈflɔ̃ndra, AS: flõndra
Wiktionary
rzecz. flądrowate
:: zdrobn. fląderka
Wiktionary
(1.1) płastuga
(1.2) ździra, szmata
(1.3) niechluj, fleja, mamzela, flejtuch, brudas
Wiktionary
rząd morskich ryb promieniopłetwych; płastugi, bokopływy, płastugokształtne
SJP.pl
Flądrokształtne, płastugokształtne, płastugi, bokopływy (Pleuronectiformes) – rząd morskich ryb promieniopłetwych występujących w większości mórz i oceanów, od tropikalnych po polarne, na różnych głębokościach. Niektóre gatunki wpływają do estuariów i rzek. Liczne gatunki są cenionymi rybami konsumpcyjnymi.
Wikipedia
o cechach flądrokształtnych (rząd ryb)
SJP.pl
rodzina ryb z rzędu flądrokształtnych; płastugowate
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) icht. rząd morskich ryb kostnoszkieletowych charakteryzujących się silnie spłaszczonym ciałem przystosowanym do przydennego trybu życia
Wiktionary
Flądrowate, [] (Pleuronectidae) – rodzina ryb flądrokształtnych. Większość gatunków morskich, niektóre wpływają do wód słonawych, rzadko spotykane w wodach słodkich. Mają duże znaczenie gospodarcze ze względu na smaczne mięso.
Wikipedia
przym. flądrowaty
rzecz. flądra ż.
Wiktionary
(1.1) płastugi; rzad. płastugokształtne, płastugowate
Wiktionary
1. potocznie: brudny, niechlujny;
2. o cechach flądrowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
1. gatunek ryby; płastuga
2. osoba niechlujna, bałaganiarz
3. pogardliwie o kobiecie, która się źle prowadzi
SJP.pl
symbol femtometra, jednostki długości
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Congregatio Filiarum Mariae Auxiliatricis, zakon salezjanek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(skrót od: Fédération Mondiale du Jeu de Dames) Światowa Federacja Warcabowa, organizacja zrzeszająca narodowe federacje warcabowe
SJP.pl
Institutum Franciscalium Missionariarum a Maria, zakon franciszkanek misjonarek Maryi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) = hist. polit. Federacja Młodzieży Walczącej;
Wiktionary
(1.1) W październiku 1984, niezależnie od FMW w Warszawie, powstała Gdańska Federacja Młodzieży Walczącej.
Wiktionary
skrót od: Filharmonia Narodowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
klauzula w umowach handlowych (z angielskiego: free on board; sprzedawca zobowiązany jest dostarczyć towar na pokład statku); FOB
SJP.pl
chorobliwy, irracjonalny lęk przed jakimiś przedmiotami lub sytuacjami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. chorobliwy, paniczny (często nieuzasadniony i uporczywy) lęk przed kimś lub przed czymś;
(1.2) pot. niechęć, antypatia, uprzedzenie
Wiktionary
Fo
Wikipedia
(1.1) Jej fobia jest na tyle silna, że może wywołać fizyczną reakcję i ślepą panikę.
Wiktionary
IPA: ˈfɔbʲja, AS: fobʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Fobos m.
przym. fobijny, fobiczny
temsłow. -fob, -fobia
Wiktionary
→ fobia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący fobii
Wiktionary
rzecz. Fobos mzw./mos.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) plural|fobia.
Wiktionary
1. satelita Marsa; Phobos;
2. w mitologii greckiej: bóg i uosobienie strachu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. bóg i uosobienie strachu, towarzysz Aresa na polu bitwy;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) astr. większy i bliższy z dwóch księżyców Marsa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Fobos uchodził za syna Aresa i Afrodyty oraz brata Dejmosa.
Wiktionary
IPA: ˈfɔbɔs, AS: fobos
Wiktionary
rzecz. fobia ż., fobiczność ż.
przym. Fobosowy, fobiczny, fobijny
temsłow. -fob, -fobia
Wiktionary
(1.1) rzad. Strach
Wiktionary
[czytaj: foKAczia lub foKAczja] włoskie pieczywo w postaci płaskiego placka, serwowane zwykle jako przystawka oraz jako dodatek do innych potraw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. włoski płaski chleb, doprawiony olejem lub innymi składnikami, pieczony w piekarniku;
Wiktionary
Focaccia – potrawa kuchni włoskiej; rodzaj pieczywa, będącego podstawą pizzy. Każdy region Włoch może się pochwalić inną odmianą focaccii, od suchego, z solą, ziołami (rozmaryn, szałwia) polanego oliwą ciasta, do pulchnego, z suszonymi pomidorami i oliwkami. Zazwyczaj podawane na ciepło.
Wikipedia
(1.1) Podstawową różnicą pomiędzy focaccią a konwencjonalną pizzą jest czas wyrastania ciasta.
(1.1) Przy plażaaży dostaliśmy parę kawałków focaccii z ziołami i czarnymi oliwkami.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) C. i Ms. lp. od: foka
Wiktionary
Foce – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Korsyka, w departamencie Korsyka Południowa.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 94 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 5 osób/km².
Wikipedia
potocznie: obrażenie się; zwykle w wyrażeniu "strzelić focha" - obrazić się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) pot. dąs
(1.2) daw. figiel
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie strzelaj mi tu fochów gówniarzu, gdy do ciebie mówię!
Wiktionary
IPA: fɔx, AS: foχ
Wiktionary
rzecz. fochanie n., fochnięcie n.
czas. fochnąć się, fochać się, fochać ndk., fochnąć dk.
przym. foszasty
Wiktionary
potocznie: fochać się - obrażać się; foszyć się, fochować się
SJP.pl
fochnąć się - potocznie: obrazić się; strzelić focha, sfochować się
SJP.pl
potocznie: niezadowolony lub obrażający się zbyt często; humorzasty, fosiasty
SJP.pl
potocznie: fochować się - obrażać się; foszyć się, fochać się
SJP.pl
zachowanie wyrażające niezadowolenie; kaprysy, grymasy, dąsy
SJP.pl
rzeczownik, liczba mnoga, rodzaj niemęskoosobowy
(1.1) psych. manifestowanie obrażenia się, często w sposób trochę dziecinny lub przesadzony
Wiktionary
(1.1) dąsy, grymasy, kaprysy
Wiktionary
potocznie: fotografia, zdjęcie; fota, fotka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. żart. fotografia, zdjęcie
Wiktionary
(1.1) Strzelimy sobie focię na tle Ściany Płaczu.
Wiktionary
rzecz. fotografia ż., foto n., fotograf mos., fotografka ż., fotografika ż., fotografik mos., fotograficzka ż., fotografizm mrz., fotografowanie n., sfotografowanie n., fotka ż., fota ż.
czas. focić, fotografować ndk., sfotografować dk.
przym. fotograficzny
przysł. fotograficznie
temsłow. foto-
Wiktionary
(1.1) fotografia, zdjęcie; pot. fota, fotka
Wiktionary
potocznie: robić zdjęcia, fotografować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) pot. fotografować, robić zdjęcia
Wiktionary
(1.1) Podczas wyjazdu prawie nie rozmawialiśmy, Tomek wciąż focił jakieś roślinki.
Wiktionary
rzecz. focia ż.
czas. obfocić dk., sfocić dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈfɔt͡sʲjuʃ, AS: focʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz. Fotis m.
przym. Focjuszowy, Fotisowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) taki, który należy do Focjusza
Wiktionary
(1.1) Dopiero w r. 869 na synodzie rzymskim potępiono synod Focjuszowy i zatwierdzono patriarchę Ignacego.
Wiktionary
IPA: ˌfɔt͡sʲjuˈʃɔvɨ, AS: focʹi ̯ušovy
Wiktionary
rzecz. Focjusz m., Fotis m.
Wiktionary
[czytaj: fokozo] określenie wykonawcze: ogniście, płomiennie
SJP.pl
[czytaj: fokus]
1. punkt, w którym zbiegają się po przejściu przez układ optyczny padające nań promienie równoległe; fokus; ognisko
2. w socjologii: zogniskowany wywiad grupowy; fokus
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
starożytna kraina w środkowej Grecji, nad Zatoką Koryncką; Fokida
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. zob. Fokida.
Wiktionary
mała foka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: foka
(1.2) mała lub młoda foka
(1.3) młodz. dziewczyna atrakcyjna fizycznie
Wiktionary
IPA: ˈfɔt͡ʃka, AS: fočka
Wiktionary
rzecz. foka ż., foczę n., fokarium n.
przym. foczy
Wiktionary
1. należący do foki, mający związek z foką, odnoszący się do foki, np. focze dzieci;
2. zrobiony z futra foki; fokowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z foką, dotyczący foki
(1.2) charakterystyczny dla foki, podobny do foki
Wiktionary
IPA: ˈfɔt͡ʃɨ, AS: fočy
Wiktionary
rzecz. foka ż., foczka ż., foczątko n., foczysko n., fokarium n., foczę n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. od: foka
Wiktionary
przym. foczy
rzecz. fokarium n., foka ż.
Wiktionary
młode foki; foczę
SJP.pl
młode foki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zool. młode foki
Wiktionary
rzecz. foka ż., fokarium n., foczka ż.
:: zdrobn. foczątko n.
przym. foczy, fokowaty
Wiktionary
organowy głos pryncypałowo-smyczkowy; fugara
SJP.pl
przymiotnik od: Fogarasz (miasto w Rumunii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Fogaraszem, dotyczący Fogaraszu
Wiktionary
rzecz. Fogarasz mrz.
Wiktionary
miasto w Rumunii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w środkowej Rumunii, w okręgu Braszów;
Wiktionary
Fogarasz ( Făgăraș, Fogaras, Fugreschmarkt) – miasto w środkowej Rumunii, w okręgu Braszów, nad rzeką Alutą u podnóża północnych stoków Gór Fogaraskich. Około 40,1 tys. mieszkańców.
Wikipedia
przym. fogaraski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. wesołe miasteczko, plac zabaw
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: fodżja] miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina w południowych Włoszech, w Apulii; stolica prowincji Foggia (1.2);
(1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona w Apulii;
Wiktionary
Foggia – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Apulia, w prowincji Foggia.
Wikipedia
(1.1) Bez wsparcia lotniczego posuwanie się w kierunku Rzymu było ryzykowne, dlatego też podjęto decyzję zdobycia lotniska w Foggii. Zadanie to miała wykonać brytyjska dywizja powietrzno-desantowa, uderzając w kierunku Foggii przez port w Tarencie.
Wiktionary
przym. foggiański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Foggią, dotyczący Foggii
Wiktionary
(1.1) W okresie swego urlopu zdrowotnego Ojciec Pio mieszkał w jednym z foggiańskich klasztorów.
Wiktionary
rzecz. Foggia ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
małe działo odtylcowe na kule z ołowiu
SJP.pl
Fo
Wikipedia
[czytaj: fojl] podwodne skrzydło do desek wodnych, unoszące je nad powierzchnię wody podczas ruchu; hydrofoil, hydroskrzydło
SJP.pl
[czytaj; Fojt] nazwisko
SJP.pl
magmowa skała głębinowa, odmiana sjenitu; sjenit nefelinowy
SJP.pl
Fojait – zasadowa skała magmowa o pochodzeniu wulkanicznym lub subwulkanicznym. Odpowiednik głębinowego foidowego syenitu (foidowego sjenitu). Fojait zaliczany jest do skał jawnokrystalicznych. Najczęściej barwy szarej lub ciemnoszarej. Zawiera 10–60% foidów (skaleniowców). W zależności od rodzaju występujących skaleniowców tworzy się lokalną nazwę skały. Na diagramie klasyfikacyjnym QAPF fojait zajmuje pole 11.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Poznań. ogień
(1.2) gw-pl|Poznań. pożar
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zapalniczka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zapalniczka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. bosak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. strażak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. straż pożarna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. wójt
Wiktionary
główny żagiel na przednim maszcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. jeden z żagli pierwszego masztu;
(1.2) pot. żegl. fokmaszt
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: foka
Wiktionary
Fok – żagiel i jeden z podstawowych elementów ożaglowania występujący w formie sztaksla przedniego bądź żagla przymasztowego.
Jako sztaksel wieszany jest na sztagu umiejscowionym najbliżej przedniego masztu. W przypadku większej liczby sztaksli przednich fok występuje jako ostatni, najbliżej masztu (w kolejności za lataczem, kliwrem i bomkliwrem). W odróżnieniu od genui kryje grota w nieznacznym stopniu bądź też wcale.
Wikipedia
IPA: fɔk, AS: fok
Wiktionary
(1.1-2) rzecz. fokmaszt, foksztaksel
Wiktionary
ssak wodny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. pot. morski ssak drapieżny;
(1.2) daw. uczn. stud. gw-pl|Radom. ocena niedostateczna
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: fok
Wiktionary
Foka ("Phoca") – rodzaj dużych, morskich ssaków z podrodziny Phocinae w obrębie rodziny fokowatych (Phocidae).
Wikipedia
(1.1) Gdy pojechaliśmy do zoo, Jacuś po raz pierwszy w życiu zobaczył fokę na żywo.
Wiktionary
IPA: ˈfɔka, AS: foka
Wiktionary
rzecz. fokarium n., fokowate lm nm.
:: zdrobn. foczka ż.
:: zgrub. foczysko n.
przym. foczy
Wiktionary
w filmoznawstwie: zabieg operatorski polegający na skoncentrowaniu światła na danym obiekcie lub ograniczeniu pola widzenia kamery
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zootechn. ośrodek badawczy, w którym obserwuje się i hoduje foki
(1.2) zootechn. pawilon lub wybieg z fokami w ogrodzie zoologicznym
Wiktionary
Fokarium – ośrodek badawczy, którego celem jest odtworzenie zagrożonych gatunków fok.
Przeważnie fokarium składa się z budynków laboratoryjnych i szpitaliku, kilku dużych basenów z wodą morską, kilku małych basenów, które służą dla młodych lub chorych fok i specjalnych izolatek.
Wikipedia
(1.1) W helskim fokarium przyszło na świat sześć młodych fok.
(1.2) W fokarium naszego zoo trzymamy cztery kotiki.
Wiktionary
rzecz. foczę n., foka ż., foczka ż., foczysko n.
przym. foczy
Wiktionary
1. skórzane lub aksamitne pasy podpinane pod narty dla ułatwienia wejścia na strome zbocze;
2. futro ze skór fok lub kotików
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od: foka
Wiktionary
"F
Wikipedia
starożytna kraina w środkowej Grecji, nad Zatoką Koryncką; Focyda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. niewielka kraina w środkowej Grecji, na terenie której znajdowały się słynne z wyroczni Delfy i góra Parnas;
(1.2) adm. nomos w środkowej Grecji
Wiktionary
Fokida lub Focyda (nowogr. "Φωκίδα", starogr. Φωκίς) – kraina w środkowej Grecji nad Zatoką Koryncką, w której wznoszą się góry Parnas i Kirfis. Kraina należała w starożytności do Związku Etolskiego. Głównymi miastami były Elateja i ośrodek religijny Delfy. Według mitologii w tej krainie Prometeusz ulepił człowieka, a Edyp zabił swojego ojca, Lajosa.
Wikipedia
rzecz. Fokijczyk mos., Fokidczyk mos.
przym. fokidyjski, fokidzki
Wiktionary
(1.1) war. Focyda
Wiktionary
przymiotnik od: Fokida (kraina w środkowej Grecji)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
marka samolotów i firma
SJP.pl
Fokker – holenderskie przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją samolotów, założone 22 lutego 1912 roku przez Antona Fokkera.
Wikipedia
bocianie gniazdo na fokmaszcie
SJP.pl
środkowy żagiel pierwszego masztu żaglowca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. pierwszy maszt od strony dziobu jednostek pływających, które posiadają co najmniej dwa maszty;
Wiktionary
Fokmaszt – pierwszy maszt od strony dziobu znajdujący się na większości jednostek pływających o napędzie żaglowym, posiadających co najmniej dwa maszty. Wyjątkiem są tylko jednostki dwumasztowe, posiadające pierwszy maszt wyższy od drugiego – w tym wypadku pierwszy maszt nazywany jest grotmasztem (a drugi bezanmasztem).
Wikipedia
rzecz. fok mrz.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: foka
Wiktionary
Fokomelia (łac. "phocomelia", z gr. φoko = foka + μέλος = kończyna, ang. phocomelia) – wada rozwojowa kończyn, polegająca na niedorozwoju lub braku kości długich z obecnością stóp lub dłoni połączonych bezpośrednio z tułowiem. Jest związana z nieprawidłowościami w trakcie ciąży, przyjmowaniem w jej trakcie pewnych leków (głównie talidomidu) lub rzadziej uwarunkowana genetycznie (zespół Holt-Orama, zespół fokomelii SC, zespół pseudotalidomidowy, OMIM#269000).
Wikipedia
rodzina drapieżnych ssaków morskich z grupy płetwonogich
SJP.pl
Fo
Wikipedia
1. podobny do foki;
2. o cechach fokowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
zrobiony z futra foki; foczy
SJP.pl
fokowąs brodaty - gatunek największej foki arktycznej; foka wąsata, foka brodata
SJP.pl
pierwsza od dołu reja na fokmaszcie żaglowca
SJP.pl
skrótowa forma od:
1. foksterier;
2. fokstrot;
3. folksdojcz
SJP.pl
dawniej: dworzec kolejowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. ogród podmiejski będący miejscem rozrywki
(1.2) daw. dworzec kolejowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie tylko od święta, ale i w dni powszednie ulubionym miejscem spędzania czasu były liczne piwiarnie, kawiarniane ogródki i foksale.
(1.2) W wagonie ani słóweczka, panie mój kochany, ale potem na foksalu widziałam, że rozmawiali ze sobą.
Wiktionary
zdrobnienie od: foks (pies)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przedłużenie kolumny fokmasztu, służące do rozpinania górnych żagli skośnych; przedniak gniezdny
SJP.pl
angielska rasa psów używanych do polowań na lisy i dziki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: foksterier (rasa psa myśliwskiego)
SJP.pl
zdrobnienie od: foksterier (rasa psa myśliwskiego)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od fokstrot
Wiktionary
rzecz. fokstrot m.
przym. fokstrotowy
Wiktionary
1. taniec towarzyski pochodzenia amerykańskiego;
2. muzyka do tego tańca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) choreogr. taniec towarzyski w rytmie 4/4 (cztery czwarte);
Wiktionary
Fokstrot, foxtrot – amerykański taniec towarzyski, dotarł do Europy ok. 1918 roku; metrum parzyste, rytm synkopowany, tempo szybkie. Słowo „foxtrot” oznacza kłus lisa – pochodzi od nazwiska aktora Harry'ego Foxa, który wprowadził do tego tańca kroki kłusujące. Foxtrot uważany jest za jeden z najtrudniejszych tańców.
Wikipedia
(1.1) Choć Maria nie umie tańczyć walca, w fokstrocie jest prawdziwą mistrzynią.
Wiktionary
IPA: ˈfɔkstrɔt, AS: fokstrot
Wiktionary
rzecz. fokstrocik mrz.
przym. fokstrotowy
Wiktionary
(1.1) slowfox ang., quickstep
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fokstrotem, dotyczący fokstrota; mający cechy fokstrota
Wiktionary
rzecz. fokstrot mzw., fokstrocik mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rumunii, w historycznej Mołdawii;
Wiktionary
Fokszany ( Focșani, Fokschan) – stołeczne miasto okręgu Vrancea w Rumunii. Leży nad rzeką Milcov. W 2021 roku miasto liczyło 65 052 mieszkańców. W 1789 r. miała tu miejsce bitwa wojsk tureckich z wojskami rosyjsko-austriackimi, w której Turcy ponieśli klęskę.
Wikipedia
przym. fokszański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Fokszanami, dotyczący Fokszan
Wiktionary
rzecz. Fokszany mrz.
Wiktionary
trójkątny żagiel na szkunerze; sztafok
SJP.pl
górny, skośny żagiel na przednim maszcie statku; fortopsel
SJP.pl
1. punkt, w którym zbiegają się po przejściu przez układ optyczny padające nań promienie równoległe; focus; ognisko
2. w socjologii: zogniskowany wywiad grupowy; focus
SJP.pl
Fokus, właśc. Wojciech Alszer (ur. 13 marca 1980 w Katowicach) – polski raper, autor tekstów i producent muzyczny znany przede wszystkim z działalności w zespole Paktofonika, a także Pijani Powietrzem i Pokahontaz. Współlaureat nagrody Fryderyka z Paktofoniką.
Wikipedia
środowiskowo: fokusować się - skupiać się na czymś
SJP.pl
1. skrzynia drewniana używana do gaszenia wapna palonego
2. w budownictwie: część muru
3. rodzaj sieci rybackiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. kwas foliowy.
Wiktionary
IPA: ˌfɔlaˈt͡sɨ̃na, AS: folacỹna
Wiktionary
(1.1) witamina B9, witamina M, witamina B11
Wiktionary
przymiotnik od: folarz
SJP.pl
rzemieślnik zajmujący się folowaniem (zagęszczaniem) tkanin; pilśniarz
SJP.pl
rasowy koń pełnej krwi angielskiej
SJP.pl
1. druk reklamowy, propagandowy, informacyjny, zawierający zwykle opisy, zdjęcia, mapki lub dane dotyczące oferowanego towaru, usługi;
2. uporządkowany zbiór plików komputerowych; katalog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. zob. katalog.
(1.2) rodzaj druku reklamowego lub informacyjnego;
Wiktionary
To jest strona ujednoznaczniająca. Poniżej znajdują się różne znaczenia hasła „Folder”.
Wikipedia
(1.2) Zaproszeni goście otrzymali informacyjny folder, w którym Volkswagen pochwalił się przykładowymi akcjami.
Wiktionary
IPA: ˈfɔldɛr, AS: folder
Wiktionary
(1.1) katalog
(1.2) prospekt
Wiktionary
przestarzale: ulga, odpoczynek, pobłażanie, luz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. ulga, wytchnienie, odpoczynek
(1.2) przest. pobłażanie
(1.4) stpol. wojsk. rzemień ze sprzążką do kolby karabinka kawaleryjskiego; Gloger.
(1.5) stpol. posłuch
(1.6) gw-pl|Bukowina. drążek
Wiktionary
Zobacz też: Folga (muzyka); folgi (części zbroi).
Folga – kolonia wsi Mierzawa w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Wodzisław.
W latach 1975–1998 kolonia należała administracyjnie do województwa kieleckiego.
Wikipedia
IPA: ˈfɔlɡa, AS: folga
Wiktionary
czas. folżeć, folgować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|folgować.
Wiktionary
czas. folgować ndk.
Wiktionary
1. przestawać powściągać swoje skłonności, pozwolić im panować nad sobą;
2. pozwalać komuś na większą swobodę; łagodzić rygory i ograniczenia
SJP.pl
czasownik
(1.1) przest. dawać upust czemuś, pozwalać sobie
(1.2) przest. zmniejszać siłę, intensywność oddziaływania, spowalniać tempo
Wiktionary
(1.1) Folgować pokusom.
(1.1) Folgować kaprysom.
Wiktionary
IPA: fɔlˈɡɔvat͡ɕ, AS: folgovać
Wiktionary
rzecz. folgowanie n., folga ż.
czas. folżeć
Wiktionary
1. cienka, delikatna blacha wyrabiana przez walcowanie;
2. cienki arkusz tworzywa sztucznego;
3. dawny taniec portugalski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cienkie tworzywo w arkuszach lub rolkach;
Wiktionary
Zobacz też: La Folía.
Folia – materiał wykonany najczęściej z metalu nieżelaznego lub z tworzywa sztucznego, o grubości do 2 mm (do wyrobu np. opakowań).
Wikipedia
(1.1) Po upieczeniu wyciągamy formy z piekarnika, wyjmujemy formę z sernikiem z kąpieli wodnej, odwijamy z folii, studzimy na blacie kuchennym.
Wiktionary
IPA: ˈfɔlʲja, AS: folʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. foliarka ż., foliowanie n., zafoliowanie n., foliówka ż., folióweczka ż., foliak m., foliaczek m., foliarz m., foliarstwo n., defoliant m.
:: zdrobn. folijka ż.
czas. foliować ndk., zafoliować dk.
przym. foliowy, foliarski
Wiktionary
1. numeracja kart w rękopiśmiennictwie;
2. warstwowe ułożenie materiałów blaszkowatych łupków krystalicznych lub ilastych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od foliak
Wiktionary
rzecz. folia ż., foliak m., foliarz m., foliarstwo n., foliowanie n., zafoliowanie n., folijka ż.
czas. foliować ndk., zafoliować dk.
przym. foliowy, foliarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. ogrod. tunel ogrodowy, namiot lub inspekt z przezroczystej folii z tworzywa sztucznego
Wiktionary
rzecz. folia ż., folijka ż., foliowanie n., zafoliowanie n., foliarz m., foliarstwo n., foliarka ż., foliówka ż., folióweczka ż.
:: zdrobn. foliaczek m.
czas. foliować ndk., zafoliować dk.
przym. foliowy, foliarski
Wiktionary
sól kwasu foliowego
SJP.pl
foliał;
1. wielka, gruba księga;
2. książka w formacie folio
SJP.pl
→ foliarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pejor. kobieta wierząca w teorie spiskowe
Wiktionary
rzecz. foliarz mos.
przym. foliarski
Wiktionary
maszyna do foliowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie do foliowania
Wiktionary
rzecz. foliarz mos., foliak mrz., folia ż.
przym. foliarski
czas. foliować
Wiktionary
1. → folia, np. wyroby foliarskie;
2. → foliarz, np. foliarskie teorie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z foliarzami lub foliarstwem, dotyczący foliarzy lub foliarstwa
przymiotnik jakościowy
(2.1) posiadający cechy foliarzy lub foliarstwa
Wiktionary
(1.1) Gene był mechanikiem i domorosłym naukowcem. (…) Z tego co zauważyłem, radośnie podzielał foliarską teorię na temat przemagnesowania biegunów.
Wiktionary
rzecz. foliaczek mrz., folia ż., foliak m., folijka ż., foliarz m., foliara ż., foliarstwo n., foliowanie n., zafoliowanie n., ofoliowanie n., foliarka ż., foliówka ż., folióweczka ż., defoliacja ż., defoliant m.
czas. foliować ndk., zafoliować dk., ofoliować dk.
przym. foliowy
Wiktionary
potocznie:
1. wiara w teorie spiskowe, pseudonaukowe, zjawiska paranormalne itp.;
2. ogół ludzi wierzących w teorie spiskowe, pseudonaukowe, zjawiska paranormalne itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wiara w teorie spiskowe
Wiktionary
rzecz. foliarz mos., foliak mrz., foliaczek mrz., folia ż.
przym. foliarski
czas. foliować
Wiktionary
pejoratywnie: osoba wierząca w teorie spiskowe, pseudonaukowe, zjawiska paranormalne itp.; szur, szurysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pejor. osoba, która wierzy w teorie spiskowe, zjawiska paranormalne, pseudonaukowe teorie itp.
Wiktionary
(1.1) Rośnie w siłę cały ruch negacjonistów pandemii, zwanych też antycovidowcami, foliarzami czy wręcz covidiotami.
Wiktionary
rzecz. foliara ż., folia ż., foliak m., foliaczek m., foliarka ż., foliówka ż., folióweczka ż., foliarstwo n., foliowanie n., zafoliowanie n., folijka ż.
czas. foliować ndk., zafoliować dk.
przym. foliowy, foliarski
Wiktionary
foliant;
1. ogromna, gruba księga;
2. książka w formacie folio
SJP.pl
przymiotnik od: foliał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w środkowych Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Perugia;
(1.2) geogr. adm. gmina z siedzibą władz w mieście Foligno (1.1)
Wiktionary
Foligno (łac.: "Fulginiae" lub "Fulginium") – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Perugia. Leży nad rzeką Topino.
Według danych na rok 2007 gminę zamieszkiwały 53 818 osoby, 274,7 os./km².
W miejscowości jest stacja kolejowa Foligno.
Wikipedia
mała folia do ochrony ekranu urządzenia elektronicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od folia
Wiktionary
rzecz. foliówka ż., foliarz mos., foliak mrz., foliaczek mrz., folia ż.
przym. foliarski, foliowy
czas. foliować
Wiktionary
follikularny;
1. mający budowę pęcherzykową;
2. związany z tworzeniem (się) pęcherzyków
SJP.pl
żeński hormon płciowy; estron
SJP.pl
hormon produkowany przez przysadkę mózgową; folikulotropina, hormon folikulotropowy, FSH
SJP.pl
hormon produkowany przez przysadkę mózgową; folikulostymulina, hormon folikulotropowy, FSH
SJP.pl
hormon folikulotropowy - hormon produkowany przez przysadkę mózgową; folikulostymulina, folikulotropina, FSH
SJP.pl
format wielkości arkusza raz złożonego na pół
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) arkusz papieru jednokrotnie złożony, który tworzy dwie karty i cztery stronice;
forma rzeczownika.
(2.1) W. lp. od: folia
Wiktionary
IPA: ˈfɔlʲjɔ, AS: folʹi ̯o
Wiktionary
przym. foliowy
Wiktionary
urządzenie służące do nanoszenia na przezroczysta folię obrazów lub tekstów, w celu rzutowania ich później na ekran
SJP.pl
karta przezroczystej folii z tekstem, obrazami, wykresami lub rysunkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) folia z odbitym na niej materiałem tekstowym i graficznym, którą za pomocą rzutnika (grafoskopu) wyświetla się na ekranie
Wiktionary
IPA: fɔˈlʲjɔɡrãm, AS: folʹi ̯ogrãm
Wiktionary
foliowa koperta kurierska
SJP.pl
pisak do pisania po folii i plastiku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|foliować.
Wiktionary
Foliowanie – rodzaj poligraficznego laminowania.
Polega na pokryciu powierzchni druku folią z tworzyw sztucznych. Dzięki foliowaniu zadrukowana powierzchnia uzyskuje dodatkowe walory estetyczne, zostaje też usztywniona i zabezpieczona przed działaniem mechanicznym, chemicznym, promieniowaniem UV, czy wilgocią.
Wikipedia
rzecz. folia ż., foliaczek mrz., foliak mrz., foliarz mos.
czas. foliować ndk.
przym. foliowy, foliarski
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zafoliować)
(1.1) opakowywać w folię
Wiktionary
rzecz. folia ż., folijka ż., foliowanie n., zafoliowanie n., foliarz m., foliarstwo n., foliak m., foliaczek m., foliarka ż., foliówka ż., folióweczka ż.
czas. zafoliować dk.
przym. foliowy, foliarski
Wiktionary
1. wykonany z folii, bardzo cienkiej blachy lub błony z tworzywa sztucznego;
2. kwas foliowy - organiczny związek chemiczny występujący głównie w warzywach liściastych; witamina B11
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z folią, dotyczący folii
(1.2) wykonany z folii
(1.3) druk. w formacie folio, związany z formatem folio
(1.4) biochem. zob. kwas foliowy.
Wiktionary
(1.2) W sklepach nie będzie darmowych torebek foliowych – zapowiada „Gazeta Prawna”.
Wiktionary
rzecz. folia ż., folijka ż., folio n., foliał m., foliowanie n., zafoliowanie n., ofoliowanie n., folian m., defoliacja ż., foliówka ż., foliaczek mrz., foliak mrz., foliarz mos.
czas. foliować ndk., zafoliować dk., ofoliować dk.
przym. foliarski
Wiktionary
hormon wytwarzany przez przysadkę mózgową
SJP.pl
z łaciny: liść; określenie spotykane głównie na receptach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. foliówka
Wiktionary
rzecz. foliarz mos., foliak mrz., folia ż.
przym. foliarski
czas. foliować
Wiktionary
potocznie: torba foliowa; reklamówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. jednorazowa torba foliowa
(1.2) pot. tunel foliowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Włożę ci to do foliówki, żeby ci się dobrze niosło.
(1.2) Nie kupujemy pomidorów. Mamy własne z foliówki.
Wiktionary
rzecz. folia ż., folijka ż., foliak mrz., foliownica ż., foliarz mos.
czas. foliować ndk., zafoliować dk.
przym. foliowy, foliarski
Wiktionary
(1.1) reg-pl|Częstochowa|zrywka.
(1.2) foliak
Wiktionary
gatunek muzyki rozrywkowej wywodzący się z muzyki ludowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. gatunek muzyki popularnej wywodzący się z muzyki ludowej;
Wiktionary
(1.1) Kiedyś słuchałem folku, teraz bardziej mi podchodzi muzyka klezmerska.
Wiktionary
IPA: fɔlk, AS: folk
Wiktionary
rzecz. folklor m., folklorystyka ż., folklorysta m., folklorystka ż., folkloryzm m.
przym. folklorystyczny, folkowy
przysł. folkowo, folklorystycznie
Wiktionary
(1.1) muzyka folkowa
Wiktionary
Izba Ludowa; (1849-1953) izba niższa parlamentu duńskiego
SJP.pl
Folketing, Folketinget – duński parlament. W latach 1849–1953 był izbą niższą duńskiego parlamentu. Od 1953, po zmianach w konstytucji, parlament jest jednoizbowy.
W parlamencie zasiada 179 członków (w tym po dwóch z Wysp Owczych i z Grenlandii) wybieranych w okręgach co cztery lata.
Wikipedia
twórczość ludowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) etn. ogół ludowej kultury i twórczości artystycznej, jak baśnie, pieśni, obrzędy, stroje, architektura, kuchnia itp.;
(1.2) książk. cechy i nawyki charakterystyczne dla danego środowiska, często uważane za niepoważne, niepożądane lub trywialne
Wiktionary
Folklor (ang. "folk-lore" „wiedza ludu”) – symboliczno-artystyczna dziedzina kultury ludowej, mająca charakter wieloskładnikowy, niejednolity i synkretyczny.
Wikipedia
(1.1) Wiara w utopce była na tyle mocno zakorzeniona, iż swój oddźwięk znalazła w folklorze chrześcijańskim.
(1.2) Korupcja, powiązania z narkotykowymi kartelami i nepotyzm są wciąż nieodłącznymi składnikami meksykańskiego folkloru politycznego.
Wiktionary
IPA: ˈfɔlklɔr, AS: folklor
Wiktionary
rzecz. folk m., folklorystyka ż., folklorysta m., folklorystka ż., folkloryzm m.
przym. folklorystyczny, folkowy
przysł. folklorystycznie
Wiktionary
(1.1) ludowość
Wiktionary
badacz ludowej twórczości artystycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. osoba specjalizująca się w folklorystyce, badacz folkloru
Wiktionary
(1.1) Jej dziadek był znanym śląskim folklorystą.
Wiktionary
rzecz. folk m., folklorystyka ż., folkloryzm m.
:: fż. folklorystka ż.
przym. folklorystyczny, folkowy
przysł. folklorystycznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. kobieta specjalizująca się w folklorystyce, badaczka folkloru
Wiktionary
(1.1) Jego babka była znaną beskidzką folklorystką.
Wiktionary
rzecz. folk m., folklorystyka ż., folkloryzm m.
:: fm. folklorysta m.
przym. folklorystyczny, folkowy
przysł. folklorystycznie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób folklorystyczny
Wiktionary
(1.1) Pościel jest obszyta folklorystycznie zdobioną tkaniną, dzięki czemu Wyspiański uniknął barwnej monotonii.
Wiktionary
rzecz. folk m., folklor m., folklorysta mos., folklorystka ż., folklorystyka ż., folkloryzm mrz.
przym. folklorystyczny
Wiktionary
1. związany z ludową twórczością artystyczną;
2. związany z nauką badającą sztukę i kulturę ludową
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do folkloru lub folklorystyki, związany z folklorem lub folklorystyką
Wiktionary
(1.1) W Jabłonkowie zakończył się festiwal folklorystyczny.
Wiktionary
rzecz. folklor m., folk m., folklorystyka ż., folklorysta m., folklorystka ż., folkloryzm m.
przym. folkowy
przysł. folklorystycznie
Wiktionary
(1.1) ludowy, etniczny, kulturowy
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem kultury ludowej, folkloru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. szt. nauka badająca folklor;
Wiktionary
Fo
Wikipedia
(1.1) Franciszek interesuje się folklorystyką beskidzką.
Wiktionary
rzecz. folk m., folklor m., folklorysta m., folklorystka ż., folkloryzm m.
przym. folklorystyczny, folkowy
przysł. folklorystycznie
Wiktionary
wykorzystywanie elementów sztuki ludowej w twórczości artystycznej, nawiązywanie do folkloru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. szt. nawiązywanie w sztuce i literaturze do elementów folklorystycznych;
Wiktionary
Folkloryzm – wybieranie elementów pochodzących z folkloru ludowego i cytowanie ich w oderwanym od pierwotnych znaczeń kontekście. Jako jeden z pierwszych termin ten zaproponował Józef Burszta w celu oddzielenia kategorii folkloru od folkloryzmu.
Za czasów PRL-u filozofia folkloryzmu zaowocowała np. stworzeniem Państwowego Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca „Mazowsze”, Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk” czy Zespołu Pieśni i Tańca „Rzeszowiacy”, wykorzystujących jedynie elementy kultury ludowej.
Wikipedia
(1.1) Wykład dotyczył folkloryzmu we współczesnej polskiej muzyce rozrywkowej.
Wiktionary
rzecz. folklor m., folk m., folklorystyka ż., folklorysta m., folklorystka ż.
przym. folklorystyczny, folkowy
przysł. folklorystycznie
Wiktionary
wykonawca lub fan folka
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) na sposób folkowy
Wiktionary
rzecz. folk m., folkowość ż.
przym. folkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest folkowe; cecha tych, którzy są folkowi
Wiktionary
przym. folkowy
przysł. folkowo
Wiktionary
związany z muzyką rozrywkową wywodzącą się z muzyki ludowej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. związany z folkiem, dotyczący folku
Wiktionary
(1.1) Co tam słychać na polskiej scenie folkowej?
Wiktionary
rzecz. folk m., folklor m., folklorystyka ż., folklorysta m., folklorystka ż., folkloryzm m., folkowość ż.
przym. folklorystyczny
przysł. folkowo
Wiktionary
w okresie okupacji hitlerowskiej: mężczyzna znajdujący się na liście ludzi pochodzenia niemieckiego (często rzekomego), na której obecność gwarantowała wiele przywilejów w stosunku do pozostałej ludności polskiej; volksdeutsch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. w okresie II wojny światowej w krajach okupowanych przez III Rzeszę: osoba narodowości niemieckiej lub pochodzenia niemieckiego wpisana na folkslistę;
Wiktionary
(1.1) Przy wbijaniu w ścianę gwoździa, na którym folksdojcz chciał powiesić portret Adolfa, tynk z sufitu odpadł.
Wiktionary
IPA: ˈfɔlɡzdɔjt͡ʃ, AS: folgzdoi ̯č
Wiktionary
rzecz.
:: fż. folksdojczka
Wiktionary
(1.1) volksdeutsch; środ. fokstrot
Wiktionary
→ folksdojcz; volksdeutschka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. w okresie okupacji hitlerowskiej kobieta wpisana na folkslistę
Wiktionary
(1.1) …ubiera się lepiej niż inni, ma żonę folksdojczkę i swoje przyzwyczajenia.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. folksdojcz m.
Wiktionary
lista obywateli pochodzenia niemieckiego w okupowanym przez Niemcy kraju w okresie okupacji hitlerowskiej, którzy zadeklarowali przynależność do narodowości niemieckiej; volkslista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. w okresie okupacji hitlerowskiej: niemiecka lista narodowa, na którą wpisywano ludność pochodzenia niemieckiego krajów okupowanych;
Wiktionary
(1.1) Uchowali się cało i zdrowo we trójkę, dzięki czemu? Podpisali folkslistę.
Wiktionary
Follett – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Teksas, w hrabstwie Lipscomb.
Wikipedia
folikularny;
1. mający budowę pęcherzykową;
2. związany z tworzeniem (się) pęcherzyków
SJP.pl
osoba obserwująca czyjeś konto lub profil w mediach społecznościowych; followers
SJP.pl
[czytaj: falołers] użytkownik śledzący na bieżąco czyjś profil w serwisie społecznościowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) subskrybent serwisu społecznościowego lub agregatora treści
Wiktionary
[czytaj: falołować] potocznie: obserwować kogoś w mediach społecznościowych
SJP.pl
[czytaj: faloł-ap] w hip-hopie: nawiązanie do utworu lub wersu przez przytoczenie lub sparafrazowanie go w tekście piosenki
SJP.pl
powierzchniowo spilśniać tkaninę, zwykle zgrzebną, przez gniecenie, wałkowanie itp.; foluszować
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Folsom
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Folusza
Wiktionary
rzecz. Folusz m., foluszanin m., foluszanka ż.
