1. należący do goryla (małpy);
2. taki jak u goryla (małpy)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cechy goryla
Wiktionary
rzecz. goryl mzw./mos.
Wiktionary
samica goryla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. samica goryla
Wiktionary
IPA: ˌɡɔrɨˈlʲit͡sa, AS: gorylʹica
Wiktionary
rzecz. goryl, gorylątko
przym. goryli
Wiktionary
młode goryla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mały goryl
Wiktionary
rzecz. goryl mzw./mos.
Wiktionary
bylina z rodziny baldaszkowatych, rosnąca na łąkach i torfowiskach
SJP.pl
Gorysz ("Peucedanum" L.) – rodzaj roślin z rodziny selerowatych. Obejmuje 74 gatunki w tradycyjnym, szerokim ujęciu, ew. tylko 7 w przypadku wąskiego ujęcia. Rośliny te występują niemal w całej Europie i Azji, poza tym w północno-zachodniej Afryce. Do flory Polski należy 5 gatunków: gorysz alzacki "P. alsaticum", gorysz błotny "P. palustre", gorysz miarz "P. ostruthium", gorysz pagórkowy "P. oreoselinum" i gorysz siny "P. cervaria". Liczne gatunki wykorzystywane są jako rośliny lecznicze.
Wikipedia
Goryszewo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie mogileńskim, w gminie Mogilno.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
kraśnik goryszowiec - motyl z rodziny kraśnikowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) śrpol. zob. gorze.
Wiktionary
skrót od: gorzowski
SJP.pl
skrót
(1.1) = gorzowski
Wiktionary
żartobliwie: gorzałka, wódka
SJP.pl
Gorzanów ( Grafenort) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Bystrzyca Kłodzka, nad Nysą Kłodzką, w Rowie Górnej Nysy, na pograniczu Wysoczyzny Łomnicy i Obniżenia Bystrzycy Kłodzkiej, u stóp Krowiarek, na wysokości około 310–325 m n.p.m.
Wikipedia
potocznie: wódka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. spoż. silny napój alkoholowy, wódka
Wiktionary
(1.1) Gorzała nic nie pomoże na twoje problemy.
(1.1) A wszyscy piszczą, a narzekają, jak przyjdzie dziadowi co dać abo i drugiemu, ale na gorzałę mają.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈʒawa, AS: gožau̯a
Wiktionary
rzecz. gorzelnictwo n., gorzelnia ż., zdrobn. gorzałka
przym. gorzelniany, gorzelniczy
Wiktionary
(1.1) zob. wódka, alkohol.
Wiktionary
zdrobnienie od: gorzałka; gorzałeczka
SJP.pl
zdrobnienie od: gorzałka; gorzałczyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: gorzałka
Wiktionary
IPA: ˌɡɔʒaˈwɛt͡ʃka, AS: gožau̯ečka
Wiktionary
rzecz. gorzałka ż., gorzelnia ż., gorzelnictwo n.
przym. gorzelniany, gorzelniczy
Wiktionary
wysokoprocentowy napój alkoholowy; wódka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. przest. wódka
Wiktionary
(1.1) Na tryumf po zwycięstwie napili się gorzałki i poszli spać z dobrym zdrowiem, cokolwiek podochoceni.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈʒawka, AS: gožau̯ka
Wiktionary
rzecz. gorzelnia ż., gorzelnictwo n.
:: zdrobn. gorzałeczka ż.
:: zgrub. gorzała ż.
przym. gorzelniany, gorzelniczy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk gorzołka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. bieda, nędza
Wiktionary
Gorze – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Mozela.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 1389 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 77 osób/km² (wśród 2335 gmin Lotaryngii Gorze plasuje się na 287. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 233.).
Wikipedia
IPA: ˈɡɔʒɛ, AS: gože
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: źle
SJP.pl
forma przysłówka.
(1.1) stopień wyższy przysłówka źle
forma czasownika.
(2.1) 2 os. lp. rozk. od gorzeć
Wiktionary
(1.1) Jest gorzej, niż myślałem.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔʒɛj, AS: gožei ̯
Wiktionary
rzecz. gorszenie n., zgorszenie n., pogarszanie n., pogorszenie n., gorszyciel m., gorszycielka ż., gorzałka ż., gorzelnia ż.
czas. gorszyć ndk., zgorszyć dk., pogarszać ndk., pogorszyć dk.
przym. gorszy, gorzki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
odnoszący się do gorzelnictwa lub gorzelni; gorzelniczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. wykwalifikowany pracownik gorzelni, zwykle nadzorujący robotników lub ruch gorzelni
przymiotnik
(2.1) daw. odnoszący się do gorzelni albo do gorzelnictwa
Wiktionary
(1.1) Piją wszyscy i gdyby zastosować do tej sytuacji przysłowie, że szewc bez butów chodzi, jedynym trzeźwym człowiekiem u nas byłby gorzelany.
(2.1) Łeb, pełen wódki, pęka i kipi w słońcu jak kocioł gorzelany.
Wiktionary
IPA: ˌɡɔ.ʒɛ.ˈlã.nɨ, AS: go.že.lã.ny
Wiktionary
rzecz. gorzałka ż., gorzała ż., gorzałeczka ż., gorzelnik m., gorzelnia ż., gorzelnictwo n., gorzalina ż., gorzałczyna ż., gorzalica ż., gorzałkoś ż., gorzelnica ż.
:: (2.1) fż. gorzelana
przym. gorzelniany, gorzelniczy, gorzałkowy, gorzelny, daw. gorzałczany
Wiktionary
(1.1) gorzelnik, rzad. gorzalnik, rzad. gorzelny, rzad. gorzałczalny
(2.1) gorzelniany, gorzelniczy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zakład produkujący alkohol etylowy metodą fermentacyjną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zakład wytwarzający alkohol etylowy metodą fermentacyjną, na ogół z surowców skrobiowych;
Wiktionary
Zobacz też: Gorzelnia w innych znaczeniach tego słowa.
Gorzelnia – zakład produkujący spirytus surowy (nieoczyszczony alkohol etylowy) metodą fermentacyjną z surowców skrobiowych (np. ziemniaki, zboża) lub innych, np. cukrowych. Surowcami innymi mogą być melasa lub syrop cukrowy, bądź też buraki cukrowe. Obecnie większość gorzelni nie produkuje alkoholu etylowego z ziemniaków ze względu na wysokie koszty produkcji.
Wikipedia
(1.1) Oskar Rudziński rozbudował gospodarstwo: przebudował stawy, w których hodowano ryby, odwodnił ziemię, zbudował cegielnię i gorzelnię, założył bażantarnię.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈʒɛlʲɲa, AS: goželʹńa
Wiktionary
rzecz. pogorzelec mos., gorzałka ż., gorzała ż., gorzałeczka ż., gorzelnik m., gorzelnictwo n., gorzelana ż., gorzelany m.
przym. gorzelniany, gorzelany, gorzelniczy, gorzelny
Wiktionary
dotyczący gorzelnictwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący gorzelnictwa, odnoszący się do gorzelnictwa, związany z gorzelnictwem
Wiktionary
IPA: ˌɡɔʒɛlʲˈɲãnɨ, AS: goželʹńãny
Wiktionary
rzecz. pogorzelec mos., gorzałka ż., gorzała ż., gorzałeczka ż., gorzelnik m., gorzelnia ż., gorzelnictwo n., gorzalina ż., gorzałczyna ż., gorzalica ż., gorzałkoś ż., gorzelnica ż., gorzelany m., gorzelana ż.
przym. gorzelniczy, gorzałkowy, gorzelny, gorzelany
Wiktionary
(1.1) gorzelniczy, gorzelany
Wiktionary
dział przemysłu zajmujący się produkcją spirytusu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dział przemysłu, zajmujący się wytwarzaniem spirytusu surowego metodą fermentacji cukrów i destylacji spirytusu;
Wiktionary
Gorzelnictwo – przemysłowa produkcja spirytusu surowego w gorzelniach. Alkoholowa fermentacja surowców węglowodanowych (ziemniaki, zboże, owoce) i destylacyjne oddzielanie spirytusu.
W zależności od stosowanego surowca rozróżnia się: gorzelnictwo rolnicze, gorzelnictwo przemysłowe i gorzelnictwo owocowe.
Wikipedia
IPA: ˌɡɔʒɛlʲˈɲit͡stfɔ, AS: goželʹńictfo
Wiktionary
rzecz. gorzelnia ż., gorzałka ż., gorzała ż., gorzałeczka ż., gorzelnik mos., gorzelana ż., gorzelany mos.
przym. gorzelniany, gorzelany, gorzelniczy, gorzelny
Wiktionary
dotyczący gorzelnictwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący gorzelnictwa, odnoszący się do gorzelnictwa, związany z gorzelnictwem
Wiktionary
IPA: ˌɡɔʒɛlʲˈɲit͡ʃɨ, AS: goželʹńičy
Wiktionary
rzecz. gorzałka ż., gorzała ż., gorzałeczka ż., gorzelnik m., gorzelnia ż., gorzelnictwo n., gorzalina ż., gorzałczyna ż., gorzalica ż., gorzałkoś ż., gorzelnica ż., gorzelany m., gorzelana ż.
przym. gorzelniany, gorzałkowy, gorzelny, gorzelany
Wiktionary
(1.1) gorzelniany, gorzelany
Wiktionary
pracownik lub właściciel gorzelni
SJP.pl
Gorzelnik – osoba pracująca w gorzelni zajmująca się produkcją wysokoprocentowego spirytusu surowego w wyniku alkoholowej fermentacji cukrów i wydzielanie tego spirytusu ze sfermentowanego zacieru przez destylację.
W dawnej Polsce w X–XIII wieku, osoba służebna zajmująca się wytwarzaniem alkoholu na potrzeby dworu książęcego. Nazwa zawodu pochodzi od słowa gorzałka, jak pod koniec średniowiecza we wschodniej Europie określano wódkę.
Wikipedia
Gorzeszów (przed 1945 niem. "Görtelsdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kamiennogórskim, w gminie Kamienna Góra.
Wikipedia
Gorzewko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie obornickim, w gminie Ryczywół.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
goreć;
1. przestarzale: płonąć, palić się;
2. jaśnieć, błyszczeć;
3. być pokrytym rumieńcem; rumienić się;
4. być ogarniętym silnymi, gwałtownymi uczuciami
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) palić się
(1.2) świecić się
(1.3) przen. być ogarniętym przez silne uczucie
Wiktionary
rzecz. pogorzelec m.
czas. zagorzeć dk., zgorzeć dk.
przym. gorący, ogorzały
Wiktionary
(1.1) goreć
Wiktionary
przymiotnik od: Gorzeń, Gorzeń Dolny, Gorzeń Górny
SJP.pl
Gorzeński ("Ostroróg-Gorzeński") – polski herb hrabiowski, odmiana herbu Nałęcz.
Wikipedia
potocznie: wódka o gorzkim smaku
SJP.pl
słodki z gorzkawym posmakiem
SJP.pl
słonawy z posmakiem gorzkawym
SJP.pl
słony z gorzkawym posmakiem
SJP.pl
→ gorzkawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co gorzkawe
Wiktionary
przym. gorzkawy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) o lekko, względnie gorzkim smaku; dosyć gorzki
Wiktionary
(1.1) Generalna zasada mówi, że im dłużej palone są ziarna, tym kawa staje się mocniejsza i ma coraz bardziej gorzkawy posmak.
Wiktionary
IPA: ɡɔʃˈkavɨ, AS: goškavy
Wiktionary
rzecz. gorzkawość ż., gorzkość ż.
przym. gorzki
przysł. gorzko
wykrz. gorzko
Wiktionary
(1.1) goryczkowaty
Wiktionary
1. mający ostry nieprzyjemny smak;
2. niesłodzony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu
(1.2) przen. taki, który jest smutny, bolesny, nieprzyjemny
Wiktionary
Go
Wikipedia
(1.1) Po dziesięciu minutach Bormann kazał otworzyć drzwi, w pokoju pachniało gorzkimi migdałami, czyli cyjankiem.
(1.2) Newerly zręcznie ominął w niej wszystko, co było gorzką prawdą.
(1.2) [...] Polacy dojrzeli do europejskiego myślenia i własnej gorzkiej świadomości, że byli nie tylko ofiarami, ale i katami w tej wojnie.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔʃʲci, AS: gošʹḱi
Wiktionary
przym. gorzkawy
rzecz. gorzkość ż., zgorzknienie n.
przysł. gorzko, gorzkawo
wykrz. gorzko
temsłow. gorzko-
Wiktionary
roślina z rodziny goryczkowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
gorzkla właściwa - drzewo lub krzew z rodziny biegunecznikowatych o dużych, czerwonych owocach, uprawiane w Ameryce, Azji i Afryce; gorzknia właściwa, gorzkodrzew właściwy, kwasja gorzka
SJP.pl
gorzknia właściwa - drzewo lub krzew z rodziny biegunecznikowatych o dużych, czerwonych owocach, uprawiane w Ameryce, Azji i Afryce; gorzkla właściwa, gorzkodrzew właściwy, kwasja gorzka
SJP.pl
1. o czymś: nabierać goryczy, stawać się gorzkim;
2. o kimś: stawać się zgorzkniałym, apatycznym; tetryczeć
SJP.pl
gorzknik kanadyjski - roślina o długiej łodydze, na której osadzone są dwa szerokie liście
SJP.pl
o cechach gorzknikowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
o cechach gorzknikowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
1. mający ostry nieprzyjemny smak;
2. niesłodzony
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w gorzkim smaku
(1.2) z przykrym odczuciem
wykrzyknik
(2.1) weselny okrzyk zachęty do pocałunku
Wiktionary
(1.1) Zrobiło mi się gorzko w ustach.
(1.2) Gorzko żałuję, że nie nabyłem umiejętności robienia pięknych obrazów.
(2.1) Goście zaczęli głośno krzyczeć: „Gorzko! Gorzko! Gorzko!”
Wiktionary
rzecz. gorzkość ż., zgorzknienie n.
przym. gorzkawy, gorzki
przysł. gorzkawo
temsłow. gorzko-
Wiktionary
rodzaj grzybów z rodziny borowikowatych
SJP.pl
kwaśny z posmakiem gorzkim
SJP.pl
słodki z gorzkim posmakiem
SJP.pl
słony z posmakiem gorzkim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) słony z gorzkim odcieniem
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Gorzkowice – wieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Gorzkowice.
Miejscowość jest siedzibą gminy Gorzkowice.
Gorzkowice uzyskały lokację miejską w 1494 roku, zdegradowane przed 1520 rokiem.
Wikipedia
mieszkaniec Gorzkowic (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Gorzkowic (wsi w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Gorzków
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ gorzki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co gorzkie
Wiktionary
przym. gorzki, gorzkawy
rzecz. zgorzknienie n.
przysł. gorzko
wykrz. gorzko
Wiktionary
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. osiedle w Nowym Sączu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. mieszkaniec Gorzowa Wielkopolskiego;
2. mieszkaniec Gorzowa Śląskiego;
3. mieszkaniec Gorzowa
SJP.pl
1. mieszkanka Gorzowa Wielkopolskiego;
2. mieszkanka Gorzowa Śląskiego;
3. mieszkanka Gorzowa
SJP.pl
przymiotnik od: Gorzów Śląski, Gorzów Wielkopolski, Gorzowskie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. odnoszący się do Gorzowa Śląskiego
(1.2) geogr. odnoszący się do Gorzowa Wielkopolskiego
Wiktionary
(1.2) Wtedy też Sekretarz Episkopatu uzyskał zgodę na zwrócenie się do rządu PRL o nihil obstat w sprawie podziału administracji gorzowskiej na trzy diecezje.
Wiktionary
rzecz. Gorzowskie n., gorzowianin m., gorzowianka ż., Gorzów m.
Wiktionary
przymiotnik od: Gorzów Śląski, Gorzów Wielkopolski, Gorzowskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Poznań. wódka
Wiktionary
(1.1) – Najpierw sprawy, potem gorzoła – wyjaśnił, uśmiechając się do Teosia, który natychmiast zrobił nadąsaną minę jak dziecko, któremu niedobry ojciec schował za karę zabawki.
Wiktionary
rzecz. gorzołka ż.
:: zdrobn. gorzołeczka ż.
przym. gorzołczany
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. mało wart
Wiktionary
rzecz. gorzołka ż., gorzoła ż., gorzołeczka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zdrobn. od: gorzołka
Wiktionary
rzecz. gorzołka ż., gorzoła ż.
przym. gorzołczany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. spoż. wódka
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. gorzołeczka ż.
:: zgrub. gorzoła ż.
przym. gorzołczany
Wiktionary
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Gorzupia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa wielu wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Gorzyce
SJP.pl
mieszkaniec Gorzyc (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Gorzyc (wsi w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj ptaków z rodziny gorzykowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodziny nazwa systematyczna|Pipridae|ref=tak.;
Wiktionary
o cechach gorzykowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
Gorzykowate, gorzyki (Pipridae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes). Obejmuje ponad 50 gatunków zamieszkujących lasy Ameryki Południowej, Centralnej oraz Trynidadu i Tobago.
Wikipedia
o cechach gorzykowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Gorzysław z małżonką; Gorzysławowie
SJP.pl
Gorzysław z małżonką; Gorzysławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gorzysława lub z nim związany
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zob. Gorzów Wielkopolski.
(1.2) zob. Gorzów Śląski.
(1.3) geogr. wieś w województwie małopolskim, w powiecie oświęcimskim
Wiktionary
rzecz. Gorzowianin mos., Gorzowianka ż.
przym. gorzowski
Wiktionary
upał, skwar, bardzo wysoka temperatura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. skwar, upał
Wiktionary
(1.1) Męczy mnie ten gorąc, nie da się żyć bez klimy.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔrɔ̃nt͡s, AS: gorõnc
Wiktionary
rzecz. pogorzelec mos., gorąco n., gorączka ż.
przym. gorący, gorączkowy
przysł. gorąco, gorączkowo
Wiktionary
(1.1) gorąco, skwar, upał
Wiktionary
potocznie: gorąca, gotowana potrawa
SJP.pl
upał, skwar, ciepło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wysoka temperatura, upał
przysłówek
(2.1) bardzo ciepło, upalnie
(2.2) pot. niebezpiecznie
(2.3) serdecznie, wylewnie
Wiktionary
(2.1) Na plażaaży było tak gorąco, że większość turystów spędzała czas w morzu.
(2.2) Zaczyna robić się gorąco. Uciekajmy.
(2.3) Pozdrawiam gorąco pana córkę.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈrɔ̃nt͡sɔ, AS: gorõnco
Wiktionary
rzecz. pogorzelec mos., gorąc mrz., gorącość ż.
przym. gorący
czas. gorączkować
Wiktionary
1. cecha konia o dużym temperamencie i sprawności fizycznej, zwykle rasy angloarabskiej;
2. cecha osoby zachowującej się niespokojnie, nierozważnie, ulegającej emocjom;
3. cecha zwierzęcia zdolnego do utrzymywania temperatury wewnętrznej ciała na względnie stałym poziomie, niezależnym od temperatury otoczenia; stałocieplność, ciepłokrwistość, endotermiczność, homojotermia, homeotermia
SJP.pl
1. o koniach: o dużym temperamencie i sprawności fizycznej, zwykle rasy angloarabskiej; ciepłokrwisty;
2. zachowujący się niespokojnie, nierozważnie, ulegający emocjom;
3. właściwy komuś zachowującemu się niespokojnie, nierozważnie, ulegającemu emocjom, np. gorącokrwisty głos;
4. o zwierzęciu: zdolny do utrzymywania temperatury wewnętrznej ciała na względnie stałym poziomie, niezależnym od temperatury otoczenia; stałocieplny, ciepłokrwisty, endotermiczny, homojotermiczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o koniu: czystej krwi, szlachetnej rasy i żywego temperamentu
(1.2) o człowieku: o wybuchowym temperamencie, namiętny
Wiktionary
(1.1) Koń czystej krwi arabskiej to jedna z podstawowych ras koni gorącokrwistych.
Wiktionary
IPA: ˌɡɔrɔ̃nt͡sɔˈkr̥fʲistɨ, AS: gorõncokr̦fʹisty
Wiktionary
1. bycie gorącym;
2. przestarzale: gorąco - upał, skwar, ciepło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. cecha tego, co ma bardzo wysoką temperaturę
(1.2) przest. cecha tego, który jest bardzo w coś zaangażowany
(1.3) przest. cecha tego, w co ludzie żarliwie się angażują
Wiktionary
(1.1) A jeśli tymczasem złoci się zaledwie wino, snadź w krwi młodej więcej słońca niż purpury, póki lata gorącości nie dopalą krwi w żyłach i winnej macicy gron!
(1.2) Co więcej, że właśnie to niedołęstwo będzie głosem doświadczenia, umiejącego zapalczywość i gorącość przekuwać na oręż dla głębokich kalkulacji, arcydoniosłych planów!
(1.3) Gorącość bitwy nie pozwalała brać niewolnika.
Wiktionary
rzecz. gorąco n.
przym. gorący
przysł. gorąco
Wiktionary
rzadko: żółty o pomarańczowym odcieniu
SJP.pl
1. bardzo ciepły, mający wysoką temperaturę; rozpalony; upalny;
2. silnie grzejący, ogrzewający, prażący;
3. pełen uczucia; serdeczny, życzliwy;
4. żywy, gwałtowny, pełen żarliwości
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) bardzo ciepły, tak, że odczuwany nieprzyjemnie
(1.2) przen. namiętny
(1.3) przen. serdeczny
(1.4) techn. przygotowany do natychmiastowego uruchomienia
Wiktionary
(1.1) Żelazko jest bardzo gorące.
(1.2) Moja żona nie jest już tak gorąca, jak kiedyś…
(1.3) Przesyłam Wam wszystkim gorące buziaki i pozdrowienia!
Wiktionary
IPA: ɡɔˈrɔ̃nt͡sɨ, AS: gorõncy
Wiktionary
rzecz. pogorzelec mos., gorąc m., gorąco n., gorączka ż., gorącość ż.
czas. gorączkować, gorzeć ndk.
przysł. gorąco
Wiktionary
(1.1) ciepły, upalny, skwarny, rozpalony; gw. Górny Śląsk gorki
(1.2) napalony, podniecony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃;
(1.2) książk. przen. stan uniesienia emocjonalnego
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) przest. człowiek porywczy, zapalczywy
Wiktionary
Gorączka (łac. "febris") – stan eutermii towarzyszący chorobie polegający na zwiększeniu temperatury ciała w punkcie nastawczym powyżej normy. Pierwotne znaczenie tego objawu to obronna odpowiedź organizmu na atak wirusów, bakterii, grzybów, obecność ciał obcych, alergenów, martwych fragmentów tkanek i chemicznych pirogenów.
Wikipedia
(1.1) Nie idziesz dzisiaj do szkoły, bo masz gorączkę.
(2.1) Ten gorączka znów poleciał do szefa z awanturą.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈrɔ̃n͇t͡ʃka, AS: gorõṇčka
Wiktionary
rzecz. gorąc m.
czas. gorączkować ndk.
przym. gorączkowy, podgorączkowy, bezgorączkowy, gorący
przysł. gorączkowo
Wiktionary
(1.1) (podwyższona / wysoka) temperatura
(1.2) szał, ferwor, podnieta, podniecenie, ekscytacja
(2.1) gorąca głowa
Wiktionary
wywołujący gorączkę
SJP.pl
1. mieć podwyższoną temperaturę ciała;
2. gorączkować się - potocznie: irytować się, niecierpliwić się
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) mieć wysoką temperaturę ciała spowodowaną chorobą
czasownik zwrotny niedokonany gorączkować się
(2.1) denerwować się
Wiktionary
rzecz. gorączka ż., gorączkowanie n., gorąco n.
przym. gorący, gorączkowy, podgorączkowy, bezgorączkowy
przysł. gorąco
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób gorączkowy
Wiktionary
(1.1) W głównym hangarze panuje chaos. Oficerowie pokładowi gorączkowo kierują tłumy na transportowce.
Wiktionary
rzecz. gorąc mrz., gorączka ż.
czas. gorączkować się ndk.
przym. gorączkowy
Wiktionary
1. występujący podczas gorączki - podwyższonej temperatury ciała (np. gorączkowe majaczenia, gorączkowe drgawki);
2. pełen podniecenia, zniecierpliwienia, niepokoju (np. gorączkowy pośpiech, gorączkowa atmosfera przed wyjazdem)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący gorączki, związany z gorączką
(1.2) taki, w którym przejawiają się pośpieszne, niespokojne a przy tym wzmożone działania
Wiktionary
(1.2) W tym bezruchu dochodziły ją urywki gorączkowych rozmów przez komunikatory, ale nie wychwytywała poszczególnych słów.
Wiktionary
przym. bezgorączkowy
rzecz. gorąc mrz., gorączka mzw./ż.
Wiktionary
kobieta z podniesioną temperaturą ciała
SJP.pl
człowiek mający gorączkę
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: gorąco
SJP.pl
Goręczyno, dodatkowa nazwa w języku kaszubskim Gòrãczëno, (niem. Gorrenschin) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Somonino. Leży nad Radunią przy wschodnim krańcu Kaszubskiego Parku Krajobrazowego. Przez miejscowość prowadzi "Szlak kajakowy rzeki Raduni". Najbliższa stacja kolejowa to Somonino lub Sławki na trasie magistrali węglowej (Maksymilianowo-Kościerzyna-Gdynia). Ma status sołectwa
Wikipedia
stopień wyższy od przymiotnika: gorący; bardziej gorący
SJP.pl
miasto na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie (polski egzonim);
Wiktionary
Gorłówka (ukr. Горлівка, "Horliwka"; ros. Горловка, "Gorłowka") – miasto we wschodniej części Ukrainy, w obwodzie donieckim; niecałe 240 tys. mieszkańców (2022). Ośrodek wydobycia węgla kamiennego. Ważny węzeł kolejowy. Obecna nazwa miejscowości pochodzi od geologa rosyjskiego Piotra Gorłowa, który prowadził prace badawcze na terenie osady. Od 2014 znajduje się pod kontrolą Donieckiej Republiki Ludowej.
Wikipedia
przym. gorłowski
Wiktionary
gorżciel właściwy - gatunek krzewu lub małego drzewa z rodziny biegunecznikowatych; gorzkla właściwa, gorzknia właściwa, gorzkodrzew właściwy, kwasja właściwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Gorżd
Wiktionary
rzecz. Gorżdy lm.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu kłajpedzkim.
Wiktionary
Gorżdy (lit. "Gargždai" ()) to miasto w zachodniej Litwie, położone w okręgu kłajpedzkim w rejonie kłajpedzkim, siedziba starostwa Gorżdy, 15 212 mieszkańców (2001).
Wikipedia
przym. gorżdowski
Wiktionary
przestarzale: futrzany kołnierzyk szczelnie opinający szyję
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
gOS (albo good OS) – dystrybucja systemu operacyjnego GNU/Linux stworzona przez ‘Good OS LLC’. Korzystała ze środowiska graficznego Enlightenment.
Sporą część programów oferowanych przez gOS można było uruchomić z poziomu przeglądarki internetowej – dystrybucja starała się wykorzystać przede wszystkim możliwości aplikacji webowych (GMail, Google Maps, Google Spreadsheets itp.).
Wikipedia
szczyt w Himalajach; Sziszapangma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Wspomnienie liturgiczne błogosławionego Gosberta obchodzone jest 13 lutego.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał, bardzo czysta i przezroczysta odmiana berylu;
Wiktionary
Goshenit – minerał, bardzo czysta, bezbarwna, przezroczysta odmiana berylu. Znany okaz oszlifowanego kamienia o masie ok. 62 ct. znajduje się w kolekcji Smithsonian Institution.
Wikipedia
IPA: ɡɔˈʃɛ̃ɲit, AS: gošẽńit
Wiktionary
zdrobnienie od: Małgorzata; Gośka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) poufała forma żeńskiego imienia Małgorzata
Wiktionary
(1.1) Jutro zadzwonię do Gosi.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔɕa, AS: gośa
Wiktionary
rzecz. Małgorzatka ż., Małgorzata ż., Małgosia ż., Małgośka ż., Gośka ż.
Wiktionary
(1.1) Małgorzatka ż., Małgosia ż., Małgośka ż., Gośka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko, np. Przemysław Gosiewski (1964-2010), polski polityk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Małgorzata (imię żeńskie)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gosi lub z nią związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Goslar – miasto powiatowe w środkowej części Niemiec, w kraju związkowym Dolna Saksonia, ulokowane u podnóża gór Harzu, stolica powiatu Goslar.
