[czytaj: friter] osoba, zwykle młoda, niezatrudniona nigdzie na stałe, podejmująca się różnych prac dorywczych
SJP.pl
Freeter (jap. フリーター furītā) – japońskie określenie młodych ludzi pozostających bez stałego zatrudnienia – Japońskie Ministerstwo Zdrowia, Pracy i Opieki Społecznej do grupy „freeter” zalicza ludzi pomiędzy 15. a 34. rokiem życia zatrudnionych czasowo lub na pół etatu, poszukujących pracy czasowej lub na pół etatu oraz bezrobotnych (z wyłączeniem gospodyń domowych i studentów), którzy chcieliby podjąć pracę czasową lub na pół etatu.
Wikipedia
[czytaj: fritałn] stolica Sierra Leone
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Sierra Leone;
Wiktionary
Fr
Wikipedia
[czytaj: fritrejder] zwolennik wolnego handlu, opowiadający się za Ligą przeciw ustawom zbożowym - organizacją walczącą w Anglii w latach 1838-46 o zniesienie ceł na zboże importowane
SJP.pl
[czytaj: friłer] oprogramowanie niekomercyjne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) inform. oprogramowanie udostępniane za darmo, którego kod źródłowy nie jest udostępniany użytkownikowi
Wiktionary
Freeware – licencja oprogramowania umożliwiająca bezpłatne rozprowadzanie aplikacji bez ujawnienia kodu źródłowego. Czasami licencja freeware zawiera dodatkowe ograniczenia (np. część freeware jest całkowicie darmowa jedynie do użytku domowego).
Wikipedia
przysłówek
(1.1) muz. trąc, pocierając
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: fregata
Wiktionary
Fregat (ros. Фрегат) – sfinansowany przez Starsem blok przyspieszający dla rakiety wielostopniowej budowany przez "NPO Ławoczkin", przeznaczony początkowo dla rakiet "Sojuz-U", "Sojuz-FG" i "Sojuz 2", a od 2011 używany także blok przyspieszający rakiet "Zenit 3F" i "Zenit-2M". Zaprojektowano go w 6 wersjach, z czego wystrzelono 4 z nich, do połowy 2017 roku ponad 60 razy.
Wikipedia
1. statek żaglowy;
2. dawny, dobrze uzbrojony okręt wojenny;
3. okręt eskortowy z II wojny światowej;
4. obecnie: duży okręt bojowy uzbrojony w rakiety;
5. duży ptak z rodziny o tej samej nazwie, zamieszkujący oceany strefy tropikalnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe;
(1.2) mar. wojsk. średniej wielkości, pomocniczy okręt wojenny, współcześnie o wyporności w granicach 1500-2500 ton;
(1.3) ornit. szerokoskrzydły, szybujący ptak oceaniczny z rodziny fregatowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na nawietrznej powoli płynęła fregata.
(1.3) Na niebie dostojnie szybowała fregata.
Wiktionary
IPA: frɛˈɡata, AS: fregata
Wiktionary
rzecz. fregatowate nmos.
Wiktionary
(1.1) pełnorejowiec
Wiktionary
mała fregata
SJP.pl
o cechach fregatowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Fregatidae|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu pełnopłetwych;
Wiktionary
IPA: ˌfrɛɡatɔˈvatɛ, AS: fregatovate
Wiktionary
rzecz. fregata ż.
Wiktionary
o cechach fregatowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
1. statek żaglowy;
2. dawny, dobrze uzbrojony okręt wojenny;
3. okręt eskortowy z II wojny światowej;
4. obecnie: duży okręt bojowy uzbrojony w rakiety;
5. duży ptak z rodziny o tej samej nazwie, zamieszkujący oceany strefy tropikalnej
SJP.pl
Fregaty, fregatowate (Fregatidae) – monotypowa rodzina ptaków z rzędu głuptakowych (Suliformes).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Freiberg – miasto powiatowe we wschodnich Niemczech, w kraju związkowym Saksonia, w okręgu administracyjnym Chemnitz, siedziba powiatu Landkreis Mittelsachsen (do 31 lipca 2008 w powiecie Freiberg), u podnóża Rudaw. Do 31 grudnia 2011 siedziba wspólnoty administracyjnej Freiberg, która dzień później została rozwiązana. Liczy ok. 41,7 tys. mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: frajberger] rasa lekkich zimnokrwistych koni domowych, pochodząca ze Szwajcarii
SJP.pl
Koń freiberski, freiberger ( Franches-Montagnes) – jedyna rasa rodzima lekkiego zimnokrwistego konia domowego wywodząca się z terenów górskich Szwajcarii. Ich obszarem pochodzenia jest płaskowyż Freiberg na terenie Jury. Rasa bywa określana również mianem „rasy jury” lub "franche-comté". Konie tej rasy uznawane są za najlżejsze spośród europejskich koni zimnokrwistych i do dziś znajdują zastosowanie w siłach zbrojnych Szwajcarii.
Wikipedia
[czytaj: frajherr]
1. w średniowiecznych Niemczech: tytuł panów feudalnych podległych bezpośrednio suzerenowi
2. od XV wieku: tytuł szlachty niemieckiej równoznaczny z tytułem barona
SJP.pl
Freiherr (z niem. "wolny pan") – najniższy i jeden z najstarszych niemieckich tytułów arystokratycznych odpowiadający baronowi, niższy od grafa (hrabiego).
Nadawany przez cesarza jako "Reichsfreiherr", nadawany przez władców poszczególnych państw Cesarstwa (Rzeszy) jako "Freiherr". Freiherr był podporządkowany bezpośrednio sądom cesarskim, z wyłączeniem sądów lokalnych państw Rzeszy. Napoleon zrównał tytuł Freiherra z baronem w 1806 r. wraz ze zniesieniem I Rzeszy.
Wikipedia
Freikorps (z niem. "wolny korpus") – ochotnicze, nacjonalistyczne formacje paramilitarne działające w Niemczech w latach 1918–1922, założone przez zdemobilizowanych żołnierzy, uczestniczące w walkach z powstańcami polskimi (I powstanie śląskie, III powstanie śląskie), w tłumieniu rewolucji w Niemczech i w walkach o Rygę.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitnord. nordycka bogini z rodu wanów asgardskich, bóstwo wegetacji, miłości, płodności, magii i wojny;
(1.2) imię|polski|ż.
Wiktionary
Fr
Wikipedia
(1.1) Czy klątwy rzucać, czy palić ofiary? / Czy zabić kogo piekielnymi czary? / Z jakim to widmem skandynawskiej Frei / Grafini dzieło zaczyna Medei.
(1.2) Na najwyższej skale stała tam Freja cała w bieli, podobna w swym hełmie do kobiecego wojennego posągu o różanej twarzy (…)
Wiktionary
IPA: ˈfrɛja, AS: frei ̯a
Wiktionary
fm. Frej m.
rzecz. Freya ż., Frija ż.
Wiktionary
(1.1-2) Freya, Frija
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
w Rosji carskiej: tytuł damy dworu nadawany córkom dostojników
SJP.pl
pojedyncza partia w snookerze; frame
SJP.pl
Frejr (także Frej, Frey, Freyr, Yngwe) – bóstwo falliczne z rodu Wanów, bóg urodzaju, roślinności, pokoju, płodności, bogactwa i radości, syn Njörðra i Skadi (albo nieznanej z imienia siostry Njörda), brat Frei. Władca świetlistych Alfów, jego małżonką jest uosabiająca ziemię Gerda.
Wikipedia
1. uczęszczanie, napływ, liczba widzów, gości, zwiedzających itp. w jakimś miejscu publicznym w określonym czasie;
2. częstość występowania jakiegoś zjawiska;
3. frekwencja wyborcza - liczba osób biorących głosujących w wyborach w stosunku do całkowitej liczby osób uprawnionych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. częstotliwość
(1.2) częstotliwość dziania się czegoś
(1.3) liczba osób biorących udział w jakimś zdarzeniu / znajdujących się w jakimś miejscu
Wiktionary
Frekwencja ( frequentia „częstotliwość”) – najczęściej wyrażany procentowo stosunek liczby osób, które wzięły udział w konkretnym zdarzeniu, np.: wybory parlamentarne, rozgrywki sportowe, zajęcia lekcyjne – do liczby osób, które były zaproszone lub miały prawo wziąć udział w danym zdarzeniu.
Wikipedia
(1.3) Frekwencja uczniów ma duży wpływ na wyniki nauczania oraz jakość pracy szkoły.
Wiktionary
IPA: frɛˈkfɛ̃nt͡sʲja, AS: frekfẽncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. frekwencyjność
czas. frekwentować
przym. frekwencyjny
przysł. frekwencyjnie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z frekwencją, dotyczący frekwencji
Wiktionary
rzecz. frekwencja ż.
Wiktionary
dawniej: frekwencja
SJP.pl
dawniej: uczęszczać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dziewczyna
Wiktionary
(1.1) dziołcha
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Frelichów (cz. "Frelichov", niem. "Fröhlichhof") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Chybie. Wieś leży w historycznych granicach regionu Śląska Cieszyńskiego, geograficznie zaś leży w regionie Dolina Górnej Wisły, na południe od Jeziora Goczałkowickiego. Powierzchnia wynosi 294 ha, a liczba ludności 627, co daje gęstość zaludnienia równą 213,3 os./km².
Wikipedia
reumatyczny ból głowy
SJP.pl
[czytaj: frencz] stylizacja paznokci z jasną płytką i białą końcówką; frencz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. krótka kurtka o prostym kroju;
2. stylizacja paznokci z jasną płytką i białą końcówką; french
SJP.pl
potocznie: przyjaciółka; psiapsióła
SJP.pl
określenie wykonawcze: z wściekłością, szaleńczo
SJP.pl
przysłówek
(1.1) muz. szaleńczo, z wściekłością
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: frenetycznie
SJP.pl
książkowo: wyrażający uczucie zachwytu, radosnego uniesienia, podniecenia; euforyczny, ekstatyczny, entuzjastyczny, owacyjny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) książk. entuzjastyczny, burzliwy, wyrażający wręcz szalony zapał
Wiktionary
IPA: ˌfrɛ̃nɛˈtɨt͡ʃnɨ, AS: frẽnetyčny
Wiktionary
rzecz. frenezja ż., frenetyczność ż.
przysł. frenetycznie
Wiktionary
(1.1) owacyjny, gwałtowny, żywiołowy, gorący, frenezyjny
Wiktionary
wielka ekscytacja, uniesienie; entuzjazm, zapał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. zapał
Wiktionary
przym. frenetyczny
Wiktionary
specjalista w zakresie frenologii
SJP.pl
przestarzała, błędna teoria, według której poszczególne części mózgu odpowiadają za konkretne cechy psychiczne człowieka, a na podstawie budowy czaszki można je określić; kraniologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. obecnie uznawana za pseudonaukową dziedzina wiedzy badająca związek między ukształtowaniem czaszki człowieka a jego cechami psychicznymi;
Wiktionary
Frenologia (gr. "phrēn" – rozum) – pseudonaukowa teoria neuropsychologiczna, wedle której kora mózgu jest podzielona na odrębne ośrodki, z których każdy zapewniał fizykalne podstawy zjawisk psychicznych.
Opracowali ją w XVIII i XIX wieku Franz Joseph Gall i Johann Spurzheim.
Wikipedia
(1.1) Dzięki dzisiejszym badaniom wiemy, że frenologia to teoria wyssana z palca.
Wiktionary
rzecz. frenolog m., frenologista m.
przym. frenologiczny
przysł. frenologicznie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z frenologią, dotyczący frenologii
Wiktionary
rzecz. frenologia ż., frenolog mos.
Wiktionary
dawniej: psychiatria (nauka zajmująca się badaniem warunków powstania, profilaktyką oraz leczeniem zaburzeń psychicznych)
SJP.pl
rodzaj lampy elektronowej wynalezionej w latach 20. ubiegłego wieku
SJP.pl
związek węgla z fluorem i chlorem, stosowany jako czynnik chłodzący w chłodziarkach i jako rozpuszczalnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) grupa chloro- i fluoropochodnych węglowodorów alifatycznych;
Wiktionary
(1.1) Freony charakteryzują się dużą prężnością pary w niskich temperaturach i dużym ciepłem parowania, co umożliwia wykorzystanie ich jako substancji chłodzących do produkcji urządzeń chłodniczych, tworzyw sztucznych i aerozoli.
Wiktionary
IPA: ˈfrɛɔ̃n, AS: freõn
Wiktionary
przym. freonowy
Wiktionary
(1.1) chlorofluorowęglowodór
Wiktionary
przymiotnik od: freon
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z freonem, dotyczący freonu
Wiktionary
rzecz. freon mrz.
Wiktionary
związek węgla z fluorem i chlorem, stosowany jako czynnik chłodzący w chłodziarkach i jako rozpuszczalnik
SJP.pl
Fr
Wikipedia
przysłówek
(1.1) muz. świeżo, żwawo
Wiktionary
(1.1) fresco
Wiktionary
[czytaj: fresko] muzyczne określenie wykonawcze: świeżo
SJP.pl
przysłówek
(1.1) muz. świeżo, żwawo
Wiktionary
(1.1) frescamente
Wiktionary
[czytaj: freskobaldi] nazwisko, m.in.: Girolamo Frescobaldi (1583-1643), włoski kompozytor
SJP.pl
1. technika malarstwa ściennego polegająca na malowaniu na wilgotnym podkładzie farbami zmieszanymi z wodą, pozwalająca na uzyskanie bardzo trwałych malowideł; alfresko, al fresco;
2. malowidło wykonane tą techniką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. technika malarska nakładania farby na świeży tynk;
(1.2) szt. malowidło ścienne wykonane techniką fresku (1.1)
Wiktionary
Fresk (z fresco – świeży) – technika malarstwa ściennego polegająca na malowaniu na mokrym tynku farbami odpornymi na alkaliczne działanie zawartego w zaprawie wapna. Inne nazwy to "al fresco" i "buon fresco".
Potocznie jako "fresk" określa się wszelkie malowidła ścienne, wykonane różnymi technikami. W ścisłym rozumieniu nazwa "fresk" odnosi się jednak wyłącznie do tych, które zostały wykonane na mokrym tynku.
Wikipedia
IPA: frɛsk, AS: fresk
Wiktionary
przym. freskowy
Wiktionary
lekka, przewiewna tkanina ubraniowa
SJP.pl
Fresko – gra planszowa z gatunku eurogier wydana w 2010 roku przez Queen Games. Gra była nominowana do nagrody Spiel des Jahres, została laureatem Deutscher Spiele Preis.
Tematem gry jest odnowa renesansowego fresku znajdującego się na suficie katedry. Na wezwanie biskupa do miasta zjeżdżają wybitni renowatorzy, z których każdy chce udowodnić swoją wyższość nad pozostałymi.
Wikipedia
przymiotnik od: fresk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) szt. związany z freskami, dotyczący fresków
Wiktionary
rzecz. fresk mrz.
Wiktionary
Fresno – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia, w dolinie San Joaquin, 260 km na południowy wschód od San Francisco. Według spisu z 2020 roku liczyło 542,1 tys. mieszkańców, oraz ponad 1 mln w obszarze metropolitalnym.
Znajdują się tu wielkie winnice oraz sady. Handel winem i owocami (rodzynki, pomarańcze). W mieście rozwinął się przemysł spożywczy oraz maszynowy.
Wikipedia
udomowiony drapieżnik z rodziny łasicowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Mustela putorius furo|ref=tak., udomowiony, hodowlany drapieżnik spokrewniony z tchórzem;
Wiktionary
IPA: ˈfrɛtka, AS: fretka
Wiktionary
[czytaj: frojd] nazwisko niemieckie, m.in. Sigmund Freud (1856-1939), austriacki twórca teorii psychoanalizy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) nazwisko austriackiego lekarza i twórcy psychoanalizy żydowskiego pochodzenia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Epokowe odkrycia Freuda dowiodły, że przejawy zazdrości budowy nie należą do rzadkości i pojęcie penis envy (zazdrość o członek) weszło do tradycyjnej psychoanalizy, a także kultury. Uczniowie Freuda byli przekonani, że zazdrość o członek występuje powszechnie u kobiet (…)
Wiktionary
[czytaj: frojdowski] przymiotnik dzierżawczy - należący do Freuda lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) psych. związany z Zygmuntem Freudem;
Wiktionary
(1.1) Szkoła freudowska zakłada, że pacjent przenosi swoje dziecięce, negatywne doświadczenia i konflikty na terapeutę, sprawiając, iż dochodzi do powstania tzw. „fantazji przeniesieniowej”.
Wiktionary
rzecz. freudyzm mrz.
Wiktionary
[czytaj: frojdysta] zwolennik freudyzmu, psychoanalitycznej teorii Freuda
SJP.pl
[czytaj: frojdyzm] teoria z zakresu psychoanalizy głosząca, iż motorem życia ludzkiego jest popęd seksualny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. teoria w psychologii, która zakłada, że popęd seksualny jest motorem postępowania człowieka
Wiktionary
rzecz. freudysta mos., freudystka ż.
przym. Freudowski, freudowski
Wiktionary
potocznie: hipotetyczne wyjście Francji z Unii Europejskiej; franxit
SJP.pl
1. narzędzie do obróbki metalu lub drewna, w postaci obracającej się tarczy z krawędziami tnącymi;
2. maszyna do kruszenia i usuwania twardych materiałów; freza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. narzędzie skrawające do obróbki powierzchni
Wiktionary
Frez – wieloostrzowe narzędzie skrawające o ruchu obrotowym. Frezy są używane we frezarkach. Służą do obróbki powierzchni płaskich i kształtowych przedmiotów metalowych, drewnianych i z tworzyw sztucznych.
Wikipedia
(1.1) Dzisiejsze frezy produkowane są z dobrych materiałów. Są drogie, ale za to dokładne.
Wiktionary
IPA: frɛs, AS: fres
Wiktionary
rzecz. frezarka ż., frezer m., frezowanie n.
czas. frezować ndk.
Wiktionary
1. narzędzie do obróbki metalu lub drewna, w postaci obracającej się tarczy z krawędziami tnącymi;
2. maszyna do kruszenia i usuwania twardych materiałów; freza
SJP.pl
maszyna do obróbki metalu lub drewna, wygryzająca w materiale zagłębienia za pomocą frezu (gryzu); gryzarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. obrabiarka skrawająca, służąca do obróbki płaszczyzn, powierzchi kształtowych, wgłębień itp. za pomocą frezu;
Wiktionary
Frezarka – obrabiarka przeznaczona do obróbki skrawaniem powierzchni płaskich i kształtowych takich jak rowki, gwinty, koła zębate. Narzędziem obróbczym stosowanym na frezarce jest frez. Głównym ruchem powodującym skrawanie, jest ruch obrotowy i posuwisty narzędzia względem obrabianego przedmiotu. Obróbka na frezarkach nazywa się frezowaniem.
Wikipedia
(1.1) Przy użyciu nowoczesnej frezarki można wykonać elementy o bardzo skomplikowanych kształtach.
(1.1) Frezując musimy trzymać frezarkę pewnie i poruszać ją zdecydowanie (…).
Wiktionary
IPA: frɛˈzarka, AS: frezarka
Wiktionary
rzecz. frezowanie n., frez mrz., frezik mrz., frezer m., sfrezowanie n., wyfrezowanie n.
czas. frezować ndk., sfrezować dk., wyfrezować dk.
przym. frezowy
Wiktionary
związany z frezowaniem; frezerski
SJP.pl
wykwalifikowany robotnik obsługujący frezarkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik zajmujący się obsługą frezarki
Wiktionary
Frezer (feminatyw: frezerka) – mistrz rzemiosła zajmujący się obsługą frezarki lub każdy pracownik, który pracuje używając frezu.
Wikipedia
rzecz. frez mrz., frezarka ż.
czas. frezować
Wiktionary
kobieta zajmująca się obróbką przedmiotów metalowych, drewnianych lub wykonanych z tworzyw sztucznych na frezarce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) narzędzie stalowe w kształcie koła z licznymi krawędzami tnącymi na obwodzie, służące do obróbki metalu lub drewna
Wiktionary
rzecz. frezarka ż.
czas. frezować
Wiktionary
roślina ozdobna, bylina należąca do rodziny kosaćcowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Freesia|ref=tak., rodzaj bylin ozdobnych z rodziny kosaćcowatych, mających silnie pachnące, na ogół dzwonkowate kwiaty;
(1.2) kwiat frezji (1.1)
Wiktionary
Frezja ("Freesia" Eckl. ex Klatt) – rodzaj bylin należący do rodziny kosaćcowatych. Należy do niego ok. 6 gatunków roślin pochodzących z południowej Afryki, z Przylądka Dobrej Nadziei. Nazwa naukowa nadana przez Friedricha Klatta i wywodząca się z niej nazwa zwyczajowa w języku polskim utworzona została od nazwiska Friedricha Freese – lekarza z zawodu i botanika z zamiłowania, choć bywa też błędnie uznawane za uhonorowanie Eliasa Magnusa Friesa.
Wikipedia
(1.2) Jutro damy Annie bukiet frezji.
Wiktionary
IPA: ˈfrɛzʲja, AS: frezʹi ̯a
Wiktionary
przym. frezjowy
Wiktionary
mieszanina związków z grupy fenoli oraz substancji olejowych, wykorzystywana do konserwacji drewna i do ogrzewania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|frezować.
Wiktionary
Frezowanie – rodzaj obróbki skrawaniem, w której ruch obrotowy zawsze wykonuje narzędzie, a ruch posuwowy (w zależności od konstrukcji obrabiarki, na której jest prowadzona obróbka) wykonywany jest również przez narzędzie lub przez przedmiot obrabiany.
Obrabiarka, na której wykonuje się frezowanie nazywa się frezarką. Frezowaniem obrabia się metale, tworzywa sztuczne, drewno.
Wikipedia
czas. frezować ndk.
rzecz. frez mrz., frezarka ż.
Wiktionary
obrabiać metal lub drewno na frezarce
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) masz. obrabiać coś mechanicznie przy użyciu frezarki
Wiktionary
(1.1) Frezując musimy trzymać frezarkę pewnie i poruszać ją zdecydowanie […]
(1.1) W ortopedii operacja nieco przypomina proces produkcyjny – trzeba ciąć, frezować i wiercić twardą tkankę kostną, której kształt i położenie jest dobrze znane.
Wiktionary
IPA: frɛˈzɔvat͡ɕ, AS: frezovać
Wiktionary
rzecz. frezowanie n., frez mrz., frezik mrz., frezarka ż., frezer m., sfrezowanie n., wyfrezowanie n.
czas. sfrezować dk., wyfrezować dk.
przym. frezowy
Wiktionary
glon występujący w Afryce i Indiach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. imię|polski|ż. Elfryda
Wiktionary
Frida – amerykańsko-kanadyjsko-meksykański film biograficzny z 2002 roku, w reżyserii Julie Taymor, opowiadający o życiu meksykańskiej malarki Fridy Kahlo. Scenariusz został napisany na podstawie książki Haydena Herrery "Frida: A Biography of Frida Kahlo". Zdjęcia kręcono w Meksyku (m.in. San Luis Potosí, miasto Meksyk).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma imienia Fryderyk
Wiktionary
[czytaj: fridman] nazwisko obce
SJP.pl
[czytaj: fridrych] imię męskie, m.in.: Friedrich Hebbel, niemiecki dramaturg
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: frends-i] selfie ze znajomymi
SJP.pl
[czytaj: frend-zona] potocznie: relacja dwóch osób, w której tylko jedna chce być dla drugiej kimś więcej niż przyjacielem; friendzone
SJP.pl
[czytaj: frend-zon] potocznie: relacja dwóch osób, w której tylko jedna chce być dla drugiej kimś więcej niż przyjacielem; friendzona
SJP.pl
[czytaj: frend-zonować] utrzymywać relację przyjacielską lub koleżeńską z osobą, która chciałaby zostać naszym partnerem życiowym
SJP.pl
sala do zimnych kąpieli w starożytnych łaźniach rzymskich
SJP.pl
Fr
Wikipedia
oziębłość płciowa
SJP.pl
jednostka ilości ciepła ujemnego, stosowana w chłodnictwie; frygoria
SJP.pl
[czytaj: friMER] trzeci miesiąc we francuskim kalendarzu rewolucyjnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nazwa trzeciego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
Wiktionary
Frimaire (z fr. "frimas" = 'mróz') – trzeci miesiąc we francuskim kalendarzu rewolucyjnym, trzeci i ostatni miesiąc jesienny. Trwał od 21 listopada do 20 grudnia.
Wikipedia
[czytaj: frizbi]
1. mały krążek z plastiku, szybujący na dość dużą odległość po wyrzuceniu w powietrze;
2. gra zespołowa polegająca na rzucaniu i łapaniu takiego krążka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gra, w której grający rzucają między sobą nawzajem lekkim plastikowym dyskiem
(1.2) dysk do gry w frisbee (1.1)
Wiktionary
Frisbee – dysk używany w sporcie i rekreacji. Sama nazwa "frisbee" jest zastrzeżonym znakiem towarowym firmy Wham-O, dla produktów opartych na pomyśle Freda Morrisona.
Typowe frisbee ma kształt talerza o średnicy od 20 do 25 cm i jest wykonane z tworzywa sztucznego. W zależności od zastosowań frisbee mogą się znacznie różnić rozmiarem, ciężarem, twardością materiału i innymi parametrami, które wpływają na zachowanie się dysku w locie.
Wikipedia
[czytaj: frisz] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: frisz] nazwisko
SJP.pl
szybsza część czardasza (verbunga), tańca węgierskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Mazury. śniadanie
Wiktionary
włoska potrawa z jajek z dodatkiem mięsa, warzyw i sera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. włoska odmiana omleta zapiekana na patelni na maśle, z mieszanką warzywną, serem, niekiedy z czosnkiem lub anchois
Wiktionary
Frittata – włoska potrawa na bazie jajek, zbliżona do omletu oraz quiche. Jest zwykle wzbogacona dodatkowymi składnikami, jak mięso, sery lub warzywa, choć może być też przygotowana w wersji bez dodatków. Bazę tworzy się z ubitych jajek i oleju, oliwy lub masła.
Wikipedia
(1.1) Przeglądając zdjęcia w komputerze, znalazłam stare zdjęcie frittaty z kurczakiem.
Wiktionary
IPA: frʲitˈːata, AS: frʹi•tata
Wiktionary
[czytaj: fric] obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Friuli (wł. "Friuli", friul. "Friûl", słoweń. "Furlanija", niem. "Friaul") – kraina historyczna oraz region geograficzny w północno-wschodnich Włoszech i zachodniej Słowenii o łącznej powierzchni 8,240 km².
Definiowane, jako obszar pomiędzy rzeką "Livenza" na zachodzie i rzeką "Timavo" na wschodzie. Nazwa pochodzi z czasów starorzymskich, od jego historycznie najważniejszego miasta – Cividale del Friuli.
Wikipedia
przymiotnik od: Friuli (kraina)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla regionu Friuli-Wenecja Julijska, związany lub wywodzący się z regionu Friuli-Wenecja Julijska
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język friulski;
Wiktionary
IPA: ˈfrʲjulsʲci, AS: frʹi ̯ulsʹḱi
Wiktionary
przym. friulański, furlański
Wiktionary
(1.1) friulański, furlański
(2.1) friulański, furlański
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem friulskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem friulskim
(1.3) spisany, stworzony w języku friulskim
Wiktionary
IPA: ˈfrʲjulskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: frʹi ̯ulskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
roślina doniczkowa
SJP.pl
Fr
Wikipedia
Federacyjna Republika Jugosławii, państwo utworzone w roku 1992 przez Serbię i Czarnogórę
SJP.pl
imię bohatera fantastycznej powieści J.R.R. Tolkiena
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: froMAŻ] synekura, ciepła posadka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. hand. sklep, który specjalizuje się w sprzedaży sera
Wiktionary
mieszkaniec Fromborka; Fromborczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Fromborka
Wiktionary
IPA: ˌfrɔ̃mbɔrˈt͡ʃãɲĩn, AS: frõmborčãńĩn
Wiktionary
rzecz. Frombork mrz.
:: fż. fromborczanka ż.
przym. fromborski
Wiktionary
mieszkanka Fromborka; Fromborka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Fromborka
Wiktionary
IPA: ˌfrɔ̃mbɔrˈt͡ʃãnka, AS: frõmborčãnka
Wiktionary
rzecz. Frombork mrz.
:: fm. fromborczanin mos.
przym. fromborski
Wiktionary
mieszkaniec Fromborka; Fromborczanin
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim;
Wiktionary
}|-
Frombork ( Frauenburg, hist. łac. "Castrum Dominae Nostrae", „Zamek Naszej Pani”, "Civitas Warmiensis", „Miasto Warmińskie”) – miasto na Warmii w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Frombork. Jest położony na Równinie Warmińskiej, nad Zalewem Wiślanym, na północnym krańcu Wysoczyzny Elbląskiej. W miejscowości znajduje się port morski oraz morskie przejście graniczne.
Wikipedia
(1.1) Pierwsza wzmianka o Fromborku pochodzi z roku 1278. Nazwa miasta wywodzi się od patronki katedry fromborskiej – z niemieckiego „Frauneburg“ – Gród Pani.
Wiktionary
IPA: ˈfrɔ̃mbɔrk, AS: frõmbork
Wiktionary
rzecz. fromborczanin mos., fromborczanka ż.
przym. fromborski
Wiktionary
mieszkanka Fromborka; Fromborczanka
SJP.pl
przymiotnik od: Frombork
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Fromborka
Wiktionary
(1.1) Pierwsza wzmianka o Fromborku pochodzi z roku 1278. Nazwa miasta wywodzi się od patronki katedry fromborskiej – z niemieckiego „Frauneburg“ – Gród Pani.
Wiktionary
IPA: frɔ̃mˈbɔrsʲci, AS: frõmborsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Frombork mrz., fromborczanin mos., fromborczanka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Franciszek (imię męskie); Francek, Franek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od front
Wiktionary
rzecz. front m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. grupa rozłamowa wewnątrz stronnictwa
2. grupa opozycyjna wrogo nastawiona ku panującemu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) opozycja wewnątrz grupy, partii albo wobec państwa
(1.2) hist. w XVII-wiecznej Francji: opozycja występująca przeciwko rządom Anny Austriaczki i Juliusza Mazariniego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawna maszyna oblężnicza do miotania pocisków; katapulta
SJP.pl
dawniej: działać w opozycji, występować przeciwko władzy; oponować, sprzeciwiać się
SJP.pl
członek frondy
SJP.pl
1. przednia część; przód;
2. wychodząca na ulicę, reprezentacyjna część budynku;
3. miejsce działań wojennych walczących armii;
4. związek kilku armii objęty wspólnym dowództwem;
5. wspólna działalność w celu osiągnięcia wyznaczonego celu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. rejon działań wojennych;
(1.2) bud. przód budynku
(1.3) meteorol. strefa między dwiema masami powietrza;
(1.4) zgromadzenie partii lub osób pod jednym wspólnym programem
(1.5) przód, przednia część
(1.6) związek kilku armii objętych połączonym dowództwem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jego brat zginął na froncie podczas II wojny światowej.
(1.1) Po bitwie moskiewskiej front przesunął się na zachód.
(1.2) Właściciel pomalował front kamienicy na różowo.
(1.3) Nad wschodnią częścią kraju będzie jeszcze przemieszczał się zimny front.
(1.4) Wczoraj powołany został front jedności narodowej.
Wiktionary
IPA: frɔ̃nt, AS: frõnt
Wiktionary
rzecz. fronton m., frontowiec m., froncik mrz., frontalność ż.
przym. frontowy, przyfrontowy
przysł. frontalnie
Wiktionary
(1.2) fronton
Wiktionary
w średniowieczu: zasłona górnej części ołtarza; antependium; antepedium
SJP.pl
w plastyce: zasada kompozycyjna polegająca na przedstawianiu postaci ludzkiej od przodu, w układzie symetrycznym, stosowana zwłaszcza w sztuce starożytnej
SJP.pl
Frontalizm – zasada kompozycyjna stosowana w sztukach plastycznych, polegająca na przedstawianiu postaci ludzkiej od przodu, w układzie ściśle symetrycznym, dzięki czemu dzieło zyskuje charakter monumentalny i hieratyczny. W związku z tym kompozycję frontalną nadawano przede wszystkim wyobrażeniom kultowym i portretom oficjalnym, wystawionym na widok publiczny.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób frontalny
Wiktionary
(1.1) Zasada numer trzy: Nie atakuj frontalnie. Wiem, nie tak jest napisane w podręczniku taktycznym.
Wiktionary
rzecz. front m., frontalność ż.
przym. frontalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest frontalne
Wiktionary
(1.1) „Łączy natomiast obie płyty charakterystyczna dla włoskiej sztuki nagrobnej frontalność i bezwzględny spokój w koncepcji postaci.”
Wiktionary
rzecz. front m., frontowiec m.
przym. frontalny
przysł. frontalnie
Wiktionary
1. znajdujący się na przedzie, ustawiony przodem;
2. skierowany ku przodowi kogoś lub czegoś;
3. atak frontalny - zmasowany atak na czoło frontu przeciwnika
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) czołowy, przedni
(1.2) zwrócony w przód
(1.3) rozstawiony wzdłuż frontu
(1.4) wojsk. idący wprost na pozycje przeciwnika, nieoskrzydlający, nieomijający
(1.5) zool. odnoszący się do czoła zwierzęcia
Wiktionary
(1.4) Z tego względu celowo wybrał bardziej ukradkowe podejście, czyli abordaż kanonierki, zamiast frontalnego ataku za sterami „Wściekłego Psa”.
Wiktionary
rzecz. frontalność ż.
przysł. frontalnie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przednia część; przód;
2. wychodząca na ulicę, reprezentacyjna część budynku;
3. miejsce działań wojennych walczących armii;
4. związek kilku armii objęty wspólnym dowództwem;
5. wspólna działalność w celu osiągnięcia wyznaczonego celu
SJP.pl
w informatyce: część aplikacji odpowiedzialna za interakcję z użytkownikiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. część systemu informatycznego stanowiąca interfejs użytkownika, prezentująca dane oraz realizująca komunikację z backendem
Wiktionary
rzecz. frontendowiec mos.
przym. frontendowy
Wiktionary
(1.1) war. front-end, front end
Wiktionary
programista zajmujący się frontendem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. inform. programista zajmujący się frontendem
Wiktionary
(1.1) W naszym zespole pracuje 4 backendowców i 2 frontendowców.
Wiktionary
rzecz. frontend mrz.
przym. frontendowy
Wiktionary
→ frontend
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) środ. inform. związany z frontendem, dotyczący frontendu
Wiktionary
(1.1) Programistka cały dzień szukała błędu w komponencie frontendowym.
(1.1) Po ukończeniu trzymiesięcznego kursu, udało mi się zdobyć pracę jako programista frontendowy.
Wiktionary
rzecz. frontend mrz., frontendowiec mos.
Wiktionary
model samochodu marki Opel
SJP.pl
Frontera – miasto w Meksyku, w stanie Tabasco, siedziba władz gminy Centla. Miasto położone jest w odległości około 10 km od wybrzeża Zatoki Meksykańskiej w pobliżu lejkowatego ujścia rzeki Usumacinta. W 2010 roku ludność miasta liczyła 22 795 osób natomiast gminy 102 110 mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: frontmen] frontmen;
1. najważniejszy muzyk w zespole, utrzymujący kontakt z publicznością w czasie koncertu;
2. osoba najbardziej aktywna w jakiejś organizacji, zespole, grupie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. muz. główny muzyk zespołu
Wiktionary
(1.1) Podczas koncertu frontman został zasztyletowany.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. frontmanka ż.
Wiktionary
(1.1) lider; war. frontmen
Wiktionary
→ frontman [czytaj: frontmenka]; frontmenka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. muz. liderka zespołu muzycznego
Wiktionary
(1.1) Wokalistka została frontmanką formacji po roku 2000.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. frontman mos.
Wiktionary
(1.1) liderka; war. frontmenka
Wiktionary
frontman;
1. najważniejszy muzyk w zespole, utrzymujący kontakt z publicznością w czasie koncertu;
2. osoba najbardziej aktywna w jakiejś organizacji, zespole, grupie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. muz. lider zespołu muzycznego
Wiktionary
(1.1) Zespół znalazł nowego frontmena przed następną trasą koncertową.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. frontmenka ż.
Wiktionary
(1.1) lider; war. frontman
Wiktionary
→ frontmen; frontmanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. muz. liderka zespołu muzycznego
Wiktionary
(1.1) Wokalistka została frontmenką kapeli po roku 2000.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. frontmen mos.
Wiktionary
(1.1) liderka; war. frontmanka
Wiktionary
procesy prowadzące do osłabienia albo całkowitego zaniku frontu atmosferycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. proces osłabiania lub całkowitego zanikania frontu atmosferycznego;
Wiktionary
Frontoliza – proces zanikania lub osłabiania frontu atmosferycznego.
Na mapach synoptycznych front ulegający frontolizie oznacza się linią przerywaną, zaznaczając symbole rodzaju frontu na co drugim odcinku.
Wikipedia
(1.1) W miarę przemieszczania się frontu na wschód kontynentu obserwuje się proces jego stopniowej frontolizy, co skutkuje słabnięciem i zanikaniem związanych z nim opadów deszczu.
Wiktionary
przym. frontolityczny
Wiktionary
1. frontowa ściana budynku, fasada
2. trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budowli antycznej lub klasycystycznej; przyczółek, naczółek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. przednia ściana budynku
(1.2) archit. trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budynku;
Wiktionary
Fronton, przyczółek – niski szczyt nad portykiem, o różnym kształcie, ograniczony krawędziami bocznymi dachu dwuspadowego. Stosowany w świątyniach greckich od ok. 650 r. p.n.e. Wewnętrzne pole frontonu, gładkie lub wypełnione dekoracją rzeźbiarską, nosi nazwę tympanonu.
Wikipedia
(1.1) Staliśmy na rynku, podziwiając fronton zabytkowego ratusza.
(1.2) W architekturze nowożytnej spotkać można również frontony stanowiące segment kręgu, półowalne, przerywane lub gierowane.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. frontonik mrz.
przym. frontonowy, frontowy
Wiktionary
(1.1) fasada, front
(1.2) przyczółek
Wiktionary
zdrobnienie od: fronton
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od fronton
(1.2) archit. mały fronton
Wiktionary
(1.2) Nad wejściem od strony ogrodów architekt umieścił niewielki frontonik ze scenką idylliczną.
Wiktionary
rzecz. fronton mrz.
przym. frontonowy
Wiktionary
związany z frontonem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z frontonem, dotyczący frontonu
Wiktionary
(1.1) Zamierzamy jeszcze wymienić okna frontonowe.
Wiktionary
rzecz. fronton mrz., frontonik mrz.
Wiktionary
żołnierz walczący na froncie; żołnierz oddziałów frontowych
SJP.pl
związany z frontem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który znajduje się z przodu
(1.2) wojsk. związany z frontem wojennym, dotyczący frontu wojennego
Wiktionary
IPA: frɔ̃nˈtɔvɨ, AS: frõntovy
Wiktionary
rzecz. front m., frontowiec m., fronton m.
przym. przyfrontowy
Wiktionary
(1.1) przedni
(1.2) liniowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ilustracja umieszczana na karcie przedtytułowej książki, zazwyczaj będąca ryciną przedstawiającą autora
(1.2) osobna strona, na której połączono rysunek i wkomponowany w niego tytuł publikacji
(1.3) daw. ozdobny miedzioryt
Wiktionary
Frontyspis (z frontispice) – strona poprzedzająca kartę tytułową książki, zawierająca zwykle ilustrację, portret autora lub tytuł ogólny wydania.
Frontyspis przeobrażał się pod wpływem zmian stylowych. Wczesną jego formą była ramka arabeskowa naśladująca obramowanie okna lub portalu. Rozwój frontyspisu przypada na XVII i XVIII wiek.
Wikipedia
(1.1) Być może inspiracją dla Panka stał się rysunek głowy Dantego autorstwa Tadeusza Kulisiewicza, wydrukowany na frontyspisie jubileuszowego wydania Boskiej komedii. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: frɔ̃nˈtɨspʲis, AS: frõntyspʹis
Wiktionary
frontispis
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum;
(1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona w regionie Lacjum;
Wiktionary
Frosinone – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Frosinone.
Według danych na rok 2023 gminę zamieszkiwało 43 325 osób, 924,75 os./km².
W mieści swoją siedzibę ma klub piłkarski Frosinone Calcio, który występował w sezonie 2023/2024 oraz występuje w Serie A w sezonie 2026/2027.
Wikipedia
(1.1) Przebywszy rzekę z saperami w gumowym pontonie, znalazłem Frosinone ciepłe jeszcze od Niemców, ale ich ani śladu.
(1.1) Naczelnik zezwolił też Dąbrowskiemu na wręczenie wyróżniającym się żołnierzom obrączek insurekcyjnych z napisem „Ojczyzna Obrońcy Swemu” (…). Jedną z nich otrzymał mjr Józef Nadolski za wdarcie się podczas szturmu jako pierwszy do włoskiego miasta Frosinone; drugą uhonorowany został gen. Karol Kniaziewicz za odznaczenie się w bitwie pod Civita Castellana.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miękka, bawełniana lub bawełnopodobna tkanina pętelkowa; frote, frotte, frotté
SJP.pl
technika odciskania faktury przedmiotów na papierze przez mocne pocieranie ołówkiem; frottage
SJP.pl
[czytaj: froTE lub FROte]
1. miękka, bawełniana lub bawełnopodobna tkanina pętelkowa; frota, frotte, frotté;
2. wykonany z tkaniny frote; frotowy
SJP.pl
czyściciel posadzek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna zajmujący się zawodowo froterowaniem
Wiktionary
rzecz. froterowanie n., wyfroterowanie n., froterka ż., froteryzm m., froterysta m.
czas. froterować ndk., wyfroterować dk.
przym. froterski
Wiktionary
1. przyrząd elektryczny do froterowania, polerowania podłóg;
2. dawniej: czynność froterowania, zajęcie frotera
SJP.pl
Froterka elektryczna – urządzenie elektryczne, służące do polerowania wypastowanych podłóg wykonanych z PCW (PVC), paneli podłogowych, parkietu, drewna, kamienia i tym podobnych.
Zasadniczym elementem tego narzędzia są ruchome, napędzane silnikiem komutatorowym szczotki. Pierwsze froterki były dość dużymi urządzeniami z dwoma lub trzema szczotkami napędzanymi za pomocą paska.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|froterować.
Wiktionary
czas. froterować
rzecz. froter mos.
Wiktionary
czyścić posadzkę, podłogę; polerować zapastowaną podłogę
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) polerować zapastowaną podłogę froterką lub miękką tkaniną
Wiktionary
(1.1) W oczekiwaniu na hydraulika froterowałem dziś trochę podłogę w kuchni, żeby nie było wstydu, jak przyjdzie i zobaczy, jak tu u nas nieposprzątane.
Wiktionary
IPA: ˌfrɔtɛˈrɔvat͡ɕ, AS: froterovać
Wiktionary
rzecz. froter, froterka, froterowanie
przym. froterski
czas. wyfroterować
Wiktionary
1. opaska, wykonana najczęściej z bawełny, noszona przez sportowców na ręce, służąca do wycierania potu;
2. gumka z frotté, służąca do wiązania włosów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fryzj. gumka do włosów obciągnięta materiałem;
Wiktionary
(1.1) Ania kupiła kolorowe frotki dla swoich córeczek.
Wiktionary
IPA: ˈfrɔtka, AS: frotka
Wiktionary
rzecz. frotté
przym. frotté, frotowy
Wiktionary
wykonany z frotté - miękkiej, bawełnianej lub bawełnopodobnej tkaniny pętelkowej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z tkaniny frotté
Wiktionary
(1.1) Za ciepłe frotowe skarpetki trzeba było zapłacić 6-9 złotych, a za wełnianą czapkę 5 złotych.
Wiktionary
IPA: frɔˈtɔvɨ, AS: frotovy
Wiktionary
przym. frotté
rzecz. frotté, frotka
Wiktionary
(1.1) frotté
Wiktionary
[czytaj: froTAŻ] technika odciskania faktury przedmiotów na papierze przez mocne pocieranie ołówkiem; frotaż
SJP.pl
Frottage, frotaż (fr. „tarcie”) – technika odciskania faktury dowolnych przedmiotów (np. drewna, tkaniny, liści, kamieni) na powierzchni papieru przez przyłożenie papieru do danej rzeczy i mocne pocieranie go ołówkiem (lub innym podobnym narzędziem).
Wikipedia
[czytaj: froTE lub FROte]
1. miękka, bawełniana lub bawełnopodobna tkanina pętelkowa; frota, frote, frotté;
2. wykonany z tkaniny frotte; frotowy
SJP.pl
wesoła wielogłoskowa piosenka zwrotkowa z refrenem, czasem z towarzyszeniem instrumentów, popularna we Włoszech w XV i XVI wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. włoska piosenka o tematyce miłosnej lub satyrycznej popularna XV-XVI wieku;
Wiktionary
Frottola – pieśń strofkowa o treści miłosnej lub satyrycznej, popularna we Włoszech w XV i XVI wieku.
Najczęściej była 3- lub 4-głosowa, z linią melodyczną umieszczoną w najwyższym głosie. Śpiewano ją z towarzyszeniem 2 lub 3 instrumentów, stanowiących jej harmoniczne dopełnienie.
Wikipedia
(1.1) Miejscem powstania właściwej frottoli była Mantua (ok. 1400).
Wiktionary
[czytaj: froTE lub FROte]
1. miękka, bawełniana lub bawełnopodobna tkanina pętelkowa; frota, frote, frotté;
2. wykonany z tkaniny frotte; frotowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) włók. bawełniana lub bawełnianopodobna tkanina o strukturze pętelkowej
przymiotnik
(2.1) włók. wykonany z tkaniny frotté (1.1)
Wiktionary
rzecz. frotka ż.
przym. frotowy
Wiktionary
(2.1) frotowy
Wiktionary
[czytaj: fru-fru] taki, który wydaje lekki, delikatny dźwięk zbliżony do szelestu liści, sukien, jedwabnych halek itd. lub jest wykonany z powiewnych tkanin; froufrou, fru-fru
SJP.pl
Frou-Frou (także Froufrou) – francuska komedia w pięciu aktach autorstwa Henriego Meilhaca i Ludovica Halévy’ego z 1869.
Wikipedia
[czytaj: fru-fru] taki, który wydaje lekki, delikatny dźwięk zbliżony do szelestu liści, sukien, jedwabnych halek itd. lub jest wykonany z powiewnych tkanin; frou-frou, fru-fru
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wyraz oznaczający furkotanie, łopotanie, zwłaszcza skrzydeł ptaków podrywających się do lotu; frrr
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) naśladowanie odgłosu wydawanego przez skrzydła ptaka, który podrywa się do lotu
(1.2) imitacja dźwięku łopoczącej na wietrze chorągwi
Wiktionary
czas. fruwać
Wiktionary
wyraz oznaczający furkotanie, łopotanie, zwłaszcza skrzydeł ptaków podrywających się do lotu; frr
SJP.pl
1. wyraz oznaczający lot, machanie skrzydłami itp.
2. potocznie o lekkim, powiewnym stroju lub jego części;
3. wykrzyknik nazywający czynność wykonywaną nagle, szybko, z impetem; sru
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) … oznaczający czynność wykonywaną energicznie, sprawnie, szybko, w domyśle dotyczącą ruchu w kierunku na zewnątrz w stosunku do miejsca wynikającego z kontekstu
Wiktionary
(1.1) Miał jechać na lotnisko na Ławicę i fru do USA.
Wiktionary
rzecz. fruwanie n., frunięcie n.
czas. fruwać, frunąć
Wiktionary
taki, który wydaje lekki, delikatny dźwięk zbliżony do szelestu liści, sukien, jedwabnych halek itd. lub jest wykonany z powiewnych tkanin; froufrou, frou-frou
SJP.pl
[czytaj: fruktiDOR] dwunasty miesiąc francuskiego kalendarza republikańskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nazwa dwunastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
Wiktionary
Fructidor (z łac. "fructus" = 'owoce' + z gr. "doron" = 'dar') – dwunasty miesiąc we francuskim kalendarzu rewolucyjnym, trzeci i ostatni miesiąc lata – tym samym ostatni miesiąc roku. Trwał od 18 sierpnia do 16 września.
W 1797 roku we fructidorze miał miejsce zamach stanu 18 fructdiora.
Wikipedia
z łaciny: owoc; określenie spotykane głównie na receptach
SJP.pl
gatunek motyla, ćmy dziennej; zawisak, fruczak gołąbek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) rockandrollowy taniec towarzyski, w którym różne części ciała poruszają się rytmicznie z wyjątkiem stóp spoczywających nieruchomo
Wiktionary
IPA: fruk, AS: fruk
Wiktionary
marka napojów owocowych
SJP.pl
Frugo – marka napojów owocowych, stworzona przez firmę Alima Gerber, obecnie należąca do FoodCare.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od frukt
Wiktionary
rzecz. frukt m.
Wiktionary
dawniej:
1. owoc;
2. przenośnie: owoc pracy, zysk, korzyść
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. owoc
Wiktionary
IPA: frukt, AS: frukt
Wiktionary
rzecz. frukcik mrz.
Wiktionary
przestarzale: owoce (przede wszystkim płody drzew, krzewów, np. jabłka); frukty
SJP.pl
związek pochodzenia roślinnego, występujący w kłączach, bulwach, dolnych częściach roślin i rzadko w liściach
SJP.pl
osoba odżywiająca się wyłącznie owocami, których zbiór nie prowadzi do obumarcia rośliny; fruitarianin, frutarianin
SJP.pl
odżywianie się wyłącznie owocami, których zbiór nie prowadzi do obumarcia rośliny; fruitarianizm, frutarianizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. związek organiczny składający się z kilku cząsteczek fruktozy połączonych z sacharozą
Wiktionary
gazowany napój orzeźwiający, produkowany z naturalnych soków owocowych
SJP.pl
dawniej: owocowy
SJP.pl
Fruktowy ( Фруктовы; Фруктовый) – osiedle na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie kobryńskim, w sielsowiecie Batcze. Od wschodu graniczy z Kobryniem.
Osiedle powstało po II wojnie światowej. Wcześniej te tereny należały do folwarku Patryki.
Wikipedia
związek organiczny, monosacharyd, występujący w owocach i miodzie; cukier owocowy, lewuloza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny z grupy ketoz, naturalnie występujący w stanie wolnym w owocach, miodzie, nektarze kwiatów;
Wiktionary
Fruktoza, cukier owocowy (z fructus, owoc) – organiczny związek chemiczny z grupy ketoz. W stanie wolnym występuje naturalnie w owocach, miodzie, nektarze kwiatów i spermie ssaków. Reszty fruktozy wchodzą w skład szeregu di-, oligo- i polisacharydów, np. sacharozy (glukoza + fruktoza), rafinozy (glukoza + fruktoza + galaktoza) lub inuliny.
Wikipedia
przym. fruktozowy
Wiktionary
(1.1) cukier owocowy
Wiktionary
produkt glikacji białek osocza
SJP.pl
Nazwą fruktozamina, lub także "izoglukozamina" określa się białka osocza krwi, głównie albuminy, które uległy procesowi glikacji białek. Ponieważ stężenie fruktozaminy koreluje ze stopniem wyrównania glikemii w przebiegu cukrzycy jest ono wykorzystywane w monitorowania efektów leczenia tego schorzenia.
Wikipedia
dawniej: owoce (przede wszystkim płody drzew, krzewów, np. jabłka); frukta
SJP.pl
przynosić owoce, lub w przenośni: przynosić zysk
SJP.pl
przysłówek
(1.1) muz. trzepocząc językiem na instrumentach dętych w celu uzyskania drżącego brzmienia przypominającego ćwierkanie
Wiktionary
(1.1) frullato, frull.
Wiktionary
efekt uzyskiwany w grze na flecie przez wibrację języka, taką jak przy wymawianiu głosek frrr
SJP.pl
Frullato ("wł. trząść"), także Flatterzunge ("niem. trzepoczący język") - technika gry możliwa na niektórych instrumentach dętych, dająca efekt podobny do tremolo, ale wykonywana na nieprzerywanym dźwięku i bez zmiany jego wysokości.
Stosowana jest najczęściej od początku zadęcia. Polega na wprawianiu języka muzyka w szybkie drgania przy wymawianiu głosek trrr... Może być wykonywana na kilku kolejnych dźwiękach.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Frumencjusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Zostało utworzone od rzeczownika "frumentum" (zboże, żyto, pszenica). Imię Frumencjusz oznacza zatem „hodowca zboża” lub „dostawca zboża”.
Imię to nosił Frumencjusz z Aksum, święty chrześcijański, apostoł Etiopii.
Wikipedia
sowiecka nazwa Biszkeku, stolicy Kirgistanu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkanka Frunze
SJP.pl
mieszkaniec Frunze
SJP.pl
przymiotnik od: Frunze
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Frunze, dotyczący Frunze (współcz. Biszkek)
Wiktionary
rzecz. Frunze n.
Wiktionary
(1.1) współcz. biszkekański, biszkecki
Wiktionary
o istotach, np. ptakach: poruszać się w powietrzu przy użyciu skrzydeł; fruwać, latać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. fruwać)
(1.1) przemieścić się w powietrzu za pomocą skrzydeł
(1.2) unieść się w powietrze
(1.3) pot. przemieścić się żywiołowo
(1.4) pot. zostać gwałtownie wyrzuconym
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. pofrunąć)
(2.1) przemieszczać się w powietrzu
Wiktionary
(1.1) Jemiołuszka frunęła na wyższą gałąź.
(2.1) Dzięki tym prądom powietrza ptak może frunąć bez ustanku wiele godzin.
Wiktionary
rzecz. frunięcie n.
czas. fruwać, pofrunąć dk., wyfrunąć dk.
wykrz. fru
Wiktionary
stan rozdrażnienia i rozgoryczenia występujący u kogoś na skutek niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby lub osiągnięcia celu, często połączony z poczuciem bezsilności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. stan nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego wynikły z niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby albo osiągnięcia danego celu;
Wiktionary
Fr
Wikipedia
(1.1) Kolejną koncepcją agresji (…), jest ujęcie agresji jako reakcji na frustrację.
(1.1) W rzeczywistości frustracja i głębokie zadowolenie są ze sobą ściśle związane; trudno sobie wyobrazić intensywną przyjemność bez jakiejś poprzedzającej jej frustracji.
Wiktionary
rzecz. frustrat m., frustratka ż., sfrustrowanie n., frustrowanie n.
czas. frustrować ndk., sfrustrować dk.
przym. frustracyjny
Wiktionary
stan rozdrażnienia i rozgoryczenia występujący u kogoś na skutek niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby lub osiągnięcia celu, często połączony z poczuciem bezsilności
SJP.pl
przymiotnik od: frustracja; będący wynikiem, objawem frustracji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z frustracją, dotyczący frustracji
Wiktionary
rzecz. frustracja ż., frustrat m., frustratka ż., sfrustrowanie n., frustrowanie n.
czas. frustrować ndk., sfrustrować dk.
Wiktionary
człowiek będący w stanie frustracji lub łatwo popadający w ten stan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna, który przejawia frustrację
Wiktionary
(1.1) Nie wierzcie frustratom czy dewiantom psychicznym, którzy swoje problemy psychiczne odreagowują na narodzie.
Wiktionary
rzecz. frustracja ż., sfrustrowanie n., frustrowanie n.
:: fż. frustratka ż.
czas. frustrować ndk., sfrustrować dk.
przym. sfrustrowany, frustracyjny
Wiktionary
kobieta przeżywająca stan frustracji, lub łatwo popadająca w ten stan
SJP.pl
frustrować się lub kogoś; odczuwać porażkę w dążeniu do celu; zawodzić się
SJP.pl
czasownik
(1.1) wywoływać frustrację u kogoś
Wiktionary
(1.1) Ta sprawa, chociaż interesująca, trochę frustruje.
(1.1) Brak środków frustruje lekarzy i opóźnia leczenie, a czas oczekiwania na wizytę wynosi już nawet do sześciu lat.
Wiktionary
rzecz. frustracja ż., frustrat m., frustratka ż., frustrowanie n.
przym. sfrustrowany, frustrujący, frustracyjny
przysł. frustrująco
Wiktionary
taki, który powoduje frustrację; irytujący, denerwujący
SJP.pl
osoba odżywiająca się wyłącznie owocami, których zbiór nie prowadzi do obumarcia rośliny; fruitarianin, fruktarianin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba stosująca frutarianizm, odżywiająca się tylko owocami
Wiktionary
rzecz. frutarianizm m.
:: fż. frutarianka ż.
przym. frutariański
Wiktionary
odżywianie się wyłącznie owocami, których zbiór nie prowadzi do obumarcia rośliny; fruitarianizm, fruktarianizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sposób żywienia dopuszczający spożywanie wyłącznie owoców i warzyw, których zerwanie nie powoduje zniszczenia rośliny;
Wiktionary
Fr
Wikipedia
rzecz. frutarianin m., frutarianka ż.
przym. frutariański
Wiktionary
(1.1) fruktarianizm, fruitarianizm, fruktorianizm
Wiktionary
kobieta odżywiająca się wyłącznie owocami, których zbiór nie prowadzi do obumarcia rośliny; fruitarianka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta stosująca frutarianizm, odżywiająca się tylko owocami
Wiktionary
rzecz. frutarianizm m.
:: fm. frutarianin m.
przym. frutariański
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący frutarian i frutarianizmu
Wiktionary
rzecz. frutarianizm m., frutarianin m., frutarianka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
z włoskiego: płody, owoce; frukty, frukta
SJP.pl
frunąć, lecieć;
1. o istotach: przebywać jakąś przestrzeń w powietrzu dzięki skrzydłom;
2. poruszać się na wietrze;
3. potocznie, przenośnie:
a) o rzeczach: unosić się, być rzucanym;
b) oddalać się, wyjeżdżać
SJP.pl
frunąć, lecieć;
1. o istotach: przebywać jakąś przestrzeń w powietrzu dzięki skrzydłom;
2. poruszać się na wietrze;
3. potocznie, przenośnie:
a) o rzeczach: unosić się, być rzucanym;
b) oddalać się, wyjeżdżać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. frunąć)
(1.1) poruszać się w powietrzu za pomocą skrzydeł
(1.2) unosić się pod wpływem pędu powietrza
(1.3) pot. przemieszczać się gdzieś niby lekkim wydatkiem energetycznym lub szybko
Wiktionary
(1.1) Motyl fruwa sobie z kwiatka na kwiatek.
Wiktionary
rzecz. fruwanie n.
czas. frunąć dk.
wykrz. frr, fru
Wiktionary
(1.1) latać, lecieć, reg. śl. furgać
(1.2) powiewać, reg. śl. furgać
Wiktionary
deser sporządzony z całych lub krojonych owoców, zatopionych w żelu, z możliwymi innymi dodatkami, np. z bitą śmietaną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. półprodukt cukierniczy sporządzony z całych lub krojonych owoców zatopionych w żelu;
Wiktionary
Frużelina − przetwór owocowy sporządzony z kawałków owoców zatopionych w żelu o konsystencji przypominającej tężejącą galaretkę lub kisiel. Jest to popularny dodatek do różnego rodzaju ciast, gofrów czy lodów.
Owoce często wykorzystywane do przyrządzania frużeliny to na przykład wiśnie, truskawki, maliny.
Wikipedia
(1.1) Jak podkreślają, wykonane są one tylko z naturalnych składników — biszkopt wypiekany jest na świeżych jajkach, panie same przygotowują frużeliny owocowe, kremy i inne dodatki.
Wiktionary
1. mieszkaniec Fryburga (miasta w Szwajcarii);
2. mieszkaniec Fryburga Bryzgowijskiego (miasta w Niemczech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec kantonu Fryburg
Wiktionary
rzecz. Fryburg mrz., fryburczyk mos., fryburka ż.
:: fż. Fryburka ż., Fryburżanka ż.
przym. fryburski
Wiktionary
1. kanton w Szwajcarii;
2. miasto w Szwajcarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Szwajcarii nad rzeką Sarine, stolica kantonu Fryburg (1.2);
(1.2) geogr. adm. jeden z kantonów Szwajcarii;
(1.3) geogr. adm. rejencja w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pojedziemy do Fryburga w przyszłym roku.
Wiktionary
przym. fryburski
rzecz. fryburczyk mos., fryburżanka ż., Fryburczyk mos., Fryburżanka ż.
Wiktionary
Fryburżanka;
1. mieszkanka Fryburga (miasta w Szwajcarii);
2. mieszkanka Fryburga Bryzgowijskiegp (miasta w Niemczech)
SJP.pl
1. związany z Fryburgiem (szwajcarskie miasto, kraina i kanton);
2. związany z Fryburgiem Bryzgowijskim (miasto w Niemczech)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Fryburgiem Bryzgowijskim
(1.2) związany z Fryburgiem (miastem w Szwajcarii) lub kantonem Fryburg
Wiktionary
(1.1) Z omawianych tu gmin w Hexental, należących do fryburskiego obwodu urzędowego (Amtsbezirk Freiburg), Bollschweil był jedynym przynależnym do obwodu w Staufen.
Wiktionary
rzecz. Fryburg mrz., Fryburczyk mos., Fryburżanka ż.
Wiktionary
Fryburka;
1. mieszkanka Fryburga (miasta w Szwajcarii);
2. mieszkanka Fryburga Bryzgowijskiegp (miasta w Niemczech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka kantonu Fryburg
Wiktionary
rzecz. Fryburg mrz., fryburczyk mos., fryburka ż., Fryburka ż.
:: fm. Fryburczyk mos.
przym. fryburski
Wiktionary
(1.1) Fryburka ż.
Wiktionary
1. pogardliwie o Niemcu; Szwab;
2. przestarzale: ktoś początkujący w danym zawodzie, niedoświadczony; żółtodziób, nowicjusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. ktoś początkujący
(1.2) pejor. pogard. Niemiec
(1.3) środ. fryzjer
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Było nas do pięćdziesiąt człeka, chłop w chłopa, wszystko strzelcy zawołani, tylko ja fryc jeden (…)
(1.2) Pamiętasz tego typa, co mi w Berlinie pracę proponował? Oszukał mnie, fryc jeden.
(1.3) Włosy mi urosły, muszę iść do fryca.
Wiktionary
IPA: frɨt͡s, AS: fryc
Wiktionary
rzecz. frycostwo m., frycowe n., frycówka ż.
czas. frycować ndk.
przym. frycowy
Wiktionary
(1.1) nowicjusz, debiutant, fuks, nowotnik, nowak
(1.2) helmut, szwab, szkop
Wiktionary
zdrobnienie od: Fryderyk (imię męskie)
SJP.pl
strata poniesiona z powodu popełnienia błędu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. szkoda lub koszt wynikły z błędu popełnionego przez brak doświadczenia w jakiejś dziedzinie
Wiktionary
rzecz. fryc mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej:
1. przyjęcie nowego kolegi po fachu do swego grona, odbywające się według tradycyjnego ceremoniału;
2. dowcip spłatany nowicjuszowi przez starszych kolegów
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Fryda – skrócona forma imienia Fryderyka, Elfryda, Alfreda, Fredegunda lub Frydolina.
Wikipedia
(1.1) Faceci kochali Frydę za jej poczucie humoru.
(1.1) Pięć obrazów Frydy zakupiło muzeum państwowe.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Frydkiem-Mistkiem, dotyczący Frydka-Mistka
Wiktionary
rzecz. Frydek-Mistek mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: Zygfryd (imię męskie)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Republice Czeskiej, w granicach historycznego regionu Śląska Cieszyńskiego;
Wiktionary
Frydek-Mistek ( Frýdek-Místek, wym., Friedeck-Mistek) – miasto powiatowe w Czechach, w kraju morawsko-śląskim, nad Ostrawicą (dopływ Odry), na skraju Ostrawsko-Karwińskiego Zagłębia Węglowego, główny ośrodek Laszczyzny na granicy Śląska Cieszyńskiego (Frýdek) i Moraw (Místek), ok. 30 km od granicy polsko-czeskiej, u stóp Beskidu Morawsko-Śląskiego.
Wikipedia
przym. frydecko-mistecki
Wiktionary
odnoszący się do czasów Fryderyka Wielkiego w Niemczech
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. mający związek z panowaniem cesarza Fryderyka II Wielkiego
Wiktionary
rzecz. Fryderyk m., Fryderyka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: Fryderyk (imię męskie)
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. plural|Fryderyka.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Fryderyk nie może pracować ze względu na zły stan zdrowia.
(1.1) Pomożemy Fryderykowi nazbierać chrustu.
Wiktionary
IPA: frɨˈdɛrɨk, AS: fryderyk
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Fryc mos., Fryderyczek mos.
:: fż. Fryderyka ż.
przym. fryderycjański
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Fryc, Fryderyczek
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) hist. geogr. historyczna kolonia robotnicza na terenie katowickiej dzielnicy Wełnowiec;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lm. od Fryderyk
Wiktionary
Fryderyka – żeński odpowiednik imienia Fryderyk.
Fryderyka imieniny obchodzi 27 maja i 18 lipca i 6 października.
Wikipedia
(1.1) Ukochanej Fryderyce kompozytor dedykował jedną z symfonii.
(1.2) Mieszkanką Fryderyki była również moja teściowa, pracownica huty.
Wiktionary
IPA: ˌfrɨdɛˈrɨka, AS: fryderyka
Wiktionary
rzecz. Fryc mos., Fryderyczek mos.
:: fm. Fryderyk mos.
przym. fryderycjański
Wiktionary
Fryderyk z małżonką; Fryderykowie
SJP.pl
Fryderyk z małżonką; Fryderykostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Fryderyka (Fryderyki) lub z nim (z nią) związany
SJP.pl
koń fryderyksborski - rasa konia domowego, pochodząca z Danii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. Prawdinsk (egzonim wariantowy);
Wiktionary
przym. frydlandzki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Frydlandem, dotyczący Frydlandu
Wiktionary
rzecz. Frydland mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Frydmana
Wiktionary
rzecz. Frydman m.
:: fż. frydmanianka ż.
przym. frydmański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Frydmana
Wiktionary
rzecz. Frydman m.
:: fm. frydmanianin m.
przym. frydmański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Frydmana
Wiktionary
rzecz. Frydman m., frydmanianin m., frydmanianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Frydolin – imię męskie pochodzenia germańskiego. Nosił to imię św. Frydolin.
Wikipedia
(1.1) Nazywam się Frydolin i jestem pszczelarzem z Tarnowa.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Frydrychowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim, w gminie Wieprz.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Frydrychowic
Wiktionary
rzecz. Frydrychowice nmos., frydrychowiczanin m., frydrychowiczanka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Frydrychowic
Wiktionary
rzecz. Frydrychowice nmos.
:: fż. frydrychowiczanka ż.
przym. frydrychowicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Frydrychowic
Wiktionary
rzecz. Frydrychowice nmos.
:: fm. frydrychowiczanin m.
przym. frydrychowicki
Wiktionary
zdrobnienie od: Fryderyk (imię męskie); Fredzio
SJP.pl
1. zabawka dziecięca; bąk, cyga;
2. w przenośni: ktoś ruchliwy
SJP.pl
1. zabawka dziecięca; bąk, cyga;
2. w przenośni: ktoś ruchliwy
SJP.pl
Fryga – zabawka dziecięca, rodzaj bąka na sznurku, dawniej nazywana cygą. Od tradycyjnego bąka różni się sposobem wprawiania w ruch obrotowy. Fryga ma rączkę do trzymania do której przymocowany jest element wirujący (bąk). Jest wprawiana w ruch obrotowy za pomocą sznurka nawiniętego na wystający element w kształcie cienkiego i wydłużonego walca.
Wikipedia
formacja twardolistnych, kolczastych zarośli krzewów i roślin zielnych, zrzucających liście w okresie suszy; występuje w suchych, skalistych siedliskach wschodniej części obszaru śródziemnomorskiego; garig
SJP.pl
Fr
Wikipedia
1. potocznie:
a) szybko chodzić, biegać;
b) rzucać czymś;
c) krzątać się zwinnie;
2. regionalnie: jeść szybko, z apetytem
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. frygnąć)
(1.1) przest. ciskać, rzucać
(1.2) przest. biegać
(1.3) reg-pl|Małopolska. jeść, zajadać się
Wiktionary
(1.2) Jak frygnęła do lasu w popłochu, tak dotąd jej nie widzieli.
Wiktionary
(1.1) ciskać, rzucać, trącać
(1.2) biegać
(1.3) jeść, wcinać, wsuwać
Wiktionary
w starożytności kraina w Azji Mniejszej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. starożytna kraina w zachodniej części Azji Mniejszej ze stolicą w Gordionie, niezależne królestwo a później prowincja rzymska;
Wiktionary
Fr
Wikipedia
(1.1) Swym zasięgiem Myzja obejmowała krainy Frygię i Troadę.
Wiktionary
rzecz. Fryg mos., Frygijczyk mos., Frygijka ż., frygijka ż., frygijski mrz.
przym. frygijski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Nazywam się Frygidian i jestem garncarzem z Żor.
Wiktionary
minerał z gromady siarkosoli, tetraedryt z domieszką niklu
SJP.pl
mieszkaniec Frygii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. etn. mieszkaniec Frygii
Wiktionary
(1.1) W Antiochii Pizydyjskiej osiedlali się Frygijczycy i przybysze z Magnezji.
Wiktionary
rzecz. Frygia ż., frygijka ż., frygijski mrz.
:: fż. Frygijka ż.
przym. frygijski
Wiktionary
czapka frygijska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wełniane lub filcowe nakrycie głowy w kształcie stożka, symbol narodowy Francji;
Wiktionary
(1.1) Rzymscy niewolnicy w momencie wyzwolenia zakładali frygijki.
Wiktionary
rzecz. Frygijka ż., Frygia ż., Frygijczyk mos., frygijski mrz.
przym. frygijski
Wiktionary
(1.1) czapka frygijska
Wiktionary
przymiotnik od: Frygia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. hist. związany z Frygią, dotyczący Frygii, pochodzący z Frygii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język frygijski, wymarły indoeuropejski język Frygów (Frygijczyków), używany w starożytnej Anatolii;
Wiktionary
rzecz. Frygia ż., Frygijczyk mos., Frygijka ż., frygijka ż.
Wiktionary
potocznie:
1. rzucić, cisnąć czymś;
2. pobiec, szybko przemieścić się; śmignąć
SJP.pl
jednostka ilości ciepła ujemnego, stosowana w chłodnictwie; frigoria
SJP.pl
roślina wodna lub lądowa, rosnąca w środowisku o niskich temperaturach (bliskich zeru stopni Celsjusza)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. kokietka, zalotnica
Wiktionary
IPA: frɨˈjɛrka, AS: fryi ̯erka
Wiktionary
kotlecik z mięsa mielonego
SJP.pl
niewielkie klopsiki z mieszanego mięsa
SJP.pl
potrawa z cielęciny
SJP.pl
częściej w liczbie mnogiej - przysmaki, smakołyki, łakocie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) coś smacznego, wykwintna potrawa
(1.2) daw. kulin. francuska potrawka z pokrojonych mięs
Wiktionary
(1.1) Na urodzinach Misi będę pochłaniach jeden frykas za drugim.
(1.1) W naszym karmniku sikorka zawsze znajdzie jakiś frykas dla siebie.
(1.1) Że też ci babcia naznosi zawsze tych frykasów.
Wiktionary
rzecz. frykasowanie n.
:: zdrobn. frykasek m., frykasik m.
czas. frykasować ndk.
przym. frykasowany
Wiktionary
(1.1) przysmak, smakołyk, rarytas, smaczny kąsek
Wiktionary
zdrobnienie od: frykas (przysmak, smakołyk)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) specjały, wyszukane potrawy
Wiktionary
(1.1) Że też ci babcia naznosi zawsze te frykasy.
Wiktionary
IPA: frɨˈkasɨ, AS: frykasy
Wiktionary
rzecz. frykas m.
Wiktionary
spółgłoska frykatywna - spółgłoska szczelinowa, np. polskie: ch, f, ś; spirant
SJP.pl
wcieranie, nacieranie
SJP.pl
przymiotnik od: frykcja
SJP.pl
Fr
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|frymarczyć.
Wiktionary
czas. frymarczyć
Wiktionary
kupczyć przedmiotami nie na sprzedaż
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) przest. uprawiać handel zamienny
(1.2) przest. czynić przedmiotem targu rzeczy, na których nie powinno się zarabiać
Wiktionary
(1.2) Wśród oficerów pokutuje wizja polityków, którzy przy okazji partyjnych sporów będą frymarczyć sprawami armii.
Wiktionary
IPA: frɨ̃ˈmart͡ʃɨt͡ɕ, AS: frỹmarčyć
Wiktionary
rzecz. frymarczenie n.
Wiktionary
(1.1) handlować
(1.2) kupczyć
Wiktionary
1. w dawnej Polsce (gł. w XVI wieku) zamiana dóbr szlacheckich na królewskie, z reguły niekorzystna dla króla;
2. dawniej: handel zamienny, kupczenie;
3. dawniej: czynienie przedmiotem handlu lub targu czegoś, co nie powinno być źródłem zysku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. ekon. handel wymienny
(1.2) daw. ekon. wymiana dóbr szlacheckich na królewskie
(1.3) daw. czynienie przedmiotem handlu lub targu coś, co nie powinno być źródłem zysku
Wiktionary
Frymark (niem. "Freimarkt" – „wolny targ”) – w dawnej Polsce zamiana dóbr szlacheckich na dobra królewskie, dokonywana przez władcę. Nosiła znamiona nieekwiwalentnej wymiany, gdyż niejednokrotnie skarb królewski wymieniał dobra dziesięciokrotnie mniej warte, co stanowiło niekiedy ukrytą formę wynagradzania zwolenników królewskich. Doprowadziło to w połowie XVI wieku do znacznego uszczuplenia królewszczyzn.
Wikipedia
IPA: ˈfrɨ̃mark, AS: frỹmark
Wiktionary
rzecz. frymarczenie n., frymarka ż.
czas. frymarczyć ndk.
przym. frymarkowy, frymarczny
Wiktionary
(1.1) frymarka
(1.2) frymarka
(1.3) frymarka, kupczenie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: frymuśnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: frymuśny
SJP.pl
potocznie, przestarzałe: wymyślny, fikuśny, fantazyjny, oryginalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. niekonwencjonalny, wymyślny, fantazyjny
Wiktionary
przysł. frymuśnie
Wiktionary
(1.1) nieprzeciętny, nietypowy, fikuśny
Wiktionary
Fr
Wikipedia
rodzaj jaszczurek z rodziny legwanowatych
SJP.pl
rodzaj flaneli
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawniej: robotnik zatrudniony przy fryszowaniu
SJP.pl
dawny piec do fryszowania surówki żelaza; piec fryszerski
SJP.pl
Fryszerka lub fryszernia (od Frischen) – funkcjonujący od XVII do XIX w. zakład metalurgiczny (lub piec), w którym surówka wielkopiecowa przerabiana była na stal. Nazwa ta zwykle obejmowała zabudowanie, w którym znajdowało się jedno lub kilka ognisk fryszerskich, miechy oraz młoty napędzane kołami wodnymi.
Wikipedia
piec fryszerski - dawny piec do fryszowania surówki żelaza; fryszerka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. świeży
Wiktionary
(1.1) świyży
Wiktionary
świeżyć surówkę żelaza przez wypalanie w wysokiej temperaturze zawartych w niej domieszek
SJP.pl
przymiotnik od: Frysztak, wieś gminna w województwie podkarpackim
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Frysztaka
(1.2) dotyczący Frysztata
Wiktionary
rzecz. Frysztak m., Frysztat m., frysztaczanin m., frysztaczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Frysztaka
(1.2) mieszkaniec Frysztaka
Wiktionary
rzecz. Frysztak m., Frysztat m.
:: fż. frysztaczanka ż.
przym. frysztacki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Frysztaka
(1.2) mieszkanka Frysztata
Wiktionary
rzecz. Frysztak m., Frysztat m.
:: fm. frysztaczanin m.
przym. frysztacki
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Frysztak (niem. "Freistadt") – wieś (dawne miasto) w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie strzyżowskim, w gminie Frysztak. Ma status sołectwa.
Leży na wzgórzu nad doliną Wisłoka, w pobliżu ujścia do niego potoku Gogołówka.
Frysztak uzyskał lokację miejską w 1366 r., zdegradowany w 1934 r. wraz z innymi mniejszymi miastami.
Wikipedia
1. szkło przetopione z krzemionką; składnik masy ceramicznej lub niskotopliwego szkliwa ceramicznego;
2. zgrubienie od: frytka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. szkliwo ceramiczne, które stopiono, gwałtownie schłodzono, a następnie rozdrobniono;
(1.2) kulin. zgrub. od frytka (smażony słupek z ziemniaka)
Wiktionary
Fr
Wikipedia
(1.1) Rycina 6 przedstawia fotografię fragmentu pieca do topienia szkła, które później wykorzystuje się jako surowiec przeznaczony do produkcji fryty szklanej.
Wiktionary
IPA: ˈfrɨta, AS: fryta
Wiktionary
(1.2)
:: rzecz. frytka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: frytka
SJP.pl
zwykle w l. mnogiej: kartofle krajane w paseczki, smażone w dużej ilości tłuszczu; frytka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzecy lub męskorzeczowy
(1.1) kulin. usmażony w tłuszczu pasek ziemniaka
forma rzeczownika.
(2.1) D. plural|frytka.
(2.2) D. plural|frytki.
Wiktionary
(1.1) Widziałaś, mewa porwała dziecku frytka i uciekła.
(1.1) Mogę od ciebie skubnąć dosłownie jednego frytka?
Wiktionary
rzecz. frytkownica ż., frytka ż., frytki lm nm., frytkarnia ż.
Wiktionary
(1.1) war. frytka
Wiktionary
zwykle w l. mnogiej: kartofle krajane w paseczki, smażone w dużej ilości tłuszczu; frytek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. cienki słupek z krojonego ziemniaka usmażony na głębokim tłuszczu;
Wiktionary
(1.1) Mam ochotę na wielki talerz frytek z keczupem.
Wiktionary
IPA: ˈfrɨtka, AS: frytka
Wiktionary
rzecz. frytek mrz., frytkownica ż., frytura ż., frytkarnia ż., frytki lm nm.
:: zgrub. fryta ż.
przym. frytkowy
Wiktionary
(1.1) frytek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) punkt gastronomiczny sprzedający frytki
Wiktionary
rzecz. frytek mrz., frytka ż., frytkownica ż., frytura ż.
czas. frytkować ndk.
Wiktionary
zwykle w l. mnogiej: kartofle krajane w paseczki, smażone w dużej ilości tłuszczu; frytek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kulin. potrawa ze smażonych na oleju pociętych ziemniaków
(1.2) hand. porcja frytek (1.1)
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: frytek
(2.2) D. lp., M., B.i W. lm. od: frytka
Wiktionary
Frytki ( pommes de terre frites, czyli ziemniaki smażone) – pokrojone w kształt słupków i smażone w głębokim tłuszczu ziemniaki albo inne warzywa, które są rzadziej stosowane (np. marchewki lub buraki). Podawane jako samodzielny posiłek typu "fast food" lub jako dodatek do potraw pieczonych lub smażonych, np. ryb, pieczonego kurczaka (tzw. stripów) czy wołowiny.
Wikipedia
(1.1) Zamówiłam ci frytki z ketchupem.
(1.1) Pod względem dietetycznym frytki są potrawą ciężkostrawną.
Wiktionary
rzecz. frytek mrz., frytka ż.
:: zgrub. fryty lm.
Wiktionary
automat do sprzedaży frytek
SJP.pl
frytownica;
1. urządzenie do smażenia frytek;
2. urządzenie do krojenia ziemniaków w cienkie słupki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. kulin. urządzenie do smażenia frytek;
(1.2) techn. urządzenie do cięcia kartofli w cienkie słupki
Wiktionary
Frytkownica (frytownica) – urządzenie służące do smażenia potraw w gorącym oleju (fryturze), używane przede wszystkim do smażenia frytek. Nazwą tą określa się także urządzenie do cięcia ziemniaków w słupki.
Wikipedia
(1.1) Na obiad zjedliśmy frytki usmażone we frytkownicy.
Wiktionary
rzecz. frytek m., frytka ż., frytkarnia ż.
czas. frytkować ndk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
pierwsze stadium wytapiania surowców przy wyrobie szkła i szkliw ceramicznych, dające w wyniku frytę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|frytować.
Wiktionary
czas. frytować
Wiktionary
frytkownica;
1. urządzenie do smażenia frytek;
2. urządzenie do krojenia ziemniaków w cienkie słupki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. urządzenie do smażenia w głębokim tłuszczu (fryturze)
Wiktionary
tłuszcz jadalny odporny na działanie wysokiej temperatury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. tłuszcz do smażenia w wysokiej temperaturze przez długi czas
Wiktionary
Frytura – tłuszcz jadalny o dużej odporności na działanie wysokiej temperatury. Najczęściej stanowi mieszaninę tłuszczów (oleju rzepakowego, słonecznikowego, palmowego, rzadziej łoju wołowego) używaną do wielokrotnego smażenia pączków, faworków, frytek itd. w temperaturze 180–220 °C. Dobra frytura osiąga punkt dymienia po przekroczeniu temperatury 235 °C, co oznacza, że można na niej bezpiecznie smażyć bez obaw o uciążliwe dymienie, szczypanie w oczy i wdychanie trujących substancji.
Wikipedia
rzecz. frytkarnia ż., frytka ż.
Wiktionary
dawna niciana koronka lub koronkowa serwetka wykonana szydełkiem lub czółenkami; frywolitka, frywolitek
SJP.pl
dawna niciana koronka lub koronkowa serwetka wykonana szydełkiem lub czółenkami; frywolitka, frywolita
SJP.pl
dawna niciana koronka lub koronkowa serwetka wykonana szydełkiem lub czółenkami; frywolitek, frywolita
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj koronki lub koronkowej serwetki wykonanej z delikatnej nici za pomocą specjalnych czółenek lub igły i szydełka, mającej wzór z kółek, łuków, gwiazdek itp.;
Wiktionary
IPA: ˌfrɨvɔˈlʲitka, AS: fryvolʹitka
Wiktionary
przym. frywolitkowy
przysł. frywolnie
Wiktionary
(1.1) frywolitek
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób frywolny
Wiktionary
rzecz. frywolność ż., frywolitka ż.
przym. frywolny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: frywolnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: frywolny
SJP.pl
nadawanie czemuś żartobliwego podtekstu erotycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, kto frywolny; cecha tego, co frywolne
Wiktionary
przym. frywolny
przysł. frywolnie
Wiktionary
1. mający luźny, żartobliwy stosunek do erotyki;
2. świadczący o takim stosunku;
3. płochy, kokieteryjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o osobie: swawolny, o swobodnym podejściu do spraw erotyki
(1.2) świadczący o frywolności
Wiktionary
(1.2) Ale nie wszystkie jego wiersze są tak cierpkie. Bywają również bardziej radosne, a nawet frywolne - niecenzuralne.
(1.2) Wydawało mi się, że żartem – może nieco frywolnym – odpowiadam na żart.
Wiktionary
IPA: frɨˈvɔlnɨ, AS: fryvolny
Wiktionary
rzecz. frywolność ż.
przysł. frywolnie
Wiktionary
(1.1) swobodny
Wiktionary
1. w architekturze: środkowa część belkowania;
2. ornament w postaci poziomego pasa, zdobiący np. ściany, naczynia;
3. deska z drzewa liściastego używana m.in. do wyrobu boazerii;
4. potocznie: fryzura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. przedstawiciel narodu germańskiego (hist. plemięemienia) zamieszkującego Fryzję, jej pogranicze oraz Szlezwik-Holsztyn;
Wiktionary
Fr
Wikipedia
(1.1) W razie zabójstwa wolnego Fryza 2/3 wergeldu przypadały w udziale jego bezpośrednim spadkobiercom, czyli najbliższej rodzinie, a 1/3 należała do pozostałych krewnych.
Wiktionary
rzecz. Fryzja ż., Fryzyjczyk mos., fryz mzw., fryzyjskość ż.
:: fż. Fryzyjka ż.
przym. fryzyjski
Wiktionary
(1.1) Fryzyjczyk
Wiktionary
fałdowany kołnierz noszony w XVI i XVII wieku; kryza; kreza
SJP.pl
dział fabryki, zajmujący się wyrobem fryzów (desek z drzew liściastych); fryzernia
SJP.pl
dział fabryki, zajmujący się wyrobem fryzów (desek z drzew liściastych); fryzarnia
SJP.pl
europejska kraina historyczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w północno-zachodniej Europie, położona wzdłuż wybrzeży Morza Północnego, obecnie w granicach Niemiec, Danii i Holandii;
(1.2) geogr. adm. prowincja w północnej Holandii;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Fryzyjczyk mos., Fryzyjka ż., Fryz mos., fryz mzw., fryzyjskość ż., fryzyjski mrz.
przym. fryzyjski
Wiktionary
człowiek zajmujący się zawodowo strzyżeniem, goleniem, czesaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. zakład fryzjerski
Wiktionary
Fryzjer (dawniej "golarz") – rzemieślnik zajmujący się zgodnie z życzeniami klientów strzyżeniem włosów, ich pielęgnacją, układaniem, farbowaniem, myciem, dekoloryzacją.
Zawód fryzjera należy do grupy zawodów usługowych. Dzięki posiadanym umiejętnościom fryzjer może prowadzić własny zakład usługowy.
Wikipedia
(1.1) Mój fryzjer jest kreatywny. Zawsze zaproponuje mi jakąś nową fryzurę.
(2.1) Obok mojego domu otwarto nowego fryzjera.
Wiktionary
IPA: ˈfrɨzʲjɛr, AS: fryzʹi ̯er
Wiktionary
rzecz. fryzjerstwo n., fryzura ż., fryzurka ż., fryz m., fryzowanie n., ufryzowanie n., fryzjernia ż., fryzjerczyk m., fryzjerskość ż.
:: fż. fryzjerka ż.
czas. fryzować ndk., ufryzować dk.
przym. fryzjerski
przysł. fryzjesko
Wiktionary
(2.1) rzad. fryzjernia
Wiktionary
uczeń fryzjera, praktykant fryzjerski, młody fryzjer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: fryzjerka
Wiktionary
rzecz. fryzjerka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: fryzjer
(1.2) bycie fryzjerem
Wiktionary
(1.1) Fryzjerka zrobiła mi trwałą, ale trochę ją przypaliła.
(1.2) Od wielu lat trudnił się fryzjerką.
Wiktionary
IPA: frɨˈzʲjɛrka, AS: fryzʹi ̯erka
Wiktionary
rzecz. fryzjerstwo n., fryzjernia ż., fryzura ż., fryzurka ż.
:: fm. fryzjer m.
przym. fryzjerski
Wiktionary
zakład fryzjerski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. zakład fryzjerski
Wiktionary
rzecz. fryzjerstwo n., fryzjer m., fryzjerka ż.
przym. fryzjerski
Wiktionary
(1.1) zakład fryzjerski; pot. fryzjer
Wiktionary
żona fryzjera
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z fryzjerstwem lub fryzjerami
Wiktionary
(1.1) Co tydzień chodzę do zakładu fryzjerskiego.
Wiktionary
IPA: frɨˈzʲjɛrsʲci, AS: fryzʹi ̯ersʹḱi
Wiktionary
rzecz. fryzjernia ż., fryzjerstwo n., fryzjer m., fryzjerka ż., fryzura ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zawód fryzjera, zajmowanie się zawodowo strzyżeniem i czesaniem włosów
Wiktionary
IPA: frɨˈzʲjɛrstfɔ, AS: fryzʹi ̯erstfo
Wiktionary
rzecz. fryzjernia ż., fryzjer m., fryzjerka ż., fryzura ż.
przym. fryzjerski
Wiktionary
dawniej: zdrobnienie od fryza (falbana u czepców i kołnierzy)
SJP.pl
zewnętrzna warstwa oprzędu jedwabnika
SJP.pl
przestarzałe:
1. układać, kręcić włosy; trefić;
2. fryzować się - układać, kręcić sobie włosy; robić sobie fryzurę u fryzjera
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) przest. układać włosy (najczęściej w loki), robić sobie fryzurę
czasownik zwrotny niedokonany fryzować się
(2.1) przest. robić fryzurę sobie samemu (najczęściej loki)
Wiktionary
(1.1) Ewa siedziała jeszcze przed zwierciadłem, a Zuzanna fryzowała ją.
(2.1) Jacuś już w Warszawie. Mieszka we własnej kamienicy (…), fechtuje się, uczy się śpiewać, fryzuje się przed zwierciadłem — słowem jest to elegant pierwszej mody.
Wiktionary
rzecz. fryzjer mzw./mos.
Wiktionary
(1.1) fryzać, czesać
Wiktionary
odpowiednio uczesane włosy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fryzj. efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób;
Wiktionary
Fryzura – charakterystyczny sposób uczesania włosów, zwykle zgodny z wymogami panującej mody. Uchodzi za ważny element autoprezentacji.
Wikipedia
(1.1) Chcę sobie zmienić fryzurę i zapuścić brodę.
Wiktionary
IPA: frɨˈzura, AS: fryzura
Wiktionary
rzecz. fryzjer m., fryzjerka ż., fryzjerstwo n.
przym. fryzjerski
Wiktionary
(1.1) uczesanie
Wiktionary
zdrobnienie od: fryzura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: fryzura
Wiktionary
rzecz. fryzjer mos./mzw.
Wiktionary
koń fryzyjski; fryz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Fryzji
Wiktionary
rzecz. Fryzja ż., Fryz mos., fryz mzw., fryzyjskość ż.
:: fż. Fryzyjka ż.
przym. fryzyjski
Wiktionary
(1.1) Fryz
Wiktionary
mieszkanka Fryzji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. mieszkanka Fryzji
Wiktionary
rzecz. Fryzja ż.
:: fm. Fryz mos., Fryzyjczyk mos.
przym. fryzyjski
Wiktionary
1. przymiotnik od: Fryzja
2. język fryzyjski - język z zachodniej grupy języków germańskich używany przez Fryzów mieszkających w Holandii i Niemczech oraz na Wyspach Fryzyjskich
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Fryzji albo Fryzów (Fryzyjczyków)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język zachodniogermański, którym posługują się Fryzowie
Wiktionary
(2.1) Nie mówię po fryzyjsku.
Wiktionary
rzecz. Fryzja ż., Fryz mos., Fryzyjczyk mos., Fryzyjka ż., fryz mzw., fryzyjskość ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem fryzyjskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem fryzyjskim
(1.3) spisany, stworzony w języku fryzyjskim
Wiktionary
IPA: frɨˈzɨjskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: fryzyi ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Frącki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sejneńskim, w gminie Giby. Leży nad Czarną Hańczą.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
We wsi znajduje się wpisany do rejestru zabytków cmentarz wojenny z I wojny światowej (nr rej.: 421 z 31.01.1985)
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Frączek
Wiktionary
rzecz. Frączki nmos.
:: fż. frączanka ż.
przym. frączecki, frączkowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Frączek
Wiktionary
rzecz. Frączki nmos.
:: fm. frączanin m.
przym. frączecki, frączkowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Frączek
Wiktionary
rzecz. Frączki nmos., frączanin m., frączanka ż.
przym. frączkowski
Wiktionary
(1.1) frączkowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Frączek
Wiktionary
rzecz. Frączki nmos., frączanin m., frączanka ż.
przym. frączecki
Wiktionary
(1.1) frączecki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Frątczak (forma żeńska: Frątczak; liczba mnoga: Frątczakowie, potocznie lub gwarowo Frątczaki) – W Polsce są 6653 osoby o nazwisku Frątczak.
Nazwisko pochodzi od słowa "frant"; etym. - od czes. imienia własnego František, zdr. Franta, przeniesionego na lisa.
Wikipedia
zwykle w liczbie mnogiej: luźno zwisające nitki lub sznureczki będące zakończeniem brzegów serwet, chustek, firanek itp.; frędzla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kraw. zwisający fragment materiału przymocowany do tkaniny
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pejor. negatywnie o drugim człowieku
Wiktionary
(1.1) Ona ma piękną bluzkę z frędzlami.
Wiktionary
IPA: ˈfrɛ̃nd͡zɛl, AS: frẽnʒel
Wiktionary
rzecz. frędzla ż., frędzelka ż., frędzelek m.
czas. frędzlować ndk.
przym. frędzelkowaty, frędzlasty, frędzlisty, frędzlowaty
Wiktionary
(1.1) frędzla, frędzelka, frędzelek
Wiktionary
zdrobnienie od: frędzel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) krótki frędzel
Wiktionary
rzecz. frędzel mos./mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: frędzla
SJP.pl
berłóweczka frędzelkowana, gwiazdosz frędzelkowany - gatunki grzybów z rodziny gwiazdoszowatych
SJP.pl
podobny kształtem do frędzli, strzępiasty
SJP.pl
mający małe frędzle
SJP.pl
1. pęczek nici, włosia; chwast; kita;
2. zwykle w liczbie mnogiej: luźno zwisające nitki lub sznureczki będące zakończeniem brzegów serwet, chustek, firanek itp.; frędzel
SJP.pl
Frędzla, frędzel (z niem. "Franse", "Fränsel") – luźno zwisające nitki, będące ozdobnym wykończeniem ubioru i innych wyrobów tkackich. Także wyrób pasmanteryjny wykonywany z różnych rodzajów przędzy w postaci taśmy z luźno zwisającymi z jednaj strony nitkami.
Wikipedia
frędzlisty;
1. przypominający kształtem frędzle, strzępiasty;
2. ozdobiony frędzlami
SJP.pl
frędzlasty;
1. przypominający kształtem frędzle, strzępiasty;
2. ozdobiony frędzlami
SJP.pl
podobny kształtem do frędzli, strzępiasty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ozdobiony licznymi frędzlami
Wiktionary
rzecz. frędzel mos./mrz.
Wiktionary
ozdabiać frędzlami
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny storczykowatych, obejmujący ponad 160 gatunków
SJP.pl
[czytaj: ef-ES]
1. skrót od: fundusze strukturalne;
2. skrót od: Fundusz Spójności
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Federalna Służba Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɛf‿ɛz‿ˈbɛ, AS: ef‿ez‿be
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński lub nijaki
(1.1) = hist. mot. Fabryka Samochodów Ciężarowych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mój kuzyn Mietek pracował w FSC przy produkcji żuków.
Wiktionary
hormon produkowany przez przysadkę mózgową; folikulostymulina, folikulotropina, FSH
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od:
1. Fabryka Samochodów Małolitrażowych;
2. Franciszkańskie Spotkanie Młodych
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Fabryka Samochodów Małolitrażowych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jej mąż pracował w FSM-ie.
Wiktionary
IPA: ɛf‿ɛs‿ˈɛ̃m, AS: ef‿es‿ẽm
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) od połowy lat 70. nazywana Fiatem
tłumaczenia.
źródła.
== FSM (język angielski.) ==
thumb|FSM (1.1)
thumb|FSM (1.2)
wymowa.
znaczenia.
skrótowiec
(1.1) = rel. Flying Spaghetti Monster → Latający Potwór Spaghetti
(1.2) = mat. finite state machine → automat skończony
(1.3) = mat. folded spectrum method
(1.4) = lotn. flight safety manual
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
Fabryka Samochodów Osobowych
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = mot. Fabryka Samochodów Osobowych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pracownik Fabryki Samochodów Osobowych (FSO); efesowiec
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = hist. polit. Federacja Socjalistycznych Związków Młodzieży Polskiej;
Wiktionary
skrót od: foot (stopa, anglosaska jednostka długości równa 30,48 cm lub 12 cali)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dowolna sól lub ester kwasu ftalowego
SJP.pl
grupa substancji chemicznych obejmująca sole i estry kwasu ftalowego; substancje (zwłaszcza estry) używane np. do produkcji klejów czy nietoksycznych rozpuszczalników do lakierów
SJP.pl
Ftalany – sole i estry kwasu ftalowego. Są m.in. stosowane do produkcji żywic ftalanowo-glicerynowych (tzw. gliftali), które stanowią bazę dla lakierów i farb ftalowych, klejów (syntetyczna guma arabska) oraz niektórych laminatów. Używane również jako plastyfikatory.
Wikipedia
barwnik syntetyczny stosowany jako wskaźnik w analizie chemicznej
SJP.pl
barwnik syntetyczny
SJP.pl
imid kwasu ftalowego, powstający wskutek reakcji amoniaku z bezwodnikiem ftalowym
SJP.pl
Ftalimid – organiczny związek chemiczny z grupy imidów. Wykorzystywany jest m.in. do produkcji fungicydów. Powstaje w reakcji amoniaku z bezwodnikiem ftalowym:
Wikipedia
barwnik syntetyczny
SJP.pl
Ftalocyjanina – organiczny związek chemiczny o budowie zbliżonej do występującej w przyrodzie porfiryny. Jej pochodne, szczególnie jej kompleksy z kobaltem, niklem i miedzią, są stosowane jako barwniki o barwach od czerwonej po granatową. Szacuje się, że ok. 25% przemysłowo stosowanych barwników to różne pochodne ftalocyjaniny.
Wikipedia
błękit ftalocyjaninowy - niebieski pigment do produkcji farb malarskich, pigmentowego druku papieru, gumy, tkanin itp.
SJP.pl
1. zawierający bezwodnik ftalowy (bezbarwną substancję otrzymywaną przez utlenianie naftalenu, stosowaną w przemyśle chemicznym) lub jego pochodne;
2. kwas ftalowy - kwas organiczny; kwas benzeno-1,2-dikarboksylowy
SJP.pl
odmiana kwarcu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. tradycyjny maltański chleb na zakwasie w formie pierścienia;
Wiktionary
Ftira (l.mn. "ftajjar") – maltański chleb na zakwasie, w formie pierścienia, przeważnie jedzony z nadzieniem np. z sardynek, tuńczyka, ziemniaków, świeżych pomidorów, cebuli, kaparów czy oliwek.
Wikipedia
[czytaj: ef-te-PE] skrót od: File Transfer Protocol (protokół transferu plików) - protokół umożliwiający przesyłanie plików na serwer oraz ich pobieranie z serwera poprzez sieć TCP/IP; ftp
SJP.pl
skrót od: ftyzjatria, ftyzjatryczny
SJP.pl
lekarz zajmujący się gruźlicą płuc; ftyzjolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. med. pulmonolog, w szczególności specjalista leczenia gruźlicy
Wiktionary
(1.1) Masz okropny kaszel, że chyba nawet ftyzjatra już ci nie pomoże.
Wiktionary
IPA: ftɨˈzʲjatra, AS: ftyzʹi ̯atra
Wiktionary
rzecz. ftyzjatria ż.
:: fż. ftyzjatryczka ż.
przym. ftyzjatryczny
przysł. ftyzjatrycznie
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem i leczeniem gruźlicy płuc; ftyzjologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. med. pulmonologia, w szczególności w zakresie leczenia gruźlicy
Wiktionary
rzecz. ftyzjatra mos., ftyzjatryczka ż.
przym. ftyzjatryczny
przysł. ftyzjatrycznie
skr. ftyz.
Wiktionary
(1.1) pneumonologia
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ftyzjatrią, dotyczący ftyzjatrii
Wiktionary
rzecz. ftyzjatria ż., ftyzjatra m., ftyzjatryczka ż.
przysł. ftyzjatrycznie
Wiktionary
(1.1) pulmonologiczny
Wiktionary
osoba specjalizująca się w ftyzjochirurgii
SJP.pl
dział medycyny zajmujący się leczeniem gruźlicy płuc
SJP.pl
przymiotnik od: ftyzjochirurgia
SJP.pl
lekarz zajmujący się gruźlicą płuc; ftyzjatra
SJP.pl
nauka zajmująca się leczeniem gruźlicy płuc; ftyzjatria
SJP.pl
specjalista w dziedzinie ftyzjopneumonologii
SJP.pl
nauka o rozpoznawaniu i leczeniu gruźlicy płuc
SJP.pl
powiązany z ftyzjopneumonologią (nauką zajmującą się rozpoznawaniem i leczeniem gruźlicy płuc), odnoszący się do ftyzjopneumonologii
SJP.pl
1. wykrzyknik wyrażający wstręt, obrzydzenie, niesmak; fuu, pfe, pfu, fe, fuj, pfuj, ble, fee;
2. chińska forma literacka, rodzaj poematów pisanych prozą rytmiczną, opisujących krajobrazy, architekturę itp.
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) wykrzyknik wyrażający obrzydzenie
rzeczownik, rodzaj męski
(2.1) liter. chiński poemat opisujący krajobraz lub architekturę rytmiczną prozą
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Fu, co za nieprzyjemny zapach!
Wiktionary
IPA: fu, AS: fu
Wiktionary
potocznie:
1. dorywcza, dodatkowa praca, często nielegalna;
2. wykonanie czegoś niedbale, byle jak; fuszerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dodatkowa praca zarobkowa
(1.2) czynność wykonana niefachowo
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) fuszerka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
odmiana muskowitu zasobna w chrom
SJP.pl
Fuchsyt (fuksyt, muskowit chromowy) – odmiana muskowitu zasobna w chrom. Minerał należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego mineraloga Johanna Nepomuka von Fuchsa.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Mazury, Warmia. roln. młynek do czyszczenia zboża
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Mazury, Warmia. wilgotny, mokry
Wiktionary
prowincja w Chinach; Fujian
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Austrii, w kraju związkowym Górna Austria, w gminie Tarsdorf;
Wiktionary
[czytaj: fakap] młodzieżowo: wpadka, niepowodzenie, spartaczenie czegoś; wtopa, fakap
SJP.pl
1. potocznie: prychać, parskać; fukać;
2. wyrzucać z siebie parę, dym itp.; fukać;
3. dawniej: szumieć, huczeć
SJP.pl
placki z mąki owsianej i kiszonej kapusty, podkarpacka potrawa regionalna
SJP.pl
Fuczki, rodzaj smażonych na patelni placków z mąki owsianej i kiszonej kapusty. Podkarpacka potrawa regionalna wywodząca się z kuchni łemkowskiej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Poznań. przest. stangret, woźnica
Wiktionary
(1.1) war. forszpan, fuszpan
Wiktionary
skrót od: Fabryka Urządzeń Dźwigowych
SJP.pl
FUD ( fear, uncertainty, and doubt „strach, niepewność i wątpliwość”) – strategia ograniczenia zdolności zajmowania rynku przez konkurenta, polegająca na podawaniu w mediach lub bezpośrednio klientom nieprawdziwych lub niejasnych informacji o konkurencie i jego produktach. Zakłada, że nawet jeśli ktoś wie, że informacje te są nieprawdziwe, to jego przekonania zostaną zachwiane, co działa na korzyść stosującego tę strategię.
Wikipedia
skrót od: fudit (z łaciny: odlał - napis na odlewach)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
z łaciny: odlał - napis na odlewach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, położone nad Zatoką Omańską, stolica emiratu Fudżajra;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wulkan na wyspie Honsiu, najwyższy szczyt Japonii; Fudżi-san, Fudżi-jama
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wulkan i zarazem najwyższy szczyt Japonii leżący na wyspie Honsiu;
Wiktionary
Fudżi (jap. 富士山 "Fuji-san") – czynny stratowulkan i zarazem najwyższy szczyt Japonii (3776 m n.p.m.). Leży na wyspie Honsiu ("Honshū"), na południowy zachód od stolicy, Tokio. W 2013 roku góra Fudżi została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako obiekt dziedzictwa kulturowego – święte miejsce i źródło artystycznej inspiracji.
Wikipedia
(1.1) Nadeszła wiosna i śnieg na górze Fudżi zaczął topnieć.
(1.1) Spalenie eliksiru nieśmiertelności na szczycie góry Fudżi miało tłumaczyć, dlaczego dym unosi się z jej szczytu.
Wiktionary
IPA: ˈfud͡ʒʲi, AS: fuǯʹi
Wiktionary
przym. fudżyjski
Wiktionary
wulkan na wyspie Honsiu, najwyższy szczyt Japonii; Fudżi, Fudżi-san
SJP.pl
mieszkaniec Fudżi
SJP.pl
mieszkanka Fudżi
SJP.pl
przymiotnik od: Fudżi
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z górą Fudżi
Wiktionary
rzecz. Fudżi n.
Wiktionary
Fuentes – gmina w Hiszpanii, w prowincji Cuenca, w Kastylii-La Mancha, o powierzchni 107,6 km². W 2011 roku gmina liczyła 492 mieszkańców.
Wikipedia
wyrabiana ręcznie kiełbasa wieprzowa w naturalnym flaczku z jelita cienkiego, tradycyjny wyrób kataloński
SJP.pl
Fu
Wikipedia
potocznie: ciepła, watowana kurtka; kufajka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. ciepła, drelichowa, watowana kurtka;
Wiktionary
Fufajka lub kufajka lub waciak (z ros. фуфайка, куфайка – nazwa ta ma jednak starszy rodowód i wywodzi się od mongolsko-tatarskiego słowa фофудья („fofudia”) oznaczającego ciepłą odzież, fufajkę, waciak) – ciepły ubiór wierzchni w formie grubej obustronnie pikowanej kurtki chroniący przed mrozem i chłodem. Szyty głównie na watolinie.
Wikipedia
IPA: fuˈfajka, AS: fufai ̯ka
Wiktionary
(1.1) waciak, kufajka
Wiktionary
1. szczelina między płytkami ceramicznymi, cegłami lub podobnymi materiałami, wypełniona zaprawą; spoina;
2. zaprawa do wypełniania fug - szczelin;
3. małe wgłębienie wzdłuż krawędzi deski, paneli podłogowej lub płyty kamiennej, na które nachodzi wypukłość dopasowanej do niej innej deski, paneli lub płyty;
4. instrumentalny lub wokalny utwór muzyczny, w którym poszczególne głosy kolejno podejmują temat;
5. przestarzale: reakcja ucieczkowa na przykre bodźce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. rodzaj formy muzycznej;
(1.2) bud. spoina w murze pomiędzy cegłami lub między płytkami ceramicznymi ułożonymi na ścianie lub podłodze
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈfuɡa, AS: fuga
Wiktionary
czas. fugować ndk.
przym. fugowy
Wiktionary
organowy głos pryncypałowo-smyczkowy; fogara
SJP.pl
prowizoryczna mina wykonana z materiałów wybuchowych, pocisków artyleryjskich lub bomb lotniczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. improwizowany ładunek wybuchowy, prowizoryczna mina lądowa;
Wiktionary
Fugas (z fr. "fougasse") – improwizowana, prowizoryczna mina lądowa, zakopana w ziemi, wybuchająca pod wpływem nacisku lub przez zdalne odpalenie, wykonana z materiałów zastępczych, jak saperskie materiały wybuchowe, pociski artyleryjskie, bomby lotnicze, głowice torpedowe, granaty, różne niewybuchy lub niewypały itp.
Wikipedia
(1.1) Zdetonowany zapalnikiem o działaniu naciągowym fugas wyrzucał słup ognia na wysokość 8 metrów, rażąc płonącym płynem na powierzchni 300 metrów kwadratowych.
Wiktionary
IPA: ˈfuɡas, AS: fugas
Wiktionary
przym. fugasowy
Wiktionary
(1.1) środ. wojsk. ajdik
Wiktionary
związany z fugasem
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Fu
Wikipedia
fragment utworu muzycznego stanowiący jednorazowe imitacyjne przeprowadzenie fugowe tematu
SJP.pl
Fugato – fragment utworu homofonicznego wykorzystujący techniki typowe dla fugi, zwłaszcza imitację tematu w kolejnych głosach.
Najbardziej popularne było w okresie klasycyzmu, zazwyczaj stosowane w zakończeniu ostatniej części utworu cyklicznego.
Przykładem może być "Fugato" w "Marszu żałobnym" z III Symfonii Ludwiga van Beethovena.
Wikipedia
łatwość parowania substancji chemicznych, określanie stopnia ich lotności
SJP.pl
Fuggerowie – ród niemiecki osiadły od roku 1367 w Augsburgu. Linia "Fuggerów od Lilii" zyskała we wczesnym okresie nowożytnym ogromne znaczenie w handlu światowym, jej członkowie przeszli do historii jako bankierzy ówczesnych papieży oraz cesarzy. W roku 1514 Fuggerowie uzyskali tytuł hrabiów cesarstwa ("Reichsgraf"), niektóre powstałe później linie boczne uzyskały zaś tytuł książąt Rzeszy (w 1803) i książąt Bawarii (w 1913).
Wikipedia
[czytaj: fugetta] mała forma muzyczna zbliżona do fugi
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fugować.
Wiktionary
czas. fugować ndk.
Wiktionary
1. zespalać z sobą elementy posiadające fugi; uszczelniać;
2. nadawać elementom zewnętrznym, spoinom żądany kształt; spoinować
SJP.pl
narzędzie do wydrążenia rowka w grzbiecie deski, która będzie częścią fugi (tu: instrumentu muzycznego)
SJP.pl
przymiotnik od: fuga
SJP.pl
tropikalna ryba oceaniczna o ciele pokrytym kolcami, nadymająca się w sytuacji zagrożenia, podawana jako przysmak w kuchni japońskiej pomimo swej toksyczności; rozdymka, takifugu
SJP.pl
narzędzie do wykańczania wewnętrznych naroży podłóg i ścian pokrytych płytkami ceramicznymi; kielnia fugowa
SJP.pl
wykrzyknik wyrażający wstręt, obrzydzenie, niesmak; fuu, fu, pfe, fe, pfu, pfuj, ble, fee
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. wyrażanie obrzydzenia
Wiktionary
(1.1) Fuj, ale się spierdziałeś!
Wiktionary
(1.1) ble, fu!
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
duża fujarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duża fujarka
(1.2) pot. o człowieku ślamazarnym, niezaradnym
(1.3) posp. członek męski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Słuchaj pan, albo pan jesteś mężczyzną, albo miękką fujarą bez kości.
(1.3) Zakryj się i wreszcie schowaj swą fujarę, bo jeszcze się ktoś zgorszy!
Wiktionary
rzecz. fujarka ż.
czas. fujarkować
Wiktionary
(1.1) dutka, piszczałka
(1.2) trąba
(1.3) fiut, fajfus
Wiktionary
zdrobnienie od: fujarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: fujarka
Wiktionary
IPA: ˌfujaˈrɛt͡ʃka, AS: fui ̯arečka
Wiktionary
rzecz. fujarka ż.
czas. fujarkować
Wiktionary
ludowy instrument muzyczny z grupy aerofonów wargowych, przypominający niewielki flet z bocznymi otworami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: fujara
(1.2) muz. drewniany instrument muzyczny w postaci rurki z otworami, rodzaj fletu prostego;
(1.3) przen. eufem. pot. penis
(1.4) przen. ktoś mało inteligentny, niezdarny
Wiktionary
Fujarka (także: fujara, starop. dudka, dutka, piszczałka) – ludowy instrument muzyczny z grupy aerofonów. Zaliczany do jednych z najstarszych instrumentów muzycznych.
Wikipedia
(1.3) Ej koleś, fujarka ci wystaje z kąpielówek.
Wiktionary
IPA: fuˈjarka, AS: fui ̯arka
Wiktionary
rzecz. fujarkowanie n., fujarzenie n.
:: zdrobn. fujareczka ż.
:: zgrub. fujara ż.
czas. fujarkować ndk., fujarzyć ndk.
przym. fujarkowy
Wiktionary
(1.1) fujareczka, piszczałeczka, flecik
(1.2) piszczałka, dutka
(1.3) fiut, fiutek, ptaszek, siusiak, wacek, interes, mały
(1.4) fujara, pierdoła, gamoń
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fujarkować.
Wiktionary
IPA: ˌfujarkɔˈvãɲɛ, AS: fui ̯arkovãńe
Wiktionary
czas. fujarkować
rzecz. fujarka ż.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) przen. eufem. rzad. wykonywać fellatio
Wiktionary
(1.1) Mój współlokator z akademika bosko mi fujarkuje wieczorami.
Wiktionary
IPA: ˌfujarˈkɔvat͡ɕ, AS: fui ̯arkovać
Wiktionary
rzecz. fujarka ż., fujareczka ż., fujara ż., fujarkowanie n., fujarzenie n.
czas. fujarzyć ndk.
przym. fujarkowy
Wiktionary
związany z fujarką, dotyczący fujarki
SJP.pl
[czytaj: fudżi]
1. miasto w Japonii;
2. japońska firma działająca także w Polsce, produkująca głównie aparaty fotograficzne i filmy do nich; Fujifilm;
3. wulkan i zarazem najwyższa góra Japonii (3776 m n.p.m.)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: fucien] prowincja w Chinach; Fucien
SJP.pl
Fujian (; chiń. 福建; pinyin "Fújiàn"; Wade-Giles "Fu-chien"; pe̍h-ōe-jī "Hok-kiàn") – prowincja w południowo-wschodnich Chinach nad cieśniną Tajwańską.
Ośrodek administracyjny: Fuzhou; główny port morski: Xiamen. Miejscowa ludność posługuje się językami z grupy min.
Wikipedia
Fujitsū (jap. 富士通株式会社 Fujitsū Kabushiki-gaisha) – japońskie przedsiębiorstwo z siedzibą w Tokio, specjalizujące się w usługach informatycznych oraz produkcji półprzewodników, komputerów (superkomputerów, komputerów osobistych, serwerów, telekomunikacji i usługach). Przedsiębiorstwo zatrudnia około 140 tysięcy pracowników w 100 państwach.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) daw. to mi wszystko jedno
Wiktionary
IPA: fuk, AS: fuk
Wiktionary
środowiskowo, w kopalni: nagły wydmuch nagromadzonego tlenku węgla
SJP.pl
Fukacz (ang. squealer) – nagły wybuch tlenku węgla, któremu towarzyszy wyrzucenie bardzo dużych ilości miału węglowego; bywają również fukacze metanowe.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fukać.
Wiktionary
rzecz. niefukanie n.
czas. fukać ndk.
Wiktionary
potocznie:
1. prychać, parskać, będąc złym, zaniepokojonym itp.;
2. potocznie: mówić coś opryskliwie, ze złością; prychać, parskać;
3. wyrzucać z siebie parę, dym, ogień
SJP.pl
nazwisko, np. Henryk Fukier (1886 - 1959), polski przedsiębiorca, właściciel winiarni i składu win w Warszawie
SJP.pl
nazwisko, np. Henryk Fukier (1886 - 1959), polski przedsiębiorca, właściciel winiarni i składu win w Warszawie
SJP.pl
Fukierowie – rodzina kupców warszawskich, spokrewnionych z augsburskimi Fuggerami.
W 1810 r. Florian Fukier (1772–1836) nabył kamienicę przy Rynku Starego Miasta, która odtąd stanowiła dziedziczną własność rodziny. Ostatni z rodu, Henryk Maria Fukier, zmarł bezpotomnie w 1959 r.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Fukiera lub z nim związany
SJP.pl
potocznie:
1. prychnąć, parsknąć, będąc złym, zaniepokojonym itp.;
2. potocznie: powiedzieć coś opryskliwie, ze złością; prychnąć, parsknąć;
3. wyrzucić z siebie parę, dym, ogień
SJP.pl
geologiczny twór z wodorostów morskich o kształcie gałązki, występujący licznie w Karpatach
SJP.pl
żółty pigment występujący w niektórych wodorostach
SJP.pl
Fukoksantyna (łac. "fucus" – morszczyn, gr. "ksanthós" – żółty) – organiczny związek chemiczny z grupy ksantofili, naturalny ciemnoczerwony lub brązowy barwnik, występujący w komórkach okrzemek, brunatnic oraz złotowiciowców. W połączeniu z chlorofilem (jeśli jest go dostatecznie dużo) nadaje komórkom brunatne zabarwienie. Fukoksantyna absorbuje światło od żółto-zielonej do żółto-niebieskiej części spektrum.
Wikipedia
rodzaj monosacharydu, heksoza należąca do aldoz
SJP.pl
-Fukoza – organiczny związek chemiczny z grupy deoksycukrów, 6-deoksy--galaktoza.
Obecność fukozy wykryto w łańcuchach cukrowych u bakterii, glonów i grzybów (gdzie występuje w postaci usiarczanowanej jako fukoidan), a także u roślin i zwierząt.
Jest powszechnym, a zarazem jedynym, monocukrem, wytwarzanym przez komórki ssaków, występującym w konfiguracji, głównie w postaci związanej w łańcuchach oligosacharydowych glikoprotein i glikolipidów błonowych. Tworzy wiązania α-glikozydowe.
Wikipedia
1. ktoś początkujący w danym zawodzie, robiący coś po raz pierwszy; nowicjusz, żółtodziób, fryc;
2. szczęśliwy traf, przypadek;
3. przypadkowy zwycięzca zawodów, zwłaszcza koń, na którego nikt nie stawiał;
4. nieprzewidziana wygrana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) koń wyścigowy, na którego nikt nie liczył
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. niespodziewane szczęście, powodzenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(2.1) Zdałem egzamin na prawko tylko fuksem.
(3.2) Opisuje, jak ze zawiązanymi oczami fuksy i fuksice przechodzili przez różne pokoje (…).
Wiktionary
IPA: fuks, AS: fuks
Wiktionary
rzecz. fuksiarz m., fuksiara ż., fuksówka ż., fuksica ż.
:: zdrobn. fuksik m.
przym. fuksiarski, fuksówkowy
przysł. fuksiarsko
Wiktionary
(2.1) fart
(2.2) szczęśliwy traf
(3.1) nowicjusz
Wiktionary
potocznie: przez przypadek, przez zbieg okoliczności, niespodziewanie; fartem
SJP.pl
potocznie: mający szczęście, pomyślny; fartowny, fartowy
SJP.pl
1. osoba mająca szczęście; człowiek, któremu sprzyja los;
2. ten, kto liczy na szczęśliwy zbieg okoliczności
SJP.pl
Fuksiarz.pl – polski internetowy serwis zakładów bukmacherskich prowadzony przez Bukmacherska sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. Spółka została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego 3 października 2019 roku pod numerem KRS 0000806643. Działalność w zakresie zakładów wzajemnych przez Internet prowadzi na podstawie zezwolenia Ministra Finansów nr PS4.6831.1.2020 z 9 grudnia 2020 roku.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. studentka pierwszego roku studiów artystycznych przed zakończeniem otrzęsin
Wiktionary
(1.1) Opisuje, jak ze zawiązanymi oczami fuksy i fuksice przechodzili przez różne pokoje (…).
Wiktionary
rzecz. fuks, fuksówka
przym. fuksówkowy
czas. fuksować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od fuks
Wiktionary
(1.1) To nie fuks, lecz tylko mały fuksik.
Wiktionary
rzecz. fuks m.
Wiktionary
1. krzew z rodziny wiesiołkowatych, o dwubarwnych, zwisających kwiatach, rosnący w Meksyku i Ameryce Południowej, hodowany jako roślina doniczkowa; ułanka
2. fiolet z różem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Fuchsia|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny wiesiołkowatych o zwisających kwiatach, często biało-czerwonych lub fioletowych;
(1.2) fioletowo-czerwony kolor
Wiktionary
Fu
Wikipedia
(1.1) Kupiłam sobie śliczną fuksję w doniczce.
(1.2) Uważam, że w fuksji jest ci zupełnie nie do twarzy.
Wiktionary
IPA: ˈfuksʲja, AS: fuksʹi ̯a
Wiktionary
przym. fuksjowy
Wiktionary
(1.1) ułanka
(1.2) magenta
Wiktionary
syntetyczny, czerwony barwnik zasadowy, wykorzystywany do barwienia lakierów spirytusowych i tuszów; rozanilina
SJP.pl
Fu
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. piła płatnica
Wiktionary
środowiskowo: chrzest nowych studentów w niektórych uczelniach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. zwyczaj w szkołach artystycznych, otrzęsiny studentów pierwszego rocznika
Wiktionary
(1.1) Coraz więcej uczelni zabrania przeprowadzania fuksówki nie tylko ze względu na niebezpieczne incydenty, do których podczas nich dochodziło (…), ale również coraz głośniejsze głosy, że nie jest to „uroczyste powitanie” nowych studentów, a festiwal przemocy, nękania i wyżywania się na młodszych.
(1.1) Fuksówka bywa fajną zabawą i później może być miłym wspomnieniem, ale kiedy nestor ma skłonności do przemocy, może zapewnić komuś traumę na wiele lat.
Wiktionary
rzecz. fuks m., fuksica ż.
przym. fuksówkowy
czas. fuksować
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) środ. dotyczący fuksówki
Wiktionary
(1.1) Nikt nawet nie zapytał o powód tego, że nie chciał podejść do fuksówkowych „zabaw”.
Wiktionary
rzecz. fuksówka, fuks, fuksica
czas. fuksować
Wiktionary
jedna ze sztuk walk będąca połączeniem kata i kumite
SJP.pl
miasto w Japonii
SJP.pl
Fukuoka (jap. 福岡市 Fukuoka-shi) – największe miasto japońskiej wyspy Kiusiu ("Kyūshū"), leżące w jej północnej części, nad zatoką Hakata, ośrodek administracyjny prefektury Fukuoka.
Wikipedia
glon morski; kelp; morszczyn
SJP.pl
Fukushima (jap. 福島市 Fukushima-shi) – stolica prefektury o tej samej nazwie, położona w Regionie Tōhoku w Japonii. Fukushimę dzieli od Tokio 250 kilometrów, a od Sendai 80 km. Ma powierzchnię 767,72 km². W 2020 r. mieszkały w nim 282 693 osoby, w 121 655 gospodarstwach domowych (w 2010 r. 292 590 osób, w 112 854 gospodarstwach domowych).
Wikipedia
Fukuyama (jap. 福山市 Fukuyama-shi) – miasto w Japonii, na wyspie Honsiu, nad rzeką Ashida, w prefekturze Hiroszima.
Wikipedia
full;
1. układ kart w pokerze
2. układ oczek w grze w kości
3. potocznie: piwo pełne jasne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. język regionu Afryki Zachodniej używany przez ludy Fula;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) karc. układ kart w pokerze i oczek w grze w kości: trójka z parą
(2.2) pot. piwo pełne, jasne
liczebnik nieokreślony
(3.1) pot. pełno, do pełna
(3.2) pot. mnóstwo
Wiktionary
(1.1) Wśród dialektów zachodnio-bantuidalnych stanowisko odrębne zajmuje ful, język, który pod wpływem narzeczy semicko-chamickich i ngo-nke oddalił się znacznie od pierwotnego typu rodziny.
(2.1) Pamiętam pewne rozdanie, gdy na stole piętrzyła się całkiem spora sterta banknotów, i autora „Całej jaskrawości”, który zgarnął to wszystko na „śmiertelnego fula”.
Wiktionary
IPA: ful, AS: ful
Wiktionary
(2.1-2) (3.1)
rzecz. full m.
Wiktionary
(1.1) język ful, fula, fulani, fulfulde
(2.1) full
(2.2) full
(3.1) pełno
(3.2) mnóstwo
Wiktionary
język zachodniej grupy rodziny bantuidalnej; fulani, fufulde, ful
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. plotkarka
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński klebetnica, lejana; gw. Górny Śląsk drzistula, fyrtula, klachula, klachulino, klapaczka, klebetnica, klekotka, klyta, melikot, paploła, tyrtula, tyrtulino, tyrtyna
Wiktionary
język z rodziny kongo-kordofańskiej; fulfulde
SJP.pl
lud afrykański
SJP.pl
przedstawiciel ludu afrykańskiego
SJP.pl
przedstawicielka ludu afrykańskiego
SJP.pl
1. rodzaj cienkiej tkaniny jedwabnej lub półjedwabnej;
2. chusteczka z tego materiału
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. rodzaj cienkiej tkaniny jedwabnej
(1.2) kraw. apaszka, lekka jedwabna chustka z fularu (1.1)
Wiktionary
Fu
Wikipedia
(1.1) Modny jest fular, coś co przypomina zawiązany pod szyją szal.
Wiktionary
przym. fularowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
napawarka; urządzenie stosowane w przemyśle włókienniczym do nasycania wyrobów np. apreturą
SJP.pl
mała chusteczka zrobiona z fularu
SJP.pl
przymiotnik od: fular
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) reg-pl|Górny Śląsk. mówić głupoty, kłamać
Wiktionary
[czytaj: fulbrajt] nazwisko angielskie, np. J. William Fulbright (1905 - 1995), amerykański prawnik i polityk, założyciel systemu stypendiów na uczelniach amerykańskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Liturgiczne wspomnienie św. Fulcjusza Kościół obchodzi 26 października.
Wiktionary
1. miasto w Niemczech;
2. rzeka w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto powiatowe w Niemczech, w kraju związkowym Hesja, położone nad rzeką Fuldą (1.2);
(1.2) geogr. hydrol. rzeka w Hesji, w Niemczech, wraz z Werrą tworzy Wezerę;
Wiktionary
Fu
Wikipedia
przym. fuldzki, fuldajski, fuldański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Fuldą, dotyczący Fuldy
Wiktionary
rzecz. Fulda ż.
przym. fuldzki
Wiktionary
(1.1) fuldzki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Fuldą, dotyczący Fuldy
Wiktionary
rzecz. Fulda ż.
przym. fuldański
Wiktionary
(1.1) fuldański
Wiktionary
rodzaj dinozaura z podrzędu zauropodomorfów
SJP.pl
Fulengia – rodzaj dinozaura odkrytego w Chinach (Junnan).
Wikipedia
alotropowa odmiana węgla
SJP.pl
ziemia fulerska - skała osadowa używana jako środek oczyszczający i odbarwiający
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. nalana, pełna twarz
Wiktionary
język z rodziny kongo-kordofańskiej; fulani
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Fulgencjusz, Fulgenty – imię męskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "błyszczący" (od łac. "fulgens").
Fulgencjusz (Fulgenty) imieniny obchodzi 1 stycznia.
Wikipedia
zakłócenie procesu dziejowego, okres przyspieszonego dziania się, kiedy to objawiają się nowe drogi, perspektywy w rozwoju sztuki, kultury itp.
SJP.pl
kwarcowy pręt powstały z piasku lub skały, stopionych od uderzenia pioruna; piorunowiec
SJP.pl
Fulguryt (z łac. "fulguritus" – „ugodzony piorunem”), piorunowiec, strzałka piorunowa – nieregularny twór rurkowaty lub wypełniony szkliwem krzemionkowym powstały wskutek stopienia piasku kwarcowego po uderzeniu pioruna. Osiąga do kilku centymetrów średnicy i nawet do ok. 1 metra długości. Jego struktura wewnętrzna jest zazwyczaj regularna lub wypełniona bąbelkami. Powierzchnia jest chropowata pokryta drobinkami piasku. Wyglądem przypomina korzeń z odgałęzieniami lub małymi wgłębieniami.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od ful
Wiktionary
rzecz. ful m.
Wiktionary
ful;
1. układ kart w pokerze
2. układ oczek w grze w kości
3. potocznie: piwo pełne jasne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) karc. układ kart w pokerze i oczek w grze w kości: trójka z parą
(1.2) pot. piwo pełne, jasne
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ful, AS: ful
Wiktionary
rzecz. ful m.
Wiktionary
(1.1) ful
(1.2) ful
Wiktionary
[czytaj: ful kontakt] formuła walki sportowej w niektórych sportach walki, w której uderza się pełną siłą
SJP.pl
[czytaj: FULprint] ozdobne pokrywanie całej tkaniny nadrukiem; full print, fullprint, FullPrint, Full-Print
SJP.pl
odmiana alotropowa węgla, półprzezroczyste ciało stałe o metalicznym połysku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: FULprint] ozdobne pokrywanie całej tkaniny nadrukiem; full print, full-print, FullPrint, Full-Print
SJP.pl
[czytaj: fulprintowy] ozdobiony nadrukiem pokrywającym całą powierzchnię ubioru lub przedmiotu z tkaniny; full printowy
SJP.pl
ptak morski z rzędu rurkonosych; petrel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Fulmarus|Stephens|ref=tak., duży ptak morski z rodziny burzykowatych;
Wiktionary
(1.1) Rozpiętość skrzydeł fulmarów wynosi 102–120 cm.
Wiktionary
IPA: ˈfulmar, AS: fulmar
Wiktionary
kruszący materiał wybuchowy, stosowany w górnictwie węglowym
SJP.pl
dawniej:
1. trzask, szczęk, łoskot, grzmot;
2. wygłaszanie klątwy kościelnej
SJP.pl
aparat umożliwiający odbiór świetlnych obrazów przez radio
SJP.pl
Fultograf – skonstruowane w latach 20. XX wieku urządzenie do odbierania obrazów przesyłanych za pośrednictwem fal radiowych. Obraz był przenoszony na papier w procesie elektrochemicznym, poprzez zaciemnienie odpowiednich obszarów na papierze owiniętym wokół obracającego się cylindra. Urządzenie zostało skonstruowane przez Otho Fultona i było w użyciu na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku do nadawania obrazów do domów drogą radiową.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
żółta oleista substancja chemiczna, często wykorzystywana w procesie syntezy organicznej
SJP.pl
grupa związków cyklopentadienu z aldehydami lub ketonami o czerwonopomarańczowej barwie
SJP.pl
kwas fulwowy - związek organiczny z grupy kwasów humusowych, powstający w wyniku rozkładu materii organicznej
SJP.pl
fuma; zwykle w liczbie mnogiej: fumy - grymasy, wybrzydzanie, fochy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. dym, wyziew, para
(1.2) przest. przen. próżność, pycha
(1.3) fumy → przest. grymasy, fochy, dąsy, urojenia, fantazje
Wiktionary
(1.3) Ale zarazem jesteś wietrzny, bałamut, nie lubisz pracy, a lubisz hulanki, masz pańskie fumy i zachcianki, które biednego szlachcica do torby i kija żebraczego prowadzą.
Wiktionary
IPA: fũm, AS: fũm
Wiktionary
rzecz. fuma ż.
:: zdrobn. fumik m.
Wiktionary
(1.2) fuma
Wiktionary
fum; zwykle w liczbie mnogiej: fumy - grymasy, wybrzydzanie, fochy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. próżność, pycha
(1.2) przest. grymas, foch, dąs
Wiktionary
(1.1) […] w chłopskiej chatce albo pod warsztatem się to rodzi, od czyszczenia bucików poczyna, szlachcie bakę świeci i tumani przez całe życie, a na koniec i herb się skądeś tam bierze, i szabelka przy boku, i dziedzictwo nie małe: a już fuma potem i pogarda dla drugich, że w kąt i szlachcic od Bolesławów i Senator mu za nic! sic.
(1.2) Imć Zug tyle już nadoświadczał fąfrów od jenerałowej Elżbiety Grabowskiej, już oficjalnej metresy królewskiej a także niejednej fumie księżnej marszałkowej Izabelli Lubomirskiej przy budowie Mon Coteau, że komenderowania księżnej Heleny Radziwiłłowej już rajem mu się zdawały.
(1.3) Ja ze swoją fumą nie mam problemów: wiadomo, że nie będę jechał ciągle 70 ani 60 km/h, ale to 40-45 jest osiągalne.
Wiktionary
IPA: ˈfũma, AS: fũma
Wiktionary
rzecz. fum m., fumarium n., perfumy nmos., perfuma ż.
Wiktionary
(1.1) fum, próżność, pycha
(1.2) grymas, focha, dąs, urojenie
(1.3) wueska
Wiktionary
[czytaj: fiMAŻ] technika malarska wykorzystująca efekt powstały po podpaleniu lub zadymieniu papieru świecą oraz rozdmuchaniu rozlanej farby czy sadzy na płótnie
SJP.pl
zjonizowana forma kwasu fumarowego
SJP.pl
enzym
SJP.pl
Fumaraza, Hydrataza fumaranowa (EC 4.2.1.2) – enzym z grupy liaz katalizujący odwracalną reakcję uwodnienia fumaranu do L-jabłczanu. Cechuje się bardzo wysoką swoistością, przekształca fumaran o konfiguracji "trans", natomiast nie wykazuje aktywności do jego izomeru o konfiguracji "cis" - maleinianu. Działając w stronę odwrotną jest swoista tylko do L-jabłczanu, nie przekształca D-jabłczanu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. pomieszczenie, w którym wędzi się mięso lub trzyma się dojrzewające wino
Wiktionary
rzecz. fuma ż., perfumy nmos., perfuma ż.
Wiktionary
ekshalacja gorących (200-800°) gazów i par wulkanicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. gorący wyziew gazów wulkanicznych, głównie chlorowodoru, dwutlenku siarki i pary wodnej, towarzyszący czynnym wulkanom;
Wiktionary
Fumarola – rodzaj ekshalacji wulkanicznych towarzyszących czynnym wulkanom. Przez fumarole wydostają się gazy, spośród których najważniejsze to chlorowodór, dwutlenek siarki i para wodna pochodzenia wulkanicznego o temperaturze od 300 do 1000 °C, bogate w różne składniki chemiczne. Występuje najbliżej erupcji.
Wikipedia
kwas fumarowy - nienasycony kwas dikarboksylowy posiadający cztery atomy węgla w cząsteczce; izomer trans kwasu maleinowego
SJP.pl
urządzenie służące do wytwarzania zasłony dymnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie do wytwarzania zasłon dymnych
Wiktionary
IPA: fũˈmatɔr, AS: fũmator
Wiktionary
kapryśny, grymaśny, wybredny
SJP.pl
zwalczanie szkodników w pomieszczeniach zamkniętych za pomocą substancji gazowych (fumigantów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poddanie działaniu gazów celem pozbycia się szkodliwych organizmów z obiektu;
Wiktionary
Fu
Wikipedia
rzecz. fumigator m., fumigant m.
Wiktionary
(1.1) gazowanie
Wiktionary
przymiotnik od: fumigacja
SJP.pl
środek do ochrony roślin stosowany w postaci dymów, par lub gazów; fumigator
SJP.pl
środek do ochrony roślin stosowany w postaci dymów, par lub gazów; fumigant
SJP.pl
zwalczać szkodniki i drobnoustroje chorobotwórcze za pomocą trujących gazów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. zob. fiumoar.
Wiktionary
(1.1) Ona widzi mężczyzn przy zielonym stoliku, w fumoirze, widzi gdy piją i upijają się — poznaje ich przywary i namiętności, a to poznanie czyni ją ostrożniejszą w wyborze…
(1.1) Statki będą posiadały większą ilość miejsc sypialnych, salę jadalną, restaurację, salon, fumoir, bufety, pomieszczenie dla orkiestry, łazienki i t. p.
(1.1) Rygoryzm higjenisty zaniósłby tylko prośbę do organizatorów posiedzeń, by dla palących przeznaczono specjalny fumoir, gdyż słuchacze niepalący, często cierpiący na serce, czy nerwy, zasługują na troszkę współczucia.
(1.1) W drugiej połowie XIX wieku palarnię nazywano „fumoirem” i urządzano ją z większym przepychem.
(1.1) Dla wygody publiczności został z dniem wczorajszym otwarty na II piętrze bufet z fumoirem.
Wiktionary
(1.1) palarnia; przest. fiumoar, fiumuar
Wiktionary
nauka zajmująca się zagadnieniami związanymi z paleniem tytoniu
SJP.pl
[czytaj: fan] młodzieżowo: zabawa, rozrywka, np. zrobić coś dla funu
SJP.pl
miasto w Japonii
SJP.pl
Funabashi (jap. 船橋市 Funabashi-shi) – miasto w Japonii, w prefekturze Chiba, w środkowej części głównej wyspy Honsiu ("Honshū"). Ma powierzchnię 85,62 km². W 2020 r. mieszkały w nim 642 972 osoby, w 289 027 gospodarstwach domowych (w 2010 r. 609 081 osób, w 261 239 gospodarstwach domowych).
Wikipedia
największy atol w państwie Tuvalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa należąca do państwa Tuvalu;
Wiktionary
Funafuti – najgęściej zaludniony i najludniejszy atol w archipelagu Tuvalu, położony na Oceanie Spokojnym, o powierzchni około 2,79 km². Laguna atolu nosi nazwę Te Namo.
W 2002 roku atol zamieszkiwało 4492 osób, w tym 2281 mężczyzn i 2211 kobiet, według spisu w 2012 roku mieszkańców było już 6025[]. Największą wyspą jest Fongafale. Na niej znajduje się stolica kraju – Vaiaku. Władze Tuvalu (wówczas administrujących brytyjskie Wyspy Lagunowe) przeniosły się na atol 1 stycznia 1976 roku.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) akrobacja cyrkowa polegająca na spacerowaniu po linie, niekiedy połączonym z akrobacjami lub np. jazdą na rowerze
Wiktionary
(1.1) chodzenie po linie, taniec na linie
Wiktionary
[czytaj: fanbord] rodzaj deski surfingowej
SJP.pl
[czytaj: funSZAL] miasto w Portugalii, na południowym wybrzeżu wyspy Madera, ważny port handlowy i rybacki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Madery,
Wiktionary
Funchal (, odm.: D./Ms. Funchalu) – miasto w Portugalii, na południowym wybrzeżu wyspy Madera, ośrodek administracyjny Regionu Autonomicznego Madery ( Região Autónoma da Madeira).
Ważny port handlowy i rybacki. Międzynarodowy port lotniczy (lotnisko znajduje się w niewielkiej miejscowości położonej niedaleko od Funchalu – Santa Cruz). Uzdrowisko klimatyczne i kąpielisko. Przemysł spożywczy, głównie winiarski.
Wikipedia
(1.1) Czy w Funchalu są jakieś tanie hotele?
Wiktionary
IPA: fũw̃ˈʃal, AS: fũũ̯šal
Wiktionary
potocznie:
1. funt (pieniądz);
2. sklep typu wszystko za funta;
3. odważnik z czasów PRL
SJP.pl
1. zdrobnienie od: funt;
2. dawniej: papierowy zwitek w kształcie lejka służący do pakowania drobnych przedmiotów
SJP.pl
[czytaj: fand rejz-ing] pozyskiwanie funduszy od osób indywidualnych, firm, fundacji itp. zwykle w celu pokrycia kosztów działalności społecznej przez instytucję pozarządową; fund raising, fundraising
SJP.pl
skrót od: fundacja
SJP.pl
żartobliwie, potocznie: pokrycie kosztów związanych z zaproszeniem kogoś dokądś; fundowanie
SJP.pl
Funda – miasto w Angoli, w prowincji Luanda.
Wikipedia
1. instytucja założona przez fundatora w celu realizacji celów społecznych;
2. przeznaczenie jakiegoś majątku do użytku społecznego;
3. majątek przekazany w ten sposób;
4. dawniej: założenie miasta, klasztoru itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. organizacja zbierająca pieniądze na cel dobroczynny;
(1.2) ufundowanie, sfinansowanie, zbudowanie czegoś z własnych funduszy
Wiktionary
Fundacja ( fundatio ‘założenie; fundament’ od fundare 'umocnić; założyć fundament, utwierdzić’ z fundus ‘grunt, posiadłość, majątek’) – forma prawna organizacji pozarządowej, której istotnym substratem jest kapitał przeznaczony na określony cel oraz statut zawierający reguły dysponowania tym kapitałem. Fundacje są po stowarzyszeniach drugą co do popularności formą prawną wśród organizacji pozarządowych.
Wikipedia
(1.1) Jestem wolontariuszem miejscowej fundacji.
(1.2) Król Kazimierz Wielki dokonał fundacji Akademii Krakowskiej, pierwszego polskiego uniwersytetu.
Wiktionary
IPA: fũnˈdat͡sʲja, AS: fũndacʹi ̯a
Wiktionary
przym. fundacyjny
rzecz. fundowanie, fundator, fundusz
czas. fundować, ufundować
Wiktionary
pogląd, że wnioski z poznania zmysłowego są prawdami niepodważalnymi, na których opiera się wiedza o świecie; fundamentalizm
SJP.pl
Fu
Wikipedia
zdrobnienie od: fundacja
SJP.pl
przymiotnik od: fundacja
SJP.pl
zdrobnienie od: fundament
SJP.pl
element konstrukcyjny budowli, przenoszący obciążenie na podłoże gruntowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna, dolny element konstrukcyjny budowli lub urządzenia przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń;
(1.2) przen. baza, podwalina czegoś
Wiktionary
Fu
Wikipedia
(1.1) Mieliście już ściany stawiać, a dopiero fundament wylaliście?
(1.2) Jego badania stały się fundamentem współczesnej paleontologii.
Wiktionary
IPA: fũnˈdãmɛ̃nt, AS: fũndãmẽnt
Wiktionary
rzecz. fundamentowanie n.
czas. fundamentować ndk.
przym. fundamentalny, fundamentowy
Wiktionary
(1.1) podłoże, podstawa, oparcie, podpora
Wiktionary
prawdy podstawowe; rudyment
SJP.pl
osoba rygorystycznie trzymająca się zasad religii, ideologii; ortodoks, ortodoksa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek rygorystycznie przestrzegający jakichś zasad, norm, zwłaszcza w dziedzinie religii i polityki
Wiktionary
(1.1) O zamach podejrzewa się marksistowskich fundamentalistów.
(1.1) Rozwój wiedzy został jednak gwałtownie zahamowany w XIV wieku, kiedy religijni fundamentaliści przekonali władców, że należy zdławić naukę i filozofię w całym islamskim imperium, ponieważ nowe odkrycia podważają boską wszechwiedzę.
Wiktionary
IPA: ˌfũndãmɛ̃ntaˈlʲista, AS: fũndãmẽntalʹista
Wiktionary
rzecz. fundamentalizm m.
:: fż. fundamentalistka ż.
przym. fundamentalistyczny
Wiktionary
(1.1) integrysta, ortodoks, maniak, radykalista
Wiktionary
→ fundamentalizm; ortodoksyjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący fundamentalizmu lub fundamentalisty
Wiktionary
IPA: ˌfũndãmɛ̃ntalʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: fũndãmẽntalʹistyčny
Wiktionary
rzecz. fundamentalizm m., fundamentalista m., fundamentalistka ż.
przysł. fundamentalistycznie
Wiktionary
(1.1) integrystyczny, konserwatywny, ortodoksyjny, tradycyjny, wsteczny, zachowawczy
Wiktionary
1. ortodoksyjny i bezkrytyczny stosunek do wyznawanej religii, bliski fanatyzmowi religijnemu;
2. radykalizm ideowy, niepozostawiający miejsca do dyskusji;
3. w filozofii: pogląd, według którego jedynymi prawdami są te, które wynikają bezpośrednio z doznań zmysłowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji
Wiktionary
Fundamentalizm – rygorystyczne trzymanie się zasad i norm wyznaczonych przez daną religię (fundamentalizm religijny), doktrynę polityczną (fundamentalizm polityczny) lub ideologię (np. fundamentalizm „światopoglądu naukowego” w komunizmie).
Wikipedia
rzecz. fundamentalista mos.
przym. fundamentalistyczny
Wiktionary
(1.1) ortodoksja
Wiktionary
odnoszący się do teologicznych podstaw wiary chrześcijańskiej
SJP.pl
będący podstawą, bazą czegoś; podstawowy, zasadniczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podstawowy, stanowiący podstawę, elementarny, zasadniczy
(1.2) przest. silny, mocny, masywny
Wiktionary
(1.1) Oxford English Dictionary to fundamentalny dla języka angielskiego, dwudziestotomowy słownik, nad którym prace rozpoczęto jeszcze w XIX wieku. [...].
Wiktionary
IPA: ˌfũndãmɛ̃nˈtalnɨ, AS: fũndãmẽntalny
Wiktionary
rzecz. fundament m., fundamencik m., fundamentowanie n.
przym. fundamentowy
przysł. fundamentalnie
Wiktionary
(1.1) istotny, podstawowy, elementarny, zasadniczy, główny
Wiktionary
związany z fundamentem, dotyczący fundamentu
SJP.pl
w filozofii: pogląd, według którego jedynymi prawdami są te, które wynikają bezpośrednio z doznań zmysłowych; fundamentalizm
SJP.pl
1. twórca fundacji, osoba, która z własnych środków finansuje budowę budynków o znaczeniu społecznym, np. kościoła, uczelni; donator, darczyńca, ofiarodawca;
2. potocznie: ktoś, kto ponosi koszty poczęstunku, rozrywki, kto coś komuś funduje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto coś ufundował lub dał czemuś początek;
(1.2) ktoś, kto płaci za poczęstunek, funduje nagrodę w teleturnieju, itp.
Wiktionary
Fu
Wikipedia
(1.1) Popiersie fundatora stało na postumencie w rogu auli.
(1.2) Fundatorem dzisiejszej nagrody jest firma kaletnicza z Cieszyna.
Wiktionary
IPA: fũnˈdatɔr, AS: fũndator
Wiktionary
rzecz. fundowanie n., fundusz m.
:: fż. fundatorka ż.
czas. fundować ndk., ufundować dk., zafundować dk.
przym. fundatorski
Wiktionary
(1.2) sponsor
Wiktionary
1. kobieta fundująca coś, częstująca czymś;
2. założycielka fundacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która coś ufundowała lub dała czemuś początek
(1.2) kobieta, która płaci za poczęstunek, funduje nagrodę w teleturnieju, itp.
Wiktionary
(1.1) Portret fundatorki wisi w sali obrad.
(1.2) Fundatorka nagrody chce pozostać anonimowa.
Wiktionary
rzecz. fundowanie n., fundusz m.
:: fm. fundator m.
czas. fundować ndk., ufundować dk., zafundować dk.
przym. fundatorski
Wiktionary
(1.1) założycielka
(1.2) sponsorka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fundnąć.
Wiktionary
czas. fundnąć
Wiktionary
potocznie: kupić coś dla kogoś za własne pieniądze, zapłacić za inną osobę w kinie, restauracji itp.; zafundować, postawić
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) pot. zafundować, sprawić coś (sobie lub komuś)
Wiktionary
(1.1) Szef fundnął mi nowy komputer. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˈfũndnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: fũndnõńć
Wiktionary
rzecz. fundnięcie n.
Wiktionary
(1.1) zafundować, sprawić, reg. pozn. lajsnąć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fundować.
Wiktionary
czas. zafundować, fundować ndk.
rzecz. fundacja ż., fundator mos., fundatorka ż., ufundowanie n.
Wiktionary
1. budować (rzadziej zbudować), zakładać (rzadziej założyć) coś swoim kosztem dla użytku publicznego;
2. potocznie: kupować (rzadziej kupić) coś komuś w prezencie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) zakładać i opłacać instytucje
(1.2) pot. zapraszać i płacić za poczęstunek
Wiktionary
(1.2) Jest maniakiem punktualności. - Za pięciominutowe spóźnienie na próbę delikwent funduje kawę całej grupie.
Wiktionary
rzecz. fundusz m., fundacja ż., fundator mos., fundatorka ż., fundowanie n., funda ż., fundowanie n., ufundowanie n.
przym. fundatorski
czas. zafundować
Wiktionary
(1.1) sponsorować, erygować, wznosić
(1.2) stawiać, raczyć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: fandrejzer] pracownik instytucji pozarządowej pozyskujący fundusze od osób indywidualnych, firm, fundacji itp. zwykle w celu pokrycia kosztów działalności społecznej
SJP.pl
Fundraiser (również "specjalista do spraw pozyskiwania funduszy") – osoba specjalizująca się w pozyskiwaniu funduszy (fundraisingiem) lub darowizn rzeczowych na cele społeczne, np. dla organizacji pozarządowych, naukowych, sportowych, młodzieżowych, religijnych, domów dziecka, szpitali, hospicjów, szkół, uczelni czy instytucji kulturalnych.
Wikipedia
[czytaj: fandrejzerka] pracownica instytucji pozarządowej pozyskująca fundusze od osób indywidualnych, firm, fundacji itp. zwykle w celu pokrycia kosztów działalności społecznej
SJP.pl
[czytaj: fandrejz-ing] pozyskiwanie funduszy od osób indywidualnych, firm, fundacji itp. zwykle w celu pokrycia kosztów działalności społecznej przez instytucję pozarządową; fund raising, fund-raising
SJP.pl
Fu
Wikipedia
[czytaj: fandrejz-ingowy] związany z pozyskiwaniem funduszy od osób indywidualnych, firm, fundacji itp. zwykle w celu pokrycia kosztów działalności społecznej przez instytucję pozarządową; fundraiserski
SJP.pl
dawniej: główny folwark lub też grunt przy zamku
SJP.pl
prefabrykowany element scenograficzny, z którego buduje się dekorację teatralną lub filmową
SJP.pl
zdrobnienie od: fundusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: fundusz
Wiktionary
rzecz. fundusz mrz.
Wiktionary
1. środki majątkowe przeznaczone na określony cel, np. fundusz amortyzacyjny, dyspozycyjny, powierniczy;
2. potocznie: zasób gotówki, pieniądze;
3. dawniej: zapisanie w testamencie majątku instytucji lub osobie niebędącej spadkobiercą;
4. dawniej: zabawianie się czyimś kosztem;
5. dawniej: fundusz żelazny - kapitał nienaruszalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. wyodrębniony zasób finansowy przeznaczony na określone cele
(1.2) pot. duża suma pieniędzy
Wiktionary
Fundusz – wydzielone środki pieniężne, przeznaczone na określony cel.
Samo określenie „fundusz” pochodzi od łac. "fundus" i oznacza tyle co "grunt, podłoże, podstawa, fundament".