Wiktionary
maszyna służąca do folowania tkanin; pilśniarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. włók. urządzenie do folowania sukna;
(1.2) budynek lub pomieszczenie mieszczące urządzenie do folowania;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Sukno gotowe idzie do folowania do młyna, zwanego foluszem, którego częścią najważniejszą jest stępa ze stęporami.
(1.1) Kompleks fabryczny składał się również z czesalni, folusza i magla sukienniczego.
Wiktionary
IPA: ˈfɔluʃ, AS: foluš
Wiktionary
rzecz. folusznia ż., folusznictwo n., folusznik mos., foluszowanie n.
czas. foluszować ndk.
przym. foluszniczy, foluszowy
Wiktionary
(1.1) pilśniarka, spilśniarka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Folusza
Wiktionary
rzecz. Folusz m.
:: fż. foluszanka ż.
przym. foluski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Folusza
Wiktionary
rzecz. Folusz m.
:: fm. foluszanin m.
przym. foluski
Wiktionary
zawód folusznika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzem. dział rzemiosła związany z wytwarzaniem sukna, profesja folusznika;
Wiktionary
Fo
Wikipedia
(1.1) Od XIV wieku folusznictwo rozwijało się też w Rzeczpospolitej.
Wiktionary
rzecz. folusz mrz., folusznia ż., folusznik mos., foluszowanie n.
czas. foluszować ndk.
przym. foluszniczy, foluszowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) włók. związany z folusznictwem, dotyczący folusznictwa
Wiktionary
(1.1) W 1845 roku w majątku były młyny, zakład foluszniczy i karczma.
Wiktionary
rzecz. folusz mrz., folusznia ż., folusznictwo n., folusznik mos., foluszowanie n.
czas. foluszować ndk.
przym. foluszowy
Wiktionary
rzemieślnik trudniący się folowaniem; pilśniarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. rzemieślnik wstępnie przygotowujący i czyszczący z tłuszczów i klejów tkaniny wełniane;
Wiktionary
Folusznik – rzemieślnik trudniący się przygotowywaniem tkanin i czyszczeniem ubrań.
Miejscem pracy folusznika był folusz. Folusznik folował sukno w celu zagęszczenia tkaniny i oczyszczenia jej z tłuszczów i klejów.
W polskim tłumaczeniu Nowego Testamentu greckie "gnapheus", występujące w 9. rozdziale Ewangelii Marka, tłumaczone jest jako "folusznik" (Mk 9,3). Pojęcie to występuje również w Starym Testamencie (2 Krl 18,17; Iz 7,3 oraz 36,2; Mal 3,2).
Wikipedia
(1.1) Jego odzienie stało się lśniąco białe tak, jak żaden folusznik na ziemi wybielić nie zdoła.
Wiktionary
rzecz. folusz mrz., folusznia ż., folusznictwo n., foluszowanie n.
czas. foluszować ndk.
przym. foluszniczy, foluszowy
Wiktionary
(1.1) pilśniarz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) włók. poddawanie tkaniny obróbce wstępnej, spilśnianie jej powierzchni
Wiktionary
(1.1) Pod koniec XVI w. na Wypustach powstał młyn wodny, posiadający dwa koła wodne do mielenia zboża i jedno do foluszowania sukna.
Wiktionary
rzecz. folusz mrz., folusznia ż., folusznictwo n., folusznik mos.
czas. foluszować ndk.
przym. foluszniczy, foluszowy
Wiktionary
(1.1) folowanie
Wiktionary
powierzchniowo spilśniać tkaninę, zwykle zgrzebną, przez gniecenie, wałkowanie itp.; folować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) włók. poddawać tkaniny obróbce wstępnej, spilśniać ich powierzchnię
Wiktionary
(1.1) Następnie sukno foluszowano czyli wałkowano, aby stało się grubsze.
Wiktionary
rzecz. folusz mrz., folusznia ż., folusznictwo n., folusznik mos., foluszowanie n.
przym. foluszniczy, foluszowy
Wiktionary
(1.1) folować, pilśnić
Wiktionary
związany z foluszem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z foluszem, dotyczący folusza
Wiktionary
(1.1) Młyn miał jedno koło mączne, drugie zaś foluszowe.
Wiktionary
rzecz. folusz mrz., folusznia ż., folusznictwo n., folusznik mos., foluszowanie n.
czas. foluszować ndk.
przym. foluszniczy
Wiktionary
zdrobnienie od: folwark
SJP.pl
1. należący do folwarku, dotyczący folwarku;
2. przenośnie: grubiański, wulgarny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący folwarku, związany z folwarkiem
Wiktionary
rzecz. folwark m.
Wiktionary
gospodarstwo rolne, część większego majątku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. duże, samodzielne gospodarstwo rolne wraz z kompleksem budynków gospodarczych i mieszkalnych, a należące do dworu lub do właściciela ziemskiego;
(1.2) przen. własność wspólna lub sfera publiczna traktowana przez kogoś jak prywatna
(1.3) daw. dom mieszkalny, w którym mieszka właściciel wioski lub czeladź
(1.4) pot. na dużym przyjęciu dodatkowy stół dla dzieci
Wiktionary
Fo
Wikipedia
(1.1) Mój dziadek pracował dawniej na folwarku przy koniach.
(1.1) W roku 1749 wysiano na folwarku pańskim 30 wierteli żyta, 4 pszenicy, 12 owsa, 18 jęczmienia, 3 grochu
(1.2) Ten prezes traktuje spółdzielnię jak swój folwark.
(1.3) W ciągu zimy na folwarku mieszka zaledwie kilka osób, nawet bydło wypędza się do stepów, niekiedy odległych o kilkaset kilometrów.
Wiktionary
IPA: ˈfɔlvark, AS: folvark
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. folwarczek m.
przym. folwarczny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. sfolżeć)
(1.1) przest., także. gw-pl|Sieradz, Konin. tracić na sile lub intensywności
Wiktionary
(1.1) W szal szlochał, ale żal nie folżał wcale, bo, kurdebalans, jak to tak!
(1.1) Mróz był, już od dni kilku, ale z południa folżało i zaczął śnieg paskudzić na mokro.
(1.1) Ciemność się w jakąś szarą mgłę rozpływa. // Ból już ni członków, ni żył nie rozrywa… // Nerwy napięte konwulsją — folżeją… // Rozpacz przed bladą cofa się — Nadzieją…
(1.1) Lecz Sędzia nie czeka — nie ufa pogodzie, (…) wiatr coraz się zmniejsza, mróz coraz folżeje, więc Sędzia w tej chwilii, jak tylko się strzelcy na wozach zjawili, odrazu rozsyła ich na skrzydła oba, nie bacząc na losy, jak komu podoba.
Wiktionary
rzecz. folga ż.
czas. sfolżeć dk., folgować ndk., sfolgować dk.
Wiktionary
(1.1) łagodnieć, słabnąć, uśmierzać się, puszczać; przest. folgować, wolnieć
Wiktionary
Fomalhaut ("Alfa Piscis Austrini", "α PsA") – najjaśniejsza gwiazda w konstelacji Ryby Południowej i jednocześnie jedna z najjaśniejszych gwiazd półkuli południowej. Jest osiemnastą co do jasności gwiazdą na nocnym niebie. Od Słońca dzieli ją 25 lat świetlnych. Krąży wokół niej dysk pyłowy; zaobserwowano także obiekt, który mógł być planetą, jednak w toku dalszych obserwacji uznano go raczej za pozostałość po kolizji mniejszych ciał.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mitcelt. istota nadprzyrodzona, najczęściej przedstawiana jako gigant, mająca zamieszkiwać Irlandię przed przybyciem Galów;
Wiktionary
(1.1) Już jako mężczyzna Lugh stał się wojownikiem i poprowadził wojska boskiego plemięemienia Tuatha przeciw Fomorianom w drugiej bitwie pod Magh Tuireadh.
Wiktionary
choroba roślin z rodziny krzyżowych, wywoływana przez pasożytnicze grzyby
SJP.pl
jednostka poziomu głośności dźwięku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miar. fiz. jednostka poziomu głośności;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gdy głośność przekracza 120-135 fonów, ucho nie odczuwa już wrażenia dźwięku lecz ból .
Wiktionary
IPA: fɔ̃n, AS: fõn
Wiktionary
rzecz. foniatra mos./ż., fonia ż., fonacja ż., fonem m., fonetyka ż.
przym. foniczny, fonogeniczny
Wiktionary
(1.1) skr. Ph
Wiktionary
skrót od: fonetyka, fonetyczny; fonet.
SJP.pl
wydawanie dźwięku przez człowieka, zwłaszcza wymawianie głosek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. w foniatrii: emisja głosu
Wiktionary
rzecz. fonia ż., fon m.
temsłow. -fonia
Wiktionary
(1.1) fonia
Wiktionary
przymiotnik od: fonacja
SJP.pl
zaburzenie wymowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od font
Wiktionary
rzecz. font m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
delikatna, słodka plastyczna masa do dekorowania tortów; glazura, pomada
SJP.pl
[czytaj: fąDU] potrawa ze stopionej masy serowej (zwykle z dodatkiem białego wina), w której zanurza się kawałki pieczywa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. szwajcarska i francuska potrawa z roztopionego sera i białego wina podawanego na gorąco, w którym macza się kawałki pieczywa lub warzyw;
(1.2) kulin. potrawa z kawałków mięsa lub warzyw, które umieszcza się na długim widelcu i zanurza we wrzącym tłuszczu
Wiktionary
Fo
Wikipedia
(1.1) Ten ser byłby dobry do fondue.
Wiktionary
jednostka fonetyczna języka; głoska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka;
Wiktionary
Fonem – podstawowa jednostka struktury fonologicznej mowy. Jest różnorodnie definiowany, ale zwykle o jego wyróżnianiu ma decydować rozróżnianie dzięki niemu znaczenia wyrazów. Fonem jest pojęciem abstrakcyjnym, realizowanym w rzeczywistej mowie przez głoski. Różne głoski będące realizacjami jednego fonemu to alofony.
Wikipedia
(1.1) Fonemy są realizowane w mowie przez głoski.
Wiktionary
IPA: ˈfɔ̃nɛ̃m, AS: fõnẽm
Wiktionary
rzecz. fon m.
Wiktionary
nauka o systemach dźwiękowych języków; fonematyka
SJP.pl
związany z fonemem, dotyczący fonemu
SJP.pl
słuchawka lekarska służąca do osłuchiwania narządów wewnętrznych, zakończona membraną z lejkiem; stetoskop
SJP.pl
skrót od: fonetyka, fonetyczny; fon.
SJP.pl
specjalistka zajmująca się fonetyką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się fonetyką
Wiktionary
IPA: fɔ̃nɛˈtɨt͡ʃka, AS: fõnetyčka
Wiktionary
rzecz. fonetyka ż., fonetyk mos.
przym. fonetyczny
przysł. fonetycznie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) tak, jak się wymawia; zgodnie z wymową
Wiktionary
(1.1) „Knife” czyta się fonetycznie jako /naɪf/.
Wiktionary
rzecz. fonetyk mos., fonetyczka ż., fonetyka ż.
przym. fonetyczny
Wiktionary
1. związany z wymową; dźwiękowy, głosowy;
2. pisownia fonetyczna - pisanie wyrazów zgodne z ich wymową
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. związany z fonetyką, dotyczący fonetyki
Wiktionary
(1.1) Każda litera i znak w alfabecie fonetycznym ma jedną, i tylko jedną, wymowę.
Wiktionary
rzecz. fonetyka ż., fonetyzacja ż., fonetyk m., fonetyczka ż., fonetyzowanie n.
czas. fonetyzować ndk.
przysł. fonetycznie
Wiktionary
(1.1) dźwiękowy, głosowy
Wiktionary
językoznawca zajmujący się fonetyką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) językoznawca zajmujący się fonetyką
Wiktionary
(1.1) Nawet nasz najlepszy fonetyk nie potrafił zidentyfikować tego dialektu.
Wiktionary
IPA: fɔ̃ˈnɛtɨk, AS: fõnetyk
Wiktionary
rzecz. fonetyka ż.
:: fż. fonetyczka ż.
przym. fonetyczny
przysł. fonetycznie
Wiktionary
artykulacja głosek właściwa danemu językowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: fonetyk
Wiktionary
Fonetyka (dawniej "głosownia") – jeden z działów lingwistyki, zajmujący się badaniem dźwięków mowy ludzkiej (zwanych głoskami) od strony ich artykulacji (tj. sposobu wytwarzania za pomocą narządów mowy – fonetyka artykulacyjna), ich cech fizycznych (dokładniej: akustycznych – fonetyka akustyczna), ich odbierania (fonetyka audytywna).
Wikipedia
(1.1) Po chrystologii mieliśmy jeszcze wykład z fonetyki pastoralnej.
Wiktionary
IPA: fɔ̃ˈnɛtɨka, AS: fõnetyka
Wiktionary
rzecz. fonetyk m., fonetyczka ż., fonetyczność ż., fonetyzacja ż., fonetyzowanie n., fon m.
czas. fonetyzować
przym. fonetyczny
przysł. fonetycznie
Wiktionary
(1.1) daw. głoskownia, daw. głosownia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przystosowywanie pisowni do wymowy;
Wiktionary
Fonetyzacja – proces polegający na przystosowywaniu, najczęściej pisowni, do wymowy, w metodyce szybkiego czytania nazywany także "subwokalizacją".
Jeżeli w procesie czytania fonetyzacja zachodzi na poziomie myśli, możemy mówić o "fonetyzacji wewnętrznej". W szczególnych przypadkach udział w czytaniu może brać dodatkowo aparat mowy - mówimy wtedy o "fonetyzacji zewnętrznej", czyli artykulacji.
Wikipedia
rzecz. fonetyzowanie n., fonetyka ż.
czas. fonetyzować ndk.
przym. fonetyczny
Wiktionary
w telewizji i radiofonii: ogół sygnałów dźwiękowych zawartych w pasmie akustycznym, przesyłanych od nadajnika do odbiorników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rad. telew. sygnał dźwiękowy przesyłany z nadajnika do odbiornika radiowego, telewizyjnego itp., za pomocą fali elektromagnetycznej
(1.2) akust. reprodukowany dźwięk docierający do ucha słuchającego przy odtwarzaniu nagrania, projekcji filmu itp. w postaci fali akustycznej
(1.3) med. w foniatrii: emisja głosu
Wiktionary
rzecz. foniatria ż., fonacja ż., fon m.
temsłow. -fonia
Wiktionary
(1.3) fonacja
Wiktionary
osoba specjalizująca się w zakresie foniatrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem zaburzeń głosu, mowy i języka
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka specjalistka foniatrii
Wiktionary
(1.1) Nauczyciele powinni od czasu do czasu odwiedzać foniatrę.
Wiktionary
IPA: fɔ̃ˈɲatra, AS: fõńatra
Wiktionary
rzecz. foniatria ż., fon m.
przym. foniatryczny
Wiktionary
dział medycyny zajmujący się fizjologią i patologią głosu oraz leczeniem zaburzeń i wad wymowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. med. dział medycyny zajmujący się leczeniem i zaburzeniami wydawania głosu (przez człowieka);
Wiktionary
Fo
Wikipedia
(1.1) Honorata wydała podręcznik do foniatrii w latach osiemdziesiątych.
Wiktionary
IPA: fɔ̃ˈɲatrʲja, AS: fõńatrʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. foniatra m., fonia ż., fon m., foniatra m., foniatrystka ż.
przym. foniatryczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z foniatrią, dotyczący foniatrii
Wiktionary
rzecz. foniatra mos./ż., foniatria ż., foniatria mos.
Wiktionary
[czytaj: fonika] marka urządzeń elektronicznych i telekomunikacyjnych oraz firma
SJP.pl
dotyczący dźwięku, głosu; dźwiękowy, głosowy, akustyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) udźwiękowiony komiks; rodzaj animacji, filmu, w którym do klatek komiksu dołączony jest dźwięk
Wiktionary
(1.1) Ostatnim etapem całego procesu jest zapisanie stworzonego przez nas foniksu w formie filmu na dysku komputera lub płycie DVD.
Wiktionary
technika będąca połączeniem fotografii z grafiką
SJP.pl
taki, który odtwarzany jest na sprzęcie audialnym; związany z techniką zapisu dźwięku (np. biblioteka fono i wideo); audio
SJP.pl
człowiek zajmujący się amatorsko nagrywaniem, odtwarzaniem utworów muzycznych, produkcji dźwiękowej itp.
SJP.pl
Fonochemia, sonochemia – dział chemii fizycznej obejmujący całokształt zagadnień dotyczących zastosowania ultradźwięków (i ewentualnie krótszych fal głosowych) w chemii.
Fonochemia opisuje reakcje chemiczne inicjowane, katalizowane lub modyfikowane ultradźwiękami i efekty mechaniczne działania tych fal na środowisko. Nauka ta obejmuje również niezwykle ważne dla badań struktury zagadnienie zależności niektórych właściwości ultradźwięków od fizykochemicznych własności środowiska.
Wikipedia
chorobliwy lęk przed dźwiękami
SJP.pl
Fonofobia (gr. "phōnē, phōnēma" „dźwięk, głos”) – określenie używane w odniesieniu do lęku lub silnej, dominującej reakcji strachu na dźwięki (najczęściej opisywane w kontekście zaburzeń lękowych i tzw. obniżonej tolerancji na dźwięk). W neurologii terminem "fonofobia" bywa określana również nadwrażliwość na dźwięki towarzysząca napadom migreny (obok np. fotofobii).
Wikipedia
wprowadzenie leku do skóry za pomocą ultradźwięków, stosowane w fizykoterapii
SJP.pl
szczególnie korzystna dyspozycja głosu do odtwarzania w filmach lub rozgłośniach radiowych
SJP.pl
charakteryzujący się szczególnie korzystną dyspozycją głosu do odtwarzania w filmach lub rozgłośniach radiowych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o dźwięku: taki, który nadaje się do utrwalania na płycie lub taśmie i odtwarzania
Wiktionary
rzecz. fon m.
Wiktionary
urządzenie do zapisu i odtwarzania dźwięku, prototyp gramofonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. techn. dawne urządzenie nagrywające i odtwarzające dźwięk, zwykle z zastosowaniem na woskowych płyt lub wałków;
(1.2) hist. techn. dawny, prymitywny gramofon do płyt
Wiktionary
Fonograf (z gr. φωνή "fonē", głos, oraz γραφή "grafē", pisanie) – jedno z pierwszych urządzeń służących do zapisu i odtwarzania dźwięku, poprzednik gramofonu.
Wikipedia
rzecz. fonografia ż.
przym. fonograficzny
Wiktionary
1. utrwalanie dźwięku na nośniku magnetycznym lub optycznym, np. płycie kompaktowej, winylowej;
2. wydawanie płyt lub kaset z nagranymi dźwiękami;
3. zbiór płyt danego zespołu lub wykonawcy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zapisywanie dźwięków na nośnikach danych np. płytach kompaktowych albo kasetach mangetofonowych
(1.2) działalność polegająca na wydawaniu nagrań muzycznych
(1.3) dorobek nagrań artysty lub zespołu muzycznego
Wiktionary
Fonografia (z gr. „zapis dźwięku”) – technika lub dział przemysłu zajmujący się zapisywaniem (i odtwarzaniem) dźwięku i muzyki.
Mianem fonografii określa się również dorobek nagrań artysty lub zespołu muzycznego.
Wikipedia
IPA: ˌfɔ̃nɔˈɡrafʲja, AS: fõnografʹi ̯a
Wiktionary
przym. fonograficzny
rzecz. fonograf mrz.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) techn. związany z fonografem, dotyczący fonografu
(1.2) związany z fonografią, dotyczący fonografii
Wiktionary
rzecz. fonografia ż., fonograf mrz.
Wiktionary
1. zapis dźwięku dokonany za pomocą fonografu, prototypu gramofonu;
2. nośnik, na którym zostały utrwalono utwory muzyczne;
3. znak graficzny odzwierciedlający dźwięk języka w niektórych systemach pisma
SJP.pl
Fonogram (z gr. "phōnē, phōnēma" 'dźwięk, głos' i "gráphein" 'skrobać, rytować, rysować, pisać'):
Wikipedia
kobieta uzależniona od telefonu komórkowego; maniaczka telefoniczna
SJP.pl
osoba uzależniona od telefonu komórkowego; maniak telefoniczny
SJP.pl
uzależnienie od telefonów komórkowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) neol. uzależnienie od telefonów komórkowych, smartfonów
Wiktionary
Fonoholizm – potoczne określenie problemowego, nadmiernego korzystania z telefonu komórkowego (zwłaszcza smartfonu), które może przejawiać się m.in. kompulsywnym sprawdzaniem urządzenia, trudnością w ograniczaniu czasu używania oraz zaniedbywaniem innych aktywności. Zjawisko to bywa opisywane jako należące do uzależnień behawioralnych oraz jako jedna z postaci tzw. cyberuzależnień (uzależnień związanych z technologiami cyfrowymi).
Wikipedia
znak dodany do ideogramu w celu wyrażenia elementów gramatycznych; dopełnienie fonetyczne
SJP.pl
aparat do badania serca
SJP.pl
metoda obrazowania odgłosów pracy serca, stosowana w diagnostyce niektórych jego chorób
SJP.pl
Fonokardiografia – diagnostyczna metoda badania serca, polegająca na graficznym zapisie dźwiękowej pracy tego narządu. Zapisu tego dokonuje się łącznie z zapisem EKG. Fonokardiografy pozwalają na bardzo dokładną charakterystykę szmerów sercowych i dźwięków nadliczbowych, tzw. cwałów. Informacje te są jednak mało praktyczne i dlatego fonokardiografia jest najrzadziej stosowaną obecnie metodą diagnostyki kardiologicznej. Tylko niektóre wady wrodzone lub nabyte dają charakterystyczny fonokardiogram.
Wikipedia
graficzny zapis dźwięków serca, stosowany w diagnostyce medycznej
SJP.pl
aparat rejestrujący szmery naczyniowe czaszki
SJP.pl
skrót od: fonologia, fonologiczny
SJP.pl
instrument muzyczny
SJP.pl
Fonola – mechaniczny instrument muzyczny z grupy idiofonów języczkowych. Ma formę skrzynki z wystającą korbą. Wewnątrz umieszczona jest wiatrownica, metalowe języczki (elementy dźwiękotwórcze), mieszki i wałki z perforowaną taśmą. Kręcąc korbą wprowadza się w ruch wałki oraz taśmę, której otwory przemieszczają się wzdłuż mechanizmu sterującego wentylami. Te z kolei otwierają drogę strumieniowi powietrza do języczków.
Wikipedia
magmowa skała wylewna o składzie mineralnym identycznym jak w fojaicie; dźwiękowiec
SJP.pl
Fonolit (echodolit) – wylewna, zasadowa, skała magmowa, niedosycona krzemionką, złożona głównie ze skaleni potasowych i skaleniowców. W składzie mineralnym nie zawiera wolnej krzemionki SiO2 w postaci kwarcu, krystobalitu lub trydymitu. SiO2 występuje jedynie jako składnik innych minerałów, od 44 do 52% w stosunku wagowym.
Wikipedia
specjalista w zakresie fonologii
SJP.pl
dział językoznawstwa zajmujący się nauką o fonemach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. nauka o fonemach i relacjach między nimi;
Wiktionary
Fonologia (dawniej "głosownia") – nauka o systemach dźwiękowych języków. Stanowi jeden z działów językoznawstwa (lingwistyki). Fonemika czy fonematyka, podawane jako nazwy synonimiczne, odnoszą się tylko do jednej z teorii fonologicznych i nie mogą być traktowane jako pełny zamiennik nazwy „fonologia”.
Wikipedia
IPA: ˌfɔ̃nɔˈlɔɟja, AS: fõnoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. fonolog m., fonolożka ż.
przym. fonologiczny
przysł. fonologicznie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. związany z fonologią, dotyczący fonologii
Wiktionary
rzecz. fonologia ż., fonologiczność ż.
przysł. fonologicznie
Wiktionary
przyrząd do pomiaru natężenia dźwięku; składa się z mikrofonu i układu pomiarowego wskazującego lub rejestrującego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) akust. przyrząd do mierzenia natężenia dźwięku
Wiktionary
Fonometr – przyrząd pomiarowy służący do pomiaru natężenia dźwięku. Fonometr jest złożony z mikrofonu oraz z wskazującego bądź rejestrującego układu pomiarowego.
Wikipedia
IPA: fɔ̃ˈnɔ̃mɛtr̥, AS: fõnõmetr̦
Wiktionary
rzecz. fonometria ż., fon m.
przym. fonometryczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fonometrią lub fonometrem, dotyczący fonometrii lub fonometru
Wiktionary
rzecz. fonometria ż., fonometr mrz.
Wiktionary
kwazicząstka stanowiąca kwant energii drgań sieci krystalicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. kwant energii drgań sieci krystalicznej;
Wiktionary
Fonon (z gr. φωνή "phonē", „dźwięk”) – kwazicząstka, kwant energii drgań sieci krystalicznej o bozonowych własnościach.
Fonony są wersją kwantową specjalnych typów drgań wibracyjnych nazywanych "modami normalnymi" mechaniki klasycznej. Znaczenie tego typu drgań polega na tym, że każde drganie sieci krystalicznej jest superpozycją drgań normalnych. Drgania normalne w mechanice klasycznej mają charakter falowy.
Wikipedia
(1.1) Fonony nie są cząstkami w sensie klasycznym – to cząstki wygodne matematycznie, które pomagają opisać fale drgań w sposób kwantowy.
Wiktionary
przym. fononowy
Wiktionary
związany z fononem
SJP.pl
aparat rejestrujący szmery w płucach
SJP.pl
dźwięki, które są wynikiem ekspresji głosowej człowieka
SJP.pl
przyrząd do pomiaru i prezentacji obrazu fal dźwiękowych
SJP.pl
Fo
Wikipedia
reakcja ruchowa zwierząt zachodząca pod wpływem zewnętrznych bodźców dźwiękowych, dodatnia w kierunku źródła dźwięku lub ujemna w kierunku przeciwnym, występująca np. u owadów
SJP.pl
Fonotaksja (gr. "phōnḗ" ‘dźwięk’; "táxis" ‘układ’) – jedna z taksji, będąca reakcją ruchową (przejawiającą się ustawieniem ciała bądź przemieszczaniem się) zwierzęcia w określonym kierunku, pod względem bodźca dźwiękowego. Wyróżnia się dwa rodzaje fonotaksji:
Wikipedia
metodologia badań językowych
SJP.pl
Fonotaktyka – dział fonologii zajmujący się analizą systemów fonologicznych pod względem właściwości syntagmatycznych. Celem fonotaktycznego opisu języka jest ustalenie ograniczeń dystrybucji (łączliwości) segmentów fonologicznych w tym języku, czyli określenie, jakie typy złożonych tekstowych struktur fonologicznych (typy fonologicznej struktury sylaby czy wyrazu fonologicznego) są w nim dopuszczalne.
Wikipedia
archiwum dźwiękowe, zbiór taśm magnetofonowych, płyt gramofonowych i innych nośników dźwięku z nagranymi utworami muzycznymi, audycjami, efektami akustycznymi itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce przechowywania nagrań dźwiękowych
Wiktionary
kolekcjoner kart telefonicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kolekcjoner kart telefonicznych
Wiktionary
zbieractwo kart telefonicznych
SJP.pl
Fonotelistyka "(fonokartystyka, filostyka)" – kolekcjonowanie kart telefonicznych. Ten rodzaj kolekcjonerstwa rozwinął się w Polsce wraz z pojawieniem się aparatów na karty magnetyczne (Urmet – 1990 r.) i aparatów na karty z układami elektronicznymi (Centertel – 1995 r. i TP SA – 1996 r.).
Wikipedia
metoda lecznicza wykorzystująca ultradźwięki do miejscowego oddziaływania na głębsze warstwy skóry; sonoterapia
SJP.pl
1. wypowiadać jakąś głoskę;
2. stosować terapię wibroakustyczną
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Alfons, Ildefons (imiona męskie)
SJP.pl
zdrobnienie od: Ildefons (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. infant. imię męskie, poufała forma imienia Alfons
Wiktionary
rzecz. Alfons m., alfons m., Alfonsik m., Fonsik m.
przym. Alfonsowy, alfonsowaty
Wiktionary
(1.1) Alfonsik m., Fonsik m.
Wiktionary
zestaw znaków pisarskich dla danego urządzenia lub programu; czcionka, krój
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj pisma dla komputera lub drukarki
Wiktionary
Fo
Wikipedia
IPA: fɔ̃nt, AS: fõnt
Wiktionary
rzecz. foncik mrz.
Wiktionary
[czytak: fątenBLO]
1. miasto we Francji;
2. szkoła Fontainebleau, kierunek artystyczny we Francji w XVI w.
SJP.pl
Fontainebleau – miasto i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, w departamencie Sekwana i Marna, 60 km na południowy wschód od Paryża, nad Sekwaną.
Według danych na rok 1999 gminę zamieszkiwały 15 942 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 93 osób/km². Wśród 1287 gmin regionu Île-de-France Fontainebleau plasuje się na 185. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
urządzenie składające się ze zbiornika (w formie basenu, czaszy lub misy) i trzonu z dyszą, z której tryska woda doprowadzona pod ciśnieniem; wodotrysk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika;
(1.2) przen. pot. zwykle w lm.: fontanny: wzburzony strumień wody
Wiktionary
Fo
Wikipedia
(1.1) Uważam, że najpiękniejszą fontanną na świecie jest fontanna „di Trevi” w Rzymie.
(1.2) Stanisław nie pływa zbyt dobrze i zawsze niepotrzebnie wzbija wokół siebie fontanny wody.
Wiktionary
IPA: fɔ̃nˈtãnːa, AS: fõntã•na
Wiktionary
przym. fontannowy
rzecz. minifontanna ż.
Wiktionary
(1.1) wodotrysk
(1.2) strumień, rozbryzg
Wiktionary
→ fontanna
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący fontanna
Wiktionary
rzecz. fontanna ż.
Wiktionary
przyrząd do nieinwazyjnego pomiaru ciśnienia płynu otaczającego mózg niemowlęcia
SJP.pl
1. fantazyjna kokarda noszona zamiast krawata w dawnej Francji;
2. ozdobny węzeł przy częściach ubioru;
3. czepek kobiecy noszony na przełomie XVII i XVIII w.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) frędzla (frędzel) przy czepku
(1.2) fantazyjna kokarda noszona zamiast klasycznego krawata
(1.3) fryzj. hist. ozdoba kobiecej fryzury z koronek i wstążek wysoko upiętych nad czołem
(1.4) rodzaj miotełki z piór
Wiktionary
łagodny włoski ser owczy, żółty, o maleńkich oczkach i jasnobrązowej skórce
SJP.pl
Fontina lub fr. Fontine – rodzaj włoskiego sera, który jest produkowany z krowiego mleka. Ser ten jest zaliczany do serów podpuszczkowych, dojrzewających oraz półtwardych. Smak sera Fontina jest bardzo delikatny. Po dwumiesięcznym dojrzewaniu ser nadaje się do starcia na tarce. Ser Fontina jest wykorzystywany jako przyprawa do wielu różnych potraw.
Wikipedia
[czytaj: fudbuk] przedstawienie w internecie wszystkich dań zjedzonych w ciągu jednego dnia; food book
SJP.pl
[czytaj: FUdi] osoba kosztująca wiele nowych potraw, mająca obszerną wiedzę kulinarną
SJP.pl
[czytaj: fudis] osoba spożywająca zdrową żywność
SJP.pl
[czytaj: FUDpering] w gastronomii: łączenie rozmaitych składników w celu uzyskania nowego smaku
SJP.pl
[czytaj: fudporn] jedzenie przedstawione w zmysłowy sposób; food porn
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z food truckiem, dotyczący food trucka
Wiktionary
rzecz. food truck m.
Wiktionary
[czytaj: fulpruf] prosty w obsłudze
SJP.pl
[czytaj: fut] miara długości, inaczej stopa (30.5 cm)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: futbeg] gra w podbijanie nogami małej piłeczki wypełnionej piaskiem; gra w zośkę
SJP.pl
Footbag – nazwa zbiorcza pokrewnych dyscyplin sportu i przyrządu, który jest w nich wykorzystywany. Footbag w Polsce jest często nazywany grą w zośkę.
Wikipedia
[czytaj: futbol] popularny sport oparty na rywalizacji dwóch zespołów mających za zadanie skierować piłkę do bramki przeciwnika bez możliwości dotykania piłki ręką (z wyjątkiem bramkarza); futbol; piłka nożna
SJP.pl
[czytaj: futgolf] dyscyplina sportowa łącząca elementy piłki nożnej i golfa, polegająca na umieszczeniu piłki futbolowej w dołku poprzez jej kopanie
SJP.pl
[czytaj: futing] treningowy bieg kondycyjny
SJP.pl
[czytaj: futi] gra drużynowa rozgrywana przez dwa 18-osobowe zespoły na boisku krykietowym przy użyciu piłki podobnej do tej używanej w rugby, sport o specyficznych zasadach łączący cechy piłki nożnej i rugby, bardzo popularny w Australii; futbol australijski
SJP.pl
1. (zwykle w liczbie mnogiej) w niektórych grach pewna liczba punktów lub ruchów figur przyznawana słabszemu graczowi
2. w piłce nożnej: płaskie podanie do wybiegającego partnera; podanie prostopadłe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) przest. fory
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: fɔr, AS: for
Wiktionary
(1.1) war. fora, war. forta, war. fort
Wiktionary
1. dawniej: okrzyk wywołujący aktora zza kulis na scenę;
2. przestarzałe: okrzyk wyrażający żądanie natychmiastowego opuszczenia przez kogoś jakiegoś miejsca; precz; dziś tylko w związku frazeologicznym: fora ze dwora - wynocha, wynoś się
SJP.pl
forma rzeczownika|rodzaj=niemęskoosobowy.
(1.1) lm. M. od forum
(1.2) lm. B. od forum
(1.3) lm. W. od forum
wykrzyknik
(2.1) daw. precz!
(2.2) przest. bis!
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Są fora i nie ma forów.
(1.2) Widzę fora.
(1.3) Moje drogie fora!
(2.1) Jeśli się jej coś nie podoba, śmiało może brać swoje graty i fora do ojca.
(2.1) KUCHARZ: Dosyć! Zbierać łachy i fora ze dwora.
(2.1) — Ejże[,] nie żartujcie ze mną! fora, won! pókiście cali! — zawołał[,] a oczy dzikim rozgorzały mu blaskiem.
(2.1) Zaraz mnie [mi] zapowiedział albo aukcją, albo fora z karczmy.
(2.1) Ustępuj z domu mojej siostry… fora…
(2.1) Dom ten w moim zarządzeniu cały. Kogo chcę przyjmę, kogo nie chcę, za drzwi fora!
(2.2) Wojewodzianka starsza i ciotka moja[,] na swój śpiew piękny otrzymały fora i huczne oklaski.
Wiktionary
IPA: ˈfɔra, AS: fora
Wiktionary
[czytaj: forps]
1. nazwisko;
2. obce imię męskie
SJP.pl
Forbes – amerykański dwutygodnik o tematyce biznesowej, założony w 1917 przez Bertiego Forbesa i Waltera Dreya.
Wikipedia
dawniej, dziś gwarowo: koronki
SJP.pl
zdrobnienie od: fort
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od fort
Wiktionary
rzecz. fort m.
Wiktionary
[czytaj: fors-ing] metoda dowodzenia niesprzeczności i niezależności zdań teorii mnogości; forsing
SJP.pl
marka samochodów i firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. samochód marki Ford
Wiktionary
(1.1) Tego wieczora dwóch amerykańskich żołnierzy chwiejnym krokiem wyszło z baru, skatowało do nieprzytomności orzyszanina i zabrało mu forda focusa.
Wiktionary
IPA: fɔrt, AS: fort
Wiktionary
rzecz. fordyzm mrz.
Wiktionary
rzadko: płatny partner do tańca; żigolo, gigolo, fordanser, fortancerz
SJP.pl
rzadko: kobieta wynajmowana za opłatą jako partnerka do tańca; fordanserka, fortancerka
SJP.pl
płatny partner do tańca; żigolo, gigolo, fordancer, fortancerz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) płatny partner do tańca
Wiktionary
rzecz. fż. fordanserka ż.
Wiktionary
kobieta wynajmowana za opłatą jako partnerka do tańca; fordancerka, fortancerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) płatna partnerka do tańca
Wiktionary
rzecz. fm. fordanser mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. pokład dziobowy;
Wiktionary
Fordek, pokład dziobowy, bak – powierzchnia pokładu statku w dziobowej części jednostki, obejmująca część pokładu rozciągającą się od dziobu do śródokręcia (pierwszego masztu).
Wikipedia
1. wiatr wiejący od strony rufy; pełny wiatr;
2. kurs statku zgodny z kierunkiem tego wiatru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) mar. nazwa jednego z wiatrów pozornych, wiejącego z tyłu
(1.2) żegl. kurs z kierunku, z którego wieje wiatr rzeczywisty;
Wiktionary
Fo
Wikipedia
(1.2) pełny wiatr
Wiktionary
przemysłowo-mieszkaniowa dzielnica Bydgoszczy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
specjalna metoda organizacji pracy i zarządzania wielkim przedsiębiorstwem kapitalistycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. zarz. metoda organizacji pracy stworzona na początku XX w. przez Henry'ego Forda;
Wiktionary
Fo
Wikipedia
(1.1) Fordyzm zamienił producentów z twórców w wykonawców.
Wiktionary
rzecz. ford mzw., postfordyzm, neofordyzm
przym. fordystyczny
Wiktionary
potocznie: samochód marki Ford; Fordzik
SJP.pl
potocznie: samochód marki Ford; Fordziak
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: forhend] forhend, forhand;
1. w tenisie, badmintonie itp.: uderzenie od strony ręki, która trzyma się rakietę lub rakietkę;
2. w hokeju: uderzenie z lewej strony kijem trzymanym niżej lewą ręką i na odwrót
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. forhend.
Wiktionary
zdrobnienie od: forma, foremka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: foremka
Wiktionary
IPA: ˌfɔrɛ̃ˈmɛt͡ʃka, AS: forẽmečka
Wiktionary
1. niewielka forma do pieczenia ciasta;
2. zabawka do robienia babek z piasku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: forma
(1.2) odpowiednio ukształtowany przedmiot do nadawania kształtu ciastu, glinie itp.
(1.3) zabawka do robienia babek z piasku
(1.4) kształtka do wykrawania ciastek
Wiktionary
(1.3) Muszę kupić Asi foremki, żeby miała się czym bawić na plażaaży.
Wiktionary
IPA: fɔˈrɛ̃mka, AS: forẽmka
Wiktionary
rzecz. forma ż., formowanie n., sformowanie n.
czas. formować ndk.
przym. foremny, foremkowy, formacyjny, formatywny
Wiktionary
→ foremka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z foremką, dotyczący foremki
(1.2) wyprodukowany w foremce
Wiktionary
(1.2) Dopiero tam większość mieszkańców mogła zjeść po kawałku z rekordowego bochna. – W Siewierzu istnieje tradycja pieczenia chleba foremkowego.
Wiktionary
IPA: ˌfɔrɛ̃mˈkɔvɨ, AS: forẽmkovy
Wiktionary
rzecz. forma ż., foremka ż., formowanie n., sformowanie n., uformowanie n.
czas. formować, sformować, uformować
przym. formatywny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: foremnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: foremny
SJP.pl
narzędzie do nadawania odpowiednich kształtów odkuwkom
SJP.pl
związany z foremnikiem, dotyczący foremnika
SJP.pl
1. mający prawidłowy kształt; zgrabny;
2. wielokąt foremny - figura płaska, której wszystkie boki i kąty są równe;
3. wielościan foremny - bryła, której wszystkie powierzchnie są wielokątami foremnymi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. o prawidłowym, regularnym kształcie; kształtny, zgrabny
(1.2) geom. dla wielokątów: taki, którego wszystkie kąty wewnętrzne są równe, a boki równej długości;
(1.3) geom. dla wielościanów: ograniczony jednakowymi wielokątami foremnymi (1.1), którego wszystkie kąty dwuścienne są równe;
Wiktionary
(1.1) Ania ma cudownie foremny nos, nie wiem czemu ciągle narzeka, że jest brzydki.