Historia Goslaru jest ściśle związana z górnictwem rud metali w obecnej dzielnicy miasta Rammelsberg. Założone w 922 miasto stało się siedzibą cesarzy dynastii salickiej, którzy wybudowali tu palatium cesarskie (niem. "Kaiserpfalz"), by móc lepiej kontrolować produkcję srebra.
Wikipedia
minerał, wodny siarczan cynku, tworzący rombowe kryształy i utwory stalaktytowe barwy białej, czerwonawej, niebieskawej i żółtawej
SJP.pl
skrót od: gospodarka, gospodarczy
SJP.pl
gospels;
1. styl muzyczny wywodzący się z religijnych pieśni Murzynów amerykańskich;
2. pieśń religijna lub ludowa utrzymana w klimacie jazzowym; gospel song
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) muz. styl muzyki chrześcijańskiej, wywodzący się z pieśni Afroamerykanów;
(1.2) muz. utwór w stylu gospel (1.1)
Wiktionary
Gospel (gospels) – rodzaj chrześcijańskiej muzyki obrzędowej (sakralnej), mającej swój początek w XIX-wiecznej kulturze czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych Ameryki. Muzyka ta charakteryzuje się silną rolą rytmu, a teksty mają charakter chrześcijański.
Wikipedia
(1.1) Obecnie współistnieją obok siebie zarówno klasyczny gospel, jak i jego nowoczesne odmiany, m.in. praise & worship.
(1.2) Na zakończenie zaśpiewajmy jakiś znany gospel.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔspɛl, AS: gospel
Wiktionary
rzecz. gospelowy
przym. gospelowy
Wiktionary
→ gospel; gospelsowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. związany z muzyką gospel, dotyczący muzyki gospel
Wiktionary
(1.1) Orkiestra wykona wiązankę utworów gospelowych.
Wiktionary
rzecz. gospel mrz./n.
Wiktionary
pieśń religijna lub ludowa utrzymana w klimacie jazzowym; gospel; gospel song
SJP.pl
mający związek z gospels (gospel), np. wykonawca gospelsowy; gospelowy
SJP.pl
potocznie: zapobiegliwa, pracowita gospodyni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. rub. zgrub. gospodyni
Wiktionary
(1.1) Księżna Anna jakby cale inną skórę przybrała. Rzekłby kto, że przez czary jakoweś w poczciwą, dobroduszną gospochę litewską przemieniona.
Wiktionary
IPA: ɡɔsˈpɔxa, AS: gospoχa
Wiktionary
czas. gospodarować
Wiktionary
1. wiejska restauracje; jadłodajnia, karczma;
2. dom zajezdny; zajazd, oberża;
3. dawniej: mieszkanie przeznaczone na krótki pobyt; kwatera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jadłodajnia wiejska lub stylizowana na taki charakter
(1.2) dom zajezdny
(1.3) daw. kwatera na krótki pobyt
Wiktionary
(1.1) Tu na wsi nie ma żadnej rozrywki, gospodę nawet zamknęli, to i chłopy jeżdżą na cepeen – objaśnia pan Bolek, wdowiec, emeryt, lat 68.
Wiktionary
czas. gospodarować, gospodarzyć
rzecz. gospodarka ż., gospodarność ż., gospodarstwo n., gospodarz m., gospodyni ż., gosposia ż.
przym. gospodarczy, gospodarny, gospodarski
przysł. gospodarczo, gospodarnie
Wiktionary
(1.1) arenda, austeria, bar, jadłodajnia, karczma, knajpa, oberża, osteria, posada, restauracja, szynk, szynkarnia; reg. śl. arynda, reg. śl. harynda
(1.2) austeria, lokal, osteria, zajazd
(1.3) lokum
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób dotyczący gospodarki, pod względem gospodarczym
Wiktionary
(1.1) W połowie XVIII wieku wyspa była w opłakanym stanie: zniewolona politycznie, wycieńczona gospodarczo, zubożona kulturowo.
Wiktionary
rzecz. gospodarz mos., gospodarka ż., gospoda ż.
czas. gospodarować ndk.
przym. gospodarczy
Wiktionary
związany z techniką gospodarczą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z gospodarką, dotyczący gospodarki
(1.2) dotyczący gospodarstwa
Wiktionary
(1.1) Wśród krajów europejskich żaden – nawet Polska – nie ma tak dobrych perspektyw gospodarczych jak Turcja.
(1.2) Na równinach abisalnych znajdują się złoża konkrecji polimetalicznych – brył zbudowanych ze związków manganu, niklu, żelaza, kobaltu, miedzi z domieszkami innych metali, będące obiektem zainteresowania ze strony ludzi pod kątem ich gospodarczego wykorzystania.
Wiktionary
IPA: ˌɡɔspɔˈdart͡ʃɨ, AS: gospodarčy
Wiktionary
rzecz. gospodarka ż., gospodarstwo n., gospodyni ż., gospoda ż., gospodarz m.
czas. gospodarować, zagospodarowywać
przysł. gospodarczo
Wiktionary
(1.1) ekonomiczny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. powiązany system przemysłu, rolnictwa, handlu i usługi, istniejący na jakimś terenie; system gospodarczy;
2. dziedzina aktywności gospodarczej;
3. dysponowanie i zarządzanie jakimiś aktywami; gospodarowanie;
4. potocznie: drobne gospodarstwo rolne
SJP.pl
1. powiązany system przemysłu, rolnictwa, handlu i usługi, istniejący na jakimś terenie; system gospodarczy;
2. dziedzina aktywności gospodarczej;
3. dysponowanie i zarządzanie jakimiś aktywami; gospodarowanie;
4. potocznie: drobne gospodarstwo rolne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) całokształt działalności gospodarczej
(1.2) gospodarowanie, zarządzanie czymś
(1.3) pot. gospodarstwo rolne
Wiktionary
Gospodarka – system gospodarstw domowych, rolnych, przedsiębiorstw, instytucji publicznych i prywatnych zapewniający zaspokojenie potrzeb określonej populacji, współcześnie najczęściej regulowany przez państwo lub rynek.
Gospodarka to całokształt działalności gospodarczej prowadzonej w danym regionie (gospodarka regionalna), kraju (gospodarka narodowa) lub na całym świecie (gospodarka światowa) polegającej na wytwarzaniu dóbr i świadczeniu usług zgodnie z potrzebami ludności.
Wikipedia
(1.1) Najprostszy podział gospodarki wyróżnia trzy sektory: rolnictwo, przemysł, usługi.
(1.3) Krysia chciała iść na studia, ale ktoś musi zostać na gospodarce.
Wiktionary
IPA: ˌɡɔspɔˈdarka, AS: gospodarka
Wiktionary
rzecz. gospodarz mos., gospodyni ż., gospodarstwo n., gospodarzenie n., gospodarowanie n.
przym. gospodarski, gospodarny, gospodarczy, wewnątrzgospodarczy, zagospodarowany
czas. gospodarzyć (się) ndk., gospodarować ndk., zagospodarować dk.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób gospodarny
Wiktionary
rzecz. gospodarz mos., gospodarność ż., gospoda ż.
przym. gospodarny
czas. gospodarować
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: gospodarnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: gospodarny
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) umiejętność gospodarowania
(1.2) umiejętne zarządzanie
Wiktionary
(1.1) W swoich dobrach wykazała się zaradnością i gospodarnością, przyczyniając się do ich rozwoju.
(1.2) Nie przestrzegał zasad dobrej gospodarności i szybko zbankrutował.
Wiktionary
rzecz. gospodarstwo n., gospoda ż., gospodarz mos., gospodyni ż., gospodarka ż., gospodarowanie n., gospodarzenie n.
czas. gospodarzyć ndk., gospodarzyć się ndk., gospodarować ndk., zagospodarować dk.
przym. gospodarny
przysł. gospodarnie
Wiktionary
(1.1) obrotność, operatywność
Wiktionary
umiejący dobrze zarządzać, zwłaszcza dobrami materialnym; rządny, zapobiegliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) potrafiący dobrze gospodarować
Wiktionary
rzecz. gospodarz mos., gospoda ż., gospodarność ż.
przysł. gospodarnie
czas. gospodarować
Wiktionary
(1.1) nierozrzutny, oszczędny, rządny, skrzętny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gospodarować.
(1.2) ekon. kierowanie gospodarką
(1.3) roln. prowadzenie gospodarstwa rolnego
(1.4) zarządzanie środkami
(1.5) rozporządzanie posiadanymi dobrami
Wiktionary
Gospodarowanie – to działalność ludzka, indywidualna i zbiorowa, która prowadzi do zaspokojenia potrzeb człowieka. Działalność ta polega na porównywaniu korzyści oraz kosztów i jest połączona z wyborem najlepszej dostępnej możliwości.
Wikipedia
(1.3) Mając dwadzieścia lat przejąłem gospodarstwo i zacząłem samodzielne gospodarowanie.
Wiktionary
rzecz. gospodarność ż., gospodarstwo n., gospodarz mos., gospodarzenie n., gospodyni ż., gospodarka ż.
czas. gospodarzyć ndk., gospodarować ndk.
przym. gospodarski
przysł. gospodarsko
Wiktionary
1. prowadzić gospodarstwo rolne, uprawiać rolę;
2. zarządzać zasobami i środkami, decydować o wykorzystaniu jakichś dóbr, zwłaszcza swojego własnego majątku;
3. kierować gospodarką, ekonomiką czegoś; zarządzać;
4. potocznie: robić coś z dużym zaangażowaniem
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) prowadzić gospodarkę danego miejsca lub miejscowości
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) prowadzić gospodarstwo rolne
(2.2) zarządzać posiadanymi środkami
Wiktionary
(1.1) Zarząd źle gospodarował bankiem.
(2.2) Poprawiły się też finanse. Dzięki obu pensjom, którymi gospodarowali z chłopską oszczędnością, udało im się wynająć lepsze mieszkanie (…)
Wiktionary
rzecz. gospocha ż., gospoda ż., gospodarka ż., gospodarność ż., gospodarowanie n., gospodarstwo n., gospodarz mos., gospodyni ż., gosposia ż.
czas. gospodarzyć
przym. gospodarczy, gospodarny, gospodarski
przysł. gospodarczo, gospodarnie, gospodarsko
Wiktionary
(1.1) administrować, zarządzać
(2.1) gospodarzyć, gospodarzyć się
(2.2) rozporządzać, zarządzać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. dotyczący gospodarstwa wiejskiego, prowadzenia gospodarstwa wiejskiego;
2. dotyczący gospodarza, rolnika; dotyczący gospodarza domu, gospodarstwa domowego;
3. właściwy dobremu zarządcy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gospodarstwem, używany w gospodarstwie
Wiktionary
(1.1) Polowania oraz konkurencja zwierząt gospodarskich przyczyniły się do znacznego spadku liczebności populacji koziorożca nubijskiego.
Wiktionary
rzecz. gospodarowanie n., gospodarstwo n., gospoda ż., gospodarz mos., gospodyni ż.
czas. gospodarować, gospodarzyć ndk.
przysł. gospodarsko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) tak jak w gospodarstwie, po gospodarsku
Wiktionary
rzecz. gospodarowanie n., gospodarstwo n., gospodarz mos., gospodarzenie n., gospodyni ż., gospodarka ż.
czas. gospodarzyć ndk., gospodarować ndk.
przym. gospodarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) posiadłość wiejska o charakterze rolniczym obejmująca grunty i zabudowania; także jednostka produkcyjna specjalizująca się w rolnictwie
(1.2) inwentarz domowy, mienie, sprzęty znajdujące się w domu
(1.3) ogół spraw związanych z rodziną, domem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na zachód od rzeki jest duże gospodarstwo, w którym hodują alpaki.
Wiktionary
IPA: ˌɡɔspɔˈdarstfɔ, AS: gospodarstfo
Wiktionary
rzecz. gospodarka ż., gospodarz m., gospodyni ż., gospoda ż., gospodarność ż., gospodarzenie n., gospodarowanie n.
czas. gospodarzyć ndk., gospodarować ndk.
przym. gospodarski, gospodarczy
przysł. gospodarsko
Wiktionary
(1.1) gospodarka
(1.3) dom
Wiktionary
gospodarować;
1. prowadzić gospodarstwo rolne, uprawiać rolę;
2. zarządzać zasobami i środkami, decydować o wykorzystaniu jakichś dóbr, zwłaszcza swojego własnego majątku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba przyjmująca gości
(1.2) roln. rolnik posiadający własne gospodarstwo
(1.3) pot. właściciel domu, lokalu, mieszkania, stancji, pokoju lub pensjonatu przeznaczonego na wynajem
(1.4) adm. osoba sprawująca opiekę nad budynkiem mieszkalnym
(1.5) biol. organizm żywy, na którym żyje pasożyt;
(1.6) sport. klub sportowy na którego obiekcie rozgrywane są zawody
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: gospodarzyć
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Gospodarz zaorał swoje pole.
(1.5) Gospodarzem dla bakteriofaga T7 jest bakteria z gatunku Escherichia coli.
Wiktionary
IPA: ɡɔsˈpɔdaʃ, AS: gospodaš
Wiktionary
rzecz. gospodarstwo n., gospoda ż., gospodarka ż., gosposia ż., gospodarzenie n., gospodarowanie n., gospodarność ż., zagospodarowywanie n., zagospodarowanie n., wygospodarowywanie n., wygospodarowanie n.
:: fż. gospodyni ż.
czas. gospodarzyć ndk., gospodarować ndk., zagospodarowywać ndk., zagospodarować dk., wygospodarowywać ndk., wygospodarować dk.
przym. gospodarski, gospodarczy, gospodarny
przysł. gospodarnie, gospodarczo, gospodarsko
Wiktionary
(1.1) host
(1.2) rolnik, reg-pl|Śląsk|bamber., reg-pl|Śląsk|gazda., reg-pl|Śląsk|siedlok., reg-pl|Poznań|bałor., reg-pl|Poznań|bamber.
(1.4) gospodarz domu, dozorca; pot. cieć
(1.5) żywiciel
Wiktionary
1. właściciel gospodarstwa wiejskiego wraz z żoną;
2. potocznie: właściciel domu, mieszkania, pensjonatu itp. wraz z żoną;
3. przenośnie: pan domu i jego żona dla zaproszonych gości
SJP.pl
gospodarować;
1. prowadzić gospodarstwo rolne, uprawiać rolę;
2. zarządzać zasobami i środkami, decydować o wykorzystaniu jakichś dóbr, zwłaszcza swojego własnego majątku
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) prowadzić gospodarstwo
(1.2) zarządzać czymś i wykorzystywać posiadane zasoby
czasownik zwrotny niedokonany gospodarzyć się
(2.1) prowadzić własne gospodarstwo
Wiktionary
(1.2) Pafnucy dobrze gospodarzy dostępnym czasem.
Wiktionary
rzecz. gospodarz mos., gospodarzenie n.
Wiktionary
(1.2) dysponować, rządzić, zarządzać
Wiktionary
kobieta prowadząca gospodarstwo domowe; pani domu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta gospodarująca w domu
(1.2) kobieta gospodarująca na gospodarstwie rolnym
(1.3) właścicielka mieszkania lub domu
(1.4) kobieta, która reprezentuje instytucję, organizatorów wobec gości
(1.5) kobieta, która prowadzić cudze gospodarstwo domowe za wynagrodzenie
Wiktionary
(1.1) Iwona nie sprawdza się jako gospodyni, widziałaś jaki ma bardak w domu.
(1.2) Rano gospodyni wydoiła krowy i nakarmiła kury.
(1.3) Szukałem wczoraj gospodyni, chcąc opłacić czynsz, ale jej nie znalazłem.
(1.4) Bardzo proszę panią Ludmiłę, by pełniła obowiązki gospodyni, wszak każde ciało potrzebuje głowy.
(1.5) Zostawiłem klucze u gospodyni, bo proboszcz pojechał na spotkanie dekanalne do Goleszowa.
Wiktionary
IPA: ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi, AS: gospodỹńi
Wiktionary
rzecz. gospodarstwo n., gospodarka ż., gospodarowanie n., gospodarzenie n., gospoda ż.
:: zdrobn. gosposia ż.
:: fm. gospodarz m.
przym. gospodarski, gospodarczy
czas. gospodarować ndk., gospodarzyć ndk., zagospodarować dk.
przysł. gospodarsko
Wiktionary
(1.1) gospodyni domowa, pejor. kura domowa
(1.2) reg. śl. gaździna
(1.3) pani domu
(1.5) gosposia, pomoc domowa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. Pan, Bóg
(1.2) stpol. pan, władca
Wiktionary
(1.1) Gospodzinie Wszechmogący, / (…) Pomoży mi to działo słożyć, Bych je mogł pilnie wyłożyć / Ku Twej fały rozmnożeniu (…).
(1.1) U twego Syna Gospodzina, matko zwolena Maryja!
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. karczmarz
Wiktionary
potocznie: kobieta zatrudniana do wykonywania prac domowych; pomoc domowa, gospodyni
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w województwie małopolskim, w powiecie brzeskim
SJP.pl
Gosprzydowa – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie brzeskim, w gminie Gnojnik.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.
Gosprzydowa położona jest na Pogórzu Karpackim, w obrębie Pogórza Wiśnickiego. Zajmuje pagórkowatą, lesistą okolicę, w odległości 15 km na południe od Brzeska, przy drodze krajowej nr 75. Prawie przez środek wioski przepływa rzeka Uszwica (prawobrzeżny dopływ Wisły), dzieląc ją na dwie części.
Wikipedia
przymiotnik od: Gosprzydowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Międzyrzec Podlaski. pan
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: mężczyzna, chłopak, nieznajomy; koleś, koleżka, gość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. negatywnie o osobie mało znanej lub zażyle o osobie dobrze znanej
Wiktionary
(1.1) Złapali jakiegoś gostka na kradzieży i zaraz go przyskrzynili.
(1.1) Gostek fikał, to dostał.
(1.1) Ty znasz tego gostka, który był na urodzinach u Beaty?
Wiktionary
rzecz. gość mos.
Wiktionary
(1.1) pot. facet, gościu, gość, koleś, kolo
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Zobacz też: Gostkowski (herb baronowski).
Gostkowski (Gostkofski, Gostkowske, Gustkowski, Skork-Gostkowski, Skórka-Gostkowski, Skórka, Skork, Skorka, Drzewica odmienny) – kaszubski herb szlachecki, według Przemysława Pragerta odmiana herbu Drzewica.
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. wieś w Polsce w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Nowe Miasto nad Pilicą;
(1.2) geogr. wieś w Polsce w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Biała;
(1.3) geogr. wieś w Polsce w województwie zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim, w gminie Wałcz;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. gostomianin mos., gostomianka ż.
przym. gostomski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Gostycyn (niem. "Liebenau", kaszb. "Gòstëcëno", przed rokiem 1939 obocznie używano nazwy "Gostoczyn") – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie tucholskim, w gminie Gostycyn.
Wieś leży na zachodnim obrzeżu Borów Tucholskich, na trasie linii kolejowej Tuchola-Pruszcz-Koronowo, z przystankiem Gostycyn. (z zawieszonym ruchem pasażerskim od roku 1993, a towarowym od 2011) i przy drodze wojewódzkiej nr 237.
Wikipedia
przymiotnik od: Gostycyn
SJP.pl
mieszkaniec Gostynia
SJP.pl
mieszkanka Gostynia
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie mazowieckim;
Wiktionary
Nie mylić z: Gostyniem.
Ta strona dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Gostynin – miasto w Polsce w województwie mazowieckim, siedziba powiatu gostynińskiego i gminy wiejskiej Gostynin.
Wikipedia
IPA: ɡɔˈstɨ̃ɲĩn, AS: gostỹńĩn
Wiktionary
rzecz. gostyninianin mos., gostyninianka ż.
przym. gostyniński
Wiktionary
mieszkaniec Gostynina
SJP.pl
mieszkanka Gostynina
SJP.pl
przymiotnik od: Gostynin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gostyninem, dotyczący Gostynina
Wiktionary
rzecz. Gostynin mrz., gostyninianin m., gostyninianka ż.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa miasta i kilku wsi w Polsce;
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(2.1) geogr. toponim, nazwa wsi na Górnym Śląsku;
Wiktionary
Nie mylić z: Gostyninem.
Ta strona dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Gostyń – miasto w województwie wielkopolskim, siedziba powiatu gostyńskiego i gminy Gostyń, nad Kanią, położone około 60 km na południe od Poznania. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. leszczyńskiego.
Wikipedia
(1.1) Turyści zainteresowali się Gostyniem.
(2.1) Turystki zainteresowały się Gostynią.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔstɨ̃ɲ, AS: gostỹń
Wiktionary
rzecz. gostynianin m., gostynianka ż.
przym. gostyński
Wiktionary
przymiotnik od: Gostyń
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gostyniem, dotyczący Gostynia
Wiktionary
rzecz. Gostyń mrz., gostynianin m., gostynianka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Gosz – wieś w Armenii, w prowincji Tawusz. W 2011 roku liczyła 1115 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Goszcz ( Goschütz) (1638–1742 miasto) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Twardogóra, na wysokości 150 m n.p.m., około 50 km na północny wschód od Wrocławia i około 40 km na południowy zachód od Ostrowa Wielkopolskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Goszczanów
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Goszczanów (daw. "Goszczonów") – wieś w Polsce, w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, siedziba gminy Goszczanów.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Zo
Wikipedia
→ Goszczyn
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) bibl. biblijna kraina w Delcie Nilu
Wiktionary
(1.1) Hebrajczycy wiele lat zamieszkiwali w Goszen na północy Egiptu.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Goszowem, dotyczący Goszowa
Wiktionary
rzecz. Goszów m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
lewicowy awanturnik polityczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik odchylenia lewicowego, lewak
Wiktionary
IPA: ɡɔˈʃɨsta, AS: gošysta
Wiktionary
przym. goszystowski
rzecz. goszyzm m.
:: fż. goszystka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: goszysta
SJP.pl
mocno lewicowe poglądy polityczne
SJP.pl
Goszyzm (z francuskiego la gauche – lewica) – powstały w krajach zachodnich w latach 60. XX wieku ruch społeczny i ideologia. Rozczarowani tak wschodnim komunizmem, jak i zachodnim kapitalizmem, przedstawiciele goszyzmu szerzyli idee nonkonformistycznej kultury. Inspiracją tego ruchu były takie kierunki jak neomarksizm, anarchizm, freudyzm, szkoła frankfurcka czy twórczość Jean-Paula Sartre'a. Charakterystyczną cechą goszyzmu była krytyka elit władzy i porządku prawnego.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Gosława – staropolskie imię żeńskie; forma skrócona takich imion, jak Godzisława, "Gorzysława" (brak dawnych zapisów tego imienia w pełnej formie rodzaju żeńskiego) lub Gościsława. Możliwe dalsze staropolskie zdrobnienia: Gochna, Goszka, Kochna (=Gochna).
Wikipedia
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. dzielnica Opola;
3. dzielnica Konina
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Gosław z małżonką; Gosławowie
SJP.pl
Gosław z małżonką; Gosławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gosława lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przedstawiciel subkultury gotyckiej, miłośnik gotyckiego rocka charakteryzujący się czarnym ubiorem i makijażem
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = turyst. Górska Odznaka Turystyczna;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od:
1. gotyk, gotycki;
2. gotówka
SJP.pl
przedstawiciel subkultury gotyckiej, miłośnik gotyckiego rocka charakteryzujący się czarnym ubiorem i makijażem
SJP.pl
GoTa (ang. Global open Trunking architecture) – cyfrowy system trankingowy oparty na standardzie CDMA2000. System GoTa został opracowany przez firmę ZTE Corporation, jedną z największych (obok Huawei) chińskich firm telekomunikacyjnych będącą globalnym dostawcą sprzętu telekomunikacyjnego i rozwiązań sieciowych. W Polsce operatorem sieci GoTa CDMA2000 jest firma Nordisk Polska Sp. z o.o. oraz Polkomtel Sp z.o.o. (operator wirtualny na sieci Nordisk Polska).
Wikipedia
przymiotnik od: Gota (Gotha)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gothą (Gotą), dotyczący Gothy, pochodzący z Gothy (miasta w Niemczech)
Wiktionary
rzecz. Gotha ż., Gota ż.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Gotard – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się ze złożenia słów "god" – bóg i "hard" – dzielny.
Gotard imieniny obchodzi 5 maja, 6 lipca
Wikipedia
(1.1) Jej kolega Gotard pochodzi z Bawarii.
Wiktionary
(1.1) Godehard
Wiktionary
Gotard z małżonką; Gotardowie
SJP.pl
Gotard z małżonką; Gotardostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gotarda lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Gotfryd z małżonką; Gotfrydowie
SJP.pl
Gotfryd z małżonką; Gotfrydostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gotfryda lub z nim związany
SJP.pl
miasto w Niemczech; Gota
SJP.pl
Gotha – miasto powiatowe w Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, siedziba powiatu Gotha. 31 grudnia 2022 miasto liczyło 46 019 mieszkańców.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ got
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przedstawicielka subkultury gotyckiej
Wiktionary
(1.1) Ja sama, choć gotką nie jestem i nie będę, lubię się wystroić tylko po to, żeby się powyginać do swojego odbicia w lustrze, a ciuchy często kupuję pod wpływem chwili.
Wiktionary
rzecz. Got mos., Gotka ż., gotyk mrz.
:: fm. got mos.
przym. gotycki
Wiktionary
Gotland – jeden ze szwedzkich regionów terytorialnych ("szw." län), obejmujący swym obszarem położoną na Morzu Bałtyckim największą wyspę szwedzką Gotlandię oraz leżące wokół niej mniejsze wyspy. Łącznie jest to razem z wyspą Gotlandią 805 wysp, z których 3 są stale zaludnione, a na 12 znajdują się zabudowania. Siedzibą władz regionu ("residensstad") jest Visby.
Wikipedia
mieszkaniec Gotlandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Gotlandii
Wiktionary
IPA: ɡɔˈtlãnṭt͡ʃɨk, AS: gotlãnṭčyk
Wiktionary
przym. gotlandzki
rzecz. gotlandzki mrz., Gotlandia, Gotlandka
Wiktionary
należąca do Szwecji wyspa na Morzu Bałtyckim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. szwedzka wyspa na Morzu Bałtyckim;
Wiktionary
Gotlandia (szw. "Gotland" [ˈɡɔtland]) – wyspa na Bałtyku należąca do Szwecji.
Wikipedia
(1.1) Centralną częścią obszaru nordyckiego była Jutlandia oraz wyspy duńskie, a najdalszą – południowa Skandynawia: skagerrackie wybrzeża Norwegii, Skania, Gotlandia oraz południowa część Svealandii.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈtlãndʲja, AS: gotlãndʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. gotlandzki mrz., Gotlandczyk mos., Gotlandka ż.
przym. gotlandzki
Wiktionary
mieszkanka Gotlandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Gotlandii
Wiktionary
IPA: ɡɔˈtlãntka, AS: gotlãntka
Wiktionary
przym. gotlandzki
rzecz. gotlandzki mrz., Gotlandczyk, Gotlandia
Wiktionary
przymiotnik od: Gotlandia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od Gotlandia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język gotlandzki;
Wiktionary
(1.1) W jego sąsiedztwie znaleziono liczne obiekty pochodzenia skandynawskiego (gotlandzkie i szwedzkie), datowane na VIII/IX- koniec IX w.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈtlãnt͡sʲci, AS: gotlãncʹḱi
Wiktionary
rzecz. Gotlandia ż., Gotlandczyk mos., Gotlandka ż.
Wiktionary
wyspecjalizowany robotnik pracujący przy urządzeniach warzelniczych w zakładach produkcyjnych i przetwórczych
SJP.pl
1. pomieszczenie przeznaczone do ubierania się;
2. stolik z lustrem i przyborami do robienia toalety; toaletka
SJP.pl
Gotowalnia – używana w Polsce od połowy XVIII wieku nazwa toaletki, czyli mebla, czasem z szufladkami, nakrytym tkaniną, z nastawianym lustrem, służącego do przechowywania przyborów toaletowych, kosmetyków, ozdób itp. oraz czesania się, ubierania.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. odczasownikowy od|gotować.