Wikipedia
(1.1) Niemcy i Francja zakładają u siebie fundusze antykryzysowe, powstające z przymusowych potrąceń ze środków banków i wzywają partnerów do pójścia w ich ślady.
(1.2) Projekt upadł z powodu braku funduszy.
Wiktionary
IPA: ˈfũnduʃ, AS: fũnduš
Wiktionary
rzecz. fundusik mrz., fundatorka ż., fundator mos., fundacja
czas. fundować
Wiktionary
1. środki majątkowe przeznaczone na określony cel, np. fundusz amortyzacyjny, dyspozycyjny, powierniczy;
2. potocznie: zasób gotówki, pieniądze;
3. dawniej: zapisanie w testamencie majątku instytucji lub osobie niebędącej spadkobiercą;
4. dawniej: zabawianie się czyimś kosztem;
5. dawniej: fundusz żelazny - kapitał nienaruszalny
SJP.pl
żartobliwie, potocznie: pokrycie kosztów związanych z zaproszeniem kogoś dokądś; fundowanie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
odnoszący się do pogrzebu, żałoby; funeralny
SJP.pl
przedmioty wykorzystywane podczas pogrzebu
SJP.pl
odnoszący się do pogrzebu, żałoby; funebralny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pogrzebem i żałobą
Wiktionary
(1.1) żałobny, pogrzebowy
Wiktionary
[czytaj: fungic-idin] nazwa handlowa antybiotyku przeciwgrzybiczego, zawierającego nystatynę; Fungicydyna, Mykostatyna
SJP.pl
środek chemiczny do zwalczania grzybów pasożytniczych roślin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. mykol. środek mający działanie grzybobójcze;
Wiktionary
(1.1) Wśród różnych środków ochrony roślin to zwłaszcza sprzedaż tak zwanych fungicydów, czyli środków grzybobójczych, szła dobrze, odnotowując wzrost obrotów o 20,7 proc.
(1.1) 2,4,6-Trichlorofenol jest fungicydem.
Wiktionary
IPA: fũŋʲˈɟit͡sɨt, AS: fũŋʹǵicyt
Wiktionary
przym. fungicydalny
przysł. fungicydalnie
Wiktionary
(1.1) środek grzybobójczy
Wiktionary
zwalczający grzyby; grzybobójczy
SJP.pl
nazwa handlowa antybiotyku przeciwgrzybiczego, zawierającego nystatynę; Fungicidin, Mykostatyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fungować.
Wiktionary
czas. fungować ndk.
Wiktionary
dawniej: sprawować urząd
SJP.pl
czasownik
(1.1) daw. pełnić urząd
Wiktionary
IPA: fũŋˈɡɔvat͡ɕ, AS: fũŋgovać
Wiktionary
rzecz. fungowanie n.
Wiktionary
[czytaj: finikiLER] szynowa kolej linowo-terenowa
SJP.pl
kolejka budowana na zboczach gór lub wzgórz miejskich, której wagony poruszają się po torze i napędzane są liną prowadzoną między szynami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) terenowa szynowa kolej linowa z wagonem na stałe przymocowanym do liny napędowej;
Wiktionary
(1.1) Do położonego na szczycie sanatorium dotarliśmy funikularem.
Wiktionary
przym. funikularny
Wiktionary
(1.1) kolej funikularna, kolej linowo-terenowa
Wiktionary
linowy, np. kolejka linowa
SJP.pl
wydłużony twór u roślin okrytonasiennych, poprzez który zalążek jest przyrośnięty do zalążni
SJP.pl
[czytaj: fank] styl w muzyce odwołujący się do jazzu i muzyki afrykańskiej
SJP.pl
Nie mylić z: Phonk.
Funk, funky – gatunek muzyki rozrywkowej, powstały w Ameryce w drugiej połowie lat sześćdziesiątych, kiedy muzycy pochodzenia afroamerykańskiego połączyli muzykę soul, jazz, rhythm and blues, tworząc nowy, rytmiczny i energetyczny styl muzyczny.
Wikipedia
1. zadanie, znaczenie kogoś lub czegoś w jakichś okolicznościach;
2. zajmowane przez kogoś stanowisko lub zakres wykonywanych obowiązków;
3. możliwość wykonania czegoś przez urządzenie lub program komputerowy;
4. książkowo: wzajemny stosunek zjawisk lub stanów, związek przyczynowo-skutkowy między nimi;
5. w matematyce: sposób przyporządkowania elementów pewnego zbioru elementom innego zbioru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania;
(1.2) mat. przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; pot. wykres, rysunek takiego przyporządkowania;
(1.3) inform. podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie;
(1.4) inform. możliwość oferowana przez program, cecha użytkowa
Wiktionary
Funkcja ( functio, -onis „odbywanie, wykonywanie, czynność”), odwzorowanie, przekształcenie, transformacja ze zbioru formula_1 do zbioru formula_2 która każdemu elementowi zbioru formula_1 przypisuje (odwzorowuje) dokładnie jeden element zbioru formula_4.
Funkcje stały się jednym z podstawowych i najważniejszych pojęć całej nowożytnej matematyki i innych nauk ścisłych oraz stosowanych, o szerokich zastosowaniach w działalności człowieka na wielu polach.
Wikipedia
(1.1) Piorunochron pełni funkcję zabezpieczenia przed wyładowaniami atmosferycznymi.
(1.2) Tę zależność opisuje bardzo skomplikowana funkcja.
(1.3) Program zawiesza się podczas wykonywania tej funkcji.
(1.3) W kodzie tej funkcji musi być błąd, zawsze zwraca zero niezależnie od tego, jakie podam jej parametry.
(1.4) Najnowszą wersję aplikacji wyposażono w funkcję rozpoznawania mowy.
Wiktionary
IPA: ˈfũŋkt͡sʲja, AS: fũŋkcʹi ̯a
Wiktionary
przym. funkcyjny, funkcjonalny
przysł. funkcyjnie, funkcjonalnie
czas. funkcjonować
rzecz. funkcyjny mos., funkcjonariuszka ż., funkcjonalność ż., funkcjonariusz mos.
Wiktionary
(1.2) przyporządkowanie, zależność, odwzorowanie, operator, funkcjonał
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. odmiana językowa wydzielona ze względu na funkcję, jaką spełnia w procesie porozumiewania się między ludźmi
Wiktionary
(1.1) Szacuje się, że w obrębie każdej wysoko rozwiniętej wspólnoty językowej funkcjonuje dziś co najmniej 300 takich funkcjolektów lub technolektów.
Wiktionary
zwolennik funkcjonalizmu w sztuce, prawie, socjologii itp.
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z funkcjonalizmem, charakterystyczny dla funkcjonalizmu
Wiktionary
rzecz. funkcjonalista mos., funkcjonalizm mrz.
Wiktionary
zwiększanie użyteczności, funkcjonalności czegoś
SJP.pl
1. w architekturze, sztuce użytkowej: kierunek, którego założeniem jest uznanie nadrzędności funkcji użytkowej nad formą; modernizm;
2. w prawie: kierunek w stanowieniu norm prawnych, w którym eksponuje się społeczne skutki aktów prawnych; realizm prawny;
3. w psychologii: podejście wysuwające na pierwszy plan wyjaśnianie funkcji zjawisk psychologicznych;
4. w socjologii: kierunek dążący do wyjaśniania faktów, zjawisk i procesów społecznych przez ustalanie ich funkcji w kulturze danego społeczeństwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) antrop. nurt uznający rolę najmniejszego nawet zjawiska dla rozwoju i zachodzących przemian;
(1.2) archeol. nurt podkreślający wagę analizy znalezisk z funkcjonalistycznego punktu widzenia;
(1.3) archit. szt. nurt uwydatniający nadrzędność funkcji użytkowej dzieła
(1.4) przest. archit. polski modernizm
(1.5) filoz. nurt podkreślający rolę przyczyn i skutków w analizie filozoficznej
(1.6) praw. nurt w teorii prawa podkreślający rolę skutków społecznych wprowadzonych norm prawnych
(1.7) psych. kierunek badań podkreślający funkcje zjawisk psychologicznych;
(1.8) socjol. nurt podkreślający rolę funkcji pełnionych przez fakty, zjawiska i procesy społeczne;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Zgodnie z modernistyczną historiografią, funkcjonalizm był fundamentem nowoczesnej architektury.
Wiktionary
rzecz. funkcjonalista m.
przym. funkcjonalistyczny
czas. funkcjonować
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) ze względu na funkcję; pod względem użyteczności lub efektywności
Wiktionary
rzecz. funkcjonariuszka ż., funkcjonariusz mos., funkcja ż., funkcjonalność ż.
przym. funkcjonalny
Wiktionary
(1.1) czynnościowo
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: funkcjonalnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: funkcjonalny
SJP.pl
1. przydatność, użyteczność, ergonomiczność;
2. zespół funkcji i usług systemu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest funkcjonalne
(1.2) funkcja, cecha użytkowa programu lub urządzenia
Wiktionary
Funkcjonalność ( functionality) – zbiór atrybutów urządzenia, oprogramowania lub systemu określających zdolność do dostarczenia funkcji zaspokajających wyznaczone i zakładane potrzeby, podczas używania w określonych warunkach.
Norma ISO 9126 definiuje 5 podcharakterystyk funkcjonalności w modelu jakości oprogramowania:
Wikipedia
IPA: ˌfũŋkt͡sʲjɔ̃ˈnalnɔɕt͡ɕ, AS: fũŋkcʹi ̯õnalność
Wiktionary
rzecz. funkcja ż., funkcjonariusz mos., funkcjonariuszka ż.
czas. funkcjonować
przym. funkcjonalny
przysł. funkcjonalnie
Wiktionary
1. dobrze spełniający swoją funkcję; praktyczny, użyteczny;
2. mający jakąś funkcję w czymś, np. urządzeniu, systemie;
3. w matematyce: odnoszący się do funkcjonału
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z funkcjonowaniem
(1.2) bardziej użytkowy niż estetyczny
Wiktionary
rzecz. funkcja ż., funkcjonalność ż., funkcjonariusz mos., funkcjonariuszka ż.
przysł. funkcjonalnie
czas. funkcjonować
Wiktionary
(1.2) poręczny, praktyczny, użytkowy
Wiktionary
pracownik, urzędnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) adm. pracownik służb państwowych, zwykle mundurowych np. policji lub służby więziennej;
(1.2) polit. działacz partii rządzącej piastujący wysokie stanowisko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Znajomy mojego brata jest funkcjonariuszem Policji.
(1.1) (…) funkcjonariusze z Bogatyni (woj. dolnośląskie) dorabiali, handlując narkotykami we Wrocławiu, Wałbrzychu, Jeleniej Górze.
Wiktionary
IPA: ˌfũŋkt͡sʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ, AS: fũŋkcʹi ̯õnarʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz. funkcja ż., funkcjonowanie n., zafunkcjonowanie n., funkcyjność ż., funkcjonalność ż.
:: fż. funkcjonariuszka ż.
czas. funkcjonować ndk., zafunkcjonować dk.
przym. funkcyjny, funkcjonalny
przysł. funkcjonalnie
Wiktionary
(1.2) aparatczyk
Wiktionary
pracowniczka, urzędniczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) adm. pracowniczka służb państwowych, zwykle mundurowych, np. policji lub SOK-u
Wiktionary
(1.1) Do przedziału weszły dwie funkcjonariuszki SOK-u.
Wiktionary
rzecz. funkcja ż., funkcjonowanie n., zafunkcjonowanie n., funkcyjność ż., funkcjonalność ż.
:: fm. funkcjonariusz m.
czas. funkcjonować ndk., zafunkcjonować dk.
przym. funkcyjny, funkcjonalny
przysł. funkcjonalnie
Wiktionary
funkcja, której argumentami są funkcje, a wartościami liczby rzeczywiste lub zespolone
SJP.pl
Funkcjonał – wieloznaczne pojęcie matematyczne, opisujące różne klasy odwzorowań (przekształceń). Funkcjonały przeważnie definiuje się przez odpowiednią przeciwdziedzinę, ale czasem też przez dziedzinę w sensie zbioru argumentów. Według różnych autorów funkcjonał to odwzorowanie:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) działanie
Wiktionary
(1.1) Aby zapewnić sprawne funkcjonowanie tego portalu, czasami umieszczamy na komputerze użytkownika (bądź innym urządzeniu) małe pliki – tzw. cookies („ciasteczka”).
Wiktionary
IPA: ˌfũŋkt͡sʲjɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: fũŋkcʹi ̯õnovãńe
Wiktionary
rzecz. funkcjonariusz mos., funkcjonariuszka ż.
czas. funkcjonować
Wiktionary
1. pełnić jakąś funkcję; działać, pracować;
2. być sprawnym; działać, pracować;
3. być stosowanym lub postrzeganym w określonej roli;
4. o przekonaniu, micie itp.: być powszechnie znanym oraz uznawanym
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) działać, wykonywać czynności w sposób właściwy
Wiktionary
(1.1) Sztuka interesuje mnie jako obszar dość niezdefiniowany, w którym sporo wolno i w którym w miarę gładko mogę funkcjonować.
(1.1) Ten aparacik nie funkcjonuje przy zbyt wysokiej wilgotności powietrza.
Wiktionary
IPA: ˌfũŋkt͡sʲjɔ̃ˈnɔvat͡ɕ, AS: fũŋkcʹi ̯õnovać
Wiktionary
rzecz. funkcyjny mos., funkcjonalność ż., funkcja ż., funkcjonalizm m., funkcjonowanie n., funkcjonariusz mos., funkcjonariuszka ż.
przym. funkcjonalny, niefunkcjonalny, funkcyjny
Wiktionary
(1.1) działać, pracować; gw. Śląsk Cieszyński szwóngować
Wiktionary
kobieta pełniąca funkcję o charakterze porządkowym, zwykle w wojsku, więzieniu itp.
SJP.pl
przymiotnik od: funkcja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba pełniąca funkcje porządkowe
Wiktionary
Funkcyjny – żołnierz wchodzący w skład drużyny, działonu, obsługi i załogi, np.:
Wikipedia
rzecz. funkcjonariuszka ż., funkcjonariusz mos., funkcja ż.
czas. funkcjonować
Wiktionary
roślina z rodziny liliowatych; hosta; ślubojawka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Hosta|Tratt.|ref=tak., wieloletnia roślina zielna z rodziny szparagowatych, pochodząca z Azji Wschodniej;
Wiktionary
Funkia, hosta ("Hosta" Tratt.) – rodzaj roślin z rodziny szparagowatych ("Asparagaceae"), liczący około 20 gatunków roślin zielnych pochodzących z Azji Wschodniej – Japonii, Chin, Korei i Rosji.
Gatunek funkia rozdęta ("Funkia ventricosa") został introdukowany do wschodnich Stanów Zjednoczonych, a gatunek funkia babkolistna ("F. plantaginea") do Europy, Uzbekistanu i Pensylwanii.
Wikipedia
(1.1) Pylniki funkii pękają do wewnątrz.
Wiktionary
(1.1) hosta
Wiktionary
[czytaj: fankować] grać, śpiewać muzykę funkową
SJP.pl
miłośnik funka
SJP.pl
→ funk [czytaj: fankowy]
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. dotyczący funka
Wiktionary
(1.1) Odnajdywałem w nich elementy ze starych płyt i ani wątki jazzowe, ani funkowe nie były dla mnie żadnym zaskoczeniem.
Wiktionary
rzecz. funk m.
Wiktionary
w logice: wyrażenie, które w połączeniu z pewnymi innymi wyrażeniami, nazywanymi jego argumentami, tworzy nazwę lub zdanie
SJP.pl
Funktor – pojęcie z zakresu teorii kategorii semantycznych oznaczające wyrażenie, które nie jest nazwą ani zdaniem, służące do konstrukcji wyrażeń bardziej złożonych – nazw, zdań lub bardziej złożonych funktorów. Wyrażenie, wraz z którym dany funktor tworzy wyrażenie bardziej złożone, to argument funktora.
Wikipedia
[czytaj: fanki]
1. styl w muzyce rozrywkowej, odmiana funku;
2. mający cechy tego stylu
SJP.pl
pound;
1. jednostka wagi, używana powszechnie w Europie (także w Polsce) do XIX wieku, w różnym czasie i na różnych obszarach równa wadze od 350 do 560 gramów, obecnie używana w krajach anglosaskich, o wadze 453 gramów (skrót: lb.);
2. jednostka monetarna niektórych państw, m.in. Wielkiej Brytanii i Egiptu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) monet. waluta niektórych państw
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) miar. anglosaska, pozaukładowa jednostka masy równa 0,453 592 37 kg;
(2.2) daw. europejska jednostka masy
(2.3) gw-pl|Górny Śląsk,Poznań. pół kilo
(2.4) muz. pot. gwara. akord
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(2.1) Sprowadź mi dwadzieścia funtów drutu miedzianego, takiego, jaki był ostatnio
(2.4) „Knockin' on Heaven's Door” Boba Dylana to dość łatwy do zagrania utwór. Trzy czy cztery funty.
Wiktionary
IPA: fũnt, AS: fũnt
Wiktionary
rzecz. funciak m.
przym. funtowy
Wiktionary
związany z funtem
SJP.pl
1. potocznie:
a) wóz konny do przewozu ciężarów; furmanka;
b) ilość towaru mieszcząca się na takim wozie;
2. potocznie: wielka ilość czegoś;
3. potocznie: samochód dobrej marki;
4. w grze w oczko: zdobycie liczby punktów większej niż 21
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pojazd ciągnięty przez konie;
(1.2) ilość ładunku mieszcząca się na wozie konnym
(1.3) środ. mot. pot. samochód
(1.4) duża ilość czegoś
Wiktionary
Fu
Wikipedia
(1.2) Do domu przyjechaliśmy na furze siana.
(1.3) Jak się ma mieszkanie za dwie bańki, to trzeba podjechać pod nie furą za trzy bańki.
Wiktionary
IPA: ˈfura, AS: fura
Wiktionary
rzecz. furmanka ż.
:: zdrobn. furka ż.
Wiktionary
(1.1) furmanka
(1.4) mnóstwo, masa, co niemiara, bez liku
Wiktionary
nazwa handlowa leku przeciwbakteryjnego zawierającego furazydynę
SJP.pl
związek heterocykliczny, lotna, bezbarwna ciecz o zapachu chloroformu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. ciekły, łatwopalny węglowodór aromatyczny o wzorze sumarycznym C4H4O, mający zapach zbliżony do chloroformu;
Wiktionary
Furan, furfuran – heterocykliczny związek chemiczny z endocyklicznym atomem tlenu, cykliczny eter o charakterze aromatycznym.
Jest znacznie bardziej reaktywny w substytucji elektrofilowej niż benzen. Podstawienie elektrofilowe zachodzi głównie w pozycji 2 w stosunku do atomu tlenu. W środowisku kwasowym polimeryzuje.
Wikipedia
(1.1) furfuran
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny wytwarzany przez niektóre rośliny w celach obronnych
Wiktionary
związany z furanem
SJP.pl
monosacharyd zawierający sześcioczłonowy pierścień cykliczny z atomem tlenu i półacetalowym atomem węgla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. lek przeciwbakteryjny, pochodna nitrofuranu;
Wiktionary
Furazolidon ( furazolidonum) – organiczny związek chemiczny będący pochodną nitrofuranu, stosowany jako lek przeciwbakteryjny. Działa bakteriobójczo wobec wielu szczepów bakterii, w tym na bakterie najczęściej wywołujące zakażenia jelitowe.
Wikipedia
dawniej: pasza, obrok, zwłaszcza dla koni wojskowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. wojsk. obrok (pasza) dla koni wojskowych
Wiktionary
(1.1) Dlatego żandarmi pełnili służbę we własnym departamencie, nie pobierając żołdu. Wydawano im jedynie z magazynów państwowych żywność i furaż, czyli paszę i obrok dla koni.
Wiktionary
IPA: ˈfuraʃ, AS: furaš
Wiktionary
rzecz. furażer m., furażerówka ż., furażowanie n.
czas. furażować ndk.
przym. furażowy
Wiktionary
(1.1) obrok
Wiktionary
dawniej: żołnierz mający za zadanie gromadzenie i dostarczanie furażu - paszy dla koni wojskowych; furażowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. wojsk. żołnierz zajmujący się dostarczaniem furażu
Wiktionary
IPA: fuˈraʒɛr, AS: furažer
Wiktionary
rzecz. furaż m., furażerówka ż., furażowanie n.
czas. furażować ndk.
przym. furażowy
Wiktionary
miękka, podłużnie składana czapka bez daszka; furażka, pierożek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miękka podłużna czapka bez daszka;
Wiktionary
Furażerka (pierożek) – rodzaj miękkiej, sukiennej czapki bez daszka, o podłużnym kształcie, stosowanej najczęściej w wojsku. Niekiedy – w wersji zimowej – ocieplana, lub futrzana. W wojsku stosowano ją, gdy nie obowiązywało wkładanie kapelusza, czako, czapki lub hełmu.
Wikipedia
IPA: ˌfuraˈʒɛrka, AS: furažerka
Wiktionary
(1.1) pierożek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zdobywanie furażu
Wiktionary
IPA: ˌfuraʒɛˈrufka, AS: furažerufka
Wiktionary
rzecz. furaż, furażer, furażowanie
czas. furażować
przym. furażowy
Wiktionary
miękka, podłużnie składana czapka bez daszka; furażerka, pierożek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|furażować.
Wiktionary
Fu
Wikipedia
IPA: ˌfuraʒɔˈvãɲɛ, AS: furažovãńe
Wiktionary
rzecz. furaż, furażer, furażerówka
czas. furażować ndk.
przym. furażowy
Wiktionary
dawniej: dostarczać paszę dla koni wojskowych; zdobywać furaż
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) zdobywać furaż
Wiktionary
(1.1) Ponadto dochodziło do scysji między żołnierzami obu armii, gdyż na furażujących Szwedów często napadali Węgrzy lub Kozacy.
Wiktionary
IPA: ˌfuraˈʒɔvat͡ɕ, AS: furažovać
Wiktionary
rzecz. furaż, furażer, furażerówka, furażowanie
przym. furażowy
Wiktionary
przestarzałe: taki, który dotyczy furażu - paszy, zwłaszcza dla koni wojskowych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. dotyczący furażu
(1.2) daw. dotyczący furażera
Wiktionary
IPA: ˌfuraˈʒɔvɨ, AS: furažovy
Wiktionary
rzecz. furaż, furażer, furażerówka, furażowanie
czas. furażować
Wiktionary
furkać;
1. wydawać dźwięk powstający przy uderzaniu skrzydłami przez ptaki; furkotać;
2. wydawać dźwięk powstający przy szybkim poruszaniu się jakiegoś materiału, np. papieru; furkotać;
3. wydawać dźwięk charakterystyczny dla działających maszyn lub ich części; warkotać, furkotać;
4. wydawać niskie, charczące dźwięki spowodowane nieprawidłowym przepływem powietrza lub zaburzeniami w trawieniu; furkotać;
5. wyrażać dźwiękami swoją złość lub niezadowolenie
SJP.pl
dawniej: rzecz mało ważna, głupstwo, błahostka
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) daw. dźwięk. o rzeczy błahej
przymiotnik
(2.1) daw. błahy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Kresy. przest. areszt
Wiktionary
rzecz. furdygarnia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Lwów. więzienie, areszt
Wiktionary
(1.1) Jestem pewny, że tutejsza furdygarnia musi być przyjemniejsza od lwowskich suterynowych mieszkań.
Wiktionary
rzecz. furdyga ż.
Wiktionary
Furdyment (kosz, garda) – rozbudowany typ rękojeści w niektórych typach bocznej broni białej (pałasze, szable, szpady).
System gęsto splecionych z sobą kabłąków i obłęków tworzących pełną osłonę dłoni. Wykonywany najczęściej ze zgrzewanych prętów lub wycinany ażurowo z blachy. Wnętrze furdymentu było często wyściełane płatem skóry lub tkaniny. Rękojeści tego typu zapewniały doskonałą ochronę dłoni walczącego, lecz w znacznym stopniu ograniczały ruchy nadgarstka.
Wikipedia
zdrobnienie od: fura
SJP.pl
przestarzałe:
1. krętacz, oszust;
2. zarozumialec, fanfaron
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. krętacz, oszust, frant, blagier
(1.2) daw. samochwał, fanfaron, pyszałek, zarozumialec
Wiktionary
(1.1) Co pan chcesz? Bombastein jest furfant jakiego świat nie widział, szalbierz, oszust, nawet sprytu wielkiego nie ma, tylko szczęście osobliwe.
(1.1) Podstoli w furię wpadł. – A łajdak! a furfant! a złodziej! wisielec jakiś – patrz, jak mi się ślicznie wywdzięczył za to żem go z błota wyciągnął.
(1.2) – To furfant – dodał wikary – ja go nie lubię, ma się za wielkiego człowieka dlatego, że wierszydła klei, a próżny, a nadęty i do niczego.
Wiktionary
rzecz. furfantka ż., furfanteria ż.
przym. furfancki
Wiktionary
(1.1) filut, szelma, szachraj, przechera, macher, szalbierz
(1.2) bufon, megaloman
Wiktionary
aldehyd heterocykliczny, pochodna furanu; furfurol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. heterocykliczny aldehyd o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C5H4O2., pozyskiwany z otrębów i innych odpadów przemysłu celulozowego;
Wiktionary
Furfural (dawna nazwa: "furfurol") – organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów. Jest związkiem heterocyklicznym z 5-członowym pierścieniem zawierającym atom tlenu (formalnie pochodna furanu). Nazwa związku pochodzi od surowca, z którego furfural jest otrzymywany (łac. "furfur" – otręby).
Wikipedia
(1.1) furoaldehyd, daw. furfurol
Wiktionary
aldehyd heterocykliczny, pochodna furanu; furfural
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. latanie
Wiktionary
czas. furgać ndk.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) góry. gw-pl|Śląsk Cieszyński. fruwać
Wiktionary
rzecz. furganie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
duży, kryty wóz ciężarowy
SJP.pl
Nadwozie furgonowe (krótko furgon) – zamknięte nadwozie samochodów dostawczych i ciężarowych posiadających sztywny dach i ściany, odchylane drzwi tylne i często odchylane lub przesuwane drzwi boczne. Furgon służy do przewożenia towarów. Furgony mogą powstawać na bazie konstrukcji samochodów osobowych, a z kolei na ich bazie także może powstać odmiana osobowa. Przykładowo Volkswagen Caddy Maxi ma osobową odmianę Volkswagen Caddy Maxi Life.
Wikipedia
mały samochód ciężarowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. samochód dostawczy; odmiana samochodu osobowego lub lekkiego ciężarowego
Wiktionary
(1.1) Marian podjechał furgonetką i zabraliśmy wszystkie graty za jednym razem.
Wiktionary
IPA: ˌfurɡɔ̃ˈnɛtka, AS: furgõnetka
Wiktionary
(1.1) dostawczak, półciężarówka, pikap, pick-up
Wiktionary
przymiotnik od: furgon
SJP.pl
gwarowo: furkot
SJP.pl
trzepotać, łopotać na wietrze; furczeć; furkotać
SJP.pl
taki, który trzepocze na wietrze; furkotliwy, furgoczący, furkoczący
SJP.pl
1. napad gniewu, złości
2. szał jako objaw niektórych psychoz
3. rzymska bogini zemsty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. gwałtowny napad nieopanowanego gniewu, wściekłości
(1.2) mit. jedna z rzymskich bogiń karzącej zemsty, również uosobienie albo przejaw złości, wściekłości;
(1.3) med. ostre zaburzenie świadomości połączone z raptownym podnieceniem, objaw niektórych chorób psychicznych i zatruć
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na wieść o tym mój przyjaciel wpadł w istną furię.
(1.2) Wyrzuty sumienia prześladowały go jak furie całą noc, nie pozwalając zasnąć.
Wiktionary
IPA: ˈfurʲja, AS: furʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. furiat mos., furiatka ż., furiactwo n.
przym. furiacki
Wiktionary
(1.1) amok, szał, wściekłość, pasja, biała gorączka, szewska pasja; posp. wścieklizna, wulg. kurwica
(1.2) gr. erynia, eumenida, daw. furyja
Wiktionary
przymiotnik od: furiat
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z furią lub furiatem, odnoszący się do furii lub furiata
Wiktionary
(1.1) Jego furiackie wybryki negatywnie odbiły się na opinii o naszej placówkaacówce.
Wiktionary
rzecz. furia ż., furiat mos., furiatka ż.
Wiktionary
żywy czeski taniec ludowy
SJP.pl
Furiant (reg. "sedlák") – czeski taniec ludowy w tempie od umiarkowanego do szybkiego, w metrum trójdzielnym z hemiolami. Jest jednym z elementów tradycyjnego czeskiego tańca salonowego o nazwie "beseda".
Furianta tańczy się w parach. Tancerz imituje postać dumnego chłopa; opierając ręce na biodrach i tupiąc nogami, podąża za tancerką, poruszającą się zwinnie i z gracją po okręgach. Pod koniec tancerze obejmują się i przez dłuższy czas dostojnie wirują.
Wikipedia
1. osoba chora psychicznie, dostająca ataków furii;
2. osoba porywcza, łatwo wpadająca w gniew; szaleniec, wariat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba wpadająca w furię, także jako objaw choroby psychicznej
Wiktionary
(1.1) Przyklejono politykowi łatkę furiata, ale nie wiem, czy słusznie...
Wiktionary
rzecz. furia ż.
:: fż. furiatka ż.
przym. furiacki
Wiktionary
kobieta łatwo wpadająca w furię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta wpadająca w furię, także jako objaw choroby psychicznej
Wiktionary
(1.1) Zgłosiliśmy sprawę na policję, ale furiatka się wszystkiego wyparła.
Wiktionary
rzecz. furia ż.
:: fm. furiat mos.
przym. furiacki
Wiktionary
dawniej: podoficer zajmujący się zakwaterowaniem wojska i dostarczaniem żywności; kwatermistrz
SJP.pl
Furier – podoficerski stopień wojskowy w dawnym wojsku polskim. Niższym stopniem był kapral, a wyższym sierżant. Zajmował się przede wszystkim zakwaterowaniem wojska i dostarczaniem żywności.
Wikipedia
oparty o dokonania matematyczne Fouriera, zwłaszcza związany z rozkładem zjawisk okresowych na szereg trygonometryczny; fourierowski
SJP.pl
zwolennik furieryzmu
SJP.pl
odmiana socjalizmu utopijnego, której program sformułowany został przez K. Fouriera
SJP.pl
[czytaj: furiozo] określenie wykonawcze: porywczo, namiętnie
SJP.pl
Furioso – rasa koni półkrwi, wyhodowana metodą selekcji w państwowej stadninie koni w Mezőhegyes na Węgrzech, gdzie znajdowały się klacze pochodzące od konia pełnej krwi angielskiej oraz klacze czystej krwi arabskiej. Były one stanowione słynnym ogierem pełnej krwi "Furioso". Został on wyhodowany ok. 1836 w węgierskiej stadninie hrabiego Karolyi.
Wikipedia
zdrobnienie od: fura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. fura
Wiktionary
rzecz. fura, furman
Wiktionary
podział szkoły średniej na zróżnicowane programowo równoległe klasy, sekcje, kierunki, wydziały według zainteresowań i uzdolnień młodzieży; profilowanie
SJP.pl
Fu
Wikipedia
narzędzie do ręcznego wiercenia małych otworów
SJP.pl
Fu
Wikipedia
furczeć;
1. wydawać dźwięk powstający przy uderzaniu skrzydłami przez ptaki; furkotać;
2. wydawać dźwięk powstający przy szybkim poruszaniu się jakiegoś materiału, np. papieru; furkotać;
3. wydawać dźwięk charakterystyczny dla działających maszyn lub ich części; warkotać, furkotać;
4. wydawać niskie, charczące dźwięki spowodowane nieprawidłowym przepływem powietrza lub zaburzeniami w trawieniu; furkotać;
5. wyrażać dźwiękami swoją złość lub niezadowolenie
SJP.pl
dźwięk powstający przy silnym uderzaniu skrzydłami przez ptaki w czasie lotu, przy poruszaniu się tkaniny pod wpływem wiatru, przy głośnym działaniu maszyny itp.; furkotanie, łopot, warkot
SJP.pl
Fu
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|furkotać.
Wiktionary
rzecz. niefurkotanie n.
czas. furkotać ndk.
Wiktionary
furkać, furczeć;
1. wydawać dźwięk powstający przy uderzaniu skrzydłami przez ptaki;
2. wydawać dźwięk powstający przy szybkim poruszaniu się jakiegoś materiału, np. papieru;
3. wydawać dźwięk charakterystyczny dla działających maszyn lub ich części; warkotać;
4. wydawać niskie, charczące dźwięki spowodowane nieprawidłowym przepływem powietrza lub zaburzeniami w trawieniu
SJP.pl
taki, który trzepocze na wietrze; furgotliwy, furgoczący, furkoczący
SJP.pl
włoski taniec zalotny w szybkim tempie i takcie 6/4 albo 6/8, modny zwłaszcza na początku XVII wieku; forlana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. przedstawicielka romańskiej grupy etnicznej zamieszkującej północno-wschodnie Włochy (w szczególności Friuli)
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Furlanin mos.
przym. furlański
Wiktionary
stara anglosaska jednostka długości, równa ok. 200 metrom
SJP.pl
Furlong – skrót fur, anglosaska, archaiczna jednostka długości.
Furlong obejmuje 1/8 mili, 10 łańcuchów, 40 prętów, 220 jardów lub 660 stóp, co daje 201,168 metra.
Podobną jednostką są staropolskie staje oraz starożytny stadion; na morzu kabel.
Wikipedia
osoba przewożąca towary wozem konnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek powożący zaprzęgiem konnym, zwykle furmanką
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈfurmãn, AS: furmãn
Wiktionary
rzecz. furmanka ż., furmaneczka ż., fura ż., furka ż., furmanienie n., furmaństwo n., Furman m., Furmanów m., Furmaniec m., Furmany nmos.
czas. furmanić ndk.
przym. furmański, furmankowy
Wiktionary
(1.1) woźnica, stangret, kuczer, wozak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. furmanka
Wiktionary
IPA: ˌfurmãˈnɛt͡ʃka, AS: furmãnečka
Wiktionary
rzecz. furman m., furmanka ż., furmanienie n., furmaństwo n.
czas. furmanić
przym. furmański
Wiktionary
1. wóz konny slużący do przewożenia towarów;
2. zawartość tego wozu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|furmanić.
Wiktionary
IPA: ˌfurmãˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: furmãńė̃ńe
Wiktionary
rzecz. furman m., furmanka ż., furmaneczka ż., furmaństwo n.
czas. furmanić
przym. furmański
Wiktionary
wykonywać pracę woźnicy, kierować wozem konnym przewożącym towary
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) być furmanem
Wiktionary
(1.1) Michał nadal furmanił, zaś jego żona gospodarowała na ziemi.
Wiktionary
IPA: furˈmãɲit͡ɕ, AS: furmãńić
Wiktionary
rzecz. furman m., furmanka ż., furmaneczka ż., furmanienie n., furmaństwo n.
przym. furmański
Wiktionary
(1.1) powozić
Wiktionary
1. wóz konny slużący do przewożenia towarów;
2. zawartość tego wozu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) towarowy wóz konny;
(1.2) zawartość furmanki (1.1)
(1.3) zawód furmana
(1.4) daw. cztery konie różnej maści używane do zaprzęgu
Wiktionary
IPA: furˈmãnka, AS: furmãnka
Wiktionary
rzecz. furman mos., furmanienie n., furmaństwo n.
:: zdrobn. furmaneczka ż.
czas. furmanić ndk.
przym. furmański
Wiktionary
(1.1) fura, wóz
(1.3) furmaństwo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
→ furman
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący furmana
Wiktionary
IPA: furˈmãj̃sʲci, AS: furmãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. furman m., furmanka ż., furmaneczka ż., furmanienie n., furmaństwo n.
czas. furmanić
Wiktionary
furmanienie;
1. zajęcie furmana, przewóz towarów wozem konnym;
2. dawniej: transport towarów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zawód furmana
(1.2) daw. ogólnie transport
Wiktionary
IPA: furˈmãj̃stfɔ, AS: furmãĩ ̯stfo
Wiktionary
rzecz. furman m., furmanka ż., furmaneczka ż., furmanienie n.
czas. furmanić
przym. furmański
Wiktionary
(1.1) furmanka
Wiktionary
przyrząd do usuwania podszerstka psów, kotów i koni
SJP.pl
rozpuszczalnik, produkt uboczny przeróbki ropy naftowej
SJP.pl
szał, wściekłość, pasja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. furia, szał
Wiktionary
IPA: ˈfurɔr, AS: furor
Wiktionary
tylko w wyrażeniu: zrobić (robić) furorę - zdobyć (zdobywać) niebywałe powodzenie, odnieść (odnosić) sukces, wprawić (wprawiać) otoczenie w podziw, w zachwyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) powodzenie, sukces, wzbudzony podziw
Wiktionary
organiczny związek chemiczny z grupy sulfonamidów, lek moczopędny i przeciwnadciśnieniowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. lek odwadniający i przeciwnadciśnieniowy, diuretyk pętlowy
Wiktionary
Furosemid ( furosemidum) – organiczny związek chemiczny z grupy sulfonamidów, lek moczopędny i przeciwnadciśnieniowy należący do grupy diuretyków pętlowych.
Wikipedia
(1.1) Zapomniałem dzisiaj przyjąć furosemid i boję się, że znów pojawi się duszność.
Wiktionary
IPA: ˌfurɔˈsɛ̃mʲit, AS: furosẽmʹit
Wiktionary
[czytaj: FUry] środowiskowo: osoba interesująca się postaciami łączącymi cechy ludzi i zwierząt; futrzak, furrys
SJP.pl
Furry (z ang. „futrzak, futrzastość”) – termin określający osobę, która interesuje się lub zajmuje się twórczością związaną z tzw. sztuką futrzastą, skupioną wokół antropomorficznych zwierząt czy też fikcyjnych stworzeń. Jest to też pojęcie opisujące społeczność, subkulturę, składającą się z osób o wyżej wymienionych upodobaniach lub pasjach. Czasami odnosi się również do postaci łączących cechy ludzi i zwierząt, występujących w kilku formach:
Wikipedia
środowiskowo: osoba interesująca się postaciami łączącymi cechy ludzi i zwierząt; futrzak, furry
SJP.pl
potocznie: ciągle, stale
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) gw-pl|Poznań, Łódź, Śląsk Cieszyński, Lwów. nadal, ciągle, ustawicznie
(1.2) białystok. ponownie
Wiktionary
(1.1) gw. Lwów furtem
Wiktionary
jednoskrzydłowe drzwi w ogrodzeniu, bramie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ciężkie, jednoskrzydłowe drzwi, np. w murze
(1.2) główne wejście do klauzury klasztornej
(1.3) żegl. wrota w kadłubie statku typu Ro-Ro;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈfurta, AS: furta
Wiktionary
rzecz. furtian m., furtianka ż.
:: zdrobn. furtka ż., furteczka ż.
przym. furtowy, furtkowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: furtka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: furtka
Wiktionary
IPA: furˈtɛt͡ʃka, AS: furtečka
Wiktionary
rzecz. furta ż., furtian mos., furtianka ż.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) gw-pl|Kresy. ciągle
Wiktionary
(1.1) On pieniądze od lokatorów furtem ciągnie, a czy mu to dom prosi jeść albo pić?
Wiktionary
(1.1) furt
Wiktionary
zakonnik będący odźwiernym klasztoru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zakonnik pełniący dyżur lub stałą funkcję przy furcie;
Wiktionary
Furtian – zakonnik będący odźwiernym (klucznikiem) klasztoru, posiadający klucze do furty klasztornej oraz nadzorujący i pilnujący porządku przy wchodzeniu i wychodzeniu z niego. Każdy zakon ma ściśle określone reguły, kto może wchodzić lub opuszczać mury klasztorne.
Wikipedia
(1.1) Podjechawszy ku murom klasztoru karawana wozów zatrzymała się, albowiem wyrwany ze snu furtian nie kwapił się z otworzeniem bramy.
Wiktionary
IPA: ˈfurtʲjãn, AS: furtʹi ̯ãn
Wiktionary
rzecz. furta ż., furtka ż., furteczka ż.
:: fż. furtianka ż.
przym. furtowy, furtkowy
Wiktionary
(1.1) furtowy
Wiktionary
zakonnica pełniąca dyżur przy drzwiach (furcie) klasztoru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zakonnica pełniąca dyżur lub stałą funkcję przy furcie
Wiktionary
(1.1) Faustyna pracowała ciężko i bez wytchnienia w kuchni, w ogrodzie, w piekarni i wreszcie, gdy jej siły zaczęły słabnąć, jako furtianka w klasztorze krakowskim.
Wiktionary
IPA: furˈtʲjãnka, AS: furtʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. furta ż., furtka ż., furteczka ż.
:: fm. furtian m.
przym. furtowy, furtkowy
Wiktionary
(1.1) furtowa, odźwierna
Wiktionary
1. niewielkie drzwi w ogrodzeniu lub murze; bramka;
2. awaryjne wyjście z trudnej sytuacji, obejście jakiegoś problemu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: furta
(1.2) mała furta, jednoskrzydłowe wejście, np. na ogrodzony teren
(1.3) przen. zapasowe wyjście z jakiejś sytuacji, zostawione na kłopoty
Wiktionary
Furtka lub furta – wąskie przejście w ogrodzeniu zamykane najczęściej drzwiczkami. Często stawiana w pobliżu bramy albo w samej bramie. Również wąskie przejście w murach (fortyfikacjach). Umożliwia ruch pieszy (bez otwierania bramy).
Furta w klasztorze to także wejście, strzeżone przez zakonników (furtiana lub furtiankę), przeznaczone do komunikacji klasztoru ze światem zewnętrznym.
Wikipedia
(1.1) Przed furtką stanęło czterech szopkarzy i zaczęło śpiewać kolędę.
(1.1) Na wieść o bliskim niebezpieczeństwie, Nazariusz wyprowadził wszystkich ukrytym przejściem do furtki ogrodowej, a następnie do opuszczonych kamieniołomów, odległych o kilkaset kroków od bramy Janikulskiej.
Wiktionary
IPA: ˈfurtka, AS: furtka
Wiktionary
rzecz. furta ż., furtian m., furtianka ż.
przym. furtowy, furtkowy
Wiktionary
(1.2) bramka
(1.3) plan B
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący furtki
Wiktionary
IPA: furtˈkɔvɨ, AS: furtkovy
Wiktionary
rzecz. furtka ż., furtianka ż., furtian mos., furta ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący furty
Wiktionary
IPA: furˈtɔvɨ, AS: furtovy
Wiktionary
rzecz. furtka ż., furtianka ż., furtian mos., furta ż.
Wiktionary
rozsianie się czyraka na większej powierzchni ciała, będące wynikiem osłabionej odporności organizmu lub braku higieny; czyraczność
SJP.pl
ropno-zgorzelinowe zapalenie mieszka włosowego, wywołane zakażeniem gronkowcami lub paciorkowcami; czyrak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. czyrak, zgorzel
Wiktionary
(1.1) Na przedramieniu zrobił mu się bolesny furunkuł.
Wiktionary
męt (w znaczeniu osadu, zawiesiny)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. fusy.
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) reg-pl|Mazowsze. knur
Wiktionary
IPA: fus, AS: fus
Wiktionary
rzecz. fusy nmos.
przym. fusiasty, fusowaty
Wiktionary
(1.1) męt
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. sport. piłka nożna
Wiktionary
(1.1) Grou'ech w fusbal cołk dźyń.
Wiktionary
rzecz. fusbalista mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. sport. piłkarz
Wiktionary
rzecz. fusbal mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. skarpeta
Wiktionary
[czytaj: fuszun] miasto w Chinach; Fuszun
SJP.pl
Fushun (chiń. 抚顺; pinyin "Fǔshùn") – miasto o statusie prefektury miejskiej w północno-wschodnich Chinach, w prowincji Liaoning, w pobliżu miasta Shenyang. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 1 417 054. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 2 269 093 mieszkańców.
Wikipedia
potocznie: zmielona kawa zalana wrzątkiem; parzucha, kawa po turecku
SJP.pl
potocznie: zawierający fusy
SJP.pl
rodzaj makaronu w kształcie świderków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. makaron świderki
Wiktionary
Fusilli (także: "eliche", "tortiglioni", "spirali") – rodzaj południowowłoskiego makaronu w formie spirali wykonanej z płaskiego kawałka ciasta (semoliny). Wywodzi się z Kampanii. Wyglądem przypomina świdry i stąd bywa też w Polsce nazywany świdrami lub świderkami.
Wikipedia
[czytaj: FUs-in] miasto w Chinach; Fuxin
SJP.pl
technika obróbki cieplnej szkła
SJP.pl
[czytaj: fjużyn]
1. styl muzyczny łączący elementy jazzu i rocka;
2. kuchnia łącząca elementy tradycji kulinarnych różnych narodów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
piechur w wojsku krzyżackim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. wąsacz, wąsaty mężczyzna
Wiktionary
(1.1) […] siedzemy na chwile, przydziwujemy sie, aż naroz sie dwierze do korzon otwierają i do zolu walą jacysi fusocze; ten jeden psiokrew hruby, żeby człowiek zjod za szóstke chleba, niżby go obeszeł dokoła, […] drugi jakisi ostropiec, co goni po dziedzinie rano i wieczór na koniu […] i jeszcze jeden taki długi hasztabiga, jakosi delina czy zdechlina […] i pore jeszcze takich wymuckanych i wymiganych fraczkorzy…
(1.1) przen.: Pieknie nóm to, moji roztomili ludkowie, z ujcym Drzistóniym w kwietniu klapło. Zagrzmiało, deszczym sikło, chlapło śniegym, aji tyn siwy fusocz — mróz — też zazdrzył, a słóńca było, że aż, aż.
Wiktionary
rzecz. fusy nmos.
przym. fusaty
Wiktionary
podobny do fusów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. mar. rodzaj lekkiej galery;
Wiktionary
Fusta (wł. "galiota") – niewielka, lekka galera śródziemnomorska, używana (m.in. na Malcie) przede wszystkim w okresie renesansu.
Typowa fusta liczyła ok. 21,5 m długości, napędzana była 20-30 wiosłami (po 10-15 na burtę), z każde obsługiwane było przez dwóch ludzi (najczęściej niewolników, jeńców lub więźniów); miała też jeden maszt ożaglowany skośnie. Uzbrojona przeważnie w pojedyncze działo 12-18-funtowe, umiejscowione na dziobie, ponadto mogła pomieścić na pokładzie 30-40 żołnierzy[].
Wikipedia
IPA: ˈfusta, AS: fusta
Wiktionary
regionalnie: opakowanie towaru, wartość tego opakowania
SJP.pl
dawniej w handlu: potrącenie za zanieczyszczenie towaru lub niewłaściwe przymieszki; refakcja
SJP.pl
rodzaj osadu pozostającego zwykle na dnie szklanki, np. z kawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) stały osad osadzający się w jakimś płynie, zwłaszcza w parzonej kawie lub herbacie
(1.2) reg-pl|Śląsk Cieszyński. gw-pl|Górny Śląsk. wąsy
Wiktionary
Fusy (łac. "fusus" – płynny) – popularna nazwa zawiesiny w niewyklarowanym płynie lub osadów będących efektem sedymentacji w płynach spożywczych, głównie parzonych – otrzymywanych z zalania wrzątkiem liści herbaty, ziół np. mięty lub zmielonych ziaren kawy. Uważane najczęściej za obiekt niepożądany.
Wikipedia
(1.1) Na dnie szklanki zostały tylko fusy.
Wiktionary
przym. fusowaty, fusiasty
rzecz. fus mrz., fusocz mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. człowiek, który robi coś źle, niedbale; partacz, knociarz, patałach, brakorób;
2. dawniej: rzemieślnik spoza cechu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba wykonująca swą pracę niedbale, niefachowo, byle jak
(1.2) daw. rzem. rzemieślnik niewyzwolony, pracujący bez cechowego zezwolenia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. fuszerka ż.
czas. fuszerować
przym. fuszerski
Wiktionary
(1.1) partacz, gw-pl|Poznań. papracz, papudrak, patyrok, psujamajster
Wiktionary
potocznie: praca źle wykonana; fuszerka, fucha
SJP.pl
potocznie: praca źle wykonana; fuszera, fucha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praca wykonana źle, niedbale czy świadomie z błędami
(1.2) rezultat fuszerki (1.1)
Wiktionary
(1.1) Sam widziałem, że cała ich dwutygodniowa robota u nas wyglądała na sprytną fuszerkę.
(1.2) Moja praca dyplomowa była fuszerką, bo mam inną pasję.
Wiktionary
rzecz. fuszer m.; fuszerowanie n.
czas. fuszerować
przym. fuszerowany
Wiktionary
(1.1) partanina, gw. Poznań klamizera
Wiktionary
potocznie: robić coś niedbale, byle jak; partaczyć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. sfuszerować)
(1.1) wykonywać pracę niedbale, byle jak, niezgodnie ze sztuką czy zasadami
Wiktionary
(1.1) Nie fuszeruj, tylko zrób to porządnie.
Wiktionary
rzecz. fuszerowanie n., fuszer mos., fuszerka ż.
Wiktionary
potocznie:
1. złe, niedbałe wykonywanie swojej pracy; fuszerowanie;
2. efekt takiej pracy; fuszera, fuszerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Poznań. przest. stangret, woźnica
Wiktionary
(1.1) war. forszpan, fuczpan
Wiktionary
miasto w Chinach; Fushun
SJP.pl
skrót od: futurum (w językoznawstwie: czas przyszły)
SJP.pl
1. popularny sport zespołowy; football, piłka nożna;
2. futbol amerykański - gra w piłkę, połączenie rugby i piłki nożnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. zob. piłka nożna.
(1.2) sport. zob. futbol amerykański.
(1.3) sport. zob. futbol australijski.
Wiktionary
Futbol – nazwa stosowana do grupy sportów mających wspólne pochodzenie, polegających na zdobyciu większej ilości punktów (bramek) za pomocą okrągłej lub owalnej piłki. Jedynie piłka nożna i rugby rozpowszechniły się na całym świecie, pozostałe odmiany mają znaczenie lokalne, głównie w byłych koloniach brytyjskich. W Polsce słowo "futbol" najczęściej odnosi się do piłki nożnej.
Wikipedia
(1.1) Wielka gwiazda futbolu, Lionel Messi, jest nowym posiadaczem «Złotej Piłki» za 2009 rok.
Wiktionary
IPA: ˈfudbɔl, AS: fudbol
Wiktionary
rzecz. futbolistka ż., futbolista m., futbolówka ż., futbolik mrz.
przym. futbolowy
Wiktionary
(1.1) piłka nożna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od futbol
Wiktionary
rzecz. futbol m.
Wiktionary
1. sportowiec trenujący futbol (piłkę nożną); piłkarz (nożny);
2. sportowiec trenujący football amerykański
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. zawodnik grający w piłkę nożną
(1.2) sport. zawodnik grający w futbol amerykański
Wiktionary
IPA: ˌfudbɔˈlʲista, AS: fudbolʹista
Wiktionary
rzecz. futbol m., futbolówka ż.
:: fż. futbolistka
przym. futbolowy
Wiktionary
(1.1) piłkarz
Wiktionary
kobieta trenująca futbol (piłkę nożną); piłkarka (nożna)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. zawodniczka uprawiająca futbol
Wiktionary
IPA: ˌfudbɔˈlʲistka, AS: fudbolʹistka
Wiktionary
rzecz. futbol m., futbolówka ż.
:: fm. futbolista m.
przym. futbolowy
Wiktionary
(1.1) piłkarka
Wiktionary
przymiotnik od: futbol
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z futbolem, dotyczący futbolu
Wiktionary
rzecz. futbolówka ż., futbol m., futbolista mos., futbolistka ż.
Wiktionary
potocznie: piłka do gry w futbol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. sport. piłka używana podczas gry w futbol
Wiktionary
(1.1) Trener przyniósł nową futbolówkę.
Wiktionary
rzecz. futbol m., futbolistka ż., futbolista m.
przym. futbolowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Poznań. pokarm, jedzenie
(1.2) gw-pl|Warmia. pasza dla koni
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: futro
Wiktionary
czas. nafutrować dk.
Wiktionary
zdrobnienie od: futerał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: futerał
Wiktionary
rzecz. futerał mrz.
Wiktionary
1. pokrowiec na okulary; etui;
2. puzderko do przechowywania drobiazgów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ochronne opakowanie do przechowywania przedmiotów, które mogą ulec uszkodzeniu
(1.2) środ. trumna
Wiktionary
Zobacz też: Futerał (Kozia Wieś).
Futerał – rodzaj pojemnika do przechowywania i przenoszenia przedmiotów wymagających ostrożnego obchodzenia się z nimi, jak okulary, skrzypce (i inne instrumenty muzyczne), broń (np. na broń myśliwską), aparat fotograficzny, urządzenia optyczne (np. obiektywy, lunety), telefon komórkowy itp.
Wikipedia
(1.1) Ten futerał chroni komórkę od uderzeń i od kurzu.
Wiktionary
IPA: fuˈtɛraw, AS: futerau̯
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. futeralik m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. włók. flanela
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. włók. barchan
Wiktionary
przym. futerbachowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. flanelowy
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. barchanowy
Wiktionary
rzecz. futerbach mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: futro
Wiktionary
(1.1) Kot ma miękkie futerko.
Wiktionary
przym. futerkowy, futrzany, futrzarski, futrzasty
rzecz. futro n.
Wiktionary
związany z futerkiem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) okryty futrem
(1.2) uszyty lub zrobiony z futra
(1.3) nadający się do wyprawienia na futro
Wiktionary
(1.1) Do zwierząt futerkowych zalicza się też jenoty.
Wiktionary
rzecz. futro n., futerko n., futrzak m., futrzarstwo n.
przym. futrzany, futrzarski, futrzasty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. miejsce przeznaczone do przygotowywania posiłków dla zwierząt; magazyn pasz
Wiktionary
czas. futrować
Wiktionary
najstarszy alfabet runiczny używany przez plemiona germańskie do XIII wieku
SJP.pl
rodzaj sushi (grube rolki z minimum czterema składnikami owiniętymi w ryż i nori)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Futomy
Wiktionary
rzecz. Futoma ż.
:: fż. futomianka ż.
przym. futomski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Futomy
Wiktionary
rzecz. Futoma ż.
:: fm. futomianin m.
przym. futomski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Futomy
Wiktionary
rzecz. Futoma ż., futomianin m., futomianka ż.
Wiktionary
japońskie posłanie składające się z materaca i kołdry, układane na tatami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tradycyjne japońskie posłanie złożone z materaca i kołdry
(1.2) zwijany materac do spania w stylu materaca z japońskiego futonu (1.1)
(1.3) mebl. rodzaj sofy z materacem zginanym w dzień do siedzenia i rozkładanym na noc
Wiktionary
Futon (jap. 布団) – tradycyjne japońskie posłanie.
Wikipedia
osiedle lub stanica kozacka; chutor
SJP.pl
barwnik, amin aromatyczny stosowany do barwienia futer; ursol
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. sierść pokrywająca skórę wielu ssaków;
2. skóra wraz z sierścią;
3. okrycie wierzchnie uszyte ze skór zwierzęcych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zool. sierść na zwierzęciu
(1.2) odzież. kraw. odzież (np. kurtka, płaszcz) wykonana ze skór zwierzęcych posiadających sierść
(1.3) kraw. wyprawiona skórka zwierzęcia pokryta sierścią służąca do produkcji odzieży bądź sama stanowiąca np. ozdobę, okrycie czy dywan
(1.4) pot. zarost na klatce piersiowej
(1.5) herald. jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;
(1.6) gw-pl|Bukowina. pokarm dla koni
Wiktionary
Futro, inaczej sierść – gruba warstwa włosów, która pokrywa skórę wielu zwierząt. Jest to cecha charakterystyczna dla ssaków. Składa się z wierzchniej warstwy natłuszczonych włosów okrywowych i grubej warstwy podszerstka pod spodem. Włosy okrywowe utrzymują odpowiednią wilgotność, a podszerstek działa jak materiał izolacyjny, który zapewnia zwierzęciu ciepło.
Wikipedia
(1.1) Nasz stary Reksio miał wyliniałe futro.
(1.2) Kobiety okropnie wyglądają w futrach.
(1.3) Poproszę kuśnierza, aby z tego futra zrobił mi kołnierz.
Wiktionary
IPA: ˈfutrɔ, AS: futro
Wiktionary
(1.1-5)
rzecz. futrzak m., futrzarstwo n.
:: zdrobn. futerko n.
przym. futrzany, futrzarski, futerkowy, futrzasty
(1.6)
rzecz. futrowanie n., nafutrowanie n.
czas. futrować ndk., nafutrować dk.
Wiktionary
(1.2) norki (lm.), lisy (lm.), szynszyle (lm.), błam; reg. śl. pelcmantel
(1.4) futerko, moher
(1.5) kuśnierka
Wiktionary
przypominający futro
SJP.pl
produkt o wyglądzie zewnętrznym podobnym do skór owczych wyprawionych lub barwionych, otrzymywany w wyniku przyklejenia do tkaniny runa owczego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|futrować.
Wiktionary
czas. futrować
Wiktionary
1. uszczelniać, okładać ściany trocinami, deskami, gipsem, gliną lub podobnymi materiałami;
2. gwarowo: pożerać, jeść łapczywie, z apetytem
SJP.pl
czasownik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk., reg-pl|Kresy. karmić zwierzęta
(1.2) pot., także gw-pl|Górny Śląsk.
(1.5) besztać, łajać
(1.6) reg-pl|Poznań. jeść
(1.7) reg-pl|Poznań. karmić
Wiktionary
rzecz. futrowanie n., futernia ż., futrówka ż.
Wiktionary
(1.2) pałaszować, zajadać, wcinać
Wiktionary
rama przylegająca do ościeża drzwiowego lub okiennego; ościeżnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. umocowana w ścianie rama, do której przymocowuje się okna lub drzwi
Wiktionary
(1.1) Był wyższy niż futryna i tak silny, że mógłby trolla rozedrzeć na kawałki, czego jednak nigdy nie robił, gdyż był również osobnikiem głęboko moralnym.
Wiktionary
IPA: fuˈtrɨ̃na, AS: futrỹna
Wiktionary
przym. futrynowy
Wiktionary
(1.1) framuga, ościeżnica, daw. uszak
Wiktionary
przymiotnik od: futryna
SJP.pl
zdrobnienie od: futrzak
SJP.pl
1. zwierzę pokryte futrem;
2. zabawka z futra;
3. dywan lub narzuta z szytych ścinków futra;
4. środowiskowo: osoba interesująca się postaciami łączącymi cechy ludzi i zwierząt; furry, furrys
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) żart. pot. zwierzę posiadające futro
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(2.1) slang. osoba z subkultury furry
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) dywan lub narzuta wykonana z futra
(3.2) zabawka wykonana z futra
Wiktionary
IPA: ˈfuṭʃak, AS: fuṭšak
Wiktionary
przym. futerkowy, futrzany, futrzasty
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) zrobiony z futra
Wiktionary
(1.1) Nie lubię tej futrzanej czapki.
Wiktionary
rzecz. futro n., futerko n., futrzak m., futrzarstwo n.
przym. futerkowy, futrzarski, futrzasty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. kobieta szyjąca odzież futrzaną, kołnierze futrzane
Wiktionary
dotyczący futrzarza, wyprawiania skór oraz szycia z nich ubiorów itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub pracą futrzarza, dotyczący futrzarza lub futrzarstwa
Wiktionary
rzecz. futrzarz mos., futrzarstwo n., futro n., futerko n.
przym. futrzany, futerkowy, futrzasty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gałąź gospodarki obejmująca pozyskiwanie skór futerkowych ze zwierząt futerkowych
Wiktionary
Fu
Wikipedia
przym. futerkowy, futrzany, futrzarski, futrzasty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. osoba szyjąca odzież i dodatki futrzane lub skórzane
Wiktionary
IPA: ˈfuṭʃaʃ, AS: fuṭšaš
Wiktionary
przym. futrzarski
Wiktionary
(1.1) kuśnierz
Wiktionary
pokryty przyjemnym w dotyku futrem, jedwabistą sierścią
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pokryty futrem
Wiktionary
rzecz. futro n., futrzak m., futrzarstwo n., futerko n.
przym. futrzany, futrzarski, futerkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. bud. drewniana okładzina używana na ścianach budynku
(1.2) techn. bud. ogniotrwały materiał służące jako wewnętrzne obmurowanie pieca lub kadzi
(1.3) techn. rzem. wyściółka w obuwiu wykonana ze skóry lub tkaniny
(1.4) techn. żegl. zewnętrzne i wewnętrzne obicie statku
(1.5) pot. żart. jedzenie, wyżywienie
Wiktionary
(1.3) Muszę iść do szewca, żeby mi wymienił futrówkę, bo mi się potargała.
Wiktionary
IPA: fuˈtrufka, AS: futrufka
Wiktionary
czas. futrować
Wiktionary
odmiana piłki nożnej rozgrywana w hali; halówka, piłka nożna halowa pięcioosobowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. halowa piłka nożna;
Wiktionary
Futsal (dawniej używana w Polsce oficjalna nazwa piłka nożna halowa pięcioosobowa lub potocznie halówka) – zespołowa gra sportowa, odmiana piłki nożnej rozgrywana w hali. Jej nazwa pochodzi od portugalskiego "futebol de salão" i hiszpańskiego "fútbol sala" lub "fútbol de salón", co można przetłumaczyć jako "halowa piłka nożna".
Wikipedia
(1.1) W pierwotnym zamyśle futsal przeznaczony był dla dzieci i młodzieży, bowiem rozmiary placów gry dostosowano do ich potrzeb oraz możliwości.
Wiktionary
IPA: ˈfutsal, AS: futsal
Wiktionary
rzecz. futsalowy m., futsalowiec m.
przym. futsalowy
Wiktionary
osoba grająca w futsal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sportowiec uprawiający futsal
Wiktionary
(1.1) Andrzej Szłapa to najlepszy polski futsalowiec.
Wiktionary
IPA: ˌfutsaˈlɔvʲjɛt͡s, AS: futsalovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. futsal m.
przym. futsalowy
Wiktionary
→ futsal
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z futsalem, dotyczący futsalu
Wiktionary
rzecz. futsal m., futsalowiec mos.
Wiktionary
krój pisma drukarskiego należący do grupy grotesków; Futura
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: fjuczer] kontrakt kupna lub sprzedaży aktywów w przyszłości po ustalonej cenie; kontrakt terminowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
specjalista w dziedzinie futurologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna przewidujący przyszłość cywilizacji w oparciu o przesłanki naukowe
Wiktionary
rzecz. futurologia ż.
:: fż. futurolożka ż.
przym. futurologiczny
Wiktionary
ogół badań, rozważań na temat możliwych zdarzeń w bliższej i dalszej przyszłości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziedzina wiedzy zajmująca się przyszłością, próbująca opisać dalszy rozwój ludzkości, cywilizacji i technologii;
Wiktionary
Futurologia ( Futurologie, od futurus ‘przyszły’), in. prognostyka, studia nad przyszłością – dyscyplina wiedzy zajmująca się historycznie przewidywaniem i prognozowaniem przyszłości, m.in. w dziedzinie techniki, przyrostu naturalnego, gospodarki, geopolityki, kultury czy też środowiska przyrodniczego, a współcześnie analizą możliwych przyszłości i wyobrażeń na ich temat.
Wikipedia
IPA: ˌfuturɔˈlɔɟja, AS: futuroloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. futurolog mos.
przym. futurologiczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z futurologią, dotyczący futurologii
Wiktionary
rzecz. futurologia ż., futurolog m., futurolożka ż.
przysł. futurologicznie
Wiktionary
w językoznawstwie: czas przyszły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gram. zob. czas przyszły.
Wiktionary
Futurum – drugi album studyjny polskiego rapera Fu. Wydawnictwo ukazało się 20 września 2002 roku nakładem wytwórni muzycznej Pomaton EMI. Płytę poprzedził wydany 27 lipca tego samego roku singel pt. "Anioł stróż". Produkcji nagrań podjęli się sam Fu oraz Majki, Korzeń, Doniu, Karton, L.A., Sqra, Piooro i DJ Decks. Z kolei wśród gości na płycie znaleźli się m.in. Pono, Koras i Sokół.
Wikipedia
(1.1) Wydaje się, że gdyby posadzić polityków razem i zabronić im używania perfectum, czasu przeszłego, więcej, nakazać używania futurum, to nie byliby w stanie nic powiedzieć.
Wiktionary
IPA: fuˈturũm, AS: futurũm
Wiktionary
artysta tworzący według zasad futuryzmu; zwolennik lub przedstawiciel futuryzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. artysta, twórca, który tworzy w nurcie futuryzmu
Wiktionary
rzecz. futuryzm m., futuryzowanie n.
:: fż. futurystka ż.
czas. futuryzować ndk.
przym. futurystyczny
przysł. futurystycznie
Wiktionary
artystka tworząca według zasad futuryzmu; zwolenniczka lub przedstawicielka futuryzmu
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób futurystyczny
Wiktionary
rzecz. futuryzm m., futurysta m., futurystyczność ż.
przym. futurystyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest futurystyczne; cecha tych, którzy są futurystyczni
Wiktionary
rzecz. futuryzm m., futurysta m., futurystka ż.
przym. futurystyczny
przysł. futurystycznie
Wiktionary
1. zgodny z ideami futurystów;
2. mający nowoczesny wygląd, kojarzący się z techniką przyszłości
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który wygląda jakby był wytworem techniki przyszłości
(1.2) szt. związany z futuryzmem, dotyczący futuryzmu
Wiktionary
(1.1) Niemałą rolę w wyborze futurystycznych, wysoce spektakularnych problemów badawczych odegrało zainteresowanie MITI tzw. "wielką nauką".
Wiktionary
IPA: ˌfuturɨˈstɨt͡ʃnɨ, AS: futurystyčny
Wiktionary
rzecz. futuryzm m., futurysta m., futurystka ż., futurystyczność ż.
czas. futuryzować ndk.
przysł. futurystycznie
Wiktionary
kierunek w literaturze i sztuce początku XX wieku, głoszący idee anarchicznego buntu przeciw normom życia społecznego, tradycji kulturowej i tradycyjnym formom sztuki; futuryzm
SJP.pl
kierunek w literaturze i sztuce początku XX wieku, głoszący idee anarchicznego buntu przeciw normom życia społecznego, tradycji kulturowej i tradycyjnym formom sztuki; futurystyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. szt. muz. awangardowy kierunek w sztuce dwudziestowiecznej powstały we Włoszech na początku XX w. manifestujący fascynację techniką, mechanizacją i dynamizmem wielkomiejskim;
Wiktionary
Fu
Wikipedia
(1.1) Podobają mi się obrazy włoskiego futuryzmu.
Wiktionary
IPA: fuˈturɨsm̥, AS: futurysm̦
Wiktionary
rzecz. futurysta m., futurystka ż., futurystyczność ż.
przym. futurystyczny
przysł. futurystycznie
Wiktionary
wykrzyknik wyrażający wstręt, obrzydzenie, niesmak; fu, pfe, pfu, fe, fuj, pfuj, ble, fee
SJP.pl
[czytaj: FUs-in] miasto w Chinach; Fusin
SJP.pl
Fuxin (chiń. 阜新; pinyin "Fùxīn") – miasto o statusie prefektury miejskiej w północno-wschodnich Chinach, w prowincji Liaoning, na północny zachód od miasta Shenyang. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 702 802. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 1 913 652 mieszkańców. Ośrodek wydobycia węgla kamiennego oraz przemysłu chemicznego, odzieżowego i spożywczego; w mieście znajduje się duża elektrownia cieplna.
Wikipedia
choroby różnych roślin wywoływane przez grzyby z rodzaju Fusarium
SJP.pl
Fuzariozy ( Fusariosis) – zbiorcza nazwa chorób roślin wywołanych przez niektóre gatunki grzybów z rodziny gruzełkowatych ("Nectriaceae"). Dawniej opisywano je jako gatunki z rodzaju "Fusarium", stąd nazwa tych chorób. W aktualnych jednak ujęciach taksonomicznych według Index Fungorum gatunki wywołujące te choroby należą również do innych rodzajów ("Gibberella", "Microdochium" i in.).
Wikipedia
grzyb, który wywołuje choroby roślin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. fusbal.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. skarpetka
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. plural|fuzekla.
Wiktionary
produkt uboczny fermentacji alkoholowej; niedogon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. oleista, lotna, trująca ciecz o nieprzyjemnym smaku i zapachu, uboczny produkt fermentacji alkoholowej
Wiktionary
przym. fuzlowy
Wiktionary
(1.1) niedogon, olej fuzlowy
Wiktionary
1. długa broń palna, używana w XVII-XIX wieku;
2. potocznie: myśliwska strzelba na śrut; flinta;
3. połączenie spółek, przedsiębiorstw lub partii politycznych; zjednoczenie;
4. w fizyce: fuzja jądrowa, fuzja termojądrowa - łączenie jąder lżejszych pierwiastków w bardziej masywne jądra pierwiastków cięższych; synteza jądrowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj długiej broni strzeleckiej z zamkiem skałkowym, wynalezionej w II połowie XVII wieku we Francji; dziś potoczna nazwa strzelby myśliwskiej;
(1.2) połączenie kilku rzeczy w jedną
(1.3) fiz. reakcja, której głównym efektem jest połączenie dwóch jąder atomowych w jedno cięższe
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Punk rock to fuzja muzyki rockowej i punkowej.
Wiktionary
IPA: ˈfuzʲja, AS: fuzʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) fuzyjka
Wiktionary
(1.3) synteza, reakcja termojądrowa
Wiktionary
przymiotnik od: fuzel
SJP.pl
dawniej: źle oczyszczona wódka
SJP.pl
urządzenie do przeprowadzania kontrolowanej syntezy termojądrowej
SJP.pl
Fuzor ("fuzor Farnswortha–Hirscha") – urządzenie zaprojektowane przez Philo Farnswortha i Roberta Hirscha do przeprowadzania kontrolowanej syntezy termojądrowej. W różnych formach rozwijany był przez innych badaczy, m.in. przez George'a Mileya i Roberta Bussarda.
Wikipedia
wymarły pierwotniak
SJP.pl
związany z fuzuliną, dotyczący fuzuliny
SJP.pl
wymarły pierwotniak
SJP.pl
ekspresywnie: licha, nędzna fuzja (broń palna)
SJP.pl
mała strzelba myśliwska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. fuzja
Wiktionary
(1.1) A co? Krzyknął Asesor kręcąc strzelby rurą. A co? Fuzyjka moja? Górą nasi, górą! A co? Fuzyjka moja? Niewielka ptaszyna, a jak się popisała? To jej nie nowina. (A. Mickiewicz Pan Tadeusz)
Wiktionary
IPA: fuˈzɨjka, AS: fuzyi ̯ka
Wiktionary
składnik mikroskopijny węgla
SJP.pl
Fuzynit – macerał z grupy inertynitu.
Wikipedia
jeden ze składników węgla kamiennego; węgiel włóknisty
SJP.pl
przymiotnik od: fuzyt
SJP.pl
przysłówek
(1.1) śrpol. bezużytecznie, marnie
(1.2) śrpol. szybko, bez śladu
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Fundusz Wczasów Pracowniczych, instytucja organizująca wiele różnych form wypoczynku
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Fundusz Wczasów Pracowniczych;
(1.2) = Front Wyzwolenia Palestyny;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) FWP zorganizował wczasy dla matek z dziećmi.
(1.1) FWP zorganizowało wczasy dla matek z dziećmi.
Wiktionary
IPA: ɛv‿ːu‿ˈpɛ, AS: e•‿vu‿pe
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
handlowa nazwa środka ochrony roślin (fungicydu), zawierającego dichlon (2,3-dichloro-1,4-naftochinon); Phygon
SJP.pl
akronim od: for your information - dla twojej informacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. piórnik
Wiktionary
(1.1) reg. śl. fyjderkasta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. piórnik
Wiktionary
(1.1) reg. śl. fyjderbiksa
Wiktionary
specjalista w zakresie fykologii (algologii); algolog
SJP.pl
dział botaniki zajmujący się glonami; algologia
SJP.pl
Fykologia, fikologia, inaczej algologia – dział botaniki, nauka o glonach ("Algae"), zajmujący się opisywaniem taksonów glonów, ich biologią, ekologią i znaczeniem gospodarczym.
Do działów fykologii należą m.in. zajmujące się poszczególnymi grupami glonów:
Wikipedia
1.fyle, fila; w starożytnej Attyce:
a) gmina składająca się z kilku związków rodowych (fratrii);
b) oddział żołnierzy wystawiony przez fylę - gminę;
2. fyla językowa - jednostka klasyfikacji genetycznej języka; gromada językowa
SJP.pl
Fyla (gr. φυλή phylē, lm φυλαί phylai) – terytorialna jednostka podziału ludności w starożytnej Grecji.
Wikipedia
(r. żeński) fila, fyla; w starożytnej Attyce:
1. gmina składająca się z kilku związków rodowych (fratrii);
2. oddział żołnierzy wystawiony przez fylę - gminę
SJP.pl
w mitologii nordyckiej: duch opiekuńczy człowieka lub całego rodu
SJP.pl
fyllit, skała łupkowa
SJP.pl
łupek ilasty składający się z kwarcu, serycytu i chlorytu; fylit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) drobnoziarnisty łupek krystaliczny należący do skał metamorficznych;
Wiktionary
Fy
Wikipedia
(1.1) Fyllit jest zwykle koloru szarego lub szarozielonego.
Wiktionary
forma liścia o zredukowanej blaszce liściowej (jej funkcje przejmuje spłaszczony ogonek liściowy)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
część plechy glonu listownicy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
łupkowa skała metamorficzna
SJP.pl
Fyllonit – drobnoziarnisty łupek krystaliczny należący do skał metamorficznych. Podobny do fyllitu, lecz powstały w wyniku diaftorezy, przede wszystkim mylonityzacji grubiejziarnistych (grubiejblastycznych) skał metamorficznych (gnejsów, amfibolitów). Głównymi procesami są chlorytyzacja ciemnych minerałów, albityzacja plagioklazów. Struktura może być granolepidoblastyczna, granonematonlastyczna, rzadziej granoblastyczna, tekstura jest łupkowa.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. parapet
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|fyrać.
Wiktionary
czas. fyrać ndk.
Wiktionary
gwara poznańska:
1. uciekać;
2. biec
SJP.pl
czasownik
(1.1) reg. pozn. uciekać, szybko odchodzić
Wiktionary
(1.1) Fyrają z listą tytułów wew łapie od jedny księgarni do drugi i odłażą często z kwitkiem.
Wiktionary
rzecz. fyranie n.
Wiktionary
motyw koronkarski; rodzaj rozetki
SJP.pl
potocznie: parskać, prychać
SJP.pl
gwarowo: pofrunąć, wzlecieć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. dawniej Korfantów w województwie opolskim
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bud. pokost, werniks
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. żart. nos
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. żart. twarz
Wiktionary
gwara poznańska:
1. uciec;
2. pobiec
SJP.pl
w gwarze poznańskiej: część miasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Poznań. dzielnica, kwartał miejski, okolica
Wiktionary
(1.1) Wszyscy oni to wiara rycht z mojego fyrtla.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. plotkarka
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk drzistula, klachula, klachulino, klapaczka, klebetnica, klekotka, klyta, melikot, paploła, tyrtula, tyrtulino, tyrtyna; gw. Śląsk Cieszyński fulandryna, klebetnica, lejana
Wiktionary
choroba roślin wywołana przez gatunki grzybopodobnych lęgniowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fitopatol. ogrod. groźna choroba zwłaszcza roślin iglastych, owocowych i ozdobnych, wywoływana przez grzyby glebowe nazwa systematyczna|Phytophthora|De Bary|ref=tak.;
Wiktionary
Fytoftoroza ( Phytophthora diseases, Phytophthorosis) – grupa chorób roślin wywołana przez gatunki grzybopodobnych lęgniowców zaliczane do rodzaju "Phytophthora". Opisano już około 120 gatunków zaliczanych do tego rodzaju. Jest to groźna choroba atakująca liczne gatunki uprawianych roślin rolniczych, warzyw, roślin ozdobnych, a także rośliny sadownicze oraz drzewa i krzewy leśne.
Wikipedia
(1.1) W czołówce najgroźniejszych chorób spotykanych w ogrodach znajduje się fytoftoroza, za którą odpowiedzialny jest patogen grzybopodobny o nazwie Phytophthora.
Wiktionary
skrót od: forzando (forzato)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. baranina lub jagnięcina gotowana z kapustą i ziarnami czarnego pieprzu; norweska potrawa narodowa
Wiktionary
Fårikål – tradycyjna norweska potrawa i danie narodowe tegoż kraju. Składa się z kawałków baraniny, kapusty, czarnego pieprzu i okazjonalnie z mąki pszennej, tradycyjnie podawanej z ziemniakami gotowanymi w skórkach. Danie jest zwykle przygotowywane wczesną jesienią, a ponad 70% populacji Norwegii twierdzi, że jadło to danie przynajmniej raz w tym okresie.
Wikipedia
(1.1) Jesień rozgościła na dobre za oknem, przyszedł więc czas na fårikål.
Wiktionary
[czytaj: feliBRIŻ] ruch stworzony w XIX wieku przez francuskich poetów z regionu Prowansji w celu przywrócenia do użytku języka oksytańskiego (prowansalskiego)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ciągle
Wiktionary
(1.1) Co myślicie, że bedym fórt otrokym? → Co sądzicie, że będę ciągle wykorzystywany?
Wiktionary
[czytaj: firer] tytuł Adolfa Hitlera jako głowy państwa niemieckiego
SJP.pl
Führer (z niem. "wódz") – tytuł używany przez Adolfa Hitlera, przywódcę nazistowskich Niemiec po przejęciu pełni władzy w kraju po śmierci prezydenta Rzeszy Paula von Hindenburga 2 sierpnia 1934. Sam Hitler nie przyznawał się do autorstwa tytułu, wyrażając się o nim: "Tytuł Führer jest najpiękniejszy, bo wyrasta z ducha języka".
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
żartobliwie o małym dziecku; brzdąc; berbeć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żart. lub pogard. małe dziecko
Wiktionary
(1.1) berbeć, brzdąc, dzieciak, pędrak, smarkacz
Wiktionary
błąd słownikowy, np. literówka w haśle lub nieprawidłowa informacja fleksyjna
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawniej: fochy, kaprysy, fanaberie
SJP.pl
1. jedna z liter polskiego alfabetu
2. tylnojęzykowa, dźwięczna spółgłoska
3. piąty dźwięk skali diatonicznej liczonej od c; w skali solmizacyjnej: sol
4. skrót od: gram (czytany jako całe, odmienne wyrażenie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. dziesiąta litera polskiego alfabetu;
(1.2) jęz. spółgłoska dźwięczna, zwarto-wybuchowa, tylnojęzykowa
(1.3) g… zob. gówno.
skrót
(2.1) gram
Wiktionary
Gg
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
(1.1) punkt G
etymologia.
(1.1) litera łacińska g
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|G.}}
źródła.
== g (język afar.) ==
wymowa.
IPA|ɡ.
znaczenia.
litera
(1.1) ga, minuskuła czternastej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: ɟjɛ, AS: ǵi ̯e
Wiktionary
frazeologia.
(1.1) punkt G
etymologia.
(1.1) litera łacińska g
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|G.}}
źródła.
== g (język afar.) ==
wymowa.
IPA|ɡ.
znaczenia.
litera
(1.1) ga, minuskuła czternastej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: G
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
(1.1) punkt G
etymologia.
(1.1) litera łacińska g
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|G.}}
źródła.
== g (język afar.) ==
wymowa.
IPA|ɡ.
znaczenia.
litera
(1.1) ga, minuskuła czternastej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: G
Wiktionary
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali durowej, rozpoczynająca się od dźwięku "g"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku g (w zapisie nutowym z jednym krzyżykiem)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord durowy oparty na tonice tonacji G-dur (1.1)
Wiktionary
G-dur – durowa gama muzyczna, której toniką jest g. Jej dźwięki to: g, a, h, c, d, e, fis, g. Tonacja G-dur zawiera jeden krzyżyk.
Pokrewną jej molową tonacją równoległą jest e-moll, jednoimienną molową – g-moll.
G-dur to również akord, zbudowany z pierwszego (g), trzeciego (h) i piątego (d) stopnia gamy G-dur.
Wikipedia
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali molowej, rozpoczynająca się od dźwięku "g"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku g (w zapisie nutowym z dwoma bemolami)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord molowy oparty na tonice tonacji g-moll (1.1)
Wiktionary
g-moll – gama oparta na skali molowej, której toniką jest g.
Gama g-moll w odmianie naturalnej (eolskiej) zawiera dźwięki: g, a, b, c, d, es, f. W zapisie tonacji g-moll występują dwa bemole.
Wikipedia
skrót od: godzina (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = góra
Wiktionary
skrót od: górnołużycki
SJP.pl
skrót od: gościec przewlekle postępujący
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ekon. polit. forum polityczno-gospodarcze zrzeszające osiem najbardziej wpływowych państw świata, tj. Wielką Brytanię, Francję, Niemcy, Włochy, Japonię, Stany Zjednoczone, Kanadę i Rosję;
Wiktionary
(1.1) Wszystkie bez wyjątku kraje G8 zbudowały swą obecną siłę gospodarczą za wysokim murem taryf celnych, wyraźnego protekcjonizmu i interwencji rządowych – czyli polityki potępianej przez te same kraje, które wcześniej entuzjastycznie ją stosowały, aby osiągnąć swój dzisiejszy stan zamożności.
Wiktionary
1. symbol galu, pierwiastka chemicznego;
2. skrót od: List do Galatów - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Nowego Testamentu
SJP.pl
skrót
(1.1) = bibl. List świętego Pawła do Galatów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
BibliaPL.
tłumaczenia.
* esperanto: (1.1) Gal
źródła.
== Ga (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) jęz. ga (język z rodziny kwa, używany w Ghanie)
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: ˈlʲistʲ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈpavwa ˌdɔ‿ɡaˈlatuf, AS: lʹistʹ śfʹi ̯ẽntego pavu̯a do‿galatuf
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
BibliaPL.
tłumaczenia.
* esperanto: (1.1) Gal
źródła.
== Ga (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) jęz. ga (język z rodziny kwa, używany w Ghanie)
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
BibliaPL.
tłumaczenia.
* esperanto: (1.1) Gal
źródła.
== Ga (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) jęz. ga (język z rodziny kwa, używany w Ghanie)
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
arsenek galu
SJP.pl
Gaas – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Landy.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 342 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 37 osób/km² (wśród 2290 gmin Akwitanii Gaas plasuje się na 843. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1118.).
Wikipedia
dawniej: wiąz
SJP.pl
Gab – amerykański portal społecznościowy.
Wersja beta serwisu została uruchomiona w 2016 roku, a publiczna wersja serwisu wystartowała w maju 2017 roku.
Portal określa się jako sieć „broniąca wolności słowa, wolności jednostki i swobodnego przepływu informacji w sieci”.
Wikipedia
zdrobnienie od: Gabriela
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zgrub. imię|polski|ż. Gabriela
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. praw. oskarżenie, wniesienie skargi, pozwanie do sądu
(1.2) stpol. dręczenie, napastowanie, prześladowanie
Wiktionary
czas. gabać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wełniana lub bawełniana tkanina o skośnym splocie, używana na płaszcze, mundury itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. tkanina o splocie skośnym, najczęściej wełniana, używana do szycia płaszczy, garniturów itp.
Wiktionary
Gabardyna – nazwa średnio grubej, mocno utkanej tkaniny o ukośnym splocie. Gabardyna używana jest w produkcji płaszczy, garsonek, garniturów, spodni kostiumów i innych części garderoby, a przede wszystkim mundurów galowych.
Włókno używane do wyrobu tej tkaniny jest tradycyjnie wełną, lecz może to też być włókno bawełniane, syntetyczne, bądź mieszanka wymienionych włókien.
Wikipedia
(1.1) Kupiłam dzisiaj płaszcz z zielonej gabardyny.
Wiktionary
IPA: ˌɡabarˈdɨ̃na, AS: gabardỹna
Wiktionary
przym. gabardynowy
Wiktionary
zrobiony z gabardyny (np. płaszcz gabardynowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) włók. uszyty z tkaniny z przędzy czesankowej, o skośnym splocie
Wiktionary
rzecz. gabardyna ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od gabaryt
Wiktionary
rzecz. gabaryt m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. etn. pasek w stroju górali beskidzkich, zwisający na wysokości pośladków
Wiktionary
(1.1) Żodyn nie wiy, czemu tyn gabaryjok musi wisieć na dupie.
Wiktionary
1. zewnętrzny wymiar przedmiotu, urządzenia lub osoby;
2. w architekturze: najwyższa linia poziomu zasadniczej części budynku lub zespołu budynków;
3. przenośnie: rozmiar, wielkość kogoś lub czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wymiar zewnętrzny
Wiktionary
Gabaryt (skrajnia) – obrys przekroju (zazwyczaj poprzecznego) budynku lub budowli podawany w jej maksymalnych wymiarach zewnętrznych; również każdy z maksymalnych wymiarów zewnętrznych innych obiektów, np. pojazdów.
W prawie budowlanym gabaryt projektowanego obiektu jest uzależniony od planu zagospodarowania obowiązującego na terenie, na którym ma zostać wybudowany oraz od przepisów ogólnobudowlanych.
Wikipedia
(1.1) Jakie gabaryty ma ten samochód?
Wiktionary
IPA: ɡaˈbarɨt, AS: gabaryt
Wiktionary
rzecz. gabarytówka ż., gabarycik mrz.
przym. gabarytowy
przysł. gabarytowo
Wiktionary
przymiotnik od: gabaryt (np. gabarytowe rozmiary budynków, lampa gabarytowa)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do wymiarów zewnętrznych
Wiktionary
rzecz. gabaryt m., gabarytówka ż.
przysł. gabarytowo
Wiktionary
1. zewnętrzny wymiar przedmiotu, urządzenia lub osoby;
2. w architekturze: najwyższa linia poziomu zasadniczej części budynku lub zespołu budynków;
3. przenośnie: rozmiar, wielkość kogoś lub czegoś
SJP.pl
lampa gabarytowa
SJP.pl
czasownik
(1.1) stpol. (dzisiaj gw-pl|Śląsk Cieszyński.) dręczyć, nagabywać, nalegać, nękać, niepokoić, prześladować
(1.2) stpol. praw. oskarżać, pozywać (do sądu)
(1.3) stpol. chcieć zagarnąć coś, zabiegać usilnie o coś
(1.4) gw-pl|Śląsk Cieszyński. sięgać
Wiktionary
IPA: ˈɡabat͡ɕ, AS: gabać
Wiktionary
czas. nagabywać ndk., nagabać ndk.
rzecz. gabanie n.
Wiktionary
[czytaj: gaber] odmiana muzyki techno o bardzo szybkim tempie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Gabriela (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Gabriela
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dlaczego poszłaś z tym do Gabi a nie do mnie?
Wiktionary
rzecz. Gabriela ż.
Wiktionary
miasto gminne w województwie mazowieckim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) prostytutka
Wiktionary
IPA: ˌɡabʲĩnɛˈt͡ɕara, AS: gabʹĩnećara
Wiktionary
rzecz. zdrobn. gabineciarka
Wiktionary
(1.1) zob. prostytutka.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od gabineciara
Wiktionary
IPA: ˌɡabʲĩnɛˈt͡ɕarka, AS: gabʹĩnećarka
Wiktionary
rzecz. gabineciara
Wiktionary
(1.1) zob. prostytutka.
Wiktionary
zdrobnienie od: gabinet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od gabinet
Wiktionary
(1.1) To nie gabinet, lecz tylko mały gabinecik.
Wiktionary
rzecz. gabinet m.
przym. gabinetowy
Wiktionary
1. lokal przeznaczony do wykonywania specjalistycznego zawodu
2. sala przeznaczona do wystawiania np. okazów
3. pokój przeznaczony do pracy umysłowej lub dla osoby na wysokim stanowisku
4. rada ministrów w niektórych krajach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lokal przeznaczony do wykonywania specjalistycznego zawodu
(1.2) sala przeznaczona do wystawiania np. okazów
(1.3) pokój przeznaczony do pracy umysłowej
(1.4) pokój przeznaczony dla osoby na wysokim stanowisku
(1.5) przen. rada ministrów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.5) W przypadku, gdy rząd utraci większość w parlamencie, wtedy najczęściej dochodzi do upadku gabinetu.
Wiktionary
IPA: ɡaˈbʲĩnɛt, AS: gabʹĩnet
Wiktionary
rzecz. gabinetówka ż., gabinetowiec m.
:: zdrobn. gabinecik m.
przym. gabinetowy
Wiktionary
(1.5) rząd, rada ministrów
Wiktionary
związany z gabinetem
SJP.pl
element budowlany wzmacniający skarpę, nasyp ziemny bądź brzeg rzeki; kosz szańcowy
SJP.pl
Gabion (wł. "gabbione" – duża klatka, inaczej kosz szańcowy) – prostopadłościenny element budowlany wzmacniający skarpę, nasyp ziemny bądź brzeg rzeki. Używany jest też jako ozdobny element architektoniczny w budownictwie drogowym i wodnym.
Ma zwykle formę prostopadłościennego kosza wykonanego z prętów i siatki stalowej (dawniej okrągłego, z wikliny), wypełnionego kamieniami lub żwirem. Objętość zależna od zastosowań od 0,25 do 4 m³.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rodzaj wideł o zębach zakończonych kulkami
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) rodzaj wideł o zębach zakończonych kulkami;
Wiktionary
Gable (niem. "Gabel" – widelec) – rolnicze szerokie widły z długimi zębami zakończonymi kulkami, przeznaczone do przerzucania roślin okopowych. Zęby gabli uformowane są tak, że tworzą formę dużej łopaty. Gable do ziemniaków mają zęby rozmieszczone gęsto, a do buraków – rzadziej.
Wikipedia
IPA: ˈɡablɛ, AS: gable
Wiktionary
1. oszklona szafka, regał służący do wystawiania różnego rodzaju eksponatów, zbiorów, towarów itp.
2. potocznie o samochodzie osobowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) oszklona tablica informacyjna
(1.2) oszklona szafka, w której są umieszczane eksponaty lub towary
(1.3) slang. mot. samochód, szczególnie jeśli drogi, duży
(1.4) slang. klatka piersiowa
Wiktionary
(1.2) Podszedłem do gabloty, aby sprawdzić, czy są nowe ogłoszenia o pracy.
(1.3) Nie weźmiesz, powiadam ci, bo najpierw byś musiał do blacharza gablotę odstawić, a to cię będzie trochę kosztowało, chłopie.
(1.4) Moher na gablocie — git.
Wiktionary
IPA: ɡaˈblɔta, AS: gablota
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. gablotka ż.
Wiktionary
(1.3) fura, bryka
Wiktionary
mała gablota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: gablota
(1.2) przeszklona tablica informacyjna, szczególnie w szkole
Wiktionary
IPA: ɡaˈblɔtka, AS: gablotka
Wiktionary
rzecz. gablota ż.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) gw-pl|Zaolzie. dotknąć, sięgnąć
Wiktionary
zdrobnienie od: Gabriela
SJP.pl
Republika Gabońska; państwo w Afryce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Afryce;
(1.2) geogr. pot. Estuaire de Gabon, wspólne estuarium rzek Komo i Ebe w Gabonie (1.1)
Wiktionary
Ga
Wikipedia
(1.1) Gabon nie jest silnie zaangażowany w politykę międzynarodową.
Wiktionary
IPA: ˈɡabɔ̃n, AS: gabõn
Wiktionary
rzecz. Gabończyk mos., Gabonka ż.
przym. gaboński
Wiktionary
(1.1) ofic. urz. Republika Gabońska
Wiktionary
obywatelka Gabonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Gabonu
Wiktionary
IPA: ɡaˈbɔ̃ŋka, AS: gabõŋka
Wiktionary
rzecz. Gabon mrz.
:: fm. Gabończyk mos.
przym. gaboński
Wiktionary
1. imię męskie;
2. nazwisko, m.in. Zsa Zsa Gabor - amerykańska aktorka węgierskiego pochodzenia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(do 1969 Gaberones) stolica Botswany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Botswany;
Wiktionary
Gaborone – stolica i największe miasto Botswany, ośrodek administracyjny Dystryktu South East.
W 2022 roku liczba mieszkańców wynosiła 246 325.
Wikipedia
IPA: ˌɡabɔˈrɔ̃nɛ, AS: gaborõne
Wiktionary
rzecz. gaborończyk mos., gaboronka ż.
przym. gaboroński
Wiktionary
mieszkanka Gaborone
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Gaborone
Wiktionary
IPA: ˌɡabɔˈrɔ̃nka, AS: gaborõnka
Wiktionary
rzecz. Gaborone n.
:: fm. gaborończyk mos.
przym. gaboroński
Wiktionary
mieszkaniec Gaborone
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Gaborone
Wiktionary
IPA: ˌɡabɔˈrɔ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: gaborõĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Gaborone n.
:: fż. gaboronka ż.
przym. gaboroński
Wiktionary
przymiotnik od: Gaborone (stolica Botswany)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Gaborone
Wiktionary
IPA: ˌɡabɔˈrɔ̃j̃sʲci, AS: gaborõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Gaborone n., gaborończyk mos., gaboronka ż.
Wiktionary
obywatel Gabonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Gabonu
Wiktionary
(1.1) Czy Gabończycy w Gabonie mówią po gabońsku, czy po francusku?
Wiktionary
IPA: ɡaˈbɔ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: gabõĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Gabon mrz.
:: fż. Gabonka ż.
przym. gaboński
Wiktionary
związany z Gabonem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Gabonu, państwa w Afryce
Wiktionary
(1.1) Najlepszym klientem był jednak gaboński dyktator Omar Bongo, który co roku zamawiał garnitury u mistrza za 2-3 mln franków.
Wiktionary
IPA: ɡaˈbɔ̃j̃sʲci, AS: gabõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Gabon mrz., Gabończyk mos., Gabonka ż.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od Gabriela
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mój młodszy brat ma na imię Gabriel.
(1.1) Wśród polityków jest kilku naukowców, jak Władysław Grabski, Ignacy Mościcki, Gabriel Narutowicz, Leszek Balcerowicz czy Zbigniew Brzeziński, ludzi z tytułami profesorskimi znajdujemy w niemal każdej grupie.
(1.1) W szóstym miesiącu Bóg posłał anioła Gabriela do miasta galilejskiego zwanego Nazaret.
(1.1) W Kościele katolickim na 29 września przypada wspomnienie św. Gabriela Archanioła, wysłannika i interpretatora Bożej woli.
(1.1) Zapraszamy na spotkanie z niezwykłym człowiekiem, z archimandrytą o. Gabrielem ze wsi Odrynki nad Narwią (woj. podlaskie), który jest prawosławnym mnichem, zielarzem, budowniczym drewnianej cerkwi i prawosławnej pustelni, duchowym przewodnikiem.
(1.1) Gabrielowie dzień swego patrona, czyli imieniny, obchodzą 29 września, a także 24 marca.
Wiktionary
IPA: ˈɡabrʲjɛl, AS: gabrʹi ̯el
Wiktionary
rzecz. Gabrielowa ż., Gabrielówna ż., Gabrielostwo lm m., Gabrielów mrz., Gabrielówka ż., gabriela ż.
:: zdrobn. Gabryś mos., Gabrielek mos.
:: fż. Gabriela ż.
przym. Gabrielowy, Gabrysiowy, Gabrielkowy
zob. Gabriela.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Gabryś, Gabrielek
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: Gabriel
Wiktionary
Gabriela – żeńskie imię pochodzenia semickiego, żeński odpowiednik imienia Gabriel. Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Gabriela w 2014 r. zajmowała 19. miejsce w grupie imion żeńskich.
Wedle danych rejestru PESEL imię Gabriela (jako pierwsze) według stanu na 22 stycznia 2025 w Polsce nosi 135 952 kobiet. Było wówczas na 52. miejscu pod względem popularności.
Wikipedia
(1.1) Wieczorem Gabrieli kazano pogasić wszystkie światła.
Wiktionary
IPA: ɡaˈbrʲjɛla, AS: gabrʹi ̯ela
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Gabriel mos.
:: zdrobn. Gabi ż., Gabrysia ż., Gabryśka ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gabrieli lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Gabriela
SJP.pl
imię źeńskie
SJP.pl
imię źeńskie
SJP.pl
Gabrielle, właśc. Louise Gabrielle Bobb (ur. 16 lipca 1969 w Londynie) – brytyjska wokalistka.
Wikipedia
Gabriel z małżonką; Gabrielowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gabriela lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Gabriela
Wiktionary
(1.1) Na ganku suszą się Gabrielowe skarpety.
Wiktionary
rzecz. Gabriel mos., Gabryś mos.
Wiktionary
rodzaj skały magmowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geol. miner. magmowa skała głębinowa, gruboziarnista, barwy czarnej lub ciemnozielonej;
Wiktionary
Gabro – zasadowa skała głębinowa, średnio lub gruboziarnista. Należy do grupy diorytoidów i gabroidów. Zawiera >90% plagioklazów w stosunku do skaleni potasowych (do 10%), do 5% kwarcu, 25–60% minerałów ciemnych. Na diagramie klasyfikacyjnym QAPF gabro zajmuje wraz z diorytem pole 10.
Wikipedia
(1.1) Gabra zawierające do 20% kwarcu nazywane są gabrami kwarcowymi.
Wiktionary
przym. gabrowy
Wiktionary
Gabrowo ( Габрово) – miasto w północnej Bułgarii, siedziba administracyjna obwodu Gabrowo i gminy Gabrowo. Położone w dolinie rzeki Jantry, na północnych stokach środkowej Starej Płaniny. Według Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 marca 2016 roku miejscowość liczyła 58337 mieszkańców.
Wikipedia
→ Gabrowo
SJP.pl
Gabrowski (forma żeńska: Gabrowska, liczba mnoga: Gabrowscy) – polsko-bułgarskie nazwisko, po raz pierwszy notowane w 1692 roku. Na początku lat 90 XX wieku w Polsce mieszkało 140 osób o tym nazwisku,
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Gabriela (imię żeńskie); Gabryśka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Gabriela
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od Gabryś
Wiktionary
(1.1) Zostawiłaś chyba torebkę u Gabrysi na rogówce.
Wiktionary
rzecz. Gabriela ż., Gabryśka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gabrysi lub z nią związany
SJP.pl
Gabryś z małżonką; Gabrysiowie
SJP.pl
zdrobnienie od: Gabriel (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gabrysia lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Gabriel (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od Gabriel
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Codziennie podwoziłam Gabrysia do szkoły.
Wiktionary
rzecz. Gabriel mos., Gabriela ż.
przym. Gabrielowy
Wiktionary
zdrobnienie od: Gabriela; Gabrysia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Gabriela
Wiktionary
(1.1) Oddaj Gabryśce jej bluzę.
Wiktionary
rzecz. Gabriela ż., Gabrysia ż.
Wiktionary
okumé, okume, okoumé, okoume;
1. gatunek afrykańskiego drzewa z rodziny osoczynowatych;
2. lekkie drewno pozyskiwane z drzewa okumé
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Gabriela
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) stpol. gacie, spodnie
Wiktionary
przym. gacny, gaciowy
rzecz. gaciowy mos., gacica, gacie, gat
Wiktionary
nietoperz z rodziny mroczkowatych - gacek wielkouch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Plecotus|ref=tak., rodzaj wielkouchego nietoperza z podrodziny mroczków;
(1.2) zool. nietoperz z rodzaju gacków (1.1)
(1.3) pot. nietoperz
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) reg. roln. rzemienna część cepa łącząca obydwa kije
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Spłoszone gacki gromadnie wylatywały z otworu jaskini.
(1.3) No wiesz, byle gacek może cały strych zabrudzić.
(2.1) Podczas młócki przetarł się gacek i cep tymczasowo nadawał się do wyrzucenia.
(2.1) Cep zbudowany jest z dwóch kijów: dzierżaka (dłuższego) i bijaka (krótszego), połączonych rzemieniem (zwanym gązwą, gackiem lub kapicą) lub metalowym przegubem (zwanym ósemką).
Wiktionary
rzecz. gacki lm nm.
:: zdrobn. gacuś mzw.
Wiktionary
(1.3) nietoperz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gacić.
Wiktionary
czas. gacić
rzecz. gacie nmos., gaciowy mos., Gać mos./ż.
przym. gaciowy
Wiktionary
lekceważąco (czasem pogardliwie) o kochanku, zwłaszcza o kochanku mężatki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pogard. lub żart. kochanek, szczególnie kochanek mężatki
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) środ. łow. samiec zająca
Wiktionary
(1.1) Mąż przyłapał Mariolę z jakimś gachem.
(2.1) Olek złapał gacha jakimś sposobem.
Wiktionary
IPA: ɡax, AS: gaχ
Wiktionary
(1.1) kochanek, fagas
Wiktionary
mieszkaniec Gaci (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Gaci (wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) grub. prostytutka
Wiktionary
IPA: ɡaˈt͡ɕara, AS: gaćara
Wiktionary
rzecz. gacie nmos., gaciowy mos.
przym. gaciowy
czas. gacić
Wiktionary
(1.1) zob. prostytutka.
Wiktionary
potocznie o majtkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. posp. majtki, kalesony, każda dolna bielizna męska lub kobieca
(1.2) pot. posp. spodnie
(1.3) daw. futro okrywające nogi niedźwiedzia
(1.4) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gw-pl|Bukowina. kalesony
forma rzeczownika.
(2.1) plural|gać.
Wiktionary
(1.1) Nagle zza jej plecyeców wynurzył się niepozorny, chudy mężczyzna w czarnych gaciach i białym podkoszulku.
Wiktionary
IPA: ˈɡat͡ɕɛ, AS: gaće
Wiktionary
rzecz. gać ż., gacenie n., gaciówka ż., gaciara ż., gaciarz m., gaciowy m., gaciodziej m., gacionosz m., gace nmos., gaty nmos., gatka ż.
:: zdrobn. gatki nmos., gaczki nmos.
:: zgrub. gaty nmos., gacina ż.
czas. gacić, ogacić, ogacać
przym. gaciowy
Wiktionary
(1.1) majtki, majtochy, slipy, kalesony, bielizna; daw. ineksprymable, niewymowne, napoleonki, pludry, famurały; reg. pozn. jegiery
(1.2) spodnie, portki, porcięta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. młode drzewko iglaste
Wiktionary
potocznie: majtki; gatki
SJP.pl
potocznie: sierżant lub jego pomocnik wydający żołnierzom bieliznę i mundury
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) pot. dotyczący gaci, odnoszący się do gaci
(1.2) przest. dotyczący gacenia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) slang. wojsk. sierżant lub jego pomocnik-magazynier wydający żołnierzom m.in. bieliznę
Wiktionary
(1.1) Muszę kupić gdzieś jutro metr gaciowej gumki.
(2.1) Ej kocie, powiedz gaciowemu, żeby wydał zaraz wojsku atramentki i mydło, bo kompania idzie do łaźni.
Wiktionary
IPA: ɡaˈt͡ɕɔvɨ, AS: gaćovy
Wiktionary
rzecz. gacie nmos., gać ż., gacenie n., gaciówka ż., gaciara ż., gaciarz m., gaciodziej m., gacionosz m., gace nmos., gaty nmos.
:: zdrobn. gatki nmos., gaczki nmos.
:: zgrub. gaty nmos., gacina ż.
czas. gacić, ogacić, ogacać
Wiktionary
(2.1) szef kompanii
Wiktionary
uszczelniać budynek przez okładanie ścian mchem, słomą lub liśćmi; również: naprawiać groblę, tamę
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. ogacić)
(1.1) przest. (także gw-pl|Śląsk Cieszyński.) okładać coś (np. ściany domu, kopiec, drzewko owocowe) mchem, słomą itp.
(1.2) daw. (także gw-pl|Śląsk Cieszyński.) robić pomost, groblę na rzece z drewna i faszyny
(1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. tamować obrót bębna w młockarni (o zbożu)
Wiktionary
(1.1) Idzie zima, trzeba by już gacić drzewka.
Wiktionary
IPA: ˈɡat͡ɕit͡ɕ, AS: gaćić
Wiktionary
rzecz. gacenie n., gać ż., Gać ż., gacie nmos., gaciówka ż., gaciara ż., gaciarz m., gaty nmos., gatki nmos., gaciowy mos.
czas. ogacić dk., ogacać ndk.
przym. gaciowy
Wiktionary
(1.1) ogacać
Wiktionary
przymiotnik od nazwy miejscowości: Gać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Plecotini|Gray|ref=tak., plemię nietoperzy z podrodziny mroczków;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: gacek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Plemię gacków obejmuje m.in. gatunki występujące w Eurazji.
(2.1) Trzy czy cztery gacki wisiały u sklepienia groty.
Wiktionary
rzecz. gacek mzw., gacuś mzw.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
gatunek drapieżnego ptaka z rodziny jastrzębiowatych
SJP.pl
Gackożer ("Macheiramphus alcinus") – gatunek drapieżnego ptaka z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae), jedyny przedstawiciel rodzaju Macheiramphus. Występuje w Afryce Subsaharyjskiej, Azji Południowo-Wschodniej i na Nowej Gwinei. Nie jest zagrożony wyginięciem. Nazwa pochodzi od jego diety, która składa się głównie z nietoperzy. Do polowania potrzebuje otwartej przestrzeni, ale może żyć w różnych siedliskach, od gęstego lasu deszczowego po półpustynie.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. zool. nietoperz (ssak z rzędu nazwa systematyczna|Chiroptera|Blumenbach|ref=tak., 1779)
Wiktionary
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. latoperz, latopierz:367, niedoperz:118
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. nietoperz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. gw-pl|Zaolzie. nietoperz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: gacek
(1.2) mały gacek
Wiktionary
rzecz. gacek mzw., gacki lm nm.
Wiktionary
gacz parafinowy - produkt przeróbki ropy naftowej, mieszanina węglowodorów będąca półproduktem w procesie wytwarzania parafiny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. kręgowiec lądowy oddychający płucami, o skórze pokrytej łuskami, płytkami lub tarczkami;
2. pogardliwie: o podłym człowieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) herp. zwierzę z gromady nazwa systematyczna|Reptilia|ref=tak., kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami;
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. reg-pl|Bukowina. herp. wąż
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. zły człowiek
(2.2) więz. funkcjonariusz Służby Więziennej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Krokodyle, żółwie, jaszczurki i węże to przedstawiciele gadów.
(2.1) Zenobiusz to podły gad – nienawidzę go!
Wiktionary
IPA: ɡat, AS: gat
Wiktionary
rzecz. gady nmos., gadzina ż., gadzinka ż., gadzinówka ż.
przym. gadzi, gadzinowy
przysł. gadzio
Wiktionary
(2.1) płaz, potwór, podlec
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
w potocznym wyrażeniu "mieć gadane" - być rozmownym, mieć łatwość komunikacji międzyludzkiej
SJP.pl
potocznie: mówić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. mówienie, prowadzenie rozmowy, zwłaszcza na błahe tematy
(1.2) odczasownikowy od|gadać.
(1.3) pot. narzekanie
wykrzyknik
(2.1) gadanie! = nie wierzę!
Wiktionary
(1.1) Zamknij się wreszcie! Już nie mogę słuchać twojego gadania!
Wiktionary
IPA: ɡaˈdãɲɛ, AS: gadãńe
Wiktionary
rzecz. gadałka ż., gadanina ż., gaduła m./ż., gadulstwo n., gadatliwość ż., gadka ż., wygadywanie n., wygadanie n., zagadywanie n., zagadanie n., zgadanie n., ugadywanie n., ugadanie n., obgadywanie n., obgadanie n.
czas. wygadywać ndk., wygadać dk., gadać ndk., zagadywać ndk., zagadać dk., zgadać dk., ugadywać ndk., ugadać dk., obgadywać ndk., obgadać dk.
przym. gadatliwy, wygadany
przysł. gadatliwie
Wiktionary
(1.1) rozmawianie, plotkowanie; pot. bajtlowanie, brechanie, klekotanie, klepanie, kłapanie dziobem, nadawanie, nawijanie, paplanie, pytlowanie, terkotanie, trajkotanie, trajlowanie, trzepanie; posp. pitolenie
Wiktionary
mówienie o czymś nieważnym, błahym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. mówienie o czymś nieważnym, błahym
Wiktionary
(1.1) Puszczał mimo uszu czczą gadaninę siedzących obok stałych bywalców.
Wiktionary
IPA: ˌɡadãˈɲĩna, AS: gadãńĩna
Wiktionary
rzecz. gaduła m./ż., gadanie n., gadka ż.
czas. gadać ndk., wygadać dk., wygadywać ndk.
przym. gadatliwy
wykrz. gadanie
Wiktionary
(1.1) gadanie, pot. ględzenie, pot. mielenie jęzorem, paplanie, paplanina, wulg. pieprzenie, wulg. pierdolenie, pot. pitolenie
Wiktionary
dawne miasto starożytnego Dekapolu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. stanowisko archeologiczne w północnej Jordanii, w starożytności ośrodek miejski;
Wiktionary
Gadara (arab. أم قيس, "Umm Qais", hebr. גדרה, "gad´a-ra", gr. Γάδαρα, "Gádara" bądź Αντιόχεια της Σεμίραμης, Antiochia Semiramis; niekiedy też Seleucja) – stanowisko archeologiczne w północnej Jordanii. Na części obszaru starożytnego miasta należącego w okresie rzymskim do Dekapolu, znajduje się dzisiaj arabska osada Umm Kajs, licząca w 2015 r. 6124 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Przewodnik opowiadał o historii Gadary i innych miast Dekapolu.
Wiktionary
mieszkaniec Gadary (starożytnego miasta Dekapolu)
SJP.pl
przymiotnik od: Gadara; w mitologii: gadareńskie wieprze - istoty pędzące na oślep ku swojej zgubie
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: gadatliwie
SJP.pl
rozmowność występująca w nadmiarze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tych, którzy są gadatliwi
Wiktionary
rzecz. gadka ż., gadanina ż., gadulstwo n., gaduła m./ż., gadułka m./ż., gadacz m., gadaczka ż., gadanie n.
czas. gadać ndk., gadulić ndk.
przym. gadatliwy, gadulski
wykrz. gadu-gadu, gadanie
Wiktionary
(1.1) gadulstwo, rozmowność, wielomówność, elokwencja
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: gadatliwy
SJP.pl
lubiący dużo mówić; wielomówny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który dużo i chętnie mówi
Wiktionary
(1.1) Chociaż z natury nieco gadatliwy, bystry Rusin dobrze wiedział, kiedy należy trzymać język za zębami.
Wiktionary
IPA: ˌɡadaˈtlʲivɨ, AS: gadatlʹivy
Wiktionary
rzecz. gadałka ż., gadanina ż., gaduła m./ż., gadatliwość ż., gadanie n.
czas. gadać, wygadać, wygadywać
przysł. gadatliwie
wykrz. gadanie
Wiktionary
(1.1) elokwentny, rozgadany, rozmowny, rozszczebiotany, roztrajkotany, szczebiotliwy, terkotliwy, wielomówny
Wiktionary
potocznie: mówić
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. mówić, lekcew. rozmawiać
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. mówić językiem literackim, nie gwarą
czasownik zwrotny niedokonany gadać się (dk. brak)
(2.1) przest. kłócić się
Wiktionary
(1.1) Zamiast tyle gadać moglibyście się wziąć do roboty.
Wiktionary
IPA: ˈɡadat͡ɕ, AS: gadać
Wiktionary
rzecz. gadulstwo n., gadatliwość ż., gadałka ż., gadanie n., gadanina ż., gadka ż., gaduła m./ż., dogadywanie n., dogadanie n., obgadywanie n., obgadanie n., pogadanie n., pogadanka ż., przegadywanie n., przegadanie n., rozgadywanie n., rozgadanie n., ugadywanie n., ugadanie n., wygadywanie n., wygadanie n., zagadywanie n., zagadanie n., przygadywanie n., przygadanie n., niedogadywanie n., niedogadanie n., zgadywanie n., zgadnięcie n., zagadka ż., zagadkowość ż.
czas. dogadywać ndk., dogadać dk., obgadywać ndk., obgadać dk., pogadać dk., przegadywać ndk., przegadać dk., rozgadywać ndk., rozgadać dk., ugadywać ndk., ugadać dk., wygadywać ndk., wygadać dk., zagadywać ndk., zagadać dk., zgadać dk., zgadywać ndk., zgadnąć dk.
przym. gadany, gadatliwy, pogadankowy, zagadkowy
przysł. zagadkowo, gadatliwie
wykrz. gadanie, gadu-gadu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. osoba zajmująca się wróżbiarstwem
(1.2) daw. środ. w okresie PRL: audycja opozycyjnego radia odtwarzana publicznie z magnetofonu
Wiktionary
IPA: ɡaˈdawka, AS: gadau̯ka
Wiktionary
rzecz. gaduła m., gadulec m., gadanie n., gadka ż., gadulnik m.
czas. gadać, pogadać, wygadać, wygadywać
przym. gadatliwy
wykrz. gadanie
Wiktionary
(1.1) wróżka, wieszczka
(1.2) gadała
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: gadżet] mały efektowny przedmiot, będący często nowością techniki; gadżet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. zob. gadżet.
Wiktionary
(1.1) Sam mam kilka gadgetów: stację pogodową, budzik mówiący, biurkowy wyświetlacz zdjęć.
Wiktionary
1. potocznie: rozmowa, pogawędka lub plotkowanie
2. bajka, opowieść
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. rozmowa, mowa, mówienie
(1.2) pot. plotka, pogłoska
(1.3) daw. bajka, podanie, opowieść
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wykańcza mnie ta cała gadka o zdrowiu i bezpieczeństwie.
(1.3) Gawęda, ludowa gadka jest niejako „zarezerwowana” dla opowieści w wersji mówionej.
Wiktionary
rzecz. gadanie n., gadana ż., gadanina ż., gadatliwość ż., gadałka ż., gadulstwo n.
czas. zagadać, wygadywać, wygadać, gadać ndk., pogadać dk.
wykrz. gadu-gadu, gadanie
Wiktionary
środowiskowo: rozmawiać, prowadzić mało istotną rozmowę; bajtlować, gawędzić, ględzić, paplać
SJP.pl
gromada kręgowców; zauropsydy
SJP.pl
o cechach gadokształtnych (gromada kręgowców)
SJP.pl
pierwiastek chemiczny o symbolu Gd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64;
Wiktionary
Gadolin (Gd, gadolinium) – pierwiastek chemiczny z grupy lantanowców o silnych własnościach ferromagnetycznych. Nazwany od nazwiska fińskiego mineraloga i chemika Johana Gadolina. Został odkryty w 1880 r. przez Jeana Charles’a Galissarda de Marignac.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma gadolin?
Wiktionary
IPA: ɡaˈdɔlʲĩn, AS: gadolʹĩn
Wiktionary
przym. gadolinowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Gd
Wiktionary
promieniotwórczy minerał, krzemian itru, żelaza i berylu, występujący w pegmatytach
SJP.pl
Gadolinit (daw. "iterbit", od miejscowości Ytterby) – minerał należący do gromady krzemianów z grupy minerałów rzadkich. Nazwa minerału pochodzi od nazwiska fińskiego chemika, Johana Gadolina, który wyizolował z niego tlenek itru i jest uznawany za odkrywcę pierwiastka itru.
Wikipedia
→ gadolin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący gadolinu
Wiktionary
rzecz. gadolin m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kopalne zwierzę z okresu jury, posiadające cechy gadzie i ptasie; praptak, archeopteryks
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
krótkoszpon gadożer; drapieżny ptak z rodziny sokołów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Circaetus gallicus|ref=tak., duży, leśny ptak drapieżny żywiący się płazami i gadami;
Wiktionary
IPA: ɡaˈdɔʒɛr, AS: gadožer
Wiktionary
(1.1) krótkoszpon
Wiktionary
w wyrażeniu "gadu, gadu" - rozmowa, gawędzenie, ploteczki (np. Przez to ich gadu, gadu spóźniliśmy się do cioci.); używane w funkcji czasownika (np. My tu gadu, gadu, a obiad już dawno wystygł.); gadu-gadu
SJP.pl
rozmowa, gawędzenie, ploteczki (np. Przez to ich gadu-gadu spóźniliśmy się do cioci.); używane w funkcji czasownika (np. My tu gadu-gadu, a obiad już dawno wystygł.); gadu, gadu
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …nazywający odgłosy długiej rozmowy
Wiktionary
(1.1) My tu gadu-gadu, a trzeba wznieść toast i przejść do rzeczy poważnych (…)
Wiktionary
rzecz. gadanie n., pogadanie n., gadulenie n., gaduła ż., gadulstwo n., gadka ż., gadatliwość ż.
czas. gadać ndk., pogadać dk., gadulić ndk.
przym. gadulski
Wiktionary
(1.1) gadu, gadu, bla, bla, bla
Wiktionary
potocznie: Gadu-Gadu (komunikator internetowy)
SJP.pl
potocznie: lubiący dużo mówić; gadatliwy
SJP.pl
potocznie: lubiący dużo mówić; gadatliwy
SJP.pl
gadatliwość, plotkarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. mówienie zbyt dużo, zbędne gadanie
(1.2) pot. skłonność do nadmiernego mówienia, gadania
Wiktionary
(1.1) …unikaj zbędnego gadulstwa, nie wdawaj się w plotkaotki, nie oceniaj bez sprawdzania, nie podpisuj bez czytania - a będziesz spokojny i zadowolony.
Wiktionary
IPA: ɡaˈdulstfɔ, AS: gadulstfo
Wiktionary
rzecz. gadka ż., gadanina ż., gadatliwość n., gaduła m./ż., gadułka m./ż., gadacz m., gadaczka ż., gadanie n.
czas. gadać ndk., gadulić ndk.
przym. gadatliwy, gadulski
wykrz. gadu-gadu, gadanie
Wiktionary
(1.1) gadanina, paplanina, paplanie
(1.2) gadatliwość, wielomówność, rozmowność, elokwencja
Wiktionary
(r. męski) potocznie: człowiek gadatliwy, lubiący dużo mówić o byle czym; pleciuch, plociuch, pleciuga, papla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) osoba nadmiernie rozmowna; osoba, która dużo mówi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jeśli zaprosimy dziś wieczorem Julię, nie porozmawiamy zbyt dużo. Prawdziwa z niej gaduła.
Wiktionary
IPA: ɡaˈduwa, AS: gaduu̯a
Wiktionary
rzecz. gadatliwość ż., gadałka ż., gadanina ż., gadulstwo n., gadanie n.
przym. gadatliwy, gadulski
czas. gadać, wygadać, wygadywać
wykrz. gadanie, gadu-gadu
Wiktionary
1. bułgarski instrument strunowy z grupy smyczkowych;
2. zdrobnienie od: gaduła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. bułgarski instrument ludowy;
(1.2) zdrobn. gaduła
Wiktionary
(1.2) Mały chłopczyk, gadułka zdrowy, szczęśliwy, wesół i rozśpiewany, biegnie ścieżkami tego ogrodu.
Wiktionary
IPA: ɡaˈduwka, AS: gaduu̯ka
Wiktionary
rzecz. gadatliwość ż., gadulstwo n.
Wiktionary
1. kręgowiec lądowy oddychający płucami, o skórze pokrytej łuskami, płytkami lub tarczkami;
2. pogardliwie: o podłym człowieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. herp. nazwa systematyczna|Reptilia|Laurenti|ref=tak., parafiletyczna grupa zmiennocieplnych owodniowców, klasyfikowana w linneuszowskiej klasyfikacji kręgowców jako gromada;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: gad
Wiktionary
Gady (Reptilia, od łac. "repto" – czołgać się) – grupa zmiennocieplnych owodniowców. Współczesne gady są pozostałością po znacznie większej grupie zwierząt, której największy rozkwit przypadł na erę mezozoiczną. Obecnie żyją tylko cztery rzędy gadów, ich pozostałe znane linie ewolucyjne wymarły. Niektóre kopalne gady naczelne, czyli archozaury (takie jak pterozaury i dinozaury), były prawdopodobnie zwierzętami stałocieplnymi.
Wikipedia
(1.1) Obecnie żyją tylko cztery rzędy gadów, ich pozostałe znane linie ewolucyjne wymarły.
Wiktionary
przym. gadzi
rzecz. gad mzw.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
taki jak gad
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) należący do gada
(1.2) charakterystyczny dla gada
Wiktionary
(1.1) Co zjadają surykatki? Owady, węże, jaszczurki, jaja ptasie i gadzie – ale to tylko w naturze.
Wiktionary
IPA: ˈɡad͡ʑi, AS: gaʒ́i
Wiktionary
rzecz. gad m., gadzina ż., gadzinówka ż., gady nmos., gadzinka ż.
przysł. gadzio
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. potocznie: zwierzę pełzające;
2. przenośnie: człowiek podstępny, nikczemny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pełzające zwierzę
(1.2) obraź. podły człowiek
(1.3) gwara. zwierzęta domowe
(1.4) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. drób
Wiktionary
(1.2) Kozojed proponuje rzucić gadzinie sztuczną owcę nafaszerowaną czymś trującym, jednak krasnolud Yarpen wyśmiewa ten plan.
Wiktionary
IPA: ɡaˈd͡ʑĩna, AS: gaʒ́ĩna
Wiktionary
rzecz. gadzinka ż., gad m., gadzinówka ż.
przym. gadzi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. gadzina
(1.2) gw-pl|Bukowina. żaba
Wiktionary
rzecz. gad m., gadzina ż., gadzinówka ż.
przym. gadzi
Wiktionary
1. podobny do gadziny, właściwy gadzinie;
2. złośliwy, zjadliwy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. związany z gadziną;
2. gadzinowe pismo, prasa gadzinowa - prasa, pismo propagandowe szerzące kłamliwe informacje, zwykle będące na usługach okupanta lub reżimu
SJP.pl
pogardliwie o gazetach wydawanych przez Niemców w okupowanej Polsce w czasie II wojny światowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. gwara. konspiracyjno-partyzancka: polskojęzyczna gazeta wydawana przez Niemców w czasie okupacji
(1.2) przen. dowolny środek przekazu publikujący przekaz reżimu
Wiktionary
(1.1) Próbą zamaskowania rzeczywistego charakteru działań Mikicińskiego była demonstracyjnie przeprowadzona rewizja w jego mieszkaniu przez patrol Abwehry w asyście policji oraz ogłoszenie o tym w gadzinówce „Warschauer Zeitung”, co nigdy dotąd (ani później) się nie zdarzyło.
Wiktionary
rzecz. gad m., gadzina ż., gadzinka ż.
przym. gadzi
Wiktionary
(1.2) reżimówka, propagandówka, gadzinowiec
Wiktionary
w kulturze romskiej: osoba niebędąca członkiem romskiej grupy etnicznej; nie-Cygan, nie-Rom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nie-Rom dla społeczności romskiej;
przysłówek sposobu
(2.1) w sposób gadzi, charakterystycznie dla gadów
Wiktionary
Gadzio (pisownia w innych językach – rom.: "gadžo", ang. i fr.: "gadjo", niem.: "gadscho", węg.: "gadzso"; r.ż. w rom.: gadži, lmn. r.ż. i m. rom.: gadže) – według tradycji romskiej „obcy”, „nie-Rom”, określenie stosowane do osób uznawanych za nienależące do społeczności romskiej.
Wikipedia
(2.1)
:: przym. gadzi
Wiktionary
rodzaj ważek z rodziny gadziogłówkowatych
SJP.pl
rodzina ważek
SJP.pl
Gadziogłówkowate (Gomphidae) – rodzina owadów z rzędu ważek należąca do podrzędu ważek różnoskrzydłych (Anisoptera). Występują na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. Ich nazwa wzięła się od kształtu ich głowy przypominającej głowę gadów. W ubarwieniu dominuje zieleń, żółć i czerń.
Wikipedia
o cechach gadziomiednicznych (rząd gadów kopalnych); gadziomiedniczny
SJP.pl
o cechach gadziomiednicznych (rząd gadów kopalnych); gadziomiedniczny
SJP.pl
rząd gadów kopalnych z nadrzędu dinozaurów; gadziomiednicowe
SJP.pl
1. posiadający miednicę o kształcie charakterystycznym dla gadów;
2. o cechach gadziomiednicznych (rząd gadów kopalnych); gadziomiednicowe
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. trujący grzyb
Wiktionary
potocznie: miłośniczka, amatorka gadżetów
SJP.pl
→ gadżet; gadżetowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od: gadżet; mający cechy gadżetu
Wiktionary
(1.1) Widziałeś mój gadżeciarski telefon, z aparatem fotograficznym, latarką i Wi-Fi?
Wiktionary
IPA: ˌɡad͡ʒɛˈt͡ɕarsʲci, AS: gaǯećarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. gadżet m., gadżeciarz m., gadżeciara ż.
Wiktionary
gadżetomania; potocznie:
1. rozdawanie gadżetów;
2. zamiłowanie do gadżetów
SJP.pl
potocznie: miłośnik, amator gadżetów; gadżetomaniak, gadżetowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba lubiąca urządzenia elektroniczne
Wiktionary
przym. gadżeciarski
rzecz. gadżet mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: gadżet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: gadżet
Wiktionary
(1.1) Kupiłem sobie nowy gadżecik na pocieszenie po zerwaniu z dziewczyną.
Wiktionary
IPA: ɡaˈd͡ʒɛt͡ɕik, AS: gaǯećik
Wiktionary
zob. gadżet.
Wiktionary
mały efektowny przedmiot, będący często nowością techniki; gadget
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) neol. przedmiot, urządzenie będące nowością techniki, zazwyczaj małe, często niepotrzebne, służący z reguły zaimponowaniu innym, rozbawieniu lub reklamie;
Wiktionary
Gadżet (ang. fr. "gadget") – przyrząd, urządzenie; niewielki przedmiot, czasem niepełniący funkcji użytkowej. Gadżetami mogą być reklamówki, figurki, podstawki, przyciski do papieru, długopisy, breloczki, itp. Gadżet oznacza również nowe urządzenie techniczne o kwestionowanej funkcjonalności lub użyteczności. W "Prywatnym leksykonie współczesnej polszczyzny" występuje określenie "durnostojki".
Wikipedia
(1.1) Robert ma w biurze pełno gadżetów różnych firm, które zachęcają go do współpracy.
(1.1) Lubił kupować najnowsze elektroniczne gadżety.
Wiktionary
IPA: ˈɡad͡ʒɛt, AS: gaǯet
Wiktionary
rzecz. gadżeciarz m.
:: zdrobn. gadżecik m.
przym. gadżeciarski
Wiktionary
(1.1) bajer
Wiktionary
gadżeciarstwo; potocznie:
1. zamiłowanie do gadżetów;
2. rozdawanie gadżetów do sprzedawanych produktów w celu pozyskania klientów
SJP.pl
osoba lubująca się w posiadaniu i używaniu gadżetów, efektownych przedmiotów, nowinek technicznych
SJP.pl
potocznie: miłośnik, amator gadżetów; gadżetomaniak, gadżeciarz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gaetą, dotyczący Gaety
Wiktionary
rzecz. Gaeta ż.
przym. gaetański
Wiktionary
(1.1) gaetański
Wiktionary
[czytaj: gelik lub galik] język szkocki gaelicki, z grupy języków celtyckich
SJP.pl
język szkocki gaelicki: język z grupy języków celtyckich wywodzący się z języka iryjskiego (irlandzkiego)
SJP.pl
języki gaelskie - podgrupa języków celtyckich, np. irlandzki, szkocki; języki goidelskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto portowe we Włoszech, na wybrzeżu Morza Tyrreńskiego, w regionie Lacjum, prowincji Latina;
Wiktionary
Gaeta (łac. Caieta) – niewielkie portowe miasto we Włoszech, na wybrzeżu Morza Tyrreńskiego, w regionie Lacjum, prowincji Latina. Nazwa pochodzi najprawdopodobniej od "kaiàdas" lub "kaiètas", czyli jaskinia. Od miasta pochodzi imię Kajetan. Mieści się tu baza operacji morskich NATO.
Wikipedia
(1.1) Gaeta wznosiła się na cyplu skalnym, wdzierającym się 600 m w morze. Liczyła ponad 3000 mieszkańców, ale część z nich opuściła miasto ze strachu przed Francuzami. Była to jedna z najpotężniejszych twierdz Europy.
Wiktionary
przym. gaecki, gaetański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gaetą, dotyczący Gaety
Wiktionary
rzecz. Gaeta ż.
przym. gaecki
Wiktionary
(1.1) gaecki
Wiktionary
drzewce biegnące ukośnie w stosunku do masztu, służące do podnoszenia czworokątnego żagla; gafel; rożec
SJP.pl
nietaktowne, niezręczne zachowanie; pomyłka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nietaktowny postępek, niezręczne odezwanie się
Wiktionary
Gafa (faux-pas z fr. „niewłaściwy krok”, wym. []) – nieświadomie popełniony nietakt, pogwałcenie niepisanych reguł danej społeczności. To, co jest przyjęte w jednej kulturze, może być uznane za gafę w innej.
Wikipedia
(1.1) faux pas, nietakt, uchybienie
Wiktionary
drzewce biegnące ukośnie w stosunku do masztu, służące do podnoszenia czworokątnego żagla; gaf; rożec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) żegl. ukośne drzewce stawiane razem z żaglem gaflowym;
Wiktionary
Ga
Wikipedia
(1.1) Huragan wytrzepał w sekundzie i wyrwał z lików grot wraz z gaflem, strzeliły napięte liny i żagiel, szybując poziomo nad wodą, zniknął nam z oczu.
Wiktionary
(1.1) rożec
Wiktionary
lina, która wraz z pikfałem służy do stawiania i zrzucania żagla gaflowego; gardafał; fał gafla
SJP.pl
związany z gaflem (np. ożaglowanie gaflowe, żagiel gaflowy)
SJP.pl
żagiel trójkątny lub czworokątny, rozpinany między stengą a gaflem
SJP.pl
chwyt komediowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) film. chwyt komediowy wywołujący u widza efekt komiczny oparty na sytuacjach wizualnych
Wiktionary
Ga
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia. etym|ang|gag.
uwagi.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) (visual) gag
* baskijski: (1.1) gag
* duński: (1.1) gag w./n.
* francuski: (1.1) gag m.
* hiszpański: (1.1) gag m. (visual)
* japoński: (1.1) 冗談 (jōdan)
* jidysz: (1.1) שפּאַס m. (szpas), הלצה ż. (haloce)
* niemiecki: (1.1) Gag m.
* włoski: (1.1) gag ż.
źródła.
== gag (język angielski.) ==
wymowa.
audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-gag.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) knebel
(1.2) gag
czasownik
(2.1) kneblować
(2.2) dławić się
odmiana.
przykłady.
(2.2) She gagged on the smell but she controlled the reflex. → Zaczęła się dławić od zapachu, ale opanowała odruch.
Wiktionary
IPA: ɡak, AS: gak
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia. etym|ang|gag.
uwagi.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) (visual) gag
* baskijski: (1.1) gag
* duński: (1.1) gag w./n.
* francuski: (1.1) gag m.
* hiszpański: (1.1) gag m. (visual)
* japoński: (1.1) 冗談 (jōdan)
* jidysz: (1.1) שפּאַס m. (szpas), הלצה ż. (haloce)
* niemiecki: (1.1) Gag m.
* włoski: (1.1) gag ż.
źródła.
== gag (język angielski.) ==
wymowa.
audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-gag.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) knebel
(1.2) gag
czasownik
(2.1) kneblować
(2.2) dławić się
odmiana.
przykłady.
(2.2) She gagged on the smell but she controlled the reflex. → Zaczęła się dławić od zapachu, ale opanowała odruch.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
[czytaj: gaGA] z francuskiego: zdziecinniały, zramolały
SJP.pl
tradycyjna japońska muzyka dworska
SJP.pl
Ga
Wikipedia
nazwisko, np. Jurij Gagarin (1934-1968), radziecki kosmonauta, pierwszy człowiek w kosmosie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czarny, lśniący minerał, odmiana węgla brunatnego; dżet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. bitumiczna odmiana węgla brunatnego o zbitej, jednorodnej budowie;
Wiktionary
Gagat, dżet ( jet) – bitumiczna odmiana węgla brunatnego o zbitej, jednorodnej budowie.
Nazwa pochodzi od rzymskiej nazwy miasta i rzeki Gagas w starożytnej Licji (Likii) w Azji Mniejszej (dzisiejsza Turcja), gdzie po raz pierwszy wydobywano gagaty ( lithos gagates = kamień z Gagas).
Wikipedia
(1.1) Gagat wykorzystuje się do wyrobu biżuterii żałobnej.
Wiktionary
IPA: ˈɡaɡat, AS: gagat
Wiktionary
przym. gagatowy
Wiktionary
(1.1) dżet, jet
Wiktionary
1. potocznie: człowiek lekkomyślny, zdolny do nieodpowiedzialnych wybryków i drobnych wykroczeń; urwis, ancymonek, numerant, ziółko;
2. dawniej: człowiek, zwłaszcza dziecko faworyzowane przez rodziców; beniaminek, maminsynek, ulubieniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. spryciarz, cwaniak
(1.2) daw. maminsynek
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) miner. daw. gagat
Wiktionary
(1.1) Znowu się temu gagatkowi upiekło.
Wiktionary
(1.1) ananas, ziółko, ptaszek
(1.2) ulubieniec, pieszczoch
Wiktionary
→ gagat
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący gagatu, zrobiony z gagatu, związany z gagatem
Wiktionary
IPA: ˌɡaɡaˈtɔvɨ, AS: gagatovy
Wiktionary
rzecz. gagat mrz.
Wiktionary
związany z Gagauzją (autonomiczne terytorium Mołdawii), Gagauzami (ludność zamieszkująca głównie południową Mołdawię)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Gagauzów i Gagauzji, związany z Gagauzami i Gagauzją
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język Gagauzów, ludu pochodzenia tureckiego, osiadłego w większości w południowej Mołdawii w Gagauzji;
Wiktionary
IPA: ɡaɡaˈwusʲci, AS: gagau̯usʹḱi
Wiktionary
rzecz. Gagauzja ż., Gagauz mos., Gagauzka ż., gagauskość ż.
Wiktionary
(2.1) język gagauski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem gagauskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem gagauskim
(1.3) spisany, stworzony w języku gagauskim
Wiktionary
IPA: ɡaˈɡawskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: gagau̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
przedstawiciel Gagauzów, ludu zamieszkującego tereny Mołdawii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek narodu zamieszkującego Gagauzję
Wiktionary
rzecz. Gagauzja ż., gagauski mrz.
:: fż. Gagauzka ż.
przym. gagauski
Wiktionary
lud zamieszkujący tereny Mołdawii
SJP.pl
Gagauzi ("Gagauzlar") – grupa etniczna pochodzenia tureckiego posługująca się językiem gagauskim z grupy języków turkijskich, a na obszarze Autonomii Gagauskiej ("Gagauz Yeri") także językiem rosyjskim. Zamieszkują Gagauzję w południowej Mołdawii, tereny Ukrainy, mniej licznie północno-wschodnie tereny Bułgarii, w Rumunii i Kazachstanie. Podawane są bardzo rozbieżne dane co do ich liczebności – od 150 do 235 tysięcy. Na terenie Mołdawii Gagauzi identyfikują się jako oddzielny naród.
Wikipedia
terytorium autonomiczne w Mołdawii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. obszar autonomiczny, położony w południowej części Mołdawii;
Wiktionary
Gagauzja, Terytorium Autonomiczne Gagauzji (rum. Găgăuzia, Gagauz Yeri, Гагаузия) – obszar autonomiczny, położony w południowej części Mołdawii.
Gagauzja nie stanowi jednego spójnego obszaru, obejmuje teren pomiędzy miastami Komrat i Ceadîr-Lunga (Çadır Lunga) na północy oraz okolice miasta Vulcănești (Valkaneş) na południu, a także dwie enklawy o charakterze wiejskim (Karbalia oraz Kıpçak).
Wikipedia
rzecz. Gagauz mos., Gagauzka ż., gagauski mrz.
przym. gagauski
Wiktionary
(1.1) ofic. Terytorium Autonomiczne Gagauzji; gw. Śląsk Gagauzyjo
Wiktionary
przedstawicielka Gagauzów, ludu zamieszkującego tereny Mołdawii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Gagauzji
Wiktionary
rzecz. Gagauzja ż.
:: fm. Gagauz mos.
przym. gagauski
Wiktionary
[czytaj: galiarda] taniec dworski, rozpowszechniony w Europie w okresie renesansu; gaillarde; galiarda; galarda
SJP.pl
pracownik wytwórni filmowej specjalizujący się w tworzeniu gagów
SJP.pl
przymiotnik od: gag (np. komedia gagowa, sytuacja gagowa)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Abchazji, położone nad Morzem Czarnym, u stóp Kaukazu;
Wiktionary
Gagra (gruz. გაგრა, abch. "Гагра", ros. "Гагра", "Гагры") – miasto w Abchazji, położone nad Morzem Czarnym, u stóp Kaukazu. Popularny kurort z okresu Związku Radzieckiego. Drugie co do wielkości miasto Abchazji, które w 2011 roku liczyło 12 364 mieszkańców.
Wikipedia
przym. gagryjski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z Gagrą (miastem w Gruzji)
Wiktionary
rzecz. Gagra ż.
Wiktionary
minerał występujący w skałach magmowych i metamorficznych; spinel cynkowy
SJP.pl
Gahnit, spinel cynkowy – minerał z gromady tlenków, należy do grupy spineli. Tlenek cynku i glinu o wzorze chemicznym ZnAl2O4. Należy do minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwiska szwedzkiego chemika Johana Gottlieba Gahna (1745–1818).
Po raz pierwszy wyodrębniony i opisany w 1807 r. z kopalni Falun w Szwecji.
Wikipedia
zdrobnienie od: gaik
SJP.pl
jap. cudzoziemiec (cudzoziemcy), obcy
SJP.pl
chiń. dogłębna, rewolucyjna reforma społeczno-gospodarcza, pieriestrojka
SJP.pl
[czytaj: gajdzin] pogardliwie: cudzoziemiec w Japonii, pochodzący z Zachodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) dla Japończyków: ktoś obcy, z zewnątrz, cudzoziemiec, nie-Japończyk, zwłaszcza pochodzący z Zachodu;
Wiktionary
Gaijin (jap. 外人) lub gaikokujin (jap. 外国人) – dwa różne japońskie słowa o bliskim znaczeniu: „cudzoziemiec”, „obcokrajowiec”, „nie-Japończyk”, „obcy”. Są one często używane zamiennie, a określenie "gaijin" bywa mylnie uznawane za skróconą, prostszą formę słowa "gaikokujin".
Wikipedia
1. mały gaj;
2. gałąź lub drzewko przybrane ozdobami, obnoszone po wsi w czasie słowiańskiego obrzędu witania wiosny; maik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z gaikiem
SJP.pl
dwuletnia roślina ozdobna z rodziny astrowatych; gajlardia; dzianwa
SJP.pl
Gailardia, dzianwa ("Gaillardia" Foug.) – rodzaj z rodziny astrowatych. Należy do niego 21 gatunków. Występują one głównie w Ameryce Północnej (od Kanady po Meksyk), dwa tylko gatunki pochodzą z Ameryki Południowej. Rosną na prerii i w formacjach leśnych.
Niektóre gatunki i mieszańce uprawiane są jako rośliny ozdobne: gailardia nadobna "G. pulchella", gailardia oścista "G. aristata", gailardia ogrodowa "G. hybrida" i gailardia wielkokwiatowa "G. ×grandiflora".
Wikipedia
[czytaj: gajARD] taniec dworski o takcie trójdzielnym, rytmie często punktowym, tempie żywym i skocznym, rozpowszechniony w Europie w okresie renesansu i baroku; gagliarda; galiarda; galarda
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Gaiman – miasto w Argentynie, w prowincji Chubut, w departamencie o tej samej nazwie.
Według danych szacunkowych na rok 2010 miejscowość liczyła 4730 mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: gejnzBOro] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Gainward Co., Ltd. – tajwański producent kart graficznych opartych na procesorach Nvidia. Przedsiębiorstwo zostało założone w 1984 roku w Tajpej.
W 2005 roku przedsiębiorstwo zostało przejęte przez Palit, innego producenta kart graficznych opartych na procesorach Nvidia.
Wikipedia
[czytaj: gajo] określenie wykonawcze: żywo, wesoło
SJP.pl
1. ubierać zielenią, zadrzewiać;
2. inaczej: mówić, nawijać;
3. dawniej: rozpoczynać, inaugurować;
4. gaić się - o roślinach: rozrastać się szeroko, okrywać się zielenią
SJP.pl
mały las; zagajnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. niewielki las lub grupa drzew, przeważnie dziko rosnących
(1.2) plantacja owocowych drzew egzotycznych
(1.3) gw-pl|Bukowina. przydomowy ogródek z kwiatami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pani zabija pana, zabiwszy grzebie w gaju.
Wiktionary
IPA: ɡaj, AS: gai ̯
Wiktionary
rzecz. gajowy m., gajówka ż., gajowiec m., zagajnik m.
:: zdrobn. gaik m.
przym. gajowy
Wiktionary
(1.1) lasek, zagajnik
Wiktionary
lina lub łańcuch służący do kierowania bomem ładowniczym (żurawiem przymasztowym)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. lina służąca do zmiany położenia gafla lub bomu w płaszczyźnie poziomej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɡaja, AS: gai ̯a
Wiktionary
udomowiona odmiana gaura
SJP.pl
nazwisko, m.in. Tadeusz Gajcy (1922-1944) - poeta polski
SJP.pl
ludowy instrument dęty, składający się z mieszka skórzanego i piszczałek, do których wtłacza się powietrze; gajdy, dudy, duda
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
regionalnie: muzyk grający na gajdach, ludowym instrumencie muzycznym zbudowanym z worka wypełnianego powietrzem i dwóch lub trzech piszczałek; dudziarz, koziarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara małopolska przest. ktoś głupi, nieporadny, ospały lub niezdarny, często otyły lub chudy
Wiktionary
IPA: ˈɡajdus, AS: gai ̯dus
Wiktionary
(1.1) ciamajda, fajtłapa, niezdara, głupek
Wiktionary
ludowy instrument dęty, składający się z mieszka skórzanego i piszczałek, do których wtłacza się powietrze; gajdy, dudy, duda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy
(1.1) muz. zob. dudy.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mała, melodyczna piszczałka w dudach (gajdach)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: garnitur; garniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) kraków. także pot. garnitur
Wiktionary
(1.1) garniak
Wiktionary
zdrobnienie od gajer
SJP.pl
Gajerek – osiedle domków jednorodzinnych położone w zachodniej części Iławy. Rozciąga się między: południowym brzegiem jeziora Jeziorak a ul. Wiejską (na południu, ul. Biskupską (na zachodzie) i ul. 1 Maja (na wschodzie).
Wikipedia
Gajewniki – wieś w środkowej Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie zduńskowolskim, w gminie Zduńska Wola. Leży około 4 kilometry na północny wschód od Zduńskiej Woli oraz 37 kilometrów na południowy zachód od stolicy województwa – Łodzi. W bliskim sąsiedztwie leży także wieś Gajewniki-Kolonia. Populacja wsi wynosi 179 osób.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dwuletnia roślina ozdobna z rodziny astrowatych; gailardia; dzianwa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mech z rodziny gajnikowatych, którego jedynym przedstawicielem jest objęty ochroną w Polsce gajniczek krótkodzióbkowy
SJP.pl
gajnik lśniący; mech typowy dla lasów wysokogórskich Europy, gatunek o charakterystycznej lśniącej darni z wyraźną piętrową budową
SJP.pl
Gajnik (niem. "Hain") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Międzylesie, w Rowie Górnej Nysy.
Wikipedia
rodzina mchów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Gajos – polskie nazwisko. Osoby o tym nazwisku:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
gajowiec żółty - bylina z rodziny jasnotowatych, w Polsce pospolita
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
→ gaj
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z gajem
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) leśn. pracownik nadleśnictwa opiekujący się określoną częścią lasu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(2.1) Patrzy na dom gajowego i z zadowoleniem kręci sumiasty wąs.
Wiktionary
IPA: ɡaˈjɔvɨ, AS: gai ̯ovy
Wiktionary
rzecz. gaj m., gajówka ż., gajowiec m.
Wiktionary
lina służąca do podciągania rogów żagla do rei przy zwijaniu żagla; gejtawa; gejtaw
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
(1.1) Gajusz, Kajus, Kajusz
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gdzie ty Gajuszu, tam ja Gaja.
Wiktionary
IPA: ˈɡajuʃ, AS: gai ̯uš
Wiktionary
(1.1) Gajus, Kajus, Kajusz
Wiktionary
1. budynek, w którym mieszka gajowy
2. (gajówki) rodzina ptaków z rzędu wróblowatych; pokrzewki
3. mały ptak przelotny z rodziny o tej samej nazwie; pokrzewka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) leśn. dom gajowego
(1.2) ornit. nazwa systematyczna|Sylvia borin|ref=tak., mały, niepozorny ptak leśny o melodyjnym głosie;
Wiktionary
Zobacz też: Gajówka w innych znaczeniach tej nazwy.
Gajówka – budynek, zazwyczaj położony w lesie, pełniący funkcję mieszkania służbowego dla funkcjonariuszy pomocniczej Służby Leśnej – podleśniczych lub gajowych.
Niektóre gajówki przestały pełnić swoją pierwotną funkcję, a w przypadkach, gdy w pobliżu gajówki wzniesiono też inne budynki mieszkalne, powstawała miejscowość o statusie śródleśnej osady.
Wikipedia
IPA: ɡaˈjufka, AS: gai ̯ufka
Wiktionary
rzecz. gaj m., gajowy, gajowiec m.
przym. gajowy
Wiktionary
(1.2) pokrzewka ogrodowa
Wiktionary
pierwiastek chemiczny o symbolu Ga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31;
(1.2) metrol. fiz. jednostka przemieszczenia w układzie CGS, równa 1 centymetrowi na sekundę kwadrat;
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lm. od: gala
Wiktionary
Gal (Ga, gallium) – pierwiastek chemiczny z bloku p układu okresowego, o liczbie atomowej 31. Jest twardym i kruchym metalem o kolorze srebrzystobiałym. Ma przełam muszlowy podobny do szkła. Topi się w temperaturze 29,76 °C, trzymany w dłoni zamienia się w ciecz.
Wikipedia
(1.1) Azotki glinu, galu i indu przyjmują diamentopodobną strukturę wurcytu, w której atomy zajmują tetraedryczne położenia.
Wiktionary
IPA: ɡal, AS: gal
Wiktionary
przym. galijski, galowy
rzecz. galijski mrz., Gal mos.
Wiktionary
(1.1) symbol. Ga
Wiktionary
1. uroczystość z udziałem oficjalnych gości;
2. elegancki, uroczysty strój;
3. dekoracja masztu flagowego banderami, proporcami i flagami w czasie uroczystości;
4. impreza sportowa z udziałem specjalnie zaproszonych sportowców, organizowana w ciągu jednego wieczoru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przyjęcie, na którym pojawiają się znane osoby
(1.2) uroczyste strój/ubranie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɡala, AS: gala
Wiktionary
przym. galowy
rzecz. galówka ż.
Wiktionary
wierzchnia szata noszona przez Arabów; dżalabija
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) arabskie ubranie męskie, rodzaj długiej, białej szaty albo płaszcza z rękawami;
Wiktionary
Nie mylić z: dżellaba.
Galabija, dżalabija (z arab. "dżallabijja") – tradycyjna szata mężczyzn arabskich.
Szerokie, luźne okrycie noszone przez arabskich mężczyzn. Przypomina nieco europejską koszulę nocną.
Wikipedia
(1.1) dżalabija
Wiktionary
starożytny region w Azji Mniejszej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. starożytna kraina w centralnej Azji Mniejszej;
Wiktionary
Ga
Wikipedia
(1.1) Celtycka Galacja nie miała jednolitej organizacji państwowej.
(1.1) Język celtycki przetrwał w Galacji do IV wieku.
Wiktionary
rzecz. galatyjski mrz., Galata mos., Galatka ż., Galacjanin mos., Galcjanka ż., galacki mrz.
przym. galacki, galatyjski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) geogr. hist. dotyczący Galacji lub Galatów; pochodzący z Galacji
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język używany przez Galatów
Wiktionary
(1.1) List do Galatów, trochę wcześniejszy od Listu do Rzymian, ujmie je tylko na konkretnym odcinku galackim i w ogniu gorącej polemiki.
Wiktionary
rzecz. Galacja ż., Galata mos., Galatka ż., Galacjanin mos., Galcjanka ż., galatyjski mrz.
przym. galatyjski
Wiktionary
małpiatka występująca w kilku gatunkach, najmniejszy wielkości wiewiórki, największy - królika
SJP.pl
Galago ("Galago") – rodzaj ssaków naczelnych z podrodziny Galaginae w obrębie rodziny galagowatych (Galagidae).
Wikipedia
o cechach galagowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
Galagowate, galago (Galagidae) – rodzina południowoafrykańskich, nadrzewnych ssaków naczelnych z infrarzędu lorisokształtnych (Lorisiformes) o nocnym trybie życia, wcześniej zaliczanych do lorisowatych jako podrodzina Galaginae. Wiele gatunków pozostaje słabo poznanych, niektóre narażone są na wyginięcie.