(1.1) Ten piasek jest świetny. Babki, które stawialiśmy, są niezwykle foremne.
(1.2) Stosunek długości boku pięciokąta foremnego do długości jego przekątnej jest złotą liczbą.
(1.3) Wielościany foremne nazywane są także bryłami platońskimi, gdyż Platon jako pierwszy odnotował fakt istnienia ściśle określonej ich liczby. Do jego czasów znano jednak jedynie cztery z nich.
Wiktionary
IPA: fɔˈrɛ̃mnɨ, AS: forẽmny
Wiktionary
rzecz. forma ż., foremka ż., foremność ż., formowanie n.
czas. formować, uformować, deformować, zdeformować
przym. formowy, formatywny
przysł. foremnie
Wiktionary
(1.1) kształtny, zgrabny
Wiktionary
[czytaj: forsajt] metoda prognozowania koncentrująca się na formułowaniu scenariuszy przyszłości i przygotowaniu do zmian
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
anglosaskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
model samochodu marki Subaru
SJP.pl
międzynarodowy, pozagiełdowy rynek walutowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) finans. międzynarodowy rynek walutowy;
Wiktionary
Forex, FX (ang. "Foreign Exchange") – pozagiełdowy rynek walutowy w ramach którego banki, wielkie korporacje międzynarodowe, rządy, banki centralne oraz inwestorzy instytucjonalni z całego świata przeprowadzają operacje wymiany walut 24 godziny na dobę przy wykorzystaniu sieci telefonicznych, łączy informatycznych oraz systemów informacyjnych (np. Agencja Reutera).
Wikipedia
(1.1) Przeciętny inwestor indywidualny, według badań amerykańskiej Commodity Futures Trading Commission, traci na foreksie średnio 15000 dolarów, po czym rezygnuje.
Wiktionary
(1.1) Forex
Wiktionary
instytucja prowadząca forfaiting, wykupująca od eksportera z dyskontem weksle, którymi zapłacili zagraniczni klienci, i ściągająca od nich pieniądze we właściwym czasie
SJP.pl
usługa finansowa, skup wierzytelności, szczególnie wekslowych, powstających w transakcjach handlowych
SJP.pl
pióropusz, zwykle ze strusich piór, na szyszakach rycerskich oraz zdobiący łby końskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) śrpol. kita, pióropusz
(1.2) śrpol. przen. pukiel, lok
Wiktionary
IPA: ˈfɔrɡa, AS: forga
Wiktionary
[czytaj: forhend] forhend, forehand;
1. w tenisie, badmintonie itp.: uderzenie od strony ręki, która trzyma się rakietę lub rakietkę;
2. w hokeju: uderzenie z lewej strony kijem trzymanym niżej lewą ręką i na odwrót
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zasłona
Wiktionary
forehand, forhand;
1. w tenisie, badmintonie itp.: uderzenie od strony ręki, która trzyma się rakietę lub rakietkę;
2. w hokeju: uderzenie z lewej strony kijem trzymanym niżej lewą ręką i na odwrót
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. (w tenisie ziemnym, tenisie stołowym, badmintonie i speed-ballu) odbicie z prawej strony rakietą trzymaną w prawej ręce;
Wiktionary
Forhend (od ang. "forehand", dłoń [ręki]) – w tenisie ziemnym, tenisie stołowym, badmintonie i speed-ballu uderzenie z prawej strony wewnętrzną stroną rakiety lub rakietki trzymanej w prawej ręce lub uderzenie z lewej strony rakietą trzymaną w lewej ręce. W hokeju nazwą tą określa się uderzenie kijem z prawej strony.
Wikipedia
(1.1) Dzięki doskonałemu forhendowi, w którym łączy potworną siłę z doskonałą techniką, przełamał zasadę, że Hiszpanie wygrywają tylko na kortach ziemnych.
(1.1) Rok temu porażkę na Wimbledonie Andriej tłumaczył względami natury osobistej, ale wróble na trawie Wimbledonu już ćwierkały, że romans z Anke jest dla niego ważniejszy niż forhendy lub bekhendy.
Wiktionary
przym. forhendowy, forehandowy
Wiktionary
(1.1) forehand
Wiktionary
[czytaj: foricenium] określenie stosowne przez J.Kochanowskiego dla tworzonych przez siebie krótkich lekkich utworów opisujących życie dworskie
SJP.pl
jednostka monetarna Węgier równa 100 fillerom; forynt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) monet. oficjalna waluta Węgier;
Wiktionary
Forint (węg. "magyar forint") – oficjalna waluta Węgier. Kod walutowy ISO 4217: HUF.
Wikipedia
IPA: ˈfɔrʲĩnt, AS: forʹĩnt
Wiktionary
przym. forintowy
Wiktionary
→ forint
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący forinta
Wiktionary
rzecz. forint mzw.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy
(1.1) inform. rozwidlenie, odgałęzienie linii projektowej;
Wiktionary
Fo
Wikipedia
(1.1) Na bazie Linuxa Sorcerer powstały dwa forki: Lunar Linux oraz Source Mage.
Wiktionary
IPA: fɔrk, AS: fork
Wiktionary
czas. forkować ndk., sforkować dk.
Wiktionary
dziobowa nadbudówka na żaglowcu, przeznaczona dla załogi
SJP.pl
Forkasztel – na dawnych żaglowcach, głównie średniowiecznych, było to pomieszczenie mieszkalne w postaci nadbudówki zbudowanej na pokładzie w dziobowej części jednostki. Zajmowane było przez załogę.
Wikipedia
Fo
Wikipedia
widełki używane przez piechotę w XVI i XVII wieku, służące do opierania na nich arkebuzów, muszkietów i hakownic
SJP.pl
Forkiet (staropol. "soszka", "kozia noga", "widelec") – przyrząd w formie długiej tyczki zwieńczonej metalowymi widełkami służący do podpierania lufy przy strzelaniu z hakownicy lub muszkietu. W roli forkietu wykorzystywano również skrócone berdysze.
Wikipedia
Forkos (także Forkis, Forkys; gr. Φόρκος Phórkos, Φόρκυς Phórkys, łac. Phorcys) – w mitologii greckiej bóstwo morskie będące synem Gai i Pontosa. Jego żoną była jedna z jego sióstr – Keto. Wedle "Teogonii" Hezjoda z tego związku urodziły się trzy Forkidy zwane Grajami, dwa potwory morskie zwane Ketosami, trzy gorgony, Echidna i smok hesperyjski zwany Ladonem. Apollodoros w "Bibliotece" natomiast jako potomstwo Forkosa wymienia Skyllę.
Wikipedia
włoski taniec zalotny w szybkim tempie i takcie 6/4 albo 6/8, modny zwłaszcza na początku XVII wieku; furlana
SJP.pl
Forlana – żywy taniec włoski w rytmie na 6/8 lub na 6/4, modny na początku XVII wieku w Wenecji, potem wprowadzony do Francji, gdzie jego rytmy i melodie wyzyskali kompozytorzy oper i baletów
Wikipedia
przedni luk na statku
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: forma
Wiktionary
IPA: fɔrm, AS: form
Wiktionary
1. wygląd, zewnętrzny kształt czegoś;
2. układ jakichś elementów; budowa, struktura;
3. model, szablon, wzór;
4. w filozofii: wyraz wewnętrznej struktury rzeczy;
5. sposób zachowania; konwenans, etykieta;
6. naczynie do pieczenia;
7. naczynie do wykonywania odlewów w określonych kształtach;
8. sprawność fizyczna (lub psychiczna) człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zewnętrzny kształt
(1.2) kondycja fizyczna osoby
(1.3) cuk. naczynie do pieczenia ciast
(1.4) sposób robienia (mówienia, wyrażania) czegoś
(1.5) jęz. konstrukcja wyrazu;
(1.6) rodzaj naczynia do formowania jakiejś plastycznyastycznej masy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Codziennie rano robię gimnastykę i dlatego jestem w dobrej formie.
(1.3) Najpierw należy zagnieść ciasto, następnie przelać je do formy, a potem wstawić do piekarnika.
(1.4) Nie mogę przyjąć referatu napisanego w tej formie.
Wiktionary
IPA: ˈfɔrma, AS: forma
Wiktionary
rzecz. format mrz., formuła ż., formalność ż., formalista ż., formiarz m., formiernia ż., praforma ż.
:: zdrobn. foremka ż.
czas. formatować, formować, formułować, sformułować
przym. formalny, foremny, formierski, foremkowy, formatowy, formacyjny, formalistyczny, formatywny
przysł. foremnie, formalnie
Wiktionary
(1.1) kształt, wygląd, zarys
(1.2) stan, sprawność
(1.3) foremka, blaszka; gw. Górny Śląsk babowka
(1.4) metoda, charakter, styl
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od format
Wiktionary
(1.1) To nie format, lecz tylko mały formacik.
Wiktionary
rzecz. format m., formatka ż.
przym. formatowy, formatywny
Wiktionary
1. budowa czegoś, kształt, forma;
2. ugrupowanie polityczne;
3. ludzie żyjący w tej samej epoce i mający podobne wykształcenie i poglądy;
4. zespół muzyczny; kapela, band;
5. formacja roślinna - ekologicznie uwarunkowane zbiorowisko roślin o podobnych cechach;
6. według marksizmu: stopień rozwoju społecznego;
7. w geologii: zespół skał powstałych jednym okresie geologicznym;
8. wyraz mający określoną budowę słowotwórczą;
9. samodzielny oddział wojska;
10. rodzaj broni;
11. kształcenie zakonne, edukacja religijna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) grupa ludzi, których łączą określone poglądy
(1.2) wojsk. samodzielny oddział wojskowy
(1.3) geol. jednostka podstawowa w litostratygrafii
(1.4) formowanie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ale proszę pamiętać, że bigbitowcy to była formacja jednopokoleniowa. Autorzy tekstów mieli po tyle samo lat, co wykonawcy.
Wiktionary
IPA: fɔrˈmat͡sʲja, AS: formacʹi ̯a
Wiktionary
przym. formacyjny, formatywny
rzecz. formator mos.
Wiktionary
przymiotnik od: formacja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący formacji, związany z formacją
(1.2) taki, który uformował coś lub kogoś w istotny sposób, np. dziedzinę nauki, nurt sztuki, czyjś światopogląd
(1.3) rel. związany z formowaniem kogoś w wierze, jako katolika
Wiktionary
(1.1) Nowicjusz powinien przebywać w domu formacyjnym przez jeden rok.
Wiktionary
rzecz. formacja ż., reformacja ż., formator m., formatorka ż., forma ż., foremka ż., format m., formowanie n., uformowanie n., formacyjność ż., formatywność ż., reformowanie n., zreformowanie n., reformator m., reformatorka ż., formierz m., formiernia ż., reformy nmos.
czas. formować ndk., uformować dk., reformować ndk., zreformować dk.
przym. formatywny, formierski
przysł. formacyjnie
Wiktionary
blok kamienia łupanego o kształcie i wymiarach zbliżonych do kształtu i wymiarów przyszłego wyrobu lub będący jego wielokrotnością
SJP.pl
Formak – blok skalny łupany z przeznaczeniem na konkretny wyrób (lub jego krotność) tak, aby zminimalizować naddatek na dalszą obróbkę.
Wikipedia
związek organiczny, najprostszy aldehyd alifatyczny; aldehyd mrówkowy, metanal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) chem. CH2O, organiczny związek chemiczny, pierwszy w szeregu homologicznym aldehydów;
Wiktionary
przym. formaldehydowy
Wiktionary
(1.1) aldehyd mrówkowy, metanal
Wiktionary
przymiotnik od: formaldehyd
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z formaldehydem, dotyczący formaldehydu
Wiktionary
rzecz. formaldehyd mrz.
Wiktionary
wodny roztwór aldehydu mrówkowego, mający zastosowanie jako środek dezynfekcyjny lub konserwujący oraz służący do wyrobu tworzyw sztucznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. roztwór wodny formaldehydu, stosowany jako środek odkażający i konserwujący;
Wiktionary
Formalina – nasycony (35–40%) roztwór wodny formaldehydu (aldehydu mrówkowego), bezbarwna ciecz o drażniącym ostrym zapachu i smaku, silnie toksyczna i bakteriobójcza (ścina białka zarówno strukturalne, jak i enzymatyczne).
Jako środek wygodniejszy w użyciu zastępuje sam formaldehyd, który w warunkach normalnych jest gazem. Miesza się z etanolem, służącym do jej stabilizowania (czysta formalina ma tendencję do polimeryzacji do trioksanu lub polioksymetylenu).
Wikipedia
(1.1) (…) 29-latek sam przypadkowo obciął sobie palec u nogi. Przez rok trzymał go w słoiku z formaliną.
(1.1) Rühtgard poczuł dławienie w gardle, kiedy przyjrzał się potężnemu akwarium wypełnionemu formaliną, w którym stał dwumetrowy albinos o negroidalnych rysach.
Wiktionary
przym. formalinowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z formaliną, dotyczący formaliny; zawierający formalinę
Wiktionary
rzecz. formalina ż.
Wiktionary
osoba przypisująca formie wielkie znaczenie, stosująca się ściśle do obowiązujących przepisów; pedant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek zbytnio przywiązujący wagę do formalności, zewnętrznych form działania
Wiktionary
IPA: ˌfɔrmaˈlʲista, AS: formalʹista
Wiktionary
rzecz. forma ż., formalizm m., formalność ż., formalizacja ż.
:: fż. formalistka ż.
przym. formalny, formalistyczny, formatywny
przysł. formalnie, formalistycznie
Wiktionary
(1.1) pedant, gorliwiec, nadgorliwiec, purysta, skrupulat, skrupulant
Wiktionary
kobieta przypisująca formie wielkie znaczenie, stosująca się ściśle do obowiązujących przepisów; pedantka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zbytnio przywiązująca wagę do formalności, zewnętrznych form działania
Wiktionary
(1.1) Bibliotekarki nie są formalistkami i chociaż traci na tym statystyka, cieszą się każdym czytelnikiem — nawet, jeśli nie jest zarejestrowany. Martwią się jedynie tym, że „odpożyczane" książki czasem giną.
Wiktionary
rzecz. forma ż., formalizm m., formalność ż., formalizacja ż.
:: fm. formalista m.
przym. formalny, formalistyczny, formatywny
przysł. formalnie, formalistycznie
Wiktionary
(1.1) pedantka, purystka
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób formalistyczny
Wiktionary
IPA: ˌfɔrmalʲiˈstɨt͡ʃʲɲɛ, AS: formalʹistyčʹńe
Wiktionary
przym. formalistyczny
rzecz. formalista mos., formalność ż., formalistka ż., formalistyczność ż.
przysł. formalnie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest formalistyczne; cecha tych, którzy są formalistyczni
Wiktionary
przym. formalistyczny, formalny
przysł. formalistycznie
Wiktionary
1. przywiązujący nadmierną wagę do ustalonych form i przepisów;
2. wyrażający taką postawę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakteryzujący się formalizmem
Wiktionary
rzecz. formalizacja ż., forma ż., formalizm m., formalista m., formalistka ż., formalność ż., formalistyczność ż.
czas. formalizować ndk.
przym. formalny
przysł. formalistycznie, formalnie
Wiktionary
ścisłe, nadmiernie skrupulatne przestrzeganie ustalonych form i przepisów
SJP.pl
1. nadanie czemuś właściwych kształtów, doskonalenie formy czegoś;
2. procedura prowadząca nadania czemuś postaci sformalizowanej lub formalnego statusu prawnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) procedura, której celem jest przedstawienie danej teorii lub systemu w sformalizowanej postaci
(1.2) nadawanie nieformalnej organizacji statusu prawnego
Wiktionary
rzecz. formalność ż., formalista m., formalistka ż., formalizowanie n., sformalizowanie n., formularz m., forma ż., formowanie n., sformowanie n.
czas. formalizować ndk., sformalizować dk., formować ndk., sformować dk.
przym. formalny, formalistyczny
przysł. formalnie
Wiktionary
1. przywiązywanie nadmiernej wagi do ustalonych form i przepisów;
2. stanowisko w filozofii, sztuce, według którego wartość dzieła wynika w zasadniczym stopniu z jego formy;
3. w nauce: matematyczne sformułowanie zagadnienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ścisłe trzymanie się litery przepisów w danym działaniu
(1.2) filoz. stanowisko filozoficzne stawiające na formę przy ocenie dzieła
(1.3) filoz. mat. nurt w filozofii matematycznej widzący matematykę jako system formalny;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Formalizm nie zbawi was od chaosu. Lepiej już pogodzić się z duchem czasu.
(1.1) Pani Monroe wprowadziła większą ekskluzywność, formalizm i protokół do wystawnych przyjęć w Białym Domu.
(1.3) Dodać należy, że o ile intuicjonizm i formalizm pozostają wierne poglądom i ideom swych twórców, o tyle logicyzm uległ pewnym zmianom – występuje on dziś głównie w postaci tzw. logicyzmu pluralistycznyuralistycznego (…)
Wiktionary
rzecz. forma ż., formalność ż., formalista mos., formalistka ż.
przysł. formalnie
przym. formalny, formalistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|formalizować.
Wiktionary
czas. formalizować ndk.
rzecz. formalizacja ż.
Wiktionary
1. nadawać czemuś dobrze określoną, ścisłą formę;
2. robiąc coś, przywiązywać nadmierną wagę do ustalonych form i przepisów;
3. formalizować się:
a) stawać się formalnym;
b) przybierać ścisłą formę
SJP.pl
czasownik
(1.1) nadawać określone reguły lub formę
Wiktionary
przym. formalistyczny, formalny
rzecz. formalność ż., formalizowanie n., formalizacja ż.
przysł. formalnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) zgodnie z przepisami
(1.2) uwzględniając formę
(1.3) pot. po prostu
Wiktionary
rzecz. forma ż., formalista mos., formalistka ż., formalizacja ż., formalizm mrz., formalność ż.
czas. formalizować, sformalizować
przym. formalistyczny, formalny, formatywny
przysł. formalistycznie
Wiktionary
(1.1) oficjalnie, urzędowo
(1.2) strukturalnie
(1.3) naprawdę, rzeczywiście
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: formalnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: formalny
SJP.pl
związany z gramatyką formalną (sposobem opisu języka formalnego)
SJP.pl
1. czynność wykonywana urzędowo, zgodnie z procedurą;
2. prosta czynność, konieczna dla zachowania ustalonych reguł postępowania
SJP.pl
związany z formalnością, dotyczący formalności
SJP.pl
1. czynność wykonywana urzędowo, zgodnie z procedurą;
2. prosta czynność, konieczna dla zachowania ustalonych reguł postępowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) czynność wykonywana według przepisów, urzędowo
(1.2) czynność konieczna, ale nieistotna albo bardzo prosta
Wiktionary
(1.1) Załatwiłem wszystkie formalności związane z rejestracją samochodu.
(1.2) Egzamin na prawo jazdy był dla mnie czystą formalnością.
Wiktionary
IPA: fɔrˈmalnɔɕt͡ɕ, AS: formalność
Wiktionary
rzecz. forma ż., formalizm m., formalista m., formalistka ż., formalizacja ż.
czas. formalizować ndk.
przym. formalny, formalistyczny, formatywny
przysł. formalnie, formalistycznie
Wiktionary
1. odnoszący się do formy czegoś, a nie treści, istoty rzeczy;
2. wynikający z przepisów lub obowiązujących zasad;
3. potocznie: rzeczywisty, autentyczny, kompletny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zgodny z pewnymi normami i przepisami, wymagany do utrzymania porządku
(1.2) dotyczący formy
(1.3) nieszczery, wymuszony
(1.4) pot. ścisły, prawdziwy, rzeczywisty
Wiktionary
(1.1) Republika Sacha to formalna nazwa Jakucji.
(1.2) Biegłość formalna tego twórcy budziła szacunek.
(1.3) Małżeństwo Krzysztofa i Janki to tylko formalny związek — sami przyznają, że pobrali się pod presją rodziców.
Wiktionary
IPA: fɔrˈmalnɨ, AS: formalny
Wiktionary
rzecz. formalizm m., formalista m., formalista ż., formalistyczność ż., formalistyka ż., formalizacja ż., formalność ż., forma ż., formalistka ż.
przym. formalistyczny, formalnoprawny, formowy
przysł. formalnie
czas. formalizować
Wiktionary
(1.1) oficjalny, urzędowy, legalny
Wiktionary
organiczny związek chemiczny stosowany jako rozpuszczalnik oraz plastyfikator
SJP.pl
Formamid – organiczny związek chemiczny z grupy amidów, pochodzący od kwasu mrówkowego i będący najprostszym przedstawicielem tej klasy związków. Stosowany jest w syntezie organicznej jako rozpuszczalnik oraz plastyfikator.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. grupa składowych widma dźwięku nadających mu swoistą barwę;
2. element, za pomocą którego dany wyraz został utworzony od swej podstawy słowotwórczej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. składnik dźwięku nadający mu swoistą barwę
(1.2) jęz. element słowotwórczy formujący, kształtujący wyraz pochodny od podstawowego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Wpływ formantów na zabarwienie uczuciowe wyrazów – powiedział Dmuchawiec głosem chorego borsuka. – Oto frapujący temat naszej dzisiejszej lekcji.
Wiktionary
przym. formantowy
rzecz. formanta ż., formanta metryczna ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. zob. formanta metryczna.
Wiktionary
rzecz. formant mrz.
Wiktionary
związany z formantem, dotyczący formantu
SJP.pl
1. rozmiary książki, arkusza papieru, zdjęcia itp.
2. ogół cech ocenianych wysoko lub nisko
3. struktura pliku związana z określonym sposobem zapisu i odczytywania informacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rozmiar arkusza papieru, książki itp.
(1.2) inform. rodzaj pliku związany z odpowiednim sposobem zapisu i odczytu
(1.3) ogół cech ocenianych wysoko lub nisko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nasz instytut wydaje zeszyty naukowe w formacie A4.
(1.1) Moją jedyną pamiątką z tamtego okresu jest zdjęcie formatu pocztówkowego z zadartym rogiem.
(1.2) Jest wiele formatów plików dźwiękowych.
(1.2) W internecie są strony umożliwiające konwersję między formatami.
(1.2) Program odczytuje wszystkie formaty plików CAD.
(1.3) Na festiwalu pojawiły się gwiazdy wielkiego formatu.
Wiktionary
IPA: ˈfɔrmat, AS: format
Wiktionary
rzecz. formatka ż., formatownik m., formatowanie n., sformatowanie ż., forma ż., formowanie n., sformowanie n.
:: zdrobn. formacik m.
czas. formatować ndk., sformatować dk., formować ndk., sformować dk.
przym. formatowy, formacyjny, formatywny
Wiktionary
(1.1) rozmiar, wielkość
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. kilka kawałków forniru, które tworzą arkusz o wymaganych wymiarach
(1.2) poligr. strona tekstu przygotowana do powielenia techniką małej poligrafii
Wiktionary
IPA: fɔrˈmatka, AS: formatka
Wiktionary
rzecz. format m., formacik m., formatowanie n.
czas. formatować ndk., sformatować dk.
przym. formatowy, formatkowy, formatywny
Wiktionary
(1.3) formularz
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z formatką, dotyczący formatki
Wiktionary
rzecz. formatka ż.
przym. formatywny
Wiktionary
mechanizm do nastawienia formatu na maszynie poligraficznej
SJP.pl
polityk wyznaczony przez głowę państwa (prezydenta, króla) do tworzenia większościowej koalicji parlamentarnej i rządu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba trudniąca się pomocą w jakimkolwiek rozwoju osobowości człowieka
(1.2) polit. polityk wybrany przez głowę państwa do sformowania rządu koalicyjnego, po wyborach parlamentarnych lub upadku poprzedniego gabinetu;
Wiktionary
Formator lub formateur – polityk wybrany przez głowę państwa do sformowania rządu koalicyjnego, po wyborach parlamentarnych lub upadku poprzedniego gabinetu. Rola formatora jest szczególnie ważna na scenie politycznej Belgii, Holandii, Luksemburga, Izraela oraz Czech. W tych krajach władza wykonawcza wybierana jest przez władzę ustawodawczą, zaś ordynacja proporcjonalna oraz system wielopartyjny powodują, że koalicje są częstym zjawiskiem.
Wikipedia
(1.1) Ksiądz Olek nałeżał do grupy formatorów oazowych.
(1.1) W spotkaniu wzięli udział formatorzy z różnych prowincji zakonnych.
Wiktionary
rzecz. forma ż., formacja ż., format m.
:: fż. formatorka ż.
czas. formować ndk.
przym. formacyjny, formatywny
Wiktionary
edukatorka wspierająca rozwój osobisty i duchowy człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|formatować.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌfɔrmatɔˈvãɲɛ, AS: formatovãńe
Wiktionary
czas. formatować
rzecz. formatka ż., format m.
przym. formatowy, formatywny
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) druk. poligr. inform. nadawać czemuś jakiś format, kształt
(1.2) inform. przystosowywać nośnik danych do pracy przez odpowiednie ustalenie jego systemu plików
(1.3) inform. pot. kasować zawartość dysku
Wiktionary
(1.1) Nie jestem poligrafem i nie będę formatował pracy magisterskiej - oddam prosty wydruk.
(1.2) Karta pamięci w moim nowym aparacie była dwukrotnie formatowana, a mimo tego zdjęcia nie zapisały się.
(1.3) Pirat nie wiedział, że nie ma sensu formatować dysku twardego, gdyż policja i tak zdoła odzyskać dane.
Wiktionary
IPA: ˌfɔrmaˈtɔvat͡ɕ, AS: formatovać
Wiktionary
rzecz. format m., formatka ż., forma ż., formatowanie
przym. formatowy, formatywny
Wiktionary
(1.3) czyścić
Wiktionary
część formy typograficznej
SJP.pl
związany z formatem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z formatem, dotyczący formatu
Wiktionary
rzecz. format m., formacik m., formatka ż., formatowanie n., sformatowanie ż., forma ż., formowanie n., sformowanie n.
czas. formatować ndk., sformatować dk., formować ndk., sformować dk.
przym. formatywny
Wiktionary
w językoznawstwie: najmniejszy element w strukturze powierzchniowej generatywnego opisu zdania
SJP.pl
mający związek z procesem formowania się czegoś; kształtujący
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który coś formuje, ma wpływ na formowanie się czegoś
(1.2) taki, który powoduje, że coś się formuje
(1.3) taki, w czasie którego coś się formuje
Wiktionary
rzecz. forma ż., foremka ż., reforma ż., formatka ż., format m., formacik m., formacja ż., formatowanie n., uformowanie n., sformowanie n., sformatowanie n., reformowanie n., zreformowanie n., formatywność ż., reformacja ż., reformator m., reformatorek m., reformatorka ż., formierz m., formierka ż., formiernia ż., przeformatowanie n., przeformatowywanie n., formierstwo n., reformowalność ż., niereformowalność ż., formator m., formatorka ż., formacyjność ż., foremność ż., nieforemność ż., formalność ż., formalista m., formalistka ż., formularz m., formuła ż., formułka ż.
czas. formować ndk., sformować dk., uformować dk., formatować ndk., sformatować dk., reformować ndk., zreformować dk., przeformatować dk., przeformatowywać ndk., formułować ndk., sformułować dk.
przym. reformacyjny, reformowy, reformowalny, niereformowalny, formatkowy, formatowy, formierski, foremkowy, formacyjny, foremny, nieforemny, formalnie, nieformalnie, formularzowy, formułowy
przysł. reformacyjnie, formacyjnie, foremnie, nieforemnie, formalnie, nieformalnie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Formentera – druga co do wielkości wyspa wchodząca w skład Pitiuzów. Leży na południe od Ibizy. Czwarta co do wielkości wyspa Balearów. Stolicą i głównym miastem jest Sant Francesc de Formentera.
Wikipedia
roślina z rodziny liliowatych; len nowozelandzki
SJP.pl
Formia – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Latina.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 35 758 osób, 489,8 os./km².
W miejscowości znajduje się stacja kolejowa Formia.
Wikipedia
formierka;
1. maszyna do wykonywania form odlewniczych;
2. maszyna, w której obracający się ślimak wytłacza materiał plastyczny
SJP.pl
dział odlewni, w którym wyrabia się formy odlewnicze; formiernia
SJP.pl
osoba wykonująca formy do kształtowania materiałów przez odlewanie; formierz, giser
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
formiarka;
1. maszyna do wykonywania form odlewniczych;
2. maszyna, w której obracający się ślimak wytłacza materiał plastyczny
SJP.pl
dział odlewni, w którym wyrabia się formy odlewnicze; formiarnia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z formierstwem, dotyczący formierstwa
Wiktionary
rzecz. formierstwo n., forma ż.
przym. formacyjny, formatywny
Wiktionary
osoba wykonująca formy do kształtowania materiałów przez odlewanie; formiarz, giser
SJP.pl
oszklone, sztuczne mrowisko, służące do badań biologii mrówek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ent. sztuczne mrowisko;
Wiktionary
Formikarium (łac. "formica" – mrówka) – rodzaj insektarium, sztuczne mrowisko przeznaczone do hodowli mrówek i obserwacji żyjących w nim mrówek. Dziedzina zoologii zajmująca się badaniem mrówek to myrmekologia.
W zależności od zastosowanego materiału wyróżnia się formikaria:
Wikipedia
(1.1) Formikarium składa się z części gniazdowej oraz wybiegu zwanego areną.
Wiktionary
starogrecki instrument muzyczny, chordofon szarpany, odmiana liry albo kitary
SJP.pl
Fo
Wikipedia
artysta tworzący zgodnie z zasadami formizmu, traktujący formę jako nadrzędną w stosunku do treści
SJP.pl
krakowski ruch artystyczny z początku XX wieku, pokrewny kubizmowi, głoszący nadrzędną rolę formy w sztuce
SJP.pl
Formizm – polski awangardowy ruch literacko-artystyczny rozwijający się w latach 1917–1922, czerpiący inspirację z dokonań kubizmu, ekspresjonizmu i futuryzmu oraz sztuki ludowej; był jedną z dwóch, obok unizmu, oryginalnie polskich formacji awangardowych.
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od forma
Wiktionary
IPA: ˈfɔrmɔ, AS: formo
Wiktionary
handlowa nazwa lakieru żywicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwastmatyczny;
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) Lekarz zalecił Hance stosowanie formoterolu.
Wiktionary
IPA: ˌfɔrmɔˈtɛrɔl, AS: formoterol
Wiktionary
(1.1) nazwy handlowe: Diffumax, Foradil, Forastmin, Oxis, Oxodil, Zafiron
Wiktionary
kształtujący formę
SJP.pl
dający się formować, możliwy do formowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|formować.
(1.2) techn. proces przygotowania nowych akumulatorów do pracy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. nieformowanie n., forma ż., format mrz., sformowanie n., foremka ż., formalizacja ż.
czas. formować ndk., sformować dk.
przym. foremkowy, foremny, formatowy, formacyjny
Wiktionary
nadawać kształt, formę; kształtować
SJP.pl
czasownik
(1.1) nadawać czemuś określoną formę, kształt
(1.2) o grupie ludzi: ustawiać się w pewnym porządku
(1.3) wyrabiać w kimś określone cechy lub postawy
(1.4) organizować coś powołując do życia
Wiktionary
(1.2) Gdy orszak się formował, Szarlej został z tyłu, dyskretnie wezwał ku sobie Reynevana i Samsona Miodka.
(1.3) I temat, i sami rozmówcy formują kształt idealnego człowieka epoki.
Wiktionary
IPA: fɔrˈmɔvat͡ɕ, AS: formovać
Wiktionary
rzecz. forma ż., foremka ż., formowanie n., formiernia ż., format m., formator mos., formalizacja ż.
czas. uformować, sformować, rozformować
przym. foremny, foremkowy, formatowy, formacyjny, formatywny
przysł. foremnie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. dział wytwórni, w którym wyrabia się formy;
2. pomieszczenie, w którym nadaje się ostateczne kształty wyrabianym w wytwórni przedmiotom
SJP.pl
związany z formą (naczyniem)
SJP.pl
przestarzale: Tajwan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. dawna nazwa wyspy Tajwan
(1.2) pot. Jednostka Wojskowa Formoza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w prawie rzymskim: dokument z roszczeniami powoda i zarzutami pozwanego, skierowany do prywatnego sędziego przez pretora; formuła
SJP.pl
forma użytkowa środka ochrony roślin, np. emulsja, proszek, granulat
SJP.pl
blankiet jakiegoś dokumentu do wypełnienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) blankiet jakiegoś dokumentu do wypełnienia
(1.4) daw. zbiór formuł, księga informacyjna
Wiktionary
Formularz – wzór dokumentu z rubrykami do wypełnienia.
Aby dokument mógł być dowodem, musi spełniać określone wymagania formalne i merytoryczne. Wymagania te winny być wyszczególnione w instrukcji. Ta zwykle nie jest dostępna w chwili wystawiania dokumentu lub nie jest w ogóle znana wystawcy. Rozwiązaniem jest formularz – blankiet dokumentu z nadrukowanymi rubrykami i objaśnieniami dotyczącymi sposobu ich wypełnienia.
Wikipedia
(1.1) Tomek musiał wypełnić odpowiedni formularz, żeby założyć firmę.
(1.2) Aby zapisać się na konferencję, konieczne jest zgłoszenie udziału za pomocą formularza rejestracyjnego dostępnego online.
Wiktionary
IPA: fɔrˈmulaʃ, AS: formulaš
Wiktionary
przym. formularzowy, formatywny
rzecz. formalizacja ż., formułowanie n.
czas. formułować
Wiktionary
(1.1) blankiet
Wiktionary
szablonowy, schematyczny
SJP.pl
1. stały tekst wypowiadany w pewnych okolicznościach;
2. ustalony sposób postępowania lub działania czegoś; prawidło;
3. symboliczny zapis zdania matematycznego lub skład związku chemicznego;
4. zasada organizacji i charakter jakiejś imprezy, partii politycznej; forma organizacyjna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przepis na daną czynność, sposób funkcjonowania czegoś
(1.2) kategoria wyścigów samochodowych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Standardowa formuła podziękowania współmałżonkowi wypowiadana przez jubilatów nawiązywała literalnie do tej, którą wygłaszano w czasie ślubu cywilnego.
(1.2) W ubiegły wtorek rozpoczęły się starty w zawodach formuły 1.
Wiktionary
IPA: fɔrˈmuwa, AS: formuu̯a
Wiktionary
rzecz. formułowanie n., forma ż., formułka ż.
czas. formułować
przym. formatywny
Wiktionary
(1.1) przepis
Wiktionary
1. zdawkowy, stały tekst wypowiadany w pewnych okolicznościach;
2. wzór matematyczny lub fizyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od formuła
Wiktionary
(1.1) To była dobrze mu znana formułka, którą musiał się posługiwać dość często w pracy.
Wiktionary
rzecz. formuła ż., formułowanie n.
czas. formułować ndk.
przym. formatywny
Wiktionary
związany z formułką, dotyczący formułki
SJP.pl
wyrażać jakąś myśl, nadawać jej ściśle określoną formę słowną, precyzować, określać coś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. sformułować)
(1.1) określać coś jasno i treściwie, ujmować w ścisłe wyrażenie
(1.2) wyrażać opinię, życzenia słowami
czasownik zwrotny niedokonany formułować się (dk. sformułować się)
(2.1) być formułowanym (1.1)
Wiktionary
rzecz. formularz mrz., formuła ż., formułowanie n., forma ż., formułka ż.
czas. sformułować dk.
przym. formatywny
Wiktionary
(1.1) ustalać
(1.2) wyrażać
Wiktionary
reszta acylowa kwasu mrówkowego; grupa formylowa
SJP.pl
wprowadzanie do cząsteczki związku organicznego grupy formylowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|formylować.
Wiktionary
Formylowanie ("formylacja") – reakcja chemiczna polegająca na wprowadzeniu do związku chemicznego grupy formylowej (aldehydowej), –CHO.
Przykładową reakcją formylowania jest reakcja Vilsmeiera-Haacka, np.:
Formylowanie jest reakcją o dużym znaczeniu biologicznym. M.in. biosynteza białka inicjowana jest przez "N"-formylometioninę, powstającą w wyniku formylacji metioniny przez formylową pochodną kwasu tetrahydrofoliowego:
Wikipedia
czas. formylować
Wiktionary
grupa formylowa - reszta acylowa kwasu mrówkowego; formyl
SJP.pl
instrument stomatologiczny wykorzystywany podczas zakładania plomby do ubytku na powierzchni stycznej zęba
SJP.pl
dawniej robotnik folwarczny pracujący przy koniach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. zaw. najemny robotnik rolny z folwarku, obsługujący konie robocze i wykonujący nimi prace gospodarskie w majątkach ziemskich;
(1.2) daw. gwara. hak zaczepowy na końcu dyszla
Wiktionary
Fornal – w XIX-XX wieku najemny robotnik rolny obsługujący konie, pracujący z nimi w folwarkach, niekiedy zwany też ratajem.
Wikipedia
(1.1) Nareszcie wszyscy fornale pozaprzęgali konie do pługów i kiwając się na koniach, z biczami w rękach, rzędem jechali drogą jeden za drugim.
Wiktionary
rzecz. fornalka ż.
:: rzecz. Fornalski mos. / Fornalska ż.
przym. fornalski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przestarzałe:
1. zaprzęg przydzielany fornalowi do pracy;
2. klacz wchodząca w skład zaprzęgu przydzielanego fornalowi do pracy;
3. furmanka, wóz, fura;
4. zajęcie fornala
SJP.pl
→ fornal
SJP.pl
Fornalski (forma żeńska: Fornalska, w liczbie mnogiej: Fornalscy) – polskie nazwisko typu patronimicznego. Pochodzi od rzeczownika "fornal", oznaczającego woźnicę. W Polsce nazwiskiem tym posługuje się około 1000 osób, najwięcej w województwie świętokrzyskim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. fornir
Wiktionary
rzecz. forniernia ż.
przym. fornierowy
czas. fornierować ndk.
Wiktionary
zakład, w którym wyrabiane są forniry
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) przest. fornirować
Wiktionary
rzecz. fornier m.
przym. fornierowy
Wiktionary
1. cienkie arkusze dobrego drewna, którymi okleja się wyroby z gorszego drewna; okleina;
2. cienkie płaty drewna, z których tworzy się sklejkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) cienkie płaty drewna uzyskiwane przez skrawanie;
Wiktionary
Fornir (z niem.) – cienkie płaty drewna uzyskiwane przez skrawanie płaskie (styczne – w kierunku prostopadłym do włókien) lub obwodowe (łuszczenie). Płaty te mają grubość od 0,1 do 5,0 mm. Forniry dzielą się ze względu na zastosowanie na okleiny i obłogi. Fornir w zależności od efektowności rysunku (od gatunku drzewa) może być przeznaczony na sklejkę, okleinę (fornirowanie) lub drewno warstwowe prasowane.
Wikipedia
(1.1) Na fornir przeznacza się drewno okrągłe o dużych średnicach.
Wiktionary
IPA: ˈfɔrʲɲir, AS: forʹńir
Wiktionary
czas. fornirować
przym. fornirowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fornirować.
Wiktionary
Fornirowanie – pokrywanie materiału, najczęściej drewnianego lub drewnopodobnego, warstwą drewna o wyższej jakości – forniru, dzięki czemu przy obniżonym koszcie można zbudować dany produkt (np. front mebli, drzwi), tak aby wyglądał jak zbudowany z litego i cenniejszego drewna.
Wikipedia
rzecz. niefornirowanie n.
czas. fornirować ndk.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pokryty fornirem (warstwą drewna o wyższej jakości)
Wiktionary
pokrywać drewno fornirem
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) techn. okładać wyroby stolarskie fornirem
Wiktionary
rzecz. fornir mrz., fornirowanie n.
Wiktionary
(1.1) wykładać fornirem
Wiktionary
przymiotnik od: fornir
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fornirem; wykonany z forniru
Wiktionary
rzecz. fornir mrz.