Wiktionary
Gotowanie – obróbka cieplna produktów żywnościowych odbywająca się w środowisku gorącej wody, zazwyczaj wrzącej albo pary wodnej. Podczas tego procesu białka zawarte w potrawie ścinają się, skrobia rozkleja się, co powoduje, że skrobia staje się przyswajalna przez układ pokarmowy człowieka. Stosunkowo niska temperatura tego procesu, nieprzekraczająca stu stopni Celsjusza, sprawia iż w potrawie nie powstają szkodliwe dla zdrowia produkty rozkładu składników pokarmowych.
Wikipedia
(1.1) Garnka do gotowania mleka nie należy używać do innych celów.
Wiktionary
IPA: ˌɡɔtɔˈvãɲɛ, AS: gotovãńe
Wiktionary
rzecz. gotowość ż., gotowizna ż., gotowiec m., gotowalnia ż., gotówka ż., ugotowanie n., podgotowywanie n., podgotowanie, zgotowanie n., przygotowywanie n., przygotowanie n.
czas. gotować ndk., ugotować dk., podgotowywać ndk., podgotować dk., zgotować dk., przygotowywać ndk., przygotować dk.
przym. gotówkowy, gotowany
przysł. gotówkowo
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) kulin. przyrządzony / przyrządzany w procesie gotowania
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od gotować
Wiktionary
(1.1) Na śniadanie zjadłem dwa gotowane jajka.
Wiktionary
rzecz. gotowanie n.
czas. gotować ndk., ugotować dk.
Wiktionary
1. doprowadzać daną potrawę do wrzenia;
2. zajmować się kuchnią, przygotowywać gorące posiłki
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) doprowadzać do wrzenia
(1.2) przyrządzać ciepłą potrawę
(1.3) kulin. przygotowywać potrawę przez obróbkę cieplną we wrzącej wodzie
czasownik zwrotny niedokonany gotować się (dk. brak)
(2.1) (o wodzie, potrawie) osiągać temperaturę wrzenia
(2.2) przen. czuć ogromną złość, ale nie pokazywać tego wyraźnie
(2.3) pot. odczuwać dyskomfort i pocić się obficie z powodu gorąca
(2.4) przest. przygotowywać się do czegoś
(2.5) kulin. być przygotowanym do jedzenia poprzez gotowanie
Wiktionary
(1.1) Mama gotuje wodę na herbatę.
(1.2) W niedzielę babcia zawsze gotuje ryż na obiad.
(1.3) Makaron al dente można gotować maksymalnie siedem minut.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈtɔvat͡ɕ, AS: gotovać
Wiktionary
rzecz. gotowanie n., ugotowanie n., gotówka ż.
czas. pogotować, przegotować dk., ugotować dk., zagotować dk.
przym. gotowany
Wiktionary
(1.2) przyrządzać, kucharzyć, kuchcić, żart. pitrasić, pot. pichcić, przest. warzyć; gw. Śląsk Cieszyński warzyć
Wiktionary
1. zwrot informujący o ukończeniu jakiejś czynności;
2. przyjść na gotowe - uniknąć konieczności wykonania jakiejś czynności, poprzez wykorzystanie efektów pracy kogoś innego
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) okrzyk oznajmujący zakończenie czegoś
forma przymiotnika.
(2.1) n. lp. i ż. plural|gotowy.
Wiktionary
(1.1) Jeszcze tutaj… tutaj drobna korekta… Gotowe!
Wiktionary
rzecz. gotowość ż.
przym. gotowy
Wiktionary
lud germański zamieszkujący tereny między Bałtykiem a Morzem Czarnym w I-III wieku n.e.; Goci
SJP.pl
przysłówek
(1.1) daw. dokładnie, starannie
Wiktionary
potocznie:
1. coś uprzednio przygotowanego, nadającego się do bezpośredniego zastosowania;
2. rodzaj ściągi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. przygotowana wcześniej praca na sprawdzianie lub egzaminie
(1.2) pot. rzecz, z której można od razu skorzystać bez wkładania w to wysiłku
Wiktionary
(1.1) Na sprawdzian z języka polskiego zrobiłem sobie gotowca, oby nasza pani mnie nie przyłapała.
(1.2) Nie miałem dziś czasu, na urodziny Krzyśka kupiłem gotowca.
Wiktionary
przym. gotowy
rzecz. gotowanie n.
Wiktionary
zdrobnienie od: gotowiutki
SJP.pl
zdrobnienie od: gotowy; gotowiuśki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: gotowy
Wiktionary
IPA: ˌɡɔtɔˈvʲjutʲci, AS: gotovʹi ̯utʹḱi
Wiktionary
(1.1) gotowiuśki
Wiktionary
zdrobnienie od: gotowy; gotowiutki
SJP.pl
potocznie:
1. posiadane pieniądze;
2. rzecz gotowa;
3. odzież kupowana w sklepie z dostaw szytych przemysłowo, a nie na zamówienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. gotówka
(1.2) śrpol. zapas, zasób
Wiktionary
(1.1) (…) Wokulski po czteroletniej katordze został wolny jak ptaszek, z zasobnym sklepem i trzydziestu tysiącami rubli w gotowiźnie (…).
Wiktionary
przestarzałe:
1. stawiać coś w stan gotowości; przygotowywać;
2. gotowić się - przygotowywać się, sposobić się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stan pełnego przygotowania do czegoś
(1.2) zamiar, skłonność, zdecydowanie
Wiktionary
(1.2) Wielu nieletnich wykazuje niepokojącą gotowość do samobójstwa.
Wiktionary
przym. gotowy
wykrz. gotowe
rzecz. gotowanie n.
Wiktionary
gotów
1. całkowicie wykonany; dokończony;
2. przygotowany, uszykowany;
3. zdecydowany; zdolny do czegoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skończony, wykonany
(1.2) przygotowany do czegoś, na coś
(1.3) chętny i zdolny do zrobienia czegoś
(1.4) o nieszczęściach: pewny
(1.5) pot. pijany, odurzony czymś lub martwy
(1.6) książk. gotowy (jest) + bezokolicznik → jest zdolny, może
(1.7) o wyrobach, zwłaszcza ubraniu: wykonany seryjnie, nie na miarę
(1.8) o żywności: wyprodukowany w fabryce i wymagający tylko podgrzania
Wiktionary
(1.1) Praca jest gotowa, czas na wypłatę honorarium.
(1.1) Praca jest gotowa tylko w osiemdziesięciu procentach.
(1.2) Jestem gotowy na wszelkie niespodzianki.
(1.2) Hrabio, powóz jest już gotowy i czeka.
(1.2) Człowiek rodzi się zasadniczo gotowy do starzenia.
(1.3) Nawet jeśli ty odmówisz, inni gotowi będą to zrobić.
(1.4) Nie skacz, potkniesz się i nieszczęście gotowe!
(1.5) Słaba głowa, wypił trzy piwa i gotowy.
(1.5) Żgaj twardo, a zawsze pod włos i prosto w bebech, potem zakręć: jak chrupnie, gotowy!
(1.6) Ten żyrandol gotowy spaść nam na głowę.
(1.6) Córa to grzechowa, świat skazić gotowa.
(1.7) Jestem grubasem, na mnie nie ma gotowych ubrań.
(1.8) Nie lubię ciągle tych gotowych obiadów, nie możemy raz czegoś sami ugotować?
Wiktionary
IPA: ɡɔˈtɔvɨ, AS: gotovy
Wiktionary
rzecz. gotowość ż.
przym. gotów
czas. przygotować (się) dk., gotować ndk.
wykrz. gotowe
Wiktionary
(1.1) gotów, przygotowany, naszykowany, przyszykowany, wykonany, zrobiony, skończony, ukończony, zakończony, zrealizowany, zwieńczony, zrobiony
(1.2) gotów, przygotowany, przyszykowany
(1.3) zdecydowany, zdeterminowany, gotów
(1.5) gotów
(1.6) gotów, zdolny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Go
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z gotykiem, dotyczący gotyku
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. szt. związany z gotykiem, stylem sztuki średniowiecznej
(1.2) liter. szt. związany z gotycyzmem, nurtem w literaturze i sztuce
(1.3) muz. związany z rockiem gotyckim, odmianą heavy metalu
(1.4) związany z młodzieżową subkulturą gotycką
(1.5) związany z rodzajem pisma o łamanych i bardzo ozdobnych konturach
przymiotnik jakościowy
(2.1) podobny do gotyku, mający cechy gotyku
Wiktionary
(1.1) Gotycką katedrę Notre-Dame w Paryżu ukończono w XIV wieku.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈtɨt͡sʲci, AS: gotycʹḱi
Wiktionary
rzecz. gotka ż., gocki mrz., regotycyzacja ż., gotyk m., gotycyzm mrz., gotycyzacja ż., Got m.
przym. gocki, gotycystyczny
Wiktionary
przedstawiciel gotycyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nadawanie czemuś, najczęściej budowli, gotyckiego stylu
Wiktionary
rzecz. gocki mrz., regotycyzacja ż., regotyzacja ż., gotyzacja ż., gotyk m., gotyckość ż., gotyzacja ż., Got m., Gotka ż., regotycyzowanie n., regotyzowanie n., gotycyzowanie n., gotyzowanie n., gotyzyzm m.
czas. regotycyzować ndk., regotyzować ndk., gotycyzować ndk., gotyzować ndk.
przym. gotycki, gocki
przysł. gotycko
Wiktionary
(1.1) gotyzacja
Wiktionary
kierunek w literaturze, który pojawił się w latach 60. XVIII wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. liter. prąd w literaturze i architekturze (neogotyk) nawiązujący do epoki średniowiecza i jego estetyki a także do elementów irracjonalnych, emocjonalnych, mroku i grozy, pojawił się w Anglii w latach 60. XVIII wieku;
Wiktionary
Gotycyzm ( gothicism) – nurt kultury europejskiej, stanowiący jeden z jej przedromantycznych prądów. Dążył on do przywrócenia rangi i znaczenia utworom i budowlom pochodzącym ze średniowiecza. Prądowi nadano nazwę gotycyzmu, gdyż tradycje średniowieczne były wiązane przede wszystkim z gotyckim stylem architektonicznym.
Wikipedia
przym. gotycki, gotycystyczny
rzecz. gotyk mrz.
Wiktionary
nadawać gotycki charakter
SJP.pl
prekambryjskie ruchy górotwórcze
SJP.pl
1. styl panujący w sztukach plastycznych w Europie od XIII do XV wieku, charakteryzujący się m.in. sklepieniami krzyżowo-żebrowymi i formami ostrołuku w architekturze;
2. budowla w stylu gotyckim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. archit. styl w architekturze i sztuce średniowiecza;
(1.2) zabytek w stylu gotyckim
(1.3) rodzaj pisma łacińskiego używany w krajach Europy Zachodniej w późnym średniowieczu
Wiktionary
Gotyk – styl w architekturze i innych dziedzinach sztuk plastycznych (rzeźbie, malarstwie i sztuce sepulkralnej), który powstał przed połową XII wieku we Francji i szybko rozprzestrzenił się w Anglii (zob. architektura gotycka w Anglii), następnie w wielu innych państwach Europy.
Wikipedia
(1.1) Powstanie gotyku związane jest z rozwijającymi się pod koniec średniowiecza kulturami dworską, rycerską i mieszczańską.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔtɨk, AS: gotyk
Wiktionary
rzecz. gotka ż., regotycyzacja ż., gotycyzm mrz., neogotyk mrz., gotycyzacja ż.
przym. gotycki
przysł. gotycko
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) skończony, wykonany
(1.2) przygotowany do czegoś, na coś
(1.3) chętny i zdolny do zrobienia czegoś
(1.4) pot. pijany, odurzony czymś lub martwy
(1.5) książk. gotowy (jest) + bezokolicznik → jest zdolny, może
Wiktionary
(1.1) Obiad już gotów!
(1.2) Jestem gotów na wszystko!
(1.3) On gotów jest przyjąć tę ofertę.
(1.4) Ty patrz Franuś, dwie kolejki, a Stefan już gotów.
(1.5) Dach gotów jest zaraz runąć!
Wiktionary
IPA: ˈɡɔtuf, AS: gotuf
Wiktionary
rzecz. gotowość
przym. gotowy
czas. przygotować (się), gotować się
Wiktionary
(1.1) gotowy, przygotowany, naszykowany, przyszykowany, wykonany, zrobiony, skończony, ukończony, zakończony, zrealizowany, zwieńczony, zrobiony
(1.2) gotowy, przygotowany, przyszykowany
(1.3) gotowy, zdecydowany, zdeterminowany
(1.4) gotowy
(1.5) gotowy, zdolny
Wiktionary
zgrubienie od: gotówka
SJP.pl
zdrobnienie od: gotówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: gotówka
Wiktionary
IPA: ˌɡɔtuˈvɛt͡ʃka, AS: gotuvečka
Wiktionary
pieniądze w postaci banknotów lub bilonu, którymi można płacić w każdej chwili
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieniądze w postaci banknotów lub monet
(1.2) bank. księg. pieniądze, którymi można płacić w każdej chwili
Wiktionary
Gotówka – forma pieniądza w fizycznej postaci: monety i banknoty, charakteryzująca się najwyższym stopniem płynności. W przeciwieństwie do papierów wartościowych, depozytów terminowych, czeków i weksli posiadaną gotówką można dysponować w każdej chwili.
Wikipedia
(1.1) Nie mam przy sobie gotówki, muszę więc poszukać bankomatu.
(1.2) Lepiej kupować na raty czy za gotówkę?
Wiktionary
IPA: ɡɔˈtufka, AS: gotufka
Wiktionary
rzecz. gotowanie n.
czas. gotować się, gotować
przym. gotówkowy
przysł. gotówkowo
Wiktionary
(1.1) brzęcząca moneta; pot. gotowizna, kasa, szmal
Wiktionary
automat umożliwiający wzięcie małej pożyczki na podstawie dowodu osobistego; Pożyczkomat
SJP.pl
osoba, która woli płacić gotówką zamiast elektronicznie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) za pomocą gotówki
Wiktionary
rzecz. gotowanie n., gotówka ż.
Wiktionary
dokonywany w gotówce
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ekon. związany z gotówką, dokonywany gotówką
Wiktionary
rzecz. gotówka ż., gotowanie n.
Wiktionary
twardy ser podpuszczkowy z mleka krowiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. gatunek twardego, dojrzewającego sera podpuszczkowego, produkowanego z krowiego mleka;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: 'ɡɔwda, AS: gou̯da
Wiktionary
rzecz. Gouda ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: guNO] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: gurd] jednostka monetarna Haiti (1 gourde = 100 centymów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) monet. waluta Haiti;
Wiktionary
Gourde – waluta Haiti. 1 gourde = 100 centymów.
Nazwa "gourde" pochodzi od hiszpańskiego słowa "gordo" – ‘tłusty’. Tak nazywano na wyspie peso (monety), lub obcięte z nich krążki, tworzące 1/5 całej monety.
Obecnie w obiegu pozostają następujące monety i banknoty:
Wikipedia
[czytaj: gurMĄ] znawca wykwintnych potraw i napojów; smakosz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kosmet. określenie zapachu o nucie słodkich przypraw, głównie wanilii, ale również innych słodyczy, np. czekolady, karmelu, pralin, cukierków, waty cukrowej czy nawet gumy balonowej
Wiktionary
(1.1) Jednak pomimo tego incydentu (i kilku innych podobnych) uwielbiam słodkie perfumy. Nie tylko gourmand, ale prawdziwie słodkie zapachy. Nawet te cukierkowe.
Wiktionary
smakosz, wybredny znawca smacznych potraw; również kiper - znawca win
SJP.pl
domena internetowa przeznaczona dla instytucji państwowych (np. www.sejm.gov.pl - strona Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. głowa
Wiktionary
mieszkaniec Gowarczowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Gowarczowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Gowarczów
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
}|-
Gowarczów – miasto w Polsce, w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, siedziba miejsko-wiejskiej gminy Gowarczów.
W Gowarczowie ma siedzibę rzymskokatolicka parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła. W pobliżu Gowarczowa przepływa rzeka Drzewiczka.
Wikipedia
Gowarzewo (dawn. niem. "Ebenhausen") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Kleszczewo.
Wieś szlachecka położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
Gowidlino (dodatkowa nazwa w j.kaszubskim Gòwidlëno) – wieś letniskowa w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Sierakowice.
Duża kaszubska wieś leży na obszarze moreny dennej Pojezierza Kaszubskiego, nad północnym brzegiem jeziora Gowidlińskiego przy drodze wojewódzkiej nr 211 (Żukowo-Kartuzy-Sierakowice-Nowa Dąbrowa). W Gowidlinie znajdują się liczne kwatery agroturystyczne i plantacje truskawek.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zootechn. drób
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa kilku miejscowości w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Goworowo
SJP.pl
Goworów ( "Lauterbach") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Międzylesie.
Wikipedia
Francisco Goya y Lucientes, hiszpański malarz królweski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gozo, dotyczący Gozo, pochodzący z Gozo
Wiktionary
rzecz. Gozo n., Gozańczyk m., Gozanka ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Gozdek (nazwa oboczna: Gozdek Pierwszy) – kolonia w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Krzymów.
Nazwa miejscowości wywodzi się od nazwy pospolitej "gozdek" oznaczającej mały las. W roku 1877 opisywana była jako folwark, w 1881 jako kolonia i folwark, w 1921 jako wieś.
Wikipedia
1. miasto w Polsce;
2. osada w Polsce;
3. szczyty w Przedgórzu Sudeckim;
4. wzniesienie w Sudetach Zachodnich;
5. potok w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Gozdnica (do 1946 niem. "Freiwaldau") – miasto w Polsce, w województwie lubuskim, w powiecie żagańskim.
Gozdnica uzyskała lokację miejską 9 maja 1556 roku, zdegradowana w 1856 roku, ponowne nadanie praw miejskich 1 stycznia 1967.
Wikipedia
IPA: ɡɔzdʲˈɲit͡sa, AS: gozdʹńica
Wiktionary
przymiotnik od: Gozdnica
SJP.pl
mieszkaniec Gozdnicy (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Gozdnicy (miasta w Polsce)
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Gozdowo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. druga co do wielkości wyspa archipelagu Wysp Maltańskich;
(1.2) hist. polit. niepodległe państwo istniejące przez kilkanaście lat pod koniec XVIII w. na wyspie Gozo (1.1);
Wiktionary
Zobacz też: Gozo (państwo).
Gozo (malt. "Għawdex" [ˈaˤːw.dɛʃ]) – druga co do wielkości wyspa archipelagu Wysp Maltańskich, położona 2,5 km na północny zachód od wyspy Malty.
Wikipedia
rzecz. Gozańczyk m., Gozanka ż.
przym. gozański
Wiktionary
1. kobieta, dziewczyna bez ubrania, naga;
2. kobieta, dziewczyna biedna
SJP.pl
forma przymiotnika.
(1.1) rodzaj żeński od: goły
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) stpol. śmierć
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɡɔwa, AS: gou̯a
Wiktionary
przym. goły
rzecz. goły nmos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Gołanice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie leszczyńskim, w gminie Święciechowa. Wieś jest położona w odległości 10 km na północny zachód od Leszna, przy drodze do Boszkowa, nad południowo-zachodnim brzegiem jez. Krzycko Wielkie. Nad jeziorem jest kąpielisko strzeżone oraz tereny plażowe.
Wikipedia
przymiotnik od: Gołańcz
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zbyt skąpo ubrany;
2. przenośnie: niekompletnie czymś pokryty, przybrany
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Gołańcz (niem. "Gollanz", "Gollantsch") – miasto w województwie wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Gołańcz.
Gołańcz uzyskała lokację miejską w 1361 roku. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa pilskiego.
Wikipedia
IPA: ˈɡɔwãj̃n͇t͡ʃ, AS: gou̯ãĩ ̯ṇč
Wiktionary
mieszkaniec Gołańczy (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Gołańczy (miasta w Polsce)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Gołcza – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie miechowskim, w gminie Gołcza.
Przez Gołczę płynie rzeka Gołczanka, która jest prawym dopływem rzeki Szreniawa. Na rzece Gołczance znajduje się starorzecze, w okolicy szkoły w Gołczy.
Wikipedia
Gołczewo (kaszub. Gôłczewò) – wieś kaszubska w Polsce na pograniczu pojezierzy Kaszubskiego i Bytowskiego położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Parchowo. Ma status sołectwa.
We wsi jest również placówką Ochotniczej Straży Pożarnej. Na południu znajduje się jezioro Stropno.
Wikipedia
tania wódka, podrzędnej jakości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. tania wódka gorszego gatunku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Niech sobie chłopcy spiją trochę gołdy, to może im się w głowach rozjaśni.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔwda, AS: gou̯da
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. gołdusia ż.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. osada w Polsce;
3. jezioro w Puszczy Rominckiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim;
(1.2) geogr. jezioro rynnowe w pobliżu Gołdapi (1.1), przez które przebiega granica między Polską a Rosją (obwód królewiecki);
Wiktionary
Gołdap ( Goldap, Geldapė) – miasto uzdrowiskowe w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie gołdapskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Gołdap. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do woj. suwalskiego, a w latach 1999–2001 do powiatu olecko-gołdapskiego. Od 1 stycznia 2002 miasto jest siedzibą władz powiatu gołdapskiego.
Wikipedia
(1.1) Zasadniczą służbę wojskową odbyłem w JW4808 w Gołdapi.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔwdap, AS: gou̯dap
Wiktionary
rzecz. gołdapianin m., gołdapianka ż., Gołdapa ż., Gołdopiwo n.
przym. gołdapski, podgołdapski
Wiktionary
(1.2) jezioro Gołdap
Wiktionary
rzeka w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim; prawy dopływ Węgorapy;
Wiktionary
Go
Wikipedia
(1.1) Gołdapa przepływa przez miasto Gołdap.
Wiktionary
IPA: ɡɔwˈdapa, AS: gou̯dapa
Wiktionary
rzecz. Gołdap ż., gołdapianin m., gołdapianka ż., Gołdopiwo n.
przym. gołdapski
Wiktionary
mieszkaniec Gołdapi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Gołdapi
(1.2) osoba pochodząca z Gołdapi, urodzona w Gołdapi
Wiktionary
IPA: ˌɡɔwdaˈpʲjä̃ɲĩn, AS: gou̯dapʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Gołdap ż., Gołdapa ż., Gołdopiwo n.
:: fż. gołdapianka ż.
przym. gołdapski
Wiktionary
mieszkanka Gołdapi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Gołdapi
(1.2) kobieta pochodząca z Gołdapi, urodzona w Gołdapi
Wiktionary
IPA: ˌɡɔwdaˈpʲjãnka, AS: gou̯dapʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Gołdap ż., Gołdapa ż., Gołdopiwo n.
:: fm. gołdapianin m.
przym. gołdapski
Wiktionary
przymiotnik od: Gołdap
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gołdapią, dotyczący Gołdapi
Wiktionary
(1.1) Utworzono 7 nowych powiatów (brzeziński, leski, węgorzewski, wschowski, sztumski, gołdapski, łobeski) oraz przesunięto 4 gminy z jednego powiatu do drugiego.
Wiktionary
IPA: ɡɔwˈdapsʲci, AS: gou̯dapsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Gołdap ż., gołdapianin m., gołdapianka ż., Gołdapa ż., Gołdopiwo n.
przym. podgołdapski
Wiktionary
jezioro w Polsce
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Gołcza
SJP.pl
roślina z rodziny storczykowatych
SJP.pl
Gołek ("Pseudorchis") – rodzaj bylin z rodziny storczykowatych ("Orchidaceae"). Obejmuje dwa gatunki. Występują one we wschodniej części Ameryki Północnej (wschodnia Kanada i Grenlandia), w znacznej części Europy oraz w północnej Azji. Jedynym przedstawicielem we florze Polski jest gołek białawy "Pseudorchis albida".
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rodzaj pszenicy; gółka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. kulin. wędzony ser z mleka krowiego o walcowatym kształcie, wyrabiany przez podhalańskich górali, często mylony z oscypkiem;
(1.2) zob. gółka.
Wiktionary
Gołka – tradycyjna nazwa wędzonego sera krowiego, produkowanego w sposób zbliżony do oscypka (który jednak jest wytwarzany przede wszystkim z mleka owczego i dostępny wyłącznie w okresie od maja do października).
Gołka bywa mylona z oscypkiem ze względu na podobny kształt (oscypek jest wrzecionowaty, a gołka walcowata), jednak oba sery wyraźnie różnią się smakiem.
Wikipedia
IPA: ˈɡɔwka, AS: gou̯ka
Wiktionary
(1.1) pucok, kara, brusek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek
(1.1) nago
(1.2) bez dekoracji, zdobień
(1.3) biednie
Wiktionary
(1.1) (…) czy kiedykolwiek wpadło Adamowi i Ewie do głowy wstydzić się tego, że paradowali po raju goło i boso?
Wiktionary
IPA: ˈɡɔwɔ, AS: gou̯o
Wiktionary
rzecz. goły nmos., golizna ż., golasek m., golas m., golenie n., zgolenie n., ogolenie n., ogołacanie n., ogołocenie n., golarz m., golarnia ż., gołość ż.
czas. obnażać, golić ndk., zgolić dk., ogolić dk., ogołacać ndk., ogołocić dk.
przym. goły
Wiktionary
(1.2) surowo
(1.3) ubogo
Wiktionary
1. niezalesiony obszar po wyciętych lub zniszczonych lasach;
2. bezleśny grzbiet lub zbocze góry pokryte rumowiskami skalnymi, powstałymi ze zwietrzałych piaskowców i kwarcytów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geol. skalne rumowisku na stoku góry;
(1.2) przest. bezleśny obszar po wycince lub przejściu kataklizmu
Wiktionary
Gołoborze – rodzaj pokrywy stokowej lub wierzchowinowej (grzbietowej), składającej się z lekko redeponowanego rumoszu skalnego (gruzu, głazów lub bloków). Inaczej mówiąc – rumowiska skalne w górach. Gołoborze zbudowane jest wyłącznie z grubej frakcji, nie zawiera żwiru, piasku ani iłu.
Wikipedia
(1.1) Gdy słońce wzbiło się nad rąbek drzew, promienie jego z całą mocą spadły na gołoborze i wmig wyssały z powietrza wszelką wilgotność.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przest. o chłopaku nie golący się jeszcze
Wiktionary
(1.1) Nie wpuszczamy gołobrodych młodzieniaszków.
Wiktionary
(1.1) gołowąsy
Wiktionary
płaski i niezalesiony brzeg
SJP.pl
1. rubasznie o golasie, nagusie
2. pospolicie o człowieku ubogim, biedaku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś goły, bez ubrania
(1.2) przen. pot. posp. osoba biedna, która nie ma pieniędzy
Wiktionary
(1.2) Wolałbyś być sparaliżowanym multimilionerem czy zdrowiuśkim gołodupcem?
Wiktionary
(1.1) golas, golec
(1.2) golec, goły i wesoły, goły jak święty turecki, biedny jak mysz kościelna
Wiktionary
nazwa kilku wsi i szczytów w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. bezleśna góra
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
niemający zarostu
SJP.pl
1. mający gołą głowę;
2. barwinka gołogłowa - gatunek ptaka z rodziny papugowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. mający odkrytą głowę
Wiktionary
Gołogłowy ( Hollenau) – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Kłodzko. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.
Wikipedia
gatunek ptaka z rzędu wróblowych, występujący na Borneo
SJP.pl
Gołogłów ("Pityriasis gymnocephala") – gatunek średniej wielkości ptaka, jedynego przedstawiciela monotypowej rodziny gołogłowów (Pityriaseidae), enigmatyczny i rzadki mieszkaniec lasów deszczowych Borneo.
Wikipedia
szklista pokrywa lodowa powstająca w czasie obniżania się temperatury poniżej 0°C wskutek zamarzania spadających przechłodzonych kropli deszczu, mżawki lub opadania mgły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. cienka, śliska powłoka tworząca się na powierzchni gruntu, drzew i innych przedmiotów wskutek zamarzania opadów (mżawki lub deszczu);
Wiktionary
Gołoledź (pot. lodowica, ślizgawica, szklanka lub czarny lód, black ice) – osad w postaci gładkiej, równej, przezroczystej warstwy lodu, pokrywającej podłoże. Powstaje wtedy, gdy deszcz, mżawka (lub mgła) opada na podłoże o temperaturze niższej od zera. Spadające kropelki rozpływają się i zamarzają. Do gołoledzi najczęściej dochodzi wtedy, gdy po mroźnej i suchej pogodzie przychodzi ocieplenie, przynoszące również opady.