Wikipedia
o cechach galagowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
Sir Galahad – jeden z Rycerzy Okrągłego Stołu, nieślubny syn Lancelota, który spłodził go nieświadomie z Elaine z Corbenic – jedną z czarodziejek pilnujących świętego Graala, myśląc, że to Ginewra. Jako najczystszy spośród rycerzy zdobył świętego Graala. Galahad był niezwyciężony w boju i pozostał jedynym rycerzem, który zdołał wysadzić z siodła Lancelota w bezpośrednim starciu. Według niektórych interpretacji jest rycerskim symbolem Jezusa.
Wikipedia
Galaktitol jest alkoholem cukrowym, produkt redukcji galaktozy. Ma lekko słodki smak. U chorych na formę galaktozemii wywołaną brakiem galaktokinazy, gromadzący się galaktitol wykazuje działanie neurotoksyczne, wywołując zmętnienie soczewki oka (zaćmę).
Galaktitol powstaje z galaktozy w reakcji katalitycznej przez reduktazę aldozową.
Wikipedia
drzewo z rodziny morwowatych pochodzące z Wenezueli; mlekowiec
SJP.pl
enzym katalizujący fermentacje galaktozy
SJP.pl
Galaktokinaza – enzym, fosfotransferaza umożliwiająca fosforylację α--galaktozy do galaktozo-1-fosforanu przy wykorzystaniu jednej cząsteczki ATP. Galaktokinaza katalizuje drugi etap szlaku metabolicznego Leloira, który występuje u większości organizmów i odpowiada za metabolizm β--galaktozy do glukozo-1-fosforanu. Galaktokinazę po raz pierwszy wyizolowano z wątroby ssaków. Później szeroko badana była jej forma wyizolowana z drożdży, archeonów, roślin i komórek ludzkich.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny, występujący m.in. w mózgu i we krwi; cerebrozyd
SJP.pl
dawniej: wiedza o mleku i produktach z niego otrzymywanych
SJP.pl
przyrząd służący do pomiaru gęstości mleka; laktometr; laktodensymetr; mlekomierz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. związek organiczny składający się z kilku cząsteczek galaktozy połączonych z laktozą
Wiktionary
przyrząd do badania jakości mleka
SJP.pl
związek organiczny, monosacharyd (cukier prosty) powstający w gruczole mlecznym, stosowany w syntezach chemicznych i w medycynie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. cukier prosty pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, wchodzacy w skład m.in. laktozy i agarozy;
Wiktionary
Galaktoza – organiczny związek chemiczny z grupy cukrów prostych (monosacharydów), aldoheksoza. Występuje powszechnie u roślin i zwierząt. Jest składnikiem niektórych oligosacharydów (np. laktozy), polisacharydów (np. agar-agar), glikoprotein, gangliozydów oraz cerebrozydów.
Wikipedia
przym. galaktozowy, galaktyczny
rzecz. galaktyka ż.
Wiktionary
aminowa pochodna glukozy
SJP.pl
wrodzony błąd metaboliczny uniemożliwiający przekształcenie galaktozy w glukozę
SJP.pl
Galaktozemia – choroba genetyczna, dziedziczona w sposób autosomalnie recesywny, wynikająca z gromadzenia się nadmiaru galaktozy i galaktozo-1-fosforanu z powodu braku enzymów odpowiadających za ich metabolizm. Galaktoza, obok glukozy, wchodzi w skład laktozy obecnej w mleku kobiecym i krowim.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący galaktozy
Wiktionary
rzecz. galaktoza ż.
Wiktionary
chorobowa obecność galaktozy w moczu, występująca głównie przy galaktozemii
SJP.pl
wydzielanie galaktozy razem z moczem, występujące głównie przy galaktozemii
SJP.pl
kwas galakturonowy - organiczny związek chemiczny powstający na skutek utleniania mikrobiologicznego galaktozy
SJP.pl
dotyczący galaktyki (np. współrzędne galaktyczne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z galaktyką, dotyczący galaktyki
Wiktionary
(1.1) O istnieniu ciemnej materii świadczą między innymi obserwacje ruchów gwiazd, wchodzących w skład galaktycznego dysku.
Wiktionary
rzecz. Galaktyka ż., galaktyka ż., galaktoza ż., galaktozemia ż.
Wiktionary
układ gwiazd i materii międzygwiezdnej wiązany siłą grawitacji, obracający się wokół centrum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów;
Wiktionary
Ga
Wikipedia
(1.1) Oprócz pojedynczych gwiazd, galaktyki zawierają dużą liczbę układów gwiazd oraz różnego rodzaju mgławic.
Wiktionary
IPA: ɡaˈlaktɨka, AS: galaktyka
Wiktionary
rzecz. Galaktyka ż., galaktoza ż.
przym. galaktyczny
Wiktionary
natrolit, w którym część sodu została zastąpiona przez wapń
SJP.pl
tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku utwardzenia kazeiny (wyodrębnionej z mleka) za pomocą formaliny, znajdujące zastosowanie do wyrobu ozdobnej galanterii i przedmiotów użytkowych; sztuczny róg
SJP.pl
Galalit (sztuczny róg, kazeinit, kalolit, laktelit) – tworzywo sztuczne otrzymywane z kazeiny, która zostaje poddana procesowi homogenizacji i zahartowana w formalinie; wyglądem przypomina masę rogową. Po raz pierwszy wytworzone przypadkowo przez Wilhelma Krischego w 1897 roku.
Wikipedia
wykonany z galalitu (np. grzebień galalitowy, guziki galalitowe)
SJP.pl
każda substancja należąca do grupy związków chemicznych, obejmującej sole powstające w wyniku reakcji galu z wodorotlenkami litowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. chłopak, narzeczony
Wiktionary
Galan – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Pireneje Wysokie.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 849 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 60 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu Midi-Pireneje Galan plasuje się na 392. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 815.).
Wikipedia
rzecz.
:: fż. galanka ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) łódź., gw-pl|księstwo łowickie, ziemia sieradzka. dużo
(1.2) łódź., gw-pl|księstwo łowickie, ziemia sieradzka. ładnie, dobrze
Wiktionary
(1.1) Łódź: Już galancie tego było. → Już dość dużo tego było.
(1.2) Poredzały dziabiąc motyczkami ziemię i kopiasto obsypując grzędy, galancie wyrosłe. (W. Reymont Chłopi rozdz. 4)
Wiktionary
przym. galanty
przysł. (reg. pozn. warszawa, ) galantnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: galancie, galanto
SJP.pl
1. przyprawa o imbirowo-pieprzowym smaku, używana do zup i curry;
2. galangal większy - gatunek rośliny z rodziny imbirowatych, z której powstaje ta przyprawa; alpinia galgant
SJP.pl
Galangal, galanga – przyprawa o imbirowo-pieprzowym smaku, stosowana w kuchni tajskiej i kuchni indonezyjskiej do zup i curry. Surowcem jest kilka gatunków roślin z rodziny imbirowatych, różniących się rozmiarami kłączy, barwą i smakiem:
Wikipedia
polipeptyd uwalniany w trzustce i jelicie, hamujący wydzielanie insuliny i pobudzający wydzielanie glukagonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dziewczyna, narzeczona
Wiktionary
rzecz.
:: fm. galan m.
Wiktionary
człowiek odznaczający się wyszukaną grzecznością, szczególnie w stosunku do kobiet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek odnoszący się grzecznie do kobiet, dżentelmen
Wiktionary
IPA: ˈɡalãnt, AS: galãnt
Wiktionary
przym. galanty, galanteryjny
rzecz. galanteria ż.
Wiktionary
alkaloid występujący naturalnie w cebulach przebiśniegu
SJP.pl
Galantamina ( galantaminum) – organiczny związek chemiczny, alkaloid, inhibitor acetylocholinoesterazy, występujący naturalnie w cebulach przebiśniegu.
Wikipedia
1. uprzejmość, grzeczność, szczególnie w stosunku do kobiet; dżentelmeneria, wytworność, elegancja;
2. drobne przedmioty stanowiące dodatki do ubrania, np. rękawiczki, paski itd.;
3. drobne przedmioty o charakterze użytkowym lub zdobniczym;
4. wyroby jakiejś gałęzi przemysłu, np. galanteria cukiernicza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wyszukana uprzejmość w stosunku do kogoś
(1.2) drobne dodatki do ubrań
(1.3) drobne wyroby, np. cukiernicze, dekoracyjne
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Przed domem Cesi Dmuchawiec zatrzymał się i pożegnał swoją uczennicę z sympatią i galanterią.
(1.2) Dział galanterii znajduje się na piątym piętrze.
Wiktionary
IPA: ˌɡalãnˈtɛrʲja, AS: galãnterʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. galant m., galantka ż.
przym. galanteryjny
przysł. galanteryjnie
Wiktionary
(1.1) szarmanckość, wytworność
Wiktionary
lekki but damski na wysokim obcasie
SJP.pl
damskie lekkie obuwie wyjściowe
SJP.pl
przymiotnik od: galanteria (dziś w znaczeniu drobnych przedmiotów, np. wyroby galanteryjne, sklep galanteryjny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. lub rzad. odnoszący się do galanterii, powiązany z galanterią (grzecznością, wytwornością)
(1.2) odnoszący się do galanterii (drobnych wyrobów)
Wiktionary
rzecz. galant mos., galanteria ż.
Wiktionary
grzecznisia, elegantka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Poznań,Górny Śląsk. przest. wytworny, elegancki, uprzejmy
Wiktionary
(1.1) Zapędziły się psie juchy pod samą Warszawę, / lecz im nasze bractwo dało galantną odprawę.
Wiktionary
przestarzałe: wyszukana galanteria w postępowaniu; grzeczność, dżentelmeneria
SJP.pl
człowiek odznaczający się wyszukaną grzecznością, szczególnie w stosunku do kobiet
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) gwara., reg. elegancki, ładny, porządny
(1.2) gw-pl|księstwo łowickie. duży, ładny, zdrowy
Wiktionary
rzecz. galant
przysł. galancie, galantnie
Wiktionary
drobiowa, mięsna lub rybna rolada podawana na zimno w galarecie
SJP.pl
Galantyna (z franc. "Galantines") – danie z kawałków gotowanego mięsa bez kości z jarzynami, podawane w galarecie na zimno, jako samodzielne danie lub przekąska. Ponieważ przygotowanie farszu jest czasochłonne, galantyna uważana jest za raczej wyszukane danie.
Wikipedia
grupa związków chemicznych obejmująca sole powstające w wyniku reakcji galu z wodorotlenkami litowców
SJP.pl
grupa wysp na Oceanie Spokojnym; Wyspy Żółwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. archipelag na Oceanie Spokojnym, na zachód od wybrzeża Ameryki Południowej;
(1.2) geogr. adm. jedna z prowincji w Ekwadorze;
Wiktionary
Galapagos, także Wyspy Żółwie ( Islas Galápagos, nazwa urzędowa: Archipiélago de Colón, czyli „Archipelag Kolumba”) – archipelag pochodzenia wulkanicznego na Oceanie Spokojnym, na wysokości równika, ok. 1000 km na zachód od wybrzeża Ameryki Południowej. Wyspy należą do Ekwadoru, a ich powierzchnia wynosi ok. 8 tys. km².
Wikipedia
(1.1) Archipelag Galapagos składa się z dziewiętnastu wysp oraz towarzyszących im wysepek.
(1.1) Na Galapagos nie ma w ogóle płazów i ryb słodkowodnych.
(1.2) W stolicy Galapagos mieszka prawie 5000 mieszkańców.
Wiktionary
przym. galapagoski
Wiktionary
(1.1) Wyspy Żółwie
Wiktionary
1. → Galapagos;
2. albatros galapagoski - gatunek dużego ptaka morskiego z rodziny albatrosowatych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Galapagos, dotyczący Galapagos
Wiktionary
(1.1) Obejrzeliśmy film o galapagoskich gatunkach fauny.
Wiktionary
rzecz. Galapagos n.
Wiktionary
płaskodenny statek wiosłowy, rozpowszechniony w XVIII wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. płaskodenny, wiosłowy statek rzeczny do przewodu towarów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. galarowy
Wiktionary
1. nadbudowane podwyższenie na dziobach dawnych statków, w którym znajdowało się pomieszczenie dla załogi; forkasztel; kasztel przedni;
2. taniec dworski o takcie tródzielnym, rytmie często punktowym, tempie żywym i skocznym, rozpowszechniony w Europie w okresie renesansu i baroku; gaillarde; gagliarda; galiarda
SJP.pl
masa o żelowej konsystencji otrzymywana przez wygotowanie owoców, ryb lub kości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. potrawa w postaci stałej, półprzezroczystej masy, robiona z kości, ryb lub owoców, czasem z dodatkiem żelatyny
(1.2) pot. każda substancja w postaci podobnej do galarety (1.1)
(1.3) kulin. spoż. skrzepły roztwór żelatyny używany w gastronomii i cukiernictwie
(1.4) chem. elastyczna, półprzezroczysta masa w postaci żelu o dużej zawartości fazy ciekłej
Wiktionary
(1.1) Babcia robi bardzo smaczną rybę w galarecie.
(1.2) W morzu złapałem jakąś galaretę, ale tata powiedział, że to meduza.
Wiktionary
IPA: ˌɡalaˈrɛta, AS: galareta
Wiktionary
rzecz. galaretek mzw., galaretka, galaretnica, galaretowatość, galaretowacenie, galaretowanie, galaretówka
przym. galaretowy, galaretkowy, galaretowaty
czas. galaretowacieć, galaretować
Wiktionary
(1.1) galat, galart, zimne nóżki; gw. Maćkowce drahla
(1.4) liożel
Wiktionary
zdrobniale galareta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mykol. nazwa systematyczna|Pseudohydnum gelatinosum|ref=tak., jadalny grzyb o na ogół białawym owocniku z kolczastym hymenoforem i miąższem o konsystencji galarety;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od galaretka
Wiktionary
IPA: ˌɡalaˈrɛtɛk, AS: galaretek
Wiktionary
rzecz. galareta, galaretka, galaretnica, galaretowatość, galaretowacenie, galaretowanie, galaretówka
przym. galaretkowy, galaretowaty, galaretowy
czas. galaretować, galaretowacieć
Wiktionary
(1.1) galaretek kolczasty
Wiktionary
zdrobniale galareta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: galareta
(1.2) kulin. deser lub słodycze przyrządzone z wywaru z owoców z dodatkiem żelatyny, podawane na zimno;
(1.3) spoż. sproszkowane składniki tej potrawy; także: porcja tego proszku w opakowaniu
(1.4) zdrobn. potrawa mięsna; zob. galareta.
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „galareta”. Zobacz też: żel.
Galaretka – wyrób spożywczy o galaretowatej konsystencji, powstały dzięki właściwościom żelującym dodatków – żelatyny, pektyny lub agaru. Podawany zawsze na zimno, gdyż pod wpływem wysokiej temperatury galaretka upłynnia się. Skrobia, jako zagęstnik zastępujący żelatynę, nie ma pożądanych właściwości – produkt nią zagęszczony traci przezroczystość, która jest podstawową cechą estetyczną galaretki.
Wikipedia
(1.2) Na deser podano galaretkę z bitą śmietaną.
(1.3) Kupiłam cztery galaretki.
(1.4) Jeśli dodasz trochę octu, galaretka będzie smaczniejsza.
Wiktionary
IPA: ˌɡalaˈrɛtka, AS: galaretka
Wiktionary
rzecz. galaretek m., galareta ż., galaretnica ż., galaretowatość ż., galaretowacenie n., galaretowanie n., galaretówka ż.
czas. galaretowacieć, galaretować
przym. galaretowy, galaretkowy, galaretowaty
Wiktionary
(1.2) gw. Górny Śląsk żilyj, żilej
(1.4) gw. Górny Śląsk galert
Wiktionary
ciasto z kolorowymi galaretkami
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od galaretka
Wiktionary
IPA: ˌɡalarɛtˈkɔvɨ, AS: galaretkovy
Wiktionary
rzecz. galareta, galaretka, galaretnica, galaretowatość, galaretowacenie, galaretowanie, galaretówka, galaretek
przym. galaretowy, galaretowaty
czas. galaretowacieć, galaretować
Wiktionary
glon z rodziny trzęsidłowatych, o kulistej, galaretowatej plesze, występujący pospolicie w wodach słodkich i w miejscach wilgotnych; trzęsidło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. rodzaj sinic tworzących nici ułożone w galaretowatym śluzie o wielkości do kilku centymetrów, występujących głównie w siedliskach słodkowodnych, ale także w słonawych wodach, w glebie i innych miejscach;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌɡalarɛtʲˈɲit͡sa, AS: galaretʹńica
Wiktionary
rzecz. galareta, galaretka, galaretowatość, galaretowacenie, galaretowanie, galaretówka, galaretek
przym. galaretkowy, galaretowaty, galaretowy
czas. galaretować, galaretowacieć
Wiktionary
(1.1) trzęsidło
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|galaretowacieć.
Wiktionary
IPA: ˌɡalarɛtɔvaˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: galaretovacẽńe
Wiktionary
rzecz. galareta, galaretka, galaretnica, galaretowatość, galaretowanie, galaretówka, galaretek
przym. galaretkowy, galaretowaty, galaretowy
czas. galaretować, galaretowacieć
Wiktionary
czasownik
(1.1) stawać się galaretką, stawać się masą podobną do galaretki
Wiktionary
(1.1) Jest ciemnego koloru, galaretowacieje i w tym stanie daje się przechowywać.
Wiktionary
IPA: ˌɡalarɛtɔˈvat͡ɕɛ̇t͡ɕ, AS: galaretovaćėć
Wiktionary
rzecz. galareta, galaretka, galaretnica, galaretowatość, galaretowacenie, galaretowanie, galaretówka, galaretek
przym. galaretkowy, galaretowaty, galaretowy
czas. galaretować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|galaretować.
Wiktionary
IPA: ˌɡalarɛtɔˈvãɲɛ, AS: galaretovãńe
Wiktionary
rzecz. galareta, galaretka, galaretnica, galaretowatość, galaretowacenie, galaretówka, galaretek
przym. galaretkowy, galaretowaty, galaretowy
czas. galaretować, galaretowacieć
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest galaretowate
Wiktionary
rzecz. galareta ż., galaretka ż., galaretnica ż., galaretowacenie n., galaretowanie n., galaretówka ż., galaretek m.
czas. galaretować ndk., galaretowacieć ndk.
przym. galaretkowy, galaretowaty, galaretowy
przysł. galaretowato
Wiktionary
podobny do galarety
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podobny do galarety, przypominający galaretę
Wiktionary
(1.1) Scyzorykami wierciliśmy w skorupkach małe dziurki i z zapałem wciągaliśmy w usta galaretowatą zawartość.
Wiktionary
IPA: ˌɡalarɛtɔˈvatɨ, AS: galaretovaty
Wiktionary
rzecz. galareta, galaretka, galaretnica, galaretowatość, galaretowacenie, galaretowanie, galaretówka, galaretek
przym. galaretowy, galaretkowy
czas. galaretowacieć, galaretować
Wiktionary
czasownik
(1.1) powodować tworzenie się galarety, powodować przekształcanie się w galaretę
Wiktionary
IPA: ˌɡalarɛˈtɔvat͡ɕ, AS: galaretovać
Wiktionary
rzecz. galareta, galaretka, galaretnica, galaretowatość, galaretowacenie, galaretowanie, galaretówka, galaretek
przym. galaretkowy, galaretowaty, galaretowy
czas. galaretowacieć
Wiktionary
związany z galaretą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od galareta
Wiktionary
IPA: ˌɡalarɛˈtɔvɨ, AS: galaretovy
Wiktionary
rzecz. galareta, galaretka, galaretnica, galaretowatość, galaretowacenie, galaretowanie, galaretówka, galaretek
przym. galaretkowy, galaretowaty
czas. galaretowacieć, galaretować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. grzyb o galaretowatych, żelatynowatych owocnikach, występujący na martwych i okorowanych pniach i gałęziach drzew
(1.2) bot. czerwony krasnorost występujący we wszystkich morzach
Wiktionary
IPA: ˌɡalarɛˈtufka, AS: galaretufka
Wiktionary
rzecz. galareta, galaretka, galaretnica, galaretowatość, galaretowacenie, galaretowanie, galaretek
przym. galaretkowy, galaretowaty, galaretowy
czas. galaretować, galaretowacieć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reg-pl|Poznań. galareta mięsna
(1.2) reg-pl|Poznań. strach
Wiktionary
(1.1) Podawali tu wyśmienitego tatara albo zimne nóżki w galarecie, nie wiedzieć czemu przez miejscowych zwane galartem.
Wiktionary
(1.1) galat, galareta, zimne nóżki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. - kalarepa
Wiktionary
1. narośl na liściach lub łodygach roślin; galasówka, orzech galasowy;
2. substancja pozyskiwana z pęcherzyka żółciowego wołu, używana jako odplamiacz;
3. przestarzale: zupa ze świeżych lub suszonych owoców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. narośl na liściach roślin, spowodowana przez złożenie w nich owadzich jaj;
Wiktionary
Ga
Wikipedia
(1.1) Dziś na lekcji biologii uczyliśmy się o galasach.
Wiktionary
IPA: ˈɡalas, AS: galas
Wiktionary
rzecz. galasówka ż.
przym. galasowy
Wiktionary
(1.1) galasówka, orzech galasowy, lm. knopry
Wiktionary
związany z galasem
SJP.pl
1. drobny owad z rzędu błonkówek, którego larwy pasożytują na roślinach, głównie dębach, wytwarzając narośl - galas;
2. narośl na liściach lub łodygach roślin; galas, orzech galasowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. nazwa systematyczna|Cynips|L.|ref=tak., rodzaj pasożytniczej błonkówki z grupy owadziarek, z rodziny galasówkowatych
(1.2) bot. narośl na liściach roślin zaatakowanych przez owady
Wiktionary
rzecz. galas mrz.
Wiktionary
(1.2) cecydium, war. galas
Wiktionary
nadrodzina drobnych owadów z rzędu błonkówek obejmująca kilka rodzin, których larwy pasożytują w owadach lub są roślinożerne
SJP.pl
Zo
Wikipedia
rodzina owadów z podrzędu stylikowców
SJP.pl
Ga
Wikipedia
o cechach galasówkowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
Celt (Gal), który wtargnął do Grecji na początku III w. p.n.e. i osiedlił się w Azji Mniejszej, zachowując etniczną odrębność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. mieszkaniec Galacji;
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(2.1) geogr. hist. dzielnica Stambułu położona na europejskim brzegu Bosforu;
Wiktionary
Galata (dawniej "Pera") – dzielnica Stambułu położona w europejskiej części miasta, na północnym brzegu Złotego Rogu.
Galata połączona jest ze starym Konstantynopolem trzema mostowymi przeprawami: mostem Galaty (zbudowanym w 1836 roku), mostem Atatürka i mostem Haliç. W dokumentach historycznych ta część miasta często określana jest nazwą Pera, pochodzącą od starogreckiej nazwy tego miejsca – "Peran en Sykais", co dosłownie oznacza „Pole Figowe po drugiej stronie”.
Wikipedia
(1.1) Tu, obok dzieł takich jak Wenus Kapitolińska czy Umierający Galata, można przyjrzeć się marmurowym obliczom rzymskich imperatorów i greckich filozofów.
Wiktionary
rzecz. Galacja ż.
:: fż. Galatka ż.
przym. galacki, galatyjski
Wiktionary
(1.1) Galacjanin
Wiktionary
postać z mitologii greckiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. mieszkanka Galacji
Wiktionary
rzecz. Galacja ż.
:: fm. Galata m.
przym. galacki, galatyjski
Wiktionary
(1.1) Galacjanka
Wiktionary
Celtowie (Galowie), którzy wtargnęli do Grecji na początku III w. p.n.e. i osiedlili się w Azji Mniejszej, zachowując etniczną odrębność; Galaci
SJP.pl
Galatowie, Galaci – grecka nazwa nadana Celtom, którzy wtargnęli do Grecji i Macedonii na początku III w. p.n.e. i osiedlili się w Azji Mniejszej (głównie w północnej i środkowej części, w regionie nazwanym później Galacją) zachowując etniczną odrębność.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) geogr. hist. dotyczący Galacji lub Galatów; pochodzący z Galacji
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język używany przez Galatów
Wiktionary
rzecz. galacki mrz., Galacja ż., Galata mos., Galatka ż., Galacjanin mos., Galcjanka ż.
przym. galacki
Wiktionary
(1.1) galacki
(2.1) galacki
Wiktionary
model samochodu marki Ford
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: galbret] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) plural|gala.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɡalɛ, AS: gale
Wiktionary
inaczej galiot: typ niewielkiego, na ogół przybrzeżnego, żaglowca towarowego używanego popularnego na przełomie XIX i XX wieku na M. Bałtyckim i M. Północnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. mar. rodzaj okrętu wiosłowo-żaglowego używanego od końca XVI wieku do połowy XVIII wieku;
Wiktionary
Ga
Wikipedia
rzecz. galeasa ż.
Wiktionary
(1.1) galeasa
Wiktionary
rodzaj statku wiosłowo-żaglowego, używanego w XVII-XVIII w. jako okręt wojenny; galeas
SJP.pl
barwnik stosowany do barwienia wełny; barwnik ksantenowy, dihydroksyfluoresceina
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
minerał, siarczek ołowiu z domieszkami srebra; galenit; błyszcz ołowiu
SJP.pl
Galen (gr. Κλαύδιος Γαληνός, ur. 129/ok. 130 w Pergamonie, zm. ok. 200/ok. 216) – rzymski lekarz greckiego pochodzenia, anatom, filozof, utalentowany badacz i pisarz, jeden z najznakomitszych starożytnych lekarzy, miał olbrzymi wpływ na postrzeganie nauk medycznych w średniowieczu i odrodzeniu.
Wikipedia
minerał, siarczek ołowiu z domieszkami srebra; galenit; błyszcz ołowiu
SJP.pl
Galena – minerał z gromady siarczków. Jest minerałem pospolitym i szeroko rozpowszechnionym, pod względem chemicznym jest to siarczek ołowiu(II). Nazwa pochodzi od łac. "galena" = ruda ołowiu.
Wikipedia
minerał, siarczek ołowiu z domieszkami srebra; galena; błyszcz ołowiu
SJP.pl
→ galena; galenitowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) farm. o leku sporządzonym z naturalnych surowców pochodzenia roślinnego, zwierzęcego, mineralnego;
(1.2) związany z galeną, dotyczący galeny (siarczku ołowiu)
Wiktionary
rzecz. galena ż., Galen m.
Wiktionary
żaglowy okręt wojenny z przełomu XVI i XVII wieku, silnie uzbrojony; galeona (rzadziej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. mar. XVI-XVII-wieczny, żaglowy statek wojenny albo handlowy, cechujący się wysoką zwężającą się ku górze nadbudówką rufową oraz galionem - figurą na dziobie okrętu, z reguły uosabiającą jego nazwę;
Wiktionary
Galeon – żaglowy okręt wojenny lub statek handlowy, cechujący się wysoką, zwężającą się ku górze nadbudówką rufową oraz galionem – figurą na dziobie okrętu, z reguły uzasadniającą jego nazwę. Okres świetności galeonów przypadał na XVI–XVII w., choć funkcjonowały jeszcze w XVIII w.
Wikipedia
(1.1) Potrzebny im był galeon do przetransportowania złota.
Wiktionary
IPA: ɡaˈlɛɔ̃n, AS: galeõn
Wiktionary
rzecz. galeonik mrz.
Wiktionary
żaglowy okręt wojenny z przełomu XVI i XVII wieku, silnie uzbrojony; galeon (częściej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od galeon
Wiktionary
rzecz. galeon m.
Wiktionary
nieduży żaglowiec handlowy w XVI-XVII wieku; galiot, galiota
SJP.pl
Galeota (galiot, wł. "galeotta") – mały okręt żaglowo-wiosłowy używany od końca XVI do końca XVIII wieku.
Galeota była małym, szybkim okrętem typu galery, właściwie półgalerą, gdyż posiadała 16-23 wioseł (po 2-3 ludzi na wiosło), ale w odróżnieniu od typowych galer mających ożaglowanie łacińskie, na 1-2 masztach miała ożaglowanie rejowe. Jak każdy okręt wiosłowo-żaglowy używana była na morzach śródlądowych - czyli na Morzu Śródziemnym i na Bałtyku.
Wikipedia
1. dawny statek wojenny
2. zwykle w l. mnogiej: ciężka praca przy wiosłowaniu na galerze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. żegl. wiosłowy statek lub okręt używany w czasach od starożytności do odrodzenia;
Wiktionary
Galera – dawny typ okrętu o napędzie wiosłowym, zazwyczaj wyposażonego również w osprzęt żaglowy.
Używany przede wszystkim na Morzu Śródziemnym (Egipt, Fenicja, Grecja, Kartagina, Rzym, Bizancjum) od czasów starożytnych aż do XIX wieku. W starożytności do wiosłowania często wykorzystywano niewolników, jeńców lub skazańców, zwanych galernikami.
Wikipedia
(1.1) W bitwie morskiej chrześcijańskie karawele zatopiły wszystkie tureckie galery.
Wiktionary
IPA: ɡaˈlɛra, AS: galera
Wiktionary
rzecz. galernik mos., galery nmos.
przym. galerowy, galerniczy
Wiktionary
1. muzeum z kolekcją dzieł sztuki;
2. salon wystawowy z dziełami sztuki na sprzedaż;
3. wąska sala oświetlona z jednej strony rzędem dużych okien;
4. kryte przejście łączące budowle;
5. podziemny korytarz w kopalni;
6. kryty pasaż handlowy;
7. ostatnie rzędy balkonu w teatrze; jaskółka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. kolekcja dzieł sztuki, np. w muzeum
(1.2) szt. miejsce, w którym prezentuje się i sprzedaje dzieła sztuki
(1.3) hand. kryty dachem pasaż handlowy
(1.4) teatr. najwyższa kondygnacja widowni w teatrze; również publiczność ją zajmująca
(1.5) archit. długi balkon biegnący wewnątrz lub na zewnątrz budynku
(1.6) archit. przejście łączące dwa budynki lub dwie części jednego
(1.7) przen. zbiór jednostek, przedmiotów charakterystycznych, odznaczających się osobliwymi cechami
(1.8) archit. długa reprezentacyjna sala w pałacach z XVII i XVIII w., oświetlona z jednej strony rzędem wysokich okien i łącząca dwie grupy pomieszczeń albo dwie części budowli
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) W oświęcimskiej galerii Pro Arte dobiegł końca trzynastodniowy plener Art'01.
(1.3) Czy możemy na chwilę wstąpić do galerii, żeby sprawdzić, czy są jakieś wyprzedaże?
(1.5) […] orkiestron nie pomieścił wszystkich muzyków i zająć musieli też obie boczne galerie.
(1.7) W Internecie można obejrzeć galerię sław.
Wiktionary
IPA: ɡaˈlɛrʲja, AS: galerʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. galerianka ż., galerzysta m., galerysta m., galerzystka ż., gelerystka ż., galeriowiec m.
:: zdrobn. galeryjka ż.
przym. galeryjny, galeriowy
Wiktionary
potocznie: niepełnoletnia dziewczyna uprawiająca prostytucję w galeriach handlowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. dziewczyna, która prostytuuje się za upominki, zakupy w galerii handlowej
Wiktionary
(1.1) Większość galerianek chce szybkiego seksu, by od razu iść do butiku i wybrać bluzkę.
(1.1) Socjologowie z Uniwersytetu Łódzkiego, którzy planowaćanują przeprowadzenie badań dotyczących galerianek, alarmują, że sprzedawanie się młodocianych dziewcząt to jedno z najgroźniejszych zjawisk naszych czasów.
Wiktionary
IPA: ˌɡalɛrʲˈjãŋka, AS: galerʹi ̯ãŋka
Wiktionary
rzecz. galeria ż.
przym. galeryjny
Wiktionary
(1.1) sponsorówka, utrzymanka
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) plural|galeria.
Wiktionary
IPA: ɡaˈlɛrʲjɛ, AS: galerʹi ̯e
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D., C., Ms. lp. i D. lm. od: zob. galeria.
Wiktionary
IPA: ɡaˈlɛrʲji, AS: galerʹi ̯i
Wiktionary
budynek z galeriami na każdym piętrze, z których wchodzi się do mieszkań
SJP.pl
→ galeria; galeryjny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z galerią, dotyczący galerii
Wiktionary
rzecz. galeria ż.
Wiktionary
1. przymitnik od: galera (dawny statek wojenny);
2. galernicza praca - ciężka, niewolnicza praca
SJP.pl
człowiek obsługujący wiosło na statku o napędzie wiosłowym (galerze), najczęściej więzień lub niewolnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wioślarz, przykładowo więzień lub niewolnik, pracujący przymusowo na galerze
Wiktionary
(1.1) Przez pięć lat Abel wiosłował jako galernik w Afryce.
Wiktionary
IPA: ɡaˈlɛrʲɲik, AS: galerʹńik
Wiktionary
rzecz. galera ż., galery nmos.
przym. galerniczy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) hist. mar. przypominający galerę
Wiktionary
związany z galerą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. galaretka
Wiktionary
ciężka praca przy wiosłowaniu na galerze; także: kara polegająca na zesłaniu do tej pracy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) hist. kara polegająca na zmuszeniu kogoś do pracy jako wioślarz na galerze
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp., M., B., W. lm. od galera
Wiktionary
(1.1) Galery były bardzo ciężką karą i skazani rzadko mogli dożyć jej końca.
Wiktionary
rzecz. galernik mos., galera ż.
przym. galerowy
Wiktionary
1. podłużny balkonik lub niewielkie kryte przejście;
2. balustrada, ozdobne ogrodzenie lub poręcz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: galeria
(1.2) mała galeria
Wiktionary
Galeryjka – wielki zachód skośnie przecinający północną ścianę Mięguszowieckiego Szczytu Czarnego w polskich Tatrach Wysokich. Prowadzi nim znakowany szlak turystyczny na Przełęcz pod Chłopkiem. W XIX wieku była to perć tylko dla taternickiej elity. Franciszek Henryk Nowicki pisał: "przepyszne przejście, prawdziwa kozia droga". Przejście to opisywał także Stanisław Witkiewicz w książce "Na przełęczy" i Kazimierz Przerwa-Tetmajer w "Legendzie Tatr".
Wikipedia
(1.2) Z tyłu za domem dobudował małą przeszklona galeryjkę, by urządzać w niej zimą zimowy ogród.
Wiktionary
rzecz. galeria ż.
Wiktionary
środowiskowo: właściciel galerii sztuki; galerzysta
SJP.pl
środowiskowo: właściciel galerii sztuki; galerysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. właściciel galerii sztuki
Wiktionary
rzecz. galeria ż.
Wiktionary
(1.1) galerysta m.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Galewice – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie wieruszowskim, w gminie Galewice, w Kotlinie Grabowskiej. Wieś jest podzielona na 2 sołectwa: Galewice i Galewice A.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Galewice
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Galezy – imię o nieznanym pochodzeniu. Zniekształcona forma imienia noszonego przez papieża Gelazjusza
Wikipedia
bylina z rodziny imbirowatych
SJP.pl
teren zamieszkany w starożytności przez plemiona celtyckie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w Europie Zachodniej zamieszkiwana przez plemięemiona celtyckie
Wiktionary
Galia ( Gallia) – kraina historyczna w Europie Zachodniej, obecnie tereny Francji, Belgii, Szwajcarii i północno-zachodnich Włoch, zamieszkana przez plemiona celtyckie. Termin ten, wprowadzony przez Rzymian, do czasu podboju przez Juliusza Cezara w latach 58–51 p.n.e. nie miał pokrycia w rzeczywistej organizacji państwowej ani międzyplemiennej. Istniały tylko pewne luźne podobieństwa kulturowe i niezbyt intensywne związki ekonomiczne między poszczególnymi plemionami.
Wikipedia
(1.1) Cesarz Oktawian August podzielił Galię na kilka prowincji.
Wiktionary
IPA: ˈɡalʲja, AS: galʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Gal mos., Galijka ż., galijski mrz.
przym. galijski
Wiktionary
taniec dworski o takcie tródzielnym, rytmie często punktowym, tempie żywym i skocznym, rozpowszechniony w Europie w okresie renesansu i baroku; gagliarda; gaillarde; galarda
SJP.pl
Galiarda (wł. "gagliarda") – renesansowy taniec dworski oraz forma muzyczna stosowana w muzyce późnego renesansu i baroku.
"Galiarda" pochodzi z Włoch lub Francji. Zazwyczaj posiada metrum trójdzielne, szybkie tempo, jest tańcem żywym i skocznym. Ma również budowę trzyczęściową (rzadziej dwu-), prostą fakturę akordową i nieskomplikowany rytm.
Wikipedia
skrót od: galicyjski
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: galisja] kraina historyczna w północno-zachodniej Hiszpanii, obecnie stanowiąca okręg autonomiczny; Galicja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. region autonomiczny i kraina historyczna w płn.-zach. Hiszpanii
Wiktionary
przym. galisyjski
rzecz. Galisyjczyk, Galisyjka, galisyjski
Wiktionary
1. potoczna nazwa ziem dawnej Rzeczypospolitej pod zaborem austriackim (1772-1918), obecnie używana często dla określenia terenów Małopolski;
2. kraina historyczna w północno-zachodniej Hiszpanii, obecnie stanowiąca okręg autonomiczny; Galicia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim;
(1.2) hist. kraina historyczna na północnym zachodzie Półwyspu Iberyjskiego, graniczy z Portugalią, Kastylią i Leónem oraz Asturią;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) 16 listopada 1918, wobec objęcia zarządu Galicji Zachodniej przez Polską Komisję Likwidacyjną, Rada Narodowa w Zakopanem rozwiązała się i Rzeczpospolita Zakopiańska została wcielona do powstającej II Rzeczypospolitej Polskiej.
Wiktionary
IPA: ɡaˈlʲit͡sʲja, AS: galʹicʹi ̯a
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. Galicjanin mos., Galicjanka ż.
:: przym. galicyjski
(1.2)
:: rzecz. Galisyjczyk mos., Galisyjka ż.
:: przym. galisyjski, galicyjski
Wiktionary
mieszkaniec Galicji
SJP.pl
dawniej: rodzaj regionalizmu, wyraz, zwrot lub forma gramatyczna używana tylko w dawnej Galicji, południowo-wschodniej części Polski
SJP.pl
mieszkanka Galicji
SJP.pl
dawniej: galijski - odnoszący się do Galii
SJP.pl
mieszkaniec Galicii (krainy w Hiszpanii); Galisyjczyk
SJP.pl
mieszkanka Galicii (krainy w Hiszpanii); Galisyjka
SJP.pl
1. przymiotnik od: Galicja
2. język galicyjski - język z grupy romańskiej, język urzędowy Hiszpanii wraz z kastylijskim i hiszpańskim; posługuje się nim ok. 3 mln mieszkańców hiszpańskiej Galicji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Galicji, związany z Galicją, pochodzący z Galicji (części Polski pod zaborami)
Wiktionary
IPA: ˌɡalʲiˈt͡sɨjsʲci, AS: galʹicyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Galisyjka ż., Galisyjczyk mos., Galicja ż., Galicjanin m., Galicjanka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem galicyjskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem galicyjskim
(1.3) spisany, stworzony w języku galicyjskim
Wiktionary
IPA: ˌɡalʲiˈt͡sɨjskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: galʹicyi ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
1. wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na języku francuskim albo z niego przejęte;
2. wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa charakterystyczne dla języka mieszkańców regionu Polski nazywanego dawniej Galicją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka francuskiego;
Wiktionary
Galicyzm – wyraz lub zwrot zapożyczony z języka francuskiego.
W polszczyźnie wyrazy francuskojęzyczne zaczęły się pojawiać w XVII i XVIII wieku, co związane przede wszystkim było z uniwersalnością języka francuskiego oraz licznymi koneksjami ówczesnej Polski z Królestwem Francji. Galicyzmów używały zwłaszcza wyższe warstwy społeczne: arystokracja i szlachta. Wplatano słowa lub wyrażenia w zdanie, prowadzono również całe rozmowy po francusku[].
Wikipedia
(1.1) Galicyzmy, które zadomowiły się w polszczyźnie, to np. rendez-vous, vis-à-vis, à propos, déjà vu, adres, biżuteria czy parasol.
Wiktionary
IPA: ɡaˈlʲit͡sɨsm̥, AS: galʹicysm̦
Wiktionary
rodzaj ssaków z rodziny falanrukowatych
SJP.pl
mieszkanka Galii
SJP.pl
przymiotnik od: Galia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Galią lub Galami, dotyczący Galii lub Galów
(1.2) przen. charakterystyczny dla Francji lub Francuzów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. kontynentalny język celtycki używany od VI wieku p.n.e. najdalej do V wieku n.e.;
Wiktionary
(1.1) Nie zauważyłem żadnego kura galijskiego na czubku tej wieży.
(2.1) Galijski był językiem fleksyjnym o dosyć swobodnym szyku wyrazów w zdaniu.
Wiktionary
rzecz. Galia ż., Gal m., Galijka ż., Galat m., gallikański m., galijskość ż., gal m., galizm m.
przym. gallikański, galowy
temsłow. galijsko-
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
kraina historyczna w Izraelu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. bibl. kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan;
(1.2) geogr. gmina w Hiszpanii, w prowincji La Rioja;
Wiktionary
Galilea ( הַגָּלִיל "ha-Galil"; الجليل "al-Dżalil"; Γαλιλαία) – kraina historyczna w północnym Izraelu i w południowym Libanie, między Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan.
Jako arena działalności Jezusa Chrystusa, opisanej w Ewangeliach, stanowi kolebkę chrześcijaństwa.
Wikipedia
(1.1) Apostoł Natanael pochodził z Kany w Galilei.
Wiktionary
IPA: ˌɡalʲiˈlɛa, AS: galʹilea
Wiktionary
rzecz. Galilejczyk mos., Galilejka ż., Galileusz mos., Galileo mos., galileoskop mrz.
przym. galilejski
przysł. galilejsko
Wiktionary
mieszkaniec Galilei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Galilei
(1.2) kult. daw. jedno z określeń Jezusa
Wiktionary
(1.1) Apostoł Tomasz nie był Galilejczykiem, jak inni apostołowie.
Wiktionary
IPA: ˌɡalʲiˈlɛjt͡ʃɨk, AS: galʹilei ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Galilea ż., Galileusz m., Galileo m.
:: fż. Galilejka ż.
przym. galilejski
przysł. galilejsko
Wiktionary
mieszkanka Galilei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Galilei
Wiktionary
IPA: ˌɡalʲiˈlɛjka, AS: galʹilei ̯ka
Wiktionary
rzecz. Galilea ż., Galileusz m., Galileusz m., Galileo m., galileoskop m.
:: fm. Galilejczyk m.
przym. galilejski
przysł. galilejsko
Wiktionary
przymiotnik od: Galilea
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Galileą, dotyczący Galilei
Wiktionary
IPA: ˌɡalʲiˈlɛjsʲci, AS: galʹilei ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Galilea ż., Galilejczyk m., Galilejka ż., Galileusz m.
przym. galilejsko
przysł. galilejsko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób galilejski, po galilejsku
Wiktionary
rzecz. Galilea ż., Galilejczyk mos., Galilejka ż., Galileusz mos., galileoskop mrz.
przym. galilejski
Wiktionary
Galileoskop – instrument optyczny, rodzaj teleskopu refrakcyjnego, o konstrukcji zbliżonej do lunety, jaką dysponował Galileusz. Średnica obiektywu wynosi 50 mm, a średnica okularu – 20 mm. W zależności od konfiguracji (możliwe jest korzystanie z układu 4, 6 lub 8 soczewek – dzięki opcji zmiany okularu) galileoskop oferuje 17-, 25- lub 50-krotne powiększenie.
Wikipedia
(1564-1642, właściwie: Galileo Galilei) włoski fizyk, astronom i filozof
SJP.pl
Galileusz, właśc. Galileo Galilei (ur. 15 lutego 1564 w Pizie, zm. 8 stycznia 1642 w Arcetri) – włoski uczony: astronom, astrolog, matematyk, fizyk doświadczalny, inżynier-wynalazca i filozof, pionier nowożytnej fizyki i astronomii oraz popularyzator tych nauk. W co najmniej dwóch rankingach fizyków znalazł się w pierwszej dziesiątce wszech czasów, a w jednym z nich znalazł się na czwartym miejscu – zaraz za podium obejmującym Newtona, Einsteina i Maxwella.
Wikipedia
taki jak u Galileusza, charakterystyczny dla Galileusza
SJP.pl
zamieszanie, zamęt, rozgardiasz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. ogólny zamęt, zakręcona sytuacja
(1.2) uczucie nieuporządkowania myśli
(1.3) niezrozumiała gadanina
Wiktionary
(1.1) Zrobił się z tego taki galimatias, że słowa jednego wyraźnie nie można było usłyszeć.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. galimatiasik mrz.
Wiktionary
(1.1) chaos
(1.2) zamęt
Wiktionary
zdrobnienie od: galimatias
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. żart. ogólny zamęt
Wiktionary
(1.1) Młody rottweiler wywołał w kurniku niezły galimatiasik.
Wiktionary
rzecz. galimatias mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
dawna kraina w południowej części Prus, zamieszkana przez plemię Galindów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna w południowej części Prus, zamieszkana przez plemię Galindów;
Wiktionary
Galindia – jedna z krain leżących w południowej części Prus, zamieszkana przez plemię Galindów.
Wikipedia
przym. galindzki, galindyjski
rzecz. galindyjski mrz.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Galindią lub Galindami, dotyczący Galindii lub Galindów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język galindyjski;
Wiktionary
rzecz. Galindia ż., Galindowie lm m.
przym. galindzki
Wiktionary
(1.1) galindzki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Galindią lub Galindami, dotyczący Galindii lub Galindów
Wiktionary
rzecz. galindyjski mrz., Galindia ż., Galindowie lm m.
przym. galindyjski
Wiktionary
metoda ułatwiająca początkową naukę muzyki
SJP.pl
ozdobna figura na dziobie statku; aflaston
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. ozdoba dziobu żaglowca, często w kształcie postaci kobiecej lub zwierzęcej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Galion tego statku był w kształcie głowy barana.
Wiktionary
IPA: ˈɡalʲjɔ̃n, AS: galʹi ̯õn
Wiktionary
przym. galionowy
Wiktionary
(1.1) aflaston
Wiktionary
nieduży żaglowiec handlowy w XVI-XVII wieku; galiota, galeota
SJP.pl
nieduży żaglowiec handlowy w XVI-XVII wieku; galiot, galeota
SJP.pl
żywica otrzymywana z drzew iglastych, służy głównie do fabrykacji lakierów
SJP.pl
mieszkaniec Galicii (krainy w Hiszpanii); Galicyjczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Galicji (na Półwyspie Iberyjskim)
Wiktionary
rzecz. Galicja ż.
:: fż. Galisyjka ż.
przym. galisyjski, galicyjski
Wiktionary
mieszkanka Galicii (krainy w Hiszpanii); Galicyjka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Galicji (na Półwyspie Iberyjskim)
Wiktionary
rzecz. Galicja ż.
:: fm. Galisyjczyk mos.
przym. galisyjski, galicyjski
Wiktionary
przymiotnik od: Galicia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Galicją, dotyczący Galicji (na Półwyspie Iberyjskim)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język galisyjski (galicyjski);
Wiktionary
rzecz. Galicia ż., Galicja ż., Galisyjczyk mos., Galisyjka ż.
Wiktionary
(1.1) galicyjski
(2.1) galicyjski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dialekt kuszycki zaliczany do odłamu górnokuszyckiego, używany w Etiopii i południowym Egipcie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
sympatyk gallikanizmu
SJP.pl
ruch religijno-polityczny we Francji XIV w. głoszący hasła ograniczenia uprawnień papieskich na rzecz państwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. kośc. ruch polityczno-religijny we Francji podkreślający autonomię Kościoła narodowego i ograniczenie władzy papieża na rzecz soboru powszechnego oraz władzy świeckiej (króla)
Wiktionary
Gallikanizm – ruch polityczno-religijny we Francji, zmierzający do uniezależnienia Kościoła francuskiego od władzy papieskiej, ograniczenia uprawnień papieża wobec Królestwa Francji i wpływu papiestwa na państwo francuskie, na rzecz powiększenia uprawnień króla Francji w sferze kontroli nad kościołami i związkami wyznaniowymi, jak również uznania wyższości władzy świeckiej nad duchowną.
Wikipedia
rzecz. gallikanin mos.
przym. gallikański
Wiktionary
dotyczący gallikanizmu, gallikanów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. rel. związany z gallikanizmem i gallikanami, dotyczący gallikanizmu
przymiotnik jakościowy
(2.1) hist. rel. charakterystyczny dla autonomicznego Kościoła rzymskokatolickiego we Francji
Wiktionary
przym. galijski
rzecz. galijski mrz., gallikanizm mrz.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Gallina – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Meksyk, w hrabstwie Rio Arriba.
Wikipedia
Gallio – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska, w prowincji Vicenza.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 2331 osób, 49,6 os./km².
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. półwysep na Morzu Egejskim;
(1.2) geogr. miasto w Turcji;
(1.3) geogr. miejscowość we Włoszech;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Gallo – język romański z grupy "langues d’oïl", posługują się nim Bretończycy – we Francji.
Nie należy go mylić z językiem bretońskim, należącym do grupy języków celtyckich.
Wikipedia
zwolennik, entuzjasta tego, co francuskie; frankofil, galloman
SJP.pl
osoba mająca wrogi stosunek do wszystkiego, co francuskie; frankofob
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba niechętna do wszystkiego co francuskie
Wiktionary
rzecz. gallofobia ż.
Wiktionary
(1.1) frankofob
Wiktionary
niechętny lub wrogi stosunek do wszystkiego, co francuskie; frankofobia
SJP.pl
kobieta mająca wrogi stosunek do wszystkiego, co francuskie; frankofobka
SJP.pl
zwolennik, entuzjasta tego, co francuskie; frankofil, gallofil
SJP.pl
przesadna sympatia do wszystkiego, co francuskie
SJP.pl
dawniej: galon (jednostka objętości)
SJP.pl
model samochodu marki Hyundai
SJP.pl
Galloper – były południowokoreański producent samochodów osobowych, z siedzibą w Seulu, działający w latach 1991–2003. Należał do południowokoreańskiego koncernu Hyundai Motor Group.
Wikipedia
[czytaj: galułej] rasa szkockiego bydła mięsnego
SJP.pl
Ga
Wikipedia
kapłani Kybele i Attisa
SJP.pl
Zo
Wikipedia
dawniej: marka sklepów z elegancką odzieżą i obuwiem; Gallux
SJP.pl
o odzieży, obuwiu: elegancki, taki jak ze sklepu Galluks
SJP.pl
Gallup – miasto w Stanach Zjednoczonych, w zachodniej części stanu Nowy Meksyk, siedziba hrabstwa McKinley.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. mieszkanka Gallury, krainy na północy Sardynii
Wiktionary
rzecz. Gallura ż.
:: fm. Gallur mos.
przym. gallurski, galluryjski
Wiktionary
dawniej: marka sklepów z elegancką odzieżą i obuwiem; Galluks
SJP.pl
ruda cynku będąca mieszaniną węglanu i krzemianu cynku
SJP.pl
Zobacz też: Galman w innych znaczeniach tej nazwy.
Galman – górnicze określenie utlenionych rud cynku, przeważnie mieszaniny smithsonitu i hemimorfitu (kalaminu).
Wikipedia
związany z galmanem
SJP.pl
1. srebrna albo złota naszywka na mundurach lub liberiach; szewron;
2. taśma przy portierach i meblach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) naszywka ze złotej lub srebrnej taśmy na mundurach lub liberiach;
(1.2) miar. jednostka objętości używana w krajach anglosaskich;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɡalɔ̃n, AS: galõn
Wiktionary
rzecz. galonik mrz.
Wiktionary
(1.1) pagon
Wiktionary
zdrobnienie od: galon; galonik
SJP.pl
zdrobnienie od: galon; galonek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od galon
Wiktionary
Ga
Wikipedia
rzecz. galon m.
Wiktionary
związany z galonem
SJP.pl
1. skoczny taniec o parzystym metrum, szczególnie popularny w XIX wieku;
2. muzyka do tego tańca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jeźdz. szybki, trzytaktowy chód konia;
(1.2) choreogr. szybki taniec w takcie 2/4, pochodzący z Francji;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na prostej za zakrętem, koń z kłusa przeszedł w galop.
Wiktionary
IPA: ˈɡalɔp, AS: galop
Wiktionary
rzecz. galopada ż., galopka ż., kontrgalop m., galopowanie n.
czas. galopować ndk.
przym. galopowy
przysł. galopem
Wiktionary
1. dawny taniec;
2. szybkie zmiany, szybki bieg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jeźdz. szybka jazda na koniu
(1.2) pot. szybki bieg
(1.3) przen. ruszanie się z miejsca na miejsce, pośpiesznie wykonując wymagające tego czynności
(1.4) przen. szybkie tempo narastania, nasilania lub występowania zjawisk po sobie
(1.5) choreogr. muz. utwór muzyczny lub taniec o szybkim rytmie
Wiktionary
(1.1) W dali ucichła galopada kucyków i słychać było przechwalających się małych jeźdźców, piskliwe głosiki i strofowanie matek, które siedziały w cieniu akacji na rozścielonych pledach, nie spuszczały oczu z rozfiglowanej dzieciarni.
Wiktionary
rzecz. galop mrz., galopka ż., kontrgalop m., galopowanie n.
czas. galopować ndk., pogalopować dk., zagalopować dk.
przym. galopowy
przysł. galopem
Wiktionary
przestarzałe, żartobliwie: zalotnik, konkurent, amant
SJP.pl
wykrzyknik nawołujący do bardzo szybkiego wykonania czegoś, pośpieszenia się, przyspieszenia; pędem
SJP.pl
przysłówek
(1.1) jeźdz. o biegu: prędko
(1.2) pot. bardzo szybko
forma rzeczownika.
(2.1) N. lp. od: galop
Wiktionary
(1.1) Ogier galopem popędził przez równinę.
(1.2) No, biegnijcie po pozostałych, tylko galopem!
Wiktionary
rzecz. galop m., galopada ż.
czas. galopować ndk.
Wiktionary
szybki taniec wirowy; polka galopka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szybki, wirowy taniec ludowy
Wiktionary
rzecz. galopowanie n., galop mrz., galopada ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|galopować.
Wiktionary
rzecz. galop m., galopek m., galopada ż., galopka ż., galopant m.
czas. galopować ndk.
Wiktionary
1. o koniu: biec galopem (szybki bieg, w którym następuje równoczesne oderwanie wszystkich czterech kończyn od ziemi);
2. o jeźdźcu: jechać na galopującym koniu;
3. potocznie: biec szybko
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. pogalopować, zagalopować)
(1.1) jeźdz. zool. biec galopem
(1.2) sport. biec bardzo szybko
(1.3) następować szybko po sobie; dziać się prędko
(1.4) pot. spieszyć się w wykonywaniu czegoś
Wiktionary
(1.1) Jadąc dzisiaj rowerem widziałem na łące galopującego źrebaka.
(1.3) Jednak panuje silne przekonanie, że woda wyparowała w wyniku galopującego efektu cieplarnianego, który przemienił Wenus w rozżarzony glob o temperaturze powierzchni sięgającej czterystu stopni.
Wiktionary
rzecz. galop mrz., galopowanie n., galopada ż.
przysł. galopem
Wiktionary
związany z galopem
SJP.pl
1. o koniu: biec galopem (szybki bieg, w którym następuje równoczesne oderwanie wszystkich czterech kończyn od ziemi);
2. o jeźdźcu: jechać na galopującym koniu;
3. potocznie: biec szybko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biegnący bardzo szybko
Wiktionary
potocznie: spodnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. spodnie
Wiktionary
(1.1) Moplikiem se jada na szychta, moplikiem se wracom z roboty, na gowie mom gogle Carrera, zicherką mom spięte galoty.
Wiktionary
rzecz. galotki lm nm.
Wiktionary
uczestnik gali
SJP.pl
przymiotnik od: gal, gala
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący galu
(1.2) dotyczący gali
Wiktionary
(1.1) rzecz. gal m.
(1.2) rzecz. gala ż.
Wiktionary
(1.2) uroczysty
Wiktionary
galtonia biała, hiacynt letni - gatunek z rodziny liliowatych, pochodzący z południowej Afryki; ozdobna roślina rabatowa, rzadziej doniczkowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
sól kwasu galusowego
SJP.pl
kwas galusowy - organiczny związek chemiczny (trihydroksylowy kwas aromatyczny), który jest ciałem stałym, krystalicznym, rozpuszczalnym w gorącej wodzie, występujący w galasówkach dębu, chińskiej herbacie i innych surowcach roślinnych, stosowany przy wyrobie atramentu, barwników, środków farmaceutycznych oraz w fotografii; kwas 3,4,5-trihydroksybenzoesowy
SJP.pl
wygnanie, przymusowe wypędzenie Żydów z kraju i ich pobyt na obczyźnie; w myśl tradycji biblijnej, galut zakończy się wraz z przyjściem Mesjasza
SJP.pl
Galut (hebr. גלות) – wygnanie, wypędzenie Żydów z kraju (Palestyna, Izrael) i ich pobyt na obczyźnie.
Diaspora żydowska rozpoczęła się w VI wieku p.n.e. niewolą babilońską, a następnie w 135 roku, kiedy upadło powstanie Szymona Bar Kochby, a cesarz Hadrian wydał Żydom zakaz wstępu do Jerozolimy, w rezultacie czego zostali rozproszeni po całym Imperium Rzymskim.
Wikipedia
skrót od: galwanizacja, galwanizacyjny
SJP.pl
1. prąd galwaniczny - prąd o niskim napięciu i natężeniu;
2. związany z techniką wykorzystującą taki prąd, zwłaszcza z tworzeniem metalowych powłok metodą elektrolityczną
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. elektr. fiz. techn. związany z galwanizmem, dotyczący galwanizmu
Wiktionary
(1.1) Do ładowarek, w których powinny być ładowane wyłącznie akumulatorki, nie wolno wsadzać baterii galwanicznych, ponieważ istnieje niebezpieczeństwo eksplozji.
Wiktionary
rzecz. galwanizacja ż.
Wiktionary
1. dział galwanotechniki, obejmujący sposoby elektrolitycznego osadzania metali na powierzchni wyrobów wykonanych z innego metalu lub niemetalowych; galwanostegia;
2. stosowanie prądu stałego o niskim napięciu i niskim natężeniu do leczenia schorzeń nerwów i mięśni; galwanoterapia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. powlekanie wyrobu metalowego warstwą innego metalu
(1.2) med. galwanoterapia
Wiktionary
Galwanizacja – potoczna nazwa galwanostegii, czyli elektrolitycznych metod wytwarzania powłok na różnych materiałach.
Najczęściej galwanizacja odnosi się do jednego z podstawowych zagadnień galwanostegii, czyli praktycznego wykonywania trwale przylegających cienkich powłok metalicznych poprzez osadzanie jednego metalu na innym (np. chromowanie, cynkowanie, cynowanie, kadmowanie, miedziowanie, niklowanie, złocenie).
Wikipedia
rzecz. galwanizm m., galwanizerstwo n., galwanizernia ż., galwanizer m., galwanizator m.
czas. galwanizować ndk.
przym. galwanizacyjny, galwanizerski, galwaniczny
przysł. galwanicznie
Wiktionary
przymiotnik od: galwanizacja
SJP.pl
fachowiec w zakresie galwanizacji; galwanizer
SJP.pl
fachowiec w zakresie galwanizacji, nakładania warstw metalu metodą elektrolityczną; galwanizator
SJP.pl
dział fabryki, w którym galwanizuje się przedmioty metalowe
SJP.pl
1. zjawisko powstałe w organizmie żywym pod wpływem działania prądu elektrycznego;
2. dawniej: nazwa działu fizyki zajmującego się działaniem prądu elektrycznego
SJP.pl
pokrywać dany przedmiot metalowy warstwą metalu szlachetniejszego metodą elektrolityczną
SJP.pl
czasownik
(1.1) wykonywać galwanizację
Wiktionary
rzecz. galwanizacja ż.
Wiktionary
klisza miedziana wykonana sposobem galwanicznym
SJP.pl
barwienie wyrobów metalowych za pomocą elektrolizy
SJP.pl
zabieg terapeutyczny wykonywany jednocześnie prądem stałym i faradycznym
SJP.pl
przyrząd do pomiaru prądu o bardzo małym napięciu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. przyrząd do pomiaru słabego prądu elektrycznego;
Wiktionary
Ga
Wikipedia
przym. galwanometryczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. elektr. związany z galwanometrem; wykorzystujący galwanometr lub metodę działania galwanometru
Wiktionary
rzecz. galwanometr mrz.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z galwanoplastyką, dotyczący galwanoplastyki
Wiktionary
rzecz. galwanoplastyka ż.
przysł. galwanoplastycznie
Wiktionary
elektrolityczne osadzanie metali na powierzchni przedmiotu celem otrzymania dokładnej kopii - jeden z działów galwanotechniki
SJP.pl
Galwanoplastyka – jeden z dwóch podstawowych działów galwanotechniki (drugim jest galwanostegia). Galwanoplastyka zajmuje się wytwarzaniem przedmiotów z metalu, cienkościennych, o skomplikowanych kształtach, zachowujących wiernie kształt podłoża, na którym są wytwarzane metodą osadzania elektrolitycznego.
Wikipedia
terapia polegająca na niszczeniu tkanek prądem płynącym między elektrodami wkłutymi w skórę
SJP.pl
przyrząd do wykrywania prądu w obwodzie i wskazywania kierunku jego przepływu
SJP.pl
Galwanoskop – przyrząd pomiarowy, który służy do wykrywania przepływu i wyznaczania kierunku bardzo słabego, stałego prądu elektrycznego. Wynalazcą galwanoskopu był Luigi Galvani, który wykorzystał do tego przewodzenie prądu w nodze żaby. Urządzenie wynaleziono w roku 1780. Jest to uproszczona wersja galwanometru.
Wikipedia
dział galwanotechniki, obejmujący sposoby elektrolitycznego osadzania metali na powierzchni wyrobów metalowych lub niemetalowych; galwanizacja
SJP.pl
Galwanostegia — jeden z dwóch podstawowych działów galwanotechniki (drugim jest galwanoplastyka). Zajmuje się elektrolitycznymi procesami powodującymi uzyskanie na powierzchni metali szeregu trwałych powłok różnych rodzajów (metalicznych lub niemetalicznych).
Wikipedia
reakcja ruchowa swobodnie poruszających się organizmów (np. pierwotniaków) lub komórek (np. plemników) na przepływ prądu w danym środowisku; elektrotaksja
SJP.pl
specjalista w dziedzinie galwanotechniki
SJP.pl
specjalista w dziedzinie galwanotechniki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział techniki zajmujący się teoretycznymi aspektami oraz praktycznymi metodami elektrolitycznego wytwarzania powłok na rozmaitych podłożach;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: galwanotechnik
Wiktionary
Galwanotechnika – dział techniki zajmujący się teoretycznymi aspektami oraz praktycznymi metodami elektrolitycznego wytwarzania powłok na rozmaitych podłożach. Galwanotechnika zajmuje się wytwarzaniem powłok zarówno metodą osadzania na podłożu substancji pochodzących z elektrolitu, jak i metodą przetwarzania materiału podłoża.
Wikipedia
(1.1) […] jeszcze w początkach wieku dwudziestego galwanotechnika była rzemiosłem w ścisłym znaczeniu tego słowa, warsztaty nie były wyposażone we wskaźniki prądu, termometry itp. i tylko jak najbardziej dokładne przestrzeganie przepisu gwarantowało powodzenie procesu.
Wiktionary
IPA: ˌɡalvãnɔˈtɛxʲɲika, AS: galvãnoteχʹńika
Wiktionary
rzecz. galwanotechnik m.
przym. galwanotechniczny
przysł. galwanotechnicznie
Wiktionary
stosowanie prądu stałego o niskim napięciu i niskim natężeniu do leczenia schorzeń nerwów i mięśni; galwanizacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. metoda leczenia, polegająca na zastosowaniu prądu stałego o niskim napięciu i natężeniu
Wiktionary
Galwanoterapia – grupa zabiegów leczniczych polegających na działaniu na organizm człowieka stałym prądem elektrycznym za pomocą przyłożonych do ciała elektrod metalowych.
Wikipedia
(1.1) galwanizacja
Wiktionary
potocznie: galowa impreza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. uroczystość, ważny obchód
(1.2) pot. strój galowy
Wiktionary
(1.1) W najbliższą środę, ze względu na galówkę urząd pocztowy pozostanie zamknięty.
(1.2) Chłopcy ubrani w galówki wyglądali jak regiment.
Wiktionary
rzecz. gala ż.
przym. galowy
Wiktionary
(1.1) gala
(1.2) gala
Wiktionary
1. określone następstwo dźwięków
2. cały szereg, paleta odmian barw, uczuć itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. odpowiedni szereg dźwięków ze skali muzycznej, zaczynający się od dowolnego dźwięku;
(1.2) przen. szereg odmian czegoś do wyboru
Wiktionary
Gama – szereg dźwięków ułożonych według reguł danej skali muzycznej, zaczynający się od konkretnego dźwięku, który zazwyczaj nadaje nazwę tak utworzonej gamie.
Gama różni się tym od tonacji, że mówiąc o niej, ma się na myśli jej uszeregowane dźwięki (np. dla C-dur: c1, d1, e1, f1, g1, a1, h1, c2). Tonacja zaś określa podstawowy materiał dźwiękowy dla utworu.
Wikipedia
(1.1) Czy potrafisz zagrać ten utwór w innej gamie niż C-dur?
(1.1) Początkującemu instrumentaliście ćwiczenie gam i pasaży pomaga osiągnąć precyzję i biegłość w wykonywaniu kolejnych dźwięków i odnaleźć ich czystą barwę. Doświadczony muzyk stosuje gamy i pasaże bardziej jako wprawki, rozgrzewki na początek muzycznego treningu.
Wiktionary
IPA: ˈɡãma, AS: gãma
Wiktionary
(1.1) skala, zakres
(1.2) wybór, przekrój, zestaw, skala, zbiór, paleta, arsenał, bogactwo, mnogość, repertuar, wachlarz, spektrum, rozpiętość, panorama
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. gimnazjum
Wiktionary
(1.1) „Gamaja Fryca”, jak nazwali szkołę polscy uczniowie, znalazła siedzibę w przebudowanej kamienicy przy ul. Strzałowej. (Piotr Dutkiewicz)
Wiktionary
(r. męski) potocznie: mężczyzna ociężały, powolny, ślamazarny; niedołęga, niedorajda, gamoń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. mężczyzna ociężały
Wiktionary
Ga
Wikipedia
rodzaj dawnego instrumentu smyczkowego z rodziny wiol, opierany na nogach; viola da gamba
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) prostytutka
Wiktionary
IPA: ˌɡãmbɛˈt͡ɕara, AS: gãmbećara
Wiktionary
(1.1) zob. prostytutka.
Wiktionary
gruby, pikowany kaftan średniowieczny, zakładany pod zbroję; przeszywanica, przeszywka, aketon
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. państwo w Afryce ze stolicą w Bandżulu; Republika Gambii;
2. rzeka w Gwinei, Senegalu i Gambii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Afryce;
(1.2) geogr. rzeka w Afryce;
Wiktionary
Gambia (pełna nazwa Republic of The Gambia, pol. Republika Gambii; dawniej Islamska Republika Gambii) – państwo położone w zachodniej części kontynentu afrykańskiego. Od północy, południa i wschodu graniczy z Senegalem. Od zachodu ma dostęp do Oceanu Atlantyckiego, przy ujściu rzeki Gambii. Dawniej kolonia brytyjska, niepodległość uzyskała w 1965. Stolicą jest Bandżul ( Banjul). Obecnie członek Unii Afrykańskiej i ECOWAS.
Wikipedia
(1.1) Gambia to najmniejsze pod względem powierzchni państwo kontynentalnej Afryki.
(1.2) W dorzeczu Gambii znajduje się kilka parków narodowych.
Wiktionary
IPA: ˈɡãmbʲja, AS: gãmbʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Gambijczyk mos., Gambijka ż.
przym. gambijski
Wiktionary
(1.1) ofic. urz. Republika Gambii
Wiktionary
obywatel Gambii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Gambii
Wiktionary
IPA: ɡãmˈbʲijt͡ʃɨk, AS: gãmbʹii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Gambia ż.
:: fż. Gambijka ż.
przym. gambijski
Wiktionary
obywatelka Gambii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Gambii
Wiktionary
IPA: ɡãmˈbʲijka, AS: gãmbʹii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Gambia ż.
:: fm. Gambijczyk mos.
przym. gambijski
Wiktionary
związany z Gambią
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Gambii, państwa w Afryce
Wiktionary
(1.1) Flaga gambijska składa się z czterech kolorów: białego, czerwonego, zielonego i błękitnego.
Wiktionary
IPA: ɡãmˈbʲijsʲci, AS: gãmbʹii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Gambia ż., Gambijczyk mos., Gambijka ż.
Wiktionary
cierniste pnącze z rodziny marzanowatych; czepota
SJP.pl
muzyk grający na gambie, dawnym instrumencie z rodziny wiol
SJP.pl
kobieta grająca na gambie
SJP.pl
w szachach: sposób rozpoczęcia partii, polegający na poświęceniu pionka lub figury, w celu uzyskania korzystniejszej pozycji na szachownicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szach. otwarcie, w którym poświęca się jedną lub kilka bierek, w zamian za uzyskanie lepszej pozycji;
(1.2) przen. działanie ryzykowne
Wiktionary
W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.
Gambit – otwarcie szachowe, w którym gracz poświęca bierkę (w szczególnych sytuacjach dwie lub więcej) w zamian za uzyskanie większej aktywności figur. W większości gambitów poświęca się piona, lecz znane są również bardziej ryzykowne, które polegają na oddaniu skoczka lub gońca.
Wikipedia
(1.1) Przyjęcie gambitu z reguły prowadzi do otwartej, kombinacyjnej i ryzykownej gry.
Wiktionary
IPA: ˈɡãmbʲit, AS: gãmbʹit
Wiktionary
przym. gambitowy
Wiktionary
1. → gambit;
2. stwarzający możliwość osiągnięcia celu, ale narażający na stratę niepowodzenie
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) szach. charakterystyczny dla gambitu
Wiktionary
rzecz. gambit m.
Wiktionary
włókno pozyskiwane z łodyg ketmii (konopiowatej, jadalnej i piżmowej), używane m.in. do wyrobu nici, sznurków i worków; kenaf, gambo, juta jawajska, juta afrykańska, konopie bombajskie
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Suwalszczyzna. gardzić
(1.2) gw-pl|Śląsk. pyskować
Wiktionary
(1.2) zob. pyskować.; gw. Śląsk bymbować
Wiktionary
legendarny król, uważany za wynalazcę piwa
SJP.pl
Gambrinus – legendarna postać uznawana za patrona piwowarów i miłośników piwa, kojarzona z radosnym stylem życia. Utożsamiana jest zwykle z Janem I ("Jan Primus"), księciem Brabancji żyjącym w XIII w.
Bohater ten występuje w wielu różnych legendarnych opowieściach. Według jednej z nich miał otrzymać dar umiejętności produkcji piwa bezpośrednio od egipskiej bogini Izydy.
Wikipedia
żarłoczna ryba żyjąca w wodach słodkich Ameryki Środkowej i Południowej, żywiąca się larwami komarów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: gejmbuk] gra książkowa polegająca na czytaniu opisów i dokonywaniu wyborów, z których każdy odsyła do danego paragrafu w książce; gra paragrafowa, paragrafówka
SJP.pl
[czytaj: gejmboj] potocznie: mała, przenośna konsola do gier
SJP.pl
[czytaj: gejmczendżer lub gejmczejndżer] czynnik powodujący radykalną zmianę w dotychczasowym postępowaniu; game changer, gejmczendżer
SJP.pl
[czytaj: gejmdew] tworzenie gier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. tworzenie gier komputerowych
Wiktionary
(1.1) Do gamedevu wchodzą młodzi ludzie, którzy są w stanie znieść crunch czy złe warunki pracy, byle robić to, co kochają.
Wiktionary
indonezyjska orkiestra ludowa
SJP.pl
Gamelan (nazwa jest utworzona od słowa "gamel" „uderzać” i przyrostka "an", który nadaje wyrazowi znaczenie rzeczownika zbiorowego) – grupa stylów muzycznych na Jawie oraz wyspie Bali, a także rodzaj indonezyjskiego zespołu muzyki tradycyjnej.
Wikipedia
[czytaj: gejmpad] urządzenie do sterowania, używane w grach konsolowych i komputerowych; pad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy
(1.1) inform. urządzenie peryferyjne z przyciskami i joystickami trzymane oburącz służące do sterowania w grach komputerowych;
Wiktionary
Gamepad (także "joypad", "pad") – typ kontrolera gier zaprojektowany do trzymania oburącz, posiadający wiele przycisków oraz od jednego do kilku mini-joysticków. Zostały wprowadzone na rynek jako urządzenia peryferyjne umożliwiające graczowi interakcję z konsolą gier.
Wikipedia
(1.1) Szkoda tylko, że sterowanie preferuje posiadaczy gamepadów – konfiguracja klawiatury wymaga zdolności nieledwie hakerskich.
(1.1) Logitech spróbował też zestawić z sic. sobą klasycznego gamepada Playstation 2 z klawiaturą.
Wiktionary
rzecz. pad m.
Wiktionary
(1.1) pad, kontroler, joypad
Wiktionary
[czytaj: gejmplej]
1. rozgrywka z gry komputerowej;
2. materiał wideo zawierający rozgrywkę z gry komputerowej
SJP.pl
[czytaj: gejmer] profesjonalny lub zatwardziały gracz jakiejś gry elektronicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zaawansowany lub profesjonalny gracz w gry elektroniczne
Wiktionary
Gamer – amerykański film fantastycznonaukowy w reżyserii Marka Neveldine’a i Briana Taylora.
W weekend otwierający emisję w Stanach Zjednoczonych przychody ze sprzedaży biletów wyniosły 9 156 057 dolarów amerykańskich.
Wikipedia
rzecz. gaming m.
:: fż. gamerka ż.
przym. gamerski, gamingowy
Wiktionary
[czytaj: gejmskom] targi gier komputerowych odbywające się w Niemczech
SJP.pl
gamescom – targi gier komputerowych odbywające się od 2009 roku w centrum wystawienniczym Koelnmesse w Kolonii w Niemczech. Organizowane są przez Bundesverband Interaktive Unterhaltungssoftware (German Federal Association of Interactive Entertainment Software), od 2018 roku przez game – Verband der deutschen Games-Branche.
Wikipedia
dojrzała komórka płciowa mająca połowę liczby chromosomów w stosunku do pozostałych komórek ciała; gameta męska - plemnik i żeńska - jajo łączą się w czasie zapłodnienia w zygotę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. komórka służąca do rozmnażania płciowego;
Wiktionary
Gameta (komórka płciowa, komórka rozrodcza) – komórka służąca do rozmnażania płciowego.
Gameta u zwierząt powstaje na drodze mejozy (wyjątkowo na drodze mitozy u haploidalnych samców pszczół) w gametogenezie z gametocytów. Może uczestniczyć w procesie zapłodnienia, łącząc się z gametą innej płci i tworząc zygotę.
Wikipedia
IPA: ɡãˈmɛta, AS: gãmeta
Wiktionary
rzecz. gametangium n.
przym. gametyczny
Wiktionary
(1.1) jajo
Wiktionary
miejsce położenia gametangiów u niektórych roślin (np. u porostnicy wielokształtnej)
SJP.pl
zapłodnienie poprzez zlewanie się zawartości gametangiów (charakterystyczne dla workowców)
SJP.pl
Nie mylić z: gametogamia.
Gametangiogamia – typ rozmnażania płciowego polegający na łączeniu się całych gametangiów – lęgni i plemni. Zachodzi np. u protistów grzybopodobnych (lęgniowców "Oomycota") i grzybów należących do gromad workowców ("Ascomycota") i sprzężniaków ("Zygomycota").
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) biol. organ lub komórka, w którym są wytwarzane gamety;
Wiktionary
Gametangium (l. mn.: "gametangia") – komórka lub wielokomórkowy narząd, w którym wytwarzane są gamety. Wyróżnia się dwa rodzaje gametangiów:
Gametangia występują u wielu wielokomórkowych protistów oraz glonów, grzybów i na gametoficie roślin.
Wikipedia
(1.1) Gametangia występują m.in. w glonach i grzybach.
Wiktionary
IPA: ˌɡãmɛˈtãŋʲɟũm, AS: gãmetãŋʹǵũm
Wiktionary
rzecz. gameta ż.
Wiktionary
komórka, z której po podziałach powstają gamety
SJP.pl
płciowe pokolenie u roślin, u których w cyklu rozwojowym występuje przemiana pokoleń
SJP.pl
Ga
Wikipedia
związany z gametofitem
SJP.pl
Ga
Wikipedia
proces powstawania komórek płciowych
SJP.pl
Gametogeneza – złożony proces powstawania i różnicowania gamet (komórek rozrodczych). W zależności od rodzaju wytwarzanych gamet wyróżnia się:
Wikipedia
wada rozwojowa wywołana nieprawidłowością komórki rozrodczej o charakterze dziedzicznym bądź nabytym na drodze mutacji
SJP.pl
[czytaj: gejmifikacja] wykorzystanie mechanizmów znanych z gier, takich jak punkty, nagrody, wyzwania, w celu zwiększenia zaangażowania i motywacji osób w innych obszarach; gryfikacja, grywalizacja
SJP.pl
[czytaj: gejmifikator] osoba wykorzystująca mechanizmy znane z gier w innych obszarach; grywalizator
SJP.pl
[czytaj: gejmifikować] wykorzystywać mechanizmy znane z gier, takie jak punkty, nagrody, wyzwania, w celu zwiększenia zaangażowania i motywacji osób w innych obszarach; grywalizować
SJP.pl
[czytaj: gejming] rozrywka polegająca na graniu w gry komputerowe
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ gaming [czytaj: gejmingowy]
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) środ. związany z grami komputerowymi
Wiktionary
rzecz. gamer mos.
Wiktionary
(1.1) growy; książk. ludyczny
Wiktionary
nazwa trzeciej litery alfabetu greckiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa trzeciej litery alfabetu greckiego, γ;
Wiktionary
Gamma ( γάμμα, pisana Γγ) – trzecia litera alfabetu greckiego. W greckim systemie liczbowym oznacza liczbę 3.
Gamma pochodzi od litery alfabetu fenickiego gimel (𐤂). Od gammy pochodzą litery łacińskie C i G oraz cyrylickie Г i Ґ.
W grece współczesnej gamma reprezentuje spółgłoskę szczelinową miękkopodniebienną dźwięczną /ɣ/ lub spółgłoskę szczelinową podniebienną dźwięczną /ʝ/.
Wikipedia
(1.1) Nauczyciel oznaczył kąt gammą.
Wiktionary
IPA: ˈɡãmːa, AS: gã•ma
Wiktionary
preparat zawierający globuliny osocza krwi ludzkiej
SJP.pl
wada wymowy polegająca na nieprawidłowej artykulacji głosek tylnojęzykowych zwartych, takich jak "g" i "gi"
SJP.pl
Gammacyzm (łac. "gammacismus") – zaburzenie mowy, odmiana dyslalii wyodrębniona ze względu na objawy.
Charakteryzuje się nieprawidłową wymową głosek tylnojęzykowych zwartych (g, gi, h i hi).
Wikipedia
metoda badania narządów z użyciem substancji promieniotwórczej; scyntygrafia, scyntylografia, skenning
SJP.pl
chorobliwy lęk przed małżeństwem
SJP.pl
Gamofobia (gr. "gámos" 'ślub; wesele; małżeństwo' i "phóbos" 'strach') – lęk przed zawarciem małżeństwa. Przyczyną mogą być trudności w podejmowaniu ważnych decyzji, połączone z wątpliwościami, postrzeganie partnera jako zagrażającego wolności i niezależności. W krańcowej formie może się przejawiać jako ucieczka sprzed ołtarza.
Wikipedia
rzadko: rozród płciowy, rozmnażanie płciowe
SJP.pl
specyficzna substancja chemiczna wydzielana przez dojrzałe komórki rozrodcze, powodująca wzrost aktywności plemników oraz przyciąganie chemotaktyczne gamet męskich i żeńskich
SJP.pl
potocznie: nierozgarnięcie, niezdarność, nieuważność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest gamoniowate; cecha tych, którzy są gamoniowaci
Wiktionary
rzecz. gamoń m.
przym. gamoniowaty
przysł. gamoniowato
Wiktionary
tumanowaty, gapowaty, gapiowaty; potocznie:
1. nierozgarnięty, niezdarny, nieuważny;
2. świadczący o nierozgarnięciu, niezdarności, nieuważności, np. gamoniowaty wyraz twarzy
SJP.pl
organizm jednokomórkowy rozmnażający się płciowo
SJP.pl
niezdara, głupek, gapa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) pot. lekcew. człowiek nierozgarnięty, niezaradny
Wiktionary
Gamoń (franc. "Le Corniaud", wł. "Colpo grosso ma non troppo", hiszp. "El hombre del Cadillac") – francusko-włosko-hiszpańska komedia kryminalna z 1965 z udziałem Louisa de Funès i Bourvila (gwiazd francuskiej komedii) w rolach głównych. We Francji film w kinach zobaczyło 11 740 438 widzów, dzięki czemu obraz jest siódmym filmem francuskim w historii pod względem liczby widzów.
Wikipedia
(1.1) Te gamonie wszystko zepsuły!
Wiktionary
IPA: ˈɡãmɔ̃ɲ, AS: gãmõń
Wiktionary
rzecz. gamoniowatość ż.
czas. gamać
przym. gamoniowaty
Wiktionary
(1.1) bawół, ciamajda, ciamcia, ciapa, ciapciak, cielę, cielęcina, cielak, cielątko, ciemięga, ciepłe kluski / ciepłe kluchy, cipa, cztery litery, dupa, dupa wołowa, dziumdzia, ecie-pecie, faja, fajtłapa, fujara, gamajda, gapa, impotent, kaleka, kapcan, lebiega, lewus, łajza, łamaga, mumia, niedołęga, niedojda, niedorajda, niemota, niemrawiec, nieudacznik, niezdara, niezgraba, niezgrabiasz, niezguła, noga, oferma, śpiąca królewna, ofiara, ofiara losu, paralityk, patafian, pierdoła, pipa, platfus, popapraniec, safanduła, sierota, trąba jerychońska, trąba
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Gamrat SA – przedsiębiorstwo w Jaśle zajmujące się przetwórstwem tworzyw sztucznych, głównie polichlorku winylu i polietylenu, działa w formie spółki akcyjnej.
Przedsiębiorstwo specjalizuje się w produkcji materiałów dla budownictwa takich jak systemy rynnowe, podsufitki, węże zbrojone, przewody elastyczne, odwodnienia liniowe, systemy rurowe i deski tarasowe.
Wikipedia
dawniej: kobieta lekkich obyczajów; prostytutka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kobieta lekkich obyczajów, uprawiająca nierząd; kochanka, nałożnica; prostytutka
(1.2) wykonawczyni stosunku płciowego heteroseksualnego
Wiktionary
Gamratka – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, w gminie Mińsk Mazowiecki. Leży w zachodniej części gminy między Kędzierakiem a Rudą.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie garwolińskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
(1.1) Co to? grozisz aspan? aspan mnie?… dla jednej gamratki?
(1.1) Nigdy nie przystanę, żeby Barbara na złą drogę zeszła i waściną gamratką została!
Wiktionary
IPA: ɡãmˈratka, AS: gãmratka
Wiktionary
rzecz. gamrat m., gamratowanie n., Gamrat m.
czas. gamratować ndk.
Wiktionary
(1.1) stpol. dorotka, mercha, duchna, duchniczka, pani duszka, daw. kortezanka, ladacznica, nierządnica, wszetecznica; zob. prostytutka.
Wiktionary
(r. męski) dawniej: mężczyzna niezdarny, nieporadny; gamoń, niezdara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Poznań. przest. pogard. niezdara, gamoń
Wiktionary
(1.1) Ten gamuła Julek sprzeczał się ze mną, że nie będę miała śmiałości iść do dworu
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) środ. więz. i przestęp.; także. gw-pl|Warszawa. mówić
czasownik zwrotny niedokonany gamzać się
(2.1) pot. rub. odbywać stosunek płciowy
Wiktionary
(1.1) Weź się nie trzęś, ale jeżą mnie takie nawijki. Mi też nie podchodzi, jak muszę grablem przekręcać, ale jak gamzam, żem nie taki mikry, to ludzie mózgują, że farmazonem jadę.
(1.1) Cicho, nie gamzać, pókim dobry. Bo jak lamachnę w pantominę, to ci wszystkie klowny wylecą.
Wiktionary
rzecz. gamza ż.
Wiktionary
(1.1) zob. mówić.; środ. więz. i przestęp. siewrać, siwrać, szewrać, mulić, zitać, zywrać; gw-pl|Warszawa. bełkotać, brechtać, brąchać, chlapać, dziamgotać, mordziatkować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w województwie śląskim, powiecie raciborskim, gminie Rudnik;
Wiktionary
Gamów ( Gammau) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie raciborskim, w gminie Rudnik. Zabytkiem jest kościół który został zbudowany w 1728.
Miejscowość jest położona w południowo-zachodniej części gminy. Posiada powierzchnię 5,16 km² oraz ponad czterystu pięćdziesięciu mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Gamów należy do gminy Rudnik.
Wiktionary
IPA: ˈɡãmuf, AS: gãmuf
Wiktionary
rodzaj sieci do łowienia ryb; słęp
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ganasz] krem czekoladowy stosowany jako masa lub polewa do ciast; ganasz
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
krem czekoladowy stosowany jako masa lub polewa do ciast; ganache
SJP.pl
Ganasz lub ganache – krem składający się ze śmietanki i rozpuszczonej czekolady, używany jako masa do mazurka lub polewa do ciast, tortów itp. Ganache czekoladowy może być również wykorzystany jako nadzienie do makaroników, pralin, pączków czy trufli.
Wikipedia
płaskie, półokrągłe kości czaszki konia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) hipol. wet. szerokie, wydatne, parzyste części w tyle żuchwy końskiej, wypełnione mięśniem żwacza; umięśnione obrzeże dolnej szczęki konia;
Wiktionary
Ga
Wikipedia
(1.1) Wałach nieśpiesznie przeżuwał paszę, miarowo ruszając ganaszami.
Wiktionary
w jeździectwie: ustawiać pozycję głowy i szyi konia przez ściąganie wodzy i nacisk łydek na boki
SJP.pl
przysłówek
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. całkiem, zupełnie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Ga
Wikipedia
potocznie: wszystko jedno
SJP.pl
Gancyklowir ( ganciclovir) – organiczny związek chemiczny, lek wirostatyczny, pochodna acyklowiru. Zaburza replikację DNA wirusów. Wrażliwość na jego działanie wykazuje między innymi wirus różyczki i cytomegalowirus.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Gandalf – postać ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia, jeden z głównych bohaterów powieści "Hobbit, czyli tam i z powrotem" i "Władca Pierścieni". Jest czarodziejem, jednym z Istarich, którzy przybyli do Śródziemia w Trzeciej Erze.
Wikipedia
miasto w Belgii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Belgii;
Wiktionary
Ga
Wikipedia
IPA: ɡãnˈdava, AS: gãndava
Wiktionary
rzecz. gandawczyk mos., gandawka ż.
przym. gandawski
Wiktionary
mieszkaniec Gandawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Gandawy
Wiktionary
(1.1) Piter stał sobie ze skrzyżowanymi nogami na placu Broni, pod rozłożystym platanem, i przyjmował audiencje całych kolejek gandawczyków, żądnych opowiadań o czynach naszej dywizji.
Wiktionary
rzecz. Gandawa ż.
:: fż. gandawka ż.
przym. gandawski
Wiktionary
mieszkanka Gandawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Gandawy
Wiktionary
rzecz. Gandawa ż.
:: fm. gandawczyk mos.
przym. gandawski
Wiktionary
przymiotnik od: Gandawa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gandawą, dotyczący Gandawy
Wiktionary
rzecz. Gandawa ż., gandawczyk mos., gandawka ż.
Wiktionary
kraina historyczna obejmująca północno-wschodni Afganistan i północno-zachodni Pakistan
SJP.pl
Ga
Wikipedia
[czytaj: gandarski] przymiotnik od: Gandhara (prowincja w starożytnych Indiach)
SJP.pl
półbóg, niebiański muzyk
SJP.pl
Gandharwa (sanskryt: गंधर्व, "gandharva", pali: "gandhabba") – w mitologii indyjskiej klasa nadnaturalnych istot, żywiących się pięknym zapachem drzew i kwiatów (गंध "gandha" – "zapach").
Wikipedia
[czytaj: gandi] nazwisko, m.in. Mahatma Gandhi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) jeden z twórców współczesnej państwowości indyjskiej i propagator pacyfizmu jako środka walki politycznej;
Wiktionary
(1.1) Obok oficjalnej listy awatarów istnieją wierzenia nieortodoksyjne. Za awatar Boga uważano często Gandhiego.
Wiktionary
IPA: ˈɡaːn.d̪ʱi
Wiktionary
(1.1) Mahatma
Wiktionary
zwolennik, wyznawca gandyzmu
SJP.pl
1. stworzony przez Gandhiego system poglądów filozof., społ. i politycznych i związana z nim strategia walki o niepodległość Indii bez używania przemocy
2. sposób politycznego działania, masowych ruchów politycznych bez używania przemocy
SJP.pl
Gandyzm (dewanagari गांधीवाद, trl. gandhīvād, ang. Gandhism) – doktryna społeczno-polityczna stworzona przez Mohandasa Karamchanda Gandhiego, przywódcę ruchu niepodległościowego w Indiach. Istotą gandyzmu jest dążenie do podporządkowania wszystkich dziedzin działalności ludzkiej (w tym także polityki) ideom moralnym. Moralne i filozoficzne treści gandyzmu nawiązują przede wszystkim do buddyzmu i hinduizmu.
Wikipedia
potocznie: marihuana; ganja, gandża, gańdźa, marycha, maryśka, staf, stuff
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. marihuana
Wiktionary
IPA: ˈɡãɲd͡ʑa, AS: gãńʒ́a
Wiktionary
(1.1) zob. trawa.
Wiktionary
potocznie: marihuana; ganja, gańdźa, gandzia, marycha, maryśka, staf, stuff
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w zachodnim Azerbejdżanie, położone na północnych stokach Małego Kaukazu;
Wiktionary
Gandża (dawniej Giandża, Gəncə) – miasto w zachodnim Azerbejdżanie, położone na północnych stokach Małego Kaukazu na wysokości około 440 m n.p.m. Przez miasto przepływa niewielka rzeka Gəncəçay, dopływ Kury. Gandża to drugie pod względem liczby ludności miasto kraju, po stolicy Baku. Jest jednym z jedenastu miast wydzielonych ("şəhər").
Wikipedia
przym. gandżyński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gandżą
Wiktionary
(1.1) W Elizabetpolu są prócz tego w obiegu dawne monety gandżyńskie: dżewatchański rubel albo besz-abaz (71 kop. sr.) on-szagi (42 kop.) besz-szagi (21 kop.) abaz (17 kop.).
Wiktionary
rzecz. Gandża ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: ganek
SJP.pl
przybudówka przed wejściem do budynku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przybudówka przed wejściem do budynku, składająca się z daszka wspartego na słupach i schodów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Staruszka narzuciła na ramiona chustę i wyszła na ganek.
Wiktionary
IPA: ˈɡãnɛk, AS: gãnek
Wiktionary
(1.1) portyk
Wiktionary
Ganeśa (dewanagari गणेश ; transliteracja Gaṇeśa, ang. Ganesha) znany też jako Ganapati i Winajaka (skt. Pan Zastępów) – w mitologii indyjskiej przywódca ganów (pośrednich bóstw), dew mądrości i sprytu, patron uczonych i nauki, opiekun ksiąg, liter, skrybów i szkół. Syn Parwati. Uważany za patronującego fragmentowi przestrzeni sakralnej w ćakrze muladhara.
Wikipedia
grupa przestępcza; banda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. zorganizowana grupa przestępcza
(1.2) techn. mot. chód, bieg motoru
Wiktionary
Na
Wikipedia
(1.1) Jako podejrzany o kierowanie gangiem opryszków, tymczasowo został aresztowany.
(1.2) Po niewielu kilometrach jazdy zaniepokoił go odgłos nierównego gangu silnika.
Wiktionary
IPA: ɡãŋk, AS: gãŋk
Wiktionary
rzecz. gangster m., gangsterstwo n., gangsteryzm mrz.
przym. gangsterski
Wiktionary
(1.1) banda, szajka
Wiktionary
rodzaj seksu grupowego, w którym jedna osoba odbywa jednocześnie lub po kolei stosunki płciowe z co najmniej trzema partnerami
SJP.pl
1. rzeka w Indiach i Bangladeszu;
2. miejscowość i gmina we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Indiach;
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(2.1) geogr. miasto i gmina we Francji;
Wiktionary
Ganges (hindi गंगा IPA: [ˈɡəŋɡa:], sanskryt गङ्गा) – rzeka w południowej Azji, przepływająca przez Indie i Bangladesz. Jej długość wynosi 2510 (wg innych danych 2700) km, a powierzchnia dorzecza ponad 1 mln km² (z Brahmaputrą 1,7 mln km²). Ganges uchodzi do Zatoki Bengalskiej będącej częścią Oceanu Indyjskiego.
Wikipedia
(1.1) Obmyję ciało w świętych wodach Gangesu, a duszę utopię w kontemplacji!
Wiktionary
IPA: ˈɡãŋɡɛs, AS: gãŋges
Wiktionary
przym. gangesowy, gangeski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gangesem, dotyczący Gangesu
Wiktionary
(1.1) (…) odkrycie Nowego Świata potwierdziło istnienie antypodów, ponieważ znajduje się on „po przeciwnej stronie Indii Gangeskich".
Wiktionary
rzecz. Ganges mrz.
przym. gangesowy
Wiktionary
(1.1) gangesowy
Wiktionary
przymiotnik od: Ganges
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gangesem, dotyczący Gangesu
Wiktionary
rzecz. Ganges mrz.
przym. gangeski
Wiktionary
(1.1) gangeski
Wiktionary
1. zwój komórek nerwowych;
2. kulista zmiana wypełniona płynem, występująca w okolicy stawów lub na powierzchni ścięgien grzbietu ręki lub stopy; torbiel galaretowata
SJP.pl
proces skupiania komórek w zwojach nerwowych
SJP.pl
blokada zwojów autonomicznego układu nerwowego przez podanie odpowiednich leków, wykorzystywana m.in. w celu zmniejszenia krwawienia podczas operacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. żart. garnitur
Wiktionary
(1.1) Ma za to droższy gangol, lepsze taxi i więcej ochroniarzy. (z Internetu)
Wiktionary
(1.1) zob. garnitur.
Wiktionary
1. śmierć komórek żywych organizmu pod wpływem bakterii gnilnych; zgorzel
2. przenośnie o zepsuciu moralnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. proces gnilny tkanek wywołany w żywym organizmie przez bakterie gnilne;
(1.2) przen. upadek moralny, zepsucie
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński
(2.1) pogard. o człowieku irytującym, dokuczliwym
Wiktionary
(1.2) Gangrena korupcji zżera straż miejską!
Wiktionary
IPA: ɡãŋˈɡrɛ̃na, AS: gãŋgrẽna
Wiktionary
przym. gangrenowy
Wiktionary
(1.1) zgorzel, martwica
(1.2) bagno, degeneracja, degrengolada, deprawacja, patologia, rozkład, szambo, zepsucie, zgnilizna
(2.1) zob. łajdak.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od gangrena
Wiktionary
1. dotknięty gangreną;
2. zdemoralizowany
SJP.pl
wywoływać gangrenę, rozkładać
SJP.pl
związany z gangreną (np. rana gangrenowa)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z gangreną (zgorzelą), dotyczący gangreny (zgorzeli)
Wiktionary
rzecz. gangrena ż.
Wiktionary
(1.1) zgorzelowy
Wiktionary
gangsta, gangsta rap - odmiana muzyki rap, charakteryzująca się tekstami piosenek pełnymi przemocy, o tematyce przestępczej
SJP.pl
Gangsta (zapis stylizowany: GANGSTA.) – manga autorstwa Kohske, publikowana na łamach magazynu „Gekkan Comic @BUNCH” wydawnictwa Shinchōsha od marca 2011. Na jej podstawie studio Manglobe wyprodukowało serial anime, który był emitowany od lipca do września 2015.
Wikipedia
1. członek gangu
2. przenośnie o kimś postępującym bezwzględnie, idącym po trupach do celu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba należąca do gangu
(1.2) przen. człowiek bezwzględny i brutalny
Wiktionary
(1.1) Policji nowojorskiej udało się ująć kolejnych dwóch gangsterów.
Wiktionary
IPA: ˈɡãŋkstɛr, AS: gãŋkster
Wiktionary
rzecz. gang mrz., gangsterstwo n., gangsteryzm n.
przym. gangsterski
przysł. gangstersko
Wiktionary
1. członkini zorganizowanej grupy przestępczej;
2. ogół gangsterów;
3. przestępcza działalność gangsterów; gangsterstwo, gangsteryzm
SJP.pl
przymiotnik od: gangster (np. film gangsterski, gra gangsterska)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z gangsterem, charakterystyczny dla gangstera
Wiktionary
(1.1) I doszło do tego, że zatarły się różnice między metodami organizacji gangsterskiej, mafijnej, a metodami policji.
(1.1) A czy pan słyszał o związkach pana Matusewicza ze światem gangsterskim?
Wiktionary
rzecz. gangster mos., gang mrz., gangsterstwo n., gangsteryzm mrz.
przysł. gangstersko
Wiktionary
(1.1) mafijny
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób typowy dla gangstera
Wiktionary
rzecz. gangster mos., gangsterka ż.
przym. gangsterski
Wiktionary
gangsteryzm;
1. przestępcza działalność gangsterów; gangsterka;
2. bezwzględna, brutalna działalność jakiejś osoby lub grupy osób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przestępczość gangsterska
(1.2) agresywna działalność, często przestępcza, jakiejś osoby lub grupy
Wiktionary
(1.1) Władze osiągnęły doskonałe wyniki w zwalczaniu gangsterstwa w naszej metropolii.
(1.2) Na gangsterstwo niektórych podmiotów gospodarczych nie ma mocnych.
Wiktionary
rzecz. gang mrz., gangster mos., gangsteryzm mrz.
przym. gangsterski
Wiktionary
(1.1) gangsteryzm, bandytyzm
(1.2) gangsteryzm, bandytyzm
Wiktionary
gangsterstwo;
1. przestępcza działalność gangsterów; gangsterka;
2. bezwzględna, brutalna działalność jakiejś osoby lub grupy osób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. gangsterstwo.
Wiktionary
(1.1) Władze odnoszą sukcesy w zwalczaniu gangsteryzmu na terytoriach zależnych.
Wiktionary
rzecz. gang mrz., gangster mos., gangsterstwo n.
przym. gangsterski
Wiktionary
(1.1) gangsterstwo
Wiktionary
lekceważąco: marny, lichy gangster
SJP.pl
przymiotnik od: Gangtok
SJP.pl
miasto w Indiach
SJP.pl
Gangtok (hindi, nepalski गंगटोक, trb.: "Gangtok", trl.: "Gāṁgtok"; ang. "Gangtok") – miasto w północnych Indiach, w Himalajach (na wysokości 1700 m n.p.m.). Jest stolicą stanu Sikkim.
W mieście działa Instytut Tybetański, a także ośrodek kultu religijnego buddystów. Liczba mieszkańców w 2003 roku wynosiła ok. 30 tys.
Wikipedia
potocznie: gangster
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gangster (członek gangu)
Wiktionary
IPA: ˈɡãŋɡus, AS: gãŋgus
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ganiać.
Wiktionary
potocznie: zabawa polegająca na gonieniu i łapaniu innych uczestników
SJP.pl
1. podobny do krakowiaka taniec polski, rozpowszechniony w XVI i XVII wieku; goniony;
2. zabawa dziecięca; berek
SJP.pl
1. potocznie: ubiegać się o coś
2. popędzać, poganiać
3. ścigać kogoś lub coś
4. pędzić, biegać
5. przenośnie: zmuszać do czegoś, przynaglać
6. ganiać się - ganiać siebie wzajemnie
SJP.pl
czasownik
(1.1) biegać za kimś
Wiktionary
rzecz. goniec mzw./mos./mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) udzielanie nagany
Wiktionary
(1.1) Ciągłe ganienie tylko rozżala podopiecznych.
Wiktionary
rzecz. zganienie n.
czas. ganić ndk., zganić dk.
Wiktionary
(1.1) karcenie, krytykowanie
Wiktionary
1. słynny z urody młodzieniec; mit. gr. piękny młodzieniec, uniesiony przez Zeusa pod postacią orła na Olimp w celu usługiwania wspólnie z Hebe bogom przy ucztach;
2. astr.
a) satelita Jowisza;
b) jedna z planetoid
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. piękny młodzieniec, ukochany boga Zeusa; królewicz trojański; podczaszy na Olimpie; syn Trosa i Kalliroe;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) astr. największy księżyc Jowisza; największy księżyc w Układzie Słonecznym; jeden z księżyców galileuszowych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(2.1) Atmosfera Ganimedesa składa się niemal wyłącznie z tlenu.
Wiktionary
IPA: ˌɡãɲĩˈmɛdɛs, AS: gãńĩmedes
Wiktionary
zwracać uwagę na złe zachowanie, krytykować itp.
SJP.pl
zwracać uwagę na złe zachowanie, krytykować itp.
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. zganić)
(1.1) wyrażać słownie dezaprobatę, udzielać słownej krytyki
Wiktionary
rzecz. ganienie n., gańba ż.
przym. nienaganny
Wiktionary
(1.1) besztać, karcić, krytykować, łajać, ochrzaniać, potępiać, udzielać nagany, wulg. opieprzać, wulg. opierdalać
Wiktionary
[czytaj: gandzia albo gandża] potocznie: marihuana; gandzia, gandża, gańdźa, marycha, maryśka, staf, stuff
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ryba o szkielecie chrząstkowym i wydłużonym ciele
SJP.pl
szklista substancja nieorganiczna łącząca rybie łuski
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
prowincja w Chinach; Kansu
SJP.pl
Gansu (; chiń. upr. 甘肃; chiń. trad. 甘肅; pinyin "Gānsù"; Wade-Giles "Kan-su") – północno-zachodnia prowincja ChRL. Znajduje się pomiędzy prowincją Qinghai, regionem autonomicznym Mongolia Wewnętrzna i płaskowyżem Huangtu. Od północy graniczy z Mongolią. Jej południową część przecina Rzeka Żółta. Populacja Gansu wynosi 25 mln (2020), w tym – największy w Chinach odsetek mniejszości Hui. Stolica, Lanzhou, znajduje się w południowo-zachodniej części prownicji.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Gant (niem. "Ganthen") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim, w gminie Piecki. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Sołectwo Gant składa się z dwóch wsi Gant i Gajne. Nazwa wsi prawdopodobnie wzięła się od jeziora Gant, wymienianego w dokumentach z 1576 pod nazwą Gandt.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ornit. kulin. gęś
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk gynś
Wiktionary
roślina jednoroczna z rodziny wiechlinowatych, podobna do kukurydzy, hodowana jako roślina jadalna i pastewna w Azji, Afryce i południowej Europie; gaolian, kaolian, sorgo japońskie
SJP.pl
roślina jednoroczna z rodziny wiechlinowatych, podobna do kukurydzy, hodowana jako roślina jadalna i pastewna w Azji, Afryce i południowej Europie; gaolan, kaolian, sorgo japońskie
SJP.pl
dawniej: honorowy tytuł uzyskiwany przez najwyższe autorytety w sprawach wiary i interpretacji Talmudu; osoba nosząca ten tytuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. rel. honorowy tytuł przyznawany rabinom z dwóch akademii talmudycznych w babilońskich miastach Sura i Pumbedita w VII-XIII w.;
Wiktionary
Ga
Wikipedia
IPA: ˈɡaɔ̃n, AS: gaõn
Wiktionary
miasto w Chinach; Kaosiung
SJP.pl
człowiek gapiący się na coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba bezmyślnie patrząca na pewne wydarzenie, zjawisko
(1.2) gap niebieskonogi – inna nazwa głuptaka niebieskonogiego, dużego ptaka morskiego z rodziny głuptaków.
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: gapić (się)
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od: gapa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Obok rozbitego samochodu stał tłum gapiów, ale nikt nie udzielił rannym pomocy.
(2.1) Jacek, nie gap się tak ostentacyjnie na tę dziewczynę.
Wiktionary
IPA: ɡap, AS: gap
Wiktionary
czas. gapić się
Wiktionary
(r. żeński)
1. kobieta nierozgarnięta, nieuważna, nieostrożna; także o mężczyźnie, z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym; gamoń, oferma
2. gwarowo o wronie lub gawronie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. osoba mało spostrzegawcza lub mająca trudności w orientacji
(1.2) reg. pozn. kruk, gawron, wrona
(1.3) pot. pogard. godło używane w III Rzeszy
(1.4) pot. żart. odznaka pilota lub spadochroniarza w kształcie orła
(1.5) mykol. czubajka kania
Wiktionary
Gapa – potocznie odznaka przedstawiająca stylizowanego orła, czasem w locie.
Wikipedia
(1.1) Ta gapa znów zgubiła klucze!
Wiktionary
IPA: ˈɡapa, AS: gapa
Wiktionary
rzecz. gapowatość ż., gapowicz m., gapowiczka ż., gapiostwo n., gapowe, gapienie się n.
czas. zagapić się dk., gapić się ndk.
przym. gapowaty
Wiktionary
(1.1) oferma, fujara, reg-pl|Kresy południowe|ślipunder.
(1.2) glapa
Wiktionary
zdrobnienie od: gapa
SJP.pl
pieszczotliwie: gapa, ciapa
SJP.pl
roztargnienie, nieuwaga, zaniedbywanie czegoś
SJP.pl
przysłówek
(1.1) bezmyślnie lub z roztargnieniem
Wiktionary
(1.1) Filipiakówna stała wciąż bez ruchu, jak blady posąg marmurowy z gapiowato otwartymi ustami.
Wiktionary
bezmyślny, głupi; gapowaty
SJP.pl
gapić się - patrzyć na kogoś, coś, zwykle bezmyślnie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ gapowaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest gapowate; cecha tych, którzy są gapowaci
Wiktionary
rzecz. gapa ż., gapowicz mos.
przym. gapowaty, gapiowaty
przysł. gapowato
Wiktionary
(1.1) gapiowatość
Wiktionary
bezmyślny, nieuważny; gapiowaty
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) gwara. przestęp. patrzeć, oglądać
(1.2) reg-pl|Grodzieńszczyzna. myśleć
Wiktionary
potocznie o stracie wynikającej z braku doświadczenia i należytej troski, staranności
SJP.pl
1. potocznie: pasażer jadący na gapę
2. osoba przypatrująca się czemuś bezmyślnie; gap
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pasażer podróżujący bez biletu
(1.2) osoba przyglądająca się (bezmyślnie)
Wiktionary
(1.1) Konduktorzy złapali w przedziale obok dwóch gapowiczów.
(1.2) Dookoła pełno było gapowiczów z aparatami.
Wiktionary
IPA: ɡaˈpɔvʲit͡ʃ, AS: gapovʹič
Wiktionary
rzecz. gapa ż., gapiostwo n., gapowatość ż.
:: fż. gapowiczka ż.
czas. gapić się ndk.
przym. gapiowaty, gapowaty
przysł. na gapę
Wiktionary
(1.1) pot. ślepy pasażer
(1.2) gap, ciekawski
Wiktionary
1. potocznie: pasażerka jadąca na gapę
2. kobieta przypatrująca się czemuś bezmyślnie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
duży garnek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. ognioodporny pojemnik do przygotowywania ciepłych potraw
(1.2) środ. mot. cylinder
(1.3) techn. dolna część szybu wielkiego pieca, znajdują się w niej otwory spustowe, przez które okresowo spuszczane są surówka i żużel
Wiktionary
(1.1) Nie mam co do gara włożyć!
Wiktionary
IPA: ɡar, AS: gar
Wiktionary
(1.1) rzecz. garowanie n., garnek mrz., garnczek mrz., garnuszek mrz., garnuszeczek mrz., garniec mrz., garncarz mos., garncarka ż., garncarnia ż., garncarstwo n.; przym. garncowy, garncarski; czas. garować ndk.
Wiktionary
1. proces rośnięcia ciasta;
2. część piekarni, w której pozostawia się ciasto do wyrośnięcia;
3. lina do obracania rei w płaszczyźnie poziomej;
4. bieg statku, gdy wiatr wieje w żagle z boku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. sen, drzemka
(1.2) gw-pl|Bukowina. dworzec kolejowy
(1.3) daw. gw-pl|Kraków. jednostka miary
(1.4) daw. gw-pl|Kraków. skrzynia na wozie
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: gar
Wiktionary
Gara – wieś i gmina w południowej części Węgier, w pobliżu miasta Baja. Gmina liczy 2,476 mieszkańców (styczeń 2011) i zajmuje obszar 59,96 km².
Wikipedia
(2.1) Nie zazdroszczę im pieniędzy. Mam co włożyć do gara.
Wiktionary
(1.5) garować
Wiktionary
(1.2) stacja, wokzał
Wiktionary
krój pisma drukarskiego
SJP.pl
barwnik do farbowania otrzymywany z korzeni marzanny farbiarskiej
SJP.pl
pomieszczenie do przechowywania samochodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wydzielony budynek lub część budynku służąca do parkowania pojazdów i zapewniająca im ochronę przed środowiskiem zewnętrznym i złodziejami;
Wiktionary
Garaż – samodzielny obiekt budowlany lub część innego obiektu, przeznaczony do przechowywania i niezawodowej obsługi pojazdów mechanicznych.
Wikipedia
(1.1) Przed wjazdem do garażu proszę okazać dowód opłaty.
Wiktionary
IPA: ˈɡaraʃ, AS: garaš
Wiktionary
czas. garażować ndk.
przym. garażowy
Wiktionary
(1.1) parking podziemny
Wiktionary
duży budynek lub konstrukcja przeznaczona do parkowania samochodów
SJP.pl
związany z garażem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z garażem, dotyczący garażu
(1.2) działający (odbywający się) w prowizorycznych warunkach, amatorski
Wiktionary
rzecz. garaż mrz.
czas. garażować ndk.
Wiktionary
zdrobnienie od: garaż
SJP.pl
potocznie: wyprzedaż garażowa
SJP.pl
Garażówka – kompilacja płockiej formacji punkrockowej Farben Lehre wydana w 1996 przez wytwórnię Psy Wojny Records. Nagrania dokonano w różnych miejscach i pochodzą z lat 1986–1990. Mastering archiwalnych nagrań dokonali muzycy zespołu w studiu M. Sztomberskiego w Płocku w 1996.
Wikipedia
1. silne skrzywienie kręgosłupa tworzące wypukłość na plecach lub klatce piersiowej;
2. wypukłość na grzbiecie wielbłąda wypełniona tłuszczem;
3. jakakolwiek wypukłość, nierówność, wybrzuszenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. skrzywienie kręgosłupa polegające na jego zaokrągleniu;
(1.2) wypukłość na jakimś przedmiocie
(1.3) zool. anat. wypukłość na grzbiecie zwierzęcia, zwykle wypełniona tłuszczem
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: garbić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jeśli będziesz się garbił, to będziesz miał taki garb jak twój dziadek.
(1.2) Odkąd zbudowali te nowe garby na jezdni, wszyscy muszą jeździć wolniej.
(1.3) Czy to możliwe, aby wielbłąd miał trzy garby?
(2.1) Janku, nie garb się przy jedzeniu!
Wiktionary
IPA: ɡarp, AS: garp
Wiktionary
rzecz. garbatkowate nmos., garbaty mos., garbus mos./mzw., garbuska ż., garbatość ż., garbusik mzw., garbienie n.
czas. garbić się ndk., zgarbić się dk.
przym. garbaty
przysł. garbato
Wiktionary
(1.1) kifoza, reg. śl. pukiel, pukel
(1.2) wybrzuszenie, wypukłość
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: garbato
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
garbacz hełmiasty - gatunek słodkowodnej ryby z rodziny pielęgnicowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
esencja przyprawowa wykorzystywana w przemyśle rolno-spożywczym
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
pomieszczenie lub zakład, w którym garbuje się (wyprawia) skóry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce, w którym wyprawia się skóry
Wiktionary
Garbarnia – zakład przemysłowy, w którym odbywa się proces wyprawiania skór.
Wikipedia
czas. wygarbować
przym. garbarski
rzecz. garbarz mos.
Wiktionary
dotyczący garbarstwa lub garbarza
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z garbarstwem albo garbarzem, dotyczący garbarstwa
Wiktionary
rzecz. garbienie n., garbarstwo n., garbarz mos., garbarka ż., garbarnia mrz., garbnik mrz., garbowanie n., wygarbowanie n.
czas. garbować ndk., wygarbować dk.
przym. garbowany
Wiktionary
gałąź przemysłu zajmująca się wyprawianiem skór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzem. wyprawianie skór;
Wiktionary
Garbarstwo – dziedzina rzemiosła lub przemysłu zajmująca się wyprawianiem skór. Garbarstwo zajmuje się zarówno chemiczną, jak i fizyczną obróbką skór.
Wikipedia
IPA: ɡarˈbarstfɔ, AS: garbarstfo
Wiktionary
rzecz. garbienie n., garbarz
czas. garbować, wygarbować
przym. garbarski
Wiktionary
(1.1) garbowanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) odzawodowa nazwa cześci Poznania wokół ulicy o tej samej nazwie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɡarˈbarɨ, AS: garbary
Wiktionary
specjalista w zakresie garbarstwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zaw. rzem. rzemieślnik lub robotnik zajmujący się garbowaniem skór
Wiktionary
IPA: ˈɡarbaʃ, AS: garbaš
Wiktionary
rzecz. garbarnia ż., garbarstwo n., garbowanie n., wygarbowanie n., garbnik m., garbienie n.
:: fż. garbarka ż.
czas. garbować ndk., wygarbować dk.
przym. garbarski, garbnikowy
Wiktionary
kobieta garbata
SJP.pl
Garbata – część wsi Tempoczów-Rędziny w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Skalbmierz.
W latach 1975–1998 Garbata administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
określenie wykonawcze: z wdziękiem
SJP.pl
przymiotnik od: Garbatka Letnisko
SJP.pl
łokaś garbatek - gatunek chrząszcza
SJP.pl
łokaś garbatek - gatunek chrząszcza
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzina motyli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ent. nazwa systematyczna|Notodontidae|Stephens|ref=tak., rodzina motyli;
Wiktionary
Garbatkowate (Notodontidae) – rodzina motyli z podrzędu Glossata. Obejmuje około 3800 opisanych gatunków.
Wikipedia
(1.1) Błona bębenkowa u garbatkowatych zwrócona jest brzusznie.
Wiktionary
rzecz. garb mrz., garbatka ż., garbatość ż., garbaty mos.
przym. garbaty
przysł. garbato
Wiktionary
o cechach garbatkowatych (rodzina motyli)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) pot. od: garbaty
Wiktionary
IPA: ɡarˈbatɔ, AS: garbato
Wiktionary
przym. garbaty
rzecz. garb mrz., garbatkowate nmos., garbuska ż., garbienie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co garbate; cecha tych, którzy są garbaci
Wiktionary
rzecz. garbatkowate nmos., garb m., garbek m., garbus m., garbusek m., garbuska ż., garbienie n.
czas. garbić się
przym. garbaty
Wiktionary
1. mający garb;
2. mający naturalną wypukłość lub narośl na grzbiecie;
3. pagórkowaty
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) z widocznym skrzywieniem kręgosłupa; z garbem
(1.2) mający wypukłość, wybrzuszenie, zgrubienie lub skrzywienie
Wiktionary
(1.1) Chłopcze, ależ ty jesteś garbaty!
(1.1) Garbaty człowiek zszedł do lochu niosąc dzbanek z mlekiem i chleby.
(1.2) (…) na białych atłasach i koronkach leżała papużka nieżywa, z czerwonemi skrzydłami, z szarym czubem nad głową, z garbatym dziobem, żałośnie opadłym na pierś puszystą.
Wiktionary
IPA: ɡarˈbatɨ, AS: garbaty
Wiktionary
rzecz. garbatkowate nmos., garb m., garbus m., garbuska ż., garbatość ż., garbienie n.
czas. garbić, garbić się
przysł. garbato
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk puklaty
Wiktionary
mała wypukłość, wzniesienie, wybrzuszenie, nierówność
SJP.pl
Garbek (dawniej "Nowy Dwór", kaszub. "Nowi Dwór", niem. "Neuhof") – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, w gminie Przechlewo. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
forma czasownika.
(1.1) 3 os. lp. ter. od: garbić
Wiktionary
Garbi (oryg. nazwa w jęz. ang. Herbie) – samochód wyścigowy Volkswagen Garbus, użyty w filmach: "Kochany Chrabąszcz", "Garbi znowu w trasie", "Chrabąszcz jedzie do Monte Carlo", "Garbie jedzie do Rio" i "" oraz serialu telewizyjnym "The Love Bug".
Wikipedia
kuliste uwypuklenia gałki ocznej mogące powstać w obrębie przedniego odcinka oka wskutek urazu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Garbicz ( Görbitsch) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie sulęcińskim, w gminie Torzym.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Miejscowość letniskowa położona na południe od drogi krajowej nr 92, pomiędzy dwoma jeziorami: Kręcko i Wielicko.
Wikipedia
1. rodzaj niedużych, morskich ryb z rodziny garbikowatych;
2. zdrobnienie od: garb; garbek
SJP.pl
rodzina ryb z rzędu okoniokształtnych
SJP.pl
Garbikowate (Pomacentridae) – rodzina małych (do 35 cm), głównie morskich ryb okoniokształtnych. Często hodowane w akwariach morskich. W warunkach hodowlanych wykazują dużą odporność na warunki sztucznego środowiska oraz silny terytorializm. Niektóre gatunki uznawane za bardzo agresywne wobec współmieszkańców.
Wikipedia
o cechach garbikowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
roślina z rodziny motylkowatych (bobowatych), występująca w około 150 gatunkach; wigna
SJP.pl
Ga
Wikipedia
1. rzadkie: pochylać, zginać;
2. garbić się:
a) pochylać się, zginać się;
b) rzadkie: tworzyć garby, być pokrytym garbami; wyginać się
SJP.pl
czasownik
(1.1) sprawiać, że coś jest pochylone
czasownik zwrotny garbić się
(2.1) pochylać się
Wiktionary
(2.1) Podnosi wzrok znad walizki między nogami i zagląda do kokpitu, gdzie asystentka wraz z pilotem garbią się nad główną konsolą.
Wiktionary
przym. garbaty
rzecz. garbuska ż.
Wiktionary
ciecz ze świeżym garbnikiem
SJP.pl
1. substancja chemiczna mająca zdolność łączenia się z substancją białkową skóry zwierzęcej, stosowana w garbarstwie;
2. roślina stosowana w zielarstwie
SJP.pl
dostarczający garbnika
SJP.pl
wieś w woj. warmińsko-mazurskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj wodnych ssaków z rodziny delfinowatych
SJP.pl
Garbogrzbiet ("Sousa") – rodzaj wodnych ssaków z podrodziny Delphininae w obrębie rodziny delfinowatych (Delphinidae).
Wikipedia
wargacz garbogłowy - ryba morska z rodziny wargaczowatych; napoleon, chelin napoleoński
SJP.pl
o garbatym profilu (np. niektóre rasy koni)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o ludziach: mający nos z garbem
(1.2) o zwierzętach: mający wypukłość na pysku lub dziobie
Wiktionary
IPA: ˌɡarbɔ̃ˈnɔsɨ, AS: garbõnosy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|garbować.
Wiktionary
Ga
Wikipedia
czas. wygarbować, garbować ndk.
rzecz. garbarz m., garbienie n.
przym. garbarski
Wiktionary
poddawać skórę zwierzęcą specjalnej obróbce w celu nadania jej miękkości i trwałości; wyprawiać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) wyprawiać skórę zwierzęcą, poddając ją działaniu garbników lub środków syntetycznych
Wiktionary
rzecz. garbarstwo n., garbnik m., garbarz mos., garbowanie n.
przym. garbarski
czas. wygarbować
Wiktionary
mieszkaniec Garbowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Garbowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
odpadki garbarskie, używane jako nawóz lub na opał
SJP.pl
przymiotnik od: Garbów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wyprawianie skór; garbowanie
SJP.pl
potocznie: osoba garbata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. człowiek z garbem (kifozą)
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. mot. jeden z modeli samochodu marki Volkswagen
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przed kościołem żebrał jakiś garbus.
(2.1) Zdaniem wielu garbusy to najpiękniejsze samochody.
Wiktionary
IPA: ˈɡarbus, AS: garbus
Wiktionary
rzecz. garbaty m., garb m., garbatość ż.
:: fż. garbuska ż.
:: zdrobn. garbusik m.
czas. garbić się ndk., zgarbić się dk., przygarbić się dk.
przym. garbaty
Wiktionary
(1.1) garbaty
(2.1) chrząszcz, chrabąszcz
Wiktionary
zdrobnienie od: garbus
SJP.pl
potocznie: kobieta garbata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. kobieta garbata
(1.2) pot. mot. warszawa
Wiktionary
(1.2) Kazik pucował swoją garbuskę od samego rana.
Wiktionary
IPA: ɡarˈbuska, AS: garbuska
Wiktionary
rzecz. garb mrz., garbusek m., garbatość ż., garbienie n.
:: fm. garbus m.
czas. garbić ndk., garbić się ndk.
przym. garbaty
przysł. garbato
Wiktionary
(1.2) pot. warszawka
Wiktionary
1. silne skrzywienie kręgosłupa tworzące wypukłość na plecach lub klatce piersiowej;
2. wypukłość na grzbiecie wielbłąda wypełniona tłuszczem;
3. jakakolwiek wypukłość, nierówność, wybrzuszenie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kora dębowa, odpowiednio spreparowana, używana do garbowania skóry
SJP.pl
[czytaj: Gars-ija]
1. obce imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. garncarz
Wiktionary
1. rodzaj tropikalnych roślin z rodziny kluzjowatych; mangostan;
2. gatunek wiecznie zielonego drzewa z rodziny kluzjowatych; mangostan właściwy, smaczelina, żółtopla, żółciecz
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Garcz, dodatkowa nazwa w j. kaszubskim Gôrcz, (niem. Gartsch) – wieś kaszubska w Polsce na Pojezierzu Kaszubskim położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Chmielno. Leży na terenie Kaszubskiego Parku Krajobrazowego nad Jeziorem Łapalickim. W Garczu na skrzyżowaniu z drogą wojewódzką nr 211 bierze swój początek "Droga Kaszubska".
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mały garnek; garnczek, garneczek, garnuszek
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Garczyński "(Garczynski, Sas Pruski odmienny)" – polski herb szlachecki, według Przemysława Pragerta odmiana herbu Sas Pruski. Używany przez rodzinę pochodzenia kaszubskiego.
Wikipedia
lina do podciągania drzewca lub innej liny; garda
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. ustawienie rąk osłaniające głowę i żołądek przed ciosem;
2. część rękojeści broni siecznej i szermierczej, osłaniająca dłoń i przegub;
3. w żeglarstwie:
a) koniec gafla obejmujący maszt;
b) lina do podciągania innej liny lub drzewca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. w boksie: ustawienie rąk osłaniające głowę i żołądek
(1.2) sport. wojsk. część rękojeści broni siecznej osłaniająca dłoń
(1.3) żegl. rozwidlony koniec gafla obejmujący maszt
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) jelec
Wiktionary
lina, która wraz z pikfałem służy do stawiania i zrzucania żagla gaflowego; gafelfał; fał gafla
SJP.pl
Gardafał, gafelfał, fał gafla – element olinowania ruchomego występujący na jednostkach z ożaglowaniem gaflowym. Służy do stawiania i zrzucania żagla gaflowego poprzez zmianę wysokości przymasztowego końca gafla. Gardafał mocowany jest do gardy gafla.
Wikipedia
nazwa handlowa leku przeciwbólowego i przeciwgorączkowego, zawierającego metamizol
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Gardeja (niem. "Garnsee") – wieś w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kwidzyńskim, w gminie Gardeja. Leży przy skrzyżowaniu drogi krajowej nr 55 z drogą wojewódzką nr 523.
Obszar wsi jest podzielony na 3 sołectwa: "Gardeja I", "Gardeja II", "Gardeja III". W końcu 2025 sołectwa te liczyły odpowiednio: 1619, 328 i 307.
Wikipedia
przymiotnik od: Gardeja
SJP.pl
nazwa handlowa leku przeciwpadaczkowego i uspokajającego, zawierającego fenobarbital (luminal)
SJP.pl
drzewo lub krzew z rodziny szorstkolistnych; przepyszlin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Gardenia|J.Ellis|ref=tak., roślina z rodziny marzanowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Naokoło stały wielkie donice ze starymi oleandrami i gardeniami.
Wiktionary
IPA: ɡarˈdɛ̃ɲja, AS: gardẽńi ̯a
Wiktionary
(1.1) przepyszlin
Wiktionary
1. ogół posiadanej odzieży;
2. większa szafa lub niewielkie pomieszczenie do przechowywania ubrań;
3. dawniej: pokój, gdzie przechowywano odzież i gdzie przebywały służące, które się nią opiekowały; ubieralnia;
4. pokój, w którym się ubierają i charakteryzują artyści przed wyjściem na scenę; przebieralnia;
5. rzadko: przechowalnia ubrań; szatnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogół odzieży, ubrań, które się posiada
(1.2) teatr. w teatrze, pokój w którym ubierają i charakteryzują się aktorzy
(1.3) pomieszczenie służące do przechowywania odzieży
(1.4) daw. pomieszczenie w którym przechowywano ubrania i w którym przebywały służące zajmujące się nimi
Wiktionary
Garderoba (od fr. "garde-robe") – pomieszczenie przeznaczone do przechowywania odzieży (komora).
Od XVI wieku w Europie garderoba była popularna w architekturze pałacowej. Obecnie bywa projektowana i budowana w domach jednorodzinnych, czasem także w większych mieszkaniach. Jeśli jest połączona z sypialnią, wówczas często jest także przeznaczona do wykonywania zabiegów toaletowych, ubierania się, czesania (gotowalnia).
Wikipedia
(1.1) Miał przy sobie całą swoją garderobę.
(1.2) W garderobie było już kilku aktorów przygotowujących się do występu.
(1.3) Z sypialni wchodziło się do garderoby pełnej ubrań.
(1.4) Służąca wróciła do garderoby po suknię.
Wiktionary
IPA: ˌɡardɛˈrɔba, AS: garderoba
Wiktionary
rzecz. garderobiana ż., garderobiany mos.
Wiktionary
(1.3) szatnia
Wiktionary
1. kobieta pomagająca aktorom przy ubieraniu się i charakteryzacji;
2. dawniej: służąca zajmująca się garderobą i pomagająca przy ubieraniu się; garderobna, garderobianka, garderobka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pracownica teatru odpowiedzialna za kostiumy
Wiktionary
(1.1) Nie pamiętam szczegółów, ale ktoś spoza zawodu, może jakaś garderobiana, której chciałem oddać kwiaty, czy ktoś powiedział mi coś, co mnie poruszyło: „Kwiatów darowanych na scenie się nie oddaje nikomu, ponieważ odwróci się łaska publiczności”.
Wiktionary
rzecz. garderoba ż., garderobiany mos.
Wiktionary
dawniej: służąca zajmująca się garderobą i pomagająca przy ubieraniu się; garderobna, garderobiana, garderobka
SJP.pl
→ garderoba, np. zakupy garderobiane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. służący odpowiedzialny za garderobę
(1.2) teatr. mężczyzna obsługujący garderobę aktorską
Wiktionary
(1.2) W połowie spektaklu garderobiani oczekują już w garderobach.
Wiktionary
rzecz. garderoba ż.
:: fż. garderobiana ż.
Wiktionary
1. zdrobnienie od: garderoba; garderóbka;
2. dawniej: służąca zajmująca się garderobą i pomagająca przy ubieraniu się; garderobiana, garderobianka, garderobna
SJP.pl
dawniej: służąca zajmująca się garderobą i pomagająca przy ubieraniu się; garderobiana, garderobianka, garderobka
SJP.pl
zdrobnienie od: garderoba; garderobka
SJP.pl
zdrobnienie od: gardło; gardziołko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zasłonka, firana
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. gardinka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. firanka
Wiktionary
rzecz. gardina ż., gardinsztanga ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. karnisz
Wiktionary
rzecz. gardina ż., gardinka ż.
Wiktionary
dotyczący gardła; odnoszący się do gardła
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa kilku wsi i jezior w Polsce
SJP.pl
Gardno (dawniej "Jezioro Gardeńskie", "Jezioro Gorda"; Gardno, Garder See) – poligenetyczne jezioro przybrzeżne, jezioro przymorskie położone na Wybrzeżu Słowińskim w województwie pomorskim.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Gardocki – nazwisko polskie.
Z zakończeniem –cki męskie, z zakończeniem –cka żeńskie.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Gardomir – staropolskie imię męskie. Składa się z członu "Gardo-" ("dumny, wyniosły", wtórnie: "budzący grozę, okropny") i "-mir" ("pokój, spokój, dobro"). Mogło zatem oznaczać "ten, który budzi grozę i zapewnia pokój" lub in.
Gardomir imieniny obchodzi 11 października.
Wikipedia
Gardomir z małżonką; Gardomirowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gardomira lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) gwara. wybredny w jedzeniu, gardzący jedzeniem
(1.2) gwara. hardy
Wiktionary
(1.1) Lecz on do jedzenia gardy. Straszno przyznać, żeby Bóg nie pokarał, lecz on smaku nie ma ani na puszki, ani na boczek, ani nawet na kapuśniak ze szperką.
Wiktionary
rzecz. gardziciel mos., gardzenie n.
czas. gardzić ndk.
przysł. gardnie
Wiktionary
(1.1) gardliwy, garny
Wiktionary
dawniej: firanka u okna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gardzić.
Wiktionary
czas. gardzić, pogardzać, pogardzić
przym. gardy
Wiktionary
gardło zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. zool. odpowiednik gardła u zwierząt; rzadziej określenie ludzkiego gardła
(1.2) przen. wąskie przejście
(1.3) techn. mot. część gaźnika, gdzie zachodzi rozpylenie paliwa przez rozpylacz
(1.4) hutn. element dużego pieca z otworem, przez który piec się napełnia
Wiktionary
Gardziel ( fauces) – trójkątna przestrzeń zawarta między łukami podniebienno-językowymi a podniebienno-gardłowymi. Znajdują się w niej migdałki podniebienne. Granica między jamą ustną a gardłem nie jest precyzyjnie ustalona: według jednych są nią fałdy podniebienno-językowe, zdaniem innych fałdy podniebienno-gardłowe (w tym drugim przypadku cieśń gardzieli zalicza się do jamy ustnej). Przez większość biologów jest uważana za określenie całego gardła.
Wikipedia
przym. gardzielowy, gardłowy
rzecz. gardło n.
Wiktionary
(1.2) przesmyk, ujście
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
związany z gardzielą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. związany z gardzielą
(1.2) hutn. związany z gardzielą pieca hutniczego
Wiktionary
rzecz. gardziel ż.
Wiktionary
1. Gardzienice Pierwsze – wieś w województwie lubelskim, w powiecie świdnickim;
2. Gardzienice Drugie – wieś w województwie lubelskim, w powiecie świdnickim
SJP.pl
}|-
Gardzienice – historyczna nazwa wsi, obecnie obejmuje wsie Gardzienice Pierwsze i Gardzienice Drugie, w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie świdnickim, w gminie Piaski.
Wikipedia
zdrobniale: gardło
SJP.pl
zdrobnienie od: gardło; gardełko
SJP.pl
pogardzać;
1. świadomie traktować kogoś lub coś bez szacunku, nisko kogoś lub coś cenić; lekceważyć;
2. nie przywiązywać wagi do czegoś, uznawać coś za błahostkę; lekceważyć, bagatelizować;
3. wyrzekać się czegoś, rezygnować z czegoś
SJP.pl
czasownik
(1.1) myśleć o kimś lub postępować z nim z pogardą
(1.2) lekceważyć, bagatelizować
(1.3) odrzucać, rezygnować, odtrącać
Wiktionary
(1.1) Gardzę tymi, którzy kłamią by funkcjonować i nie mają odwagi przyznać się do oszustwa.
Wiktionary
IPA: ˈɡarʲd͡ʑit͡ɕ, AS: garʹʒ́ić
Wiktionary
rzecz. pogarda, gardzenie
czas. pogardzić, pogardzać, wzgardzić
przym. pogardliwy, wzgardliwy; gardy
przysł. wzgardliwie
Wiktionary
pogardzać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
garłacz;
1. odmiana gołębia domowego, mającego zdolność bardzo silnego rozdymania wola; wolak;
2. stalowa tuleja nakładana na wylot lufy karabinu do strzelania granatami, używana w I wojnie światowej;
3. dawna ręczna broń palna mająca lejkowato rozszerzony wylot lufy
SJP.pl
1. odcinek przewodu pokarmowego i oddechowego, który znajduje się między jamą ustną a przełykiem; gardziel;
2. utrata życia przez powieszenie lub ścięcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi;
Wiktionary
Gardło ( pharynx) – w anatomii człowieka miejsce krzyżowania się drogi pokarmowej z oddechową. Jest to maczugowata cewa włóknisto-mięśniowa, rozciągająca się od podstawy czaszki do VI kręgu szyjnego. Długość gardła u dorosłego człowieka wynosi średnio 12–13 cm. Jego najszersza część znajduje się na wysokości kości gnykowej i wynosi 5 cm.
Wikipedia
(1.1) Po tych wczorajszych lodach trochę boli mnie dzisiaj gardło.
Wiktionary
IPA: ˈɡardwɔ, AS: gardu̯o
Wiktionary
rzecz. gardziel ż., gardłowanie n.
czas. gardłować
przym. gardłowy
Wiktionary
(1.1) gardziel
Wiktionary
nadrząd ryb promieniopłetwych
SJP.pl
Ga
Wikipedia
o cechach gardłopłetwych (nadrząd ryb)
SJP.pl
rodzaj jadalnych ryb z rodziny gardłoszowatych
SJP.pl
rodzina słodkowodnych ryb promieniopłetwych
SJP.pl
Gardłoszowate (Trachichthyidae) – rodzina morskich ryb beryksokształtnych (Beryciformes).
Wikipedia
potocznie: mówić o czymś dużo i głośno; gębować
SJP.pl
przysłówek
(1.1) chrapliwie
Wiktionary
(1.1) Zaśmiał się gardłowo na myśl o absurdalności całej sytuacji.
Wiktionary
rzecz. gardłowość ż.
przym. gardłowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest gardłowe
Wiktionary
przym. gardłowy
przysł. gardłowo
Wiktionary
1. związany z gardłem;
2. sprawa gardłowa - sprawa bardzo poważna w skutkach
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z gardłem, dotyczący gardła
(1.2) fonet. artykułowany gardłem
(1.3) o dźwięku: chrapliwy lub niski
(1.4) daw. zagrożony karą śmierci, pociągający za sobą karę śmierci
Wiktionary
rzecz. gardłowość ż., gardło mrz., gardziel ż., gardłowanie n.
czas. gardłować
przysł. gardłowo
Wiktionary
(1.2) faryngalny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: garfild]
1. popularny komiks, którego główną postacią jest kot o takim imieniu;
2. nazwisko angielskie, np. James Abram Garfield (1831 - 1881), dwudziesty prezydent USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) film. liter. postać filmowa, bardzo tłusty pomarańczawy kot;
Wiktionary
Garfield – popularny komiks stworzony przez Jima Davisa, którego tytułowym bohaterem jest antropomorficzny rudy kocur, odznaczający się lenistwem, narcyzmem i słabością do lasagni. Jego towarzyszami są: niezbyt rozgarnięty pies Odie oraz ich ułomny pod względem towarzyskim właściciel, Jon Arbuckle. Kocur odziedziczył imię po dziadku Jima Davisa, który z kolei był tak nazwany dla upamiętnienia prezydenta Stanów Zjednoczonych Jamesa Garfielda.
Wikipedia
(1.1) Ciekawe, ile myszy upolował Garfield w swoim życiu?
Wiktionary
IPA: ˈɡarfʲilt, AS: garfʹilt
Wiktionary
potocznie: brzydki budynek niepasujący do pobliskiego otoczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) film. liter. zły czarodziej z komiksów i filmów o smerfach
Wiktionary
Gargamel – fikcyjna postać z komiksu oraz animowanego serialu "Smerfy"; pechowy, zły czarodziej mieszkający w zrujnowanym zamku na obrzeżach lasu Smerfów.
Wikipedia
(1.1) Kot złego Gargamela nazywał się Klakier.
Wiktionary
potocznie: brzydki budynek niepasujący do pobliskiego otoczenia
SJP.pl
rubaszny olbrzym, opisany w powieści François Rabelais'go "Życie Gargantui i Pantagruela"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) liter. imię olbrzyma z fantastyczno-satyrycznej epopei powieściowej François Rabelais; gigantyczny, rubaszny żarłok i opój o dobrotliwym usposobieniu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gdy się tak naradzali, Gargantua włożył ich wraz z sałatą w salaterkę wielką jak beczka cytyjska i zaprawiwszy oliwą, octem i solą, zjadł wszystko, aby się nieco orzeźwić przed wieczerzą: owo połknął już pięciu pielgrzymów, szósty zaś był w salaterce ukryty pod liściem sałaty, z wyjątkiem kostura który sterczał ku górze.
Wiktionary
rzecz. gargantuizm m., gargantuiczność ż.
przym. gargantuiczny, Gargantuiński
przysł. gargantuicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób gargantuiczny
Wiktionary
rzecz. Gargantua mos., gargantuizm mrz.
przym. gargantuiczny
Wiktionary
taki jak Gargantua: wielki, ogromny, gigantyczny, a przy tym rubaszny i niezwykle żarłoczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wielki, żarłoczny i rubaszny, taki jaki był książkowy Gargantua
(1.2) cecha o wielkim, straszliwym natężeniu
Wiktionary
rzecz. Gargantua mos., gargantuizm mrz.
przysł. gargantuicznie
Wiktionary
obżarstwo, opilstwo i rubaszność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) skrajne obżarstwo i opilstwo wraz z rubasznością; jedzenie i picie w ilościach takich, jak legendarny Gargantua
Wiktionary
IPA: ˌɡarɡãnˈtujism̥, AS: gargãntui ̯ism̦
Wiktionary
rzecz. Gargantua m., gargantuiczność ż.
przym. gargantuiczny, Gargantuiński
przysł. gargantuicznie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wrodzona choroba przemiany materii objawiająca się brakiem enzymu rozkładającego cukry złożone, co skutkuje uszkodzeniem narządów wewnętrznych i groteskowym wyglądem; mukopolisacharydoza, maszkaronizm
SJP.pl
1. ozdobne zakończenie rynny, najczęściej w kształcie paszczy zwierzęcej lub smoczej; rzygacz, rzygulec, garłacz, plwacz;
2. w fantastyce: skrzydlate stworzenie o kamiennym ciele, często zastygające w bezruchu i udające rzeźby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. rzygacz
Wiktionary
(1.1) rzygacz, garłacz, pluwacz, plwacz
Wiktionary
garybaldczyk;
1. służący pod dowództwem gen. Giuseppe Garibaldiego w czasie walk narodowowyzwoleńczych we Włoszech
2. żołnierz utworzonego we Francji w 1914 roku legionu włoskiego, dowodzenego przez syna Giuseppe Garibaldiego - Ricciottiego
SJP.pl
nazwisko włoskie:
1. Giuseppe (1807-82), wł. bohater nar., bojownik o wyzwolenie i zjednoczenie Włoch, generał;
2. Anita (właśc. A. Ribeira da Silva) (1821-49), żona G., z pochodzenia Brazylijka;
3. Ricciotti (1847-1924), syn G., generał
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
formacja twardolistnych, kolczastych zarośli krzewów i roślin zielnych, zrzucających liście w okresie suszy; występuje w suchych, skalistych siedliskach wschodniej części obszaru śródziemnomorskiego; frygana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) ekol. bot. zimozielona formacja roślinna wtórna po wycięciu lasów, występująca w okolicach Morza Śródziemnego
Wiktionary
Garig (z francuskiego "garigue" lub "garrigue") – formacja roślinna występująca w klimacie śródziemnomorskim. Składa się głównie z zimozielonych, liściastych krzewów lub małych drzew. Kształtuje się na obszarach z podłożem skalistym lub wapiennym. Wiele z występujących tu krzewów jest kolczastych oraz aromatycznych (mięta, mirt czy wawrzynowate).
Wikipedia
IPA: ˈɡarʲik, AS: garʹik
Wiktionary
Garizim (język samarytański hebrajski: "Ar-garízim"; arab.: جبل جرزيم "Dżabal Dżarizīm", język tyberiadzki hebrajski: הַר גְּרִזִּים "Har Gərizzîm"; hebr.: הַר גְּרִיזִּים "Har Gərizzim") – jedna z dwóch gór wznoszących się na południe od miasta Nablus w Samarii, w centralnej części Izraela. Góra wznosi się na wysokość 881 m n.p.m.
Wikipedia
garnkotłuk;
1. pogardliwie o kucharzu lub kucharce;
2. lekceważąco o prymitywnej kobiecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) żart. gw-pl|Warszawa. kobieta
Wiktionary
podrzędna restauracja, jadłodajnia; traktiernia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lekcew. podrzędna, tania jadłodajnia
(1.2) lekcew. sprzęty kuchenne
Wiktionary
Garkuchnia (z niem. "Garküche") – tania jadłodajnia wydająca jedną lub kilka prostych potraw przygotowywanych na zapas w dużych kotłach.
Wikipedia
IPA: ɡarˈkuxʲɲa, AS: garkuχʹńa
Wiktionary
(1.1) daw. traktiernia
Wiktionary
[czytaj: garLEND] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj ptaków z rodziny gołębiowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. miejsce wyrobu i sprzedaży zimnych dań obiadowych i przekąsek;
2. wyroby garmażeryjne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. dania gotowe lub półgotowe dostarczane do lokali gastronomicznych
(1.2) pot. zakład produkujący, sprzedający lub dostarczający dania gotowe i półgotowe
Wiktionary
Garmaż, potocznie wyroby garmażeryjne, garmażerka – ogół gotowych lub na pół gotowych potraw dostarczanych do sklepów oraz lokali gastronomicznych.
Wikipedia
(1.1) W Monopolu funkcjonowała nie tylko restauracja, ale także cukiernia i bar, w którym stołowali się zazwyczaj stoczniowcy. W ciągu dnia sprzedawano w nim nawet 400 porcji, głównie garmażu.
(1.2) W delikatesach były kukułki, a w spożywczym nie, tym bardziej że to przecież był warzywniak, a może nawet garmaż.
Wiktionary
rzecz. garmażer m., garmażeria ż., garmażerka ż.
przym. garmażeryjny
Wiktionary
osoba zajmujące się garmażerką
SJP.pl
garmażernia;
1. zakład lub dział restauracyjny produkujący półfabrykaty spożywcze lub potrawy (głównie zimne potrawy, przystawki mięsne, rybne i inne);
2. sklep lub dział sklepowy sprzedający takie artykuły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zakład lub dział w restauracji, w którym produkuje się półfabrykaty spożywcze i gotowe potrawy
(1.2) sklep, gdzie sprzedaje się półfabrykaty spożywcze i gotowe potrawy
Wiktionary
(1.1) Ja z kolei powiedziałem, że nie mam nic na kolację, więc powinniśmy kupić coś gotowego w garmażerii albo na żydowskim straganie.
Wiktionary
IPA: ˌgarmaˈʒɛrʲja, AS: garmažerʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. garmaż mrz.
war. garmażernia ż.
przym. garmażeryjny
Wiktionary
1. specjalistka w przygotowywaniu potraw dla garmażerii;
2. wyroby garmażeryjne
SJP.pl
garmażeria;
1. zakład lub dział restauracyjny produkujący półfabrykaty spożywcze lub potrawy (głównie zimne potrawy, przystawki mięsne, rybne i inne);
2. sklep lub dział sklepowy sprzedający takie artykuły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zakład lub dział w restauracji, w którym produkuje się półfabrykaty spożywcze i gotowe potrawy
(1.2) sklep, gdzie sprzedaje się półfabrykaty spożywcze i gotowe potrawy
Wiktionary
IPA: ˌgarmaˈʒɛrʲɲa, AS: garmažerʹńa
Wiktionary
przym. garmażeryjny
rzecz. garmażeria ż.
Wiktionary
(1.1-2) garmażeria
Wiktionary
przymiotnik od: garmażer
SJP.pl
przymiotnik od: garmażeria (garmażernia), np. sklep garmażeryjny, produkty garmażeryjne
SJP.pl
[czytaj: garmisz partenkirchen] miejscowość w Niemczech
SJP.pl
Garmisch-Partenkirchen – powiatowa gmina targowa i uzdrowisko w południowych Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, w rejencji Górna Bawaria, w regionie Oberland, siedziba powiatu Garmisch-Partenkirchen. Miejscowość nie ma statusu miasta. Leży w Alpach na trójstyku trzech pasm - Ammergauer Alpen, Bayerische Voralpen oraz Wettersteingebirge. Jest znanym ośrodkiem narciarskim.
Wikipedia
rozmiar czcionki o wielkości 10 punktów typograficznych (3,760 mm); garmont, korpus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) typogr. druk. w systemie miar typograficznych Didota stopień czcionki odpowiadający dziesięciu punktom (3,759 mm)
Wiktionary
IPA: ˈɡarmɔ̃nt, AS: garmõnt
Wiktionary
przym. garmondowy
Wiktionary
rozmiar czcionki o wielkości 10 punktów typograficznych (3,760 mm); garmond, korpus
SJP.pl
gatunek antylopy z rodziny pustorożców występujący we wschodnich Indiach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) czeladnik garncarski, uczeń garncarza
Wiktionary
rzemieślniczka wyrabiająca garnki
SJP.pl
rzemieślniczka wyrabiająca garnki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzem. rzemieślniczka wykonująca garnki i inne naczynia ceramiczne
Wiktionary
rzecz. garncarz mzw./mos.
Wiktionary
zakład produkujący wyroby garncarskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pracownia garncarska; zakład wytwarzający ceramikę z gliny
Wiktionary
rzecz. gar mrz., garniec mrz., garnek mrz., garncarz mos., garncarstwo n.
przym. garncarski
Wiktionary
dotyczący garncarstwa, garncarza
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący garncarstwa albo garncarza
Wiktionary
rzecz. gar mrz., garniec mrz., garnek mrz., garncarz mos., garncarstwo n., garncarnia ż., garnuszek mrz.
przym. garncarzowy
Wiktionary
rzemiosło i technika wyrabiania naczyń glinianych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzemiosło zajmujące się ręcznym wyrobem naczyń glinianych;
Wiktionary
Garncarstwo – jedno z najstarszych rzemiosł (znane od neolitu). Jest to rękodzielniczy wyrób ceramicznych naczyń i przedmiotów codziennego użytku.
Rzemieślnik zajmujący się garncarstwem to garncarz albo garncarka.
Wikipedia
IPA: ɡarn̥ˈt͡sarstfɔ, AS: garn̦carstfo
Wiktionary
rzecz. garnek m., garnuszek m., garncarz m., garncarnia ż.
przym. garncarski
Wiktionary
1. rzemieślnik wyrabiający garnki;
2. regionalnie: zdun;
3. środowiskowo: perkusista;
4. ptak średniej wielkości, żyjący w Ameryce Południowej; tęgoster
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. rzemieślnik wykonujący garnki i inne naczynia ceramiczne
(1.2) gw-pl|Poznań. także zdun
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. nazwa systematyczna|Furnarius rufus|ref=tak., gatunek małych ptaków o szarordzawym upierzeniu, które budują gniazda z gliny, wyglądające jak gliniane garnki;
(2.2) ornit. osobnik z gatunku garncarzy (2.1)
Wiktionary
(1.1) Po wyschnięciu garncarz wstawia garnki do pieca.
(2.2) Samiczka garncarza wyściela gniazdo trawą i pierzem.
Wiktionary
IPA: ˈɡarn̥t͡saʃ, AS: garn̦caš
Wiktionary
rzecz. garnek m., garniec m., garnuszek m., garncarstwo n., garncarka ż., garncarzowate nmos., garncarnia ż.
przym. garnkowy, garncarski
Wiktionary
(1.1) reg. śl. garcorz
(2.1) garncarz rdzawy
(2.2) garncarz rdzawy
Wiktionary
rodzina ptaków z rzędu wróblowych
SJP.pl
Garncarzowate (Furnariidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), obejmująca ponad dwieście trzydzieści gatunków ptaków, występujących wyłącznie w krainie neotropikalnej.