Wiktionary
typ morskich bezkręgowców; kryzelnice
SJP.pl
urządzenie do badania refrakcji i zaburzeń widzenia obuocznego
SJP.pl
Foropter – urządzenie stosowane w okulistyce i optometrii służące do ustalenia wady wzroku. Zawiera wewnątrz soczewki sferyczne i cylindryczne, pryzmaty, różne filtry optyczne, cylinder skrzyżowany, otwór stenopeiczny i inne przybory.
Wikipedia
wymarły nielotny ptak występujący w miocenie na terenie Patagonii
SJP.pl
Fororak ("Phorusrhacos") – rodzaj wielkich, wymarłych nielotnych ptaków z rodziny Phorusrhacidae, występujących w miocenie na terenie Patagonii, 20–14 milionów lat temu. Obejmuje jeden gatunek – "Phorusrhacos longissimus".
Wikipedia
stawiać kogoś w uprzywilejowanej sytuacji, dawać fory
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) dawać pierwszeństwo
Wiktionary
rzecz. forowanie n., fory nmos.
Wiktionary
(1.1) popierać, uprzywilejowywać
Wiktionary
uczestnik internetowego forum dyskusyjnego; forumowicz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) użytkownik forum (internetowego)
Wiktionary
(1.1) Użytkownicy forów wolą używać mniej poprawnej, lecz popularniejszej formy „forumowicz” nad „forowicz”.
Wiktionary
IPA: fɔˈrɔvʲit͡ʃ, AS: forovʹič
Wiktionary
rzecz. forum n., forumowicz m.
przym. forumowy, forowy
Wiktionary
(1.1) forumowicz
Wiktionary
kobieta wypowiadająca się na forum internetowym; forumowiczka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z forum (internetowym)
Wiktionary
rzecz. forum n., forumowicz m., forowicz m.
przym. forumowy
Wiktionary
(1.1) forumowy
Wiktionary
wodoszczelny przedział na dziobie lub rufie statku, zabezpieczający go przed zatopieniem w razie uszkodzenia; skrajnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. schowek pod pokładem dziobowym (fordekiem)
Wiktionary
posterunek lub oddział zwiadowczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. przest. wysunięte stanowisko posterunkowe
(1.2) wojsk. wywiadowcza grupa wojskowa
(1.3) przen. książk. osoba lub zjawisko, które wyprzedza swoją epokę
Wiktionary
(1.1) Rostow spędził noc tę wraz ze swoim oddziałem w forpocztach dywizji Bagrationa.
(1.2) Kiedy z poselstwem tajemnem / Tu biegłem, wojsk forpoczty już stały nad Niemnem (…)
(1.3) Czy anestezjolodzy to forpoczta wspólnej walki lekarzy o lepsze zarobki?
Wiktionary
IPA: fɔrˈpɔt͡ʃta, AS: forpočta
Wiktionary
(1.3) awangarda
Wiktionary
pot. pieniądze; kasa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pieniądze
Wiktionary
(1.1) Prezes wychodzi z założenia, że w życiu najważniejsza jest forsa.
Wiktionary
IPA: ˈfɔrsa, AS: forsa
Wiktionary
przym. forsiasty
Wiktionary
(1.1) szmal, sałata, hajs, kasa, kapucha
Wiktionary
potocznie: mający dużo pieniędzy, bogaty; kasiasty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. taki, który ma dużo pieniędzy
Wiktionary
rzecz. forsa ż.
Wiktionary
(1.1) bogaty, kasiasty
Wiktionary
[czytaj: fors-ing] metoda dowodzenia niesprzeczności i niezależności zdań teorii mnogości; forcing
SJP.pl
Forsing (forcing) – metoda dowodzenia niesprzeczności i niezależności zdań teorii mnogości względem aksjomatów Zermela-Fraenkla. Forsing to jedna z metod używanych w matematyce do ścisłego udowodnienia, że pewnych stwierdzeń nie można ani udowodnić, ani obalić (ten ostatni termin oznacza udowodnienie zaprzeczenia).
Wikipedia
substancja czynna występująca w korzeniach pokrzywy indyjskiej, wykorzystywana leczniczo
SJP.pl
Forskolina, kolforsyna – organiczny związek chemiczny z grupy labdanów wyizolowany z roślin z gatunku "Coleus forskohlii". Wykazuje właściwości rozszerzające naczynia krwionośne i pobudzające czynność serca. Wykorzystywany jest w badaniach biochemicznych jako odwracalny aktywator cyklazy adenylowej w celu zwiększania stężenia cAMP w komórkach.
Wikipedia
1. przeprowadzać coś siłą, narzucać coś komuś;
2. męczyć, przeciążać, nadwyrężać nadmiernym wysiłkiem;
3. pokonywać przeszkody terenowe, posuwać się z trudem po ciężkim do przebycia terenie
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) popierać lub wprowadzać coś albo kogoś, naciskając, często przeciwko przeciwnym głosom
(1.2) męczyć, wysilać
(1.3) posuwać się z wysiłkiem, pokonując trudny teren
(1.4) przełamywać zabezpieczenia, przedostawać się przez struktury obronne
(1.5) utrzymywać płyny w warunkach, sprzyjających fermentacji
czasownik zwrotny niedokonany forsować się
(2.1) wysilać się, nadmiernie zużywać siły
Wiktionary
przym. forsowny
przyim. forsownie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: forsownie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: forsowny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest forsowne
Wiktionary
przym. forsowny
przysł. forsownie
Wiktionary
wykonywany z dużym nakładem sił, z wysiłkiem; męczący, intensywny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) męczący
Wiktionary
czas. forsować
rzecz. forsowność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. gw-pl|Kresy. woźnica
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Finlandii, w regionie Kanta-Häme;
Wiktionary
Forssa (szw. "Forsa") – miasto i gmina w Finlandii w regionie Kanta-Häme (dawna prowincja Finlandia Południowa). Zajmuje powierzchnię 253,39 km², z czego 4,61 km² stanowi woda. Populacja w 2023 r. wynosiła 16 502 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
minerał, krzemian magnezu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jubil. miner. minerał z gromady krzemianów;
Wiktionary
Forsteryt – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy oliwinów. Forsteryt należy do grupy minerałów rzadkich. Forsteryt znaleziony został w meteorytach żelaznych i w próbkach pyłu kosmicznego z sondy Stardust.
Nazwa pochodzi od nazwiska angielskiego handlowca i kolekcjonera minerałów Adolariusa Jacoba Forstera (1739–1806).
Wikipedia
przym. forsterytowy
Wiktionary
(1.1) chryzolit
Wiktionary
związany z forsterytem, dotyczący forsterytu
SJP.pl
ozdobny krzew ogrodowy, kwitnący na wiosnę, o licznych żółtych kwiatach rozwijających się przed liśćmi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Forsythia|Vahl|ref=tak., kwitnący wiosną krzew ozdobny o żółtych kwiatach;
Wiktionary
Forsycja ("Forsythia" Vahl) – rodzaj krzewów należący do rodziny oliwkowatych. Obejmuje 11 gatunków. Jeden gatunek (forsycja europejska "F. europaea") występuje w południowo-wschodniej Europie, pozostałe we wschodniej Azji (w Chinach, Korei i Japonii). W naturze krzewy te rosną w suchych formacjach zaroślowych. Ich kwiaty zapylane są przez owady.
Wikipedia
[czytaj: forsajt] nazwisko obce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
część cielęciny lub baraniny z nerką
SJP.pl
potrawa z różnych składników, np. z ugotowanych ziemniaków, pieczonego lub gotowanego mięsa, śmietany i utartego sera, albo z cebuli, śledzi, zapiekana lub podawana na zimno jako przystawka lub danie główne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. wieloskładnikowe mięsno-warzywne ragoût z dodatkiem sosu pomidorowego podawane na ciepło jako przystawka;
Wiktionary
Forszmak (od Vorschmack, Vorgeschmack) – przystawka, najczęściej do głównego dania.
W zależności od miejsca i czasu może to być np. zapiekanka przygotowywana z ugotowanych ziemniaków, mielonego lub usiekanego mięsa (np. pieczonej cielęciny), siekanych śledzi, tartych jabłek, jaj, z dodatkiem śmietany, masła, tartej cebuli, doprawiona solą, pieprzem i zielem angielskim.
Wikipedia
wstrząs poprzedzający główne trzęsienie ziemi
SJP.pl
przestarzałe:
1. krótkometrażowy film reklamowy, zmontowany z najciekawszych scen zapowiadanego filmu; zwiastun, trailer, teaser;
2. podwoda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Poznań. przest. stangret, woźnica
Wiktionary
"Zobacz też: stangret."
Forszpan (od niem. Vorspann wprowadzenie) – rodzaj komunikatu informacyjnego, pełniącego rolę zwiastującą bądź ułatwiającą zrozumienie całości nadchodzącego przekazu, występującego najczęściej w programach informacyjnych jako zapowiedź rozpoczynającego się serwisu, bądź w formie reklamy kinowego filmu fabularnego.
Wikipedia
(1.1) war. fuszpan, fuczpan
Wiktionary
lina łącząca na staku przedni maszt z bukszprytem lub dziobnicą; więź przednia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. lina biegnąca od topu do dziobu;
Wiktionary
Fo
Wikipedia
(1.1) sztag (jeśli jest tylko jedna taka lina)
Wiktionary
1. umacniać grubymi deskami ściany wykopu, pokrywać deskami ściany lub strop budynku; szalować;
2. przegradzać pomieszczenie drewnianą ścianką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. pierwszy rzut do pieca w piekarni
(1.2) gw-pl|Łódź. środ. normalna ilość wypiekanego chleba
Wiktionary
IPA: ˈfɔrʃup, AS: foršup
Wiktionary
przestarzale: zaliczka, zadatek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. księg. kwota wypłacana z góry na rachunek całkowitej zapłaty za pracę wykonaną lub samo jej zamówienie
Wiktionary
(1.1) Powiedział to niezwykle uprzejmie i dodał: – Choroba babki musi cię drogo kosztować. Możesz wziąć forszus w kasie.
Wiktionary
(1.1) zadatek, zaliczka, akonto; zapomoga
Wiktionary
budowla obronna w systemie umocnień stałych; w XVII i XVIII w. przystosowana do samodzielnej obrony okrężnej, w XIX i XX w. - element twierdzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. budowla obronna
przysłówek sposobu
(2.1) gw-pl|księstwo łowickie. ciągle, bezustannie
Wiktionary
Fort (wł.) – budowla obronna przystosowana do obrony okrężnej stanowiąca element większego zespołu fortyfikacyjnego (np. twierdzy).
Forty wznoszono od XVII do początków XX w. zasadniczo grupowano je w zespoły zwane twierdzami fortowymi, choć w szczególnych wypadkach budowano również forty wydzielone (tzw. detaszowane) jako budowle samodzielne.
Wikipedia
(1.1) Przypuszczono atak na fort północny.
Wiktionary
IPA: fɔrt, AS: fort
Wiktionary
rzecz. fortyfikacja ż., fortyfikowanie n., ufortyfikowanie n., forteca ż., forcik mrz.
czas. fortyfikować ndk., ufortyfikować dk.
przym. forteczny, fortyfikacyjny
Wiktionary
(1.1) barbakan, koszary, twierdza
Wiktionary
[czytaj: for de frans] stolica Martyniki
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica i największe miasto Martyniki, francuskiego departamentu zamorskiego położonego na Karaibach;
Wiktionary
Fo
Wikipedia
skrót od: fortepian, fortepianowy
SJP.pl
karta w grze (np. w brydżu) biorąca lewę jako jedna z ostatnich kart tego samego koloru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. mocna karta biorąca lewę
(1.2) przest. brama, furta
Wiktionary
Forta – powieść science-fiction polskiego pisarza Michała Cholewy z 2014 roku. W 2015 roku została nagrodzona Nagrodą im. Janusza A. Zajdla. Jest trzecim tomem cyklu Algorytm Wojny. Należy do nurtu militarnej SF.
Wikipedia
IPA: ˈfɔrta, AS: forta
Wiktionary
miasto w Brazylii
SJP.pl
Fortaleza (,) – miasto w północno-wschodniej Brazylii, port nad Oceanem Atlantyckim; stolica stanu Ceará; aglomeracja liczy 4 miliony mieszkańców[].
W mieście rozwinął się przemysł włókienniczy, spożywczy, rafineryjny oraz rzemieślniczy.
Wikipedia
dawniej: mała wartownia znajdująca się na kresach państwa dla obrony granic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. mała wartownia znajdująca się na kresach państwa dla obrony granic
Wiktionary
Fortalicja (łac. "fortalicium") – ogólna nazwa niewielkiej budowli posiadającej cechy obronne, określanej także jako "turris". Nazwa ta przyjęta jest również dla tzw. dworów na kopcu i często strażnic. Były to obiekty przeważnie drewniane i wielu przypadkach stanowiły formę przejściową pomiędzy wieżą mieszkalną a dworem obronnym.
Wikipedia
(1.1) Najpierw stanęła tu drewniana fortalicja, spalona podczas krzyżackiej rajzy zakończonej bitwą pod Płowcami.
Wiktionary
IPA: ˌfɔrtaˈlʲit͡sʲja, AS: fortalʹicʹi ̯a
Wiktionary
przestarzale: kobieta wynajmowana za opłatą jako partnerka do tańca; fordanserka, fordancerka
SJP.pl
przestarzale: płatny partner do tańca; żigolo, gigolo, fordancer, fordanser
SJP.pl
1. określenie wykonawcze: silnie, głośno;
2. fragment utworu muzycznego wykonywanego w sposób głośny
SJP.pl
przysłówek
(1.1) muz. głośno, silnie, mocno
Wiktionary
IPA: ˈfɔrtɛ, AS: forte
Wiktionary
(1.1) skr. f.
Wiktionary
określenie wykonawcze: szybkie przejście między grą głośną a cichą; fortepiano, fp
SJP.pl
1. umocniony obiekt wojskowy, silnie broniony i trudny do zdobycia obiekt, np. część miasta, zamek, fort;
2. w przenośni: coś dobrze zabezpieczonego przed dostępem osób niepowołanych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. wojsk. fortyfikacja obronna, na którą składają się forty i umocnienia;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: fɔrˈtɛt͡sa, AS: forteca
Wiktionary
rzecz. fortyfikacja ż., fort mrz.
czas. fortyfikować ndk., ufortyfikować dk.
przym. forteczny, fortyfikacyjny
Wiktionary
(1.1) twierdza
Wiktionary
zdrobnienie od: forteca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: forteca
Wiktionary
IPA: fɔrˈtɛt͡ʃka, AS: fortečka
Wiktionary
rzecz. fortyfikacja ż.
przym. fortyfikacyjny
Wiktionary
przymiotnik od: forteca
SJP.pl
gwarowo: fortepian
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Gniezno,Krośnieńskie,Tarnowskie Góry. reg-pl|Kresy południowe. żart. fortepian
Wiktionary
(1.1) reg-pl|Kresy południowe|_nocat_. Wesołe piosenki i popisy na forteklapie, od których puchną uszy, cichną zwolna.
Wiktionary
(1.1) reg-pl|Kresy południowe|forteklap.
Wiktionary
sprytna metoda pokonania trudności, osiągnięcia czegoś; podstęp, wybieg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sprytne oszustwo, podstęp
Wiktionary
(1.1) […] Szwedów puśćmy, ale nie powiadajmy im, kto jesteśmy. Owszem, mówmy, żeśmy radziwiłłowscy ludzie, że z rozkazu hetmana wycięliśmy ten oddział i dalej będziemy wycinali wszystkie, które spotkamy, bo hetman tylko przez fortel symulował, że do Szwedów przechodzi.
Wiktionary
IPA: ˈfɔrtɛl, AS: fortel
Wiktionary
przym. fortelny
Wiktionary
(1.1) sztuczka, podstęp, oszustwo, trik, blef
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) daw. skłonny do forteli
Wiktionary
rzecz. fortel mrz.
Wiktionary
(1.1) współcz. chytry, podstępny
Wiktionary
a) instrument strunowo-klawiszowy większy od pianina;
b) potocznie: lekcja gry na tym instrumencie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym;
Wiktionary
Fortepian – instrument muzyczny z grupy strunowych.
Wikipedia
(1.1) „(…) A czwarty wagon pełen bananów, a w piątym stoi sześć fortepianów (…)”
Wiktionary
IPA: fɔrˈtɛpʲjãn, AS: fortepʹi ̯ãn
Wiktionary
rzecz. fortepianista mos., fortepianistka ż.
przym. fortepianowy
Wiktionary
(1.1) reg. pozn. skrzydło
Wiktionary
zdrobnienie od: fortepian
SJP.pl
dawniej:
1. osoba grająca na fortepianie; pianista;
2. wytwórca lub stroiciel fortepianów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. przest. muzyk grający na fortepianie
(1.2) przest. wytwórca fortepianów
(1.3) przest. stroiciel fortepianów
Wiktionary
IPA: ˌfɔrtɛpʲjä̃ˈɲista, AS: fortepʹi ̯ä̃ńista
Wiktionary
rzecz. fortepian m.
przym. fortepianowy
Wiktionary
1. określenie wykonawcze: szybkie przejście między grą głośną a cichą; forte-piano, fp;
2. dawniej: fortepian
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. akcentując dźwięk, po czym nagle ściszając
Wiktionary
(1.1) skr. fp
Wiktionary
przymiotnik od: fortepian
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. związany z fortepianem
Wiktionary
rzecz. fortepian mrz., fortepianista mos.
Wiktionary
(1.1) pianistyczny, skr. fort.
Wiktionary
bank belgijski przejęty przez bank BNP Paribas
SJP.pl
[czytaj: forTISs-imo] określenie wykonawcze: bardzo silnie, bardzo mocno
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. bardzo głośny, bardzo mocny
przysłówek
(2.1) muz. bardzo głośno, bardzo mocno
Wiktionary
górny, skośny żagiel na przednim maszcie statku; foktopsel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. topsel na fokmaszcie
Wiktionary
(1.1) foktopsel
Wiktionary
przymiotnik od: fort
SJP.pl
język programowania stworzony w latach 50. i nadal rozwijany; FORTRAN
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. jeden z pierwszych języków programowania, przeznaczony do obliczeń numerycznych;
Wiktionary
Fo
Wikipedia
(1.1) Fortran dysponuje wielką liczbą bibliotek, które pozwalają rozwiązać praktycznie każde zadanie numeryczne.
Wiktionary
IPA: ˈfɔrtrãn, AS: fortrãn
Wiktionary
stelaż z kilku obręczy podszyty płótnem lub taftą, nadający nakładanej na niego spódnicy kształt stożka lub dzwonu; modny element stroju kobiecego w XVI-XVII wieku
SJP.pl
Fortugał (hiszp. "verdugado", franc. "vertugadin", ang. "farthingale") – stelaż stosowany w ubiorze kobiecym od końca XV do XVII wieku w Europie, poszerzający biodra i nadający nakładanej na niego spódnicy kształt stożka lub dzwonu. Fortugałowi w jego najbardziej rozwiniętej formie towarzyszyła usztywniona góra sukni, spłaszczająca piersi i brzuch. Szyję zaś otaczała kryza. Wszystkie te elementy nadawały kobiecej sylwetce kształt krzyża.
Wikipedia
1. los, zwłaszcza dobry;
2. mienie, dobytek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) los, szczególnie ten dobry
(1.2) wielkie bogactwo
Wiktionary
Fortuna – w mitologii rzymskiej bogini kierująca ludzkimi losami jako bóstwo zarazem szczęścia i nieszczęścia.
Wikipedia
(1.2) Swoją fortunę odziedziczyłem po dziadku.
Wiktionary
IPA: fɔrˈtũna, AS: fortũna
Wiktionary
rzecz. fortunat mos., fortunatka ż., fortunarz mos., Fortunat mos., Fortunata ż., Fortuna ż.
:: zdrobn. fortunka ż.
czas. fortunić ndk., pofortunić dk.
przym. fortunny
przysł. fortunnie
Wiktionary
(1.1) szczęście, powodzenie, fart
(1.2) bogactwo, majątek
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Fortunaty lub z nią związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. osoba sprzedająca losy na loterię.
Wiktionary
rzecz. fortunny mrz., fortuna ż., fortunka ż., fortunat mos., fortunatka ż., Fortunat mos., Fortunata ż., Fortuna ż.
czas. fortunić ndk.
przym. fortunny
przysł. fortunnie
Wiktionary
przestarzale: człowiek bogaty, zamożny; bogacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. osoba bardzo majętna
Wiktionary
Fortunat – imię męskie pochodzenia łacińskiego.
Oznacza „mającego szczęście” lub „tego, któremu los sprzyja”. W innych językach spotykane zazwyczaj jako Fortunat lub Fortunatus; w litewskim – Fortūnas (Fortūnatas), w węgierskim – Szerencsés.
Imieniny obchodzi: 21 lutego, 23 kwietnia, 1 czerwca, 11 czerwca, 26 sierpnia, 28 sierpnia i 14 października.
Wikipedia
rzecz. fortunny mrz., fortuna ż., fortunka ż., fortunatka ż., fortunarz mos., Fortunat mos., Fortunata ż., Fortuna ż.
czas. pofortunić, fortunić ndk.
przym. fortunny
przysł. fortunnie
Wiktionary
(1.1) bogacz
Wiktionary
przestarzale: człowiek bogaty, zamożny; bogacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Fortunata – żeński odpowiednik łacińskiego imienia Fortunat, oznacza „uszczęśliwona”.
Odnotowano dwie święte patronki tego imienia.
Fortunata imieniny obchodzi 14 października i 20 listopada.
Wikipedia
(1.1) Babka miała na imię Fortunata i pochodziła z Szombierek.
Wiktionary
rzecz. fortuna ż., fortunat mos., fortunka ż., fortunatka ż., fortunarz mos., Fortuna ż.
:: fm. Fortunat mos.
czas. pofortunić, fortunić ndk.
przym. fortunny
przysł. fortunnie
Wiktionary
Fortunat z małżonką; Fortunatowie
SJP.pl
Fortunat z małżonką; Fortunatostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Fortunata (Fortunaty) lub z nim (z nią) związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) daw. darzyć, sprzyjać.
czasownik zwrotny niedokonany fortunić się
(2.1) daw. szczęścić się, powodzić się
Wiktionary
rzecz. fortunny mrz., fortunarz mos., fortuna ż., fortunka ż., fortunat mos., fortunatka ż., Fortunat mos., Fortunata ż., Fortuna ż.
czas. pofortunić dk.
przym. fortunny
przysł. fortunnie
Wiktionary
zdrobnienie od: fortuna; majątek, kapitalik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od fortuna
(1.2) żart. majątek
(1.3) przest. dziecięca ruletka
Wiktionary
(1.2) Dorobił się niezłej fortunki na przemycie.
Wiktionary
rzecz. fortunny mrz., fortuna ż., fortunat mos., fortunatka ż., fortunarz mos., Fortunat mos., Fortunata ż., Fortuna ż.
czas. pofortunić, fortunić ndk.
przym. fortunny
przysł. fortunnie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) zaznając szczęścia, z powodzeniem
Wiktionary
rzecz. fortunarz mos., fortunny mrz., fortuna ż., fortunka ż., fortunat mos., fortunatka ż., Fortunat mos., Fortunata ż., Fortuna ż.
czas. fortunić ndk., pofortunić dk.
przym. fortunny
Wiktionary
(1.1) korzystnie, pomyślnie, szczęśliwie, trafnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: fortunnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: fortunny
SJP.pl
pomyślny, udany, szczęśliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szczęśliwy, pomyślny
(1.2) taki, któremu się wiedzie
(1.3) daw. dotyczący fortuny, losu
(1.4) daw. dotyczący majątku, posiadłości, tego co jest fortuną
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) daw. rodzaj tańca
Wiktionary
IPA: fɔrˈtũnːɨ, AS: fortũ•ny
Wiktionary
rzecz. Fortunata ż., Fortunat mos., fortunarz mos., fortuna ż., fortunka ż., fortuneczka ż., fortunat m.
czas. pofortunić, fortunić
przysł. fortunnie
Wiktionary
(1.1) udany
Wiktionary
umocnienie, budowla obronna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) umocnienie, budowla obronna
(1.2) budowanie umocnień, obwarowań
(1.3) dział inżynierii wojskowej zajmujący się przygotowywaniem umocnień
Wiktionary
Fo
Wikipedia
(1.1) Bastion jest wysuniętym do przodu punktem obronnym fortyfikacji.
Wiktionary
IPA: ˌfɔrtɨfʲiˈkat͡sʲja, AS: fortyfʹikacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. fort m., forteca ż., forteczka ż., fortyfikowanie n.
czas. fortyfikować ndk.
przym. forteczny, fortyfikacyjny
ims. ufortyfikowany
Wiktionary
(1.1) obwarowanie, umocnienia
Wiktionary
przymiotnik od: fortyfikacja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fortyfikacją, fortyfikowaniem, dotyczący fortyfikacji
Wiktionary
rzecz. fortyfikacja ż., fort m., forteca ż., forteczka ż., fortyfikowanie n.
czas. fortyfikować ndk.
przym. forteczny
ims. ufortyfikowany
Wiktionary
1. umacniać coś konstrukcjami obronnymi; obwarowywać;
2. fortyfikować się - umacniać się na stanowisku obronnym przez budowę odpowiednich konstrukcji warownych
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. ufortyfikować)
(1.1) bud. wojsk. budować fortyfikacje; stawiać umocnienia obronne
(1.2) wzbogacać produkt w witaminy i minerały
czasownik zwrotny niedokonany fortyfikować się (dk. ufortyfikować się)
(2.1) bud. wojsk. być fortyfikowanym
Wiktionary
rzecz. forteca ż., fort mrz., fortyfikacja ż., fortyfikator mos., fortyfikowanie n.
czas. ufortyfikować dk.
przym. fortyfikacyjny, nieufortyfikowany
ims. ufortyfikowany
Wiktionary
(1.1) obwarowywać, umacniać
Wiktionary
1. spotkanie (lub miejsce spotkania) poświęcone otwartej dyskusji na ważne tematy publiczne;
2. ogół członków takiego spotkania;
3. miejsce publicznych wystąpień, przemówień;
4. w starożytnym Rzymie: miejsce zebrań, sądów i targów;
5. w dawnej Polsce: sąd właściwy dla rozstrzygania danej sprawy;
6. w informatyce: forma grup dyskusyjnych w Internecie, służąca do wymiany informacji i poglądów między użytkownikami sieci przy użyciu przeglądarki internetowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. urb. rynek handlowy, główny plac w miastach starożytnego Rzymu;
(1.2) miejsce spotkań, publicznych wystąpień, dyskusji
(1.3) spotkanie poświęcone dyskusji na dany temat
(1.4) inform. zob. forum dyskusyjne.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Spadkowi popularności usenetu towarzyszy wzrost popularności forów internetowych.
(1.2) Koordynacji działań służyć będzie również powołanie forum komunikacyjnego.
Wiktionary
IPA: ˈfɔrũm, AS: forũm
Wiktionary
rzecz. forowicz m., forumowicz m.
przym. forumowy, forowy
Wiktionary
kobieta poświęcająca chorobliwie dużo czasu na dyskusje na forach internetowych
SJP.pl
osoba poświęcająca chorobliwie dużo czasu na dyskusje na forach internetowych
SJP.pl
uczestnik internetowego forum dyskusyjnego; forowicz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. środ. użytkownik forum (internetowego)
Wiktionary
(1.1) Forumowicze, wraz z wydłużającym się stażem na forum, zaczynają coraz więcej pisać o swoim prywatnym życiu.
Wiktionary
IPA: ˌfɔrũˈmɔvʲit͡ʃ, AS: forũmovʹič
Wiktionary
rzecz. forum n., forowicz m.
przym. forumowy, forowy
Wiktionary
(1.1) forowicz
Wiktionary
kobieta wypowiadająca się na forum internetowym; forowiczka
SJP.pl
związany z forum (grupą dyskusyjną w Internecie), dotyczący forum, np. spotkanie forumowe
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. związany z forum (internetowym)
Wiktionary
(1.1) Podczas gorącej, forumowej dyskusji często padają słowa, których nikt nie użyłby na żywo.
Wiktionary
IPA: ˌfɔrũˈmɔvɨ, AS: forũmovy
Wiktionary
rzecz. forum n., forumowicz m., forowicz m.
przym. forowy
Wiktionary
(1.1) forowy
Wiktionary
[czytaj: FORłerd]
1. w ekonomii: kontrakt, transakcja forward - transakcja przewidująca realizację towaru w późniejszym terminie, ale po uzgodnionej cenie;
2. w ekonomii: rynek obrotu towarowego, charakteryzujący się tym, że płatność za towar następuje wcześniej niż jego odbiór; rynek o przedłużonym terminie dostawy;
3. linia ataku w wielu grach sportowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ciągnik do zrywki drewna
SJP.pl
Forwarder – wykorzystywany w leśnictwie rodzaj ciągnika zrywkowego do nasiębiernej zrywki drewna krótkiego (kłód i wałków).
Są to maszyny samojezdne, których zadaniem jest załadunek, rozładunek drewna oraz przemieszczanie się w terenie leśnym.
Wikipedia
[czytaj: forłerdować] środowiskowo: przesyłać dalej za pomocą internetu
SJP.pl
względy u kogoś, protekcja, łaska, ulgowe traktowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) dobrowolne ograniczenie własnej przewagi nad przeciwnikiem, np. by skłonić go do rywalizacji
(1.2) szczególne względy u kogoś
(1.3) protekcja, plecy
Wiktionary
IPA: ˈfɔrɨ, AS: fory
Wiktionary
czas. forować
Wiktionary
jednostka monetarna Węgier równa 100 fillerom; forint
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) daw. cudzoziemiec
Wiktionary
IPA: fɔˈrɨstɛr, AS: foryster
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|forytować.
Wiktionary
czas. forytować ndk.
Wiktionary
dawniej: wyróżniać, faworyzować
SJP.pl
czasownik
(1.1) przest. protegować, faworyzować
Wiktionary
IPA: ˌfɔrɨˈtɔvat͡ɕ, AS: forytovać
Wiktionary
rzecz. forytowanie n., foryś
Wiktionary
1. pomocnik woźnicy;
2. woźnica;
3. konny ordynans oficera w dawnym wojsku polskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. konny sługa z trąbką lub światłem poprzedzający karetę;
(1.2) daw. pomocnik stangreta
Wiktionary
Foryś (zdrobn. od "forytarz", z niem. "Vorreiter" – dosł. „konny poprzedzający”) – dawniej u możnej szlachty konny pachołek z trąbką (w nocy ze światłem) poprzedzający karetę dla rozpoznania drogi.
W innej roli występował jako pomocnik stangreta powożącego wielokonnym zaprzęgiem. Zwykle jechał na koniu z przedniej pary w poczwórnym lub poszóstnym zaprzęgu.
Wikipedia
IPA: ˈfɔrɨɕ, AS: foryś
Wiktionary
czas. forytować
Wiktionary
[czytaj: for-zac] arkusz papieru wielkości dwóch stron książki, którego jedna połowa jest przyklejona do wewnętrznej strony okładki; wyklejka
SJP.pl
[czytaj: forcando] określenie wykonawcze: wzmacniając, akcentując; sforzato; sforzando; forzato
SJP.pl
przysłówek
(1.1) muz. nagle akcentując
Wiktionary
(1.1) forzato, skr. fz
Wiktionary
[czytaj: forcato] określenie wykonawcze: wzmacniając, akcentując; forzando; sforzato; sforzando
SJP.pl
przysłówek
(1.1) muz. nagle akcentując
Wiktionary
(1.1) forzando, skr. fz
Wiktionary
1. głęboki rów napełniony wodą, utworzony dla ochrony twierdzy, miasta itp.;
2. rów przy drogach, zwykle napełniony wodą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. hist. zapora w postaci rowu otaczającego umocnienia;
Wiktionary
Fosa, rów forteczny ( fossa – rów, kanał) – Zapora fortyfikacyjna w postaci rowu otaczającego całość lub część umocnienia. Rowy (fosy) mogły być wypełnione wodą (mokre) bądź nie (suche). Aby dostać się legalnie do takiej twierdzy, należało opuścić zwodzony most. Fosa to duże utrudnienie dla najeźdźców, gdyż zdecydowanie komplikuje zdobycie obiektu.
Wikipedia
(1.1) Wiedźmin odwrócił głowę. Słyszał krzyki dzieci, bawiących się w wyschniętej, wewnętrznej fosie otaczającej zamkowe ogrody.
Wiktionary
IPA: ˈfɔsa, AS: fosa
Wiktionary
przym. fosowy
Wiktionary
(1.1) rów forteczny
Wiktionary
bogaty w energię ester fosforowy
SJP.pl
nazwa systematyczna fosforowodoru
SJP.pl
przymiotnik od: fosfan
SJP.pl
nawóz fosforowy
SJP.pl
enzym roślinny i zwierzęcy regulujący zawartość fosforu w komórce
SJP.pl
wzmożone wydalanie fosforanów z moczem
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, fosfolipid występujący głównie w substancji mózgowej; kefalina
SJP.pl
tłuszcz złożony zawierający serynę
SJP.pl
|= problemy-w-infobox
Wikipedia
wytwarzać powłokę ochronną w postaci warstwy fosforanów na powierzchni metali, zabezpieczając ją w ten sposób przed uszkodzeniami mechanicznymi lub tworząc powłokę zmniejszającą tarcie i będącą dobrym podkładem pod farby i lakiery; fosforanować, bonderyzować, parkeryzować
SJP.pl
związek fosforu z wodorem, bezbarwny, palny i bardzo toksyczny gaz o zapachu zgniłych ryb; fosforowodór, fosforiak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. enzym rozkładający diestry fosforowe
Wiktionary
(1.1) Wymieńcie grupy fosfodiesteraz.
Wiktionary
IPA: ˌfɔsfɔdʲjɛstɛˈraza, AS: fosfodʹi ̯esteraza
Wiktionary
mieszanka fosforu i gipsu
SJP.pl
Fosfogips (fosforogips) – odpad będący produktem ubocznym otrzymywania kwasu fosforowego z fosforytów metodą ekstrakcji kwasem siarkowym:
Oprócz siarczanu wapnia, fosfogips zawiera także nierozłożone pozostałości surowca.
Wikipedia
fosfolipid; ester kwasu fosfatydowego występujący w komórkach organizmów żywych
SJP.pl
związek występujący w tkance mięśniowej, stanowi jedno ze źródeł energii dla skurczu mięśnia
SJP.pl
Fosfokreatyna – związek gromadzący energię w wiązaniach wysokoenergetycznych, występujący w tkance mięśniowej. Bierze udział w syntezie ATP, przekształcając się pod wpływem kinazy kreatynowej w kreatynę.
Stosowany jest jako lek w chorobach serca.
Wikipedia
enzym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny stanowiący istotny składnik budowy błony komórkowej;
Wiktionary
(1.1) Oleje rafinowane pozbawione są cennych z żywieniowego punktu widzenia fosfolipidów złożonych znajdujących się obok triacygliceroli w nasionach oleistych w ilości 0,5-3,5%. Największą zawartość fosfolipidów posiada olej rzepakowy (2,5%), olej sojowy (3,2%) i z kiełków kukurydzianych (2,0%).
Wiktionary
(1.1) fosfatyd, fosfotłuszczowiec
Wiktionary
proces rozpadu zachodzący w komórkach
SJP.pl
substancja toksyczna dla roślin, stosowana jako roztwór wodny do oprysków, działająca różnie na rośliny w zależności od dawki
SJP.pl
przymiotnik od: fosfon
SJP.pl
białko złożone (proteid), zawierające grupy fosforowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. białko, które zawiera grupy fosforanowe (PO₄³⁻) przyłączone do reszt aminokwasów, zazwyczaj seryny, treoniny lub tyrozyny, w wyniku procesu zwanego fosforylacją
Wiktionary
pierwiastek chemiczny o symbolu P
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15;
Wiktionary
Fo
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma fosfor?
Wiktionary
IPA: ˈfɔsfɔr, AS: fosfor
Wiktionary
rzecz. fosforek m., fosforyzacja ż., fosforyzowanie n., fosforan m., fosforyt m., fosforescencja ż., fosforylacja ż.
czas. fosforyzować ndk.
przym. fosforowy, fosforanowy, fosfinowy, fosfonowy
Wiktionary
(1.1) symbol. P
Wiktionary
sól kwasu fosforowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pochodna kwasu fosforowego;
Wiktionary
(1.1) Stosowanie nawozów na bazie fosforanów wywołuje eutrofizację wód, w sensie – powoduje nadmierny wzrost glonów.
Wiktionary
rzecz. fosforanowanie n., fosfor mrz.
czas. fosforanować
przym. fosforanowy, fosforowy
Wiktionary
wytwarzać powłokę ochronną w postaci warstwy fosforanów na powierzchni metali, zabezpieczając ją w ten sposób przed uszkodzeniami mechanicznymi lub tworząc powłokę zmniejszającą tarcie i będącą dobrym podkładem pod farby i lakiery; fosfatyzować, bonderyzować, parkeryzować
SJP.pl
związany z fosforanem, dotyczący fosforanu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z fosforanem, dotyczący fosforanów
Wiktionary
rzecz. fosforan mrz., fosfor mrz.
przym. fosforowy
Wiktionary
sól kwasu fosforowego
SJP.pl
Fosforany (nazwa systematyczna: tetraoksydofosforany(3−); w systemie Stocka: ortofosforany(V)) – związki chemiczne, pochodne kwasu fosforowego. Nazwa obejmuje zarówno sole, jak i estry kwasu fosforowego. W ogólniejszym ujęciu nazwa „fosforany” może dotyczyć także pochodnych innych kwasów fosforowych, m.in. metafosforanów i pirofosforanów.
Wikipedia
związek fosforu
SJP.pl
długotrwałe świecenie przedmiotów po uprzednim ich naświetleniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. świecenie ciał wywołane uprzednim naświetlaniem i trwające po jego ustaniu;
Wiktionary
Fosforescencja – rodzaj fotoluminescencji, zjawisko świecenia niektórych substancji światłem własnym, wywołane uprzednim naświetleniem (lub napromieniowaniem pokrewnego rodzaju) z zewnątrz. Czas trwania fosforescencji jest relatywnie długi – od stosunkowo dużych części sekundy do wielu godzin, a mierzalny może być nawet po wielu miesiącach.
Wikipedia
IPA: ˌfɔsfɔrɛˈst͡sɛ̃nt͡sʲja, AS: fosforescẽncʹi ̯a
Wiktionary
przym. fosforescencyjny, fosforowy
rzecz. fosfor mrz.
Wiktionary
związek fosforu z wodorem, bezbarwny, palny i bardzo toksyczny gaz o zapachu zgniłych ryb; fosforowodór, fosfina
SJP.pl
związek fosforu
SJP.pl
Fosforki są związkami chemicznymi fosforu z mniej elektroujemnym pierwiastkiem lub pierwiastkami. Związki dwuskładnikowe są tworzone z większością pierwiastków o niższej elektroujemności, z wyjątkiem Hg, Pb, Sb, Bi, Te i Po. Zazwyczaj istnieje pewien zakres stechiometrii dla połączeń z danym pierwiastkiem; na przykład, potas posiada 9 fosforków: (#PATRZ), a nikiel ma ich osiem (#PATRZ).
Wikipedia
nawóz bakteryjny używany do zakażania nasion roślin uprawnych
SJP.pl
enzymatyczne, odwracalne rozszczepienie wiązania glikozydowego przy udziale kwasu fosforowego
SJP.pl
obfitujący w fosfor; dostarczający fosforu; zawierający fosfor
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) chem. o związku organicznym: zawierający fosfor;
Wiktionary
(1.1) W tym roku UE wycofała np. większość preparatów fosforoorganicznych, charakteryzujących się bardzo złymi wskaźnikami toksykologii i ekotoksykologii.
Wiktionary
przyrząd do obserwacji procesu fosforescencji; fosfoskop
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. przyrząd do mierzenia zmian natężenia fosforescencji
Wiktionary
IPA: ˌfɔsfɔˈrɔskɔp, AS: fosforoskop
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fosforować.
Wiktionary
rzecz. niefosforowanie n.
czas. fosforować ndk.
Wiktionary
tworzyć fosforanową warstwę ochronną (antykorozyjną) na powierzchni stalowych przedmiotów
SJP.pl
związek fosforu z wodorem, bezbarwny, palny i bardzo toksyczny gaz o zapachu zgniłych ryb; fosforiak, fosfina
SJP.pl
Fosforowodór, fosforiak, fosfina, – nieorganiczny związek chemiczny, którego cząsteczka zbudowana jest z fosforu i wodoru. Jest to bezbarwny, palny i bardzo toksyczny gaz.