Wikipedia
(1.1) Gołoledź powstaje najczęściej w momencie, kiedy deszcz lub mgła opada na podłoże o temperaturze niższej niż zero stopni.
(1.1) Wypadki samochodowe podczas gołoledzi zdarzają się aż czterokrotnie częściej niż na mokrej nawierzchni oraz dwukrotnie częściej niż na zaśnieżonych jezdniach.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈwɔlɛt͡ɕ, AS: gou̯oleć
Wiktionary
(1.1) ślizgawica, szklanka, ślizgawka, czarny lód; gw. Mazowsze lodówa, lodówka
Wiktionary
czubacz gołolicy - gatunek ptaka z rodziny czubaczy
SJP.pl
ryba przystosowana do życia na dużych głębokościach, występująca w Bajkale
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający gołe nogi
Wiktionary
(1.1) Gołonoga pannica zrobiła furorę na przystanku.
Wiktionary
dzielnica Dąbrowy Górniczej
SJP.pl
Gołonóg – największa pod względem liczby mieszkańców dzielnica Dąbrowy Górniczej, zamieszkała przez około 35 000 osób, co stanowi około 30% populacji miasta. Dzielnica zlokalizowana jest w środkowej części miasta na wschód od dzielnicy Centrum. Od wschodu graniczy z ArcelorMittal Poland Oddział w Dąbrowie Górniczej, od północy z osiedlem Łęknice natomiast od południa poprzez kompleks leśny i dzielnice Jamki ze Strzemieszycami. Włączona do Dąbrowy Górniczej w 1960 roku.
Wikipedia
sroka gołooka - północnoamerykański ptak z rodziny krukowatych
SJP.pl
kura mająca gołą, nieopierzoną szyję
SJP.pl
Gołoszyjka – rasa kur. Znana dawniej również pod nazwami: siedmiogródki, nagoszyje, kury tureckie.
Wikipedia
brak poparcia w faktach dla wypowiadanych słów; pustosłowie, deklaratywność
SJP.pl
1. taki, który nie ma poparcia w faktach, nie jest uzasadniony żadnymi dowodami, opiera się wyłącznie na słowach; deklaratywny, bezpodstawny, bez pokrycia;
2. o człowieku: taki, który posługuje się tylko słowami, nie przedstawia żadnych dowodów
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) np. o tekście: bazujący jedynie na słowach, niepoparty dowodami
(1.2) np. o autorze: nieopierający się na dowodach
Wiktionary
rzecz. gołosłowność ż.
przysł. gołosłownie
czas. słowić
Wiktionary
w dawnej Polsce: szlachta nie posiadająca ziemi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. ludzie biedni
(1.2) daw. człowiek biedny; człowiek nie posiadający żadnego mienia; człowiek pozbawiony mienia
Wiktionary
Gołota, gołota szlachecka, szlachta gołota – uboga grupa społeczna legitymująca się szlacheckim rodowodem, lecz nieposiadająca ziemi. Nie płacili podatku od majątków ziemskich, ale podlegali tak zwanemu pogłównemu generalnemu.
Wikipedia
IPA: ɡɔˈwɔta, AS: gou̯ota
Wiktionary
(1.1) biedota, gmin, ubodzy
(1.2) daw. hołota, daw. gołotka, daw. hultaj, nieosiadły, daw. obdartus
(1.5) daw. gołość
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Gołotczyzna – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, w gminie Sońsk. Gołotczyzna leży nad rzeką Soną, ok. 11 km na południowy wschód od Ciechanowa.
Wieś sąsiaduje z: Sońskiem, Marusami, Strusinem, Damiętami.
Wikipedia
misiówka gołotka - gatunek motyla z rodziny niedźwiedziówkowatych
SJP.pl
młokos, młodzian, żółtodziób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. młodzik, niedoświadczony chłopak
Wiktionary
(1.1) Ojciec i Ewka śmieli się z takiej gotowości, syn zaś rzekł im: — Jakże! kochanie jak i śmierć nikogo nie minie. Gołowąsem jeszcze byłem, a pani Wołodyjowska panną, gdym się w niej okrutnie rozkochał.
Wiktionary
IPA: ɡɔ.ˈwɔvɔ̃.w̃s, AS: go.u̯o.võũ̯s
Wiktionary
przym. gołowąsy
Wiktionary
(1.1) młodzian, młodzik, młokos, żółtodziób
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie mający jeszcze wąsów
Wiktionary
(1.1) Nie wpuszczamy gołowąsych młodzieniaszków.
Wiktionary
rzecz. gołowąs mos.
Wiktionary
(1.1) gołobrody
Wiktionary
rzadko: obszar niezarosły, ogołocony z czegoś
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest gołe; cecha tych, którzy są goli
Wiktionary
przym. goły
przysł. goło
rzecz. goły nmos.
Wiktionary
całkowite ogołocenie roślin z liści przez szkodniki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ogrod. roln. leśn. całkowite ogołocenie rośliny uprawnej z liści przez żerujące szkodniki
Wiktionary
Go
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Gołuchowa
SJP.pl
mieszkanka Gołuchowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Gołuchów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Gołuchowa, związany z Gołuchowem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przed obiadem zwiedziliśmy gołuchowski zamek.
Wiktionary
rzecz. Gołuchów mrz., gołuchowianin mos., gołuchowianka ż.
Wiktionary
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości w Polsce
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pojechałam z dzieciakami do Gołuchowa zobaczyć zagrodę żubrów.
Wiktionary
rzecz. gołuchowianin mos., gołuchowianka ż.
przym. gołuchowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. nie osłonięty ubraniem; nagi; obnażony;
2. pozbawiony naturalnego pokrycia (włosów, piór, liści, roślinności itp.);
3. niczym nie pokryty; ogołocony z ozdób; pusty;
4. występujący bez dodatków, uzupełnień (np. gołe słowa);
5. pot. biedny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nagi, nieubrany
(1.2) nieosłonięty, sam
(1.3) bez wyposażenia
(1.4) bez pieniędzy
(1.5) uczn. (o ocenach) występujący bez innych
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(2.1) kulin. rodzaj klusek ziemniaczanych, potrawa z kuchni świętokrzyskiej;
Wiktionary
Goły (gałki) – rodzaj klusek ziemniaczanych występujących w kuchni świętokrzyskiej.
Przygotowywane są z tartych, surowych ziemniaków odsączonych z nadmiaru wody i połączonych z surowymi jajkami. Z przygotowanej masy formuje się ręcznie okrągłe kluski o średnicy ok. 4 cm. Gotowane są na osolonym wrzątku. []
Wikipedia
(1.1) Plażą szła goła dziewczyna.
(1.2) Mars jest jedną z pięciu planetaanet widocznych gołym okiem.
(1.3) Dostałem gołe mieszkanie w spadku.
(1.4) Zawsze pod koniec miesiąca jestem goły.
(1.5) Antek ma gołe lufy, ale dobrze się zachowuje.
(2.1) Na obiad zrobiliśmy dziś goły i zalewajkę.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔwɨ, AS: gou̯y
Wiktionary
rzecz. golizna ż., golas m., golasek m., golaska ż., golec m., goła ż., gołość ż.
czas. ogołocić, ogołacać, golić, ogolić, podgolić, podgalać, obnażać
przym. ogołocony, ogolony, golutki, goluśki
przysł. goło
Wiktionary
przymiotnik od: Gołymin-Ośrodek
SJP.pl
gatunek owadożernego ssaka z rodziny jeżowatych
SJP.pl
ptak średniej wielkości, żyje dziko lub oswojony, roślinożerny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. średniej wielkości ptak często spotykany w miastach;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gołębie, jako śmielsze, wnet zaczęły kuć dziobkami w polepę, kuropatwy zaś zbliżały się ostrożniej, spoglądając to na padające ziarno, to na księdza, to na liszkę, z którą opatrzyły się zresztą od dawna, bo schwytane jeszcze latem pisklętami i hodowane w domu od maleńkości, widywały ją codziennie.
(1.1) Więc mówiła mu o połowie ryb, o gołębiach, o zniknięciu pary najładniejszych bażantów.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔwɔ̃mp, AS: gou̯õmp
Wiktionary
rzecz. gołębię n., gołębiowate n. lm., gołębnik mrz., gołębiarz mos., gołębiarka ż., gołębiarnia ż., gołębiarstwo n., gołąbkowate nmos., gołąbka ż., gołąbeczka ż.
:: fż. gołębica ż.
:: zdrobn. gołąbek mzw., gołąbeczek mzw.
przym. gołębi, gołębiarski
Wiktionary
(1.1) białystok|szpuk.
Wiktionary
rodzaj ptaków z podrodziny gołębi
SJP.pl
zdrobnienie od: gołąbek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pieszcz. zdrobn. od: gołąbek
forma rzeczownika.
(2.1) D. plural|gołąbeczka.
Wiktionary
(1.1) Wtedy z wysokiej jabłoni zniknęły złote owoce i on siwy gołąbeczek zniknął zaraz z tego zamku.
(1.1) Leci stado gołąbeczków • Z niemi przepióreczka, • Przyleciały i wleciały • W chłód do ogródeczka.
Wiktionary
rzecz. gołąb mzw., gołąbek mzw., gołąbka ż., gołębica ż., gołębię n., gołębiowate nmos., gołębnik mrz., gołębiarz mos., gołębiarka ż., gołębiarnia ż., gołębiarstwo n., gołąbkowate nmos.
:: fż. gołąbeczka ż.
przym. gołębi, gołębiarski
Wiktionary
1. zdrobnienie od: gołąbka;
2. pieszczotliwie o kobiecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. zdrobn. od: gołąbka
(1.2) pieszcz. zwrot używany w odniesieniu do kobiety
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: gołąbeczek
Wiktionary
(1.1) A z dachu • Gołąbeczki to słyszały, • I mnie wszystko powiedziały!...
(1.2) Tak się biedna rozpłakała, • Gołąbeczka moja mała, • Z lic rumieniec zbiegł!
Wiktionary
rzecz. gołąb mzw., gołąbek mzw., gołąbka ż., gołębica ż., gołębię n., gołębiowate nmos., gołębnik mrz., gołębiarz mos., gołębiarka ż., gołębiarnia ż., gołębiarstwo n., gołąbkowate nmos.
:: fm. gołąbeczek mzw.
przym. gołębi, gołębiarski
Wiktionary
1. gatunek grzyba; surojadka, serowiatka;
2. zdrobniale o gołębiu;
3. potrawa z mięsa i kapusty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: gołąb, pieszczotliwie o gołębiu
(1.2) pot. pisklę gołębia
(1.3) mykol. nazwa systematyczna|Russulaceae|ref=tak., grzyb blaszkowy należący do rodziny gołąbkowatych;
(1.4) kulin. danie z ryżu i mielonego mięsa zawiniętego w liście kapusty;
(1.5) pieszczotliwie o kimś bliskim
(1.6) żart. o kimś zakochanym, pozostającym w związku
Wiktionary
(1.1) U drzwiowego progu, okno kuchenne było otwarte: wychodził dym jakby pogorzelowy, aż z kłębów dymu, jak biały gołąbek, zabłysła kuchmistrzowa świecąca czapeczka.
(1.3) Marta nagotowała gołąbków, bigosów, flaczków, a goście jedzą tylko sałatkę warzywną.
(1.4) Gołąbki są jedną ze specjalności polskiej kuchni, którą przygotowuje się z liści kapusty z farszem z mięsa i ryżu.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈwɔ̃mbɛk, AS: gou̯õmbek
Wiktionary
rzecz. gołąb m., gołębica ż., gołębię n., gołębiowate nmos., gołębnik m., gołębiarz m., gołębiarka ż., gołębiarnia ż., gołębiarstwo n., gołąbkowate nmos., gołąbeczek m., gołąbeczka ż.
:: fż. gołąbka ż.
przym. gołębi, gołębiarski
Wiktionary
(1.3) surojadka
Wiktionary
1. samica gołębia; gołębica, gołębiczka;
2. pieszczotliwie o kobiecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. gołębica
(1.2) ornit. młoda samica gołębia
(1.3) pieszcz. kobieta
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: gołąbek
Wiktionary
rzecz. gołąb m., gołębica ż., gołębię n., gołąbeczek m.
:: zdrobn. gołąbeczka ż.
:: fm. gołąbek m.
Wiktionary
(1.1) reg. śl. hołubiczka
(1.2) reg. śl. hołubiczka
Wiktionary
1. gatunek grzyba; surojadka, serowiatka;
2. zdrobniale o gołębiu;
3. potrawa z mięsa i kapusty
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzina grzybów z rzędu gołąbkowców
SJP.pl
Gołąbkowate ("Russulaceae" Lotsy) – rodzina grzybów z rzędu gołąbkowców ("Russulales").
Wikipedia
o cechach gołąbkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
1. żartobliwie: przygotowywać lub jeść gołąbki (potrawę);
2. potocznie: romansować; gruchać jak dwa gołąbki
SJP.pl
rząd grzybów z klasy pieczarniaków, obejmujący około 500 gatunków
SJP.pl
Gołąbkowce ("Russulales" Kreisel ex P.M. Kirk, P.F. Cannon & J.C. David) – rząd grzybów należący do klasy pieczarniaków ("Agaricomycetes").
Wikipedia
przymiotnik od: Gołąbki
SJP.pl
1. → gołąbek (potrawa z mięsa i kapusty);
2. jasnoszary o niebieskawym odcieniu; gołębi, gołębiowy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
gołębiowy;
1. → gołąb;
2. jasnoszary o niebieskawym odcieniu; gołąbkowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zool. charakterystyczny dla gołębia, dotyczący gołębia, odnoszący się do gołębia, związany z gołębiem
(1.2) mający kolor jasnopopielaty o odcieniu niebieskawym, taki jak kolor pióra gołębia
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: gołąb
Wiktionary
IPA: ɡɔˈwɛ̃mbʲi, AS: gou̯ẽmbʹi
Wiktionary
rzecz. gołąb mzw., gołębica ż., gołębię n., gołębnik mrz., gołąbek mzw., Gołąb ż./mos./mzw.
Wiktionary
rodzaj ptaków z podrodziny gołębi
SJP.pl
1. kobieta zajmująca się hodowlą gołębi;
2. śrutowa broń sportowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hodowczyni gołębi
Wiktionary
rzecz. gołębnik mrz., gołębię n., gołębica ż., gołąbek mzw., gołąb mzw., gołąbeczek mzw., gołąbeczka ż.
przym. gołębiarski
Wiktionary
pomieszczenie dla gołębi domowych; gołębnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomieszczenie, w którym hoduje się gołębie
Wiktionary
rzecz. gołębię n., gołębica ż., gołąbek mzw., gołąb mzw., gołąbeczek mzw., gołąbeczka ż.
przym. gołębiarski
Wiktionary
związany z hodowlą gołębi
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gołębiarstwem albo gołębiarzami
Wiktionary
rzecz. gołąbeczka ż., gołębiarstwo n., gołębnik mrz., gołębiarnia ż., gołębiniec mrz., gołębiarz mos., gołębiarka ż., gołąb mzw., gołębica ż., gołębię n., gołąbek mzw., gołąbeczek mzw., gołębisio m.
przym. gołębi, gołębiowy
Wiktionary
hodowla gołębi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hodowanie gołębi
Wiktionary
rzecz. gołębnik mrz., gołębię n., gołębica ż., gołąbek mzw., gołąb mzw., gołąbeczek mzw., gołąbeczka ż.
przym. gołębiarski
Wiktionary
1. hodowca gołębi;
2. gatunek jastrzębia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hodowca gołębi
(1.2) miłośnik gołębi
(1.3) hist. w czasie II wojny światowej: niemiecki snajper strzelający z wysokości;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. ornit. zob. jastrząb gołębiarz.
Wiktionary
(1.2) Wujek Jurek jest zapalonym gołębiarzem, a gołębnik to jego oczko w głowie.
Wiktionary
rzecz. gołąbeczka ż., gołąbeczek mzw., gołąb mzw., gołąbek mzw., gołębica ż., gołębię n., gołębnik mrz.
przym. gołębi, gołębiowy, gołębiowaty, gołębiarski
Wiktionary
1. samica gołębia; gołąbka, gołębiczka;
2. poetycko o kobiecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. samica gołębia
Wiktionary
(1.1) Do sieni wleciała gołębica i usiadła na kołowrotku.
Wiktionary
IPA: ˌɡɔwɛ̃mˈbʲit͡sa, AS: gou̯ẽmbʹica
Wiktionary
rzecz. gołąb m., gołąbek m., gołąbeczek m., gołębię n., gołębnik m., gołębiarstwo n., gołębiarnia ż., gołębiarz m., gołębiarka ż., gołębiowate n. lm., gołąbkowate nmos.
:: zdrobn. gołąbka ż., gołąbeczka ż.
przym. gołębi, gołębiarski
Wiktionary
(1.1) reg. śl. hołubiczka
Wiktionary
1. ekspresywnie: gołębica (samica gołębia);
2. poufale: kobieta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. osada nad Bugiem;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) 25 czerwca jestem w drodze do Gołębia, kajak na dachu osobówki, bagażnik pełen sprzętu i żywności.
Wiktionary
1. dawniej: gołębnik - domek dla gołębi hodowlanych; gołębiniec;
2. nawóz z gołębich odchodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. gołębnik
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Gołębiewski, Gołębiewska – polskie nazwisko, w Polsce nosi je ponad 12 tys. osób.
Wikipedia
rodzaj ptaków z podrodziny gołębi
SJP.pl
dawniej: gołębnik - domek dla gołębi hodowlanych; gołębieniec
SJP.pl
1. → gołąb; gołębi;
2. jasnoszary o niebieskawym odcieniu; gołąbkowy, gołębi;
3. o cechach gołębiowych (rząd ptaków)
SJP.pl
rodzina ptaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Columbidae|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu gołębiowych;
Wiktionary
Gołębiowate, gołębie właściwe (Columbidae) – rodzina ptaków z rzędu gołębiowych (Columbiformes). Obejmuje w większości gatunki związane z drzewami, lecz występują również związane ze skałami i naziemne, zamieszkujące cały świat poza okolicami okołobiegunowymi, wyspami Grzbietu Śródatlantyckiego i Hawajami.
Wikipedia
(1.1) Większość gołębiowatych lata dobrze i szybko.
(1.1) Sierpówka należy do gołębiowatych.
Wiktionary
rzecz. gołąbeczka ż., gołąbeczek mzw., gołębnik mrz., gołębię n., gołąb mzw., gołąbek mzw., gołąbka ż., gołębica ż., gołębiowe lm nm.
Wiktionary
(1.1) gołębie właściwe
Wiktionary
o cechach gołębiowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
rząd ptaków neognatycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Columbiformes|Latham|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;
forma przymiotnika.
(2.1) M., B. i W. n. lp.; M., B. i W. lm nm. od: gołębiowy
Wiktionary
Gołębiowe (Columbiformes) – rząd ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes. Obejmuje około 350 gatunków zamieszkujących różnorodne biotopy, występujących na całym świecie poza Arktyką i Antarktyką. Ptaki te charakteryzują się następującymi cechami:
Wikipedia
(1.1) Do rzędu gołębiowych należy tylko jedna rodzina – gołębiowate.
Wiktionary
rzecz. gołąb mzw., gołębiowate lm nm.
przym. gołębiowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. → gołąb; gołębi;
2. jasnoszary o niebieskawym odcieniu; gołąbkowy, gołębi;
3. o cechach gołębiowych (rząd ptaków)
SJP.pl
pieszczotliwie: gołąb
SJP.pl
pisklę gołębia; gołębię
SJP.pl
pisklę gołębia; gołębiątko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ornit. pisklę gołębia
Wiktionary
IPA: ɡɔˈwɛ̃mbʲjɛ, AS: gou̯ẽmbʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. Gołąb mzw., gołąb m., gołębica ż., gołębiowate nmos., gołębnik m., gołębiarz m., gołębiarka ż., gołębiarnia ż., gołębiarstwo n., gołąbek m., gołąbka ż., gołąbeczek m., gołąbeczka ż.
przym. gołębi, gołębiarski
Wiktionary
(1.1) pot. gołąbek
Wiktionary
domek dla gołębi; gołębiniec, gołębieniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zootechn. pomieszczenie lub budowla do hodowli gołębi
Wiktionary
Gołębnik – niewielki budynek gospodarczy (inwentarski) służący hodowli i przetrzymywaniu gołębi.
Pierwotnie gołębie hodowano przede wszystkim na mięso. Wznoszono dla nich wieże (niektóre z nich zachowane są do dziś), w których osiedlały się i żywiły samodzielnie, czemu sprzyjał łagodny klimat śródziemnomorski. Ludzie podbierali im jaja i pisklęta, ale gołębie szybko przystępowały do kolejnego rozrodu.
Wikipedia
(1.1) Wujek Jurek jest zapalonym gołębiarzem, a gołębnik to jego oczko w głowie.
Wiktionary
IPA: ɡɔˈwɛ̃mbʲɲik, AS: gou̯ẽmbʹńik
Wiktionary
rzecz. gołąb m., gołębica ż., gołąbek m., gołębię n., gołębiarz m., gołębiarka ż., gołębiarstwo n., gołębiowate nmos., Gołąb ż./mos./mzw.
przym. gołębi, gołębiarski, gołębnikowy
Wiktionary
(1.1) daw. gołębieniec
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw., także. gw-pl|Zakopane. gonitwa, wyścig
(1.2) gw-pl|Podhale. bieganina, krętanina
(1.3) gw-pl|Podhale. daw. szychta koni przy kołowrocie do ściągania wody
Wiktionary
czas. gonić
Wiktionary
przymiotnik od: goniec
SJP.pl
myśliwski pies gończy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pies gończy
Wiktionary
odnoszący się do gonienia, gonitwy, pościgu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) służący do gonienia, pościgu
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) kynol. łow. pies myśliwski goniący zwierzynę
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) daw. osoba przekazująca czyjeś przesłanie
Wiktionary
czas. gonić ndk.
rzecz. gon mrz., goniec mzw./mos./mrz.
Wiktionary
(2.1) gończak, pies gończy
(3.1) goniec, posłaniec
Wiktionary
wieś w województwie mazowieckim
SJP.pl
Gończyce – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim, w gminie Sobolew.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Gończyce. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
mały goniec
SJP.pl
1. osoba przybyła do kogoś w gościnę;
2. zaproszony lub przygodny uczestnik przyjęcia, imprezy rozrywkowej;
3. osoba płacąca za świadczone usługi, pobyt, gościnę; klient, wczasowicz;
4. potocznie: jakikolwiek, bliżej nieznany mężczyzna; facet;
5. potocznie: z podziwem o kimś zasługującym na uznanie, szacunek
SJP.pl
Gościcino (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Gòscëcëno) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Wejherowo.
Wieś szlachecka położona była w II połowie XVI wieku w powiecie puckim województwa pomorskiego. W latach 1954–1972 istniała Gościcino do której należała wieś, ale była siedzibą gromady tylko do 1959 r. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wikipedia
1. osoba przybyła do kogoś w gościnę;
2. zaproszony lub przygodny uczestnik przyjęcia, imprezy rozrywkowej;
3. osoba płacąca za świadczone usługi, pobyt, gościnę; klient, wczasowicz;
4. potocznie: jakikolwiek, bliżej nieznany mężczyzna; facet;
5. potocznie: z podziwem o kimś zasługującym na uznanie, szacunek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) przest. przen. eufem. określenie miesiączki lub choroby
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) plural|gość.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Martwiła się, bo choć była już pora, gości nie dostawała.
Wiktionary
(1.1) miesiączka, period; grub. ciocia / ciotka
Wiktionary
choroba reumatyczna objawiająca się bólami w mięśniach i stawach (np. gościec zwyrodniający, gościec dnawy, gościec przewlekły postępujący); reumatyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. ogół chorób wywołujących ból i stany zapalne stawów i kości; zob. reumatyzm.
Wiktionary
(1.1) W chorobach reumatycznych wskazania obejmują wszystkie postacie gośćca, szczególnie tkanek miękkich, w celu zmniejszenia obrzęków i bólu oraz zapobiegnięcia zanikom mięśniowym.
Wiktionary
przym. gośćcowy
Wiktionary
przymiotnik od: Gościeradów
SJP.pl
gmina wiejska w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Gościkowo – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Świebodzin.
Częścią wsi jest Paradyż, obejmujący pocysterski zespół klasztorny i ulokowane w nim wyższe seminarium duchowne.
Wikipedia
przymiotnik od: Gościkowo
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Gościmir, Gościmiar – staropolskie imię męskie. Składa się z członu "Gości-" ("gościć", "gość") "-mir" ("pokój, spokój, dobro"). Mogło zatem oznaczać "ten, u którego gości spokój" lub in.
Gościmir imieniny obchodzi 15 marca i 18 grudnia.
Staropolskie zdrobnienia od Gościmira i innych podobnie zaczynających się imion męskich:
Wikipedia
Gościmir z małżonką; Gościmirowie
SJP.pl
Gościmir z małżonką; Gościmirostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gościmira lub z nim związany
SJP.pl
1. ugoszczenie, podjęcie kogoś, przyjęcie;
2. możliwość zatrzymania się u kogoś na jakiś czas, zanocowania; schronienie udzielone przez kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wizyta, odwiedziny połączone z poczęstunkiem
(1.2) przyjęcie kogoś do siebie
Wiktionary
(1.2) Kiedy z Austrii zaczęli napływać Żydzi, przerażeni ekscesami bojówek hitlerowskich, wielu znajomych udzieliło im gościny.
Wiktionary
rzecz. gościnny mos., gościni ż., gość m., gościnność ż., gościniec mrz., ugaszczanie n.
czas. gościć, zagościć
przym. gościnny, gościnnie
przysł. gościnnie
Wiktionary
1. kobieta przybyła do kogoś w gościnę;
2. zaproszona lub przygodna uczestniczka przyjęcia, imprezy rozrywkowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. kobieta przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp.
Wiktionary
(1.1) Na swój wieczór panieński zaprosiłam dziesięć gościń.
Wiktionary
rzecz. gościna ż., gościnność ż.
:: fm. gość mos.
czas. gościć ndk.
przym. gościnny
przysł. gościnnie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Gościniak (forma żeńska: Gościniak, Gościniakowa, Gościniakówna; liczba mnoga: Gościniakowie) – polskie nazwisko. W latach 90 XX wieku nosiło je 2400 Polskich obywateli.
Wikipedia
mieszkaniec Gościna (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Gościna (miasta w Polsce)
SJP.pl
1. szeroka droga wiejska;
2. podarunek przywieziony z podróży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szeroka droga
(1.2) gastr. zajazd, pensjonat, karczma
(1.3) przest. i reg-pl|Białystok. podarunek z podróży
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gościńcem maszerowali żołnierze.
(1.2) Zatrzymałam się w gościńcu „Petronelka”.
Wiktionary
IPA: ɡɔɕˈt͡ɕĩɲɛt͡s, AS: gośćĩńec
Wiktionary
rzecz. gościnny mos., gość m., gościna ż., gościnność ż., ugaszczanie n.
czas. gościć ndk., ugaszczać ndk., ugościć dk.
przym. gościnny
przysł. gościnnie
Wiktionary
potocznie: występ artysty w utworze muzycznym innego artysty
SJP.pl
Go
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób gościnny
Wiktionary
(1.1) W dzisiejszym wieczorze wystąpi gościnnie kabaret „Potem”.
Wiktionary
rzecz. gościnny mos., gościni ż., gość m., gościnność ż., gościna ż., gościniec mrz., ugaszczanie n.
czas. gościć ndk.
przym. gościnny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: gościnnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: gościnny
SJP.pl
→ gościnny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szacunek, serdeczność i troskliwość okazywane gościom
Wiktionary
(1.1) Podczas kolacji, jak wymaga tego gościnność, krążyła od stolika do stolika, od gościa do gościa, z każdym zamieniała kilka słów, zgrabna, prosto od fryzjera, z wielkim kwiatem z tafty w butonierce.
Wiktionary
rzecz. gościnny mos., gościni ż., gość m., gościna ż., gościniec m., ugaszczanie n.
czas. gościć, ugaszczać
przym. gościnny, gościnnie
przysł. gościnnie
Wiktionary
(1.1) filoksenia
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) chętnie przyjmujący kogoś u siebie, serdeczny i przyjazny dla gości
(1.2) przeznaczony dla gości, podróżnych
(1.3) związany z wizytą osoby zaproszonej
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) gw-pl|Poznań. gospodarz karczmy
Wiktionary
(1.1) Lubię do nich przyjeżdżać. Są dla nas tacy gościnni.