Wikipedia
o cechach garncarzowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
związany z garncem
SJP.pl
zdrobnienie od: garnek; garczek, garnuszek, garneczek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. mały garnek
(1.2) pot. zawartość garnczka (1.1)
Wiktionary
rzecz. garnek mrz.
Wiktionary
naczynie o pojemności jednego garnca
SJP.pl
zdrobnienie od: garnek; garnuszek, garnczek, garczek
SJP.pl
naczynie wykonane z metalu lub gliny służące do gotowania pożywienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw;
(1.2) przen. środ. mot. cylinder
(1.3) środ. bud. pustak stropowy
Wiktionary
Zobacz też: Garnek w innych znaczeniach tej nazwy.
Garnek – naczynie kuchenne służące do gotowania lub duszenia potraw, najczęściej w kształcie cylindra z dnem i z dwoma uchwytami na zewnętrznych ścianach. Zwykle wyposażony jest w pokrywkę z uchwytem.
Wikipedia
(1.1) Po uzyskaniu zgody mamy, pewnego popołudnia przyjaciółki zataszczyły na wieżę piecyk elektryczny, materac dmuchany, koce, lampę, adapter „Mister Hit”, stos płyt, garnek, grzałkę do wody, paczkę herbaty, cukier, łyżeczki, kubki – no, i oczywiście, książki i zeszyty.
Wiktionary
IPA: ˈɡarnɛk, AS: garnek
Wiktionary
rzecz. garncarstwo n., garncarz mos., garncarka ż.
:: zdrobn. garnczek mrz., garnuszek mrz.
:: zgrub. gar mrz., garniec mrz.
przym. garncarski, garnkowy
Wiktionary
(1.1) gar; gw. Górny Śląsk gornak
(1.2) gar
Wiktionary
jadalny rak morski z podrzędu krewetek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Crangon crangon|ref=tak., krewetka żyjąca w wodach przybrzeżnych północnego Atlantyku
Wiktionary
IPA: ɡarˈnɛla, AS: garnela
Wiktionary
(1.1) garnela pospolita, krewetka piaskowa, garnela właściwa, garnela nakrapiana
Wiktionary
grupa skorupiaków obejmująca około 30 rodzin dziesięcionogów; krewetkowce
SJP.pl
przedstawiciel grupy skorupiaków obejmującej około 30 rodzin dziesięcionogów; krewetkowiec
SJP.pl
potocznie:
1. garnitur; gajer;
2. mężczyzna noszący garnitur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. garnitur
Wiktionary
rzecz. garnitur mrz., garniturek mrz.
przym. garniturowy
Wiktionary
(1.1) gajer, gajerek
Wiktionary
[czytaj: garNI] o potrawach: z przybraniem
SJP.pl
dawna polska miara objętości, dziś zwykle o czymś tej objętości
SJP.pl
Zobacz też: góra Garniec.
Garniec – jednostka objętości stosowana w Europie od średniowiecza, podstawowa jednostka objętościowa późnego okresu wieków średnich. Nazwę wzięła od glinianego naczynia.
Wikipedia
von Garnier – śląska rodzina szlachecka pochodzenia francuskiego. Czeskie szlachectwo i inkolat od 1729 r. Od 1840 r. z tytułem pruskiego hrabiego (primogenitura) von Garnier-Turawa.
Wikipedia
minerał, uwodniony krzemian niklu i magnezu
SJP.pl
Garnieryt – rzadki minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy serpentynów. Jest kruchy, przeświecający.
Jego nazwa pochodzi od nazwiska odkrywcy – francuskiego geologa Juliusza Garniera.
Wikipedia
to, czym dana rzecz (najczęściej potrawa, dawniej także brzegi materiału) jest ugarnirowana (ozdobiona); garnirunek, garnirowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. dodatek służący do ozdobienia potrawy lub napoju
Wiktionary
(1.1) Na wielkim seledynowym półmisku (…) walały się już tylko ogryzione kości, pomieszane z resztkami niedojedzonego garniru (…).
(1.1) Zbyt wielki garnir na drinku często doprowadza do “przerostu formy nad treścią” i psuje harmonię drinka.
Wiktionary
czas. garnirować ndk.
rzecz. garnirowanie n.
Wiktionary
(1.1) dekoracja, przystrojenie, ozdoba
Wiktionary
to, czym dana rzecz (najczęściej potrawa, dawniej także brzegi materiału) jest ugarnirowana (ozdobiona); garnirunek, garnir
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. ozdabianie, przybranie, dekorowanie jedzenia;
(1.2) zob. garnirunek.
Wiktionary
Garnirowanie (z "fr. garnir – ozdabiać") – przybranie, dekorowanie potraw i naczyń, na których są podane, za pomocą niewielkiej (dodatkowej) porcji żywności – rzeźbionej, artystycznie ciętej lub/oraz odpowiednio zaaranżowanej. Dodatki, którymi się zdobi potrawę zwie się garnirunkiem lub także garnirowaniem.
Wikipedia
IPA: ˌɡarʲɲirɔˈvãɲɛ, AS: garʹńirovãńe
Wiktionary
czas. garnirować
rzecz. garnir mrz., garnirunek
Wiktionary
1. ozdabiać potrawę lub naczynie z potrawą; przybierać;
2. dawniej: obszywać coś koronkami, wstążkami, futrem; ozdabiać brzegi; lamować; bramować
SJP.pl
czasownik
(1.1) kulin. ozdabiać jedzenie (np. zieleniną)
(1.2) przest. obszywać coś tasiemką, lamówką itp.
Wiktionary
IPA: ˌɡarʲɲiˈrɔvat͡ɕ, AS: garʹńirovać
Wiktionary
(1.1) garnirunek
(1.1-2) rzecz. garnirowanie
Wiktionary
(1.2) lamować
Wiktionary
to, czym dana rzecz (najczęściej potrawa, dawniej także brzegi stroju) jest ugarnirowana (ozdobiona); garnirowanie, garnir
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. przybranie potrawy, dodatki ją zdobiące
Wiktionary
IPA: ˌɡarʲɲiˈrũnɛk, AS: garʹńirũnek
Wiktionary
rzecz. garnirowanie n.
czas. garnirować ndk.
Wiktionary
(1.1) garnirowanie
Wiktionary
ubiór męski, składający się ze spodni i marynarki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odzież. kraw. eleganckie ubranie męskie;
(1.2) grupa osób o zbliżonym poziomie kompetencji, ważności lub wpływów
(1.3) komplet przedmiotów stanowiących pewną całość lub służących do jednego celu
(1.4) odzież. pot. ubranie damskie złożone z żakietu i długich spodni
Wiktionary
Ga
Wikipedia
(1.1) Czy mogę założyć na ślub jasnobeżowy garnitur w delikatne ciemne prążki?
(1.2) Tej rocznicy nie uświetni pełen garnitur ambasadorów.
(1.3) Z pełnym garniturem lśniących zębów warto się uśmiechać.
Wiktionary
IPA: ɡarʲˈɲitur, AS: garʹńitur
Wiktionary
rzecz. garniak m.
:: zdrobn. garniturek m.
przym. garniturowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk ancug, gangol
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kraw. garnitur dziecięcy
Wiktionary
(1.1) Pojedziemy zamówić garniturek komunijny dla Macieja.
(1.1) Myślę, że jest ci do twarzy w tym sztruksowym garniturku.
Wiktionary
rzecz. garniak mrz., garnitur mrz.
przym. garniturowy
Wiktionary
potocznie: osoba chodząca w garniturze
SJP.pl
związany z garniturem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) kraw. związany z garniturem, dotyczący garnituru
Wiktionary
(1.1) Czy tafta nadaje się na materiał garniturowy?
(1.1) Chcielibyśmy kupić kilka metrów materiału garniturowego.
Wiktionary
rzecz. garniak mrz., garnitur mrz., garniturek mrz.
Wiktionary
marny albo stary garnitur
SJP.pl
1. formacja wojskowa stacjonująca w określonym mieście lub twierdzy;
2. miejsce przebywania walczących; baza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. oddział wojska stacjonujący w danym miejscu
(1.2) wojsk. miejsce stałego stacjonowania garnizonu (1.1)
(1.3) wojsk. okres stałego stacjonowania garnizonu (1.1)
Wiktionary
Garnizon – określenie korpusu wojsk stacjonujących w określonym miejscu, dawniej w celu jego ochrony, obecnie zaś miejsce stacjonowania jest wykorzystywane jako baza wojskowa. Garnizonem nazywa się również miejscowość lub kilka położonych obok siebie miejscowości, w których stale lub czasowo rozmieszczone są jednostki wojskowe.
Wikipedia
(1.1) Stacjonujący w Katowicach garnizon wycofano do Krakowa.
(1.2) Jeszcze przed wybuchem wojny trafił do garnizonu w Cieszynie.
(1.3) Podczas letniego garnizonu w stolicy żołnierze pomogli w translokacji niektórych oddziałów szpitala.
Wiktionary
rzecz. garnizonowy mos.
przym. garnizonowy
Wiktionary
związany z garnizonem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z garnizonem, należący do garnizonu
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przest. żołnierz pełniący służbę w garnizonie
Wiktionary
(1.1) Celina poszła na mszę do kościoła garnizonowego.
(2.1) Twierdza posiadała zbyt małą liczbę garnizonowych.
Wiktionary
rzecz. garnizon m., garnizonówka ż.
Wiktionary
dawniej: człowiek prowadzący wygodne życie na cudzy koszt; pieczeniarz, darmozjad, pasożyt
SJP.pl
garkotłuk;
1. pogardliwie o kucharzu lub kucharce;
2. lekceważąco o prymitywnej kobiecie
SJP.pl
→ garnek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący garnka
Wiktionary
rzecz. garncarz mzw./mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: garnuszek
SJP.pl
zdrobnienie od: garnek; garnczek, garneczek, garczek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) małe naczynie, z którego się pije
(1.2) pojemność, zawartość garnuszka (1.1)
Wiktionary
rzecz. garnek mrz., garncarstwo n., garncarz mos.
przym. garncarski
Wiktionary
(1.1) kubek; gw. Górny Śląsk gorczek, gornczek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
garnusznica bukowa - gatunek muchówki z rodziny pryszczarkowatych
SJP.pl
1. przysuwać do siebie; obejmować, przytulać;
2. przenośnie: zjednywać, przyciągać, brać pod opiekę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) etn. lud zamieszkujący stan Meghalaya w Indiach oraz przygraniczne obszary Bangladeszu;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) mężczyzna z ludu Garo (1.1)
rzeczownik, rodzaj żeński
(3.1) kobieta z ludu Garo (1.1)
Wiktionary
Garo – lud zamieszkujący stan Meghalaya w Indiach oraz przygraniczne obszary Bangladeszu. Nazywają sami siebie "Achik-Mande" (w języku garo: "achik" „wzgórze”, "mande" „lud”). Są drugim liczbowo ludem w Meghalaya i stanowią około jednej trzeciej populacji stanu. Ocenia się, że w sumie w Indiach i Bangladeszu mieszkają 2 miliony Garo (2001).
Wikipedia
rzeka w południowo-zachodniej Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w południowo-zachodniej Francji;
Wiktionary
Ga
Wikipedia
IPA: ɡaˈrɔ̃nːa, AS: garõ•na
Wiktionary
przym. garoński
Wiktionary
garrota;
1. średniowieczne narzędzie tortur - obręcz zaciskana na szyi
2. w dawnej Hiszpanii: kara śmierci przez uduszenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) broń mająca postać cienkiego paska materiału lub linki do uchwycenia oburącz i zaciśnięcia na szyi ofiary;
(1.2) urządzenie do wykonywania kary śmierci w Hiszpanii i Portugalii w XIX i XX wieku
Wiktionary
Garota ( garrote) – broń wykorzystywana od czasów starożytności przez zabójców do szybkiego duszenia ofiar. Jest to kawałek dość cienkiego, lecz wytrzymałego materiału, do uchwycenia oburącz i zaciskania na szyi ofiary.
Garota może być użyta do samoobrony, mimo iż w założeniu służy do nagłego ataku od tyłu. Jest bardzo łatwa do ukrycia.
Wikipedia
(1.1) Garota jest bronią wykorzystywaną do szybkiego duszenia ofiar.
Wiktionary
IPA: ɡaˈrɔta, AS: garota
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|garować.
Wiktionary
IPA: ˌɡarɔˈvãɲɛ, AS: garovãńe
Wiktionary
czas. garować
Wiktionary
1. o cieście: rosnąć, fermentować;
2. o wietrze: wiać z boku, z ukosa;
3. nastawiać żagle odpowiednio do kierunku wiatru
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) kulin. o cieście: rosnąć, powiększać swoją objętość wskutek pozostawienia na pewien czas
(1.2) gw-pl|Poznań. spać
(1.3) przestęp. przebywać w więzieniu, odsiadywać wyrok, odbywać karę jako osadzony
(1.4) żegl. o wietrze: dąć z ukosa, skośnie; również ustawiać reje z żaglami do takiego kierunku wiatru
Wiktionary
(1.1) Pączki trzeba zawsze garować w cieple.
(1.2) Będziesz do południa garował?! Też bym chciała garować tyle co ty.
(1.3) Zbychowi, który za damski chuj garuje już prawie dwa roki, zostały do odsiadki ledwie trzy miechy.
Wiktionary
rzecz. garowanie n.
Wiktionary
(1.3) kiblować
Wiktionary
pomieszczenie w piekarni, w którym rośnie ciasto; gara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. pomieszczenie w piekarni, w którym rośnie ciasto na chleb
Wiktionary
IPA: ɡaˈrɔvʲɲa, AS: garovʹńa
Wiktionary
przymiotnik od: gar
SJP.pl
przymiotnik od rzeki: Garonna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Garonną, dotyczący Garonny
Wiktionary
rzecz. Garonna ż.
Wiktionary
potrawa kuchni nigeryjskiej, przygotowywana z kassawy (mączki otrzymywanej z manioku)
SJP.pl
Garri albo gari – popularny zachodnioafrykański rodzaj żywności robiony z bulw manioku zwanej częściej kassawa. Słowo gari używane jest głównie w Nigerii (szczególnie przez ludzi Joruba) i w Ghanie.
Wikipedia
garota;
1. średniowieczne narzędzie tortur - obręcz zaciskana na szyi
2. w dawnej Hiszpanii: kara śmierci przez uduszenie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: garSĄ lub garSON] dawniej:
1. chłopak na posyłki w hotelu
2. kelner w restauracji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. chłopiec na posyłki, do drobnych posług w hotelu, restauracji, na statku pasażerskim, do pomocy w sklepie
Wiktionary
IPA: ɡarˈsɔ̃w̃, AS: garsõũ̯
Wiktionary
(1.1) boy
Wiktionary
zdrobnienie od: garsonka
SJP.pl
przestarzale:
1. mieszkanie jednopokojowe; kawalerka;
2. małe mieszkanie mężczyzny do celów towarzyskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) małe mieszkanie dla jednej osoby
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. garsonka ż.
Wiktionary
(1.1) kawalerka
Wiktionary
1. dwuczęściowa sukienka, składająca się ze spódnicy i żakietu;
2. fryzura kobieca modna w latach dwudziestych XX wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odzież. kraw. ubiór damski złożony z żakietu i spódnicy
(1.2) daw. krótka kobieca fryzura
(1.3) gw-pl|Warszawa. kelnerka
Wiktionary
(1.1) Moja córka założyła tę garsonkę tylko raz, na wesele.
Wiktionary
IPA: ɡarˈsɔ̃nka, AS: garsõnka
Wiktionary
rzecz. garsoniera ż.
Wiktionary
(1.1) kostium
(1.2) na chłopczycę
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: garstka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: garstka
Wiktionary
IPA: ɡarˈstɛt͡ʃka, AS: garstečka
Wiktionary
rzecz. garść ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: garść
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: garść
(1.2) niewiele
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Na jego ostatni wykład przyszła garstka studentów.
Wiktionary
IPA: ˈɡarstka, AS: garstka
Wiktionary
rzecz. garść ż.
Wiktionary
rodzaj grzybów z rzędu kustrzebkowców
SJP.pl
Ga
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) mit. rel. hinduistyczne i buddyjskie bóstwo przedstawiane w postaci orła, zwykle o ludzkim ciele w złotych lub czerwonych barwach;
Wiktionary
Garuda – jedno z bóstw w hinduizmie i buddyzmie tybetańskim.
Garuda jest malezyjską odmianą Feniksa; w Japonii bóstwo to nosi nazwę Karura.
Ten mityczny ptak widnieje w godłach Tajlandii i Indonezji, ponadto narodowe linie lotnicze w Indonezji to Garuda Indonesia.
Wikipedia
(1.1) I tak mężni, obdarzeni straszną mocą, a w szybkości dorównujący złotopióremu Garudzie dwaj groźni giganci podobni księżycowi i słońcu na niebie zmagali się, wyczekując uchybień nieprzyjaciela.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jedna z asan; pozycja stojąca, w której ugięte nogi są skrzyżowane w taki sposób, że prawe kolano znajduje się nad lewym (lub odwrotnie), a szczyt prawej stopy znajduje się za lewą łydką; plecy są wyprostowane; ramiona skrzyżowane są z przodu tułowia, tak aby lewe ramię było ponad prawym (lub odwrotnie przy odwrotnym splocie nóg), przedramiona ułożone są prostopadle do podłogi, a grzbiety dłoni przykrywają się
Wiktionary
(1.1) pozycja orła, orzeł
Wiktionary
1. wiatr wiejący z boku;
2. bieg statku w momencie, gdy wiatr dmie z boku żagla; gara
SJP.pl
Garuga – rodzaj roślin z rodziny osoczynowatych. Obejmuje cztery gatunki. Występują one w południowo-wschodniej Azji oraz w Australii i w zachodniej części Oceanii. Rośliny te zawierają kremowo lub różowo zabarwioną żywicę. Drzewa wykorzystywane jako źródło surowca drzewnego.
Wikipedia
słony sos ze sfermentowanych ryb, używany w kuchni starożytnego Rzymu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. hist. słony sos o wyrazistym smaku, sporządzany ze sfermentowanych ryb i wielu przypraw; podstawowy składnik wykwintnej kuchni starożytnego Rzymu;
Wiktionary
Ga
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Garus – regionalnie gęsta, słodka zupa owocowa, przyrządzana najczęściej z rozgotowanych gruszek, a także jabłek lub śliwek z dodatkiem mleka, jajek, mąki i przypraw, w odróżnieniu od większości innych słodkich zup podawana z okraszonymi ziemniakami.
Wikipedia
dawniej: gęsty i lepki, kleisty; mazisty, maziowaty
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
miasto i gmina w województwie mazowieckim nad rzeką Wilgą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Garwolin – miasto w województwie mazowieckim, siedziba władz gminy miejskiej Garwolin, gminy wiejskiej Garwolin i powiatu garwolińskiego.
Miasto położone jest nad rzeką Wilgą, przy skrzyżowaniu dróg krajowych S17 z 76.
Garwolin uzyskał lokację miejską przed 1423 rokiem. Miasto królewskie Korony Królestwa Polskiego, położone w drugiej połowie XVI wieku w powiecie garwolińskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego.
Wikipedia
IPA: ɡarˈvɔlʲĩn, AS: garvolʹĩn
Wiktionary
rzecz. garwolinianin m., garwolinianka ż.
przym. garwoliński
Wiktionary
mieszkaniec Garwolina
SJP.pl
mieszkanka Garwolina
SJP.pl
przymiotnik od: Garwolin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Garwolina, związany z Garwolinem
Wiktionary
rzecz. Garwolin m., garwolinianin m., garwolinianka ż.
Wiktionary
lokalnie: garwoliński
SJP.pl
duży garnek
SJP.pl
Gary – imię męskie wywodzące się z języków staroangielskiego i germańskiego wywodzące się od słowa „włócznia” lub „włócznik”. Inne odmiany tego imienia to Garry, Garri lub Garrie.
Wikipedia
garibaldczyk;
1. służący pod dowództwem gen. Giuseppe Garibaldiego w czasie walk narodowowyzwoleńczych we Włoszech
2. żołnierz utworzonego we Francji w 1914 roku legionu włoskiego, dowodzenego przez syna Giuseppe Garibaldiego - Ricciottiego
SJP.pl
przestarzałe:
1. rodzaj dwuosobowej gry w karty;
2. mały kapelusik damski z wywiniętym rondem;
3. czerwona koszula noszona przez powstańców Garibaldiego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Garzyn (niem. "Gelsendorf")– wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie leszczyńskim, w gminie Krzemieniewo.
W latach 1975−1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.
W miejscowości działało Państwowe Gospodarstwo Rolne – "Państwowy Ośrodek Hodowli Zarodowej Garzyn".
Wikipedia
1. odmiana gołębia domowego, mającego zdolność bardzo silnego rozdymania wola; wolak, gardłacz;
2. stalowa tuleja nakładana na wylot lufy karabinu do strzelania granatami, używana w I wojnie światowej; gardłacz;
3. dawna ręczna broń palna mająca lejkowato rozszerzony wylot lufy; gardłacz;
4. ozdobne zakończenie rynny, najczęściej w kształcie paszczy zwierzęcej lub smoczej; gargulec, rzygacz, rzygulec, plwacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. krótka ręczna broń palna z trąbkowatym wylotem lufy, strzelająca siekańcami, używana w Europie w XVII–XVIII wieku;
(1.2) wojsk. nasadka karabinowa do wystrzeliwania granatów, stosowana podczas I wojny światowej i w okresie międzywojennym;
(1.3) archit. dekoracyjne zakończenie rynny dachowej, rozpowszechnione w budownictwie gotyku i renesansu;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. hodowlana odmiana gołębia domowego, rasy zaliczane do grupy gołębi dętych
Wiktionary
Garłacz (gardłacz, szturmak, tromblon) – odprzodowa broń strzelecka wyposażona w lufę z charakterystycznym rozszerzeniem przy wylocie, w formie spłaszczonego lub zaokrąglonego lejka. Rodzaj dawnej strzelby, używanej głównie w XVI–XVIII wieku.
Na zachodzie Europy garłacz w wersji cywilnej nazywano tromblonem, broń wojskową – eskopetą, a tzw. duński, używany w marynarce, ze spodnim trzpieniem do osadzania garłacza na podstawie, nosił nazwę espingoli; określenie angielskie to blunderbuss.
Wikipedia
(1.1) gardłacz, tromblon, szturmak, muszkieton, espingola
(1.2) granatnik karabinowy, granatnik nasadkowy
(1.3) gargulec, pluwacz, plwacz, rzygacz
Wiktionary
Gerlach; Gierlach; masyw górski w Tatrach Wysokich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. daw. najwyższy masyw górski w Tatrach;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Młodzież słuchała opowieści o wejściach na Garłucha.
Wiktionary
(1.1) Gerlach, Gierlach
Wiktionary
1. dłoń jako narzędzie do złapania, nabrania czegoś;
2. pojemność garści, tyle, ile się w niej zmieści;
3. przenośnie: trochę, odrobinę, niewiele; kilku, paru, niewielu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dłoń złożona tak, aby móc coś zaczerpnąć lub chwycić
(1.2) ilość mieszcząca się w garści (1.1)
Wiktionary
(1.2) Pożyczyłem od sąsiada garść soli.
Wiktionary
IPA: ɡarʲɕt͡ɕ, AS: garʹść
Wiktionary
rzecz. nadgarstek m.
:: zdrobn. garstka ż., garsteczka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. ulica
Wiktionary
Gasa (dzong. མགར་ས་རྫོང་ཁག) – jeden z 20 dystryktów (dzongkhagów) w Bhutanie. Znajduje się w północnej części kraju, położony jest w obrębie Himalajów, graniczy z Tybetańskim Regionem Autonomicznym. W granicach tego dystryktu mieszczą się najwyższe szczyty górskie kraju, w tym Gankhar Puensum, czyli najwyższy niezdobyty szczyt świata. Powierzchnia Gasa wynosi 3081.77 km² zaś populacja liczy 2970 osób.
Wikipedia
IPA: ˈɡasa, AS: gasa
Wiktionary
antymonek galu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) narzędzie do gaszenia świec w formie metalowego stożka niejednokrotnie umocowywanego na kiju;
(1.2) daw. żart. nos
Wiktionary
Gasidło, także gaśnik – przyrząd służący do gaszenia lub zapalania świec. W innym znaczeniu ociosany kamienny blok do gaszenia pochodni.
Wikipedia
(1.1) Po zakończeniu mszy wyszedł ministrant z gasidłem i zgasił wszystkie świece na ołtarzu.
Wiktionary
rzecz. gasiciel mos., gaszenie n., gaśnik mrz.
czas. gasić ndk., zgasić dk.
Wiktionary
(1.1) gaśnik
Wiktionary
układ elektryczny zabezpieczający styki łączeniowe przed nadmiernym iskrzeniem
SJP.pl
materiał do gaszenia łuku elektrycznego w łączniku
SJP.pl
1. przerywać palenie się, świecenie czegoś;
2. przerywać pracę urządzenia mechanicznego lub elektrycznego;
3. powodować blednięcie, ciemnienie czegoś;
4. tłumić, osłabiać;
5. pozbawiać kogoś pewności siebie; onieśmielać;
6. przewyższać kogoś pod jakimś względem; zaćmiewać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) przerywać palenie
(1.2) zmniejszać blask
(1.3) techn. wyłączać urządzenie
(1.4) zaspokajać głód, pożądanie, potrzebę
(1.5) tłumić
(1.6) pot. speszyć, pozbawić pewności siebie
(1.7) sport. przyhamować piłkę
(1.8) o wapnie palonym: łączyć z wodą
Wiktionary
(1.1) Strażacy dzielnie gaszą pożar.
(1.1) No, gaś tego papierosa!
(1.2) Czarne chmury gaszą blask księżyca.
(1.3) Gaś natychmiast to radio! Mały zasypia.
(1.4) Gasili swe pragnienie długo i namiętnie.
(1.5) Łącznik głowicy z ramą jest kluczowym elementem gaszącym wibracje motocykla Junak.
(1.6) Franek strasznie zapalił się do tego pomysłu, ale szef go gasił na każdym kroku.
Wiktionary
IPA: ˈɡaɕit͡ɕ, AS: gaśić
Wiktionary
rzecz. gasidło n., gaśnik mrz., gaśnica ż., gaszenie n., dogaszanie n., dogaszenie n., pogaszenie n., wygaszanie n., wygaszenie n., zagaszanie n., zagaszenie n., zgaszanie n., zgaszenie n.
czas. dogaszać ndk., dogasić dk., pogasić dk., wygaszać ndk., wygasić dk., zagaszać ndk., zagasić dk., zgaszać ndk., zgasić dk.
przym. gaśniczy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej: przyrząd gaszący świeczkę w chwili dopalania się jej do oznaczonego miejsca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. lub rzad. mężczyzna z Gaskonii
Wiktionary
rzecz. Gaskonia ż., Gaskończyk mos., gaskonada ż., gaskoński mrz.
:: fż. Gaskonka ż.
przym. gaskoński
Wiktionary
(1.1) współcz. Gaskończyk
Wiktionary
pyszałkowate zachowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. chełpliwość, pyszałkowatość, bufonada, samochwalstwo
Wiktionary
(1.1) Do tych przede wszystkim kartek odnosi się opinia Mikulskiego o „biograficznej gaskonadzie" Pola. Wiarygodność ich kwestionował również Stanisław Pigoń.
Wiktionary
IPA: ˌɡaskɔ̃ˈnada, AS: gaskõnada
Wiktionary
rzecz. gaskoński mrz., Gaskończyk mos., Gaskon mos., Gaskonka ż.
przym. gaskoński
Wiktionary
kraina historyczna we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji;
Wiktionary
Ga
Wikipedia
rzecz. gaskoński mrz., Gaskończyk mos., Gaskonka ż., Gaskon mos.
przym. gaskoński
Wiktionary
mieszkanka Gaskonii (krainy historycznej we Francji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta z Gaskonii; mieszkanka tej krainy
Wiktionary
rzecz. Gaskonia ż., gaskonada ż., gaskoński mrz.
:: fm. Gaskończyk mos.
przym. gaskoński
Wiktionary
mieszkaniec Gaskonii (krainy historycznej we Francji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna z Gaskonii
Wiktionary
rzecz. Gaskonia ż., Gaskon mos., gaskonada ż., gaskoński mrz.
:: fż. Gaskonka ż.
przym. gaskoński
Wiktionary
(1.1) daw. lub rzad. Gaskon
Wiktionary
przymiotnik od: Gaskonia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gaskonią lub Gaskończykami, dotyczący Gaskonii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. dialekt używany w Gaskonii;
Wiktionary
IPA: ɡaˈskɔ̃j̃sʲci, AS: gaskõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Gaskon mos., Gaskonia ż., Gaskończyk mos., Gaskonka ż., gaskonada ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem gaskońskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem gaskońskim
(1.3) spisany, stworzony w języku gaskońskim
Wiktionary
IPA: ɡaˈskɔ̃j̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: gaskõĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
[czytaj: gaslajter] manipulator stosujący gaslighting
SJP.pl
[czytaj: gaslajterka] manipulatorka stosująca gaslighting
SJP.pl
[czytaj: gaslajting] przemoc psychiczna polegająca na manipulowaniu drugą osobą w taki sposób, że ofiara przestaje ufać własnym osądom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. manipulacja polegająca na wpieraniu komuś problemów psychicznych lub niewłaściwego rozumienia rzeczywistości;
Wiktionary
Gaslighting – forma psychologicznej manipulacji, w której osoba lub grupa osób umyślnie tworzy w osądzie ofiary wątpliwości wobec własnej pamięci czy percepcji, często wywołując u niej dysonans poznawczy i inne stany, takie jak niskie poczucie własnej wartości.
Wikipedia
1. przestawać się palić, płonąć, świecić;
2. tracić intensywność;
3. tracić na wartości lub na ważności w porównaniu z kimś albo z czymś;
4. tracić zapał, energię, pewność siebie;
5. tracić siły, umierać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zgasnąć)
(1.1) o źródle światła lub ciepła, o uczuciach zanikać, zmniejszać swoją moc, siłę
Wiktionary
(1.1) Ognisko już gaśnie. Zaraz będzie można upiec ziemniaki.
Wiktionary
IPA: ˈɡasnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: gasnõńć
Wiktionary
czas. zgasnąć dk., przygasać ndk., przygasnąć dk., wygasać ndk., wygasnąć dk.
przym. gaśniczy
rzecz. gaśnięcie n., wygaśnięcie n.
Wiktionary
[czytaj: gaspaczo] hiszpańska zupa, chłodnik przyrządzany z warzyw; gazpacho
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawny, miękki kapelusz pilśniowy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Gaspol S.A. (stylizowane GASPOL S.A.) − przedsiębiorstwo specjalizujące się w dostarczaniu energii. Pod marką GASPOL sprzedaje rozwiązania oparte na gazie płynnym (LPG), skroplonym gazie ziemnym (LNG), a także systemy hybrydowe. Spółka należy do koncernu SHV Energy z siedzibą w Hoofddorp (Holandia).
Wikipedia
z języka niemieckiego: śpiewka uliczna, szlagier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) buddyjski gest złożenia i podniesienia rąk, wyrażający pozdrowienie i wdzięczność;
Wiktionary
obcokrajowiec zatrudniony czasowo w kraju wysoko rozwiniętym, najczęściej jako tania siła robocza; gastarbeiter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) obcokrajowiec będący czasowo na emigracji zarobkowej (często jako tania siła robocza) w kraju wysoko rozwiniętym
Wiktionary
IPA: ˌɡastarˈbajtɛr, AS: gastarbai ̯ter
Wiktionary
[czytaj: gastarbajter] obcokrajowiec zatrudniony czasowo w kraju wysoko rozwiniętym, najczęściej jako tania siła robocza; gastarbajter
SJP.pl
Ga
Wikipedia
rząd roślin, sukulentów z rodziny złotogłowowatych (dawniej: aloesowatych), niektóre gatunki uprawiane są w celach ozdobnych
SJP.pl
Gasteria ("Gasteria" Duval) – rodzaj sukulentów z rodziny złotogłowowatych. Obejmuje 26 gatunków. Występują one głównie w przylądkowej części południowej Afryki, w większości rosnąc w Karru. Sprowadzone zostały wcześnie do Europy – uprawiane są w Anglii od 1730 roku. Ze względu na łatwość tworzenia mieszańców – mnóstwo ich uzyskano w wyniku hodowli.
Wikipedia
skrót od: gastronomia, gastronomiczny
SJP.pl
ból brzucha połączony z niestrawnością
SJP.pl
jama gastralna - przestrzeń w ciele jamochłonów, w której odbywa się wstępne trawienie pokarmu; jama chłonąco-trawiąca
SJP.pl
zabieg operacyjny polegający na częściowym lub całkowitym wycięciu żołądka, wykonywany najczęściej w wyniku jego owrzodzenia lub w przebiegu choroby nowotworowej
SJP.pl
Gastrektomia (łac. "gastrectomia", gr. gastěr = żołądek + ektomě = wycięcie) – całkowita lub prawie całkowita resekcja żołądka w wyniku chirurgicznego zabiegu operacyjnego.
Gastrektomię wykonuje się w przypadkach leczenia nowotworu lub perforacji ściany żołądka przez wrzód. Pierwszą udaną gastrektomię wykonał w 1881 roku Theodor Billroth w przypadku choroby raka żołądka.
Wikipedia
nazwa handlowa suplementu diety wspierającego trawienie oraz pracę wątroby, trzustki i jelit, zawierającego ekstrakty roślinne (m.in. koper włoski, miętę, kurkumę, ostropest)
SJP.pl
nieżyt żołądka
SJP.pl
potocznie:
1. wzmożony apetyt po zażyciu środków odurzających; gastrofaza;
2. branża gastronomiczna
SJP.pl
wewnętrzna jama gastruli mająca postać worka, którego ściany tworzy endoderma; archenteron, prajelito, jelito pierwotne
SJP.pl
Zasugerowano, aby "Prajelito"
Gastrocel, jama gastruli – ograniczona endodermą pierwotna jama ciała występująca w rozwoju zarodkowym na etapie gastruli powstająca w pierwszej fazie gastrulacji. Wraz z pragębą i ograniczającą gastrocel endodermą tworzą prajelito[].
Wikipedia
nazwa handlowa roślinnego preparatu żółciopędnego i wspomagającego trawienie
SJP.pl
Gastroderma – wewnętrzna warstwa komórek u niższych zwierząt:
Odpowiednikiem gastrodermy parzydełkowców jest u innych wyższych zwierząt entoderma.
Wikipedia
przedstawienie teatralne, w którym jedzenie odgrywa znaczną rolę
SJP.pl
specjalista w zakresie gastroenterologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. zob. gastrolog.
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka specjalistka gastroenterologii
Wiktionary
(1.1) Muszę iść do gastroenterologa, żeby zrobić gastroskopię.
(2.1) Żona Kowalewskiego jest gastroenterologiem.
Wiktionary
IPA: ˌɡastrɔɛ̃ntɛˈrɔlɔk, AS: gastroẽnterolok
Wiktionary
rzecz. gastroenterologia ż.
:: fż. gastroenterolożka ż.
przym. gastroenterologiczny
przysł. gastroenterologicznie
Wiktionary
(1.1) gastrolog
Wiktionary
dział medycyny zajmujący się fizjologią, rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu pokarmowego, najczęściej żołądka i jelit; gastrologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dziedzina medycyny zajmująca się czynnościami i schorzeniami układu pokarmowego i gruczołów trawiennych;
Wiktionary
Gastroenterologia ( gastroenterology) – dziedzina medycyny zajmująca się czynnościami i schorzeniami układu pokarmowego; przełyku, żołądka, jelit, odbytu i gruczołów trawiennych (wątroba, trzustka) oraz dróg żółciowych. Badaniem samego żołądka zajmuje się gastrologia.
Wikipedia
(1.1) Gastroenterologia to nauka o chorobach żołądka, dwunastnicy, jelita cienkiego i grubego, a także wątroby, trzustki oraz dróg żółciowych.
Wiktionary
rzecz. gastroenterolog m.
przym. gastroenterologiczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z gastroenterologią, dotyczący gastroenterologii
Wiktionary
rzecz. gastroenterologia ż., gastroenterolog mos. / ż.
przysł. gastroenterologicznie
Wiktionary
(1.1) gastrologiczny
Wiktionary
potocznie: wzmożony apetyt po zażyciu środków odurzających; gastro
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. wilczy głód, wzmożony apetyt występujący głównie po zażyciu narkotyków (paleniu marihuany) lub po wypiciu alkoholu
Wiktionary
(1.1) (…) tam to tylko po imprezie na gastrofazę – napchać się, popić i zapomnieć.
Wiktionary
rodzaj fiberoskopu do badania wnętrza żołądka oraz operacyjnych zabiegów endoskopowych
SJP.pl
badanie lekarskie obrazujące górny odcinek przewodu pokarmowego; panendoskopia, gastroskopia
SJP.pl
nazwa handlowa leku zobojętniającego kwas żołądkowy, zawierającego wodorotlenek glinu
SJP.pl
specjalista w dziedzinie gastrologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu pokarmowego, gruczołów trawiennych i dróg żółciowych
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka specjalistka gastrologii
Wiktionary
(1.1) Zamiast ciągle brać krople żołądkowe, może powinieneś iść do gastrologa?
(2.1) Córka Wiśniewskiego jest gastrologiem.
Wiktionary
IPA: ɡaˈstrɔlɔk, AS: gastrolok
Wiktionary
rzecz. gastrologia ż.
przym. gastrologiczny
przysł. gastrologicznie
Wiktionary
(1.1) gastroenterolog
Wiktionary
1. dział medycyny zajmujący się fizjologią, rozpoznawaniem i leczeniem schorzeń układu pokarmowego, najczęściej żołądka i jelit; gastroenterologia;
2. oddział gastrologiczny w szpitalu
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z gastrologią, dotyczący gastrologii
Wiktionary
rzecz. gastrologia ż., gastrolog mos.
Wiktionary
(1.1) gastroenterologiczny
Wiktionary
1. pracownik zakładu gastronomicznego
2. specjalista w dziedzinie sztuki kulinarnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kulin. specjalista w dziedzinie gastronomi
Wiktionary
rzecz. gastronomia ż.
przym. gastronomiczny
Wiktionary
1. ogół barów, restauracji i innych miejsc, gdzie odpłatnie podaje się posiłki, napoje;
2. sztuka przyrządzania smacznych, wykwintnych potraw; sztuka kulinarna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) działalność produkcyjno-usługowa, obejmująca prowadzenie restauracji, barów itp.
(1.2) sztuka przyrządzania potraw
Wiktionary
Gastronomia (z grec. "gaster" – „żołądek”, "nómos" – „prawo”, „ustawa”) – rodzaj działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu otwartych zakładów żywienia zbiorowego (np. restauracji, barów, stołówek itp.). Także sztuka przyrządzania i podawania potraw oparta na fachowej wiedzy kulinarnej.
Wikipedia
IPA: ˌɡastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja, AS: gastrõnõmʹi ̯a
Wiktionary
przym. gastronomiczny, gastryczny
rzecz. gastronom mos.
Wiktionary
1. związany z ogółem zakładów żywieniowych, barów, restauracji, bufetów, stołówek;
2. związany z tajnikami przyrządzania potraw
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z gastronomią, dotyczący gastronomii
Wiktionary
(1.1) Podczas EKOPIKNIKU czynne było również zaplecze gastronomiczne, gdzie oferowano bigos, grochówkę, ciastka i napoje.
(1.1) Zaplanowano parkingi dla samochodów osobowych i autobusów, pawilon gastronomiczny, magazyn sprzętu, modernizację istniejącego budynku.
Wiktionary
IPA: ˌɡastrɔ̃nɔ̃ˈmʲit͡ʃnɨ, AS: gastrõnõmʹičny
Wiktionary
rzecz. gastronom m., gastronomia ż., gastronomik m.
przysł. gastronomicznie
Wiktionary
(1.1) kulinarny, kucharski
Wiktionary
gastronom;
1. pracownik zakładu gastronomicznego;
2. specjalista w dziedzinie sztuki kulinarnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) eduk. szkoła zawodowa o profilu gastronomicznym
Wiktionary
przym. gastronomiczny
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: gastronomia
Wiktionary
w medycynie: chirurgiczne zmniejszenie żołądka
SJP.pl
[czytaj: gastropTO-zis] w medycynie: opadnięcie, obniżenie żołądka
SJP.pl
potocznie: miejsce, w którym można szybko coś zjeść; punkt gastronomiczny
SJP.pl
przyrząd optyczny umożliwiający oglądanie wnętrza żołądka i wykonywanie zabiegów; wziernik żołądkowy
SJP.pl
Ga
Wikipedia
badanie lekarskie obrazujące górny odcinek przewodu pokarmowego; panendoskopia, gastrofiberoskopia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wziernikowanie górnego odcinka przewodu pokarmowego;
Wiktionary
(1.1) Dolegliwości towarzyszące gastroskopii zmniejsza miejscowe znieczulenie gardła.
Wiktionary
(1.1) gastrofiberoskopia, panendoskopia
Wiktionary
zabieg operacyjny polegający na wytworzeniu sztucznej przetoki (kanału) przez powłoki brzuszne do żołądka, umożliwiający choremu bezpośrednie podawanie pokarmów i płynów
SJP.pl
Gastrostomia – przetoka między środowiskiem zewnętrznym a żołądkiem. Jest stosowana w celu podawania substancji odżywczych u osób z niedrożnym przełykiem, na przykład w wyniku nowotworu lub powikłań po oparzeniu. Gastrostomia zakładana jest również przy schorzeniach neurologicznych z zaburzonym aktem połykania i u osób w śpiączkach.
Wikipedia
technika związana z działalnością firm gastronomicznych
SJP.pl
metoda diagnostyczna do oznaczania kwaśności soku żołądkowego
SJP.pl
operacyjne otwarcie żołądka poprzez nacięcie jego ściany, wykonywane w celu oceny jego wnętrza lub ewentualnego przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego
SJP.pl
osoba zwiedzająca miejsca powiązane z jedzeniem w celu smakowania nowych potraw
SJP.pl
kobieta zwiedzająca miejsca powiązane z jedzeniem w celu smakowania nowych potraw
SJP.pl
związany ze zwiedzaniem miejsc powiązanych z jedzeniem w celu smakowania nowych potraw
SJP.pl
zwiedzanie miejsc powiązanych z jedzeniem w celu smakowania nowych potraw
SJP.pl
wczesne stadium rozwojowe zarodka zwierząt i człowieka następujące po blastuli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. wczesne stadium rozwojowe zarodka większości zwierząt oraz człowieka;
Wiktionary
Gastrula – stadium rozwojowe zarodka większości zwierząt (w tym człowieka) powstające z blastuli w procesie gastrulacji.
U dwuwarstwowców (Diblastica), w tym gąbek (Porifera), jest zbudowana z dwóch warstw komórek: ektodermy (z której powstaje powłoka ciała) i endodermy (z której powstaje prajelito) nazywanych listkami zarodkowymi. Otaczają one pierwotną jamę ciała, czyli gastrocel. W obrębie endodermy tworzy się prajelito z otworem – pragębą (gastropor).
Wikipedia
(1.1) Proces tworzenia się gastruli (z blastuli) nosi nazwę gastrulacji.
Wiktionary
IPA: ɡaˈstrula, AS: gastrula
Wiktionary
rzecz. gastrulacja ż.
Wiktionary
proces przekształcania się zarodka zwierząt i człowieka ze stadium blastuli w gastrulę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. etap rozwoju zarodkowego, podczas którego z blastocysty powstaje gastrula i ustalają się trzy podstawowe listki zarodkowe (ektoderma, mezoderma i endoderma)
Wiktionary
Gastrulacja (ang. "gastrulation") – faza w rozwoju zarodka zwierząt, następująca po bruzdkowaniu. W wyniku gastrulacji powstaje gastrula. W procesie gastrulacji dochodzi do zgrupowania komórek pełniących podobne funkcje w organizmie.
Istotą gastrulacji jest wytworzenie dwóch lub trzech listków zarodkowych z pojedynczej warstwy blastuli. Może to zachodzić na następujące sposoby:
Wikipedia
rzecz. gastrula ż.
Wiktionary
dotyczący żołądka, wspomagający żołądek itp. (np. lek gastryczny, zaburzenia gastryczne); żołądkowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) żołądkowy
(1.2) spowodowany niestrawnością
Wiktionary
rzecz. gastronomia ż.
Wiktionary
osoba chora przewlekle na żołądek lub jelita
SJP.pl
osoba chora przewlekle na żołądek lub jelita
SJP.pl
hormon przewodu pokarmowego, pobudzający komórki gruczołowe żołądka do wydzielania soku żołądkowego
SJP.pl
Gastryna – hormon produkowany przez komórki G zlokalizowane w części odźwiernikowej żołądka oraz w początkowej części dwunastnicy. Gastryna nie jest jednolitym hormonem, składa się z mieszanki różnych związków. Do głównych jej działań fizjologicznych zalicza się stymulację wydzielania kwasu solnego oraz wpływ na prawidłowy stan błony śluzowej żołądka.
Wikipedia
w gwarze łowieckiej: kuper u ptaków
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobniale o gachu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gasić.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Za bohaterstwo podczas akcji gaszenia pożaru dostał medal.
Wiktionary
IPA: ɡaˈʃɛ̃ɲɛ, AS: gašẽńe
Wiktionary
rzecz. gasidło n., gaśnica ż., zgaszenie n., dogaszanie n., dogaszenie n.
czas. gasić ndk., zgasić dk., dogaszać ndk., dogasić dk.
przym. gaśniczy
przysł. gaśniczo
Wiktionary
masyw górski w Karakorum
SJP.pl
Gaszerbrum lub Gasherbrum – masyw górski w Karakorum na granicy Chin i Pakistanu. Leży na wschód od lodowca Baltoro. W skład grupy wchodzi siedem głównych szczytów (w tym 3 ośmiotysięczniki):
Broad Peak jest bardzo rozłożysty, ma kilka wierzchołków i z tego względu bywa traktowany jako masyw oddzielny od Gaszerbrum.
Wikipedia
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś oraz gmina położona w południowej Polsce; ,
(1.2) geogr. adm. wieś położona w województwie dolnośląskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Urodził się w Gaszowicach na Górnym Śląsku.
Wiktionary
przymiotnik od: Gaszowice
SJP.pl
Gaszyn – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Wieluń.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. garść
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. gosztka
Wiktionary
starożytne miasto w Palestynie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) stpol. pas, przepaska na biodra
(1.2) stpol. spodnie
Wiktionary
Gat (hebr. גַּת) – jedno z pięciu starożytnych filistyńskich miast-państw, mieszczące się w północno-wschodniej części Filistei. Miasto jest często wymieniane w Biblii, ponadto jego istnienie potwierdzają również źródła egipskie.
Wikipedia
IPA: ɡat, AS: gat
Wiktionary
przym. gacny
rzecz. gace, gacica, gacie
Wiktionary
(1.2) gace
Wiktionary
skrót od: gatunek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, w środkowej części obwodu leningradzkiego;
Wiktionary
Ga
Wikipedia
przym. gatczyński
Wiktionary
(1.1) Trock (1923-1929), Krasnogwardiejsk (1929-1944)
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gatczyną, dotyczący Gatczyny
Wiktionary
(1.1) Jednym z pierwszych posunięć nowego monarchy było wydanie jego gatczyńskim batalionom przywileju triumfalnego wkroczenia do Petersburga.
Wiktionary
rzecz. Gatczyna ż.
Wiktionary
[czyta: gejt] bramka kontrolna na lotnisku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. koncepcja według której dziennikarz przy selekcji oraz przekazywaniu informacji nie kieruje się jedynie zasadą obiektywizmu, lecz również swoimi doświadczeniami oraz subiektywnym gustem;
Wiktionary
Gatekeeping (selekcja informacji) – termin po raz pierwszy zastosowany przez Davida Manninga White’a (1917–1993). W jego koncepcji, przy selekcji i przekazywaniu informacji dziennikarz kieruje się nie tylko zasadą obiektywizmu, lecz także swoimi doświadczeniami i subiektywnym gustem.
Wikipedia
maszyna służąca do przecierania kłód drzewnych na tarcicę i elementy drewniane; trak; tracznica
SJP.pl
[czytaj: gejts] nazwisko, m.in. Bill Gates (właść. William Henry Gates III), amerykański przedsiębiorca, współzałożyciel firmy Microsoft
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: gejtłej] komputer, urządzenie lub program umożliwiający współpracę różnych typów sieci
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: gata albo gatha] rodzaj liturgicznych hymnów religijnych zawartych w świętych księgach religii staroirańskiej
SJP.pl
Gā
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: gacie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zdrobn. od gacie
Wiktionary
IPA: ˈɡatʲci, AS: gatʹḱi
Wiktionary
rzecz. gacie nmos., gaciowy mos.
przym. gaciowy
czas. gacić
Wiktionary
związany z gatrem, pracujący przy gatrze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) kulin. południowoafrykańska przekąska, rodzaj wielkiej kanapki z frytkami i różnymi dodatkami i sosem piri-piri
Wiktionary
(1.1) Gatsby to ogromna bułka, licząca spokojnie ponad 40 centymetrów długości, która w wersji wypasionej zawiera ogromną ilość frytek, mięsa, jajek, warzyw i sosów.
Wiktionary
skrót od: General Agreement on Tariffs and Trade, Układ Ogólny w sprawie Taryf Celnych i Handlu, porozumienie regulujące handel międzynarodowy, zobowiązujące sygnatariuszy do stosowania jednakowych zasad i przestrzegania taryf oraz innych ograniczeń handlowych i mechanizmów konsultacji
SJP.pl
Uk
Wikipedia
przydomek Erasma di Narni, kondotiera weneckiego
SJP.pl
Gattamelata (właśc. Erasmo da Narni, ur. ok. 1370 w Narni, zm. 16 stycznia 1443 w Padwie) – włoski kondotier, od 1424 w wojskach Florencji, od 1427 w służbie papieskiej, a od 1434 – w służbie Wenecji. Był jednym z najsłynniejszych najemnych dowódców wojskowych późnego średniowiecza (przydomek "Gattamelata" oznacza "Słodka kotka") i znanym mecenasem sztuki.
Wikipedia
przymiotnik od: GATT; GATT-owski
SJP.pl
1. rodzaj, typ;
2. jakość, wartość;
3. podstawowa jednostka systematyczna w biologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odmiana czegoś, typ, rodzaj
(1.2) biol. najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jest wiele gatunków jabłek.
(1.1) Z jakiego gatunku drewna zrobią ci ten parkiet?
(1.2) Latanie na paralotni daje poczucie bycia ptakiem, ale nie należy zapominać, że wszystkie gatunki ptaków wykorzystujących termikę, starannie omijają chmury.
Wiktionary
IPA: ɡaˈtũnɛk, AS: gatũnek
Wiktionary
rzecz. gatunkowizm mrz., gatunkowość ż.
przym. gatunkowy, wewnątrzgatunkowy, wysokogatunkowy
przysł. gatunkowo
Wiktionary
(1.1) typ, klasa, model, rodzaj, odmiana, wariant, wersja; gw. Górny Śląsk zorta
(1.2) skrót gat.
Wiktionary
tworzący gatunki
SJP.pl
stawianie interesów gatunku ludzkiego ponad interesami innych gatunków; szowinizm gatunkowy, dyskryminacja gatunkowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. szowinizm gatunkowy.
Wiktionary
IPA: ˌɡatũŋˈkɔvʲism̥, AS: gatũŋkovʹism̦
Wiktionary
rzecz. gatunek m., gatunkizm m.
przym. gatunkowy
przysł. gatunkowo
Wiktionary
(1.1) specyzm, gatunkizm, dyskryminacja gatunkowa
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest gatunkowe
Wiktionary
przym. gatunkowy
przysł. gatunkowo
rzecz. gatunek mrz.
Wiktionary
→ gatunek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z gatunek (gatunkami), dotyczący gatunku
(1.2) pot. dobrego gatunku, jakości; stylowy, markowy
Wiktionary
IPA: ˌɡatũŋˈkɔvɨ, AS: gatũŋkovy
Wiktionary
rzecz. gatunek m., gatunkizm m., gatunkowizm m., gatunkowość ż.
przysł. gatunkowo
Wiktionary
[czytaj: gatłyk]
1. miejscowość pod Londynem;
2. duży port lotniczy w pobliżu tej miejscowości; London-Gatwick
SJP.pl
Ga
Wikipedia
[czytaj: gałczański] dotyczący gauchów (pasterzy południowoamerykańskich, gauczów), charakterystyczny dla gauchów; gauczański
SJP.pl
[czytaj: gałczo] urugwajski lub argentyński pasterz bydła; gauczo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) południowoamerykański konny pasterz;
Wiktionary
Gaucho (l.mn. "gauchowie") – południowoamerykański pasterz bydła (podobny północnoamerykańskiemu kowbojowi), pracujący na pampach, czyli trawiastych równinach Argentyny, Urugwaju, Paragwaju, południowego Chile oraz południowej Brazylii. W języku portugalskim słowo pisane jest jako "gaúcho".
Wikipedia
rzecz. gauczo m.
przym. gauczański, gauchański
Wiktionary
(1.1) gauczo
Wiktionary
[czytaj: gałczański] dotyczący gauczów (pasterzy południowoamerykańskich, gauchów), charakterystyczny dla gauczów; gauchański
SJP.pl
urugwajski lub argentyński pasterz bydła; gaucho
SJP.pl
z łaciny: radujmy się; początek tradycyjnej pieśni studenckiej, śpiewanej na uroczystościach akademickich
SJP.pl
Gaudeamus – wymarły rodzaj małych afrykańskich gryzoni (infrarząd: jeżozwierzokształtne), występujący w późnym eocenie i we wczesnym oligocenie na terenie obecnego Egiptu oraz we wczesnym oligocenie na obszarze Libii i Omanu.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Gaudencja – żeński odpowiednik imienia Gaudenty. Patronką tego imienia jest św. Gaudencja, zm. w Rzymie.
Gaudencja imieniny obchodzi 30 sierpnia.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Gaudenty z małżonką; Gaudentowie
SJP.pl
Gaudenty z małżonką; Gaudentostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gaudentego lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: gauDI] nazwisko, np. Antoni Gaudí (1852 - 1926), architekt kataloński
SJP.pl
[czytaj: goGĘ albo goGEN] nazwisko, m.in. Paul Gauguin (1848-1903) - malarz francuski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: gałlajter] naczelnik regionu partii hitlerowskiej lub gubernator prowincji w Niemczech w latach 1933-45
SJP.pl
Gauleiter (niem. "naczelnik okręgu") – stopień polityczny nadawany przywódcy Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP) w danym okręgu partyjnym (gau), np. organizacji kraju związkowego Turyngii czy miasta Wiednia. Gauleiter miał spory zakres władzy, podlegając wyłącznie centralnym władzom partii. Każdy gauleiter III Rzeszy posiadał swojego zastępcę (Stellvertreter-Gauleiter), który w razie niemożności wykonywania obowiązków przez gauleitera stawał się pełniącym jego obowiązki.
Wikipedia
nazwisko francuskie, m.in. Charles de Gaulle [czytaj: szarl deGOL] - francuski mąż stanu, generał, szef rządu, prezydent
SJP.pl
[czytaj: golista] zwolennik generała Charles'a de Gaulle'a i jego polityki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. związany z gaullizmem, dotyczący gaullizmu
Wiktionary
(1.1) Sarkozy zebrał więc zarówno prawicę liberalną, jak i prawicę gaullistowską, a także prawicę chrześcijańską.
Wiktionary
IPA: ˌɡɔlʲiˈstɔfsʲci, AS: golʹistofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. gaullizm mrz., gaullista mos., gaullistka ż.
przysł. gaullistowsko
Wiktionary
[czytaj: golizm] ukierunkowanie polityki francuskiej za rządów generała Charles'a de Gaulle'a na przywrócenie Francji mocarstwowej pozycji i uczynienia jej głównym decydentem w bloku państw zachodnioeuropejskich, z ograniczeniem wpływów USA i Wlk. Brytanii w Europie Zachodniej; w polityce wewnętrznej - dążenie do wzmocnienia roli prezydenta kosztem parlamentu
SJP.pl
Gaullizm – myśl polityczna i ruch polityczny, którego podstawy stworzył Charles de Gaulle (1890–1970), generał, polityk, prezydent V Republiki Francuskiej w latach 1959–1969. Doktryna gaullizmu łączyła liczne elementy nadające jej prawicowość w powojennej historii Francji.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. młodsza epoka geologiczna dolnej kredy
Wiktionary
rodzaj rośliny okrytozalążkowej z rodziny wrzosowatych; golteria, starzęśla
SJP.pl
wytwórnia filmowa, która nazwę zaczerpnęła od jej założyciela
SJP.pl
Gaumont – francuskie przedsiębiorstwo z branży kinematograficznej, założone w 1895 roku przez Léona Gaumonta. Jest to jedna z najstarszych wytwórni filmowych na świecie. W swojej historii firma zajmowała się wytwarzaniem sprzętu fotograficznego i filmowego, a także produkcją i dystrybucją filmową.
Wikipedia
brązowoczarny, dziko żyjący ssak z rodziny krętorogich, zamieszkujący głównie górskie lasy południowej i południowo-wschodniej Azji; jego udomowioną formą jest gajal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Bos gaurus|ref=tak., gatunek dużego, ciemnego wołu występującego w południowej Azji;
(1.2) zool. zwierzę z gatunku gaurów (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) stpol. giaur
Wiktionary
IPA: ɡawr, AS: gau̯r
Wiktionary
brązowoczarny, dziko żyjący ssak z rodziny krętorogich, zamieszkujący głównie górskie lasy południowej i południowo-wschodniej Azji; jego udomowioną formą jest gajal
SJP.pl
Gaura (lit. "Gaurė") – miasteczko na Litwie, położone w okręgu tauroskim w rejonie tauroskim, 16 km na północny wschód od Taurogów, 468 mieszkańców (2001). Siedziba starostwa Gaura.
Znajduje się tu kościół parafialny katolicki, szkoła, poczta, pomnik partyzantów i 2 km od miasteczka grodzisko o wysokości 9 m i rozmiarach 29 × 19 metrów.
Wikipedia
jednostka natężenia pola magnetycznego
SJP.pl
Gaus, symbol Gs lub G – jednostka indukcji magnetycznej w układzie CGS.
Pochodzi od nazwiska niemieckiego fizyka Carla Gaussa.
Gaus był przejściowo legalny w układzie SI – jednostką indukcji magnetycznej jest w nim tesla (T) – ale niezalecany z powodu zbieżności symbolu z gigasekundą.
Wikipedia
element półprzewodnikowy o rezystancji silnie zależnej od pola magnetycznego; magnetorezystor
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: goTJE] nazwisko francuskie
SJP.pl
Gautier – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Missisipi, w hrabstwie Jackson.
Wikipedia
[czytaj: gawROSZ] imię męskie, m.in. imię jednego z bohaterów powieści "Nędznicy" W. Hugo; Gawrosz
SJP.pl
Gavroche – fikcyjna postać z powieści Wiktora Hugo "Nędznicy".
Wikipedia
[czytaj: gałejn] rycerz Okrągłego Stołu i towarzysz króla Artura
SJP.pl
Si
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Gaweł – imię męskie pochodzenia łacińskiego, wywodzi się od słowa "Gallus" oznaczającego „Galijczyk”, mieszkaniec Galii z łac. "gallus", 'kogut') lub celt. słowa "Calleh", 'Galijczyk' utworzonego od "ghas-los", 'przybysz', 'obcy'.
Na ziemiach wschodnich (ruskich) pojawiała się postać imienia Haveł, Havłos (z 1333). Od imienia "Gaweł" pochodzą nazwiska: Gaweł, Gawłowski, Gawlik, Gawełek, Gawlikowski, Gawliński.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Gaweł i jestem górnikiem ze Śląska.
(1.1) 16 października przypadają imieniny Gawła.
(1.1) Pojechaliśmy z Gawłem Nowakiem na Mazury.
Wiktionary
IPA: ˈɡavɛw, AS: gaveu̯
Wiktionary
rzecz. Gawłowa ż., Gawlikowa ż., Gawlikówna ż.
:: zdrobn. Gawełek m., Gawlik m., Gawliczek m.
:: fż. Galla ż.
przym.
:: przest. gwara. Gawłowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Gawełek, Gawlik, Gawliczek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
gatunek ptaka; mewa trójpalczasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na południowej Litwie i zachodniej Białorusi, prawy dopływ Niemna;
Wiktionary
Zo
Wikipedia
krokodyl indyjski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. gad z gatunku gawial gangesowy;
Wiktionary
rzecz. gawialowate nmos.
przym. gawialowy, gawialowaty
Wiktionary
(1.1) gawial gangesowy
Wiktionary
rodzina krokodyli, do której należy obecnie tylko jeden gatunek - gawial gangesowy
SJP.pl
tłum, pospólstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lekcew. lub pogard. duża grupa natrętnych gapiów
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. drób
Wiktionary
(1.1) A wśród tej snobistycznej gawiedzi rzadko trafi się ktoś jak ta dziewczyna, która miała odwagę mieć własne zdanie.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Gawkowski (forma żeńska Gawkowska, liczba mnoga Gawkowscy) – polskie nazwisko. Nosi je około 933 osób. Najwięcej osób o tym nazwisku mieszka na terenie Ostrowa Mazowieckiego, Warszawy i Wołomina.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. góra w Beskidzie Śląskim
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z Wisły wybierzemy się na Gawlasi.
Wiktionary
rzecz. Gawlas m.
Wiktionary
(1.1) Gawlasi Groń
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pogard. lub obraź. niedoświadczony, zwykle młody mężczyzna
(1.2) gw-pl|Ochota (Warszawa). chłopiec
Wiktionary
(1.1) — Gawniaku — syknął Esy — gawniaku, co tak ślepia wytrzeszczasz. — Szturchnął go w bok. — Niezdrowo przed kimą — dodał szyderczo. Podszedł do stołu i przykręcił knot lampki.
(1.1) — Oż wy, wyleniałe gawniaki niemyte! Zafajdani, kłamliwi popaprańcy!
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. gawniaczek mos.
Wiktionary
(1.2) zob. chłopiec.; gw. Ochota (Warszawa) branzlus, jopek, knypeć, szczaw
Wiktionary
dawniej: gaworzenie, rozmowa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gaworzyć.
Wiktionary
Ga
Wikipedia
(1.1) Z łóżeczka dobiegało gaworzenie naszego bobasa.
(1.1) Około 3. miesiąca życia potykamy u dziecka swoiste zjawisko głosowe zwane gaworzeniem.
Wiktionary
czas. gaworzyć ndk.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Gaworzyce (niem. "Quaritz", 1937–1945 "Oberquell") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie polkowickim, w gminie Gaworzyce.
Wikipedia
przymiotnik od: Gaworzyce
SJP.pl
o niemowlętach: wydawać pierwsze dźwięki, będące początkami mowy
SJP.pl
czasownik
(1.1) pot. o niemowlętach: wydawać pierwsze dźwięki, będące zalążkiem mowy artykułowanej
(1.2) przest. gwarzyć, gawędzić, mówić, rozprawiać
Wiktionary
(1.1) Była córką uczonego filologa, więc wcześnie uwzięła się kwilić i gaworzyć; przyznaję, zupełnie na jej punkcie zwariowaliśmy.
Wiktionary
rzecz. gaworzenie n.
przysł. gwarno
Wiktionary
starofrancuski taniec salonowy oraz muzyka do tego tańca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) choreogr. folk. starofrancuski taniec ludowy w tempie umiarkowanym, w takcie parzystym
Wiktionary
Ga
Wikipedia
zimowe legowisko niedźwiedzia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łow. zimowe legowisko niedźwiedzia i miejsce narodzin młodych;
Wiktionary
Zobacz też: Gawra (jaskinia).
Gawra (z gaura) – zimowe legowisko niedźwiedzi, wykrot leśny lub jaskinia w miejscu niedostępnym i ukrytym. Jest to też miejsce, w którym na świat przychodzą młode niedźwiedzie.
Legowisko dzienne niedźwiedzia nazywane jest barłogiem.
Wikipedia
(1.1) Posuwają się nawet do czynności oficjalnie zabronionych, np. kłucia leżącego w gawrze niedźwiedzia, by go obudzić (przepis mówi o tym, że nie wolno zabijać śpiącego).
Wiktionary
IPA: ˈɡavra, AS: gavra
Wiktionary
czas. gawrować ndk.
Wiktionary
(1.1) pot. barłóg, łow. budowisko
Wiktionary
pospolity, kolonijny ptak z rodziny krukowatych o smoliście czarnym upierzeniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Corvus frugilegus|Linnaeus|ref=tak., gatunek ptaka o czarnym upierzeniu z rodziny krukowatych, ale mniejszy od kruka;
(1.2) ornit. ptak z gatunku gawronów (1.1)
Wiktionary
Gawron, gapa ("Corvus frugilegus") – gatunek dużej wielkości ptaka synantropijnego z rodziny krukowatych (Corvidae), zamieszkujący Eurazję. Nie jest zagrożony.
Wikipedia
(1.2) Rydwan słoneczny, poprzedzony jutrzenką, zaczynał wjeżdżać na niebo, wrony i gawrony witały go krakaniem, kiedy nasz szarak, zachowując wszelkie środki ostrożności, powracał do kotliny pod pniakiem sosnowym.
Wiktionary
IPA: ˈɡavrɔ̃n, AS: gavrõn
Wiktionary
rzecz. Wronka ż., gawronię n., gawroniątko n., gawronizm m., gawronienie n., gawronada ż.
czas. gawronieć ndk.
przym. gawroni
Wiktionary
(1.2) pot. gapa; łódź|poznań|glapa.
Wiktionary
gapienie się na coś, marnowanie czasu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. gapienie się
(1.2) przest. włóczenie się
Wiktionary
(1.2) Tracił czas na długich gawronadach po ulicach Rzymu.
Wiktionary
rzecz. gawron mrz., gawroniątko n., gawronienie n., gawronię n., gawronizm mrz.
czas. gawronieć ndk., gawronić ndk.
przym. gawroni
Wiktionary
→ gawron
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla gawrona; dotyczący, odnoszący się do gawrona
Wiktionary
(1.1) O tej swojej przyjaźni raz w cieniu dąbrowy / Kiedy gadali, łącząc swoje czułe mowy / Do kukań zozul i krakań gawronich, – / Alić ryknęło raptem coś koło nich.
Wiktionary
IPA: ɡavˈrɔ̃ɲi, AS: gavrõńi
Wiktionary
rzecz. gawronię n., gawron m., gawronada ż.
Wiktionary
przestarzałe: bezmyślne gapienie się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. gapiostwo
Wiktionary
rzecz. gawronię n., gawron mzw., gawronada ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: gawronię - młode gawrona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: gawronię (młody gawron)
Wiktionary
(1.1) Lisica chapnęła gawroniątko i pobiegła do nory.
Wiktionary
rzecz. gawron mrz., gawronię n., gawronada ż.
Wiktionary
(1.1) gawronię
Wiktionary
młode gawrona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ornit. młode gawrona
Wiktionary
(1.1) Leśniczy podniósł gawronię, które wypadło z gniazda.
Wiktionary
rzecz. gawron mrz., gawronada ż., gawronienie n., gawronizm mrz.
:: zdrobn. gawroniątko n.
czas. gawronieć ndk., gawronić ndk.
przym. gawroni
Wiktionary
ulicznik paryski; urwis, łobuziak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ulicznik paryski
Wiktionary
1. niewielka chustka na szyję w kształcie trójkąta; apaszka
2. dziewczyna ulicznik (zwłaszcza paryski); urwis, łobuziak
SJP.pl
Gawroszka – rodzaj apaszki, najczęściej jedwabnej, ręcznie malowanej.
Obecnie noszona przede wszystkim przez kobiety, pierwotnie – w niedbałym ubiorze uliczników, zwłaszcza paryskich, zwanych gawroszami. Określenie pochodzące od "Gavroche'a", postaci ulicznika z powieści Victora Hugo "Nędznicy".
Wikipedia
o niedźwiedziu: zimować w gawrze
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Gawrysiak – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 1827 osoby. Wywodzi się z pochodnej imienia Gawrzyjał, ludowej formy Gabriela.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. imię męski, wariant imienia Gabriel;
2. nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Gawryś – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 2985 osoby. Wywodzi się z pochodnej imienia Gawrzyjał, ludowej formy Gabriela.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
swobodna rozmowa, opowieść
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. swobodna, towarzyska rozmowa
(1.2) książk. opowiadanie, opowieść, pogadanka
(1.3) liter. krótki utwór, mający charakter swobodnego, bezpretensjonalnego opowiadania
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. pogawędka ż., gawędziarz mos.
czas. gawędzić ndk., pogawędzić dk.
przym. gawędziarski
Wiktionary
(1.1) pogawędka, gawędzenie
Wiktionary
związany z gawędą
SJP.pl
kobieta lubiąca gawędzić, mówić długo i ze swadą
SJP.pl
dotyczący gawędy, gawędzenia albo gawędziarza
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gadatliwy
(1.2) mający cechy gawędy
Wiktionary
rzecz. gawęda ż.
czas. gawędzić
Wiktionary
1. skłonność do gadulstwa, gawędzenia; gawędzenie;
2. twórczość gawędziarska
SJP.pl
osoba lubiąca gawędzić, mówić długo i ze swadą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) autor lub znawca gawęd, łatwo i z zamiłowaniem opowiadający anegdoty, różne historie
Wiktionary
Ga
Wikipedia
rzecz. gawęda ż., gawędziarstwo n.
:: fż. gawędziarka ż.
czas. gawędzić
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) prowadzić luźną rozmowę
(1.2) przest. prowadzić opowiastkę
Wiktionary
(1.1) Ględzą i nudzą, bredzą i plotkowaćotkują, gawędzą, narzekają, opowiadają i wymieniają doświadczenia wyłącznie na jeden temat.
Wiktionary
rzecz. gawęda ż., gawędzenie n., gawędziarka ż., gawędziarstwo n., gawędziarz mos., pogawędka ż.
przym. gawędowy, gawędziarski
przysł. gawędziarsko
Wiktionary
(1.1) czatować, gadać, prowadzić pogawędkę, gwarzyć, plotkować
(1.2) bajać, gwarzyć, opowiadać, pleść, prawić; gw. Górny Śląsk berać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Gaweł z małżonką; Gawłowie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gawła lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Gawła
Wiktionary
(1.1) Przed Gawłowym domem rosną dwa stare orzechy.
(1.1) Sąsiadował z Gawłową zagrodą z jednej strony i z Pawłowym polem z drugiej.
Wiktionary
rzecz. Gawełek mos., Gawłowa ż., Gawłowski mos., Gawłowska ż., Gawlikowski mos., Gawlikowska ż., Gawliński mos., Gawlińska ż., Gawlik mos./ż., Gawliczek mos./ż., Gawłowicz mos./ż., Galla ż.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Gawłuszowice – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie mieleckim, siedziba gminy Gawłuszowice}. Ma status sołectwa.
Wieś leżąca w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego wchodziła w XVII wieku w skład kompleksu mieleckiego dóbr Zbigniewa Ossolińskiego.
Wikipedia
[czytaj: gej] potocznie: homoseksualista; gej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) homoseksualny mężczyzna;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Stołeczni gaye postanowili nabrać wody w usta.
Wiktionary
(1.1) war. gej; med. homoseksualista, pederasta; przest. uranista; wulg. pedał, pedzio, ciota
Wiktionary
[czytaj: gej frendli] przyjazdy dla osób homoseksualnych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) środ. marketingowe: taki, który tworzy środowisko przyjazne dla LGBT;
Wiktionary
Gay-friendly ( gay „homoseksualny” oraz friendly „przyjazny”) lub też LGBT-friendly – epitet określający miejsca, działania, ludzi lub instytucje, które są otwarte i przyjazne dla osób homoseksualnych (w tym wszystkich osób należących do społeczności LGBTQ) w celu stworzenia środowiska, które wspiera osoby homoseksualne i ich związki, szanuje wszystkich ludzi, traktuje wszystkich równo i jest pozbawione uprzedzeń.
Wikipedia
(1.1) W Warszawie coraz więcej hoteli etykietuje się jako gay-friendly.
Wiktionary
[czytaj: ge lüSAK albo ge liSAK] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ciało lotne, jeden z trzech stanów skupienia materii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. lotny stan materii;
(1.2) techn. substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1)
(1.3) wojsk. gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna
(1.4) mot. pedał lub dźwignia przyspieszenia w samochodzie lub motocyklu
(1.5) fizj. gazy: gazowy produkt uboczny trawienia, powstający w jelitach
(1.6) daw. gwara. więz. wódka
Wiktionary
Ga
Wikipedia
(1.1) Temperaturę, w której ciecz zmienia się w gaz, nazywamy temperaturą wrzenia.
(1.2) W naszym bloku odcięto gaz.
(1.3) Żołnierze szybko założyli maski przeciwgazowe, gdy zauważyli chmurę gazu.
(1.4) W moim samochodzie zepsuł się pedał gazu.
(1.5) Po kapuście zawsze mam gazy.
Wiktionary
IPA: ɡas, AS: gas
Wiktionary
rzecz. biogaz m., gazówka ż., gazownia ż., gazownik m., gazownica ż., gazak m., gazownictwo n., gazowiec mrz., gazowanie n., zagazowanie n.
czas. gazować, przygazować, zagazować
przym. gazowy, przeciwgazowy, gazowany, zagazowany, pogazowy, gazowniczy
wykrz. gazu
Wiktionary
(1.1) para, stan lotny
(1.2) eufem. błękitne paliwo
(1.5) wiatry; grub. pierdy
(1.6) drut
Wiktionary
skrót od: gazeta
SJP.pl
płótno bawełniane do opatrywania ran
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. cienka i rzadka tkanina bawełniana
(1.2) med. materiał opatrunkowy z gazy (1.1);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. gazik m.
Wiktionary
utwór poetycki w literaturze Wschodu; gazel
SJP.pl
roślina ozdobna pochodzenia afrykańskiego, należąca do rodziny astrowatych; pawica
SJP.pl
Gazania ("Gazania" Gaertn.) – rodzaj roślin należący do rodziny astrowatych. Należy do niego kilkanaście gatunków roślin pochodzących z Afryki Południowej i tropikalnych obszarów Afryki. Nazwa rodzaju nadana została dla upamiętnienia średniowiecznego uczonego Teodora z Gazy.
Wikipedia
mieszkaniec Strefy Gazy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Strefy Gazy
Wiktionary
(1.1) Większość Gazańczyków pochodzi z pobliskich miast należących dziś do Izraela (…). Jak na ironię, rakiety Hamasu padają na rodzinne miasta Gazańczyków. A ci ciągle zapowiadają, że jeszcze do nich wrócą.
Wiktionary
rzecz. Gaza ż.
przym. gazański
Wiktionary
(1.1) Gazejczyk
Wiktionary
→ Gaza
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Gazy lub Strefy Gazy, związany z Gazą lub Strefą Gazy
Wiktionary
(1.1) Charakterystyczny pod tym względem jest np. epizod, kiedy to jednej z opisywanych gazańskich Polek „taksówkarz powiedział, żeby ostatnie sto metrów do apteki przeszła pieszo, bo on boi się bombardowań i nie podjedzie pod same drzwi”.
Wiktionary
rzecz. Gaza ż., Gazańczyk m.
Wiktionary
właściciel gospodarstwa wiejskiego na Podhalu; gospodarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. gw-pl|Podhale. gw-pl|Śląsk Cieszyński. gospodarz wiejski na Podhalu i w Cieszyńskiem;
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) stpol. zagroda
Wiktionary
Zobacz też: Gazda (czasopismo).
Gazda – właściciel gospodarstwa wiejskiego na Podhalu i w Beskidach Zachodnich. Bogaty gospodarz to "hruby gazda", żona gazdy to "gaździna", jego gospodarstwo "gazdostwo" lub "gazdówka", a gospodarzyć to "gazdować".
Słowo "gazda" występuje także w tym samym znaczeniu w językach: rumuńskim, serbskim, słowackim, ukraińskim i węgierskim. Zostało prawdopodobnie zaczerpnięte od pasterzy wołoskich w ramach kolonizacji wołoskiej.
Wikipedia
IPA: ˈɡazda, AS: gazda
Wiktionary
(1.1)
rzecz. gazdostwo n., gazdówka ż., gazdowanie n.
:: fż. gaździna ż.
czas. gazdować ndk.
przym. gazdowy, gazdowski
Wiktionary
1. gospodarstwo wiejskie na Podhalu;
2. gazdowanie, bycie gazdą (właścicielem gospodarstwa wiejskiego na Podhalu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gospodarstwo rolne na Podhalu
Wiktionary
rzecz. gaździna ż.
Wiktionary
być gazdą (właścicielem gospodarstwa wiejskiego na Podhalu); gaździć, gospodarzyć
SJP.pl
przymiotnik od: gazda
SJP.pl
przestarzałe: żona gazdy; gaździna
SJP.pl
góralska gospodyni; gaździna
SJP.pl
1. podhalańskie gospodarstwo;
2. zajęcie gazdy, podhalańskiego gospodarza; gazdowanie
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która sprzedaje gazety
Wiktionary
rzecz. gazeciarstwo n.
:: fm. gazeciarz m.
przym. gazeciarski, gazetowy
Wiktionary
tyczący się gazeciarza
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do dziennikarzy, dziennikarstwa lub gazet
Wiktionary
rzecz. gazetka ż., gazeta ż., gazeciarz mos., gazeciarka ż.
przym. gazetowy
Wiktionary
zawód sprzedawcy gazet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zamiłowanie do czytania gazet
Wiktionary
rzecz. gazetka ż., gazeta ż., gazeciarz mos., gazeciarka ż.
przym. gazetowy
Wiktionary
człowiek sprzedający, roznoszący gazety
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hand. człowiek, który sprzedaje lub dostarcza gazety
(1.2) daw. dziennikarz, reporter
Wiktionary
Gazeciarz (ang. "paperboy") – osoba zajmująca się sprzedażą gazet na ulicy lub roznosząca prasę. Zwykle jest to przemieszczający się rowerem nastolatek, który dostarcza drukowaną gazetę codzienną do domów lub biur prenumeratorów. Z reguły chłopcy zajmowali się dystrybucją dzienników przed i po szkole.
Wikipedia
(1.2) Nieszczęsny sprawozdawca, pochwycony w Pesaro, został dostarczony do Rzymu, gdzie po ekskomunice i pozbawieniu godności duchownych odrąbano mu dłoń, wydarto język i wreszcie powieszono na Moście Anioła z przypiętym napisem „fałszywy gazeciarz”.
Wiktionary
IPA: ɡaˈzɛt͡ɕaʃ, AS: gazećaš
Wiktionary
rzecz. gazeciarstwo n., gazeta ż., gazetka ż., gazecisko n., gazecidło n., gazetówka ż.
:: fż. gazeciarka ż.
przym. gazeciarski, gazetowy, gazeciany
Wiktionary
pogardliwie: gazeta podająca głównie wiadomości mało ważne, sensacyjne i nie zawsze prawdziwe; bulwarówka, szmatławiec, tabloid, piśmidło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pejor. zgrub. gazeta
Wiktionary
rzecz. gazetka ż., gazeciarz mos., gazeta ż.
przym. gazetowy
Wiktionary
lekceważąco: marna, licha gazeta
SJP.pl
zgrubienie od: gazeta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pejor. zgrub. gazeta
Wiktionary
rzecz. gazetka ż., gazeciarz mos., gazeta ż.
przym. gazetowy
Wiktionary
splot gazejski - splot tkacki, który powstaje przez wzajemne okręcanie się nitek osnowy przeplatanych nitkami wątku
SJP.pl
poetycki utwór liryczny w literaturze perskiej; gazal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. liryczny utwór poetycki, znany przede wszystkim w literaturze perskiej;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: gazela
Wiktionary
Ga
Wikipedia
IPA: ˈɡazɛl, AS: gazel
Wiktionary
(1.1) gazal
Wiktionary
bardzo szybkie i zwinne zwierzę azjatyckie lub afrykańskie z podrodziny antylop, żyjące na pustyniach, stepach i górskich łąkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. mała afrykańska antylopa;
(1.2) liter. gazel
Wiktionary
Gazela ("Gazella") – rodzaj ssaków z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).
Wikipedia
(1.1) Pawie, flamingi, łabędzie i strusie, gazele i antylopy z Afryki, jelenie i sarny, służące za ozdobę ogrodów, poszły pod nóż tłuszczy.
(1.2) Jeszcze w uniwersytecie czytałem jakąś gazelę arabską, porównującą siłę miłości do siły piekielnych kleszczów.
Wiktionary
IPA: ɡaˈzɛla, AS: gazela
Wiktionary
(1.2) gazel, ghazel
Wiktionary
poetycki utwór liryczny w literaturze perskiej; gazal
SJP.pl
rodzaj ssaków kopytnych z podrodziny antylop
SJP.pl
Gazelka ("Nanger") – rodzaj ssaków kopytnych z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).
Wikipedia
rodzaj ssaków z podrodziny antylop
SJP.pl
Gazelopka ("Eudorcas") – rodzaj ssaków z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).
Wikipedia
potocznie: bardzo szybko, natychmiast
SJP.pl
potocznie: pijak, ochlaptus, gazownik, pijus
SJP.pl
rodzaj wydawnictwa ciągłego, czasopismo ukazujące się częściej niż raz w tygodniu, najczęściej codziennie - w rozumieniu wszystkich dni roboczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie;
(1.2) pot. uczn. koszulka wystająca spod odzieży wierzchniej
Wiktionary
Gazeta – rodzaj wydawnictwa ciągłego, ukazującego się codziennie (dziennik) lub co najmniej dwa razy w tygodniu, przekazującego odbiorcom informacje o bieżących powszechnych wydarzeniach (z reguły bez zawężania tematyki).
Wikipedia
(1.1) Artykuły Jana ukazują się w miejscowej gazecie.
(1.1) W gazecie napisano, że od jutra zdrożeje cukier.
(1.1) Czytał gazetę, a jego żona robiła w kuchni jedzenie.
(1.2) Gazety ci wystają.
Wiktionary
IPA: ɡaˈzɛta, AS: gazeta
Wiktionary
rzecz. gazeciarstwo n., gazeciarz mos., gazeciarka ż., gazetówka ż.
:: zdrobn. gazetka ż.
:: zgrub. gazecisko n., gazecidło n.
przym. gazetowy, gazeciany, gazeciarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: gazeta
(1.2) tablica do wieszania ogłoszeń i bieżących materiałów w szkole, w zakładzie pracy
(1.3) gazeta zawierająca jedynie reklamę; forma reklamy
(1.4) daw. środ. polit. gazeta „Robotnik”
Wiktionary
(1.3) W nowoczesnym społeczeństwie reklamy znajdują się wszędzie - na autobusach i taksówkach, w gazetach, tygodnikach, radiu, telewizji, Internecie, roznoszonych po domach gazetkach reklamowych i broszurach.
Wiktionary
rzecz. gazeta ż., gazecisko n., gazecidło n., gazetówka ż., gazeciarstwo n., gazeciarz m., gazeciarka ż.
przym. gazetowy, gazeciany, gazeciarski
Wiktionary
pojemnik na czasopisma; gazetownik
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: gazeta
Wiktionary
IPA: ɡaˈzɛtɔ, AS: gazeto
Wiktionary
tabloid, brukowiec, szmatławiec;
1. gazeta podająca sensacyjne treści, plotki;
2. potocznie: gazeta bezwartościowa, na niskim poziomie
SJP.pl
automat do sprzedaży czasopism; prasomat
SJP.pl
związany z gazetą
SJP.pl
pojemnik na czasopisma; gazetnik
SJP.pl
związany z gazetą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) poligr. związany z gazetą, dotyczący gazety
Wiktionary
(1.1) Przyniósł kawał mięcha owinięty w papier gazetowy.
Wiktionary
rzecz. gazeciarstwo n., gazeciarz mos., gazeciarka ż., gazecidło n., gazecisko n., gazeta ż., gazetka ż., gazetówka ż.
przym. gazeciany, gazeciarski
Wiktionary
wykaz nazw geograficznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) papier, z którego wyprodukowane są gazety
Wiktionary
rzecz. gazetka ż., gazeciarz mos., gazeta ż.
przym. gazetowy
Wiktionary
[czytaj: gazJANtep] miasto w Turcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Turcji;
(1.2) geogr. prowincja w Turcji;
Wiktionary
Gaziantep – miasto w południowej Turcji, ośrodek administracyjny prowincji Gaziantep. Około 2 069 tys. mieszkańców. Miasto znane z pistacji i robionej z nich baklawy.
Miasto położone jest przy linii kolejowej ze stacją Gaziantep prowadzącej do Mosulu w Iraku.
Wikipedia
1. inkasent z gazowni;
2. robotnik nadzorujący instalację pieców koksowniczych
SJP.pl
1. potocznie: mały samochód terenowy; łazik, dżip, jeep;
2. tamponik z gazy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: gaz
(1.2) med. kawałek gazy opatrunkowej złożony w tamponik
(1.3) pot. żart. lekkie upicie się
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) pot. mały, wojskowy samochód terenowy marki GAZ
Wiktionary
IPA: ˈɡaʑik, AS: gaźik
Wiktionary
(1.1) rzecz. gaza ż.
Wiktionary
(1.2) wacik
(2.1) łazik, dżip
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. żart. mechanik zajmujący się montażem i serwisem instalacji gazowych w samochodach
(1.2) daw. osoba zajmująca się utrzymywaniem oświetlenia gazowego
Wiktionary
(1.1) […] jak trafisz na dobrego gazmajstra, to on sam Ci powie co on może założyć (jaki zestaw), albo odeśle do konkurencji i przy takim radzę pozostać.
Wiktionary
(1.2) daw. gazownik
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od zob. gaza.
Wiktionary
IPA: ˈɡazɔ, AS: gazo
Wiktionary
lekki materiał budowlany; beton komórkowy
SJP.pl
wytwórnia gazobetonu
SJP.pl
związany z gazobetonem
SJP.pl
dziedzina technologii chemicznej obejmująca produkcję, badanie oraz przeróbkę surowców chemicznych otrzymanych z gazu ziemnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. rurociąg do transportu gazu;
Wiktionary
Gazociąg – specjalnie zaprojektowana i zbudowana sieć rur przesyłająca gaz (najczęściej gaz ziemny) na różne odległości.
Wikipedia
(1.1) Czy po zamknięciu gazociągu jego ponowne uruchomienie przebiegnie bez komplikacji?
Wiktionary
IPA: ɡaˈzɔt͡ɕɔ̃ŋk, AS: gazoćõŋk
Wiktionary
przym. gazociągowy
Wiktionary
związany z gazociągiem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gazociągiem, dotyczący gazociągu
Wiktionary
rzecz. gazociąg mrz.
Wiktionary
urządzenie do wytwarzania gazu z węgla, drzewa, koksu lub torfu przez niezupełne spalanie; czadnica; gazownica
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z gazogeneratorem
SJP.pl
związany z gazogipsem
SJP.pl
paliwo silnikowe, mieszanka bioetanolu i benzyny, zwykle w proporcji 1:9; benzohol
SJP.pl
wytwórnia gazu i koksu
SJP.pl
mieszanina węglowodorów: propanu, butanu oraz izobutanu, tzw. gaz płynny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. techn. zob. gaz płynny.
Wiktionary
IPA: ˈɡazɔl, AS: gazol
Wiktionary
(1.1) gaz płynny, LPG
Wiktionary
mieszanina najlżejszych ciekłych węglowodorów wyodrębnionych z gazu ziemnego lub gazów rafineryjnych, stosowana głównie jako dodatek do benzyny silnikowej (podnosi liczbę oktanową)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zakład przemysłowy, w którym otrzymuje się gazolinę
SJP.pl
1. aparat stosowany do pomiaru ciśnienia parcjalnego gazów, np. tlenu i dwutlenku węgla we krwi;
2. urządzenie do przechowywania i dozowania gazów w laboratoriach
SJP.pl
diagnostyczne badanie laboratoryjne krwi, umożliwiające monitorowanie wymiany gazowej organizmu
SJP.pl
Gazometria – diagnostyczne badanie laboratoryjne krwi umożliwiające rozpoznanie i monitorowanie zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej i wymiany gazowej organizmu. Polega na pobraniu krwi, najczęściej tętniczej (z tętnicy promieniowej lub udowej) albo kapilarnej (z opuszki palca lub płatka ucha), do specjalnej heparynizowanej strzykawki. Po pobraniu krwi strzykawkę należy szczelnie zamknąć, aby krew w strzykawce nie miała kontaktu z powietrzem.
Wikipedia
miernik objętości przepływającego gazu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie do pomiaru przepływu gazu
Wiktionary
Ga
Wikipedia
trawnik w parkach, ogrodach itp., zazwyczaj ozdobiony kwiatami i krzewami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ozdobny trawnik w kształcie prostokąta, koła lub owalu znajdujący się na podjeździe do pałacu lub dworu, otoczony wokół drogą dojazdową kończącą się bezpośrednio przed wejściem do rezydencji;
Wiktionary
Gazon ( le gazon – darń, murawa) – duży, ozdobny trawnik w kształcie prostokąta, koła lub owalu znajdujący się na podjeździe do pałacu lub dworu, otoczony wokół drogą dojazdową kończącą się bezpośrednio przed wejściem do rezydencji. Gazon może być ozdobiony klombami kwiatowymi, kompozycjami krzewów, ew. pojedynczymi drzewami, oraz fontanną lub innymi drobnymi formami architektonicznymi.
Wikipedia
(1.1) Pośrodku gazonu stała marmurowa fontanna.
Wiktionary
IPA: ˈɡazɔ̃n, AS: gazõn
Wiktionary
rzecz. gazonik mrz.
Wiktionary
mały gazon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od gazon
Wiktionary
(1.1) To nie gazon, lecz tylko mały gazonik.
Wiktionary
rzecz. gazon m.
Wiktionary
związany z gazonem
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sumaryczny udział zawartości metanu, wyższych węglowodorów gazowych oraz dwutlenku węgla w węglu, mierzony w m3 na 1 tonę czystej substancji węglowej (węgla bez popiołów i wilgoci)
Wiktionary
(1.1) Obszary o dużym zagrożeniu wyrzutami gazów i skał oraz o dużej gazonośności węgla stwarzały potencjalnie największe gazowe zagrożenie dla powierzchni.
Wiktionary
IPA: ˌɡazɔ̃ˈnɔɕnɔɕt͡ɕ, AS: gazõnośność
Wiktionary
przym. gazonośny
Wiktionary
obfitujący w gaz; dostarczający gazu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o terenach, skałach itp. zawierający złoża gazu ziemnego
Wiktionary
IPA: ˌɡazɔ̃ˈnɔɕnɨ, AS: gazõnośny
Wiktionary
rzecz. gazonośność
Wiktionary
korzystanie z gazociągu bez uiszczania opłat za gaz
SJP.pl
człowiek korzystający z gazociągu bez uiszczania opłat za gaz
SJP.pl
port, w którym odbierane są dostawy gazu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) port służący do przeładunku skroplonego gazu
Wiktionary
(1.1) Do bałtyckich gazoportów przypływa coraz więcej gazowców z Ameryki.
Wiktionary
przepuszczający gazy
SJP.pl
dioda lampowa gazowana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektron. lampa gazowana posiadająca dwie elektrody: anodę i katodę;
Wiktionary
Gazotron – rodzaj prostownika, gazowanej lampy elektronowej wykorzystywanej głównie jako dioda prostownicza w zasilaczach większej mocy.
Budowa gazotronu jest zbliżona do normalnej diody próżniowej - lampa również posiada gorącą katodę i anodę, jednak szczegóły konstrukcyjne są odmienne.
Wikipedia
(1.1) Głównym przeznaczeniem gazotronów jest prostowanie prądu zmiennego.
Wiktionary
przym. gazotronowy
Wiktionary
tworzący gaz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gazować.
Wiktionary
czas. gazować
przym. gazowany
rzecz. gazowiec mrz., zagazowanie n., gaz mrz.
Wiktionary
nasycony dwutlenkiem węgla
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) ims. przymiotnikowy bierny od: gazować
przymiotnik
(2.1) spoż. nasycony dwutlenkiem węgla
Wiktionary
rzecz. gaz m., gazówka ż., gazownia ż., gazownik m., gazowanie n., zagazowanie m.
czas. gazować ndk., zagazować dk.
przym. gazowy
Wiktionary
(2.1) musujący
Wiktionary
1. wpuszczać gaz do pomieszczenia;
2. dezynfekować coś gazem;
3. potocznie: przyspieszać; dodawać gazu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zagazować)
(1.1) nasycać gazem ciecz
(1.2) truć gazem
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) przyspieszać samochodem, „dodawać gazu”
(2.2) pot. biec
Wiktionary
(1.1) Podczas ładowania akumulator zaczął mocno gazować.
(1.2) Naziści natomiast (…) strzelali do ludzi w polu, gazowali w bunkrach, dusili w piwnicach.
(2.1) Kierowca gazuje i nagle zmienia pas.
Wiktionary
rzecz. gaz m., gazówka ż., gazownia ż., gazowanie n., zagazowanie m., gazownik m., gazowiec mrz.
czas. zagazować dk.
przym. gazowy, gazowany
Wiktionary
1. statek do przewozu gazu;
2. potocznie: pistolet gazowy; gazówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mar. statek przeznaczony do transportu skroplonego gazu;
Wiktionary
Gazowiec – statek przeznaczony do transportu skroplonego gazu ziemnego – LNG (ang. "Liquefied Natural Gas") lub skroplonego gazu porafinacyjnego – LPG (ang. "Liquefied Petroleum Gas"). Statki tego typu są w krajach anglojęzycznych nazywane "LNG/LPG carrier", a w krajach frankofońskich odpowiednio "Méthanier/Propanier".
Wikipedia
(1.1) Do bałtyckich gazoportów przypływa coraz więcej gazowców z Ameryki.
Wiktionary
IPA: ɡaˈzɔvʲjɛt͡s, AS: gazovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. gaz mrz., gazowanie n., gazownia ż.
przym. gazowy
czas. gazować ndk.
Wiktionary
zakład przemysłowy wytwarzający gaz węglowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przedsiębiorstwo, które zajmuje się sprzedawaniem i dostarczaniem gazu odbiorcom
Wiktionary
Gazownia – przedsiębiorstwo zajmujące się jedną lub kilkoma gałęziami przemysłu: odgazowywaniem węgla i wytwarzaniem z niego gazu koksowniczego, przesyłaniem gazu do odbiorców, zakład zasilający urządzenia w paliwo gazowe. W powszechnym znaczeniu pod terminem gazownia rozumie się zakład przesyłający gaz do odbiorców. W Polsce zajmuje się tym Polska Spółka Gazownictwa, spółka-córka PGNiG.
Wikipedia
urządzenie do wytwarzania gazu z węgla, drzewa, koksu lub torfu przez niezupełne spalanie; gazogenerator; czadnica
SJP.pl
dział przemysłu zajmujący się produkcją i przesyłaniem gazu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dziedzina zajmująca się wytwarzaniem i przesyłaniem gazu
Wiktionary
rzecz. gaz mrz., zagazowanie n.
przym. gazowniczy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący gazownictwa
Wiktionary
(1.1) Według zapewnień spółki gazowniczej prace te mają się zakończyć w połowie tego roku.
Wiktionary
rzecz. gaz m., gazownia ż., gazownictwo n., zagazowanie n.
przym. gazowy
Wiktionary
1. pracownik gazowni;
2. potocznie: człowiek nadużywający alkoholu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik gazowni
Wiktionary
rzecz. gaz mrz., zagazowanie n.
przym. gazowany
czas. gazować
Wiktionary
przymiotnik od: gaz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gazem, dotyczący gazu
(1.2) wypełniony gazem
(1.3) włók. związany z gazą; zrobiony z gazy
Wiktionary
(1.1) Koło lodówki wiało chłodem, zaś bliżej kuchenki gazowej było zbyt gorąco.
Wiktionary
IPA: ɡaˈzɔvɨ, AS: gazovy
Wiktionary
(1.1-2)
:: rzecz. gaz m., gazówka ż., gazownia ż., gazownik m., gazowiec mrz., zagazowanie n.
:: czas. gazować, zagazować, odgazować
:: przym. gazowany, gazowniczy
:: przysł. gazowo
(1.3)
:: rzecz. gaza ż., gazik mrz.
Wiktionary
dział chemii badający właściwości gazów
SJP.pl
zawiesina w gazie cząstek koloidowych stałych (dym) lub ciekłych (mgła)
SJP.pl
[czytaj: gaspaczo] hiszpańska zupa, chłodnik przyrządzany z warzyw; gaspacho
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. hiszpański chłodnik z surowych warzyw z dodatkiem suchego rozmoczonego chleba doprawiony oliwą i winnym octem;
Wiktionary
Gazpacho – hiszpańska zupa, wywodząca się z Andaluzji.
Wikipedia
IPA: ɡasˈpat͡ʃɔ, AS: gaspačo
Wiktionary
Gazprom ( ПАО «Газпром») – rosyjski koncern państwowy, największy światowy wydobywca gazu ziemnego.
Wikipedia
potocznie: kawałek rury używany do zadawania ciosów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. fragment rury stosowanej w instalacjach gazowych, używany w bójkach i napadach jako broń
Wiktionary
(1.1) Gdańska policja zatrzymała dwudziestoosobową grupę nastolatków, którzy wyposażeni w kije bejsbolowe, sztachety i gazrurki szykowali się do starcia z uczniami konkurencyjnej podstawówki.
Wiktionary
wykrzyknienie zachęcające do szybkiej jazdy lub biegu
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) ponaglenie
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: gaz
Wiktionary
(1.1) Trzeba stąd spadać! Gazu!
Wiktionary
rzecz. gaz m.
Wiktionary
(1.1) czadu!, dawaj! / dawajcie!
Wiktionary
potocznie: substancje lotne o przykrej woni wytwarzające się w jelitach na skutek zaburzeń w procesie trawienia, u niektórych zwierząt wytwarzane w celach obronnych; wiatry
SJP.pl
1. przyłączenie do sieci gazowniczej;
2. gazyfikacja węgla - proces chemiczny, w którym z węgla kamiennego otrzymuje się gazy palne, zwykle tlenek węgla i wodór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzeniem, które przekształca, gazyfikuje materiał organiczny, taki jak drewno lub węgiel, w gaz palny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gazyfikować.
Wiktionary
rzecz. niegazyfikowanie n., gazyfikacja ż.
czas. gazyfikować ndk.
przym. gazyfikacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. bardzo dużo, mnóstwo
Wiktionary
(1.1) [[niby|[N]iby]] jedna reklama[,] ale pierdyliard sponsorów i gazylion produkcji własnych (…).
Wiktionary
(1.1) wulg. pierdyliard
Wiktionary
potocznie:
1. pistolet gazowy;
2. kąpiel gazowa;
3. cienka chustka z tiulu;
4. samochód napędzany gazem;
5. kuchenka gazowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kuchenka gazowa
Wiktionary
potocznie:
1. pistolet gazowy;
2. kąpiel gazowa;
3. cienka chustka z tiulu;
4. samochód napędzany gazem;
5. kuchenka gazowa
SJP.pl
1. materiał służący do gacenia;
2. grobla z faszyny lub drzewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. materiał służący do gacenia chałupy na zimę
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. wgłębienie przy progu na rzece
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. gacie nmos., gacenie n., ogacenie n., gaciowy m., Gać ż., gacica ż.
czas. gacić ndk., ogacić dk.
przym. gaciowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. spodenki
Wiktionary
rzecz. gacie lm. nmos.
Wiktionary
1. potocznie o oku (zwykle w liczbie mnogiej: gały - oczy);
2. duża gałka;
3. potocznie: piłka;
4. środowiskowo: ocena niedostateczna; pała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. duża gałka
(1.2) zwykle w lm. pot. posp. oko
(1.3) środ. najniższa ocena szkolna
(1.4) sport. pot. piłka nożna
(1.5) białystok. nieudacznik, gapa, ciapa
(1.6) męski narząd płciowy
(1.7) fellatio
Wiktionary
(1.1) Zjadłeś trzy gały lodów, wystarczy na dziś.
(1.2) Co tak wytrzeszczasz te gały?
(1.3) Dopiero pierwszy miesiąc szkoły, a ja już załapałem trzy gały.
Wiktionary
IPA: ˈɡawa, AS: gau̯a
Wiktionary
rzecz. gałeczka ż., gałka ż.
Wiktionary
(1.3) niedostateczny, lufa, pała, gol, bania
Wiktionary
przymiotnik od: Gałacz (miasto w Rumunii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gałaczem, dotyczący Gałacza
Wiktionary
rzecz. Gałacz mrz.
Wiktionary
miasto w Rumunii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we wschodniej Rumunii, położone na lewym brzegu Dunaju;
(1.2) geogr. okręg we wschodniej Rumunii;
Wiktionary
Gałacz (rum. "Galați") – jedno z największych miast we wschodniej Rumunii, położone na lewym brzegu Dunaju, pomiędzy ujściami Prutu i Seretu, stolica okręgu.
Wikipedia
przym. gałacki
Wiktionary
jezioro w Polsce
SJP.pl
Gaładuś ( Galadusys) – drugie pod względem wielkości jezioro Suwalszczyzny.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Gałczyński (forma żeńska: Gałczyńska; liczba mnoga: Gałczyńscy) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 2200 osób.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zimowa zabawa, uczta organizowana przez i dla kawalerów
Wiktionary
IPA: ˈɡawda, AS: gau̯da
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Gałecki (forma żeńska: Gałecka; liczba mnoga: Gałeccy) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 4753 osoby.
Wikipedia
zdrobnienie od: gałka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: gałka
Wiktionary
Gałeczka ("Sphaerius") – rodzaj chrząszczy z podrzędu Myxophaga i rodziny gałeczkowatych. Ma zasięg kosmopolityczny, przy czym większość gatunków występuje w krainie orientalnej. Wiele gatunków jest półwodnych, ale niektóre są całkowicie lądowe.
Wikipedia
IPA: ɡaˈwɛt͡ʃka, AS: gau̯ečka
Wiktionary
rzecz. gałka ż., gała ż.
przym. gałkowy
Wiktionary
o cechach gałecznicowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Gałecznicowate ("Balanophoraceae" Rich.) – rodzina bezzieleniowych roślin z rzędu sandałowców ("Santalales") obejmująca 17 rodzajów z ok. 50 gatunkami. Ze względu na przystosowanie do pasożytniczego trybu życia gałecznicowate odbiegają znacznie swym wyglądem od innych roślin – przypominają grzyby i nazywane były „wariactwem w świecie roślin”. W większości występują w runie wilgotnych lasów równikowych pasożytując na roślinach reprezentujących różnorodne rodziny.
Wikipedia
o cechach gałecznicowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
gałecznik czteroplamek - gatunek chrząszcza z rodziny biedronek
SJP.pl
1. kulisty mały przedmiot, okrągłe zakończenie czegoś;
2. pokrętło do regulacji jakiegoś urządzenia
SJP.pl
łobuz, urwis, psotnik, łobuziak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zniszczony kawałek tkaniny, strzęp odzieży
(1.2) pot. ubranie
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) przest. łobuziak, nicpoń; obdartus
Wiktionary
(1.1) Po całym ich mieszkaniu walały się różnobarwne, ale brudne gałgany.
(1.2) Szwagierka poszła właśnie do lumpeksu kupić sobie jakiś gałgan.
(2.1) Dzięki temu siostra nie może ani palcem ruszyć we własnym majątku, bo gałgan Kunik ma pełnię władzy.
Wiktionary
IPA: ˈɡawɡãn, AS: gau̯gãn
Wiktionary
rzecz. gałganiarz m., gałganek mrz.
Wiktionary
(1.1) łachman, szmata
(1.2) ciuch, łach
(2.1) hultaj, niecnota, ladaco, łachmyta, łachudra, łapserdak; oberwaniec, szmaciarz
Wiktionary
1. mały kawałek materiału;
2. zwykle w liczbie mnogiej: stroje, fatałaszki;
3. zdrobnienie od: gałgan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. kawałek, skrawek tkaniny
Wiktionary
IPA: ɡawˈɡãnɛk, AS: gau̯gãnek
Wiktionary
rzecz. gałgan m., gałganiarz m.
przym. gałganiarski
Wiktionary
grupa gałganów, hultajów, nicponiów
SJP.pl
1. chodzenie w starym, zniszczonym ubraniu; łachmaniarstwo;
2. czyn nieetyczny; gałgaństwo, łajdactwo;
3. cecha kogoś, kto postępuje nieetycznie; łajdactwo;
4. wykonywanie jakiejś czynności niestarannie; bylejakość
SJP.pl
1. człowiek nędznie ubrany, zaniedbany, brudny; łachmyta, obszarpaniec, oberwaniec, obdartus;
2. potocznie: człowiek dziwacznie ubrany; dziwak, cudak, oryginał;
3. handlarz szmatami; łaciarz, szmaciarz, łachmaniarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto trudni się zbieraniem starych szmat, gałganów
(1.2) handlarz starymi, zniszczonymi ubraniami
(1.3) ktoś nędznie albo dziwacznie ubrany
Wiktionary
rzecz. gałgan m., gałganek m.
:: fż. gałganiara ż.
przym. gałganowy, gałgankowy
Wiktionary
(1.1) szmaciarz
(1.2) szmaciarz
(1.3) szmaciarz
Wiktionary
potocznie:
1. kobieta niemoralna, nieuczciwa; łajdaczka, hultajka;
2. kobieta lekkich obyczajów; ladacznica, nierządnica
SJP.pl
stawać się gałganem, łobuzem, nicponiem
SJP.pl
zgrubienie od: gałgan
SJP.pl
potocznie:
1. nieco podarty, zniszczony;
2. mający pewne cechy gałgana, łajdaka
SJP.pl
przymiotnik od: gałgan
SJP.pl
potocznie:
1. lekceważenie przyjętych norm etycznych i społecznych; łobuzerka;
2. grupa gałganów, hultajów, nicponiów; gałganeria
SJP.pl
1. kulisty mały przedmiot, okrągłe zakończenie czegoś;
2. pokrętło do regulacji jakiegoś urządzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mały, kulisty przedmiot lub kuliste zakończenie przedmiotu
(1.2) porcja lodów w kształcie kulki
(1.3) regulator danych funkcji w urządzeniach mechanicznych, elektrycznych i elektronicznych
(1.4) daw. kulka używana w głosowaniach
(1.5) kulka ze śniegu, śnieżka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ojciec włożył czarny surdut (nieco wytarty na szwach) i wydobył z kąta laskę ze srebrną gałką.
(1.2) Adaś kupił dwie gałki lodów waniliowych.
(1.3) Mimo dłuższego kręcenia gałką nie udało mu się dostroić aparatu.
(1.4) Czarna gałka oznaczała głos przeciw.
Wiktionary
IPA: ˈɡawka, AS: gau̯ka
Wiktionary
rzecz. gała ż.
:: zdrobn. gałeczka ż.
przym. gałkowy, wewnątrzgałkowy
Wiktionary
(1.2) kulka
(1.3) regulator, pokrętło, potencjometr
(1.5) śnieżka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
kulisty, podobny do gałki
SJP.pl
łyżka do nabierania lodów; porcjoner
SJP.pl
Gałkowo (niem. "Galkowen") – wieś w Polsce, w sołectwie Gałkowo, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim, w gminie Ruciane-Nida.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ gałka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cechy gałki
Wiktionary
rzecz. gałka ż., gałeczka ż.
Wiktionary
Gałkówka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Miastkowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Matki Bożej Różańcowej w Miastkowie.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina z rodziny selerowatych, o drobnych, białych lub różowych kwiatach; kropidło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał odkryty w 2009 roku;
Wiktionary
Gałuskinit – minerał odkryty w 2009 r. w skałach kontaktowych nad jeziorem Bajkał przez mineralogów z międzynarodowego zespołu, kierowanego przez niemieckiego krystalografa Thomasa Armbrustera z Uniwersytetu w Bernie.
Nowy minerał został nazwany na cześć pracowników Wydziału Nauk o Ziemi Uniwersytetu Śląskiego Iriny i Jewgienija Gałuskinów za ich wkład w mineralogię wysokotemperaturowych skarnów.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kulin. woda po gotowaniu klusek
Wiktionary
rzecz. gałuszka ż.
Wiktionary
gatunek paproci wodnej należący do rodziny marsyliowatych, rosnący w środkowej i południowej Europie, w Polsce występujący rzadko na Śląsku i Pomorzu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kulin. kluska z mąki lub ziemniaków
Wiktionary
Ga
Wikipedia
rzecz. gałuszczónka ż.
Wiktionary
(1.1) gwara. hałuska, hałuszka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zob. gała.
Wiktionary
IPA: ˈɡawɨ, AS: gau̯y
Wiktionary
zdrobnienie od: gałązka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: gałązka
Wiktionary
IPA: ˌɡawɔ̃w̃ˈzɛt͡ʃka, AS: gau̯õũ̯zečka
Wiktionary
zob. gałąź.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: gałąź
(1.2) mała gałąź
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na gałązce nie było już ani jednego listka.
Wiktionary
IPA: ɡaˈwɔ̃w̃ska, AS: gau̯õũ̯ska
Wiktionary
rzecz. gałąź ż., gałęziak mzw./mrz.
Wiktionary
(1.2) gw. Górny Śląsk astka
Wiktionary
piewik gałązkowiec - gatunek pluskwiaka z rodziny piewikowatych
SJP.pl
1. związany z gałązką;
2. jeden ze ściegów ozdobnych wykonywanych igłą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od gałązka
Wiktionary
(1.1) Jesienią przemija moda na farbowane chryzantemy gałązkowe zwane potocznie koreankami
Wiktionary
IPA: ˌɡawɔ̃w̃ˈskɔvɨ, AS: gau̯õũ̯skovy
Wiktionary
zob. gałąź.
Wiktionary
1. pęd wyrastający z pnia drzewa; konar, odrośl;
2. urzędowo: dział nauki, gospodarki itp.;
3. książkowo: boczna linia rodu;
4. w medycynie: odgałęzienie jakiegoś organu, jakiejś części organizmu;
5. w łowiectwie: odnoga w wieńcu jelenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. boczny pęd drzewa lub krzewu
(1.2) przen. dział gospodarki, nauki itp.
(1.3) przen. odgałęzienie, odnoga, rozgałęzienie czegoś
Wiktionary
Ga
Wikipedia
(1.1) Podczas ostatniej nawałnicy gałęzie wielu drzew w arboretum zostały poważnie uszkodzone.
(1.2) Fizyka jądrowa to stosunkowo nowa gałąź nauki.
(1.3) Na rysunku zaznaczono główne gałęzie układu nerwowego człowieka.
(1.3) Adam wnikliwie bada liczne gałęzie swojej rodziny.
Wiktionary
IPA: ˈɡawɔ̃w̃ɕ, AS: gau̯õũ̯ś
Wiktionary
rzecz. gałązka ż., gałązeczka ż., gałęzatka ż., gałęziarka ż., odgałęzienie n., podgałąź ż., rozgałęzienie n., rozgałęźnik mrz., gałęźniak mrz., gałęźnik mrz., gałęziak m., gałęziówka ż.
czas. rozgałęziać ndk., odgałęziać ndk., odgałęzić dk., rozgałęzić dk.
przym. gałęziasty, gałązkowy, gałęziowy, międzygałęziowy, wewnątrzgałęziowy, rozgałęźny, odgałęziony, odgałęziający, ugałęziony
przysł. gałęzisto
Wiktionary
(1.1) konar, odrośl; gw. Górny Śląsk asta
(1.2) dział
(1.3) odnoga, linia boczna
Wiktionary
gatunek jamochłona przypominający rozgałęziony krzew, występujący w wodach morskich i słodkich; kladofora, kordylofora
SJP.pl
Gałęzatka ("Cladophora") – rodzaj wielokomórkowych glonów z gromady zielenic, należących do rzędu gałęzatkowców, występujących w wodach śródlądowych oraz w morzach.
Wikipedia
rząd wielokomórkowych glonów z gromady zielenic
SJP.pl
przedstawiciel rzędu wielokomórkowych glonów z gromady zielenic
SJP.pl
bezlistna gałązka u niektórych roślin, przystosowana do pełnienia roli organu asymilującego, zastępująca blaszki liściowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. podrośnięte, nielotne pisklę sowy, które opuściło już gniazdo i przesiaduje na gałęzi lub na ziemi
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) bot. zmodyfikowana, płaska łodyga o zielonej barwie, która przejęła funkcje liścia;
(2.2) mykol. zob. koralówka.
Wiktionary
Gałęziak – zmodyfikowana, spłaszczona łodyga barwy zielonej, która przejmuje funkcje liścia (przeprowadza fotosyntezę) i jest do niego podobna z kształtu. U roślin wytwarzających gałęziaki liście właściwe są zwykle silnie zredukowane, wykształcają się jako ciernie lub łuski, często szybko opadające. U niektórych roślin cała łodyga wykształca się w formie gałęziaków, u innych tylko część pędów, zazwyczaj końcowa, jest zmodyfikowana (np. u myszopłocha, szparaga, kokietnika).
Wikipedia
rzecz. gałąź ż., gałązka ż., gałązeczka ż., gałęzatka ż., gałęziarka ż., odgałęzienie n., podgałąź ż., rozgałęzienie n., rozgałęźnik m., gałęźniak m., gałęźnik m.
czas. rozgałęziać ndk., odgałęziać ndk., odgałęzić dk., rozgałęzić dk.
przym. gałęziasty, gałązkowy, gałęziowy, międzygałęziowy, wewnątrzgałęziowy, rozgałęźny, odgałęziony, odgałęziający, ugałęziony
przysł. gałęzisto
Wiktionary
karma z pędów drzew liściastych ususzonych razem z liśćmi; liściarka
SJP.pl
gałęzisty;
1. mający kształt gałęzi;
2. mający bujne gałęzie, krzaczasty
SJP.pl
podobny z wyglądu do gałęzi
SJP.pl
związany z gałęzią
SJP.pl
środowiskowo: zwierzę żywiące się liśćmi i gałęziami bezpośrednio z drzewa
SJP.pl
gałęziasty;
1. mający kształt gałęzi;
2. mający dużo gęsto rosnących gałęzi
SJP.pl
w leśnictwie: drewno opałowe w postaci gałęzi odciętych od pnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) leśn. drewn. drobne drewno opałowe, najczęściej z gałęzi, zbierane podczas ścinki;
(1.2) środ. techn. leśn. kompaktowa, rzadziej jednoręczna, pilarka
Wiktionary
Gałęziówka – drobne drewno, odpad pozyskiwany podczas ścinki drzew, wykorzystywany jako opał.
Najczęściej są to gałęzie o grubości do 7 cm w korze i 5 cm bez kory.
"Gałęziówka" po pocięciu na odpowiednią długość, staje się drewnem opałowym.
Wikipedia
rzecz. gałąź ż., gałązka ż.
przym. gałęziowy
czas. rozgałęziać ndk., rozgałęzić dk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: młody ptak hodowany jako ptak łowny, niezdolny jeszcze do samodzielnego dłuższego lotu; gałęźnik
SJP.pl
potocznie: młody ptak hodowany jako ptak łowny, niezdolny jeszcze do samodzielnego dłuższego lotu; gałęźniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. nagana, potępienie
(1.2) daw.) hańba, wstyd
Wiktionary
IPA: ˈɡãɲba, AS: gãńba
Wiktionary
czas. ganić ndk.
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński ganiba
Wiktionary
potocznie: marihuana; ganja, gandża, gandzia, marycha, maryśka, staf, stuff
SJP.pl
przenośny zbiornik zawierający środki gaśnicze, używany do gaszenia pożarów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. przenośny przyrząd do gaszenia pożaru;
(1.2) środ. więz. nos
Wiktionary
Gaśnica – urządzenie (najczęściej przenośne) służące do gaszenia pożarów. Mniejsze gaśnice stosuje się w samochodach, większe w obiektach publicznych i przemysłowych. Istnieją także agregaty gaśnicze złożone z jednej lub większej liczby dużych gaśnic zaopatrzonych we wspólną dyszę i umieszczonych na dwukołowym podwoziu oraz zestawy gaśnicze na wózku trolley2 - zestawy takie składają się z kilku gaśnic, przez co zwiększona jest skuteczność gaśnicza.
Wikipedia
(1.1) Ogień można zagasić gaśnicą lub zdusić kocem.
Wiktionary
IPA: ɡaɕˈɲit͡sa, AS: gaśńica
Wiktionary
rzecz. gaśnicowy m., gaszenie n., gaśniczak mos.
czas. gasić ndk.
przym. gaszący, gaśniczy, gaśnicowy
Wiktionary
→ gaśnica
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z gaśnicą
Wiktionary
rzecz. gaśnica ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. pejor. zwolennik Grzegorza Brauna i Konfederacji Korony Polskiej;
Wiktionary
IPA: ɡaɕˈɲit͡ʃak, AS: gaśńičak
Wiktionary
rzecz. gaśnica ż.
Wiktionary
stosowany przy gaszeniu pożaru
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeznaczony do gaszenia pożarów
Wiktionary
(1.1) Wkrótce rozpoczęto akcję gaśniczą, gdy po okolicznych wsiach zajęczały syreny.
(1.1) Największą atrakcją była finałowa kąpiel w pianie gaśniczej, wytworzonej przez specjalny agregat.
Wiktionary
IPA: ɡaɕˈɲit͡ʃɨ, AS: gaśńičy
Wiktionary
rzecz. gaśnica ż., gaszenie n., gaśnięcie n.
czas. gasić, gasnąć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stożkowate narzędzie do gaszenia świec
Wiktionary
(1.1) Najpopularniejszym i najprostszym gaśnikiem był jednak wykonany z blachy stożek na drewnianej rączce.
Wiktionary
czas. gasić ndk., zgasić dk.
rzecz. gasidło n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gasnąć.
Wiktionary
IPA: ɡaɕˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: gaśńė̃ńće
Wiktionary
czas. gasnąć
przym. gaśniczy
rzecz. wygaśnięcie n.
Wiktionary
żona gazdy; gospodyni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. gw-pl|Śląsk Cieszyński. żona gazdy, gospodyni na Podhalu i w Cieszyńskiem
Wiktionary
(1.1) Znajoma gaździna zawsze częstowała herbatką z prądem.
Wiktionary
IPA: ɡaʑˈd͡ʑĩna, AS: gaźʒ́ĩna
Wiktionary
rzecz. gazdostwo n., gazdówka ż., gazdowanie n.
:: fm. gazda m.
czas. gazdować ndk.
przym. gazdowy, gazdowski
Wiktionary
zdrobnienie od: gaździna
SJP.pl
być gazdą (właścicielem gospodarstwa wiejskiego na Podhalu); gazdować, gospodarzyć
SJP.pl
urządzenie do wytwarzania mieszanki paliwa i powietrza w silnikach; karburator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. urządzenie do wytwarzania mieszanki paliwa i powietrza w silnikach spalinowych z zapłonem iskrowym
Wiktionary
Gaźnik (karburator) – urządzenie wytwarzające mieszankę paliwowo-powietrzną o odpowiednim składzie w silnikach spalinowych o zapłonie iskrowym. W gaźniku następuje dozowanie paliwa, jego rozpylenie w celu odparowania i wymieszanie oparów paliwa z powietrzem, a następnie dostarczenie tak wytworzonej mieszanki w odpowiedniej ilości poprzez kolektor dolotowy do cylindra. Gaźnik jest częścią układu zasilania silnika spalinowego.
Wikipedia
(1.1) Silnik składa się z gaźnika, tłoków, wału, chłodnicy i wielu innych elementów.
Wiktionary
rzecz. gaźnikowiec mos.
przym. gaźnikowy
Wiktionary
(1.1) karburator
Wiktionary
potocznie: specjalista od gaźników samochodowych
SJP.pl
wynagrodzenie za pracę, pensja, zwłaszcza aktora lub wojskowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wynagrodzenie za pracę artysty scenicznego (aktora, muzyka)
Wiktionary
(1.1) Za rolę w tym filmie aktor dostał najwyższą gażę w życiu.
(1.1) W trakcie wiosennej awantury o gaże członków pewnego publicznego gremium, bez żenady szermowano argumentem, że w podobnych prywatnych gremiach zarobki są wyższe.
Wiktionary
IPA: ˈɡaʒa, AS: gaža
Wiktionary
czas. angażować ndk., zaangażować dk.
Wiktionary
(1.1) płaca, wynagrodzenie
Wiktionary
symbol gilberta, jednostki siły magnetomotorycznej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) stpol. duże naczynie na płyn
Wiktionary
skrót od: Górnośląski Bank Gospodarczy SA
SJP.pl
skrót od: Gliwicki Bank Handlowy
SJP.pl
skrót od: Główna Biblioteka Lekarska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: ang. Great Britain Pound - funt szterling
SJP.pl
skrót od: Great Britain - Wielka Brytania; GB
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej na północy Polski: zamożny chłop
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. człowiek opryskliwy, nieobyty towarzysko
(1.2) hist. w XV-XIX w.: gospodarz, zamożny chłop, posiadający własne duże gospodarstwo (tzw. gburstwo), od jednego do dwóch łanów, w większości wolny;
(1.3) reg-pl|Mazury. bogaty rolnik
(1.4) reg-pl|Warmia, Mazury. gospodarz
Wiktionary
(1.1) Z niego jest straszny gbur – wchodząc nie powiedział nawet „Dzień dobry”.
(1.1) ''Przed tym drugim nie miałam po co się wysilać, bo był gbur i cham.''
Wiktionary
IPA: ɡbur, AS: gbur
Wiktionary
rzecz. gburostwo n., gburstwo n., gburzysko n.
:: fż. gburka ż.
przym. gburowaty
przysł. gburowato
Wiktionary
(1.1) pejor. cham, grubianin, prostak, prostaczek, kmiot, kmieć, jaskiniowiec, ordynus, prymityw, reg. pozn. bamber
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
obraźliwie: kobieta ordynarna, nieobyta; prostaczka, chamka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. kobieta opryskliwa, nieobyta towarzysko
(1.2) daw. reg. chłopka
Wiktionary
(1.1) Wpuścili taką gburkę i poobrażała wszystkich.
Wiktionary
rzecz. gburostwo n., gburzysko n., gburstwo n.
:: fm. gbur m.
przym. gburowaty
Wiktionary
(1.1) chamka, impertynentka, arogantka
(1.2) chłopka
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: gburliwie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: gburliwy
SJP.pl
zachowujący się jak gbur; nieokrzesany, prostacki, chamski, gburowaty
SJP.pl
stawać się gburem, nieokrzesańcem; chamieć
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób typowy dla gbura
Wiktionary
rzecz. gbur mos., gburowatość ż.
przym. gburowaty
Wiktionary
(1.1) chamsko, grubiańsko, jędzowato, mrukliwie, niedelikatnie, niegrzecznie, nieprzyjemnie, niestosownie, opryskliwie, ordynarnie, prostacko, surowo, szorstko, zgryźliwie
Wiktionary
zachowanie nieuprzejme, niegrzeczne, niedelikatne; ordynarność; grubiaństwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tych, którzy są gburowaci
Wiktionary
przym. gburowaty
przysł. gburowato
Wiktionary
zachowujący się jak gbur; nieokrzesany, prostacki, chamski, gburliwy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zachowujący się w sposób niegrzeczny, szorstki
Wiktionary
(1.1) Myślę, że Heniek jest bardziej gburowaty niż Sebastian.
Wiktionary
rzecz. gbur mos., gburka ż., gburowatość ż.
przysł. gburowato
Wiktionary
(1.1) borsukowaty, burkliwy, chamski, grubiański, jędzowaty, mrukliwy, naburmuszony, niedelikatny, niegrzeczny, nieokrzesany, niestosowny, nieuprzejmy, opryskliwy, ordynarny, prostacki, surowy, szorstki, zgryźliwy
Wiktionary
zgrubienie od: gbur
SJP.pl
skrót od: Gospodarczy Bank Wielkopolski
SJP.pl
gigakaloria
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
symbol gadolinu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót
(1.1) = gdański
Wiktionary
wykrzyknik naśladujący odgłos wydawany przez kurę
SJP.pl
1. o kurze: wydawać charakterystyczny dźwięk;
2. potocznie: dużo mówić
SJP.pl
1. o kurze: wydawać charakterystyczny dźwięk;
2. potocznie: dużo mówić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gdakać.
(1.2) odgłos będący efektem czynności gdakania (1.1)
Wiktionary
IPA: ɡdaˈkãɲɛ, AS: gdakãńe
Wiktionary
czas. gdakać ndk.
Wiktionary
1. o kurze: wydawać charakterystyczny dźwięk;
2. potocznie: dużo mówić
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. gdaknąć / zagdakać)
(1.1) o kurze: wydawać głos
Wiktionary
(1.1) Od rana słychać było, jak kury gdaczą w kurniku.
Wiktionary
IPA: ˈɡdakat͡ɕ, AS: gdakać
Wiktionary
rzecz. gdakanie n.
Wiktionary
(1.1) kwokać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Gdaniec (niem. "Hasendanz") – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Grzmiąca.
Wikipedia
wieża stojąca poza murami obronnymi, pełniąca oprócz funkcji obronnych również funkcje sanitarne; dansker
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) archit. wieża pełniąca w średniowieczu funkcję latryny, budowana w pewnej odległości od zamku, połączona z nim krytym przejściem na arkadach;
Wiktionary
Gdanisko (z niem. "Dansker", "Danzker") – w średniowiecznej architekturze warownej miejsce pełniące funkcję latryny, odseparowane od zabudowań zamkowych i zwykle usytuowane nad fosą.
Wikipedia
(1.1): Gdanisko było za polskich czasów używane jako wieża obronna i skład broni, a na górze było mieszkanie dziesiętnika załogi.
Wiktionary
rzecz. Gdańsk mrz.
Wiktionary
(1.1) dansker, danzker, wieża latrynowa, wieża ustępowa
Wiktionary
skrót od: gdański
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w północnej Polsce, stolica województwa pomorskiego;
Wiktionary
Gdańsk (, Gduńsk; Danzig; Gedania, Gedanum, Dantiscum; Danswijk) – miasto na prawach powiatu w północnej Polsce w województwie pomorskim, położone nad Morzem Bałtyckim u ujścia Motławy do Wisły nad Zatoką Gdańską. Największe miasto w Polsce pod względem powierzchni. Centrum kulturalne, naukowe i gospodarcze oraz węzeł komunikacyjny północnej Polski, stolica województwa pomorskiego. Ośrodek gospodarki morskiej z drugim co do wielkości portem handlowym Morza Bałtyckiego.
Wikipedia
(1.1) Obywatelstwo Gdańska dawało przywilej do posiadania ziemi.
(1.1) Fontanna Neptuna w Gdańsku stoi na Długim Targu.
Wiktionary
IPA: ɡdãj̃sk, AS: gdãĩ ̯sk
Wiktionary
rzecz. Gdańszczanka ż., Gdańszczanin mos., gdańszczanin mos., gdańszczanka ż., gdanisko n.
przym. gdański, podgdański
Wiktionary
rzadko: wódka gdańska
SJP.pl
przymiotnik od: Gdańsk, Gdańskie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gdańskiem, dotyczący Gdańska
Wiktionary
(1.1) Jan Heweliusz, gdański astronom, uchodzi za twórcę nowożytnej selenografii.
Wiktionary
IPA: ˈɡdãj̃sʲci, AS: gdãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Gdańszczanka ż., Gdańszczanin mos., gdańszczanin mos., gdańszczanka ż., Gdańsk mrz., Gdańskie n.
przym. podgdański
Wiktionary
rzadko: wódka gdańska
SJP.pl
mieszkaniec Gdańska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Gdańska
(1.2) osoba pochodząca z Gdańska, urodzona w Gdańsku
Wiktionary
(1.1) Wielu współczesnych gdańszczan nie do końca kojarzy modny dziś wrzeszczański Garnizon właśnie z Czarnymi Huzarami, dla których wybudowano te koszary w II połowie XIX stulecia.
Wiktionary
IPA: ɡdãj̃ʃˈt͡ʃãɲĩn, AS: gdãĩ ̯ščãńĩn
Wiktionary
rzecz. Gdańszczanin mos.
rzecz. Gdańsk mrz.
:: fż. gdańszczanka ż.
przym. gdański
Wiktionary
mieszkanka Gdańska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Gdańska
(1.2) kobieta pochodząca z Gdańska, urodzona w Gdańsku
Wiktionary
IPA: ɡdãj̃ʃˈt͡ʃãnka, AS: gdãĩ ̯ščãnka
Wiktionary
rzecz. Gdańszczanka ż.
rzecz. Gdańsk mrz.
:: fm. gdańszczanin mos.
przym. gdański
Wiktionary
Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju żeńskiego, nazwa własna
(1.1) = adm. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad;
Wiktionary
przestarzale: mężczyzna, który stale narzeka, utyskuje; gderacz, zrzęda, narzekacz
SJP.pl
potocznie: dokuczliwe i męczące narzekanie; gderanina
SJP.pl
narzekacz, zrzęda
SJP.pl
rzadko: lubiący gderać, ciągle gderający; gderliwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gderać.
Wiktionary
rzecz. gderała m./ż., gdera m./ż., gderacz m., gderalski m., gderanina ż., gderliwość ż.
czas. gderać
przym. gderliwy, gderalski
Wiktionary
(1.1) zrzędzenie, burczenie
Wiktionary
stałe narzekanie, utyskiwanie, gderanie
SJP.pl
potocznie: dokuczliwie i ustawicznie narzekać; zrzędzić, kwasić
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) pot. narzekać w sposób nużący i męczący
Wiktionary
rzecz. gderacz mos., gderanie n., gderliwość ż.
Wiktionary
(1.1) marudzić, zrzędzić, przest. mantyczyć
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób gderliwy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: gderliwie
SJP.pl
→ gderliwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. cecha tego, co gderliwe; cecha tych, którzy są gderliwi
Wiktionary
(1.1) Bądźcie wyrozumiali dla gderliwości i braku humoru starszych.
Wiktionary
rzecz. gderała m./ż., gdera m./ż., gderacz m., gderalski m., gderanina ż., gderanie n.
czas. gderać
przym. gderliwy, gderalski
Wiktionary
(1.1) zrzędliwość
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: gderliwy
SJP.pl
skłonny do gderania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skory do gderania
Wiktionary
rzecz. gderanie n., gderliwość ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, położone nad jeziorem Pejpus, na północ od Pskowa;
Wiktionary
Gdow ( Γдов, Oudova) – miasto w Rosji, u ujścia rzeki Gdowki do jeziora Pejpus, na północ od Pskowa.
Założone w XIV wieku jako wysunięta placówka dla Pskowa; w latach 1431–1434 wybudowano tam fortecę, której ruiny można oglądać do dziś. Atakowana kilkakrotnie przez Szwedów i Polaków w czasie kilku toczących się tu wojen (m.in. rosyjsko-szwedzkich 1590–1595, i 1610–1617), ostatecznie od 1617 w granicach Rosji. Prawa miejskie od 1780.
Wikipedia
przym. gdowski
Wiktionary
(1.1) war. Gdów(zapis spolszczony)
Wiktionary
mieszkaniec Gdowa
SJP.pl
mieszkanka Gdowa
SJP.pl
przymiotnik od: Gdów (wieś w Małopolsce)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Gdowa, związany z Gdowem, pochodzący z Gdowa
(1.2) dotyczący Gdowa, związany z Gdowem (Gdow w Rosji nad jeziorem Pejpus)
Wiktionary
rzecz. Gdów m., Gdow mrz.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
fiołek alpejski; cyklamen; gduła
SJP.pl
Gdula – amerykański zespół i konstruktor wyścigowy, założony przez Eda Gdulę i uczestniczący w Indianapolis 500 w latach 1947–1951 (jako konstruktor) i 1953 oraz 1957–1958 (wyłącznie jako zespół).
Wikipedia
fiołek alpejski; cyklamen; gdula
SJP.pl
spójnik; kiedy
SJP.pl
spójnik
(1.1) …rozpoczynający zdanie podrzędne określające czas zajścia czynności ze zdania głównego
Wiktionary
(1.1) Gdy koks spalił się całkiem, zaczął spomiędzy nich buchać z przeraźliwym hukiem wielki płomień, długi, drgający.
(1.1) Gdy wróciliśmy do domu, przestało padać.
Wiktionary
IPA: ɡdɨ, AS: gdy
Wiktionary
rzecz. gdybanie n.
czas. gdybać ndk.
przysł. nigdy, niegdyś
sp. gdyby, gdyż
partyk. gdybyż
Wiktionary
(1.1) kiedy; jeżeli
Wiktionary
potocznie: skłonny do formułowania przypuszczeń, rozwodzenia się nad czymś
SJP.pl
potocznie: formułowanie przypuszczeń, rozwodzenie się nad czymś; gdybanina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gdybać.
(1.2) spekulacja, przypuszczenia
Wiktionary
czas. gdybać ndk.
Wiktionary
potocznie: formułowanie przypuszczeń, rozwodzenie się nad czymś; gdybalstwo
SJP.pl
potocznie: formułować wiele przypuszczeń, zastanawiać się nad tym, co mogło się wydarzyć; hipotetyzować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. pogdybać)
(1.1) pot. snuć przypuszczenia; rozwodzić się nad tym, co by było, gdyby
Wiktionary
IPA: ˈɡdɨbat͡ɕ, AS: gdybać
Wiktionary
rzecz. gdybanie n.
czas. pogdybać dk.
sp. gdyby
Wiktionary
(1.1) hipotetyzować
Wiktionary
1. spójnik rozpoczynający zdania lub ich równoważniki oznaczające możliwość, nie spełniony warunek realizacji tego, o czym mowa w innym zdaniu
2. partykuła rozpoczynająca zdania lub ich równoważniki oznaczające gorące pragnienie czegoś
SJP.pl
spójnik
(1.1) …wprowadzający w zdaniu podrzędnym warunek, który w danej sytuacji nie jest możliwy do spełnienia
Wiktionary
(1.1) Gdyby autobus się nie spóźnił, byłbym tu na czas.
(1.1) Gdybym był zdrowy, mógłbym jeździć na rowerze.
(1.1) Chętnie bym ci pomógł, gdybym tylko miał czas.
Wiktionary
IPA: ˈɡdɨbɨ, AS: gdyby
Wiktionary
czas. gdybać
Wiktionary
(1.1) jeśli, jeżeli, reg. śl. dyby
Wiktionary
partykuła wprowadzająca pragnienie lub życzenie
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. dzielnica Brodnicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Polsce;
Wiktionary
Gd
Wikipedia
(1.1) Miasta Gdańsk, Sopot i Gdynia tworzą aglomerację zwaną Trójmiastem.
Wiktionary
IPA: ˈɡdɨ̃ɲa, AS: gdỹńa
Wiktionary
rzecz. gdynianin mos., gdynianka ż.
przym. gdyński, podgdyński
Wiktionary
mieszkaniec Gdyni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Gdyni
(1.2) osoba pochodząca z Gdyni, urodzona w Gdyni
Wiktionary
IPA: ɡdɨ̃ˈɲä̃ɲĩn, AS: gdỹńä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Gdynia ż.
:: fż. gdynianka ż.
przym. gdyński
Wiktionary
mieszkanka Gdyni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Gdyni
(1.2) kobieta pochodząca z Gdyni, urodzona w Gdyni
Wiktionary
IPA: ɡdɨ̃ˈɲãnka, AS: gdỹńãnka
Wiktionary
rzecz. Gdynia ż.
:: fm. gdynianin mos.
przym. gdyński
Wiktionary
damski but na płaskim obcasie
SJP.pl
gatunek lekkiego obuwia damskiego na płaskim obcasie
SJP.pl
gwarowo: dawny, miniony, przeszły; zaszły, ówczesny
SJP.pl
przymiotnik od: Gdynia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Gdyni, związany z Gdynią, pochodzący z Gdyni
Wiktionary
(1.1) Widywałem go więc w porcie szczecińskim i gdyńskim, spotykałem w Hamburgu i Antwerpii, w Las Palmas i Casablance, a w roku 1987 nawet w Kanale Sueskim
Wiktionary
IPA: ˈɡdɨ̃j̃sʲci, AS: gdỹĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Gdynia ż., gdynianin mos., gdynianka ż.
Wiktionary
potocznie: spójnik "gdy" połączony z końcówką czasownikową "-ś" (np. "Widziałem cię, gdyś tamtędy przechodził.", "Lubię, gdyś jest zadowolony.")
SJP.pl
ponieważ, albowiem, bo
SJP.pl
spójnik
(1.1) …wyrażający przyczynę czegoś
(1.2) przest. …rozpoczynający zdanie podrzędne określające czas zajścia czynności ze zdania głównego; wzmocniony spójnik gdy
Wiktionary
(1.1) Nie mogę przyjść do szkoły, gdyż jestem chory.
(1.1) Zlitujcie się, przyjaciele, zlitujcie, / gdyż Bóg mnie dotknął swą ręką.
Wiktionary
IPA: ɡdɨʃ, AS: gdyš
Wiktionary
sp. gdy
Wiktionary
(1.1) ponieważ, bo
Wiktionary
"gdyż" połączone z "by", partykułą trybu przypuszczającego
SJP.pl
zaimek zastępujący określenie miejsca, w którym coś się dzieje lub znajduje; najczęściej występuje na początku zdań pytajnych
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) służący do tworzenia pytań o lokalizację
(1.2) pot. służący do tworzenia pytań o kierunek
(1.3) pot. służący do tworzenia pytań o przebieg trasy
zaimek
(2.1) …względny, zastępujący określenie miejsca
(2.2) gdzieś (miejsce nie określone bliżej)
partykuła
(3.1) …podkreślająca nierealność
wykrzyknik
(4.1) …do przeganiania intruza albo zahamowania czyjegoś niewłaściwego zachowania
Wiktionary
(1.1) Gdzie kupiłaś tę broszę?
(1.1) Szukam w kuchni mąki. Gdzie ona jest?
(1.2) Gdzie idziesz?
(1.3) Gdzie idziesz!? Nie widzisz, że jest mokro i grząsko?
(2.1) Pójdę, gdzie mnie oczy poniosą.
(2.2) Nie mam gdzie zostawić dziecka; babcia jest zajęta.
(3.1) Gdzie tam wam do nas!
(4.1) Gdzie! Wypad z mojego domu!
Wiktionary
IPA: ɟd͡ʑɛ, AS: ǵʒ́e
Wiktionary
przysł. gdzieniegdzie, gdziekolwiek
zaim. gdzież, gdziekolwiek
partyk. gdzież
Wiktionary
(1.1) gdzież
(1.2) dokąd; daw. kędy
(1.3) którędy
(3.1) gdzież; daw. kędy
(1.1, 2.1-2, 3.1) gw. Śląsk, Częstochowa kaj, gw. Śląsk kany
Wiktionary
partykuła, np. Gdzieby on skłamał!
SJP.pl
zaimek nieokreślony
(1.1) (wskazuje na) bliżej nieokreślone miejsce
(1.2) w jakimkolwiek miejscu
zaimek względny
(2.1) na początku zdań podrzędnych, wskazując na niesprecyzowane miejsce lub każdy fragment jakiegoś obszaru
Wiktionary
(1.1) Czy gdziekolwiek spotkałeś dzika?
(1.2) Burmistrz zagroził, że wraz z całą radą złoży mandat. – Jeżeli już nic się nie da zmienić, to postaramy się, żeby być gdziekolwiek, byle nie w powiecie nowotomyskim – dodał.
(2.1) Gdziekolwiek ów człowiek szedł, pozostawiał podwójne ślady stóp.
Wiktionary
IPA: ɟd͡ʑɛˈkɔlvʲjɛk, AS: ǵʒ́ekolvʹi ̯ek
Wiktionary
zaim. gdzie
partyk. gdzie
wykrz. gdzie
Wiktionary
(1.1) byle gdzie, gdzie bądź, obojętnie gdzie, dokądkolwiek
(1.2) wszędzie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gwara. gdziekolwiek, w jakimkolwiek miejscu
Wiktionary
(1.1) Mój pies potrafi zasnąć gdzieniebądź, nawet na twardej podłodze.
(1.1) Możemy usiąść gdzieniebądź, wszystkie miejsca mają równie piękny widok na morze.
(1.1) Jak jesteś zmęczony, usiądź gdzieniebądź i odpocznij.
Wiktionary
(1.1) war. gdziebykolwiek
Wiktionary
w niektórych miejscach
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w niektórych miejscach
Wiktionary
(1.1) Deszcz przestał nareszcie padać i tylko gdzieniegdzie pozostały spore kałuże.
Wiktionary
IPA: ɟd͡ʑɛ̇̃ˈɲɛ̇ɟd͡ʑɛ, AS: ǵʒ́ė̃ńėǵʒ́e
Wiktionary
zaim. gdzie
partyk. gdzie
wykrz. gdzie
Wiktionary
(1.1) tu i ówdzie, miejscami; gw. Śląsk Cieszyński ponikandy, ponikany
Wiktionary
zaimek oznaczający określone miejsce, którego mówiący nie potrafi zidentyfikować lub którego nie chce wskazać
SJP.pl
zaimek nieokreślony
(1.1) w pewnym miejscu
(1.2) pot. używany do podkreślenia przybliżonego określania jakiejś wielkości
Wiktionary
(1.1) Wczoraj gdzieś zgubiłem okulary.
(1.2) Mój profesor jest gdzieś koło czterdziestki.
Wiktionary
IPA: ɟd͡ʑɛ̇ɕ, AS: ǵʒ́ėś
Wiktionary
(1.1) zaim. gdzie
Wiktionary
(1.1) reg. śl. kajś, reg. śl. kajsi, reg. śl. kańsi
(1.2) coś, jakoś; reg. śl. kajś, reg. śl. kajsi, reg. śl. kańsi
Wiktionary
zaimek pytający lub wskazujący "gdzie" wzmocniony partykułą "-ż"
SJP.pl
zaimek
(1.1) …pytajny, służący do tworzenia pytań o lokalizację; książk. gdzie
partykuła
(2.1) …podkreślająca nierealność; książk. gdzie
Wiktionary
(1.1) Gdzież ty byłaś? Czekałam na ciebie cały dzień!
(2.1) Lubią się z uczonością popisywać, szczycą się nią, choć gdzież im do uczoności poważnej, wymagającej całych lat pracy ciężkiej i studyów!
Wiktionary
IPA: ɟd͡ʑɛʃ, AS: ǵʒ́eš
Wiktionary
zaim. gdzie
partyk. gdzie
wykrz. gdzie
Wiktionary
(1.1, 2.1) gdzie, reg. śl. kanyż
Wiktionary
tyle co: czyżby (partykuła retoryczno-pytajna)
SJP.pl
wzmocniony zaimek "gdzież" połączony z końcówką czasownikową "-eś" (np. "Gdzieżeś zgubił tę książkę?")
SJP.pl
wzmocnione "gdzież"
SJP.pl
wieś gminna w województwie małopolskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś gminna w Polsce;
Wiktionary
Gdów – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie wielickim, w gminie Gdów.
Gdów uzyskał lokację miejską przed 1794 rokiem, zdegradowany przed 1880 rokiem. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Gdów. W latach 1945–1975 należał administracyjnie do „dużego”, a w latach 1975–1998 do „małego” województwa krakowskiego.
Wikipedia
(1.1) Gdów znajduje się na Pogórzu Wielickim
Wiktionary
rzecz. gdowianin m., gdowianka ż.
przym. gdowski
Wiktionary
symbol germanu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
łańcuch lub masyw górski (również podwodny) wypiętrzony w obrębie geosynkliny w następstwie ruchów fałdujących; geoantyklina; kordyliera
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: spłuczka podtynkowa
SJP.pl
Ge
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: geBETner] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Gebhard – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od połączenia słów "geb" i "hard" oznaczających "podarunek" i "dzielny, hardy". Nosił je m.in. X-wieczny biskup, Gebhard z Salzburga.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. urodziny
Wiktionary
Ge
Wikipedia
[czytaj: geko] skrót od: General Electric (Company); GE
SJP.pl
łacińska nazwa Gdańska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jasnozłocista odmiana bursztynu bałtyckiego
SJP.pl
Gedanit ( Gedanum – Gdańsk) – rzadka odmiana żywicy kopalnej niezawierająca kwasu bursztynowego. Nazwa pochodzi od miejsc znajdowania żywicy – okolic Gdańska.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Gedeon – imię męskie pochodzenia hebrajskiego.
Wikipedia
(1.1) W tekście godzinek wymienieni zostali Samson i Gedeon.
Wiktionary
IPA: ɡɛˈdɛɔ̃n, AS: gedeõn
Wiktionary
Gedeon z małżonką; Gedeonowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gedeona lub z nim związany
SJP.pl
minerał, odmiana antofyllitu, w której magnez i żelazo są częściowo podstawione przez glin
SJP.pl
Gedryt – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy amfiboli. Jest minerałem rzadkim.
Jego nazwa pochodzi od miejscowości "Gèdres" we Francji (występuje w dolinie Héas, znajdującej się niedaleko od Gèdres). Odkryty został w 1836 roku.
Wikipedia
[czytaj: giczka]
1. kobieta fanatycznie oddana poszerzaniu swojej wiedzy z danej dziedziny (najczęściej informatyki oraz nauk ścisłych); ekspertka;
2. maniakalna fanka internetu, spędzająca większość czasu przed komputerem
SJP.pl
[czytaj: gik]
1. osoba fanatycznie oddana poszerzaniu swojej wiedzy z danej dziedziny (najczęściej informatyki oraz nauk ścisłych); ekspert;
2. maniakalny fan internetu, spędzający większość czasu przed komputerem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. człowiek, który dąży do pogłębiania swojej wiedzy i umiejętności w jakiejś dziedzinie (najczęściej informatyce oraz naukach ścisłych) w stopniu daleko wykraczającym poza zwykłe hobby;
Wiktionary
Geek, gik – człowiek, który dąży do pogłębiania swojej wiedzy i umiejętności w jakiejś dziedzinie w stopniu daleko wykraczającym poza zwykłe hobby.
Wikipedia
(1.1) Ashley jest znaną osobistością w świecie geeków oraz rozchwytywaną aktorką i prezenterką.
Wiktionary
przym. geekowski
Wiktionary
(1.1) nerd, hacker
Wiktionary
[czytaj: gieelowiec, możliwe też: geelowiec] członek GL (Gwardii Ludowej); GL-owiec
SJP.pl
[czytaj: gieelowski, możliwe też: geelowski] przymiotnik od: GL (Gwardia Ludowa); GL-owski
SJP.pl
[czytaj: gie-ES] pojedynczy sklep prowadzony przez Gminną Spółdzielnię "Samopomoc Chłopska"; GS
SJP.pl
[czytaj: gieesowski, możliwe też geesowski] GS-owski; przymiotnik od:
a) GS (Gminna Spółdzielnia "Samopomoc Chłopska");
b) GS, gees (pojedynczy sklep)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pochodzący z geesu
Wiktionary
język etiopski klasyczny z rodziny semickich; gyyz
SJP.pl
GeForce (od Geometry Force) – marka procesorów graficznych produkowanych przez firmę Nvidia. Pierwsze produkty z tej serii były przeznaczone dla graczy, lecz później firma rozszerzyła ofertę, by zająć wszystkie segmenty rynku kart graficznych. Wydanych zostało osiemnaście generacji układów GeForce, poczynając od GeForce 256, a kończąc na układach z serii 50.
Wikipedia
niski stopień wojskowy w wojsku niemieckim, odpowiadający w przybliżeniu starszemu szeregowemu; frajter; gefrejter
SJP.pl
Gefrajter ( Gefreiter, „starszy szeregowy”, dosłownie „uwolniony”), potocznie "frajter" – stopień wojskowy; w wojsku polskim od XVI do XVII wieku doświadczony żołnierz, weteran kilku kampanii, dobrze wyszkolony, dysponujący dużym doświadczeniem i odpornością psychiczną. Nazwa nawiązywała do zwolnienia żołnierza z części obowiązków, przede wszystkim ze służby wartowniczej.
Wikipedia
dawny stopień wojskowy w niektórych armiach, odpowiadający starszemu szeregowcowi; frajter; gefrajter
SJP.pl
chorobliwy lęk przed przekroczeniem mostu
SJP.pl
Gefyrofobia (gr. "γέφυρα" most) jest to fobia związana ze strachem przed mostami. Z powodu strachu oraz paniki wywołanej strachem przed mostami, chorzy na gefyrofobię starają się unikać dróg, które mogą prowadzić przez mosty.
Osoby z gefyrofobią podczas przejazdu przez most mają podobne objawy jak chorzy na lęk wysokości.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gegami, dotyczący Gegów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. dialekt gegijski języka albańskiego
Wiktionary
rzecz. Gegowie lm m.
Wiktionary
w gwarze uczniowskiej: geografia; gera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. eduk. geografia (jako przedmiot lub godzina lekcyjna)
Wiktionary
(1.1) Nasz profesor od gegry to straszna żyła.
Wiktionary
1. długotrwałe cierpienia, bolesne przeżycia
2. dawniej: piekło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. przen. męczarnia, wielkie cierpienia, ciężkie przejścia
(1.2) daw. piekło
Wiktionary
W Starym Testamencie.