Wikipedia
przymiotnik od: fosfor
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. dotyczący fosforu; zawierający fosfor
Wiktionary
rzecz. fosfor m., fosforek m., fosforyzacja ż., fosforyzowanie n., fosforan m., fosforyt m., fosforescencja ż., fosforylacja ż.
czas. fosforyzować ndk.
przym. fosforanowy, fosfinowy, fosfonowy
Wiktionary
świecący bladym blaskiem na skutek wcześniejszego naświetlenia
SJP.pl
Fosforylacja – reakcja przyłączenia reszty fosforanowej do nukleofilowego atomu dowolnego związku chemicznego. Zazwyczaj fosforylowane są grupy hydroksylowe (estryfikacja alkoholi) lub aminowe (tworzenie amidów). Przeciwieństwem fosforylacji jest defosforylacja.
Wikipedia
przyłączać resztę fosforanową do nukleofilowego atomu dowolnego związku chemicznego
SJP.pl
Fosforyny, nazwa Stocka: fosforany(III) – grupa organicznych związków chemicznych, pochodych kwasu fosfonowego (kwasu fosforawego). Z uwagi na tautomerię kwasu fosfonowego i znacznie większą trwałość formy "H"-fosfonianowej (#PATRZ) względem formy fosforynowej (#PATRZ), fosforyny występują przede wszystkim jako triestry o wzorze ogólnym #PATRZ. Sole tego kwasu mają postać "H"-fosfonianów – zawierających aniony #PATRZ lub #PATRZ – podobnie jak monoestry (#PATRZ) i diestry (#PATRZ).
Wikipedia
skała o dużej koncentracji fosforanów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. skała osadowa będącą głównym źródłem fosforu
Wiktionary
rzecz. fosfor mrz.
przym. fosforowy
Wiktionary
przymiotnik od: fosforyt
SJP.pl
wypieranie w osadach węglanu wapnia przez fosforan
SJP.pl
Fosforytyzacja – długotrwały proces geologiczny polegający na wypieraniu w osadach węglanu wapnia (kalcytu) przez fosforan wapnia.
Wikipedia
1. zjawisko świecenia ciał bladym światłem przez jakiś czas po ich uprzednim naświetleniu; fosforescencja;
2. w chemii: reakcja przyłączenia grupy fosforowej do cząsteczki organicznej; fosforylacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fosforyzować.
Wiktionary
rzecz. niefosforyzowanie n., fosfor mrz.
czas. fosforyzować ndk.
przym. fosforowy
Wiktionary
1. odznaczać się fosforescencją, świecić w ciemności po uprzednim naświetleniu;
2. potocznie: błyszczeć, świecić zielonkawym światłem
SJP.pl
1. odznaczać się fosforescencją, świecić w ciemności po uprzednim naświetleniu;
2. potocznie: błyszczeć, świecić zielonkawym światłem
SJP.pl
przyrząd do obserwacji procesu fosforescencji; fosforoskop
SJP.pl
odmiana polimorficzna strengitu, minerał używany w jubilerstwie
SJP.pl
Fosfosyderyt – rzadki minerał klasy fosforanów.
Wikipedia
przestarzale: fosfor
SJP.pl
związek nieorganiczny, bezbarwny, silnie trujący gaz o duszącej woni, bardzo aktywny chemicznie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. wojsk. związek organiczny z grupy chlorków kwasowych, bezbarwny gaz o zapachu świeżo skoszonej trawy lub zgniłych owoców, stosowany jako bojowy środek trujący z grupy duszących w czasie I wojny światowej;
Wiktionary
Fosgen, – organiczny związek chemiczny z grupy chlorków kwasowych. Jest to bezbarwny gaz, silnie trujący i duszący, o zapachu świeżo skoszonej trawy lub zgniłych owoców.
Wikipedia
(1.1) Podczas spalania polichlorku winylu mogą powstawać pewne ilości fosgenu.
Wiktionary
IPA: ˈfɔzɡɛ̃n, AS: fozgẽn
Wiktionary
rzecz. fosgenoksym
przym. fosgenowy
Wiktionary
(1.1) tlenochlorek węgla, dichlorek karbonylu, CG
Wiktionary
minerał, chlorowęglan ołowiu
SJP.pl
Fosgenit – minerał z rodziny węglanów.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) dotyczący fosgenu
Wiktionary
rzecz. fosgen mrz.
Wiktionary
potocznie: niezadowolony lub obrażający się zbyt często; humorzasty, fochowaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geogr. dzielnica miasta Kolonowskie, w województwie opolskim, dawniej samodzielna miejscowość;
Wiktionary
Fosowskie (niem. "Vossowska") – dzielnica miasta Kolonowskie w województwie opolskim, powiat strzelecki, nad rzeką Mała Panew. Do końca 1955 roku samodzielna osada, od końca XVIII wieku ośrodek hutnictwa, a w XIX wieku także ważny węzeł kolejowy.
Wikipedia
rzecz. fosowszczanin mos.
:: fż. fosowszczanka ż.
Wiktionary
(1.1) hist. Wosowska
Wiktionary
zwierzę drapieżne z rodziny Eupleridae, żyjące wyłącznie na Madagaskarze
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: fos] nazwisko; m.in. Bob Fosse (1927-1987) - amerykański reżyser, aktor filmowy i choreograf
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zachowane w skałach szczątki oraz ślady działalności organizmów zwierzęcych i roślinnych z minionych epok geologicznych; skamieniałości; skamieliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. ogół procesów prowadzących do utrwalenia w osadzie organizmów roślinnych i zwierzęcych, bądź też śladów ich działalności życiowej;
(1.2) jęz. zjawisko zatrzymania procesu uczenia się języka obcego ze względu na osiągnięcie satysfakcjonującego poziomu jego znajomości;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Fosylizacja prowadzi do powstawania skamieniałości.
Wiktionary
IPA: ˌfɔsɨlʲiˈzat͡sʲja, AS: fosylʹizacʹi ̯a
Wiktionary
przym. fosylizacyjny
Wiktionary
(1.1) kamienienie
Wiktionary
przymiotnik od: fosylizacja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fosylizacją, dotyczący fosylizacji
Wiktionary
rzecz. fosylizacja ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pot. mający skłonność do łatwego obrażania się
Wiktionary
(1.1) Wybredna jestem, foszasta i wredna.
Wiktionary
IPA: fɔˈʃastɨ, AS: fošasty
Wiktionary
rzecz. foch
czas. fochnąć się, fochać się
Wiktionary
(1.1) obrażalski
Wiktionary
zdrobnienie od: foch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gwara. przest. deska, zwykle surowa, gruba
Wiktionary
(1.1) Sprzedam foszty dębowe sezonowane ponad 3 lata, grubość 5 cm, długość 3 m.
Wiktionary
rzecz. fosztowanie n.
czas. fosztować ndk.
Wiktionary
(1.1) tarcica
Wiktionary
potocznie: foszyć się - obrażać się; fochować się, fochać się
SJP.pl
w fizyce: jednostka natężenia oświetlenia równa natężeniu oświetlenia powierzchni 1 cm^2, na którą pada równomiernie rozłożony strumień świetlny 1 lumena; jeden fot to natężenie światła równe 10^4 luksom (skrót: ph)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miar. fiz. jednostka natężenia światła w układzie CGS, równa jednemu lumenowi na centymetr kwadratowy i równoważna 10 000 luksów;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od fota
Wiktionary
Fot (ph) – fotometryczna jednostka natężenia światła, lub strumienia świetlnego przechodzącego przez dany obszar. Nie należy on do Układu SI, stosowany w systemie CGS. Nazwę wprowadził André Blondel w 1921 roku.
Wikipedia
(1.1) […] strumień promieniowania w tym przypadku jest mocą promieniowania wypływającego we wszystkich kierunkach z 1 cm² powierzchni świecącej. W fotometrii praktycznej wielkość ta nazywa się promiennością powierzchni świecącej i mierzona jest w fotach.
Wiktionary
IPA: fɔt, AS: fot
Wiktionary
(1.1) symbol. ph
Wiktionary
skrót od: fotografia, fotografika, fotograficzny (czytany jako cały, odmienny wyraz); fotogr.
SJP.pl
skrót
(1.1) = fotografował
(1.2) = fotograf
(1.3) = fotografia
Wiktionary
IPA: ˌfɔtɔɡraˈfɔvaw|fɔˈtɔɡraf, AS: fotografovau̯|fotograf
Wiktionary
czas. fotografować
Wiktionary
(1.3) skr. zdj.
Wiktionary
w fizyce: jednostka natężenia oświetlenia równa natężeniu oświetlenia powierzchni 1 cm^2, na którą pada równomiernie rozłożony strumień świetlny 1 lumena; jeden fot to natężenie światła równe 10^4 luksom (skrót: ph)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. posp. fotografia, zdjęcie
Wiktionary
Fota (gr. "Φώττα", tur. "Dağyolu") – wieś na Cyprze, w dystrykcie Kirenia.
W wyniku inwazji tureckiej w 1974 obszar, w którym znajduje się miejscowość kontrolowany jest przez nieuznawaną na arenie międzynarodowej, proklamowaną w 1983 Turecką Republikę Cypru Północnego. Republika Cypryjska rości sobie prawa do tych terenów.
Wikipedia
(1.1) Coś ta fota ci nie wyszła.
(1.1) Wroniasty dawaj nowe foty co to za opindalanie się
Wiktionary
rzecz. foto n., fotograf mos., fotografka ż., fotografika ż., fotografik mos., fotograficzka ż., fotografizm mrz., fotografowanie n., sfotografowanie n., fotka ż., focia ż.
czas. fotografować ndk., sfotografować dk.
przym. fotograficzny
przysł. fotograficznie
temsłow. foto-
Wiktionary
(1.1) fotka, focia
Wiktionary
miejsce do zbiorowych naświetlań zastępczych lampą kwarcową
SJP.pl
zdrobnienie od: fotka
SJP.pl
1. szeroki, wygodny mebel do siedzenia, najczęściej wyściełany, mający poręcze;
2. siedzenie w pojeździe albo na sali widowiskowej (np. w kinie);
3. przenośnie: stanowisko, godność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mebl. rodzaj jednoosobowego siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami;
(1.2) przen. stanowisko, urząd
Wiktionary
Fotel – rodzaj siedziska z oparciem na plecy wraz z podłokietnikami.
Siedzisko fotela jest zwykle usytuowane niżej niż siedzisko krzesła (36–45 cm) i jest również od niego zdecydowanie szersze (50–55 cm). Podłokietniki montowane z boków siedziska dla wygody użytkownika są rozstawione w odległości ok. 55 cm od siebie i 60 cm od podłoża, zwykle tapicerowane.
Wikipedia
(1.1) Dopiero po chwili zorientował się, że to, co wziął za kanapę, było obszernym fotelem, w którym uprzejma interlokutorka musiała ścieśnićsię z konieczności ścieśnić.
Wiktionary
IPA: ˈfɔtɛl, AS: fotel
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. fotelik m.
przym. fotelowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk zesel
Wiktionary
mały fotel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od fotel
Wiktionary
rzecz. fotel mrz.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk zeslik
Wiktionary
związany z fotelem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący fotela
Wiktionary
rzecz. fotel mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ojciec
Wiktionary
(1.1) Foter się śmioł zy mie chyba tydziyń.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk fater
Wiktionary
krzew z rodziny oczarowatych
SJP.pl
Fotergilla ("Fothergilla" L.) – rodzaj roślin należący do rodziny oczarowatych ("Hamamelidaceae" R. Br. in Abel). Obejmuje dwa gatunki występujące naturalnie we wschodniej części Ameryki Północnej.
Fotergilla Gardena rośnie na mokradłach wzdłuż wschodniego wybrzeża USA, a fotergilla większa wzdłuż dolin rzecznych, w suchych lasach i na terenach skalistych, zwykle w krajobrazie wyżynnym i górskim. Kwiaty tych roślin zapylane są przez owady.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zdrobn. od: foter
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk faterek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m., współczesna forma imienia Focjusz
Wiktionary
(1.1) Mam na imię Fotis i jestem synem greckich emigrantów.
Wiktionary
IPA: ˈfɔtʲis, AS: fotʹis
Wiktionary
rzecz. Focjusz m.
przym. Fotisowy, Focjuszowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) taki, który należy do Fotisa
Wiktionary
(1.1) Fotisowe mieszkanie jest dużo mniejsze od mojego.
Wiktionary
IPA: ˌfɔtʲiˈsɔvɨ, AS: fotʹisovy
Wiktionary
rzecz. Fotis m., Focjusz m.
Wiktionary
potocznie: fotografia, zdjęcie; fota, focia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. fotografia, zdjęcie
Wiktionary
Fotka.com (dawniej Fotka.pl) – polski serwis społecznościowy i platforma do nawiązywania relacji towarzyskich i randkowych. Serwis został uruchomiony 14 lutego 2001 i jest uznawany za jeden z najstarszych działających portali społecznościowych w Polsce. Portal umożliwia użytkownikom tworzenie profili, publikowanie zdjęć, wysyłanie wiadomości, korzystanie z czatu, transmisji wideo i udział w społeczności online, w tym poznawanie nowych osób o podobnych zainteresowaniach.
Wikipedia
IPA: ˈfɔtka, AS: fotka
Wiktionary
rzecz. fota ż., focia ż., fotografia ż., fotograf m., fotografika ż., fotografik m., fotografizm m., fotogram m., fotografowanie n., foto ż.
czas. fotografować ndk., sfotografować dk.
przym. fotograficzny
przysł. fotograficznie
Wiktionary
1. pot.: fotografia,
2. związany z fotografowaniem, np. zakład foto
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) środ. pot. fotografia, zdjęcie
Wiktionary
FOTO – polski miesięcznik poświęcony fotografii (amatorskiej oraz profesjonalnej), wydawany od stycznia 1975 do roku 2013.
Wikipedia
(1.1) Daj mi swoje foto.
Wiktionary
IPA: ˈfɔtɔ, AS: foto
Wiktionary
rzecz. fota ż., focia ż., fotografia ż., fotograf ż., fotografka ż., fotka ż.
czas. fotografować ndk., sfotografować dk.
Wiktionary
(1.1) fotografia, fotka, zdjęcie
Wiktionary
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze światłem
(1.2) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z fotografią
Wiktionary
IPA: ˈfɔtɔ, AS: foto
Wiktionary
rzecz. fota ż., focia ż., fotografia ż.
Wiktionary
reagujący na światło, zwłaszcza na promieniowanie ultrafioletowe (UV)
SJP.pl
album na zdjęcia
SJP.pl
uczulenie skóry na światło, zwłaszcza ultrafioletowe, zwykle wywoływane innymi alergenami
SJP.pl
człowiek cierpiący na fotoalergię, uczulony na światło ultrafioletowe
SJP.pl
miłośnik fotografii, zajmujący się nią niezawodowo
SJP.pl
Fotoamator – polski film dokumentalny z roku 1998 w reżyserii Dariusza Jabłońskiego. Obraz pokazuje życie łódzkiego getta z dwóch perspektyw – Arnolda Mostowicza, lekarza żydowskiego pochodzenia więzionego w getcie i Waltera Geneweina, Austriaka, głównego księgowego getta.
Wikipedia
miłośniczka fotografii, zajmująca się nią niezawodowo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. chem. materiał pracujący jako oświetlana anoda w ogniwie fotoelektrochemicznym
Wiktionary
IPA: ˌfɔtɔãˈnɔda, AS: fotoãnoda
Wiktionary
rzadko: aparat fotograficzny
SJP.pl
organizm samożywny (autotrof) posiadający zdolność wytwarzania materii organicznej ze związków nieorganicznych przy użyciu energii słonecznej
SJP.pl
specjalista badający zjawiska biologiczne zależne od działania światła
SJP.pl
Fotobiologia (z gr. φως, "phōs" – światło, βίος, "bíos" – życie, λόγος, "lógos" – nauka) – nauka interdyscyplinarna zajmująca się rolą promieniowania niejonizującego w biosferze, w tym jego korzystnym i niekorzystnym oddziaływaniem na żywe organizmy roślinne i zwierzęce oraz ich zbiorowiska (np. ekosystemy), jak również wykorzystywaniem promieniowania do przekazu informacji między organizmami.
Wikipedia
środowiskowo: blog ilustrowany zdjęciami lub składający się z samych zdjęć
SJP.pl
Fotoblog jest rodzajem internetowego pamiętnika, którego podstawową treść stanowią zdjęcia.
Wikipedia
środowiskowo: internauta prowadzący fotoblog
SJP.pl
fotografia, na której znalazła się nieoczekiwana osoba, rzadziej zwierzę lub rzecz
SJP.pl
kabina wyposażona w automat do robienia i wywoływania zdjęć; fotokabina
SJP.pl
Fotobudka (ang. "photo booth") – zautomatyzowane urządzenie, które wykonuje zdjęcia i od razu je drukuje. Wykorzystywane głównie do wykonywania fotografii paszportowych, legitymacyjnych itp., także do celów rozrywkowych jako atrakcja podczas imprez, wesel itp.
Wikipedia
1. substancja w proszku dająca bardzo jasny błysk podczas spalania; magnezja;
2. krótki i bardzo jasny impuls świetlny uzyskany podczas spalania magnezji
SJP.pl
jeden z działów chemii zajmujący się reakcjami chemicznymi, które zachodzą wskutek działania światła na materiały światłoczułe
SJP.pl
Fotochemia – dział chemii badający reakcje fotochemiczne, czyli zachodzące pod wpływem promieniowania elektromagnetycznego.
Promieniowanie elektromagnetyczne oddziałuje na układ reakcyjny na różne sposoby. W szczególności może ono prowadzić do:
Podstawowe prawo fotochemii, znane jako prawo Grotthussa-Drapera, głosi, że promieniowanie elektromagnetyczne musi być absorbowane przez układ reakcyjny, aby mieć jakikolwiek efekt na przebieg reakcji – brak absorpcji to brak efektu.
Wikipedia
1. proces przygotowania form drukowych metodą fotochemiczną;
2. dział drukarni wykonujący formy drukowe tą metodą
SJP.pl
Fotochemigrafia to rodzaj chemigrafii, w której wykorzystywane są techniki fotograficzne, tj. światłoczuła warstwa płyty metalowej naświetlana jest np. przez kliszę fotograficzną, a następnie wywoływana. Dzięki temu powierzchnia płyty jest maskowana emulsją pozostałą po wywoływaniu. Pozwala to na wierne odzwierciedlenie projektu. W następnym etapie powierzchnia płyty poddawana jest chemicznej obróbce.
Wikipedia
metoda leczenia chorób skóry poprzez naświetlanie promieniowaniem ultrafioletowym
SJP.pl
rodzaj szkła; szkło fotochromowe
SJP.pl
przyciemniający się pod wpływem światła; fotochromowy, fotochromiczny
SJP.pl
przyciemniający się pod wpływem światła; fotochromatyczny, fotochromowy
SJP.pl
zjawisko odwracalnej przemiany struktury związku chemicznego pod wpływem naświetlania; fotochromatyczność, fotochromia
SJP.pl
Fo
Wikipedia
przyciemniający się pod wpływem światła; fotochromatyczny, fotochromiczny
SJP.pl
okulary ze szkłami fotochromowymi
SJP.pl
reagujący na światło; światłoczuły
SJP.pl
ulegający fotodegradacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kosmet. depilacja za pomocą silnej wiązki światła, np. lasera
Wiktionary
IPA: ˌfɔtɔdɛpʲiˈlat͡sʲja, AS: fotodepʹilacʹi ̯a
Wiktionary
choroba skóry, która występuje przy fotosensybilizacji
SJP.pl
Fo
Wikipedia
Fotodetektor – czujnik reagujący na światło. Fotodetektory przetwarzają światło na inne sygnały, w tym na sygnały elektryczne.
Wikipedia
lampa elektronowa lub element półprzewodnikowy, w których wartość płynącego przez nie prądu można kontrolować poprzez zmianę natężenia promieniowania
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
technika druku płaskiego; odbitka wykonana tą techniką; fototypia, fototypografia, heliografia, światłodruk
SJP.pl
metoda (terapia) fotodynamiczna - metoda leczenia nowotworów, polegająca na podawaniu choremu substancji uwrażliwiającej tkanki nowotworu na światło
SJP.pl
Fotodysocjacja – reakcja chemiczna polegająca na rozpadzie na jony cząsteczek dowolnego związku chemicznego pod wpływem bombardowania go strumieniem fotonów. Inaczej jest to dysocjacja elektrolityczna inicjowana promieniowaniem elektromagnetycznym, np. światłem.
Wikipedia
grafik zajmujący się wyborem i przygotowywaniem zdjęć do druku, zwykle w gazetach codziennych i magazynach
SJP.pl
w fizyce: zjawisko emisji elektronów pod wpływem światła; efekt fotoelektryczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. zob. efekt fotoelektryczny.
Wiktionary
(1.1) Potem potwierdził z dużą dokładnością równanie fotoefektu zaproponowane przez Einsteina.
Wiktionary
elektron wyzwolony z substancji przez foton wskutek działania promieniowania elektromagnetycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. elektron wyemitowany z powierzchni pewnego materiału na skutek działania promieniowania elektromagnetycznego
Wiktionary
(1.1) Ślady fotoelektronów wybitych z cząsteczek powietrza przez promieniowanie Roentgena możemy zobaczyć w komorze Wilsona […].
Wiktionary
przym. fotoelektronowy
Wiktionary
związany z fotoelektronem, dotyczący fotoelektronu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fotoelektronem, dotyczący fotoelektronu
Wiktionary
rzecz. fotoelektron mrz.
Wiktionary
zjawisko indukowania prądu elektrycznego w metalach lub półprzewodnikach pod wpływem padającego promieniowania świetlnego
SJP.pl
Fotoelement, element światłoczuły – element obwodu elektrycznego zmieniający swoje właściwości pod wpływem padającego na niego światła.
Ze względu na zachodzący efekt fotoelektryczny fotoelementy dzieli się na:
Do fotoelementów należą, między innymi, fotorezystory, fotodiody i fototranzystory.
Wikipedia
inaczej zjawisko fotoelektryczne
SJP.pl
przymiotnik od: fotoemisja
SJP.pl
związany z przetwarzaniem promieniowania świetlnego na energię elektryczną
SJP.pl
etui z nadrukowanym zdjęciem
SJP.pl
organizm światłolubny
SJP.pl
urządzenie na linii mety do weryfikacji kolejności zawodników
SJP.pl
organizm cieniolubny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba odczuwająca dyskomfortu lub ból podczas ekspozycji oczu na światło
Wiktionary
rzecz. fotofobia ż.
Wiktionary
chorobliwa nadwrażliwość oka na światło; światłowstręt
SJP.pl
przyrząd służący do przenoszenia dźwięków na znaczne odległości za pomocą promieni świetlnych
SJP.pl
świecący narząd u niektórych gatunków zwierząt, np. form głębinowych
SJP.pl
forum internetowe poświęcone tematyce fotograficznej lub portal do prezentacji zdjęć
SJP.pl
gadżet z nadrukowanym zdjęciem
SJP.pl
galeria fotografii
SJP.pl
gazeta z dużą liczbą fotografii i tekstem zredukowanym do minimum
SJP.pl
przysłówek
(1.1) korzystnie wyglądając na zdjęciach
Wiktionary
rzecz. fotogeniczność ż.
przym. fotogeniczny
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: fotogeniczny
SJP.pl
korzystny wygląd na zdjęciach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co fotogeniczne; cecha tych, którzy są fotogeniczni
Wiktionary
przym. fotogeniczny
przysł. fotogenicznie
Wiktionary
dobrze wyglądający na fotografii, nadający się do fotografowania
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) korzystnie wyglądający na zdjęciach
Wiktionary
(1.1) Może dlatego, że słyszałem w dzieciństwie, że jestem fotogeniczny, a zwłaszcza mój lewy profil jest po prostu zabójczy.
Wiktionary
rzecz. fotogeniczność ż.
przysł. fotogenicznie
Wiktionary
skrót od: fotografia, fotografika, fotograficzny (czytany jako cały, odmienny wyraz); fot.
SJP.pl
osoba zajmująca się robieniem zdjęć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo;
Wiktionary
Fotograf ( φῶς (phos) światło oraz γραφή (graphê) rysować, dosłownie rysowanie światłem) – osoba wykonująca fotografie za pomocą aparatu fotograficznego.
Wikipedia
(1.1) Ona jest świetnym fotografem koncertów i wydarzeń sportowych.
Wiktionary
IPA: fɔˈtɔɡraf, AS: fotograf
Wiktionary
rzecz. fota ż., focia ż., fotografika ż., fotografik m., fotografia ż., fotografijka ż., fotka ż., fotografowanie n., sfotografowanie n., foto ż.
czas. fotografować ndk., sfotografować dk.
przym. fotograficzny
przysł. fotograficznie
Wiktionary
1. technika tworzenia trwałych obrazów przedmiotów za pomocą klisz lub błon światłoczułych, na które działają promienie świetlne odbite od danych przedmiotów;
2. obraz przedmiotu otrzymywany w ten sposób; zdjęcie;
3. przenośnie: wierne odtworzenie, odbicie czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fot. nieruchomy obraz rzeczywistości utrwalony aparatem fotograficznym
(1.2) fot. sztuka wykonywania fotografii (1.1);
Wiktionary
Fotografia (ang. "photography") – zbiór wielu różnych technik, których celem jest zarejestrowanie trwałego, pojedynczego obrazu za pomocą światła. Potoczne znaczenie zakłada wykorzystanie układu optycznego, choć nie jest to konieczne np. przy rayografii.
Wikipedia
(1.1) Zrobiłem fotografię płonącego kościoła i opublikowałem ją w sieci.
(1.2) Fotografią będę się mógł zająć na poważnie dopiero na emeryturze.
Wiktionary
IPA: ˌfɔtɔˈɡrafʲja, AS: fotografʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. foto n., fotograf m., fotografka ż., fotografika ż., fotografik m., fotograficzka ż., fotografizm m., fotografowanie n., sfotografowanie n.
:: zdrobn. fotka ż., focia ż.
czas. fotografować ndk., sfotografować dk.
przym. fotograficzny
przysł. fotograficznie
temsłow. foto-
Wiktionary
(1.1) zdjęcie, foto, pot. fotka
(1.2) fotografika
Wiktionary
kobieta fotografik, artystka fotograf
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób fotograficzny
Wiktionary
rzecz. fotografia ż., fotograf mos., fotka ż., fota ż., focia ż.
przym. fotograficzny
czas. fotografować
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fotografią, fotografowaniem, robieniem zdjęć
Wiktionary
(1.1) Przystosowałem moją łazienkę, aby mogła mi służyć a laboratorium fotograficzne.
Wiktionary
IPA: ˌfɔtɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ, AS: fotografʹičny
Wiktionary
rzecz. fota ż., focia ż., fotografia ż., fotograf m., fotografik m., fotka ż., fotografowanie n., sfotografowanie n., obfotografowanie n.
czas. fotografować ndk., sfotografować dk., obfotografować dk.
przysł. fotograficznie
Wiktionary
(1.1) zdjęciowy
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) M., B. i W. lm. od: fotografia
Wiktionary
IPA: ˌfɔtɔˈɡrafʲjɛ, AS: fotografʹi ̯e
Wiktionary
zdrobnienie od: fotografia
SJP.pl
artysta fotograf wykonujący fotografie mające walory dzieł sztuki; określenie zastrzeżone dla członków Związku Polskich Artystów Fotografików
SJP.pl
technika graficzna tworzenia obrazów bez użycia aparatu fotograficznego, wykorzystująca światłoczułe materiały fotograficzne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fot. sztuka fotografii
(1.2) fot. technika wykonywania fotografii bez aparatu fotograficznego, przy pomocy światłoczułych materiałów
Wiktionary
Fotografika – termin utworzony przez Jana Bułhaka w latach 20. XX wieku w celu odróżnienia fotografów-artystów (fotografików) od rzemieślników (fotografów). Powstał przez połączenie słów "fotografia" i "grafika". Jako dział grafiki nobilitował fotografię Bułhak podkreślając, że „fotografia jest sztuką plastyczną, jako nowa gałąź grafiki”.
Wikipedia
(1.1) Zajmował się też fotografiką tatrzańską, współpracował z pismami turystycznymi.
Wiktionary
IPA: ˌfɔtɔˈɡrafʲika, AS: fotografʹika
Wiktionary
rzecz. fota ż., focia ż., fotografia ż., fotka ż., fotograf mos., fotografik mos.
Wiktionary
(1.1) fotografia artystyczna
Wiktionary
dawniej: fotograf
SJP.pl
dawniej: kobieta fotograf (fotografka)
SJP.pl
kobieta zajmująca się robieniem zdjęć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fotografować.
Wiktionary
IPA: ˌfɔtɔɡrafɔˈvãɲɛ, AS: fotografovãńe
Wiktionary
rzecz. fota ż., focia ż., sfotografowanie n., fotografia ż., fotka ż., fotograf m., fotografka ż.
czas. fotografować ndk., sfotografować dk.
przym. fotograficzny
Wiktionary
wykonywać fotografie, zdjęcia
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. sfotografować)
(1.1) robić zdjęcie, robić fotografię
czasownik zwrotny niedokonany fotografować się (dk. sfotografować się)
(2.1) robić sobie zdjęcie, pozwalać na zrobienie sobie zdjęć
Wiktionary
(1.1) Nigdy nie byłem związany zawodowo z lotnictwem, jednak lubię fotografować samoloty.
(2.1) Jak mogłaś fotografować się z tym nikczemnikiem?
Wiktionary
IPA: ˌfɔtɔɡraˈfɔvat͡ɕ, AS: fotografovać
Wiktionary
rzecz. fota ż., focia ż., sfotografowanie n., fotka ż., fotograf mos., fotografia ż., fotografowanie n., foto ż.
czas. sfotografować dk.
przym. fotograficzny
przysł. fotograficznie
skr. fot.
Wiktionary
(1.1) pstrykać, robić zdjęcie
Wiktionary
1. artystyczne zdjęcie fotograficzne;
2. fotografia otrzymana metodą luksografii, bez użycia aparatu fotograficznego;
3. zdjęcie fotogrametryczne, służące do pomiaru sfotografowanych obiektów, stosowane w geodezji i kartografii;
4. dawniej: każde zdjęcie, fotografia
SJP.pl
Fotogram – obraz uzyskany na materiale światłoczułym, charakteryzujący się określonymi cechami. Wyraz stosowany w kilku znaczeniach:
Wikipedia
osoba zajmująca się fotogrametrią
SJP.pl
dział geodezji zajmujący się pomiarem terenów i obiektów przestrzennych, a także opracowywaniem map i planów geodezyjnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka zajmujaca się pomiarem terenów i obiektów przestrzennych na podstawie zdjęć
Wiktionary
Fotogrametria – dziedzina nauki i techniki zajmująca się odtwarzaniem kształtów, rozmiarów i wzajemnego położenia obiektów w terenie na podstawie zdjęć fotogrametrycznych (fotogramów).
Praktycznym zastosowaniem fotogrametrii jest jej wykorzystanie jako źródła podczas tworzenia map. W geodezji służy jako pomoc przy pomiarach dużych obszarów i odległości. Jest też jedną z metod wyznaczania wysokości obiektów.
Wikipedia
przym. fotogrametryczny
Wiktionary
związany z fotogrametrią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z fotogrametrią
Wiktionary
(1.1) Natomiast już w zeszłym roku wykonano naziemną i lotniczą inwentaryzację fotogrametryczną.
(1.1) Mapa fotogrametryczna mówiła prawdę najzupełniej nieużyteczną, bo ukazywała teren z lotu ptaka, w przeraźliwym pionowym skrócie.
Wiktionary
IPA: ˌfɔtɔɡrãmɛˈtrɨt͡ʃnɨ, AS: fotogrãmetryčny
Wiktionary
rzecz. fotogrametria ż.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie fotogrametrii
SJP.pl
heliograwiura, heliografia;
1. metoda drukowania wklęsłego, w której formę drukową sporządzano przeprowadzając kopiowanie diapozytywu oryginału na papier pigmentowy;
2. odbitka zrobiona taką metodą
SJP.pl
aparat do fotografowania Słońca
SJP.pl
kobieta odczuwająca nieustanną potrzebę robienia zdjęć
SJP.pl
osoba odczuwająca nieustanną potrzebę robienia zdjęć
SJP.pl
odczuwanie nieustannej potrzeby robienia zdjęć
SJP.pl
jonizacja pod wpływem promieniowania elektromagnetycznego, przeważnie świetlnego
SJP.pl
kabina wyposażona w automat do robienia i wywoływania zdjęć; fotobudka
SJP.pl
urządzenie do treningu strzeleckiego w lotnictwie wojskowym, aparat fotograficzny umieszczony w miejscu karabinu lub działka pokładowego
SJP.pl
Fotokarabin – aparat fotograficzny lub kamera filmowa wycelowana i sprzężona z kierunkiem strzału lotniczego karabinu maszynowego. Fotokarabin ma zastosowanie głównie w lotnictwie, służy do treningu jak i rejestracji skuteczności ostrzału. Pierwsze fotokarabiny montowano w samolotach pod koniec I wojny światowej i mają zastosowanie do czasów obecnych.
Wikipedia
przyśpieszenie, bądź umożliwienie zajścia reakcji pod wpływem światła
SJP.pl
Fo
Wikipedia
katoda w której pod wpływem fotonów następuje emisja elektronów
SJP.pl
Fo
Wikipedia
reakcja ruchowa zwierząt wywołana bodźcami świetlnymi
SJP.pl
med. metoda zabiegowa polegająca na usuwaniu chorych tkanek przy użyciu lasera
SJP.pl
kod odczytywany z użyciem aparatu cyfrowego telefonu komórkowego; kod QR
SJP.pl
rodzaj przyrządu pomiarowego służący m.in. do oznaczania stężeń cieczy barwnych
SJP.pl
metoda określania stężenia roztworu na podstawie jego barwy
SJP.pl
urządzenie, którego zasadniczą częścią jest fotoelement; stosowane m.in. w urządzeniach alarmowych, optycznych przyrządach pomiarowych, w układach automatyki przemysłowej itp.; komórka fotoelektryczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) elektron. urządzenie służące do pomiaru światła, przetwarzające sygnały optyczne na elektryczne;
Wiktionary
Fo
Wikipedia
(1.1) Fotokomórki do bramy stosuje się jako dodatkowe zabezpieczenie użytkowników znajdujących się w pobliżu bramy. […] Działanie fotokomórek bramowych polega na zatrzymaniu ruchu bramy w momencie pojawienia się przeszkody w linii fotokomórek.
Wiktionary
przym. fotokomórkowy
Wiktionary
przymiotnik od: fotokomórka
SJP.pl
kopia wykonana metodą fotograficzną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biur. kopia dokumentu, druku, rękopisu itp. uzyskana techniką fotograficzną
Wiktionary
(1.1) Widać to wyraźnie na załączonej fotokopii.
Wiktionary
IPA: ˌfɔtɔˈkɔpʲja, AS: fotokopʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) kserokopia
Wiktionary
wykonywać kopię czegoś techniką fotograficzną
SJP.pl
album zdjęciowy oprawiony w formie książki
SJP.pl
Fotoksiążka – spersonalizowana publikacja książkowa stworzona z własnych, wybranych przez użytkownika zdjęć i treści, drukowana w technologii cyfrowej. Stanowi nowoczesną alternatywę dla tradycyjnego albumu na zdjęcia, oferując jednocześnie większą trwałość, profesjonalną estetykę oraz nieograniczone możliwości twórczej aranżacji strony.
Wikipedia
kubek z nadrukowanym zdjęciem
SJP.pl
pracownia, w której dokonuje się całościowej obróbki zdjęć fotograficznych; fotolaboratorium
SJP.pl
pracownia, w której dokonuje się całościowej obróbki zdjęć fotograficznych; fotolab
SJP.pl
1. metoda wykonywania form drukowych stosowanych w technice drukowania offsetowego;
2. metoda otrzymywania odpowiednich struktur na podłożu półprzewodnikowym
SJP.pl
Fotolitografia – proces pochodzący z technologii półprzewodnikowej polegający na odtworzeniu wzorów np. fotomasek na podłożu np. półprzewodnikowym. Celem wykonywania fotolitografii jest wykonanie jakiegoś rodzaju struktury o określonym wzorze. Zasada działania fotolitografii jest podobna do litografii w poligrafii.
Wikipedia
rozkład cząsteczek pod wpływem światła
SJP.pl
Nie mylić z: fotoliazą.
Fotoliza – reakcja fotochemiczna, której wynikiem jest rozkład cząsteczek związków chemicznych pod wpływem działania światła, np. na rodniki:
Wikipedia
świecenie nienagrzanego ciała pod wpływem działania na nie promieniowaniem widzialnym lub nadfioletowym, np. fluoryzacja, fosforyzacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. emisja fal elektromagnetycznych przez ciało w wyniku pochłonięcia fotonu;
Wiktionary
Fotoluminescencja – rodzaj luminescencji, emisja promieniowania elektromagnetycznego przez atomy, cząsteczki lub ciała stałe w wyniku pochłonięcia przez nie energii świetlnej z obszaru widzialnego, ultrafioletu lub podczerwieni.
Wikipedia
(1.1) Pomiary fotoluminescencji dają informacje o przerwie energetycznej materiału.
Wiktionary
IPA: ˌfɔtɔlũmʲĩnɛˈst͡sɛ̃nt͡sʲja, AS: fotolũmʹĩnescẽncʹi ̯a
Wiktionary
przym. fotoluminescencyjny
Wiktionary
skrót od: fotomontaż
SJP.pl
zestaw zdjęć lotniczych jakiegoś obszaru odpowiednio przetworzonych, ułożonych i naklejonych na planszy; fotoplan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) automat do robienia zdjęć
Wiktionary
urządzenie fotograficzne w kabinie wykonujące serię zdjęć portretowych bez pomocy fotografa
SJP.pl
przyrząd do pomiaru natężenia źródeł światła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. przyrząd służący do pomiaru natężenia oświetlenia i innych parametrów światła;
Wiktionary
Fotometr – przyrząd pomiarowy do pomiaru natężenia oświetlenia i innych parametrów światła. Stosowany m.in. w fotometrii, spektrofotometrii, technikach oświetleniowych i fotografii (światłomierz, eksponometr, luksomierz). W fotometrii płomieniowej służy do analizy spektralnej płomienia.
Wikipedia
rzecz. fotometria ż.
przym. fotometryczny
Wiktionary
Fotometria – dział optyki zajmujący się pomiarem wielkości fizycznych opisujących światło w zakresie jego oddziaływania na ludzkie oko, w przeciwieństwie do radiometrii, która dotyczy pomiarów energetycznych promieniowania elektromagnetycznego niezależnie od percepcji wzrokowej. Fotometria uwzględnia subiektywne wrażenie jasności powstające w wyniku pobudzenia receptorów światła w oku ludzkim. Jej podstawę stanowi model oka jako selektywnego detektora widma elektromagnetycznego.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. związany z fotometrią, dotyczący fotometrii
Wiktionary
rzecz. fotometr mrz., fotometria ż.
Wiktionary
model pozujący do zdjęć fotograficznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) model pozujący do zdjęć
Wiktionary
IPA: ˌfɔtɔ̃ˈmɔdɛl, AS: fotõmodel
Wiktionary
rzecz. fotomodeling m.
:: fż. fotomodelka ż.
Wiktionary
czynności powiązane z zawodem fotomodela lub fotomodelki, np. pozowanie do zdjęć fotograficznych itp.
SJP.pl
modelka pozująca do zdjęć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) modelka pozująca do zdjęć
Wiktionary
(1.1) Patrycja wie, że jest fotogeniczna, dlatego marzy jej się kariera fotomodelki.
Wiktionary
IPA: ˌfɔtɔ̃mɔˈdɛlka, AS: fotõmodelka
Wiktionary
rzecz. fotomodeling
:: fm. fotomodel
Wiktionary
1. obraz uzyskany poprzez zmontowanie kilku fotografii, ich wycinków lub innych elementów graficznych
2. metoda tworzenia takich obrazów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fot. obraz fotograficzny powstały przez manipulację lub skomponowanie kilku obrazów;
(1.2) fot. metoda tworzenia fotomontaży (1.1)
Wiktionary
Fotomontaż – obraz fotograficzny powstały z zestawienia, kombinacji i połączenia kilku (lub kilkunastu) fotografii – łączenie odbitek fotograficznych, technika powiększalnikowa w ciemni fotograficznej, wielokrotna ekspozycja, nakładanie zdjęć w komputerowych programach fotograficznych.