(1.2) Gospodarz zakwaterował nas w pokojach gościnnych na piętrze.
(1.3) Byłem wczoraj na gościnnym wykładzie profesora z Francji.
Wiktionary
IPA: ɡɔɕˈt͡ɕĩnːɨ, AS: gośćĩ•ny
Wiktionary
rzecz. gościni ż., gość m., gościna ż., gościnność ż., gościniec m., ugaszczanie n.
przysł. gościnnie
czas. gościć
przym. gościowy, gościnnie
Wiktionary
(1.3) wyjazdowy
Wiktionary
1. ugoszczenie, podjęcie kogoś, przyjęcie;
2. możliwość zatrzymania się u kogoś na jakiś czas, zanocowania; schronienie udzielone przez kogoś
SJP.pl
Gościno ( Groß Jestin) – miasto w północno-zachodniej Polsce, położone w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, siedziba gminy Gościno. Leży na Równinie Gryfickiej, nad strugą Gościnką.
Według danych z 30 czerwca 2014 Gościno miało 2448 mieszkańców.
Wikipedia
rzadko: należący do gościa
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) rzad. należący do gościa
Wiktionary
rzecz. gość m., gościnny mos.
czas. gościć
przym. gościnny
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Gościrad – staropolskie imię męskie złożone z członów "Gości-" (tryb rozkazujący "gość!" od "gościć" "być gdzieś gościem") i "-rad" ("być zadowolonym, chętnym, cieszyć się"). Znaczenie imienia: "gość rado!" = ten który (niech) chętnie gości w obcych stronach.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Gościrada – imię żeńskie pochodzenia słowiańskiego, nienotowane w formie żeńskiej w źródłach staropolskich.
Wikipedia
Gościrad z małżonką; Gościradowie
SJP.pl
Gościrad z małżonką; Gościradostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gościrada lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gościrady lub z nią związany
SJP.pl
Go
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Gościsława – staropolskie imię żeńskie. Składa się z członu "Gości-" ("gościć", "gość") i "-sława" ("sława"). Mogło zatem oznaczać "ta, u której gości sława" lub in. Jego formę pochodną mogło stanowić m.in. imię Gosława. W źródłach polskich poświadczone od XIII wieku (1265 rok).
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gościsławy lub z nią związany
SJP.pl
Gościsław z małżonką; Gościsławowie
SJP.pl
Gościsław z małżonką; Gościsławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gościsława lub z nim związany
SJP.pl
1. osoba przybyła do kogoś w gościnę;
2. zaproszony lub przygodny uczestnik przyjęcia, imprezy rozrywkowej;
3. osoba płacąca za świadczone usługi, pobyt, gościnę; klient, wczasowicz;
4. potocznie: jakikolwiek, bliżej nieznany mężczyzna; facet;
5. potocznie: z podziwem o kimś zasługującym na uznanie, szacunek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. negatywnie o osobie mało znanej lub zażyle o osobie dobrze znanej
forma rzeczownika.
(2.1) W. lp. od: gościa
(2.2) Ms. i W. lp. od: gość
Wiktionary
(1.1) Gościu miał nadzieję, że się wywinie, ale jednak go przyskrzynili.
(1.1) Gościu fikał, to mu kolesie przyłożyli.
Wiktionary
rzecz. gość mos.
Wiktionary
(1.1) pot. facet, gostek, gość, koleś, kolo
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Gościwit – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Gości-" („podejmować kogoś, gościć”) i "-wit" („pan, władca”). Może więc oznaczać „tego, który serdecznie przyjmuje swojego władcę”. Imię to mogło w wymowie zbliżać się do imienia Gościwid. Wystąpiło w 1265 r.
Wikipedia
Gościwit z małżonką; Gościwitowie
SJP.pl
Gościwit z małżonką; Gościwitostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gościwita lub z nim związany
SJP.pl
1. potocznie: z uznaniem o człowieku; gość;
2. potocznie o bliżej nieznanej kobiecie; facetka;
3. potocznie o bliżej nieznanym mężczyźnie; facet, gość
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) slang. kobieta znana z widzenia, lecz nie znająca nas
Wiktionary
1. podejmować gości; ugaszczać;
2. być czyimś gościem
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. ugościć)
(1.1) podejmować kogo u siebie
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zagościć)
(2.1) przebywać w jakimś miejscu, być gościem
(2.2) o stanach psychicznych stawać się widocznym
Wiktionary
(1.1) Szczytnianie przywitali nas serdecznie i gościli wybornie.
Wiktionary
rzecz. gościnny mos., gościni ż., gościna ż., gościniec mrz., gościnność ż., gość mos., ugaszczanie n.
czas. ugościć dk., zagościć dk.
przym. gościnny, gościowy, gościnnie
przysł. gościnnie
Wiktionary
(1.1) przyjmować, raczyć, ugaszczać
(2.1) być, mieszkać, przebywać, zamieszkiwać, znajdować się
(2.2) pojawiać się, uzewnętrzniać się
Wiktionary
Gościęcin (niem. "Kostenthal") – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Pawłowiczki.
Wikipedia
przymiotnik od: Gościno
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. podróżowanie
Wiktionary
IPA: ɡɔɕˈt͡ɕĩj̃stfɔ, AS: gośćĩĩ ̯stfo
Wiktionary
zdrobnienie od: Małgorzata; Gosia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Małgorzata
Wiktionary
(1.1) Wczoraj Gośka zaspała na zajęcia.
Wiktionary
rzecz. Małgorzatka ż., Małgorzata ż., Małgosia ż., Małgośka ż., Gosia ż.
Wiktionary
(1.1) Gosia
Wiktionary
Goświnowice ( Friedenthal-Giesmannsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Nysa.
W latach 1945–1954 siedziba gminy Goświnowice. W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Goświnowice, po jej zniesieniu w gromadzie Nowaki.
Wikipedia
1. osoba przybyła do kogoś w gościnę;
2. zaproszony lub przygodny uczestnik przyjęcia, imprezy rozrywkowej;
3. osoba płacąca za świadczone usługi, pobyt, gościnę; klient, wczasowicz;
4. potocznie: jakikolwiek, bliżej nieznany mężczyzna; facet;
5. potocznie: z podziwem o kimś zasługującym na uznanie, szacunek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp.
(1.2) osoba, która zatrzymała się w hotelu, w restauracji
(1.3) pot. pejor. o osobie mało znanej lub zażyle o osobie dobrze znanej
(1.4) inform. użytkownik nie zarejestrowany
(1.5) sport. zawodnik drużyny grającej na wyjeździe
(1.6) gw-pl|Kraków. obcy, przybysz, interesant, odbiorca, klient, pacjent
(1.7) gw-pl|Warszawa. mężczyzna
(1.8) zob. goście.
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: gościć
Wiktionary
(1.1) Na nasze wesele zaprosiłam ponad dwustu gości.
(1.2) Przepraszam, ale muszę iść obsłużyć nowych gości.
(1.3) Jakiś gość zaczepił mnie na ulicy.
(1.3) Nie wiedziałem, że Paweł to taki fajny gość.
(1.4) Możesz dołączyć do tej klasy także jako gość.
Wiktionary
IPA: ɡɔɕt͡ɕ, AS: gość
Wiktionary
rzecz. gościna ż., gościnność ż., gostek m., goszczenie n., ugaszczanie n., ugoszczenie n., zagoszczenie n., rozgoszczenie n., gościę n., gościec m.
:: fż. gościni ż., przest. gościa ż.
:: (1.3) fż. gościówa ż.
czas. gościć ndk., ugaszczać ndk., ugościć dk., zagościć dk., rozgościć dk.
przym. gościnny, gościowy, gośćcowy
przysł. gościnnie
Wiktionary
(1.2) pensjonariusz
(1.3) facet, typek
Wiktionary
mający wpływ na powstawanie gośćca
SJP.pl
o objawach podobnych do gośćca
SJP.pl
przymiotnik od: gościec
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) med. związany z gośćcem, właściwy gośćcowi
Wiktionary
(1.1) W uzdrowisku leczy się choroby gośćcowe, stany pourazowe wymagające rehabilitacji, choroby układu pokarmowego, dróg oddechowych, układu krążenia, układu nerwowego choroby kobiece.
Wiktionary
rzecz. gościec m.
Wiktionary
grzyb z rodziny goździeńcowatych
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny goździkowatych
SJP.pl
Go
Wikipedia
paśnik goździeniak - motyl z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj grzybów z rodziny goździeńcowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzina grzybów z rzędu obłoczniaków
SJP.pl
Goździeńcowate ("Clavariaceae" Chevall.) – rodzina grzybów znajdująca się w rzędzie pieczarkowców ("Agaricales").
Wikipedia
o cechach goździeńcowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
roślina z rodziny goździkowatych rosnąca w Europie, Azji i Afryce, hodowana jako ozdobna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Dianthus|ref=tak., roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach;
(1.2) kwiat goździka (1.1)
(1.3) kulin. wysuszony pąk kwiatowy drzewa goździkowego, służący jako przyprawa;
Wiktionary
Goździk ("Dianthus" L.) – rodzaj roślin z rodziny goździkowatych. Obejmuje ok. 300, według Plants of the World Online – 344 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje niemal cały Stary Świat (bez Australii). W Polsce rośnie lub rosło w stanie dzikim 14 gatunków.
Liczne goździki uprawiane są jako rośliny ozdobne, zwłaszcza w ogrodach skalnych, ale też m.in. na kwiaty cięte. Goździk ogrodowy "D. caryophyllus" jest źródłem olejku eterycznego używanego w kosmetykach.
Wikipedia
(1.1) Wzdłuż płotu rosło kilka odmian goździków.
(1.2) Zwyczajowym prezentem wręczanym z okazji Dnia Kobiet był goździk.
(1.3) Do grzańca dodałem kilka goździków.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔʑd͡ʑik, AS: goźʒ́ik
Wiktionary
rzecz. goździkowce nmos., goździkowiec m., goździkówka ż., goździkowate nmos.
przym. goździkowy
Wiktionary
przyprawa aromatyczna używana, uzyskiwana z wysuszonych pączków kwiatowych goździkowca
SJP.pl
Go
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzina roślin kwiatowych, dwuliściennych
SJP.pl
Go
Wikipedia
o cechach goździkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rodzaj (niskie drzewo lub krzew) z rodziny mirtowatych, do którego zaliczanych jest 1115 gatunków; drzewo goździkowe, jambłusznik goździkowy, eugenia, eugenka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Caryophyllales|ref=tak., rząd roślin należących do dwuliściennych właściwych;
Wiktionary
Go
Wikipedia
(1.1) Wśród goździkowców są też roślin mięsożernych.
Wiktionary
rzecz. goździk mrz., goździkowate nmos., goździkowiec mrz., goździkówka ż.
przym. goździkowy
Wiktionary
(1.1) śródłożne
Wiktionary
rodzaj (niskie drzewo lub krzew) z rodziny mirtowatych, do którego zaliczanych jest 1115 gatunków; drzewo goździkowe, jambłusznik goździkowy, eugenia, eugenka
SJP.pl
Goździkowiec, eugenka, piernia, eugenia ("Eugenia" L.) – rodzaj roślin z rodziny mirtowatych, do którego zaliczanych jest ponad 1200 gatunków. Rośliny te są rozprzestrzenione na wszystkich kontynentach w strefie międzyzwrotnikowej.
Znaczenie użytkowe mają gatunki drzewiaste dostarczające drewna, niektóre dostarczają też jadalnych owoców, są też uprawiane jako rośliny ozdobne.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: goździk
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący goździków lub goździkowca korzennego, zrobiony z goździków lub z goździkowca korzennego
Wiktionary
(1.1) Z kwidzyńskich sklepów znikają aromaty do ciast - zwłaszcza waniliowy i goździkowy.
Wiktionary
IPA: ˌɡɔʑd͡ʑiˈkɔvɨ, AS: goźʒ́ikovy
Wiktionary
rzecz. goździkowce nmos., goździk m., goździkowiec m., goździkówka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. nalewka na goździkach
Wiktionary
(1.1) U babci Małgorzaty czekała na zziębniętych rodziców goździkówka.
Wiktionary
rzecz. goździk m., goździkowce nmos.
przym. goździkowy
Wiktionary
widłak goździsty - gatunek rośliny kosmopolitycznej z rodziny widłakowatych; widłak babimór
SJP.pl
skrót od: Grand Prix
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = grand prix;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɟɛ‿ˈpɛ, AS: ǵe‿pe
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = turyst. graniczny punkt kontrolny
Wiktionary
Powszechna Licencja Publiczna GNU, licencja wolnodostępnego oprogramowania zabraniająca zamykania kodu
SJP.pl
skrót od: General Packet Radio Service - usługa pakietowej transmisji danych dostarczana przez sieci radiowe, np. GSM
SJP.pl
[czytaj: dżipi-ES]
1. skrót od: Global Positioning System, globalny system radionawigacyjny;
2. nieduże urządzenie korzystające z tego systemu
SJP.pl
[czytaj: gie-pe-u] skrót od:
1. Gosudarstwiennoje Politiczieskoje Uprawlenije - dawna radziecka służba bezpieczeństwa;
2. Graphics Processing Unit - procesor graficzny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = Giełda Papierów Wartościowych
Wiktionary
IPA: ɟɛ‿pɛ‿ˈvu, AS: ǵe‿pe‿vu
Wiktionary
skrót od: grosz (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = grosz
(1.2) = przest. gram
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) 1 zł = 100 gr
Wiktionary
IPA: ˈɡrɔʃɨ, AS: grošy
Wiktionary
(1.2) g
Wiktionary
skrót od: grecki (czytany jako cały, odmienny wyraz); grec.
SJP.pl
skrót
(1.1) = grecki
(1.2) = grupa
Wiktionary
(1.1) zob. grecki.
Wiktionary
(1.1) grec.
Wiktionary
1. zabawa towarzyska lub sportowa walka prowadzona według określonych reguł
2. przybory, przedmioty służące do grania
3. odtwarzanie utworu muzycznego na instrumencie lub postaci utworu scenicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zabawa według ustalonych reguł;
(1.2) sport. mecz
(1.3) granie na instrumencie
(1.4) zadanie aktorskie
(1.5) udawanie czegoś
(1.6) zestaw przedmiotów do gry (1.1)
(1.7) program komputerowy do gry (1.1)
(1.8) mat. model matematyczny, w którym uczestniczy kilku graczy starających się uzyskać dla siebie jak najlepszy wynik
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. ter. od: grać
Wiktionary
Gra – czynność o ustalonych zasadach, w której udział bierze jedna lub więcej osób. Od innych rozrywek grę odróżnia istnienie ścisłego zbioru zasad gry, kodyfikujących czynności z nią związane.
Termin gra jest też używany w wielu (niepowiązanych z sobą) dziedzinach nauki, a jego znaczenie zależy od rozważanej dyscypliny.
Wikipedia
(1.1) Moją ulubioną grą jest domino.
(1.2) W ostatnich dwóch grach nasza drużyna nie strzeliła bramki.
(1.3) Gra młodego pianisty wzbudziła zachwyt widowni.
Wiktionary
IPA: ɡra, AS: gra
Wiktionary
rzecz. gracz mos., graczka ż., rozgrywka ż., zagrywka ż., granie n., zagranie n.
:: zdrobn. gierka ż., nagranie n., nagrywanie n., grywalność ż.
czas. grać, grywać, przegrywać, rozgrywać, wygrywać, zagrywać, ugrać, igrać
przym. growy, grywalny
Wiktionary
(1.1) zabawa; daw. igra
(1.2) mecz, rozgrywka
Wiktionary
nazwisko, np. Regnier de Graaf (1641-1673), holenderski lekarz, anatom i fizjolog
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przenośnie: symbol najwyższego szczęścia, dostępnego tylko człowiekowi o czystym sercu
SJP.pl
Graal (także Święty Graal) – tajemniczy przedmiot (najczęściej kielich lub misa) występujący w legendach arturiańskich. W niektórych ich wersjach jest to kielich, którym posłużył się Jezus Chrystus w czasie Ostatniej Wieczerzy, a później użyty przez Józefa z Arymatei do zebrania krwi Jezusa po ukrzyżowaniu.
Wikipedia
drzewo lub krzew z rodziny brzozowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dendr. drzewo lub krzew z rodziny nazwa systematyczna|Stylocerataceae. o gładkiej, nieznacznie spękanej, popielatej korze;
(1.2) drewno grabu (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) więz. chłop ze wsi
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od: graba
forma czasownika.
(4.1) 2. os. lp. rozk. od: grabić
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) We wrześniu piorun uderzył w ten stary grab nad strumieniem.
Wiktionary
IPA: ɡrap, AS: grap
Wiktionary
rzecz. Grabów mrz., grabina ż.
przym. grabowy
Wiktionary
(1.2) grabina
Wiktionary
potocznie: ręka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. ręka, dłoń
(1.2) pot. uścisk dłoni zwykle potwierdzający zgodę, porozumienie
(1.3) duży piec
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: grab
Wiktionary
IPA: ˈɡraba, AS: graba
Wiktionary
(1.3) gruba
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Grabanów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Biała Podlaska. Leży nad rzeką Klukówką, dopływem Krzny.
Wieś magnacka położona była w końcu XVIII wieku w hrabstwie bialskim w powiecie brzeskolitewskim województwa brzeskolitewskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Grabarki
Wiktionary
rzecz. Grabarka ż.
:: fż. grabarczanka ż.
przym. grabarecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Grabarki
Wiktionary
(1.1) Na przystanku czekały dwie grabarczanki.
Wiktionary
rzecz. Grabarka ż.
:: fm. grabarczanin mos.
przym. grabarecki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Grabarki, związany z Grabarką
Wiktionary
rzecz. Grabarka ż., grabarczanin mos., grabarczanka ż.
Wiktionary
dawniej:
1. żona grabarza; grabarzowa;
2. zajęcie grabarza; grabarstwo;
3. kobieta grabarz;
4. wynagrodzenie grabarza
SJP.pl
dawniej:
1. żona grabarza; grabarzowa;
2. zajęcie grabarza; grabarstwo;
3. kobieta grabarz;
4. wynagrodzenie grabarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa kilku wsi, osad i ich części w Polsce;
(1.2) geogr. wzniesienie we wschodniej Polsce, święta góra prawosławia;
(1.3) geogr. nazwa kilku potoków w Polsce
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jedziemy do Grabarki odwiedzić dziadka Jarosława.
(1.2) W święto Przemienienia Pańskiego w 2000 r. na Świętej Górze Grabarce odbyły się główne uroczystości związane z wielkim jubileuszem chrześcijaństwa.
(1.3) Powierzchnia zlewni Grabarki wynosi 55,1 km².
Wiktionary
rzecz. grabarczanin mos., grabarczanka ż.
przym. grabarecki, grabarski
Wiktionary
dotyczący grabarza lub grabarstwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub pracą grabarza, dotyczący grabarstwa
Wiktionary
rzecz. Grabarka ż., grabarz mos., grabarstwo n., grabarka ż.
Wiktionary
zajęcie grabarza; grabarka
SJP.pl
1. człowiek trudniący się kopaniem grobów, grzebaniem zmarłych
2. padlinożerny chrząszcz z rodziny omarlic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. osoba zajmująca się kopaniem grobów i grzebaniem zmarłych;
(1.2) przen. sprawca upadku jakiegoś przedsięwzięcia, ruchu, idei, organizacji
(1.3) przen. środ. pejor. sport. sędzia
(1.4) przen. środ. złodziej, który kradnie na cmentarzach
(1.5) przen. środ. pejor. muz. pianista
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ent. chrząszcz z rodzaju nazwa systematyczna|Nicrophorus|ref=tak.
(2.2) kynol. łow. wadliwie ułożony pies myśliwski, który zamiast aportować ubitą zwierzynę, zakopuje ją bądź pozostawia w ukryciu
Wiktionary
Grabarz – zawód, polegający na pochówku na cmentarzach ciał osób zmarłych. Grabarze są zatrudniani przez zakłady pogrzebowe. Pracodawcy zazwyczaj nie wymagają konkretnego wykształcenia od osób zainteresowanych wykonywaniem tej pracy.
Wikipedia
(1.1) Rodzina zmarłego szybko skontaktowała się z grabarzem.
Wiktionary
IPA: ˈɡrabaʃ, AS: grabaš
Wiktionary
rzecz. grabki nmos., grabarstwo n., grabarka ż., grabarzowa ż., grabarzówna ż., grabarczyk m., grabarzówka ż.
przym. grabarski, grabarzowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk kopala, kopidoł; pot. kopidół; stpol. grobarz, gróbarz
Wiktionary
dawniej: żona grabarza; grabarka
SJP.pl
dawniej: córka grabarza
SJP.pl
[czytaj: graber] w informatyce: program komputerowy do zapisywania zrzutów ekranowych lub całych witryn internetowych na dysku twardym komputera
SJP.pl
młody grab, drzewo lub krzew z rodziny brzozowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: grabie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zdrobn. grable, grabie
Wiktionary
podłużne, wąskie zapadlisko ograniczone z dwóch stron uskokami biegnącymi w przybliżeniu równolegle do siebie; rów tektoniczny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wieś w Polsce;
2. rzeka w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. hrabia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɡrabʲja, AS: grabʹi ̯a
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
konne lub ciągnikowe narzędzie rolnicze do zgrabiania pokosów siana lub resztek po sprzęcie zboża; grabie, zgrabiarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. grabie
(1.2) pot. kobieta używająca grabi
Wiktionary
(1.1) Boxer i Clover zaprzęgały się do kosiarki lub grabiarki (…) i stąpały miarowym krokiem wzdłuż pola (…).
Wiktionary
rzecz. grabki nmos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: ktoś, kto grabi, rabuje; łupieżca; grabieżca
SJP.pl
1. narzędzie ogrodnicze służące do grabienia;
2. konne lub ciągnikowe narzędzie rolnicze do zgrabiania pokosów siana lub resztek po sprzęcie zboża; grabiarka, zgrabiarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) roln. ogrod. ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze (drewniane lub metalowe) służące do grabienia;
(1.2) roln. techn. zmechanizowane narzędzie rolnicze (konne lub ciągnikowe) służące do zgrabiania w wały pokosów siana lub słomy ze ścierniska
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Chłopi zabrali grabie i poszli na pole.
Wiktionary
IPA: ˈɡrabʲjɛ, AS: grabʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. grabienie n., zgrabiarka ż.
:: zdrobn. grabki lm nm.
:: zgrub. grabisko n.
czas. grabić ndk., zgrabiać ndk., zagrabiać ndk.
Wiktionary
(1.1) grabki; gw. Górny Śląsk grample, stodolnioki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|grabić.
Wiktionary
IPA: ɡraˈbʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: grabʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
czas. grabić ndk., zgrabiać ndk., zgrabić dk.
rzecz. grabież ż., grabki nmos., grabie, zgrabiarka
Wiktionary
o palcach, rękach: drętwieć z zimna; sztywnieć, kostnieć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zgrabieć)
(1.1) książk. o dłoniach, palcach: drętwieć z zimna
Wiktionary
(1.1) Dorzucę drewna do kominka, bo ręce zaczynają mi grabieć.
Wiktionary
IPA: ˈɡrabʲjɛ̇t͡ɕ, AS: grabʹi ̯ėć
Wiktionary
czas. zgrabieć
przym. zgrabiały
Wiktionary
(1.1) drętwieć, kostnieć, sztywnieć
Wiktionary
bezprawne, brutalne pozbawianie kogoś jego własności; rabunek, kradzież
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zabieranie siłą czyjejś własności; obrabowanie, plądrowanie
Wiktionary
(1.1) Żołnierze sowieccy nie mogli uwierzyć, że mimo pięciu lat wojny, zniszczeń, mordów, rekwizycji, kontrybucji i grabieży, nazajutrz po bitwie, na tej samej ulicy, na której wczoraj walczyli, mogli dostać stakan bimbru, a do tego jeszcze zakąskę.
Wiktionary
IPA: ˈɡrabʲjɛʃ, AS: grabʹi ̯eš
Wiktionary
rzecz. grabieżca m., grabienie n.
czas. grabić ndk., nagrabić się dk.
przym. grabieżczy
Wiktionary
(1.1) rabunek, łupiestwo, rozbój
Wiktionary
ktoś, kto dokonuje grabieży; łupieżca; rabuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, kto dokonuje grabieży, rabuje, łupi
Wiktionary
rzecz. grabież ż.
czas. grabić
Wiktionary
(1.1) łupieżca, rabuś
Wiktionary
dotyczący grabieżcy lub grabieży; rabunkowy, łupieżczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|grabieżyć.
Wiktionary
czas. grabieżyć
Wiktionary
czasownik
(1.1) grabić, zajmować się grabieniem
Wiktionary
rzecz. grabieżenie n.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. potocznie: grab;
2. drewno grabowe;
3. las grabowy;
4. zarośla grabowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. pot. grab
(1.2) zagajnik grabowy
(1.3) drewno z grabu
(1.4) witki grabowe
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. grab m., Grabów mrz.
przym. grabowy
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: grabina
SJP.pl
przymiotnik od: grabie
SJP.pl
trzonek, na którym oprawione są grabie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. zgarniać liście, siano itp. przy pomocy grabi; zgrabiać;
2. wyrównywać powierzchnię ziemi przy użyciu grabi; zgrabiać;
3. odbierać komuś bezprawnie jego własność, zwłaszcza siłą; rabować, łupić
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) zgarniać grabiami siano, liście lub zżęte zboże, także wyrównywać powierzchnię ziemi
(1.2) książk. odbierać coś komuś siłą, łupić
(1.3) daw. rekwirować
Wiktionary
Grabić – wieś w Chorwacji, w żupanii virowiticko-podrawskiej, w gminie Sopje. W 2011 roku liczyła 122 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Obraz przedstawia cztery dziewczęta razem zbierające i grabiące o zmierzchu opadłe liście w ogrodzie. (z Wikipedii)
(1.2) Rudolf zgadza się, pasawczycy Leopolda przybywają do Pragi i jak każda najemna armia łupią i grabią.
Wiktionary
IPA: ˈɡrabʲit͡ɕ, AS: grabʹić
Wiktionary
rzecz. grobowniki nmos., grabież ż., grabieżca mos., grabie n., grabki nmos., zgrabiarka ż., grabienie n., ograbienie n.
Wiktionary
(1.1) zgrabiać, zagrabiać
(1.2) rabować, łupić, obdzierać, kraść, plądrować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: grabie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zdrobn. od: grabie
(1.2) małe grabie, narzędzie ogrodnicze służące do grabienia
(1.3) plastikowyastikowa zabawka dla dzieci przypominająca grabie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɡrapʲci, AS: grapʹḱi
Wiktionary
rzecz. grabie nmos., grabarz m., grabiarka ż., grabienie n., pograbienie n., zagrabienie n.
czas. grabić ndk., pograbić dk., zgrabić dk.
Wiktionary
(1.1) grabie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
las grabowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osada w Polsce
SJP.pl
Grabnica – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Dobrzany, położona 4 km na północny wschód od Dobrzan (siedziby gminy) i 19 km na północny wschód od Stargardu (siedziby powiatu).
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Grabnica
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) bot. mający liście jak grab
Wiktionary
Graboszyce – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie oświęcimskim, w gminie Zator.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa bielskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie;
Wiktionary
Grabow – miasto w Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Ludwigslust-Parchim, siedziba Związku Gmin Grabow, nad rzeką Elde.
1 stycznia 2016 do miasta przyłączono gminę Steesow, która stała się automatycznie jego dzielnicą.
Wikipedia
IPA: ˈɡrabɔf, AS: grabof
Wiktionary
przym. grabowski
Wiktionary
przymiotnik od: grab
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. mieszkaniec Grabowa (miasta lub wsi w Polsce);
2. mieszkaniec Grabowa nad Prosną (miasta w Polsce)
SJP.pl
1. mieszkanka Grabowa (miasta lub wsi w Polsce);
2. mieszkanka Grabowa nad Prosną (miasta w Polsce)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce, położona blisko Torunia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dzielnica Rybnika
SJP.pl
Grabownia – część miasta i dzielnica Rybnika położona w północnej części miasta, od strony zachodniej leży nad Zalewem Rybnickim. Liczba mieszkańców wynosi ok. 750. Kaplica w Grabowni powstała w 1905 r. W dzielnicy funkcjonuje również klub piłkarski „TKKF Jedność Grabownia-Golejów”.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Grabowno (niem. "Graben") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie górowskim, w gminie Góra.