Gehenna (hebr. גי(א)-הינום "Gehinnôm", "Dolina Hinnom") – dolina, która w czasach starożytnych wyznaczała granice miasta Jerozolimy. Znajdowała się za bramą miasta zwaną "Hersit" i była pierwotnie wysypiskiem śmieci, miejscem kremacji zwłok przestępców oraz tych, którym odmówiono z różnych względów normalnego pogrzebu.
Wikipedia
(1.1) Dla ciebie to zabawne, a dla mnie to gehenna. Nie masz za grosz wyczucia.
Wiktionary
IPA: ɡɛˈxɛ̃nːa, AS: geχẽ•na
Wiktionary
minerał, glinokrzemian wapniowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
homoseksualista; gay
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) homoseksualny mężczyzna;
Wiktionary
Gej – mężczyzna o orientacji homoseksualnej, czyli taki, który odczuwa romantyczny i seksualny pociąg tylko do innych mężczyzn, i w oparciu o ten pociąg może budować własną tożsamość oraz zawierać trwałe związki z innymi mężczyznami, a także odczuwać przynależność do społeczności osób odczuwających ten pociąg.
Wikipedia
(1.1) Tato, jestem gejem, a Tomek to mój chłopak.
Wiktionary
IPA: ɡɛj, AS: gei ̯
Wiktionary
przym. gejowski, gejowy, antygejowski
rzecz. gejostwo n., gejoza ż.
Wiktionary
(1.1) med. homoseksualista, pederasta; przest. uranista; wulg. pedał, ciota, pedzio; war. gay
Wiktionary
potocznie: intuicyjna zdolność rozpoznawania orientacji homoseksualnej u innych osób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: gej
Wiktionary
potocznie: lesbijka; les, lesba, lejba
SJP.pl
rzadko: czynnik powodujący radykalną zmianę w dotychczasowym postępowaniu; gamechanger, game changer
SJP.pl
1. bycie gejem; homoseksualizm, pederastia;
2. ogół homoseksualistów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zazw. pogard. cecha mężczyzny odczuwającego pociąg seksualny do innych mężczyzn
(1.2) pogard. ogół mężczyzn odczuwających pociąg seksualny do innych mężczyzn
Wiktionary
rzecz. gej m., gejoza ż.
przym. gejowski, gejowy, antygejowski
Wiktionary
pedalski, ciotowaty, ciotowski, gejowski; pogardliwie:
1. przypominający wyglądem lub zachowaniem homoseksualistę;
2. charakterystyczny dla homoseksualisty
SJP.pl
→ gej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy gejowi lub przeznaczony dla gejów
Wiktionary
(1.1) Turystyka gejowska stanowi spory udział w dochodach branży hotelarskiej na hiszpańskim wybrzeżu.
Wiktionary
IPA: ɡɛˈjɔfsʲci, AS: gei ̯ofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. gejostwo n., gej m., gejowskość ż.
przym. gejowy, gejowaty
Wiktionary
(1.1) queerowy, kampowy; przest. uranistyczny, pejor. pederastyczny; wulg. pedalski
Wiktionary
związany z gejem; gejowski, gejski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. pogard. ogół zachowań charakterystycznych dla homoseksualizmu
Wiktionary
rzecz. gej mos., gejostwo n.
Wiktionary
związany z gejem; gejowski, gejowy
SJP.pl
w starożytnej architekturze klasycznej: gzyms wieńczący belkowanie ponad fryzem
SJP.pl
w kulturze japońskiej, dziewczyna do towarzystwa, umilająca czas; na ogół świetnie wykształcona w technikach tańca, muzyce, elokwentna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) w kulturze Japonii, kobieta do towarzystwa o umiejętnościach artystycznych – konwersacji, tańca, gry na instrumentach, dobrych manier, literatury, poezji itp.;
Wiktionary
Gejsza (jap. 芸者 geisha; także "geiko" (芸子) lub "geigi" (芸妓)) – w Japonii kobieta o umiejętnościach artystycznych, bawiąca gości rozmową, tańcem, śpiewem i grą na instrumentach (np. na shamisenie, koto czy shakuhachi).
Wikipedia
(1.1) Aby uzyskać uznanie w swym zawodzie, gejsza musi być albo bardzo ładna, albo bardzo sprytna.
Wiktionary
IPA: ˈɡɛjʃa, AS: gei ̯ša
Wiktionary
lina służąca do podciągania rogów żagla do rei przy zwijaniu żagla; gajtawa; gejtawa
SJP.pl
lina służąca do podciągania rogów żagla do rei przy zwijaniu żagla; gajtawa; gejtaw
SJP.pl
Ge
Wikipedia
pogardliwie: gej
SJP.pl
rodzaj gorącego źródła, powstałego dzięki ogrzewaniu wód podziemnych w wyniku ich kontaktu z magmą; charakteryzuje się okresowym wyrzucaniem gorącej wody i pary wodnej, często w pewnych stałych odstępach czasu np. słynny Old Faithful z parku Yellowstone wybucha co godzinę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. źródło tryskające gorącą wodą i parą;
(1.2) przen. gwałtowny strumień, np. ognia, cieczy
(1.3) przen. obfite źródło czegoś
Wiktionary
Zobacz też: Gejzer (czasopismo).
Gejzer – rodzaj gorącego źródła, które okresowo wyrzuca gwałtownie strumień gorącej wody i pary wodnej.
Woda gejzerów ogrzewana jest w procesie hydrotermalnym w wyniku czynnej lub niedawno wygasłej aktywności wulkanicznej. Wybuchy gejzerów są dość regularne, ale dla każdego źródła odstępy pomiędzy kolejnymi wybuchami są inne. Woda wyrzucana jest zazwyczaj na wysokość 30–60 m.
Wikipedia
IPA: ˈɡɛjzɛr, AS: gei ̯zer
Wiktionary
rzecz. gejzeryt mrz.
:: zdrobn. gejzerek mrz.
przym. gejzerowy, gejzeryczny
Wiktionary
1. → gejzer;
2. nagły i dynamicznie zwiększający swoją intensywność, np. gejzerowy rozwój
SJP.pl
skała osadowa, nawar krzemionkowy
SJP.pl
Gejzeryt – rodzaj martwicy krzemionkowej, tworzącej się wokół gejzerów. Termin wprowadził w roku 1812 Jean Claude Delamétherie.
Wikipedia
gatunek jaszczurki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) herp. jaszczurka z rodziny gekonowatych o palcach umożliwiających wspinanie się po gładkich ścianach
(1.2) herp. zob. gekonowate.
Wiktionary
(1.1) Dzieci złapały w szopie gekona.
Wiktionary
IPA: ˈɡɛkɔ̃n, AS: gekõn
Wiktionary
rzecz. gekonowate nmos., gekonek mzw.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: gekon
(1.2) mały gekon
Wiktionary
rzecz. gekon mzw.
Wiktionary
rodzina jaszczurek obejmująca ponad 100 rodzajów i ponad 1200 gatunków opisanych naukowo; gekony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) herp. nazwa systematyczna|Gekkonidae|ref=tak., rodzina niewielkich jaszczurek licząca około 1200 gatunków;
Wiktionary
Gekonowate, gekony (Gekkonidae) – najbogatsza w gatunki rodzina małych i średniej wielkości jaszczurek z infrarzędu Gekkota w obrębie rzędu łuskonośnych (Squamata). Obejmuje około 60 rodzajów i ponad 1500 gatunków opisanych naukowo. Gekony są gadami o najbardziej prymitywnej wśród jaszczurek budowie. Są popularnymi wśród terrarystów zwierzętami domowymi.
Wikipedia
rzecz. gekon mzw.
Wiktionary
o cechach gekonowatych (rodzina jaszczurek)
SJP.pl
rodzina jaszczurek obejmująca ponad 100 rodzajów i ponad 1200 gatunków opisanych naukowo; gekonowate
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. odnoszący się do papieża Gelazego I; ,
Wiktionary
(1.1) Manuskrypt sakramentarza gelazjańskiego jest bezcenny.
Wiktionary
rzecz. Gelazy mos., Gelazjusz mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Wiele zarządzeń dyscyplinarnych Gelazjusza weszło na stałe do prawodawstwa kościelnego.
Wiktionary
rzecz. Gelazy mos.
przym. gelazjański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Gelazy – imię męskie pochodzenia greckiego, od gr. "Gelàsios" – „błyszczący, jaśniejący” (łac. "Gelasius") lub od nazwy greckiego miasta na Sycylii Gela. Istnieje ponad 10 świętych katolickich o tym imieniu.
Gelazy imieniny obchodzi 27 marca, 21 listopada i 23 grudnia.
Wikipedia
(1.1) Wspomnienie liturgiczne świętego Gelazego przypada 21 listopada.
Wiktionary
rzecz. Gelazjusz mos.
przym. gelazjański
Wiktionary
mieszanina kwasu azotowego(V), kwasu siarkowego(VI), soli kuchennej oraz sadzy; stosowana do czyszczenia przedmiotów metalowych
SJP.pl
miejsce, w którym się gelbrynuje mosiądz
SJP.pl
czyścić mosiądz gelbryną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna położona na terenie obecnej holenderskiej prowincji Geldria (1.2) oraz niemieckiego powiatu Kleve;
(1.2) geogr. adm. największa prowincja Holandii, jej stolicą jest Arnhem;
Wiktionary
Geldria ( Gelderland, Provincie Gelderland) – największa prowincja Holandii położona pomiędzy rzekami IJssel, Moza i Ren.
Nazwa prowincji pochodzi od Geldrii, krainy historycznej na terenie Świętego Cesarstwa Rzymskiego.
Wikipedia
przym. geldryjski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z Geldrią, pochodzący z Geldrii
Wiktionary
(1.1) Znanym wydarzeniem, nagłośnionym przez Krzyżaków w Europie, był napad w 1388 roku na oddział rycerski księcia geldryjskiego Wilhelma, zdążającego do Malborka i uwięzienie go na zamku w Złocieńcu.
(1.1) – Wielu może geldryjskich rycerzy znajduje się po tamtej stronie – odrzekł de Lorche – ale jam panu memu, księciu Januszowi, służby z Długolasu powinien.
Wiktionary
rzecz. Geldria ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wypłata
Wiktionary
(1.1) geltak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. - osoba nieporządna, niezdarna, powolna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. poręcz, balustrada
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gelendżykiem, dotyczący Gelendżyku
Wiktionary
rzecz. Gelendżyk mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, popularny kurort na kaukaskim wybrzeżu Morza Czarnego;
Wiktionary
Gelendżyk ( Геленджик) – miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, popularny kurort na kaukaskim wybrzeżu Morza Czarnego.
Miasto położone 25 km na południowy wschód od Noworosyjska, nad Zatoką Gelendżycką. Aglomeracja wynosi około 116 tys. osób (2020).
Wikipedia
przym. gelendżycki
Wiktionary
minerał zaliczany do krzemianów
SJP.pl
[czytaj: gelman] nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
specjalista w dziedzinie gelologii
SJP.pl
dziedzina medycyny badająca wpływ śmiechu na ludzki organizm; gelotologia
SJP.pl
dotyczący gelologii
SJP.pl
sztuka wróżenia ze śmiechu
SJP.pl
dziedzina medycyny badająca wpływ śmiechu na ludzki organizm; gelologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) terapia śmiechem;
Wiktionary
Gelotologia (gr. gelos – "śmiech") – dziedzina badań nad śmiechem i jego wpływem na zdrowie. Gelotologia bada wpływ śmiechu na organizm z perspektywy psychologicznej i fizjologicznej.
Termin ten jest często używany także w znaczeniu terapia śmiechem.
Wikipedia
[czytaj: gelzenkirszien] miasto w Niemczech
SJP.pl
Gelsenkirchen – miasto na prawach powiatu położone w zachodniej części Niemiec, w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, w rejencji Münster, w Zagłębiu Ruhry (niem. "Ruhrgebiet"). Siedziba klubu piłkarskiego FC Schalke 04.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dzień wypłaty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wypłata
Wiktionary
(1.1) geldtag
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. poręcz, balustrada
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk gelender
Wiktionary
[czytaj: żeLE] z francuskiego: galaretka, np. owocowa
SJP.pl
część seta w tenisie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) sport. część seta w tenisie
Wiktionary
Gem (ang. "game", fr. "un jeu") – najmniejsza część rozgrywki w meczu tenisa ziemnego, część seta.
Wikipedia
(1.1) Miałem trzy gemy przewagi, ale przegrałem seta.
Wiktionary
IPA: ɡɛ̃m, AS: gẽm
Wiktionary
dawny szeregowiec w wojsku polskim cudzoziemskiego autoramentu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. w XVII-XVIII wieku: szeregowiec w wojsku polskim autoramentu cudzoziemskiego
Wiktionary
Gemajn (niem. "gemein" - zwyczajny, pospolity) – żołnierz, szeregowy w wojsku polskim autoramentu cudzoziemskiego w XVII i XVIII wieku. Uzbrojeni w pikę lub muszkiet rekrutowani byli przede wszystkim wśród chłopstwa i plebsu miejskiego. Miejscem werbunku była zazwyczaj Wielkopolska i Mazowsze. Odpowiednik polskiego draba i węgierskiego hajduka.
Wikipedia
zbiór komentarzy i objaśnień uzupełniających Misznę
SJP.pl
Ge
Wikipedia
reguła pozwalająca kojarzyć między sobą słowa i zwroty, których litery mają w sumie tę samą wartość liczbową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ezot. odczytywanie wartości numerologicznej ze słów na podstawie liter, z których się składają, popularne w dawnej żydowskiej hermeneutyce biblijnej i współczesnym wróżbiarstwie;
Wiktionary
Gematria (hebr. גימטריה z grec. γεωμετρια) – system numerologii opierający się na języku i alfabecie hebrajskim, zaś samo słowo "gematria" pochodzi od greckiego słowa "geometria". Istnieje kilka form gematrii, między innymi "odkryta" i "mistyczna".
Wikipedia
(1.1) Do dywinacji wykorzystywano także liczby (arytomancja) i litery (gematria, onomancja). Starożytni Grecy porównywali liczbę i wartość liter w imionach zawodników i na tej podstawie typowali zwycięzcę.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
genetyk zajmujący się bliźniętami
SJP.pl
nauka o bliźniętach
SJP.pl
określenie wykonawcze: jęcząc
SJP.pl
w językoznawstwie: podwojenie głosek
SJP.pl
spółgłoska podwojona w wyrazie, np. w słowie wanna, manna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. podwojona spółgłoska w wyrazie;
Wiktionary
Ge
Wikipedia
(1.1) Geminata występuje w wyrazach: „allegro”, „buddyzm”, „libretto” i „wanna”.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛ̃mʲĩˈnata, AS: gẽmʹĩnata
Wiktionary
rzecz. geminacja ż.
Wiktionary
1. dawny program lotów kosmicznych prowadzony przez USA przed lotem człowieka na Księżyc, mający na celu badanie organizmu człowieka w warunkach kosmicznych;
2. rodzaj amerykańskiego dwuosobowego statku kosmicznego;
3. trzeci gwiazdozbiór zodiakalny; Bliźnięta
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rój meteorów
SJP.pl
Geminidy (004 GEM) – rój meteorów, o radiancie w okolicy Kastora, jednej z najjaśniejszych gwiazd w gwiazdozbiorze Bliźniąt, powstały w wyniku rozpadu planetoidy (3200) Phaethon. Obiekt ten o średnicy 5 km zbliża się do Słońca co 1,43 lat na odległość zaledwie 0,14 au.
Wikipedia
Ge
Wikipedia
kamień szlachetny lub półszlachetny z miniaturowym reliefem, używany jako pieczęć lub ozdoba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. jubil. owalna płytka z kamienia szlachetnego lub półszlachetnego ozdobiona reliefem, oprawiana w pierścień, broszę lub inny jubilerski artefakt;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɡɛ̃mːa, AS: gẽ•ma
Wiktionary
specjalista w dziedzinie gemmologii
SJP.pl
dział mineralogii, nauka o kamieniach szlachetnych i ozdobnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miner. nauka o kamieniach szlachetnych;
Wiktionary
Gemmologia (z łac. "gemma" i gr. "logos") – nauka o kamieniach szlachetnych i ozdobnych stosowanych w jubilerstwie i zdobnictwie, czyli o kamieniach jubilerskich. "Gemma" – słowo to oznaczało najpierw każdy kamień szlachetny, następnie kamień grawerowany służący do pieczętowania, a później kamień noszony także jako ozdoba. Gemma miała płaskorzeźbę rżniętą wypukło (kamea) lub wklęsło (intaglio). "Logos" – oznacza naukę, mowę.
Wikipedia
(1.1) Od kilku lat interesuję się gemmologią, ale to tylko moje hobby.
Wiktionary
rzecz. gemmolog m.
przym. gemmologiczny
Wiktionary
dotyczący kamieni szlachetnych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) miner. związany z gemmologią, dotyczący gemmologii
Wiktionary
rzecz. gemmologia ż.
Wiktionary
gemula;
1. przetrwalnikowa postać gąbek słodkowodnych;
2. w teorii dziedziczności Darwina: cząsteczka ciała przekazująca potomstwu cechy rodziców
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z gemem
SJP.pl
1. instrument muzyczny, róg zwierzęcy (zwykle kozi) z nawierconymi otworami;
2. głos organowy o piszczałkach zwężających się górze, o barwie fletowej lub smyczkowej; kozi róg
SJP.pl
gemmula;
1. przetrwalnikowa postać gąbek słodkowodnych;
2. w teorii dziedziczności Darwina: cząsteczka ciała przekazująca potomstwu cechy rodziców
SJP.pl
Gemula, pączek wewnętrzny (łac. słowo "gemmula" oznacza mały pączek) – kulista forma przetrwalnikowa służąca rozmnażaniu bezpłciowemu większości gąbek słodkowodnych i niektórych morskich. Stanowi też stadium dyspersyjne przenoszone przez ptaki do zamkniętych zbiorników wodnych. Powstaje w mezohylu (u gąbek brak mezenchymy, z uwagi na niewystępowanie trzeciego listka zarodkowego), w okresach niesprzyjających (gwałtowne zmiany temperatury, brak wody). Osiąga średnicę 0,3–1 mm.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Poznań. śmietnik, bałagan
(1.2) reg-pl|Poznań. śmieci, brud
Wiktionary
(1.1) W życiu żem większego szuszwola nie widzioł, taką mioł gemylę pod wyrem!
Wiktionary
(1.1-2) gemela, gimela, gymela
Wiktionary
[czytaj: gemytliś] przytulny, przyjemny
SJP.pl
podstawowa materialna jednostka dziedziczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu;
Wiktionary
Na
Wikipedia
(1.1) W końcowych odcinkach genów występuje nadreprezentacja kodonów lizyny.
Wiktionary
IPA: ɡɛ̃n, AS: gẽn
Wiktionary
rzecz. genetyk m., genetyka ż., genotyp m.
przym. genowy, genetyczny
przysł. genowo, genetycznie
Wiktionary
skrót od:
1. generał;
2. generalny; gener.
SJP.pl
skrót
(1.1) = generał
Wiktionary
(1.1) gen. bryg. w st. sp. Tadeusz Jastrzębski ps. "Jabłoński" (= generał brygady w stanie spoczynku … pseudonim …) (Wikipedia)
Wiktionary
IPA: ɡɛ̃ˈnɛraw, AS: gẽnerau̯
Wiktionary
rzecz. generał mzw./mos./mrz.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Genadiusz, również Gennadiusz, Genady – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od nazwiska Γενναδιος (Gennadios), prawdopodobnie pochodzącego od γενναδας (gennadas) – „szlachetny, hojny”.
Wikipedia
Genadiusz z małżonką; Genadiuszowie
SJP.pl
Genadiusz z małżonką; Genadiuszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Genadiusza lub z nim związany
SJP.pl
rodzaj żagla, asymetryczna odmiana spinakera
SJP.pl
Genaker – żagiel, jedna z asymetrycznych odmian spinakera.
Jego asymetryczność polega na tym, że w genakerze, podobnie jak w foku, wyróżnia się róg halsowy, szotowy i fałowy (brak jest, występującej w spinakerze, linii symetrii przechodzącej przez róg fałowy i połowę długości liku dolnego żagla). Na tym typie żagla pływa się tylko baksztagami. Na kursie fordewind genaker nie może pracować efektywnie, gdyż jest wtedy zasłaniany przez grot.
Wikipedia
1. roślina zielna z rodziny goryczkowatych; goryczka, goryczuszka;
2. ciemnofioletowy płyn o działaniu ściągającym, wysuszającym i przeciwbakteryjnym
SJP.pl
Gencjana, fiolet gencjanowy, fiolet goryczki, pioktanina (łac. "Violetum Gentianae, Pyoctaninum coeruleum FP III") – 0,5–2% wodny lub spirytusowy roztwór fioletu gencjanowego, czyli farmakopealnego surowca farmaceutycznego (FP III) mieszaniny fioletu krystalicznego i fioletu metylowego. Według charakterystyki produktu leczniczego składnikiem czynnym jest chlorek metylorozanilinowy (fiolet krystaliczny).
Wikipedia
zdrobnienie od: gencjana
SJP.pl
przymiotnik od: gencjana
SJP.pl
disacharyd składający się z dwóch cząsteczek glikozy, połączonych wiązaniem beta-glikozydowym
SJP.pl
Gencjobioza – organiczny związek chemiczny z grupy disacharydów, zbudowany z dwóch cząsteczek -glukozy połączonych wiązaniem β-(1→6)-glikozydowym. Krystaliczne ciało stałe, rozpuszczalne w wodzie i gorącym metanolu.
Ester digencjobiozowy krocetyny nosi nazwę krocyny i jest głównym barwnikiem szafranu; występuje też w kwiatach dziewanny.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: dżender]
1. społeczna i kulturowa tożsamość płci człowieka;
2. nurt w refleksji humanistycznej oparty na przekonaniu, że tożsamość płci człowieka jest ukształtowana społecznie i kulturowo; genderyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. gendst. zespół zachowań, norm i wartości, przypisanych kulturowo i społecznie do każdej z płci
przymiotnik
(2.1) związany z gender (1.2)
Wiktionary
Ge
Wikipedia
(1.1) O tym jak wyglądam decyduje moja płeć, ale o tym jak powinienem się ubrać i kim mam szansę zostać decyduje gender.
Wiktionary
rzecz. genderyzm m., agenderyzm m., genderowiec m., genderysta m., genderystka ż., genderowość ż.
przym. genderowy
przysł. genderowo
Wiktionary
(1.1) płeć kulturowa, płeć społeczna, społeczno-kulturowa tożsamość płciowa
(1.2) genderyzm
(2.1) genderowy
Wiktionary
[czytaj: dżender]
1. społeczna i kulturowa tożsamość płci człowieka;
2. nurt w refleksji humanistycznej oparty na przekonaniu, że tożsamość płci człowieka jest ukształtowana społecznie i kulturowo; genderyzm
SJP.pl
pogardliwie: członek lub zwolennik społeczności LGBTQ+
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest genderowe; cecha tych, którzy są genderowi
Wiktionary
rzecz. gender m.
przym. genderowy
przysł. genderowo
Wiktionary
[czytaj: dżenderkłir] ogół tożsamości płciowych, które wykraczają poza podział na mężczyznę i kobietę; niebinarność
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) nie będący ani kobietą, ani mężczyzną, wykraczający ze swoją płcią poza to rozróżnienie
Wiktionary
(1.1) niebinarny, genderqueerowy
Wiktionary
[czytaj: dżenderkłirowy] środowiskowo: taki, którego tożsamość płciowa wykracza poza podział na mężczyznę i kobietę; niebinarny
SJP.pl
[czytaj: dżengerysta] badacz społecznej i kulturowej tożsamości płci człowieka
SJP.pl
[czytaj: dżengerystka] badaczka społecznej i kulturowej tożsamości płci człowieka
SJP.pl
nurt w refleksji humanistycznej oparty na przekonaniu, że tożsamość płci człowieka jest ukształtowana społecznie i kulturowo; gender
SJP.pl
specjalista w dziedzinie genealogii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nauk. historyk badający dzieje rodów z uwzględnieniem koligacji
(1.2) amator gromadzący informacje o genealogii rodzinnej
Wiktionary
(1.1) Prowadzeniem badań genealogicznych zajmuje się genealog.
Wiktionary
rzecz. genealogia ż., genealogista mos.
przym. genealogiczny
Wiktionary
1. historia rodu, pisana albo zachowana w tradycji ustnej; rodowód;
2. nauka pomocnicza historii o stosunkach pokrewieństwa między ludźmi oraz określająca daty narodzin, ślubów i zgonów;
3. historia lub pochodzenie czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geneza rodu uwzględniająca następstwo pokoleń i koligacje
(1.2) hist. nauka pomocnicza historii zajmująca się dziejami rodów
(1.3) pochodzenie czegoś
Wiktionary
Genealogia (z gr. γενεά, "genos" – „ród” oraz λόγος, "logos" – „słowo”, „wiedza”) – jedna z nauk pomocniczych historii, zajmująca się badaniem więzi rodzinnych między ludźmi na bazie zachodzącego między nimi pokrewieństwa i powinowactwa. W szczególności przedmiotem zainteresowania genealogii są wybrane rodziny i rody, ich pochodzenie, historia oraz wzajemne relacje rodzinne i losy poszczególnych członków rodziny.
Wikipedia
(1.1) W ewangelijnej genealogii Jezusa wymieniona została Batszeba.
(1.2) Badaniem stopnia pokrewieństwa i powinowactwa w rodach zajmuje się genealogia, będąca nauką pomocniczą historii.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛ̃nɛaˈlɔɟja, AS: gẽnealoǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. genealog mos., genealogista mos.
przym. genealogiczny
Wiktionary
(1.1) rodowód
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z genealogią
Wiktionary
(1.1) Źródło genealogiczne to osoba, miejsce lub rzecz, za pomocą której uzyskałeś daną informację.
Wiktionary
rzecz. genealogista mos., genealogia ż., genealog m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. genealog
Wiktionary
IPA: ˌɡɛ̃nɛalɔˈɟista, AS: gẽnealoǵista
Wiktionary
rzecz. genealog mos., genealogia ż.
przym. genealogiczny
Wiktionary
zdrobnienie od: Eugeniusz (imię męskie); Gienek, Geniek, Genio, Gienio
SJP.pl
skrót od: generalny; gen.
SJP.pl
1. ogół ludzi, zwierząt lub roślin żyjących w tym samym okresie i będących w podobnym wieku; pokolenie;
2. grupa urządzeń technicznych lub programów komputerowych skonstruowanych według technologii z pewnego etapu rozwoju;
3. wywoływanie jakiegoś zjawiska fizycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogół osobników żyjących w tym samym czasie, będących mniej więcej w tym samym wieku
(1.2) techn. grupa urządzeń konstruowanych na określonym szczeblu rozwoju technologii
(1.3) fiz. elektr. wytwarzanie napięcia prądu
Wiktionary
(1.1) Następna generacja w większości będzie musiała swoje stare lata spędzić w domach dla seniorów.
(1.2) W zeszłym kwartale firma ta zaczęła uruchamiać produkcję nowej generacji telefonów.
Wiktionary
czas. generować
rzecz. generowanie n., kogeneracja ż.
przym. generacyjny
Wiktionary
(1.1) pokolenie
Wiktionary
przymiotnik od: generacja
SJP.pl
1. sprawy ogólne, zasadnicze;
2. koszty ogólne jakichś robót, maszyn, produkcji itp.;
3. dzieła ogólne w klasyfikacji bibliotecznej;
4. akta dotyczące ogólnych spraw związanych z jakimś procesem lub osobą;
5. przestarzale: dane, na które składają się imię, nazwisko i data urodzenia; personalia
SJP.pl
ogół lub korpus najwyższych oficerów armii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. korpus generałów
(1.2) książk. ogół generałów z jakiegoś środowiska
Wiktionary
(1.2) To było na przyjęciu z udziałem generalicji, MSZ-tu i literatów.
Wiktionary
rzecz. generalka ż., generał m., generałowa ż., generałówna ż., generalissimus m.
przym. generalski
Wiktionary
zgrubienie od: generał; poufale o generale
SJP.pl
[czytaj: generaLISs-imus] najwyższy stopień wojskowy naczelnego wodza w niektórych armiach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. naczelny wódz w niektórych armiach;
Wiktionary
Generalissimus (łac. „najgłówniejszy, najbardziej nadrzędny”; stopień najwyższy od generalis, „ogólny, główny”) – stopień nadawany w niektórych państwach generałowi lub marszałkowi pełniącemu obowiązki naczelnego wodza, zwłaszcza na czas wojny, związany z szerokimi pełnomocnictwami. Nadawany też dowodzącym armiami sojuszniczymi, a także w wielu wypadkach w przeszłości osobom z rodzin królewskich i działaczom państwowym jako stopień honorowy.
Wikipedia
(1.1) Ale generalissimus Franco zwodził Hitlera. Stawiał niemożliwe do spełnienia żądania finansowe, domagał się tak wielkich dostaw surowców strategicznych, że nie wytrzymałaby tego niemiecka gospodarka.
(1.1) Kotielnikow postanowił być szczery i zaryzykować nawet gniew i niełaskę generalissimusa, ale pomysł był idiotyczny, a jego realizacja mogła na lata zaabsorbować będący i tak w fatalnym stanie przemysł stoczniowy.
Wiktionary
rzecz. generalicja ż.
przym. generalski, jeneralski
Wiktionary
1. osoba mająca wiedzę lub zdolności w wielu dziedzinach;
2. potocznie: lekarz ogólny
SJP.pl
książkowo: poszerzenie pewnego twierdzenia, prawa, zasady itp. na większy zakres zjawisk; uogólnienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rozszerzenie danego twierdzenia, zasady czy wniosku wysnutego na podstawie pojedynczych lub powierzchownych faktów na większy zakres zjawisk
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. generalizowanie n., generalność ż.
czas. generalizować ndk.
Wiktionary
(1.1) generalizowanie, uogólnianie, uogólnienie, upraszczanie
Wiktionary
kwantyfikator w logice, przekształca funkcję zdaniową w zdanie ogólne
SJP.pl
uogólniać, pomijać mniej ważne szczegóły by najważniejsze były bardziej widoczne
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) uogólniać
Wiktionary
rzecz. generalka ż., generalność ż., generalizowanie n., generalizacja ż.
Wiktionary
w sposób rozszerzający pewne twierdzenie, prawo itp. na większy zakres zjawisk
SJP.pl
potocznie:
1. w zawodach sportowych: klasyfikacja generalna;
2. strajk generalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. coś, co jest określane jako „generalne”
Wiktionary
rzecz. generał m., generalicja ż., generalność ż., generalizowanie n.
czas. generalizować ndk.
przym. generalny, generalski
przysł. generalnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na ogół, powszechnie
(1.2) zazwyczaj, najczęściej
(1.3) przest. ogólnie, z grubsza
Wiktionary
(1.2) Generalnie prezbiterzy odprawiają jedną mszę dziennie.
(1.3) Ubrania mieli generalnie potargane, jak u stracha na wróble.
Wiktionary
przym. generalny, generalski, jeneralski
rzecz. generalka ż., generalność ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: generalnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest generalne
Wiktionary
rzecz. generalka ż., generalizacja ż., generalizowanie n.
czas. generalizować ndk.
przym. generalny, generalski, jeneralski
przysł. generalnie
Wiktionary
1. dotyczący ogółu, powszechny;
2. zasadniczy, główny, podstawowy, naczelny;
3. dawniej: stany generalne - przedstawicielstwo narodu w przedrewolucyjnej Francji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który odnosi się do czegoś ogólnego, powszechnie obowiązującego
(1.2) taki, który odnosi się do czegoś zasadniczego, naczelnego
Wiktionary
(1.2) Związki zawodowe zwołują strajk generalny na początek przyszłego miesiąca.
Wiktionary
rzecz. generał m., generałowa ż., generałówna ż., ganaralstwo n., generalka ż., generalność ż.
przysł. generalnie
przym. generalski, jeneralski
Wiktionary
(1.1) ogólny, powszechny; przest. jeneralny
(1.2) zasadniczy, główny, podstawowy, naczelny; przest. jeneralny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z generałem, dotyczący generała
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) taki, który należy do generała, będący jego własnością
Wiktionary
(1.1) Po 1989 roku wiele osób zmieniało przekonania jak rękawiczki, ale korpus generalski bił tu wszelkie rekordy.
(2.1) Głównodowodzący admirał przekazał okręt flagowy na kwaterę generała, na pokład wniesiono bagaże, a na banderę wciągnięto generalski sztandar.
Wiktionary
rzecz. generalka ż., generał m., jenerał m., generałowa ż., jenerałowa ż., generałówna ż., jenerałówna ż., generałek m., generalik m., generalność ż., generalissimus m., generalisko n., generałowanie n., jenerał m., generalicja ż.
czas. generałować ndk.
przym. jeneralski, generałowy, generalny
przysł. generalnie
Wiktionary
(1.1) przest. jeneralski
(2.1) generałowy; przest. jeneralski
Wiktionary
urządzenie lub maszyna do wytwarzania określonego rodzaju energii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektr. prądnica, szczególnie o dużej mocy;
(1.2) urządzenie, które coś wytwarza (generuje)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Generatory umożliwiają wytwarzanie energii elektrycznej.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛ̃nɛˈratɔr, AS: gẽnerator
Wiktionary
rzecz. generowanie n., wygenerowanie n., degenerowanie n., zdegenerowanie n.
:: zdrobn. generatorek m.
czas. generować ndk., wygenerować dk., degenerować ndk., zdegenerować dk.
przym. generatorowy, degeneracyjny, regeneratywny
Wiktionary
(1.1) prądnica, dynamo
(1.2) wytwornica
Wiktionary
przymiotnik od: generator
SJP.pl
przymiotnik od: generatywizm
SJP.pl
teoria języka traktująca język jako nieskończony zbiór zdań, który można ściśle opisać za pomocą formalnych reguł gramatyki
SJP.pl
1. zdolny do generowania czegoś;
2. związany z rozmnażaniem płciowym; rozrodczy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. bot. związany z rozrodem
(1.2) jęz. gram. związany z generatywizmem
(1.3) inform. związany z generowaniem (np. obrazu, tekstu)
Wiktionary
(1.3) Generatywna SI działa na zasadzie uczenia się z dużych zbiorów danych.
Wiktionary
rzecz. generatywizm mrz., generatywista mos.
Wiktionary
(1.1) rozrodczy, płciowy
Wiktionary
1. najwyższy oficerski stopień wojskowy; osoba nosząca ten stopień;
2. najwyższy zwierzchnik w niektórych zakonach katolickich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych;
(1.2) rel. główny przełożony w niektórych zakonach katolickich;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) środ. harc. pionowo wbity palik podtrzymujący stos ogniska
(2.2) środ. w grze w kości: układ polegający na wyrzuceniu pięciu jednakowych kości
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(3.1) daw. pot. banknot o nominale 50 złotych z wizerunkiem Karola Świerczewskiego
Wiktionary
Generał – wysoki stopień wojskowy, a także grupa stopni generalskich.
Wikipedia
(1.1) Sprzeciw generałów odnotowano w telawiwskiej prasie.
(3.1) Miałem w kieszeni marynarki sporo bilonu i ze trzech „generałów”.
Wiktionary
IPA: ɡɛ̃ˈnɛraw, AS: gẽnerau̯
Wiktionary
rzecz. generalka ż., generałowa ż., generalicja ż.
przym. generalski, jeneralski, generalny
skr. gen.
Wiktionary
(1.1) przest. jenerał; skr. gen.
Wiktionary
w dawnej Rosji: zarządca prowincji podlegający bezpośrednio carowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. adm. administrator prowincji w carskiej Rosji
Wiktionary
Ge
Wikipedia
(1.1) W 1813 r. Aleksander I Romanow ustanowił generała-gubernatora Księstwa Warszawskiego.
Wiktionary
rzecz. generał-gubernatorstwo n.
Wiktionary
1. w barokowych utworach instrumentalnych lub instrumentalno-wokalnych: najniższy basowy głos; basso continuo;
2. dawny sposób notowania toku harmonicznego kompozycji za pomocą głosu basowego i umieszczanych nad nim umownych cyfr, oznaczających różne akordy; bas akordowy
SJP.pl
generał z żoną
SJP.pl
żona generała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żona generała
Wiktionary
IPA: ˌɡɛ̃nɛraˈwɔva, AS: gẽnerau̯ova
Wiktionary
rzecz. generał m., generalicja ż.
przym. generalski, jeneralski, generalny
Wiktionary
(1.1) przest. jenerałowa
Wiktionary
dawniej: córka generała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) córka generała
Wiktionary
przym. jeneralski, generalny, generalski
rzecz. generalicja ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|generować.
Wiktionary
(1.1) Kwas jodowy jest używany jako silny utleniacz, np. w miareczkowaniu redoks, m.in. w jodometrii, gdzie wykorzystuje się go do generowania jodu z jodków.
Wiktionary
czas. generować ndk.
rzecz. generator mrz., generacja ż.
przym. regeneratywny
Wiktionary
tworzyć; wytwarzać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wygenerować)
(1.1) być miejscem wytwarzania, przyczyną czegoś
(1.2) fiz. wytwarzać pewien nośnik energii albo przekształcać jakąś postać energii w inną
(1.3) techn. wytwarzać pewne wielkości fizyczne lub matematyczne
(1.4) jęz. tworzyć nieskończony zbiór zdań za pomocą skończonej liczby zasad gramatycznych
Wiktionary
(1.1) Antykoncepcja nieuchronnie generuje też swoistą mentalność utylitarystyczną — dążenie do maksymalizacji przyjemności.
(1.2) Lasery impulsowe generują błyski trwające tylko 250 as.
Wiktionary
rzecz. generowanie n., generacja ż., generator mrz.
przym. regeneratywny
Wiktionary
(1.1) powodować, wytwarzać
Wiktionary
1. lek generyczny - odpowiednik leku oryginalnego o takiej samej substancji czynnej i identycznym działaniu; generyk, zamiennik, lek odtwórczy;
2. w informatyce: możliwy do użycia w szerokim polu zastosowań, akceptujący różne typy argumentów, przetwarzanych danych itp.;
3. dawniej: właściwy całemu rodzajowi, gatunkowi; rodzajowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przest. właściwy rodzajowi lub typowi rzeczy
Wiktionary
(1.1) Takiém się nam zdaje to, którego sprawą rodzą się owe twory mięszane, nazwane przez nas generycznym mianem fantazij.
Wiktionary
rzecz. generyczność ż.
przysł. generycznie
Wiktionary
(1.1) gatunkowy, rodzajowy
Wiktionary
odpowiednik leku oryginalnego o takiej samej substancji czynnej i identycznym działaniu; zamiennik, lek odtwórczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. pot. lek generyczny
Wiktionary
1. [czytaj: genez-is] pierwsza księga biblijnego Pięcioksięgu; Księga Rodzaju;
2. [czytaj: dżenes-is] brytyjski zespół muzyczny założony w 1967 r.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) bibl. Księga Rodzaju
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Opis stworzenia w Genesis ma podwójną redakcję.
Wiktionary
[czytaj: żöNE albo żeNE] nazwisko, m.in. Jean Genet (1910-1986) - pisarz francuski
SJP.pl
Ge
Wikipedia
skrót od: genetyka, genetyczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
genetyw, genetiwus, dopełniacz; w językoznawstwie:
1. drugi przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: kogo? czego?, który w zdaniu może pełnić funkcje przydawki, dopełnienia, okolicznika czasu oraz orzecznika;
2. forma wyrazowa tego przypadka;
3. przypadek występujący m.in. w języku łacińskim, będący przybliżonym odpowiednikiem polskiego dopełniacza
SJP.pl
genetivus, genetyw, dopełniacz; w językoznawstwie:
1. drugi przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: kogo? czego?, który w zdaniu może pełnić funkcje przydawki, dopełnienia, okolicznika czasu oraz orzecznika;
2. forma wyrazowa tego przypadka;
3. przypadek występujący m.in. w języku łacińskim, będący przybliżonym odpowiednikiem polskiego dopełniacza
SJP.pl
wiersz urodzinowy w poezji antycznej, pisany pięknym, kunsztownym stylu
SJP.pl
zwierzę futerkowe z rodziny łasz; żeneta
SJP.pl
specjalistka w zakresie genetyki
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób dotyczący genetyki / genów
Wiktionary
(1.1) Przynajmniej siedemdziesiąt procent owczarków cierpi na genetycznie uwarunkowane problemy z oczami, a 10% ostatecznie traci wzrok.
Wiktionary
rzecz. gen m., genetyka ż., genetyk m.
przym. genetyczny, genowy
Wiktionary
1. dotyczący dziedziczenia cech przez potomstwo; uwarunkowany dziedzicznie;
2. związany z pochodzeniem, genezą czegoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. dotyczący genetyki, związany z genetyką
(1.2) książk. dotyczący pochodzenia, genezy czegoś
Wiktionary
(1.1) Z punktu widzenia genetycznego cyklofrenia jest więc chorobą heterogenną.
(1.1) Układ ten zapewnia utrzymanie genetycznej integralności wewnętrznego środowiska organizmu, wypełniając funkcję rozpoznawania "swojego" i "obcego".
Wiktionary
IPA: ˌɡɛ̃nɛˈtɨt͡ʃnɨ, AS: gẽnetyčny
Wiktionary
rzecz. gen m., genotyp m., genetyka ż., genetyk m., geneza ż.
przysł. genetycznie
przym. genetycznie, genowy
Wiktionary
(1.1) częściowo dziedziczny
Wiktionary
specjalista w zakresie genetyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nauk. biol. med. specjalista w dziedzinie genetyki
Wiktionary
(1.1) Szukam możliwości skonsultowania tego z genetykiem.
Wiktionary
rzecz. gen mrz., genetyka ż.
przysł. genetycznie
przym. genetyczny, genowy
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem dziedziczności i zmienności organizmów żywych; biogenetyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziedzina naukowa zajmująca się badaniami nad dziedzicznością;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: genetyk
Wiktionary
Genetyka (od starogreckiego: γένεσις "genesis" – „pochodzenie”) – nauka o dziedziczności i zmienności organizmów, które są oparte na informacji zawartej w podstawowych jednostkach dziedziczności – genach.
Wikipedia
(1.1) Do Warszawy przyjechali specjaliści z wielu ośrodków zajmujących się genetyką.
Wiktionary
IPA: ɡɛ̃ˈnɛtɨka, AS: gẽnetyka
Wiktionary
rzecz. gen m., genetyk m.
przym. genetyczny, genetycznie, genowy
przysł. genetycznie
Wiktionary
genetivus, genetiwus, dopełniacz; w językoznawstwie:
1. drugi przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: kogo? czego?, który w zdaniu może pełnić funkcje przydawki, dopełnienia, okolicznika czasu oraz orzecznika;
2. forma wyrazowa tego przypadka;
3. przypadek występujący m.in. w języku łacińskim, będący przybliżonym odpowiednikiem polskiego dopełniacza
SJP.pl
genetyczne wyjaśnienie zjawisk społeczno-historycznych
SJP.pl
[czytaj: jenever lub genever] holenderska jałowcówka
SJP.pl
1. miasto w Szwajcarii;
2. kanton w Szwajcarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Szwajcarii;
(1.2) adm. geogr. kanton w Szwajcarii;
Wiktionary
Genewa ( Genève; Genf; gsw. Gämf, Gänf; frp. Geneva; Ginevra; rm. Genevra) – miasto w Szwajcarii, drugie pod względem liczby mieszkańców, siedziba administracyjna kantonu Genewa. 18,6% mieszkańców miasta stanowią milionerzy (2018). Po Zurychu jest najważniejszym centrum finansowym kraju.
Wikipedia
(1.1) W Genewie znajduje się europejska siedziba Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Wiktionary
IPA: ɡɛ̃ˈnɛva, AS: gẽneva
Wiktionary
rzecz. genewczyk m., genewka ż., genewianin m., genewianka ż.
przym. genewski
Wiktionary
mieszkaniec Genewy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Genewy
Wiktionary
(1.1) Ważną postacią tego okresu był Guillaume Henri Dufour, genewczyk, któremu Szwajcaria zawdzięcza wprowadzenie narodowej flagi – białego krzyża na czerwonym tle.
(1.1) Niesłychany sukces Nowej Heloizy, apologia miłości, kobiecości, uczuć, nie mogą jednak przesłonić przesłania innego z dzieł wielkiego genewczyka - Emila, traktatu w pięciu księgach, poświęconego wychowaniu dzieci.
Wiktionary
IPA: ɡɛ̃ˈnɛft͡ʃɨk, AS: gẽnefčyk
Wiktionary
rzecz. Genewa ż., genewianin mos.
:: fż. genewka ż., genewianka ż.
przym. genewski
Wiktionary
(1.1) rzad. genewianin
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Genewy
Wiktionary
IPA: ˌɡɛ̃nɛˈvʲjãnka, AS: gẽnevʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Genewa ż.
:: fm. genewianin mos., genewczyk mos.
przym. genewski
Wiktionary
mieszkanka Genewy
SJP.pl
związany z Genewą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Genewy, związany z Genewą
Wiktionary
(1.1) Jestem tak samo daleki od ograniczoności łacińskiej, jak od ograniczoności bizantyjskiej, albo augsburgskiej czy genewskiej: wyznawana przeze mnie religia Ducha Świętego jest szersza i bardziej pojemna od wszystkich szczegółowych religii.
Wiktionary
IPA: ɡɛ̃ˈnɛfsʲci, AS: gẽnefsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Genewa ż., genewczyk mos., genewka ż., genewianka ż.
Wiktionary
pochodzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zespół czynników prowadzących do powstania czegoś
Wiktionary
(1.1) Jaka jest geneza tej książki?
Wiktionary
IPA: ɡɛ̃ˈnɛza, AS: gẽneza
Wiktionary
przym. genetyczny
Wiktionary
(1.1) przyczyna, źródło, powód, początek
Wiktionary
jezioro w Izraelu i Syrii; Jezioro Tyberiadzkie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. zob. Jezioro Tyberiadzkie.
Wiktionary
(1.1) Po Genezarecie popłynęliśmy statkiem wycieczkowym wynajętym przez arabskie biuro podróży.
(1.1) Jordan uchodzi do Genezaretu od strony północnej.
(2.1) Do Genezaret, tak jak do Kafarnaum, przybywały tłumy z całej okolicy.
(2.1) Kibuc Ginnosar bierze swą nazwę od starożytnego Genezaret, które kwitło w I w. n.e. na zachodnim brzegu jeziora.
Wiktionary
(1.1) Jezioro Tyberiadzkie, Morze Galilejskie, Jezioro Galilejskie
(2.1) Kinneret, Ginnosar
Wiktionary
dawny przymiotnik od: geneza
SJP.pl
dotyczący sposobu powstania świata i człowieka, opisanego w księgach religijnych lub przekazywanego w mitach
SJP.pl
zdrobnienie od: Genowefa, Eugenia (imiona żeńskie); Gienia, Gieńka
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób genialny; z niezwykłą inteligencją lub talentem
(1.2) pot. w sposób znakomity
Wiktionary
rzecz. kongenialność ż., genialność ż., geniusz m.
przym. genialny
Wiktionary
(1.1) mistrzowsko, pomysłowo, sprytnie, wybitnie
(1.2) doskonale, rewelacyjnie, świetnie, znakomicie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: genialnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: genialny
SJP.pl
→ genialny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co genialne
Wiktionary
IPA: ɡɛ̃ˈɲalnɔɕt͡ɕ, AS: gẽńalność
Wiktionary
rzecz. geniusz m., geniuszek m., przegenialność ż., kongenialność ż.
przym. genialny
przysł. genialnie
Wiktionary
(1.1) geniusz
Wiktionary
1. wyjątkowo utalentowany;
2. świetny, doskonały
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wybitnie uzdolniony
(1.2) znakomity
Wiktionary
(1.1) Było wielu dobrych, czy też popularnych kompozytorów, ale tylko nieliczni zasługują na miano genialnych.
(1.2) Fabuła tego filmu dopracowana jest w każdym szczególe: genialne dialogi, genialny dobór aktorów, no i świetne poczucie humoru…
Wiktionary
rzecz. geniusz m., genialność ż., kongenialność ż., przegenialność ż.
przym. kongenialny, przegenialny
przysł. genialnie, kongenialnie, przegenialnie
Wiktionary
(1.2) wyjątkowo dobry, nadzwyczajnie dobry, wyjątkowo dobry, znakomity
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na południu Ukrainy, w obwodzie chersońskim, na brzegu Morza Azowskiego;
Wiktionary
Geniczesk (ukr. Генічеськ, "Henicześk", Геническ, "Gieniczesk") – miasto na południu Ukrainy, w obwodzie chersońskim, na brzegu Morza Azowskiego. 21,6 tys. mieszkańców. Od lutego 2022 pod okupacją rosyjską, od 12 listopada tego roku administracyjna stolica rosyjska okupowanej części obwodu chersońskiego.
Wikipedia
przym. geniczeski
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) Ms., W. lp. od: gen
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɡɛ̃ɲɛ, AS: gẽńe
Wiktionary
zdrobnienie od: Eugeniusz (imię męskie); Gienek, Genek, Genio, Gienio
SJP.pl
niskocukrowy składnik glikozydów, aglikon
SJP.pl
zdrobnienie od: Eugeniusz (imię męskie); Gienek, Geniek, Genek, Gienio
SJP.pl
Genio z małżonką
SJP.pl
Genisteina – organiczny związek chemiczny z grupy flawonoidów (dokładniej izoflawonów). Występuje w roślinach z rodziny bobowatych, w tym w ziarnie soi ("Soiae semen"). W roślinach występuje w postaci wolnej (jako aglikon) lub związana glikozydowo (genistyna).
Wikipedia
zewnętrzne narządy płciowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) anat. narządy płciowe, narządy rozrodcze;
Wiktionary
Ge
Wikipedia
(1.1) Cierpiał na różne problemy z genitaliami.
(1.1) Kronos obciął Uranosowi genitalia i wrzucił je do morza.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛ̃ɲiˈtalʲja, AS: gẽńitalʹi ̯a
Wiktionary
przym. genitalny
Wiktionary
dotyczący zewnętrznych narządów płciowych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z genitaliami, dotyczący genitaliów
Wiktionary
rzecz. genitalia nmos.
Wiktionary
1. osoba wybitnie inteligentna, uzdolniona, zdolna osiągać nadzwyczajnie wysokie efekty w swojej działalności; fenomen, wirtuoz, znakomitość;
2. w mitologii: duch przestawiany jako uskrzydlona postać ludzka, która sprawuje kontrolę nad losem człowieka od chwili urodzenia; duch opiekuńczy, dobry duch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach
(1.2) mitrzym. liter. duch sprawujący pieczę nad człowiekiem, społecznością lub miejscem
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) czyjeś nieprzeciętne zdolności, umiejętności, czyjś wybitny talent
(2.2) pot. ponadprzeciętność, wybitność czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Już wtedy było jasne, że chłopak jest geniuszem.
Wiktionary
IPA: ˈɡɛ̃ɲjuʃ, AS: gẽńi̯uš
Wiktionary
rzecz. genialność ż.
:: zdrobn. geniuszek m.
przym. genialny
przysł. genialnie
Wiktionary
(2.1) wybitny talent
(2.2) genialność
Wiktionary
zdrobnienie od: Eugeniusz (imię męskie)
SJP.pl
archiwum w synagodze
SJP.pl
Geniza (hebr. גניזה, "schowek") – w judaizmie specjalne pomieszczenie, schowek, rodzaj składnicy, w którym umieszcza się zniszczone, nieużywane bądź wycofane z obiegu święte księgi. Konieczność istnienia takiej składnicy wynika z ogromnego szacunku, którym Żydzi otaczają teksty święte tj. Tanach, księgi liturgiczne i modlitewniki, ze względu na obecność w nich imienia Boga.
Wikipedia
zdrobnienie od: Eugeniusz (imię męskie); Gienek, Geniek, Genio, Gienio
SJP.pl
[czytaj: DŻEnosajd] działanie mające za zadanie zniszczenie danej grupy religijnej, etnicznej lub rasowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ludobójstwo
Wiktionary
Genocide – trzeci album polskiej grupy deathmetalowej Yattering. Wydawnictwo ukazało się 25 marca 2003 roku nakładem Candlelight Records. Nagrania zostały zarejestrowane w 2002 roku w gdańskim Red Studio we współpracy z producentem muzycznym Piotrem Łukaszewskim.
Wikipedia
IPA: ˈd͡ʒɛ̃nɔsajt, AS: ǯẽnosai ̯t
Wiktionary
(1.1) zob. ludobójstwo.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzad. nauk. działania polegające na celowym wyniszczaniu całych narodów lub ich części (grup etnicznych / religijnych / rasowych) poprzez zabójstwa jak i tworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie
Wiktionary
(1.1) Zatrudniono go w dziale prawnym Departamentu Wojny. W wydanej w 1944 roku książce zaproponował zupełnie nowy termin: genocyd (ang. genocide) od greckiego słowa genos – „rasa”, „plemię” i łacińskiego caedere – „zabijać”. W języku polskim przyjął się w formie „ludobójstwo”.
(1.1) Jak wskazują badacze genocydu, bardzo ważnym elementem definicji jest intencja ludobójcza. Nie chodzi bowiem o masowe zabijanie (np. w wyniku działań wojennych) albo o masową umieralność (np. w wyniku głodu) spowodowaną nieudolnością władz. Aby mówić o ludobójstwie, trzeba wykazać, że sprawca podjął działania mające na celu świadomą eksterminację określonej grupy.
(1.1) Można, rzecz jasna, doszukiwać się niekompletności stworzonego przez łódzkiego badacza katalogu przerażających masowych zbrodni i postulować jego poszerzenie na przykład o stalinowskie ludobójstwo na Ukrainie, rzeź wołyńską, zbrodnie Czerwonych Khmerów, masakry w Rwandzie (te genocydy są w książce jedynie wzmiankowane), ale nie odbiera to znaczenia tej imponującej swoim zakresem monografii.
Wiktionary
(1.1) ludobójstwo
Wiktionary
środowiskowo: dieta oparta na analizie informacji zapisanych w DNA
SJP.pl
u organizmów prokariotycznych materiał genetyczny w postaci zwiniętej nici kwasu nukleinowego (RNA lub DNA), znajdujący się w cytoplazmie komórkowej; chromosom bakteryjny
SJP.pl
schemat przekazów transgeneracyjnych w rodzinie, podobny do drzewa genealogicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) graficzny schemat relacji między krewnymi w rodzinie, podobny do drzewa genealogicznego;
Wiktionary
Genogram – graficzny schemat przekazów transgeneracyjnych w rodzinie, podobny do drzewa genealogicznego. Ilustruje związki i relacje między krewnymi oraz ważne daty z życia członków rodziny. Informuje też o wizji życia rodzinnego jakie dana osoba otrzymała od swojej rodziny, wskazując prawdopodobne przyczyny jej aktualnej sytuacji życiowej.
Wikipedia
badacz rodzajów, gatunków i odmian literackich w powiązaniu ze zjawiskami historyczno-literackimi
SJP.pl
Genologia (z gr. "génos" – pochodzenie, gatunek i "logia" – zbiór, "lógos" – myśl) – dział poetyki badający rodzaje literackie, gatunki literackie, ich odmiany i przekształcenia. Bada ich cechy strukturalne, rolę w komunikacji literackiej, ewolucję w toku procesu historycznoliterackiego.
Wikipedia
kompletny zespół czynników dziedziczenia zawarty w zredukowanej liczbie chromosomów osobnika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. materiał genetyczny zawarty w podstawowym (haploidalnym) zespole chromosomów;
forma rzeczownika.
(2.1) C. plural|gen.
Wiktionary
Zobacz też: genotyp.
Genom (nazwa z połączenia słów gen i chromosom) – kompletna informacja genetyczna żywego organizmu lub wirusa. W przypadku organizmów eukariotycznych termin ten odnosi się zwykle do materiału genetycznego zawartego w podstawowym, pojedynczym (haploidalnym) zespole chromosomów. W przypadku organizmów prokariotycznych odnosi się on do zawartego w nich pojedynczego chromosomu, a w przypadku wirusów – do ich cząsteczki materiału genetycznego.
Wikipedia
IPA: ˈɡɛ̃nɔ̃m, AS: gẽnõm
Wiktionary
przym. genomowy
Wiktionary
gałąź nauki ściśle powiązana z bioinformatyką, zajmująca się analizą genomu organizmów
SJP.pl
Genomika – dziedzina biologii molekularnej i biologii teoretycznej (pokrewna genetyce i ściśle związana z bioinformatyką), zajmująca się analizą genomu organizmów. Głównym celem genomiki jest poznanie sekwencji materiału genetycznego oraz mapowanie genomu, ale również określenie wszelkich zależności i interakcji wewnątrz genomu.
Wikipedia
taki, którego genom został zmieniony za pomocą inżynierii genetycznej; zmodyfikowany genetycznie
SJP.pl
leczenie polegające na wprowadzeniu kwasów nukleinowych do komórek; terapia genowa
SJP.pl
cecha czegoś, co powoduje uszkodzenie genów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bezpośrednia reakcja rakotwórczych związków chemicznych z kwasem deoksyrybonukleinowym (DNA);
Wiktionary
Genotoksyczność – bezpośrednia reakcja rakotwórczych związków chemicznych z kwasem deoksyrybonukleinowym (DNA). Działanie dzieli się na bezpośrednie lub pośrednie następujące dopiero po aktywacji (tzw. prokancerogeny).
Genotoksyczość skutkuje aberracjami chromosomowymi (uszkodzenia genetyczne), adduktami DNA u osób eksponowanych na kancerogeny. Niektóre związki genotoksyczne mogą posiadać dawki progowe, na co wskazują najnowsze dane.
Wikipedia
przym. genotoksyczny
przysł. genotoksycznie
Wiktionary
powodujący uszkodzenie genów
SJP.pl
kompletny zapis genetyczny
SJP.pl
Genotyp (gr. "γένος" - ród, pochodzenie + "τύπος" - odbicie) – zespół genów danego osobnika warunkujących jego właściwości dziedziczne. Pojęcie genotypu odnosi się czasem także do genów wirusa. Jest to sparowany układ alleli (często myli się go z genomem, czyli składem genetycznym podstawowego (monoploidalnego) zestawu chromosomów). Można go wyrazić symbolicznie za pomocą oznaczeń "aa", "AA" lub "Aa", gdzie "aa" i "AA" oznaczają homozygotę pod względem tego genu, a "Aa" oznacza heterozygotę.
Wikipedia
określanie genotypu organizmu lub osoby
SJP.pl
Genotypowanie oznacza określanie lub sprawdzanie za pomocą technik molekularnych (np. sekwencjonowania) sekwencji nukleotydowej określonych rejonów DNA (genów lub ich fragmentów), lub zmian w tych rejonach (mutacji, polimorfizmów) między innymi celem identyfikowania poszczególnych genotypów.
Wikipedia
przymiotnik od: genotyp
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Siwa, szczupła pani, która na długotrwałe dzwonienie otworzyła wreszcie drzwi, przez chwilę wyglądała, jakby musiała się przyzwyczaić do widoku Genowefy. – Przyszłam na obiadek – powtórzyła Genowefa niepewnie. Siwa pani uśmiechnęła się do niej. – Dobrze trafiłaś. Dziś pierogi. – Z czym? – poinformowała się Genowefa.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛ̃nɔˈvɛfa, AS: gẽnovefa
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Genia ż., Genka ż., Geniusia ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Genowefy lub z nią związany
SJP.pl
związany z genem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. med. związany z genem, genami, dotyczący genów
Wiktionary
rzecz. gen mrz., genetyka ż., genetyk m.
przym. genetyczny
przysł. genetycznie
Wiktionary
[czytaj: żąr lub żanr] rzadko: genre, żanr;
1. styl gry, twórczości charakterystyczny dla artysty;
2. gatunek twórczości literackiej, muzycznej lub plastycznej o specyficznych cechach;
3. rzeźba lub malarstwo rodzajowe przedstawiające sceny z życia codziennego
SJP.pl
[czytaj: żąr lub żanr] żanr;
1. styl gry, twórczości charakterystyczny dla artysty;
2. gatunek twórczości literackiej, muzycznej lub plastycznej o specyficznych cechach;
3. rzeźba lub malarstwo rodzajowe przedstawiające sceny z życia codziennego
SJP.pl
sekretarz generalny w partii komunistycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. pierwszy sekretarz partii komunistycznej (zwykle o sekretarzu generalnym w ZSRR)
Wiktionary
(1.1) Sto lat dla genseka wyzwoliciela!
Wiktionary
IPA: ˈɡɛ̃w̃sɛk, AS: gẽũ̯sek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) antybiotyk aminoglikozydowy zabijający bakterie tlenowe, wytwarzany przez promieniowce;
Wiktionary
Gentamycyna – organiczny związek chemiczny, antybiotyk aminoglikozydowy o działaniu bakteriobójczym, wykazujący działalność jedynie wobec bakterii tlenowych, zwłaszcza pałeczek Gram-ujemnych. Produkt promieniowców z rodzaju "Micromonospora".
Wikipedia
(1.1) Używając gentamycyny należy pamiętać o jej potencjalnym działaniu nefrotoksycznym.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛ̃ntãmɨˈt͡sɨ̃na, AS: gẽntãmycỹna
Wiktionary
rzecz. gentamycynooporność ż., gentamycynowrażliwość ż.
przym. gentamycynooporny, gentamycynowrażliwy ż.
Wiktionary
międzynarodowa usługa telegraficzna działająca w oparciu o sieć dalekopisową; gentex
SJP.pl
roślina zielna z rodziny goryczkowatych; gencjana, goryczka
SJP.pl
w łowiectwie: sokół złowiony w miesiącach letnich
SJP.pl
Gentil – miasto i gmina w Brazylii, w stanie Rio Grande do Sul. Znajduje się w mezoregionie Noroeste Rio-Grandense i mikroregionie Passo Fundo.
Wikipedia
[czytaj: żętiJOM] z francuskiego:
1. dawniej: mężczyzna dobrze urodzony; szlachcic, arystokrata;
2. mężczyzna dobrze wychowany, uprzejmy, kurtuazyjny; dżentelmen
SJP.pl
[czytaj: dżentilmente] określenie wykonawcze: delikatnie, łagodnie
SJP.pl
[czytaj: dżentelmen] dżentelmen;
1. dobrze wychowany mężczyzna;
2. mężczyzna wytworny, gustownie ubrany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) inna pisownia wyrazu dżentelmen
Wiktionary
(1.1) Nic, kochani, więcej z nas nie wyciągniecie, • gentlemani oraz damy, • a o takich dziś śpiewamy, • o szczegółach nie powiedzą za nic w świecie!
(1.1) Mój mąż jest to grzeczny i delikatny gentleman, dyplomata, prawnik, nawet prawodawca, amator sztychów, akwafort, akwatint i innych jakichś tam jeszcze grawiur.
Wiktionary
rzecz. dżentelmen m.
Wiktionary
charakterystyczny dla dżentelmena (gentlemana); taktowny, grzeczny, dżentelmeński
SJP.pl
[czytaj: dżentelmeński] charakterystyczny dla gentlemana (dżentelmena), taktowny, grzeczny; dżentelmeński
SJP.pl
[czytaj: dżentry]
1. bogate mieszczaństwo angielskie;
2. w średniowiecznej Anglii: drobna szlachta
SJP.pl
Gentry – ziemiaństwo angielskie lub inne rodziny żyjące na pewnym poziomie majątkowym nieposiadające tytułów szlacheckich.
Wikipedia
proces zmiany charakteru części miasta w bardziej skomercjalizowany, zdominowany przez osoby o wyższym statusie materialnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. proces renowacji miasta
Wiktionary
Gentryfikacja ( gentrification) – pojęcie wywodzące się od angielskiego słowa "gentry oznaczającego wyższą klasę społeczną, szlachtę." Gentryfikacja najczęściej dotyczy zmiany charakteru dzielnicy mieszkalnej, pierwotnie zamieszkanej przez spektrum lokatorów, w strefę zdominowaną przez mieszkańców o stosunkowo wysokim statusie materialnym.
Wikipedia
(1.1) Wiele dzielnic Warszawy doświadcza procesu gentryfikacji.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛ̃ntrɨfʲiˈkat͡sʲja, AS: gẽntryfʹikacʹi ̯a
Wiktionary
zmieniać charakter części miasta w bardziej skomercjalizowany, zdominowany przez osoby o wyższym statusie materialnym
SJP.pl
trójkątny żagiel rozpinany na jachtach zamiast foka, który umożliwia wyzyskanie słabych wiatrów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) trójkątny żagiel przedni w omasztowaniu jachtów;
Wiktionary
Genua (wł. "Genova", lig. "Zena") – miasto w północno-zachodniej części Włoch nad Morzem Liguryjskim (Morze Śródziemne), u stóp Apeninu Liguryjskiego i Alp Liguryjskich. Stolica i główne miasto regionu administracyjno-historycznego Liguria. Obszar administracyjny ma powierzchnię 243 km² i liczbę ludności 595 025, będąc szóstym co do wielkości miastem Włoch.
Wikipedia
IPA: ɡɛ̃ˈnuwa, AS: gẽnuu̯a
Wiktionary
rzecz. Genueńczyk mos., genueńczyk mos., genuenka ż., Genua ż.
przym. genueński
Wiktionary
mieszkanka Genui
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Genui, kobieta pochodząca z tego miasta
Wiktionary
IPA: ˌɡɛ̃nuˈwɛ̃nka, AS: gẽnuu̯ẽnka
Wiktionary
rzecz. Genua ż., genua ż.
:: fm. genueńczyk mos.
przym. genueński
Wiktionary
mieszkaniec Genui
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Genui, osoba pochodząca z Genui
Wiktionary
IPA: ˌɡɛ̃nuˈwɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: gẽnuu̯ẽĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Genua ż., genua ż.
:: fż. genuenka ż.
przym. genueński
Wiktionary
związany z Genuą, dotyczący Genui
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Genui, związany z Genuą, pochodzący z Genui
Wiktionary
(1.1) Niemniej jednak układ ten podpisany w Warszawie, choć nie ratyfikowany, odegrał doraźnie określoną rolę. Stał się atutem dyplomacji polskiej na konferencji genueńskiej.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛ̃nuˈwɛ̃j̃sʲci, AS: gẽnuu̯ẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Genueńczyk mos., Genua ż., genueńczyk mos., genuenka ż., genua ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. w topologii: liczba otworów w rozmaitości topologicznej
Wiktionary
Genus – niezmiennik topologiczny, liczba całkowita charakteryzująca rozmaitość topologiczną równa liczbie otworów w rozmaitości. Tak więc dla sfery jest to 0, dla torusa 1, dla precelka 3 itp.
Genus powiązany jest z charakterystyką Eulera wzorem formula_1 dla powierzchni orientowalnych, dla nieorientowalnych zachodzi właściwość formula_2.
Wikipedia
(1.1) Genus jest niezmiennikiem topologicznym – nie można go zmienić bez rozrywania i sklejania.
Wiktionary
IPA: ˈɡɛ̃nus, AS: gẽnus
Wiktionary
król Wandalów żyjący w latach 390-477
SJP.pl
Genzeryk (także Gejzeryk, Gaiserich, Geiserich, Genseryk; ur. ok. 390, zm. 25 stycznia 477) – król Wandalów i Alanów w latach 428–477. Wyznawca arianizmu.
Był nieślubnym synem Godigisela i niewolnicy. W 428 roku, po śmierci przyrodniego brata Gunderyka, został królem Wandalów.
Wikipedia
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z ziemią
Wiktionary
łańcuch lub masyw górski wynurzający się w obrębie geosynkliny w wyniku ruchów fałdujących; kordyliera; geantyklina
SJP.pl
specjalista w dziedzinie geoarcheologii
SJP.pl
dział archeologii badający pozostałości materialne dawnych społeczeństw
SJP.pl
osoba badająca zależności między zjawiskami geologicznymi a organizmami żywymi
SJP.pl
paranauka badająca zależności między zjawiskami geologicznymi a organizmami żywymi
SJP.pl
organizm, którego środowiskiem jest gleba
SJP.pl
Geobiont (gr. "gé" ‘ziemia’, "bióo" ‘żyję’) – organizm stale lub prawie stale żyjący w glebie. Geobionty wykazują liczne przystosowania do życia w środowisku glebowym (np. narządy ruchu ułatwiające grzebanie, zanik narządu wzroku), zwykle unikają światła słonecznego oraz wysokich temperatur. Organizmy te stanowią znaczny udział w masie gleby, napowietrzają ją, mieszają, a także biorą udział w rozkładzie szczątków organicznych, przez co przyczyniają się do obiegu pierwiastków.
Wikipedia
[czytaj: geobloking] blokowanie dostępności do stron lub usług internetowych z określonych lokalizacji; geoblokada
SJP.pl
blokowanie dostępności do stron lub usług internetowych z określonych lokalizacji; geoblocking
SJP.pl
przysłówek
(1.1) pod względem geobotanicznym
Wiktionary
(1.1) Nietulisko Duże geobotanicznie należy do Okręgu Sandomiersko-Opatowskiego Krainy Miechowsko-Sandomierskiej (obszar prawobrzeżny).
Wiktionary
rzecz. geobotaniczka ż., geobotanik mos., geobotanika ż.
przym. geobotaniczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) bot. związany z geobotaniką, dotyczący geobotaniki
Wiktionary
(1.1) Obszar Żuław jako jednostki fizjograficznej zbliżony jest do obszaru wydzielanej w geobotanicznym podziale Polski krainy Żuławy Wisły.
(1.1) Pod względem geobotanicznym Wigierski Park Narodowy reprezentuje rejon północno-wschodniej Europy, charakteryzujący się dominacją mszystych lasów iglastych sosnowo-świerkowych.
Wiktionary
rzecz. geobotaniczka ż., geobotanik mos., geobotanika ż.
przysł. geobotanicznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) bot. specjalista w zakresie geobotaniki
Wiktionary
rzecz. geobotanika ż.
:: fż. geobotaniczka ż.
przym. geobotaniczny
przysł. geobotanicznie
Wiktionary
dział botaniki badający zależności między roślinami a środowiskiem geograficznycm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. dział botaniki badający wzajemne oddziaływanie roślinności i środowiska geograficznego;
Wiktionary
Geobotanika – dział botaniki zajmujący się wzajemnymi stosunkami między roślinami i środowiskiem geograficznym. Obejmuje: florystykę, geografię roślin, ekologię roślin i fitosocjologię. Termin „geobotanika” bywa także używany jako synonim geografii roślin lub fitosocjologii.
Wikipedia
(1.1) Profesor napisał kilka opracowań dotyczących geobotaniki i dendrologii.
Wiktionary
rzecz. geobotaniczka ż., geobotanik mos.
przym. geobotaniczny
przysł. geobotanicznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) schowek, skrzynka do geocachingu
Wiktionary
[czytaj: geokeszing] gra terenowa polegająca na szukaniu skarbów za pomocą GPS-u
SJP.pl
Geocaching (gr. "geo" – Ziemia, ang. "cache" // – skrytka, schowek, kryjówka) – gra terenowa dla użytkowników urzadzeń odbierajacych sygnał GPS. Celem gry jest poszukiwanie tzw. skrytek, pojemników, keszy (ang. "geocache") uprzednio ukrytych przez innych uczestników tej zabawy.
Wikipedia
zespół organizmów roślinnych i zwierzęcych żyjących wspólnie w pewnym środowisku; biocenoza; żywostan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. cecha tego, co geocentryczne
Wiktionary
rzecz. geocentryzm mrz.
przym. geocentryczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) astr. używający Ziemi jako punktu odniesienia
Wiktionary
rzecz. geocentryzm mrz., geocentryczność ż.
Wiktionary
teoria naukowa uznająca Ziemię za środek wszechświata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. teoria o centralnym położeniu Ziemi we wszechświecie;
Wiktionary
(1.1) Zastąpiła ona ptolemeuszowy geocentryzm, który głosił, że Ziemia jest centrum wszechświata.
Wiktionary
rzecz. geocentryczność ż.
przym. geocentryczny
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem rozmieszczenia pierwiastków chemicznych na Ziemi i ich udziału w procesach geologicznych
SJP.pl
Geochemia – gałąź nauk geologicznych zajmująca się historią naturalną Ziemi z chemicznego punktu widzenia.
Geochemia stawia sobie następujące główne cele:
Geochemię dzieli się na organiczną i nieorganiczną.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z geochemią, dotyczący geochemii
Wiktionary
(1.1) Georóżnorodność dotyczy różnych aspektów wiążących się na przykład z tłem geochemicznym, które ma istotne reperkusje, wywiera bardzo istotny wpływ na chemizm wód wykorzystywanych przez podmioty gospodarcze czy też ludność.
Wiktionary
rzecz. geochemia ż., geochemik mos.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie geochemii
SJP.pl
geolog zajmujący się ustalaniem sekwencji zdarzeń geologicznych i ich datowaniem
SJP.pl
dziedzina geologii zajmująca się badaniami związanymi z ustaleniem sekwencji zdarzeń geologicznych i ich datowaniem
SJP.pl
Geochronologia – dyscyplina naukowa zajmująca się ustalaniem wieku skał i skamieniałości skorupy ziemskiej oraz umieszczaniem w czasie pewnych wydarzeń geologicznych i biologicznych. Geochronologia umożliwia rekonstrukcję historii geologicznej Ziemi. Formalne jednostki geochronologiczne to:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) geol. związany z geochronologią, dotyczący geochronologii
Wiktionary
rzecz. geochronologia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ciepłownia wykorzystująca ciepło wnętrza Ziemi
Wiktionary
IPA: ˌɡɛɔt͡ɕɛpˈwɔvʲɲa, AS: geoćepu̯ovʹńa
Wiktionary
(1.1) ciepłownia geotermiczna
Wiktionary
skrót od: geodezja, geodezyjny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skupienie kryształów wypełniające w niektórych skałach wolną przestrzeń, zwykle o kształcie kulistym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miner. wnęka w masie skalnej, której ściany obrośnięte są minerałem;
Wiktionary
Geoda – przestrzeń masy skalnej wypełniona minerałem. Powstaje wskutek krystalizacji minerałów w wolnych, pustych miejscach w skałach. Geody mają często owalną formę. Na ścianach jej kulistej wnęki tworzą się najpierw współśrodkowe warstwy, następnie szczotki kryształów skierowanych swoimi końcami ku środkowi geody.
Wikipedia
(1.1) Albo krasnoludy przebiły się do wielkiej geody, albo bardzo starannie wyłożyły ściany i strop jaskini kryształami kwarcu tak, by każda powierzchnia odbijała światło dwóch niedużych świec płonących na kolumnach pośrodku piaszczystego podłoża.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie geodezji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się geodezją
Wiktionary
Geodeta – osoba zajmująca się geodezją.
Przed II wojną światową zawód geodety polegał na zajmowaniu się geodezją jako dyscypliną naukową (dziedziną wiedzy), natomiast osoba zajmująca się miernictwem – wykonująca prace geodezyjne związane z pomiarami małych powierzchni (geodezja niższa) – nazywała się mierniczym przysięgłym i była osobą wykonującą zawód zaufania publicznego. Taki podział należał do polskiej tradycji i został zmieniony z powodów politycznych po 1945.
Wikipedia
(1.1) Mój starszy brat jest geodetą.
(1.1) Geodeta odmierza linijką odległość miast na mapie.
(1.1) Każdy geodeta powinien znać chociaż podstawy kartografii.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛɔˈdɛta, AS: geodeta
Wiktionary
rzecz. geodezja ż.
:: fż. geodetka ż.
przym. geodezyjny, geodetyczny
Wiktionary
(1.1) daw. geometra
Wiktionary
→ geodeta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się geodezją
Wiktionary
rzecz. geodezja ż.
:: fm. geodeta mos.
przym. geodezyjny
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem wielkości i kształtu powierzchni Ziemi za pomocą pomiarów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. eduk. nauka o pomiarach Ziemi;
Wiktionary
Geodezja (gr. γῆ "gē" „ziemia”, δαίω "daiō" „dzielę”) – nauka zajmująca się gromadzeniem, przetwarzaniem i przekazywaniem danych o Ziemi oraz określaniem położenia i wzajemnych relacji przestrzennych punktów na jej powierzchni.
Zadaniem geodezji jest stworzenie modelu powierzchni Ziemi oraz matematycznego opisu punktów na jej powierzchni, pozwalającego na ich jednoznaczne określenie w przestrzeni.
Wikipedia
(1.1) Mój kolega studiuje geodezję.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛɔˈdɛzʲja, AS: geodezʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. geodeta m., geodetka ż.
przym. geodezyjny, geodetyczny
przysł. geodezyjnie, geodetycznie
Wiktionary
w matematyce: krzywa geodezyjna
SJP.pl
związany z geodezją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący geodezji, związany z geodezją
Wiktionary
IPA: ˌɡɛɔdɛˈzɨjnɨ, AS: geodezyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. geodezja ż., geodeta m., geodetka ż.
Wiktionary
urządzenie służące do wytwarzania stałych drgań przenoszonych na grunt w celu określenia cech sprężystych podłoża budowlanego
SJP.pl
Geodyn – urządzenie badawcze używane w geologii inżynierskiej do generowania stałych drgań przenoszonych na grunt. Pozwala na badanie prędkości rozchodzenia się drgań i ich charakteru, a w konsekwencji na określanie cech sprężystych podłoża budowlanego.
Wikipedia
dziedzina nauki zajmująca się analizą sił działających we wnętrzu Ziemi
SJP.pl
Ge
Wikipedia
specjalista w dziedzinie geoekologii
SJP.pl
nauka analizująca elementy składowe krajobrazu i zachodzące między nimi interakcje; ekologia krajobrazu
SJP.pl
dyscyplina łącząca geopolitykę i ekonomię, zajmująca się wykorzystywaniem instrumentów geopolitycznych do realizacji celów gospodarczych
SJP.pl
Geoekonomia – dyscyplina zajmująca się polityką oraz strategią, jaką należy się posłużyć aby wzmocnić konkurencyjność kraju. Termin ten wprowadził w końcu lat 80. XX w. amerykański ekonomista Edward Luttwak, według którego po zakończeniu zimnej wojny, siły militarne państwa przestały być głównym czynnikiem determinującym klasyfikację ważności na scenie międzynarodowej. Według Luttwaka siła militarna zostaje zastąpiona przez zdolności i siłę ekonomiczną.
Wikipedia
elektrownia gazowa
SJP.pl
Geoelektryka jest gałęzią geofizyki, która wykorzystuje własności fizyczne skał związane z przebiegiem zjawisk elektromagnetycznych. Do własności tych należą:
Do grupy geoelektrycznych metod badań należą takie metody jak:
Wikipedia
energetyka oparta na gorących źródłach podziemnych; energetyka geotermalna
SJP.pl
Geoenergetyka – dział energetyki cieplnej obejmujący pozyskiwanie i przetwarzanie energii geotermalnej z wnętrza Ziemi. Globalnie geoenergetyka ma niewielkie znaczenie praktyczne, gdyż dotychczas wykorzystywana jest jedynie energia gorących źródeł powierzchniowych i podziemnych przetwarzana w geotermicznych zakładach energetycznych. Jednak w sprzyjających warunkach (np. Islandia) energia geotermalna może zaspokajać większość zapotrzebowania na energię cieplną.
Wikipedia
chorobliwa skłonność do zjadania produktów niebędących żywnością (np. ziemia, kreda, węgiel) lub nieprzetworzonych składniki żywności (np. mąka, surowe ziemniaki); ziemiożerstwo
SJP.pl
[czytaj: geofens-ing] technologia umożliwiająca utworzenie wirtualnej granicy wokół jakiegoś obszaru geograficznego i wysyłanie powiadomienia w razie jej przekroczenia
SJP.pl
w biologii: organizm przebywający, żyjący w pewnych okresach w glebie
SJP.pl
Geofil (gr. "gé" ‘ziemia’, "philéo" ‘lubić’), dawniej też pedofil – organizm, który część swego życia spędza w glebie (na przykład rozmnaża się w niej lub chroni podczas okresu zimowego).
Geofilami są larwy wielu owadów (zaciosek zmiennobarwny, tęcznik mniejszy, a także larwy z rodziny bąkowatych), jak również niektóre płazy (ropucha szara, grzebiuszka ziemna), gady i ssaki.
Wikipedia
roślina, której pączki odnowieniowe przetrzymują niesprzyjającą porę roku pod ziemią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. ziemnopączkowa roślina z organami wegetatywnymi odnawiającymi się pod ziemią;
Wiktionary
(1.1) W Europie środkowej geofity rosną głównie w lasach liściastych zrzucających liście na zimę.
Wiktionary
przym. geofityczny
przysł. geofitycznie
Wiktionary
(1.1) roślina ziemnopączkowa
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) tak jak geofity
Wiktionary
(1.1) Gatunek ten rośnie geofitycznie na poboczu, w pełnym słońcu.
Wiktionary
rzecz. geofit m.
przym. geofityczny
Wiktionary
skrót od: geofizyka, geofizyczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący geofizyki
Wiktionary
rzecz. geofizyka ż., geofizyk mos.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie geofizyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) naukowiec zajmujący się geofizyką
Wiktionary
(1.1) W artykule opublikowanym ostatnio w prasie naukowej grupa geofizyków dowodzi, że sadza może aż w jednej trzeciej odpowiadać za wzrost ziemskich temperatur na Ziemi.
Wiktionary
rzecz. geofizyka ż.
przym. geofizyczny
Wiktionary
dziedzina nauki stosująca metody i zasady fizyki w badaniu Ziemi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. nauka badająca procesy i zjawiska fizyczne zachodzące kiedykolwiek we wszystkich geosferach kuli ziemskiej;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: geofizyk
Wiktionary
Geofizyka (z gr. γῆ "gē" – „ziemia”, oraz φύσις "physis" – „natura”) – dyscyplina nauk o Ziemi, która bada Ziemię jako planetę metodami naukowymi używanymi w fizyce. Obecnie terminem tym często określa się też badania innych planet podobnymi metodami.
Wikipedia
rzecz. geofizyk mos.
przym. geofizyczny
Wiktionary
przyrząd do rejestrowania sztucznie wywołanych drgań skorupy ziemskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. rejestrator sztucznie wywoływanych drgań skorupy ziemskiej
Wiktionary
Ge
Wikipedia
gatunek małpy szerokonosej z rodziny czepiakowatych; czepiak czarnoręki
SJP.pl
geogr.; skrót od:
1. geografia;
2. geograficzny; geograf.
SJP.pl
dawna nauka badająca pochodzenie i zmiany zachodzące w skorupy ziemskiej; geogonia
SJP.pl
sporych rozmiarów rysunek, wzór lub figura na powierzchni ziemi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. dużych rozmiarów wzór utworzony przez ludzi na powierzchni ziemi poprzez usypanie ze skał, ziemi lub innych trwałych elementów krajobrazu;
Wiktionary
Geoglif (z gr. γῆ "gē" "ziemia", γλύφω "glyphō" "piszę, rzeźbię, wycinam") – rysunek, figura lub wzór na ziemi sporych rozmiarów (zwykle większy niż 4 metry). Najczęściej tworzony poprzez wykopanie niewielkich rowków, ułożenie kamieni, lub w inny sposób umożliwiający odróżnienie powstałych linii od reszty gruntu stanowiącego w tym przypadku tło dla powstałego w ten sposób obiektu.
Wikipedia
(1.1) Przypuszcza się, że geoglif ten stworzyli Celtowie.
Wiktionary
przestarzale: geologia
SJP.pl
dawna nauka badająca pochodzenie i zmiany zachodzące w skorupy ziemskiej; geogenia
SJP.pl
geog.; skrót od:
1. geografia;
2. geograficzny; geograf.
SJP.pl
specjalista w dziedzinie geografii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się geografią lub ucząca geografii
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) kobieta zajmująca się geografią lub ucząca geografii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Był on pierwszym geografem, który opisał Indie.
(1.1) Jedziemy na wycieczkę w Góry Stołowe z naszym geografem.
Wiktionary
IPA: ɡɛˈɔɡraf, AS: geograf
Wiktionary
rzecz. geografia ż.
:: fż. geografka ż.
przym. geograficzny
przysł. geograficznie
Wiktionary
(1.1) stpol. krajopis, daw. ziemiopisarz, daw. ziemiopis
(2.1) geografka
Wiktionary
skrót od: geograficzny; geog., geogr.
SJP.pl
1. nauka przyrodnicza i społeczna zajmująca się badaniem Ziemi;
2. wydział lub kierunek na wyższej uczelni;
3. przedmiot nauczania w szkole; lekcja tego przedmiotu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi;
(1.2) eduk. przedmiot szkolny przybliżający zagadnienia z dziedziny geografii (1.1)
(1.3) eduk. lekcja geografii (1.2)
Wiktionary
Ge
Wikipedia
(1.1) Geografia poznawcza próbuje odpowiedzieć na pytania typu: Dlaczego Kopenhaga jest postrzegana jako centrum, skoro miasto jest fizycznie i geograficznie położone na peryferiach?
(1.1) Moja siostra studiuje geografię.
(1.3) Mam w tym roku dwie geografie w tygodniu.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛɔˈɡrafʲja, AS: geografʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. geograf m., geografka ż., geografizm m.
przym. geograficzny
przysł. geograficznie
Wiktionary
(1.1) daw. ziemiopismo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. uczn. nielubiana nauczycielka geografii
Wiktionary
nauczycielka geografii
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób odnoszący się do geografii
Wiktionary
(1.1) Geografia poznawcza próbuje odpowiedzieć na pytania typu: Dlaczego Kopenhaga jest postrzegana jako centrum, skoro miasto jest fizycznie i geograficznie położone na peryferiach?
Wiktionary
rzecz. geografia ż., geograf m., geografka ż.
Wiktionary
związany z kulturą i geografią czegoś; kulturalno-geograficzny, geograficzno-kulturowy
SJP.pl
związany z kulturą i geografią czegoś; kulturalno-geograficzny, geograficzno-kulturalny
SJP.pl
związany z geografią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z geografią, odnoszący się do geografii
Wiktionary
(1.1) Sprawdź położenie tego miasta w atlasie geograficznym.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ, AS: geografʹičny
Wiktionary
rzecz. geografia ż., geograf m., geografka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta zajmująca się geografią lub ucząca geografii
Wiktionary
IPA: ˌɡɛɔˈɡrafka, AS: geografka
Wiktionary
rzecz. geografia ż.
:: fm. geograf m.
przym. geograficzny
przysł. geograficznie
Wiktionary
(1.1) geograf
Wiktionary
1. dział geologii obejmujący badanie wód podziemnych: ich pochodzenia, właściwości fizyczne i chemiczne, sposobów występowania, rozprzestrzenienia, krążenia w skałach skorupy ziemskiej oraz przemian, którym ulegały w dziejach Ziemi; hydrogeologia;
2. nauka o hydrologii globu ziemskiego jako całości
SJP.pl
teoretyczna powierzchnia przedstawiająca kształt Ziemi - kula obustronnie spłaszczona na biegunach
SJP.pl
Ge
Wikipedia
Geoinformacja – dyscyplina naukowa w obrębie nauk geograficznych redefiniująca i rozwijająca dotychczasowe, uznane i przyjęte koncepcje, teorie i poglądy nauk geograficznych w kategoriach informatycznych, dających nowe możliwości interpretacyjne.
Wikipedia
dziedzina informatyki zajmująca się danymi przestrzennymi
SJP.pl
Geoinformatyka – dyscyplina naukowa w obrębie nauk informatycznych zajmująca się numerycznym przetwarzaniem i analizowaniem informacji geograficznej (geoinformacji). Jest opisywana także jako nauka i technika zajmująca się strukturą i charakterem danych geograficznych, ich przechwytywaniem, klasyfikacją, przetwarzaniem i wizualizacją.
Wikipedia
geoinżynieria klimatu - proponowane wielkoskalowe modyfikacje pogody w celu przeciwdziałania niekorzystnym zmianom klimatycznym
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zjawisko polegające na dojrzewaniu owoców pod powierzchnią ziemi
SJP.pl
zjawisko polegające na tym, że w górnej atmosferze nadfioletowe promieniowanie słoneczne rozkłada znajdujące się tam resztki pary wodnej i metanu
SJP.pl
materiał o komórkowej strukturze, wzmacniający i stabilizujący grunt
SJP.pl
w geologii: okres geokratyczny - okres w historii Ziemi charakteryzujący się niskim poziomem wód mórz i oceanów i znacznym zasięgiem lądów; okres epejrokratyczny
SJP.pl
Geoksen – organizm spotkany w glebie, który w odróżnieniu od geofili czy geobiontów, nie jest typowym elementem edafonu, ale znalazł się w niej przypadkowo (np. larwa owada żyjąca wśród koron drzew, która spadła na ziemię lub organizm żyjący na powierzchni gleby, który wpadł do szczeliny), albo przebywa tam sporadycznie (np. składając jaja, chroniąc się przed niekorzystną pogodą lub w pogoni za potencjalną zdobyczą).
Wikipedia
skrót od: geologia, geologiczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
specjalista w zakresie geologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) eduk. geol. specjalista w dziedzinie geologii
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) eduk. geol. specjalistka w dziedzinie geologii
Wiktionary
Geolog – zawód uzyskiwany po ukończeniu studiów wyższych w dziedzinie geologii lub nauk geologicznych. Geolog to specjalista, który zajmuje się studiami i badaniem budowy Ziemi oraz analizą procesów geologicznych, którym ona ulega. Jako teoretyk, geolog porusza się w dziedzinie geologii podstawowej, jako praktyk zaś - w dziedzinie geologii stosowanej.
Wikipedia
IPA: ɡɛˈɔlɔk, AS: geolok
Wiktionary
rzecz. geologia ż.
przym. geologiczny
przysł. geologicznie
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem dziejów i budowy Ziemi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi;
Wiktionary
Geologia (ze γῆ "gē" – „ziemia” oraz λόγος "lógos" – „słowo, nauka”) – jedna z nauk o Ziemi, która zajmuje się budową, własnościami i historią Ziemi oraz procesami zachodzącymi w jej wnętrzu i na jej powierzchni, dzięki którym ulega ona przeobrażeniom. W szerszym znaczeniu geologia dotyczy również innych planet skalistych.
Wikipedia
(1.1) Moja siostra studiuje geologię.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛɔˈlɔɟja, AS: geoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. geolog m.
przym. geologiczny
przysł. geologicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) nauk. odnosząc się do geologii
Wiktionary
(1.1) Planeta jednak pozostawała aktywna geologicznie, więc domniemywaliśmy, że ekosystem musi bazować na energii geotermalnej, a te rzekome duże organizmy zamieszkują siedliska podziemne.
Wiktionary
rzecz. geolog mos., geologia ż.
przym. geologiczny
Wiktionary
dotyczący geologii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z geologią
Wiktionary
(1.1) Perm to najmłodszy okres geologiczny paleozoiku.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: geoloǵičny
Wiktionary
rzecz. geolog m., geologia ż.
przysł. geologicznie
Wiktionary
ustalenie pozycji geograficznej lub adresu jakiegoś miejsca lub osoby poprzez wykorzystanie GPS lub adresu IP
SJP.pl
Geolokalizacja – położenie oraz proces określania geograficznego położenia fizycznych przedmiotów lub osób typowo za pomocą GPS, bądź adresu IP urządzenia. Położenie zwykle określane jest poprzez współrzędne geograficzne, ale także innego rodzaju dane adresowe (kod pocztowy, miasto, ulica i numer domu). Geolokalizacja jest ściśle powiązana z pozycjonowaniem, jak czasem nazywany jest proces ustalania samych współrzędnych geograficznych.
Wikipedia
ustalać pozycję geograficzną lub adres jakiegoś miejsca lub osoby poprzez wykorzystanie GPS lub adresu IP
SJP.pl
skrót od: geometria, geometryczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geofiz. związany z geomagnetyzmem
Wiktionary
1. tradycyjna wiedza dotycząca takiego usytuowania budynków, aby jak najlepiej wykorzystać pozytywne oddziaływanie otoczenia;
2. metoda wróżenia polegająca na rozsypywaniu ziemi, kamieni itp. i odczytywaniu kształtów jakie utworzyły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niepotwierdzona naukowo tradycyjna praktyka wykorzystania właściwego usytuowania obiektów budowlanych, ogródków itd., tak, by jak najlepiej wyczerpać dobre oddziaływanie otoczenia, danego terenu;
(1.2) wróżenie w oparciu o wzór ułożony przez rozrzucone kamienie, żwir czy patyczki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌɡɛɔ̃ˈmãnt͡sʲja, AS: geõmãncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. geomanta m.
Wiktionary
gałąź geologii inżynierskiej zajmująca się właściwościami skał, głównie dla potrzeb budownictwa i górnictwa
SJP.pl
Geomechanika – gałąź geologii inżynierskiej zajmująca się, głównie dla potrzeb budownictwa i górnictwa, właściwościami skał.
Stosowane są w niej zasady fizyki i mechaniki do obliczania stanu naprężeń skał (w górnictwie: górotworu) oraz ich reakcji na odkształcenia.
Wikipedia
syntetyczna, szczelna folia izolacyjna stosowana w budownictwie i ochronie środowiska
SJP.pl
skrót od: geometryczny
SJP.pl
specjalista mierzący grunty; mierniczy; geodeta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mat. specjalista z dziedziny geometrii
(1.2) daw. zob. geodeta.
Wiktionary
Geometra (przest.), mierniczy – osoba, najczęściej inżynier lub technik, zajmująca się pomiarami gruntów i sporządzaniem planów. W starożytności "Wielkim Geometrą" nazywano Apoloniusza z Pergi.
Wikipedia
IPA: ˌɡɛɔ̃ˈmɛtra, AS: geõmetra
Wiktionary
rzecz. geometria ż., geometryczność ż., geometryzacja ż.
czas. geometryzować ndk.
przym. geometryczny, geometryzacyjny
przysł. geometrycznie
Wiktionary
dział matematyki badający figury geometryczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi
(1.2) mat. szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki;
Wiktionary
Geometria – jedna z głównych dziedzin matematyki; tradycyjnie i nieformalnie definiowana jako nauka o przestrzeni i jej podzbiorach zwanych figurami. W znaczeniu precyzyjnym i ogólnym jest to nauka badająca dla wybranych przekształceń ich niezmienniki, zwłaszcza inne niż moc zbioru czy niezmienniki topologiczne. W zależności od rodzaju przestrzeni i przekształceń mówi się o różnych rodzajach geometrii.
Wikipedia
(1.1) Kątami zajmuje się geometria i trygonometria
(1.2) W geometrii analitycznej objętość jest wyrażana za pomocą całki potrójnej.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja, AS: geõmetrʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. geometra m., geometryczność ż.
przym. geometryczny
przysł. geometrycznie
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: geometria
Wiktionary
przysłówek
(1.1) nauk. mat. według geometrii
Wiktionary
rzecz. geometra mos., geometria ż., geometryczność ż., geometryzacja ż.
czas. geometryzować ndk.
przym. geometryczny, geometryzacyjny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest geometryczne
Wiktionary
rzecz. geometria ż., geometra m.
przym. geometryczny
przysł. geometrycznie
Wiktionary
dotyczący geometrii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mat. dotyczący geometrii
(1.2) składający się z elementów będących figurami geometrycznymi
Wiktionary
(1.2) Niezwykłe malowidła z XV w. zawierają ponad 100 scen oraz 640 niepowtarzalnych motywów geometrycznych, tkaninowych i zwierzęcych.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛɔ̃mɛˈtrɨt͡ʃnɨ, AS: geõmetryčny
Wiktionary
rzecz. geometra m., geometria ż., geometryczność ż.
przysł. geometrycznie
Wiktionary
stosowanie w sztukach plastycznych form i motywów geometrycznych lub nadawanie czemuś kształtów geometrycznych
SJP.pl
przymiotnik od: geometryzacja
SJP.pl
specjalista w dziedzinie geomorfologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie geomorfologii; badacz kształtu terenu, jego powstania oraz zmian, które zachodzą w czasie, zarówno naturalnych, jak i wpływających na niego działalności człowieka
Wiktionary
(1.1) Geomorfologia pozwala zrozumieć współczesną rzeźbę parków narodowych i innych unikalnych obszarów świata, na których można odkryć wyjątkowo efektowne formy terenu. W dzisiejszych czasach, w epoce dalekich podróży, każdy turysta powinien być w pewnym stopniu geomorfologiem. Należy jednak zauważyć, że turysta patrzy na krajobraz, natomiast geomorfolog go widzi.
Wiktionary
rzecz. geomorfologia ż.
przym. geomorfologiczny
Wiktionary
nauka o formach powierzchni Ziemi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu;
Wiktionary
Geomorfologia – nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi oraz procesach, które je kształtowały i nadal kształtują. Nazwa pochodzi od greckich słów: "geo" (Ziemia), "morfo" (forma) i "logos" (nazwa). Zajmuje się opisem (morfografia), pomiarem (morfometria), genezą (morfogeneza) i wiekiem (morfochronologia) form powierzchni Ziemi. Bada ona zarówno pojedyncze formy (wydzielając genetyczne typy form) jak i zespoły form (wydzielając genetyczne typy rzeźby).
Wikipedia
(1.1) Jako dyscyplina akademicka geomorfologia rozwinęła się w latach 1890–1930. Przyczynił się do tego szczególnie W. M. Davis (1830-1934), uznany mistrz geomorfologii, twórca teorii cyklów geograficznych oraz współtwórca kierunku genetycznego w geomorfologii.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛɔ̃mɔrfɔˈlɔɟja, AS: geõmorfoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. geomorfolog m.
przym. geomorfologiczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) geol. związany z geomorfologią, dotyczący geomorfologii
Wiktionary
(1.1) Zasadnicza rola geomorfologiczna pływów polega na zmianie poziomu wody, dzięki czemu energia fal może być wydatkowana na przestrzeni większego przedziału pionowego.
Wiktionary
rzecz. geomorfologia ż., geomorfolog m.
Wiktionary
pseudonim utworzony od nazwy geograficznej
SJP.pl
obszar chroniony o istotnym znaczeniu naukowym dla geologii
SJP.pl
Geopark – obszar o dokładnie wyznaczonych granicach, obejmujący stanowiska dziedzictwa geologicznego (często geostanowiska) o istotnym znaczeniu naukowym dla geologii, jak również obiekty unikatowe lub piękne, reprezentatywne dla danego regionu i jego historii geologicznej. Geopark to nie tylko walory geologiczne, obszar ten może być cenny także z archeologicznego, ekologicznego, historycznego czy kulturowego punktu widzenia.
Wikipedia
promieniowanie geopatyczne - szkodliwe promieniowanie wysyłane przez żyły wodne, uskoki tektoniczne i złoża minerałów
SJP.pl
płyta z umocowanymi na stałe kołkami, tworząca sieć kwadratową układu współrzędnych, wykorzystywana do prezentacji figur geometrycznych płaskich, wykresów funkcji matematycznych itp.
SJP.pl
specjalistka w dziedzinie geoplastyki
SJP.pl
specjalista w dziedzinie geoplastyki
SJP.pl
sporządzanie map geograficznych w postaci modelu z gliny, gipsu itp., mające na celu odtworzenie powierzchni danego obszaru
SJP.pl
dziedzina badań kulturowych poświęcona związkom literatury i geografii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. syntetyczny polimer, glinokrzemian;
Wiktionary
Ge
Wikipedia
przysłówek
(1.1) polit. w sposób dotyczący geopolityki
Wiktionary
(1.1) Sytuacja Izraela geopolitycznie jest trochę inna niż Polski, która jest częścią Unii Europejskiej i nigdy nie będzie takim języczkiem u wagi jak Izrael dla Amerykanów, bo chociażby mają oni Niemców ze swoimi bazami tuż obok nas.
Wiktionary
rzecz. geopolityka ż.
przym. geopolityczny
Wiktionary
1. dotyczący położenia geograficznego jakiegoś terenu, które wpływa na jego pozycję polityczną;
2. związany z teorią zakładającą, że funkcjonowanie państw zależy od ich położenia geograficznego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący położenia geograficznego danego obszaru, które wpływa na jego sytuację polityczną
(1.2) związany z geopolityką, zgodny z doktryną geopolityki
Wiktionary
IPA: ˌɡɛɔpɔlʲiˈtɨt͡ʃnɨ, AS: geopolʹityčny
Wiktionary
rzecz. geopolityka ż.
przysł. geopolitycznie
Wiktionary
1. koncepcja polityczna, według której polityka państwa wynika z jego położenia geograficznego;
2. nauka badająca zależność polityki państw od ich położenia geograficznego;
3. położenie geograficzne jakiegoś obszaru wpływające na jego sytuację polityczną
SJP.pl
1. koncepcja polityczna, według której polityka państwa wynika z jego położenia geograficznego;
2. nauka badająca zależność polityki państw od ich położenia geograficznego;
3. położenie geograficzne jakiegoś obszaru wpływające na jego sytuację polityczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. doktryna polityczna, która głosi, że warunki geograficzne wyznaczają procesy i fakty polityczne
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: geopolityk
Wiktionary
Ge
Wikipedia
(1.1) Żyjemy w czasach, w których geopolityka, czyli zabiegi o zasoby ustępuje technopolityce
Wiktionary
rzecz. geopolityk m.
przym. geopolityczny
przysł. geopolitycznie
Wiktionary
związany z potencjałem siły ciężkości
SJP.pl
dotyczący określonej lokalizacji lub określonego obszaru geograficznego
SJP.pl
urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne i jednocześnie rejestrujące odbite fale od anomalii w badanej strukturze
SJP.pl
Ge
Wikipedia
obce imię męskie
SJP.pl
[czytaj: dżordż]
1. anglosaskie imię męskie;
2. nazwisko obce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. Jerzy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Do końca lutego miną dwa lata odkąd Pauline pracuje w firmie George'a.
Wiktionary
[czytaj: żorż] francuskie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. Jerzy
Wiktionary
(1.1) Przyjmuje się, że twórcą puentylizmu był Georges Seurat.
Wiktionary
[czytaj: dżordżtałn]
1. stolica Gujany; Demerara;
2. miasto w Malezji; Penang;
3. stolica Kajmanów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Gujany;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilkudziesięciu miast, dzielnic miast i gmin w krajach anglojęzycznych;
Wiktionary
Georgetown – stolica, główny port i największe miasto Gujany, położone na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego, nad ujściem rzeki Demerary. Ok. 235 tys. mieszkańców (2012, szacunkowo).
Poprzez port eksportuje się stąd cukier, drewno, boksyty, złoto i diamenty.
Georgetown jest siedzibą Uniwersytetu Gujany. Do najważniejszych zabytków należy drewniana katedra św. Jerzego, reprezentująca styl wiktoriański.
Wikipedia
[czytaj: dżordżja, możliwe też: georgja] stan w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan w południowo-wschodniej części USA, ze stolicą w Atlancie;
(1.2) geogr. toponim, nazwa miejscowości i trzech gmin w USA
(1.3) geogr. zob. Georgia Południowa.
Wiktionary
Ge
Wikipedia
(1.1) Nigdy nie byłem w Georgii.
Wiktionary
rzecz. Georgina ż.
Wiktionary
[czytaj: georgika] poemat Wergiliusza opiewający pracę rolnika; Georgika, Georgiki
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
poemat sławiący wieś w starożytnych: Grecji i Rzymie
SJP.pl
poemat sławiący wieś w starożytnych: Grecji i Rzymie
SJP.pl
Georgiki – poemat dydaktyczny o tematyce rolniczej, autorstwa tworzącego w I w. p.n.e. poety rzymskiego Wergiliusza.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po dłuższej przerwie Georgina Tarasiuk postanowiła nagrać nową płytę.
Wiktionary
rzecz. georgika ż.
:: zdrobn. Georginka ż., Gina ż.
przym. Georginin
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Georginka, Gina
Wiktionary
roślina ozdobna z rodziny astrowatych; dalia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. zob. dalia.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛɔrʲˈɟĩɲja, AS: georʹǵĩńi ̯a
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. zróżnicowanie nieożywionych elementów przyrody;
Wiktionary
Georóżnorodność (ang. "geodiversity") – różnorodność przyrody nieożywionej oraz procesy zachodzące na powierzchni Ziemi, w morzach i oceanach.
Termin „georóżnorodność” nie posiada jednej powszechnie akceptowanej definicji. Niektóre ze stosowanych definicji to:
Wikipedia
(1.1) Georóżnorodność dotyczy różnych aspektów wiążących się na przykład z tłem geochemicznym, które ma istotne reperkusje, wywiera bardzo istotny wpływ na chemizm wód wykorzystywanych przez podmioty gospodarcze czy też ludność.
Wiktionary
koncentryczna sfera wchodząca w skład kuli ziemskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. powłoka globu ziemskiego;
Wiktionary
Geosfera (z gr. γῆ "gē" „ziemia”, σφαῖρα "sphaîra" „kula”) – każda z kilku umownych, koncentrycznych warstw, wchodzących w skład kuli ziemskiej.
Wikipedia
(1.1) Geosfery dzielą się na cieńsze powłoki.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pogląd o przybliżonej kulistości Ziemi;
Wiktionary
Geosferyzm – pogląd, że Ziemia jest w przybliżeniu kulą. Pojawił się najpóźniej w starożytnej Grecji i został udowodniony przez jej uczonych; przez kolejne stulecia upowszechnił się w Europie, krajach islamskich i Indiach. Nowożytne odkrycia geograficzne umożliwiły przedstawienie go pozostałym kulturom.
Wikipedia
(1.1) Dowody geosferyzmu były znane w starożytnej Grecji.
Wiktionary
siatka stabilizująca podłoże, zapobiegająca osiadaniu i deformacjom nawierzchni
SJP.pl
organiczny związek chemiczny z grupy cyklicznych alkoholi, nadający żywności i wodzie ziemisty, spleśniały, stęchły zapach i smak
SJP.pl
Ge
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. związany z geostatyką, dotyczący geostatyki
Wiktionary
rzecz. geostatyka ż.
Wiktionary
dział statystyki matematycznej poświęcony procesom stochastycznym
SJP.pl
Geostatystyka – zespół metod estymacji wykorzystywany do rozwiązywania problemów w takich dyscyplinach jak nauki o Ziemi, geologia, hydrogeologia, geofizyka, geodezja, geotechnika, meteorologia, rolnictwo.
Geostatystyka zajmuje się opisem zmiennej zregionalizowanej przy pomocy wariogramu lub kowariancji.
Wikipedia
dziedzina geopolityki, w której strategia państwa uzależniona jest od elementów geograficznych
SJP.pl
Geostrategia – dziedzina geopolityki, w której strategia państwa, w tym polityka zagraniczna i polityka bezpieczeństwa, są podporządkowane elementom geograficznym według zasady, że „geografia jest matką geostrategii”. Geostrategia jest rozpatrywana zawsze z perspektywy określonego państwa, a zatem bierze pod uwagę, jego cele, zasoby, kulturę, gospodarkę itd.
Wikipedia
podłużne zagłębienie w skorupie ziemskiej: oceanicznej lub kontynentalnej
SJP.pl
Geosynklina – przestarzałe pojęcie z dziedziny geologii, centralny element teorii geosynklin, która tłumaczyła powstawanie łańcuchów górskich, obecnie zastąpionej przez tektonikę płyt.
Wikipedia
produkt polimerowy o wysokiej trwałości wbudowywany w grunt
SJP.pl
o cechach geosyrysowatych (podrodzina roślin)
SJP.pl
o cechach geosyrysowatych (podrodzina roślin)
SJP.pl
reakcja ruchowa swobodnie poruszającego się organizmu (najczęściej jednokomórkowego) na bodziec kierunkowy - przyciąganie ziemskie
SJP.pl
nauka zajmująca się badaniem gruntów dla celów budowlanych
SJP.pl
nauka zajmująca się badaniem gruntów dla celów budowlanych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. techn. dziedzina nauki i inżynierii zajmująca się badaniem właściwości gruntów i skał oraz ich wykorzystaniem w budownictwie
Wiktionary
Geotechnika – gałąź inżynierii ściśle związana z inżynierią lądową. Jest to nauka zajmująca się właściwościami gruntu pod kątem projektowania i wykonawstwa budowli ziemnych i podziemnych oraz fundamentów budynków i nawierzchni drogowych. Jest to nauka interdyscyplinarna, wykorzystująca gruntoznawstwo, mechanikę gruntów, fundamentowanie, geologię – w szczególności inżynierską, chemię, fizykę, mechanikę budowli, reologię etc.
Wikipedia
rzecz. geotechnik mos.
Wiktionary
technolog zajmujący się zagadnieniami z zakresu geologii, górnictwa, geochemii i technologii chemicznej
SJP.pl
specjalista w dziedzinie geotektoniki
SJP.pl
specjalista w dziedzinie geotektoniki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. nauka o ruchach skorupy ziemskiej i ułożenie mas skalnych
Wiktionary
Geotektonika – dział tektoniki zajmujący się procesami zachodzącymi w skorupie ziemskiej w skali globalnej lub regionalnej.
Wikipedia
IPA: ˌɡɛɔtɛkˈtɔ̃ɲika, AS: geotektõńika
Wiktionary
przym. geotektoniczny
Wiktionary
wykorzystanie ziemi w celach terapeutycznych, np. okłady z określonego rodzaju błota lub gliny, relaksacyjna uprawa ziemi w ogródku, stosowane w starożytności leczenie przez podawanie do jedzenia sprasowanej ziemi
SJP.pl
elektrownia lub ciepłownia geotermiczna (geotermalna)
SJP.pl
związany z ciepłem płynącym z wnętrza Ziemi; geotermiczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z ciepłem i gorącymi źródłami we wnętrzu Ziemi
Wiktionary
(1.1) Planeta jednak pozostawała aktywna geologicznie, więc domniemywaliśmy, że ekosystem musi bazować na energii geotermalnej, a te rzekome duże organizmy zamieszkują siedliska podziemne.
Wiktionary
rzecz. geotermia ż.
Wiktionary
wykorzystywanie ciepła płynącego z wnętrza Ziemi do produkcji energii elektrycznej i ogrzewania
SJP.pl
związany z ciepłem płynącym z wnętrza Ziemi; geotermalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geol. związany z ciepłem z wnętrza Ziemi
Wiktionary
(1.1) Od dołu lodowiec jest ogrzewany ciepłem geotermicznym z głębi Ziemi.
Wiktionary
(1.1) geotermalny
Wiktionary
Geotermika – dział geofizyki zajmujący się badaniem procesów cieplnych wnętrza kuli ziemskiej, m.in. procesów przenoszenia ciepła oraz procesów stygnięcia Ziemi. Nauka ta pomaga wykorzystać energię geotermiczną dla potrzeb energetyki.
Wikipedia
ustawienie części roślin wynikające z oddziaływania pola grawitacyjnego, np. liści lub kwiatów tą samą stroną do góry
SJP.pl
ukierunkowany ruch roślin spowodowany działaniem przyciągania ziemskiego; grawitropizm; barotropizm
SJP.pl
Geotropizm (grawitropizm) – reakcja organów roślinnych na zmianę ich położenia względem wektora grawitacji.
Przykładem może być umieszczenie rośliny w położeniu horyzontalnym, jej pęd główny wzniesie się w górę, a korzeń skieruje się w dół. Reakcja pędu jest skierowana odwrotnie do kierunku działania siły grawitacji, mówimy tu o grawitropizmie ujemnym. Korzeń główny wygina się zgodnie z działaniem siły grawitacji jest to grawitropizm dodatni.
Wikipedia
forma turystyki skupiona na obiektach i zjawiskach geologicznych (skały, jaskinie, wulkany itp.)
SJP.pl
Geoturystyka (ang. "geotourism") – forma turystyki bazującej m.in. na obiektach geologicznych, ściśle związana z geologią stosowaną, ochroną przyrody nieożywionej i edukacją geologiczną. Szansą dla rozpowszechnienia idei geoturystyki na szeroką skalę okazała się między innymi koncepcja tworzenia Geoparków UNESCO.
Wikipedia
forma danego gatunku różniąca się pod względem genetycznym od innych form tego gatunku i oddzielona od nich barierami topograficznymi (np. morzem)
SJP.pl
Geotyp – takson niższy od gatunku (zwykle utożsamiany z podgatunkiem), służący do wyodrębniania form w obrębie danego gatunku różniących się genetycznie i oddzielonych barierami geograficznymi (np. morza, góry).
Wikipedia
tkanina syntetyczna z włókien polipropylenowych lub poliestrowych
SJP.pl
Ge
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geol. zjawisko wynikające z dynamicznych procesów zachodzących w obrębie atmosfery, pedosfery, litosfery i hydrosfery, które stanowi zagrożenie dla życia ludzi i zwierząt;
Wiktionary
(1.1) Geozagrożeniem są przede wszystkim zjawiska ekstremalne, tzn. takie, które dalece wykraczają poza przyjęte normy i średnie, zdarzają się rzadko i mogą rodzić wielkie niebezpieczeństwo lub przynosić poważne straty.
Wiktionary
drapieżne zwierzę z rodziny kotowatych o żółtym ubarwieniu w czarne cętki, żyjące na stepach Azji i Afryki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. drapieżny ssak z rodziny kotowatych;
Wiktionary
Gepard ("Acinonyx") – rodzaj drapieżnych ssaków z podrodziny kotów (Felinae) w obrębie rodziny kotowatych (Felidae).
Wikipedia
(1.1) Ciało geparda jest smukłe i muskularne z długimi nogami, mimo iż wygląda na wątłego i delikatnego.
Wiktionary
IPA: ˈɡɛpart, AS: gepart
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. gepardziątko n.
:: fż. gepardzica ż.
przym. gepardzi
Wiktionary
(1.1) gepard grzywiasty
Wiktionary
→ gepard
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do geparda
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z gepardem, dotyczący geparda
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla geparda, mający cechy geparda
Wiktionary
(1.1) Zza skały wystawał gepardzi ogon.
Wiktionary
rzecz. gepard mzw., gepardziątko n., gepardzica ż.
Wiktionary
samica geparda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. samica geparda
Wiktionary
(1.1) Na wybiegu przebywa obecnie gepardzica z młodym.
Wiktionary
rzecz. gepardziątko n.
:: fm. gepard m.
przym. gepardzi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) młode geparda; mały, młody gepard
Wiktionary
(1.1) Za matką dreptało gepardziątko.
Wiktionary
rzecz. gepard mzw., gepardzica ż.
przym. gepardzi
Wiktionary
członek ludu germańskiego
SJP.pl
członek ludu germańskiego
SJP.pl
Gepidowie ( Gepidae, "Gipedae", gr. Γετίπαιδες – "dzieci Gotów") – grupa dawnych plemion wschodniogermańskich, blisko spokrewniona z Gotami, zamieszkująca tereny dzisiejszych Węgier wschodnich i Rumunii zachodniej. Przeszli do historii, pokonując Hunów po śmierci Attyli, w bitwie nad rzeką Nedao. Ich państwo zostało rozbite przez Longobardów i Awarów w II poł. VI w.
Wikipedia
lud germański; Gepidowie
SJP.pl
członek GPU (dawnej radzieckiej służby bezpieczeństwa)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Niemczech
SJP.pl
Gera – miasto na prawach powiatu we wschodnich Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, nad Białą Elsterą, ok. 60 km na południe od Lipska, ok. 80 km na wschód od Erfurtu, przy autostradzie A4. Po Erfurcie i Jenie trzecie co do wielkości miasto kraju związkowego Turyngia. 31 grudnia 1988 roku miasto liczyło 134 834 mieszkańców, a 31 grudnia 2014 roku już tylko 94 492 mieszkańców.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Gerald – imię męskie pochodzenia germańskiego. Stanowi złożenie członów: ger- ("oszczep") i -wald/-walt, ("władać, panować"), oznaczającego "władający oszczepem", "władający włócznią". W Polsce imię potwierdzone w formie Gerald, Gierołt (1393) oraz jako zawołanie heraldyczne.
Wikipedia
IPA: ˈɡɛralt, AS: geralt
Wiktionary
Gerald z małżonką; Geraldowie
SJP.pl
Gerald z małżonką; Geraldostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Geralda lub z nim związany
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Geraldyna – żeński odpowiednik imienia Gerald.
Geraldyna imieniny obchodzi: 13 października i 5 grudnia.
Wikipedia
(1.1) Moja nauczycielka historii i wiedzy o społeczeństwie ma na imię Geraldyna.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Geraldynia ż., Geraldynka ż., Geraldysia ż., Dyna ż.
Wiktionary
geranium;
1. rodzaj roślin jednorocznych z rodziny bodziszkowatych; bodziszek;
2. gatunek rośliny z rodziny bodziszkowatych; anginka, anginowiec, pelargonia pachnąca, ruzyndla
SJP.pl
Gerania, Góry Geranejskie ( Γεράνεια Όρη) – pasmo górskie w Grecji, w Koryntii (gmina Lutraki-Aji Teodori) i Attyce (gmina Megara), na półwyspie Peloponez. Najwyższym szczytem jest Makryplagi (1351 lub 1369 m n.p.m.).
Wikipedia
alkohol nienasycony występujący w wielu olejkach eterycznych, bezbarwna ciecz o zapachu róż, stosowany jako składnik olejków zapachowych i smakowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) alkohol terpenowy pochodzenia naturalnego
Wiktionary
Geraniol – organiczny związek chemiczny z grupy nienasyconych alkoholi terpenowych. Występuje w olejkach eterycznych. Ma intensywny zapach kojarzący się ze świeżością i pelargoniami, dlatego stosuje się go często w wielu kompozycjach zapachowych stosowanych w perfumach. Jest głównym składnikiem olejku różanego, pelargoniowego i cytrynowego. Jest izomerem geometrycznym (o konfiguracji "E") nerolu.
Wikipedia
przymiotnik od: gerania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z geranium
(1.2) kosmet. otrzymany z odpowiedniego rodzaju pelargonii
Wiktionary
(1.2) Olejek geraniowy ma silny, słodki zapach, barwę jasnozieloną. Jest otrzymywany z liści pelargonii. Ma on działanie antydepresyjne i aseptyczne oraz ściągające.
Wiktionary
rzecz. geranium n.
Wiktionary
gerania;
1. rodzaj roślin jednorocznych z rodziny bodziszkowatych; bodziszek;
2. gatunek rośliny z rodziny bodziszkowatych; anginka, anginowiec, pelargonia pachnąca, ruzyndla
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) choreogr. mit. taniec żurawia
Wiktionary
(1.1) Najbardziej tajemniczym momentem w przygodach Tezeusza jest geranos, magiczny taniec labiryntu.
Wiktionary
IPA: ɡɛˈrãnɔs, AS: gerãnos
Wiktionary
(1.1) taniec żurawia, taniec labiryntu
Wiktionary
Ge
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Gerard – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów oznaczających „oszczep”, „silny” lub „odważny”.
Forma "Kai" funkcjonująca w Niemczech jest prawdopodobnie fryzyjskim dziecięcym spieszczeniem Gerarda.
Gerard imieniny obchodzi: 30 stycznia, 12 lutego, 23 kwietnia, 13 maja, 13 czerwca, 24 września, 3 października, 16 października, 30 października, 24 listopada i 29 grudnia.
Wikipedia
IPA: ˈɡɛrart, AS: gerart
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Gerarda – imię żeńskie; żeński odpowiednik germańskiego imienia Gerard, złożonego z członów "ger–", "gari–" – „oszczep”, i "–hard" – „mężny, mocny, trwały”.
W Polsce imię jest rzadkie. W styczniu 2024 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 69 kobiet o imieniu Gerarda nadanym jako imię pierwsze.
Wikipedia
1. roślina zielna z rodziny akantowatych;
2. roślina z rodziny zarazowatych
SJP.pl
Gerard z małżonką; Gerardowie
SJP.pl
[czytaj: żeRAR, w odmianie: Gérarda - czytaj: żeRARda itd.] francuskie imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gerarda lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gerardy lub z nią związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. stanowisko archeologiczne w północnej Jordanii, w starożytności ośrodek miejski;
Wiktionary
(1.1) Rozkwit Gerazy przypadł na lata panowania cesarza Trajana.
Wiktionary
roślina kwiatowa o różnokolorowych kwiatach osadzonych na długich łodygach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Gerbera|ref=tak., rodzaj bylin z rodziny astrowatych;
(1.2) bot. ogrod. roślina z rodzaju gerbera (1.1)
(1.3) kwiat gerbery (1.2)
Wiktionary
Gerbera ("Gerbera" L.) – rodzaj bylin należący do rodziny astrowatych. Liczy około 22–29 gatunków. Rośliny te występują w stanie dzikim w południowo-wschodniej Afryce i na Madagaskarze oraz w tropikalnych rejonach Azji i na Tasmanii. Nazwę roślinie, dla upamiętnienia niemieckiego botanika Traugotta Gerbera, nadał w 1735 roku Jan Frederik Gronovius.
Wikipedia
(1.3) Z okazji Dnia Nauczyciela wychowawczyni ich klasy dostała piękny bukiet gerber.
Wiktionary
IPA: ɡɛrˈbɛra, AS: gerbera
Wiktionary
przym. gerberowy
Wiktionary
potocznie: produkt spożywczy dla dzieci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Gerda (Gerd) – w mitologii nordyckiej piękna córka olbrzyma Gymira, która została żoną Frejra.
Początkowo nie chciała oddać mu swej ręki ani za dające nieśmiertelność złote jabłka, ani pod groźbą odcięcia głowy. Uległa, dopiero gdy wysłannik Frejra Skirnir zagroził jej żądzą, której nic nie byłoby w stanie zaspokoić, głodem, którego nic nie mogłoby nasycić, i uwięzieniem u bram piekła.
Wikipedia
IPA: ˈɡɛrda, AS: gerda
Wiktionary
[czytaj: gier] nazwisko
SJP.pl
Gere – szwedzki torpedowiec z lat 80. XIX wieku, jedna z trzech zbudowanych jednostek typu "Munin". Okręt został zwodowany w 1887 roku w krajowej stoczni Finnboda Varv w Sztokholmie i w tym samym roku wcielono go do służby w Svenska marinen. W 1915 roku okręt został przeklasyfikowany na patrolowiec i oznaczony Vedettbåt n:r 18. Jednostka została skreślona z listy floty w 1923 roku.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zarządca, osoba sprawująca administrację; pełnomocnik handlowy lub polityczny
SJP.pl
rodzaj antylopy z rodziny wołowatych
SJP.pl
małpa wąskonosa z rodziny koczkodanów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Colobus|Illiger|ref=tak., rodzaj niewielkiej małpy z rodziny koczkodanowatych;
(1.2) zool. małpa z rodzaju gerez (1.1)
Wiktionary
Gereza ("Colobus") – rodzaj ssaków naczelnych z podrodziny gerez (Colobinae) w obrębie rodziny koczkodanowatych (Cercopithecidae).
Wikipedia
(1.1) Twarze gerez są pozbawione owłosienia.
Wiktionary
IPA: ɡɛˈrɛza, AS: gereza
Wiktionary
rzecz. gerezy lm nm.
Wiktionary
rodzaj ssaka naczelnego z podrodziny gerez
SJP.pl
Gerezanka ("Piliocolobus") – rodzaj ssaków naczelnych z podrodziny gerez (Colobinae) w obrębie rodziny koczkodanowatych (Cercopithecidae).
Wikipedia
obce imię męskie
SJP.pl
osoba specjalizująca się w zakresie geriatrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób wieku podeszłego
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka specjalistka geriatrii
Wiktionary
IPA: ɡɛrʲˈjatra, AS: gerʹi ̯atra
Wiktionary
rzecz. geriatria ż.
przym. geriatryczny
przym. geriatrycznie
Wiktionary
dział medycyny zajmujący się zapobieganiem i leczeniem chorób wieku podeszłego i starczego oraz badaniem biologicznych podstaw procesów starzenia się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami wieku podeszłego;
(1.2) pot. med. oddział szpitala, kliniki lub szkoły medycznej, który zajmuje się geriatrią (1.1)
Wiktionary
Geriatria – priorytetowa dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami wieku podeszłego. Historycznie wywodzi się z interny, jako „królowej nauk medycznych”, ale aktualnie obejmuje również inne zagadnienia związane ze schorzeniami wieku podeszłego, czerpiąc m.in. z medycyny rodzinnej, neurologii czy psychiatrii. Geriatrii nie należy mylić z gerontologią, która jest nauką o procesach starzenia się.
Wikipedia
IPA: ɡɛrʲˈjatrʲja, AS: gerʹi ̯atrʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. geriatra mos.
przym. geriatryczny
przysł. geriatrycznie
Wiktionary
związany z podeszłym wiekiem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. dotyczący geriatrii lub geriatrów
(1.2) dotyczący wieku starczego, właściwy takiemu wiekowi
Wiktionary
przym. geriatra mos. / ż., geriatria ż.
przysł. geriatrycznie
Wiktionary
potocznie: osoba w podeszłym wieku, zwłaszcza wymagająca opieki geriatrycznej
SJP.pl
handlowa nazwa witaminowo-mineralnego suplementu diety
SJP.pl
[czytaj: geriokain] nazwa handlowa preparatu stosowanego w niektórych zaburzeniach wieku podeszłego, zawierającego prokainę; Gerovital
SJP.pl
marka sztućców i firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. masyw górski w Tatrach;
Wiktionary
Gerlach, Gierlach (słow. "Gerlachovský štít", "Gerlachovka", niem. "Gerlsdorfer Spitze", "Gerlach", węg. "Gerlachfalvi-csúcs"), 2655 m n.p.m. – najwyższy szczyt Tatr oraz całych Karpat i jednocześnie Słowacji, położony w bocznej grani Tatr Wysokich. Szczyt ten należy do Korony Europy, Wybitnej Korony Tatr oraz Wielkiej Korony Tatr.
Wikipedia
(1.1) Masyw Gerlacha składa się z kilku wierzchołków.
Wiktionary
rzecz. Gerlachów m., Mały Gerlach m., Pośredni Gerlach m., Zadni Gerlach m.
przym. gerlachowski
Wiktionary
(1.1) Gierlach, daw. Garłuch
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący Gerlachu, związany z Gerlachem
Wiktionary
rzecz. Gerlach m.
Wiktionary
(1.1) gierlachowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
skrót od: germański
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w rejonie borszczowskim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
Ge
Wikipedia
przym. germakówecki
Wiktionary
(1.1) hist. war. Giermakówka
Wiktionary
pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32, należący do grupy węglowców, wykorzystywany m.in. jako składnik stopów specjalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32;
Wiktionary
German (Ge, łac. "germanium") – pierwiastek chemiczny z bloku p układu okresowego. Jest twardym, błyszczącym, srebrzystoszarym półmetalem o właściwościach chemicznych podobnych do innych węglowców, przede wszystkim krzemu i cyny. Tworzy wiele związków organicznych.
Wikipedia
(1.1) German jest półprzewodnikiem.
Wiktionary
IPA: ˈɡɛrmãn, AS: germãn
Wiktionary
rzecz. Germanin mos., germanit m., Germania ż.
temsłow. germano-
przysł. germańsko
Wiktionary
(1.1) symbol. Ge
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. chem. alotropowa odmiana germanu mająca postać warstwy o jednoatomowej grubości i sześciokątnych komórkach, przypominająca plaster miodu;
Wiktionary
Germanen – alotropowa odmiana germanu, nanomateriał o płaskiej strukturze, analogicznej do grafenu i silicenu. Atomy germanu tworzą warstwę jednoatomowej grubości i połączone są w sześciokąty na podobieństwo plastra miodu. Ze względu na minimalną grubość, germanen jest uważany za strukturę dwuwymiarową. Wykazuje nowe właściwości półprzewodnikowe oraz optyczne i jest przedmiotem zainteresowania nauki, jako mogący znaleźć rozliczne zastosowania w elektronice.
Wikipedia
(1.1) Sam germanen został „wymyślony" – to znaczy założono możliwość jego istnienia – już w 2009 roku.
Wiktionary
przym. germanenowy
Wiktionary
nazwa terenów położonych na wschód od Renu i na północ od górnego i środkowego Dunaju, używana przez starożytnych Rzymian
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. starożytna nazwa ziem na wschód od Renu i na północ od Dunaju;
(1.2) książk. apoteoza, personifikacja Niemiec lub Niemców w patriotycznych utworach literackich, dziełach malarskich;
(1.3) astr. planetoida o numerze katalogowym 241 z pasa głównego asteroid;
Wiktionary
Ge
Wikipedia
IPA: ɡɛrˈmãɲja, AS: germãńi ̯a
Wiktionary
rzecz. germaniec mos., germanistyka ż., germanista m., germanistka ż., germanizacja ż., germańskość ż., germanizm m., germanizowanie n., zgermanizowanie n., Germanin m., Germanka ż., german m.
czas. germanizować ndk., zgermanizować dk.
przym. germanistyczny, germanizacyjny, germański
temsłow. germano-
przysł. germańsko
Wiktionary
pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32, należący do grupy węglowców, wykorzystywany m.in. jako składnik stopów specjalnych
SJP.pl
Germanie, in. Germanowie ( Germani) – odłam Indoeuropejczyków żyjący w północnej i środkowo-północnej Europie, na północ od ludów celtyckich. Posługują się językami germańskimi.
Germanami przyjęło się nazywać grupę ludów z indoeuropejskiej rodziny językowej. Praojczyzną tych ludów jest obszar dzisiejszej Danii, południowej Skandynawii i Szlezwiku. Nazwy "Germanie" po raz pierwszy użył Poseidonios, a w ślad za nim Juliusz Cezar.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żart. Niemiec
Wiktionary
(1.1) Ziutek strzelił germańcowi między oczy.
Wiktionary
rzecz. Germania ż., Germanin mos., Germanka ż.
czas. germanizować ndk., zgermanizować dk.
przym. germanistyczny, germanizacyjny, germański
Wiktionary
(1.1) Niemiec; pogard. adolf, szkop, szwab, fryc, helmut, niemiaszek, przest. niemczura
Wiktionary
Gaius Claudius Drusus Caesar Germanicus (ur. 24 maja 15 p.n.e., zm. 10 października 19 n.e.) – wódz rzymski, członek dynastii julijsko-klaudyjskiej (wnuk Liwii, żony cesarza Augusta). Bratanek cesarza Tyberiusza, ojciec cesarza Kaliguli, brat Klaudiusza. Poślubił wnuczkę Oktawiana Augusta, Agryppinę.
Wikipedia
mieszkaniec Germanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. mieszkaniec Germanii
(1.2) etn. hist. członek ludu indoeuropejskiego zamieszkującego w starożytności i średniowieczu terytoria północnej i środkowo-północnej Europy;
Wiktionary
(1.2) Początkowo Germanie byli zorganizowani w grupy rodzinno-plemiennyemienne.
Wiktionary
rzecz. Germania ż., germanista mos., germanizator mos., germanofil mos., germanofilstwo n., germanofobia ż., germanistyka ż., germanizacja ż., germanizowanie n., germanizm mrz., german mrz.
:: fż. Germanka ż., germanistka ż.
czas. germanizować ndk., zgermanizować dk.
przym. germanistyczny, germanizacyjny, germański
temsłow. germano-
przysł. germańsko
Wiktionary
(1.2) Pragermanin
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zaw. jęz. znawca języka, literatury i kultury niemieckiej
(1.2) zaw. eduk. nauczyciel języka niemieckiego
Wiktionary
(1.2) Po sprawdzeniu czterdziestej szóstej pracy maturalnej germanista poczuł, że zdecydowanie musi napić się kawy.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛrmãˈɲista, AS: germãńista
Wiktionary
rzecz. germanizm mrz., Germania ż., Germanin mos., Germanka ż., germanistyka ż.
:: fż. germanistka ż.
czas. germanizować ndk., zgermanizować dk.
przym. germański, germanistyczny, germanizacyjny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. eduk. znawczyni języka, literatury i kultury niemieckiej
(1.2) eduk. nauczycielka języka niemieckiego
Wiktionary
(1.2) Po sprawdzeniu trzydziestej piątej pracy maturalnej germanistka poczuła, że musi napić się kawy.
Wiktionary
rzecz. germanizm mrz., Germania ż., Germanin mos., Germanka ż., germanistyka ż., germanizowanie n.
:: fm. germanista m.
czas. germanizować ndk., zgermanizować dk.
przym. germański, germanistyczny, germanizacyjny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z germanistyką
Wiktionary
(1.1) Aż czworo uczniów naszej szkoły znalazło się na liście laureatów tegorocznej edycji Konkursu Germanistycznego zorganizowanego przez Instytut Filologii Germańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego.
Wiktionary
rzecz. germaniec mos., germanistyka ż., Germania ż., Germanin m., Germanka ż., germanista mos., germanistka ż., germanizacja ż., germanizm mrz.
czas. germanizować ndk., zgermanizować dk.
przym. germanizacyjny, germański
Wiktionary
1. nauka o języku, kulturze i literaturze niemieckiej;
2. wydział lub kierunek na uniwersytecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą niemiecką i językiem niemieckim
(1.2) pot. studia obejmujące germanistykę (1.1) na wyższej uczelni
Wiktionary
(1.2) Honorata ukończyła germanistykę w Hamburgu.
Wiktionary
rzecz. Germanin mos., Germania ż., germanista mos., germanistka ż., germanizacja ż., germanizm mrz., germanizowanie n.
przym. germanistyczny, germański, germanizacyjny
Wiktionary
(1.1-2) filologia niemiecka, filologia germańska
Wiktionary
minerał germanowy
SJP.pl
poddawanie wpływom niemieckim, nadawanie czemuś cech typowo niemieckich; germanizowanie, zniemczanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) narzucanie lub dobrowolne przyswajanie kultury niemieckiej i języka niemieckiego
Wiktionary
Ge
Wikipedia
rzecz. germanizator m., germanizatorka ż., germanizowanie n., zgermanizowanie n., germanizm m., germanistyka ż., germanista m., germanistka ż., Germania ż., Germanin m., Germanka ż.
czas. germanizować ndk., zgermanizować dk.
przym. germanizatorski, germanizacyjny, germanistyczny, germański
Wiktionary
(1.1) niemczenie, zniemczenie
Wiktionary
przymiotnik od: germanizacja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z germanizacją, dotyczący germanizacji, narzucający język lub kulturę niemiecką
Wiktionary
rzecz. germanizatorka ż., zgermanizowanie n., germaniec mos., Germanka ż., Germanin mos., germanizacja ż., germanizowanie n., germanizator m., germanizm m., germanistyka ż., germanista m., germanistka ż., Germania ż.
czas. zgermanizować, germanizować ndk.
przym. germanizatorski, germański, germanistyczny
Wiktionary
osoba narzucająca kulturę niemiecką, język i cechy właściwe Niemcom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. osoba prowadząca germanizację
Wiktionary
(1.1) Kartuzi bowiem, z jednej strony rozwijając kulturalną działalność godną uznania, z drugiej okazali się germanizatorami, tak dalece, że nawet w okresie panowania Rzeczypospolitej, na Kaszubach szerzyli niemieckość i nawet szereg wsi obsadzili niemieckimi i luterskimi kolonistami.
Wiktionary
rzecz. Germanin mos., germanizacja ż., germanizowanie n., zgermanizowanie n.
:: fż. germanizatorka ż.
czas. germanizować ndk., germanizować się ndk., zgermanizować dk., zgermanizować się dk.
przym. germanizacyjny, germański
temsłow. germano-
Wiktionary
kobieta, która germanizuje, dąży do zniemczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta prowadząca germanizację
Wiktionary
rzecz. Germanin mos., germanizacja ż., germanizowanie n., zgermanizowanie n.
:: fm. germanizator mos.
czas. germanizować ndk., germanizować się ndk., zgermanizować dk., zgermanizować się dk.
przym. germanizacyjny
temsłow. germano-
Wiktionary
wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na języku niemieckim albo z niego przejęte
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka niemieckiego;
Wiktionary
Germanizm (od Germania – łacińska nazwa Niemiec, także teutonizm) – wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa zapożyczona z języka niemieckiego.
Wikipedia
IPA: ɡɛrˈmãɲism̥, AS: germãńism̦
Wiktionary
rzecz. German mos., Germania ż., Germanik mos., Germanin mos., germanista mos., germanistka ż., germanistyka ż., germanizacja ż., germanizator mos., germanizatorka ż., germanizatorskość ż., germanizowanie n., Germanka ż., germańskość ż., zgermanizowanie n.
czas. germanizować ndk., zgermanizować dk.
przym. germanistyczny, germanizacyjny, germański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) narzucanie lub przyswajanie kultury niemieckiej i języka niemieckiego
Wiktionary
rzecz. Germanin mos., germanizatorka ż., zgermanizowanie n., germanizacja ż., germanizator m., germanizm m., germanistyka ż., germanista m., germanistka ż., Germania ż.
czas. zgermanizować, germanizować ndk.
przym. germanizacyjny, germanizatorski, germański
Wiktionary
(1.1) niemczenie, zniemczanie
Wiktionary
1. narzucać kulturę niemiecką, zaszczepiać język i cechy właściwe Niemcom;
2. germanizować się - przyjmować kulturę, język i cechy właściwe Niemcom
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zgermanizować)
(1.1) książk. narzucać kulturę i język niemiecki
(1.2) nadawać czemuś charakter niemiecki
czasownik zwrotny niedokonany germanizować się (dk. zgermanizować się)
(2.1) przyswajać kulturę i język niemiecki, stawać się Niemcem
Wiktionary
(1.1) Prusaki nie będą już germanizować naszych dzieci!
(1.2) Okupanci zza Odry masowo germanizowali słowiańskie nazwy.
(1.2) Reszta zaś, wzorem Prusaków, przekręcających na swój sposób odwieczne nazwy słowiańskie, imię Orzeszkowej tak dalece germanizuje, iż z czasem poznać go nie będziemy mogli.
(2.1) Wsie germanizowały się z wielkim trudem.
Wiktionary
rzecz. germanizm mrz., germanistka ż., germanista mos., germaniec mos., Germanka ż., Germania ż., Germanin mos., germanizacja ż., germanizator mos., germanizatorka ż., germanizowanie n., zgermanizowanie n.
czas. zgermanizować dk., zgermanizować się dk.
przym. germanizacyjny, germański, germanistyczny
temsłow. germano-
Wiktionary
(1.1) niemczyć, zniemczać
(2.1) niemczeć, niemczyć się, zniemczać się
Wiktionary
mieszkanka Germanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Germanii
(1.2) etn. członkini plemięemienia indoeuropejskiego zamieszkującego w średniowieczu tereny północnej i środkowo-północnej Europy
Wiktionary
rzecz. Germania ż.
:: fm. Germanin m.
czas. germanizować ndk., zgermanizować dk.
przym. germanistyczny, germanizacyjny, germański
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Niemcami lub niemieckością
Wiktionary
rzecz. germanizatorka ż., germanizator mos., zgermanizowanie n., german mrz., Germania ż., Germanin mos.
przym. germański
przysł. germańsko
czas. germanizować, zgermanizować
Wiktionary
zwolennik, sympatyk tego, co niemieckie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik Niemców i wszystkiego, co niemieckie
Wiktionary
rzecz. germanofilstwo n., germanofilia ż.
:: fż. germanofilka ż.
przym. germanofilski
Wiktionary
(1.1) prusofil
Wiktionary
sympatia dla Niemców i tego, co niemieckie; germanofilstwo, germanofilizm
SJP.pl
sympatia dla Niemców i tego, co niemieckie; germanofilia, germanofilstwo
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwolenniczka Niemców i wszystkiego, co niemieckie
Wiktionary
rzecz. germanofil mos., germanofilstwo n.
Wiktionary
sympatia dla Niemców i tego, co niemieckie; germanofilia, germanofilizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pejor. faworyzowanie tego, co niemieckie; zauważalna przychylność Niemcom
Wiktionary
rzecz. Germanin mos., germanofil mos., germanofilia ż., germanofilka ż.
przym. germanofilski
Wiktionary
(1.1) germanofilia
Wiktionary
osoba mająca wrogi stosunek do wszystkiego, co niemieckie; niemcożerca, germanożerca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba mająca niechętny stosunek do wszystkiego co niemieckie
Wiktionary
niechętny lub wrogi stosunek do wszystkiego, co niemieckie; prusofobia
SJP.pl
kobieta mająca wrogi stosunek do wszystkiego, co niemieckie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca niechętny stosunek do wszystkiego co niemieckie
Wiktionary
przesadna sympatia do wszystkiego, co niemieckie; germanofilia, germanofilstwo, germanofilizm
SJP.pl
przymiotnik od: german
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący germanu
Wiktionary
osoba mająca wrogi stosunek do wszystkiego, co niemieckie; niemcożerca, germanofob
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zaciekły wróg Niemców
Wiktionary
IPA: ˌɡɛrmãnɔˈʒɛrt͡sa, AS: germãnožerca
Wiktionary
przymiotnik od: Germania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Germanów lub Germanii
(1.2) jęz. dotyczący germańskiej rodziny językowej
(1.3) książk. niemiecki
Wiktionary
(1.1) Adelina to imię germańskiego pochodzenia.
Wiktionary
IPA: ɡɛrˈmãj̃sʲci, AS: germãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. germaniec mos., Germania ż., Germanin m., Germanka ż., germanizm m., germańskość ż., germanistyka ż., germanista m., germanistka ż., germanizacja ż., germanizator m., germanizowanie n., zgermanizowanie n.
czas. germanizować ndk., zgermanizować dk.
przym. germanizacyjny, germanistyczny, germanizatorski
temsłow. germano-
przysł. germańsko
Wiktionary
(1.3) niemiecki, teutoński
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób germański, po germańsku
Wiktionary
rzecz. german mrz., Germania ż., Germanin mos.
przym. germański
temsłow. germano-
Wiktionary
1. posługujący się językiem germańskim;
2. napisany w języku germańskim;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się językiem germańskim
SJP.pl
kiełkowanie nasion
SJP.pl
[czytaj: żerminAL] siódmy miesiąc francuskiego kalendarza republikańskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nazwa siódmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zarodkowy, np. nowotwór germinalny
SJP.pl
osoba przejawiająca chorobliwy lęk przed brudem, zarazkami; mizofob, zarazkofob
SJP.pl
chorobliwy lęk przed zarazkami; mizofobia
SJP.pl
Gero (?-965), margrabia Marchii Wschodniej od roku 937
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pogląd, że starszy mężczyzna może się odmłodzić poprzez utrzymywanie kontaktów fizycznych z młodymi dziewczętami
SJP.pl
[czytaj: heROnimo] wódz Apaczów Chiricahua
SJP.pl
Geronimo właściwie Goyahkla lub Goyathlay (w języku apache "Ten, który ziewa") (ur. 16 czerwca 1829 w Bedonkohe, zm. 17 lutego 1909 w Fort Sill) – jeden z wodzów Indian Chiricahua.
Wikipedia
członek rady starców w niektórych państwach starożytnej Grecji, wybierany po 60 roku życia, pełniący funkcję dożywotnio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. imię|polski|m.
Wiktionary
Gerontiusz – wódz wojsk zachodniego Cesarstwa Rzymskiego, który początkowo poparł uzurpację Konstantyna III, a później opowiedział się po stronie uzurpatora Maksymusa.
Wikipedia
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze starością, starcami
Wiktionary
IPA: ɡɛˈrɔ̃ntɔ, AS: gerõnto
Wiktionary
osoba odczuwająca pociąg seksualny do osób w podeszłym wieku
SJP.pl
pociąg seksualny do osób w podeszłym wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. pociąg seksualny do osób starszych;
Wiktionary
Gerontofilia (gr. γήρον, γήροντος "géron, gérontos" – „starość”, "filia" – „miłość”) – rodzaj zaburzenia preferencji seksualnych (zob. parafilia), w którym osiąganie satysfakcji seksualnej możliwe jest tylko poprzez kontakty z osobami w wieku starczym.
Wikipedia
(1.1) Psycholog wyjaśnił różnicę między gerontofilią a innymi parafiliami.
(1.1) Pacjent przyznał się terapeucie do swojej gerontofilii, co pomogło w dalszej terapii.
(1.1) Specjaliści próbują zrozumieć, skąd bierze się gerontofilia u niektórych osób.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛrɔ̃ntɔˈfʲilʲja, AS: gerõntofʹilʹi ̯a
Wiktionary
chorobliwy lęk przed starością
SJP.pl
1. w niektórych państwach starożytnej Grecji (m.in. w Sparcie): sprawowanie władzy przez radę starców (gerontów);
2. potocznie: ustrój państwowy oparty na rządach ludzi w wieku podeszłym; grupa ludzi starych sprawująca władzę
SJP.pl
Ge
Wikipedia
pejoratywnie: stary człowiek sprawujący władzę
SJP.pl
specjalista w dziedzinie nauki o starzeniu się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. osoba specjalizująca się w gerontologii
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) kobieta gerontolog (1.1)
Wiktionary
rzecz. gerontologia ż.
Wiktionary
(2.1) gerontolożka
Wiktionary
nauka o starzeniu się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka badająca wpływ procesów starzenia się na organizm człowieka;
Wiktionary
Gerontologia – nauka o procesach starzenia się. Jest to interdyscyplinarny splot biologii, medycyny, kulturoznawstwa, psychologii i zasadniczo antropologii kulturowej w terenie. Gerontologii nie należy mylić z geriatrią, która jest nauką o chorobach wieku podeszłego.
Wikipedia
IPA: ˌɡɛrɔ̃ntɔˈlɔɟja, AS: gerõntoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. gerontolog w.
przym. gerontologiczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z gerontologią, dotyczący gerontologii
Wiktionary
rzecz. gerontologia ż.
Wiktionary
specjalistka w dziedzinie nauki o starzeniu się
SJP.pl
rzadko: gerontokracja;
1. w niektórych państwach starożytnej Grecji: sprawowanie władzy przez radę starców (gerontów);
2. potocznie: ustrój państwowy oparty na rządach ludzi w wieku podeszłym; grupa ludzi starych sprawująca władzę
SJP.pl
nazwa handlowa preparatu stosowanego w niektórych zaburzeniach wieku podeszłego, zawierającego prokainę; Geriocain
SJP.pl
czasownik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. fermentować
Wiktionary
1. [czytaj: dżeri] obce imię męskie;
2. nazwisko, m.in. Elbridge Gerry [czytaj: elbridż geri] (1744-1814) - polityk amerykański, wiceprezydent USA
SJP.pl
Gerry – amerykański film fabularny z 2002 roku w reżyserii Gusa Van Santa, z udziałem Matta Damona i Caseya Afflecka. Jest to pierwszy film „Trylogii śmierci” Van Santa. Wszystkie trzy filmy oparte są na zgonach, które miały miejsce w prawdziwym życiu. Pozostałe dwa tytuły to "Słoń" (2003) i "Ostatnie dni" (2005). Opowieść o losie przyjaciół zagubionych na pustyni.
Wikipedia
minerał, siarczek niklu i arsenu
SJP.pl
[czytaj: gerszłin] nazwisko angielskie, m.in. George Gershwin (1898-1937), amerykański kompozytor i pianista
SJP.pl
1. Wojciech Gerson (1851-1901), malarz polski;
2. Johannes Gerson (właściwie Jean Charlier) (1363-1429), francuski teolog i filozof
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) imię biblijne, występujące w Tanachu / Starym Testamencie
Wiktionary
Zobacz też: Gerszon - syn Lewiego.
Gerszom – pierwszy syn Mojżesza i Sefory. Jego imię znaczyło tyle co cudzoziemiec ("Jestem cudzoziemcem w obcej ziemi"). Miał syna o imieniu Jonatan.
Wikipedia
(1.1) Imię Gerszom nosił m.in. pierworodny syn Mojżesza.
Wiktionary
rzecz. gerszonita mos.
Wiktionary
(1.1) war. Gerszon
Wiktionary
Zobacz też: Gerszom - syn Mojżesza.
Gerszon (hebr. גרשון) – postać biblijna ze Starego Testamentu.
Najstarszy syn Lewiego. Miał dwóch synów - Libniego i Szimei, którzy wraz ze swoimi potomkami tworzyli jedną z trzech grup lewitów. W niektórych fragmentach Biblii jest on również nazywany imieniem Gerszom.
Wikipedia
zdrobnienie od: Gertruda
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Gertruda – imię żeńskie pochodzenia germańskiego, złożone z członu Ger-: stwniem. "gēr" – „włócznia z ostrym żelaznym grotem”, „oszczep”, oraz trut, od germ. "thrūdi" („moc, siła”) pomieszanego z "drūda", stwniem. "trūt", "drūt" („ukochany, miły”; por. Ermentruda). Można je tłumaczyć jako „silna w walce oszczepem”.
Wikipedia
(1.1) Nazywam się Gertruda i jestem bibliotekarką z Katowic.
Wiktionary
IPA: ɡɛrˈtruda, AS: gertruda
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gertrudy lub z nią związany
SJP.pl
w językoznawstwie: rzeczownik odczasownikowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. rzeczownikowa forma czasownika
Wiktionary
przym. gerundialny
Wiktionary
(1.1) odsłownik, rzeczownik odczasownikowy
Wiktionary
imiesłów bierny czasu przyszłego występujący w gramatyce łacińskiej, wyrażający czynność, która powinna zostać spełniona; gerundiwum
SJP.pl
imiesłów bierny czasu przyszłego występujący w gramatyce łacińskiej, wyrażający czynność, która powinna zostać spełniona; gerundivum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. łaciński imiesłów bierny czasu przyszłego, który określa czynność, jaka powinna zostać wykonana
Wiktionary
(1.1) war. gerundivum
Wiktionary
główny organ władzy w oligarchii greckiej, składający się z dwóch królów (dziedzicznie) i rady 28 starszych (wybieranych przez Zgromadzenie Ludowe); rada starców
SJP.pl
Ge
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Gerwazy z małżonką; Gerwazowie
SJP.pl
Gerwazy z małżonką; Gerwazostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gerwazego lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Gerwazy – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „czczony”, „szanowany”.