Wikipedia
IPA: ˌfɔtɔ̃ˈmɔ̃ntaʃ, AS: fotõmõntaš
Wiktionary
przym. fotomontażowy
Wiktionary
związany z fotomontażem, dotyczący fotomontażu
SJP.pl
robić fotomontaż
SJP.pl
elementarna jednostka promieniowania elektromagnetycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego;
Wiktionary
Foton (gr. φῶς – "światło", w dopełniaczu – φωτός, nazwa stworzona przez Gilberta N. Lewisa) – cząstka elementarna z grupy bozonów, będąca nośnikiem oddziaływań elektromagnetycznych (bozon cechowania). Nie posiada ładunku elektrycznego ani momentu magnetycznego, jego masa spoczynkowa jest zerowa ("m"0 = 0), a liczba spinowa "s" ma wartość 1. Wykazuje dualizm korpuskularno-falowy, więc równocześnie ma cechy cząstki i fali elektromagnetycznej.
Wikipedia
(1.1) Foton przenosi oddziaływanie elektromagnetyczne.
Wiktionary
IPA: ˈfɔtɔ̃n, AS: fotõn
Wiktionary
przym. fotonowy
Wiktionary
handlowa nazwa roztworu obniżającego napięcie powierzchniowe wody, stosowanego do końcowego płukania błon fotograficznych
SJP.pl
Fotonal – środek do płukania negatywu w fotografii tradycyjnej (kąpiel płucząco-zmiękczająca do negatywów czarno-białych). Fotonal zawiera środki powierzchniowo czynne wspomagające proces suszenia negatywu po obróbce.
Wikipedia
wzrost rośliny w kierunku światła
SJP.pl
Fotonastia – reakcja ruchowa, rodzaj nastii, spotykana u wielu roślin, będąca reakcją na zmianę intensywności oświetlenia niezależną od kierunku padania światła (w odróżnieniu od fototropizmu). Mechanizm ruchu może polegać na nierównomiernym wzroście, podobnie jak w przypadku tropizmów lub odwracalnych zmianach turgoru.
Wikipedia
neutron emitowany podczas reakcji fotojądrowej
SJP.pl
dziedzina nauki i techniki łącząca w sobie elementy optyki, elektroniki i informatyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. dziedzina nauki zajmująca się badaniem zastosowań fotonów w przesyłaniu informacji;
Wiktionary
Fotonika – interdyscyplinarna dziedzina nauki i techniki, łącząca dokonania optyki, elektroniki i informatyki w celu opracowywania technik i urządzeń wykorzystujących promieniowanie elektromagnetyczne (oprócz radiowego) do przenoszenia i przetwarzania informacji.
Wikipedia
(1.1) […] podstawową zaletą fotoniki jest fakt, że teorię od możliwości praktycznego zastosowania dzieli mały dystans.
Wiktionary
rzecz. fotonik m.
Wiktionary
technika fotograficzna polegająca na znacznej ingerencji w obraz
SJP.pl
przymiotnik od: foton (np. silnik fotonowy, napęd fotonowy, energia fotonowa)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. związany z fotonem, dotyczący fotonów
Wiktionary
rzecz. foton mrz.
Wiktionary
komórka fotoelektryczna, w której światło powoduje emisję elektronową z fotokatody; komórka fotoelektryczna emisyjna
SJP.pl
wysokiej jakości nadruk na płótnie malarskim przypominający obraz
SJP.pl
proces zachodzący w obecności światła, polegający na pobieraniu tlenu i wydzielaniu dwutlenku węgla przez komórki niektórych roślin; fotorespiracja
SJP.pl
Fo
Wikipedia
laserowy zabieg kosmetyczny wygładzający skórę i usuwający skórne przebarwienia
SJP.pl
metoda wykonywania form drukarskich dla druku płaskiego za pomocą fotografii reprodukcyjnej
SJP.pl
dotyczący fotooffsetu
SJP.pl
element baterii słonecznej, w którym energia promieniowania słonecznego zamieniana jest w energię elektryczną
SJP.pl
element elektroniczny zmieniający oporność pod wpływem światła
SJP.pl
powtarzająca się zmienność długości dnia i nocy (długi dzień i krótka noc lub odwrotnie)
SJP.pl
zjawisko zależności rozwoju zwierząt i roślin od długości okresów światła i ciemności w ciągu doby
SJP.pl
Fo
Wikipedia
zestaw zdjęć lotniczych jakiegoś obszaru odpowiednio przetworzonych, ułożonych i naklejonych na planszy; fotomapa
SJP.pl
fotoplastykon; urządzenie do jednoczesnego oglądania wielu zdjęć stereoskopowych; lokal z takimi przyrządami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. techn. zob. fotoplastykon.
Wiktionary
fotoplastikon; urządzenie do jednoczesnego oglądania wielu zdjęć stereoskopowych; lokal z takimi przyrządami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. techn. automat do prezentacji pojedynczych fotografii (przeźroczy) stereoskopowych, którego mechanizm przesuwczy co kilka sekund podawał nowe fotografie przed wizjer;
Wiktionary
Fo
Wikipedia
(1.1) war. fotoplastikon
Wiktionary
poduszka z nadrukowanym zdjęciem
SJP.pl
polimer, którego właściwości są modyfikowane za pomocą światła, materiał stosowany m.in. w fotografii i przemyśle drukarskim
SJP.pl
Fotopolimeryzacja – proces polegający na polimeryzacji monomerów w obecności fotoinicjatora, który pod wypływem światła ultrafioletowego (UV) lub widzialnego (VIS) ulega rozpadowi z wytworzeniem centrów aktywnych (wolnych rodników, jonów), inicjujących reakcję polimeryzacji.
Wikipedia
poszewka z nadrukowanym zdjęciem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. techn. urządzenie przetwarzające sygnał świetlny na elektryczny oraz wzmacniające ten sygnał;
Wiktionary
Fo
Wikipedia
(1.1) Do wzmocnienia sygnału na detektorze najlepiej użyć fotopowielacza.
Wiktionary
IPA: ˌfɔtɔpɔˈvʲjɛlat͡ʃ, AS: fotopovʹi ̯elač
Wiktionary
związany z fotopowielaczem, dotyczący fotopowielacza
SJP.pl
widzenie fotopowe - praca oka przy wystarczającej ilości światła
SJP.pl
prezent z nadrukowanym zdjęciem
SJP.pl
ochrona skóry przed promieniowaniem słonecznym
SJP.pl
zależność przewodnictwa elektrycznego półprzewodnika (lub nieprzewodnika) od pochłanianych przez niego fotonów
SJP.pl
Fo
Wikipedia
prąd elektryczny wywołany zjawiskiem fotoelektrycznym; prąd fotoelektryczny
SJP.pl
W telekomunikacji fotoprąd występuje, gdy przepływa przez światłoczułe urządzenia, takie jak fotodiody, w wyniku czego wypromieniowuje moc.
Fotoprąd może wystąpić w wyniku efektów fotoelektrycznego, fotoelektronowego lub być skutkiem efektu fotowoltaicznego.
Wikipedia
postrzeganie błysków światła bodźcem innym niż światło
SJP.pl
Fotopsja – objaw polegający na postrzeganiu błysków światła powstających w oczach lub w układzie nerwowym oraz na skutek pobudzenia siatkówki lub nerwu wzrokowego bodźcem innym niż światło. Najczęściej wiąże się z tylnym odwarstwieniem ciała szklistego, migreną z aurą, aurą migrenową bez bólów głowy, odwarstwieniem siatkówki, zawałem płata potylicznego i deprywacją sensoryczną (tzw. halucynacje oftalmopatyczne).
Wikipedia
cyfrowy aparat fotograficzny lub kamera, wyposażone w czujnik ruchu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie wyposażone w kamerę i czujnik ruchu, rejestrujące obraz w momencie wykrycia ruchu w pobliżu;
Wiktionary
Fotopułapka – urządzenie wyzwalane przez jakąś aktywność w otoczeniu samoczynnie (bez bezpośredniego udziału człowieka) i rejestrujące ją w postaci filmu lub zdjęć. Komercyjne kompaktowe fotopułapki znane są również pod nazwami kamera leśna i (rzadziej) kamera obserwacyjna.
Wikipedia
(1.1) Dzięki zapisowi z fotopułapek bydgoscy strażnicy miejscy ponownie ukarali sprawców zanieczyszczania miejsc publicznych.
Wiktionary
urządzenie automatycznie fotografujące pojazdy przekraczające dopuszczalną prędkość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie rejestrujące przekroczenie dopuszczalnej prędkości pojazdów, uwieczniające ten fakt na fotografii;
Wiktionary
Fo
Wikipedia
(1.1) Na mojej trasie do pracy ustawili trzy nowe fotoradary.
Wiktionary
IPA: ˌfɔtɔˈradar, AS: fotoradar
Wiktionary
ramka na zdjęcia
SJP.pl
Fotoreaktywacja – jeden z mechanizmów naprawy DNA, w którym fotoliaza specyficznie reaguje z jedno- lub dwuniciowym fragmentem DNA, zawierającym fotodimery pirymidyn (tyminowe, cytozynowe i cytozynowo-tyminowe). Pod wpływem światła o długości fali 310-450 nm, następuje enzymatyczne rozszczepienie fotodimerów do monomerów i przywrócenie DNA do stanu pierwotnego. Mechanizm naprawy przez fotoreaktywację jest bezbłędny, nie prowadzi do mutacji.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. sposób malowania obrazów, mających sprawiać wrażenie, że są fotografiami; malarstwo charakteryzujące się fotograficzną dokładnością;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. fotorealistyczny
przysł. fotorealistycznie
Wiktionary
przyrząd geodezyjny służący do aktualizowania map, przy wykorzystaniu zdjęć lotniczych
SJP.pl
komórka ciała reagująca na światło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. receptor reagujący na zmiany obrazu lub natężenia światła
Wiktionary
(1.1) Wodził świecącymi fotoreceptorami na wszystkie strony.
Wiktionary
relacja w postaci zdjęć fotograficznych lub filmowy i krótkiego komentarza; relacja fotograficzna
SJP.pl
rodzaj reportażu zawierającego zdjęcia i krótki tekst
SJP.pl
Fo
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna wykonujący zdjęcia na zlecenie redakcji lub agencji prasowej
Wiktionary
Fo
Wikipedia
(1.1) Wyrywał się policjantom i próbował kopnąć naszego fotoreportera.
(1.1) Przeszli kilka kroków w stronę recepcji, kiedy dopadł ich jeden z fotoreporterów, obwieszony aż trzema aparatami, fleszem i światłomierzem.
(1.1) Aparaty profesjonalne używane przez fotoreporterów kosztują dziesiątki tysięcy dolarów.
Wiktionary
IPA: ˌfɔtɔrɛˈpɔrtɛr, AS: fotoreporter
Wiktionary
rzecz. fotoreporterstwo n., fotoreportaż m., fotoreporterka ż.
przym. fotoreporterski
Wiktionary
przymiotnik od: fotoreporter
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z osobą lub pracą fotoreportera
Wiktionary
rzecz. fotoreporter m., fotoreporterka ż., fotoreporterstwo n., fotoreportaż m.
Wiktionary
przymiotnik od: fotoreprodukcja
SJP.pl
proces zachodzący w obecności światła, polegający na pobieraniu tlenu i wydzielaniu dwutlenku węgla przez komórki niektórych roślin; fotooddychanie
SJP.pl
Fotorezystor (ang. "Photoresistor"), fotoopornik, opornik fotoelektryczny – przyrząd półprzewodnikowy, którego rezystancja ulega zmianie pod wpływem padającego na jego powierzchnię promieniowania elektromagnetycznego na przykład promieniowania widzialnego lub podczerwieni. Rezystancja elementu zależy od natężenia oświetlenia fotorezystora, jego rezystancja w ciemności jest bardzo duża i może osiągnąć wartość rzędu megaomów, przy silnym oświetleniu może zmaleć do kilku omów.
Wikipedia
odpowiednio przygotowane zdjęcie fotograficzne modelu projektowanego obiektu przemysłowego z podaniem wymiarów, zastępujące rysunek w dokumentacji projektowej
SJP.pl
zdjęcie reklamowe, np. kadr z filmu, zdjęcie aktora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fotografia przedstawiająca aktora lub scenę teatralną albo filmową, wykorzystywana później do celów reklamowych;
Wiktionary
Fotos – fotografia, zdjęcie z filmu lub sztuki zwykle przedstawiające aktora lub scenę z filmu. Fotosy mogą być wykonywane na planie zdjęciowym, podczas kręcenia zdjęć, przez fotosistę. Służą do późniejszej reklamy, np. przez produkcję plakatów, ogłoszeń internetowych itp. Fotosy wykorzystywane są też do dokumentacji filmu lub sztuki, późniejszych opracowań i jako pamiątki.
Wikipedia
jednostka naświetlenia; naświetlenie równoważne jednemu dżulowi energii świetlnej padającej na 1cm^2 oświetlanej powierzchni
SJP.pl
zwiększanie się wrażliwości skóry na promieniowanie ultrafioletowe, np. jako wynik ubocznego działania leków
SJP.pl
czynnik uczulający skórę na promienie ultrafioletowe
SJP.pl
Fo
Wikipedia
1. skład wykonany na materiale światłoczułym;
2. technika wykonywania składu metodą fotoskładową
SJP.pl
Fo
Wikipedia
efekt fotosprężysty - efekt wykorzystywany w pomiarach właściwości światłowodów
SJP.pl
przyspieszone starzenie skóry na skutek działania promieni słonecznych
SJP.pl
rodzaj komiksu ze zdjęciami zamiast rysunków
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fotosyntezą, dotyczący fotosyntezy
Wiktionary
rzecz. fotosynteza ż., fotosyntetyzowanie n.
czas. fotosyntetyzować ndk.
Wiktionary
o roślinach zielonych i niektórych bakteriach: wytwarzać związki organiczne z dwutlenku węgla i wody pod wpływem działania światła
SJP.pl
o roślinach zielonych i niektórych bakteriach: wytwarzać związki organiczne z dwutlenku węgla i wody pod wpływem działania światła
SJP.pl
proces zachodzący w zielonych częściach roślin oraz w komórkach niektórych bakterii i sinic, polegający na wytwarzaniu związków organicznych z dwutlenku węgla i wody przy udziale energii świetlnej i chlorofilu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. bot. proces wytwarzania przez rośliny zielone i niektóre bakterie związków organicznych z dwutlenku węgla i wody przy udziale światła;
Wiktionary
Fotosynteza ( φῶς – światło, σύνθεσις – łączenie) – proces wytwarzania związków organicznych z materii nieorganicznej zachodzący w komórkach zawierających chlorofil lub bakteriochlorofil, przy udziale światła. Jest to jedna z najważniejszych przemian biochemicznych na Ziemi. Proces ten utrzymuje wysoki poziom tlenu w atmosferze oraz przyczynia się do wzrostu ilości węgla organicznego w puli węgla, zwiększając masę materii organicznej kosztem materii nieorganicznej.
Wikipedia
(1.1) Materia organiczna wytwarzana w procesie fotosyntezy zapewnia życie nie tylko organizmom potrafiącym przeprowadzać ten proces, ale także wszystkim heterotrofom.
Wiktionary
przym. fotosyntetyczny
Wiktionary
Fo
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. fot. inform. korygowanie zdjęcia w programie graficznym tak, żeby wyglądało korzystniej
Wiktionary
rzecz. Photoshop mzw., sfotoszopowanie n., wyfotoszopowanie n., photoshopowanie n., sphotoshopowanie n., wyphotoshopowanie n.
czas. fotoszopować ndk., sfotoszopować dk., wyfotoszopować dk., photoshopować ndk., sphotoshopować dk., wyphotoshopować dk.
Wiktionary
(1.1) fotomontowanie; war. photoshopowanie
Wiktionary
obrabiać zdjęcie lub film w programie graficznym; photoshopować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. fot. inform. korygować zdjęcie w programie graficznym, żeby wyglądało korzystniej
Wiktionary
(1.1) Nie wiem kto fotoszopował twoje zdjęcie, ale poprawki widać na pierwszy rzut oka.
Wiktionary
rzecz. Photoshop mzw., fotoszopowanie n., sfotoszopowanie n., wyfotoszopowanie n., photoshopowanie n., sphotoshopowanie n., wyphotoshopowanie n.
czas. sfotoszopować dk., wyfotoszopować dk., photoshopować ndk., sphotoshopować dk., wyphotoshopować dk.
Wiktionary
(1.1) photoshopować
Wiktionary
reakcja ruchowa całych organizmów (np. niektórych bakterii, glonów) uwarunkowana bodźcem świetlnym, dodatnia w jego kierunku lub ujemna w kierunku przeciwnym
SJP.pl
Fototaksja – jedna z taksji, jest to zjawisko reakcji na świetlne bodźce:
Zjawisko fototaksji u roślin następuje w chloroplastach.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tapeta na ścianę w formie wielkoformatowej fotografii
Wiktionary
Fo
Wikipedia
IPA: ˌfɔtɔtaˈpɛta, AS: fototapeta
Wiktionary
specjalista w dziedzinie fototechniki
SJP.pl
specjalista w dziedzinie fototechniki
SJP.pl
skatalogowany zbiór fotografii
SJP.pl
Fototeka – zbiór fotografii, w szerszym znaczeniu także miejsce jego przechowywania lub placówka pełniąca nad nim pieczę, np.:
Wikipedia
aparat do przesyłania obrazów metodą fototelegrafii
SJP.pl
przekazywanie na odległość nieruchomych obrazów za pomocą fototelegrafu; telefotografia
SJP.pl
Fototelegrafia – rodzaj symilografii, w której stosuje się metody fotograficzne w procesie odbioru i utrwalania wiadomości. Przesyłanie obrazów na odległość za pośrednictwem prądu elektrycznego. Pierwsze doświadczenia z tej dziedziny przeprowadzał na początku XIX wieku H. Davy, któremu udało się odtwarzać proste znaki na płytce pokrytej jodkiem srebra, ulegającym rozkładowi pod wpływem prądu.
Wikipedia
przyrząd składający się z teodolitu i sprzęgniętej z nim kamery fotograficznej
SJP.pl
leczenie za pomocą promieni słonecznych lub ze sztucznych źródeł światła; światłolecznictwo, światłoterapia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. światłolecznictwo.
Wiktionary
Fototerapia (światłoterapia), czyli światłolecznictwo, helioterapia – nazwa określająca różne działania mające u podstawy leczenie światłem.
W fototerapii wykorzystuje się naturalne źródła światła (helioterapia) oraz źródła sztuczne (aktynoterapia).
Wikipedia
IPA: ˌfɔtɔtɛˈrapʲja, AS: fototerapʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) światłolecznictwo
Wiktionary
toksyczny pod wpływem działania światła słonecznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektron. element optoelektroniczny złożony z trzech warstw półprzewodnika o kolejno zmieniających się typach przewodnictwa;
Wiktionary
Fototranzystor – element optoelektroniczny złożony z trzech warstw półprzewodnika o kolejno zmieniających się typach przewodnictwa (n-p-n lub p-n-p). Łączy on w sobie właściwości fotodiody i wzmacniające działanie tranzystora.
Wikipedia
(1.1) Fototranzystor łączy w sobie właściwości fotodiody i wzmacniające działanie tranzystora.
Wiktionary
IPA: ˌfɔtɔtrãw̃ˈzɨstɔr, AS: fototrãũ̯zystor
Wiktionary
ruch części organizmu (zwłaszcza rośliny) w kierunku do źródła światła lub od niego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. zwrócenie się rośliny w kierunku źródła światła lub w przeciwną stronę;
Wiktionary
Fo
Wikipedia
IPA: ˌfɔtɔˈtrɔpʲism̥, AS: fototropʹism̦
Wiktionary
technika druku płaskiego; odbitka wykonana tą techniką; fototypografia, fotodruk, heliografia, światłodruk
SJP.pl
technika druku płaskiego; odbitka wykonana tą techniką; fototypia, fotodruk, heliografia, światłodruk
SJP.pl
półprzewodnikowy przyrząd fotoelektryczny dwustanowy, przełączany ze stanu załączenia do stanu wyłączenia (i odwrotnie) za pomocą promieniowania elektromagnetycznego
SJP.pl
Fo
Wikipedia
zmieniający energię promieniowania słonecznego na energię elektryczną
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przym. związany z przetwarzaniem światła słonecznego na energię elektryczną
Wiktionary
IPA: ˌfɔtɔvɔltaˈjit͡ʃnɨ, AS: fotovoltai ̯ičny
Wiktionary
rzecz. fotowoltaika ż.
Wiktionary
technologia przetwarzania energii słonecznej na prąd elektryczny za pomocą paneli słonecznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. elektr. dziedzina nauki i techniki zajmująca się przetwarzaniem światła energii słonecznego na energię elektryczną;
(1.2) pot. ogniwo fotowoltaiczne; urządzenie służące do przetwarzania energii światła słonecznego na energię elektryczną
Wiktionary
Fo
Wikipedia
IPA: ˌfɔtɔvɔltaˈjika, AS: fotovoltai ̯ika
Wiktionary
przym. fotowoltaiczny
Wiktionary
1. związany ze światłem;
2. strefa fotyczna - górna warstwa wód do głębokości około 1700 m, do której dociera światło słoneczne i mogą się w niej rozwijać organizmy roślinne
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
złudne wrażenia świetlne lub barwne, powstające jako reakcja na podrażnienia receptorów wzrokowych
SJP.pl
[czytaj: fuKO, w odmianie fukolda, fukoldem itp] nazwisko francuskie
SJP.pl
[czytaj: fuKO] nazwisko, m.in. Jean Bernard Léon Foucault (1819-1868) - fizyk francuski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) środ. kosmet. o zapachu (najczęściej perfum): będący połączeniem akordów słodkich i kwiatowych (najczęściej lawendy) jako nuta głowy, mchu dębowego jako nuta serca i kumaryny jako nuta bazowa
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) środ. kosmet. perfumy o zapachu fougere (1.1)
Wiktionary
(1.1) Konwencja nakazuje, aby zima była sezonem na bogate bursztyny, dymno-korzenne drewna i soczyste, kuszące żywice, ale fougere mogą nabrać głęboko satysfakcjonującego i zaskakującego znaczenia melancholii i wzniosłości, gdy nosi się je w chłodniejsze dni.
Wiktionary
rzecz. war. fougère mrz.
przym. war. fougère
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) zob. fougere.
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) zob. fougere.
Wiktionary
przym. fougere
rzecz. fougere mrz.
Wiktionary
[czytaj: fałl] rzadko: faul - naruszenie przepisów gry, np. przez niedozwolony chwyt przeszkadzający przeciwnikowi w grze
SJP.pl
[czytaj: fałl] rzadko: faul - naruszenie przepisów gry, np. przez niedozwolony chwyt przeszkadzający przeciwnikowi w grze
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: fuLE] w jeździectwie: krok koński w galopie
SJP.pl
[czytaj: furjE lub furjer] Jean Baptiste Joseph Fourier (1768-1830), baron, fr. matematyk i egiptolog, jeden z prekursorów fizyki mat.; pierwszy zastosował szeregi trygonometryczne do rozwiązania problemu przewodnictwa cieplnego (transformacja Fouriera)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: furierowski] oparty o dokonania matematyczne Fouriera, zwłaszcza związany z rozkładem zjawisk okresowych na szereg trygonometryczny; furierowski
SJP.pl
[czytaj: fusek] czeski fousek - rasa psów myśliwskich z grupy wyżłów
SJP.pl
zwolennik fowizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest fowistyczne; cecha tych, którzy są fowistyczni
Wiktionary
rzecz. fowizm mrz., fowista mos.
przym. fowistyczny
przysł. fowistycznie
Wiktionary
→ fowizm
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) szt. związany z fowizmem, dotyczący fowizmu
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający cechy fowizmu
Wiktionary
rzecz. fowizm m., fowista m., fowistka ż., fowistyczność ż.
przysł. fowistycznie
Wiktionary
kierunek w malarstwie francuskim początku XX wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. kierunek w malarstwie francuskim początku XX wieku o bardzo żywej kolorystyce dzieł;
Wiktionary
Fowizm ( Les Fauves – dzikie zwierzęta, drapieżniki) – kierunek w malarstwie francuskim początku XX wieku, charakteryzujący się bardzo żywą i oderwaną od rzeczywistości kolorystyką dzieł.
Wikipedia
rzecz. fowista m., fowistka ż., fowistyczność ż.
przym. fowistyczny
Wiktionary
Foxconn Group – tajwański międzynarodowy producent podzespołów i komponentów elektronicznych, dostarczający je na zlecenie globalnych wielobranżowych koncernów produkujących m.in. smartfony, komputery, samochody czy konsole do gier. Marka handlowa firmy Hon Hai Precision Industry Co. Ltd., działającej od 1974 roku z siedzibą w Tajpej.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: fuaJE] sala lub korytarz obok sali teatralnej, koncertowej, konferencyjnej itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. teatr. sala lub hol obok sali teatralnej, koncertowej, konferencyjnej itp., gdzie przebywa publiczność lub uczestnicy konferencji w czasie przerw, antraktów;
Wiktionary
Foyer (wym. "fuaje") – duże i rozległe pomieszczenie (lub zespół pomieszczeń) w budynku teatru, opery, filharmonii, hali widowiskowej, kina itp., przylegające do widowni sali widowiskowej lub koncertowej, przeznaczone dla widzów do odpoczynku oraz spotkań towarzyskich, wykorzystywane przed rozpoczęciem spektaklu oraz w trakcie jego antraktów (przerw), ale bywa również miejscem uroczystości po zakończeniu spektaklu.
Wikipedia
(1.1) Przestronne foyer usytuowane na poziomie pierwszego piętra o powierzchni ok. 860 m², wykorzystywane jest na uroczyste przyjęcia po części artystycznej.
Wiktionary
skrót od: Fundusz Obsługi Zadłużenia Zagranicznego, państwowy fundusz celowy, powołany w Polsce na mocy ustawy z 15 lutego 1989 roku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. skarga sądowa
Wiktionary
IPA: ˌfɔwdrɔˈvãɲɛ, AS: fou̯drovãńe
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) stpol. śrpol. oskarżać
(1.2) śrpol. praw. pozywać
Wiktionary
IPA: fɔwˈdrɔvat͡ɕ, AS: fou̯drovać
Wiktionary
(1.1) war. fordrować, froldrować, furdrować, woldrować, woltrować, wordrować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
forte-piano
SJP.pl
skrót
(1.1) = muz. fortepiano
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Francuska Partia Komunistyczna, francuska partia komunistyczna działająca od roku 1920
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od:
1. First Person Perspective - sposób przedstawiania świata z perspektywy oczu głównego bohatera, stosowany w grach komputerowych;
2. Federacja Polskiej Przedsiębiorczości
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od:
1. Festiwal Piosenki Żołnierskiej;
2. Festiwal Piosenki Żeglarskiej
SJP.pl
1. symbol fransu, pierwiastka chemicznego;
2. symbol franklina, jednostki fizycznej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. skrót od: frank;
2. skrót od: francuski; franc.
SJP.pl
skrót
(1.1) = monet. frank
(1.2) = francuski
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. frank mrz., frankowicz mos., frankowiczka ż.
:: przym. frankowy
(1.2)
:: rzecz. francuski mrz.
:: przym. francuski
:: skr. franc.
Wiktionary
(1.2) war. franc.
Wiktionary
1. opłata pieniężna należna przewoźnikowi morskiemu za przewóz ładunku;
2. przewóz towarów;
3. przewożone towary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hand. przewóz towarów w określone miejsce jakimś środkiem transportu
(1.2) hand. ładunek, który transportowany jest podczas frachtu (1.1)
(1.3) hand. opłata pobierana przez przewoźnika za fracht (1.1)
(1.4) hand. dokument potwierdzający oddanie przewoźnikowi i przyjęcie przez niego ładunku słanego frachtem (1.1)
Wiktionary
Fracht (niem. "Fracht") – pierwotnie w branży transportowej oznaczał opłatę za przewóz towarów transportem powietrznym, np. samolotem, transportem lądowym np. samochodem, czy transportem morskim, np. statkiem, zgodnie z umową przewozu. Stawki zwykle uzależnione są od masy i objętości przesyłki.
Wikipedia
(1.1) Kiedyś lecąc do USA nadałem kilka kilogramów książek frachtem lotniczym.
(1.2) Chińczycy wynajmują część nabrzeża portowego i magazyny w Neapolu, większość frachtu chińskiego do Europy idzie bowiem tą drogą.
(1.3) Wielka obniżka frachtów morskich doprowadziła do tego, że dowóz zboża z Nowego Jorku do Liverpoolu kosztował taniej niż przewiezienie go z Królewca do Berlina.
(1.4) Ojciec pokazał mu fracht, wystawiony przezeń na odbiór towaru — ale Szachna wydarł mu z ręki dokument i rzucił go w ogień.
Wiktionary
rzecz. frachtowiec mos./mrz.
czas. frachtować ndk.
przym. frachtowy
Wiktionary
(1.4) list frachtowy, list przewozowy
Wiktionary
1. zawierać umowę o przewozie towaru drogą wodną;
2. przyjmować lub oddawać towar do przewozu drogą wodną
SJP.pl
statek handlowy do przewozu towarów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mar. statek handlowy przewożący towary drogą morską np. masowiec, kontenerowiec, drobnicowiec;
(1.2) sf. kosmiczny statek towarowy
Wiktionary
Frachtowiec – statek handlowy przewożący towary drogą morską, będący w dyspozycji przewoźnika, np. masowiec, kontenerowiec, zbiornikowiec, drobnicowiec. Termin ten wiąże się z wziętym z języka niemieckiego słowem fracht, który oznacza opłatę za przewóz towarów drogą morską. Stawki zwykle uzależnione są od masy i objętości przesyłki.
Wikipedia
(1.1) Niemieckie bombowce zaatakowały konwój brytyjskich frachtowców.
(1.2) Poczwórne działo frachtowca wypaliło i zdjęło przeciwników – dwóch obróciło w pył, a trzeciego, tego zmodyfikowanego, posłało po spirali w otwartą przestrzeń.
Wiktionary
rzecz. fracht mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: fracht; przewozowy, towarowy (np. list frachtowy, taryfa frachtowa, statek frachtowy)
SJP.pl
[czytaj: fraktokumulus] chmura kłębiasta postrzępiona
SJP.pl
[czytaj: fraktonimbus] chmura deszczowa potargana na fragmenty przez wiatr
SJP.pl
Fractonimbus – chmura deszczowa, potargana przez wiatr na strzępy.
Wikipedia
[czytaj: fraktostratus] niska, postrzępiona chmura warstwowa
SJP.pl
1. zdrobnienie od: frak;
2. żartobliwie lub lekceważąco o wierzchnim ubraniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od frak
Wiktionary
rzecz. frak m.
przym. frakowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. lekcew. człowiek niegustownie lub śmiesznie ubrany, pozujący na eleganckiego
Wiktionary
(1.1) […] siedzemy na chwile, przydziwujemy sie, aż naroz sie dwierze do korzon otwierają i do zolu walą jacysi fusocze; ten jeden psiokrew hruby, żeby człowiek zjod za szóstke chleba, niżby go obeszeł dokoła, […] drugi jakisi ostropiec, co goni po dziedzinie rano i wieczór na koniu […] i jeszcze jeden taki długi hasztabiga, jakosi delina czy zdechlina […] i pore jeszcze takich wymuckanych i wymiganych fraczkorzy…
(1.1) […] ludzi było kupe, rozmańtych panoczków i fraczkorzy, bai pojedni gazdowie i robotnicy, co radzi piją, jak to nic nie kosztuje […].
Wiktionary
(1.1) war. fraczkarz
Wiktionary
zabicie przeciwnika w grze komputerowej i punkt za to
SJP.pl
Frag – anglojęzyczny termin oznaczający eliminację przeciwnika w grach komputerowych (zwykle z gatunku first-person shooter), premiowaną punktem dodawanym do wyniku rozgrywki. Terminologia „frag” po raz pierwszy pojawiła się w grze "Doom" z 1993 roku. Fragi są najczęściej stosowane w trybach gry wieloosobowej, na przykład deathmatch, w których celem jest uzyskanie jak największej liczby punktów za eliminację przeciwników.
Wikipedia
Fraget (pełna nazwa Józef Fraget) – fabryka wyrobów platerowanych założona w 1824 roku w Warszawie przez Alfonsa i Józefa Fragetów. Do wybuchu wojny w 1939 roku wytwarzała sztućce oraz galanterię stołową, tzw. platery.
Wikipedia
obraźliwie: osoba głupia, niepoważna lub irytująca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rekrut
Wiktionary
skrót od: fragment
SJP.pl
skrót
(1.1) = fragment
Wiktionary
(1.1) „Kukuczka marzył o zdobyciu wszystkich czternastu ośmiotysięczników. To marzenie się spełniło. Więc gdzie jeszcze tak gnał?” […] – fragm. książki “Lhotse’89. Ostatnia wyprawa Jerzego Kukuczki”.
Wiktionary
zdrobnienie od: fragment; urywek, niewielki fragment
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od fragment
Wiktionary
(1.1) To nawet nie fragment, lecz tylko mały fragmencik.
Wiktionary
rzecz. fragment m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wyodrębniona część czegoś
Wiktionary
Fragment – zachowana część zaginionego dzieła danego autora, bądź ogólniej jego zaginionej twórczości. Do fragmentów zaliczają się zarówno części kopii danego utworu, które dotrwały do naszych czasów (np. na papirusach), jak i wszystkie cytaty, streszczenia i opisy dzieła, zarówno w języku oryginału jak i tłumaczone, u innych autorów, którzy mieli dostęp do utworu przed jego zaginięciem.
Wikipedia
(1.1) Na półce obok okienka, pomiędzy plastykowymi żołnierzykami a kartonem pełnym długopisów „Zenitu”, stało lusterko, w którym Cesia ujrzała swoje odbicie: fragment źle ubranej, nieciekawej dziewczyny w naciśniętej na oczy włóczkowej czapce.
(1.1) Pisarz czytał fragmenty swojej nowej powieści.
(1.1) Z maszyny oderwał się spory fragment obudowy ochronnej, ale usterkę szybko naprawiono.
Wiktionary
IPA: ˈfraɡmɛ̃nt, AS: fragmẽnt
Wiktionary
rzecz. fragmentacja ż., fragmentowanie n.
:: zdrobn. fragmencik m.
czas. zdefragmentować, fragmentować ndk.
przym. fragmentaryczny
przysł. fragmentarycznie
Wiktionary
(1.1) część, kawałek, odłamek, urywek
Wiktionary
dzielenie całości na części, kawałkowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) podział na części, wydzielenie fragmentów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌfraɡmɛ̃nˈtat͡sʲja, AS: fragmẽntacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. fragment m., fragmentowanie n.
przym. fragmentaryczny
Wiktionary
nieobejmowanie całości; wycinkowość, ułamkowość, połowiczność, pobieżność, migawkowość, ogólnikowość, niekompletność, niepełność, fragmentaryzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest fragmentaryczne; cecha tych, którzy są fragmentaryczni
Wiktionary
przym. fragmentaryczny
przysł. fragmentarycznie
Wiktionary
nie obejmujący całości, dotyczący części; niepełny, cząstkowy, wyrywkowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stanowiący fragment, nieobejmujący całości
Wiktionary
rzecz. fragmentaryczność ż., fragment m., fragmentacja ż.
Wiktionary
ujęcie w sposób nieobejmujący całości czegoś
SJP.pl
rzadko: nieobejmowanie całości; wycinkowość, ułamkowość, połowiczność, pobieżność, migawkowość, ogólnikowość, niekompletność, niepełność, fragmentaryczność
SJP.pl
rozbijać na fragmenty; fragmentować, dzielić, rozdzielać, atomizować
SJP.pl
narzędzie umożliwiające łatwe filtrowanie danych w tabeli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) inform. zachodzenie procesu fragmentacji w systemie plików na twardym dysku
Wiktionary
rzecz. fragment mrz., fragmentacja ż.
czas. fragmentować ndk.
Wiktionary
rozbijać na fragmenty; fragmentaryzować, dzielić, rozdzielać, atomizować
SJP.pl
typ podstawki u grzybów podstawczaków; heterobazydium, protobazydium
SJP.pl
Fragmobazydium ( phragmobasidium, l. mn. "phragmobasidia") – rodzaj podstawek u grzybów. Charakteryzują się tym, że są podzielone przegrodami na kilka części. Istnieją dwa różne rodzaje fragmobazydiów. W typie "Auricularia" podstawki podzielone są na cztery pojedyncze komórki przez trzy przegrody poprzeczne, a w typie "Tremella" przez dwie przegrody podłużne. Przegrody powstają natychmiast po mejozie.
Wikipedia
system włókienek
SJP.pl
Fr
Wikipedia
Fr
Wikipedia
[czytaj: fragoNAR] nazwisko
SJP.pl
Pe
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fragować.
Wiktionary
czas. fragować ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) slang. neol. graczy komputerowych: wyeliminować przeciwnika z gry (zwłaszcza tymczasowo);
Wiktionary
IPA: fraˈɡɔvat͡ɕ, AS: fragovać
Wiktionary
rzecz. frag m., fragowanie n.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gw-pl|Kresy. bezpłatnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) prostytutka
Wiktionary
IPA: ˌfrajbʲiˈtɛrka, AS: frai ̯bʹiterka
Wiktionary
(1.1) zob. prostytutka.
Wiktionary
bardzo duża radość, przyjemność z czegoś; gratka; uciecha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. radość, uciecha z czegoś
Wiktionary
(1.1) Ciągle mam taką samą frajdę, gdy oglądam ten film.
Wiktionary
IPA: ˈfrajda, AS: frai ̯da
Wiktionary
(1.1) radość, rozkosz, ubaw, uciecha, zabawa
Wiktionary
1. potocznie:
a) człowiek naiwny, łatwo dający się oszukać;
b) amator, początkujący;
2. środowiskowo: donosiciel; kapuś;
3. dawniej: kawaler, zalotnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba dająca się łatwo nabrać, naiwna; osoba nadmiernie wierna normom moralnym, które przez innych nie są przestrzegane
(1.2) wulg. gwara więzienna osoba spoza kręgu subkultury więziennej
(1.3) przest. kawaler, zalotnik
Wiktionary
Frajer (ang. "Loser") – amerykański film komediowy z 2000 roku.
Wikipedia
(1.1) Tomek to frajer – kasuje bilety, a przecież na pewno nie będzie tutaj chodził kanar.
Wiktionary
IPA: ˈfrajɛr, AS: frai ̯er
Wiktionary
rzecz. frajerstwo n.
:: fż. frajerka ż.
czas. sfrajerować się, frajerzyć się
przym. frajerski
Wiktionary
(1.1) frajerzyna, naiwniak, jeleń, lolek, durniacha, dureń
Wiktionary
kobieta niedoświadczona, naiwna, niezaradna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: frajer
Wiktionary
kobieta niedoświadczona, naiwna, niezaradna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta naiwna, łatwowierna, niezaradna
(1.2) góry. kochanka
Wiktionary
(1.1) Facet zdradza ją na prawo i lewo, a ta frajerka bezgranicznie mu ufa.
(1.2) Harnasia własna zdradziła frajerka i za korale wydała Luptakom.
Wiktionary
IPA: fraˈjɛrka, AS: frai ̯erka
Wiktionary
rzecz. frajerstwo n.
:: fm. frajer mos.
przym. frajerski
Wiktionary
(1.1) pot. naiwniara
Wiktionary
frajerować się - potocznie: zachowywać się jak frajer; frajerzyć się
SJP.pl
→ frajer
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. świadczący o byciu naiwniakiem
(1.2) pot. ujawniający fakt bycia nowicjuszem
Wiktionary
rzecz. frajer mos., frajerka ż., frajerstwo n.