Wikipedia
1. nazwa wielu miejscowości w Polsce;
2. część miasta Ostrołęka;
3. część miasta Szczecin;
4. miasto w Rosji;
5. wieś na Litwie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Grabowo, Grabów, Grabów nad Prosną, Grabów nad Pilicą
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: grab
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z graba
(1.2) wykonany z drewna lub innej części graba
(1.3) będący częścią graba
Wiktionary
(1.1) To Klementyna założyła za domem, w parku schodzącym tarasami w dół, grabowe szpalery na francuską modłę.
Wiktionary
IPA: ɡraˈbɔvɨ, AS: grabovy
Wiktionary
rzecz. grab m., grabina ż., Grabów mrz.
Wiktionary
ptak leśny z rodzaju łuszczaków charakteryzujący się pomarańczowym upierzeniem głowy i masywnym, szaroniebieskim lub kremowym dziobem; grubodziób, pestkojad
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Grabski (forma żeńska: Grabska; liczba mnoga: Grabscy) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 4738 osób.
Wikipedia
odmiana jabłek
SJP.pl
potocznie o dłoni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. graba
Wiktionary
drzewo lub krzew z rodziny brzozowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa kilkunastu miejscowości w Polsce i na Ukrainie;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
rzecz. grab m., grabina ż., Grabieniec m., Grabowo n., Graby nmos.
przym. grabowy
Wiktionary
pawica grabówka - gatunek motyla z rodziny pawicowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rodzaj motyki, narzędzie ogrodnicze służące m.in. do spulchniania ziemi; graczka;
2. narzędzie ręczne do gaszenia wapna i mieszania zaprawy murarskiej;
3. górnictwo: narzędzie ręczne do zgarniania urobku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) narzędzie żelazne w kształcie zakrzywionej łopatki, osadzone na długim kiju
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. motyka
Wiktionary
Graca – ręczne narzędzie rolnicze, składające się z metalowej, zakrzywionej łopatki, przytwierdzonej do styliska. Rodzaj motyki. Używane głównie do płytkiego spulchniania ziemi i plewienia.
Graca używana jest także do wygarniania rozżarzonych węgli z palenisk.
Wikipedia
rzecz. gracka ż.
czas. gracować ndk.
Wiktionary
1. pomieszczenie na graty i rupiecie; rupieciarnia;
2. potocznie: pokój umeblowany starymi, zniszczonymi sprzętami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pomieszczenie przeznaczone na magazyn starych, niepotrzebnych rzeczy
(1.2) pot. pokój zapełniony starymi meblami, zniszczonymi sprzętami
Wiktionary
(1.1) Wynieś to pudło do graciarni.
(1.2) Nie dość, że masz taki nieduży pokój, to jeszcze zrobiłeś z niego taką graciarnię.
Wiktionary
rzecz. grat mrz./mzw., zagracenie n., zagracanie n.
czas. zagracić dk., zagracać ndk.
przym. graciarniany
Wiktionary
(1.1) rupieciarnia, lamus
(1.2) rupieciarnia
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący graciarni, związany z graciarnią
(1.2) charakterystyczny dla graciarni
Wiktionary
(1.2) Wystrój lokalu jest nieco graciarniany, mało które krzesło pasuje do siebie, a niektóre stoliki są tak niskie, że aż niewygodne.
Wiktionary
rzecz. graciarnia ż.
Wiktionary
człowiek lubiący zbierać rzeczy bezwartościowe; rupieciarz
SJP.pl
drobny sprzęt lub mebel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od grat
Wiktionary
rzecz. grat m.
Wiktionary
[czytaj: grasjoso] błazen, trefniś w komedii hiszpańskiej
SJP.pl
inaczej: szyk, zgrabność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wdzięk, powab, lekkość
(1.2) kobieta pełna wdzięku, piękna
Wiktionary
Gracja – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa "gratia" "wdzięk, powab". W mitologii rzymskiej Gracje były boginiami wdzięku i radości.
Gracja imieniny obchodzi 1 czerwca, 13 czerwca, 18 grudnia.
Gracja jest również synonimem wdzięku, lekkości, piękna.
Wikipedia
(1.1) Koty poruszają się z gracją.
Wiktionary
rzecz. Gracjan mos.
Wiktionary
(1.2) ślicznotka
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Gracjan i pochodzę z Brzozowa.
Wiktionary
IPA: ˈɡrat͡sʲjãn, AS: gracʹi ̯ãn
Wiktionary
rzecz. Gracek m., gracja ż., Gracjanów m.
:: zdrobn. Gracjanek m., Gracuś m.
:: fż. Gracjana ż., Gracjanna ż., Gracja ż.
przym. Gracjanowy
Wiktionary
(1.1) Gracek m., Gracjanek m., Gracuś m.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Gracjana – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, odpowiednik imienia Gracjan.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gracjany lub z nią związany
SJP.pl
Gracjan z małżonką; Gracjanowie
SJP.pl
Gracjan z małżonką; Gracjanostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gracjana lub z nim związany
SJP.pl
inaczej: szyk, zgrabność
SJP.pl
narzędzie wygarniające okruchy z otworu strzałowego w kopalni
SJP.pl
dzielny, mężny, odważny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. dzielny, zręczny
Wiktionary
IPA: ˈɡrat͡sʲci, AS: gracʹḱi
Wiktionary
przysł. gracko
Wiktionary
(1.1) dzielny, zręczny, chwacki
Wiktionary
pracować gracą; motyczyć
SJP.pl
robotnik zatrudniony przy mieszaniu wapna gracą
SJP.pl
Gracylizacja ( gracilis ‘smukły’) – proces w antropogenezie polegający na zmianach w szkielecie (głównie mózgoczaszce, ale nie tylko), który w toku ewolucji stawał się coraz delikatniejszy.
Wikipedia
rodzaj niewielkiego gada naczelnego z kladu Suchia
SJP.pl
w antropologii: bardzo zbliżony do podrasy śródziemnomorskiej, jednak wyższy oraz mający bardziej wydłużoną twarz i nos
SJP.pl
uczestnik gry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) uczestnik gry lub zawodów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Do brydża potrzeba czterech graczy.
Wiktionary
IPA: ɡrat͡ʃ, AS: grač
Wiktionary
rzecz. gra ż., gierka ż., rozgrywka ż., zagrywka ż.
:: fż. graczka ż.
czas. grać ndk., grywać ndk., przegrywać ndk., rozgrywać ndk., wygrywać ndk., zagrywać ndk.
przym. grywalny, growy
Wiktionary
(1.1) zawodnik
Wiktionary
uczestnik gry
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rodzaj motyki, narzędzie ogrodnicze służące m.in. do spulchniania ziemi; graca;
2. rzadziej: osoba płci żeńskiej biorąca udział w grze;
3. gwarowo: zabawa, zabawka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta biorąca udział w grze towarzyskiej, komputerowej, hazardowej lub sportowej
(1.2) książk. kobieta przebiegła, zręczna, niebezpieczna dla przeciwników, otaczających ją osób
Wiktionary
(1.1) Uważaj na Magdę. To niezła graczka.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. gracz
czas. grać
przym. growy, grywalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) reg-pl|Podkarpacie. osoba niezgrabnie poruszająca się, bez koordynacji, często na skutek spożycia alkoholufakt.
Wiktionary
(1.1) Ale z ciebie graczmak.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
jednostka kąta płaskiego; gradus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. opad atmosferyczny w postaci kulek lodu;
(1.2) przen. wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę
(1.3) mat. jednostka miary kąta płaskiego równa jednej setnej kąta prostego;
(1.4) gw-pl|Śląsk Cieszyński. stopień, procent
Wiktionary
Grad – opad atmosferyczny (hydrometeor) w postaci nieforemnych bryłek lodu (nazywanych "gradzinami" lub "gradowinami") o średnicy rzędu 5–50 mm i większej. W przekroju gradziny widać naprzemienne warstewki przezroczystego lodu i nieprzezroczystego śniegu.
Wikipedia
(1.1) Przed burzą spadł grad.
(1.2) Znaleźliśmy się pod gradem kul.
(1.3) Mój kalkulator umie liczyć w stopniach, radianach i gradach.
Wiktionary
IPA: ɡrat, AS: grat
Wiktionary
(1.1-2)
rzecz. gradzina ż., gradowina ż.
przym. gradowy
(1.3)
rzecz. gradacja ż., gradus m., gradient m.
przym. gradowy, gradacyjny, gradientowy
Wiktionary
(1.2) potok, deszcz, ulewa
(1.3) gradus; symbol. g
Wiktionary
1. następstwo według stopnia nasilenia; stopniowanie;
2. w geologii: procesy denudacji i erozji wyrównujące powierzchnię skorupy ziemskiej;
3. w retoryce i poetyce: szeregowanie wyrażeń o coraz silniejszym lub coraz słabszym uczuciowym albo znaczeniowym nasyceniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) następstwo według stopnia nasilenia jakiejś cechy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɡraˈdat͡sʲja, AS: gradacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. gradient m., gradologia ż.
Wiktionary
określenie wykonawcze: stopniowo
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Gradek – przysiółek wsi Rączki w Polsce, położony w województwie świętokrzyskim, w powiecie włoszczowskim, w gminie Kluczewsko.
W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
określenie wykonawcze: przyjemnie, miło; con gradevolezza
SJP.pl
1. pot. różnica, miara wzrostu lub spadku;
2. operator różniczkowy dający wektor wskazujący kierunek i szybkość największego wzrostu danej funkcji lub wartości;
3. różnica wartości tych samych czynników znajdujących się obok siebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) płynne przejście jednego koloru w drugi;
(1.2) mat. fiz. wektor o kierunku i zwrocie zgodnym z kierunkiem wzrostu funkcji i wartości proporcjonalnej do szybkości wzrostu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Gradient jest operatorem różniczkowym.
Wiktionary
IPA: ˈɡradʲjɛ̃nt, AS: gradʹi ̯ẽnt
Wiktionary
rzecz. transgresja ż., gradus m., gradacja ż.
przym. gradientowy
Wiktionary
przymiotnik od: gradient
SJP.pl
1. wieża chłodnicza do skraplania i chłodzenia pary;
2. urządzenie do odparowywania roztworów soli; tężnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie służące do odparowywania roztworów soli
Wiktionary
(1.1) tężnia
Wiktionary
zagęszczać roztwory soli przez odparowanie
SJP.pl
[czytaj: grejding] ocenianie stanu zachowania numizmatu (monety) lub banknotu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. metrol. przyrząd pomiarowy służący do mierzenia gradientu, czyli zmiany jakiejś wielkości w przestrzeni
Wiktionary
Gradiometr – urządzenie złożone z kilku magnetometrów transduktorowych,
dokonujące pomiaru gradientu pola magnetycznego w małym obszarze (zwykle kilkanaście centymetrów do 1,5 m),
gdy jeden z jego sensorów znajdzie się w obszarze anomalii magnetycznej, gradiometr wygeneruje sygnał.
Wikipedia
określenie wykonawcze: miło, przyjemnie, z upodobaniem; gradevole
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) meteorol. intensywne opady gradu w postaci dużych bryłek lodu
Wiktionary
IPA: ˌɡradɔˈbʲit͡ɕɛ, AS: gradobʹiće
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. biol. nauka przyrodnicza o gradacjach szkodników
Wiktionary
rzecz. gradacja ż., gradolog m., gradolożka ż.
przym. gradologiczny
przysł. gradologicznie
Wiktionary
zwiastujący grad, przynoszący grad
SJP.pl
wpływający na powstawanie gradu
SJP.pl
Gradowice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie grodziskim, w gminie Wielichowo.
Wikipedia
kulka gradowa; bryłka lodu; gradzina
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: grad
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący gradu, związany z gradem
Wiktionary
(1.1) Pomimo klęski gradowej jaka nawiedziła w tym roku Huszlew członkowie straży opodatkowali się na cele organizacyjne (1 złoty miesięcznie) i zaangażowali kapelmistrza (Turski).
Wiktionary
rzecz. grad mrz., gradzina ż., gradowina ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. od: grad
Wiktionary
1. wykreślenie na mapach linii oznaczających długość i szerokość geograficzną;
2. potocznie: uroczyste wręczenie dyplomów absolwentom szkoły
SJP.pl
Gr
Wikipedia
1. stopniowy lub dający się stopniować, stopniowalny;
2. związany z graduałem, śpiewnikiem liturgicznym
SJP.pl
1. część mszy między lekcją i ewangelią;
2. śpiewnik liturgiczny z utworami na cały rok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. rel. jeden ze zmiennych śpiewów wykonywanych podczas katolickiej mszy oraz nabożeństwa luterańskiego;
(1.2) rel. katolicka księga liturgiczna zawierającą wszystkie śpiewy mszalne
Wiktionary
Graduał lub graduale (łac. "graduale") – jeden ze zmiennych śpiewów, wykonywanych podczas liturgii mszy w obrządku rzymskim (należący do tzw. proprium) oraz nabożeństw luterańskich. Gatunkowo jest to responsorium, a jego tekst zaczerpnięty jest z jednego z psalmów.
Wikipedia
1. nadawać stopień naukowy;
2. stopniować, skalować
SJP.pl
jednostka kąta płaskiego; grad
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. kulka gradowa
2. dłuto kamieniarskie o płaskim, ząbkowanym ostrzu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pojedyncza kulka gradu
(1.2) typ dłuta kamieniarskiego o ząbkowanym ostrzu, używanego do grubszej obróbki;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gradziny nie są niestabilne jak kropelki o promieniu ponad 2,5 mm. Nie ma więc odpowiedniej górnej granicy, do której gradzina może rosnąć. Największe zanotowane w Stanach Zjednoczonych gradziny miały średnicę 13,8 cm i masę bliską 0,7 kg.
Wiktionary
przym. gradowy
Wiktionary
(1.1) gradowina
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. guzek (zgrubienie) powstający na górnej lub dolnej powiece
Wiktionary
Gradówka (łac. "chalazion") – przewlekłe zapalenie gruczołu tarczkowego (zwanego także gruczołem Meiboma), objawiające się mało bolesnym zgrubieniem podobnym do nieprzechodzącego jęczmienia.
Wikipedia
[czytaj: grec] nazwisko
SJP.pl
niemiecki tytuł arystokratyczny w średniowieczu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. tytuł szlachecki w dawnych Niemczech, Holandii, Belgii, Luksemburgu, Austrii, odpowiednik hrabiego;
(1.2) hist. osoba nosząca tytuł grafa (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) mat. zbiór wierzchołków, połączonych krawędziami;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Graf Ferdinand von Zeppelin był konstruktorem pierwszego sterowca.
(2.1) Graf planarny to graf dający się narysować na płaszczyźnie tak, aby nie przecinały się jego krawędzie.
Wiktionary
IPA: ɡraf, AS: graf
Wiktionary
(1.1-2)
przym. grafowski
(2.1)
rzecz. grafika ż., grafik mrz./mos.
przym. grafowy
Wiktionary
(1.1) margrabia, hrabia
Wiktionary
skrót od: grafika, graficzny
SJP.pl
skrót
(1.1) = eduk. błąd graficzny
Wiktionary
rodzaj lampy pamięciowej, w której wytworzony obraz ładunkowy jest odczytywany za pomocą wiązki wytwarzanej w oddzielnej wyrzutni elektronowej
SJP.pl
najmniejsza jednostka pisma odpowiadająca fonemowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) najmniejsza, fundamentalna jednostka pisma;
Wiktionary
Grafem – najmniejsza jednostka pisma, która często odpowiada fonemowi. Czasem jeden fonem może mieć kilka odpowiadających mu grafemów (w jęz. polskim np. "rz" i "ż", "u" i "ó"). W alfabetach grafem jest literą lub znakiem interpunkcyjnym. Dwa grafemy składające się na jeden fonem nazywamy digrafem (np. "sz, cz, ch"), a trzy – trigrafem. Kilka wariantów tego samego grafemu określa się mianem allografu. To np. Ż z kropką u góry albo z kreską Ƶ, „ł” przekreślone albo z „daszkiem”.
Wikipedia
przym. grafemiczny
Wiktionary
dział językoznawstwa zajmujący się zapisem dźwięków mowy
SJP.pl
elastyczna, przezroczysta forma węgla, wytworzona po raz pierwszy w 2004 roku, ponad sto razy mocniejsza od stali
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. chem. jedna z form węgla, zbudowana z jednoatomowej warstwy tego pierwiastka;
Wiktionary
Grafen – płaska struktura złożona z atomów węgla, połączonych w sześciokąty. Materiał kształtem przypomina plaster miodu, a ponieważ ma jednoatomową grubość, w przybliżeniu jest strukturą dwuwymiarową. Grafen jest przedmiotem zainteresowania przemysłu ze względu na różne właściwości, w tym elektryczne i mechaniczne.
Wikipedia
(1.1) W tym roku nobla w dziedzinie fizyki przyznano badaczom grafenu.
Wiktionary
IPA: ˈɡrafɛ̃n, AS: grafẽn
Wiktionary
przym. grafenowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: graficiarz] osoba tworząca graffiti - napisy lub obrazy o różnorodnej treści malowane na zewnętrznej ścianie jakiegoś budynku, w przejściu podziemnym itp., zwykle nielegalnie i przy użyciu sprayu; graficiarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kult. osoba malująca graffiti
Wiktionary
(1.1) Policja ujęła młodych grafficiarzy, którzy zniszczyli świeżo pomalowany parkan przy miejskiej bibliotece.
Wiktionary
rzecz. graffiti n.
Wiktionary
(bez liczby pojedynczej lub rodzaj nijaki) [czytaj: grafiti]
1. napis lub obraz na ścianie budynku, w przejściu podziemnym itp., wykonany farbą w spreju; spray art;
2. tworzenie takich napisów i obrazów; spray art;
3. rysunki lub napisy na starożytnych naczyniach, murach, kamieniach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. obrazy i rysunki artystyczne umieszczone w przestrzeni publicznej, najczęściej na murach, zwykle nielegalnie;
(1.2) szt. technika wykonywania obrazów i napisów na murach
(1.3) archeol. starożytny napis lub rysunek na murze lub naczyniu
Wiktionary
Graffiti – nazwa zbiorcza, różniącej się tematem i przeznaczeniem, twórczości artystycznej, bazującej na umieszczaniu np. obrazów, podpisów, rysunków w przestrzeni publicznej lub prywatnej za pomocą różnych technik, najczęściej malowania sprayem lub pędzlem i sprayem przez szablon. Zazwyczaj tworzone jest anonimowo i bez odpowiednich zezwoleń lub – rzadziej – za zgodą albo na zamówienie właściciela pomalowanego obiektu, jak np. graffiti „Łobez – plan miasta” wykonany przez miejscowych twórców.
Wikipedia
(1.1) Zarabiał na życie swoim hobby – malowaniem graffiti.
(1.3) W podziemiu odkryto graffiti z III wieku.
Wiktionary
IPA: ɡrafˈfʲitʲi, AS: graffʹitʹi
Wiktionary
rzecz. grafficiarz mos., graficiarz mos.
Wiktionary
(1.1) wrzut
Wiktionary
[czytaj: grafitoman] osoba ogarnięta manią malowania graffiti
SJP.pl
sposób pisania wyrazów; pisownia, ortografia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) postać graficzna wyrazu, pisownia
Wiktionary
IPA: ˈɡrafʲja, AS: grafʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) pisownia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. kobieta, która zajmuje się wykonywaniem graffiti
Wiktionary
osoba tworząca graffiti - napisy lub obrazy o różnorodnej treści malowane na zewnętrznej ścianie jakiegoś budynku, w przejściu podziemnym itp., zwykle nielegalnie i przy użyciu sprayu; grafficiarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. ktoś, kto zajmuje się wykonywaniem graffiti
Wiktionary
IPA: ɡraˈfʲit͡ɕaʃ, AS: grafʹićaš
Wiktionary
rzecz. graffiti m., graficiarstwo n.
:: fż. graficiarka ż., graficiara ż.
przym. graficiarski
przysł. graficiarsko
Wiktionary
tendencja do zastępowania badanych zjawisk zapisami
SJP.pl
artystka wykonująca prace z dziedziny grafiki artystycznej lub użytkowej
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób graficzny
Wiktionary
przym. graficzny
rzecz. grafik mos./mrz.
Wiktionary
1. dotyczący druku;
2. wyrażony za pomocą rysunku, wykresu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szt. dotyczący grafiki (sztuki)
(1.2) wyrażony za pomocą rysunku, wykresu
(1.3) jęz. pisemny, wyrażony na piśmie
Wiktionary
(1.2) Wykres słupkowy pokazuje dane w formie graficznej.
Wiktionary
IPA: ɡraˈfʲit͡ʃnɨ, AS: grafʹičny
Wiktionary
rzecz. grafika ż., grafik m.
przysł. graficznie
Wiktionary
osoba zajmująca się obróbką grafiki, ilustrowaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zawodowo zajmująca się grafiką – klasyczną lub komputerową
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) harmonogram prac
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(3.1) D. lm. od: grafika
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Czy ten nowy grafik przysłał ci już projekt nowego logo?
(2.1) Mam już przeładowany grafik, nie dam rady wcisnąć żadnego spotkania.
(3.1) Plastyk przygotował nam cykl grafik o tematyce świątecznej.
Wiktionary
IPA: ˈɡrafʲik, AS: grafʹik
Wiktionary
rzecz. grafika ż., graf m.
:: fż. graficzka ż.
:: zdrobn. graficzek m.
przym. graficzny, grafowy
przysł. graficznie
Wiktionary
dział sztuki plastycznej obejmujący techniki pozwalające na powielenie rysunku z przygotowanej wcześniej formy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział sztuk plastycznych, obejmujący techniki pozwalające na wielokrotne powielanie rysunku na papierze lub tkaninie;
(1.2) dzieło wykonane w technice grafiki (1.1)
(1.3) inform. obraz powielany komputerowo
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: grafik
Wiktionary
Grafika – jeden z podstawowych obok malarstwa i rzeźby działów sztuk plastycznych. Obejmuje techniki pozwalające na powielanie rysunku na papierze lub tkaninie z uprzednio przygotowanej formy.
Zależnie od funkcji rozróżniamy grafikę artystyczną zwaną też warsztatową oraz grafikę użytkową zwaną też stosowaną.
Wikipedia
(1.1) W muzeum otwarto wystawę malarstwa i grafiki.
(1.3) Moje najserdeczniejsze gratulacje dla największego debeściaka od grafiki komputerowej.
Wiktionary
IPA: ˈɡrafʲika, AS: grafʹika
Wiktionary
rzecz. grafik m., graficzka ż., graf m., grafoman m., grafomania ż.
przym. graficzny
przysł. graficznie
Wiktionary
tablica z wykresem ilustrującym osiągnięcia lub przebieg wykonywanej pracy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tablica ilustrująca osiągnięcia lub rozwój w postaci wykresu
Wiktionary
żona grafa; grafini, hrabina
SJP.pl
żona grafa (hrabiego); grafina, hrabina
SJP.pl
przyrząd rysunkowy osadzony na trzonku lub ramieniu cyrkla służący do wyciągania linii tuszem na rysunkach technicznych; kreślnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd kreślarski stosowany do kreślenia tuszem na papierze lub na kalce linii prostych i łagodnie krzywych;
Wiktionary
Grafion – przyrząd kreślarski używany do kreślenia tuszem na papierze lub na kalce linii prostych i krzywych. Spotykane były grafiony o różnych szerokościach, czasem miały wyskalowane kółko ułatwiające ustawienie potrzebnej grubości linii. Używano także grafionowych końcówek montowanych do cyrkli, potrzebnych do wykreślenia łuków i okręgów.
Wikipedia
choroba wiązu, po raz pierwszy zidentyfikowana w Holandii w 1920 roku
SJP.pl
1. odmiana alotropowa węgla, miękki, łupliwy minerał o stalowoszarej barwie
2. pręcik stanowiący piszącą część ołówka lub kredki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych;
(1.2) pręcik, rysik znajdujący się w ołówku
Wiktionary
Grafit – pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał z gromady pierwiastków rodzimych. Stosowany jako naturalny suchy smar. Jest – obok diamentu i fulerytu – odmianą alotropową węgla. Nazwa pochodzi od gr. "graphein = pisać", nawiązuje do tradycyjnego zastosowania tego minerału.
Wikipedia
(1.1) Grafit ma wiele zastosowań przemysłowych.
(1.2) Ma pani grafit do ołówka automatycznego?
Wiktionary
IPA: ˈɡrafʲit, AS: grafʹit
Wiktionary
przym. grafitowy
Wiktionary
powlekać grafitem
SJP.pl
1. wykonany z grafitu;
2. o kolorze: czarnoszary, ciemnogranatowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wykonany z grafitu
przymiotnik jakościowy
(2.1) koloru podobnego do grafitu
Wiktionary
(1.1) Temperówka służy do ostrzenia ołówków, w szczególności ołówków grafitowych.
(2.1) Na bladoczerwonej filiżance w paski prostokąciki są grafitowe.
Wiktionary
rzecz. grafit m.
Wiktionary
choroba płuc spowodowana zatruciem pyłem grafitowym
SJP.pl
proces mający na celu krystalizację grafitu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przeobrażenie węgla i bituminów w grafit
Wiktionary
przeobrażać w grafit
SJP.pl
specjalista w dziedzinie grafologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie grafologii
Wiktionary
przym. grafologiczny
Wiktionary
1. metoda określania profilu psychologicznego człowieka na podstawie jego pisma ręcznego;
2. w kryminalistyce: technika śledcza, polegająca na ustalaniu autora odręcznego pisma lub stwierdzaniu autentyczności podpisu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) badanie cech pisma odręcznego w celu ustalenia jego niepowtarzalnych cech, często po to by zweryfikować prawdziwość podpisu;
(1.2) psych. określanie cech psychicznych człowieka na podstawie jego pisma odręcznego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌɡrafɔˈlɔɟja, AS: grafoloǵi ̯a
Wiktionary
przym. grafologiczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z grafologią, dotyczący grafologii
Wiktionary
rzecz. grafologia ż., grafolog mos./ż.
przysł. grafologicznie
Wiktionary
osoba pisząca utwory literackie pomimo braku talentu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba pisząca dużo książek niskiej jakości
Wiktionary
rzecz. grafomania ż.
:: fż. grafomanka ż.
Wiktionary
grafomaństwo;
1. pisanie utworów literackich przez nieutalentowane osoby;
2. ogół bezwartościowych utworów literackich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mania pisania książek, zwłaszcza autobiograficznych
(1.2) pisanie utworów literackich (często w znacznych ilościach) przez osoby pozbawione talentu
Wiktionary
Gr
Wikipedia
rzecz. grafomaństwo n., grafoman mos., grafomanka ż., grafika ż.
Wiktionary
potocznie: pisać nędzne utwory literackie
SJP.pl
kobieta uprawiająca grafomanię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta pisząca dużo książek niskiej jakości
Wiktionary
rzecz. grafoman mos., grafomania ż.
Wiktionary
dotyczący grafomanii, grafomana
SJP.pl
grafomania;
1. pisanie utworów literackich przez nieutalentowane osoby;
2. ogół bezwartościowych utworów literackich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mania pisania utworów literackich często przez osoby pozbawione talentu
Wiktionary
rzecz. grafomania ż.
Wiktionary
w geodezji: przyrząd do pomiaru kątów w terenie, składający się z półkola z podziałką na stopnie, przeziernika i busoli
SJP.pl
zdolności ruchowe ręki potrzebne do pisania i rysowania
SJP.pl
przybór rysunkowy
SJP.pl
Gr
Wikipedia
urządzenie do wyświetlania na ekranie tekstu lub rysunków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie projekcyjne służące do wyświetlania na ekranie grafiki lub tekstu umieszczonych na folii diapozytywowej (foliogramie);
Wiktionary
Grafoskop, projektoskop (również rzutnik pisma) – urządzenie projekcyjne służące do wyświetlania na ekranie projekcyjnym obrazów lub tekstu.
Wikipedia
(1.1) Pojawienie się fotografii cyfrowej i projektorów multimedialnych znacznie zmniejszyło zakres stosowania grafoskopu.