Imię niezbyt popularne w Polsce. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 72 mężczyzn o imieniu Gerwazy nadanym jako imię pierwsze.
Wikipedia
(1.1) Bóg raczy wiedzieć, dlaczego Paschazjuszowi nie spodobały się żarty Gerwazego.
Wiktionary
IPA: ɡɛrˈvazɨ, AS: gervazy
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Gerwin – imię męskie pochodzenia germańskiego, złożone z członów "Ger-" ("oszczep, dzida") i "-win" ("przyjaciel"). W Polsce pierwszy raz notowane w 1264 roku u osoby o niejasnej narodowości. Istnieje dwóch świętych katolickich o tym imieniu.
Wikipedia
1. ozdobny, drewniany słupek pod świecznik lub wazę;
2. mały, narożnikowy stolik o jednej nodze, na drobiazgi, kwiaty itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. wysoka ozdobna podstawa pod świecznik, wazę, tacę itp., stosowana w XVI-XVII wieku
(1.2) daw. niewielki okrągły stolik, jedno- lub trójnożny, używany w wyposażeniu wnętrz w XVIII-XIX wieku jako podręczny mebel śniadaniowy, także na kwiaty lub bibeloty;
Wiktionary
Ge
Wikipedia
(1.1) Na gerydonach spoczywały piramidy owoców, wiązanki kwiatów i różnych kształtów puchary do picia.
(1.2) Na dwóch gerydonach po kątach ustawiono mnóstwo porcelany różnego rodzaju, srebrną cukiernicę, srebrne lichtarze, robione kwiatki, woskowe owoce, maselniczkę w kształcie baranka i różne drobne graciki.
Wiktionary
hiszpański partyzant, biorący udział w wojnie zwłaszcza z Napoleonem I
SJP.pl
walczyć na tyłach wroga, działać w zbrojnych oddziałach ochotniczych
SJP.pl
wojna podjazdowa; partyzantka
SJP.pl
dźwięk g obniżony o pół tonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. dźwięk g obniżony o półton;
Wiktionary
(1.1) Czy słyszałeś już Menuet ges dur Beethovena?
Wiktionary
IPA: ɡɛs, AS: ges
Wiktionary
(1.1) symbol. G♭
Wiktionary
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali durowej, rozpoczynająca się od dźwięku ges
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku ges (w zapisie nutowym z sześcioma bemolami)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord durowy oparty na tonice tonacji Ges-dur (1.1)
Wiktionary
Ges-dur – gama muzyczna oparta na skali durowej i której toniką jest ges. Gama Ges-dur zawiera dźwięki: ges, as, b, ces, des, es, f. Tonacja Ges-dur zawiera sześć bemoli.
Pokrewną jej molową tonacją paralelną jest es-moll, jednoimienną molową – ges-moll.
Ges-dur to także akord, zbudowany z pierwszego (ges), trzeciego (b) i piątego (des) stopnia gamy Ges-dur.
Wikipedia
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali molowej, rozpoczynająca się od dźwięku ges
SJP.pl
ges-moll – gama muzyczna oparta na skali molowej, której toniką jest ges. Gama ges-moll zawiera dźwięki: ges, as, heses, ces, des, eses, fes. Enharmonicznym odpowiednikiem ges-moll jest gama fis-moll.
Nazwa ges-moll oznacza także akord, zbudowany z pierwszego (ges), trzeciego (heses) i piątego (des) stopnia gamy ges-moll.
Wikipedia
dźwięk g obniżony o dwa półtony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. dźwięk g obniżony o cały ton;
Wiktionary
."
Dźwięki geses na pięciolinii. W kolejności: geses¹, geses², Geses, geses°.
Geses – dźwięk, którego częstotliwość dla geses¹ wynosi około 349,6 Hz. Jest to obniżony za pomocą podwójnego bemola dźwięk g. Enharmonicznie dźwięki o tej samej wysokości to: eis i f.
Wikipedia
IPA: ˈɡɛsɛs, AS: geses
Wiktionary
roślina z rodziny ostrojowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. ruch ręki towarzyszący mowie, czasem ją zastępujący; skinienie; znak;
2. mieć gest - być hojnym, wspaniałomyślnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi
(1.2) książk. czyn wspaniałomyślny, dokonany w sposób podniosły lub dla zwrócenia uwagi, dla efektu
Wiktionary
Gest – dowolny ruch wykonany przez kogoś świadomie lub nieświadomie, mający określone znaczenie.
Zazwyczaj gesty są rozumiane tylko przez pewną grupę osób, które wywodzą się z tego samego środowiska lub tego samego kręgu kulturowego. Niektóre gesty stanowią też rodzaj znaku, umożliwiającego rozpoznanie odpowiednich osób. Typowym przykładem jest poprawne salutowanie w wojsku, które w każdej armii różni się nieco szczegółami wykonania.
Wikipedia
(1.1) Kloss wypił tego wieczoru dużo, pozbawiało go to zwykłej pewności siebie, musiał być czujny, musiał kontrolować każdy swój gest.
(1.2) Hrabiego stać było na wielki gest: wybudował szpital dla biedoty, czym zyskał sympatię córki księcia.
Wiktionary
IPA: ɡɛst, AS: gest
Wiktionary
rzecz. gestykulacja ż.
:: zdrobn. geścik mrz.
czas. gestykulować ndk.
Wiktionary
żeński hormon z grupy progesteronów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fizj. żeński hormon płciowy, hormon podtrzymujący ciążę
Wiktionary
przym. gestagenny
Wiktionary
→ gestagen; gestagenowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fizj. dotyczący gestagenu
Wiktionary
rzecz. gestagen m.
Wiktionary
[czytaj: geszTALT] Gestalt;
1. kierunek w psychologii, zakładający, że życie psychiczne należy traktować jako twór złożony z pewnych całości, niedających się sprowadzić do ich części składowych; psychologia postaci, gestaltyzm;
2. podejście psychoterapeutyczne, w którym problemy człowieka analizowane są w kontekście jego sytuacji zewnętrznej; psychoterapia postaci
SJP.pl
Gestalt (niem. «postać») – zaproponowana przed II wojną światową w Niemczech teoria percepcji alternatywna wobec innych znanych i akceptowanych na początku XX wieku. Ze względu na swoje oryginalne podejście do opisu zjawiska percepcji doczekała się kontynuacji i została rozwinięta.
Wikipedia
zwolennik gestaltyzmu
SJP.pl
kierunek w psychologii, zakładający, że życie psychiczne należy traktować jako twór złożony z pewnych całości, niedających się sprowadzić do ich części składowych; psychologia postaci, gestalt, Gestalt
SJP.pl
1. funkcjonariusz(e) policji politycznej w III Rzeszy;
2. siedziba policji politycznej w III Rzeszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. tajna policja hitlerowskich Niemiec;
(1.2) hist. siedziba gestapa (1.1)
(1.3) hist. funkcjonariusze gestapa (1.1)
Wiktionary
Zobacz też: powieść „Gestapo”.
Gestapo ( Geheime Staatspolizei, Tajna Policja Państwowa; do 1936 również Gestapa, od "Geheimes Staatspolizeiamt" – Urząd Tajnej Policji Państwowej) – tajna policja utworzona w III Rzeszy 26 kwietnia 1933, która w sposób bezwzględny zwalczała wszelkie przejawy oporu, rozwiązana wraz z upadkiem III Rzeszy w 1945. Przez Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze uznana za organizację zbrodniczą.
Wikipedia
(1.1) Agenci gestapo słuchają i czasem dowiadują się ciekawych wiadomości (…)
(1.1) Kahał posłał najgorszych bandytów, zwanych przez Żydów „żydowskim gestapem", szczególnie lubianych przez Niemców za bezwzględność, bezlitosne bicie skazanych i gwałt na dziewczętach.
(1.1) (…) raport z 2 września informował: „przy rewizjach za bronią milicjanci i wojsko Wasilewskiej rabuje gorzej od gestapa
Wiktionary
IPA: ɡɛˈstapɔ, AS: gestapo
Wiktionary
rzecz. gestapowiec m., gestapówka ż.
przym. gestapowski
Wiktionary
członek gestapo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. funkcjonariusz gestapo
(1.2) pogard. obraź. nielubiana osoba, wredna, autorytatywna
Wiktionary
(1.1) Z wyroków sądów podziemnych ginęli konfidenci, szmalcownicy, gorliwi gestapowcy i policjanci, urzędnicy gestapo i administracji okupanta, strażnicy z Pawiaka, a także szczególnie znienawidzeni funkcjonariusze Urzędów Pracy.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛstaˈpɔvʲjɛt͡s, AS: gestapovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. gestapo n., Gestapo n.
przym. gestapowski
Wiktionary
(1.2) menda, faszysta, nazista
Wiktionary
→ gestapo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gestapo lub gestapowcami, dotyczący gestapo
Wiktionary
rzecz. gestapo n., Gestapo n., gestapowiec mos., gestapówka ż.
Wiktionary
kierowanie czyimiś interesami z upoważnienia; administracja; zarząd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk., ofic. zakres kompetencji lub uprawnienie do decydowania o czymś
(1.2) przest. kierowanie sprawami z czyjegoś upoważnienia
(1.3) przest. urz. zarząd lub administracja
Wiktionary
(1.1) Ład i porządek pozostawały w gestii komendy policji.
(1.1) Wybór tematu pozostawiono w gestii prelegenta, co zwykle prowadzi do nie kończących się rozterek.
(1.1) Osobiście jednak przychylam się do stwierdzenia, że decyzja o urodzeniu dziecka powinna pozostawać tylko w gestii kobiety.
(1.3) Piotr III polecił, aby zarząd wszystkich majątków kościelnych przeszedł w gestię Kolegium Ekonomii.
Wiktionary
IPA: ˈɡɛstʲja, AS: gestʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. gestor m.
Wiktionary
(1.1) kompetencja, uprawnienia, decyzja
Wiktionary
dźwięk tworzony ruchami ciała, np. klaskaniem, tupaniem
SJP.pl
dysponent, zarządca
SJP.pl
dysponentka, zarządczyni
SJP.pl
choroba występująca w okresie ciąży, objawiająca się uporczywymi nudnościami w pierwszym trymestrze (gestoza wczesna) lub obrzękami kończyn, wysokim ciśnieniem tętniczym oraz zwiększeniem wydalania białka z moczem w trzecim trymestrze (gestoza późna)
SJP.pl
związany z gestem , gestykulacją; gestykulacyjny
SJP.pl
sztuka wyrażania uczuć i myśli za pomocą gestykulacji, stosowana jako element gry aktorskiej
SJP.pl
1. część mowy ciała, ruchy rąk podkreślające treść wypowiedzi;
2. wykonywanie gestów, posługiwanie się gestami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ruchy rąk, które uwypuklają treść wypowiedzi, wykonywanie gestów
Wiktionary
rzecz. gest m., gestyka ż., gestykulowanie n.
czas. gestykulować ndk.
przym. gestykulacyjny
przysł. gestykulacyjnie
Wiktionary
(1.1) gestyka
Wiktionary
wyrażający się gestem (gestami), związany z gestem; gestyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gestykulować.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛstɨkulɔˈvãɲɛ, AS: gestykulovãńe
Wiktionary
czas. gestykulować
rzecz. gestykulacja ż.
Wiktionary
1. wykonywać ruchy rękoma, podkreślając treść wypowiedzi;
2. wykonywać gesty, posługiwać się gestami
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) poruszać rękoma w celu podkreślenia swojej wypowiedzi, pokazania czegoś, dania komuś jakiegoś znaku
Wiktionary
(1.1) Gwałtownie gestykulując daje znak, aby mężczyzna przerwał pracę.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛstɨkuˈlɔvat͡ɕ, AS: gestykulovać
Wiktionary
rzecz. gest mrz., gestykulacja ż., gestykulowanie n.
Wiktionary
przymiotnik od: geszefciarz
SJP.pl
zajmowanie się geszeftami; spekulacja; szachrajstwo
SJP.pl
człowiek zajmujący się geszeftem, drobny spekulant
SJP.pl
zdrobnienie od: geszeft
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od geszeft
Wiktionary
rzecz. geszeft m.
Wiktionary
potocznie, slangowo: interes do zrobienia, często nieuczciwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gwara. żyd., pot. przest. interes, zwykle nieuczciwy
Wiktionary
rzecz. geszefciarstwo
:: zdrobn. geszefcik, geszefciarz
przym. geszefciarski
Wiktionary
(1.1) szwindel
Wiktionary
Geszem – postać biblijna ze Starego Testamentu.
Wpływowy Arab, który próbował powstrzymać Nehemiasza przed odbudową murów Jerozolimy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w południowej części Golanu, na wschód od Jeziora Galilejskiego;
Wiktionary
Geszur – region i miasto w południowej Syrii, zarazem nazwa aramejskiego królestwa z przełomu XI i X wieku p.n.e.
Źródła biblijne (2 Księga Samuela 3,3; 13,37a) wspominają o Talmaju, królu Geszur, teściu izraelskiego króla Dawida.
Wikipedia
(1.1) Joab powstał i udał się do Geszur, i sprowadził Absaloma do Jerozolimy.
Wiktionary
miasto biblijne
SJP.pl
Ge
Wikipedia
japońskie drewniane chodaki wyjściowe
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Getafe (wym.) – jest jednym z okręgów miejskich na południu prowincji Madryt. Jest jednym z najbardziej zaludnionych i uprzemysłowionych miast w strefie metropolitalnej stolicy. Na znaczenie Getafe ma także wpływ obecność wojskowej bazy lotniczej, jednej z najstarszych w Hiszpanii, jak również w Cerro de los Ángeles, uważany za centrum geograficzne Półwyspu Iberyjskiego oraz Uniwersytet Karola III (Universidad Carlos III), którego rektorat znajduje się w mieście.
Wikipedia
substancja pochłaniająca gazy (zwykle magnez lub bar); getter
SJP.pl
nazwa banku
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. cholewka z filcu, sukna lub innego materiału, wkładana na obuwie dla ochrony nogi przed zimnem; kamasz;
2. podkolanówka bez stóp
SJP.pl
1. cholewka z filcu, sukna lub innego materiału, wkładana na obuwie dla ochrony nogi przed zimnem; kamasz;
2. podkolanówka bez stóp
SJP.pl
cholewki zakładane na buty, zabezpieczające nogi przed niską temperaturą, śniegiem, deszczem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) odzież. podkolanówki bez stóp;
(1.2) odzież. podobna do spodni część ubioru z elastycznej tkaniny lub dzianiny, obcisła, z gumką w pasie
(1.3) odzież. sport. skarpety do kolan stanowiące część stroju sportowego piłkarzy
(1.4) odzież. obuw. używane dawniej ochraniacze z filcu lub grubego sukna, wkładane na wierzch obuwia i sięgające kostek
Wiktionary
Ge
Wikipedia
(1.2) legginsy, leginsy
Wiktionary
bibilijny ogród u stóp Góry Oliwnej w Jerozolimie, w którym pojmano Chrystusa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. bibl. miejsce kultu i ogród u stóp Góry Oliwnej w Jerozolimie;
Wiktionary
(1.1) A kiedy przyszli do ogrodu zwanego Getsemani, rzekł Jezus do swoich uczniów: «Usiądźcie tutaj, Ja tymczasem będę się modlił».
Wiktionary
(1.1) Ogród Oliwny, Ogrójec
Wiktionary
substancja pochłaniająca gazy (zwykle magnez lub bar); geter
SJP.pl
Ge
Wikipedia
usuwać resztki gazów po ich wypompowaniu z urządzeń próżniowych za pomocą getterów
SJP.pl
1. dzielnica miasta zamieszkana z wyboru lub przymusu przez mniejszości, np. etniczne; w okresie II wojny światowej: przymusowo zamknięta dzielnica żydowska;
2. miejsce, środowisko lub grupa społeczna izolująca się od otoczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej
(1.2) hist. dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej
(1.3) dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA)
(1.4) przen. miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia
Wiktionary
Getto – część miasta zamieszkana w izolacji od innych przez mniejszość narodową, rasową bądź religijną, najczęściej żydowską.
Określenie to oznacza też odizolowaną społeczność, rządzącą się własnymi prawami i niechętną ludziom z zewnątrz.
Wikipedia
(1.1) Terminu „getto” użyto po raz pierwszy na określenie dobrowolnie utworzonego skupiska ludności żydowskiej w Wenecji na początku XVI w.
(1.2) Pierwszym utworzonym przez nazistów przymusowym gettem w Polsce było powstałe 8 października 1939 roku getto w Piotrkowie Trybunalskim.
(1.3) Jedno z najsłynniejszych gett współczesnych tworzą dzielnice nędzy w Rio de Janeiro.
(1.4) Castro, Dzielnica San Francisco, to getto homoseksualistów.
Wiktionary
IPA: ˈɡɛtːɔ, AS: ge•to
Wiktionary
rzecz. gettoizacja ż., gettoizowanie n., zgettoizowanie n.
czas. gettoizować ndk., zgettoizować dk.
przym. gettowy
Wiktionary
gettyzacja;
1. izolowanie grup etnicznych od społeczeństwa w wydzielonych dzielnicach miasta;
2. proces tworzenia się zamkniętych dzielnic, zamieszkiwanych przez grupy mniejszościowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) socjol. proces tworzenia się gett, homogenicznych obszarów zamieszkiwanych przez grupy mniejszościowe, które nie współżyją ze społeczeństwem większościowym;
Wiktionary
(1.1) Efektem odrzucania ofert pomocy i braku własnej inicjatywy na rzecz integracji jest postępująca gettoizacja obcokrajowców, szczególnie w większych miastach (…), i powstawanie funkcjonujących równolegle, obcych sobie obyczajowo, językowo, kulturowo i religijnie środowisk.
(1.1) Wypędzenia i gettoizacja w marcu 1941 roku rozpoczęły się, gdy wynikła potrzeba osiedlania żołnierzy Wermachtu, przygotowujących się do ataku na ZSRR, w pobliżu linii demarkacyjnej rozdzielającej obszary okupowanej Polski.
Wiktionary
IPA: ˌɡɛtːɔjiˈzat͡sʲja, AS: ge•toi ̯izacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. getto n., gettyzacja ż.
czas. gettoizować ndk., zgettoizować dk.
przym. gettowy
Wiktionary
(1.1) gettyzacja, izolacja, marginalizacja społeczna
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zgettoizować)
(1.1) tworzyć getta
Wiktionary
rzecz. getto n., gettoizacja ż., gettyzacja ż.
czas. zgettoizować dk.
przym. gettowy
Wiktionary
przymiotnik od: getto
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gettem, dotyczący getta
Wiktionary
rzecz. getto n., gettoizacja ż., gettyzacja ż.
czas. gettoizować ndk., zgettoizować dk.
Wiktionary
[czytaj: GEtizberg]
1. miasto w stanie Pensylwania;
2. miasto w stanie Dakota Południowa;
3. wieś w stanie Ohio
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Gettysburg
SJP.pl
gettoizacja;
1. izolowanie grup etnicznych od społeczeństwa w wydzielonych dzielnicach miasta;
2. proces tworzenia się zamkniętych dzielnic, zamieszkiwanych przez grupy mniejszościowe
SJP.pl
miasto w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Niemczech;
Wiktionary
Getynga ( Göttingen, dolnoniem. "Chöttingen") – akademickie miasto powiatowe w Niemczech, nad rzeką Leine, na południowym krańcu kraju związkowego Dolna Saksonia, siedziba powiatu Getynga. W roku 2013 miasto liczyło 116 891 mieszkańców. Jeden z głównych ośrodków naukowych kraju (ponad 30 tys. studentów), siedziba Dolnosaksońskiej Akademii Nauk. Liczące się centrum turystyczne oraz kulturalne.
Wikipedia
(1.1) Getynga zatrudniała trzydziestu lampucerów w 1870 roku.
Wiktionary
rzecz. getyńczyk mos.
przym. getyński
Wiktionary
mieszkaniec Getyngi
SJP.pl
mieszkanka Getyngi
SJP.pl
uwodniony tlenek żelaza, minerał o barwie brunatnej; goethyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Getyngi
Wiktionary
rzecz. Getynga ż.
przym. getyński
Wiktionary
przymiotnik od: Getynga
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Getyngą, dotyczący Getyngi
Wiktionary
rzecz. Getynga ż., getyńczyk mos.
Wiktionary
[czytaj: gec] nazwisko
SJP.pl
gigaelektronowolt
SJP.pl
1. dom targowy cechów sukienniczych;
2. niemiecka orkiestra symfoniczna z Lipska
SJP.pl
jasna, porowata skała osadowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Gezer ( תל גזר) – ruiny starożytnego miasta kananejskiego położone przy kibucu Gezer, w połowie drogi między Jerozolimą a Jafą, w środkowej części Izraela.
Wikipedia
zdrobnienie od: gest
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od gest
Wiktionary
rzecz. gest m.
Wiktionary
[czytaj: gie-gie] skrót od:
1. Generalna Gubernia;
2. Generalne Gubernatorstwo;
3. Gadu-Gadu
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego, nazwa własna
(1.1) = hist. adm. Generalne Gubernatorstwo, Generalna Gubernia
(1.2) = inform. Gadu-Gadu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = med. biochem. ang. gamma-glutamyltransferase / gamma-glutamyl transpeptidase → gamma-glutamylotranspeptydaza / γ-glutamylotranspeptydaza / γ-glutamylotransferaza, gamma-glutamylotransferaza
Wiktionary
[czytaj: gana]
1. państwo w Afryce ze stolicą w Akrze; Republika Ghany;
2. dawne państwo w Sudanie Zachodnim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Afryce ze stolicą w Akrze;
(1.2) geogr. adm. okręg administracyjny w dystrykcie miejskim Mbeya, w regionie Mbeya w Tanzanii
Wiktionary
Gh
Wikipedia
(1.1) Głównym produktem eksportowym Ghany jest ziarno kakaowca.
Wiktionary
IPA: ˈɡãna, AS: gãna
Wiktionary
rzecz. Ghańczyk mos., Ghanka ż.
przym. ghański
Wiktionary
(1.1) ofic. urz. Republika Ghany
Wiktionary
mieszkanka Ghany; Ghanka
SJP.pl
mieszkaniec Ghany; Ghańczyk
SJP.pl
[czytaj: ganka] obywatelka Ghany; Ghanijka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Ghany
Wiktionary
IPA: ˈɡãŋka, AS: gãŋka
Wiktionary
rzecz. Ghana ż.
:: fm. Ghańczyk mos.
przym. ghański
Wiktionary
kamienne schody wzdłuż rzeki, gdzie są wykonywane rytualne ablucje lub palone zwłoki; ghaty
SJP.pl
Ghat (arab. غات) – miasto w południowo-zachodniej Libii, w oazie na Saharze w pobliżu granicy z Algierią, ośrodek administracyjny gminy Ghat. Pierwotnie tuareskie miasto było w przeszłości ważnym przystankiem na trasie karawan kupieckich. Współcześnie Ghat przyciąga wielu turystów ze względu na malowidła naskalne na pobliskiej pustyni Tadrart Akakus, a także spektakularne krajobrazy libijskiej pustyni.
Wikipedia
kamienne schody wzdłuż rzeki, gdzie są wykonywane rytualne ablucje lub palone zwłoki; ghaty
SJP.pl
Ghaty (dewanagari: घाट bengalski: ঘাট, transliteracja ghaţ, dosłownie "stopnie") – ciąg kamiennych schodów prowadzący w dół ku rzece. Występuje w wielu miejscach Azji.
Zszedłszy po ghatach, wyznawcy hinduizmu dokonują podczas modłów według swoich wierzeń rytualnego oczyszczenia się w wodzie z negatywnej karmy (grzechów). W Waranasi i nad innymi brzegami rzek na kamiennych ghatach odbywa się hinduska ceremonia pogrzebu poprzez spalenie zwłok i wyrzucenie pozostałości do rzeki.
Wikipedia
[czytaj: gaz-i] wojownik muzułmański walczący z niewiernymi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto we wschodnim Afganistanie;
(1.2) geogr. adm. jednostka administracyjna w Afganistanie;
Wiktionary
Ghazni (Ġazni, Ghazna; pers.: غزنی) – miasto we wschodnim Afganistanie, położone nad rzeką Ghazni, przy drodze samochodowej Kabul – Kandahar. Jest ośrodkiem administracyjnym prowincji Ghazni. W roku 2021 liczyło ponad 190 tys. mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Przeprowadziłam się do Ghazni na wiosnę 2021.
(1.2) W skład prowincji Ghazni wchodzi 19 powiatów.
Wiktionary
[czytaj: gańczyk] obywatel Ghany; Ghanin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Ghany
Wiktionary
(1.1) Ghańczycy świętują często i chętnie.
Wiktionary
IPA: ˈɡãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: gãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Ghana ż.
:: fż. Ghanka ż.
przym. ghański
Wiktionary
→ Ghana [czytaj: gański]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do państwa Ghana
Wiktionary
(1.1) Ghańska flaga jest czerwona, żółta, czarna i zielona.
Wiktionary
IPA: ˈɡãj̃sʲci, AS: gãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Ghana ż., Ghańczyk mos., Ghanka ż.
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = biol. chem. glikohemoglobina;
(1.2) = biol. chem. kwas γ-hydroksymasłowy, chemiczny związek organiczny, lek, substacja psychoaktywna, składnik m.in. tzw. pigułki gwałtu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) hemoglobina glikowana
(1.2) kwas 4-hydroksybutanowy
Wiktionary
[czytaj: ghi] masło wyrabiane ze zsiadłego mleka bawolic, popularne w Indiach; ghi
SJP.pl
[czytaj: geldeROD] nazwisko
SJP.pl
masło wyrabiane ze zsiadłego mleka bawolic, popularne w Indiach; ghee
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) indyjskie masło klarowane;
Wiktionary
Gh
Wikipedia
(1.1) Ghi jest często używane do celów religijnych w rytuałach wedyjskich.
Wiktionary
(1.1) ghee
Wiktionary
[czytaj: girlanDAjo] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: gołsting] nagłe kończenie komunikacji i unikanie kontaktu z drugą osobą bez żadnego wyjaśnienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. socjol. zachowanie polegające na zrywaniu relacji z bliską osobą – natychmiastowym, całkowitym, bez podawania powodów
(1.2) inform. wada klawiatury polegająca na braku prawidłowej odpowiedzi na wciśnięcie kilku przycisków jednocześnie lub w krótkim czasie, zwykle podczas gry komputerowej
Wiktionary
rzecz. anty-ghosting m.
Wiktionary
[czytaj: gołstować] nagle i niespodziewanie kończyć komunikację i unikać kontaktu z drugą osobą bez żadnego wyjaśnienia
SJP.pl
wyraz powstały jedynie przez pomyłkę zaistniałą w druku lub wypowiedzi
SJP.pl
[czytaj: gołstrajter] osoba pisząca teksty za wynagrodzeniem, które są później publikowane pod nazwiskiem zleceniodawcy
SJP.pl
Gh
Wikipedia
[czytaj: gołstrajting] pisanie tekstu publikowanego pod nazwiskiem zleceniodawcy
SJP.pl
[czytaj: gul] gul;
1. w wierzeniach przedmuzułmańskiej Arabii: zły duch, demon, zwykle rodzaju żeńskiego, pojawiający się pod postacią zwierząt (głównie hien), potworów lub wiedźm;
2. w fantastyce: nieumarła istota żywiąca się ludzkimi zwłokami, ożywiona po śmierci za pomocą czarnej magii albo przez zło, którego dokonała za życia, występująca najczęściej w miejscach obfitujących w zwłoki, np. nekropoliach, cmentarzach, kryptach, w pobliżu kurhanów oraz na polach bitew
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) mit. w wierzeniach przedmuzułmańskiej Arabii zły duch zamieszkujący cmentarze, bezczeszczący groby i pożerający trupy; postać często występująca w grach i literaturze fantastycznej;
Wiktionary
Ghul, ghula ( غول) – w wierzeniach przedmuzułmańskiej Arabii zły duch pustynny (pojawiający się także w innych odosobnionych miejscach, na przykład na cmentarzach), demon, zwykle rodzaju żeńskiego, wywodzący się z arabskiego folkloru. Ghule zwabiały, napadały i zabijały podróżnych (zwykle potem pożerały swoje ofiary) oraz okradały groby z umarłych (w następstwie tego słowo "ghoul" odnosi się także do ludzi okradających groby). Pojawiały się pod postacią zwierząt (głównie hien), potworów lub wiedźm.
Wikipedia
(1.1) Masywny, szczerzący kły ghul zmierzał w jej stronę z wyraźnie złymi zamiarami.
(1.1) Ghule niekiedy chwytają ich, by posilić się ich mięsem.
Wiktionary
gigaherc
SJP.pl
kimono używane w sportach walki, np. w karate, judo, jiujitsu
SJP.pl
Gi (także Cesarzowa Ki; hangul: 기황후;lub Cesarzowa Qi /Ch’i: chiń. 奇皇后), mong. Öljei Khutuk (Өлзий хутуг) (1315-1369/1370) – cesarzowa Chin z dynastii Yuan jako małżonka Togona Temüra i matka chana Biligtü (Ayushiridary). Pochodziła z arystokratycznej rodziny z Goryeo.
Wikipedia
[czytaj: dżjakomo] włoskie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) film. nurt filmów grozy we włoskiej kinematografii lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX w.;
(1.2) film. film w nurcie giallo (1.1)
Wiktionary
Gi
Wikipedia
(1.1) spaghetti thriller
Wiktionary
[czytaj: dżjańi] włoskie imię męskie
SJP.pl
wiciowiec wywołujący lambliozę; lamblia
SJP.pl
zakażenie pierwotniakiem należącym do wiciowców - lamblia jelitowa; lamblioza
SJP.pl
Giardioza, lamblioza (łac. "giardiosis") – choroba pasożytnicza jelita cienkiego wywoływana przez pierwotniaki z gatunku "Giardia intestinalis" (ogoniastek jelitowy). Inne łacińskie nazwy tego pasożyta to "Giardia duodenalis" oraz, stosowana głównie w Stanach Zjednoczonych, "Giardia lamblia". Występuje w umiarkowanych szerokościach geograficznych, tak samo często w krajach wysoko rozwiniętych, jak i rozwijających się.
Wikipedia
pogardliwa nazwa nadawana innowiercom przez wyznawców islamu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. (pejor.) muzułmańskie określenie innowiercy, szczególnie chrześcijanina
Wiktionary
Giaur (tur. "gawr", "giaur") – niewierny, pogardliwe określenie nadawane przez wyznawców islamu innowiercom, zwłaszcza chrześcijanom. Określenie to użył George Byron w tytule poematu "Giaur".
Wikipedia
(1.1) …korsarstwo u Maurów nie było wcale rzeczą hańbiącą, ale czynem bohaterskim, rycerskim. Więc sami nawet członkowie rodziny sułtańskiej wysyłali statki na chwytanie i łupienie giaurów (psów chrześcijańskich).
(1.1) Ci prawdziwi synowie pustyni witali nas wszędzie z radością, i z wschodnią iście gościnnością przyjmowali w swych namiotach. Znają oni wszyscy Blunta, uważają go za swojego, a nienawidząc wszystkiego co angielskie, pokochali tego giaura, który sercem i duszą do nich przylgnął.
Wiktionary
IPA: ɟawr, AS: ǵau̯r
Wiktionary
przym. giaurski
Wiktionary
(1.1) kafir, daw. dziaur, dżaur,dżawr, gawur, gaur, kaur
Wiktionary
→ giaur
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z giaurem, dotyczący giaura
Wiktionary
rzecz. giaur mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. przechylać, przeginać
2. gibać się - zginać się, wyginać się na bok, w przód lub do tyłu; przechylać się, kołysać się
SJP.pl
1. przechylać, przeginać
2. gibać się - zginać się, wyginać się na bok, w przód lub do tyłu; przechylać się, kołysać się
SJP.pl
Zobacz też: Łukasz Gibała – polityk, samorządowiec i przedsiębiorca.
Gibała (dawniej niem. "Giballen") – osada leśna w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Olsztynek. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Warlity Małe. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
wąskonosa małpa człekokształtna z rodziny gibonowatych; gibon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. przedstawiciel rodziny małp człekokształtnych o długich kończynach przednich i bez ogona
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) gibon
Wiktionary
rodzaj ssaków naczelnych z rodziny gibbonowatych
SJP.pl
Gibboniec ("Nomascus") – rodzaj ssaków naczelnych z rodziny gibbonowatych (Hylobatidae).
Wikipedia
o cenach gibbonowatych (rodzina małp); gibonowate
SJP.pl
Gibbonowate, gibonowate, gibony, gibbony (Hylobatidae) – rodzina średniej wielkości ssaków naczelnych z nadrodziny człekokształtnych (Hominoidea) w obrębie infrarzędu małpokształtnych (Simiiformes) o długich kończynach wyspecjalizowanych w życiu nadrzewnym. W zapisie kopalnym znane od miocenu.
Wikipedia
o cenach gibbonowatych (rodzina małp); gibonowate
SJP.pl
rodzina małp człekokształtnych; gibony, gibonowate
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
minerał, wodorotlenek glinu; hydrargilit, hydrargiryt
SJP.pl
Gibbsyt (hydrargilit) Al(OH)3 – minerał, odmiana polimorficzna wodorotlenku glinu o zawartości 65,4% Al2O3, może zawierać domieszki SiO2, Fe2O3, MgO i inne. Występuje w skupieniach zbitych, blaszkowatych lub o budowie promienistej; czasem w postaci naskorupień i form naciekowych. Nazwa pochodzi o nazwiska amerykańskiego mineraloga George Gibbs (1776–1833).
Wikipedia
Gibea, "Gibea Beniamina", "Gibea' Saula" – rodzinne miasto i stolica Saula, króla Izraela.
Wikipedia
członek partii stronników władzy cesarskiej we Włoszech w czasach walki cesarzy z papiestwem i miastami w XII i XIII wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. polit. zwolennik cesarstwa w średniowiecznych Włoszech;
Wiktionary
(1.1) Siena była w rękach gibelinów.
(1.1) Gwelfowie walczyli mężnie z gibelinami.
Wiktionary
rzecz. gibelinizm m.
przym. gibeliński
Wiktionary
członek partii stronników władzy cesarskiej we Włoszech w czasach walki cesarzy z papiestwem i miastami w XII i XIII wieku
SJP.pl
→ gibelin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gibelinami, dotyczący gibelinów
Wiktionary
rzecz. gibelin mos., gibelinizm mrz.
Wiktionary
Gibeon (hebr. גבעון) – jedno z najstarszych miast Kanaanu, wielokrotnie wzmiankowane w Biblii. Gibeon identyfikowany jest ze współczesnym el-Dżib, zlokalizowanym 13 km na północny zachód od Jerozolimy.
Wikipedia
przymiotnik od: giberelina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biochem. związany z gibereliną, dotyczący gibereliny
Wiktionary
rzecz. giberelina ż.
Wiktionary
Gibereliny (GA1-GAn) – związki będące zarówno właściwymi fitohormonami, jak i produktami ich przemian, zaliczane często do regulatorów wzrostu i rozwoju roślin. Gibereliny należące do fitohormonów regulują wzrost i dojrzewanie roślin. Najbardziej rozpowszechnioną gibereliną jest kwas giberelinowy (GA3).
Wikipedia
mieszkaniec Gib (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Gib (wsi w Polsce)
SJP.pl
zwinny, giętki, sprężysty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. giętki, zwinny
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. szybki
Wiktionary
(1.2) Ten twój synek jest bardzo gibki.
Wiktionary
IPA: 'gʲipkʲi, AS: ǵipḱi
Wiktionary
przysł. gibko, gibem
rzecz. gibkość ż.
Wiktionary
(1.1) sprężysty
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. szybko
Wiktionary
(1.1) Pyjter rano gibko poszoł po świeże żymły.
Wiktionary
IPA: 'gʲipkɔ, AS: ǵipko
Wiktionary
przym. gibki
przysł. gibem
rzecz. gibkość ż.
Wiktionary
→ gibki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest gibkie; cecha tych, którzy są gibcy
Wiktionary
Gibkość – zdolność człowieka do osiągania dużej amplitudy w wykonywanych ruchach. Ćwiczenie gibkości ma za zadanie przygotowanie aparatu ruchu do realizacji zadań startowych oraz opanowanie racjonalnej techniki.
Do czynników wpływających na rozwój gibkości zalicza się:
Wikipedia
przym. gibki
przysł. gibko
Wiktionary
(1.1) giętkość, elastyczność, prężność, sprężystość
Wiktionary
1. przechylić, przegiąć
2. gibnąć się - zgiąć się, wygiąć się na bok, w przód lub do tyłu; przechylić się
SJP.pl
wąskonosa małpa człekokształtna, z rodziny gibonowatych; gibbon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. przedstawiciel rodziny małp człekokształtnych o długich kończynach przednich i bez ogona
(1.2) środ. mot. Fiat 126p;
(1.3) slang. skręt z marihuany; joint
Wiktionary
(1.1) Co chwilę gibon jakiś lub magot, z ohydnie gołym, czerwonym pośladkiem, wyciągał przez kratę rękę kosmatą, usiłując dla psoty dosięgnąć piór w ogonie ptaków królewskich; papugi wieszały się na prętach przegrody i rozdziawiając dzioby, karykaturalnie do orlich podobne, wtórowały zgiełkliwym krzykiem miauczeniu wykrzywiających się małp.
(1.2) Widziałaś nowego gibona Gabryśki? Zaparkowała przed instytutem.
(1.3) Machniemy gibona?
Wiktionary
IPA: ˈɟibɔ̃n, AS: ǵibõn
Wiktionary
(1.1)
rzecz. gibonowate lm nm.
przym. gibonowaty
Wiktionary
(1.2) kaszlak, maluch
Wiktionary
o cechach gibonowatych (rodzina małp)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Hylobatidae|Gray|ref=tak., rodzina średniej wielkości małp człekokształtnych;
Wiktionary
(1.1) Spośród człekokształtnych gibonowate są najlepiej przystosowane do nadrzewnego trybu życia.
Wiktionary
rzecz. gibon mzw.
Wiktionary
o cechach gibonowatych (rodzina małp)
SJP.pl
rodzina małp człekokształtnych; gibonowate, gibbony
SJP.pl
1. terytorium zależne Wielkiej Brytanii położone na krańcu Półwyspu Iberyjskiego;
2. stolica tego terytorium i port morski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego
(1.2) geogr. polit. terytorium zamorskie Wielkiej Brytanii na Gibraltarze (1.1);
(1.3) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości w Stanach Zjednoczonych i w Wenezueli
Wiktionary
Gi
Wikipedia
(1.1) Gibraltar został zdobyty przez wodza Berberów Tarika (stąd nazwa Gebel Tariq, Dżebel Tarik – „góra Tarika”), który zbudował tu twierdzę.
Wiktionary
IPA: ɟiˈbraltar, AS: ǵibraltar
Wiktionary
rzecz. Gibraltarczyk m., Gibraltarka ż., gibraltarczyk m., gibraltarka ż.
przym. gibraltarski
Wiktionary
mieszkaniec Gibraltaru (stolicy Gibraltaru)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Gibraltaru (stolicy terytorium Gibraltar)
Wiktionary
IPA: ˌɟibralˈtart͡ʃɨk, AS: ǵibraltarčyk
Wiktionary
rzecz. Gibraltar m., Gibraltarczyk m., Gibraltarka ż.
:: fż. gibraltarka ż.
przym. gibraltarski
Wiktionary
mieszkanka Gibraltaru (stolicy terytorium o tej samej nazwie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Gibraltaru (stolicy terytorium Gibraltar)
Wiktionary
IPA: ˌɟibralˈtarka, AS: ǵibraltarka
Wiktionary
rzecz. Gibraltar m., Gibraltarczyk m., Gibraltarka ż.
:: fm. gibraltarczyk m.
przym. gibraltarski
Wiktionary
związany z Gibraltarem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Gibraltarem, dotyczący Gibraltaru
Wiktionary
rzecz. Gibraltar m., Gibraltarczyk m., Gibraltarka ż., gibraltarczyk m., gibraltarka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Giby, wieś gminna w województwie podlaskim
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) reg-pl|Poznań. wysoki człowiek
(1.2) daw. gw-pl|Warszawa. cylinder
Wiktionary
(1.1) ginol
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Giby (lit. "Gibai") – wieś o charakterze letniskowym w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sejneńskim, siedziba gminy Giby (dawniej gminy Pokrowsk). Leży pomiędzy jeziorami Gieret i Pomorze, przez tereny wsi przepływa rzeka Marycha. Leży przy drodze krajowej nr 16.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gichać.
Wiktionary
czas. gichać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) reg. pozn. wylać, nalać, oblać
Wiktionary
rzecz. gichanie n.
Wiktionary
czasownik
(1.1) gw-pl|Poznań. oblać, lunąć, nalać
Wiktionary
Gichon – jedna z czterech odnóg rzeki wypływającej z biblijnego Edenu. W przeciwieństwie do Tygrysu i Eufratu, nie udało się jednoznacznie stwierdzić, jaką dokładnie rzekę miał na myśli autor Księgi Rodzaju.
Na temat położenia Gichonu funkcjonowało wiele teorii. Na przykład w XVII wieku Peter Heyleyn sugerował, że Gichon był zachodnią odnogą Eufratu, a nie – jak powszechnie sądzono – inaczej nazwanym Nilem.
Wikipedia
dawniej:
1. podagra;
2. gościec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. wsad do pieca hutniczego
(1.2) techn. górny otwór pieca hutniczego
Wiktionary
(1.3) Wieża, zwana gichtą, służyła do wyciągania za pomocą ręcznego dźwigu wsadu – czyli darniowej rudy żelaza, węgla drzewnego i topników – na sporą wysokość, aby zasypać nim zbudowany w pobliżu cylindryczny wielki piec.
Wiktionary
(1.1) wsad
(1.3) wieża wyciągowa
Wiktionary
[czytaj: żyKLE] wysokiej jakości technika wykonywania odbitki, używana w fotografii kolekcjonerskiej
SJP.pl
część goleni cielęcej; potrawa z tej części
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. część goleni cielęcia, jagnięcia lub innego zwierzęcia
(1.2) spoż. kulin. potrawa z giczy (1.1)
Wiktionary
potocznie: noga; giczała, giczoła, giczoł
SJP.pl
potocznie: noga; giczała, giczoła, giczoł
SJP.pl
zdrobnienie od: gicz
SJP.pl
potocznie: noga; giczała, giczoła, giczał
SJP.pl
potocznie: noga; giczała, giczoła, giczał
SJP.pl
1. członek XVIII-wiecznego oddziału konnego dostarczającego przewodników wojskom lub służącego jako eskorta;
2. osoba oprowadzająca turystów, przewodnik; guide
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. członek XVIII-wiecznego oddziału konnego dostarczającego wojskom przewodników lub posługującej eskorty
(1.2) książk. osoba, która oprowadza turystów
(1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. obrzydliwiec, brzydota
(1.4) gw-pl|Śląsk Cieszyński. nicpoń, urwipołeć
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) książka, która zawiera istotne wskazówki ułatwiające podróż
Wiktionary
GI
Wikipedia
IPA: ɟit, AS: ǵit
Wiktionary
(1.2) przewodnik
(1.3) gw. Śląsk Cieszyński gizd
(1.4) gw. Śląsk Cieszyński gizd
(2.1) przewodnik
Wiktionary
[czytaj: żid] nazwisko francuskie, m.in. André Gide (1869-1951), pisarz francuski; Charles Gide (1847-1932), francuski ekonomista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. wysoka kobieta
Wiktionary
(1.1) gidyja
Wiktionary
przymiotnik od: Gidle (wieś w województwie łódzkim)
SJP.pl
Zobacz też: Gideon (Missouri).
Gideon – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Oklahoma, w hrabstwie Cherokee.
Wikipedia
regionalnie: bardzo wysoka i szczupła dziewczyna
SJP.pl
mieszkaniec Gidli (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Gidli (wsi w Polsce)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Gidle – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Gidle.
4 września 1939 niemieccy żołnierze Wehrmachtu zamordowali 3 mieszkańców wsi, Wincentego Chojnackiego, Mariana Ociepę i Józefa Turka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
koń półkrwi angloarabskiej, zaprzęgowy
SJP.pl
Gidran – jedna z ras konia domowego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań, Nowy Sącz. reg-pl|Częstochowa. żart. wysoka kobieta
(1.2) śrpol. pogard. chudy i wątły koń, szkapa
Wiktionary
(1.1) gidea, gidia
Wiktionary
1. nazwa litery G;
2. eufemistycznie: gówno
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nazwa litery G / g
(1.2) pot. eufem. gówno, tandeta, szajs
Wiktionary
(1.2) Ten film to wielkie gie.
Wiktionary
IPA: ɟjɛ, AS: ǵi ̯e
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Giecz (u Galla Anonima "Gdech", u Kosmasa według tzw. rękopisu budziszyńskiego "Gradec"; lub według rękopisu sztokholmskiego "Gdec") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie średzkim, w gminie Dominowo leżąca nad Moskawą. Jeden z najstarszych i najważniejszych ośrodków grodowych wzniesiony około 865 roku, związany z początkami państwa polskiego, który typuje się na prawdopodobną siedzibę rodową pierwszych Piastów.
Wikipedia
Gieczno – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Zgierz.
Przez Gieczno przebiega droga wojewódzka nr 702 łącząca Zgierz i Kutno.
Gieczno uzyskało lokację miejską przed 1543 rokiem, zdegradowane przed 1575 rokiem.
Wikipedia
nazwisko, np. Jerzy Giedroyc (Giedroyć) (1906-2000), polski wydawca, publicysta, prawnik
SJP.pl
nazwisko, np. Jerzy Giedroyć (Giedroyc) (1906-2000), polski wydawca, publicysta, prawnik
SJP.pl
Giedroyć, "l. mn." Giedroyciowie, "ż." (panna) Giedroyciówna, (pani) Giedroyciowa (oboczności: Giedrojć, Giedroyc) – polskie nazwisko pochodzenia litewskiego. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nazwisko Giedroyć nosiły 84 osoby.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Giedymin, także Gedymin, lit. "Gediminas" (ur. ok. 1275, zm. w grudniu 1341 pod Wieloną) – wielki książę litewski w latach 1316–1341, założyciel dynastii Giedyminowiczów, dziad Jagiełły.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Kresy południowe. kufel
(1.2) gw-pl|Lwów. szyna, tor
(1.3) gw-pl|Lwów. kolejka (napoju alkoholowego)
(1.4) gw-pl|Lwów. panna
Wiktionary
(1.1) war. glajza
Wiktionary
gielas dziesięcioplamek, gielas czternastoplamek - gatunki chrząszczy z rodziny biedronek
SJP.pl
[czytaj: gilgud] nazwisko, m.in. sir John Gielgud (właściwie Arthur Gielgud) (1904-2000), angielski aktor i reżyser
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Gielniowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Gielniowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
}|-
Gielniów – miasto w Polsce położone w województwie mazowieckim, w powiecie przysuskim, siedziba miejsko-wiejskiej gminy Gielniów oraz rzymskokatolickiej parafii bł. Władysława z Gielniowa.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma imienia Grzegorz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Giemlice (niem. "Gemlitz") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, od 2 lipca 1976 w gminie Cedry Wielkie. Leży na obszarze Żuław Gdańskich. Ma status sołectwa.
W latach 1945–1954 Giemlice należały do województwa gdańskiego a w latach 1975–1998 do małego województwa gdańskiego. W latach 1945–1954 i 1973–1976 należały do gminy Suchy Dąb. W latach 1954–1972 należały do gromady Cedry Wielkie.
Wikipedia
1. wyprawiona skóra kozia, używana w galanterii; szewro
2. ssak górski z rodziny pustorożców; kozica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. kozica
(1.2) rzem. wyprawiona skóra kozia
(1.3) środ. klapa, kres
(1.4) przestęp. kara śmierci
Wiktionary
Giemza (z niem. "Gämse"), inaczej zamsz lub szewro (franc. "chamois" [kozica, giemza], "chèvre" [koza]) – skóra kozia w procesie wyprawiania garbowana chromowo. Bardzo cienka i miękka, stosowana głównie do produkcji galanterii (rękawiczki, obuwie) luksusowej. Dawniej najwyżej ceniono skórę kozic dziś będących w Europie pod ścisłą ochroną.
Wikipedia
(1.1) Polowaliśmy na giemzy w Alpach.
(1.2) Do produkcji tych mokasynów użyto giemzę przywiezioną z Włoch.
(1.3) Nie udało ci się skombinować biletów, no to giemza.
(1.4) Giemza? – mruknął ponuro. (…) Znał ten moment, w którym najodważniejsi, najbardziej cyniczni przestępcy tracili panowanie nad sobą.
Wiktionary
przym. giemzowy
Wiktionary
(1.2) szewro
Wiktionary
przymiotnik od: giemza
SJP.pl
zdrobnienie od: Eugeniusz (imię męskie); Genek, Geniek, Genio, Gienio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m., forma poufała imienia Eugeniusz
Wiktionary
(1.1) Mam na imię Gienek i jestem księgowym z Opola.
Wiktionary
rzecz. Eugeniusz mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: Genowefa, Eugenia (imiona żeńskie); Genia, Gieńka
SJP.pl
zdrobnienie od: Eugeniusz (imię męskie); Gienek, Geniek, Genek, Genio
SJP.pl
zdrobnienie od:
1. Eugenia;
2. Genowefa
SJP.pl
zdrobnienie od: Eugeniusz (imię męskie); Genek, Geniek, Genio, Gienio
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rosyjskie imię męskie
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. plural|gra.
Wiktionary
Gier – rzeka we Francji, przepływająca przez tereny departamentów Loara oraz Rodan, o długości 40,3 km. Stanowi prawy dopływ rzeki Rodanu.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. posag
Wiktionary
IPA: ɟɛˈrada, AS: ǵerada
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Gierałtowice
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gierałtowem, dotyczący Gierałtowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Gierałtów m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie dolnośląskim, w gminie Nowogrodziec;
(1.2) geogr. zob. Stary Gierałtów.
(1.3) geogr. zob. Nowy Gierałtów.
Wiktionary
Gierałtów ( Gersdorf a. Queis) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, w gminie Nowogrodziec.
Gierałtów to duża wieś leżąca na północnym skraju Pogórza Izerskiego, nad północnym biegiem Czernej Wielkiej, na wysokości około 220–230 m n.p.m.
Wikipedia
rzecz. gierałtowianin m., gierałtowianka ż.
przym. gierałtowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|giercować.
Wiktionary
czas. giercować ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) neol. slang. długo grać w gry komputerowe
Wiktionary
(1.1) To prawdziwy nolife, cały dzień siedzi przed ekranem i tylko giercuje.
Wiktionary
IPA: ɟɛrˈt͡sɔvat͡ɕ, AS: ǵercovać
Wiktionary
rzecz. giercowanie n.
przym. growy
Wiktionary
(1.1) grać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
potocznie:
1. grać w grę elektroniczną;
2. grać na instrumencie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. powiat gierdawski - dawny pruski powiat istniejący w latach 1818-1945 w Prusach Wschodnich;
2. → Gierdawy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Gierdawami, dotyczący Gierdaw
Wiktionary
rzecz. Gierdawy mrz.
Wiktionary
kolonia w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Żeleznodorożnyj (historyczna nazwa miasta w Prusach Wschodnich, obecnie egzonim wariantowy);
Wiktionary
przym. gierdawski
Wiktionary
potocznie: intrygi, podstęp
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zdrobnienie od: gra;
2. chwyt aktorski przejaskrawiający, banalizujący, wulgaryzujący grę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od gra
(1.2) pejor. zwykle nieczyste postępowanie
Wiktionary
(1.2) Nie miał zamiaru mieszać się w to, co robią. Nic go nie obchodzą przecież ich brudne gierki.
Wiktionary
rzecz. przygrywka ż., grajek mos., gracz mos., gra ż.
czas. grać
przym. growy, grywalny
Wiktionary
potocznie: intrygi, podstęp
SJP.pl
Gierki ( Геркі; Герки) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim, w sielsowiecie Ludwinów.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. hist. sposób uprawiania polityki właściwy Edwardowi Gierkowi
Wiktionary
(1.1) To Donald Tusk ponownie odkrył możliwość wykorzystania gierkizmu dla krótkotrwałego sukcesu politycznego.
Wiktionary
rzecz. gierkowszczyzna ż.
przym. gierkowski
Wiktionary
potocznie: fascynacja Edwardem Gierkiem, pierwszym sekretarzem PZPR
SJP.pl
dotyczący Edwarda Gierka i czasów jego rządów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z okresem sprawowania władzy przez Edwarda Gierka
Wiktionary
(1.1) Dla zakładu lata gierkowskie były okresem największej prosperity.
Wiktionary
rzecz. gierkizm mrz., gierkowszczyzna ż.
Wiktionary
1. okres władzy Edwarda Gierka (1971-1980);
2. styl sprawowania władzy przypominający tamtą epokę
SJP.pl
potocznie o drodze Warszawa-Katowice
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zbudowana w latach siedemdziesiątych XX wieku droga szybkiego ruchu łącząca Warszawę z Katowicami;
Wiktionary
Gierkówka – potoczna nazwa drogi szybkiego ruchu łączącej Warszawę z Katowicami, zbudowanej w latach 1972–1976, pochodząca od osoby Edwarda Gierka, I sekretarza KC PZPR, który był inicjatorem jej budowy.
Wikipedia
(1.1) Wczoraj wróciłem z Katowic dopiero o siódmej, bo na gierkówce były straszne korki.
Wiktionary
IPA: ɟɛrˈkufka, AS: ǵerkufka
Wiktionary
przestarzałe: masyw górski w Tatrach Wysokich; Garłuch; Gerlach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. masyw górski w Tatrach;
Wiktionary
(1.1) Zaraz na początku maja wspięli się na Gierlach.
Wiktionary
przym. gierlachowski
Wiktionary
(1.1) Gerlach, daw. Garłuch
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący Gierlachu, związany z Gierlachem
Wiktionary
rzecz. Gierlach m.
Wiktionary
(1.1) gerlachowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
w średniowieczu: młodzieniec, który towarzyszył rycerzowi na wojnie, by pomagać mu w ekwipażu, a także by zasłużyć sobie na zaszczyt pasowania na rycerza; sługa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. pomocnik rycerza przygotowujący się do stanu rycerskiego;
Wiktionary
Giermek (od węg. "gyermek" – dziecko) – pomocnik średniowiecznego rycerza, młodzieniec towarzyszący rycerzowi i szkolący się w służbie wojskowej. Jego służba była traktowana jako przygotowanie do stanu rycerskiego.
Wikipedia
[czytaj: gieROJ] ironicznie: osoba pozornie lub niepotrzebnie odważna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. bohater
(1.2) iron. ktoś pozornie odważny
Wiktionary
(1.1) Wielki napis rosyjską bukwą sławi gierojów poległych „za swobodu i sczastje naszego naroda”.
Wiktionary
potocznie: bohaterka; heroina
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko polskie, m.in. Jędrzej Giertych (1903-92), działacz polityczny, publicysta
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Nie mylić z: Gietrzwałd.
Wikipedia
przymiotnik od: Gierzwałd; gierzwałdzki
SJP.pl
przymiotnik od: Gierzwałd; gierzwałdowski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
środowiskowo: gram narkotyku
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Nie mylić z: Gierzwałd.
Wikipedia
przymiotnik od: Gietrzwałd; gietrzwałdzki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gietrzwałdem, dotyczący Gietrzwałdu
Wiktionary
rzecz. Gietrzwałd m., Gietrzwałdzianin m., Gietrzwałdzianka ż.
przym. gietrzwałdzki
Wiktionary
(1.1) gietrzwałdzki
Wiktionary
mieszkaniec Gietrzwałdu (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Gietrzwałdu (wsi w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Gietrzwałd; gietrzwałdowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gietrzwałdem, dotyczący Gietrzwałdu
Wiktionary
(1.1) Zygmunt wyobraził sobie grupkę klęczących. Pobrzękiwali szabelkami, modląc się do plastikowyastikowej konewki w kształcie Matki Boskiej Gietrzwałdzkiej.
Wiktionary
rzecz. Gietrzwałd m., Gietrzwałdzianin m., Gietrzwałdzianka ż.
przym. gietrzwałdowski
Wiktionary
(1.1) gietrzwałdowski
Wiktionary
Giewartów – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie słupeckim, w gminie Ostrowite.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Giewartów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Giewontem, dotyczący Giewontu
Wiktionary
rzecz. Giewont mrz., giewont mrz.
przym. giewontowy
Wiktionary
masyw górski w Tatrach Zachodnich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. papieros marki „Giewonty”, popularnej w PRL
Wiktionary
Giewont – masyw górski w Tatrach Zachodnich o wysokości 1895 m n.p.m. i długości 2,7 km. Jego główny wierzchołek, Wielki Giewont, jest zazwyczaj uznawany za najwyższy szczyt Tatr Zachodnich położony w całości na terenie Polski; choć wyższa jest Twarda Kopa w Czerwonych Wierchach, pomija się ją ze względu na niewielką wybitność.
Wikipedia
(1.1) Sztygar palił giewonty, które nosił w kieszonce na piersi.
Wiktionary
IPA: ˈɟɛvɔ̃nt, AS: ǵevõnt
Wiktionary
rzecz. Giewont mrz.
przym. giewoncki, giewontowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Giewontem, dotyczący Giewontu
Wiktionary
rzecz. Giewont mrz., giewont mrz.
przym. giewoncki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
owad, którego larwy rozwijają się w organizmie niektórych zwierząt parzystokopytnych (głównie bydła)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. owad podobny do muchy, pasożyt, kąsa głównie bydło i konie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɟɛs, AS: ǵes
Wiktionary
czas. gzić się
Wiktionary
(1.1) bąk, ślepak
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej, zdrobnienie od: giezło
SJP.pl
luźna koszula kobieca z cienkiego płótna, noszona w okresie średniowiecza i renesansu; gzło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. koszula, także. długie ubranie płócienne, obszerna szata lniana (także. zasłona), kitel, całun, alba
Wiktionary
(1.1) Penelopa narodów, co utkała to pruła, zalotników zachłanność dopełniła jej los. Za czym pracę podjęła Dejanira nieczuła, szyjąc giezła śmiertelne rzeszom Herkulesów na stos.
Wiktionary
IPA: ˈɟɛzwɔ, AS: ǵezu̯o
Wiktionary
(1.1) gzło
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. plural|giełda.
Wiktionary
skrót od: giełdowy
SJP.pl
instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. finans. instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe;
(1.2) ekon. hand. stałe lub okresowe miejsce zorganizowanej detalicznej lub hurtowej sprzedaży towarów określonego rodzaju
(1.3) stpol. grupa ludzi, biesiadująca za wspólne pieniądze
(1.4) stpol. miejsce, w którym spotykali się kupcy
(1.5) stpol. pejor. karczma, miejsce o złej sławie
(1.6) stpol. zbieranina, zgraja
Wiktionary
Giełda – miejsce, gdzie w ustalonym czasie dokonywane są transakcje kupna/sprzedaży określonych instrumentów. Transakcje na giełdach zawierane są zgodnie z obowiązującym regulaminem, między członkami giełdy pośredniczącymi w zawieraniu transakcji.
Wikipedia
(1.1) Adam długo korzystał z hossy na giełdzie, ale Stefan nie potrafił na tym korzystać.
(1.1) Grając na giełdzie, straciłem cały swój majątek.
(1.2) Używane części do peceta znajdziesz tanio na giełdzie komputerowej.
(1.4) Panowie kupcy, jak się z sobą o pewnej godzinie przed giełdą, albo w saméy giełdzie, o cenie namówią, tak cenę trzymaią. sic.
(1.5) Teraz dwory pańskie są wszeteczeństwa i wszelakiey niepobożności sromotnemi giełdami. sic.
Wiktionary
IPA: ˈɟɛwda, AS: ǵeu̯da
Wiktionary
rzecz. giełdowicz m., giełdziarz m., giełdowiec m., giełdziara ż., gildia ż.
przym. giełdowy, giełdziarski; stpol. giełdziany
przysł. giełdowo
Wiktionary
(1.6) hałastra, gawiedź, tłok
Wiktionary
mania na punkcie giełdy, nałogowe granie na giełdzie
SJP.pl
osoba handlująca na giełdzie, np. samochodowej, kwiatowej; giełdziarz
SJP.pl
potocznie: gracz giełdowy; giełdziarz
SJP.pl
przymiotnik od: giełda
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od: giełda
Wiktionary
IPA: ɟɛwˈdɔvɨ, AS: ǵeu̯dovy
Wiktionary
rzecz. giełda ż., giełdziara ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Warszawa. sprzedawczyni na targowisku
Wiktionary
rzecz. giełda ż., giełdowicz m., giełdziarz m., giełdowiec m.
przym. giełdowy, giełdziarski, stpol. giełdziany
Wiktionary
przymiotnik od: giełdziarz
SJP.pl
potocznie: gracz, spekulant giełdowy
SJP.pl
Antoni Giełgud (1792-1831), generał polski, uczestnik powstania listopadowego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Giełgudyszek
Wiktionary
rzecz. Giełgudyszki lm.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu mariampolskim.
Wiktionary
Giełgudyszki (lit. "Gelgaudiškis") – miasto na Litwie, położone w okręgu mariampolskim, 15 km od Szaków.
Wikipedia
przym. giełgudyski
Wiktionary
zaburzenie mowy polegające na nieświadomym zakłóceniu percepcji, artykułowania i formułowania wypowiedzi
SJP.pl
Giełkot, mowa bezładna (inne określenia fachowe: "trzepotanie mowy, paplanie, bataryzm, polten, bredouillement, cluttering, tumultus (łac.), sermonis, paraphrasia [parafrazja], praeceps") – zaburzenie płynności mowy objawiające się zmiennym tempem i zbyt długimi przerwami w trakcie mówienia, często również innymi zaburzeniami mowy, błędami fonetycznymi oraz deficytami uwagi. Giełkot jest często mylony z jąkaniem.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Genowefa, Eugenia (imiona żeńskie); Genia, Gieńka
SJP.pl
1. potocznie: obrazek lub krótka, zapętlona animacja;
2. plik graficzny w formacie GIF
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) adm. farm. Główny Inspektorat Farmaceutyczny;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) inform. nazwa jednego ze standardów zapisu obrazów i animacji bitmapowych;
(2.2) inform. obraz lub krótki film zapisany w standardzie GIF (2.1)
Wiktionary
(2.2) gif
Wiktionary
dawniej: część rękojeści broni białej osłaniająca rękę; garda, jelec
SJP.pl
1. wiosłowa łódź okrętowa o ściętej rufie
2. jednokonny powozik dwukołowy, używany dawniej w Anglii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. mors. wąska, szybka łódź wiosłowa o ściętej rufie
(1.2) hist. jednokonny powozik dwukołowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɟik, AS: ǵik
Wiktionary
(1.1) bąk
Wiktionary
gigue; jig;
1. taniec ludowy pochodzenia angielskiego, żywy, skoczny, popularny do dziś w Irlandii;
2. część klasycznej suity o melodyce zbliżonej do tego tańca
3. dawny instrument muzyczny smyczkowy
SJP.pl
Giga (G) – przedrostek jednostki miary oznaczający mnożnik 1 000 000 000 = 109(miliard).
Wikipedia
w informatyce: jednostka pojemności pamięci równa 1024 megabajtom (skrót: GB)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. jednostka ilości informacji: zapisywanej, przetwarzanej lub przesyłanej; również jednostka pojemności nośników danych i pamięci operacyjnej komputera równa 1024 megabajtom;
Wiktionary
Gigabajt (skrót GB) lub gibibajt (skrót GiB) – jednostki używane w informatyce oznaczające odpowiednio miliard (1 000 000 000 = 109) bajtów i 230, czyli 1 073 741 824 = 10243 bajtów.
Stosowana m.in. do określania pojemności dużych pamięci masowych. Współczesne dyski twarde posiadają pojemność liczoną w setkach, a nawet tysiącach gigabajtów.
Wikipedia
(1.1) 1 gigabajt to 1024 megabajty.
(1.1) Ta karta pamięci ma 8 gigabajtów.
Wiktionary
rzecz. bajt mrz.
przym. gigabajtowy
Wiktionary
(1.1) skr. GB
Wiktionary
→ gigabajt
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) inform. mający rozmiar albo pojemność jednego gigabajta
Wiktionary
rzecz. gigabajt mrz.
Wiktionary
jednostka informacji równa 1 073 741 824 bitom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. jednostka ilości informacji, 230 bitów
Wiktionary
Gigabit – jednostka informacji, w skrócie Gb lub Gbit.
Wikipedia
(1.1) 1 gigabit to 1024 megabity.
Wiktionary
(1.1) Gb
Wiktionary
jednostka pracy i energii równa miliardowi dżuli
SJP.pl
jednostka pracy i energii równa miliardowi elektronowoltów (skrót: GeV)
SJP.pl
ogromna, wysoko zautomatyzowana fabryka
SJP.pl
jednostka mocy obliczeniowej komputerów równa miliardowi flopów; gigaflops
SJP.pl
jednostka mocy obliczeniowej komputerów równa miliardowi flopsów; gigaflop
SJP.pl
jednostka częstotliwości równa miliardowi herców (skrót: GHz)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miar. jednostka częstotliwości równa miliardowi herców
Wiktionary
(1.1) oznaczenie GHz; rzad. gigacykl
Wiktionary
pozaukładowa jednostka ciepła równa miliardowi kalorii (skrót: Gcal)
SJP.pl
jednostka długości równa 1 000 000 000 metrów (symbol: Gm)
SJP.pl
Gigametr (symbol: Gm) – wielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Jeden gigametr to 1 000 000 000 m. Jednostka może być zapisana w notacji naukowej jako 1 E+9 m (notacja wykładnicza) lub 1×109 m (notacja inżynieryjna), co równa się 1 000 000 000 × 1 m.
Wikipedia
gatunek ptaka z rodziny kolibrowatych; koliber wielki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z gigantem, gigantami, dotyczący giganta; taki jak gigant
Wiktionary
rzecz. gigant mos. / mrz.
przym. gigantyczny
Wiktionary
1. w mitologii greckiej: olbrzym, wielkolud;
2. człowiek o olbrzymim wzroście i wielkiej sile; także o kimś obdarzonym niezwykłymi zdolnościami w jakiejś dziedzinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mitgr. każdy z olbrzymów o wężowych splotach zamiast nóg, synów Uranosa i Gai;
(1.2) zob. olbrzym.
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) przen. coś (także organizacja) dużego i silnego
(2.2) slang. młodzieńcza ucieczka – z domu, z zakładu opiekuńczego lub poprawczaka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bogowie olimpijscy wygrali walkę z gigantami.
(1.1) Wielu gigantów zginęło przygniecionych rzuconymi na nich głazami, które utworzyły wyspy.
(1.2) Wszyscy mieszkańcy wioski bali się górskich gigantów.
(2.1) Drobni sklepikarze przegrywają z handlowymi gigantami.
Wiktionary
IPA: ˈɟiɡãnt, AS: ǵigãnt
Wiktionary
rzecz. gigantka ż., gigantyzm mrz., gigantyczność ż.
przym. gigantyczny, gigancki
Wiktionary
(1.2) olbrzym, kolos
(2.2) ucieczka, zrywka, dzida
Wiktionary
potocznie:
1. kobieta cierpiąca na gigantyzm;
2. kobieta o olbrzymim wzroście i wielkiej sile; tytanka;
3. kobieta obdarzona niezwykłymi zdolnościami w jakiejś dziedzinie; tytanka
SJP.pl
megafon wielkiej mocy, zwykle złożony z wielu głośników, wykorzystywany do nagłaśniania dużych, otwartych przestrzeni
SJP.pl
Gigantofon (z gr. "gigant" + "fōnē" = ogromny + głos) – rodzaj megafonu szczególnie wielkiej mocy, na ogół liczonej w tysiącach watów. Budowany jako zestaw wielu głośników, często w postaci „ściany” głośników, wykorzystywany m.in. podczas koncertów odbywanych na otwartej przestrzeni (stadiony sportowe itp.)
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mitgr. walka gigantów z bogami olimpijskimi;
Wiktionary
Gi
Wikipedia
IPA: ˌɟiɡãntɔ̃ˈmaxʲja, AS: ǵigãntõmaχʹi ̯a
Wiktionary
1. osoba skłonna do tworzenia rzeczy gigantycznych, niepotrzebnie wielkich;
2. osoba skłonna do podejmowania przedsięwzięć na wielką skalę
SJP.pl
1. skłonność do tworzenia rzeczy gigantycznych, niepotrzebnie wielkich;
2. skłonność do podejmowania przedsięwzięć na wielką skalę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mania budowania rzeczy gigantycznych, ponad potrzeby
Wiktionary
przym. gigantomański
Wiktionary
przymiotnik od: gigantomania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakteryzujący się gigantomanią
Wiktionary
rzecz. gigantomania ż.
Wiktionary
małpa kopalna żyjąca we wczesnym plejstocenie
SJP.pl
kopalny stawonóg, rak olbrzymi
SJP.pl
potężny, mięsożerny dinozaur o długiej szyi i długim ogonie, żyjący na terenach Ameryki Południowej we wczesnej kredzie
SJP.pl
Zobacz też: Gigantozaur (serial animowany).
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób gigantyczny; przeogromnie
Wiktionary
IPA: ˌɟiɡãnˈtɨt͡ʃʲɲɛ, AS: ǵigãntyčʹńe
Wiktionary
zob. gigantyczny.
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: gigantyczny
SJP.pl
niespotykanie wielki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ogromny, bardzo duży
Wiktionary
(1.1) Sięgnęła do torebki i wyjęła pocztówkę z widokiem budynków Marina City przypominających gigantyczne kaczany kukurydzy.
(1.1) Modernizacji ronda Zesłańców Syberyjskich warszawscy kierowcy czekają jak kania dżdżu – codziennie tworzą się tam gigantyczne korki.
(1.1) Na Alasce rybacy wyłowili gigantycznego okonia.
Wiktionary
IPA: ˌɟiɡãnˈtɨt͡ʃnɨ, AS: ǵigãntyčny
Wiktionary
rzecz. gigant m., gigantyzm m.
przysł. gigantycznie
przym. gigancki
Wiktionary
(1.1) wielki, monstrualny, olbrzymi, kolosalny
Wiktionary
nadmierny rozmiar ciała, przekraczający normę charakterystyczną dla danej populacji, spowodowany nadmiarem hormonu wzrostu bądź niedoborem estrogenów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gigantyczne rozmiary czegoś
(1.2) ogromne rozmiary ciała osiągnięte w toku ewolucji przez przedstawiciela danego gatunku
(1.3) ogromny wzrost człowieka spowodowany nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu
Wiktionary
Gigantyzm – ogromne rozmiary ciała na skutek nadmiernego wzrostu całego kośćca i masy tkanek, mocno przekraczającego normy dla danej rasy.
U ludzi gigantyzm jest chorobą objawiającą się nadmiernym wzrostem ciała (powyżej 97 centyla dla danej populacji). Wyróżnia się dwie zasadnicze odmiany gigantyzmu: gigantyzm przysadkowy i gigantyzm eunuchoidalny. Nadmierny wzrost może być też objawem innych chorób, jak: zespół Marfana, zespół Beckwitha i Wiedemanna, zespół Sotosa.
Wikipedia
rzecz. gigant mos./mrz.
Wiktionary
astronomiczna jednostka długości równa miliardowi parseków
SJP.pl
jednostka ciśnienia równa miliardowi paskali
SJP.pl
glon z typu krasnorostów
SJP.pl
jednostka masy równa miliardowi ton (skrót: Gt)
SJP.pl
jednostka mocy równa 1 000 000 000 watów
SJP.pl
jednostka energii elektrycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) elektr. ilość energii elektrycznej równa pracy wykonywanej przez prąd o mocy 1 gigawata w ciągu jednej godziny; milion kilowatogodzin
Wiktionary
(1.1) Ta nowa farma wiatrowa dostarcza 200 gigawatogodzin prądu na rok.
Wiktionary
IPA: ˌɟiɡavatɔɡɔˈd͡ʑĩna, AS: ǵigavatogoʒ́ĩna
Wiktionary
(1.1) skrót GWh
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|giglać.
Wiktionary
IPA: ɟiɡˈlãɲɛ, AS: ǵiglãńe
Wiktionary
czas. giglać
Wiktionary
delikatnie dotykać, pocierać opuszkami palców lub jakimiś przedmiotami, np. piórem, wrażliwych na dotyk miejsc na czyimś ciele, powodując śmiech u tego kogoś; gilgotać, łaskotać, gilgać; smyrać
SJP.pl
czasownik
(1.1) reg. pozn. łaskotać
Wiktionary
rzecz. giglanie n., niegiglanie n.
Wiktionary
[czytaj: dżili] nazwisko, np. Beniamino Gigli (1890-1957), tenor włoski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ŻIgolo lub DŻIgolo] płatny partner do tańca w nocnych lokalach rozrywkowych; żigolo; fordanser
SJP.pl
potocznie: gigabitowy, gigabajtowy
SJP.pl
[czytaj: żi:g] giga; jig;
1. taniec ludowy pochodzenia angielskiego, żywy, skoczny, popularny do dziś w Irlandii;
2. część klasycznej suity o melodyce zbliżonej do tego tańca
3. dawny instrument muzyczny smyczkowy
SJP.pl
[czytaj: hihON] miasto w Hiszpanii
SJP.pl
poziome ruchome drzewce służące do mocowania dolnego liku żagla; bom
SJP.pl
1. ptak z rodziny łuszczaków, trochę większy od wróbla, o barwnym upierzeniu, w Polsce gniazdowy, zimujący jako gość z północy;
2. potocznie: wydzielina spływająca z nosa; smark
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Pyrrhula|ref=tak., barwny ptak wielkości wróbla, z rodziny łuszczakowatych;
(1.2) ornit. jedna z ras gołębia o czerwonym upierzeniu, pochodząca z Albanii;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) pot. śluzowy wyciek z nosa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Tam to, niżej, obok ścieżki wysadzonej agrestowymi i porzeczkowymi krzewy, których tylko najwyższe czubki wyglądały ku słońcu, tuliły się pomiędzy sobą i gile, i szczygły, mocno cienkimi łapkami obejmując zimne pręty.
(2.1) A nasz Janek w złym sosie, bo ma gila na nosie.
Wiktionary
IPA: ɟil, AS: ǵil
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. giluszek mzw.
przym. gilowy
Wiktionary
(2.1) glut, smark
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D., B. lp. od: gil
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gilak pustynny, gilak ciemnogłowy, gilak blady - gatunki małych ptaków z rodziny łuszczakowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gilać.
Wiktionary
czas. gilać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. pogilać)
(1.1) pot. delikatnie pieścić i łaskotać
czasownik zwrotny gilać się
(2.1) pot. delikatnie pieścić i łaskotać samego siebie
(2.2) pot. delikatnie pieścić i łaskotać siebie wzajemnie
Wiktionary
rzecz. gilgotka ż., gilanie n., gilgotanie n., pogilanie n., pogilgotanie n.
czas. gilgotać ndk., pogilać dk., pogilgotać dk.
wykrz. gili gili
Wiktionary
(1.1) gilgotać, łaskotać
Wiktionary
jednostka napięcia magnetycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Gilbert – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów "gisel" – przysięga i "beracht" – "jasny". Imię zostało wprowadzone do języka angielskiego przez Normanów, a potem spopularyzowane dzięki XII-wiecznemu św. Gilbertowi.
Wikipedia
(1.1) Chłopak mojej siostry ma na imię Gilbert.
Wiktionary
IPA: ˈɟilbɛrt, AS: ǵilbert
Wiktionary
Gilbert z małżonką; Gilbertowie
SJP.pl
Gilbert z małżonką; Gilbertostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gilberta lub z nim związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w średniowiecznej Europie: stowarzyszenie o charakterze religijnym, społecznym lub politycznym; gildia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
(1.2) imię|polski|ż., zdrobnienie od Hermenegilda
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz.
:: fm. Gildo m.
Wiktionary
1. w średniowiecznej Europie: stowarzyszenie o charakterze religijnym, społecznym lub politycznym; gilda;
2. środowiskowo: grupa osób grających w określoną wieloosobową grę komputerową przez Internet;
3. dawniej: organizacja kupiecka w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. w średniowiecznej Europie stowarzyszenie o charakterze obronnym, religijnym lub towarzyskim, w szczególności łączące interesy kupców i innych grup zawodowych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɟildʲja, AS: ǵildʹi ̯a
Wiktionary
przym. gildyjny
rzecz. giełda ż.
Wiktionary
(1.1) konfraternia
Wiktionary
przymiotnik od: gildia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od gildia
Wiktionary
IPA: ɟilˈdɨjnɨ, AS: ǵildyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. gildia ż.
Wiktionary
odmiana reformizmu; ruch robotniczy w Anglii zwłaszcza po pierwszej wojnie światowej zrzeszający inteligencję z robotnikami
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) plural|gil.
Wiktionary
Gi
Wikipedia
IPA: ˈɟilɛ, AS: ǵile
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. region w starożytnej Palestynie, pomiędzy rzekami Arnon i Jarmuk;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości w Stanach Zjednoczonych
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) rzad. imię|polski|m., jedno z imion biblijnych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na przełomie er Gilead podupadł.
(1.1) W miastach Gileadu osiedlali się Żydzi.
(2.1) Czy Gilead miał jakieś potomstwo?
(2.1) Biblia odnotowuje istnienie trzech Gileadów.
Wiktionary
rzecz. Gileadczyk m., Gileadka ż.
przym. gileadzki, Gileadowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
półlegendarny władca sumeryjskiego miasta Uruk, bohater eposu babilońsko-asyryjskiego powstałego około roku 2000 p.n.e.; prawdopodobnie król miasta Uruk w latach 2700-2660 p.n.e.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. mitsumer. król sumeryjskiego miasta Uruk w epoce wczesnodynastycznej (ok. XXVII–XXVI w. p.n.e.)
Wiktionary
"„Gilgamesz, którego ojciec był duchem, pan Kulaby, panował przez 126 lat”"
Wikipedia
delikatnie dotykać, pocierać opuszkami palców lub jakimiś przedmiotami, np. piórem, wrażliwych na dotyk miejsc na czyimś ciele, powodując śmiech u tego kogoś; gilgotać, łaskotać, giglać; smyrać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gilgotać.
Wiktionary
rzecz. niegilgotanie n.
czas. gilać, gilgotać ndk.
Wiktionary
delikatnie dotykać, pocierać opuszkami palców lub jakimiś przedmiotami, np. piórem, wrażliwych na dotyk miejsc na czyimś ciele, powodując śmiech u tego kogoś; łaskotać, gilgać, smyrać
SJP.pl
łaskotki, łachotki;
1. delikatne dotykanie, pocieranie wrażliwych na dotyk miejsc na czyimś ciele, mające wywołać śmiech u tego kogoś;
2. skłonność do śmiania się wskutek łaskotania, zwykle w wyrażeniu "mieć gilgotki"
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny wielosiłowatych, obejmujący ponad 40 gatunków
SJP.pl
Gi
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Giliakami, dotyczący Giliaków (Niwchów)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język giliacki;
Wiktionary
rzecz. Giliak mos.. Giliaczka
Wiktionary
(1.1) niwchijski
(2.1) niwchijski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gilanem, dotyczący Gilanu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język giliański;
Wiktionary
rzecz. Gilan mrz.
Wiktionary
[czytaj: gil] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: żil] francuskie imię męskie
SJP.pl
Gilles – miejscowość i gmina we Francji, w Regionie Centralnym, w departamencie Eure-et-Loir, w kantonie Anet.
Według danych na rok 2013 gminę zamieszkiwało 545 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 75 osób/km².
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: dżiLET albo żiLET] marka akcesoriów do golenia i firma
SJP.pl
Gillette – marka maszynek i innych akcesoriów do golenia należąca do Procter & Gamble. Gillette była jedną z kilku marek należących do koncernu The Gillette Company, który w 2005 roku został przejęty przez Procter & Gamble.
The Gillette Company została założona w 1901 roku przez Kinga C. Gillette’a. Siedziba przedsiębiorstwa mieściła się w Bostonie w stanie Massachusetts w Stanach Zjednoczonych.
Wikipedia
rysunek z przeplatających się linii krzywych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) poligr. bank. rysunek złożony z kombinacji przeplatających się linii krzywych, stosowany na papierach wartościowych i dokumentach, np. banknotach czy świadectwach szkolnych, utrudniający ich podrobienie
(1.2) pot. środ. pusty arkusz pokryty giloszem (1.1) służący do wydrukowania świadectwa
(1.3) techn. maszyna do wytłaczania takiego rysunku
(1.4) rzem. ornament ciągły, żłobiony ze wstęg przeplatających się ze sobą; motyw dekoracyjny w architekturze i meblarstwie
Wiktionary
Gilosz (z fr. "guilloché") – zawiły rysunek ornamentowy wykonany z wielu cienkich linii krzywych, zestawionych w różnorodnych kombinacjach, posiadający cechy uporządkowania i konsekwencji oraz zbliżoną gęstość na całej powierzchni, stosowany jako trudne do podrobienia tło. Gilosz jest rysunkiem nienarzucającym się swoim wyglądem, zestawionym z jasnych linii, często kolorowych i umożliwia czytelne nadrukowywanie na nim tekstów nawet w małym stopniu pisma.
Wikipedia
(1.2) Podczas drukowania świadectw drukarka uszkodziła dwa gilosze.
Wiktionary
rzecz. giloszer mos.
Wiktionary
zawiły rysunek wykonany z wielu cienkich linii krzywych, zestawionych w różnorodnych kombinacjach; np. na banknotach
SJP.pl
rzemieślnik zajmujący się giloszowaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. mężczyzna zajmujący się giloszowaniem
Wiktionary
rzecz. gilosz m., giloszowanie n.
czas. giloszować ndk.
Wiktionary
rysować lub wytłaczać gilosz
SJP.pl
1. urządzenie ścinające głowę skazańca przy użyciu ostrza spadającego z góry na szyję, stosowane do wykonywania wyroków śmierci;
2. urządzenie do cięcia blachy, papieru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez ścięcie głowy;
(1.2) przyrząd służący do cięcia papieru, blachy itp.
Wiktionary
Gilotyna – przyrząd służący do wykonywania kary śmierci poprzez ścięcie głowy za pomocą dużego, ciężkiego (ok. 40 kg) noża o skośnym ostrzu, który opada pionowo pod wpływem grawitacji na szyję skazańca, unieruchomionego w ramie gilotyny.
Wikipedia
(1.1) W kwietniu 1794 roku rewolucyjny terror we Francji osiągnął punkt kulminacyjny. Kilka dni wcześniej zginął na gilotynie Danton, parę miesięcy później ten sam los spotkał Robespierre`a.
Wiktionary
IPA: ˌɟilɔˈtɨ̃na, AS: ǵilotỹna
Wiktionary
rzecz. zdrobn. gilotynka
czas. gilotynować, zgilotynować
przym. zgilotynowany, gilotynowy
Wiktionary
urządzenia do przycinania czegoś; obcinarka
SJP.pl
ścinać głowę skazańcowi za pomocą gilotyny
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zgilotynować)
(1.1) ścinać gilotyną
(1.2) przen. radykalnie eliminować
Wiktionary
rzecz. gilotyna ż.
Wiktionary
przymiotnik od: gilotyna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gilotyną, dotyczący gilotyny; wykorzystujący mechanizm podobny do gilotyny
Wiktionary
rzecz. gilotyna ż.
Wiktionary
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Gilowice
SJP.pl
nazwisko polskie, m.in. Paweł Gilowski (1543-1595) - teolog i kaznodzieja kalwiński
SJP.pl
związany z gilem (ptakiem)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Gilson – osada w Anglii, w hrabstwie Warwickshire, w dystrykcie North Warwickshire. Leży 27 km na północ od miasta Warwick i 156 km na północny zachód od Londynu.
Wikipedia
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) daw. gwara. posiadać moc obowiązującą; utrzymywać prawomocność prawną, urzędową lub zwyczajową
(1.2) daw. gwara. o środkach płatnicznych: przedstawiać ustaloną siłę nabywczą; stanowić finansową równowartość innej waluty lub dobra
(1.4) daw. gwara. mieć znaczenie; odgrywać rolę; cieszyć się poważaniem lub wpływami
Wiktionary
(1.1) — To były jeszcze czasy, kiedy w Poznaniu na ołówek mówiło się blajsztyft, na podpis unterszryft, przedawniony bilet nie giltował, a do Warszawy jechało się baną.
(1.1) Przychodzi znowu jakiś inny pan i każe dać bilety! Ja mu też pokazuję bilet, com kupił rano, a on powiada: Gilt nyszt [= nie obowiązuje]! to tylko do rannego pociągu ten bilet giltował!
(1.1) To, com pani wczoraj zaoferował, to giltowałoby, chocia by pani obie ręce, obie nogi straciła. Słowo kupieckie się rzekło, cofnienia niema.
(1.1) (…) panie Stanisławie, nie gniewajcie się, rozkazujcie, ja słucham, cobym nie słuchał takiego gospodarza jak wy panie Stanisławie, — ny, ja tu sługa, wy pan, tu wasze słowo giltuje tylko — usprawiedliwiał się żyd.
(1.1) (…) Jasiu, kołtunie sakramencki, ani słuchać tego nie mogę, co tu pleśćeciesz — przedewszystkiem czy wiesz, że doczekasz starości? — kontrakt masz na to? — zresztą tylko z solidną firmą kontrakt giltuje.
(1.1) (…) a jeżeli Richard nie jest warjat, to rozwód — nie giltuje i jest ungiltig [= nieważny
(1.2) — Co to? Srebrne korony? // — To wszystko, co mam — usprawiedliwiała się garbata. — Chłopi już nie chcą papierowych pieniędzy. Już nie giltują.
(1.2) Strzebne tolary, taki tolar giltuje pół drugá ryńskiego, a reński już nie bedzie mieć 60 grejcarów, ale 100 dajtów.
(1.2) (…) ona czysta przed sądem Boskim, bo mi pokazywała potwierdzenie na swojej książeczce, jako Fischel się podpisał, że trzewiki Kopciuchowej giltują za naszego guldena z kosztami, ale cóż… kiedy książeczka przepadła, Kopciuchowa nie żyje, a Fischel ma wyrok na nas i kto mu co zrobi?…
(1.3) Handel prawie ni giltuje // Ni zyz pasek ni z walute, // Mąż furt w domu, uj, już całkom // Mieli życie my popsute.
(1.4) Owoś nie darmo powiadają nasi, co my bez Niemczynowskiego w mieście nic giltować nie będziemo, i co jego trza jenteligentom wykraść.
(1.4) (…) Baruch Gross szasta się jak szara gęś — po sądzie bialskim — i „giltuje“ u stróżów sprawiedliwości bialskiej, oczywiście na szkodę „ślepej“ Temidy.
(1.4) Ale i to nie dosyć! Żeby komedya była większa i przed całą Ewropą giltowała (tak rozpowiadają jenteligenty), sprowadzają cały cug takich jak oni rebeljantów z Czechów (…).
(1.4) — Pani fladruje czy co? U mnie flota nie giltuje, niech mnie pokręci. Jakbym ja chciał mieć flotę, tobym miał po pempek, ali ja wszystko kantem puszczam.
(1.4) Kiedy więc ostatecznie rozeszła się wiadomość, że już garbaci, kulawi, ślepi „nie giltują”, zjawił się przed obliczem prefekta drab dwumetrowy (…).
Wiktionary
obligacje państwowe będące w obrocie na giełdzie londyńskiej, mające gwarancję wypłaty oprocentowania oraz terminowego wykupu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w obwodzie amurskim Rosji, prawy dopływ Zei w dorzeczu Amuru
Wiktionary
nazwa handlowa leku przeciwarytmicznego zawierającego ajmalinę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Carpodacus sibiricus|ref=tak., gatunek ptaków z rodzaju Carpodacus
(1.2) ornit. ptak z gatunku giluszków (1.1)
Wiktionary
Giluszek ("Carpodacus sibiricus") – gatunek małego, przeważnie osiadłego ptaka z rodziny łuszczakowatych (Fringillidae). Występuje w Azji. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
IPA: ɟiˈluʃɛk, AS: ǵilušek
Wiktionary
rzecz. gil m.
przym. giluszkowy, gilowy
Wiktionary
1. łuska naboju;
2. rurka z bibułki do papierosów; tutka, zwijka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. metalowa łuska naboju;
(1.2) bibułkowa rurka do samodzielnego wyrobu papierosów
(1.3) techn. utwardzona tuleja dla nawijania zrolowanego papieru;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pełno rozsypanych gilz leżało wokół dawnego stanowiska strzeleckiego.
(1.2) Wziął tłoczek i starannie zaczął nim upychać tytoń do nałożonej na foremkę gilzy.
Wiktionary
(1.1) łuska
(1.2) tutka, zwijka
Wiktionary
skrót od: gimnazjum
SJP.pl
gimbus; lekceważąco:
1. gimnazjalista;
2. osoba zachowująca się niedojrzale;
3. osoba mało doświadczona w jakiejś dziedzinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) lekcew. gimnazjalista
Wiktionary
(1.1) Znowu zebrały się gimby na boisku…
Wiktionary
rzecz. gimnazjum n., gimbus mzw., gimbaza ż.
przym. gimbusiarski, gimnazjalny
Wiktionary
(1.1) gimnazjalista; lekcew. gimbus
Wiktionary
stabilizator do aparatu fotograficznego lub kamery
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. stabilizator obrazu do kamery lub aparatu
(1.2) hist. starożytny kałamarz nie wylewający inkaustu
(1.3) mar. mechanizm mocujący do kompasu na statkach
Wiktionary
młodzieżowo:
1. gimnazjum;
2. uczniowie gimnazjum;
3. nauka w gimnazjum;
4. osoby zachowujące się niedojrzale
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. pokolenie gimnazjalistów
(1.2) slang. ludzie o mentalności gimnazjalisty, nieskomplikowani, ślepo podążający za modą i popkulturą
(1.3) slang. gimnazjum
Wiktionary
IPA: ɟĩmˈbaza, AS: ǵĩmbaza
Wiktionary
rzecz. gimbus m., gimb m., gimbusiara ż.
przym. gimbusiarski
Wiktionary
samozwańczy, zwykle młody patriota, u którego górują emocje nad rozsądkiem
SJP.pl
autobus dowożący uczniów do gimnazjum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. autobus szkolny
(1.2) pot. lekcew. gimnazjalista
Wiktionary
(1.1) Ten gimbus znowu się spóźnia.
(1.2) Wszystkie gimbusy z tej szkoły to wandale i chuligani!
Wiktionary
IPA: ˈɟĩmbus, AS: ǵĩmbus
Wiktionary
rzecz. gimb mzw., gimbaza ż.
przym. gimbusiarski
Wiktionary
(1.2) gimb
Wiktionary
gimbiara; lekceważąco:
1. gimnazjalistka;
2. dziewczyna zachowująca się niedojrzale
SJP.pl
zbiór osób niedojrzałych; gimbaza
SJP.pl
→ gimbus; gimbusowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) slang. charakterystyczny dla gimbusa, gimbazy
Wiktionary
(1.1) Należy wspomnieć o przeklinaniu i gimbusiarskich tekstach typu „swag” i „yolo”.
Wiktionary
IPA: ˌɟĩmbuˈɕarsʲci, AS: ǵĩmbuśarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. gimb mzw., gimbus mzw., gimbaza ż.
Wiktionary
(1.1) gimnazjalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. środ. śmietnik
(1.2) pot. środ. bałagan w pomieszczeniu
Wiktionary
koktajl z wódki lub dżinu z dodatkiem soku z cytryny
SJP.pl
skrót od: gimnastyka, gimnastyczny
SJP.pl
1. nauczyciel wychowania fizycznego w starożytniej Grecji;
2. sędzia na igrzyskach sportowych w starożytnej Grecji
SJP.pl
środowiskowo: rosyjska bluza wojskowa przypominająca rubaszkę
SJP.pl
Gi
Wikipedia
1. zawodniczka uprawiająca gimnastykę;
2. nauczycielka gimnastyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. kobieta lub dziewczyna uprawiająca gimnastykę – sportową, akrobatyczną lub artystyczną
Wiktionary
IPA: ˌɟĩmnaˈstɨt͡ʃka, AS: ǵĩmnastyčka
Wiktionary
rzecz. gimnastyka ż., gimnastykowanie n., gimnazjum n., gimnazjon m.
:: fm. gimnastyk m.
czas. gimnastykować, pogimnastykować, wygimnastykować, rozgimnastykować
przym. gimnastyczny, wygimnastykowany, gimnazjalny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gimnastyką, służący gimnastyce
Wiktionary
(1.1) Koniecpolski zapewnił, że LPR wyśle do Egiptu 40-osobowy oddział gimnastyczny Młodzieży Wszechpolskiej.
Wiktionary
IPA: ˌɟĩmnaˈstɨt͡ʃnɨ, AS: ǵĩmnastyčny
Wiktionary
rzecz. gimnastyka ż., gimnastyk m., gimnastyczka ż., nagimnastykowanie n.
czas. gimnastykować się
Wiktionary
1. zawodnik uprawiający gimnastykę;
2. nauczyciel gimnastyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sportowiec uprawiający gimnastykę sportową
(1.2) pot. nauczyciel gimnastyki
Wiktionary
(1.1) Nasz gimnastyk zdobył złoto na równoważni.
Wiktionary
IPA: ɟĩmˈnastɨk, AS: ǵĩmnastyk
Wiktionary
rzecz. gimnastyka ż., gimnazjon m., gimnazjum n.
:: fż. gimnastyczka ż.
czas. gimnastykować
przym. gimnastyczny, wygimnastykowany, gimnazjalny
Wiktionary
1. zawodnik uprawiający gimnastykę;
2. nauczyciel gimnastyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. ogół ćwiczeń rozciągających i poprawiających sprawność fizyczną
(1.2) sport. grupa dyscyplin sportowych związanych z pokazem sprawności ciała
(1.3) sport. eduk. szkolne zajęcia sportowe, zwłaszcza w młodszych klasach
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) D., B. lp. od: gimnastyk
Wiktionary
Gimnastyka "(grec. γυμναστική "gymnastike", trening sportowy od "gymnos" nagi)" – dyscyplina sportowa, wywodząca się ze starożytnej Grecji, w ramach której zawodnicy wykonują specjalne układy, z wykorzystaniem różnych sprzętów. Gimnastyka może być uprawiana zarówno przez kobiety, jak i mężczyzn.
Wikipedia
(1.1) Poranna gimnastyka poprawia mi nastrój na cały dzień.
(1.3) Od wtorku zaczynają się zajęcia gimnastyki na sali sportowej w naszej szkole.
Wiktionary
IPA: ɟĩmˈnastɨka, AS: ǵĩmnastyka
Wiktionary
rzecz. gimnazjum n., gimnazjalista mos., gimnastyk m., gimnastyczka ż., gimnastykowanie n., nagimnastykowanie n.
czas. gimnastykować ndk.
przym. gimnastyczny, gimnazjalny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. wygimnastykować)
(1.1) sport. poddawać ćwiczeniom gimnastycznym
czasownik zwrotny niedokonany gimnastykować się (dk. wygimnastykować się)
(2.1) sport. uprawiać gimnastykę; wykonywać ćwiczenia gimnastyczne
czasownik zwrotny niedokonany gimnastykować się (dk. nagimnastykować się)
(3.1) przen. usilnie się starać
Wiktionary
rzecz. gimnastyka ż., gimnastyk mos., gimnastykowanie n., gimnastyczka ż.
Wiktionary
(3.1) wysilać się, kombinować
Wiktionary
dawniej: gimnazjalista; gimnazjasta
SJP.pl
dawniej: uczennica gimnazjum
SJP.pl
uczeń gimnazjum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) eduk. uczeń gimnazjum
Wiktionary
(1.1) Śliczne córki nauczyciela śpiewały do wtóru ojcowskim skrzypkom. Starszej, Pelagii, przelotnej sympatii (bo czołową adresatką „tęsknot” gimnazjalistów była panna Olimpia Drwęska, o iście olimpijskiej urodzie), wpisał 19-letni Janek w imionnik dwa wiersze „Bądź silną i mężną”, „Bądź Polką”.
Wiktionary
IPA: ˌɟĩmnazʲjaˈlʲista, AS: ǵĩmnazʹi ̯alʹista
Wiktionary
rzecz. gimnazjum n., gimnastyka ż.
:: fż. gimnazjalistka ż.
przym. gimnazjalny
Wiktionary
uczennica gimnazjum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. uczennica gimnazjum
Wiktionary
IPA: ˌɟĩmnazʲjaˈlʲistka, AS: ǵĩmnazʹi ̯alʹistka
Wiktionary
rzecz. gimnazjum n., gimnazjon m., gimnazista m., gimnazistka ż.
:: fm. gimnazjalista m.
przym. gimnazjalny
Wiktionary
(1.1) przest. gimnazistka
Wiktionary
→ gimnazjum, np. egzamin gimnazjalny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) eduk. związany z gimnazjum, dotyczący gimnazjum (szkoły ponadpodstawowej)
Wiktionary
(1.1) Jestem w trzeciej klasie gimnazjalnej.
Wiktionary
rzecz. gimnazjum mrz., gimb mzw., gimnastyka ż., gimnastyczka ż., gimnastyk mos., gimnazjalista mos., gimnazjalistka ż.
Wiktionary
w starożytnej Grecji:
1. osoba, która utrzymywała gimnazjon - szkołę przeznaczoną dla dorastających Ateńczyków;
2. obywatel zobowiązany do przygotowania i wyćwiczenia zawodników na igrzyska oraz zapewnienia im utrzymania
SJP.pl
dawniej: gimnazjalista; gimnazista
SJP.pl
w starożytnej Grecji: kompleks obiektów służący głównie do uprawiania (często pod okiem trenera) ćwiczeń fizycznych; gymnasion
SJP.pl
Gimnazjon (gr. γυμνάσιον gymnásion od γυμνός gymnós – nagi, gdyż ćwiczono nago) – w starożytnej Grecji zespół częściowo krytych budowli przeznaczonych do ćwiczeń fizycznych.
Jego centralną część stanowił kompleks bieżni, boisk i portyków. Do gimnazjonu, nazywanego też (od jednej z głównych jego części) palestrą należał też stadion. Plan gimnazjonu zrekonstruowano na podstawie wykopalisk prowadzonych w Delfach, na Delos, Epidauros, Aleksandrii i Olimpii.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) eduk. rodzaj szkoły ogólnokształcącej, występujący w przeszłości w Polsce i współcześnie w systemach oświaty wielu innych państw;
Wiktionary
Gi
Wikipedia
(1.1) Gimnazjum przygotowuje do nauki w liceum lub w szkole zawodowej.
Wiktionary
IPA: ɟĩmˈnazʲjũm, AS: ǵĩmnazʹi ̯ũm
Wiktionary
rzecz. gimb mzw., gimnastyka ż., gimnastyczka ż., gimnastyk mos., gimnazjalista mos., gimnazjalistka ż., progimnazjum n.
przym. gimnazjalny, wewnątrzgimnazjalny, wokółgimnazjalny, przygimnazjalny
Wiktionary
w starożytnej Grecji: lekkozbrojny wojownik walczący pieszo
SJP.pl
w starożytnej Grecji: lekkoatletyczny (w odniesieniu do zawodów sportowych)
SJP.pl
o owocniku: taki, którego warstwa zarodnikotwórcza nie jest osłonięta
SJP.pl
pasmo z przędzy bawełnianej oplecione nitką jedwabną, wełnianą lub metalową, używane do wyrobu ozdobnych sznurów i frędzli
SJP.pl
[czytaj: dżin] wódka o smaku i zapachu jałowca; dżin, dżyn, jałowcówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. rodzaj wysokoprocentowego alkoholu o smaku jałowca;
Wiktionary
Gi
Wikipedia
(1.1) Sącząc gin bez toniku marzymy skacząc po dziurach w chodniku.
Wiktionary
IPA: d͡ʒʲĩn, AS: ǯʹĩn
Wiktionary
(1.1) dżin, jałowcówka
Wiktionary
[czytaj: dżinsen] żeń-szeń, żeńszeń, ginseng;
1. gatunek rośliny z rodziny araliowatych, której korzeń używany jest w lecznictwie i kosmetyce;
2. korzeń żeń-szenia - rośliny
SJP.pl
skrót od: ginekologiczny, ginekolog, ginekologia; ginek.
SJP.pl
potocznie: ginekolog
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w medycynie: upodobnienie zewnętrznych narządów płciowych kobiety do narządów męskich, polegające na przeroście łechtaczki i zrośnięciu warg sromowych; obojnactwo rzekome żeńskie, gynandria
SJP.pl
w biologii: osobnik o zewnętrznych cechach płciowych męskich i żeńskich, rozmieszczonych chaotycznie lub oddzielnie na połowach ciała wskutek nieprawidłowości zapłodnienia jaja lub nieprawidłowości rozwoju
SJP.pl
przymiotnik od: ginandromorfizm
SJP.pl
w biologii: występowanie u osobnika zewnętrznych cech płciowych męskich i żeńskich, rozmieszczonych chaotycznie lub oddzielnie na połowach ciała, zdarzające się sporadycznie u skorupiaków, owadów, ryb i ptaków wskutek nieprawidłowości zapłodnienia jaja lub nieprawidłowości rozwoju
SJP.pl
Generalny Inspektorat Nadzoru Bankowego
SJP.pl
w starożytnej Grecji: część domu przeznaczona dla kobiet; gyneceum, gynaeceum
SJP.pl
skrót od: ginekologiczny, ginekolog, ginekologia; gin.
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z kobietą, samicą, kobiecością
Wiktionary
IPA: ɟĩˈnɛkɔ, AS: ǵĩneko
Wiktionary
(1.1) gyno-, gino-
Wiktionary
obrazowanie kobiecych dróg rodnych na zdjęciu rentgenowskim
SJP.pl
specjalista w dziedzinie ginekologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista ginekologii
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka specjalistka ginekologii
Wiktionary
(1.1) Ginekolodzy są także położnikami.
(2.1) Żona jest ginekologiem w szpitalu bielańskim.
(2.1) Ginekolog Kowalska zdecydowała się na wykonanie u pacjentki cesarskiego cięcia.
Wiktionary
IPA: ˌɟĩnɛˈkɔlɔk, AS: ǵĩnekolok
Wiktionary
rzecz. ginekologia ż., ginekologiczność ż.
:: fż. ginekolożka ż.
przym. ginekologiczny
przysł. ginekologicznie
Wiktionary
(1.1) lekarz chorób kobiecych; wulg. pizdogrzeb
(2.1) lekarka chorób kobiecych; pot. ginekolożka
Wiktionary
dział medycyny zajmujący się budową, czynnością i schorzeniami układu rodnego kobiety
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. med. dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego;
(1.2) pot. med. oddział szpitala, kliniki lub uczelni medycznej, który zajmuje się ginekologią (1.1)
Wiktionary
Ginekologia – dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką i leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego. Jest ściśle związana z położnictwem. Najczęstsze problemy medyczne, jakimi zajmuje się ginekologia, to: zaburzenia miesiączkowania, stany zapalne pochwy, antykoncepcja, niepłodność oraz nowotwory narządów rodnych.
Wikipedia
(1.1) Ginekologia, jedna z dziedzin medycyny, jest nierozerwalnie związana z położnictwem.
(1.2) Szpital dementuje pogłoski o kłopotach na ginekologii.
Wiktionary
IPA: ˌɟĩnɛkɔˈlɔɟja, AS: ǵĩnekoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. ginekolog mos., ginekolożka ż., ginekologiczność ż.
przym. ginekologiczny
przysł. ginekologicznie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z ginekologią, dotyczący ginekologii
Wiktionary
(1.1) Podczas akcji pacjentki są poddawane badaniu cytologicznemu, wszechstronnemu ginekologicznemu, a także gruczołów piersiowych i ekosystemu pochwy.
Wiktionary
IPA: ˌɟĩnɛkɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: ǵĩnekoloǵičny
Wiktionary
rzecz. ginekologia ż., ginekolog m., ginekolożka ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. lekarka specjalistka w zakresie ginekologii
Wiktionary
rzecz. ginekologia ż., ginekologiczność ż.
:: fm. ginekolog mos.
przym. ginekologiczny
przysł. ginekologicznie
Wiktionary
(1.1) ginekolog, lekarka chorób kobiecych
Wiktionary
nadmierny rozwój gruczołów piersiowych u mężczyzn wskutek zaburzeń hormonalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. rozrost tkanki gruczołowej sutka u mężczyzny, objawiające się jego powiększeniem
Wiktionary
Ginekomastia, przerost sutka u mężczyzn (łac. "gynaecomastia") – powiększenie się sutka u mężczyzny, w wyniku rozrostu tkanki gruczołowej, włóknistej i tłuszczowej. Gruczoł piersiowy ulega jednostronnemu lub obustronnemu powiększeniu, jest obrzmiały i może być bolesny. Ginekomastia spowodowana jest zaburzeniami hormonalnymi, najczęściej wskutek leczenia hormonalnego (leczenie raka stercza).
Wikipedia
(1.1) W ginekomastii sutki mogą być bolesne.
Wiktionary
IPA: ˌɟĩnɛkɔ̃ˈmastʲja, AS: ǵĩnekõmastʹi ̯a
Wiktionary
żona legendarnego króla Artura, władcy Brytanii
SJP.pl
Ginewra (walij. Gwenhwyfar, ang. Guinevere) – postać z legend arturiańskich, żona króla Artura, w niemal wszystkich wersjach legendy bezdzietna. Była córką jego przyjaciela i sojusznika Leodegrance'a (Leodegana), króla Cameliard, i miała siostrę o imieniu Gwenhwyfach.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. fitoskładnik imbiru
Wiktionary
(1.1) Przyprawę zwaną imbirem otrzymuje się z kłączy krzewu podzwrotnikowego o tej samej nazwie. Charakterystyczny smak i zapach pochodzi głównie z gingerolu.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ginąć.
Wiktionary
IPA: ɟĩˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ǵĩńė̃ńće
Wiktionary
czas. ginąć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) skoncentrowanie na potrzebach i pragnieniach kobiet
Wiktionary
Ginocentryzm, także gynocentryzm ( gynocentrism) – dominujący lub wyłączny punkt zainteresowania kobiet w teorii lub praktyce. Wszystko można uznać za ginocentryczne, jeśli dotyczy wyłącznie kobiecego (lub feministycznego) punktu widzenia.
Wikipedia
przym. gynocentryczny
Wiktionary
rozwój bez zapłodnienia komórki jajowej, ale wymagający stymulacji przez plemnik
SJP.pl
Ginogeneza, gynogeneza, pseudogamia – specyficzna odmiana partenogenezy spotykana u niektórych płazińców, nicieni, pierścienic, ryb i płazów polegająca na indukowaniu rozwoju jaja przez plemniki innego gatunku bez procesu kariogamii. Plemniki jednak nie wnikają do komórki jajowej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) reg. pozn. wysoki człowiek
Wiktionary
(1.1) gibus
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: dżinsen] żeń-szeń, żeńszeń, gin-seng;
1. gatunek rośliny z rodziny araliowatych, której korzeń używany jest w lecznictwie i kosmetyce;
2. korzeń żeń-szenia - rośliny
SJP.pl
1. nazwisko;
2. obce imię męskie
SJP.pl
Gu
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język ginuchijski;
Wiktionary
ginura pomarańczowa - roślina ozdobna z rodziny astrowatych
SJP.pl
Ginura ("Gynura") – rodzaj roślin należący do rodziny astrowatych. Obejmuje co najmniej 54 gatunki. Występują w strefie międzyzwrotnikowej Afryki, Azji i Australii.
Wikipedia
1. o istotach żywych: tracić życie; umierać;
2. stawać się coraz słabiej widocznym; zanikać, rozpływać się, gubić się;
3. niszczyć się, ulegać degradacji;
4. o zjawiskach abstrakcyjnych: odchodzić w niepamięć, tracić na znaczeniu; zanikać;
5. gubić się, przepadać, zapodziewać się;
6. być kradzionym
SJP.pl
czasownik nieprzechodni
(1.1) gubić się, zostawać zgubionym
(1.2) umierać, zdychać (o pojedynczych organizmach)
(1.3) wymierać (o dużej grupie organizmów)
(1.4) przestawać być widocznym, słyszalnym itp.
Wiktionary
(1.1) Ciągle ginie mi gdzieś ołówek.
(1.2) Żołnierze masowo ginęli pod ostrzałem cekaemów.
(1.3) Dinozaury wyginęły miliony lat temu.
(1.4) Uciekinier zginął w tłumie.
Wiktionary
IPA: ˈɟĩnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: ǵĩnõńć
Wiktionary
(1) rzecz. ginięcie
(1.1) rzecz. zginięcie, zaginięcie
(1.2) rzecz. zginięcie
(1.3) rzecz. wyginięcie
Wiktionary
(1.1) gubić się, o stworzeniach żywych zabłądzić
(1.2) umierać, zdychać, padać
(1.3) wymierać
Wiktionary
[czytaj: dżjoakino] włoskie imię męskie
SJP.pl
[czytaj: dżjokonda] potocznie: kobieta o tajemniczym uśmiechu, pełnym spokoju i słodyczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) szt. kobieta sportretowana na słynnym obrazie Leonarda da Vinci
Wiktionary
(1.1) Nudna jest baba, mówiąc szczerze • Siedzi, uśmiecha się Gioconda • Jakoś to robi, że to bierze • I wcale na to nie wygląda
Wiktionary
(1.1) Mona Lisa
Wiktionary
[czytaj: dżokozo] określenie wykonawcze: wesoło, żartobliwie
SJP.pl
[czytaj: gjodo] skrót od: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) = adm. generalny inspektor ochrony danych osobowych (funkcja lub urząd);
Wiktionary
[czytaj: dżojozo] określenie wykonawcze: pogodnie, wesoło
SJP.pl
skrót od: Główny Inspektorat Ochrony Pracy
SJP.pl
Gi
Wikipedia
właściwie Giorgio da Castelfranco, malarz włoski, przedstawiciel renesansu
SJP.pl
Gi
Wikipedia
[czytaj: dżotto] nazwisko, np. Giotto di Bonde (ok. 1267-1337), włoski architekt i malarz, przedstawiciel trecenta
SJP.pl
[czytaj: dżiowanna] obce imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rodzaj koronki klockowej bez tiulowego tła, o dużych, nieregularnych oczkach i wypukłym wzorze
2. ręczny haft na batyście
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzem. daw. rodzaj grubej wypukłej koronki haftowanej na przezroczystym podkładzie;
Wiktionary
(1.1) Cienistą aleją szła w białej, przybranej gipiurami sukni i w kapeluszu ze zwiewnym haftowanym welonem.
(1.1) Siedział w głębokim fotelu i patrzył uważnie na gipiurę bogatych firanek, na stolik z haftem pod szklanym blatem, na olbrzymie lustro i piękne fotele.
Wiktionary
przymiotnik od: gipiura
SJP.pl
1. minerał, uwodniony siarczan wapnia;
2. usztywniający opatrunek z gipsu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z grupy siarczanów, dwuwodny siarczan wapnia; także skała osadowa której głównym składnikiem jest dwuwodny siarczan wapnia, dodatkowo może ona zawierać anhydryt, iły, różne węglany;
(1.2) bud. materiał budowlany, półwodny siarczan wapnia
(1.3) pot. opatrunek unieruchamiający wykonany z gipsu
(1.4) środ. figura, odlew gipsowy
(1.5) pot. sport. drobny, suchy śnieg utrudniający jazdę na nartach
(1.6) przen. kiepska sytuacja
Wiktionary
Gips − nazwa pochodzi od gr. gypsos (γύψος) (łac. "gypsum") oznaczającego czynność gipsowania, a także kredę lub cement. Nazwa ta obejmuje dwa pokrewne pojęcia:
Wikipedia
(1.1) Te gleby są bogate w gips.
(1.2) Idź do magazynu i przynieś worek gipsu.
(1.3) Adam przewrócił się i ma teraz rękę w gipsie.
(1.4) Ech, te wszystkie gipsy są do wyrzucenia.
(1.5) Po tym gipsie nie da się jeździć, wracamy do hotelu.
(1.6) Z matematyki leżysz na obu łopatkach, język angielski zawaliłaś, chemia i fizyka stanowią dwie twoje achillesowe pięty, że tak powiem. Interesuje mnie, co zamierzasz przedsięwziąć, by wykaraskać się z tego gipsu.
Wiktionary
IPA: ɟips, AS: ǵips
Wiktionary
rzecz. gipsówka ż., gipsoteka ż., gipsowanie n., zagipsowanie n., gipsiarz m.
czas. gipsować ndk., zagipsować dk.
przym. gipsowy
Wiktionary
płyta z kartonu i gipsu stosowana w budownictwie; karton-gips, kartongips, regips, rigips, płyta regipsowa, suchy tynk
SJP.pl
ozdoba architektoniczna z gipsu lub stiuku; sztukateria
SJP.pl
przymiotnik od: gipsatura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. gipsowany sufit
Wiktionary
zakład produkujący gips; gipsownia
SJP.pl
artysta lub rzemieślnik zajmujący się wykonywaniem sztukaterii i innych prac ze stiuku; sztukator
SJP.pl
mały gips
SJP.pl
Gipsobeton (beton gipsowy) – związana i stwardniała masa będąca mieszanką gipsu, kruszywa i wody.
Kruszywo mogą stanowić np. piasek, wapień, gruz ceglany, żużel paleniskowy, trociny. Ze względu na zastosowane tworzywo gipsobetony dzielą się na:
Wikipedia
automat do sprzedaży gipsu ortopedycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) automat z lekkim gipsem ortopedycznym
Wiktionary
1. technika graficzna druku wypukłego;
2. odbitka wykonana tą techniką
SJP.pl
Gipsoryt — technika graficzna druku wypukłego, w której matryca wykonana jest z gipsu; także odbitka wykonana tą techniką. Gipsoryty wykonywane są od XIX wieku. Technika została opisana przez francuskiego grafika Maxime Lalanne (1827–1886). Na nowo odkryta i rozwijana była w latach 30. XX wieku w paryskim studiu graficznym Atelier 17 założonym przez Stanleya Williama Haytera.
Wikipedia
zbiór gipsowych odlewów rzeźb antycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gipsować.
Wiktionary
IPA: ˌɟipsɔˈvãɲɛ, AS: ǵipsovãńe
Wiktionary
czas. gipsować
przym. gipsowy
rzecz. gips mrz.
Wiktionary
przypominający gęstością gips
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) nakładać na coś gips
Wiktionary
IPA: ɟipˈsɔvat͡ɕ, AS: ǵipsovać
Wiktionary
rzecz. gips m., gipsówka ż., gipsoteka ż., gipsowanie n.
czas. zagipsować dk.
przym. gipsowy
Wiktionary
zakład produkujący gips; gipsiarnia
SJP.pl
biały o odcieniu gipsu
SJP.pl
przymiotnik od: gips
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z gipsu
(1.2) związany z gipsem, dotyczący gipsu
Wiktionary
(1.1) Pamiętam gipsową figurę Matki Boskiej w niebieskiej szacie, obok konfesjonału.
(1.1) Ten dwupiętrowy obiekt wewnątrz wyłożony został ściankami gipsowymi.
Wiktionary
IPA: ɟipˈsɔvɨ, AS: ǵipsovy
Wiktionary
rzecz. gips mrz., gipsiarz mos., gipsówka ż., gipsowanie n., zagipsowanie n., gipsoryt mrz., gipsoteka ż.
czas. gipsować ndk., zagipsować dk.
przysł. gipsowo
Wiktionary
roślina z goździkowatych, o białych kwiatach i lancetowatych liściach; waplinek; łyszczec wiechowaty
SJP.pl
potocznie: noga; syra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. posp. noga
(1.2) gw-pl|Poznań. kulin. golonka
(1.3) lm. giry – góry. płaty na chomąta, zwykle czerwone
(1.4) lm. giry – reg. wsch. wielkie wagi
(1.5) lm. giry – reg. wsch. wielkie ciężary do wag
Wiktionary
Zobacz też: Gira – wieś na Litwie.
Gira, istniejący od 1905 niemiecki producent sprzętu elektrotechnicznego. Firma została założona w Wuppertalu, ale w 1912 jej siedziba została przeniesiona do Radevormwaldu. Początkowo GIRA produkowała wszelkiego rodzaju łączniki elektryczne i osprzęt konwencjonalny. Od samego początku firma odznaczała się dobrą jakością oferowanych produktów oraz szerokim asortymentem wyglądu urządzeń.
Wikipedia
(1.1) Ale ci giry śmierdzą!
Wiktionary
IPA: ˈɟira, AS: ǵira
Wiktionary
rzecz. girsko n.
Wiktionary
(1.1) szwaja, syra, szkita, szłapa, kryka, giczała
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w wschodniej Słowacji
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: żirarDO] nazwisko
SJP.pl
Girardot – miasto w środkowej Kolumbii, w departamencie Cundinamarca, nad rzeką Magdalena, przy linii kolejowej łączącej Bogotę z Neivą. Około 120 tys. mieszkańców w 2003 r.
Wikipedia
zdrobnienie od: gira
SJP.pl
podwieszony w dwóch końcach zwój kwiatów lub liści, ujęty kokardami lub wstęgami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dekoracyjny łańcuch z kwiatów lub liści;
Wiktionary
Girlanda – dekoracyjny, roślinny ornament w formie podwieszonej wiązanki kwiatów, liści i owoców.
Girlanda zaczepiona jest w dwóch punktach po bokach.
Wikipedia
(1.1) Restaurację na wigilijny wieczór przepięknie udekorowano lśniącymi złotem girlandami. Stoły nakryte długimi, bordowymi, z ciężkiego jedwabiu obrusami.
Wiktionary
(1.1) feston
Wiktionary
tancerka rewiowa; girlsa
SJP.pl
tancerka rewiowa; girlsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) młoda tancerka w rewii
Wiktionary
IPA: ɡɛrˈlaska, AS: gerlaska
Wiktionary
(1.1) tancerka, girlsa
Wiktionary
[czytaj: gerlsa] tancerka rewiowa; girlaska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tancerka w rewii
Wiktionary
IPA: ˈɡɛrl̥sa, AS: gerl̦sa
Wiktionary
(1.1) tancerka, girlaska
Wiktionary
[czytaj: gerlsbend] wokalny zespół muzyki pop złożony z dziewcząt; girls band
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. neol. grupa muzyczna składająca się wyłącznie z dziewczyn
Wiktionary
(1.1) Była siedemnastoletnią wokalistką w girlsbandzie grającym progresywną mieszankę technopunku i jazzu.
Wiktionary
poręczenie wekslowe; żyro
SJP.pl
autobus napędzany energią kinetyczną wirującego koła zamachowego o dużej bezwładności; żyrobus
SJP.pl
[czytaj: żyrobusola] przyrząd nawigacyjny w postaci obracającego się wokół własnej osi pierścienia, służący do określania kursu statku powietrznego lub wodnego; żyrobusola, żyrokompas, girokompas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. elektromechaniczne urządzenie służące do wskazywania kursu, wykorzystujące właściwości żyroskopu;
Wiktionary
IPA: ˌʒɨrɔbuˈsɔla, AS: žyrobusola
Wiktionary
(1.1) żyrokompas, girokompas, żyrobusola, kompas żyroskopowy
Wiktionary
przyrząd do określania kąta nachylenia samolotu; żyroklinometr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. przyrząd służacy do określania kąta nachylenia samolotu
Wiktionary
IPA: ˌʒɨrɔklʲĩˈnɔ̃mɛtr̥, AS: žyroklʹĩnõmetr̦
Wiktionary
(1.1) żyroklinometr
Wiktionary
[czytaj: żyrokompas] przyrząd nawigacyjny w postaci obracającego się wokół własnej osi pierścienia, służący do określania kursu statku powietrznego lub wodnego; girobusola, żyrobusola, żyrokompas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. elektromechaniczne urządzenie służące do wskazywania kursu, wykorzystujące właściwości żyroskopu;
Wiktionary
IPA: ˌʒɨrɔˈkɔ̃mpas, AS: žyrokõmpas
Wiktionary
(1.1) żyrokompas, żyrobusola, girobusola, kompas żyroskopowy
Wiktionary
potrawa grecka; gyros
SJP.pl
sztywny przedmiot, najczęściej krążek, szybko obracający się dookoła własnej osi symetrii, stosowany m.in. w urządzeniach nawigacyjnych; żyroskop
SJP.pl
przymiotnik od: giroskop; żyroskopowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zob. żyroskopowy.
Wiktionary
rzecz. giroskop mrz., żyroskop mrz.
przym. żyroskopowy
Wiktionary
przyrząd żyroskopowy utrzymujący w równowadze ciała, w których jest umieszczony, np. ustawiony na statku spełnia rolę stabilizatora przeciwdziałającego kołysaniu, umieszczony wewnątrz wagonu kolei jednoszynowej zapewnia mu trwałą równowagę; żyrostat
SJP.pl
przyrząd do pomiaru prędkości kątowej; żyrotron
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dźwięk g podwyższony o pół tonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. dźwięk g podwyższony o półton;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɟis, AS: ǵis
Wiktionary
(1.1) symbol. G♯
Wiktionary
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali durowej, rozpoczynająca się od dźwięku gis
SJP.pl
Gis-dur – gama muzyczna oparta na skali durowej, której toniką jest Gis. Praktycznie nieużywana, jako zamiennik używa się As-dur.
Gama Gis-dur zawiera dźwięki: gis, ais, his, cis, dis, eis, fisis.
Gis-dur to także akord, zbudowany z pierwszego (gis), trzeciego (c) i piątego (dis) stopnia gamy Gis-dur.
Wikipedia
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali molowej, rozpoczynająca się od dźwięku gis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku gis (w zapisie nutowym z pięcioma krzyżykami)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord molowy oparty na tonice tonacji gis-moll (1.1)
Wiktionary
gis-moll – gama muzyczna oparta na skali molowej, której toniką jest gis. Gama gis-moll w odmianie naturalnej (eolskiej) zawiera dźwięki: gis, ais, h, cis, dis, e, fis. W zapisie tonacji gis-moll występuje pięć krzyżyków.
Wikipedia
IPA: ˈɟis‿mɔl, AS: ǵis‿mol
Wiktionary
[czytaj: żisKAR] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: żiskardowski] przymiotnik od: Giscard d'Estaing
SJP.pl
[czytaj: żiskardysta] zwolennik Valéry'ego Giscarda d'Estaing lub jego polityki
SJP.pl
wykwalifikowany robotnik pracujący w odlewni żelaza, szkła; topiarz (dawniej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. osoba zajmująca się zawodowo odlewaniem czcionek i matryc drukarskich;
Wiktionary
Giser – dawniej rzemieślnik zajmujący się odlewaniem metalowych przedmiotów; wykwalifikowany pracownik giserni, a także jej właściciel.
Giserami byli rzemieślnicy-artyści odlewający w metalu na zlecenie artystów-projektantów ich dzieła sztuki, np. popiersia, pomniki.
Wikipedia
(1.1) Produkcja księgi nie mogła zacząć się bez gisera, który czcionki odlewał z ołowiu.
Wiktionary
IPA: ˈɟisɛr, AS: ǵiser
Wiktionary
rzecz. gisernia ż., giserstwo n., giserz mos.
przym. giserski
Wiktionary
(1.1) formierz
Wiktionary
1. dział drukarni
2. przestarzale: odlewnia
SJP.pl
Gisernia (z niem. "Gießerei") – specjalistyczny warsztat odlewniczy, zajmujący się odlewaniem z metalu gotowych wyrobów końcowych, zazwyczaj jednostkowych (gisernia nie zajmuje się wytopem metalu z rud). W giserni można odlewać wszelkiego rodzaju metale i stopy metali. W zależności od specjalizacji, w giserni są odlewane czcionki, dzwony, pomniki itd. oraz wszelkiego rodzaju formy odlewnicze i matryce.
Wikipedia
przymiotnik od: giser
SJP.pl
wykonywanie odlewów z metalu; lejarstwo
SJP.pl
[czytaj: gis-is] dźwięk g podwyższony o dwa półtony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. dźwięk g podwyższony o cały ton;
Wiktionary
."
Dźwięki gisis na pięciolinii. W kolejności: gisis¹, gisis², Gisis, gisis°.
Gisis – dźwięk, którego częstotliwość dla gisis¹ wynosi 440 Hz. Jest to podwyższony za pomocą podwójnego krzyżyka dźwięk g. Dźwięki enharmonicznie równoważne to: a i heses.
Wikipedia
IPA: ˈɟisʲis, AS: ǵisʹis
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. podlewaczka
(1.2) reg-pl|Poznań. konewka
Wiktionary
(1.1) konewka
(1.2) gizkana
Wiktionary
Gislaved – miejscowość (tätort) w Szwecji, w regionie administracyjnym ("län") Jönköping, w gminie Gislaved.
Według danych Szwedzkiego Urzędu Statystycznego liczba ludności wyniosła: 10 180 (31 grudnia 2015), 10 389 (31 grudnia 2018) i 10 404 (31 grudnia 2019).
Wikipedia
skrót od: Generalny Inspektorat Sił Zbrojnych
SJP.pl
Gi
Wikipedia
przedstawiciel polskiej podkultury młodzieżowej lat siedemdziesiątych, czerpiącej wzorce ze środowiska przestępczego; gitowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara więzienna słowo-klucz; osoba grypsująca, będąca członkiem subkultury więziennej;
(1.2) pot. posp. zob. gitowiec.
przysłówek sposobu
(2.1) pot. super, w porządku
w użyciu przymiotnikowym
(3.1) pot. świetny, bez zarzutu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(2.1) — Masz wszystko? — Tak mam, chodźmy, będzie git.
(2.1) — Kupiłeś piwo? — Tak, mam też otwieracz. – No to git.
(3.1) To była git impreza.
Wiktionary
IPA: ɟit, AS: ǵit
Wiktionary
przym. gitesowy, gitowy, gitny
przysł. gites
Wiktionary
(2.1) super, ekstra, elegancko
(3.1) wspaniały, świetny
Wiktionary
przedstawiciel polskiej podkultury młodzieżowej lat siedemdziesiątych, czerpiącej wzorce ze środowiska przestępczego; git, gitowiec
SJP.pl
skrót od: gitara, gitarowy
SJP.pl
[czytaj: chitana] energiczny taniec cygański z kastanietami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) choreogr. żywiołowy taniec cygański wykonywany z kastanietami
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. plural|gitara.
Wiktionary
IPA: ˈɟitar, AS: ǵitar
Wiktionary
1. sześcio-, rzadziej siedmiostrunowy instrument muzyczny szarpany;
2. gitara powietrzna - udawanie gry na gitarze za pomocą gestów;
3. dźwignia w obrabiarce do gwintów i uzębień do osadzania osi kół zmianowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. strunowy instrument muzyczny;
Wiktionary
Gitara – instrument muzyczny z grupy chordofonów (np. gitara klasyczna) lub elektrofonów (np. gitara elektryczna).
Wikipedia
(1.1) Wydobywa spod łóżka gitarę, dostraja ją i wziąwszy kilka akordów, zaczyna śpiewać przez nos pieśń bardzo romantyczną.
(1.1) W sklepie obejrzałem kilka gitar, ale żadna mi się nie spodobała.
Wiktionary
IPA: ɟiˈtara, AS: ǵitara
Wiktionary
rzecz. gitarzysta m., gitarzystka ż., gitarówka ż.
:: zdrobn. gitarka ż.
przym. gitarowy
Wiktionary
koncert gitarowy, festiwal gitarzystów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) koncert, festiwal lub konkurs muzyczny, w którym główną rolę odgrywają gitarzyści lub zespoły gitarowe
Wiktionary
(1.1) Narodził się nam nowy zespół mocnego uderzenia, zwycięzca warszawskiej gitariady: „Czerwone gitary”.
Wiktionary
rzecz. gitara ż., gitarzysta mos., gitarzystka ż.
:: zdrobn. gitarka ż.
przym. gitarowy
Wiktionary
zdrobniale o gitarze
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: gitara
Wiktionary
IPA: ɟiˈtarɔ, AS: ǵitaro
Wiktionary
przymiotnik od: gitara
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z gitarą, dotyczący gitary
Wiktionary
IPA: ˌɟitaˈrɔvɨ, AS: ǵitarovy
Wiktionary
rzecz. gitariada ż., gitara ż., gitarka ż., gitarówka ż., gitarzysta m., gitarzystka ż.
Wiktionary
1. osoba grająca na gitarze;
2. widmowy gitarzysta - środowiskowo: osoba symulująca grę na gitarze przy pomocy gestów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. muzyk, który gra na gitarze
Wiktionary
Gitarzysta – osoba grająca na gitarze, muzyk, instrumentalista, członek zespołu muzycznego lub artysta solowy. Popularnie gitarzystów dzieli się na rytmicznych i prowadzących.
Wikipedia
(1.1) Na koncercie było kilku znanych gitarzystów.
(1.1) Gitarzysta siedział na krzesełku i powoli szarpał struny, akompaniując śpiewaczce.
Wiktionary
IPA: ˌɟitaˈʒɨsta, AS: ǵitažysta
Wiktionary
rzecz. gitara ż., gitarka ż., gitarówka ż.
:: fż. gitarzystka
przym. gitarowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która gra na gitarze
Wiktionary
(1.1) Mamy w zespole nową gitarzystkę.
Wiktionary
IPA: ˌɟitaˈʒɨstka, AS: ǵitažystka
Wiktionary
rzecz. gitara ż., gitariada ż.
:: fm. gitarzysta m.
przym. gitarowy
Wiktionary
git; potocznie:
1. w porządku, dobrze; okej, fajnie, gitara;
2. oceniany pozytywnie, świetny, porządny; gitny, gitowy, gitesowy, gitowski, fajowy, fajny, fajowski
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. super!
Wiktionary
(1.1) Na imprezie było gites.
Wiktionary
IPA: ˈɟitɛs, AS: ǵites
Wiktionary
(1.1) git
Wiktionary
(1.1) super, extra, elegancko
Wiktionary
potocznie: oceniany pozytywnie, świetny, porządny; gitny, gitowy, gitowski, fajowy, fajny, fajowski
SJP.pl
GitHub – hostingowy serwis internetowy przeznaczony dla projektów programistycznych korzystajacych z systemu kontroli wersji Git. Stworzony przy użyciu frameworka Ruby on Rails i języka Erlang. Serwis działa od kwietnia 2008 roku. GitHub udostępnia darmowy hosting programów otwartoźródłowych i prywatnych repozytoriów (część funkcji w ramach prywatnych repozytoriów jest płatna). W czerwcu 2018 ogłoszono, że serwis zostanie przejęty przez przedsiębiorstwo Microsoft za kwotę 7,5 mld USD.
Wikipedia
potocznie: oceniany pozytywnie, świetny, porządny; gitesowy, gitowy, gitowski, fajowy, fajny, fajowski
SJP.pl
przedstawiciel polskiej podkultury młodzieżowej lat siedemdziesiątych, czerpiącej wzorce ze środowiska przestępczego; git
SJP.pl
1. potocznie: oceniany pozytywnie, świetny, porządny; gitny, gitowy, gitesowy, fajowy, fajny, fajowski;
2. związany z gitowcami
SJP.pl
potocznie: oceniany pozytywnie, świetny, porządny; gitny, gitesowy, gitowski, fajowy, fajny, fajowski
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Giuliano, właśc. Giuliano Victor de Paula (ur. 31 maja 1990 w Kurytybie) – brazylijski piłkarz, grający na pozycji pomocnika w tureckim klubie İstanbul Başakşehir, reprezentant Brazylii.
Wikipedia
Giulio – srebrna, groszowa moneta włoska bita przez papieża Juliusza II, przedstawiająca na awersie popiersie albo herb papieski, zaś na rewersie postacie św. Piotra i Pawła. Masa monety wynosiła 3,87 grama.
W późniejszym okresie nazwa "gulio" była używana w odniesieniu do różnych groszowych monet włoskich, z których ostatnią było papieskie podwójne gulio z 1823 r.
Wikipedia
[czytaj: dżjuzepe] włoskie imię męskie
SJP.pl
[czytaj: dżjustamente] określenie wykonawcze: w tempie właściwym dla utworu; giusto
SJP.pl
[czytaj: dżjusto] określenie wykonawcze: w tempie właściwym dla utworu; giustamente
SJP.pl
[czytaj: żiwąSZI] nazwisko
SJP.pl
Givenchy – francuskie przedsiębiorstwo kosmetyczne i dom mody założony w roku 1952 przez projektanta Huberta de Givenchy.
Od 1988 r. przedsiębiorstwo należy do francuskiej grupy dóbr luksusowych LVMH.
Wikipedia
potocznie: broń palna, zwłaszcza karabin
SJP.pl
Giwer (kiwer) – rodzaj wojskowego nakrycia głowy, wykonanego z ciemnego filcu. Wysoka czapka w kształcie ściętego, lekko zwężającego się ku górze stożka, z daszkiem opuszczanym z przodu lub (w starszej odmianie) z przodu i z tyłu.
Używane w Polsce od końca XVIII wieku do XIX wieku. Wprowadzone do umundurowania po 1775 roku – m.in. było nakryciem głowy pocztowych Kawalerii Narodowej. Później, w zbliżonej do czaka formie stosowane w oddziałach Legii Księstwa Warszawskiego.
Wikipedia
potocznie: broń palna, zwłaszcza karabin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. broń palna
Wiktionary
IPA: ɟiˈvɛra, AS: ǵivera
Wiktionary
miasto w Egipcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Egipcie;
Wiktionary
Giza (arab. الجيزة, "Al-Ǧīza"; egip. arab. "Ig-Gīza") – miasto w Egipcie, na zachodnim brzegu Nilu, naprzeciw Kairu. W 2006 roku liczyło ok. 3,1 mln mieszkańców, co czyni je trzecim pod względem liczby ludności miastem w kraju. Wchodzi w skład aglomeracji Kairu.
Wikipedia
(1.1) Przejeżdżaliśmy przez Gizę o poranku.
Wiktionary
broń drzewcowa o długim, płaskim grocie osadzonym na drzewcu długości 2-2,5 metra, używana przez piechotę
SJP.pl
Gi
Wikipedia
wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim
SJP.pl
Gizałki – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, w gminie Gizałki, nad Prosną, przy skrzyżowaniu dróg wojewódzkich nr 442 i 443.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
Miejscowość jest siedzibą gminy Gizałki.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ktoś obrzydliwy, niedarzony sympatią
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. smarkacz, urwipołeć
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk., reg-pl|Małopolska. niechluj
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) gw-pl|Górny Śląsk. daw. gad
Wiktionary
(1.1) I daremnie złośliwy gizd pokrywał swą twarz coraz przymilniejszymi uśmiechami. Nic nie wskórał.
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński gid
(1.2) gw. Śląsk Cieszyński gid
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Gi
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. nadawać czemuś załamany kształt
2. schylać, pochylać ku dołowi
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) zginać
czasownik zwrotny niedokonany giąć się (dk. brak)
(2.1) być giętkim
Wiktionary
IPA: ɟɔ̇̃ɲt͡ɕ, AS: ǵo̊̃ńć
Wiktionary
rzecz. odgiętka ż., wygięcie n., giętarka ż., gięcie n., zginanie n., zgięcie n., giętkość ż.
czas. wygiąć dk.
przym. giętki, wygięty
Wiktionary
zakład lub dział zakładu produkcyjnego wykonujący meble gięte; giętarnia, giętownia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|giąć.
Wiktionary
Gięcie – rodzaj technologii obróbki materiałów (najczęściej metalowych) polegający na trwałej zmianie krzywizn przedmiotu obrabianego.
Jeżeli w wyniku tej obróbki otrzymuje się przedmiot zakrzywiony to mówimy o wyginaniu. Jeżeli gięcie powoduje wyprostowanie obrabianego materiału to mówi się o prostowaniu. Odmianą wyginania jest zwijanie. Rodzaje gięcia: sprężyste, plastyczne oraz dotłaczanie.
Wikipedia
IPA: ˈɟɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ǵė̃ńće
Wiktionary
czas. giąć, zagiąć
rzecz. odgiętka ż., wygięcie n., wyginanie n., giętarka ż., giętkość ż.
przym. giętki, wygięty
Wiktionary
urządzenie ręczne lub mechaniczne służące do wyginania stali zbrojeniowej, używane w budownictwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. urządzenie, często ręczne, służące do wyginania prętów lub metalowych pasków
Wiktionary
IPA: ɟɛ̃nˈtarka, AS: ǵẽntarka
Wiktionary
rzecz. odgiętka ż., gięcie n., giętarz m., gięciarz m., zgięcie n., zginanie n., zagięcie n., zaginanie n., wygięcie n., wyginanie n., giętkość ż.
czas. giąć ndk., zgiąć dk.
Wiktionary
zakład lub dział zakładu produkcyjnego wykonujący meble gięte; gięciarnia, giętownia
SJP.pl
robotnik obsługujący giętarkę (maszynę do nadawania krzywizny elementom metalowym)
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: giętko
SJP.pl
dający się łatwo wyginać, elastyczny, sprężysty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) coś dające się łatwo wyginać
(1.2) przen. ktoś łatwo poddający się zewnętrznym wpływom, umiejący się przystosować w zależności od okoliczności
(1.3) przen. ktoś sprawnie działający, myślący
Wiktionary
IPA: ˈɟɛ̃ntʲci, AS: ǵẽntʹḱi
Wiktionary
rzecz. odgiętka ż., wygięcie n., giętkość ż., gięcie n.
czas. giąć, ugiąć, uginać, pogiąć, powyginać, zgiąć, zginać, wygiąć, wyginać
przysł. giętko
Wiktionary
(1.1) elastyczny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób giętki, dający się uginać
Wiktionary
IPA: ˈɟɛ̃ntkɔ, AS: ǵẽntko
Wiktionary
przym. giętki
rzecz. odgiętka ż., wygięcie n., giętkość
Wiktionary
(1.1) elastycznie, sprężyście
Wiktionary
gatunek słodkowodnej ryby z rodziny pierzastowąsowatych
SJP.pl
Giętkoząb ("Synodontis batensoda") – gatunek słodkowodnej ryby z rodziny pierzastowąsowatych (Mochokidae). Niekiedy bywał wydzielany do monotypowego rodzaju "Brachysynodontis".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co daje się giąć, zginać
(1.2) przen. zdolność łatwego dostosowywania się do warunków, szybkie uleganie wpływom zewnętrznym
(1.3) przen. zdolność sprawnego myślenia, mówienia i działania
Wiktionary
rzecz. odgiętka ż., wygięcie n., gięcie n., giętarka ż.
czas. giąć ndk.
przym. giętki
przysł. giętko
Wiktionary
zakład lub dział zakładu produkcyjnego wykonujący meble gięte; gięciarnia, giętarnia
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: giętki
SJP.pl
1. nadawać czemuś załamany kształt
2. schylać, pochylać ku dołowi
SJP.pl
przymiotnik od: Giżałki
SJP.pl
osada w Polsce
SJP.pl
Giżałki (do 1945 r. niem. "Gissolk") – mała osada śródleśna w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Tychowo. W latach 1975–1998 osada należała do województwa koszalińskiego. Według danych UM, na dzień 31 grudnia 2014 roku osada miała 12 stałych mieszkańców. Osada wchodzi w skład sołectwa Warnino.
Wikipedia
mieszkaniec Giżycka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Giżycka
(1.2) osoba pochodząca z Giżycka, urodzona w Giżycku
Wiktionary
(1.1) Giżycczanie przy zdjęciu zmarłego, tak jak w miastach całego kraju, ustawiali znicze w kształt serca.
Wiktionary
rzecz. Giżycko n.
:: fż. giżycczanka ż.
przym. giżycki
Wiktionary
mieszkanka Giżycka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Giżycka
(1.2) kobieta pochodząca z Giżycka, urodzona w Giżycku
Wiktionary
rzecz. Giżycko n.
:: fm. giżycczanin mos.
przym. giżycki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Giżycko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) od Giżycko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Giżycko n., giżycczanin mos., giżycczanka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Giżycko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto powiatowe w województwie warmińsko-mazurskim;
Wiktionary
}|-
Giżycko ( Lötzen, dawn. pol. "Łuczany, Lec") – miasto w województwie warmińsko-mazurskim, siedziba powiatu giżyckiego i gminy wiejskiej Giżycko. Miasto jest położone pomiędzy jeziorami Kisajno i Niegocin.
Giżycko jest nazywane stolicą żeglarstwa w Polsce. Jest jednym z głównych portów na szlaku wielkich jezior mazurskich i jednym z polskich ośrodków turystycznych i wypoczynkowych.
Wikipedia
(1.1) Giżycko leży w sercu Mazur.
Wiktionary
IPA: ɟiˈʒɨt͡skɔ, AS: ǵižycko
Wiktionary
rzecz. giżycczanin mos., giżycczanka ż.
przym. giżycki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w obwodzie magadańskim Rosji, uchodzi do Zatoki Giżygińskiej Morza Ochockiego
Wiktionary
Giżyga ( Гижига) – wieś w Rosji, w obwodzie magadańskim, w rejonie siewiero-eweńskim. W 2021 liczyła 98 mieszkańców.
Wikipedia
przym. giżygiński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Giżygą, dotyczący Giżygi
Wiktionary
rzecz. Giżyga ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj serbskiego, bośniackiego lub bułgarskiego gulaszu, składającego się z ryżu, mięsa, warzyw, przypraw oraz z małej ilości rosołu
SJP.pl
skrót od: Główny Komitet Kultury Fizycznej
SJP.pl
Główny Komitet Kultury Fizycznej i Turystyki
SJP.pl
skrót od: Górniczy Klub Sportowy
SJP.pl
skrótowiec, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = Górniczy Klub Sportowy;
(1.2) = Gminny Klub Sportowy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Od najmłodszych lat trenuję piłkę nożną w GKS.
(1.2) Od najmłodszych lat trenuję piłkę nożną w GKS-ie.
Wiktionary
IPA: ɟɛ‿ka‿ˈɛs, AS: ǵe‿ka‿es
Wiktionary
skrót od: Gwardia Ludowa - organizacja zbrojna Polskiej Partii Robotniczej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
członek GL (Gwardii Ludowej); geelowiec
SJP.pl
potocznie: wyłysiała głowa; łysina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. także reg-pl|Poznań. łysina
(1.2) pot. także reg-pl|Poznań. głowa
Wiktionary
IPA: ˈɡlat͡sa, AS: glaca
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. łysy
Wiktionary
w budownictwie obronnym: część stoku bojowego
SJP.pl
Glacis – dystrykt położony w północnej części wyspy Mahé; 3 576 mieszkańców (2002).
Wikipedia
Glacitektonika – działalność, deformacje podłoża lodowca oraz składanych przezeń osadów (lodowcowych i wodnolodowcowych) spowodowane przez nacisk lub tarcie lodu o podłoże.
Cechy strukturalne zaburzeń glacitektonicznych:
Wikipedia
1. faza epoki lodowcowej związana z oziębieniem klimatu i występowaniem lodowców;
2. pokrycie lodem obszarów ziemi, zlodowacenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. zlodowacenie
Wiktionary
rzecz. glacjał mrz.
przym. glacjalny
Wiktionary
(1.1) zlodowacenie
Wiktionary
związany z lodowcami lub lodowaceniem; lodowcowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. lodowcowy.
(1.2) związany z glacjałem (okresem lodowcowym)
Wiktionary
IPA: ɡlaˈt͡sʲjalnɨ, AS: glacʹi ̯alny
Wiktionary
rzecz. glacjał m., glacjacja ż.
Wiktionary
(1.1) lodowcowy
Wiktionary
okres powstawania lub powiększania się zasięgu lodowców wskutek ochładzania się klimatu i wzrostu ilości opadów atmosferycznych; zlodowacenie
SJP.pl
specjalista w zakresie glacjologii
SJP.pl
nauka o lodowcach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. nauka o lodowcach i lądolodach;
Wiktionary
Glacjologia – gałąź hydrologii, zajmująca się badaniem lodowców, ich formami, właściwościami fizycznymi i chemicznymi oraz zachodzącymi w nich procesami. Badania glacjologów dotyczą również rozwoju mas lodowych, wzajemnego oddziaływania między lodowcami a środowiskiem, a także pomiaru masy lodowców i ich przemieszczania się.
Wikipedia
IPA: ˌɡlat͡sʲjɔˈlɔɟja, AS: glacʹi ̯oloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. glacjolog m.
przym. glacjologiczny
Wiktionary
dotyczący glacjologii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) nauk. związany z glacjologią, dotyczący glacjologii
Wiktionary
rzecz. glacjologia ż., glacjolog mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. łysy
Wiktionary
potocznie: wyłysiała głowa; łysina
SJP.pl
zapaśnik walczący na arenach cyrkowych w starożytnym Rzymie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. w starożytnym Rzymie: osoba walcząca dla uciechy publiczności na arenie z innymi osobami lub dzikimi zwierzętami;
(1.2) przen. sportowiec, zwykle wkładający w walkę dużo wysiłku
Wiktionary
Gl
Wikipedia
(1.1) Gladiatorami byli zwykle niewolnicy.
(1.2) Mecz bokserski był niesamowitą walką gladiatorów.
Wiktionary
IPA: ɡlaˈdʲjatɔr, AS: gladʹi ̯ator
Wiktionary
przym. gladiatorski
Wiktionary
przymiotnik od: gladiator
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gladiatorem, dotyczący gladiatora
Wiktionary
rzecz. gladiator mos., gladiatorstwo n., gladius mrz.
Wiktionary
zajęcie gladiatora
SJP.pl
regionalnie: mieczyk (roślina z rodziny kosaćcowatych); gladiolus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. zob. mieczyk.
Wiktionary
IPA: ɡlaˈdʲjɔla, AS: gladʹi ̯ola
Wiktionary
roślina z rodziny kosaćcowatych; mieczyk, gladiola
SJP.pl
krótki, obosieczny miecz, używany przez piechotę w starożytnym Rzymie
SJP.pl
Gl
Wikipedia
minerał, uwodniony krzemian glinu; haloizyt
SJP.pl
potocznie: ujednolicać, podciągać do jednego poziomu; glajchszaltować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ujednolicanie na siłę
Wiktionary
IPA: ˌɡlajxʃaltɔˈvãɲɛ, AS: glai ̯χšaltovãńe
Wiktionary
czas. glajchszaltować
Wiktionary
(1.1) urawniłowka, uniformizacja
Wiktionary
potocznie: ujednolicać, podciągać do jednego poziomu; glajchszachtować
SJP.pl
czasownik
(1.1) ujednolicać, zrównywać na siłę
Wiktionary
(1.1) Jestem jak najdalszy od tego, żeby stosować odpowiedzialność zbiorową i żeby glajchszaltować sprawę.
Wiktionary
IPA: ˌɡlajxʃalˈtɔvat͡ɕ, AS: glai ̯χšaltovać
Wiktionary
rzecz. glajchszaltowanie, zglajchszaltowanie
czas. zglajchszaltować
Wiktionary
w językoznawstwie: głoska, która raz może tworzyć sylabę, a raz nie; półsamogłoska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. błoto
(1.2) gw-pl|Poznań. fleja
(1.3) gw-pl|Poznań. bezwstydnica
Wiktionary
(1.1) Podłoże trasy stanowiła błotnista glajda, w wielu miejscach przeorana koleinami. (z Internetu)
(1.2) Ale z niej glajda, potworna.
Wiktionary
(1.2) flejtuch
Wiktionary
potocznie: paralotnia; paraglajt, paraglajd, glajd, paraglide, parapent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. szyna, tor
Wiktionary
z dialektów ludowych, potocznie: mlaskać przy jedzeniu; smoktać, cmoktać, cmokać, ciamkać
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
z dialektów ludowych, potocznie: mlaskać przy jedzeniu; smoktać, cmoktać, cmokać, ciamkać
SJP.pl
[czytaj: glaMUR] charakteryzujący się bogactwem, dbałością o szczegóły, ekstrawagancją, lekko staroświecką elegancją
SJP.pl
Glamour – amerykańskie czasopismo modowe wydawane od 1939 roku. Od 2003 roku miesięcznik ukazuje się również w Polsce; wydawany jest przez Burda International Polska na licencji nowojorskiego przedsiębiorstwa Condé Nast Publications.
Od 2018 roku redaktorką naczelną polskiej edycji jest Katarzyna Dąbrowska.
Wikipedia
luksusowy camping
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) turyst. usługa turystyczna na kempingu w wygodnych, często luksusowych warunkach, z pełną obsługą hotelową;
Wiktionary
Glamping – zbitka angielskich słów "glamorous" (ekskluzywne, czarujące) i "camping" (biwak), oznaczająca luksusowy kemping, czyli w wygodnym miejscu i często z dodatkiem usług hotelarskich. Ten styl uprawiania turystyki zyskuje na popularności w XXI wieku, gdy turyści szukają wolności kojarzonej z dziką przyrodą i jednocześnie nie chcą rozstawać się z wygodą, do jakiej przyzwyczaiły ich centra turystyczne.