Wiktionary
wszystko, co charakteryzuje frajera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) naiwność
Wiktionary
rzecz. frajer mos., frajerka ż.
przym. frajerski
Wiktionary
pogardliwie: osoba łatwowierna, niedoświadczona, niezaradna życiowo; frajer, naiwniak, fujara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. naiwniak
Wiktionary
frajerzyć się - potocznie: zachowywać się jak frajer; frajerować się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Kresy. dziewczyna
Wiktionary
(1.1) — Oto frajla (panna) — mówi jeden z tych ulicznych rycerzy, — poszlagowała ludzi, a teraz myśli, że będziemy z nią kunirować…
— Feca jedna! — dodaje drugi, szarpiąc odzież Kaśki.
Wiktionary
rzecz. frajlina ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. pot. bona lub guwernantka pochodzenia niemieckiego
(1.2) daw. pot. niezamężna kobieta; panna
Wiktionary
(1.1) Mój brat starszy — zdaje mi się kocha naszą guwernatkę i wieczorem w swym pokoju zawsze jej wyznacza randkę!… Nasza frajlajn na braciszka dość życzliwem okiem patrzy, ale bardziej kocha ojca, no, bo ojciec jest bogatszy!
(1.1) W ślad starszej latorośli,
Ku trosce frajlajn Buch,
Podobnie postępuje
Najmłodszych malców dwóch.
(1.2) — Panna Fifi… właściwie: frajlajn Berta — nazwisko obojętne. Wyrób berliński, solidny. Gwarancja roczna co do apetytu, zdrowia i dobrego humoru. […] Podczas rekomendacji, niemka zaśmiała się.
(1.2) Kiedyś, gdy przez chwilę stałam sama przed sklepem, w którym frajlajn coś kupowała, to pani Milecka przechodząc wypięła tak na mnie lorgnon, że aż mi się ciepło zrobiło i odtąd młody Milcki już nigdy ze mną nie tańczy.
(1.2) Kiedy pan Adam na promenadzie
Wita zielony, uroczy maj,
I gdy na ramię w lubym nieładzie
Swej almawiwy zarzuci kraj;
Każda miss, frajlajn, każda mamzela
Zaledwie zmysłów nie traci,
Bo się ideał jej marzeń wciela
W pana Adama postaci
(1.2) Oto idą trzy dziewczęta,
Lecz słuchajcie, jakie dziwy:
Frajlajn Mizi Schikorowsky,
Lili Gonschor, Pepi Krzywy.
Niemczą z sobą, bo im w szkole
Wciąż wpajano to od dziecka,
Że po polsku mówi czeladź,
Mowa panów — jest niemiecka!
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Mazury, Warmia. panna
Wiktionary
rzecz. frajla ż.
Wiktionary
dawny stopień wojskowy w niektórych armiach, odpowiadający starszemu szeregowcowi; gefrajter; gefrejter
SJP.pl
rodzaj surduta z wydłużonymi z tyłu połami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) część męskiego stroju wieczorowego, rodzaj marynarki o połach obciętych z przodu i wydłużonych z tyłu;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. środ. polit. członek Frakcji Rewolucyjnej
Wiktionary
Frak, także white tie – najelegantszy męski strój wieczorowy, używany tylko przy szczególnie uroczystych okazjach, jak np. ślub lub uroczysty bal. Nie należy mylić go z żakietem (jaskółką). Zwyczajowo fraki noszą dyrygenci, zawodowi tancerze podczas turniejów tańca towarzyskiego oraz kelnerzy w eleganckich restauracjach (dla odróżnienia od gości używają czarnych muszek).
Wikipedia
(1.1) Wreszcie znalazłem go, wcale nie w świetnym uniformie admirała eskadry lewantyńskiej, w jakiej wypłynął był na okręcie flagowym „Le Cid“ z Tulonu owego roku, gdy miał objąć tron meksykański, ani też w zielonym fraku generała kawalerii, który tak chętnie nosił w swych dniach ostatnich.
Wiktionary
IPA: frak, AS: frak
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. fraczek m.
przym. frakowy
Wiktionary
1. wyodrębniona część większej całości;
2. odłam w ramach ugrupowania politycznego;
3. wydzielona część mieszaniny różnych substancji, posiadająca specyficzne właściwości;
4. część skały osadowej lub kruszywa o określonej wielkości ziaren;
5. czcionka mniejsza od podstawowej, służąca do oznaczania indeksów (górnych i dolnych), przypisów itp.;
6. dawniej: ułamek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. grupa partyjna, klub w parlamencie, który prezentuje odrębny program
(1.2) chem. wyodrębniona część składowa mieszaniny substancji o określonych właściwościach
(1.3) techn. część partii kruszywa o jednakowych wymiarach ziaren
(1.4) poligr. czcionki mniejsze od pisma podstawowego, umieszczane powyżej albo poniżej linii pisma
(1.5) stat. stosunek liczby obserwacji mających pewną właściwość do liczebności całej próby statystycznej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nowy rząd będzie próbował zjednoczyć różne frakcje.
(1.2) Wirowanie to wykonuje się każdorazowo zlewając supernatant i wirując powtórnie, aż do uzyskania oczekiwanej frakcji.
Wiktionary
IPA: ˈfrakt͡sʲja, AS: frakcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. frakcjonowanie n., refrakcja ż., fraktal m., frakcyjność ż.
czas. frakcjonować
przym. frakcyjny, wewnątrzfrakcyjny, refrakcyjny
Wiktionary
(1.1) odłam, stronnictwo
(1.5) częstość
Wiktionary
osoba dążąca do utworzenia frakcji, odłamu wewnątrz ugrupowania politycznego, lub należąca działająca w takim odłamie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|frakcjonować.
Wiktionary
Fr
Wikipedia
rzecz. frakcja ż., frakcjonizm m., dyfrakcja ż.
czas. frakcjonować ndk.
przym. frakcyjny, dyfrakcyjny
Wiktionary
dzielić mieszaninę na części o specyficznych własnościach
SJP.pl
przymiotnik od: frakcja
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest frakcyjne; cecha tych, którzy są frakcyjni
Wiktionary
rzecz. frakcja ż.
przym. frakcyjny
przysł. frakcyjnie
Wiktionary
przymiotnik od: frakcja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. związany z frakcją, dotyczący frakcji; przynależący do frakcji
(1.2) chem. związany z frakcją, frakcjonowaniem
Wiktionary
rzecz. frakcja ż., frakcjonowanie n., refrakcja ż., fraktal m., frakcyjność ż.
czas. frakcjonować
przym. wewnątrzfrakcyjny, refrakcyjny
Wiktionary
(1.1) stronniczy
Wiktionary
przymiotnik od: frak
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z frakiem, dotyczący fraka; stanowiący część fraka
(1.2) noszący frak
Wiktionary
rzecz. frak mrz., fraczek mrz., fraczkowy mos.
przym. fraczkowy
Wiktionary
skomplikowana figura geometryczna, charakteryzująca się swoistą regularnością w nieregularności i mająca wymiar ułamkowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. matematyczny obiekt określany jako „samopodobny”, czyli charakteryzujący się m.in. tym, że podczas dowolnego powiększania jego fragmentów, stale zachowuje taką samą złożoność struktury;
Wiktionary
Fraktal (łac. "fractus" – złamany, cząstkowy, ułamkowy) w znaczeniu potocznym oznacza zwykle obiekt samopodobny (tzn. taki, którego części są podobne do całości) albo „nieskończenie złożony” (ukazujący coraz bardziej złożone detale w dowolnie wielkim powiększeniu). Ze względu na olbrzymią różnorodność przykładów matematycy obecnie unikają podawania ścisłej definicji i proponują określać fraktal jako zbiór, który posiada wszystkie poniższe charakterystyki albo przynajmniej ich większość:
Wikipedia
IPA: ˈfraktal, AS: fraktal
Wiktionary
rzecz. frakcja ż.
przym. fraktalny, frakcyjny
przysł. fraktalnie
Wiktionary
→ fraktal
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fraktalem, dotyczący fraktala
(1.2) przypominający kształtem fraktal
Wiktionary
rzecz. fraktal mrz.
Wiktionary
1. odmiana pisma gotyckiego o ostro łamanych liniach, powstała w XVI wieku;
2. w medycynie: złamanie, np. kończyny dolnej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z frakturą
SJP.pl
zakaźna choroba tropikalna o przebiegu podobnym do kiły; framboezja, jagodzica, malinica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. malinica, choroba wywoływana przez krętka bladego
Wiktionary
(1.1) malinica, jagodzica
Wiktionary
zakaźna choroba tropikalna o przebiegu podobnym do kiły; frambezja, jagodzica, malinica
SJP.pl
[czytaj: frejm] pojedyncza partia w snookerze; frejm
SJP.pl
Fr
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Frampol – miasto w południowej części województwa lubelskiego, w powiecie biłgorajskim; siedziba gminy miejsko-wiejskiej Frampol.
Wikipedia
IPA: ˈfrãmpɔl, AS: frãmpol
Wiktionary
rzecz. frampolanin mos., frampolanka ż.
przym. frampolski
Wiktionary
mieszkaniec Frampola (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Frampola
Wiktionary
rzecz. Frampol m.
:: fż. frampolanka ż.
przym. frampolski
Wiktionary
mieszkanka Frampola (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Frampola
Wiktionary
rzecz. Frampol m.
:: fm. frampolanin m.
przym. frampolski
Wiktionary
→ Frampol
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Frampola
Wiktionary
rzecz. Frampol m., frampolanin m., frampolanka ż.
Wiktionary
1. rama okna lub drzwi wmontowana w mur
2. zagłębienie w murze, w którym osadza się okno lub drzwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. wnęka w murze do osadzenia okna lub drzwi;
(1.2) bud. rama okna lub drzwi
Wiktionary
Framuga – wnęka pomiędzy licem ściany wewnątrz pomieszczenia a powierzchnią osadzonego okna (framuga okienna) lub drzwi (framuga drzwiowa).
Framuga podokienna – to wnęka pod oknem służąca do osadzenia grzejnika centralnego ogrzewania.
Objaśnienia etymologicznego tego określenia dokonał Eugeniusz Słuszkiewicz na łamach czasopisma „Język Polski”.
Wikipedia
(1.2) Ojciec oparł się o framugę drzwi i oglądał zaistniałą sytuację.
Wiktionary
IPA: frãˈmuɡa, AS: frãmuga
Wiktionary
(1.2) futryna
Wiktionary
zdrobnienie od: framuga
SJP.pl
Fran (ang. Frasnian)
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: francuski (czytany jako cały, odmienny wyraz); fr.
SJP.pl
skrót
(1.1) = francuski
Wiktionary
potocznie:
1. kiła, syfilis (choroba weneryczna);
2. często o zabarwieniu ujemnym: cwana kobieta;
3. o kimś niegodziwym lub takim, wobec którego żywi się złe uczucia;
4. wyprysk, krosta;
5. przewlekła, dokuczliwa choroba;
6. coś denerwującego, wzbudzającego irytację, zwłaszcza dokuczliwy owad;
7. prostytutka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. med. kiła, syfilis
(1.2) pot. dokuczliwa, ciągnąca się choroba
(1.3) pot. krosta
(1.4) obraź. o osobie niegodziwej, dokuczliwej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.4) Że też ty się musisz zawsze nad tą francą litować!
Wiktionary
IPA: ˈfrãnt͡sa, AS: frãnca
Wiktionary
rzecz. francuski mrz., Francuz mos.
przym. francuski
Wiktionary
potocznie:
1. kiła, syfilis (choroba weneryczna);
2. często o zabarwieniu ujemnym: cwana kobieta;
3. o kimś niegodziwym lub takim, wobec którego żywi się złe uczucia;
4. wyprysk, krosta;
5. przewlekła, dokuczliwa choroba;
6. coś denerwującego, wzbudzającego irytację, zwłaszcza dokuczliwy owad;
7. prostytutka
SJP.pl
zdrobnienie od: Franciszek (imię męskie); Franek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kulin. placek ziemniaczany
Wiktionary
[czytaj: franczeska] Piero della Francesca (ok. 1417-1492) - włoski malarz
SJP.pl
[czytaj: franczesko] włoskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w środkowo-wschodniej Francji;
Wiktionary
Franche-Comté (,) – kraina historyczna i dawny region administracyjny (1956–2015) we wschodniej Francji, przy granicy ze Szwajcarią. Graniczył także z regionami: Alzacją, Lotaryngią, Szampanią-Ardenami, Burgundią i Rodanem-Alpami. W jego skład wchodziły cztery departamenty: Doubs, Górna Saona, Jura i Territoire-de-Belfort.
Wikipedia
(1.1) Hrabstwo Burgundii, Wolne Hrabstwo Burgundii, Wolne Hrabstwo
Wiktionary
[czytaj: franczajz-ing] rodzaj współpracy gospodarczej na podstawie umowy, w ramach której sprzedaje się firmie lub jakimś osobom prawa do prowadzenia działalności pod daną nazwą oraz sprzedaży towarów i usług innej firmy lub innych osób; franchizing
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hand. zob. franczyza.
Wiktionary
(1.1) Najważniejsze walory franchisingu to uzyskanie znaku handlowego oraz nazwy sieci – czyli ważnych dla przedsiębiorców dobrego imienia i reputacji.
Wiktionary
przym. franchisingowy
Wiktionary
biorca franczyzowego systemu współpracy gospodarczej, strona umowy franczyzy uzyskująca prawo i przyjmująca obowiązek prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z koncepcją franczyzodawcy, jednak działająca we własnym imieniu i na własny rachunek; franchisebiorca, franczyzobiorca, franchisingobiorca, beneficjariusz, franczyzant, uczestnik sieci franchisingowej
SJP.pl
[czytaj: franczajzodawca] podmiot, który na podstawie umowy z daną firmą lub osobą pozwala na sprzedawanie swoich towarów i usług oraz korzystanie ze swojego znaku firmowego; franczyzodawca, franszyzodawca
SJP.pl
[czytaj: franczajz-ing] rzadko: rodzaj współpracy gospodarczej na podstawie umowy, w ramach której sprzedaje się firmie lub jakimś osobom prawa do prowadzenia działalności pod daną nazwą oraz sprzedaży towarów i usług innej firmy lub innych osób; franchising
SJP.pl
zdrobnienie od: Franciszek (imię męskie); Franek, Franio
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: frans-isko] hiszpańskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
– polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego.
Wikipedia
(1.1) W późniejszej rywalizacji między Franciszkiem i Karolem Henryk został mediatorem między nimi, utrzymując równowagę władzy w Europie.
(1.1) Liturgiczne wspomnienie św. Franciszka z Asyżu obchodzi się 4 października.
Wiktionary
IPA: frãɲˈt͡ɕiʃɛk, AS: frãńćišek
Wiktionary
rzecz. Franciszkowa ż., Franciszkówna ż., frania ż., Frania ż., franciszkanin mos., franciszkanka ż., franciszkanizm mrz., Franciszków mrz., Franciszkowo n.
:: zdrobn. Franek mos., Franio mos., Franuś mos.
:: fż. Franciszka ż.
przym. Franciszkowy, Franusiowy, Frankowy, franciszkański, pofranciszkański
przysł. franciszkańsko
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk Francek
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: Franciszek
Wiktionary
Franciszka – żeński odpowiednik imienia Franciszek, pochodzi z języka włoskiego.
Franciszka imieniny obchodzi: 9 marca i 22 grudnia. Patronką jest św. Franciszka Rzymianka.
Wikipedia
(1.1) Wspomnienie św. Franciszki Rzymianki obchodzi się 9 marca.
(1.1) Pani Franciszka miała drobny feler: lubiła alkohol, to jest, przynajmniej trzy razy do roku, musiała się ululać w drobną kaszkę.
(2.1) Portret papieża Franciszka zawisł obok drzwi.
Wiktionary
IPA: frãɲˈt͡ɕiʃka, AS: frãńćiška
Wiktionary
rzecz. Franciszek mos., franciszkanizm mrz., franciszkanka ż., franciszkanin mos., Frank ż./mrz./mos.
przym. franciszkański, pofranciszkański
Wiktionary
zakon lub zgromadzenie zakonne, które przyjęło regułę św. Franciszka z Asyżu
SJP.pl
członek zakonu założonego przez św. Franciszka z Asyżu; minoryta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik z zakonu założonego przez św. Franciszka z Asyżu;
Wiktionary
(1.1) Spotkałem wczoraj franciszkanina, miał na imię Masseo i nosił sandały.
(1.1) Franciszkanie przybyli do Polski w średniowieczu.
Wiktionary
rzecz. Franciszek mos., Franciszka ż., Franek mos., Franka ż., franciszkanizm mrz.
:: fż. franciszkanka ż.
przym. franciszkański, Frankowy, pofranciszkański
przysł. franciszkańsko
Wiktionary
(1.1) brat mniejszy
Wiktionary
nurt filozoficzny opierający się na postawie chrześcijańskiej propagowanej przez św. Franciszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) teol. hist. katolicki ruch religijny zapoczątkowany w XIII w. przez Franciszka z Asyżu, jeden z nurtów w duchowości chrześcijańskiej;
(1.2) liter. dwudziestowieczny nurt literacki nawiązujący do idei franciszkanizmu (1.1);
Wiktionary
(1.1) Franciszkanizm wywarł przemożny wpływ na filozofię i teologię średniowiecza.
(1.1) O. Alojzy prowadził dziś wykłady o franciszkanizmie polskim.
Wiktionary
IPA: frãɲˈt͡ɕiʃkaɲism̥, AS: frãńćiškańism̦
Wiktionary
rzecz. Franciszek mos., Franciszka ż., franciszkanin mos., franciszkanka ż.
przym. franciszkański, Franciszkowy, pofranciszkański
przysł. franciszkańsko
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego reguły św. Franciszka z Asyżu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zakonnica ze zgromadzenia franciszkańskiego
Wiktionary
(1.1) Podczas okupacji ukrywała się w klasztorze sióstr franciszkanek koło Murzasichla.
Wiktionary
IPA: frãɲˈt͡ɕiʃkãŋka, AS: frãńćiškãŋka
Wiktionary
rzecz. Franciszek m., Franciszka ż., franciszkanizm m.
:: fm. franciszkanin m.
przym. franciszkański, pofranciszkański
przysł. franciszkańsko
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego reguły św. Franciszka z Asyżu
SJP.pl
1. związany z zakonem franciszkanów; minorycki;
2. związany z zakonem franciszkanek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z franciszkanami lub franciszkankami, dotyczący franciszkanów lub franciszkanek
(1.2) hist. mający związek z panowaniem cesarza Franciszka II Habsburga
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do franciszkanów lub franciszkanek, będący ich własnością
Wiktionary
(1.1) Przez rok od tego wyboru papież Franciszek słowami i czynami wielokrotnie dał dowody wierności franciszkańskiemu ideałowi.
(2.1) Nocowaliśmy w starym klasztorze franciszkańskim w Santiago.
Wiktionary
IPA: frãɲˈt͡ɕiʃkaɨ̃j̃sʲci, AS: frãńćiškaĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. franciszkanizm mrz., franciszkanin mos., franciszkanka ż., Franciszek mos., Franciszka ż., Franek mos., Franka ż.
przym. Franciszkowy, pofranciszkański
przysł. franciszkańsko
Wiktionary
(1.1) minorycki
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób właściwy dla franciszkanów lub franciszkanek
Wiktionary
rzecz. franciszkanizm mrz., franciszkanin mos., franciszkanka ż., Franciszek mos., Franciszka ż., Franek mos., Franka ż.
przym. Franciszkowy, pofranciszkański, franciszkański
Wiktionary
Franciszek z małżonką; Franciszkowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) przest. żona Franciszka
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: Franciszkowo
(2.2) D. lp. od: Franciszków
forma przymiotnika.
(3.1) ż. lp. od: Franciszkowy
Wiktionary
(1.1) Kupiliśmy jajek od Franciszkowej.
(2.1-2) Jadę dziś do Franciszkowa na targ.
(3.1) Najnowsza Franciszkowa encyklika jest już dostępna w sieci.
Wiktionary
rzecz. Franciszek mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Franciszkowa
Wiktionary
rzecz. Franciszkowo n.
:: fż. franciszkowianka ż.
przym. franciszkowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Franciszkowa
Wiktionary
rzecz. Franciszkowo n.
:: fm. franciszkowianin m.
przym. franciszkowski
Wiktionary
Franciszek z małżonką; Franciszkostwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Franciszkowa
Wiktionary
rzecz. Franciszkowo n., franciszkowianin m., franciszkowianka ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Franciszka (Franciszki) lub z nim (z nią) związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) od Franciszek
Wiktionary
(1.1) Franciszkowy pokój nie jest rodzajem panteistycznej harmonii z energiami wszechświata.
Wiktionary
rzecz. Franciszek m., franciszkanizm mrz.
przym. franciszkański, pofranciszkański
przysł. franciszkańsko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) przest. córka Franciszka
Wiktionary
(1.1) Usiadłam w kościele za Franciszkówną.
Wiktionary
rzecz. Franciszek mos.
Wiktionary
państwo w Europie ze stolicą w Paryżu; Republika Francuska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu;
Wiktionary
Fr
Wikipedia
(1.1) Francja jest dużym krajem europejskim.
Wiktionary
IPA: ˈfrãnt͡sʲja, AS: frãncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. francuski mrz., Francuzka ż., Francuz mos., francuz mrz./mzw.
przym. francuski
czas. francuzieć
Wiktionary
(1.1) peryfr. trójkolorowi; gw. Górny Śląsk Francyjo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wolny od opłaty; franko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: taki, który wywołuje niechęć lub irytację; wkurzający
SJP.pl
związany z Francją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji
(1.2) odnoszący się do języka francuskiego (2.1)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw;
Wiktionary
(1.1) Kupiłem dzisiaj wyborne francuskie wino.
(2.1) We Francji francuski ma status języka urzędowego.
Wiktionary
IPA: frãnˈt͡susʲci, AS: frãncusʹḱi
Wiktionary
rzecz. Francja ż., francuszczyzna ż., Francuz m., francuz m., Francuzka ż., Francuzek m., franca ż., francuskość ż.
czas. sfrancuzić, francuzieć
przysł. po francusku
Wiktionary
(1.1) galijski
(2.1) francuszczyzna, język francuski
Wiktionary
dotyczący Francji i Polski
SJP.pl
1. posługujący się językiem francuskim;
2. napisany w języku francuskim;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się językiem francuskim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posługujący się językiem francuskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem francuskim
(1.3) spisany, stworzony w języku francuskim
Wiktionary
(1.1) Suzanne całe godziny siedziała z uchem przy radiu, słuchając francuskojęzycznych stacji.
Wiktionary
IPA: frãnˈt͡suskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: frãncuskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
zespół cech charakterystycznych dla Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. język francuski
(1.2) przest. zbiór cech typowych dla kultury i obyczajów francuskich
(1.3) postawa charakteryzujący się zapatrzeniem w osiągnięcia kultury francuskiej;
Wiktionary
Francuszczyzna – trend w kulturze polskiej, w różnych okresach, przejawiający się egzaltowanym przywiązaniem do wszelkich osiągnięć kultury francuskiej (moda, język). Prowadził niekiedy do wynaturzeń: na przykład sfrancuziała szlachta więcej rozmawiała po francusku niż po polsku.
Wikipedia
przym. francuski
rzecz. francuski mrz.
czas. francuzieć
Wiktionary
potocznie:
1. żółtobrązowy owad żyjący w domach, składach, magazynach, mogący przenosić choroby; prusak;
2. klucz francuski;
3. wino francuskie;
4. bułka francuska;
5. seks oralny;
6. samochód produkcji francuskiej;
7. język francuski (przedmiot w szkole);
8. rodzaj warkocza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) pot. techn. zob. klucz francuski.
(1.2) pot. wulg. fellatio
(1.3) środ. szach. obrona francuska w szachach
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. uczn. język francuski (przedmiot)
(2.2) pot. uczn. język francuski (lekcja)
Wiktionary
(1.3) Uznałem, że dla przeciwnika satysfakcjonujący będzie remis i spróbuje mi zagrać wymiennego francuza.
(2.1) Ja miałam do wyboru niemiecki i francuski, zdecydowałam się na francuza i teraz cholernie żałuję.
Wiktionary
IPA: ˈfrãnt͡sus, AS: frãncus
Wiktionary
rzecz. Francuz m., Francuzka ż., Francja ż., francuski m.
przym. francuski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: Francuzka
Wiktionary
(1.1) Waldek stał przy barze i gruchał z jasnowłosą Francuzeczką.
Wiktionary
rzecz. Francuz mos., Francuzka ż., Francuzica ż.
:: fm. Francuzik mos.
czas. francuzić ndk., francuzieć ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od Francuzka
Wiktionary
(1.1) Królowa przywiozła ze sobą Francuzicę, która ma królewskie dzieci uczyć.
Wiktionary
rzecz. Francuzik mos., Francuzeczka ż., Francuz mos., Francuzka ż.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni
(1.1) przejmować zwyczaje francuskie kosztem rodzimych
Wiktionary
rzecz. Francuzik mos., Francuzeczka ż., francuszczyzna ż., Francja ż., Francuzka ż., Francuz m., francuski mrz.
przym. francuski
Wiktionary
pogardliwie: Francuz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. lekcew. albo pogard. Francuz
Wiktionary
(1.1) Kaśka przywiozła sobie Francuzika i chce za niego wychodzić.
Wiktionary
rzecz. Francuz mos., Francuzka ż., Francuzica ż.
:: fż. Francuzeczka ż.
czas. francuzić ndk., francuzieć ndk.
Wiktionary
pogardliwie o Francuzie
SJP.pl
1. poddawać wpływom francuskim, rozszerzać wpływy francuskie, nadawać czemuś cechy typowo francuskie;
2. francuzić się - nabierać cech francuskich
SJP.pl
obywatelka Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji
Wiktionary
IPA: frãnˈt͡suska, AS: frãncuska
Wiktionary
rzecz. Francja ż., francuski mrz.
:: fm. Francuz mos.
przym. francuski
czas. francuzieć
przysł. po francusku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Francja
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Franki lub z nią związany
SJP.pl
współpraca między przedsiębiorcami polegająca na odpłatnym udostępnieniu jednej ze stron marki oraz pomysłu na biznes
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. rodzaj współpracy gospodarczej pomiędzy samodzielnymi podmiotami, w ramach której franczyzobiorca prowadzi swoje przedsiębiorstwo pod marką i według koncepcji franczyzodawcy;
(1.2) w przemyśle rozrywkowym: zbiór powiązanych ze sobą dzieł kultury masowej, najczęściej chronionych prawem autorskim;
Wiktionary
Nie mylić z: Franszyza.
Franczyza (również franchising, franchise) – model biznesowy, w którym właściciel (franczyzodawca) zezwala innej osobie lub podmiotowi (franczyzobiorcy) na prowadzenie działalności gospodarczej z wykorzystaniem produktów, marki i wiedzy franczyzodawcy w zamian za opłatę.
Wikipedia
(1.1) Często w treści umowy franczyzy znajdują się zastrzeżenia ograniczające swobodę działań franczyzobiorcy w ramach prowadzonej przez niego działalności, takie jak wskazanie określonych kontrahentów, od których franczyzobiorca nabywać ma towary lub usługi, czy też określonych reguł lub receptur, według których franczyzobiorca ma prowadzić produkcję lub dystrybucję.
Wiktionary
rzecz. franczyzodawca mos., franczyzobiorca mos.
przym. franczyzowy
Wiktionary
(1.1) franchising
Wiktionary
dawca systemu franczyzowego, strona umowy franczyzy, która udziela praw biorcy systemu franczyzowego i która nakłada nań obowiązki; organizator sieci franchisingowej, franchisodawca, franchisedawca, franchisingodawca, beneficjent, franczyzodawca, franszizer
SJP.pl
prowadzenie własnej działalności gospodarczej we współpracy z franczyzodawcą, firmą udzielająca wsparcia marketingowego i logistycznego oraz prawa do używania swojej marki; franczyza, franchising
SJP.pl
biorca franczyzowego systemu współpracy gospodarczej, strona umowy franczyzy uzyskująca prawo i przyjmująca obowiązek prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z koncepcją franczyzodawcy, jednak działająca we własnym imieniu i na własny rachunek; franchisebiorca, franchisobiorca, franchisingobiorca, beneficjariusz, franczyzant, franszyzobiorca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekon. osoba prowadząca działalność gospodarczą na podstawie umowy franczyzy
Wiktionary
(1.1) Franczyzobiorcy płacą też co miesiąc tysiąc złotych za wsparcie marketingowe.
Wiktionary
rzecz. franczyza ż., franczyzodawca m.
Wiktionary
podmiot, który na podstawie umowy z daną firmą lub osobą pozwala na sprzedawanie swoich towarów i usług oraz korzystanie ze swojego znaku firmowego; franchisodawca, franszyzodawca
SJP.pl
zdrobnienie od: Franciszek (imię męskie); Franuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) imię|polski|m.; zdrobn. Franciszek
Wiktionary
(1.1) Kiedyś pojedziemy z Frankiem na grzyby.
Wiktionary
IPA: ˈfrãnɛk, AS: frãnek
Wiktionary
rzecz. Frank mos./mrz., Franciszek mos., franciszkanin mos., franciszkanka ż.
przym. franciszkański
Wiktionary
[czytaj: fręgLE] francuszczyzna zawierająca wiele słów, zwrotów i konstrukcji pochodzących z angielskiego
SJP.pl
roślina z rodziny szakłakowatych; kruszyna
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polska elektryczna pralka wirnikowa;
Wiktionary
(1.1) Obecnie używamy frani przy wyrabianiu masła.
Wiktionary
rzecz. Franciszek mos., Frania ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Frani lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Franciszek (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Franciszek
Wiktionary
(1.1) Na Gwiazdkę kupiliśmy Franiowi kolejkę elektryczną.
Wiktionary
rzecz. Franciszek mos.
Wiktionary
(1.1) Franek, Franuś
Wiktionary
Franio z małżonką
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Frania (Frani) lub z nim (z nią) związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Franciszek (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż., poufała forma imienia Franciszka
Wiktionary
dawna lub obecna jednostka monetarna wielu krajów europejskich i afrykańskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) monet. pieniądz niektórych krajów europejskich i afrykańskich
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jeżeli kto kupuje sześć koszul po dwa franki sztuka, ma zapłacić dwanaście franków.
Wiktionary
IPA: frãŋk, AS: frãŋk
Wiktionary
rzecz. frankowiczka ż., frankista mos., frankowicz mos., frankownica ż.
przym. frankowy
czas. ofrankować
Wiktionary
dawna lub obecna jednostka monetarna wielu krajów europejskich i afrykańskich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
opłata za list lub przesyłkę pocztową, dokonywana z góry
SJP.pl
Frankatura – znaki opłaty pocztowej znajdujące się na przesyłce.
Wikipedia
[czytaj: FRANkensztajn] o kimś bardzo brzydkim, odrażającym fizycznie
SJP.pl
Frankenstein ( Frankenstein; or, The Modern Prometheus – "Frankenstein, czyli współczesny Prometeusz"; /fræŋ.kən.ʃta͜in/ lub, angielska /ˈfræŋ.kən.staɪn/) – powieść angielskiej pisarki i poetki okresu romantyzmu Mary Wollstonecraft Shelley z 1818 roku. Pisarz SF Brian Aldiss uważał "Frankensteina" za pierwszą powieść SF lub przynajmniej zapowiedź tego gatunku.
Wikipedia
przymiotnik od: Frankfurt
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Frankfurtem nad Menem
(1.2) związany z Frankfurtem nad Odrą
Wiktionary
(1.1) Na frankfurckim dworcu głównym ponad 300.000 podróżnych dziennie spieszy do swoich pociągów.
Wiktionary
rzecz. frankfurtczyk mos., frankfurtka ż., frankfurterka ż., Frankfurt mrz.
Wiktionary
1. miasto w Niemczech; Frankfurt nad Odrą;
2. miasto w Niemczech; Frankfurt nad Menem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. zob. Frankfurt nad Menem.
(1.2) geogr. zob. Frankfurt nad Odrą.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈfrãŋkfurt, AS: frãŋkfurt
Wiktionary
rzecz. frankfurtczyk mos., frankfurtka ż., frankfurterka ż., frankfurtereczka ż.
przym. frankfurcki
Wiktionary
mieszkaniec Frankfurtu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Frankfurtu
Wiktionary
rzecz. Frankfurt mrz., frankfurterka ż.
:: fż. frankfurtka ż.
przym. frankfurcki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: frankfurterka
Wiktionary
rzecz. frankfurterka ż., Frankfurt m.
Wiktionary
cienka, sucha kiełbaska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. spoż. cienka, parzona kiełbaska z mielonego mięsa, podawana najczęściej na gorąco;
Wiktionary
(1.1) Podane na gorąco frankfurterki nie cieszyły się dużym wzięciem.
(1.1) Poproszę kilo tych frankfurterek i czterdzieści deko skrojonej szynki.
Wiktionary
IPA: ˌfrãŋkfurˈtɛrka, AS: frãŋkfurterka
Wiktionary
rzecz. Frankfurt mrz., frankfurtczyk mos., frankfurtka ż.
:: zdrobn. frankfurtereczka ż.
przym. frankfurcki
Wiktionary
(1.1) frankfurter
Wiktionary
mieszkanka Frankfurtu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Frankfurtu
Wiktionary
rzecz. Frankfurt mrz.
:: fm. frankfurtczyk mos.
przym. frankfurcki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. przedstawicielka zachodniogermańskiego plemięemienia powstałego w III wieku;
(1.2) daw. Europejka (nazwa używana w Lewancie, z perspektywy Greków i muzułmanów)
Wiktionary
(1.1) Rudowłosa Frankijka zaciskała bowiem pięści z taką furią, że aż jej kłykcie bielały, a spojrzenie, którym przeszywała ludzi Baliana, było wścieklejsze od ogni piekielnych.
(1.2) Gdy zajęty byłem sprzedażą reszty lnu, przeszła koło mnie Frankijka; zwyczajem zaś Frankijek chodziła po targowisku bez zasłony na twarzy.
Wiktionary
rzecz. Frankonia ż., Frankończyk mos., Frankonka ż.
:: fm. Frank mos.
przym. frankijski, frankoński
Wiktionary
dotyczący Franków (dynastia), charakterystyczny dla Franków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. staroż. - średniow. właściwy Frankom, związany z Frankami (germańskim plemięemieniem)
(1.2) hist. właściwy Frankom, związany z Frankami (jak nazywano Europejczyków na obszarze Lewantu, u Greków i muzułmanów)
Wiktionary
(1.2) Podobnie jak bizantyńscy kronikarze Teofilakt przedstawia okoliczności przyjęcia przez Borysa chrztu. Mówi o zewnętrznym zagrożeniu (frankijskim!) i o głodzie, który dotknął Bułgarów.
Wiktionary
IPA: frãŋʲˈcijsʲci, AS: frãŋʹḱii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Frank m., Frankijka ż., Frankonia ż., Frankończyk mos., Frankonka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zwolennik Jakuba Franka, członek żydowskiej grupy religijnej działającej od 2. poł. XVIII w. Polsce, Czechach, Austrii, Turcji, Rumunii i Niemiec;
(1.2) polit. zwolennik dyktatury i doktryny politycznej generała Francisco Franco popularyzowanej od lat 30. XX w. w Hiszpanii;
Wiktionary
rzecz. frankizm m., Frank m., frank m.
:: fż. frankistka ż.
przym. frankistowski, frankowy
czas. ofrankować
Wiktionary
dotyczący ugrupowania skupionego wokół hiszpańskiego dyktatora generała F. Franco (1892-1975)
SJP.pl
Frankizm – doktryna polityczna i społeczna wywodząca się od hiszpańskiego wojskowego i dyktatora Francisca Franco, czerpiąca z ideologii faszystowskiej i przez dużą część badaczy klasyfikowana jako hiszpańska gałąź tej ideologii, choć nie przez wszystkich. Rządy frankistowskie zakończyły się w 1975 w momencie rozpoczęcia transformacji ustrojowej w Hiszpanii.
Wikipedia
jednostka ładunku elektrycznego w układzie CGS
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. jednostka ładunku elektrycznego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W szczególności Debye jest pomiarem cząsteczki dwuatomowej. Dwa ładunki w cząsteczce dwuatomowej są oddzielone odległością jednego angstremu. Oba ładunki mają pomiar 10–10 franklinów lub statcoulombów.
Wiktionary
(1.1) symbol. Fr
Wiktionary
franklinia amerykańska - drzewo z rodziny herbatowatych (kameliowatych)
SJP.pl
minerał, tlenek żelaza i cynku
SJP.pl
Franklinit – rzadki minerał z klasy tlenków.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Franknowa
Wiktionary
rzecz. Franknowo n.
:: fż. franknowianka ż.
przym. franknowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Franknowa
Wiktionary
rzecz. Franknowo n.
:: fm. franknowianin m.
przym. franknowski
Wiktionary
Franknowo (niem. "Frankenau") – wieś warmińska w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Jeziorany.
Do 1954 roku siedziba gminy Franknowo. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Franknowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. Wieś znajduje się w historycznym regionie Warmia.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Franknowa
Wiktionary
rzecz. Franknowo n., franknowianin m., franknowianka ż.
Wiktionary
wolny od opłaty; franco
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język franko-prowansalski;
Wiktionary
(1.1) arpitański
Wiktionary
zwolennik, entuzjasta tego, co francuskie; gallofil, galloman
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) miłośnik kultury francuskiej, zwolennik Francji, Francuzów
Wiktionary
IPA: frãŋˈkɔfʲil, AS: frãŋkofʹil
Wiktionary
rzecz. frankofilstwo n., frankofilia ż.
przym. frankofilski
Wiktionary
(1.1) gallofil
Wiktionary
sympatia dla wszystkiego, co francuskie; frankofilstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) umiłowanie wszystkiego, co francuskie; sympatia do Francuzów lub ich kultury
Wiktionary
IPA: ˌfrãŋkɔˈfʲilʲja, AS: frãŋkofʹilʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. frankofil m.
przym. frankofilski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z frankofilią, charakterystyczny dla frankofila
Wiktionary
IPA: ˌfrãŋkɔˈfʲilsʲci, AS: frãŋkofʹilsʹḱi
Wiktionary
rzecz. frankofilstwo n., frankofil m., frankofilia ż.
Wiktionary
sympatia dla wszystkiego, co francuskie; frankofilia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) postawa wyrażania zamiłowania do tego co francuskie, co jest związane z Francją
Wiktionary
(1.1) Jego frankofilstwo objawiało się nie tylko w znajomości języka, ale i w zamiłowaniu do francuskiego kina oraz kuchni.
Wiktionary
rzecz. frankofil mos., frankofilka ż.
przym. frankofilski
Wiktionary
osoba mająca wrogi stosunek do wszystkiego, co francuskie; gallofob
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba niechętna do wszystkiego co francuskie
Wiktionary
rzecz. frankofobia m.
Wiktionary
(1.1) gallofob
Wiktionary
niechętny lub wrogi stosunek do wszystkiego, co francuskie; gallofobia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niechęć do wszystkiego, co francuskie; niechęć do Francuzów lub ich kultury
Wiktionary
IPA: ˌfrãŋkɔˈfɔbʲja, AS: frãŋkofobʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. frankofob m.
przym. frankofobiczny
Wiktionary
kobieta mająca wrogi stosunek do wszystkiego, co francuskie; gallofobka
SJP.pl
osoba, która posługuje się językiem francuskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto mówi po francusku i żyje w społeczności posługującej się tym językiem, szczególnie w miejscu, w którym mówi się dwoma lub więcej językami
Wiktionary
przym. frankofoński
Wiktionary
posługujący się językiem francuskim jako podstawowym
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z frankofonami, dotyczący społeczności francuskojęzycznej
Wiktionary
rzecz. frankofon mos., frankofonia ż.
Wiktionary
łowny ptak z rodziny bażantów (kurowatych)
SJP.pl
entuzjazm, uwielbienie dla wszystkiego, co francuskie
SJP.pl
niemiecka kraina historyczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w południowych Niemczech, obecnie w większości w północnej Bawarii;
Wiktionary
Frankonia (niem. "Franken") – kraina historyczna w południowych Niemczech.
Obecnie Frankonia stanowi część Bawarii (trzy rejencje: Górna, Środkowa i Dolna Frankonia), Badenii-Wirtembergii (region Heilbronn-Franken) i Turyngii (powiaty Schmalkalden-Meiningen, Hildburghausen, Sonneberg, Wartburg).
Wikipedia
rzecz. Frankończyk mos., Frankonka ż., Frank mos./mrz.
przym. frankoński
Wiktionary
mieszkanka Frankonii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. mieszkanka Frankonii
Wiktionary
rzecz. Frankonia ż.