Wiktionary
IPA: ɡraˈfɔskɔp, AS: grafoskop
Wiktionary
(1.1) projektoskop, rzutnik pisma
Wiktionary
tytuł, godność grafa (niemieckiego arystokraty w średniowieczu); hrabiostwo
SJP.pl
przymiotnik od: graf
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub tytułem grafa, dotyczący grafa
Wiktionary
rzecz. graf mos.
Wiktionary
przymiotnik od: graf
SJP.pl
pieczywo z mąki pszennej, pieczone bez drożdży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. chleb z razowej mąki pszennej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Miron zjada na śniadanie kromkę grahama z samym masłem.
Wiktionary
rzecz. Graham mos., grahamka ż., grahamek mrz.
przym. grahamowski
Wiktionary
(1.1) chleb grahamowski
Wiktionary
zdrobnienie od: graham
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. bułka z mąki pszennej z całego ziarna
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: grahamka
Wiktionary
(1.1) Najadł się czterema grahamkami z żółtym serem.
Wiktionary
rzecz. graham mrz., Graham mos., grahamka ż.
przym. grahamowski
Wiktionary
(1.1) grahamka
Wiktionary
minerał o kruczoczarnym połysku, podobny do albertytu
SJP.pl
ciemna bułka razowa z grubo mielonej mąki pszennej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. bułka z mąki pszennej z całego ziarna
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: grahamek
Wiktionary
(1.1) Celestyn zjadł trzy grahamki z szynką.
Wiktionary
rzecz. graham mrz., Graham mos., grahamek mrz.
przym. grahamowski
Wiktionary
(1.1) grahamek
Wiktionary
Graham z małżonką; Grahamowie
SJP.pl
Graham z małżonką; Grahamostwo
SJP.pl
→ graham
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z grahamem, odnoszący się do grahama
Wiktionary
rzecz. graham mrz., Graham mos., grahamek mrz., grahamka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z Alpami Graickimi (słowo występuje tylko w nazwie tych gór)
Wiktionary
1. brać udział w grach
2. wykonywać utwory muzyczne
3. wystawiać sztukę, wyświetlać film; odtwarzać jakąś postać
SJP.pl
(zwykle w lm) w mitologii greckiej: każda z trzech sióstr (Dejno, Pefredo lub Eyno), strażniczek gorgon, ukazywanych jako stare kobiety posiadające tylko jedno wspólne oko i jeden wspólny ząb, z których korzystały na zmianę
SJP.pl
srebrna, potem miedziana moneta bita niegdyś w Austrii i południowych Niemczech; krajcar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. monet. srebrna moneta średniowieczna, później miedziana moneta zdawkowa bita w niektórych krajach niemieckich i w Austrii;
(1.2) daw. zob. korkociąg.
(1.3) daw. techn. przyrząd do wykręcania przedmiotów, które utkwiły w rurach, lufach;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) […] tyle idzie grajcarów na jeden srebrny reński.
Wiktionary
IPA: ˈɡrajt͡sar, AS: grai ̯car
Wiktionary
rzecz. grajcarek m.
przym. grajcarowy, grajcarkowaty
Wiktionary
(1.1) krajcar, cent
(1.2) grajcarek, daw. trybuszon
Wiktionary
korkociąg; trybuszon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Poznań. przest. korkociąg
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) dawna moneta w Niemczech i Austrii
Wiktionary
Grajcarek – potok, dopływ Dunajca. Płynie u podnóża Małych Pienin i Beskidu Sądeckiego, powstaje w Jaworkach z połączenia Białej i Czarnej Wody. Płynie przez Jaworki, Szlachtową i uchodzi do Dunajca w Szczawnicy, tuż powyżej charakterystycznej skały Kotuńka, na wysokości 430 m n.p.m. Zaraz za skrzyżowaniem dróg jest most, pod którym płynie Grajcarek, a za mostem zaczyna się Droga Pienińska.
Wikipedia
rzecz. grajcar m.
przym. grajcarowy, grajcarkowaty
Wiktionary
podobny do grajcarka; spiralnie zwinięty, wężykowaty
SJP.pl
przymiotnik od: grajcar
SJP.pl
grajdół, grajdołek;
1. potocznie, lekceważąco: mała, zapadła wieś albo prowincjonalne miasteczko; dziura;
2. zagłębienie wykonane w piasku dla wygodnego plażowania oraz dla osłony przed wiatrem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lekcew. zapadła wieś lub prowincjonalne miasteczko
(1.2) żart. pot. własne miejsce na plażaaży otoczone wałem z piasku lub parawanem
Wiktionary
(1.1) Samochód zepsuł się nam przy jakimś grajdole, w którym nie uświadczysz mechanika.
(1.2) Na plażaaży już pierwsze grajdoły, więc sezon w Sopocie rozpoczęty.
Wiktionary
IPA: ˈɡrajdɔw, AS: grai ̯dou̯
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. grajdołek m.
Wiktionary
(1.1) zaścianek; pot. dziura, grajdołek, kaczy dół, wiocha, wygwizdów; posp. pipidówka, zadupie
(1.2) grajdołek
Wiktionary
grajdoł, grajdół;
1. potocznie, lekceważąco: mała, zapadła wieś albo prowincjonalne miasteczko; dziura;
2. potocznie, lekceważąco: zamknięte, hermetyczne środowisko ludzi, niechętne zmianom i nowym osobom;
3. zagłębienie wykonane w piasku dla wygodnego plażowania oraz dla osłony przed wiatrem
SJP.pl
grajdoł, grajdołek;
1. potocznie, lekceważąco: mała, zapadła wieś albo prowincjonalne miasteczko; dziura;
2. zagłębienie wykonane w piasku dla wygodnego plażowania oraz dla osłony przed wiatrem
SJP.pl
człowiek grający na czymś amatorsko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto gra na instrumencie muzycznym, zwykle amatorsko
Wiktionary
IPA: ˈɡrajɛk, AS: grai ̯ek
Wiktionary
rzecz. gra ż., granie n., gierka ż.
czas. grać, grywać, pograć, pogrywać, zgrać, zgrywać, zagrać, zagrywać, odegrać, odgrywać
przym. zgrany
Wiktionary
mieszkaniec Grajewa
SJP.pl
mieszkanka Grajewa
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Grajewo – miasto w województwie podlaskim, nad rzeką Ełk. Od 1 stycznia 1999 r. jest siedzibą powiatu grajewskiego.
Według danych pochodzących z Głównego Urzędu Statystycznego z 1 stycznia 2024 r. miasto miało 20 899 mieszkańców.
Grajewo uzyskało lokację miejską w 1540 roku, jednak nie została ona zrealizowana, ponowne nadanie praw miejskich przed 1700 rokiem, zdegradowane w 1870 roku, ponowne nadanie praw miejskich w 1919 roku. W Grajewie działa Ochotnicza Straż Pożarna.
Wikipedia
IPA: ɡraˈjɛvɔ, AS: grai ̯evo
Wiktionary
rzecz. Grajewianin mos., Grajewianka ż.
przym. grajewski
Wiktionary
przymiotnik od: Grajewo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Grajewem, dotyczący Grajewa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Grajewo mrz., Grajewianin mos., Grajewianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. smykałka, umiejętność, talent
Wiktionary
przym. grajfny
przysł. grajfnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zręcznie
Wiktionary
rzecz. grajfka ż.
przym. grajfny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zdolny, zręczny
Wiktionary
rzecz. grajfka ż.
przysł. grajfnie
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. złapać
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ukraść
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
potocznie: szafa grająca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. szafa grająca
Wiktionary
(1.1) O siódmej, przed powrotem do domu, puszcza tę samą codziennie płytę w grajszafie.
Wiktionary
wykrz. szafa gra
Wiktionary
dawniej:
1. nieduży sklep z artykułami spożywczymi;
2. sklep z tanimi towarami niskiej jakości; bublownia
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zagrakać)
(1.1) gw-pl|Łopienie-Jeże. krakać
Wiktionary
(1.1) (…) wrony na mnie gracą.
Wiktionary
Grakchus;
1. Tyberiusz Semproniusz Grakch (220-150 p.n.e.) - rzymski wódz i polityk, ojciec Tyberiusza i Gajusza;
2. Tyberiusz Semproniusz Grakch (162-133 p.n.e.) - starszy brat Gajusza Semproniusza Grakcha, trybun ludowy;
3. Gajusz Semproniusz Grakch (152-121 p.n.e.) - młodszy brat Tybieriusza Semproniusza Grakcha, trybun ludowy
SJP.pl
Grakch;
1. Tyberiusz Semproniusz Grakchus (220-150 p.n.e.) - rzymski wódz i polityk, ojciec Tyberiusza i Gajusza;
2. Tyberiusz Semproniusz Grakchus (162-133 p.n.e.) - starszy brat Gajusza Semproniusza Grakchusa, trybun ludowy;
3. Gajusz Semproniusz Grakchus (152-121 p.n.e.) - młodszy brat Tybieriusza Semproniusza Grakchusa, trybun ludowy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny monarek
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie: pomieszczenie przeznaczone do grania w gry komputerowe za pieniądze
SJP.pl
jednostka masy równa 1/1000 kilograma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miar. fiz. jednostka masy, która jest równa jednej tysięcznej kilograma;
forma czasownika.
(2.1) 1. os. lp. ter. od: grać
Wiktionary
Nie mylić z: gran (jednostka).
Ta strona dotyczy jednostki masy. Zobacz też: gram (ujednoznacznienie).
Na tę stronę wskazuje „miligram”. Zobacz też: Miligram – potok, dopływ Bobru.
Wikipedia
(1.1) Przeciętna masa trzustki wynosi od 70 do 100 gramów.
Wiktionary
IPA: ɡrãm, AS: grãm
Wiktionary
rzecz. gramatura ż.
przym. gramowy
Wiktionary
(1.1) symbol. g
Wiktionary
jednostka siły równa jednemu gramowi; pond
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. fiz. metrol. grawitacyjna jednostka siły odpowiadająca sile wywieranej przez masę o wartości jednego grama w polu grawitacyjnym na powierzchni Ziemi
Wiktionary
(1.1) pond, skr. G, gf, p
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) mikrobiol. barwiący się na czerwono w barwieniu metodą Grama;
Wiktionary
skrót od: gramatyka, gramatyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. rodzaj polewki na piwie lub winie;
Wiktionary
Gramatka (faramuszka, biermuszka) — polewka z piwa, danie kuchni staropolskiej, zaliczane do postnych, chętnie również podawane na śniadanie, wyparte w tej roli przez kawę.
Wspólnym mianownikiem wielu receptur przygotowania gramatki było jedynie piwo. W zależności od potrzeb i upodobań, dodawano doń np. masło, żółtka jaj, śmietanę, twaróg, kminek, chleb, cynamon, cukier. Samuel Linde podał za Syreniuszem przepis następujący:
Wikipedia
(1.1) Za Chiny nie ruszyłbym tej jej gramatki z grzankami.
Wiktionary
bardzo rzadko: gramoatom, liczba gramów pierwiastka chemicznego równa jego masie atomowej względnej
SJP.pl
ciężar jednego metra kwadratowego materiału (np. papieru, tworzywa sztucznego w arkuszach, wyrobu włókienniczego) wyrażony w gramach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poligr. ciężar materiału, zwłaszcza papieru, wyrażony w gramach na metr kwadratowy arkusza
(1.2) ciężar posiłku lub wyrobu spożywczego wyrażony w gramach
Wiktionary
Gramatura – masa (pot. „ciężar”) wyrobu wyrażona w gramach na metr kwadratowy (g/m²). Używana w odniesieniu do papieru, wyrobów włókienniczych czy innych tworzyw produkowanych w arkuszach.
Wikipedia
(1.1) W mieszkaniu był również papier o takiej samej gramaturze jak ten, z którego wykonywane są dyplomy wyższych uczelni i papier, z którego wykonywane były stare dowody rejestracyjne i prawa jazdy.
(1.2) W warszawskim Wedlu zdarzyło się, że konsumentka zwróciła torcik, gdyż według niej gramatura była za mała.
Wiktionary
rzecz. gram m.
przym. gramowy
Wiktionary
specjalistka w dziedzinie gramatyki
SJP.pl
przysłówek
(1.1) gram. zgodnie z regułami gramatyki
Wiktionary
(1.1) Na koniec odrabianek dziewczynka bardzo sprawnie rozebrała gramatycznie kilka zdań.
Wiktionary
rzecz. gramatyczność ż., gramatyka ż.
przym. gramatyczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest gramatyczne;
Wiktionary
Gramatyczność, gramatykalność – termin odnoszący się do wypowiedzeń, oznaczający zgodność danego wypowiedzenia z zasadami gramatyki, które zostały zinternalizowane przez (rodzimego) użytkownika języka. Gramatyczność komunikatu językowego nie świadczy automatycznie o jego akceptowalności, która jest uzależniona również od czynników semantycznych.
Wikipedia
rzecz. gramatyka ż., gramatyk m.
przym. gramatyczny
przysł. gramatycznie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący gramatyki, związany z gramatyką
(1.2) zgodny z regułami gramatyki
Wiktionary
(1.1) Naukę łaciny rozpocznijmy od omówienia najważniejszych gramatycznych pojęć.
(1.2) Rozprawka Haliny, chociaż gramatyczna, była zupełnie niezrozumiała.
Wiktionary
IPA: ˌɡrãmaˈtɨt͡ʃnɨ, AS: grãmatyčny
Wiktionary
rzecz. gramatyka ż., gramatyk m., gramatyczka ż., gramatyczność ż.
przysł. gramatycznie
Wiktionary
specjalista w dziedzinie gramatyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie gramatyki
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: gramatyka
Wiktionary
IPA: ɡrãˈmatɨk, AS: grãmatyk
Wiktionary
rzecz. gramatyka ż., gramatyczność ż.
przym. gramatyczny
Wiktionary
zbiór reguł opisujących system języka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. zbiór reguł opisujących system języka;
(1.2) jęz. dział językoznawstwa obejmujący morfologię i składnię
(1.5) kulin. staropolska gęsta polewka (zupa) z piwa albo wina i chleba
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: gramatyk
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) Gramatyka jest przydatna podczas nauki języka.
Wiktionary
IPA: ɡrãˈmatɨka, AS: grãmatyka
Wiktionary
rzecz. agramatyzm m., gramatyk m., gramatyczność ż., niegramatyczność ż.
przym. agramatyczny, gramatyczny, niegramatyczny
przysł. gramatycznie, niegramatycznie
Wiktionary
(1.5) grumatka, gromatka, gamratka, garmatka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. proces, w którym słowo traci swą podstawową funkcję semantyczną (morfem leksykalny) zachowując jedynie funkcję syntaktyczną (morfem fleksyjny)
Wiktionary
Gramatyzacja, gramatykalizacja – przejście elementu leksykalnego (np. morfemu) z systemu słownikowego do systemu gramatycznego, tzn. traci (całkowicie lub częściowo) lub zmienia swoje znaczenie, a zaczyna pełnić funkcję gramatyczną. Por. "Jutro będę we Wrocławiu" i "Jutro będę uczył się do egzaminu" – w drugim przypadku słowo "będę" jest wyłącznie słowem posiłkowym.
Wikipedia
(1.1) Przykładem gramatykalizacji w języku angielskim jest partykuła "will", która służy do tworzenia czasu przyszłego.
Wiktionary
IPA: ˌɡrãmatɨkalʲiˈzat͡sʲja, AS: grãmatykalʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rodzaj antybiotyku działającego na bakterie Gram-dodatnie
SJP.pl
Gr
Wikipedia
[czytaj: gremi] najbardziej prestiżowa nagroda w amerykańskim przemyśle fonograficznym, przyznawana co roku w wielu kategoriach, mająca postać miniaturowego gramofonu starego typu z tubą i korbką
SJP.pl
liczba gramów pierwiastka chemicznego równa jego masie atomowej względnej
SJP.pl
liczba gramów substancji równa jej masie cząsteczkowej; gramodrobina; mol
SJP.pl
przymiotnik od: gramocząsteczka
SJP.pl
liczba gramów substancji równa jej masie cząsteczkowej; mol; gramocząsteczka
SJP.pl
przymiotnik od: gramodrobina
SJP.pl
urządzenie do odtwarzania dźwięku z płyt winylowych; adapter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie służące do odtwarzania dźwięku zapisanego na płytach gramofonowych;
Wiktionary
Gramofon – urządzenie do odtwarzania dźwięku zapisanego na płytach gramofonowych. W Polsce często nazywany adapterem.
Wikipedia
(1.1) Dziś już w niewielu domach znajduje się gramofon i kolekcja płyt.
Wiktionary
IPA: ɡrãˈmɔfɔ̃n, AS: grãmofõn
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. gramofonik mrz.
przym. gramofonowy
Wiktionary
(1.1) pot. adapter
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od gramofon
Wiktionary
rzecz. gramofon m.
przym. gramofonowy
Wiktionary
przymiotnik od: gramofon
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gramofonem, dotyczący gramofonu
Wiktionary
(1.1) Płyty gramofonowe należą już do przeszłości.
Wiktionary
IPA: ˌɡrãmɔfɔ̃ˈnɔvɨ, AS: grãmofõnovy
Wiktionary
rzecz. gramofonik mrz., gramofon mrz.
Wiktionary
liczba gramów równa masie atomowej jonu w jednostkach węglowych C12
SJP.pl
robić coś bardzo powoli, nieudolnie
SJP.pl
starodawna jednostka używana w chemii analitycznej
SJP.pl
Gramorównoważnik (ekwiwalent stechiometryczny) – jednostka masy niezalecana przez IUPAC, ale niekiedy jeszcze używana w chemii, zwłaszcza w chemii analitycznej. Jednostki tej nie zaleca się stosować głównie ze względu na problemy z jej jednoznaczną definicją. Skrótem tej jednostki jest val, wal, eq (Eq) i czasami w bardzo starych polskich opracowaniach można też spotkać skróty Gr, G-r i g-r. Stosuje się również pochodne tej jednostki, np. "miligramorównoważnik" (meq, mEq).
Wikipedia
hramota;
1. dawniej na Rusi i Litwie: dokument pisany;
2. w Rosji i Związku Radzieckim: oficjalny dokument wydawany przez władcę lub przedstawiciela władzy
SJP.pl
Gr
Wikipedia
potocznie: umiejący pisać
SJP.pl
Gramowid "(gr.-łac.)", dyskowid – urządzenie do odtwarzania (za pośrednictwem odbiornika telewizyjnego lub monitora ekranowego) ruchomego barwnego obrazu i towarzyszącego mu dźwięku z płyt gramowidowych. Analogowo zapisany obraz jest odczytywany ze specjalnych dysków przypominających CD, jednak znacznie większych. Gramowidy były mało popularne w Polsce. Zostały zastąpione technologią DVD.
Wikipedia
przymiotnik od: gram
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gramem, dotyczący grama
(1.2) mający masę jednego grama
Wiktionary
rzecz. gram mrz., gramatura ż.
Wiktionary
góry w Wielkiej Brytanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. pasmo górskie w Szkocji;
Wiktionary
Na
Wikipedia
przym. grampiański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Grampianami, dotyczący Grampian
Wiktionary
rzecz. Grampiany mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. roln. grabie
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk stodolnioki
Wiktionary
najmniejsza jednostka masy, stosowana obecnie w krajach anglosaskich; równa około 0,065 grama
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: granulat
SJP.pl
1. gatunek sera;
2. potoczna nazwa mitochondrium
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: granat; granatek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od granat
Wiktionary
(1.1) To nie granat, lecz tylko mały granacik.
Wiktionary
rzecz. granat m., granatek mzw./mrz.
Wiktionary
model samochodu marki Ford
SJP.pl
Nie mylić z: Grenada.
Ta strona dotyczy miasta w Nikaragui. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Granada – miasto w Nikaragui, położone na północno-zachodnim wybrzeżu jeziora Nikaragua, u stóp wulkanu Mombacho. Ośrodek administracyjny departamentu Granada. Ludność: 116 tys. mieszkańców (2005).
Wikipedia
grenadilla;
1. rodzaj roślin z rodziny męczennicowatych; passiflora, męczennica;
2. owoc tej rośliny
SJP.pl
Granadilla – dystrykt w Kostaryce; w prowincji San José.
Wikipedia
mieszkaniec Granady
SJP.pl
mieszkanka Granady
SJP.pl
przymiotnik od:
1. Granada (miasto w Hiszpanii; Grenada); grenadyjski;
2. Granada (miasto w Nikaragui);
3. Nowa Granada (dawna kolonia hiszpańska w Ameryce Południowej)
SJP.pl
1. krzew lub drzewo niewielkich rozmiarów z rodziny granatowcowatych; granatowiec;
2. owoc granatowca;
3. kolor ciemnoniebieski; granatowy;
4. ręczny lub artyleryjski pocisk rażący odłamkami lub siłą wybuchu;
5. minerał z grupy krzemianów stosowany w jubilerstwie jako kamień półszlachetny;
6. rodzaj barwnego sukna weneckiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. pocisk wyrzucany ręcznie, wypełniony materiałem wybuchowym;
(1.2) bot. pot. zob. granatowiec.;
(1.3) spoż. owoc granatowca
(1.4) kolor ciemnoniebieski, także ubranie, materiał itp. w tym kolorze;
(1.5) miner. twardy przezroczysty minerał stosowany w jubilerstwie (jako kamień półszlachetny) lub jako materiał ścierny;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Saperzy zabezpieczyli skrzynię granatów z drugiej wojny światowej.
(1.2) Uprawa granatów wymaga ciepłego klimatu.
(1.3) Kupiłem arbuza i trzy granaty.
(1.4) W konserwatywnej szkole nadal obowiązują błękity i granaty.
(1.5) Jacek kupił Adzie na urodziny pierścionek z granatem.
Wiktionary
IPA: ˈɡrãnat, AS: grãnat
Wiktionary
rzecz. granatnik m., granatowiec m., granatówka ż., granatnica ż., granatek mrz./mzw.
czas. granatowić się
przym. granatowy
przysł. granatowo
Wiktionary
1. zdrobnienie od: granat; granacik;
2. przypłaszczek granatek - chrząszcz z rodziny bogatkowatych, szkodnik sosny;
3. oblaczek granatek - motyl z rodziny niedźwiedziówkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. daw. pot. szałwia łąkowa, roślina
(1.2) mykol. pot. piaskowiec modrzak, grzyb
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. daw. nazwa systematyczna|Trochilus granatinus., koliber
(2.2) ent. zob. przypłaszczek granatek.
(2.3) ent. zob. oblaczek granatek.
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(3.1) D. lm. od: granatka
Wiktionary
rzecz. granat m., granacik m., granatka ż., granatowienie n., granatnik m., Granatka ż., granatowy mos.
czas. granatowieć ndk.
przym. granatowy, granatnikowy
przysł. granatowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. drobne paciorki z granatów
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(2.1) D. lp. od: granatek
forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.
(3.1) D. i B. lp. od: granatek
Wiktionary
Granatka (oryg. fr. "La Grenadière") – powieść Honoriusza Balzaka, po raz pierwszy wydana w 1832, wchodząca w skład "Scen z życia prywatnego" cyklu "Komedia ludzka".
Wikipedia
rzecz. granat m., granacik m., granatek ż., granatowienie n., granatnik m., Granatka ż., granatowy mos.
czas. granatowieć ndk.
przym. granatowy, granatnikowy
przysł. granatowo
Wiktionary
broń palna do miotania granatami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. indywidualna lub zespołowa, gładkolufowa broń palna, służąca do wystrzeliwania granatów na niewielką odległość;
(1.2) hist. wojsk. rodzaj długolufowej haubicy strzelającej granatami, używanej w XVIII–XIX wieku w artylerii polowej i oblężniczej
(1.3) hist. wojsk. krótka strzelba o mocno rozszerzonej lufie do miotania niewielkich granatów przez piechotę w XVII–XVIII wieku
Wiktionary
Granatnik – indywidualna lub zespołowa broń strzelecka przystosowana do miotania granatów lub pocisków rakietowych.
Wikipedia
(1.1) Na trzeciorzędne odcinki posyła się trzeciorzędne oddziały, wyposażone w zdezelowane samochody, rakietnice jako substytut radiostacji i butelki z benzyną w zastępstwie granatników.
Wiktionary
rzecz. granat m., granatek m., granatka ż.
przym. granatowy
Wiktionary
malpigia granatolistna - gatunek rośliny z rodziny malpigiowatych, o jadalnych czerwonych owocach; acerola
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. mający liście jak granat
Wiktionary
rodzina roślin dwuliściennych obejmująca gatunki będące krzewami lub drzewami niewielkich rozmiarów
SJP.pl
o cechach granatowcowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
krzew lub drzewo niewielkich rozmiarów z rodziny granatowcowatych; granat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Punica granatum|L.|ref=tak., drzewo lub krzew z rodziny krwawnicowatych o jadalnych owocach, rodzące granaty;
Wiktionary
IPA: ˌɡrãnaˈtɔvʲjɛt͡s, AS: grãnatovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. granat
przym. granatowy
Wiktionary
(1.1) granat
Wiktionary
w części granatowy, w części biały
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma dwa kolory: granatowy i biały
Wiktionary
(1.1) Granatowo-białe mundurki nie zostały zaakceptowane przez Radę Rodziców żyrardowskiego gimnazjum.
Wiktionary
IPA: ˌɡrãnatɔvɔ‿ˈbʲjawɨ, AS: grãnatovo‿bʹi ̯au̯y
Wiktionary
w części granatowy, w części czarny; czarno-granatowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) granatowy i czarny
Wiktionary
(1.1) Przed burzą niebo gwałtownie robiło się granatowo-czarne.
Wiktionary
IPA: ˌɡrãnatɔvɔ‿ˈt͡ʃarnɨ, AS: grãnatovo‿čarny
Wiktionary
przym. granatowoczarny
Wiktionary
w części granatowy, w części szary; szaro-granatowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) granatowy i szary
Wiktionary
(1.1) Wyglądasz niepoważnie w tych granatowo-szarych szortach.
Wiktionary
IPA: ˌɡrãnatɔvɔ‿ˈʃarɨ, AS: grãnatovo‿šary
Wiktionary
przym. granatowoszary, szaro-granatowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) będący pomieszaniem granatowego i błekitnego
Wiktionary
(1.1) Na dworze był granatowobłękitny zmrok, wiatr ciskał bezgłośnie kłębami suchych śniegowych płatków.
Wiktionary
czarny o odcieniu granatowym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor czarny o odcieniu granatowym
Wiktionary
(1.1) Pod światło kamyk robił się z czarnego granatowoczarny.
Wiktionary
IPA: ˌɡrãnatɔvɔˈt͡ʃarnɨ, AS: grãnatovočarny
Wiktionary
przym. granatowo-czarny
Wiktionary
niebieski o granatowym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) niebieski o granatowym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Ten granatowoniebieski napój wygląda na barwiony chemicznie.
Wiktionary
IPA: ˌɡrãnatɔvɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci, AS: grãnatovõńebʹi ̯esʹḱi
Wiktionary
przym. niebiesko-granatowy, niebieskogranatowy
Wiktionary
mający oczy koloru granatowego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma granatowe pióra, pierze
Wiktionary
IPA: ˌɡrãnatɔvɔˈpʲjurɨ, AS: grãnatovopʹi ̯ury
Wiktionary
szary o odcieniu granatowym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) szary o granatowym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Masz granatowoszarą plamaamę wokół oka... Coś się stało?
Wiktionary
IPA: ˌɡrãnatɔvɔˈʃarɨ, AS: grãnatovošary
Wiktionary
przym. granatowo-szary
Wiktionary
mający granatowe włosy
SJP.pl
zielony o odcieniu granatowym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zielony o granatowym odcieniu
Wiktionary
(1.1) W palmiarni znalazłem dwa granatowozielone liście.
Wiktionary
IPA: ˌɡrãnatɔvɔʑɛˈlɔ̃nɨ, AS: grãnatovoźelõny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest granatowe; cecha tych, którzy są granatowi
Wiktionary
przym. granatowy
przysł. granatowo
Wiktionary
1. ciemnoniebieski, w kolorze granatu;
2. taki, który jest zdobiony przez granaty - twarde minerały z grupy krzemianów;
3. taki, który jest związany z granatami - pociskami ręcznymi lub artyleryjskimi, rażącymi odłamkami lub siłą wybuchu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) bot. kulin. spoż. dotyczący owoców granatowca, zawierający owoce granatowca, zrobiony z owoców granatowca
(1.2) jubil. miner. dotyczący granatu, zrobiony z granatu, związany z granatem, ozdobiony granatem
(1.3) wojsk. dotyczący granatu (pocisku)
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) hist. pot. funkcjonariusz granatowej policji
Wiktionary
(2.1) Azuryt przybiera odcienie od jasnoniebieskiego do granatowego.