Wikipedia
ciężki, wysoki but skórzany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. młodz. obuw. wysoki sznurowany but na grubej podeszwie, wzorowany na obuwiu wojskowym, noszony przez subkultury młodzieżowe
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Asia do szkoły chodzi ubrana jak grzeczna dziewczynka, a po lekcjach wskakuje w skórzaną kurtkę i glany.
Wiktionary
IPA: ɡlãn, AS: glãn
Wiktionary
połysk, blask; glans
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. połysk
(1.2) gw-pl|Poznań. lukier w przypadku szneki z glancem
Wiktionary
(1.1) Wypastuj buty, bo straciły glanc.
Wiktionary
IPA: ɡlãnt͡s, AS: glãnc
Wiktionary
rzecz. glancowanie n.
czas. glancować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|glancować.
Wiktionary
czas. glancować ndk.
rzecz. glanc mrz.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. wyglancować)
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. polerować, czyścić do połysku
Wiktionary
(1.1) Szczewiki żes se glancowoł? → Buty sobie polerowałeś?
Wiktionary
rzecz. glanc m., glancowanie n., wyglancowanie n.
czas. wyglancować dk.
Wiktionary
1. papier lub płótno pokryte ziarenkami szkła lub skały, służące do wygładzania powierzchni; papier ścierny, szmergiel;
2. kolorowy, ozdobny papier do prac plastycznych
SJP.pl
potocznie lub ironicznie: osoba, która przesadnie dba o swój wygląd; picuś, modniś, strojniś
SJP.pl
środowiskowo: deptać ciężkimi butami (glanami)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. połysk nadawany niektórym przedmiotom, np. obuwiu, wyrobom z metalu;
2. w starożytnym Rzymie: kulka z ołowiu lub gliny wyrzucana z procy przez procarzy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ciężki, wysoki but skórzany
SJP.pl
Glany – typ ciężkich, skórzanych butów (waga „standardowych” glanów, tj. dziesięciooczkowych, zwanych popularnie dziesiątkami i sięgających do ok. ⅓ łydki, wynosi ok. 750 g każdy), zazwyczaj czarne, rzadziej w różnych kolorach i wzorach. Cholewy zachodzące za kostkę, czasem nawet do kolan, często wzmocnione blachą na palcach (często także na pięcie).
Wikipedia
regionalnie: kruk, gawron, wrona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań, Łomża, Kalisz, Łódź. gawron, wrona
(1.2) gw-pl|Poznań. orzeł hitlerowski
(1.3) gw-pl|Poznań. rzad. tępa dziewczyna
Wiktionary
(1.1) gapa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Glarusem, dotyczący Glarusu, pochodzący z Glarusu (miasta lub kantonu w Szwajcarii)
Wiktionary
(1.1) Berzona. Ktoś opowiada o potwierdzonym spotkaniu Roberta Walsera i Lenina na Spiegelgasse w Zurychu, w 1917, gdy Robert Walser skierował do Lenina jedno jedyne pytanie: Pan też tak lubi glarneński chleb z gruszkami?
Wiktionary
rzecz. Glarus mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Szwajcarii, w Alpach Glarneńskich;
(1.2) geogr. adm. kanton w Szwajcarii położony we wschodniej części kraju;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. glarneński
Wiktionary
[czytaj: glezgoł albo glazgoł] miasto w Szkocji
SJP.pl
Glasgow (wym. ; gael. "Glaschu", wym. ; scots "Glesca",) – największe miasto Szkocji, uznane za jej komercyjną stolicę, położone nad rzeką Clyde. Miasto stanowi samodzielną jednostkę administracyjną ("council area").
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Glasgow, dotyczący Glasgow
Wiktionary
rzecz. Glasgow n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. szklanka
Wiktionary
rzecz. glaspapiór mrz., glasszrank mrz.
Wiktionary
Glass (język manx "jasna", "zielona") – rzeka na wyspie Man, o długość rzeki wynosi w przybliżeniu 8,5 km.
Rzeka bierze początek w okolicy Injebreck, około 10 km na północ od stolicy wyspy, Douglas. Glass łączy się z rzeką Dhoo na przedmieściach Douglas, tworząc rzekę Douglas, która uchodzi do Morza Irlandzkiego.
Wikipedia
sól glauberska - siarczan sodu, związek chemiczny o licznych zastosowaniach technologicznych, stosowany również jako środek przeczyszczający; gorzka sól
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący życia i działalności Johanna Glaubera, niemieckiego alchemika i aptekarza z XVII w.
Wiktionary
minerał, siarczan sodu i wapnia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
minerał, odmiana arsenopirytu bogata w kobalt
SJP.pl
Glaukodot – bardzo rzadki minerał, zasobna w kobalt odmiana arsenopirytu. Po raz pierwszy został opisany w 1849 roku.
Wikipedia
minerał z grupy amfiboli, występujący głównie w skałach metamorficznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy amfiboli;
Wiktionary
Glaukofan – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy amfiboli. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich spotykanych tylko w niektórych rejonach Ziemi.
Nazwa pochodzi od gr. "glaukos" = niebieski i "fanos" = pojawiać się i nawiązuje do barwy tego minerału.
Wikipedia
przym. glaukofanowy
Wiktionary
przedstawiciel jednego z typów roślin nienaczyniowych
SJP.pl
typ roślin nienaczyniowych posiadających pewne cechy prymitywne
SJP.pl
Glaukofity ("Glaucophyta") – typ (gromada) jednokomórkowych (rzadziej tworzących cenobia) glonów, należących do królestwa roślin. Rozmnażają się bezpłciowo przez podział (formy bez ściany komórkowej) lub za pomocą pływek (formy kapsalne i kokoidalne). Do typu tego zalicza się 13 gatunków. Zgodnie z dominującym obecnie poglądem w systematyce grupa ta stanowi najstarszą linię rozwojową roślin.
Wikipedia
przewlekłe schorzenie oka spowodowane wzmożonym ciśnieniem śródgałkowym; jaskra
SJP.pl
minerał, uwodniony glinokrzemian potasu, żelaza i magnezu
SJP.pl
Glaukonit – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do minerałów ilastych. Jest pospolity i szeroko rozpowszechniony. Ma zmienny skład chemiczny.
Nazwa pochodzi z gr. "glaukos" = niebieskozielony, niebieskawy i nawiązuje do charakterystycznej barwy tego minerału.
Wikipedia
przymiotnik od: glaukonit
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) miner. związany z glaukonitem, dotyczący glaukonitu; zbudowany z glaukonitu
Wiktionary
rzecz. glaukonit mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Poznań. daw. ślizgawka
(1.2) reg-pl|Poznań. zwykle w lm. glazejki → skórzane rękawiczki
Wiktionary
(1.1) reg-pl|Poznań|ligawa.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. połysk nadawany przez glazurowanie;
2. wykończenie obrazu olejnego przez nałożenie werniksu; werniksowanie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. szklista powłoka na wyrobach ceramicznych;
2. płytki ceramiczne pokryte szklistą powłoką, używane do wykładania ścian;
3. cienka warstwa lodu lub cukru na produktach spożywczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. cienka powłoka szkliwa nakładana na wyroby ceramiczne, np. płytki, kafle;
(1.2) pot. płytki pokrywane glazurą (1.1)
(1.3) spoż. warstwa lodu na mrożonej żywności
(1.4) kulin. polewa do produktów cukierniczych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɡlaˈzura, AS: glazura
Wiktionary
rzecz. glazurowanie n., glazurownia ż.
przym. glazurowy
czas. glazurować ndk.
Wiktionary
(1.2) terakota
(1.4) lukier
Wiktionary
pokrywanie różnych powierzchni glazurą
SJP.pl
specjalista od wykładania powierzchni płytkami glazurniczymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. powlekanie szkliwem wyrobów ceramicznych
(1.2) pot. układanie płytek ceramicznych
(1.3) spoż. pokrywanie mrożonej żywności warstwą lodu
(1.4) kulin. polewanie ciasta lub owoców szklistym cukrem lub inną glazurą, np. czekoladową
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. glazura ż., glazurnictwo n., glazurnik m., glazurownia ż.
czas. glazurować ndk.
przym. glazurniczy
Wiktionary
(1.4) lukrowanie
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. poglaruzować)
(1.1) spoż. cuk. kulin. pokrywać wyroby słodkie lub piekarskie lukrem bądź też innym słodkim płynem
(1.2) bud. pokrywać glazurą wyroby ceramiczne
Wiktionary
(1.2) Do formowania używał nożyków w kształcie prostokąta a do zdobienia wykorzystywał kałamarz. Naczynia glazurował polewając je garnuszkiem lub wiadrem nad blaszaną wanienką (…)
Wiktionary
rzecz. glazura ż., glazurowanie n., glazurownia ż.
przym. glazurowy
czas. poglazurować dk.
Wiktionary
(1.1) lukrować
Wiktionary
dział fabryki, w którym pokrywa się wyroby ceramiczne glazurą
SJP.pl
→ glazura
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z glazurą, dotyczący glazury
Wiktionary
rzecz. glazura ż.
czas. glazurować
Wiktionary
1. powierzchnia litosfery, składa się z 4 części: mineralnych, organicznych, powietrza i wody
2. potocznie: upadek
SJP.pl
Gleb – imię męskie pochodzenia staroskandynawskiego; rosyjska wersja staroskandynawskiego imienia "Guðleifr", które powstało z "guð" - "bóg" i "leifr" - "spadkobierca". Wśród patronów - św. Gleb, męczennik pod Kijowem, towarzysz św. Borysa. Imię to nosił także Gleb Jurijewicz, książę kijowski w latach 1169 i 1170-1171.
Wikipedia
1. powierzchnia litosfery, składa się z 4 części: mineralnych, organicznych, powietrza i wody
2. potocznie: upadek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. roln. powierzchniowa warstwa litosfery wzbogacona w substancje organiczne wskutek procesów glebotwórczych;
(1.2) biol. płodna część w zamkniętych owocnikach grzybów;
Wiktionary
Gleba ( glaeba – ziemia uprawna, rola) – naturalna, trójfazowa, biologicznie czynna, powierzchniowa warstwa skorupy ziemskiej, ukształtowana poprzez procesy glebotwórcze ze zwietrzeliny skalnej (skały macierzystej) w wyniku oddziaływania klimatu i organizmów żywych, przy określonej rzeźbie terenu, w określonym przedziale czasu, często przy wpływie działalności człowieka. Gleba jest integralnym składnikiem ekosystemów lądowych i niektórych płytkowodnych.
Wikipedia
(1.1) W górach gleby są raczej kiepskie.
Wiktionary
IPA: ˈɡlɛba, AS: gleba
Wiktionary
rzecz. glebik m., glebiki nmos., przyglebienie n., glebnięcie n.
czas. przyglebić dk., glebnąć dk.
przym. glebowy
przysł. glebowo
Wiktionary
(1.1) ziemia, grunt, podłoże, rola
Wiktionary
drobny owad uskrzydlony
SJP.pl
glebnąć się - potocznie: przewrócić się; wywalić się, wyglebić się, wyglebać się
SJP.pl
maszyna rolnicza do spulchniania gleby
SJP.pl
Glebogryzarka – maszyna rolnicza służąca do uprawy roli. Zespołem roboczym są łukowe lub hakowate noże osadzone na obrotowym wale, wycinające kęsy gleby, które mogą obracać się współbieżnie lub przeciwbieżnie. Intensywność spulchnienia roli można regulować w dużym zakresie dobierając odpowiednio do wymaganej głębokości uprawy prędkość obrotową wału i prędkość ruchu postępowego. Zbyt szybkie obroty wału powodują niszczenie struktury gruzełkowatej gleby.
Wikipedia
maszyna do opryskiwania gleby w celu zniszczenia szkodników roślin; opryskiwacz gleby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. masz. przyrząd do opylania gleby różnymi środkami, najczęściej owadobójczymi
Wiktionary
(1.1) […] w zabiegach dezynsekcji o charakterze powierzchniowym lub rzędowym stosuje się preparaty o działaniu kontaktowym, przy użyciu siewników lub gleboopylaczy.
Wiktionary
wąż z rodziny wężowatych lub żmijowatych, osiągający długość do 65 cm, występujący w 16 gatunkach w Afryce i na Bliskim Wschodzie
SJP.pl
tworzący glebę, związany ze zjawiskami powstawania i przekształcania się gleby (np. proces glebotwórczy); pedogenetyczny (rzadziej)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geol. taki, który tworzy glebę lub oddziałuje na nią; taki, który współdziała przy powstawaniu gleby
Wiktionary
(1.1) Nie ma lasu bez roślin i zwierząt, ale równocześnie las jest miejscem ich istnienia, trwania i rozwoju. Nie ma lasu bez gleby, ale równocześnie las jest glebotwórczy.
Wiktionary
przymiotnik od: gleba
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z glebą, dotyczący gleby
Wiktionary
rzecz. gleba ż.
Wiktionary
specjalista w zakresie nauki o glebie; pedolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) roln. specjalista w dziedzinie gleboznawstwa
Wiktionary
Gleboznawca — osoba zajmująca się badaniem i opisem gleb. W celu poznania genezy, właściwości oraz przydatności dla rolnictwa gleb na określonym terenie gleboznawca prowadzi prace terenowe, laboratoryjne i kameralne. Uczestniczy również w pracach związanych z ochroną oraz racjonalnym zagospodarowaniem gleb.
Wikipedia
rzecz. gleboznawstwo n.
przym. gleboznawczy
Wiktionary
związany z nauką o glebie; pedologiczny
SJP.pl
nauka o glebie; pedologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nauk. roln. nauka o glebach;
Wiktionary
Gleboznawstwo, pedologia (od gleba „grudka ziemi”) – nauka zajmująca się badaniem gleb, ich powstawaniem, budową, właściwościami fizycznymi, chemicznymi i biologicznymi, systematyką oraz możliwościami ich użytkowania oraz rozmieszczeniu ich na Ziemi. Gleboznawstwo jest nauką przyrodniczą powiązaną wielostronnie z innymi naukami zajmującymi się przyrodą martwą i ożywioną. Jest niekiedy ukierunkowane na specjalne cele praktyczne, np. gleboznawstwo rolne, leśne, melioracyjne.
Wikipedia
rzecz. gleboznawca m.
przym. gleboznawczy
Wiktionary
zwierzę bezkręgowe, np. dżdżownica, zjadająca glebę wraz z zawartą w niej materią organiczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwierzę odżywiające się glebą
Wiktionary
lodowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. lodowiec; duża, powoli poruszająca się masa lodu, powstała z gromadzącego się wiecznego śniegu w wysokich górach lub strefach polarnych
Wiktionary
(1.1) Gleczery po dziś dzień okrywające szczyty gór wysokich […] mają być szczątkami owych lodów, które całą kulę ziemską niegdyś okrywały.
(1.1) Naprzeciw […] wznosił się pokryty śniegiem łańcuch potężnych Alp Katuńskich […], których gleczery rozciągały na 1,500 metrów długości.
(1.1) Czasem drogę przerywały przepaście, nad któremi zima potworzyła mosty z nagromadzonych […] bloków lodu, oderwanych z gleczerów.
(1.1) Lód ten
Wiktionary
przym. gleczerowy
Wiktionary
(1.1) lodowiec; daw. lodnik
Wiktionary
przymiotnik od: gleczer
SJP.pl
drzewo z rodziny bobowatych rosnące w Ameryce, Azji i tropikalnej Afryce; glediczja, iglicznia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. syst. nazwa systematyczna|Gleditsia|L.|ref=tak., rodzaj drzew z rodziny bobowatych;
(1.2) dendr. drzewo z rodzaju glediczia (1.1)
Wiktionary
(1.2) W parku pałacowym, przy kładce nad potokiem rosły glediczie i wierzby.
Wiktionary
(1.1-2) iglicznia
Wiktionary
drzewo z rodziny bobowatych rosnące w Ameryce, Azji i tropikalnej Afryce; glediczia, iglicznia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. syst. nazwa systematyczna|Gleditsia|L.|ref=tak., rodzaj drzew z rodziny bobowatych;
(1.2) dendr. drzewo z rodzaju glediczja (1.1)
Wiktionary
Gl
Wikipedia
(1.2) W parku rosną dwie okazałe glediczje.
Wiktionary
(1.1-2) iglicznia
Wiktionary
[czytaj: gli] rodzaj muzyki chóralnej a cappella na męskie głosy solowe
SJP.pl
Gl
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. proces odtleniania substancji glebowych zachodzący w glebach podmokłych
2. zespół komórek tworzących zrąb dla komórek nerwowych oraz mających dla nich znaczenie odżywcze i obronne; tkanka glejowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. tkanka podporowa, izolacyjna i odżywcza dla komórek nerwowych
(1.2) geol. proces odtleniania substancji organicznych w glebie, prowadzący do powstania warstwy gleby zawierającej związki żelaza
(1.3) geol. poziom glebowy o dużej zawartości związków żelaza
Wiktionary
przym. glejowy
Wiktionary
nowotwór wywodzący się z tkanki glejowej i rozwijający się w ośrodkowym układzie nerwowym
SJP.pl
Glejaki – grupa nowotworów ośrodkowego układu nerwowego wywodzących się z komórek glejowych (stanowiących zrąb tkanki nerwowej i pełniącej wobec neuronów funkcje podporowe, odżywcze oraz naprawcze).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od glejt
Wiktionary
(1.1) To nie glejt, lecz tylko mały glejcik.
Wiktionary
rzecz. glejt m.
Wiktionary
1. przymiotnik od: glej;
2. tkanka glejowa - tkanka pomocnicza budująca układ nerwowy
SJP.pl
nienowotworowy rozrost gleju gwiaździstego występujący w chorobach ośrodkowego układu nerwowego
SJP.pl
Gl
Wikipedia
dokument wydawany przez panującego, zezwalający danej osobie na przejazd przez jakieś terytorium, bądź zapewniający bezpieczeństwo osobiste; list bezpieczeństwa, list żelazny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. praw. polit. list żelazny
(1.2) stpol. zabezpieczenie przejścia
(1.3) stpol. zawieszenie broni
Wiktionary
Glejt (z niemieckiego "Geleit") – dokument wydany przez wyższą władzę i zapewniający danej osobie bezpieczeństwo życia i mienia w czasie jej przejazdu przez dane terytorium (list żelazny).
Glejt oznacza także orszak zbrojny dostarczany przez zwierzchnią władzę dla bezpiecznego przejazdu. Takie orszaki w średniowiecznych Niemczech, za panowania „prawa pięści”, dodawali panowie terytorialni za odpowiednią opłatą kupcom wiozącym pieniądze i towary na jarmarki.
Wikipedia
IPA: ɡlɛjt, AS: glei ̯t
Wiktionary
rzecz. glejcik mrz.
Wiktionary
1. czerwonożółta odmiana tlenku ołowiawego
2. w gwarze górniczej: minerał towarzyszący wydobywanemu kruszcowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bud. jubil. emalia
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk glyjta
Wiktionary
nazwisko, np. Józef Glemp (1929-2013), polski kardynał, w latach 1981-2009 prymas Polski
SJP.pl
urządzenie do pomiaru poziomu cukru we krwi
SJP.pl
kopia o głowni podobnej do miecza
SJP.pl
Gl
Wikipedia
Glewice (nazwa historyczna: Gliwice, Wołynianka, Wołyniewka, do 1945 Glewitz) – wieś sołecka w północno-zachodniej Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Goleniów.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie szczecińskim. W roku 2009 wieś liczyła 120 mieszkańców.
Wikipedia
rozpowszechniony gatunek mszaka z rodziny maczugowcowatych
SJP.pl
roślina pionierska należąca do roślin telomowych (dawniej w obrębie mszaków)
SJP.pl
typ roślin należących do mszaków
SJP.pl
Gl
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. miecz
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kromka, pajda, kawałek
Wiktionary
(1.1) Dam ci wody z mego dzbana / Dam ci cukru, dam ci siana / Dam bryłę szczerej soli, gleń świeżego chleba / I przez okno otwarte przychylę ci nieba.
Wiktionary
IPA: ɡlɛ̃ɲ, AS: glẽń
Wiktionary
(1.1) kromka, pajda, kawałek
Wiktionary
tkanka tworząca osłonę włókien nerwowych i wyściełająca światło komór mózgowych
SJP.pl
rodzaj białka, składnik białka zbóż (glutenu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. imię|polski|m.
Wiktionary
Gl
Wikipedia
(1.1) Monety Gliceriusza wybijane były w Rawennie i Mediolanie.
Wiktionary
środek używany w medycynie dla wzmocnienia systemu nerwowego, pobudzenia metabolizmu i ogólnego wzmocnienia organizmu
SJP.pl
alkohol trójwodorotlenowy, gęsta, słodkawa ciecz o licznych zastosowaniach, głównie w kosmetyce; gliceryna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. zob. gliceryna.
Wiktionary
IPA: ɡlʲiˈt͡sɛrɔl, AS: glʹicerol
Wiktionary
przym. glicerolowy
Wiktionary
ester powstały z gliceryny i kwasu tłuszczowego, składnik naturalnych tłuszczów
SJP.pl
alkohol trójwodorotlenowy, gęsta, słodkawa ciecz o licznych zastosowaniach, głównie w kosmetyce; glicerol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. organiczny związek chemiczny z grupy cukroli;
Wiktionary
Gliceryna, glicerol ( glycerolum), propano-1,2,3-triol – organiczny związek chemiczny z grupy cukroli, najprostszy trwały alkohol trójwodorotlenowy (triol).
Wikipedia
(1.1) Gliceryna ma zastosowanie m.in. w przemyśle spożywczym, kosmetycznym i farmaceutycznym.
Wiktionary
IPA: ˌɡlʲit͡sɛˈrɨ̃na, AS: glʹicerỹna
Wiktionary
przym. glicerynowy
Wiktionary
(1.1) glicerol, propanotriol
Wiktionary
→ gliceryna; glicerolowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z gliceryny, dotyczący gliceryny
Wiktionary
(1.1) Zainteresowaniem cieszyły się glicerynowe, zapachowe mydełka oraz zdobione doniczki.
Wiktionary
IPA: ˌɡlʲit͡sɛrɨ̃ˈnɔvɨ, AS: glʹicerỹnovy
Wiktionary
rzecz. gliceryna ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. najprostszy dipeptyd, zbudowany z dwóch reszt glicyny, które są połączone wiązaniem peptydowym
Wiktionary
IPA: ˌɡlʲit͡sɨlɔɡlʲiˈt͡sɨ̃na, AS: glʹicyloglʹicỹna
Wiktionary
najprostszy aminokwas endogenny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. najprostszy aminokwas białkowy, endogenny i niepolarny, m.in. pełniący rolę neurotransmitera hamującego w układzie nerwowym; wzór chemiczny|C2H5NO2.;
Wiktionary
Glicyna ( "acidum aminoaceticum"), #PATRZ Gly, G – organiczny związek chemiczny, najprostszy spośród 20 standardowych aminokwasów białkowych, jedyny niebędący czynny optycznie. Za jej pojawienie się w łańcuchu polipeptydowym odpowiada obecność kodonów GGU, GGC, GGA lub GGG w łańcuchu mRNA.
Wikipedia
przym. glicynowy
Wiktionary
(1.1) symbol Gly, skrót G
Wiktionary
drzewiaste pnącze z rodziny bobowatych; wistaria; wisteria; słodlin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Wisteria|Nutt.|ref=tak., rodzaj lian ozdobnych z rodziny bobowatych;
Wiktionary
Glicynia, słodlin, wisteria, wistaria ("Wisteria" Nutt.) – rodzaj rośliny z rodziny bobowatych. Obejmuje cztery gatunki, z których jeden występuje endemicznie we wschodniej Ameryce Północnej ("W. frutescens"), jeden w Japonii (glicynia japońska "W. floribunda"), a pozostałe dwa (w niektórych ujęciach rozdzielane na cztery) w Chinach. Są to liany występujące w lasach i zaroślach, zarówno na terenach skalistych, jak i nad rzekami.
Wikipedia
(1.1) Na pergoli zakwitła glicynia w pięknych fioletowych gronach.
Wiktionary
(1.1) słodlin, wisteria
Wiktionary
→ glicyna
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący glicyny
Wiktionary
rzecz. glicyna ż.
Wiktionary
gliczyca jednorożec - gatunek chrząszcza z rodziny czarnuchowatych
SJP.pl
Gliczyca ("Notoxus") – rodzaj chrząszczy z rodziny nakwiatkowatych i podrodziny Notoxinae. Obejmuje ponad 300 opisanych gatunków. Znany jest ze wszystkich krain zoogeograficznych oprócz australijskiej.
Wikipedia
płaskie, przeważnie skośne ścięcie ościeży okiennych lub drzwiowych, wykonywane w grubych murach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. ukośnie ścięte ościeże okna lub drzwi;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Glify okienne ozdabia polichromia o motywach roślinnych.
Wiktionary
rzecz. rozglifienie n.
Wiktionary
składnik preparatów do zwalczania chwastów
SJP.pl
Glifosat – organiczny związek chemiczny z grupy fosfonianów. Jest aktywnym składnikiem niektórych nieselektywnych herbicydów. Hamuje działanie bardzo ważnego dla roślin enzymu syntazy EPSPS (syntaza 5-enolopirogroniano-szikimowo-3-fosforanowa), który jest kluczowym enzymem na szlaku metabolicznym kwasu szikimowego, związanego z biosyntezą aromatycznych aminokwasów (fenyloalaniny, tyrozyny i tryptofanu).
Wikipedia
potocznie: zdolność, skłonność do czegoś; smykałka, żyłka, dryg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Warszawa,Lasowice Wielkie. daw. szczęście, fart, talent
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. gliknąć
Wiktionary
proces nieenzymatycznego przyłączania się heksoz (głównie glukozy) do wolnych grup aminowych białek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. reakcja łączenia białek z cukrami;
Wiktionary
stężenie glukozy we krwi, wyrażane w mmol/l lub mg/dl (mg%)
SJP.pl
Glikemia – stężenie glukozy we krwi. Glikemia jest wyrażana w mmol/l lub mg/dl (czyli mg%). Celem przeliczenia wartości glikemii z jednych jednostek na drugie stosuje się przelicznik: 1 mmol/l = 18 mg/dl.
U ludzi i wielu ssaków stężenie glukozy we krwi przeciętnie zawiera się w granicach 4,5-5,5 mmol/l. Po spożyciu pokarmu bogatego w węglowodany wzrastać może do 6,5-7,2 mmol/l. Podczas głodzenia glikemia obniża się do wartości 3,3-3,9 mmol/l.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co glikemiczne
Wiktionary
przym. glikemiczny
Wiktionary
→ glikemia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z glikemią, stężeniem glukozy we krwi
Wiktionary
rzecz. glikemiczność ż., glikemia ż.
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z cukrem
Wiktionary
(1.1) glikogen • glikogenowy • glikolipid • glikoproteid
Wiktionary
rzecz. glukoza ż.
przym. glukozowy
Wiktionary
(1.1) gluko-
Wiktionary
polisacharyd zbudowany z cząsteczek glukozy powiązanych w silnie rozgałęzione łańcuchy; związek organiczny będący zapasowym materiałem odżywczym organizmów zwierzęcych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. polisacharyd stanowiący materiał zapasowy dla komórek zwierzęcych, gromadzony głównie w wątrobie i mięśniach;
Wiktionary
Glikogen – polisacharyd (wielocukier), którego cząsteczki zbudowane są z połączonych ok. 100 000 reszt -glukozy. W organizmach zwierzęcych jest gromadzony w wątrobie, w około 7 razy mniejszym stężeniu występuje też w tkance mięśni poprzecznie prążkowanych (szkieletowych). Jednakże ze względu na dużą masę mięśni w całym organizmie, całkowita zawartość glikogenu w mięśniach stanowi około trzech czwartych jego zawartości w organizmie człowieka.
Wikipedia
(1.1) Glukoza jest magazynowana w mięśniach i wątrobie w postaci glikogenu i stamtąd uwalniana do krwi.
Wiktionary
rzecz. glikogenowość ż.
przym. glikogenowy
Wiktionary
(1.1) skrobia zwierzęca
Wiktionary
proces syntezy glikogenu, cukrowego materiału zapasowego, odbywający się w komórce, polegający na kondensacji cząsteczek glukozy
SJP.pl
proces uwalniania glukozy do krwi polegający na uzyskiwaniu jej z rozkładu zgromadzonego w wątrobie glikogenu, zachodzący przy niskim stężeniu cukru we krwi, uruchamiany przez hormon o nazwie glukagon
SJP.pl
Glikogenoliza – proces rozkładu glikogenu do glukozy (w wątrobie i nerkach) lub
glukozo-6-fosforanu (w mięśniach szkieletowych). Jest ważnym procesem, który może szybko dostarczyć organizmowi glukozę lub jej fosforan w odpowiedzi na nagłe zapotrzebowanie na energię.
Wikipedia
przymiotnik od: glikogen
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biochem. związany z glikogenem, dotyczący glikogenu, zawierający glikogen
Wiktionary
rzecz. glikogen mrz.
Wiktionary
mający budowę charakterystyczną dla cukrów końcowy fragment niektórych białek wchodzących w skład błony komórkowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. węglowodanowa warstwa pokrywająca powierzchnię błon komórkowych;
Wiktionary
Glikokaliks – węglowodanowa warstwa pokrywająca powierzchnię błon komórkowych komórek zwierzęcych oraz niektórych bakterii i innych komórek. Składa się z: galaktozy, glukozy, glukozoaminy, galaktozaminy, mannozy, fukozy i kwasów sjalowych, które są składnikami glikolipidów oraz glikoproteidów, glikoprotein.
Wikipedia
glicyna
SJP.pl
związek organiczny, słodka, toksyczna ciecz stosowana do produkcji żywic i włókien syntetycznych oraz materiałów wybuchowych, składnik płynu hamulcowego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
alkohole alifatyczne zawierające dwie grupy hydroksylowe, będące przeważnie gęstymi, bezbarwnymi i wysokowrzącymi cieczami
SJP.pl
składnik błony komórkowej zawierający cząsteczkę cukru i cząsteczkę tłuszczu
SJP.pl
grupa organicznych związków chemicznych zbudowanych z grupy lipidowej połączonej z cukrem
SJP.pl
Glikolipidy – organiczne związki chemiczne, zbudowane z części cukrowej połączonej wiązaniem "O"-glikozydowym z fragmentem lipofilowym, zazwyczaj za pośrednictwem glicerolu (glikoglicerolipidy) lub sfingozyny (glikosfingolipidy).
Wikipedia
proces enzymatycznego rozkładu glukozy, którego wynikiem jest uzyskanie energii
SJP.pl
Gl
Wikipedia
część cukrowa tworząca z aglikonem saponinę
SJP.pl
monosacharyd (cukier prosty) łatwo rozpuszczalny w wodzie, będący źródłem energii dla każdego żywego organizmu, stosowany głównie w przemyśle spożywczym i w lecznictwie; glukoza, dekstroza, cukier gronowy, cukier skrobiowy
SJP.pl
chorobowe występowanie glukozy w moczu; cukromocz
SJP.pl
związek pochodzenia roślinnego zwiększający siłę i zmniejszający częstość skurczów serca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny zbudowany z części cukrowej i aglikonowej
Wiktionary
enzym rozkładający wiązania glikozydowe
SJP.pl
przymiotnik od: glikozyd
SJP.pl
odmiana zapasów ludowych, narodowy sport islandzki
SJP.pl
czasownik
(1.1) reg-pl|Kielce, Śląsk. jeść powoli, dziamać
Wiktionary
(1.1) Przestań tak glimać!
Wiktionary
układ glimfatyczny - otwarty układ zarządzany przez komórki glejowe w mózgu u ssaków
SJP.pl
pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13, lekki srebrzystobiały metal, kruchy i łamliwy, jako składnik stopów wykorzystywany do produkcji wielu produktów, np. puszek do napojów; aluminium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13; datadef|od 1850 r.}}
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: glina
Wiktionary
Glin (w technice: aluminium; Al, aluminium) – pierwiastek chemiczny, metal z bloku p układu okresowego.
Wikipedia
(1.1) Azotki glinu, galu i indu przyjmują diamentopodobną strukturę wurcytu, w której atomy zajmują tetraedryczne położenia.
Wiktionary
IPA: ɡlʲĩn, AS: glʹĩn
Wiktionary
rzecz. glina m./ż., glinka ż., glinianka ż.
Wiktionary
(1.1) symbol. Al, techn. aluminium
Wiktionary
1. skała osadowa wykorzystywana w garncarstwie, budownictwie, rzeźbiarstwie itp. dzięki swoim plastycznym właściwościom występującym w pewnych warunkach;
2. pogardliwe: policjant, milicjant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. skała osadowa i materiał ceramiczny;
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński
(2.1) pot. policjant
Wiktionary
Glina – ilasta skała osadowa, powstała najczęściej w okresie czwartorzędu w wyniku nagromadzenia osadów morenowych (skały ilaste starsze niż czwartorzędowe nazywane są najczęściej iłami). Jest to zatem skała złożona z minerałów ilastych, kwarcu, skaleni, substancji koloidalnych, może zawierać okruchy innych skał oraz substancje organiczne (humus, korzenie, bituminy).
Wikipedia
(1.1) Ta archaiczna waza wykonana jest z gliny.
(2.1) Zgarnęły mnie gliny za picie piwa w miejscu publicznym.
Wiktionary
IPA: ˈɡlʲĩna, AS: glʹĩna
Wiktionary
rzecz. gliniarz mzw./mos., glin m., glinian m., glinianka ż., gliniak m., gliniec m.
:: zdrobn. glinka ż.
przym. gliniany, gliniasty
Wiktionary
(2.1) gliniarz, policjant
Wiktionary
fałdówka glinawica - gatunek motyla z rodziny niedźwiedziówkowatych
SJP.pl
1. piec gliniany;
2. naczynie wykonane z gliny
SJP.pl
Gliniak – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, w gminie Mińsk Mazowiecki. Leży w południowym wcięciu Mińska Mazowieckiego.
Duża wieś na południe od Mińska. Posiada dwie drogi dojazdowe do różnych części miasta, oddzielona od niego kompleksem leśnym. Na terenie Leśnictwa Stankowizna znajduje się pomnik przyrody sosna Wszebora.
Wikipedia
1. chata z gliny;
2. miejsce po wykopanej glinie, dół napełniony wodą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wyrobisko, w którym wydobywano glinę
(1.2) zagłębienie po wykopanej glinie, wypełnione wodą
(1.3) archit. chata ulepiona z gliny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɡlʲĩˈɲãnka, AS: glʹĩńãnka
Wiktionary
rzecz. glina ż., glin mrz.
przym. gliniany
Wiktionary
przymiotnik od: glinianka
SJP.pl
→ glina
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sformowany, ulepiony z gliny
forma rzeczownika.
(2.1) M. i W. lm. od: glinian
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jest dzisiaj niewiele manufaktur lepiących gliniane garnki.
(2.1) Gliniany są związkami nieorganicznymi.
Wiktionary
IPA: ɡlʲĩˈɲãnɨ, AS: glʹĩńãny
Wiktionary
rzecz. gliniarz mzw./mos., glina ż., glinka ż., glinianka ż., gliniak m., gliniec m.
przym. gliniasty
Wiktionary
potocznie: funkcjonariuszka policji
SJP.pl
potocznie: policjant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. policjant
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ent. pot. owad z gatunku nazwa systematyczna|Sceliphron destillatorium., gliniarz naścienny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zgarnęli mnie gliniarze za picie piwa w miejscu publicznym.
Wiktionary
IPA: ˈɡlʲĩɲaʃ, AS: glʹĩńaš
Wiktionary
rzecz. glina m., glinka ż., glin m., gliniarstwo n., glinowanie n.
czas. glinować ndk.
przym. gliniany, gliniarski, glinowy
Wiktionary
(1.1) neutr. policjant; pot. glina, pies, bagieta; wulg. menda
(2.1) gliniarz naścienny, formierz zdun
Wiktionary
brązowy o odcieniu gliny
SJP.pl
czerwony o odcieniu gliny
SJP.pl
żółty o odcieniu gliny
SJP.pl
1. podobny do gliny, przypominający glinę kształtem, kolorem itp.;
2. zawierający dużo gliny;
3. dawniej: gliniany
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zawierający dużo gliny
(1.2) przypominający glinę (np. zwartością, kolorem)
Wiktionary
rzecz. glina mos./ż.
przym. gliniany
Wiktionary
(1.1) stpol. gliwy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Glinian
Wiktionary
rzecz. Gliniany lm.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
materiał ceramiczny powstający przez wypalanie gliny w bardzo wysokiej temperaturze; glina piankowa, keramzyt
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
glinik lulkarz - gatunek pluskwiaka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wtłaczanie roztworu glinowego w słabo wodonośne skały
SJP.pl
1. gleba, która zawiera glinę;
2. skała osadowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. ilasta skała osadowa, koloru od jasnoszarego do brunatnoczerwonego
(1.2) geol. gleba złożona z gliny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. gliniarz mzw./mos., glin mrz., glina ż., glinkarz mos.
przym. gliniany
Wiktionary
pracownik w przemyśle użytkującym glinkę
SJP.pl
zasłonak glinkowaty - gatunek grzybów z rodziny zasłonakowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: glinka
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
materiał budowlany z ubitej mieszanki piasku, żwiru i gliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. cegła z niewypalonej gliny, często z domieszką, żwiru, piasku lub słomy
Wiktionary
mieszkaniec Glinojecka (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Glinojecka (miasta w Polsce)
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie mazowieckim;
Wiktionary
Glinojeck – miasto w Polsce w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Glinojeck. Miasto leży na zachód od Ciechanowa, na Równinie Raciąskiej nad rzeką Wkrą, na Mazowszu. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. ciechanowskiego.
Wikipedia
IPA: ɡlʲĩˈnɔjɛt͡sk, AS: glʹĩnoi ̯eck
Wiktionary
rzecz. glinojecczanin m., glinojecczanka ż.
przym. glinojecki
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Glinojecka, związany z Glinojeckiem
Wiktionary
rzecz. Glinojeck m., glinojecczanin m., glinojecczanka ż.
Wiktionary
minerał skałotwórczy stanowiący jeden z głównych składników skorupy ziemskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. nieorganiczny związek chemiczny;
Wiktionary
(1.1) Czy andaluzyt zalicza się do glinokrzemianów?
Wiktionary
przymiotnik od: glinokrzemian
SJP.pl
obfitujący w glinę; dostarczający gliny
SJP.pl
grupa pierwiastków chemicznych z 13 grupy układu okresowego oprócz boru (glin, gal, ind i tal), metale nieszlachetne, łatwo topliwe, o właściwościach amfoterycznych
SJP.pl
każdy metal z grupy glinowców; glin, gal, ind lub tal
SJP.pl
biała, bezpostaciowa masa, zapalająca się samorzutnie na powietrzu, mająca silne własności redukujące; wodorek glinu; alan
SJP.pl
przymiotnik od: glin
SJP.pl
1. skała osadowa wykorzystywana w garncarstwie, budownictwie, rzeźbiarstwie itp. dzięki swoim plastycznym właściwościom występującym w pewnych warunkach;
2. pogardliwe: policjant, milicjant
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składnik tkanki nerwowej; komórka glejowa
SJP.pl
najprostszy dialdehyd, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych, utwardzania białek, jako środek redukujący; aldehyd szczawiowy
SJP.pl
Glioksal, etanodial – organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów zawierający dwie grupy aldehydowe (), będący więc najprostszym dialdehydem. Powstaje w reakcji utleniania glikolu lub w wyniku katalitycznego ozonowania benzenu.
Wikipedia
mikrociało strukturalnie identyczne z peroksysomem, ale różniące się od niego składem enzymatycznym; występuje w komórkach roślinnych
SJP.pl
Gl
Wikipedia
bezbarwna żywica błonotwórcza z grupy poliestrów używana do wyrobu lakierów
SJP.pl
przymiotnik od: gliptal
SJP.pl
wymarły rodzaj wielkich ssaków łożyskowych z rzędu szczerbaków; glyptodont, glyptodon
SJP.pl
proces powstawania rzeźby ziemi wskutek działania czynników zewnętrznych
SJP.pl
zbiór rzeźby
SJP.pl
sztuka rzeźbienia, rytowania i rżnięcia szlachetnych i półszlachetnych kamieni
SJP.pl
Gliptyka – sztuka rzeźbienia i rytowania reliefów w kamieniach szlachetnych i ozdobnych oraz wykonywanie niewielkich rzeźb, obrobione tak kamienie noszą nazwę gemm.
Artysta pracujący w tej technice, posługujący się rylcami, pilnikiem i kółeczkami obrotowymi, zwany jest gliptykiem.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Glironia|Thomas|ref=tak., torbacz zamieszkujący tropikalne lasy Ameryki Południowej
Wiktionary
(1.1) Masa ciała glironii wynosi 130 g.
Wiktionary
figura akrobacji lotniczej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
płynne przejście przez szereg kolejnych dźwięków instrumentu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. szybkie, płynne przejście przez szereg kolejnych dźwięków instrumentu, wywołane np. przez szybkie przesunięcie palca wzdłuż struny, po klawiszach lub przez wyciągnięcie rury puzonu;
Wiktionary
Gl
Wikipedia
przym. glissandowy
Wiktionary
przymiotnik od: glissando
SJP.pl
1. nicień pasożytujący w przewodzie pokarmowym; askaryda;
2. potocznie:
a) dżdżownica; glizda;
b) człowiek budzący obrzydzenie; glizda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. nicień, pasożyt jelita;
(1.2) pot. dżdżownica
(1.3) pot. człowiek budzący obrzydzenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przestań się wiercić! Masz glisty w tyłku?
(1.2) W tej apteczce całą jedną połać przeznaczyła „szacownemu zdrowiu”. Tam stały gąsiory z różnemi wódkami naciąganemi na słońcu albo przepuszczanemi przez alembik na suche bóle, paraliże, na słabości wewnętrzne; były tam wódki z szyszek młodych, z glist kopanych na wiosnę, a nawet gadzin różnych.
Wiktionary
IPA: ˈɡlʲista, AS: glʹista
Wiktionary
rzecz. glistnica ż., glistnik mrz.
Wiktionary
(1.1) reg. glizda, glizdwa, glistwa
Wiktionary
pospolita na całym świecie choroba jelit człowieka i zwierząt; askarydoza, askarioza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba wywołana przez obecność glist, czyli robaków pasożytniczych z rodziny nazwa systematyczna|Ascarididae|ref=tak.
Wiktionary
Glistnica (askarioza, łac. "ascariosis", ascariasis) – choroba pasożytnicza powodowana przez glisty.
Wikipedia
(1.1) Objawy glistnicy mogą obejmować: ból brzucha, biegunkę, nudności, wymioty, utratę apetytu.
Wiktionary
rzecz. glista ż.
Wiktionary
(1.1) askarioza, askarydoza
Wiktionary
często spotykany chwast o żółtych kwiatach; jaskółcze ziele
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Chelidonium|L.|ref=tak., rodzaj byliny z rodziny makowatych o żółtych kwiatach, wydzielająca charakterystyczny pomarańczowy sok mleczny
Wiktionary
rzecz. glista ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Gliszczyński − polski herb szlachecki, odmiana herbu Jastrzębiec. Używany przez rodzinę osiadłą w Wielkopolsce, przypisywany też błędnie rodzinie kaszubskiej.
Wikipedia
dawniej w wojsku: szyk, szereg, rozstawienie żołnierzy
SJP.pl
1. gatunek muzyki elektronicznej powstały w latach 90.;
2. środowiskowo: błąd w programie komputerowym lub grze wideo
SJP.pl
Glitch (ang. krótkotrwałe zakłócenie), znany również jako Clicks and Cuts – gatunek muzyki elektronicznej powstały w latach 90. wraz z upowszechnieniem się cyfrowej obróbki dźwięku.
Cechą charakterystyczną tego gatunku jest użycie, zazwyczaj bardzo krótkich, próbek dźwięku oraz efektów wygenerowanych elektronicznie bądź powstałych jako zakłócenie fali dźwiękowej – w miejsce tradycyjnych instrumentów.
Wikipedia
[czytaj: gliczować] w informatyce:
1. wywoływać błąd w programie komputerowym lub grze wideo;
2. glitchować się - zawieszać się, nie działać prawidłowo
SJP.pl
skrót od: gliwicki
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
napój z wina, z dodatkiem przypraw korzennych, spożywany na gorąco
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w południowej Polsce;
Wiktionary
}|-
Gliwice ( Gleiwitz, Glywice, Glajwic, Glajwicy) – miasto na prawach powiatu w Polsce, na Górnym Śląsku, w województwie śląskim, położone na Wyżynie Śląskiej, nad rzeką Kłodnicą.
Wikipedia
(1.1) Jarek wywołał już zdjęcia z palmiarni w Gliwicach.
Wiktionary
IPA: ɡlʲiˈvʲit͡sɛ, AS: glʹivʹice
Wiktionary
rzecz. gliwiczanin mos., gliwiczanka ż.
czas. gliwieć ndk.
przym. gliwicki, podgliwicki, gliwy
Wiktionary
przymiotnik od: Gliwice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Gliwic, związany z Gliwicami
Wiktionary
IPA: ɡlʲiˈvʲit͡sʲci, AS: glʹivʹicʹḱi
Wiktionary
rzecz. Gliwice nmos., gliwiczanin mos., gliwiczanka ż.
przym. podgliwicki
Wiktionary
mieszkaniec Gliwic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Gliwic
(1.2) osoba pochodząca z Gliwic, urodzona w Gliwicach
Wiktionary
IPA: ˌɡlʲivʲiˈt͡ʃãɲĩn, AS: glʹivʹičãńĩn
Wiktionary
rzecz. Gliwice nmos.
:: fż. gliwiczanka ż.
przym. gliwicki
Wiktionary
mieszkanka Gliwic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Gliwic
(1.2) kobieta pochodząca z Gliwic, urodzona w Gliwicach
Wiktionary
IPA: ˌɡlʲivʲiˈt͡ʃãnka, AS: glʹivʹičãnka
Wiktionary
rzecz. Gliwice nmos.
:: fm. gliwiczanin mos.
przym. gliwicki
Wiktionary
o serze: zmieniać się pod wpływem drobnoustrojów w mazistą masę o niemiłej woni
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zgliwieć)
(1.1) stpol. psuć się
(1.2) spoż. o serze twarogowym: dojrzewać, rozkładając się pod wpływem drobnoustrojów lub dodatków chemicznych w mazistą postać
Wiktionary
IPA: ˈɡlʲivʲjɛ̇t͡ɕ, AS: glʹivʹi ̯ėć
Wiktionary
rzecz. Gliwice nmos., gliwienie n., zgliwienie n.
czas. zgliwieć dk.
przym. gliwy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stpol. gliniasty
Wiktionary
IPA: ˈɡlʲivɨ, AS: glʹivy
Wiktionary
rzecz. Gliwice
czas. gliwieć
Wiktionary
glista; potocznie:
1. dżdżownica;
2. człowiek budzący obrzydzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. glista lub dżdżownica
Wiktionary
(1.1) Mamo, tam w piaskownicy jest glizda.
Wiktionary
(1.1) glista, dżdżownica
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie żółkiewskim obwodu lwowskiego;
Wiktionary
Glińsko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Śmigiel.
Wikipedia
przym. gliński
Wiktionary
ciało niebieskie wchodzące w skład układu planetarnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. ciało niebieskie
(1.2) książk. kula ziemska
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Linie kolejowe opasują niemal cały glob.
Wiktionary
IPA: ɡlɔp, AS: glop
Wiktionary
rzecz. globus mrz.
przym. globalny
przysł. globalnie
Wiktionary
(1.2) kula ziemska, świat, planeta, Ziemia
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik globalizmu; osoba popierająca integrację gospodarczą, polityczną i kulturową na skalę światową
Wiktionary
rzecz. globalizm mrz.
:: fż. globalistka ż.
przym. globalistyczny
Wiktionary
proces zwiększania się współzależności i podobieństw między różnymi krajami całego świata, wynikający z postępu technicznego w zakresie transportu towarów, przepływu ludzi i kapitału, wymiany informacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. proces zacieśniania się powiązań państw poprzez m.in. zwiększanie obrotów handlowych i przepływu ludzi oraz powodujący ujednolicanie się kultur i trybu życia ludzi na świecie;
Wiktionary
Gl
Wikipedia
(1.1) Pomimo postępującej globalizacji znajomość języków obcych nie wzrosła.
Wiktionary
IPA: ˌɡlɔbalʲiˈzat͡sʲja, AS: globalʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. globalizowanie n.
czas. globalizować ndk.
przym. globalny, globalizacyjny
przysł. globalnie
Wiktionary
(1.1) mondializacja
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. ekon. związany z globalizacją, dotyczący globalizacji
Wiktionary
rzecz. globalizacja ż.
czas. globalizować
przym. globalny
Wiktionary
1. proces zwiększania się współzależności i podobieństw między różnymi krajami całego świata, wynikający z postępu technicznego w zakresie transportu towarów, przepływu ludzi i kapitału, wymiany informacji; globalizacja;
2. etap w zimnej wojnie między Związkiem Radzieckim a USA, na którym oba kraje dążyły do światowej dominacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. polit. zob. globalizacja.
Wiktionary
Globalizm – zbiór przekonań i poglądów dotyczących globalizacji, która w globalizmie jest najczęściej oceniana pozytywnie i uznawana za najważniejszy proces zachodzący we współczesnym świecie. Wiele twierdzeń globalizmu (a w szczególności bezkrytyczne podejście do globalizacji) krytykowane jest przez anty- i alterglobalistów. Globalizm może też oznaczać pewien kierunek polityki nastawiony na skalę globalną lub globalny wymiar zjawisk społecznych.
Wikipedia
rzecz. globalista mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|globalizować.
Wiktionary
czas. globalizować ndk.
rzecz. globalizacja ż.
przym. globalny
Wiktionary
nadawać czemuś charakter globalny, ogólnoświatowy
SJP.pl
przysłówek
(1.1) na całym świecie
(1.2) całościowo, ogólnie, całkowicie
Wiktionary
IPA: ɡlɔˈbalʲɲɛ, AS: globalʹńe
Wiktionary
przym. globalny
rzecz. glob m., globalizacja ż., globalność ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: globalny (całkowity, ogólny); bardziej globalny
SJP.pl
→ globalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest globalne
Wiktionary
przym. globalny
przysł. globalnie
Wiktionary
1. odnoszący się do całego świata, dotyczący wielu państw na różnych kontynentach;
2. obliczony ogólnie; całościowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ogólnoświatowy, obejmujący cały świat
(1.2) całościowy, liczony lub rozpatrywany ogólnie
Wiktionary
(1.1) Specjaliści od ochrony środowiska przestrzegają przed ryzykiem globalnego ocieplenia.
Wiktionary
IPA: ɡlɔˈbalnɨ, AS: globalny
Wiktionary
rzecz. glob mrz., globus mrz., globalizacja ż., globalność ż., globalizowanie n., zglobalizowanie n.
czas. globalizować ndk., zglobalizować dk.
przym. globowy, globalizacyjny
przysł. globalnie
Wiktionary
(1.1) ogólnoświatowy, światowy, daw. globowy
Wiktionary
niemetalowy spiekany materiał oporowy odznaczający się dużą opornością, używany do wyrobu elementów grzejnych pieców przemysłowych
SJP.pl
potocznie: globalne ocieplenie
SJP.pl
pierwotniak z rzędu otwornic
SJP.pl
przymiotnik od: globigeryna
SJP.pl
białko proste stanowiące składnik hemoglobiny i innych hemoprotein
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. białko będące składnikiem hemoglobiny i innych hemoprotein
Wiktionary
przym. globinowy
Wiktionary
→ globina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. związany z globiną, dotyczący globiny
Wiktionary
rzecz. globina ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(zwykle w liczbie mnogiej) w botanice: wtręt mineralny, część składowa aleuronowego ziarna
SJP.pl
rzadko, dawniej: obejmujący swym zasięgiem całą kulę ziemską; globalny, ziemski, światowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący globu
Wiktionary
przym. globalny
Wiktionary
człowiek często odbywający dalekie podróże
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. osoba dużo podróżująca, zwiedzająca wiele miejsc
Wiktionary
IPA: ɡlɔpˈtrɔtɛr, AS: gloptroter
Wiktionary
rzecz. globtroterstwo n.
:: fż. globtroterka ż.
Wiktionary
(1.1) obieżyświat, podróżnik, wagabunda, tramp
Wiktionary
przymiotnik od: globtroter
SJP.pl
ciemna mgławica pyłowa, stosunkowo niewielkich rozmiarów, widoczna na tle jasnych mgławic
SJP.pl
drobna roślina o niebieskich kwiatach, rosnąca w Alpach i okolicach śródziemnomorskich; kulnik
SJP.pl
dawna rodzina roślin z rzędu jasnotowców, włączona do rodziny babkowatych; Globulariaceae
SJP.pl
o cechach globulariowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
białko proste, nierozpuszczalne w wodzie, występujące m.in. w mleku, mięsie, jajach, osoczu krwi, nasionach roślin
SJP.pl
postać leku stosowanego dopochwowo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. obła porcja leku lub środka antykoncepcyjnego
(1.2) biochem. chem. niewielka porcja substancji nieulegająca rozmieszaniu lub rozpuszczeniu w innej
Wiktionary
(1.1) W razie wykorzystania globulek dopochwowych osłonowo podaje się antybiotyk.
Wiktionary
kulisty model Ziemi lub innego ciała niebieskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą;
(1.2) przest. objaw histerii, odczuwanie wrażenia zatykania gardła
(1.4) bot. kulin. odmiana selera
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) przen. pot. żart. głowa
Wiktionary
Globus (od łacińskiego słowa "globus" – kula) – pomniejszony model ciała niebieskiego (najczęściej Ziemi) lub sfery niebieskiej w postaci kuli umieszczonej na osi ustawionej pod kątem odpowiadającym kątowi nachylenia osi danego ciała (przechodzącej przez jego biegun północny i południowy). Na powierzchni globusa umieszcza się mapę pierwowzoru. Zaletą globusa jest brak istotnych zniekształceń, które pojawiają się przy odwzorowaniu obrazu terenu na mapie stanowiącej płaszczyznę.
Wikipedia
(1.1) Drugi pokój z dwoma oknami jest bardzo oryginalny: wygląda bowiem na pracownię naukową. Jest w nim […] kilka stojących półek, napełnionych książkami i atlasami, czarna tablica na stalugach z kredą i gąbką, (…) wielka szafa, pełna przyrządów fizycznych i chemicznych. (…) Nie brak też retort, słoików i flaszek z odczynnikami, jest globus astronomiczny (…)
(1.2) Pani Emilii zrobiło się niedobrze. Nagle i niespodziewanie globus do gardła podchodzić jej zaczął.
Wiktionary
IPA: ˈɡlɔbus, AS: globus
Wiktionary
rzecz. glob m.
:: zdrobn. globusik m.
przym. globalny
Wiktionary
(1.2) globus hystericus
Wiktionary
zdrobnienie od: globus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od globus
(1.2) reg. pozn. melonik
Wiktionary
(1.1) To nie globus, lecz tylko mały globusik.
Wiktionary
IPA: ɡlɔˈbuɕik, AS: globuśik
Wiktionary
rzecz. globus mrz./mzw.
Wiktionary
larwa małżów z rodziny skójkowatych, pasożytująca na skrzelach, skórze i płetwach ryb
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: glok] marka pistoletów i firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) wojsk. pistolet marki Glock;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Policjant oddał w kierunku bandyty 5 strzałów z glocka.
Wiktionary
[czytaj: GLOkenszpil] instrument perkusyjny zbudowany z dzwonków lub płytek metalowych
SJP.pl
nazwisko, np. Zygmunt Gloger (1845 - 1910), polski folklorysta i pisarz, autor Encyklopedii staropolskiej ilustrowanej
SJP.pl
pepina, pepinka;
a) odmiana jabłoni odporna na mróz;
b) owoc tej jabłoni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. odmiana jabłoni
Wiktionary
(1.1) pepinka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dostarczanie globalnych produktów i usług z uwzględnieniem lokalnych warunków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) globalna produkcja dóbr, usług, idei, wartości i informacji uwzględniająca lokalne uwarunkowania w stopniu, który umożliwi akceptację i przyswojenie, wszystkich produktów finalnych trafiających do odbiorców w społeczeństwach lokalnych;
Wiktionary
Glokalizacja – proces polegający na dostosowywaniu globalnych trendów, produktów i usług do lokalnych uwarunkowań społecznych, kulturowych, religijnych itd.
Globalna produkcja dóbr, usług, idei, wartości i informacji uwzględniająca lokalne uwarunkowania w stopniu, który umożliwi akceptację, przyswojenie i w końcu uznanie za swoje, wszystkich produktów finalnych trafiających do odbiorców w społeczeństwach lokalnych.
Wikipedia
IPA: ˌɡlɔkalʲiˈzat͡sʲja, AS: glokalʹizacʹi ̯a
Wiktionary
1. dostosowywać globalne praktyki do lokalnych warunków;
2. glokalizować się - dostosowywać się do lokalnych warunków, mając charakter globalny
SJP.pl
łączący w sobie właściwości globalne i lokalne
SJP.pl
o głuszcu: wydawać dźwięk w czasie toków (trzecia część pieśni); korkować
SJP.pl
o głuszcu: wydać dźwięk w czasie toków (trzecia część pieśni)
SJP.pl
hodowlana roślina zwrotnikowa z rodziny ostrojowatych; sinningia, marcinka
SJP.pl
gwarowo: duża kromka; pajda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nazwa systematyczna|Algae|ref=tak., rodzaj organizmów wodnych;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) uczn. nielubiany uczeń
(2.2) stud. pejor. mężczyzna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Glony są w większości organizmami samożywnymi.
Wiktionary
IPA: ɡlɔ̃n, AS: glõn
Wiktionary
rzecz. glony nmos.
Wiktionary
(1.1) alga, wodorost
Wiktionary
zdrobnienie od: glon (gwarowo: kawał chleba)
SJP.pl
1. potocznie: ryba żywiąca się glonami;
2. lekceważąco: kobieta, która przeszła zabieg powiększenia ust
SJP.pl
Glonojady – potoczna nazwa przypisywana rybom odżywiającym się glonami. Popularność niektórych gatunków spowodowała przypisywanie im nazwy zwyczajowej glonojad, np.: rodzaj "Gyrinocheilus" lub cała rodzina okrągłoprzyssawkowatych (Gyrinocheilidae).
Miłośnicy akwarystyki cenią glonojady za ich "pomoc" w ograniczaniu rozwoju glonów w akwarium.
Wikipedia
mikroskopijny grzyb nie tworzący owocników, występujący w wodzie lub na lądzie
SJP.pl
przymiotnik od: glon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) bot. syst. nazwa systematyczna|Algae|Linnaeus|ref=tak., sztucznie wyodrębniona grupa organizmów w większości autotroficznych, zarówno jednokomórkowych jak i wielokomórkowych;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: glon
Wiktionary
Glony, algi (łac. i ang. "algae") – w obecnym ujęciu grupa morfologiczno-ekologiczna, składająca się z kilku odlegle spokrewnionych linii ewolucyjnych organizmów plechowych, tj. beztkankowych, zwykle związanych ze środowiskiem wodnym lub przynajmniej wilgotnym, w przeważającej większości fotosyntetyzujących; w dawniejszych, obecnie nieaktualnych ujęciach, takson w obrębie roślin lub grupa „protistów roślinopodobnych”.
Wikipedia
(1.1) Duże plechowatyechowate glony zakotwiczają się w podłożu chwytnikami.
Wiktionary
rzecz. glon mrz.
Wiktionary
1. chwała, świetność
2. świetlisty krąg występujący często na obrazach ponad głowami świętych; aureola
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chwała, sława otaczające kogoś
(1.2) aureola, zwykle w postaci rozproszonego światła wokół postaci świętego lub bóstwa na obrazie
(1.3) barwne kręgi widziane wokół własnego cienia na tle mgły lub chmury
(1.4) tkanina na podszewki, jedwabna, półjedwabna lub bawełniana, zazwyczaj w czarnym kolorze
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɡlɔrʲja, AS: glorʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. glorieta ż.
czas. gloryfikować
Wiktionary
glorietta;
1. nadbudówka z kolumnami, arkadami przykryta kopułą
2. samodzielna budowla ogrodowa lub parkowa, najczęściej na wzgórzu, wykonana w formie małego, otwartego pawilonu z kolumnami, arkadami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. dekoracyjne, kolumnowe lub arkadowe zwieńczenie wieży albo najwyższej kondygnacji budynku;
(1.2) archit. niewielka budowla ogrodowa, altana lub otwarty pawilon kolumnowy położony w najwyższym punkcie parku albo ogrodu
Wiktionary
Gloriety
Glorieta (fr. "gloriette") – budowla architektoniczna występująca jako:
Jedną z największych i najsłynniejszych jest glorieta w wiedeńskim Schönbrunnie.
Wikipedia
IPA: ɡlɔrʲˈjɛta, AS: glorʹi ̯eta
Wiktionary
rzecz. glorietta
:: zdrobn. glorietka
Wiktionary
(1.1-2) rzad. glorietta
Wiktionary
zdrobnienie od: glorieta
SJP.pl
glorieta;
1. nadbudówka z kolumnami, arkadami przykryta kopułą
2. samodzielna budowla ogrodowa lub parkowa, najczęściej na wzgórzu, wykonana w formie małego, otwartego pawilonu z kolumnami, arkadami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. archit. budowla ogrodowa w kształcie otwartego, kolumnowego pawilonu
Wiktionary
rzecz. glorieta ż.
Wiktionary
(1.1) glorieta
Wiktionary
pnącze z rodziny liliowatych, występujące w rejonach międzyzwrotnikowych Afryki i Azji oraz na Madagaskarze
SJP.pl
Glorioza ("Gloriosa" L.) – rodzaj wieloletnich, ziemnopączkowych pnączy z rodziny zimowitowatych, obejmujący 10 gatunków pochodzących z tropikalnej i południowej Afryki. Zasięg jednego gatunku, gloriozy wspaniałej ("Gloriosa superba" L.) obejmuje również subkontynent indyjski i Azję Południowo-Wschodnią; został on również naturalizowany w Australii i Oceanii.
Wikipedia
wychwalanie, adorowanie osoby, czynów, idei itp.; adoracja, deifikacja, apoteoza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. chwalenie
Wiktionary
rzecz. gloryfikowanie n.
czas. gloryfikować ndk.
Wiktionary
przymiotnik od: gloryfikacja
SJP.pl
osoba, która gloryfikuje
SJP.pl
kobieta, która gloryfikuje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gloryfikować.
Wiktionary
IPA: ˌɡlɔrɨfʲikɔˈvãɲɛ, AS: gloryfʹikovãńe
Wiktionary
czas. gloryfikować
rzecz. gloryfikacja ż.
Wiktionary
wychwalać, wynosić kogoś pod niebiosa
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) książk. wysławiać, podnosić czyjeś zasługi, zalety
Wiktionary
rzecz. gloryfikowanie n., gloryfikacja ż., gloria ż.
Wiktionary
(1.1) opiewać
Wiktionary
dopisek, uwaga kopisty lub czytelnika zrobiona na marginesie; glossa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uwaga, objaśnienie lub tłumaczenie trudniejszego zwrotu bądź wyrazu, dopisane ręcznie przez czytelnika lub kopistę danej książki zwykle między wierszami tekstu lub na marginesie
(1.2) jęz. adnotacja zawierająca objaśnienia gramatyczne, umieszczona w tekście językoznawczym zwykle między zdaniem oryginalnym a jego tłumaczeniem, ułatwiająca zrozumienie struktury języka;
(1.3) praw. komentarz do dokumentu sądowego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. glosariusz mrz., glosowanie n.
czas. glosować
Wiktionary
(1.1) war. glossa
Wiktionary
słownik objaśniający przestarzałe lub rzadko używane wyrazy w danym tekście; glosariusz
SJP.pl
słownik objaśniający przestarzałe lub rzadko używane wyrazy w danym tekście; glosarium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) słownik dołączony do tekstu objaśniający przestarzałe lub obecnie rzadko używane wyrazy
Wiktionary
Glosariusz, glosarium ( glossarium od γλωσσα glōssa „język”, niejasne słowo wymagające objaśnienia) – słownik objaśniający wyrazy trudniejsze (zwłaszcza w dawnych tekstach): przestarzałe, rzadko używane lub mniej popularne. Również wykaz (zbiór) takich wyrazów, zwykle umieszczany na końcu książkowej publikacji (szczególnie popularnonaukowej bądź naukowej).
Wikipedia
rzecz. glosa ż., glosarium n., glosator mos., glosatorka ż.
czas. glosować ndk.
przym. glosalny
Wiktionary
(1.1) glosarium
Wiktionary
1. osoba komentująca dawne teksty, objaśniająca niezrozumiałe wyrazy w tekstach;
2. osoba, która głosuje;
3. przenośnie: autor komentarza (zwykle literackiego) do jakiegoś wydarzenia, biorący głos w dyskusji na jakiś temat
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. kobieta komentująca dawne teksty, objaśniająca niezrozumiałe wyrazy w tekstach;
2. kobieta, która głosuje
SJP.pl
specjalista w dziedzinie glosografii
SJP.pl
1. wykrzykiwanie w stanie ekstazy bezładnych słów i dźwięków, uważanych za głos boży
2. pozbawione wyraźnego sensu układy głoskowe tworzące niby-wyrazy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. ezot. rzekomy dar (np. od boga, szatana, istot pozaziemskich) mówienia językami, których się nie zna, zwykle w chwilach ekstazy religijnej;
Wiktionary
Glosolalia, mówienie językami (od gr. γλῶσσα "glō̂ssa" „język” + λαλέω "laléō" „mówię”) – wypowiadanie w stanie religijnego uniesienia niezrozumiałych dźwięków. Przez wyznania i Kościoły chrześcijańskie uznawane za charyzmatyczną mowę artykułowaną, choć niezrozumiałą dla słuchaczy.
Wikipedia
(1.1) mówienie językami; pot. blablanie
Wiktionary
wymarła roślina zaliczana do gromady roślin nagozalążkowych wielkolistnych; występowała od permu do triasu na lądzie Gondwana; glossopteryd, glosopterys, glossopterys
SJP.pl
wymarła roślina zaliczana do gromady roślin nagozalążkowych wielkolistnych; występowała od permu do triasu na lądzie Gondwana; glosopteryd, glossopteryd, glossopterys
SJP.pl
opatrywać tekst glosami
SJP.pl
dopisek, uwaga kopisty lub czytelnika zrobiona na marginesie; glosa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. glosa.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɡlɔsːa, AS: glo•sa
Wiktionary
w językoznawstwie: najmniejsza jednostka językowa mająca swój wykładnik zarówno w planie treści, jak i planie wyrażania
SJP.pl
teoria językoznawcza wyróżniająca w budowie języka plan wyrażenia i plan treści oraz badająca relacje między nimi; glossematyka
SJP.pl
teoria językoznawcza wyróżniająca w budowie języka plan wyrażenia i plan treści oraz badająca relacje między nimi; glossemantyka
SJP.pl
Gl
Wikipedia
glosolalia
1. w religii chrześcijańskiej dar języków pochodzący od Boga
2. niezrozumiała, ekstatyczna przemowa
SJP.pl
wymarła roślina zaliczana do gromady roślin nagozalążkowych wielkolistnych; występowała od permu do triasu na lądzie Gondwana; glosopteryd, glosopterys, glossopterys
SJP.pl
wymarła roślina zaliczana do gromady roślin nagozalążkowych wielkolistnych; występowała od permu do triasu na lądzie Gondwana; glosopteryd, glossopteryd, glosopterys
SJP.pl
1. odmiana jabłoni;
2. owoc tej jabłoni
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: językoznawca; glottolog
SJP.pl
dawniej: językoznawstwo; glottologia
SJP.pl
(r. żeński) w anatomii: głośnia
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z językiem, mową
Wiktionary
IPA: ˈɡlɔtːɔ, AS: glo•to
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem zmian historycznych w języku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. metoda przybliżonego określania czasu rozpadu prajęzyka jakiejś rodziny na odrębne języki;
Wiktionary
osoba zajmująca się glottodydaktyką
SJP.pl
nauka zajmująca się procesem nauczania i uczenia się języków obcych
SJP.pl
nauka zajmująca się badaniem początków mowy ludzkiej i pochodzeniem języków
SJP.pl
nauka zajmująca się badaniem początków mowy ludzkiej i pochodzeniem języków; glottogonia
SJP.pl
nauka zajmująca się badaniem początków mowy ludzkiej i pochodzeniem języków; glottogeneza, glottogenia
SJP.pl
zapis obrazu strun głosowych człowieka w trakcie wydawania dźwięku, narzędzie badawcze m.in. foniatrii
SJP.pl
w językoznawstwie: wykres drgań wiązadeł głosowych podczas wytwarzania głosek
SJP.pl
dawniej: językoznawca; glotolog
SJP.pl
Glottolog – bibliograficzna baza języków świata, zwłaszcza języków mniej znanych, zapoczątkowana przez Instytut Antropologii Ewolucyjnej im. Maxa Plancka. Od 2015 r. jest utrzymywana przez Max Planck Institute for the Science of Human History. Do głównych twórców witryny należą Harald Hammarström, Martin Haspelmath i Robert Forkel.
Wikipedia
dawniej: językoznawstwo; glotologia
SJP.pl
[czytaj: gloc] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: GLOSter]
1. miasto w Wielkiej Brytanii;
2. miasto w USA
SJP.pl
Gloucester (,) – miasto w Wielkiej Brytanii (Anglia), ośrodek administracyjny hrabstwa Gloucestershire. Miasto sytuowane w dolinie rzeki Severn około 180 km na zachód od Londynu, port nad rzeką Severn, połączony kanałem żeglownym Gloucester-Sharpness (długość 26 km) z jej estuarium. W 2021 roku miasto liczyło 118 555 mieszkańców.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. mirabelka, rodzaj śliwki
Wiktionary
(1.1) gw. Poznań gluba, gw. Poznań glupka, gw. Kraków lubaszka, gw. Warszawa lubaszka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od glut
Wiktionary
rzecz. glut m.
Wiktionary
[czytaj: gluk] nazwisko niemieckie, m.in. Christoph Willibald Gluck (1714-1787), kompozytor niemiecki
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, środek słodzący podobny do sacharyny, stosowany na początku XX wieku
SJP.pl
hormon syntetyzowany przez trzustkę, działający antagonistycznie w stosunku do insuliny, regulujący gospodarkę węglowodanową i lipidową
SJP.pl
Glukagon – polipeptydowy hormon wytwarzany przez komórki A (α) wysp trzustkowych. Hormon ten ma znaczenie w gospodarce węglowodanowej, stymulując wzrost stężenia glukozy we krwi, co jest działaniem antagonistycznym w stosunku do insuliny. Wzmaga on procesy glukoneogenezy i glikogenolizy oraz utleniania kwasów tłuszczowych.
Wikipedia
Glukagonoma (łac. glucagonoma, ang. glucagonoma) – rzadko występujący, hormonalnie czynny nowotwór wywodzący się z komórek A trzustki wydzielający glukagon. Stanowi poniżej 2% guzów neuroendokrynnych przewodu pokarmowego. Obecność guza glukagonowego może być składową zespołu MEN1.
Wikipedia
polimer cukrowy zbudowany z cząsteczek glukozy połączonych wiązaniami glikozydowymi
SJP.pl
kwas glukarowy - kwas powstający po utlenieniu glukozy
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z cukrem
Wiktionary
(1.1) glukogenny • glukometr • glukoneogeneza
Wiktionary
rzecz. glukoza ż.
przym. glukozowy
Wiktionary
(1.1) gliko-
Wiktionary
automatyczny aparat do badania poziomu glukozy we krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. techn. przyrząd do automatycznego pomiaru poziomu glukozy we krwi
Wiktionary
Glukometr – medyczne, przenośne urządzenie diagnostyczne służące do pomiaru i bieżącego odczytu poziomu glukozy we krwi włośniczkowej, pobieranej zwykle z opuszków palców lub płatków uszu (niektóre modele glukometrów umożliwiają również pomiar stężenia glukozy w osoczu krwi).
Wikipedia
(1.1) Lepiej by było, gdyby kupiła sobie pani własny glukometr.
Wiktionary
IPA: ɡluˈkɔ̃mɛtr̥, AS: glukõmetr̦
Wiktionary
wytwarzanie glukozy i glikogenu z niecukrowych substancji; zachodzi w wątrobie, regulowana przez hormony nadnerczy
SJP.pl
Glukoneogeneza – enzymatyczny proces przekształcania niecukrowcowych prekursorów, np. aminokwasów glukogennych, glicerolu czy mleczanów w glukozę. Resynteza glukozy następuje głównie w hepatocytach i w mniejszym stopniu w komórkach nerek, a głównym punktem wejścia substratów do tego szlaku jest pirogronian.
Wikipedia
sól kwasu glukonowego
SJP.pl
kwas glukonowy - kwas powstały w wyniku łagodnego utlenienia glukozy, którego sole wykorzystywane są do do uzupełniania niedoborów wapnia, żelaza, cynku, potasu i sodu
SJP.pl
monosacharyd (cukier prosty) łatwo rozpuszczalny w wodzie, będący źródłem energii dla każdego żywego organizmu, stosowany głównie w przemyśle spożywczym i w lecznictwie; glikoza, dekstroza, cukier gronowy, cukier skrobiowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych;
Wiktionary
Glukoza, -glukoza – organiczny związek chemiczny, monosacharyd (cukier prosty) z grupy aldoheksoz. Jest białym, drobnokrystalicznym ciałem stałym, z roztworów wodnych łatwo krystalizuje jako monohydrat. Jest bardzo dobrze rozpuszczalna w wodzie (nie zmienia pH roztworu). Ma słodki smak, nieco mniej intensywny od sacharozy.
Wikipedia
rzecz. glukozyd m.
przym. glukozowy, glukonowy, glukarowy
temsłow. gluko-, gliko-
Wiktionary
(1.1) glikoza, cukier gronowy, dekstroza, cukier skrobiowy
Wiktionary
Glukozamina (łac. "Glucosaminum") – organiczny związek chemiczny z grupy aminocukrów, pochodna glukozy, w której grupa hydroksylowa w pozycji 2 zastąpiona została grupą aminową. W organizmach syntetyzowana jest z glukozy i jest prekursorem szeregu biocząsteczek, na przykład kwasu sjalowego, chondroityny, glikoprotein lub heparyny. Acetylowana glukozamina jest merem chityny.
Wikipedia
→ glukoza; glikozowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biochem. związany z glukozą, dotyczący glukozy; zawierający glukozę
Wiktionary
rzecz. glukoza ż., glukozyd m.
przym. glukonowy, glukarowy
temsłow. gluko-, gliko-
Wiktionary
związek typu glikozydów złożony z kwasu glukuronowego oraz fenoli, alkoholi, steroidów lub innych związków z grupą hydroksylową; przekształceniu w glukuronid ulega w organizmie wiele leków i trucizn, które w tej formie wydalane są z moczem
SJP.pl
cząstka elementarna, bozon pośredniczący
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. cząstka elementarna, będąca nośnikiem oddziaływań silnych;
Wiktionary
Gluon (z glue, klej) – bezmasowa cząstka elementarna pośrednicząca w oddziaływaniach silnych (bozon pośredniczący), polegających na wymianie gluonów między kwarkami lub między innymi gluonami. Gluon przenosi ładunek kolorowy i nie ma ładunku elektrycznego (jest obojętny elektrycznie). Gluony są kwantami pola Yanga-Millsa. Teorią opisującą oddziaływania gluonów i kwarków jest chromodynamika kwantowa.
Wikipedia
IPA: ˈɡluwɔ̃n, AS: gluu̯õn
Wiktionary
przym. gluonowy
Wiktionary
z lekceważeniem: chłopak, dziecko; smark, smarkacz, gówniarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) pot. śluz wydzielany przez gruczoły błony śluzowej nosa
(1.2) gwara. przestępcza: nos
(1.3) gwara. mar. kisiel
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɡlut, AS: glut
Wiktionary
przym. glutowaty
rzecz. glucik mrz.
Wiktionary
(1.1) smark, śpik
Wiktionary
aminokwas endogenny, amid kwasu glutaminowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. endogenny aminokwas pełniący ważną rolę w funkcjonowaniu mięśni, układu odpornościowego i jelit
Wiktionary
Glutamina ( levoglutamidum), #PATRZ Gln, Q – organiczny związek chemiczny z grupy α-aminokwasów, amid kwasu glutaminowego. Występuje w postaci dwóch enancjomerów. Naturalny enancjomer jest jednym z 20 podstawowych aminokwasów kodowanych przez geny, wchodzącym w skład wielu białek roślinnych i zwierzęcych.
Wikipedia
(1.1) Sportowcy często stosują suplementy zawierające glutaminę w celu wspomagania regeneracji mięśni.
Wiktionary
przym. glutaminowy
Wiktionary
sól kwasu glutaminowego; najczęściej w znaczeniu glutaminianu sodu, szeroko stosowanego w przemyśle spożywczym wzmacniacza smaku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól kwasu glutaminowego
(1.2) kulin. spoż. substancja wzmacniająca smak i zapach potraw, będąca glutaminianem (1.1)
Wiktionary
IPA: ˌɡlutãˈmʲĩɲãn, AS: glutãmʹĩńãn
Wiktionary
przym. glutaminowy
Wiktionary
związany z glutaminą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z glutaminą, dotyczący glutaminy
Wiktionary
rzecz. glutamina ż., glutaminian m.
Wiktionary
tripeptyd zbudowany z kwasu glutaminowego, cysteiny i glicyny; w organizmie odgrywa rolę biologicznego układu oksydoredukcyjnego; koenzym niektórych enzymów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) organiczny związek chemiczny zbudowany z reszt aminokwasowych kwasu glutaminowego, cysteiny i glicyny;
Wiktionary
Glutation ( glutathionum), GSH – organiczny związek chemiczny, tripeptyd o właściwościach przeciwutleniających, zbudowany z reszt aminokwasowych kwasu glutaminowego, cysteiny i glicyny. Występuje powszechnie w organizmach roślinnych i zwierzęcych, jest jednym z najważniejszych małocząsteczkowych tioli niebiałkowych w komórkach ssaków.
Wikipedia
białko; składnik glutenu
SJP.pl
zdrobnienie od: glut
SJP.pl
białko występujące w roślinach, głównie w nasionach zbóż
SJP.pl
1. substancja złożona głównie z białek, występująca głównie w ziarnach
2. składnik klejów zwierzęcych i żelatyny, otrzymywany przez działanie wrzącej wody na kolagen; glutyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. mieszanina białek roślinnych, gluteniny i gliadyny, występująca w ziarnach niektórych zbóż;
Wiktionary
Gl
Wikipedia
(1.1) Po pewnym czasie żółta masa przypomina gumę do żucia i zawiera głównie gluten.
Wiktionary
IPA: ˈɡlutɛ̃n, AS: glutẽn
Wiktionary
rzecz. glutyna ż., glutenowość ż.
przym. glutenowy, bezglutenowy
Wiktionary
związany z glutenem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący glutenu
Wiktionary
rzecz. gluten mrz.
Wiktionary
przypominający konsystencją glut
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. mający ciągnącą się, lepką i półpłynną konsystencję
Wiktionary
(1.1) Dostaliśmy ryż, mnóstwo warzyw w całym morzu glutowatego, słodkiego sosu o wyraźnie sojowym zabarwieniu.
Wiktionary
IPA: ˌɡlutɔˈvatɨ, AS: glutovaty
Wiktionary
rzecz. glut m.
Wiktionary
kleista substancja białkowa, produkt długotrwałego działania wrzącej wody na kolagen; składnik klejów zwierzęcych i żelatyny; glutyna
SJP.pl
składnik klejów zwierzęcych i żelatyny, otrzymywany przez działanie wrzącej wody na kolagen; gluten
SJP.pl
komórka parzydełkowa u stułbi
SJP.pl
związany z glutyną
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = adm. Główny Lekarz Weterynarii;
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bud. jubil. emalia
Wiktionary
czas. glyjtować ndk.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk glejta
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bud. jubil. emaliować
Wiktionary
rzecz. glyjta ż.
Wiktionary
wymarły rodzaj wielkich ssaków łożyskowych z rzędu szczerbaków; glyptodont, gliptodont
SJP.pl
Glyptodon – wymarły rodzaj wielkich pancerników z podrodziny gliptodontów (Glyptodontinae), żyjących od późnego pliocenu do końca plejstocenu, 2,5 mln–11 tys. lat temu, na terenie Ameryki Południowej (Argentyna, Boliwia, Brazylia). Jego nazwa oznacza „wyrzeźbiony ząb” – pochodzi od greckich słów "glyptós" („wyryty”, „wyrzeźbiony”) i "odóntos" („ząb”).
Wikipedia
[czytaj: glyg] gorący poncz szwedzki
SJP.pl
Glögg – rodzaj grzanego wina, wywodzący się ze Szwecji, ale popularny w całej Skandynawii oraz w Finlandii i w Estonii. Napój przyrządza się, podgrzewając wymieszane ze sobą składniki: czerwone wino, miód, przyprawy (cynamon, goździki, imbir), skórkę pomarańczową oraz bakalie - najczęściej migdały i rodzynki, napój można wzmocnić również alkoholem: wódką, akvavitem lub koniakiem. W sklepach można kupić gotowy glögg, który często jest w wersji bezalkoholowej.
Wikipedia
[czytaj: gliwajn] grzane wino, zwykle czerwone, z dodatkiem cukru, skórek cytrynowych i korzennych przypraw
SJP.pl
potocznie: złe samopoczucie po wypiciu dużej ilości alkoholu; kac, kociokwik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kac
Wiktionary
rzecz. glątwiarz m.
Wiktionary
(1.1) kac, kociokwik, syndrom dnia wczorajszego
Wiktionary
człowiek mówiący nudnie, bez sensu; nudziarz, ględziarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pejor. ględzący mężczyzna
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) pot. pejor. nudna opowieść
Wiktionary
rzecz. ględzenie n., ględziarz mos., ględziołki lm nm.
czas. ględzić ndk.
Wiktionary
(1.1) gaduła, nudziarz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rozwlekłe i nudne mówienie
Wiktionary
(1.1) Widocznie Celina miała już dość tego ględzenia o niczym.
Wiktionary
rzecz. ględa mos., ględziarz mos., ględziołki lm nm.
czas. ględzić ndk.
Wiktionary
osoba mówiąca nudnie, bez sensu; nudziarz, ględa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zanudzająca opowiadaniem
Wiktionary
rzecz. ględa mos./ż., ględzenie n., ględziołki lm nm.
czas. ględzić ndk.
Wiktionary
(1.1) ględa, nudziarz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rzad. opowiadane bzdury, farmazony
Wiktionary
rzecz. ględa mos./ż., ględzenie n., ględziarz mos.
czas. ględzić ndk.
Wiktionary
1. mówić rozwlekle i bez sensu, zanudzać gadaniem; bajdurzyć;
2. w łowiectwie, o łani: wydawać charakterystyczny głos w okresie rui
SJP.pl
czasownik
(1.1) pot. lekcew. mówić rozwlekle i nudnie
Wiktionary
(1.1) Ględzą i nudzą, bredzą i plotkowaćotkują, gawędzą, narzekają, opowiadają i wymieniają doświadczenia wyłącznie na jeden temat.
Wiktionary
IPA: ˈɡlɛ̃ɲd͡ʑit͡ɕ, AS: glẽńʒ́ić
Wiktionary
rzecz. ględzenie n., ględa mos./ż.
Wiktionary
(1.1) truć, łódź|mędzić., reg. pozn. mędzić
Wiktionary
gigametr
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: gmina
SJP.pl
skrót
(1.1) = gmina
Wiktionary
(1.1) Gm. Tolkmicko znajduje się w pow. elbląskim, w woj. warmińsko-mazurskim.
Wiktionary
IPA: ˈɡmʲĩna, AS: gmʹĩna
Wiktionary
duży, okazały budynek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) okazały budynek w którym znajduje się zwykle ważna instytucja
(1.2) przen. o zjawiskach społecznych lub abstrakcyjnych: ogromna, złożona struktura
(1.3) przen. podniośle o budowie, konstrukcji, dziele
(1.4) daw. każda izba lub mieszkanie
Wiktionary
(1.1) Na rogu naszej ulicy znajduje się okazały gmach sądu.
(1.3) Fundamentem tego gmachu duchownego jest rozmyślanie; bo jako fundament utrzymuje i dźwiga budynek cały, tak to rozmyślanie utrzymuje i dźwiga cały gmach duchowny (…) sic.
Wiktionary
IPA: ɡmax, AS: gmaχ
Wiktionary
rzecz. gmachówka ż.
:: zdrobn. gmaszek m.
:: zgrub. gmaszysko n.
przym. gmaszysty, gmachówkowy
Wiktionary
(1.1) budynek
(1.4) izba, komnata, pokój, gabinet, mieszkanie
Wiktionary
rodzaj mrówki (gmachówka koniczek, największa z mrówkowatych żyjąca w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. każdy z dwóch gatunków mrówek: gmachówka drzewotoczna (gmachówka koniczek) i gmachówka drzewotoczna, należących do rodziny nazwa systematyczna|Camponotus|ref=tak.
(1.2) zool. osobnik któregoś z gatunków gmachówek (1.1)
Wiktionary
IPA: ɡmaˈxufka, AS: gmaχufka
Wiktionary
rzecz. gmach m., gmaszek m., gmaszysko n.
przym. gmaszysty, gmachówkowy
Wiktionary
Gmail – bezpłatny serwis webmail stworzony i rozwijany przez przedsiębiorstwo Google. W październiku 2018 roku miał 1,5 mld użytkowników na całym świecie.
Serwis był testowany od 21 marca 2004, swój medialny debiut miał 1 kwietnia 2004 roku. Od 30 czerwca 2006 jest dostępny w języku polskim. 7 lutego 2007 publicznie otwarto rejestrację (do tej pory rejestracja odbywała się poprzez system zaproszeń), a 7 lipca 2009 opuścił wersję beta.
Wikipedia
zgrubienie od: gmach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. gmach, wielki budynek
Wiktionary
(1.1) Otóż sam dach nad podobnie olbrzymiem gmaszyskiem będzie kosztował tyle, że żadna dziś w Polsce siła finansowa temu nie podoła.
Wiktionary
rzecz. gmach m., gmachówka ż.
Wiktionary
osoba wprowadzająca zamęt, komplikująca sprawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) czynienie czegoś zawiłym, zagmatwanym, trudnym do rozwikłania
Wiktionary
rzecz. gmatwanina n., zagmatwanie n.
czas. gmatwać ndk.
przym. zagmatwany
przysł. zagmatwanie
Wiktionary
(1.1) komplikowanie, zapętlanie; pot. chachmęcenie, kałapućkanie, mącenie, motanie, zamulanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś w bezładzie, pomieszaniu, poplątaniu
(1.2) przen. coś w natłoku, trudne do ogarnięcia
Wiktionary
(1.2) Cała jego wiedza nie pomogła mu wyjść z tej gmatwaniny.
Wiktionary
czas. gmatwać ndk.
rzecz. gmatwanie n.
Wiktionary
(1.1) plątanina
Wiktionary
1. plątać nici, włosy; wikłać;
2. komplikować coś, czynić niezrozumiałym; wikłać, mącić;
3. gmatwać się:
a) ulegać poplątaniu, stawać się zaplątanym; plątać się, wikłać się;
b) stawać się trudnym do zrozumienia; komplikować się;
c) w przenośni: udzielać sprzecznych wyjaśnień, nie potrafić znaleźć wytłumaczenia
SJP.pl
czasownik
(1.1) czynić coś trudnym do zrozumienia lub rozwiązania, czynić niejasnym, niezrozumiałym, powodować zamęt w czymś
Wiktionary
(1.1) Wątki się pleśćotły, gmatwały, zlewały w jedną dolę, w jedną rzeźbę.
(1.1) Sytuację wśród komunistów gmatwała również niepewna sytuacja w Moskwie.
Wiktionary
IPA: ˈɡmatfat͡ɕ, AS: gmatfać
Wiktionary
rzecz. gmatwanie n., gmatwanina ż.
czas. zagmatwać dk.
Wiktionary
(1.1) plątać, wikłać, mącić
Wiktionary
niejadalny grzyb pospolity, szkodnik lasów dębowych oraz elementów z drewna dębowego
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny żagwiowatych
SJP.pl
[czytaj: dżi-em-s-i] marka samochodów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
minerał z grupy zeolitów
SJP.pl
Gmelinit – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego mineraloga i chemika Christiana Gmelina (1792-1860). Gmelinit-(Na) znany jest od 1825 r.; Gmelinit-(Ca) od 1998 r.; Gmelinit-(K) od 2001 r.
Wikipedia
grzebać, szperać, dłubać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) pot. grzebać (w różnych znaczeniach)
Wiktionary
(1.1) (…) usiłował dodać sobie powagi krótkim, przerzedzonym, rudawym zarostem, w którym bez ustanku gmerał palcami.
Wiktionary
rzecz. gmeracz mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
w dawnej Polsce: godło rodowe mieszczan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) znak osobisty lub rodzinny umieszczany na pieczęciach, przedmiotach użytkowych, wyrobach, budowlach itp. zwykle jako sygnatura autora;
Wiktionary
Gmerk (z niem. "Gemerk") – znak osobisty i rodzinny umieszczany na pieczęciach, przedmiotach użytkowych, wyrobach i różnych budowlach, najczęściej jako sygnatura autora dzieła. Niekiedy przyjmowały kształt stylizowanych kresek bądź symbolów przedmiotów. Pierwotnie znak garncarski czy kamieniarski, którym rzemieślnicy oznaczali wykonane przez siebie elementy.
Wikipedia
rzecz. gmerkowanie n.
przym. gmerkowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gmerkiem, dotyczący gmerku
Wiktionary
rzecz. gmerk m., gmerkowanie n.
Wiktionary
1. dawniej: niższa warstwa społeczna; lud, pospólstwo;
2. potocznie: tłum, rzesza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ogół ludności z biednej i słabo wykształconej części społeczeństwa
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od gmina
Wiktionary
IPA: ɡmʲĩn, AS: gmʹĩn
Wiktionary
rzecz. gmina ż.
przym. gminny
Wiktionary
(1.1) pospólstwo, lud
Wiktionary
1. najniższa jednostka podziału terytorialnego kraju, dysponująca własnym budżetem, realizująca zadania lokalne;
2. urząd gminny;
3. związek, zrzeszenie społeczne, religijne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) adm. podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego;
(1.2) rel. wspólnota wyznaniowa
Wiktionary
Gmina (z Gemeinde) – jednostka podziału administracyjnego.
Stanowi wspólnotę samorządową (mieszkańcy gminy) oraz odpowiednie terytorium, tj. obszar możliwie jednorodny ze względu na układ osadniczy i przestrzenny, jak również więzi społeczne i gospodarcze zapewniające zdolność wykonywania zadań publicznych.
Wikipedia
(1.1) Wójt Kłodawy nie chce odwołać skarbniczki gminy oskarżonej o kradzież pieniędzy. Czeka na wyrok, choć skarbniczka przyznała się do winy.
(1.1) W wyniku referendum został odwołany - prawo demokracji. Ale paradoksalnie wójt miał przestać pracować dla gminy w czasie, gdy z powodzeniem finalizował kilka najważniejszych inwestycji.
(1.2) Po powstaniach Machabeuszów i Bar Kochby udawały się na obczyznę nowe fale uchodźców, które zasilały wydatnie dawniejsze emigracyjne gminy żydowskie.
Wiktionary
IPA: ˈɡmʲĩna, AS: gmʹĩna
Wiktionary
rzecz. gmin m.
przym. gminny
Wiktionary
1. związany z gminą, urzędem;
2. ludowy, wiejski, pochodzący z gminu;
3. prostacki, pospolity, rubaszny, trywialny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) urz. związany z gminą – jednostką administracyjną, urzędem
(1.2) rel. związany z gminą – lokalną wspólnotą religijną
(1.3) przest. pochodzący z gminu, ludowy, wiejski
Wiktionary
(1.1) Zebranie miało się odbyć w lokalu gminnej spółdzielni wiejskiej.
(1.3) … To skandal! Panna oknem wychodzi do ogrodu, ma gminne instynkta widocznie.
Wiktionary
rzecz. gmina ż., gmin m.
Wiktionary
dawniej: oparty na władzy gminu (ludu); ludowy, demokratyczny
SJP.pl
[czytaj: dżi-em-o lub gie-em-o] akronim od: genetically modified organism; organizm, którego genotyp został zmieniony metodami inżynierii genetycznej
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) roln. biol. organizm zmodyfikowany genetycznie;
Wiktionary
(1.1) Farmerzy z Kanady czy USA, którzy do tej pory zmodyfikowane i zwykłe nasiona rzepaku zsypywali do jednego elewatora, teraz stanęli przed wyborem: albo zaczną nasiona segregować, co znacznie zwiększy koszty, bez pewności utrzymania eksportu, albo też zrezygnują z uprawy GMO.
Wiktionary
IPA: ɟɛ‿ɛ̃m‿ˈɔ, AS: ǵe‿ẽm‿o
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
specjalna rama stanowiąca osłonę silnika i innych elementów motocykla na wypadek jego przewrócenia się
SJP.pl
Gm
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
czasownik
(1.1) grzebać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od gnat
Wiktionary
(1.1) To nie gnat, lecz tylko mały gnacik.
Wiktionary
rzecz. gnat m.
Wiktionary
zgrubienie od: gnat (kość)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gnać.
Wiktionary
IPA: ˈɡnãɲɛ, AS: gnãńe
Wiktionary
czas. gnać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gnarować.
Wiktionary
czas. gnarować ndk.
Wiktionary
w łowiectwie: karmić zwierzynę na terenie ogrodzonym, np. w zwierzyńcu
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) stpol. utrzymywać się
czasownik zwrotny niedokonany gnarować się
(2.1) stpol. żywić się
Wiktionary
IPA: ɡnaˈrɔvat͡ɕ, AS: gnarovać
Wiktionary
rzecz. gnarowanie n.
Wiktionary
dawna wieś królewska
SJP.pl
przymiotnik od: Gnaszyn
SJP.pl
1. kość;
2. potocznie: pistolet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) pot. kość
(1.2) slang. pistolet
(1.3) stpol. kość goleniowa, także kość w ogóle
Wiktionary
Zobacz też: Gnat (komiks).
„Gnat” – piosenka amerykańskiego rapera Eminema z luksusowej edycji jego jedenastego albumu studyjnego Music to Be Murdered By. Została wydana 18 grudnia 2020 roku.
Piosenka zadebiutowała na 65. miejscu na UK Singles Chart i na 11. miejscu na UK R&B Singles Chart.
Wikipedia
(1.1) Jesteś taki chudy, że ci gnaty widać.
(1.2) Facet wyjął gnata i zaczął strzelać na oślep.
Wiktionary
IPA: ɡnat, AS: gnat
Wiktionary
rzecz. gnacik mrz.
Wiktionary
gnatarz rzepakowiec - owad z rodziny pilarzowatych, którego larwy żerują na oleistych roślinach krzyżowych
SJP.pl
Gnatosoma – część ciała roztoczy, obejmująca ich narządy gębowe: parę chelicer i parę pedipalp. Składa się z trzech segmentów: precheliceralnego, cheliceralnego i pedipalpowego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wady gnatyczne - szczękowo-twarzowe wady zgryzu
SJP.pl
rodzaj afrykańskiej muzyki
SJP.pl
Gnawa lub Gnaoua ( غناوة) – grupa etniczna oraz religijne bractwo Sufi w Maroku. Gnawa są po części potomkami niewolników z Afryki Subsaharyjskiej lub czarnych Afrykanów, którzy przybyli w karawanach handlowych przemierzających Saharę.
Wikipedia
1. biec, pędzić
2. popędzać, naganiać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. pognać)
(1.1) pędzić, spieszyć się, jechać bardzo szybko
(2.2) pot. pospieszać do działania
Wiktionary
(1.1) Miałem wyrzuty sumienia, że w domu zostawiam samą Kaję, ale wystarczył jej telefon… jej namawianie bym przyjechał… i rzucałem wszystko i gnałem.
(2.1) Gnam ja tych gnoi, ale i tak co się człowiek plecyecami obróci, zaraz wlezą. A jak się nie upilnuje, to jeszcze naszczają, skurwysyny.
Wiktionary
IPA: ɡnat͡ɕ, AS: gnać
Wiktionary
rzecz. gnanie n.
Wiktionary
(1.1) pędzić, pot. zasuwać, popylać, grzać, zaiwaniać; wulg. zapierdalać, popierdalać, zapieprzać
(2.1) pędzić, pośpieszać, poganiać, gonić
Wiktionary
skała metamorficzna o składzie granitu powstała z jego przeobrażenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. skała metamorficzna średnio- i gruboziarnista o teksturze kierunkowej;
Wiktionary
Gnejs – skała metamorficzna powstająca w warunkach metamorfizmu regionalnego lub dyslokacyjnego. Przeważnie jest to metamorfizm średniego stopnia strefy mezo, rzadziej wysoki stopień kata. Nazwa pochodzi od starego słowiańskiego terminu górniczego oznaczającego zgnieciony kamień ("G. Agricola, 1556; A.G. Werner, 1786"), bądź od staronordyckiego "gneista" – „krzesać kamień”.
Wikipedia
(1.1) W Polsce gnejsy występują w Tatrach oraz na Dolnym Śląsku.
Wiktionary
IPA: ɡnɛjs, AS: gnei ̯s
Wiktionary
przymiotnik od: gnejs
SJP.pl
drzewo z rodziny gnetowatych
SJP.pl
rodzina roślin nagonasiennych obejmująca jeden tylko rodzaj: gnet wysokopnący, rosnący w strefie zwrotnikowej; gniotowate
SJP.pl
o cechach gnetowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
klasa roślin nagozalążkowych; gniotowe, gniotowce
SJP.pl
gniada klacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. gniada klacz
forma przymiotnika.
(2.1) ż. zob. gniady.
Wiktionary
rzecz. gniadosz m., gniady m.
przym. gniady
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
o maści konia: dereszowaty o gniadym odcieniu
SJP.pl
koń o maści brązowej z czarną grzywą i czarnym ogonem; gniady
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) jeźdz. hipol. gniady koń
Wiktionary
rzecz. gniady mzw., gniada ż., gniadość ż.
przym. gniady
przysł. gniado
Wiktionary
(1.1) gniady
Wiktionary
o koniu: mający maść brązową z czarną grzywą i ogonem
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) hipol. o koniu: mający brązową (jasną bądź ciemną) sierść oraz czarną grzywę, ogon i dolne odcinki kończyn
(1.2) jasnobrunatny, kasztanowaty
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) hipol. pot. gniadosz
Wiktionary
(1.1) Rycerz dosiadł gniadego konia.
Wiktionary
IPA: ˈɟɲadɨ, AS: ǵńady
Wiktionary
rzecz. gniadosz mzw., gniada ż., gniadość ż.
przysł. gniado
Wiktionary
(2.1) gniadosz
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: bardzo małych rozmiarów gniazdko ptaków lub zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: gniazdo
(1.2) pot. gniazdo do łączenia urządzeń sieci elektrycznej, telefonicznej itp.
(1.3) kulin. rodzaj wypieku z ciasta pączkowego
Wiktionary
(1.1) A teraz przyjeżdża na pomoc jej narzeczonemu, aby przygotować im gniazdko na życie poślubne.
(1.2) Nina włożyła wtyczkę do gniazdka i zaczęła prasować.
Wiktionary
IPA: ˈɟɲastkɔ, AS: ǵńastko
Wiktionary
rzecz. gniazdo n., gniazdownik mzw., gniazdowisko n.
czas. gniazdować ndk.
przym. gniazdowy
Wiktionary
(1.1) gniazdeczko
(1.2) gniazdo, kontakt; gw. Górny Śląsk dołza
(1.3) pączek, oponka
Wiktionary
przypominający wyglądem ptasie gniazdko
SJP.pl
przymiotnik od: gniazdko
SJP.pl
o cechach gniazdnicowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
o cechach gniazdnicowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
przedstawiciel rzędu grzybów podstawkowych
SJP.pl
przedstawiciel rzędu grzybów podstawkowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zool. konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt;
(1.2) techn. element konstrukcyjnie przystosowany do łączenia urządzeń sieci elektrycznej, telefonicznej itp.;
(1.3) techn. miejsce, gdzie do komputera podłącza się procesor, kartę graficzną lub inne karty
(1.4) geol. naturalne skupienie minerałów;
(1.5) przen. dom rodzinny, miejsce pochodzenia
(1.6) przen. siedlisko, ośrodek czegoś pejoratywnego, np. spisku, herezji
(1.7) skupisko czegoś, np. pleśńeśni, borowików
(1.8) bud. wgłębienie w murze służące do umieszczania w nim końców belek; miejsce wycięte w belce dla osadzenia czopu drugiej belki
(1.9) jęz. rodzina wyrazów
(1.10) techn. dwukierunkowe łącza komunikacyjne umożliwiające przesyłanie danych pomiędzy procesami działającymi na jednej lub wielu maszynach;
(1.11) wojsk. skupisko, z którego prowadzony jest ogień z takiego samego typu broni
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Myśliwy chroni gniazda i lęgowiska wszelkiej zwierzyny, jaja ptaków i pisklęta oraz młodzież zwierzyny.
(1.3) Jeśli karta sieciowa jest umieszczona w gnieździe PCI, wyjmujemy ją z płyty głównej na czas instalacji systemu.
(1.5) Kiedy wymawiał sakramentalne "tak" w podziemiach kościoła Świętego Aleksandra, wierzył, że przezwycięży upór rodziny i wkrótce Iw zostanie przez nich uznana za prawowitą synową i przyjęta do rodzinnego gniazda.
(1.7) Biła od tego olbrzymiego gniazda zbrojnych mnichów moc i potęga tak nadzwyczajna, że nawet długa i zwykle posępna twarz mistrza wypogodziła się nieco na ów widok.
(1.10) Odczyt i zapis danych z gniazda odbywają się przy użyciu funkcji read i write.
Wiktionary
IPA: ˈɟɲazdɔ, AS: ǵńazdo
Wiktionary
rzecz. gniazdowisko n., gniazdownik mzw., zagniazdownik mzw., gniazdówka ż., zagnieżdżanie n.
:: zdrobn. gniazdko n., gniazdeczko n.
czas. gnieździć się ndk., gniazdować ndk., zagnieżdżać ndk.
przym. gniazdowy, gniazdkowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk gniozdo
(1.2) kontakt, gniazdko
Wiktionary
1. dwuletnia lub wieloletnia roślina cudzożywna o łodydze, liściach i kwiatach barwy żółtobrązowej, mająca korzenie splątane na kształt ptasiego gniazda, rosnąca w cienistych lasach liściastych; gnieźnik leśny;
2. pisklę ptaka drapieżnego pozostające najdłużej w gnieździe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. zob. gnieźnik.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gniazdować.
Wiktionary
IPA: ˌɟɲazdɔˈvãɲɛ, AS: ǵńazdovãńe
Wiktionary
czas. gniazdować
Wiktionary
przypominający wyglądem ptasie gniazdo
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) ornit. o ptakach: zakładać gniazda, odbywać lęgi
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) jęz. układać w słowniku wyrazy w grupy na podstawie ich motywacji słowotwórczej lub pokrewieństwa etymologicznego
Wiktionary
(1.1) Gniazdują na podmokłych łąkach pokrytych rzadko krzakami i łozą.
Wiktionary
IPA: ɟɲazˈdɔvat͡ɕ, AS: ǵńazdovać
Wiktionary
rzecz. gniazdo n., gniazdko n., gniazdeczko n., gniazdownik m., zagniazdownik m., gniazdowanie n., gniazdowisko n.
przym. gniazdowy
Wiktionary
(1.1) gnieździć, gnieździć się
(2.1) grupować
Wiktionary
miejsce zakładania przez ptaki gniazd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ornit. miejsce zakładania gniazd przez ptaki i zwierzęta
Wiktionary
(1.1) Na obszarach niżej położonych nowe gniazdowiska ulokowane są w środowiskach typu parkowego, najczęściej w okolicy wód i w miejskich parkach.
Wiktionary
rzecz. gniazdeczko n., gniazdko n., gniazdo n., gniazdownik mzw., zagniazdownik mzw., gniazdówka ż., zagnieżdżanie n.
czas. gnieździć się ndk., gniazdować ndk., zagnieżdżać ndk.
przym. gniazdowy, gniazdkowy
Wiktionary
(1.1) lęgowisko
Wiktionary
zjawisko polegające na mieszkaniu dorosłych dzieci z rodzicami, bez zakładania własnej rodziny
SJP.pl
ptak wychowujacy niezdolne przez dłuższy czas do samodzielnego życia pisklęta w gnieździe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. zwierzę niezdolne do samodzielnego życia i wymagające opieki rodziców w okresie po narodzinach lub wykluciu;
(1.2) łow. ptak zabrany z gniazda w celu wyćwiczenia do łowów
Wiktionary
(1.1) Najczęściej wymienianymi gniazdownikami wśród zwierząt są ptaki.
Wiktionary
rzecz. gniazdeczko n., gniazdko n., gniazdo n., gniazdowisko n., zagniazdownik mzw., gniazdówka ż., zagnieżdżanie n.
czas. gnieździć się ndk., gniazdować ndk., zagnieżdżać ndk.
przym. gniazdkowy, gniazdowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gniazdem, dotyczący gniazda
Wiktionary
rzecz. gniazdeczko n., gniazdko n., gniazdo n., gniazdowisko n., gniazdownik mzw., zagniazdownik mzw., gniazdówka ż., zagnieżdżanie n.
czas. gnieździć się ndk., gniazdować ndk., zagnieżdżać ndk.
przym. gniazdkowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. morski małż o białawej muszli, budujący z kamyków i kawałków muszli kuliste gniazdo w piasku, chroniące go przed drapieżnikami i uderzeniami fal;
2. gniazdówka czerwonawa - niejadalny grzyb saprofityczny, występujący gromadnie w dobrze oświetlonych lasach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) biol. proces rozkładu materii ożywionej pod wpływem drobnoustrojów
(1.2) pot. przebywanie gdzieś w niekorzystnych warunkach lub pod przymusem
(1.3) pot. przebywanie gdzieś z lenistwa czy wygody
Wiktionary
czas. gnić ndk., zgnić dk.
przym. gnilny, przegniły
Wiktionary
(1.1) rozpad gnilny
Wiktionary
1. jajo wszy (we włosach lub sierści żywiciela);
2. obelżywie: człowiek niepozorny, podstępnie coś knujący, działający na czyjąś szkodę; szuja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jajo wszy;
(1.2) przen. obraź. osoba podła, fałszywa, złośliwa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɟɲida, AS: ǵńida
Wiktionary
półpasożytnicza roślina zielna z rodziny trędownikowatych
SJP.pl
Gnidosz ("Pedicularis") – rodzaj półpasożytniczych roślin zielnych z rodziny zarazowatych ("Orobanchaceae"). Obejmuje ok. 680–750 gatunków. Rośliny te występują na półkuli północnej w strefie umiarkowanej i okołobiegunowej, w południowej części zasięgu na obszarach górskich. W Polsce spotykanych jest 8–9 gatunków (w zależności od ujęcia systematycznego), wszystkie podlegają ochronie prawnej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gnieść.
Wiktionary
IPA: ɟɲɛˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: ǵńecẽńe
Wiktionary
rzecz. gniot m., zgniatanie n., zgniecenie n., zgniot m., zgniotek m., zgniatarka ż., zgniatacz m., nagniatanie n., nagniecenie n., nagniotek m., nagniatarka ż., gnieciuch mrz.
czas. gnieść ndk., zgniatać ndk., zgnieść dk., nagniatać ndk., nagnieść dk.
przym. nagniotkowy, nagniotkowaty
Wiktionary
Gniechowice (niem. "Gnichwitz", "Altenrode N.S.") – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Kąty Wrocławskie.
Wikipedia
1. potocznie: źle wypieczone pieczywo lub ciasto; gniotek;
2. nowe ciasto zagniecione z resztek starego;
3. tkanina lub odzież łatwo się gniotąca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nieudane ciasto, kiepsko wypieczone
(1.2) wypiek z resztek ciasta
(1.3) ubranie z łatwo mnącej się tkaniny
Wiktionary
Gnieciuch, gniot, gniotek, gnietek, gnocek, gnotek, wiek – demon słowiański, z kategorii demonów duszących ludzi, często równoznaczny zmorom.
W Małopolsce wyobrażany pod postacią małego, grubego chłopca, z wielkim brzuchem, który nosi czerwoną czapeczkę i posiada wiele pieniędzy. Dusi on ludzi pogrążonych we śnie, lecz przed tym wyjmuje ze swojego brzucha jelita, aby nie zgnieść na śmierć swoim ciężarem tego, co dusi.
Wikipedia
rzecz. gniot m., gniotek m., gniecenie n., wygniecenie n., zagniatanie n., zagniecenie n., wygniatanie n., wygniecenie n., gniotowce nmos., gniotowate nmos.
:: zdrobn. gnieciuszek m.
czas. gnieść ndk., wygnieść dk., zagniatać ndk., zagnieść dk., wygniatać ndk., wygnieść dk.
przym. gnieciuchowaty, gniotliwy, gniotowcowy, gniotowaty
Wiktionary
1. potocznie: źle wypieczone pieczywo lub ciasto; gniotek;
2. nowe ciasto zagniecione z resztek starego;
3. tkanina lub odzież łatwo się gniotąca
SJP.pl
niezadowolenie; irytacja; złość; wściekłość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kamil w gniewie zdemolował własny pokój.
(1.1) Tłumacz przez dobrych kilka minut szeptał mu do ucha, przerażony groźbą gniewu przełożonego. Bał się, że mułła nie zrozumiał jego przekładu.
(1.1) Żeglarz nie przestraszył się gniewu mórz, choć szalał sztorm.
Wiktionary
IPA: ɟɲɛf, AS: ǵńef
Wiktionary
rzecz. gniewianin m., gniewianka ż., Gniew m., rozgniewanie n., gniewanie n., zagniewanie n., pogniewanie n., gniewność ż., gniewnik m.
czas. zagniewać, gniewać ndk., pogniewać dk.
przym. gniewny
przysł. gniewnie
Wiktionary
(1.1) złość, wściekłość
Wiktionary
1. wywoływać w kimś gniew, powodować czyjeś wzburzenie emocjonalne; złościć, drażnić, denerwować;
2. gniewać się:
a) wybuchać gniewem, złością; irytować się, złościć się;
b) żyć z kimś w niezgodzie, mieć do siebie wzajemną urazę; boczyć się, dąsać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. pogniewać, zagniewać)
(1.1) wywoływać w kimś gniew
czasownik zwrotny niedokonany gniewać się (dk. pogniewać się, zagniewać się)
(2.1) czuć gniew
(2.2) żyć w niezgodzie
Wiktionary
(1.1) Czasem podobają się Kajtusiowi wyrazy, których nie rozumie, a czasem gniewają go.
Wiktionary
rzecz. gniew mrz.
przym. gniewny
przysł. gniewnie
czas. zagniewać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, zob. Gniewczyna Tryniecka.
(1.2) geogr. toponim, zob. Gniewczyna Łańcucka.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Gniewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Gniewu
Wiktionary
IPA: ɟɲɛˈvʲjä̃ɲĩn, AS: ǵńevʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Gniew m., gniew m.
:: fż. gniewianka ż.
przym. gniewski
Wiktionary
mieszkanka Gniewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Gniewu
Wiktionary
IPA: ɟɲɛˈvʲjãnka, AS: ǵńevʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Gniew m., gniew m.
:: fm. gniewianin
przym. gniewski
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Gniewino (kaszb. "Gniéwino", niem. "Gnewin") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Gniewino na trasie linii kolejowej Wejherowo–Choczewo–Lębork (obecnie zawieszonej). Wieś jest siedzibą sołectwa "Gniewino" w którego skład wchodzą również miejscowości Strzebielinek i Strzebielinko. W pobliżu miejscowości znajduje się największa w powiecie wejherowskim Farma Wiatrowa Lisewo.
Wikipedia
przymiotnik od: Gniewino
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
mieszkaniec Gniewkowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Gniewkowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Gniewkowo ( Argenau, Knipig) – miasto w Polsce położone w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Gniewkowo. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa bydgoskiego. Jest lokalnym ośrodkiem przemysłowym, a także handlowo-usługowym. Według danych GUS z 1 stycznia 2025 r. Gniewkowo liczyło 6621 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ɟɲɛfˈkɔvɔ, AS: ǵńefkovo
Wiktionary
przymiotnik od: Gniewkowo
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: gniewliwie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: gniewliwy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) daw. mający skłonność do okazywania gniewu
(1.2) daw. świadczący o skłonności do okazywania gniewu
(1.3) daw. powodowany gniewem, wyrażający gniew
Wiktionary
(1.3) Ale szlachta zgorszona zrywa się od stołu • I sto głosów gniewliwych zawrzało pospołu [...]
Wiktionary
(1.1) choleryczny, gwałtowny, porywczy, raptowny
(1.3) gniewny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób gniewny
Wiktionary
(1.1) – Mógłbyś wstać, kiedy dowódca mówi – rzekł gniewnie Kaziuk na odchodnym.
Wiktionary
IPA: ˈɟɲɛvʲɲɛ, AS: ǵńevʹńe
Wiktionary
rzecz. rozgniewanie n., gniew m., gniewność ż., gniewanie n.
czas. gniewać, zagniewać
przym. gniewny
Wiktionary
(1.1) wściekle, ostro
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: gniewnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: gniewny; bardziej gniewny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. zagniewany człowiek
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. azyl, do którego ktoś chowa się, gdy gniewa się
Wiktionary
rzecz. gniew mrz.
Wiktionary
dawniej: gniewnie
SJP.pl
Gniewno – osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, w gminie Debrzno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
W miejscowości działało "Państwowe Gospodarstwo Rolne Gniewno".
Wikipedia
cecha kogoś gniewającego się, czującego do kogoś urazę
SJP.pl
1. będący wyrazem gniewu, irytacji;
2. odczuwający gniew; zagniewany, obrażony, poirytowany;
3. groźny, srogi, surowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający w sobie gniew lub podatny nań
(1.2) wyrażający gniew
Wiktionary
(1.1) …gniewna Słowianka potrząsająca szczotką miała w odwodzie watażkę, który śmiał się od ucha do ucha, aż mu młode zęby lśniły.
Wiktionary
rzecz. gniew mrz., gniewanie n., gniewność ż., rozgniewanie n., zagniewanie n.
czas. gniewać ndk., pogniewać dk., zagniewać dk.
przysł. gniewnie, gniewno
Wiktionary
(1.1) rozgniewany
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Gniewomir, Gniewomiar, Gniewomier, Gniemir – staropolskie imię męskie, zanotowane w dokumentach od XII wieku.
Imię "Gniewomir" jest przykładem staropolskiego, złożonego, osobowego imienia dwuczłonowego, które jest reliktem pogańskich imion używanych we wczesnym średniowieczu przez Słowian. Składa się z członu "Gniewo-" ("gniew") oraz "-mir" ("pokój, spokój, dobro"). Mogło zatem oznaczać "ten, który uśmierza gniew". Witold Taszycki zaliczył je do grupy najstarszych polskich imion osobowych.
Wikipedia
Gniewomir z małżonką; Gniewomirowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gniewomira lub z nim związany
SJP.pl
gniewosz plamisty - niejadowity wąż z rzędu połozowatych; miedzianka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Gniewoszów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gniewoszowem, dotyczący Gniewoszowa
Wiktionary
rzecz. Gniewoszów m.
Wiktionary
gniewosz plamisty - niejadowity wąż z rzędu połozowatych; miedzianka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Gniew (miasto)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Gniewu, związany z Gniewem, pochodzący z Gniewu
Wiktionary
(1.1) Mieszkańcy Starówek takich jak gniewska podczas kilkumiesięcznego okresu grzewczego wdychają ogromną dawkę rakotwórczego dymu.
Wiktionary
IPA: ˈɟɲɛfsʲci, AS: ǵńefsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Gniew m., gniewianin m., gniewianka ż.
Wiktionary
1. w łowiectwie: wybrany z gniazda młody sokół; gnieźnik;
2. listwa z gniazdami na przełącznicy głównej umożliwiająca przełączanie strony stacyjnej i strony liniowej łącza telefonicznego międzycentralowego na stanowisko pomiarowe
SJP.pl
przedniak gniezdny: przedłużenie kolumny fokmasztu, służące do rozpinania górnych żagli skośnych; fokstenga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na Ukrainie, lewy dopływ Seretu;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: Gniezno
Wiktionary
Gn
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim;
Wiktionary
Gniezno – miasto w województwie wielkopolskim, pierwsza stolica Polski, pierwsza metropolia kościelna w Polsce, miasto św. Wojciecha. Siedziba władz powiatu gnieźnieńskiego i gminy Gniezno oraz archidiecezji (arcybiskupów gnieźnieńskich i prymasów Polski).
Wikipedia
(1.1) W Gnieźnie założono pierwsze polskie arcybiskupstwo.
(1.1) Pan Wojciech napisał do mnie z Gniezna.
Wiktionary
IPA: ˈɟɲɛznɔ, AS: ǵńezno
Wiktionary
rzecz. gnieźnianin mos., gnieźnieńczyk mos., gnieźnianka ż., gnieźnienka ż.
przym. gnieźnieński, podgnieźnieński
Wiktionary
1. ściskać, miażdżyć, ugniatać;
2. uwierać, uciskać, dolegać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) miażdżyć
(1.2) miąć
(1.3) uciskać, uwierać, dolegać
(1.4) kulin. wyrabiać (ciasto)
Wiktionary
(1.1) Gniotła śmietanę na masło.
(1.2) Nerwowo gniotłam apaszkę w ręku.
Wiktionary
IPA: ɟɲɛ̇ɕt͡ɕ, AS: ǵńėść
Wiktionary
rzecz. gniecenie n., nagniatanie n., gnieciuch mrz.
Wiktionary
(1.1) ugniatać, zgniatać
(1.2) marszczyć, ściskać
(1.4) ugniatać
Wiktionary
mieszkaniec Gniezna; Gnieźnieńczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Gniezna
Wiktionary
IPA: ɟɲɛ̇ʑˈɲä̃ɲĩn, AS: ǵńėźńä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Gniezno n., gnieźnieńczyk m., gnieźnienka ż.
:: fż. gnieźnianka ż.
przym. gnieźnieński
Wiktionary
(1.1) gnieźnieńczyk
Wiktionary
mieszkanka Gniezna; Gnieźnienka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Gniezna
Wiktionary
IPA: ɟɲɛ̇ʑˈɲãnka, AS: ǵńėźńãnka
Wiktionary
rzecz. Gniezno n., gnieźnieńczyk m., gnieźnienka ż.
:: fm. gnieźnianin m.
przym. gnieźnieński
Wiktionary
(1.1) gnieźnienka
Wiktionary
mieszkanka Gniezna; Gnieźnianka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Gniezna
Wiktionary
IPA: ɟɲɛ̇ʑˈɲɛ̃nka, AS: ǵńėźńẽnka
Wiktionary
rzecz. Gniezno n., gnieźnianin m., gnieźnianka ż.
:: fm. gnieźnieńczyk m.
przym. gnieźnieński
Wiktionary
(1.1) gnieźnianka
Wiktionary
mieszkaniec Gniezna; Gnieźnianin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Gniezna
Wiktionary
IPA: ɟɲɛ̇ʑˈɲɛ̇̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: ǵńėźńė̃ĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Gniezno n., gnieźnianin m., gnieźnianka ż.
:: fż. gnieźnienka ż.
przym. gnieźnieński
Wiktionary
(1.1) gnieźnianin
Wiktionary
przymiotnik od: Gniezno
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od Gniezno
Wiktionary
IPA: ɟɲɛ̇ʑˈɲɛ̇̃j̃sʲci, AS: ǵńėźńė̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Gniezno, gnieźnianin, gnieźnieńczyk, gnieźnianka, gnieźnienka
Wiktionary
1. gnieźnik leśny - dwuletnia lub wieloletnia roślina cudzożywna o łodydze, liściach i kwiatach barwy żółtobrązowej, mająca korzenie splątane na kształt ptasiego gniazda, rosnąca w cienistych lasach liściastych; gniazdosz;
2. w łowiectwie: wybrany z gniazda młody sokół; gniezdnik
SJP.pl
Gn
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Gnieżdżewo ( Gniéżdżewò lub Gnieżdżewò) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Puck. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 216. Ma status sołectwa.
Wieś królewska w starostwie puckim w powiecie puckim województwa pomorskiego w II połowie XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wikipedia
ulegać zepsuciu, rozkładać się, butwieć
SJP.pl
przymiotnik od: gnilec
SJP.pl
1. choroba wywołana niedoborem witaminy C, objawiająca się m.in. owrzodzeniem dziąseł i błony śluzowej oraz wypadaniem zębów; cynga, szkorbut;
2. zakaźna choroba jedwabników wywołana przez bakterie gnilne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. choroba wywołana brakiem witaminy C;
(1.2) ent. pszcz. groźna, zakaźna choroba czerwiu pszczół i jedwabników
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zamiast żarcia - Polska, zamiast spania – Polska, zawsze Polska, Polska. Takoż, kiedy liszaje, tyfus i gnilec na bagnach, kiedy kontuzja i rany po bitwie – dla niej, dla rodzonej.
(1.1) Niedobór witaminy C prowadzi do gnilca.
Wiktionary
przym. gnilcowy
Wiktionary
(1.1) szkorbut
Wiktionary
rodzaj grzyba z rodziny gnilicowatych
SJP.pl
gnilik czerwonoplamy, gnilik czarny, gnilik czteroplamy - gatunki chrząszczy z rodziny gnilikowatych
SJP.pl
rodzina chrząszczy licząca około 4000 gatunków
SJP.pl
Gn
Wikipedia
o cechach gnilikowatych (rodzina chrząszczy)
SJP.pl
powodujący gnicie, spowodowany gniciem; polegający na gniciu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący procesu gnicia
Wiktionary
(1.1) Na warzywach rozwijają się bakterie gnilne, na owocach słodkich – drożdże i pleśńeśnie oraz bakterie z grupy coli.
(1.1) Czy polska demokracja jest w fazie gnilnej - rozważają dziś wybitni dziennikarze, intelektualiści, politycy.
Wiktionary
rzecz. gnicie n., zgnilizna ż.
czas. gnić ndk., zgnić dk.
przym. zgniły
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od gniot
Wiktionary
rzecz. gniot m.
Wiktionary
potocznie:
1. nieudany wypiek; zakalec;
2. utwór literacki, film, sztuka itp. bez żadnych wartości artystycznych, wywołujący znużenie odbiorcy; szmira
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub pot. męskozwierzęcy
(1.1) pot. nieudana praca, dzieło rąk
(1.2) pot. nieudane bądź źle upieczone pieczywo
Wiktionary
(1.1) To ma być wypracowanie? To największy twój gniot jak do tej pory!
Wiktionary
IPA: ɟɲɔt, AS: ǵńot
Wiktionary
rzecz. gniecenie n., nagniatanie n., gnieciuch mrz., gniocik mrz.
Wiktionary
(1.1) bubel, byle co, bzdury, chała, flaki, słabizna, szmira
(1.2) gnieciuch, zakalec
Wiktionary
potocznie:
1. ciasto nieudane, źle wypieczone lub zagniecione ze stwardniałych resztek; gnieciuch, wyskrobek;
2. przedmiot dający się łatwo gnieść w dłoniach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zabawka antystresowa do ściskania, najczęściej własnoręcznie wykonana z balonika wypełniony mąką ziemniaczaną
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) źle wypieczone ciasto lub chleb
(2.2) zdrobn. od: gniot
Wiktionary
(1.1) Wolontariusze (…) będą prowadzić warsztaty z zaplatania bransoletek z muliny czy z samodzielnego tworzenia popularnych wśród dzieci „gniotków” i slime’ów.
Wiktionary
(2.1) gniot, gnieciuch, wyskrobek
Wiktionary
skłonność do gniecenia się
SJP.pl
skłonny do gniecenia się
SJP.pl
rodzina roślin nagonasiennych obejmująca jeden tylko rodzaj: gnet wysokopnący, rosnący w strefie zwrotnikowej; gnetowate
SJP.pl
Gn
Wikipedia
o cechach gniotowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
roślina z klasy nagozalążkowych
SJP.pl
Gn
Wikipedia
o cechach gniotowych (klasa roślin)
SJP.pl
roślina z klasy nagozalążkowych
SJP.pl
urządzenie do rozdrabniania, mieszania i wyrabiania różnych surowców
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach gniotowych (klasa roślin)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zool. gniazdo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. najmłodsze dziecko
Wiktionary
ulegać zepsuciu, rozkładać się, butwieć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) ulegać procesowi rozkładu pod wpływem działania drobnoustrojów: bakterii i grzybów
(1.2) przen. ulegać degeneracji
(1.3) pot. przen. przebywać gdzieś z lenistwa lub wygodnictwa
(1.4) pot. przen. przebywać gdzieś pod przymusem lub w złych warunkach
Wiktionary
(1.1) Przy drodze do szkoły od tygodnia gnije zdechły kot.
(1.1) Z powodu opadów deszczu na polach gnije niesprzątnięte zboże.
(1.2) Katastrofiści twierdzą, że nasz świat gnije, a koniec jego bliski.
(1.3) Mój mąż potrafi godzinami gnić w fotelu przed telewizorem z piwem w ręce.
(1.4) Synu, jak będziesz kradł, to będziesz latami gnił w więzieniu.
Wiktionary
IPA: ɟɲit͡ɕ, AS: ǵńić
Wiktionary
rzecz. zgnilizna ż., zgnilec m., zgniłek m., zgniłka ż., gnicie n., zgnicie n.
czas. zgnić, podgnić, nadgnić
przym. zgniły, gnilny, przegniły
Wiktionary
(1.1) psuć się, tęchnąć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka na Podolu na zachodniej Ukrainie, dopływ Zbrucza;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
śluzowiec żółtej barwy; wykwit
SJP.pl
muchówka z rodziny bzygowatych
SJP.pl
[czytaj: niokki] kluski w sosie podawane z parmezanem
SJP.pl
Gnocchi – rodzaj włoskich klusek. Po włosku słowo "gnocchi" to liczba mnoga od "gnocco", czyli dosłownie „gruda”. Istnieje wiele regionalnych wersji tej potrawy, m.in. z ziemniaków, warzywnego purée, sera, mąki gryczanej. Są podobne do polskich kopytek.
Dodatkami do "gnocchi" są różne sosy, np. te typowe dla makaronów, jak "pomodoro", "funghi", "pesto".
Wikipedia
1. w rolnictwie: nawozić ziemię obornikiem;
2. potocznie: doprowadzać do gnicia czegoś;
3. pospolicie: niszczyć kogoś psychicznie lub fizycznie, poniżać, dręczyć;
4. gnoić się - potocznie, o ranach: jątrzyć się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) roln. nawozić ziemię gnojem
(1.2) pot. dopuszczać do gnicia czegoś
(1.3) posp. niszczyć kogoś psychicznie lub fizycznie
czasownik zwrotny niedokonany gnoić się
(2.1) pot. o ranach: jątrzyć się, ropieć
Wiktionary
(1.3) Co ona ci zrobiła, że tak ją gnoisz na każdym kroku?
(2.1) Rana po oparzeniu gnoiła się już ponad miesiąc.
Wiktionary
IPA: ˈɡnɔjit͡ɕ, AS: gnoi ̯ić
Wiktionary
czas. dk. zgnoić, ognoić
rzecz. gnojownik mos., gnójka ż., gnojankowate nmos., gnojanka ż., Gnojnik mrz., gnojowica ż., gnojówka ż., gnojnik mrz., gnojenie n., gnojek m., gnój
przym. gnojowy, gnojny
Wiktionary
(1.3) upokarzać, upadlać, prześladować, poniżać, dręczyć, szmacić
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. duży, granatowy chrząszcz, żywiący się nawozem, pospolity w środkowej Europie; żuk gnojak, gnojowiec;
2. wóz używany do wożenia gnoju; gnojnica, gnojnik
SJP.pl
1. rodzaj grzybów z rodziny gnojankowatych;
2. regionalnie: gnojówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. roln. płynne odchody zwierząt gospodarskich
(1.2) daw. roln. miejsce gromadzenia się gnojanki (1.1)
(1.3) mykol. nazwa systematyczna|Bolbitius|Fr.|ref=tak., grzyb z rodziny gnojankowatych;
Wiktionary
(1.3) Rosnące na oborniku gnojanki należą do grzybów blaszkowych.
Wiktionary
rzecz. gnój mos./mrz., gnojek mos., gnojnik mrz., gnójka ż., gnojka ż., gnojówka ż., gnojowica ż., gnojownica ż., gnojowisko n., gnojownia ż., gnojówa ż., gnojownik mrz., gnojowiec mzw., gnojak mzw./mrz., gnojenie n.
czas. gnoić ndk., zgnoić dk., ognoić dk.
przym. gnojowy, gnojny
Wiktionary
(1.1) gnojówka
(1.2) gnojówka
Wiktionary
o cechach gnojankowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. mykol. nazwa systematyczna|Bolbitiaceae|Singer|ref=tak., rodzina grzybów w rzędzie pieczarkowców;
Wiktionary
Gnojankowate ("Bolbitiaceae" Singer) – rodzina grzybów znajdująca się w rzędzie pieczarkowców.
Wikipedia
(1.1) Do rodziny gnojankowatych należy m.in. gnojanka odchodowa.
Wiktionary
rzecz. gnój mos./mrz., gnojek mos., gnojnik mrz., gnójka ż., gnojka ż., gnojanka ż., gnojówka ż., gnojowica ż., gnojownica ż., gnojowisko n., gnojownia ż., gnojówa ż., gnojownik mrz., gnojowiec mzw., gnojak mzw./mrz., gnojenie n.
czas. gnoić ndk., zgnoić dk., ognoić dk.
przym. gnojowy, gnojny
Wiktionary
o cechach gnojankowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
żuk gnojarek - chrząszcz z rodziny gnojarzowatych żywiący się odchodami
SJP.pl
1. dół lub zbiornik przeznaczony do przechowywania gnoju; gnojówka, gnojnik, gnojowisko, gnojownik, gnojownia;
2. pogardliwie: ogół młodych ludzi; gówniarzeria
SJP.pl
obelżywe wyzwisko stosowane do ludzi ze wsi
SJP.pl
o cechach gnojarzowatych (rodzina chrząszczy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ent. nazwa systematyczna|Geotrupidae|Latreille|ref=tak., rodzina chrząszczy z nadrodziny żukokształtnych;
Wiktionary
Gnojarzowate (Geotrupidae) – rodzina chrząszczy z podrzędu wielożernych i nadrodziny żuków. Obejmuje około 340 opisanych gatunków. Zamieszkują głównie Holarktykę i południe krainy neotropikalnej; zawleczone zostały do Australii. Większość jest koprofagiczna; rzadsza jest mykofagia czy fitofagia. Larwy rozwijają się w glebie, żerując na materiałach zgromadzonych przez rodziców. W zapisie kopalnym znane są od tytonu w jurze.
Wikipedia
(1.1) Oskórek u gnojarzowatych jest silnie zesklerotyzowany.
Wiktionary
rzecz. gnojarz mos./mzw., gnój mos./mrz.
Wiktionary
o cechach gnojarzowatych (rodzina chrząszczy)
SJP.pl
obraźliwie o młodszym od siebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) posp. obraź. człowiek, najczęściej młody, wzbudzający niechęć
(1.2) daw. obraź. człowiek biedny
(1.3) daw. obraź. brudas, flejtuch
(1.4) daw. obraź. skąpiec, sknera
Wiktionary
(1.1) Uważa się za nie wiadomo kogo, a jest zwykłym gnojkiem.
(1.1) A to gnojek!
Wiktionary
rzecz. gnójka ż., gnojankowate nmos., gnojanka ż., Gnojnik mrz., gnój m., gnojówka ż., gnojowica ż., gnojowisko n., gnojnik m., gnojenie n., zgnojenie n.
czas. gnoić ndk., zgnoić dk.
przym. gnojowy, gnojny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gnoić.
Wiktionary
czas. gnoić
rzecz. gnojnik mrz., gnojówka ż., gnój mos./mrz.
Wiktionary
związany z Gnojnem, dotyczący Gnojna
SJP.pl
owad podobny do pszczoły; gnójka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) owad z rzędu muchówek podobny do pszczoły
Wiktionary
rzecz. gnój mos./mrz., gnojówka ż., gnojowica ż., gnojnik mrz., gnojankowate nmos., Gnojnik mrz., gnojanka ż.
przym. gnojny
Wiktionary
1. wóz używany do przewożenia gnoju; gnojnica, gnojak;
2. boczna deska nakładana na wóz do wożenia gnoju
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Gnojnik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Gnojnika, związany z Gnojnikiem
Wiktionary
(1.1) Skręcimy w drogę za gnojnickim lasem.
Wiktionary
rzecz. Gnojnik mrz., gnojniczanin mos., gnojniczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Gnojnika
(1.2) osoba pochodząca z Gnojnika, urodzona w Gnojniku
Wiktionary
(1.1) Romana wyszła za rodowitego gnojniczanina.
Wiktionary
rzecz. Gnojnik mrz.
:: fż. gnojniczanka ż.
przym. gnojnicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Gnojnika
(1.2) kobieta pochodząca z Gnojnika, urodzona w Gnojniku
Wiktionary
rzecz. Gnojnik mrz.
:: fm. gnojniczanin mos.
przym. gnojnicki
Wiktionary
1. wóz używany do przewożenia gnoju; gnojnica, gnojak;
2. dół lub zbiornik przeznaczony do przechowywania gnoju; gnojówka, gnojownik, gnojowisko, gnojarnia, gnojownia;
3. grzybek rosnący w ogrodach i na polach nawożonych gnojem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. dół lub jakieś miejsce przeznaczone do składania obornika
(1.2) roln. wóz używany do wożenia gnoju
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɡnɔjɲik, AS: gnoi ̯ńik
Wiktionary
rzecz. gnój mrz./mos., Gnojnik mrz., gnójka ż., gnojka ż., gnojek mos., gnojówka ż., gnojowica ż., gnojownica ż., gnojowisko n., gnojownia ż., gnojówa ż., gnojownik m., gnojowiec mzw., gnojak mzw./mrz., gnojenie n.
czas. gnoić ndk., zgnoić dk., ognoić dk.
przym. gnojowy, gnojny
Wiktionary
(1.1) gnojownik, gnojownia
(1.2) gnojnica
Wiktionary
1. nazwa kilku miejscowości w Polsce;
2. wieś na Ukrainie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gnojem, dotyczący gnoju
przymiotnik jakościowy
(2.1) przest. wypełniony gnojem
Wiktionary
(1.1) Spotkaliśmy Rut przy Bramie Gnojnej w Jerozolimie.
Wiktionary
rzecz. gnój mos./mrz., gnojek mos., gnojnik mrz., gnójka ż., gnojka ż., gnojanka ż., gnojówka ż., gnojowica ż., gnojownica ż., gnojowisko n., gnojownia ż., gnojówa ż., gnojownik mrz., gnojowiec mzw., gnojak mzw./mrz., gnojenie n., gnojankowate lm nm., Gnojna ż., Gnojno n.
czas. gnoić ndk., zgnoić dk., ognoić dk.
przym. gnojowy
Wiktionary
(1.1) war. gnojowy
(2.1) ugnojony, zagnojony
Wiktionary
nawóz organiczny będący rozcieńczoną i przefermentowaną mieszaniną stałych i płynnych odchodów zwierząt hodowlanych; gnojownica, gnojówka, obornik płynny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. nawóz z przefermentowanych odchodów krów lub świń;
Wiktionary
Gnojowica, rzadziej gnojownica – płynna, przefermentowana mieszanina odchodów (kału i moczu) zwierząt gospodarskich i wody, ewentualnie z domieszką niewykorzystanych pasz, pochodząca z obór bezściółkowych.
Wikipedia
(1.1) Źródłem zanieczyszczeń wód są duże zakłady przemysłowe i miasta, a ostatnio także rolnictwo, zwłaszcza środki chemiczne i gnojowica przysparzają dużo kłopotów.
(1.1) Ilość powstającego metanu w przypadku gnojowicy świńskiej podczas magazynowania jest wyższa w porównaniu z gnojowicą bydlęcą.
Wiktionary
rzecz. gnojnik mrz., gnójka ż., gnojka ż., gnojówka ż., gnojownica ż., gnojowisko n., gnojownia ż., gnojówa ż., gnojownik mrz., gnojowiec mzw. gnojak mzw./mrz., gnojenie n.
:: zdrobn. gnojek mos.
czas. gnoić ndk., zgnoić dk., ognoić dk.
przym. gnojowy, gnojny
Wiktionary
(1.1) gnojownica
Wiktionary
duży, granatowy chrząszcz, żywiący się nawozem, pospolity w środkowej Europie; żuk gnojak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) chrząszcz żywiący się odchodami ssaków
Wiktionary
rzecz. gnój mos./mrz., gnojówka ż., gnojowica ż., gnojnik mrz., gnojankowate nmos., Gnojnik mrz., gnojanka ż.
przym. gnojny
Wiktionary
miejsce składowania gnoju; gnojówka
SJP.pl
dół lub zbiornik przeznaczony do przechowywania gnoju; gnojówka, gnojnik, gnojowisko, gnojownik, gnojownia
SJP.pl
nawóz organiczny będący rozcieńczoną i przefermentowaną mieszaniną stałych i płynnych odchodów zwierząt hodowlanych; gnojowica, gnojówka, obornik płynny
SJP.pl
dół lub zbiornik przeznaczony do przechowywania gnoju; gnojówka, gnojnik, gnojowisko, gnojarnia, gnojownia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) roln. gnojówka, płynne odchody zwierząt
(1.2) daw. roln. robotnik pracujący przy nawożeniu ziemi
Wiktionary
rzecz. gnójka ż., gnojówka ż., gnojowica ż., gnojnik mrz., gnojankowate nmos., gnój mrz., Gnojnik mrz., gnojanka ż.
czas. gnoić
przym. gnojny
Wiktionary
przymiotnik od: gnój
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gnojem, dotyczący gnoju
(1.2) przen. wstrętny
Wiktionary
rzecz. gnojak mzw./mrz., gnojek mos./mrz., gnój mos./mrz., gnojenie n., gnojownia ż., gnojarnia ż., gnojnica ż., gnojnik mrz.
czas. gnoić ndk., zgnoić dk., ognoić dk.
przym. gnojny
Wiktionary
(1.1) gnojny
Wiktionary
1. nawóz organiczny będący rozcieńczoną i przefermentowaną mieszaniną stałych i płynnych odchodów zwierząt hodowlanych; gnojownica, gnojowica, obornik płynny;
2. dół lub zbiornik przeznaczony do przechowywania gnoju; gnojownik, gnojnik, gnojowisko, gnojarnia, gnojownia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. przefermentowane płynne odchody zwierzęce stosowane jako nawóz organiczny;
Wiktionary
Gn
Wikipedia
IPA: ɡnɔˈjufka, AS: gnoi ̯ufka
Wiktionary
rzecz. gnojankowate nmos., gnojanka ż., Gnojnik mrz., gnój m., gnojnik m., gnójka ż., gnojka ż., gnojowica ż., gnojownica ż., gnojowisko n., gnojownia ż., gnojówa ż., gnojownik m., gnojowiec m. gnojak m., gnojenie n., gnojek m., zgnojenie n.
czas. gnoić ndk., zgnoić dk., ognoić dk.
przym. gnojowy, gnojny, gnojówkowy
Wiktionary
[czytaj: gnol] stworzenia fantastyczne będące skrzyżowaniem gnoma z trollem
SJP.pl
krótkie zdanie wyrażające jakąś ogólną myśl; inaczej: gnoma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) liter. baśniowy, karłowaty opiekun kopalni i skarbów
(1.2) przen. człowiek niskiego wzrostu, o pokracznym wyglądzie
Wiktionary
Gnom – legendarna lub baśniowa istota o niewielkim wzroście, wywodząca się z europejskiego folkloru, mieszkająca zazwyczaj pod ziemią. Słowo to bywa często używane jako synonim krasnoludka i goblina, które również należą do kategorii "małego ludu". W XVI wieku Paracelsus umieścił je na liście żywiołaków określając je mianem najważniejszych z duchów żywiołu ziemi. Krasnoludki potrafiły poruszać się w ziemi z taką samą łatwością, jak ludzie po ziemi a promienie słoneczne zmieniały je w kamień.
Wikipedia
IPA: ɡnɔ̃m, AS: gnõm
Wiktionary
(1.2) grzdyl, karakan, karzeł, karzełek, knypek, konus, kurdupel, liliput, liliputek, mikrus, pigmej, pokurcz
Wiktionary
forma greckiej poezji lirycznej: krótkie zdanie wyrażające jakąś ogólną myśl; gnom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. sentencja, przysłowie w liryce greckiej
Wiktionary
Gnoma, gnom (z gr. "gnōmē" – rozum, mniemanie) w retoryce lub w literaturze – zwięzłe zdanie wyrażające głębszą myśl, zwykle o charakterze moralnym. Pierwotną formą gnomy były przysłowia. Zaabsorbowana przez retorykę i literaturę zyskała bardziej wyrafinowaną formę. W literaturze często ma postać rymowanego dystychu.
Wikipedia
skrót od: GNU Network Object Model Environment, w informatyce: nazwa darmowego środowiska graficznego dla systemu Linux
SJP.pl
GNOME (dawniej GNU Network Object Model Environment) – graficzne środowisko użytkownika oparte na widżetach GTK+ i GDK. Działa na większości systemów typu Unix.
Wikipedia
przymiotnik od: gnoma
SJP.pl
znawca zegarów słonecznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) znawca zegarów słonecznych
Wiktionary
(1.1) Konstruktorem i wykonawcą zegara był gnomolog.
Wiktionary
IPA: ɡnɔ̃ˈmɔlɔk, AS: gnõmolok
Wiktionary
rzecz. gnomon m., gnomonika ż.
przym. gnomoniczny
Wiktionary
zbiór gnomów - utworów poezji lirycznej
SJP.pl
1. palik służący do wyznaczania południka miejscowego;
2. najprostszy zegar słoneczny; solarium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) prosty zegar słoneczny
Wiktionary
Gnomon ( γνώμων – wskazówka zegara słonecznego) – jeden z najstarszych i najprostszych przyrządów astronomicznych. Najczęściej jest to odpowiednio osadzony pręt (kolumna, pionowy słup lub kijek wbity w ziemię), którego cień wskazuje położenie Słońca (deklinacja). Długość i kierunek cienia gnomonu wyznaczają wysokość i azymut słońca. Używany często też w zegarach słonecznych. Gnomon był używany przez astronomów starożytnych do oznaczania wysokości i zboczeń ciał niebieskich.
Wikipedia
IPA: ˈɡnɔ̃mɔ̃n, AS: gnõmõn
Wiktionary
rzecz. gnomolog mos., gnomonika ż.
przym. gnomoniczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sztuka budowania zegarów słonecznych;
Wiktionary
Gn
Wikipedia
rzecz. gnomon m., gnomolog mos.
Wiktionary
filozof badający źródła, możliwości i środki naukowego poznania; gnozeolog
SJP.pl
dział filozofii badający relacje pomiędzy poznawaniem, poznaniem a rzeczywistością; gnozeologia, epistemologia, teoria poznania, filozofia poznania
SJP.pl
przymiotnik od: gnoseologia (np. antropocentryzm gnoseologiczny; problematyka gnoseologiczna); gnozeologiczny; epistemologiczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gnoseologią, dotyczący gnoseologii
Wiktionary
rzecz. gnoseologia ż.
Wiktionary
(1.1) teoriopoznawczy, epistemologiczny
Wiktionary
gnostyczny;
1. odnoszący się do gnostycyzmu - typu teozofii opierającego się na gnozie;
2. związany z wyznawcą gnostycyzmu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) filoz. rel. związany z gnostykami, dotyczący gnostyków
Wiktionary
(1.1) Wychowywał się we wspólnocie elkazaitów, ruchu gnostyckiego działającego w III i IV wieku, wywodzącego się z chrześcijaństwa.
Wiktionary
rzecz. gnostyckość ż., gnostycyzm mrz., gnostyczka ż., gnostyczność ż., gnostyk mos.
przym. gnostyczny
Wiktionary
(1.1) gnostyczny
Wiktionary
kierunek religijno-filozoficzny powstały w pierwszych wiekach chrześcijaństwa na wschodzie cesarstwa rzymskiego, łączący elementy chrześcijaństwa, filozofii hellenistycznej i religii wschodnich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. rel. synkretyczny nurt filozoficzno-religijny wczesnego chrześcijaństwa głoszący dualistyczą koncepcję świata, który łączył elementy religii chrześcijańskiej, filozofii hellenistycznej i z religii pogańskich Azji Mniejszej, Babilonu, Egiptu, Grecji i Syrii oraz motywy z astrologii i judaizmu;
Wiktionary
Gnostycyzm (z γνωστικός "gnostikos" „dotyczący wiedzy, służący poznaniu wiedzy istnienia wszechrzeczy”) – doktryny i ruchy religijne powstające na wschodzie cesarstwa rzymskiego [] do II w., gł. w Syrii i Egipcie, dualistyczne, łączące chrześcijaństwo z pogańskimi (grecko-egipskimi) wierzeniami religijnymi.
Wikipedia
(1.1) Obecnie gnostycyzm łączy się zazwyczaj z twierdzeniem, że ludzka natura jest plastycznyastyczna i można ją zmieniać.
Wiktionary
rzecz. gnostyczka ż., gnostyk mos., gnoza ż.
przym. gnostycki, gnostyczny
Wiktionary
(1.1) gnoza
Wiktionary
gnostycki;
1. odnoszący się do gnostycyzmu - typu teozofii opierającego się na gnozie;
2. związany z wyznawcą gnostycyzmu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) filoz. rel. związany z gnostycyzmem, dotyczący gnostycyzmu
Wiktionary
(1.1) Punktem styczności religii i okultyzmu są gnostyczne lub mistyczne doświadczenia wewnętrzne.
Wiktionary
rzecz. gnostycyzm mrz., gnostyk mos., gnostyczka ż., gnostyckość ż., gnostyczność ż.
przym. gnostycki
Wiktionary
(1.1) gnostycki
Wiktionary
wyznawca gnostycyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) filoz. zwolennik gnostycyzmu
Wiktionary
rzecz. gnostycyzm m., gnoza ż.
:: fż. gnostyczka ż.
przym. gnostycki, gnostyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) lwów. dziecko
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pień do rąbania drewna
Wiktionary
rzecz. gnotek mrz.
Wiktionary
w filozofii hellenistycznej:
1. wiedza tajemna, dostępna tylko wybrańcom;
2. sposób myślenia polegający na łączeniu rozumu z wiarą;
3. synkretyczne nurty rel. w okresie hellenistycznym i wczesnochrześcijańskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. takie poznanie istoty Boga, które daje zbawienie
Wiktionary
Gnoza ( γνῶσις "gnosis" „poznanie, wiedza”) – forma świadomości religijnej podkreślająca wartość wiedzy jako narzędzia (samo)zbawienia. Mitologia gnostycka przedstawia człowieka jako pogrążonego we śnie – obudzenie z niego to poznanie prawdy o swoim duchowym powołaniu.
Wikipedia
rzecz. gnostyk mos., gnostycyzm mrz.
Wiktionary
filozof badający źródła, możliwości i środki naukowego poznania; gnoseolog
SJP.pl
dział filozofii badający relacje pomiędzy poznawaniem, poznaniem a rzeczywistością; gnoseologia, epistemologia, teoria poznania, filozofia poznania
SJP.pl
przymiotnik od: gnozeologia (np. immanentyzm gnozeologiczny; problematyka gnozeologiczna); gnoseologiczny; epistemologiczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) filoz. związany z gnozeologią, dotyczący gnozeologii
Wiktionary
rzecz. gnozeologia ż.
Wiktionary
zdolność do rozpoznawania (np. kształtów, wielkości, temperatury danych przedmiotów); u niewidomych: tzw. "widzenie ręczne"
SJP.pl
Gnozja (z gr. "gnosis" – wiedza) – zdolność do rozpoznawania np. kształtów, wielkości, temperatury danych przedmiotów; tzw. "widzenie ręczne". Szczególnie dobrze rozwinięta jest u osób niewidomych.
Szczególnym przypadkiem gnozji jest gnozja palców.
Wikipedia
(r. żeński lub nijaki) gatunek antylopy żyjącej na równinach południowej i wschodniej Afryki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Connochaetes|ref=tak., rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich;
(1.2) zool. antylopa z rodzaju gnu (1.1)
Wiktionary
Gnu ("Connochaetes") – rodzaj ssaków z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).
Wikipedia
(1.1) Oglądaliśmy program poświęcony antylopom gnu.
(1.2) Lew schwytał gnu, aby nakarmić swoje młode.
Wiktionary
IPA: ɡnu, AS: gnu
Wiktionary
grupa krwiopijnych muchówek obejmująca rodziny komarowatych, kuczmanowatych, mustykowatych i bąkowatych
SJP.pl
Gnus (wymawiamy codice_1) – czytnik wiadomości w edytorach GNU Emacs i XEmacs. Umożliwia czytanie i komponowanie listów elektronicznych i wiadomości grup dyskusyjnych. Dodatkowo, potrafi korzystać ze źródeł na stronach internetowych.