:: fm. Frankończyk mos.
przym. frankoński, frankijski
Wiktionary
pocztowe urządzenie drukujące stempel na kopercie, zastępujące nalepiony znaczek
SJP.pl
opłacać z góry przesyłkę pocztową lub bagażową
SJP.pl
potocznie: osoba, która wzięła kredyt we frankach szwajcarskich; frankowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) publ. ekon. neol. osoba, która zaciągnęła kredyt powiązany z kursem franka szwajcarskiego
Wiktionary
(1.1) Frankowicze apelują do Rzecznika Praw Obywatelskich, by przygotował w ich imieniu negocjacje z organami rządowymi.
Wiktionary
rzecz. frank mrz., frankista mos., frankowanie n., frankownica ż., ofrankowanie n., ofrankowywanie n.
:: fż. frankowiczka ż.
czas. frankować ndk., ofrankować dk., ofrankowywać ndk.
przym. frankowy
Wiktionary
kobieta, która wzięła kredyt mieszkaniowy rozliczany we frankach szwajcarskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. ekon. neol. kobieta z zaciągniętym kredytem powiązanym z kursem franka szwajcarskiego
Wiktionary
(1.1) Frankowiczka skarży do TSUE rozporządzenie KE.
(1.1) Ta starsza frankowiczka nigdy nie da za wygraną.
Wiktionary
rzecz. frank mrz., frankista mos., frankowanie n., frankownica ż., ofrankowanie n., ofrankowywanie n.
:: fm. frankowicz mos.
czas. frankować ndk., ofrankować dk., ofrankowywać ndk.
przym. frankowy
skr. fr.
Wiktionary
1. Franek z małżonką;
2. dawny lud germański;
3. ogólna nazwa przybyszów z Europy Zachodniej nadawana w Bizancjum i na Bliskim Wschodzie w wiekach XI-XIII
SJP.pl
Fr
Wikipedia
potocznie: osoba, która wzięła kredyt we frankach szwajcarskich; frankowicz
SJP.pl
maszyna zastepująca znaczki listowe, drukuje opłatę pocztową na listach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. urządzenie masowo przygotowujące listy do wysyłki przez drukowanie na nich opłaty pocztowej oraz danych adresowych i loga nadawcy;
Wiktionary
Frankownica – urządzenie do nanoszenia znaku opłaty pocztowej (frankowania) zamiast ręcznego naklejania znaczków pocztowych, stosowane do masowej wysyłki korespondencji pocztowej.
Urządzenie nanosi na kopertę następujące odciski matryc:
Wikipedia
IPA: ˌfrãŋkɔvʲˈɲit͡sa, AS: frãŋkovʹńica
Wiktionary
rzecz. frankowanie n., frankowicz m., frankowiczka ż., frank m.
czas. ofrankować, frankować ndk.
przym. frankowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Frankowski (forma żeńska: Frankowska, liczba mnoga: Frankowscy) – polskie nazwisko. Według danych z 27 stycznia 2022 roku nazwisko to nosi 5214 polek i 4930 Polaków. Łącznie nazwisko to nosi 10 144 Polaków.
Wikipedia
→ frank
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do franka, związany z frankiem
Wiktionary
(1.1) Na analogicznych zasadach został zorganizowany obszar frankowy, w którym kolonie i terytoria zamorskie Francji związały swoje waluty z frankiem.
Wiktionary
rzecz. Frank mos./mrz., frank mrz., frankista mos., frankowanie n., frankowicz mos., frankowiczka ż., frankownica ż., ofrankowanie n., ofrankowywanie n.
czas. frankować ndk., ofrankować dk., ofrankowywać ndk.
skr. fr.
Wiktionary
mieszkaniec Frankonii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Frankonii
Wiktionary
rzecz. Frankonia ż.
:: fż. Frankonka ż.
przym. frankoński, frankijski
Wiktionary
przymiotnik od: Frankonia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Frankonią lub Frankończykami
Wiktionary
rzecz. Frank mos./mrz./ż.
Wiktionary
Zo
Wikipedia
promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87, metal należący do grupy litowców, otrzymywany sztucznie w reakcjach jądrowych, nietrwały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87;
Wiktionary
Frans (Fr, francium) – pierwiastek chemiczny, przypuszczalnie najaktywniejszy metal alkaliczny, dawniej znany jako eka-cez lub aktyn-K.
Nazwa pochodzi od nazwy państwa – Francji. Odkryty w produktach rozpadu uranu-235 w 1939 roku we Francji przez Marguerite Perey.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma frans?
Wiktionary
IPA: frãw̃s, AS: frãũ̯s
Wiktionary
przym. fransowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Fr
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący fransu
Wiktionary
rzecz. frans m.
Wiktionary
dawca systemu franczyzowego, strona umowy franczyzy, która udziela praw biorcy systemu franczyzowego i która nakłada nań obowiązki; organizator sieci franchisingowej, franchisodawca, franchisedawca, franchisingodawca, beneficjent, franczyzodawca, franczyzer
SJP.pl
prowadzenie własnej działalności gospodarczej we współpracy z franczyzodawcą, firmą udzielająca wsparcia marketingowego i logistycznego oraz prawa do używania swojej marki; franczyza, franchising
SJP.pl
zastrzeżone ograniczenie sumy odszkodowania ubezpieczeniowego w zakładach ubezpieczeń
SJP.pl
Nie mylić z: Franczyza.
Franszyza (zwane klauzulą umowną) – postanowienie umowy ubezpieczenia przerzucające na ubezpieczającego część poniesionej szkody. Stosowana w ubezpieczeniach majątkowych, pozwala na obniżenie składki albo poprzez eliminację dużej liczby drobnych szkód, albo poprzez obniżenie kwoty każdego odszkodowania.
Wikipedia
biorca franczyzowego systemu współpracy gospodarczej, strona umowy franczyzy uzyskująca prawo i przyjmująca obowiązek prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z koncepcją franczyzodawcy, jednak działająca we własnym imieniu i na własny rachunek; franchisebiorca, franchisobiorca, franchisingobiorca, beneficjariusz, franczyzant, franczyzobiorca
SJP.pl
podmiot, który na podstawie umowy z daną firmą lub osobą pozwala na sprzedawanie swoich towarów i usług oraz korzystanie ze swojego znaku firmowego; franchisodawca, franczyzodawca
SJP.pl
dawniej:
1. wędrowny komik; komediant, błazen;
2. człowiek przebiegły, cwany; spryciarz, filut;
3. osoba rozmiłowana w eleganckich strojach i hulaszczym życiu; birbant, hulaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. człowiek chytry, przebiegły, często nieuczciwy
(1.2) hist. w dawnej Polsce: wędrowny komediant, błazen
(1.3) przest. człowiek dbający o wygląd i spędzający czas na hulankach
(1.4) przest. przen. człowiek lubiący błaznować
Wiktionary
Frant – wieś w Anglii, w hrabstwie East Sussex, w dystrykcie Wealden. Leży 53 km na południowy wschód od Londynu. W 2007 miejscowość liczyła 1367 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Moglibyśmy także Holendrom posłać takich frantów, że dosyć na którego spojrzeć, żeby się złapać za kieszeń.
(1.2) Zewsząd przepędzany, stał się nasz autor wędrownym frantem, nowym sowizdrzałem.
(1.3) I po chwili przyprowadził jej franta w modnym surducie, który nawet do jedzenia nie zdejmował rękawiczek.
(1.4) Ale jest to w naturze wieczne napomknienie, które w żarty frant kładzie.
Wiktionary
rzecz. frantostwo n., frantówka ż.
czas. frantować
przym. frantowski, frantowny
Wiktionary
(1.1) spryciarz, filut, cwaniak, łgarz, oszust
(1.3) hulaka, birbant, elegant
Wiktionary
frantka zębouda - gatunek pszczoły
SJP.pl
zdrobnienie od: Franciszka (imię żeńskie); Franka
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Franusi lub z nią związany
SJP.pl
Franuś z małżonką
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Franusia lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) taki, który należy do Franusia
Wiktionary
(1.1) Pozbieraj, proszę, Franusiowe zabawki.
Wiktionary
rzecz. Franuś mos., Franciszek mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: Franciszek (imię męskie); Franek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Franciszek
Wiktionary
(1.1) Zapalimy znicz dziadkowi Franusiowi.
Wiktionary
rzecz. Franciszek mos.
przym. Franusiowy
Wiktionary
(1.1) Franek, Franio
Wiktionary
[czytaj: franc] obce imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) metoda oziębiania wina za pomocą kubełka z lodem, zimną wodą oraz solą
Wiktionary
IPA: ˌfrapɔˈvãɲɛ, AS: frapovãńe
Wiktionary
wywierać wrażenie, wzbudzać zainteresowanie; zaciekawiać, intrygować
SJP.pl
czasownik
(1.1) pobudzać ciekawość, zainteresowanie
Wiktionary
(1.1) Wpływ formantów na zabarwienie uczuciowe wyrazów – powiedział Dmuchawiec głosem chorego borsuka. – Oto frapujący temat naszej dzisiejszej lekcji.
Wiktionary
przym. frapujący
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) grecki napój przyrządzany z mrożonej kawy ubijanej w celu uzyskania wysokiej pianki
Wiktionary
(1.1) Jeżeli mamy specjalną kawę do frappe rozpuszczamy ją w zimnej wodzie.
Wiktionary
[czytaj: fraPE]
1. napój z mrożonej kawy z mlekiem i lodem, ubijany w celu uzyskania pianki;
2. deser mleczny podawany na lodzie;
3. likier podawany z utłuczonym lodem
SJP.pl
Frappé (kawa frappé; καφές φραπέ – kawa mrożona) – napój kawowy, sporządzany na bazie kawy rozpuszczalnej, lodu i mleka. Została wymyślona przez przypadek w Grecji, przez pracownika Nestlé, który – nie mając dostępu do gorącej wody – wsypał kawę do zimnej wody i przelewał między szklankami aż do powstania piany. Bardzo podobnym napojem do kawy frappé jest "cold brew" nazywane „kawowym orzeźwieniem”.
Wikipedia
intrygujący, interesujący, ciekawy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) bardzo interesujący, wywierający silne wrażenie
Wiktionary
(1.1) Trzeba przyznać, że z każdego występu przed kamerami potrafił zrobić frapujący spektakl.
Wiktionary
czas. frapować
przysł. frapująco
Wiktionary
(1.1) intrygujący
Wiktionary
[czytaj: fraskati] rodzaj białego wina włoskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wytrawne, białe wino pochodzące z Castelli Romani
Wiktionary
Frascati – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Rzym. Popularny ośrodek wypoczynkowy.
Siedziba centrum obserwacji ziemi ESRIN Europejskiej Agencji Kosmicznej i jednego z laboratoriów narodowych Narodowego Instytutu Fizyki Jądrowej.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 19 303 osoby, 877,4 os./km².
Wikipedia
IPA: frasˈt͡satʲi, AS: frascatʹi
Wiktionary
[czytaj: frejzer] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: frejzer albo frezer] taki jak u Frasera, charakterystyczny dla Frasera; frazerowski
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: frasobliwie
SJP.pl
skłonność do smucenia się, martwienia się
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: frasobliwy
SJP.pl
zmartwiony, zasmucony; przestarzałe:
1. martwiący się, przejmujący się czymś;
2. wyrażający smutek, przygnębienie, np. frasobliwe myśli
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. smutny, zmartwiony
(1.2) daw. taki, który jest smutny przez zło jakie spotyka kogoś lub coś o które się troszczy
(1.3) daw. taki, który jest w głębokim zadumaniu nad losem ludzkim
Wiktionary
(1.1) Mały rycerz, Ketling, Myśliszewski i Kwasibrocki odpowiadali z zamków na ogień turecki. Pan generał podolski raz w raz do nich zaglądał i chodził wśród gradu kul frasobliwy, ale na niebezpieczeństwo nie baczący".
Wiktionary
rzecz. frasobliwość ż., frasunek mrz.
przysł. frasobliwie, niefrasobliwie
przym. niefrasobliwy
czas. frasować się, ufrasować się
Wiktionary
(1.1) zasmucony, smutny, posmutniały, przygaszony, minorowy, strapiony
(1.2) zatroskany, przejęty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|frasować.
Wiktionary
rzecz. niefrasowanie n.
czas. frasować ndk.
Wiktionary
przestarzale:
1. martwić, trapić, niepokoić; turbować;
2. frasować się - martwić się; turbować się
SJP.pl
czasownik zwrotny frasować się
(1.1) martwić się, przejmować się
Wiktionary
(1.1) Strasznie się tym frasował.
Wiktionary
rzecz. frasowanie n.
Wiktionary
zmartwienie, kłopot, zgryzota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw., także. gw-pl|Górny Śląsk, Lubelszczyzna zachodnia, Lubelszczyzna wschodnia, Spisz, Zagórze, Podhale. zmartwienie
Wiktionary
Frasunek – osada w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Borek Wielkopolski. Wchodzi w skład sołectwa "Jeżewo".
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.
Wikipedia
czas. ufrasować się, frasować się
przym. frasobliwy
Wiktionary
(1.1) zgryzota, zmartwienie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. krótki, zwykle żartobliwy wiersz, rodzaj epigramatu;
2. rzecz lub sprawa błaha, niezbyt ważna; błahostka, drobnostka, faramuszka;
3. dawniej, zwykle w liczbie mnogiej: małe przedmioty służące do zabawy lub ozdoby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. krótki żartobliwy wierszyk;
(1.2) pot. błahostka
(1.3) daw. drobny przedmiot, bibelot
Wiktionary
Fraszka (wł. "frasca" – gałązka, drobiazg, bagatela, błahostka) – krótki utwór liryczny, zazwyczaj rymowany lub wierszowany, o różnorodnej tematyce, często humorystycznej lub ironicznej (satyrycznej). Często kończy się wyraźną puentą.
Wikipedia
(1.1) Do Księgi Koheleta nawiązuje Jan Kochanowski we fraszce „O Żywocie ludzkim: Na koniec niefortuna albo śmierć przypadnie”.
(1.2) Dla niektórych życie jest fraszką.
(1.3) Zbierała porcelanowe figurki, wszystkie te fraszki trzymała poustawiane na konsoli pod ścianą.
Wiktionary
przym. fraszkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. autor fraszek
Wiktionary
rzecz. fraszkopisarstwo n., fraszkopisarz m., fraszkopisarka ż.
przym. fraszkopisarski
Wiktionary
(1.1) rzad. fraszkopisarz
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fraszkopisarstwem, dotyczący fraszkopisarstwa
Wiktionary
rzecz. fraszkopis mos., fraszkopisarstwo ż.
Wiktionary
1. sztuka pisania fraszek;
2. twórczość obejmująca fraszki
SJP.pl
osoba pisząca fraszki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. autor fraszek
Wiktionary
rzecz. fraszkopisarstwo n., fraszkopis mos.
Wiktionary
(1.1) fraszkopis
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej: zakonnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. rel. brat, zakonnik nie mający święceń kapłańskich;
Wiktionary
Frater – marka piwa produkowana w latach 2004–2009 przez Browar Kielce.
Wikipedia
(1.1) Powiem fratrowi coś w zaufaniu.
Wiktionary
IPA: ˈfratɛr, AS: frater
Wiktionary
rzecz. fraternia ż., fraternizacja ż., konfraternia ż.
czas. fraternizować ndk.
Wiktionary
(1.1) brat, brat zakonny
Wiktionary
bractwo lub wspólnota męska o charakterze towarzyskim lub religijnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. pomieszczenie w klasztorze mniszym, miejsce wspólnej pracy braci zakonników;
(1.2) daw. rzad. braterska zażyłość, zbratanie
Wiktionary
Fraternia (od "frater" - brat) – miejsce wspólnej pracy braci zakonników. Kiedy w tym pomieszczeniu przepisywano księgi, pełniło rolę skryptorium.
Wikipedia
rzecz. frater m., fraternizacja ż., fraternizowanie n., konfraternia ż., fratria ż.
czas. fraternizować ndk.
Wiktionary
bratający się z kimś nadmiernie; spoufalający się
SJP.pl
[czytaj: fraterniTE] z francuskiego: braterstwo; w wyrażeniu: liberté, égalité, fraternité (wolność, równość, braterstwo) - hasło Wielkiej Rewolucji Francuskiej w 1793 roku
SJP.pl
nawiązywanie bliskich stosunków, bratanie się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bratanie się, zaprzyjaźnianie się, zwłaszcza niestosowne i niewłaściwe ze względu na osoby lub okoliczności
Wiktionary
IPA: ˌfratɛrʲɲiˈzat͡sʲja, AS: fraterʹńizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. konfraternia ż., fraternia ż., fraternizowanie n., frater mos.
czas. fraternizować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fraternizować.
Wiktionary
rzecz. fraternizacja ż., fraternia ż.
czas. fraternizować ndk.
Wiktionary
fraternizować się - nawiązywać z kimś przyjazne stosunki; bratać się, spoufalać się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. sfraternizować)
(1.1) przest. bratać się, przyjaźnić się z kimś
czasownik zwrotny niedokonany fraternizować się (dk. sfraternizować się)
(2.1) forma wzmocniona czas. fraternizować (1.1)
Wiktionary
"Drugi policjant wszedł do środka, sfraternizował się z załogą i w czasie napadu (…) pilnował, by ci nie postąpili nierozważnie".
Wiktionary
rzecz. frater mos., fraternia ż., fraternizacja ż., fraternizowanie n., konfraternia ż.
Wiktionary
(2.1) współcz. przyjaźnić się, kolegować się; pot. kumplować się, kumać się; książk. bratać się, spoufalać się, poufalić się; być za pan brat, trzymać sztamę
Wiktionary
w starożytnej Attyce: związek kilku rodów o charakterze religijnym lub społeczno-politycznym
SJP.pl
Fratria – część plemienia powstała prawdopodobnie z podziału z jednego rodu na kilka rodów. Termin wprowadzony przez L.H. Morgana na oznaczenie związku rodów składających się na plemię. Utożsamiana bywa z moiety.
Wikipedia
pokoje dla dam dworskich; również: damy dworskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kobiety/dziewczęta, należące do dworu możnej kobiety (np. królowej)
Wiktionary
IPA: frawˈt͡sɨ̃mɛr, AS: frau̯cỹmer
Wiktionary
[czytaj: frod] oszustwo, wyłudzenie
SJP.pl
Joseph von Fraunhofer (1787-1826), fizyk niemiecki
SJP.pl
w mazdaizmie: anioł stróż człowieka, pomagający mu w realizacji jego wzniosłych celów
SJP.pl
Fr
Wikipedia
skrót od: frazeologia, frazeologiczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
1. fragment utworu muzycznego;
2. jednostka frazeologiczna mająca postać zdania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. związek dwóch lub więcej wyrazów tworzący całość znaczeniową i intonacyjną;
(1.2) muz. sekwencja dwóch lub więcej motywów muzycznych, stanowiących całość w obrębie utworu
(1.4) daw. beztreściwy frazes
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Fraza – to odpowiednik zdania, to taka jednostka frazeologiczna, w której jeden z członów jest podmiotem, a drugi orzeczeniem.
Wiktionary
rzecz. frazes mrz.
przym. frazowy
Wiktionary
(1.1) grupa syntaktyczna
(1.2) dwutakt
Wiktionary
podstawowa jednostka we frazeologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. względnie trwała forma językowa, której stereotypowo używa się w podobnych do siebie sytuacjach
Wiktionary
(1.1) Językoznawcy uznają za frazemy na przykład wyrażenia takie jak „uśmiech, proszę” (u fotografa), „takie jest życie”, „świeżo malowane” (na wywieszkach).
Wiktionary
IPA: ˈfrazɛ̃m, AS: frazẽm
Wiktionary
skrót od: frazeologiczny
SJP.pl
językoznawca badający wyrażenia i zwroty
SJP.pl
1. dział językoznawstwa badający wyrażenia i zwroty
2. czcza gadanina, piękne słowa bez pokrycia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. zasób wyrażeń;
(1.2) jęz. nauka o frazeologii (1.1)
(1.3) przen. lekcew. frazesy
Wiktionary
Fr
Wikipedia
(1.2) Niektórzy traktują frazeologię jako dział leksykologii, inni – jako autonomiczną dziedzinę nauki.
(1.3) Zapewne Binjamin Netanjahu znowu użyje frazeologii.
Wiktionary
rzecz. frazeologizm mrz., frazeologizacja ż.
przym. frazeologiczny
Wiktionary
(1.1) idiomatyka
(1.3) banał
Wiktionary
taki, który odnosi się do ustabilizowanych w danym języku związków wyrazowych, których końcowe znaczenie nie wynika ze znaczeń poszczególnych jego członów, np. związek, słownik frazeologiczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. związany z frazeologią, dotyczący frazeologii
Wiktionary
(1.1) Jeżeli jakiś wyraz sprawia nam kłopoty gramatyczne, etymologiczne, ortograficzne, stylistyczne, frazeologiczne, wystarczy sięgnąć po Miodka.
Wiktionary
rzecz. frazeologia ż., frazeologizm m., frazeologizacja ż.
Wiktionary
związek dwóch lub więcej wyrazów o utrwalonym, stałym znaczeniu, np. "zakochać się na zabój"; związek frazeologiczny, wyrażenie zleksykalizowane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. związek frazeologiczny.
Wiktionary
(1.1) Aby utworzyć zdanie, trzeba je uzupełnić składnikiem typu rzeczownikowego, który określi, do kogo lub czego frazeologizm się odnosi.
Wiktionary
IPA: ˌfrazɛɔˈlɔɟism̥, AS: frazeoloǵism̦
Wiktionary
rzecz. frazeologia ż., frazeologizacja ż.
przym. frazeologiczny
Wiktionary
łączyć wyrazy w związki frazeologiczne
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: frejzer albo frezer] taki jak u Frazera, charakterystyczny dla Frazera; fraserowski
SJP.pl
1. to, co jest oczywiste, powszechnie znane; banał, komunał, truizm;
2. stereotypowe połączenie wyrazów;
3. dawniej: zdanie, wyrażenie, zwrot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) często powtarzane, wyszukane powiedzenie, pozbawione jednak głębszego sensu
(1.2) oklepane wyrażenie, stereotypowe połączenie wyrazów
(1.3) daw. zdanie, wyrażenie
Wiktionary
(1.1) Niestety, ogół emigrantów, wielce czuły na bogoojczyźniany frazes i radykalną retorykę, dawał się w ten sposób dzielić, skłócać i prowadzać na manowce (…)
Wiktionary
IPA: ˈfrazɛs, AS: frazes
Wiktionary
rzecz. fraza ż.
:: zdrobn. frazesik mrz.
Wiktionary
(1.1) banał, komunał, liczman, oczywistość, ogólnik, slogan, truizm; pot. stara śpiewka
(1.3) fraza
Wiktionary
zdrobnienie od: frazes
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od frazes
Wiktionary
(1.1) To nie frazes, lecz tylko mały frazesik.
Wiktionary
rzecz. frazes m.
Wiktionary
osoba posługująca się często frazesami
SJP.pl
kobieta często posługująca się frazesami
SJP.pl
przymiotnik od: frazes
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pozbawiony głębszego znaczenia, wyświechtany
Wiktionary
1. prowadzić melodię w obrębie mniejszych odcinków muzycznych (fraz);
2. uwydatniać strukturę frazową wiersza
SJP.pl
związany z frazą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do frazy; składający się z frazy
Wiktionary
rzecz. fraza ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wyrób platerowany
SJP.pl
związany z frażetem
SJP.pl
[czytaj: frik]
1. w muzyce rockowej: impertynencka, arogancka maniera wykonawcza;
2. osoba o niekonwencjonalnym i nowatorskim stylu bycia; oryginał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. osoba zachowująca się dziwnie i niekonwencjonalnie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: frʲik, AS: frʹik
Wiktionary
[czytaj: frikfajter] uczestnik walk freakfightowych
SJP.pl
[czytaj: frikfajterka] uczestniczka walk freakfightowych
SJP.pl
przestarzale o przedszkolance
SJP.pl
zgodny z systemem pedagogicznym F. Fröbla, niemieckiego nauczyciela
SJP.pl
dawniej: przedszkole
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. bezczelna kobieta
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Poznań. zarozumiały, bezczelny, arogancki
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. bezczelny
Wiktionary
(1.1) Nie wiem, od kiedy on taki frechowny się zrobił.
Wiktionary
zdrobnienie od: Alfred, Manfred (imiona męskie); Fredek, Fredzio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|m. Alfred
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) O różnych już rzeczach słyszałem, ale żeby ktoś przebrał trupa i postawił na warcie, żeby na mecz pójść, to największy idiotyzm, z jakim miałem dotąd do czynienia – stwierdził Fred Marcinkowski, kręcąc z niedowierzaniem głową.
Wiktionary
zdrobnienie od: Alfred, Manfred (imiona męskie); Fredek, Fredzio
SJP.pl
Freda – osiedle Kowna, na Aleksocie, nad Niemnem, obejmuje Fredę Górną i Fredę Dolną; pełni funkcje przemysłowo-rekreacyjne.
Dwór Józefa Godlewskiego opisany został przez R. Aftanazego w „Dziejach rezydencji”.
Na Fredzie znajduje się Ogród Botaniczny Uniwersytetu Witolda Wielkiego (1923) oraz ruiny cerkwi św. Sergiusza z Radoneża (1891), położonej w dawnej Twierdzy Kowno.
Wikipedia
określenie wykonawcze: chłodno, obojętnie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) muz. ozięble, obojętnie
Wiktionary
(1.1) freddo
Wiktionary
[czytaj: fredi] obce imię męskie
SJP.pl
Freddie – czwarty album studyjny amerykańskiego rapera Freddiego Gibbsa. Został wydany 22 czerwca 2018 r. przez ESGN i Empire Distribution.
Tytuł i grafika albumu jest inspirowana albumem "Teddy" Teddy'ego Pendergrass'a z 1979 roku.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) muz. ozięble, obojętnie
Wiktionary
(1.1) freddamente
Wiktionary
Freddy, właśc. Frederico Castro Roque dos Santos (ur. 14 sierpnia 1979 w Malanje) − angolski piłkarz występujący na pozycji napastnika. W reprezentacji Angoli zadebiutował w 2004 roku. W latach 2004–2005 rozegrał w niej 11 meczów, w których zdobył jedną bramkę.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
Fredegunda (łac. "Fredegundis") (zm. 597) – żona frankijskiego króla Neustrii, Chilperyka I.
Wikipedia
(1.1) Wracającego z wyprawy króla witał dwór Fredegundy i miejscowy biskup.
Wiktionary
zdrobnienie od: Alfred, Manfred (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) poufała forma imienia Ferdynand
(1.2) poufała forma imienia Fryderyk
Wiktionary
rzecz. Alfred mos.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Fredeswinda – imię żeńskie pochodzenia anglosaskiego, złożone ze staroangielskich członów "frið" – „pokój” i "swiðe" – „silny”. Patronką tego imienia jest św. Fredeswinda z Anglii (VIII wiek).
Fredeswinda imieniny obchodzi 19 października.
Wikipedia
zdrobnienie od: Alfred, Manfred (imię męskie)
SJP.pl
Fredek z małżonką
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Fredka lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Frednowów
Wiktionary
rzecz. Frednowy nmos.
:: fż. frednowianka ż.
przym. frednowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Frednowów
Wiktionary
rzecz. Frednowy nmos.
:: fm. frednowianin m.
przym. frednowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Frednowów
Wiktionary
rzecz. Frednowy nmos., frednowianin m., frednowianka ż.
Wiktionary
Fred z małżonką; Fredowie
SJP.pl
Fred z małżonką; Fredostwo
SJP.pl
amatorski teatr w Przemyślu
SJP.pl
Towarzystwo Dramatyczne Fredreum – najstarszy polski teatr amatorski założony w Przemyślu w 1869. Jest najprawdopodobniej również najstarszym teatrem amatorskim w Europie. Patronem jest od 1912 polski komediopisarz Aleksander Fredro, który pochodził z Ziemi Przemyskiej.
Wikipedia
nazwisko polskie, m.in.:
1. Aleksander (1793-1876), komediopisarz, poeta;
2. Andrzej Maksymilian (ok. 1620-1679), pisarz, moralista;
3. Jan Aleksander (1829-91), komediopisarz;
4. Jan Maksymilian (1784-1846), dramatopisarz, poeta
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
specjalista w zakresie fredrologii (dziedzinie zajmującej się twórczością Aleksandra Fredry)
SJP.pl
badania nad twórczością Aleksandra Fredry
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w powiecie przemyskim;
Wiktionary
Fredropol – wieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Fredropol; siedziba gminy Fredropol.
Fredropol wraz ze wsią Kormanice tworzą sołectwo "Kormanice/Fredropol".
Fredropol uzyskał lokację miejską około 1720 roku, zdegradowany przed 1880 rokiem.
Wikipedia
IPA: frɛˈdrɔpɔl, AS: fredropol
Wiktionary
rzecz. fredropolanin mos., fredropolanka ż.
przym. fredropolski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Fredropola
Wiktionary
rzecz. Fredropol m.
:: fż. fredropolanka ż.
przym. fredropolski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Fredropola
Wiktionary
rzecz. Fredropol m.
:: fm. fredropolanin m.
przym. fredropolski
Wiktionary
przymiotnik od: Fredropol
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Fredropola
Wiktionary
rzecz. Fredropol m., fredropolanin m., fredropolanka ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Fredry lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) liter. dotyczący życia i twórczości Aleksandra Fredry, charakterystyczny, typowy dla Fredry lub jego twórczości, taki jak u Fredry
Wiktionary
(1.1) Libretto jest więc dziwną mieszanką mickiewiczowsko-fredrowską.
Wiktionary
przym. Fredrowski
Wiktionary
zdrobnienie od: Fryderyka (imię żeńskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Fredzi lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Alfred, Manfred, Fryderyk (imiona męskie); Fredziu
SJP.pl
Fredzio z małżonką
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Fredzia (Fredzi) lub z nim (z nią) związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Alfred, Manfred, Fryderyk (imiona męskie); Fredzio
SJP.pl
[czytaj: fri] określenie produktów spożywczych niezawierających jakichś składników
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: fribord]
1. oświetlona tablica reklamowa na metalowym słupie;
2. deskorolka z sześcioma kółkami, odwzorowująca zachowanie snowboardu podczas jazdy
SJP.pl
Fr
Wikipedia
FreeBSD – system operacyjny z rodziny Unix. Oparty na BSD, gałęzi Uniksa stworzonej przez Computer Systems Research Group (CSRG) na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley.
Pierwsza wersja wydana została 30 listopada 1993 roku. Najnowsza wersja to 15.
Wikipedia
[czytaj: fridajwer] osoba nurkująca na wstrzymanym oddechu, zwykle przy użyciu specjalnej płetwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. osoba uprawiająca freediving
Wiktionary
rzecz. freediving m.
:: fż. freediverka ż.
przym. freedivingowy
Wiktionary
[czytaj: fridajwerka] kobieta nurkująca na wstrzymanym oddechu, zwykle przy użyciu specjalnej płetwy
SJP.pl
[czytaj: fridajwing] swobodne nurkowanie na wstrzymanym oddechu, zwykle przy użyciu specjalnej płetwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. dyscyplina sportu i aktywności polegająca na nurkowaniu na wstrzymanym oddechu;
Wiktionary
Freediving (z free „wolny, swobodny”; diving „nurkowanie”) – nurkowanie na wstrzymanym oddechu. Podczas zanurzenia nurek nie używa akwalungu, przez co freediving często jest nieściśle nazywany nurkowaniem bezsprzętowym. Nie jest to do końca prawda, ponieważ freediverzy korzystają ze sprzętu takiego jak maski/okulary, specjalne płetwy, pianki/skóry pływackie, balast itp.
Wikipedia
rzecz. freediver m., freediverka ż.
przym. freedivingowy
Wiktionary
(1.1) nurkowanie swobodne
Wiktionary
[czytaj: friganin] osoba żywiąca się jedzeniem ze śmietnika i wyproszonym od sprzedawców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba hołdująca freeganizmowi
Wiktionary
(1.1) Lidka chodziła z jednym freeganinem, ale jadał dziwne rzeczy i go zostawiła.
Wiktionary
rzecz. freeganizm n.
:: fż. freeganka ż.
przym. freegański
Wiktionary
[czytaj: friganizm] żywienie się jedzeniem ze śmietnika i wyproszonym od sprzedawców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) antykonsumpcyjny styl życia;
Wiktionary
Freeganizm – antykonsumpcyjny styl życia, polegający na ograniczaniu udziału w konwencjonalnej ekonomii. Nazwa tego ruchu powstała w USA jako zbitka słów "free" – wolny, darmowy, i "veganism" – weganizm (jednak nie wszyscy jego członkowie są weganami czy wegetarianami).
Wikipedia
(1.1) Zapewne ktoś uzna freeganizm za rodzaj współczesnego franciszkanizmu.
Wiktionary
rzecz. freeganin mos., freeganka ż.
przym. freegański
Wiktionary
[czytaj: friganka] kobieta żywiąca się jedzeniem ze śmietnika i wyproszonym od sprzedawców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwolenniczka freeganizmu
Wiktionary
(1.1) Dobrze, że zerwałeś z tą freeganką, będziemy mogli nareszcie zjeść razem coś normalnego.
Wiktionary
rzecz. freeganizm n.
:: fm. freeganin mos.
przym. freegański
Wiktionary
→ freeganin [czytaj: frigański]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z freeganizmem, dotyczący freeganizmu
Wiktionary
(1.1) Zaczął nienawidzić jej i tego całego freegańskiego stylu życia.
Wiktionary
rzecz. freeganin mos., freeganka ż., freeganizm mrz.
Wiktionary
[czytaj: frilanser]
1. osoba wykonująca wolny zawód; wolny strzelec;
2. osoba zdobywająca zlecenia na internetowej aukcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) osoba pracująca bez etatu, wykonująca projekty na zlecenie, przedstawiciel wolnych zawodów
Wiktionary
Freelancer (pol. "wolny strzelec") – osoba pracująca bez etatu, realizująca zadania na zlecenie.
Do profesji szczególnie popularnych wśród wolnych strzelców należą m.in. fotografia, dziennikarstwo, copywriting, tłumaczenie, programowanie, malarstwo, grafika, doradztwo i inne zawody, głównie związane z pracą twórczą. Określenia „wolny strzelec” zazwyczaj nie używa się w stosunku do osób wykonujących prace fizyczne.
Wikipedia
(1.1) Swój czas dzieli między tworzenie komiksów jako freelancer i prowadzenie kursów rysunku i pisania jako nauczyciel w ramach nagradzanego programu animacji w Seneca College.
Wiktionary
rzecz. freelance
Wiktionary
(1.1) wolny strzelec
Wiktionary
[czytaj: frilanserka]
1. kobieta wykonująca wolny zawód; wolny strzelec;
2. praca bez etatu, realizowanie projektów na zlecenie; freelancing, freelancerstwo
SJP.pl
[czytaj: frilanserstwo] praca bez etatu, realizowanie projektów na zlecenie; freelancerka, freelancerstwo
SJP.pl
[czytaj: frilans-ing] praca bez etatu, realizowanie projektów na zlecenie; freelancerka, freelancerstwo
SJP.pl
[czytaj: frilander] model samochodu marki Land Rover
SJP.pl
Freelander (chiń. upr. 神行者) – chińsko-brytyjska marka samochodów osobowych, z siedzibą w Changshu, działająca od 2026 roku. Należy do chińsko-brytyjskiego joint venture Chery Jaguar Land Rover.
Wikipedia
[czytaj: frilansować] pracować bez etatu, realizować projekty na zlecenie; frilansować
SJP.pl
[czytaj: frimejl] usługa internetowa udostępniająca za darmo konta pocztowe
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: FRImjum] usługa darmowa w podstawowej wersji, a płatna w pełnej wersji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hand. model biznesowy sprzedaży usługi lub produktu, w którym rozdaje się darmową wersję podstawową i nakłania do kupna opcjonalnej, pełnej wersji premium;
(1.2) hand. produkt oferowany w modelu biznesowym freemium (1.1)
Wiktionary
Freemium – model biznesowy, w którym produkt lub usługa (najczęściej oprogramowanie, gra komputerowa, usługa internetowa) jest dostępna za darmo, ale korzystanie z zaawansowanych funkcji lub uzyskanie niektórych wirtualnych dóbr wymaga wykupienia wersji premium. Słowo „freemium” to kontaminacja łącząca dwa aspekty modelu biznesowego: „free” (za darmo) i „premium”.
Wikipedia
(1.1) Wraz z rozwojem rynków SaaS oraz mobile popularność zaczął zdobywać model freemium, który umożliwiał osiąganie lepszych wyników konwersji sprzedażowej oraz szybsze budowanie społeczności odbiorców aplikacji.
Wiktionary
(1.1) freekonomia
Wiktionary
[czytaj: frirajd] ekstremalna jazda w trudnym terenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. nieformalna dyscyplina sportów ekstremalnych;
Wiktionary
Freeride – nieformalna dyscyplina sportów ekstremalnych, bardzo podobna do dyscypliny downhill, polegająca na zjazdach przy pomocy specjalnego, przystosowanego do tego roweru. W ostatnich latach rozwija się błyskawicznie i stała się najbardziej popularną dyscypliną kolarstwa ekstremalnego.
Wikipedia
(1.1) Przy freeridzie chętnie korzystam ze sprzętu wspinaczkowego, zjeżdżam na linie w rynnach, aby dotrzeć do najlepszego puchu.
(1.1) Wyrażenie „freeride” stosowane jest również w windsurfingu, snowboardzie, narciarstwie do określenia ekstremalnej „jazdy” w trudnym terenie – duże zafalowanie, poza przygotowanymi trasami.
Wiktionary
rzecz. freerider m., freeriderka ż.
przym. freeridowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. osoba uprawiająca freeride
Wiktionary
(1.1) Leśnicy będą pilnować, by freeriderzy nie niszczyli zagajników.
(1.1) Jurek nie jest zwykłym kolarzem, on jest freeriderem.
(1.1) Uważajcie, podchodząc z boku stoku, mnóstwo tam freeriderów.
Wiktionary
rzecz. freeride m., freeriderka ż.
przym. freeridowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. kobieta uprawiająca freeride
Wiktionary
(1.1) W zimowej olimpiadzie wzięły udział freeriderki ze Szwajcarii i Włoch.
(1.1) Górale zaproponowali freeriderkom grzaniec.
Wiktionary
rzecz. freeride m., freerider m.
przym. freeridowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z freeridem, odnoszący się do freeride’u
Wiktionary
(1.1) W Panewnikach otwarto nowy sklep ze sprzętem freeridowym.
Wiktionary
rzecz. freeride m., freerider m., freeriderka ż.
Wiktionary
[czytaj: fri ski-er] narciarz wykonujący w powietrzu ewolucje (triki)
SJP.pl
[czytaj: fri ski-erka] narciarka wykonująca w powietrzu ewolucje (triki)
SJP.pl
[czytaj: fri ski-ing] narciarstwo z wykonywaniem w powietrzu ewolucji (trików)
SJP.pl
Freeskiing ("Newschool Skiing") – narciarstwo polegające na skakaniu na skoczniach i wykonywaniu w powietrzu ewolucji (trików) takich jak: obroty, salta, graby (chwyty za nartę w locie) oraz na ślizganiu się po poręczach (railach) i boksach (jibbing).
Sport ten dzieli się na kilka konkurencji:
Wikipedia
[czytaj: fristajl] wolny styl; styl rymowania z pamięci w utworach hiphopowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: fristajler]
1. raper śpiewający stylem wolnym;
2. środowiskowo: osoba wykonująca sztuczki piłkarskie
SJP.pl
Freestyler – singel fińskiej grupy Bomfunk MC’s wydany w 1999 roku. Singel umieszczono w albumie "In Stereo". Teledysk do „Freestylera” został nakręcony na fińskiej stacji metra helsińskiego Hakaniemi. Mimo ogromnego sukcesu, jaki utwór zdobył w Europie, nigdy nie znalazł się na 1. miejscu w rodzimej Finlandii.
Wikipedia
[czytaj: fristajlerka]
1. raperka śpiewająca stylem wolnym;
2. środowiskowo: wykonawczyni sztuczek piłkarskich
SJP.pl
[czytaj: fristajlowiec] osoba rymująca z pamięci w utworach hiphopowych
SJP.pl