Użytkownicy Gnusa mają do dyspozycji program, w którym wiadomości pocztowe i usenetowe są zwięźle zasymilowane, nie wspominając już o możliwości używania Emacsa do pisania listów elektronicznych.
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: gnuśnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: gnuśny
SJP.pl
nic nie robić; poddawać się apatii i zniechęceniu
SJP.pl
bezwład, bezczynność
SJP.pl
leniwy, bezwładny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) (o osobach) charakteryzujący się lenistwem, ospałością
(1.2) (o rzeczach) charakteryzujący się brakiem działalności, aktywności
Wiktionary
(1.1) Na próżno kapela wygrywała skoczne dryganty, sztajery i menuety, liberia, w białych kosmatych surdutach, niestrudzenie roznosiła słodkie muszkatele i alikanty, a czarujące gospodynie usiłowały ożywić gnuśną zabawę - nuda nie dała się rozproszyć.
Wiktionary
IPA: ˈɡnuɕnɨ, AS: gnuśny
Wiktionary
czas. gnuśnieć, zgnuśnieć
przym. zgnuśniały
Wiktionary
leniwy, bezczynny, bezowocny, nieużyteczny, nieśpieszny, opóźniający, ospały, żółwi, ślimaczny, powolny, opieszały
Wiktionary
kość będąca miejscem przyczepu mięśni języka i krtani u człowieka, ssaków i ptaków; kość gnykowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. anat. kość gnykowa
Wiktionary
(1.1) Mocno zaciśnięta na gnyku obroża uniemożliwiała oddychanie.
Wiktionary
przym. gnykowy
Wiktionary
przymiotnik od: gnyk; kość gnykowa - kość będąca miejscem przyczepu mięśni języka i krtani u człowieka, ssaków i ptaków
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z gnykiem, dotyczący gnyka
Wiktionary
(1.1) Ogólną budową aparat gnykowy dzięciołów nie różni się jednak od aparatu gnykowego występującego u ptaków mających krótsze języki.
Wiktionary
rzecz. gnyk mrz.
Wiktionary
krótki nóż szewski; knyp
SJP.pl
pogardliwie: smarkacz, wyrostek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Zabrzeg. obraź. osoba o niskim wzroście
(1.2) gw-pl|Warmia. małe dziecko
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) gw-pl|Bytom. mały nóż krawiecki
(2.2) gw-pl|Warmia. tępy nóż
Wiktionary
wulgarnie: brudas, prymityw, leń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. nawóz zwierzęcy; stałe i płynne odchody zwierzęce, zmieszane ze ściółką, używane do nawożenia gleby;
(1.2) pot. nieporządek, bałagan, połączony z brudem
(1.3) gw-pl|Bukowina. ropna wydzielina
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pejor. obraź. lekcew. wulg. dzieciak
(2.2) pejor. obraź. wulg. podstępny, złośliwy lub wredny mężczyzna
forma czasownika.
(3.1) 2. os. lp. rozk. od: gnoić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(2.2) Za kogo ty się, gnoju, uważasz, co?!
Wiktionary
IPA: ɡnuj, AS: gnui ̯
Wiktionary
rzecz. gnojnik mrz., gnójka ż., gnojka ż., gnojówka ż., gnojowica ż., gnojownica ż., gnojowisko n., gnojownia ż., gnojówa ż., gnojownik mrz., gnojowiec mzw., gnojak mzw./mrz., gnojenie n.
:: zdrobn. gnojek mos.
czas. gnoić ndk., zgnoić dk., ognoić dk.
przym. gnojowy, gnojny
Wiktionary
(1.1) obornik
(1.2) bajzel, bałagan, chlew, nieporządek, obora, wulg. pierdolnik, syf
(2.1) dzieciaczysko, obraź. gówniarz
(2.2) szuja, wulg. chuj
Wiktionary
owad podobny do pszczoły; gnojka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. nazwa systematyczna|Eristalis tenax|Linnaeus|ref=tak., owad z rodziny bzygowatych;
Wiktionary
(1.1) Czerw gnójki wygląda obrzydliwie.
Wiktionary
rzecz. gnój mos./mrz., gnojek mos., gnojnik mrz., gnojka ż., gnojanka ż., gnojówka ż., gnojowica ż., gnojownica ż., gnojowisko n., gnojownia ż., gnojówa ż., gnojownik mrz., gnojowiec mzw., gnojak mzw./mrz., gnojenie n.
czas. gnoić ndk., zgnoić dk., ognoić dk.
przym. gnojowy, gnojny
Wiktionary
(1.1) war. gnojka, gnojka wytrwała
Wiktionary
ktoś, kto gnębi kogoś, prześladuje; prześladowca; ciemiężca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto gnębi innych; ten, który zachowuje się okrutnie w stosunku do kogoś
Wiktionary
(1.1) Gnębiciele narodu zostali obaleni.
Wiktionary
czas. gnębić ndk.
rzecz. gnębienie n.
Wiktionary
(1.1) ciemięzca, ciemiężyciel, dręczyciel, oprawca, prześladowca, tyran
Wiktionary
przymiotnik od: gnębiciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gnębić.
Wiktionary
IPA: ɡnɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: gnẽmbʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
czas. gnębić ndk.
rzecz. gnębiciel m., gnębicielka ż.
Wiktionary
(1.1) szykanowanie, dręczenie
Wiktionary
1. uciskać, prześladować;
2. powodować niepokój; trapić, nękać;
3. gnębić się - przejmować się, martwić się, trapić się, dręczyć się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. pognębić, zgnębić)
(1.1) znęcać się psychicznie lub fizycznie nad kim lub nad czym
(1.2) powodować zły stan psychiczny
czasownik zwrotny niedokonany gnębić się (dk. pognębić się, zgnębić się)
(2.1) trwać w złym stanie psychicznym
Wiktionary
(1.1) Wiele rządów gnębi działaczy politycznych.
(1.2) Monikę gnębiła zazdrość o swojego męża.
Wiktionary
rzecz. gnębienie n., gnębiciel mos.
Wiktionary
(1.1) dręczyć, prześladować, uciskać; daw. oprymować
(1.2) kłopotać, trapić
(2.1) trapić się, niepokoić się
Wiktionary
strategiczna gra planszowa dla dwóch osób, wywodząca się z Chin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rodzaj gry planszowyanszowej;
forma zaimka.
(2.1) D. i B. 3. os. lp. od: on
(2.2) D. i B. 3. os. lp. od: ono
Wiktionary
Go
Wikipedia
(1.1) Wczoraj znów wygrałem w go.
(2.1) Spotkałam go na mieście.
Wiktionary
IPA: ɡɔ, AS: go
Wiktionary
rzecz. goista mos., goistka ż.
Wiktionary
[czytaj: gokart] nieduży samochód do ścigania się; gokart, gocart, kart
SJP.pl
[czytaj: goł goł] dotyczący żywego tańca i głośnej muzyki, wykonywanych w dyskotekach albo podobnych klubach nocnych; taniec dyskotekowy; także: oferujący erotyczny show (np. klub go-go)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. rytmiczna odmiana hip hopu wykonywana akustycznie
(1.2) choreogr. taniec do muzyki go-go (1.1)
(1.3) zob. taniec na rurze.
przymiotnik
(2.1) przypominający taniec na rurze
Wiktionary
IPA: ɡɔw‿ˈɡɔw, AS: gou̯‿gou̯
Wiktionary
stan w Indiach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński lub nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego, nad Morzem Arabskim;
Wiktionary
Goa (hindi गोवा, trb.: "Gowa", trl.: "Govā"; konkani गोंय, trb.: "Gomja", trl.: "Goṃya"; port. "Goa", ang. "Goa") – stan na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego, nad Morzem Arabskim, region turystyczny Indii, 500 km na południe od Mumbaju. W czasach nowożytnych jeden z głównych ośrodków wpływów europejskich w Azji, zwany "Rzymem Wschodu".
Wikipedia
[czytaj: gołl lajn] w piłce nożnej: technologia umożliwiająca określenie, czy piłka przekroczyła linię bramkową
SJP.pl
[czytaj: golbol] sport drużynowy osób niewidomych i słabowidzących, rozgrywany przez dwie 3-osobowe drużyny, polegający na rzucaniu piłki do bramki przeciwników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dyscyplina sportowa dla osób niewidomych i słabowidzących, przypominająca piłkę ręczną
Wiktionary
Goalball – gra drużynowa dla osób niewidomych i słabowidzących. Została stworzona w 1946 roku przez Niemca Seppa Reindle i Austriaka Hansa Lorenzena w ramach doskonalenia sposobów rehabilitacji niewidomych weteranów II wojny światowej.
Wikipedia
(1.1) Jesteśmy pierwszym uniwersytetem w Polsce, który (…) wprowadził zajęcia wychowania fizycznego z goalballa.
Wiktionary
[czytaj: golbolista] zawodnik uprawiający goalball
SJP.pl
[czytaj: golbolistka] zawodniczka uprawiająca goalball
SJP.pl
[czytaj: golkiper] środowiskowo: bramkarz; golkiper, goalkiper
SJP.pl
Goalkeeper (pol. "Bramkarz") – holenderski system CIWS, zapewniający obronę okrętom. Jego głównym zadaniem jest zwalczanie nisko lecących pocisków przeciwokrętowych oraz samolotów. System składa się z szybkostrzelnego działka General Electric GAU-8/A Avenger i bezobsługowego radaru Signaal zblokowanego na jednej podstawie. Radar automatycznie wykrywa cele, klasyfikuje je, namierza oraz dokonuje wyboru celu do zniszczenia w zależności od stopnia stwarzanego zagrożenia.
Wikipedia
[czytaj: golkiper] środowiskowo: bramkarz; golkiper, goalkeeper
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Goar – imię męskie o pochodzeniu prawdopodobnie germańskim lub celtyckim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) sport. plansza do go i gomoku;
Wiktionary
Goban (jap. 碁盤; chiń. 棋板, pinyin: qíbǎn lub trad. 棋盤 upr. 棋盘, qípán, kor. 바둑판 - paduk p'an) – plansza do go złożona z 19 poziomych i 19 pionowych linii, na których przecięciach kładzie się kamienie. Czasami stosuje się również mniejsze rozmiary np. 9x9 lub 13x13. Bardzo rzadko spotyka się plansze o parzystej liczbie linii. Na standardowym gobanie zaznaczone są hoshi, tengen oraz punkty na 4. linii równo oddalone od dwóch najbliższych hoshi.
Wikipedia
(1.1) W wolnych chwilach siadał przy gobanie i układał gry zawodowców
Wiktionary
IPA: ˈɡɔbãn, AS: gobãn
Wiktionary
(1.1) deska, plansza
Wiktionary
[czytaj: gobldiguk] zawiły, nadęty styl pisania, wypowiadania się
SJP.pl
dekoracyjna tkanina ścienna (jedwabna lub wełniana) przedstawiająca sceny mitologiczne, biblijne, motywy roślinne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. ozdobna tkanina, naśladująca malowidło, stosowana do ozdoby ścian
Wiktionary
(1.1) Na wystawie zaprezentowano gobeliny z watykańskiej kolekcji.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈbɛlʲĩn, AS: gobelʹĩn
Wiktionary
rzecz. gobeliniarz m., gobeliniarka ż., gobeliniarskość ż., gobelinowość ż.
:: zdrobn. gobelinek m.
przym. gobelinowy, gobeliniarski
przysł. gobeliniarsko
Wiktionary
(1.1) makata, tapiseria
Wiktionary
dotyczący gobeliniarstwa
SJP.pl
sztuka tworzenia gobelinów
SJP.pl
przymiotnik od: gobelin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gobelinami, dotyczący gobelinów, wytwarzania gobelinów
Wiktionary
rzecz. gobelin mrz., gobelinek mrz., gobeliniarz mos., gobeliniarka ż., gobeliniarskość ż., gobelinowość ż., gobeliniarstwo n.
przym. gobeliniarski
przysł. gobeliniarsko
Wiktionary
obszar suchych stepów, półpustyń i pustyń w Mongolii i Chinach
SJP.pl
Gobi (mong.: Говь; Gow’; chiń. 戈壁; pinyin "Gēbì") – wyżynny obszar stepów, półpustyń i pustyń w Azji Wschodniej, leżący na terenie południowej Mongolii i północnych Chin. Piąta pod względem wielkości pustynia na Ziemi (trzecia, nie licząc pustyń lodowych).
Wikipedia
→ Gobi
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gobi, dotyczący Gobi
Wiktionary
rzecz. Gobi
Wiktionary
brzydkie, złośliwe stworzenie, karzeł z brytyjskich wierzeń ludowych; bohater wielu opowiadań, gier itp. fantasy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) liter. fant. człekokształtne brzydkie stworzenie, pełen złośliwości bohater ludowych opowieści;
Wiktionary
Goblin – fantastyczne stworzenie wywodzące się z brytyjskich baśni i legend. Jest tam przedstawiane jako istota zła lub jedynie złośliwa, zazwyczaj brzydka i groteskowa. Różne postacie nazywane goblinami często pojawiają się kulturze masowej – występują w wielu utworach i grach fantasy.
Wikipedia
(1.1) W książce „Hobbit, czyli tam i z powrotem” gobliny jeżdżą na wargach, olbrzymich wilkach.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔblʲĩn, AS: goblʹĩn
Wiktionary
mało przyjazna humanoidalna istota fantastyczna płci żeńskiej, wywodząca się z brytyjskich baśni i legend
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: gocki
SJP.pl
skrót
(1.1) = gocki
Wiktionary
[czytaj: gokart] nieduży samochód do ścigania się; gokart; go-cart; kart
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Goch – miasto w Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, w rejencji Düsseldorf, w powiecie Kleve. Liczba mieszkańców w 2018 roku wynosiła 33 825.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. gorzałka
Wiktionary
IPA: ˈɡɔxa, AS: goχa
Wiktionary
[czytaj: goczugaru] ostra przyprawa koreańska, chilli w proszku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bot. spoż. koreańska odmiana ostrej papryki o wąskich strączkach
Wiktionary
(1.1) Mama mówi, że najpyszniejsza jest cukinia zrobiona według włoskiego przepisu, z przysmażonymi plasterekasterkami czosnku i ostrą papryką, z braku włoskiej zastąpioną koreańską gochugaru.
Wiktionary
rzeczownik
(1.1) kulin. gęsta, ostra koreańska pasta z czerwonej papryki chili, ryżu i fermentowanej soi;
Wiktionary
Gochujang ( 고추장) – ostra koreańska pasta stosowana jako przyprawa do jedzenia, produkowana z czerwonej papryki chili, kleistego ryżu, fermentowanej soi i soli. Tradycyjnie "gochujang" fermentowano latami, przechowując pastę poza domem w glinianych naczyniach, zazwyczaj na kamiennej podstawie nazywanej „jangdokdae” ( 장독대). "Gochujang" ma kod 2103.90.1030 w Zharmonizowanym Systemie Oznaczania i Kodowania Towarów.
Wikipedia
(1.1) Gochujang to smaczna, słodka, pikantna i fermentowana pasta chili, wykonana z chili w proszku, kleistego ryżu, meju (fermentowanej soi) oraz soli.
Wiktionary
przedstawiciel subkultury gotyckiej, miłośnik gotyckiego rocka charakteryzujący się czarnym ubiorem i makijażem
SJP.pl
Goci, Gotowie ( 𐌲𐌿𐍄𐌸𐌹𐌿𐌳𐌰, "Gutþiuda"; Gothi, u Pliniusza Starszego "Gutones", u Tacyta "Gotones"; Γότθοι) – jedno z największych i najważniejszych plemion wschodniogermańskich, mówiące językiem gockim.
Wikipedia
charakterystyczny dla Gotów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gotami, dotyczący Gotów
(1.2) daw. gotycki
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. wymarły język wschodniogermański, używany przez germańskie plemię Gotów;
Wiktionary
(1.1) O ścisłych stosunkach słowiańsko-gockich świadczą zjawiska językowe, potwierdzające tezę, że stosunki te zyskały na znaczeniu dopiero wówczas, gdy Gotowie osiedlili się na południu.
(2.1) Gocki miał dwa dialekty: wizygocki oraz ostrogocki.
Wiktionary
rzecz. regotycyzacja ż., gotycyzacja ż., Got m., Gotka ż., gockość ż.
przym. gotyjski, gotycki
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługiwał się językiem gockim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługiwali się językiem gockim
(1.3) spisany, stworzony w języku gockim
Wiktionary
IPA: ˌɡɔt͡skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: gockoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
dawna część wsi Goczałkowice-Zdrój
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. część wsi Wrzawy, w województwie podkarpackim, w powiecie tarnobrzeskim, w gminie Gorzyce
(1.2) pot. geogr. Goczałkowice-Zdrój
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Ela pojechała na miesiąc do Goczałkowic do sanatorium.
Wiktionary
rzecz. goczałkowiczanin mos., goczałkowiczanka ż.
przym. goczałkowicki
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
fraza rzeczownikowa, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś uzdrowiskowa w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie pszczyńskim;
Wiktionary
Goczałkowice-Zdrój ( Bad Gottschalkowitz) – wieś gminna o charakterze wypoczynkowym w południowej Polsce, w województwie śląskim, w powiecie pszczyńskim, w gminie Goczałkowice-Zdrój, historycznie na Górnym Śląsku, siedziba gminy Goczałkowice-Zdrój.
Miejscowość jest jedną z dwóch w województwie śląskim, które mają status uzdrowiska (drugim jest miasto Ustroń).
Wikipedia
(1.1) W uzdrowisku Goczałkowice-Zdrój znajdują się: 2 szpitale uzdrowiskowe, 3 zakłady przyrodolecznicze, 2 sanatoria rehabilitacyjne oraz przychodnia uzdrowiskowa.
Wiktionary
przymiotnik od: Goczałkowice-Zdrój
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Goczałkowic, związany z Goczałkowicami
Wiktionary
(1.1) Piłkarz występował przed laty w barwach goczałkowickiego klubu.
Wiktionary
rzecz. Goczałkowice lm nm., goczałkowiczanin mos., goczałkowiczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Goczałkowic (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Goczałkowic (wsi w Polsce)
SJP.pl
Goczałków (nazwa oboczna: Goczałków Dolny, niem. "Gutschdorf")– wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Strzegom.
Leży nad górnym Wierzbiakiem, który około 1 km na południowy zachód od wsi formuje się ze swych źródłowych strumieni.
Wikipedia
1. nazwa dwóch wsi w Polsce;
2. osiedle w Warszawie;
3. część Szczecina
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Gocławek – osiedle i obszar MSI w dzielnicy Praga-Południe w Warszawie.
Wikipedia
mieszkaniec Gocławia
SJP.pl
mieszkanka Gocławia
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeka w Indiach
SJP.pl
Godawari – rzeka w środkowych Indiach, o długości 1448 km i powierzchni dorzecza 313 tys. km². Średni roczny przepływ przy ujściu wynosi 3980 tys. m³/s.
Jej źródła znajdują się na wschodnich stokach Ghatów Zachodnich. Płynie w kierunku południowo-wschodnim w poprzek Półwyspu Indyjskiego, przez wyżynę Dekan i Ghaty Wschodnie. Uchodzi deltą (połączoną kanałem z rzeką Kryszna) do Zatoki Bengalskiej (wybrzeże Madhya Pradesh).
Wikipedia
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) reg. pozn. gw-pl|Śląsk Cieszyński. mówić
Wiktionary
(1.1) Nie trza godać, bło kłozdy wiy, ze takie bitki tło przecio nic dłobrygło.
(1.1) Nie godej tyla, chopie!
Wiktionary
rzecz. godka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina zielna z rodziny wiesiołkowatych; marszawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Wspomnienie liturgiczne świętego Godeharda obchodzone jest 5 maja.
Wiktionary
(1.1) Gotard
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
klin poszerzający dół sukni lub rękaw
SJP.pl
Godet to dodatkowa wstawka w odzieży z tkaniny w kształcie wycinka koła, zwykle stosowana w sukniach i spódnicach. Dodanie godetów powoduje rozszerzenie się ubioru – zwiększona jest w ten sposób szerokość i objętość. Godety najczęściej wszywa się w halkach. Dodanie godetów do ubrania daje również osobie je noszącej większy zakres ruchów.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Godfryd, Gotfryd – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się ze złożenia słów "god" – bóg i "frid" – pokój. Staropolskim wariantem jest "Godprzyd".
Gotfryd i Godfryd imieniny obchodzi 13 stycznia i 8 listopada.
Wikipedia
(1.1) Księżniczka zobaczyła pierwszy raz hrabiego Godfryda na balu z okazji rocznicy wyboru papieża.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔtfrɨt, AS: gotfryt
Wiktionary
rzecz. Godfryda ż.
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Lady Godiva”. Zobacz też: film pod tym tytułem.
Godiva, Lady Godiva (XI w., staroang. "Godgifu" "Bożydara" od "God" "Bóg" i "giefu" "dar") – żona saksońskiego earla Mercji, lorda Coventry Leofrica III.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mowa, język
(1.2) gw-pl|księstwo łowickie. rozmowa
(1.3) gw-pl|księstwo łowickie. bajka
(1.4) gw-pl|księstwo łowickie. zagadka
Wiktionary
czas. godać ndk.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Godkowo (niem. "Göttchendorf", po 1945 roku "Gutkowo") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie elbląskim, w gminie Godkowo.
W latach 1954–1972 wieś była siedzibą władz gromady Godkowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego. W latach 1818–1975 należała do powiatu pasłęckiego. Znajduje się w regionie historycznym Prusy Górne.
Wikipedia
przymiotnik od: Godkowo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu kowieńskim.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. godlewski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Godlewa
Wiktionary
Godlewski (forma żeńska: Godlewska; liczba mnoga: Godlewscy) – polskie nazwisko.
Wikipedia
rzecz. Godlewo n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. bożonarodzeniowy
forma przymiotnika.
(2.1) lm. mos. M. W. zob. godny.
Wiktionary
godnica pontyjska - gatunek stonki
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób stosowny, odpowiedni
Wiktionary
(1.1) Miejmy nadzieję, że Maryś będzie nas godnie reprezentował.
(1.1) Bylebyś się tam godnie zachowywał.
(1.1) Godnie uczciliśmy 11 listopada.
Wiktionary
rzecz. godność ż., godny mos.
przym. godny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: godnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: godny; bardziej godny
SJP.pl
związany z godnością
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie;
(1.2) zaszczytne stanowisko, oficjalna funkcja
(1.3) przest. nazwisko
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) KOR miał posłanie skierowane do bardzo szerokiego kręgu ludzi, którzy chcieli żyć normalnie, z godnością, w miarę spokojnie.
(1.2) Mój dziadek piastował wysokie godności.
(1.3) Jak pana godność?
Wiktionary
IPA: ˈɡɔdnɔɕt͡ɕ, AS: godność
Wiktionary
rzecz. godny mos.
przym. godny, godnościowy
przysł. godnie
Wiktionary
(1.1) honor, duma
(1.2) tytuł, urząd
Wiktionary
1. wart czegoś lub kogoś, zasługujący na coś
2. pełen poczucia własnej wartości, wyrażający to poczucie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wart, zacny
(1.2) zasługujący na coś
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. rel. bożonarodzeniowy
Wiktionary
(1.1) Nasz kandydat jest godny i uczciwy.
(1.1) Nie znalazł nikogo godnego, kogo mógłby nazwać swoim przyjacielem.
(1.2) Jak na amatorski sopran miała godną podziwu emisję i skalę, może odrobinę niepewny dla sceny profesjonalnej, ale z takimi właśnie koloraturami, jakie robiły wrażenie na krasnoludach.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔdnɨ, AS: godny
Wiktionary
rzecz. godność ż., pogoda ż.
przysł. godnie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Godoberami, dotyczący Godoberów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język godoberyjski;
Wiktionary
rzecz. Godober m.
Wiktionary
Go
Wikipedia
1. tytułowy bohater dramatu S. Becketta "Czekając na Godota";
2. czekać na Godota - czekać nadaremnie
SJP.pl
Godot – postać nierzeczywista, na którą się czeka, lecz która nigdy nie nadejdzie. Tytułowa postać z filozoficznego dramatu Samuela Becketta „Czekając na Godota”, w którym dwóch włóczęgów, Estragon i Vladimir, czekają przy drodze na Godota, który ma być ich zbawieniem, jednak nigdy się nie pojawia. "Czekanie na Godota" stało się przysłowiowym zwrotem.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|godować.
Wiktionary
czas. godować ndk.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni
(1.1) o ptakach: odbywać gody
(1.2) daw. ucztować
Wiktionary
IPA: ɡɔˈdɔvat͡ɕ, AS: godovać
Wiktionary
rzecz. godowanie n., gody nmos.
Wiktionary
przymiotnik od: Godów
SJP.pl
związany z godami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z godami, dotyczący godów
(1.2) przest. ślubny, weselny, biesiadny
(1.3) przest. uroczysty, odświętny
Wiktionary
(1.1) Drugą oznaką okresu godowego u byków jest wydzielany charakterystyczny zapach piżma.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈdɔvɨ, AS: godovy
Wiktionary
rzecz. gody nmos., godzenie n.
czas. godzić
Wiktionary
czasownik
(1.1) reg. bukowski, pow. sanocki mówić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) stpol. imię|polski|m.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔtpʃɨt, AS: gotpšyt
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) herald. polski herb szlachecki;
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(2.1) geogr. część miasta Ruda Śląska w Polsce, w województwie śląskim;
(2.2) geogr. szczyt w Beskidzie Śląsko-Morawskim, w Czechach;
Wiktionary
Godula ( Godullahütte) – dzielnica Rudy Śląskiej, którą według danych z 2006 roku zamieszkiwało 12 151 osób.
Wikipedia
(2.1) Kiedy Godulę przyłączono do Polski?
(2.1) W 1924 odsłonięto w Goduli pomnik poległych powstańców.
(2.2) Szczyt Goduli budują warstwy zielonkawych piaskowców.
Wiktionary
(2.1)
:: rzecz. godulanin mos., godulanka ż.
(2.2)
:: przym. godulski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Goduli, związany z Godulą, pochodzący z Goduli
Wiktionary
(1.1) Fasadę wykonano w piaskowcu godulskim z Brennej.
Wiktionary
rzecz. Godula ż.
Wiktionary
nazwisko, np. Borys Fiodorowicz Godunow (1551-1605), car Rosji
SJP.pl
1. uroczystości weselne;
2. okres godowy u zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) książk. uroczystości weselne
(1.2) książk. okrągły jubileusz małżeński
(1.3) zool. okres i zachowania poprzedzające kopulację u zwierząt
(1.4) zob. Gody.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Które gody dziadkowie obchodzili w zeszłym roku?
Wiktionary
rzecz. Gody lm nm., pogoda ż.
czas. godować ndk., zgadzać ndk., zgodzić dk.
przym. godowy
Wiktionary
(1.1) wesele
(1.3) okres godowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
skrót od: godzina (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = godzina
Wiktionary
(1.1) W ramach treningów i ćwiczeń dotyczących systemów alarmowania, celem jednoczesnego upamiętnienia 75. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego, w dniu 1 sierpnia 2019 roku o godz. 17:00 w Choczu nadany zostanie pojedynczy akustyczny sygnał alarmowy (syrena).
(1.1) Konferencja prasowa odbyła się o godz. 14:00 (= czternastej).
Wiktionary
IPA: ɡɔˈd͡ʑĩna, AS: goʒ́ĩna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|godzić.
Wiktionary
czas. godzić
przym. godowy
Wiktionary
przymiotnik od: Godzianów
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Godzianów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie skierniewickim, w gminie Godzianów.
Wieś arcybiskupstwa gnieźnieńskiego w ziemi rawskiej województwa rawskiego w 1792 roku. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Godzianów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) przest. godny, wart czegoś, zasługujący na coś
Wiktionary
(1.1) Nie jestem godzien, abyś poświęcił się dla mnie.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔd͡ʑɛ̃n, AS: goʒ́ẽn
Wiktionary
(1.1) godny
Wiktionary
przymiotnik od: Godziesze Wielkie
SJP.pl
Godzieszów (niem. "Günthersdorf)" – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, w gminie Nowogrodziec. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Godzikowice ( Rosenhain) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oławskim, w gminie Oława.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) kult. liter. film. gigantyczny, fantastyczny potwór z japońskiej serii komiksów i filmów;
Wiktionary
Godzilla (jap. ゴジラ "Gojira") – fikcyjny gigantyczny potwór kaijū z serii filmów o tej samej nazwie. Po raz pierwszy pojawił się w filmie "Godzilla" z 1954. Prawa do niego posiada wytwórnia Tōhō. Jest jedną z najpopularniejszych ikon japońskiej popkultury. W zależności od medium jest kreowany na zagrożenie dla ludzkości albo jej obrońcę. Jego przeciwnikami często są inne gigantyczne potwory, czasem zsyłane na Ziemię przez kosmitów.
Wikipedia
(1.1) Pojawił się potwór! To Godzilla!
(1.1) Popełniliśmy błąd pięćdziesiąt lat temu, kiedy próby jądrowe stworzyły Godzillę.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈd͡ʑilːa, AS: goʒ́i•la
Wiktionary
rzecz. Godżilla m., Głodzilla m.
przym. godzillowy
Wiktionary
(1.1) Godżilla
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) kult. związany z Godzillą, dotyczący Godzilli
Wiktionary
IPA: ˌɡɔd͡ʑilˈːɔvɨ, AS: goʒ́i•lovy
Wiktionary
rzecz. Godzilla m.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Godzimir – staropolskie imię męskie. Składa się z członu "Godzi-" („robić coś w stosownym czasie”, „dopasowywać, czynić odpowiednim”) i "-mir" („pokój, spokój, dobro”). Może zatem oznaczać „ten, który czyni ład i pokój”. Wystąpiło w XV wieku.
Jedną z form skróconych jest Godzisz. Porównaj też: Mirogod, imię złożone z tych samych członów, lecz w innej kolejności.
Wikipedia
Godzimir z małżonką; Godzimirowie
SJP.pl
Godzimir z małżonką; Godzimirostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Godzimira lub z nim związany
SJP.pl
jednostka czasu równa 1/24 dnia; 60 minut ; 3600 sekund
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miar. fiz. odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom;
(1.2) moment w ciągu doby wyrażony w jednostkach czasu
(1.3) eduk. uczn. zob. godzina lekcyjna.
(1.4) astr. zob. godzina kątowa.
(1.5) przen. wyznaczony moment
Wiktionary
Godzina, skrót godz., oznaczenie h (ang. "hour", hora) – jednostka miary czasu, dwudziesta czwarta część doby, dwunasta część dnia lub nocy astronomicznej. Jedna godzina to 4 kwadranse, 60 minut lub 3600 sekund. Godzina nie jest jednostką układu SI, ale jest przez ten układ uznawana.
Wikipedia
(1.1) Wpadnę do ciebie za godzinę.
(1.2) — Przepraszam, która godzina? — Siedemnasta czterdzieści trzy.
(1.3) Jutro do szkoły mam na czwartą godzinę, więc mogę się wyspać.
(1.3) W poniedziałki mam dwie godziny matmy.
(1.5) Godzina "W" nadchodzi.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈd͡ʑĩna, AS: goʒ́ĩna
Wiktionary
rzecz. godzinnik m., godzinówka ż., godzinki nmos.
:: zdrobn. godzinka ż.
przym. godzinny, godzinowy, cogodzinny
przysł. godzinami
Wiktionary
(1.1) symbol. h, skr. godz.
Wiktionary
bardzo długo
SJP.pl
przysłówek
(1.1) bardzo długo, wiele godzin
Wiktionary
(1.1) Kiedyś stali godzinami w kolejce po mięso, bo tak chciała komuna, dziś opychają się hamburgerami, bo tego chce amerykański koncern.
Wiktionary
rzecz. godzina ż., godzinka ż., godzinówka ż., godzinnik mrz.
przym. godzinowy
przysł. godzinowo
Wiktionary
zdrobnienie od: godzinka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: godzina
Wiktionary
IPA: ˌɡɔd͡ʑĩˈnɛt͡ʃka, AS: goʒ́ĩnečka
Wiktionary
rzecz. godzinnik mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. rzem. zegarmistrz
Wiktionary
rzecz. godziny nmos., godzinki nmos.
Wiktionary
zdrobnienie od: godzina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: godzina
(1.2) pot. jakiś czas trwający około godziny
Wiktionary
(1.2) Poleżę sobie tak z godzinkę i potem skoczymy, dobrze?
Wiktionary
rzecz. godzinnik mrz., godzina ż., godzinki nmos.
przysł. godzinami
przym. godzinny
Wiktionary
zdrobnienie od: godzina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rel. rodzaj katolickiego nabożeństwa teocentrycznego, maryjnego lub za wstawiennictwem świętych;
(1.2) liter. tekst odmawianych lub śpiewanych godzinek (1.1)
(1.3) bibliot. rodzaj dawnego prywatnego modlitewnika
(1.4) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zegarek
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp., M., B. i W. lm. od: godzinka
Wiktionary
Godzinki – modlitwa paraliturgiczna w Kościele katolickim oraz w niektórych innych związkach wyznaniowych nawiązujących do pobożności katolickiej, mająca najczęściej charakter wstawienniczy. Ułożona według godzin brewiarzowych nie stanowi natomiast elementu Liturgii godzin i najczęściej sprawowana jest w ciągu, z pominięciem podziału godzinowego. Wykonywana powinna być jako chóralny kanon dialogiczny, ale może być również modlitwą indywidualną, także recytowaną.
Wikipedia
(1.1) Babcia Honorata wychodziła wcześniej do kościoła, bo lubiła godzinki.
(1.1) Tuż przed mszą organista zaintonował godzinki za zmarłych.
(1.2) W tekście godzinek wymienieni zostali Samson i Gedeon.
(1.3) Prace nad godzinkami rozpoczęli w 1411 roku bracia Limbourg, a przerwała je ich śmierć w 1416 w wyniku zarazy.
Wiktionary
rzecz. godzina ż., godziny nmos., godziniorz mos., godzinka ż.
przym. godzinowy, godzinny
Wiktionary
dawniej:
1. zegar;
2. tarcza zegara;
3. wskazówka godzinowa zegara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. zob. zegar.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈd͡ʑĩɲːik, AS: goʒ́ĩ•ńik
Wiktionary
rzecz. godzina ż., godzinka ż., godzineczka ż.
przym. godzinny, godzinowy
przysł. godzinami
Wiktionary
trwający godzinę; jednogodzinny; jednogodzinowy (rzadko)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający jedną godzinę
Wiktionary
(1.1) Pociąg przyjechał do stacji docelowej z godzinnym opóźnieniem.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈd͡ʑĩnːɨ, AS: goʒ́ĩ•ny
Wiktionary
rzecz. godzina ż., godzinnik m., godzinówka ż., godzinka ż., godzinki nmos.
przym. godzinowy, cogodzinny
Wiktionary
przymiotnik od: godzina
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do godziny
Wiktionary
(1.1) Małgosiu, czy ułożyłaś już mój grafik godzinowy na nowy miesiąc?
Wiktionary
rzecz. godzinnik mrz., godzina ż., godzinki nmos.
przysł. godzinowo, godzinami
przym. godzinny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zegar
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. godzinki nmos., godziniorz mos.
Wiktionary
potocznie:
1. stawka godzinowa, wynagrodzenie za godzinę pracy;
2. coś trwającego jedną godzinę
SJP.pl
1. doprowadzać do porozumienia
2. łączyć dwie sprawy
3. celować, nastawać na kogoś
4. najmować do pracy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Godziszka (dawn. "Godziska") – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie bielskim, w gminie Buczkowice.
Leży 15 km na południe od Bielska-Białej. W sąsiedztwie Szczyrku, Buczkowic, Rybarzowic, Kalnej, Słotwiny i Łodygowic.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Godziszka. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie bielskim. Powierzchnia sołectwa wynosi 312 ha, a liczba ludności 2337, co daje gęstość zaludnienia równą 749 os./km².
Wikipedia
Godzisz z małżonką; Godziszowie
SJP.pl
Godzisz z małżonką; Godziszostwo
SJP.pl
przymiotnik od: Godziszów
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Godzisza lub z nim związany
SJP.pl
nazwa kilku miejscowości w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Godzisława – żeńska forma imienia Godzisław, nienotowana w źródłach staropolskich. Jej formę pochodną mogło stanowić m.in. imię Gosława.
Godzisława imieniny obchodzi 24 grudnia.
Wikipedia
Godzisław z małżonką; Godzisławowie
SJP.pl
Godzisław z małżonką; Godzisławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Godzisława lub z nim związany
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: godziwie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: godziwy
SJP.pl
taki, który spełnia oczekiwania i nikogo nie poniża; odpowiedni, słuszny, uczciwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odpowiadający wartości lub normom
(1.2) uczciwy
Wiktionary
(1.1) Zapewniono mu godziwe warunki pracy.
Wiktionary
(1.1) odpowiedni, porządny, przyzwoity
Wiktionary
1. doprowadzać do porozumienia
2. łączyć dwie sprawy
3. celować, nastawać na kogoś
4. najmować do pracy
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) uderzać, ubliżać
czasownik przechodni niedokonany
(2.1) doprowadzać do zgody, przywracać dobre stosunki między kimś
(2.2) gw-pl|Kurpie. targować
czasownik zwrotny niedokonany godzić się
(3.1) zgadzać się z czymś
Wiktionary
(1.1) Te słowa godzą w podstawowe zasady społeczne.
(3.1) Godzisz się na takie warunki?
Wiktionary
IPA: ˈɡɔd͡ʑit͡ɕ, AS: goʒ́ić
Wiktionary
czas. zgodzić dk., zgadzać ndk.
przym. godowy
rzecz. godzenie n., pogoda ż., pogodzenie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. uroczystości weselne;
2. okres godowy u zwierząt
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Godętowo (kaszb. "Gòjtòwò") – osada kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Łęczyce. Miejscowość jest częścią sołectwa Łęczyce.
Według danych na dzień 23 października 2019 roku wieś zamieszkiwało 179 mieszkańców.
Wikipedia
znak wyróżniający lub zastępujący coś; emblemat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) herald. wizerunek przedstawiony na tarczy herbowej;
(1.2) graficzny symbol państwa
(1.3) znak wyróżniający, zastępujący podpis, czasem stosowany dla zachowania anonimowości ocenianych prac, dokumentacji
Wiktionary
Godło – symbol wyróżniający lub zastępujący coś, również emblemat oraz znak rozpoznawczy przynależności osoby bądź przedmiotu do szerszej grupy np. herb, gmerk, logo.
Wikipedia
(1.2) Godłem Rzeczypospolitej Polskiej jest wizerunek orła białego w koronie w czerwonym polu.
(1.3) Dokumenty przetargowe należy opatrzyć godłem w lewym górnym rogu.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔdwɔ, AS: godu̯o
Wiktionary
(1.1) emblemat, herb
(1.2) identyfikator
Wiktionary
[czytaj: gebelsowski] taki jak u Goebbelsa, charakterystyczny dla Goebbelsa
SJP.pl
w okultyzmie: system magiczny oparty na przyzywaniu demonów i duchów do prawdziwego świata
SJP.pl
Goecja (z gr. "goeteia" – tłumaczone jako "wycie") – system magiczny opierający się na przyzywaniu duchów i demonów do realnego świata, by służyły one celom przyzywającego je maga (goety). Według tradycji okultystycznej, korzenie goecji wywodzić się mają od biblijnego króla Salomona, któremu Bóg miał dać władzę przyzywania i kontroli demonów.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Wspomnienie liturgiczne świętego Goeryka obchodzone jest 19 września.
Wiktionary
Goes – miasto w południowo-zachodniej Holandii w prowincji Zelandia. Miasto jest siedzibą gminy Goes. Według spisu ludności z roku 2010 miasto liczy 26 920 mieszkańców. W miejscowości znajduje się stacja kolejowa Goes. W 1572 pod Goes miała miejsce bitwa.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: gete] nazwisko niemieckie, m.in. Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832), najwybitniejszy niemiecki poeta i pisarz okresu Sturm und Drang i klasyki weimarskiej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) teatr. liter. dotyczący życia i twórczości Wolfganga Goethego, charakterystyczny, typowy dla Goethego lub jego twórczości, taki jak u Goethego
Wiktionary
(1.1) Ale przed nim miał jeszcze przyjść diabeł filozof, oświeceniowy intelektualista, goetheański Mefistofeles.
Wiktionary
[czytaj: getowski] taki jak Goethego, wzorowany na jego twórczości, właściwy Goethemu
SJP.pl
[czytaj: getyt] brunatny minerał, uwodniony tlenek żelaza; getyt
SJP.pl
Goethyt, getyt – pospolity minerał z gromady wodorotlenków. Należy do grupy diaspora. Chemicznie jest to tlenek wodorotlenek żelaza(III), FeO(OH), w polimorficznej formie α.
Został nazwany w 1806 r. na cześć niemieckiego poety i kolekcjonera minerałów Johanna Wolfganga von Goethego. Nazwa dotyczyła początkowo lepidokrokitu, minerału o tym samym składzie chemicznym, lecz o innej strukturze krystalicznej. Wraz z lepidokrokitem goethyt tworzy mieszaninę zwaną limonitem.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: gofer
SJP.pl
rodzaj gryzoni przystosowanych do życia podziemnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. gryzoń z rodziny gofferowatych
Wiktionary
Goffer ("Geomys") – rodzaj ssaków z podrodziny Geomyinae w obrębie rodziny gofferowatych (Geomyidae).
Wikipedia
rodzina ssaków z rzędu gryzoni
SJP.pl
Gofferowate (Geomyidae) – rodzina ssaków z rzędu gryzoni (Rodentia) przystosowanych do życia podziemnego.
Wikipedia
o cechach gofferowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
rodzaj gryzoni przystosowanych do życia podziemnego
SJP.pl
rodzaj wafla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) kulin. wafel z ciasta naleśnikowego spożywany na ciepło, często z dodatkami;
Wiktionary
Gofr – rodzaj pulchnego lub chrupkiego wafla robionego w gofrownicy, gdzie nadawany jest mu charakterystyczny kształt – zazwyczaj jest to prostokąt lub kwadrat z kratownicą, rzadziej koło czy serduszka ułożone w kwiatek. Gofry podaje się na ciepło, często z różnymi słodkimi dodatkami, na przykład bitą śmietaną, owocami, dżemem, frużeliną, galaretką, lodami, cukrem pudrem lub polewą.
Wikipedia
(1.1) Uwielbiam gofry z bitą śmietaną.
Wiktionary
IPA: ɡɔfr̥, AS: gofr̦
Wiktionary
rzecz. gofrownica ż., gofrowanie n.
czas. gofrować ndk.
przym. gofrowy
Wiktionary
karbować, marszczyć; wytłaczać wzór na papierze, tkaninie lub blasze
SJP.pl
smażalnia gofrów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. maszynka do pieczenia gofrów;
Wiktionary
Go
Wikipedia
(1.1) Rozgrzej, proszę, gofrownicę, zrobimy dzieciom gofry.
Wiktionary
IPA: ˌɡɔfrɔvʲˈɲit͡sa, AS: gofrovʹńica
Wiktionary
rzecz. gofr mrz., gofrowanie n.
czas. gofrować ndk.
przym. gofrowy
Wiktionary
→ gofr
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kulin. związany z goframi, odnoszący się do gofrów
Wiktionary
rzecz. gofr mzw./mrz., gofrownica ż.
Wiktionary
jedno z dwu imion, symbolizujących w Biblii potęgi wrogie królestwu bożemu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: hohowski lub gogowski] charakterystyczny dla twórczości (van) Gogha, taki jak u (van) Gogha
SJP.pl
rodzaj okularów ochronnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) okulary z oprawą ściśle przylegającą do twarzy, chroniących oczy przed wiatrem, deszczem, urazami;
(1.2) inform. urządzenie do oglądania rzeczywistości wirtualnej
Wiktionary
Nie mylić z: Google.
Gogle – specjalistyczne okulary, pełniące różnorakie role np. ochronną, estetyczną, rozrywkową, militarną bądź technologiczną. posiadające ukształtowanie, które pozwala przylegać osłonie do twarzy wokół oczu, nie dopuszczając do wewnątrz elementów środowiska, osłaniając nosicieli przed uderzaniem podmuchów powietrza, rozbryzgów wody czy podróżujących w powietrzu pyłu i ciał stałych, groźnych dla zdrowia czy komfortu całego aparatu wzrokowego,
Wikipedia
(1.1) Ma na sobie skórzaną kurtkę, czapkę pilotkę z nasadzonymi goglami, płócienne spodnie i buty z cholewką, bo nawet w czerwcu pęd powietrza podczas jazdy potrafi wyziębić solidnie.
Wiktionary
(1.1) okulary ochronne
(1.2) headset, gogle VR
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. zob. goguś.
Wiktionary
Gogo – grupa etniczna z rodziny ludów Bantu zamieszkująca region Dodoma w środkowej Tanzanii. Posługują się językiem gogo z grupy bantu. Populację ludu Gogo szacuje się na ponad 2,5 miliona osób. 79% populacji to chrześcijanie (katolicy i protestanci), 20% stanowią wyznawcy islamu, pozostali zaś praktykują wierzenia tradycyjne.
Wikipedia
IPA: ˈɡɔɡɔ, AS: gogo
Wiktionary
rzecz. goguś mos.
Wiktionary
Nikołaj Gogol (1809-52), pisarz rosyjski
SJP.pl
Gogol – nieoficjalny przysiółek wsi Zacharzowice w Polsce położony w województwie śląskim, w powiecie gliwickim, w gminie Wielowieś.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Gogolewski – nazwisko rodowe. Nazwisko wymieniane w spisie Szlachty Ziemi Ciechanowskiej.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie krapkowickim;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku polskich wsi i ich części;
Wiktionary
Zobacz też: Gogolin w innych znaczeniach tej nazwy.
– miasto w Polsce położone w województwie opolskim, w powiecie krapkowickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Gogolin. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi strzeleckiej, na Wyżynie Śląskiej.
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa opolskiego.
Wikipedia
(1.1) Poszła Karolinka do Gogolina, / A Karliczek za nią, jak za piękną Panią / Z flaszeczką wina.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈɡɔlʲĩn, AS: gogolʹĩn
Wiktionary
rzecz. gogolinianin m., gogolinianka ż.
przym. gogoliński
Wiktionary
Gogolinek – (niem. "Gogolinke, 1942–1945 Golingen") wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Koronowo.
Wikipedia
mieszkaniec Gogolina (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Gogolina (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Gogolin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Gogolina, związany z Gogolinem
Wiktionary
rzecz. Gogolin m., gogolinianin m., gogolinianka ż.
Wiktionary
dotyczący Gogola
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
podobny do gogusia; fircykowaty
SJP.pl
lekceważąco: mężczyzna przesadnie dbający o swój wygląd; laluś, strojniś, piękniś, fircyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. iron. mężczyzna przesadnie dbający o swój wygląd
Wiktionary
rzecz. gogo mos.
Wiktionary
(1.1) elegancik, laluś, piękniś, strojniś, dandys, fircyk, modniś, picuś-glancuś, wykwintniś, wytworniś
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. jabłko opadowe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. choinka
Wiktionary
języki goidelskie - podgrupa języków celtyckich, np. irlandzki, szkocki; języki gaelskie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) etn. jęz. dotyczący Goidelów, ich kultury i języków
Wiktionary
rzecz. Goidel mos., Goidelka ż., goidelskość ż.
przysł. goidelsko
Wiktionary
(1.1) gaelicki, gaelski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
u Żydów - innowierca; goj
SJP.pl
osoba grająca w go (grę planszową)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba grająca w go
Wiktionary
(1.1) Na świecie jest około 60 milionów goistów.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈjista, AS: goi ̯ista
Wiktionary
rzecz. go n.
:: fż. goistka ż.
Wiktionary
→ goista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta grająca w go
Wiktionary
IPA: ɡɔˈjistka, AS: goi ̯istka
Wiktionary
zob. goista.
Wiktionary
związany z go, strategiczną grą planszową
SJP.pl
powodować zabliźnianie się ran, skaleczeń itp.
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zagoić)
(1.1) med. powodować wyleczenie uszkodzeń skórnych lub śluzówkowych, np. zabliźnianie ran
(1.2) pot. przyczyniać się do dobrostanu duchowego, psychicznego
czasownik zwrotny niedokonany goić się (dk. zagoić się)
(2.1) med. ulegać gojeniu
Wiktionary
(1.1) Ta maść goi rany.
Wiktionary
(1.2) koić, łagodzić, uspokajać
Wiktionary
u Żydów - innowierca; goim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. określenie używane przez żydów w stosunku do innowierców, np. chrześcijan;
(1.2) przest. drągal, dryblas, cymbał
(1.3) slang. przestęp. chłop (ze wsi)
(1.4) slang. przestęp. ktoś wredny, człowiek, z którego nie ma pożytku
Wiktionary
Goj (z hebr. גּוֹי "goj" = „naród”, l.mn גויים "gojim") – określenie pojawiające się wielokrotnie w Biblii Hebrajskiej, tłumaczone najczęściej jako „narody" czyli zwykle nie-Żydów, kogoś spoza narodu Izraela. Określenie to, w zależności od kontekstu, może mieć wydźwięk pejoratywny, wyrażający lekceważenie wobec innowierców lub innych narodów.
Wikipedia
(1.1) Nie wiem, dlaczego kupujący goj, tym razem spostrzegając wybornie omyłkę Szymszela, nie sprostował jej, lecz, przeciwnie, przenajspokojniej z niej skorzystał.
(1.2) Przecież on przeklął mnie strasznym, wielkim słowem, że ja z gojem tak się prowadzę! Wujcio jest stary, okropnie nabożny…
(1.2) Wyrósł na wielkiego goja, ale rozumu to mu brak.
Wiktionary
IPA: ɡɔj, AS: goi ̯
Wiktionary
rzecz.
:: fż. gojka ż.
przym. gojowski, gojowaty, gojski
Wiktionary
(1.1) goim
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: godżi] jagody kolcowoju chińskiego lub kolcowoju pospolitego
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) zob. jagody goji.
Wiktionary
Goji, jagody goji (chiń. 枸杞 "gǒuqǐ"; ang. "goji berry", "wolfberry"; MAF:) – handlowa nazwa owoców kolcowoju chińskiego ("Lycium chinense") albo kolcowoju pospolitego, k. szkarłatnego ("Lycium barbarum"). W handlu zazwyczaj spotyka się owoce suszone.
Wikipedia
→ goj
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nie-żydówka
Wiktionary
rzecz.
:: fm. goj m.
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych, używany zwykle jako dodatek do herbaty
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. gajowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. goj mrz., gojka ż.
Wiktionary
w sposób powodujący zabliźnianie się miejsc skaleczonych, ran
SJP.pl
skrót od: Gminny Ośrodek Kultury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od gokart
Wiktionary
rzecz. gokart m.
Wiktionary
nieduży samochód do ścigania się; kart; gocart; go-cart
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) sport. mot. mały, nisko osadzony samochód wyścigowy, niedopuszczony do ruchu ulicznego;
Wiktionary
Go
Wikipedia
rzecz. gokarcik mrz.
przym. gokartowy
Wiktionary
(1.1) war. kart
Wiktionary
rekreacyjne uprawianie jazdy gokartem
SJP.pl
przymiotnik od: gokart
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z gokartem, dotyczący gokartu
(1.2) przewidziany do jeżdżenia przez gokart
Wiktionary
(1.1) Do tego czasu w zajezdni będzie mógł funkcjonować motodrom gokartowy - informuje Wojciech Feliks, prezes Pracowni Konserwacji Zabytków Arkona, gdzie powstał projekt zagospodarowania zajezdni.
Wiktionary
rzecz. gokart mzw./mrz.
Wiktionary
(1.1-2) kartingowy
Wiktionary
wbicie piłki lub krążka do bramki (przeciwnika lub własnej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) sport. umieszczenie piłki lub krążka w bramce i punkt zdobyty w ten sposób
(1.2) monet. slang. złoty
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: golić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bramkostrzelny napastnik strzelił kolejnego gola.
(2.1) Panie fryzjer, pan mnie gol, a nie gadaj tyle.
Wiktionary
IPA: ɡɔl, AS: gol
Wiktionary
rzecz. golkiper m.
Wiktionary
(1.1) bramka, trafienie, wrzutka
Wiktionary
wbicie piłki lub krążka do bramki (przeciwnika lub własnej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. miejsce gołe, otwarte
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pagórek cienia nie miał żadnego, atoli on siadł na tey goli. (Erasma Otwinowskiego przemiany Owidyuszowe, za Lindem i Karłowiczem)
Wiktionary
IPA: ˈɡɔla, AS: gola
Wiktionary
(1.1) golizna
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. fryzj. fryzjer męski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wzgórza Golan, region górzysty w Syrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. płaskowyż położony na granicy Izraela, Syrii i Libanu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Polskie wojsko stacjonowało na Golanie na granicy izraelskiej.
Wiktionary
przym. golański
Wiktionary
(1.1) bibl. Baszan
Wiktionary
golanica zielonka - gatunek pluskwiaka z rodziny golanicowatych
SJP.pl
o cechach golanicowatych (rodzina pluskwiaków)
SJP.pl
o cechach golanicowatych (rodzina pluskwiaków)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: golarka
Wiktionary
rzecz. golarnia ż., zgolenie n., golarka ż.
czas. zgolić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) elektr. kosmet. urządzenie elektryczne służące do golenia;
(1.2) elektr. urządzenie elektryczne służące do oczyszczania ubrań ze zmechaceń
Wiktionary
Golarka elektryczna – maszynka do golenia włosów z ciała, która podczas działania wykorzystuje system ostrzy napędzanych silniczkiem elektrycznym lub elektromagnesem.
Wikipedia
(1.1) Zbyt długie włoski przy kontakcie z golarką zostaną przez nią wciągnięte, co skończy się bolesnym doświadczeniem i podrażnioną skórą po wyrwaniu włosków.
(1.2) Użyłam golarki do odzieży, by oczyścić obicie fotela.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈlarka, AS: golarka
Wiktionary
rzecz. golarz mos., golarnia ż., golenie n., zgolenie n., ogolenie n.
:: zdrobn. golareczka ż.
czas. golić ndk., ogolić dk., zgolić dk.
Wiktionary
(1.1) elektryczna maszynka do golenia
Wiktionary
salon fryzjerski; razura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. kosmet. zakład fryzjerski dla mężczyzn
Wiktionary
(1.1) Fryzjer z pobliskiej golarni używa pachnącego talku.
Wiktionary
rzecz. golarz mos., golenie n., zgolenie n., ogolenie n., golarka ż., golareczka ż.
czas. obnażać, golić ndk., golić się ndk., ogolić dk., ogolić się dk., zgolić dk.
przysł. goło
Wiktionary
osoba zajmująca się zawodowo goleniem mężczyzn; fryzjer męski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. fryzjer męski
Wiktionary
(1.1) Spotkany jeździec był rzeczywiście golarzem, skrobał brody w dwóch wsiach sąsiednich i teraz właśnie jechał z jednej wsi do drugiej.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔlaʃ, AS: golaš
Wiktionary
rzecz. golarnia ż., zgolenie n., golarka ż., golenie n.
czas. zgolić, golić ndk., ogolić dk., obnażać ndk.
przysł. goło
Wiktionary
(1.1) golibroda; gw. Górny Śląsk golacz
Wiktionary
człowiek nagi, nieodziany lub prawie nagi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) nagi człowiek
(1.2) lekcew. mężczyzna niezamożny
Wiktionary
(1.1) Na boisko wybiegł golas i wszyscy mieli ubaw.
(1.2) Jadzia się wydała za jednego golasa z sąsiedniej wsi.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔlas, AS: golas
Wiktionary
rzecz. golec m., golizna ż., golenie n., zgolenie n., podgalanie n., podgolenie n.
:: zdrobn. golasek m.
:: fż. golaska ż.
czas. obnażać, golić ndk., zgolić dk., podgalać ndk., podgolić dk.
przym. goły
przysł. goło
Wiktionary
(1.1) gołodupiec, golec, nagus
(1.2) gołodupiec
Wiktionary
zdrobnienie od golas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: golas
(1.2) nagie dziecko
Wiktionary
IPA: ɡɔˈlasɛk, AS: golasek
Wiktionary
rzecz. goły nmos., golas m., golaska ż., golizna ż., golec m.
czas. golić, ogolić, obnażać
przym. goły, golusieńki
przysł. goło
Wiktionary
kobieta naga lub skąpo ubrana; naguska
SJP.pl
Golasowice (niem. "Gollasowitz") – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie pszczyńskim, w gminie Pawłowice. Powierzchnia sołectwa wynosi 8,06 km², a liczba ludności 1401, co daje gęstość zaludnienia równą 164,09 os./km².
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze wzgórzami Golan
Wiktionary
(1.1) Przejdźmy jednak od saperów do golańskich woziwodów, czyli plutonu transportowego, który i tu spełnia bardzo ważną rolę dowożąc dzień w dzień wodę, żywność, paliwo i różnorodny sprzęt na wszystkie austriackie i irańskie posterunki (…).
(1.1) Chwalili sprawność, zwrotność spycharki, jej nieustępliwość i wytrzymałość stalowego lemiesza. Właśnie na tym irańskim posterunku nr 80 wypróbowali ją w tutejszych golańskich warunkach po raz pierwszy.
(1.1) Wykorzystując uzyskane powodzenie na froncie golańskim dowództwo izraelskie postanowiło kontynuować działania zaczepne przeciwko Syrii.
Wiktionary
rzecz. Golan mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Golczewa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Golczewa (miasta w Polsce)
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. osada w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Golczewo (niem. " Gülzow") – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Golczewo. Położone na Równinie Gryfickiej, nad Jeziorem Okonim i Jeziorem Szczuczym i przepływającą przez nie rzeką Niemicą.
Wikipedia
(1.1) Golczewo położone jest na Równinie Gryfickiej.
Wiktionary
IPA: ɡɔlˈt͡ʃɛvɔ, AS: golčevo
Wiktionary
przym. golczewski
Wiktionary
przymiotnik od: Golczewo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Goldberg (pol. "Golcz") – miasto w Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Ludwigslust-Parchim, siedziba Związku Gmin Goldberg-Mildenitz.
1 stycznia 2012 do miasta przyłączono gminę Diestelow, która stała się automatycznie jej dzielnicą.
Wikipedia
taki jak u Williama Scotta Goldberga, charakterystyczny dla Williama Scotta Goldberga
SJP.pl
pies rasy golden retriever
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Goldie właśc. Clifford Price (ur. 19 września 1965) – brytyjski DJ i producent muzyki elektronicznej.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Mazury, Warmia. roln. bot. gatunek owsa
Wiktionary
[czytaj: goldszmit] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
marka elektroniki i firma
SJP.pl
[czytaj: goldsztajn] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
anyżowy likier ziołowo-korzenny z płatkami złotej folii; wódka gdańska; złotówka
SJP.pl
Goldwasser (w tłumaczeniu z niemieckiego: złota woda), gdańska wódka, Danziger Goldwasser (złota woda gdańska) – mocny (minimum 38% alkoholu) likier ziołowo-korzenny wytwarzany w Gdańsku według pomysłu XVI-wiecznego uchodźcy religijnego (mennonity) z Lier, Ambrożego Vermoolena (lub Vermöllena), który wraz ze swoim majątkiem przywiózł z Niderlandów receptury nieznanych dotąd w Prusach likierów.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj mimowolnie humorystycznych powiedzeń przypisywanych Samuelowi Goldwynowi, słynnemu amerykańskiemu producentowi filmowemu
SJP.pl
środowiskowo w piłce nożnej: zawodnik, który w danym okresie zdobył najwięcej bramek; król strzelców
SJP.pl
człowiek ubogi; biedak
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Golejewko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie rawickim, w gminie Pakosław.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przenośnie: bezwolny, bezmyślny olbrzym, uosobienie siły niszczącej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) folk. istota podobna do człowieka, ulepiona z gliny, niema i bezwolna, występująca w kulturze i wierzeniach żydowskich;
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(2.1) N. lp. od: gol
Wiktionary
Go
Wikipedia
IPA: ˈɡɔlɛ̃m, AS: golẽm
Wiktionary
przym. golemowy, golemiczny
rzecz. Golem mos.
Wiktionary
przymiotnik od: golem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. lub rzad. związany z golemem, dotyczący golema
Wiktionary
(1.1) W sieni dało się słyszeć golemowe kroki i sapanie.
Wiktionary
rzecz. Golem mos., golem mos.
Wiktionary
Golenice ( "Schildberg") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie myśliborskim, w gminie Myślibórz.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) fryzj. usuwanie zarostu lub włosów tuż przy powierzchni skóry
(1.2) pot. okradanie
forma rzeczownika.
(2.1) plural|goleń.
Wiktionary
(1.1) Znowu zaciąłeś się przy goleniu?
Wiktionary
IPA: ɡɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: golẽńe
Wiktionary
rzecz. golarka ż., golarz mos., golas mos./mzw., ogolenie n., wygolenie n., zgolenie n.
czas. golić ndk., ogolić dk., podgalać ndk., podgolić dk., wygalać ndk., wygolić dk.
przysł. goło
Wiktionary
mieszkaniec Goleniowa
SJP.pl
mieszkanka Goleniowa
SJP.pl
przymiotnik od: Goleniów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Goleniowa, związany z Goleniowem
Wiktionary
rzecz. Goleniów mrz., Goleniowianin mos., Goleniowianka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: goleń
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący golenia
Wiktionary
Goleniowy – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Szczekociny.
Wikipedia
rzecz. goleń mrz./ż.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce;
3. szczyt w Sudetach Wschodnich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie zachodniopomorskim;
Wiktionary
}|
Wikipedia
(1.1) Od lat mieszkała w Goleniowie.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈlɛ̃ɲuf, AS: golẽńuf
Wiktionary
rzecz. Goleniowianin mos., Goleniowianka ż.
przym. goleniowski
Wiktionary
mieszkaniec Goleszowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Goleszowa
(1.2) osoba pochodząca z Goleszowa, urodzona w Goleszowie
Wiktionary
rzecz. Goleszów mrz.
:: fż. goleszowianka ż.
przym. goleszowski
Wiktionary
mieszkanka Goleszowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Goleszowa
(1.2) kobieta pochodząca z Goleszowa, urodzona w Goleszowie
Wiktionary
rzecz. Goleszów mrz.
:: fm. goleszowianin m.
przym. goleszowski
Wiktionary
przymiotnik od: Goleszów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Goleszowa, związany z Goleszowem
Wiktionary
(1.1) Pilot przyczynił się do powstania goleszowskiej szkoły szybowcowej.
Wiktionary
rzecz. Goleszów mrz., goleszowianin mos., goleszowianka ż.
Wiktionary
Goleszyn – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sierpeckim, w gminie Sierpc. Ma status sołectwa.
Prywatna wieś szlachecka "Goleszyno" położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sierpeckim województwa płockiego. W okresie międzywojennym Goleszyn leżał w powiecie sierpeckim w województwie warszawskim.
Wikipedia
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie podkarpackim, w powiecie mieleckim, w gminie Mielec;
(1.2) geogr. wieś gminna w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W Goleszowie funkcjonuje Ochotnicza Straż Pożarna i znajduje się Dom Strażaka.
(1.2) W 1880 roku w Goleszowie było 1169 mieszkańców i 148 domów.
Wiktionary
rzecz. goleszowianin mos., goleszowianka ż.
przym. goleszowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. zob. szkuner.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) szkuner
Wiktionary
odcinek nogi między stawem skokowym i kolanem; podudzie, goleń (r. męski)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. część nogi człowieka (lub tylnej kończyny zwierzęcia) znajdująca się między kolanem a stopą;
(1.2) lotn. część podwozia samolotu, która łączy kadłub z wózkiem
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) reg. gwara. goleń (1.1)
forma rzeczownika.
(3.1) D. plural|golenie.
Wiktionary
Goleń – element anatomiczny odnóża lub kończyny położony przed stopą lub piętką, a za udem lub rzepką.
Wikipedia
(1.1) Tylną częścią goleni jest łydka.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔlɛ̃ɲ, AS: golẽń
Wiktionary
rzecz. golonka ż., goloneczka ż.
przym. goleniowy
Wiktionary
(1.1) podudzie
Wiktionary
1. sweter z wysokim kołnierzem;
2. wysoki kołnierz przy swetrze, bluzce itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odzież. rodzaj wysokiego kołnierza z dzianiny, który otula szyję;
(1.2) odzież. sweter lub bluzka z golfem (1.1)
(1.3) daw. zatoka morska
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) sport. dyscyplina sportu polegająca na bijaniu kijem do dołków małej piłki;
(2.2) sport. odmiana bilardu;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(3.1) mot. samochód marki Volkswagen Golf
Wiktionary
Golf – sport uprawiany na otwartych trawiastych terenach, polegający na kierowaniu małej piłki golfowej do otworów w ziemi (mających kształt cylindra o średnicy 108 mm) za pomocą uderzeń specjalnymi kijami. Celem gracza jest umieszczenie piłki w dołku w jak najmniejszej liczbie uderzeń. Golf był dyscypliną olimpijską w latach 1900-1904. Ponownie zagościł na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro 2016.
Wikipedia
(1.1) Ależ mnie ciśnie w szyję ten golf.
(1.2) W czarnych golfach ludzie wyglądają szczuplej.
(1.3) W golfie stał galeon.
(2.1) W krajach anglosaskich golf jest jedną z najbardziej popularnych dyscyplin sportowych.
(2.2) Golfa rozgrywa się na stole do ósemki.
(3.1) Brat Jacka jeździ teraz golfem.
Wiktionary
IPA: ɡɔlf, AS: golf
Wiktionary
rzecz. golfista m., golfistka ż., golfy lm., minigolf m.
:: zdrobn. golfik m.
przym. golfowy
Wiktionary
potocznie: golfistka
SJP.pl
potocznie: golfista (gracz w golfa)
SJP.pl
zdrobnienie od: golf (sweter)
SJP.pl
gracz w golfa; golfiarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. ktoś, kto uprawia golf
Wiktionary
(1.1) Mój brat jest świetnym golfistą, bo trenuje trzy razy w tygodniu.
Wiktionary
IPA: ɡɔlˈfʲista, AS: golfʹista
Wiktionary
rzecz. golf m., golfówka ż.
:: fż. golfistka ż.
przym. golfowy
Wiktionary
→ golfista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. kobieta uprawiająca golf
Wiktionary
(1.1) W 2003 została nagrodzona Nancy Lopez Award, corocznie przyznawaną najbardziej wyróżniającej się w skali światowej golfistce-amatorce.
Wiktionary
IPA: ɡɔlˈfʲistka, AS: golfʹistka
Wiktionary
rzecz. golf m.
:: fm. golfista m.
przym. golfowy
Wiktionary
teren przeznaczony do gry w golfa
SJP.pl
przymiotnik od: golf
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z golfem, dotyczący golfa
Wiktionary
(1.1) W jednym z salonów, wśród dymu, kurzu i swądu strzela do ostatka mężczyzna niski, ale postawny, już dobrze po sześćdziesiątce, w hełmie górnika, w swetrze golfowym: prezydent republiki.
(1.1) Między wykładami polska delegacja zwiedziła obiekty turystyczne (…) z malowniczo położonym klubem golfowym, który wzniesiono ze środków Unii Europejskiej.
Wiktionary
IPA: ɡɔlˈfɔvɨ, AS: golfovy
Wiktionary
rzecz. golfistka ż., golfista mos., golf
Wiktionary
Golfsztrom, Prąd Zatokowy - ciepły prąd morski w zachodnich rejonach Atlantyku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. zob. Prąd Zatokowy.
Wiktionary
(1.1) Hipoteza mówi, że stopnienie lodowców spowoduje zmianą kierunku Golfstromu i w efekcie przyniesie oziębienie.
Wiktionary
Golfstrom, Prąd Zatokowy - ciepły prąd morski na zachodnim Atlantyku
SJP.pl
przestarzale: bufiaste spodnie sięgające do połowy łydek, używane np. do gry w golfa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. geogr. związany z Golgotą, dotyczący Golgoty
Wiktionary
rzecz. Golgota ż.
Wiktionary
przenośnie: miejsce męki, cierpienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) podn. przen. umęczenie, cierpienie, przede wszystkim moralne
Wiktionary
Golgota ( Γολγοθᾶ od ܓܓܘܠܬܐ "Gulgalta", w tłum. Calvaria, co znaczy „czaszka” – wzgórze znajdujące się nieopodal Jerozolimy, gdzie dokonywano egzekucji skazańców.
Wikipedia
(1.1) Dziennikarz przeszedł golgotę szykan i oskarżeń.
(1.1) To moja golgota, zniosę ją bez szemrań i złorzeczeń.
Wiktionary
rzecz. Golgota ż.
Wiktionary
(1.1) cierpienie
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. plural|gol.
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. ter. od: golić
forma przymiotnika.
(3.1) mos. M., W. lm. od: goły
Wiktionary
Zobacz też: Goli (Iran).
Goli (nep. गोली) – gaun wikas samiti we wschodniej części Nepalu w strefie Sagarmatha w dystrykcie Solukhumbu. Według nepalskiego spisu powszechnego z 2001 roku liczył on 458 gospodarstw domowych i 2305 mieszkańców (1190 kobiet i 1115 mężczyzn).
Wikipedia
średniowieczny, wędrowny aktor, śpiewak; truwer; wagant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wędrowny poeta średniowieczny;
Wiktionary
Goliard (z Goliard(e) – wagant starofrancuski, ze st.-fr. "goliard" – błazen) – wędrowny student (często osoba duchowna) w średniowiecznej Francji, Anglii i Niemczech, zajmujący się tworzeniem i deklamowaniem lub śpiewaniem poezji zachwalającej pijaństwo i rozpustę, a przy tym o charakterze wywrotowym i antykościelnym. Goliardzi byli znani z awanturnictwa i zamiłowania do hazardu. Byli potępiani przez Kościół.
Wikipedia
przym. goliardzki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przenośnie o siłaczu, olbrzymie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mocarz, siłacz, atleta, osiłek
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) herp. zob. żaba goliat.
Wiktionary
Go
Wikipedia
przestarzale: fryzjer; cyrulik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. człowiek, który zawodowo zajmuje się strzyżeniem i goleniem mężczyzn
Wiktionary
IPA: ˌɡɔlʲiˈbrɔda, AS: golʹibroda
Wiktionary
czas. golić
Wiktionary
(1.1) przest. golarz; współcz. fryzjer męski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku polskich wsi;
Wiktionary
Golina – miasto w Polsce, położone w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Golina.
Według danych z 27 listopada 2022 miasto liczyło 5682 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Dowiedziałam się np. o istnieniu w gminie Golina (woj. konińskie) dziewiczych terenów nadwarciańskich (podobnie jak w sąsiedniej wsi Pyzdry).
Wiktionary
IPA: ɡɔˈlʲĩna, AS: golʹĩna
Wiktionary
rzecz. golinianin m., golinianka ż.
przym. goliński
Wiktionary
mieszkaniec Goliny (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Goliny (miasta w Polsce)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. usuwać włosy, zarost;
2. pot. oszukiwać, pozbywając kogoś pieniędzy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
gołe ciało, nagość
SJP.pl
1. usuwać włosy, zarost;
2. pot. oszukiwać, pozbywając kogoś pieniędzy
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. ogolić)
(1.1) usuwać zarost lub owłosienie, tnąc je tuż przy skórze
(1.2) pot. przen. pozbawiać kogoś pieniędzy
czasownik zwrotny niedokonany golić się (dk. ogolić się)
(2.1) usuwać zarost samemu sobie
Wiktionary
(1.1) Panie fryzjer, pan mnie gol, a nie gadaj tyle.
(2.1) Codziennie rano przed wyjściem do pracy golę się.
(2.1) Z powodów religijnych nie wolno mi się golić.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔlʲit͡ɕ, AS: golʹić
Wiktionary
rzecz. golarnia ż., zgolenie n., goły nmos., golasek m., golas m., golenie n., golarka ż., golibroda m., golarz m.
czas. ogolić, podgolić, podgalać, wygolić, wygalać, zgolić, zgalać, obnażać
przym. goły
przysł. goło
Wiktionary
Golińsk ( Göhlenau) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wałbrzyskim, w gminie Mieroszów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.
Od zachodniej strony Golińska, wzdłuż granicy polsko-czeskiej wznoszą się Mieroszowskie Ściany. Wieś leży przy drodze krajowej nr 35. Na wschód od niej przebiega linia kolejowa Wałbrzych – Meziměstí z przystankiem Golińsk.
Wikipedia
przymiotnik od: Golina
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
środowiskowo: bramkarz; goalkeeper, goalkiper
SJP.pl
miejscowość w Indiach
SJP.pl
Go
Wikipedia
przymiotnik od: Golkonda (kraina historyczna w Indiach)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Golkondą, dotyczący Golkondy
Wiktionary
(1.1) Przy obleganiu twierdz nieprzyjacielskich Aurangzeb szeroko stosował przekupowanie ich dowódców. Przeciągnął nawet na swoją stronę głównego ministra państwa golkondzkiego i skorzystawszy z tej zdrady podbił Golkondę.
Wiktionary
rzecz. Golkonda ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Golków – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Błaszki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie:
1. oszukać, pozbywając kogoś pieniędzy;
2. wypić jakiś napój alkoholowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. kraina historyczno-geograficzna i prefektura autonomiczna w południowo-wschodniej części Tybetu, włączona do chińskiej prowincji Qinghai;
(1.2) etn. etniczny lud koczowniczy zamieszkujący krainę Golog (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) etn. mężczyzna lub chłopiec z ludu Golog (1.2)
Wiktionary
Golog (chiń. 果洛藏族自治州, pinyin "Guǒluò Zàngzú Zìzhìzhōu"; tyb. མགོ་ལོག་བོད་རིགས་རང་སྐྱོང་ཁུལ་, Wylie "Mgo-log Bod-rigs rang-skyong-khul") – tybetańska prefektura autonomiczna w Chinach, w prowincji Qinghai. Siedzibą prefektury jest powiat Maqên. W 1999 roku liczyła 128 606 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Ruszyłem na południe, drogą biegnącą wśród pól pszenicy, aż dojechałem do granic Golog, Tybetańskiej Prefektury Autonomicznej, usianej niezliczonymi wojskowymi punktami kontrolnymi.
(2.1) W debacie uczestniczył Golog Dzigme, bohater jednej z najgłośniejszej ucieczek z ChRL w ostatnich latach (…)
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: golonka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od golonka
Wiktionary
IPA: ˌɡɔlɔ̃ˈnɛt͡ʃka, AS: golõnečka
Wiktionary
rzecz. golonka, goleń
przym. goleniowy
Wiktionary
1. dolna część szynki z kością goleniową;
2. potrawa przyrządzoną z takiego mięsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. część szynki z kością goleniową;
(1.2) kulin. potrawa z golonki (1.1)
Wiktionary
Golonka – mięso z kością, fragment nogi przedniej lub tylnej, pozyskiwane z tuszy wieprzowej.
Wikipedia
IPA: ɡɔˈlɔ̃nka, AS: golõnka
Wiktionary
rzecz. goleń ż. / reg. gwara. m.
:: zdrobn. goloneczka ż.
przym. goleniowy
Wiktionary
1. dolna część szynki z kością goleniową;
2. potrawa przyrządzoną z takiego mięsa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj rośliny okrytozalążkowej z rodziny wrzosowatych; gaulteria, starzęśla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. rodzaj rośliny z rodziny wrzosowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju golteria (1.1)
Wiktionary
Golteria, gaulteria ("Gaultheria" L.) – rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych ("Ericaceae"). Obejmuje ok. 150 gatunków. W stanie naturalnym występują głównie w południowej i południowo-wschodniej Azji, Australii, Nowej Zelandii oraz Ameryce Południowej; 5 gatunków występuje w Ameryce Północnej. Rośliny te zasiedlają zwykle mokradła oraz tereny skaliste, zarówno na nagich stokach jak i porośnięte widnymi lasami. Kora i liście tych roślin są aromatyczne. Kwiaty zapylane są przez owady.
Wikipedia
(1.2) Pędy golterii przycinamy na wiosnę.
(1.2) Na Boże Narodzenie dostaliśmy od wujostwa golterię.
Wiktionary
dzielnica Golubia-Dobrzynia
SJP.pl
Zobacz też: Golub (jezioro).
Golub ( Gollub) – dzielnica Golubia-Dobrzynia (województwo kujawsko-pomorskie), na prawym brzegu Drwęcy. Dawniej samodzielne miasto, prawa miejskie posiadał w latach 1300–1951, własność królewska, w 1664 roku położony był w starostwie golubskim. W 1951 ("de facto" 1941) połączony z Dobrzyniem nad Drwęcą utworzył nowe miasto Golub-Dobrzyń.
Wikipedia
miasto w województwie kujawsko-pomorskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Golub-Dobrzyń – miasto w Polsce położone w województwie kujawsko-pomorskim, siedziba powiatu golubsko-dobrzyńskiego i gminy wiejskiej Golub-Dobrzyń.
Golub-Dobrzyń powstał formalnie 15 maja 1951 ("de facto" już w 1941 roku) przez połączenie miast Golubia i Dobrzynia nad Drwęcą, leżących na przeciwległych brzegach Drwęcy.
Wikipedia
IPA: ˌɡɔlub‿ˈdɔbʒɨ̃ɲ, AS: golub‿dobžỹń
Wiktionary
przym. golubsko-dobrzyński
Wiktionary
mieszkaniec Golubia-Dobrzynia
SJP.pl
mieszkanka Golubia-Dobrzynia
SJP.pl
przymiotnik od: Golub (część Golubia-Dobrzynia, dawniej samodzielne miasto)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: goły
SJP.pl
zdrobnienie od: goluśki
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pot. zdrobn. od: goły
Wiktionary
IPA: ˌɡɔluˈɕɛ̇̃ɲci, AS: goluśė̃ńḱi
Wiktionary
rzecz. golasek mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: goły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: goły
Wiktionary
IPA: ˌɡɔluˈtɛ̃ɲci, AS: golutẽńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: goły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: goły
Wiktionary
(1.1) - Przez długi czas obowiązywał u nas stereotyp aniołka barokowego - golutkiego, zbyt pyzatego, z malutkimi skrzydełkami.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈlutʲci, AS: golutʹḱi
Wiktionary
przym. goły
rzecz. goły nmos.
Wiktionary
(1.1) goluśki
Wiktionary
zdrobnienie od: goły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: goły
Wiktionary
IPA: ɡɔˈluɕci, AS: goluśḱi
Wiktionary
przym. goły
rzecz. goły nmos.
Wiktionary
Golądkowo – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pułtuskim, w gminie Winnica. Ma status sołectwa.
Wieś duchowna "Golątkowo" położona była w drugiej połowie XVI wieku w ziemi zakroczymskiej województwa mazowieckiego. W 1785 roku wchodziła w skład klucza golątkowskiego biskupstwa płockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
Golęczewo (niemiecki Golenczewo, Golenhofen) wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Suchy Las.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
członek plemienia słowiańskiego
SJP.pl
[czytaj: gomaSIO] przyprawa z nasion sezamu i soli morskiej; sól sezamowa
SJP.pl
nazwisko, np. Witold Gombrowicz (1904-69), pisarz polski
SJP.pl
Gombrowicz (forma żeńska: Gombrowicz / Gombrowiczowa; liczba mnoga: Gombrowiczowie) – nazwisko polskie.
Wikipedia
dotyczący twórczości Witolda Gombrowicza
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) charakterystyczny, typowy dla Witolda Gombrowicza lub jego twórczości, taki jak u Witolda Gombrowicza
Wiktionary
(1.1) Jakby wyolbrzymioną gębę gombrowiczowską pisarz przyprawił patetycznym wizjom historyków, Gibbona czy Ferrero, o wielkości i upadku świata starożytnego.
(1.1) Festiwal Gombrowiczowski wyprowadza Radom z prowincji w świat wielkiej literatury i teatru.
Wiktionary
przym. Gombrowiczowski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj roślin z rodziny szarłatowatych; wiecznik
SJP.pl
zboże, rodzaj sago
SJP.pl
[czytaj: gomaż] odmiana peelingu
SJP.pl
gra planszowa dla dwóch osób, w której celem jest ustawienie 5 swoich pionów w linii prostej
SJP.pl
Gomoku (jap. 五目 – "5 punktów"), nazywana również "Kółko i krzyżyk do pięciu", "Five in a Row", to gra logiczno-strategiczna wymyślona w Japonii w VII wieku p.n.e. (data niepotwierdzona źródłem).
Wikipedia
dawniej:
1. wrzawa, hałas; awantura;
2. bajeczny, hałaśliwy pochód zwierząt, roślin, kamieni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. śrpol., także. gw-pl|Kalety,Kościeliska,Narok,Łomżyńskie,Kasina Wielka,Międzyrzec Podlaski,Brzeziny. hałas, niepokój, gwar
(1.2) daw. baśniowy i hałaśliwy pochód przyrody ożywionej oraz nieożywionej
Wiktionary
(1.1) Rzekł wąż: »Jać sie pojednam, lecz gdy uźrzę ogon / a ty dziecię wspomieniesz, będzie znowu gomon«. sic.
Wiktionary
czas. gomonić ndk.
Wiktionary
(1.1) war. homon
Wiktionary
biblijne miasto kananejskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) bibl. hist. biblijne miasto kananejskie w pobliżu Morza Martwego;
Wiktionary
Gomora – miasto kananejskie, wspomniane w Biblii. Według Księgi Rodzaju (Rdz 13,10) było zlokalizowane w Dolinie Jordanu. Ustalenie dokładnego położenia Gomory stwarza badaczom problemy. Zgodnie z przekazem Księgi Rodzaju (Rdz 19,24–25) Gomora wraz z Sodomą została zniszczona przez deszcz siarki i ognia.
Wikipedia
(1.1) Słuchajcie słowa Pańskiego, wodzowie sodomscy, daj posłuch prawu naszego Boga, ludu Gomory!
Wiktionary
przym. gomorski, gomorejski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gomorą, dotyczący Gomory
Wiktionary
(1.1) Zaprawdę powiadam wam: Ziemi sodomskiej i gomorejskiej lżej będzie w dzień sądu niż temu miastu.
Wiktionary
rzecz. Gomora ż.
Wiktionary
(1.1) gomorski
Wiktionary
→ Gomora (biblijne miasto kananejskie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) bibl. związany z Gomorą, dotyczący Gomory
Wiktionary
(1.1) Zaprawdę powiadam wam: Lżej będzie w dzień sądu ziemi sodomskiej i gomorskiej niż temu miastu.
Wiktionary
rzecz. Gomora ż.
Wiktionary
(1.1) gomorejski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Gomoła (także: "Gomola", "Homola"; niem. "Hummel") – wzniesienie we Wzgórzach Lewińskich, kilkaset metrów na północny zachód od Przełęczy Polskie Wrota.
Wikipedia
roślina z rodziny przekwiatowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. archit. budynek klasztoru buddyzmu tybetańskiego i ośrodek modlitwy;
Wiktionary
Gompa (tyb.: དགོན༌པ༌, Wylie: "dgon-pa", ZWPY: "gönba"; wyraz pokrewny sanskryckiemu gumpa – jaskinia[]) – tybetańskie określenie buddyjskiej świątyni wewnątrz klasztoru lub poza nim, będącej jednocześnie ośrodkiem studiów i miejscem, w którym odprawiane są wspólne religijne ceremonie, bądź indywidualne praktyki.
Wikipedia
IPA: ˈɡɔ̃mpa, AS: gõmpa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jedna z asan; pozycja siedząca, w której nogi są skrzyżowane w taki sposób, że lewe kolano znajduje się na szczycie prawego (lub odwrotnie), a lewa stopa i łydka wzdłuż prawego biodra, natomiast prawa stopa i łydka znajdują się na zewnątrz lewego biodra; plecy są wyprostowane; dłonie są splecione na plecyecach przy jednoczesnym unoszeniu prawego łokcia w kierunku sufitu i wyciąganiu lewego w kierunku podłogi (lub odwrotnie, przy odwrotnym splocie nóg)
Wiktionary
(1.1) pozycja krowiego pyska, krowi pysk
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Zobacz też: Gomunice w innych znaczeniach tej nazwy.
Gomunice – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Gomunice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Gomunice
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko, np. Władysław Gomułka (1905-82), polski polityk i działacz komunistyczny, w latach 1956-1970 I sekretarz KC PZPR
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
poplecznik Władysława Gomułki, polskiego polityka i działacza komunistycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. polit. poplecznik Władysława Gomułki, polskiego polityka i działacza komunistycznego
Wiktionary
rzecz. gomułkowskość ż., gomułkowszczyzna ż.
przym. gomułkowski
Wiktionary
taki jak u Gomułki, charakterystyczny dla Gomułki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z okresem sprawowania władzy przez Władysława Gomułkę
Wiktionary
rzecz. gomułkowiec mrz.
Wiktionary
1. okres władzy Władysława Gomułki (1956 - 1970);
2. styl sprawowania władzy przypominający tamtą epokę
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
jeleń byk po zrzuceniu wieńca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łow. jeleń byk po zrzuceniu poroża
(1.2) zgrubienie od|gomółka.
Wiktionary
(1.1) Byk, którego kiedyś strzeliłem, został oceniony jako gomóła.
(1.2) Łatwiej było toczyć beczkę goudy, niż nosić na statki mniejsze, ale też ciężkie gomóły edammera.
Wiktionary
rzecz. gomółka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: gomółka
Wiktionary
rzecz. gomółka ż., Gomółka m./ż.
Wiktionary
1. niewielka szklana szybka, używana w średniowieczu do szklenia okien
2. bryłka miękkiej masy o kulistym kształcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) owalna lub kulista porcja jakiejś miękkiej masy, np. sera;
(1.2) okrągła lub wielokątna szybka oprawiana w ołów w dawnych oknach;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Gomółki miały w środku zgrubienie zwane pępkiem.
Wiktionary
rzecz. Gomółka m./ż.
:: zdrobn. gomółeczka ż.
:: zgrub. gomóła ż.
przym. gomółkowy
Wiktionary
(1.1) bryłka
Wiktionary
przymiotnik od: gomółka
SJP.pl
1. okres godowy kozic i danieli; ruja;
2. pościg psów gończych za zwierzyną;
3. szczekanie psów goniących zwierzynę;
4. siedlisko bobrów;
5. dawniej: bieg, gonitwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) łow. gonienie zwierzyny przez psy podczas polowania
(1.2) łow. jazgot psi w trakcie polowania
(1.4) łow. żeremie, siedlisko bobrów
(1.6) daw. bieg, zlatywanie się
Wiktionary
(1.4) Gony wyłaniają się ponad powierzchnię jeziora, lecz dostać się do ich wnętrza można tylko podziemnymi i podwodnymi gankami.
Wiktionary
rzecz. goniec m., gonienie n., gończy mzw., gończyca ż.
czas. gonić ndk.
przym. gończy
Wiktionary
(1.1) gonitwa, gońba, pogoń
Wiktionary
męski lub żeński gruczoł płciowy wytwarzający komórki płciowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. zool. gruczoł płciowy produkujący komórki rozrodcze;
Wiktionary
Go
Wikipedia
hormon wydzielany w podwzgórzu
SJP.pl
Gonadoliberyna, luliberyna, GnRH (od gonadotropin-releasing hormone, hormon uwalniający gonadotropiny), LHRH (od ang. "luteinizing-hormone-releasing hormone", hormon uwalniający hormon luteinizujący) – hormon peptydowy złożony z 10 aminokwasów, dekapeptyd wydzielany przez podwzgórze. Stymuluje wydzielanie gonadotropin (LH i FSH) z płata przedniego przysadki mózgowej.
Wikipedia
hormon wytwarzany przez przedni płat przysadki mózgowej, regulujący czynności gruczołów płciowych; hormon gonadotropowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. hormon pobudzający czynność gonad;
Wiktionary
przymiotnik od: gonadotropina
SJP.pl
hormon gonadotropowy (gonadotropina) - hormon wytwarzany przez przedni płat przysadki mózgowej, regulujący czynności gruczołów płciowych
SJP.pl
dna moczanowa stawu kolanowego
SJP.pl
w medycynie: zwyrodnienie stawu kolanowego
SJP.pl
Gonciarka – maszyna do wyrobu gontów zlokalizowana najczęściej w tartaku lub gonciarni.
Urządzenie składa się ze stolika z umieszczoną na nim piłą tarczową oraz frezami (fugami). Napędzane jest zwykle pędnią pasową.
Wikipedia
oddział zakładu drzewnego, w którym wyrabia się gonty
SJP.pl
Gonciarnia (także: "pracownia gonciarska") – zakład wytwarzania gontów wyposażony w gonciarki, a w prymitywniejszych warunkach w narzędzia do ręcznej obróbki gontów oraz umożliwiające ich struganie, czy łupanie.
Wikipedia
wyrabianie gontów - deseczek do pokrywania budynków; gontarstwo
SJP.pl
1. rzemieślnik wyrabiający gonty;
2. robotnik pokrywający dach gontem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba pokrywająca dach gontami
Wiktionary
rzecz. gont mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od gont
Wiktionary
rzecz. gont m.
Wiktionary
[czytaj: gąKUR lub gonKUR] Edmond (1822-96) i Jules (1830-70) de Goncourt, bracia, pisarze francuscy tworzący wspólnie
SJP.pl
Goncourt – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Górna Marna. W 2013 roku jej populacja wynosiła 285 mieszkańców.
1 stycznia 2016 roku połączono dwie wcześniejsze gminy: Bourmont-entre-Meuse-et-Mouzon oraz Goncourt. Siedzibą gminy została miejscowość Bourmont, a nowa gmina przyjęła nazwę Bourmont-entre-Meuse-et-Mouzon.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. łódź wiosłowa bez steru, używana do komunikacji po kanałach Wenecji
2. kosz zawieszony pod balonem lub sterowcem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji;
(1.2) lotn. kosz balonu lub sterowca
(1.3) wagonik jednego z rodzajów kolejki linowej
(1.4) część wózka dziecięcego, w której przewozi się niemowlę w pozycji leżącej
Wiktionary
Go
Wikipedia
(1.1) W Wenecji zakochane pary odbywają przejażdżki gondolami.
(1.2) Balon odleciał, ale nikt nie zdążył wsiąść do gondoli.
(1.3) Do gondoli wsiadło ośmiu narciarzy i kolejka zawiozła ich na stok.
(1.4) Przez pierwsze miesiące życia dziecko należy wozić na spacery w gondoli.
Wiktionary
IPA: ɡɔ̃nˈdɔla, AS: gõndola
Wiktionary
rzecz. gondolier mos., gondoliera ż.
przym. gondolowy, gondolierski
Wiktionary
(1.2) kosz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. gondolier
Wiktionary
(1.1) Steruj szybko, odezwał się książę do gondolarza, a gdy ci się uda dogonić ową czarną gondolę sowita czeka cię nagroda.
Wiktionary
rzecz. gondolier mos.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) M., B., W. lm. od: gondola
Wiktionary
wioślarz kierujący gondolą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żegl. człowiek sterujący gondolą
Wiktionary
(1.1) Przed nami sterczał gmach komory celnej, kąpiący się w wodach kanału, pod nami szkliły się zielone fale, tu i ówdzie krajane wiosłami gondolierów (…)
Wiktionary
IPA: ɡɔ̃nˈdɔlʲjɛr, AS: gõndolʹi ̯er
Wiktionary
rzecz. gondola ż., gondolka ż., gondoliera ż., gondolarz mos.
przym. gondolowy, gondolierski
Wiktionary
(1.1) daw. gondolarz
Wiktionary
liryczna pieśń gondolierów weneckich lub pieśń wzorowana na niej; rodzaj barkaroli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. zob. barkarola.
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) D. lp. zob. gondolier.
Wiktionary
(1.1) Płynąc weneckim kanałem słuchaliśmy gondoliery puszczonej z głośników przez kapitana.
Wiktionary
IPA: ˌɡɔ̃ndɔˈlʲjɛra, AS: gõndolʹi ̯era
Wiktionary
rzecz. gondola ż., gondolka ż., gondolier mos.
przym. gondolowy, gondolierski
Wiktionary
(1.1) barkarola
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gondolierem, dotyczący gondolierów
Wiktionary
rzecz. gondolier mrz., gondola ż., gondolka ż., gondoliera ż.
przym. gondolowy
Wiktionary
mała gondola
SJP.pl
przymiotnik od: gondola
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z gondolą, dotyczący gondoli
(1.2) mający kształt lub przekrój gondoli
Wiktionary
(1.1) W mieście znajduje się także marina oraz przystań kajakowo-gondolowa.
(1.2) Koleje linowe dzielą się na krzesełkowe, gondolowe i linowo-terenowe.
Wiktionary
przym. gondolierski
rzecz. gondola ż., gondolier mos., gondoliera ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Wspomnienie liturgiczne świętego Gondulfa obchodzone jest 6 września.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geol. jeden z superkontynentów powstałych w wyniku rozpadu Pangei;
Wiktionary
Gondwana – południowy superkontynent, istniejący w paleozoiku i na początku mezozoiku oraz ponownie pod koniec mezozoiku i na początku kenozoiku. Jego nazwa pochodzi od północnego regionu Indii, a termin ten wprowadził jako pierwszy Eduard Suess, który stwierdził m.in. zaskakujące podobieństwo wymarłej flory glossopterisowej na obu wybrzeżach południowego Atlantyku.
Wikipedia
(1.1) Pod koniec ordowiku nastąpiło globalne zlodowacenie części Gondwany.
Wiktionary
IPA: ɡɔ̃ndˈvãna, AS: gõndvãna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. przedstawicielka jednej z rdzennych grup etnicznych w Indiach;
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Gond mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdobiona chorągiew noszona w orszaku lub procesji
Wiktionary
Gonfalon – chorągiew o kształcie prostokąta, krótszym bokiem przymocowanego do poziomej poprzeczki, z bokiem przeciwległym wyciętym na kształt klinów – według określenia staropolskiego "ogonów", w terminologii francuskiej zwanych "płomieniami" – "flamme".
Gonfalon wywodzi się z rzymskiej chorągwi zwanej "labarum". Szczególną popularność ten rodzaj chorągwi zdobył w Italii, gdzie od czasów średniowiecza używany jest jako chorągiew miejska.
Wikipedia
(1.1) — Zwycięstwo nie jest pewne, dopóki ten gonfalon nie upadnie — powtarza z namysłem Saladyn.
Wiktionary
rzecz. gonfalonier mos.
Wiktionary
(1.1) chorągiew, proporzec, sztandar
Wiktionary
chorąży w dawnych państwach włoskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wyższy urzędnik włoskich komun;
(1.2) hist. cywilnego zarządcę we Florencji w XVI–XVII wieku
Wiktionary
Go
Wikipedia
(1.1) Najwyższym członkiem rządu republiki był gonfalonier.
Wiktionary
rzecz. gonfalon mrz.
Wiktionary
1. instrument perkusyjny w kształcie tarczy z brązu;
2. dźwięk tego instrumentu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. instrument perkusyjny w formie okrągłej, mosiężnej płyty zawieszonej pionowo na stelażu;
(1.2) dźwięk gongu (1.1)
(1.3) dźwięk dzwonka do drzwi
Wiktionary
Gong – instrument muzyczny z grupy idiofonów płytowych uderzanych.
Jest to wisząca lub ustawiona na specjalnym stojaku tarcza z brązu lub mosiądzu, o wypukłej, czasem falistej powierzchni i lekko zagiętych brzegach. Wprowadza się ją w drgania poprzez uderzenie pałką lub młoteczkiem o miękkiej główce, przy czym rodzaj wzbudzonego dźwięku zależy od miejsca uderzenia.
Wikipedia
IPA: ɡɔ̃ŋk, AS: gõŋk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) lwów. katar, wydzielina z nosa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie grodziskim, w gminie Baranów;
Wiktionary
Gongolina – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grodziskim, w gminie Baranów.
Wieś wchodzi w skład sołectwa "Regów-Gongolina".
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
(1.1) Przed laty Gongolina należała do województwa skierniewickiego.
Wiktionary
rzecz. gongolinianin mos., gongolinianka ż.
przym. gongoliński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Gongoliny, związany z Gongoliną
Wiktionary
rzecz. Gongolina ż., gongolinianin mos., gongolinianka ż.
Wiktionary
przedstawiciel, zwolennik gongoryzmu
SJP.pl
zwolenniczka gongoryzmu
SJP.pl
kierunek literacki powszechny w barokowej literaturze hiszpańskiej XVII wieku, charakteryzujący się wyszukaną formą, bogactwem stylu, skomplikowaną składnią, znacznym udziałem metaforyki i symboliki; kultyzm
SJP.pl
Gongoryzm (kultyzm) – kierunek w barokowej poezji hiszpańskiej XVII wieku. Odmiana konceptyzmu. Jego cechą charakterystyczną była zawiła konstrukcja i wyszukany, kwiecisty styl. Nazwa "gongoryzm" pochodzi od nazwiska poety Luisa de Góngora y Argote.
Pokrewne style w literaturze barokowej innych krajów europejskich to marinizm we Włoszech (od nazwiska poety Giambattista Marino) oraz eufuizm w Anglii (od poematu "Euphues" Johna Lyly’ego).
Wikipedia
skamieniała skorupa amonitu (kopalnego głowonoga)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) paleont. paleozoiczny głowonóg
Wiktionary
podrząd amonitów występujących od dewonu do permu
SJP.pl
jednokomórkowy glon, kulista lub nitkowata sinica lub zielenica, będący składnikiem porostów
SJP.pl
Gonidium (l.mn. gonidia) – termin w botanice, fykologii (algologii) oraz mykologii, określający:
Wikipedia
1. żołnierz wyznaczony do przenoszenia rozkazów, meldunków itp.; łącznik;
2. pracownik w biurze, fabryce, zajmujący się roznoszeniem korespondencji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) roznosiciel korespondencji
(1.2) wojsk. łącznik przekazujący meldunki i rozkazy
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) szach. figura poruszająca się po szachownicy na skos;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) włók. skórzany element krosna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Napisz do niego, by tu przybył jutro. Gońca wyślę natychmiast.
(2.1) Po ataku białym skoczkiem i gońcem mogliśmy się spodziewać ucieczki czarnych w narożnik szachownicy.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔ̃ɲɛt͡s, AS: gõńec
Wiktionary
rzecz. gon mrz., gonitwa ż., pogoń ż., gończy m.
czas. gonić ndk., ganiać ndk., nagonić dk., naganiać ndk., pogonić dk., poganiać ndk., przegonić dk., przeganiać ndk., wygonić dk., wyganiać ndk., zagonić dk., zaganiać ndk., zgonić dk., zganiać ndk.
przym. gończy
Wiktionary
(2.1) laufer
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gonić.
Wiktionary
IPA: ɡɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: gõńė̃ńe
Wiktionary
czas. gonić
rzecz. gon mrz.
Wiktionary
1. przyrząd do wyznaczania miary kątów dwuściennych
2. urządzenie służące do określania pozycji statków, samolotów itp. za pomocą fal radiowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geod. przyrząd do wyznaczania kierunków lub kątów w terenie
(1.2) krystal. przyrząd do pomiaru kątów w krysztale
Wiktionary
Goniometr – miernik kątów; nazwa stosowana w szczególności w odniesieniu do urządzeń przeznaczonych do mierzenia kątów zawartych pomiędzy ścianami kryształów. Najprostsza odmiana przyrządu to goniometr ręczny, w którym kryształ umieszcza się między szyną stałą a ruchomą, wielkość zaś kąta odczytuje się bezpośrednio na podziałce.
Wikipedia
dział matematyki zajmujący się badaniem elementarnych własności funkcji trygonometrycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. dział trygonometrii zajmujący się badaniem elementarnych własności funkcji trygonometrycznych
(1.2) fiz. chem. dział krystalografii zajmujący się pomiarami rozmaitych kątów w krysztale
(1.3) dział antropometrii, zajmujący się pomiarem rozmaitych kątów w obrębie ciała
Wiktionary
Goniometria (gr. "gonia" – kąt, "metreín" – mierzyć) może oznaczać:
Wikipedia
(1.3) Goniometria dzieli się na statyczną (np. kąty twarzy, kąty kręgosłupa, kąty przedniej ściany tułowia) i dynamiczną (np. obszerność ruchu klatki piersiowej, kąty nachylenia głowy, obszerność ruchu kręgosłupa, obszerność ruchów stawów kończyn).
Wiktionary
IPA: ˌɡɔ̃ɲɔ̃ˈmɛtrʲja, AS: gõńõmetrʹi ̯a
Wiktionary
przym. goniometryczny
Wiktionary
dotyczący goniometrii
SJP.pl
podobny do krakowiaka taniec polski, rozpowszechniony w XVI i XVII wieku; ganiany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) choreogr. taniec krakowiakopodobny
Wiktionary
Zobacz też: Goniony też jest inną nazwą berka.
Goniony – żywy, polski taniec ludowy, powszechny przede wszystkim w XVI–XVII wieku.
Taniec ten wspominany jest m.in. przez Jana Kochanowskiego w utworze "Pieśń świętojańska o Sobótce":
Wikipedia
przyrząd okulistyczny do badania kąta przesączania gałki ocznej
SJP.pl
badanie diagnostyczne oka pozwalające na obserwację kąta rogówkowo-tęczówkowego
SJP.pl
Gonioskopia – metoda pozwalająca na obejrzenie kąta rogówkowo-tęczówkowego w celu oceny szerokości oraz określenia konfiguracji kąta, a także poszukiwania uszkodzeń i nieprawidłowych złogów w obrębie jego struktur. Gonioskopia jest jednym z badań przeprowadzanych w celu wykrycia jaskry i klasyfikacji jej na jaskrę z otwartym bądź zamkniętym kątem przesączania.
Wikipedia
w gwarze poznańskiej: berek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uganianie się, ściganie
(1.2) jeźdz. bieg koni podczas wyścigów
(1.3) przen. natłok codziennych obowiązków
(1.4) przen. wytężony wysiłek w celu zdobycia dóbr materialnych
Wiktionary
Gonitwa – próba selekcyjna dla koni tej samej rasy rozgrywana na określonym dystansie. Jest przeprowadzana na torach wyścigowych zgodnie z regulaminem wyścigów konnych. Ma na celu sprawdzenie i ocenę stopnia dzielności wyścigowej koni.
Potocznie "gonitwa" oznacza po prostu bieg za czymś (od czasownika "gonić" będącego tu częścią słowa).
Wikipedia
(1.2) W pierwszej gonitwie ogier zajął drugie miejsce.
(1.3) W codziennej gonitwie całkowicie zapomniała o zwróceniu książek do biblioteki.
Wiktionary
rzecz. goniec mzw./mos./mrz., pogonia ż.
czas. wygonić dk.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Goniądz – miasto w Polsce w województwie podlaskim, w powiecie monieckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Goniądz, położone na skraju Kotliny Biebrzańskiej, nad Biebrzą.
Początkowo osada w ziemi wiskiej na Mazowszu. Goniądz uzyskał lokację miejską przed 1493 rokiem. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa łomżyńskiego.
Wikipedia
IPA: ˈɡɔ̃ɲɔ̃nt͡s, AS: gõńõnc
Wiktionary
przym. goniądzki
Wiktionary
mieszkaniec Goniądza
SJP.pl
mieszkanka Goniądza
SJP.pl
przymiotnik od: Goniądz
SJP.pl
ścigać, biec, podążać za kimś, za czymś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) biec, poruszać się szybko za czymś lub kimś, aby go doścignąć i schwytać
(1.2) biec, poruszać się szybko za czymś lub kimś, aby go zmusić do ucieczki
(1.3) zabiegać w celu osiągnięcia czegoś
(1.4) popędzać zwierzęta, prowadząc dokądś
(1.5) gw-pl|Kraków. wałęsać się
czasownik zwrotny niedokonany gonić się
(2.1) ścigać się nawzajem
(2.2) o zwierzętach: mieć ruję
Wiktionary
(1.1) Wąż wodny gonił drobną rybkę, unosząc kłębki mułu spomiędzy kamieni.
(1.1) Policjant gonił złodzieja przez całe miasto.
(1.1) Hejże, do boju, szable w dłoń, bolszewika goń, goń, goń!
Wiktionary
IPA: ˈɡɔ̃ɲit͡ɕ, AS: gõńić
Wiktionary
rzecz. gończy mzw./mos., gon mrz., pogonia ż., gońba ż., gonitwa, goniec, gonienie
czas. doganiać, dogonić
przym. gończy
wykrz. goń się
Wiktionary
(1.1) ścigać
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: gonny
SJP.pl
cecha drzew wysokich i prostych; wyniosłość; wybujałość
SJP.pl
1. o drzewach: wysoki i prosty, wyniosły, wybujały, śmigły
2. w łowiectwie:
a) trop gonny - trop zwierza uciekającego
b) chart gonny - chart szybko biegający, rączy
SJP.pl
pierwotna komórka płciowa zarodka
SJP.pl
Gonocyt, pierwotna komórka płciowa (gr. "gónos" ‘płodzenie’, "kýtos" ‘komórka’) – biologicznie niedojrzała zwierzęca pierwotna komórka, z której powstają spermatogonia w jądrach i oogonia w jajnikach a ostatecznie gamety.
Wikipedia
jajowód u stawonogów, mięczaków i pierścienic, powstający niezależnie od jajników
SJP.pl
potoczna nazwa gram ujemnego ziarenkowca (Neisseria gonorrhoeae), bakterii wywołującej rzeżączkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. mikrobiol. nazwa systematyczna|Neisseria gonorrhoeae|ref=tak., dwoinka rzeżączki
Wiktionary
przymiotnik od: gonokok
SJP.pl
Go
Wikipedia
zakaźna choroba weneryczna, wywołana przez gonokoki; rzeżączka, tryper
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Gonsalwy – imię męskie, którego patronem jest m.in. bł. Gonsalwy z Amaranto, zakonnik (zm. ok. 1259 roku).
Wikipedia
(1.1) W młodości Gonsalwemu udało się uniknąć poboru.
Wiktionary
deszczułka klinowa używana do pokrywania dachów; gonty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych;
Wiktionary
Gonty na domu tkacza w Międzylesiu
Gont (inne nazwy: szkudły, na Śląsku Cieszyńskim: szyndzioł, na Kaszubach: szyndel) – drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych (również elewacyjnych). Jest to deseczka z drewna iglastego, o przekroju klina, z wpustem wzdłuż dłuższej krawędzi, łączona poprzez wsunięcie jednej deseczki w drugą.
Wikipedia
rzecz. gonciarz m., gonciarstwo n., gonciarka ż., gontyna ż.
:: zdrobn. goncik mrz.
przym. gontowy, gonciarski
Wiktionary
(1.1) reg. śl. szyndzioł
Wiktionary
długi i cienki gwóźdź; bretnal
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wyrabianie gontów - deseczek do pokrywania budynków; gonciarstwo
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: gont
SJP.pl
deszczułka klinowa używana do pokrywania dachów; gont
SJP.pl
Gonty (niem. "Gunthen") – wieś w Polsce w województwie pomorskim, w powiecie kwidzyńskim, w gminie Prabuty. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Na wschód od wsi przebiegają trasy linii kolejowej Malbork-Iława i drogi wojewódzkiej nr 522. W miejscowości był przystanek kolejowy Gonty.
Wikipedia
świątynia pogańska u dawnych Prusów, Słowian i Litwinów; kontyna, kącina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. świątynia słowiańska
Wiktionary
rzecz. gont mrz.
Wiktionary
(1.1) chram
Wiktionary
Zobacz też: Gonzaga w Brazylii.
Gonzaga – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Mantua.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 8039 osób, 164,1 os./km².
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: film pornograficzny nakręcony przez amatorów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: gudBAJ] do widzenia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: gudmen] nazwisko, np. Benjamin (Benny) Goodman (1909-86), amerykański klarnecista jazzowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: gudłil] czynniki niematerialne, mające wpływ na rynkową wartość firmy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: gudjer] marka opon i firma
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|googlać.
Wiktionary
czas. googlać ndk.
Wiktionary
[czytaj: guglać] potocznie: szukać informacji w internecie za pomocą wyszukiwarki Google; googlować, guglować, guglać
SJP.pl
[czytaj: gugl albo potocznie: gugle]
1. amerykańskie przedsiębiorstwo z branży internetowej;
2. popularna wyszukiwarka internetowa prowadzona przez firmę o takiej samej nazwie;
3. wujek Google - żartobliwie: wyszukiwarka Google
SJP.pl
Google LLC (dawniej Google Inc.) – amerykańskie przedsiębiorstwo informatyczne. Sztandarowym produktem spółki jest wyszukiwarka Google, a deklarowaną misją – „uporządkowanie światowych zasobów informacji tak, by stały się powszechnie dostępne i użyteczne dla każdego”.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|googlować.
Wiktionary
czas. googlować ndk.
przym. googlowski
Wiktionary
[czytaj: guglować] potocznie: szukać informacji w internecie za pomocą wyszukiwarki Google; guglować, googlać, guglać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) pot. wyszukiwać w Internecie za pomocą wyszukiwarki Google
Wiktionary
IPA: ɡuɡˈlɔvat͡ɕ, AS: guglovać
Wiktionary
rzecz. googlowanie n.
czas. wygooglować, przegooglować, pogooglować
przym. googlowski
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do Google'a
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z Googlem, dotyczący Google'a
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla Google'a, mający cechy Google'a
Wiktionary
(1.1) Dzięki googlowskiemu „Business View” klienci mieli zyskać możliwość zaglądania do tysięcy restauracji i innych miejsc docelowych.
Wiktionary
rzecz. googlowanie n.
czas. googlować ndk.
Wiktionary
[czytaj: gugol] liczba wyrażona jedynką ze 100 zerami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. liczba o wartości 10 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 = 10100
Wiktionary
Googol (czyt. "gugol") – liczba równa 10100, czyli jedynka i sto zer w zapisie dziesiętnym.
Googol można przedstawić w formie tradycyjnej jako:
1 googol = 10100 = 10 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000
Wikipedia
(1.1) Googolplex to liczba, której zapis dziesiętny składa się z jedynki i googola zer.
Wiktionary
IPA: ˈɡuɡɔl, AS: gugol
Wiktionary
liczba 1, po której następuje 10^100 (googol) zer
SJP.pl
Googolplex (gugolpleks) – liczba, której zapis dziesiętny składa się z jedynki i googola zer, czyli:
Wikipedia
[czytaj: gop] skrót od: Górnośląski Okręg Przemysłowy
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = ekon. geogr. Górnośląski Okręg Przemysłowy;
Wiktionary
IPA: ɡɔp, AS: gop
Wiktionary
zdawkowa moneta Azerbejdżanu (100 gopików = 1 manat azerbejdżański); kapik
SJP.pl
1. według dawnych wierzeń ludowych: boginka, nimfa wodna zamieszkująca jezioro Gopło;
2. skorupiak z rodziny kiełży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mitsłow. nimfa z jeziora Gopło
(1.2) zool. nazwa systematyczna|Synurella ambulans., skorupiak z rodziny kiełży
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) O świcie widywano goplany na brzegu jeziora.
Wiktionary
rzecz. Gopło n., Goplana ż., Goplanin mos., goplanin mos., goplanka ż.
Wiktionary
1. według dawnych wierzeń ludowych: boginka, nimfa wodna zamieszkująca jezioro Gopło;
2. skorupiak z rodziny kiełży
SJP.pl
Goplanie – hipotetyczne plemię słowiańskie zamieszkujące najprawdopodobniej okolice Pojezierza Wielkopolskiego i jeziora Gopło na Kujawach.
Kraj "Goplan" nazywano zapewne "Gopłami", a słowo to oznaczało błotniste, podmokłe tereny obfitujące w grzęzawiska.
Geograf Bawarski podaje (844–845), że Goplanie ("Glopeani") mieli w pierwszej połowie IX w. 400 grodów.
Wikipedia
członek plemienia słowiańskiego zamieszkującego obszary nad jeziorem Gopło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Gopła
Wiktionary
rzecz. Gopło n., Goplanin mos., Goplana ż.
:: fż. goplanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Gopła
Wiktionary
(1.1) Mój kuzyn zadurzył się w jednej goplance.
Wiktionary
rzecz. Gopło n., Goplanin mos., goplana ż.
:: fm. goplanin mos.
Wiktionary
przymiotnik od: Gopło
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miejscowości Goplana, związany z miejscowością Goplana
Wiktionary
(1.1) Na kilku goplańskich dachach bociany założyły gniazda.
Wiktionary
rzecz. Goplana ż., goplanianin mos., goplanianka ż.
Wiktionary
potocznie: stereotypowy rosyjski dresiarz, przejawiający upodobanie do chuligaństwa i używek
SJP.pl
Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = med. Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe;
Wiktionary
(1.1) W tym budynku mieściła się siedziba GOPR-u.
Wiktionary
IPA: ɡɔpr̥, AS: gopr̦
Wiktionary
rzecz. GOPR-owiec mos., goprowiec mos., goprowskość ż., goprówka ż.
przym. GOPR-owski, goprowski
Wiktionary
członek GOPR-u (Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego); goprowiec
SJP.pl
członek Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego; GOPR-owiec
SJP.pl
przymiotnik od: GOPR; GOPR-owski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z GOPR-em, dotyczący GOPR-u
Wiktionary
rzecz. GOPR m.
skr. GOPR
Wiktionary
potocznie: placówka Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego
SJP.pl
skrót od: Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej
SJP.pl
w Indiach: brama w kształcie wielokondygnacyjnej wieży, schodkowato zwężającej się ku górze; gopurę umieszczano z czterech stron świata w murach otaczających południowoindyjskie świątynie
SJP.pl
Gopura (tamil கோபுரம் trb. "gopuram") – brama w postaci bardzo wysokiej, zwężającej się uskokowo ku górze wieży stanowiąca wejście do świątyni hinduistycznej w stylu drawidyjskim.
Gopura jest charakterystyczna przede wszystkim dla południowych Indii (stany Tamil Nadu, Kerala, Karnataka i Andhra Pradesh). Będąc najbardziej widocznym elementem świątyni, gopury często mylone są ze znacznie mniejszym właściwym przybytkiem, oraz wieńczącą go piramidą, której właściwa nazwa to wimana.
Wikipedia
jezioro na Pojezierzu Pomorskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. jezioro w Polsce, na Kujawach;
(1.2) geogr. hydron. toponim, nazwa szeregu zbiorników wodnych w Polsce
(1.3) geogr. osada w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie mogileńskim, w gminie Jeziora Wielkie;
(1.4) geogr. część wsi Cienin Kościelny, w województwie wielkopolskim, w powiecie słupeckim, w gminie Słupca
Wiktionary
Jezioro Gopło
Gopło – jezioro w Polsce, położone w województwie kujawsko-pomorskim i wielkopolskim, w powiecie inowrocławskim, mogileńskim, radziejowskim i konińskim, w granicach administracyjnych Kruszwicy, gminy miejsko-wiejskiej Kruszwica, gminy Jeziora Wielkie, gminy miejsko-wiejskiej Piotrków Kujawski i gminy Skulsk.
Wikipedia
(1.1) Nad Gopłem znajduje się rezerwat ornitologiczny.
(1.3) Przed laty Gopło administracyjnie należało do województwa bydgoskiego.
Wiktionary
rzecz. goplana ż., Goplana ż., Goplanin mos., goplanin mos., goplanka ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zwłaszcza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. pożar, żar, spiekota
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) miejsko-wiejska gmina w Polsce, położona w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim;
(1.2) siedziba miejsko-wiejskiej gminy Goraj (1.1);
Wiktionary
Goraj – miasto w Polsce, położone w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim, siedziba miejsko-wiejskiej gminy Goraj. Historycznie położony jest w Małopolsce (początkowo w ziemi sandomierskiej, a następnie w ziemi lubelskiej).
Miejscowość uzyskała lokację miejską przed 1405 rokiem. Prawa miejskie utracił 13 stycznia 1870. Miejscowość uzyskała ponownie status miasta 1 stycznia 2021.
Wikipedia
przym. gorajski
Wiktionary
mieszkaniec Goraja (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Goraja (miasta w Polsce)
SJP.pl
Gorajec (w latach 1977–1981 Dąbrowa) (ukr. Гораєць) - wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie lubaczowskim, w gminie Cieszanów. Ma status sołectwa. Leży nad potokiem Gnojnik na Płaskowyżu Tarnogrodzkim.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.
Wikipedia
rodzaj ssaków z podrodziny antylop
SJP.pl
Goral ("Naemorhedus") – rodzaj ssaków z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. akcja tworzenia ruchu separatystycznego wśród górali na Podhalu;
(1.2) hist. grupa polskich działaczy góralskich kolaborujących z niemieckimi władzami w czasie okupacji hitlerowskiej w ramach akcji Goralenvolk (1.1)
Wiktionary
Goralenvolk – inicjatywa o charakterze ideologicznym i administracyjnym z czasów II wojny światowej na terenie istniejącego w ramach Generalnego Gubernatorstwa powiatu nowotarskiego, odbywająca się w latach 1939–1944. Miała na celu narzucenie miejscowej ludności rzekomej „narodowości góralskiej” w miejsce polskiej, a docelowo jej germanizację.
Wikipedia
(1.2) Gestapo i niemieckie władze opuszczają Zakopane, wraz z niektórymi konfidentami z "Goralenvolku".
Wiktionary
imię
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gorać.
Wiktionary
czas. gorać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek południowosłowiańskiej, muzułmańskiej grupy etnicznej, głównie z południowego Kosowa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Gorańczyk m., Gora ż.
:: fż. Goranka ż.
Wiktionary
(1.1) Gorańczyk
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czasownik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. palić się
Wiktionary
(1.1) Zgorała się fara.
Wiktionary
rzecz. goranie n.
Wiktionary
(1.1) palić się, przest. gorzeć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek południowosłowiańskiej, muzułmańskiej grupy etnicznej, głównie z południowego Kosowa;
Wiktionary
rzecz. Goranin m., Gora ż.
:: fż. Goranka ż.
Wiktionary
(1.1) Goranin
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
taki jak u Gorbaczowa, charakterystyczny dla Gorbaczowa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z postacią radzieckiego przywódcy Michaiła Gorbaczowa
Wiktionary
rzecz. Gorbaczow mos.
przym. Gorbaczowowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. garb, grzbiet
Wiktionary
ryba z rodziny łososiowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Oncorhynchus gorbuscha|Walbaum|ref=tak., anadromiczna ryba z rodziny łososiowatych;
Wiktionary
Gorbusza ("Oncorhynchus gorbuscha") – gatunek anadromicznej ryby z rodziny łososiowatych (Salmonidae).
Polska nazwa gatunkowa jest zapożyczeniem z języka rosyjskiego.
Wikipedia
(1.1) Dorosłe gorbusze giną po tarle.
Wiktionary
potocznie: fascynacja Michaiłem Gorbaczowem, byłym prezydentem ZSRR
SJP.pl
Go
Wikipedia
1. pasmo górskie w Beskidach Zachodnich;
2. jedna z dzielnic Boguszowa-Gorców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. pasmo górskie w południowej Polsce, w Beskidach Zachodnich;
Wiktionary
Gorce (513.52) – pasmo górskie leżące w Beskidach Zachodnich. Nazwa związana jest prawdopodobnie ze słowem "gorzeć" (palić się, płonąć) i pochodzi od sposobu uzyskiwania polan śródleśnych metodą żarową. Spotykana jest już w aktach z 1254 r. ("item mons Gorcz nuncupatus"), używał jej Jan Długosz w 1480 r. ("in monten Gorcz"). W innych źródłach można też spotkać nazwę Górce, która mogłaby oznaczać niskie góry.
Wikipedia
(1.1) Przy tak ustalonych granicach Gorce mają z zachodu na wschód długość w prostej linii 33 km, szerokość 15 km i łączną powierzchnię około 550 km².
Wiktionary
przym. gorczański
Wiktionary
przymiotnik od: Gorce
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Gorców, związany z Gorcami, pochodzący z Gorców
Wiktionary
(1.1) W piętrze gorczańskiego regla dolnego występują głównie gleby brunatne.
Wiktionary
rzecz. Gorce lm. nmos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. garnuszek
Wiktionary
rzecz. gornak mrz.
Wiktionary
(1.1) war. gw. Górny Śląsk gornczek
Wiktionary
roślina z rodziny kapustowatych, występująca w 10 gatunkach jednorocznych, miododajna roślina zielna, jej nasiona używane są jako przyprawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Sinapis|L.|ref=tak., roślina z rodziny kapustowatych;
(1.2) spoż. roln. ziarno gorczycy (1.1) do spożycia lub na siew
Wiktionary
Go
Wikipedia
IPA: ɡɔrˈt͡ʃɨt͡sa, AS: gorčyca
Wiktionary
rzecz. gorczycznik m., gorycz ż.
przym. gorczycowy, gorczyczny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: gorczyca
SJP.pl
1. ciasto ze sproszkowanej gorczycy i gorącej wody, stosowane w leczeniu stanów zapalnych i nerwobólów; synapizm;
2. roślina zielna z rodziny krzyżowych; gorycznik
SJP.pl
Gorczycznik ("Barbarea" Aiton) – rodzaj roślin z rodziny kapustowatych obejmujący ok. 22–28 gatunków roślin zasiedlających strefę umiarkowaną półkuli północnej. Największe zróżnicowanie gatunków występuje w południowej Europie i na Bliskim Wschodzie. Należą tu rośliny dwuletnie i byliny.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) przest. dotyczący gorczycy, zrobiony z gorczycy
Wiktionary
(1.1) Podobne jest królestwo niebieskie ziarnu gorczycznemu, które wziąwszy człowiek, posiał na roli swojej.
Wiktionary
IPA: ɡɔrˈt͡ʃɨt͡ʃnɨ, AS: gorčyčny
Wiktionary
rzecz. gorczyca ż., gorczycznik m.
przym. gorczycowy
Wiktionary
(1.1) gorczycowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wspomnienie liturgiczne świętego Gordiana obchodzone jest 26 września.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔrdʲjãn, AS: gordʹi ̯ãn
Wiktionary
Gordian z małżonką; Gordianowie
SJP.pl
Gordian z małżonką; Gordianostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gordiana lub z nim związany
SJP.pl
w mitologii greckiej: heros, twórca węzła gordyjskiego; Gordios
SJP.pl
Nie mylić z: Gorgiasz – grecki filozof-sofista z przełomu V i IV w. p.n.e.
Gordias (Gordios, Gordius; gr. Γορδιάς Gordiás, Γόρδιος Górdios, łac. Gordius) – w mitologii greckiej heros, eponim miasta Gordion we Frygii, przybrany ojciec Midasa, twórca węzła gordyjskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
lina do podciągania żagla rejowego; podciąg
SJP.pl
Go
Wikipedia
starożytne miasto założone przez legendarnego króla Gordiasa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. starożytne miasto w Azji Mniejszej, stolica Frygii;
Wiktionary
Gordion (gr. Γόρδιον, łac. "Gordium") – starożytne miasto i stolica Frygii w Azji Mniejszej, założone przez legendarnego króla Gordiosa nad rzeką Sangarios; obecnie stanowisko archeologiczne, od 2023 roku wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Wikipedia
(1.1) Król nocował w Gordionie, by o świtaniu wyruszyć w dalszą drogę.
Wiktionary
przym. gordyjski
Wiktionary
w mitologii greckiej: heros, twórca węzła gordyjskiego; Gordias
SJP.pl
pies myśliwski z sekcji wyżłów brytyjskich i irlandzkich w typie seterów; seter szkocki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rodzaj roślin z rodziny herbatowatych;
2. gatunek bakterii z rodziny Nocardiaceae
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Gordon z małżonką; Gordonowie
SJP.pl
Gordon z małżonką; Gordonostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gordona lub z nim związany
SJP.pl
→ Gordion
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gordionem (starożytnym miastem w Azji Mniejszej)
Wiktionary
(1.1) Podczas wykopalisk odnaleziono pałac gordyjskiego władcy.
Wiktionary
rzecz. Gordion mrz.
Wiktionary
[czytaj: gor] odmiana filmu grozy, przepełniona brutalnymi scenami, charakteryzująca się końcowym tryumfem zła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) film. odmiana horroru przepełniona krwawymi, wywołującymi obrzydzenie, scenami;
przymiotnik
(2.1) film. o filmie: będący horrorem przepełnionym krwawymi, wywołującymi obrzydzenie, scenami
wykrzyknik
(3.1) daw. pali się!
(3.2) daw. biada!
forma czasownika.
(4.1) daw. 3. os. lp. ter. czasownika gorzeć
Wiktionary
Gore (pol. "rozlana krew", "zakrzepła krew"; także: splatter, "splatter" – bryzgać) – podgatunek filmów grozy, który celowo skupia się na graficznym ukazaniu krwawych scen i przemocy. Produkcje te, zazwyczaj dzięki wykorzystaniu efektów specjalnych, eksplorują podatność ludzkiego ciała na uszkodzenia oraz teatralność jego okaleczeń.
Wikipedia
(3.2) Gore nam! Gore! On wyszedł z pieczary.
(4.1) Na złodzieju czapka gore.
Wiktionary
goretex, goreteks; rzadko:
1. wodoodporna tkanina przepuszczająca powietrze i parę wodną;
2. ubranie z tej tkaniny
SJP.pl
Go
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) emitujący gorąc
Wiktionary
Gorenice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie olkuskim, w gminie Olkusz.
Wikipedia
goretex, gore-tex;
1. wodoodporna tkanina przepuszczająca powietrze i parę wodną;
2. ubranie z tej tkaniny
SJP.pl
gore-tex, goreteks;
1. wodoodporna tkanina przepuszczająca powietrze i parę wodną;
2. ubranie z tej tkaniny
SJP.pl
gorzeć;
1. przestarzale: płonąć, palić się;
2. jaśnieć, błyszczeć;
3. być pokrytym rumieńcem; rumienić się;
4. być ogarniętym silnymi, gwałtownymi uczuciami
SJP.pl
czasownik
(1.1) gorzeć
Wiktionary
(1.1) Jedna zapalone polano z komina schwyciła i z nim jak z gorejącą chorągwią w obronnej postawie stanęła; druga wiadro pełne wody ku ziemi chyliła, trzecia zydel przyciągnęła i drzwi nim przywaliła.
Wiktionary
rodzaj śpiewu improwizowanego przez śpiewaka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pasmo górskie w zachodniej Ukrainie
SJP.pl
Go
Wikipedia
[czytaj: gordżja] dawna technika śpiewu z zastosowaniem improwizowanych ozdobników
SJP.pl
Gorgiasz z Leontinoi (480-385 p.n.e.) - grecki filozof, retor, jeden z czołowych sofistów
SJP.pl
Nie mylić z: Gordias – legendarny starogrecki heros, władca i założyciel miasta Gordion, twórca węzła gordyjskiego.
Gorgiasz z Leontinoi ( "Γοργίας ὁ Λεοντῖνος" Gorgias ho Leontinos, ur. ok. 480, zm. ok. 385 p.n.e.) – grecki filozof, retor, teoretyk wymowy należący do 10 najwybitniejszych mówców w Starożytnej Grecji, prekursor teorii sztuki, jeden z czołowych sofistów.
Wikipedia
w mitologii greckiej: potwór z wężami na głowie o spojrzeniu zamieniającym ludzi w kamienie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
organizm żywy z grupy koralowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|ż.;
Wiktionary
Gorgonia – imię żeńskie pochodzenia greckiego, żeński odpowiednik imienia Gorgoniusz, oznaczającego "straszliwy". Patronką tego imienia jest św. Gorgonia z Kapadocji, siostra św. Grzegorza z Nazjanzu.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Gorgonia i jestem dyplomowaną nauczycielką z Torunia.
Wiktionary
rzecz. gorgonia ż., gorgona ż., Gorgona ż.
:: fm. Gorgoniusz m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Gorgoniusz – imię męskie pochodzenia greckiego, oznaczające „straszliwy”. [], wspominany razem ze św. Doroteuszem.
Gorgoniusz imieniny obchodzi 9 września.
Wikipedia
(1.1) Wspomnienie liturgiczne świętego Gorgoniusza obchodzone jest 9 września.
Wiktionary
rzecz. Gorgonia ż.
Wiktionary
[czytaj: gorgoncola] miękki, dojrzewający ser pleśniowy pochodzący z Lombardii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. włoski ser podpuszczkowy, miękki, poprzerastany zielononiebieskimi żyłkami pleśńeśni, o ostrym smaku;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Teofilu, który ser ci bardziej smakuje: gorgonzola czy rokfor?
Wiktionary
IPA: ˌɡɔrɡɔ̃w̃ˈzɔla, AS: gorgõũ̯zola
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Gorgoń – przysiółek wsi Huta Drewniana w Polsce, położony w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Kobiele Wielkie.
W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
miasto w Gruzji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Wewnętrzna Kartlia;
Wiktionary
Gori ( გორი) – miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Wewnętrzna Kartlia.
Miasto leży na północny zachód od Tbilisi u ujścia rzeki Liachwi do rzeki Mtkwari (Kura). Jest administracyjnym, kulturalnym i przemysłowym centrum okręgu o rozwiniętym rolnictwie.
Wikipedia
przym. gorijski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gori, dotyczący Gori
Wiktionary
rzecz. Gori n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fot. rodzaj statywu fotograficznego o giętkich i elastycznych nóżkach, które można także mocować do różnych przedmiotów
Wiktionary
(1.1) Cechą gorillapodu jest możliwość przymocowania lub postawienia go na dowolnym terenie.
Wiktionary
IPA: ˌɡɔrʲilˈːapɔt, AS: gorʹi•lapot
Wiktionary
nazwisko, np. Maksym Gorki (właściwie Aleksiej Maksimowicz Pieszkow, 1868-1936), pisarz rosyjski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk,Śląsk Cieszyński,Zator,Chrzanów,Żywiec,Podhale,Krzęcin. gorący
(1.2) stpol., także. gw-pl|Czechowice-Dziedzice. gorzki
(1.3) stpol. bolesny
(1.4) stpol. nieszczęśliwy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) gw. Żywiec Nie rusz bo to gorkie.
Wiktionary
przysł. gorko
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gorkim, dotyczący Gorkiego (współcz. Niżny Nowogród)
(1.2) związanym z rosyjskim pisarzem Maksymem Gorkim i jego twórczością
Wiktionary
rzecz. Gorki n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. miasto w południowej Holandii;
Wiktionary
(1.1) Sposób traktowania uwięzionych nie podobał się mieszkańcom Gorkum.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Gorlice ( Ґорлиці, trb. "Gorłyci") – miasto w województwie małopolskim, siedziba gminy miejskiej i gminy wiejskiej Gorlice oraz powiatu gorlickiego. Miasto położone jest na północnej granicy Beskidu Niskiego, zostało założone w połowie XIV wieku.
Wikipedia
IPA: ɡɔrˈlʲit͡sɛ, AS: gorlʹice
Wiktionary
rzecz. gorliczanin mos., gorliczanka ż.
przym. gorlicki
Wiktionary
przymiotnik od: Gorlice
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od Gorlice
Wiktionary
IPA: ɡɔrˈlʲit͡sʲci, AS: gorlʹicʹḱi
Wiktionary
rzecz. Gorlice, gorliczanin, gorliczanka
Wiktionary
mieszkaniec Gorlic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Gorlic
Wiktionary
IPA: ˌɡɔrlʲiˈt͡ʃãɲĩn, AS: gorlʹičãńĩn
Wiktionary
rzecz. Gorlice nmos.
:: fż. gorliczanka ż.
przym. gorlicki
Wiktionary
mieszkanka Gorlic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Gorlic
Wiktionary
IPA: ˌɡɔrlʲiˈt͡ʃãnka, AS: gorlʹičãnka
Wiktionary
rzecz. Gorlice, gorliczanin
przym. gorlicki
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób gorliwy
Wiktionary
(1.1) Zazdrość jest pasją, która szuka gorliwie tego, co wywołuje cierpienie.
Wiktionary
rzecz. nadgorliwiec mos., gorliwość ż.
przym. gorliwy, nadgorliwy
przysł. nadgorliwie
Wiktionary
zagorzalec, zapaleniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba ponadprzeciętnie zaangażowana w określoną działalność
Wiktionary
IPA: ɡɔrˈlʲivʲjɛt͡s, AS: gorlʹivʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. gorliwość ż., nadgorliwiec
przysł. nadgorliwie
przym. nadgorliwy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: gorliwie
SJP.pl
zapalczywość, żarliwość, wytrwałość, zapał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wykazywanie w czymś wytrwałości i zapału
Wiktionary
(1.1) Jacek wykazuje dużą gorliwość w nauce i dlatego ma tak dobre stopnie.
Wiktionary
IPA: ɡɔrˈlʲivɔɕt͡ɕ, AS: gorlʹivość
Wiktionary
rzecz. gorliwiec m., nadgorliwiec m.
przym. gorliwie, gorliwy, nadgorliwy
przysł. gorliwie, nadgorliwie
Wiktionary
(1.1) żarliwość, zapał, entuzjazm, zagorzałość
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: gorliwy
SJP.pl
wykazujący wytrwałość, staranność; żarliwy; pilny; rzetelny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który wykazuje szczególny zapał
Wiktionary
(1.1) Nie mogę za jej pomyłkę ukarać moich gorliwych pracowników.
Wiktionary
przysł. gorliwie, nadgorliwie
rzecz. nadgorliwiec mos., gorliwość
przym. nadgorliwy
Wiktionary
(1.1) fanatyczny, oddany, namiętny, pilny, rzetelny, sumienny, staranny, wytrwały, zaciekły, zapalony, zawzięty, żarliwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. garnek
Wiktionary
rzecz. gornczek mrz., gorczek mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. garnuszek
Wiktionary
(1.1) Leć do kuchnie i z bifyja gornczek weź.
Wiktionary
rzecz. gornak mrz.
Wiktionary
(1.1) war. gw. Górny Śląsk gorczek
Wiktionary
lodowiec w Szwajcarii
SJP.pl
stolica Ałtaju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, stolica Republiki Ałtaju;
Wiktionary
Gornoałtajsk ( Горно-Алтайск) – miasto w Rosji, stolica Republiki Ałtaju, usytuowane w Południowej Syberii, w odległości 3641 km na wschód od Moskwy.
Jest to jedyne miasto w Republice Ałtaju. Leży w wąskiej Dolinie Majma, u podnóża gór Ałtaj.
Wikipedia
przym. gornoałtajski
Wiktionary
→ Gornoałtajsk (miasto w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gornoałtajskiem, dotyczący Gornoałtajska
Wiktionary
rzecz. Gornoałtajsk mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w Kraju Permskim
(1.2) geogr. adm. wieś, a niegdyś miasto, na Sachalinie w Rosji
Wiktionary
Gornozawodsk – miasto w Rosji, w Kraju Permskim. W 2010 roku liczyło 12 057 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. góral
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. góral beskidzki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz.
:: fż. gorolka ż.
przym. gorolski
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk górol
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pejor. także żart. teren Polski poza Śląskiem
Wiktionary
rzecz. Gorol mos., Gorolka ż., Gorolowice lm nm.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. góralka
Wiktionary
rzecz.
:: fm. gorol m.
przym. gorolski
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk górolka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pejor. także żart. dowolna polska miejscowość poza Śląskiem
Wiktionary
rzecz. Gorol mos., Gorolka ż., Gorolijo ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. związany z gorolami, dotyczący goroli
Wiktionary
(1.1) Najbardziej gorolską potrawą jest chyba zasmażana cukinia.
(1.1) To są jakieś gorolskie zwyczaje.
Wiktionary
rzecz. Gorol mos., gorol mos., gorolka ż., gorolstwo n., gorolyja ż.
Wiktionary
(1.1) chadziajski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bycie gorolem
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. grupa lub ogół goroli
Wiktionary
(1.1) Jej gorolstwo wyłazi w godce.
(1.1) Najechało po wojnie tego gorolstwa.
Wiktionary
rzecz. gorol mos., gorolka ż., gorolyja ż.
przym. gorolski
Wiktionary
(1.2) chadziajstwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. tereny na północny wschód od Górnego Śląska, rozbiorowa gubernia kielecka
Wiktionary
(1.1) Tak mogło być ino w gorolyi.
Wiktionary
rzecz. gorol mos., gorolka ż., gorolstwo n.
przym. gorolski
Wiktionary
goroń tatrzański - gatunek chrząszcza z rodziny otrupkowatych
SJP.pl
1. dawniej: górna część klatki piersiowej;
2. dawniej: przednia część męskiej koszuli;
3. dawniej: dekolt sukni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. górna część klatki piersiowej
(1.2) przest. przednia część męskiej koszuli
(1.3) dekolt sukni
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Czuł jej potężne piersi na swoim gorsie, dotykał jej aksamitnych włosów, gładził jej ramiona, jej łzy ciekły mu po rękach.
(1.2) W zieleni żywopłotu pojawił się śnieżny frakowy gors i przycięta w klin bródka flibustiera.
(1.3) Czarna szata, rozchylona na gorsie, odsłaniała nieporównanej białości szyję.
Wiktionary
rzecz. gorset m., gorsecik m., gorseciarstwo n., gorseciarz m., gorsieciarka ż., gorseciarnia ż., gorsetnik m.
przym. gorsetowy, gorseciarski
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzem. kobieta zajmująca się szyciem na miarę gorsetów, biustonoszy i pasów do pończoch
Wiktionary
(1.1) Zuza jest szczupła, ale ma duży biust, więc zazwyczaj korzysta z usług gorseciarki.
Wiktionary
IPA: ˌɡɔrsɛˈt͡ɕarka, AS: gorsećarka
Wiktionary
rzecz. gorset m., gorseciarstwo n.
przym. gorsetowy, gorseciarski
Wiktionary
dotyczący gorseciarstwa lub gorseciarki
SJP.pl
1. szycie gorsetów , biustonoszy itp;
2. zawód gorseciarki
SJP.pl
osoba zajmująca się zawodowo szyciem gorsetów, biustonoszy i pasów do pończoch
SJP.pl
1. zdrobnienie od: gorset;
2. górna, usztywniona za pomocą sztywnej taśmy, część spódnicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od gorset
Wiktionary
rzecz. gorset m., gors mrz.
Wiktionary
1. część damskiej bielizny będąca połączeniem stanika z pasem opinającym ciało aż do talii;
2. część kobiecego stroju ludowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) część ubioru damskiego używana od końca XIV wieku do pierwszej dekady XX wieku;
(1.2) med. aparat do unieruchamiania, odciążania i korekcji kręgosłupa;
(1.3) daw. szeroki pas
(1.4) część stroju ludowego
(1.5) przen. coś co krępuje, odbiera swobodę
Wiktionary
Gorset – część ubioru damskiego używana od końca XIV wieku. Podstawowym zadaniem gorsetu było niegdyś głównie usztywnienie korpusu, uwydatnienie biustu, podkreślenie i wysmuklenie linii talii, dziś natomiast gorsety służą także redukcji tkanki tłuszczowej, wzmocnieniu mięśni brzucha, przywróceniu jędrności skóry po np. ciąży. Niekiedy zakładany również przez mężczyzn dla odpowiedniego ukształtowania sylwetki i jako pomoc w ćwiczeniach.
Wikipedia
(1.1) Zaraz otwierają się drzwi sypialni małżeńskiej i ukazuje się Dulska w gorsecie i spódnicy.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔrsɛt, AS: gorset
Wiktionary
rzecz. gorseciarka ż., gorseciarstwo n., gorseciarnia ż.
:: zdrobn. gorsecik m.
przym. gorsetowy, gorseciarski
Wiktionary
(1.4) stan (sukni)
(1.5) ograniczenie
Wiktionary
hamować progresję skrzywienia i kształtować symetrię klatki piersiowej oraz tułowia
SJP.pl
błąd kształtu powierzchni walcowej mający miejsce, gdy pole przekroju poprzecznego w części środkowej jest mniejsze niż w częściach końcowych; siodłowość
SJP.pl
przymiotnik od: gorset
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gorzki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pogorszenie, zło większe niż poprzednie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gorszyć.
Wiktionary
czas. gorszyć
Wiktionary
bycie gorszym
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: zły
SJP.pl
forma przymiotnika. (supletywna)
(1.1) stopień wyższy od przymiotnika: zły
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp., ter. od: gorszyć
Wiktionary
(1.1) Dziś mam gorszy dzień.
(1.1) Dzisiaj zupa jest jeszcze gorsza niż wczoraj!
(2.1) Jacek swoim zachowaniem gorszy innych uczniów w klasie.
Wiktionary
(1.1) przysł. gorzej
Wiktionary
osoba, która demoralizuje otoczenie, powoduje czyjś upadek moralności i zepsucie obyczajów; deprawator, demoralizator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek, który wywołuje zgorszenie
Wiktionary
kobieta, która demoralizuje otoczenie, powoduje czyjś upadek moralności i zepsucie obyczajów; deprawatorka, demoralizatorka
SJP.pl
1. wzbudzać gwałtowne, nieprzychylne emocje; wzburzać, bulwersować;
2. wywierać zły, demoralizujący wpływ na kogoś; demoralizować, deprawować, znieprawiać
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. zgorszyć)
(1.1) wywoływać demoralizację
(1.2) wywoływać oburzenie
czasownik zwrotny niedokonany gorszyć się (dk. zgorszyć się)
(2.1) ulegać demoralizacji
(2.2) oburzać się
Wiktionary
(1.1) Przypominam wam, że paszkwil ów potępił sobór, a sam Falkenberg gorszące i kacerskie swe tezy musiał odwołać pod groźbą stosu.
(1.2) Jezus jednak świadom tego, że uczniowie Jego na to szemrali, rzekł do nich: To was gorszy?
Wiktionary
rzecz. zgorszenie n., gorszenie n.
czas. zgorszyć dk.
Wiktionary
wywierający zły, demoralizujący wpływ, wywołujący zgorszenie, oburzenie; niewłaściwy, rażący
SJP.pl
Gort (irl. "Gort Inse Guaire") – miasto w południowo-zachodniej części hrabstwa Galway w prowincji Connacht w Irlandii. W 2011 roku liczba mieszkańców wynosiła 2644 osoby.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Gortatowice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie rawskim, w gminie Cielądz.
Do 1954 roku istniała gmina Gortatowice. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Gortatowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Turów. czerwona farba do barwienia przędzy
(1.2) gw-pl|Turów. przędza barwiona gorunem (1.1)
Wiktionary
(1.2) gw. Turów Wziena pieknie gorunem wysywanom burke i posła do kościoła.
Wiktionary
przym. gorunowy
Wiktionary
miasto i kraina historyczna we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w regionie Friuli-Wenecja Julijska;
Wiktionary
Gorycja ( Gorizia, Gorica, Gurize, Görz) – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Friuli-Wenecja Julijska, w prowincji Gorycja, przy granicy ze Słowenią, u podnóża Alp Julijskich. Siostrzane miasto słoweńskiej Novej Goricy.
Nazwa miasta pochodzi prawdopodobnie od słoweńskiego słowa "gorica", oznaczającego "niewielkie wzgórze".
Wikipedia
(1.1) Słoweńsko-włoskim Berlinem była Gorycja (Gorizia). Tak naprawdę we wschodniej części w Novej Goricy, na terytorium jugosłowiańskim, w chwili podziału latem 1947 r. znajdowały się tylko peryferie miasta. Ale i tak zbudowano mur dzielący newralgiczny punkt miejscowości: dworzec kolejowy (…).
Wiktionary
rzecz. gorycjanka ż., gorycjanin mos., Gorycjanin mos., Gorycjanka ż.
przym. gorycki, gorycyjski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Gorycji; osoba z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Gorycja ż., Gorycjanin mos., Gorycjanka ż.
:: fż. gorycjanka ż.
przym. gorycki, gorycyjski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Gorycji; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Gorycja ż., Gorycjanin mos., Gorycjanka ż.
:: fm. gorycjanin mos.
przym. gorycki, gorycyjski
Wiktionary
przymiotnik od: Gorycja (miejscowość we Włoszech)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gorycją, dotyczący Gorycji
Wiktionary
(1.1) Chłopstwo w zgromadzeniach stanowych nie brało udziału, z jednym krótko trwającym wyjątkiem w hrabstwie goryckim.
Wiktionary
rzecz. gorycjanka ż., gorycjanin mos., Gorycjanka ż., Gorycjanin mos., Gorycja ż.
Wiktionary
(1.1) rzad. gorycyjski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Gorycją, dotyczący Gorycji
Wiktionary
(1.1) […] zwiedzałem pobojowiska: sławną Podgorę, Monte Santo, wdrapałem się na zamek gorycyjski, rozwalony granatami. Najstraszniej wyglądała dolina róż i cmentarz (Campo Santo) gorycyjski! Przez cmentarz szły rowy — z jednej strony Włosi, z drugiej Austriacy, przekopujący się do siebie poprzez groby! uwsp.
Wiktionary
rzecz. gorycjanka ż., gorycjanin mos., Gorycja ż., Gorycjanin mos., Gorycjanka ż.
Wiktionary
(1.1) gorycki
Wiktionary
1. smak gorzki; gorzkość;
2. w przenośni: rozczarowanie, rozgoryczenie, zniechęcenie, żal, smutek, udręka, cierpienie;
3. substancja o gorzkim smaku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gorzki smak
(1.2) przen. negatywne odczucie
(1.3) substancja o gorzkim smaku
Wiktionary
(1.1) W Magdy sałatce wyczułem niemałą gorycz.
Wiktionary
przym. goryczkowaty, goryczkowy
rzecz. gorczyca ż., rozgoryczenie, goryczak, goryczel, goryczka, goryczkowatość, gorycznik
czas. rozgoryczać
Wiktionary
(1.1) gorzkość, żółć
(1.2) cierpkość, rozczarowanie, zniechęcenie, rozgoryczenie, smutek, szorstkość, zgorzknienie, zgryźliwość, żal, książk. żółć
(1.3) piołun
Wiktionary
goryczak żółciowy: grzyb o brązowym kapeluszu, niejadalny z powodu gorzkiego smaku
SJP.pl
niewielka roślina z rodziny złożonych, o szorstkich, lancetowatych liściach i żółtych kwiatach
SJP.pl
Goryczel ("Picris") – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Należy do niego 46 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje Stary Świat i Australię. W Polsce występuje jeden gatunek rodzimy z tego rodzaju – goryczel jastrzębcowaty "Picris hieracioides". "Picris asplenioides" wykorzystywany był w starożytnym Egipcie w rytuałach pogrzebowych.
Wikipedia
1. lekko gorzki smak czegoś;
2. roślina zielna z rodziny goryczkowatych; gencjana;
3. substancja o gorzkim smaku; gorycz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Gentiana|L.|ref=tak., rodzaj roślin zielnych z rodziny goryczkowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju goryczka (1.1)
(1.3) zdrobn. od gorycz, gorzki posmak
Wiktionary
Zo
Wikipedia
rzecz. gorycz ż., goryczkowate nmos.
przym. goryczkowy, goryczkowaty
Wiktionary
rodzina roślin dwuliściennych
SJP.pl
Go
Wikipedia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest goryczkowate
Wiktionary
przym. goryczkowaty
przysł. goryczkowato
rzecz. gorycz ż.
Wiktionary
1. lekko gorzki, zawierający goryczkę;
2. o cechach goryczkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych
SJP.pl
Goryczkowce ("Gentianales" Lindl.) – rząd roślin okrytonasiennych. Obejmuje 5 rodzin z 1118 rodzajami i ponad 19,8 tysiącami gatunków, z czego 611 rodzajów i ponad 13,1 tysięcy gatunków należy do rodziny marzanowatych "Rubiaceae". Rośliny te występują na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy, ale najbardziej zróżnicowane są w strefie równikowej.
Wikipedia
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych
SJP.pl
cecha czegoś zawierającego goryczkę, mającego posmak goryczki
SJP.pl
przymiotnik od: goryczka
SJP.pl
zielna z rodziny krzyżowych; gorczycznik
SJP.pl
rodzaj roślin zielnych z rodziny goryczkowatych
SJP.pl
Goryczuszka ("Gentianella" Moench) – rodzaj roślin zielnych z rodziny goryczkowatych. Obejmuje co najmniej 303 gatunki. Występują one w strefach umiarkowanych na obu półkulach (z wyjątkiem Afryki). W Polsce w zależności od ujęcia systematycznego rośnie od 5 do 9 gatunków.
Wikipedia
1. małpa człekokształtna
2. potocznie o ochroniarzu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Gorilla gorilla|ref=tak., największa małpa człekokształtna;
(1.2) zool. samiec goryla (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. osobisty ochroniarz, szczególnie jeśli wysoki i mocno zbudowany
Wiktionary
(1.1) Ledwie w krzaki wbiegamy, a tu ryk i tuż przy nas włazi na drzewo goryl.
(2.1) Teraz zobaczył ochroniarza. Był to goryl o kwadratowej szczęce wciśnięty w garnitur od Armaniego.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔrɨl, AS: goryl
Wiktionary
rzecz. gorylica ż., gorylątko n.
:: zdrobn. gorylek m.
:: zgrub. gorylisko n.
przym. goryli
Wiktionary
zdrobnienie od: goryl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: goryl
(1.2) młody goryl
Wiktionary
IPA: ɡɔˈrɨlɛk, AS: gorylek
Wiktionary
rzecz. goryl mos./mzw.
Wiktionary
(1.2) gorylątko n.
Wiktionary