(2.1) Wieczorem, w granatowym cieniu, wysoki bufetowy w nicianych rękawiczkach wynosi na werandę lampę z jedwabnym abażurem.
Wiktionary
IPA: ˌɡrãnaˈtɔvɨ, AS: grãnatovy
Wiktionary
rzecz. granat mrz., granatek mrz./mzw., granatka ż.
przym. granatny
Wiktionary
(2.1) atramentowy, ciemnobłękitny, ciemnoniebieski, koloru atramentu, modry
Wiktionary
1. krzew lub drzewo niewielkich rozmiarów z rodziny granatowcowatych; granatowiec;
2. owoc granatowca;
3. kolor ciemnoniebieski; granatowy;
4. ręczny lub artyleryjski pocisk rażący odłamkami lub siłą wybuchu;
5. minerał z grupy krzemianów stosowany w jubilerstwie jako kamień półszlachetny;
6. rodzaj barwnego sukna weneckiego
SJP.pl
Granaty (słow. "Granáty", niem. "Granatenspitze", węg. "Gránát-csúcsok") – trzywierzchołkowy masyw górski w długiej wschodniej grani Świnicy w polskich Tatrach Wysokich.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od grant
Wiktionary
(1.1) To nie grant, lecz tylko mały grancik.
Wiktionary
rzecz. grant m.
Wiktionary
tytuł szlachty kastylijskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) tytuł szlachecki pochodzenia hiszpańskiego;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) Pielgrzymi przybywali tysiącami, by go zobaczyć – wieśniacy, duchowni, kardynałowie, papieże, książęta i grandowie – zmierzali z całej Italii, z Francji i z Polski.
Wiktionary
IPA: ɡrãnt, AS: grãnt
Wiktionary
przym. grandowski
Wiktionary
potocznie:
1. awantura, skandal, oszustwo; draka;
2. banda oszustów, złodziei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) posp. awantura, skandal
(1.2) warszawa. oszustwo, kłamstwo
(1.3) pot. pogard. banda bandytów, łobuzów
(1.4) daw. środ. uczn. gromada, kupa, duża grupa
(1.5) daw. środ. złodziei rozbój nocny
Wiktionary
Granda – trzeci album studyjny polskiej wokalistki Moniki Brodki. Wydawnictwo ukazało się 20 września 2010 roku nakładem wytwórni muzycznej Sony Music. W wersji specjalnej "Granda" została wzbogacona o dodatkową płytę DVD zawierającą film dokumentujący proces realizacji nagrań.
Wikipedia
(1.2) Wykluczone i ja za stary gracz jestem, żebym taką omyłkę mógł popełnić, to jest jawna granda!
(1.3) W spelunkach, tam, gdzie granda wódkę piła, i Stasiek pił, choć serce z bólu łka.
Wiktionary
IPA: ˈɡrãnda, AS: grãnda
Wiktionary
rzecz. grandziarz
czas. grandzić
Wiktionary
(1.1) awantaż
(1.2) bujda, blaga
(1.3) wataha, zgraja
Wiktionary
rzeka w Brazylii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: grandeca, grandecca]
1. zachowanie pełne godności; duma, wyniosłość;
2. wielka, znakomita dama
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pompatyczny styl mówienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. pejor. górnolotny, bombastyczny styl lub sposób mówienia charakteryzujący się użyciem napuszonych określeń
Wiktionary
IPA: ˌɡrãndʲilɔˈkfɛ̃nt͡sʲja, AS: grãndʹilokfẽncʹi ̯a
Wiktionary
przym. grandilokwentny
Wiktionary
pompatyczny, napuszony, górnolotny, obfitujący we frazesy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. lub przest. mający cechy grandilokwencji; przesadnie napuszony, wykwintny, górnolotny
Wiktionary
rzecz. grandilokwencja ż.
przysł. grandilokwentnie
Wiktionary
(1.1) emfatyczny, bombastyczny, górnolotny, nabzdyczony, nadęty, napuszony, pompatyczny, pompierski, przesadny, szumny
Wiktionary
[czytaj: grandjozo] określenie wykonawcze: okazale, majestatycznie
SJP.pl
model samochodu marki Mitsubishi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
określenie wykonawcze: dźwięcznie
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: granda
Wiktionary
awanturnik, rozrabiaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pejor. oszust
Wiktionary
rzecz. granda ż.
czas. grandzić
Wiktionary
potocznie: wszczynać kłótnie, zachowywać się nieodpowiedzialnie; chuliganić
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) pot. zachowywać się nieodpowiednio, zwłaszcza wszczynać awantury
czasownik przechodni niedokonany
(2.1) daw. kraść
Wiktionary
rzecz. granda ż., grandziarz m.
przym. grandziarski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) folwark cysterski
Wiktionary
IPA: ˈɡrãŋʲɟja, AS: grãŋʹǵi ̯a
Wiktionary
rodzaj twarogu o gruboziarnistej strukturze z dodatkiem śmietany
SJP.pl
odłamek litej skały o ostrych krawędziach i wygładzonych ścianach; wielograniec, wiatrowiec, eologliptolit
SJP.pl
Graniak, wielograniec, wiatrowiec, eologliptolit – odłamek skalny o wygładzonych ścianach i 2–3 ostrych krawędziach, oszlifowany wskutek tarcia niesionych przez wiatr okruchów skalnych (korazja). Powstaje w strefie peryglacjalnej (na przedpolu lądolodu) oraz na pustyniach żwirowych i kamienistych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. wielościan, którego wszystkie wierzchołki są położone na dwóch równoległych płaszczyznach i którego wszystkie krawędzie leżące poza tymi podstawami są do siebie równoległe;
Wiktionary
Graniastosłup – wielościan spełniający dwa warunki:
Wikipedia
(1.1) Objętość graniastosłupa jest proporcjonalna do pola jego podstawy.
Wiktionary
IPA: ˌɡrãɲaˈstɔswup, AS: grãńastosu̯up
Wiktionary
przym. graniastosłupowy
Wiktionary
przymiotnik od: graniastosłup
SJP.pl
mający wystające krawędzie (granie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kanciasty
(1.2) o bydle: mający łaty, łaciaty
Wiktionary
rura o przekroju wieloboku, przeznaczona do przenoszenia ruchu obrotowego od stołu wiertniczego na przewód wiertniczy
SJP.pl
Gr
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) linia, która zamyka lub oddziela pewien określony obszar
(1.2) adm. umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.;
(1.3) mat. wartość, do której zmierza ciąg lub funkcja;
(1.4) linia podziału lub czynniki, które coś różnicują
(1.5) ograniczony zasięg lub miara czegoś dozwolonego
(1.6) pewien kres możliwości fizycznych lub psychicznych człowieka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Granicę między Polską a Niemcami wyznaczają rzeki Odra i Nysa Łużycka.
(1.3) Cosinus x ma przy x zmierzającym do zera granicę równą jeden.
(1.6) Granice mojego języka wyznaczają granice mojego świata.
Wiktionary
IPA: ɡrãˈɲit͡sa, AS: grãńica
Wiktionary
rzecz. pogranicze n., zagranica ż., graniczenie n., ograniczanie n., ograniczenie n., rozgraniczanie n., rozgraniczenie n., Granica ż., Granice nmos., granicznik m., pogranicznik m., zagraniczniak m.
czas. graniczyć ndk., ograniczać ndk., ograniczyć dk., rozgraniczać ndk., rozgraniczyć dk.
przym. graniczny, pograniczny
przysł. granicznie
Wiktionary
(1.2) miedza
(1.5) limes
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|graniczyć.
Wiktionary
IPA: ˌɡrãɲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: grãńičẽńe
Wiktionary
czas. graniczyć
rzecz. granica ż.
Wiktionary
znak do wyznaczania granicy na jakimś obszarze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest graniczne; cecha tych, którzy są graniczni
Wiktionary
przym. graniczny
przysł. granicznie
Wiktionary
przymiotnik od: granica
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący granicy określonego obszaru
(1.2) końcowy, krańcowy
Wiktionary
Graniczny – osada w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, w gminie Jemielnica.
Wikipedia
(1.1) Incydent graniczny był przyczyną zerwania stosunków dyplomatycznych między tymi dwoma krajami.
(1.1) napływ skażonej wody przez rzeki graniczne (Odra, Bug i wiele innych)
(1.2) U konduktora w pociągu bądź na stacji granicznej kupuje się przejściówkę..
Wiktionary
IPA: ɡrãˈɲit͡ʃnɨ, AS: grãńičny
Wiktionary
rzecz. granica ż., rozgraniczenie n., rozgraniczanie n., graniczność ż., ograniczenie n., ograniczanie n., pogranicze n., pogranicznik m.
czas. graniczyć ndk., rozgraniczyć dk., rozgraniczać ndk., ograniczać ndk., ograniczyć dk.
przym. nadgraniczny, pograniczny, przygraniczny
przysł. granicznie
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) mieć wspólną granicę, sąsiadować
(1.2) (w odniesieniu do uczuć, stanu fizycznego lub psychicznego) być bliskim, być podobnym, przypominać
Wiktionary
(1.1) Polska graniczy z Niemcami.
(1.2) Jego zachowanie graniczy z obłąkaniem.
Wiktionary
IPA: ɡrãˈɲit͡ʃɨt͡ɕ, AS: grãńičyć
Wiktionary
rzecz. pogranicze n., granica ż., graniczenie n., ograniczenie n., ograniczanie n.
czas. ograniczać ndk., ograniczyć dk.
przym. graniczny
Wiktionary
(1.1) sąsiadować
(1.2) zakrawać, ocierać się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|grać.
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: grań
Wiktionary
Granie – kolonia wsi Łazówek w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie sokołowskim, w gminie Sterdyń.
W latach 1975–1998 kolonia administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Mieszkańcy wyznania rzymskokatolickiego należą do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Łazówku.
Wikipedia
(1.1) Moim ulubionym zajęciem w wolnym czasie jest granie w rzutki.
Wiktionary
IPA: ˈɡrãɲɛ, AS: grãńe
Wiktionary
czas. igrać, grać ndk., zagrać dk.
rzecz. grajek mos., gra, gracz
przym. growy, grywalny
Wiktionary
ryba z rodziny strzępielowatych, występująca w około 100 gatunkach
SJP.pl
Granik – (nazwa zniesiona) nieoficjalna część wsi Zastań w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Wolin.
Nazwa z nadanym identyfikatorem SIMC występuje w zestawieniach archiwalnych TERYT z 1999 roku.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: grań
SJP.pl
skała głębinowa barwy szarej zbudowana z ziaren kwarcu, skaleni i miki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. pospolita, kwaśna skała magmowa;
Wiktionary
Granit (wł. – "granito" od łac. "granum" – ziarno) – głębinowa kwaśna skała o budowie jawnokrystalicznej, zbudowana z kwarcu, skalenia potasowego i plagioklazu oraz biotytu należąca do grupy skał krystalicznych różnorodnych.
Wikipedia
(1.1) Schody marmurowe lub z granitu mają mnóstwo uroku.
Wiktionary
IPA: ˈɡrãɲit, AS: grãńit
Wiktionary
rzecz. granityzacja ż.
przym. granitowy
Wiktionary
1. napój chłodzący z kruszonego lodu, soku owocowego, cukru i skórki cytryny;
2. szklanka tego napoju
SJP.pl
Gr
Wikipedia
skała metamorficzna, odmiana gnejsu o mniej wyraźnej teksturze kierunkowej
SJP.pl
Gr
Wikipedia
skała plutoniczna zbudowana głównie z kwarcu, skaleni potasowych, plagioklazów i łyszczyków
SJP.pl
przymiotnik od: granitoid (kwaśna skała plutoniczna), np. masyw granitoidowy, magma granitoidowa
SJP.pl
skała plutoniczna zbudowana głównie z kwarcu, skaleni potasowych, plagioklazów i łyszczyków
SJP.pl
Granitoidy (granitoid) – skały plutoniczne, kwaśne (bogate w krzemionkę SiO2). Zbudowane są z widocznych gołym okiem kryształów minerałów skałotwórczych: kwarcu, skaleni potasowych, plagioklazów i łyszczyków. Granitoidy powstają podczas powolnego krzepnięcia gorącej magmy w głębi ziemi na głębokości od kilku do kilkunastu tysięcy metrów.
Wikipedia
przymiotnik od: granit
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący granitu, wykonany z granitu
Wiktionary
(1.1) Na środku dziedzińca stał granitowy obelisk.
Wiktionary
rzecz. granit m.
Wiktionary
Gr
Wikipedia
mała kula myśliwska
SJP.pl
rodzaj skały głębinowej
SJP.pl
Granodioryt – kwaśna skała magmowa typu głębinowego o strukturze drobnokrystalicznej lub średniokrystalicznej i barwie szarej. Na diagramie klasyfikacyjnym QAPF granodioryt zajmuje pole 4.
Wikipedia
płatki zbożowe prażone na oleju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. pieczone na chrupko płatki owsiane z dodatkiem suszonych owoców i orzechów, jadane z mlekiem lub jogurtem;
Wiktionary
Granola (słowo ang., pochodzące z włoskiego zdrobnienie od "grano": "zboże, pszenica") – mieszanina płatków zbożowych, rodzynków, orzechów, suszonych owoców i cukru (lub miodu), pieczona do chrupkości.
Podawana jest z mlekiem lub jogurtem na śniadanie. Może być także wykorzystywana jako składnik ciast, deserów bądź batoników.
Wikipedia
(1.1) Laura pałaszuje swoją granolę ze szczególnie radosnym wyrazem twarzy.
Wiktionary
IPA: ɡrãˈnɔla, AS: grãnola
Wiktionary
Granowiec – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrowskim, w gminie Sośnie, ok. 18 km na południowy zachód od Ostrowa Wlkp.
Pod koniec XIX wieku wieś wchodziła w skład powiatu odolanowskiego. Wraz z pustkowiem Krzyżno liczyła 152 domostw i 1224 mieszkańców. Przeważała ludność ewangelicka (808) nad katolicką (403) i żydami (13).
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Granowo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. dotacja na projekt badawczy lub artystyczny, przyznawana przez organizacje publiczne;
2. projekt badawczy lub artystyczny finansowany z dotacji przyznanej przez organizację publiczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dotacja, dofinansowanie do projektu naukowego, edukacyjnego itp., przyznawane w drodze konkursu, głosowania lub na mocy decyzji jakiegoś gremium
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) Dostaliśmy grant na wydanie naszej książki.
Wiktionary
IPA: ɡrãnt, AS: grãnt
Wiktionary
przym. grantowy
rzecz. grancik mrz.
Wiktionary
firma lub osoba, która otrzymała grant
SJP.pl
kobieta, która otrzymała grant
SJP.pl
organizacja publiczna lub osoba przyznająca granty
SJP.pl
związany z dotacją na projekt badawczy lub artystyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z grantami, dotyczący grantu
Wiktionary
rzecz. grant mrz.
Wiktionary
potocznie:
1. częste korzystanie z grantów w celach zarobkowych;
2. uzależnienie własnej działalności od przyznawanych grantów
SJP.pl
1. szybkozmienny i jasny obszar w fotosferze słonecznej;
2. bardzo mała pigułka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od granulat
Wiktionary
(1.1) To nie granulat, lecz tylko drobny granulacik.
Wiktionary
rzecz. granulat m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: granulacja
SJP.pl
1. zawierający granulki, ziarenka; ziarnisty;
2. mający postać granulek, ziarenek; ziarnisty;
3. synteza granularna - metoda generowania dźwięku w cyfrowych instrumentach muzycznych;
4. dezintegracja granularna - rodzaj wietrzenia mechanicznego polegający na rozpadzie skały na części mineralne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) preparat lub towar w postaci granulek, czyli ziarenek
Wiktionary
(1.1) Dobre źródła protein dla wegetarian obejmują orzechy i nasiona, rośliny strączkowe, produkty sojowe (tofu, mleko sojowe i teksturowane białko sojowe, takie jak granulat sojowy), zboża (pszenica, owies i ryż), ekologiczne jajka i niektóre produkty mleczne (mleko, ser i jogurt).
Wiktionary
rzecz. granulka ż., granulacik mrz., granulacja ż., granulowanie n.
czas. granulować ndk.
Wiktionary
urządzenie do granulowania
SJP.pl
skała metamorficzna składająca się głównie ze skalenia, kwarcu i granatu, niekiedy dystenu i biotytu
SJP.pl
Granulit, Leptynit – skała metamorficzna powstała na skutek przeobrażenia arkozy w warunkach metamorfizmu regionalnego. Zbudowana z drobnych ziarenek kwarcu, skaleni alkalicznych, granatów i ubogich w miki amfiboli. Nazwa pochodzi od częstego wykształcenia granoblastycznego (F. Weiss, 1803). W literaturze fachowej granulit określany jest nieraz jako leptynit.
Wikipedia
postać sproszkowanej substancji, drobna grudka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) małe nieregularne ziarno w formie których sprzedaje się niektóre produkty jak leki czy artykuły chemiczne
Wiktionary
(1.1) Józia kupiła preparat w postaci granulek.
Wiktionary
rzecz. granulat mrz., granulacja ż.
Wiktionary
biała krwinka zawierająca w cytoplazmie ziarna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. leukocyt posiadający ziarnistości w cytoplazmie i segmentowane jądro komórkowe, biorący udział w reakcji odpornościowej organizmu;
Wiktionary
(1.1) RFT mogą też uaktywniać inny enzym, kolagenazę, uwalnianą w nieczynnej postaci przez granulocyty.
Wiktionary
rzecz. granulocytopenia ż., granulocytoza ż.
przym. granulocytarny, granulocytowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący granulocytu
Wiktionary
rzecz. granulocyt mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obecność zwiększonej liczby granulocytów we krwi obwodowej
Wiktionary
Granulocytoza – zwiększenie liczby granulocytów we krwi powyżej 8 000/µl. Występuje przy stosowaniu glikokortykosteroidów, w infekcjach, niedoborze leukocytarnych cząstek adhezyjnych oraz nowotworach (między innymi u 40% pacjentów z rakiem płuca lub układu pokarmowego, 20% z rakiem sutka, 30% z nowotworami ośrodkowego układu nerwowego albo rakiem jajnika oraz 10% z rakiem nerkowokomórkowym).
Wikipedia
rzecz. granulocyt mrz.
Wiktionary
marka nawozów
SJP.pl
guz powstały z tkanki ziarninowej; ziarniniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. proces powstawania i specjalizowania się granulocytów w szpiku kostnym;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) Podobnie jak w wypadku erytropoezy, białka różnego rodzaju działają przyśpieszająco na granulopoezę.
Wiktionary
przym. granulopoetyczny
Wiktionary
(1.1) granulocytopoeza
Wiktionary
stromy grzbiet wzgórza; urwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. stromy grzbiet wzgórza; urwisko
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. góra, wzniesienie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: grejpfrut lub potocznie: grejfrut] owoc drzewa o tej samej nazwie, okrągły, mający soczysty miąższ o gorzkim smaku; grejpfrut, grejfrut
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. zob. grejpfrut. (drzewo)
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) spoż. zob. grejpfrut. (owoc)
Wiktionary
rzecz. grejpfrut mrz./mzw.
przym. grapefruitowy
Wiktionary
→ grapefruit [czytaj: grejpfrutowy lub potocznie: grejfrutowy]; grejpfrutowy, grejfrutowy
SJP.pl
bezbarwny włoski winiak destylowany ze sfermentowanych wytłoczyn winogronowych (pestek, szypułek, skórek itp.)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. wódka z winogron (i ich pestek)
Wiktionary
Gr
Wikipedia
IPA: ˈɡrapːa, AS: gra•pa
Wiktionary
[czytaj: grapę] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: grapler] osoba uprawiająca grappling - walkę wręcz wykorzystującą techniki chwytów
SJP.pl
[czytaj: graplerka] kobieta uprawiająca grappling - walkę wręcz wykorzystującą techniki chwytów
SJP.pl
[czytaj: grapling] walka wręcz wykorzystująca techniki chwytów, uprawiana jako dyscyplina sportowa
SJP.pl
Gr
Wikipedia
kopalny bezkręgowiec pochodzący z ery paleozoicznej
SJP.pl
przymiotnik od: graptolit
SJP.pl
gromada zwierząt, kopalnych półstrunowców z ery paleozoicznej
SJP.pl
Gr
Wikipedia
dawniej: grabieżca, rabuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|grasejować.
Wiktionary
IPA: ˌɡrasɛjɔˈvãɲɛ, AS: grasei ̯ovãńe
Wiktionary
czas. grasejować
Wiktionary
(1.1) reranie
Wiktionary
wymawiać spółgłoskę "r" z charakterystyczną wibracją języka
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) wymawiać fonem IPA2|r. na sposób francuski, z charakterystyczną wibracją języczka: IPA4|ʁ.
Wiktionary
(1.1) Gdy mówi się po francusku, trzeba grasejować.
Wiktionary
IPA: ˌɡrasɛˈjɔvat͡ɕ, AS: grasei ̯ovać
Wiktionary
rzecz. grasejowanie n.
Wiktionary
typ lasera, generator promieniowania gamma
SJP.pl
Graser ("Gamma Ray Stimulated Emission through Radiation") – hipotetyczne urządzenie wytwarzające spójną, monochromatyczną wiązkę promieniowania gamma. Odpowiednik urządzeń laser (światło widzialne) czy maser (mikrofale), ale pracujący w zakresie promieniowania gamma.
Wikipedia
gruczoł dokrewny kręgowców, u człowieka usytuowany w okolicy śródpiersiowej (za mostkiem), będący podstawowym narządem limfatycznym, czynny do okresu pokwitania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania;
Wiktionary
Grasica (łac. "glandula thymus") – gruczoł, będący narządem wchodzącym w skład układu limfatycznego.
Grasica znajduje się w śródpiersiu górnym, tuż za mostkiem. Jest otoczona torebką łącznotkankową. Zbudowana jest z kory podzielonej na zraziki przegrodami łącznotkankowymi i z rdzenia wspólnego dla wszystkich zrazików kory. Zrąb tego narządu stanowią, w przeciwieństwie do innych narządów limfatycznych, komórki nabłonkowe pochodzenia endodermalnego.
Wikipedia
rzecz. grasiczak mrz.
przym. grasicowy, grasiczny
Wiktionary
nowotwór grasicy
SJP.pl
Grasiczak (łac. "thymoma") – rzadki nowotwór wywodzący się z tkanki nabłonkowej grasicy. Może zawierać nacieki z niezmienionych nowotworowo limfocytów. W około 90% lokalizuje się w przednim śródpiersiu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|grasować.
Wiktionary
czas. grasować ndk.
Wiktionary
1. dokonywać aktów przemocy przemieszczając się na jakimś terenie; panoszyć się, plądrować;
2. o chorobach, klęskach: szerzyć się, rozpowszechniać się
SJP.pl
czasownik
(1.1) dokonywać napadów, gwałtów na określonym terenie
(1.2) o chorobie: szerzyć się, panować
(1.3) gościć, wizytować
Wiktionary
(1.1) Utrapieniem hodowców na Dzikim Zachodzie były grasujące tam bandy koniokradów.
(1.2) Morowa zaraza grasowała z wielką siłą; od chorych udzielała się łatwo zdrowym, którzy z zarażonymi przebywali, podobnie do ognia, co łatwopalne przedmioty obejmuje.
Wiktionary
IPA: ɡraˈsɔvat͡ɕ, AS: grasovać
Wiktionary
rzecz. grasowanie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gruchot; potocznie:
1. stary, mało wartościowy, zniszczony sprzęt; rupieć;
2. stary, zniszczony lub podniszczony samochód; dezel;
3. pogardliwie: człowiek stary, niedołężny, schorowany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) pot. przedmiot niezbyt wartościowy, często stary, zniszczony mebel, sprzęt domowy
(1.2) pogard. stary, wyeksploatowany, często psujący się pojazd mechaniczny
(1.3) techn. drobne, ostre pozostałości po obróbce skrawaniemfakt.
(1.4) daw. gwara. więz. graty – narzędzia złodziejskie
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pogard. człowiek stary, schorowany
Wiktionary
(1.1) Wyrzuć te graty i kup jakieś porządne meble.
(1.2) Ty się tym gratem wybierasz nad morze? Przecież on ci się w połowie drogi rozleci.
(2.1) Ona tak świetnie wygląda, a ten jej mąż to taki stary grat.
Wiktionary
IPA: ɡrat, AS: grat
Wiktionary
rzecz. graciarnia ż., gracik mrz.
Wiktionary
(1.1) rupieć
(1.2) gruchot, klekot, rzęch, pudło, wrak, trup, rupieć, pudło
(1.4) statki
(2.1) dziad
Wiktionary
białe, słodkie wino z Mołdawii
SJP.pl
[czytaj: graTĘ] rodzaj zapiekanki z warzyw, z zapieczoną na wierzchu masą jajeczną lub serową
SJP.pl
przedmiot dany lub otrzymany bezpłatnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przedmiot otrzymany za darmo
przysłówek
(2.1) tak, że nic nie trzeba płacić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kupując towar za kwotę powyżej stu złotych, klient otrzyma mały gratis.
(2.1) Jeśli kupisz w tym sklepie komputer, wieżę otrzymasz gratis.
Wiktionary
IPA: ˈɡratʲis, AS: gratʹis
Wiktionary
przym. gratisowy
przysł. gratisowo
rzecz. gratisik mrz.
Wiktionary
(1.1) darmówka
(2.1) bezpłatnie, darmo, darmowo, gratisowo, nieodpłatnie, za Bóg zapłać, za darmo; pot. na ładne oczy, za darmochę, za frajer, za friko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od gratis
Wiktionary
(1.1) To nie gratis, lecz tylko mały gratisik.
Wiktionary
rzecz. gratis m.
przysł. gratis
Wiktionary
przysłówek
(1.1) bezpłatnie, gratis
Wiktionary
(1.1) Sprzedawca dołożył nam gratisowo po kilka śliwek.
Wiktionary
rzecz. gratis mrz.
przym. gratisowy
przysł. gratis
Wiktionary
(1.1) bezpłatnie, darmo, darmowo, gratis, nieodpłatnie, za darmo, za Bóg zapłać; pot. za darmochę, za friko, za frajer, na ładne oczy; gw. Śląsk Cieszyński za facke
Wiktionary
darmowy, bezpłatny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) otrzymywany lub rozdawany bezpłatnie
Wiktionary
(1.1) W pakiecie otrzymuje pan dwa gratisowe badania.
Wiktionary
rzecz. gratis mrz.
przysł. gratis, gratisowo
Wiktionary
(1.1) darmowy
Wiktionary
sytuacja, rzecz, zdarzenie niespodziewane, przynoszące korzyść, sprawiające przyjemność, pomyślna okoliczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. coś atrakcyjnego, cennego lub unikatowego, co sprawia przyjemność albo jest rzadkie
Wiktionary
(1.1) Prezentowany egzemplarz to prawdziwa gratka dla kolekcjonerów.
Wiktionary
sytuacja, rzecz, zdarzenie niespodziewane, przynoszące korzyść, sprawiające przyjemność, pomyślna okoliczność
SJP.pl
usuwać tzw. graty, czyli pozostałości metalu na krawędziach po różnego rodzaju obróbce skrawaniem lub odlewie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pojazd do wywozu odpadów wielkogabarytowych, np. starych mebli
Wiktionary
Gratowóz – specjalnie oznakowany pojazd dostosowany do wywożenia odpadów problemowych (w gospodarstwie domowym już nieprzydatnych lub niebezpiecznych), tak zwanych gratów (z niem. Gerät - urządzenie - jako określenie dla przedmiotu niezbyt wartościowego, często starego, zniszczonego np. mebel lub sprzęt domowy) na gratowisko.
Wikipedia
dawniej: powinszowanie, życzenie składane komuś z okazji jakiegoś sukcesu, szczęśliwego wydarzenia itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wyraz uznania złożony komuś z okazji jego sukcesu
Wiktionary
IPA: ˌɡratuˈlat͡sʲja, AS: gratulacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. gratulowanie n., pogratulowanie n.
czas. gratulować ndk., pogratulować dk.
Wiktionary
(1.1) powinszowanie
Wiktionary
dawniej: powinszowanie, życzenie składane komuś z okazji jakiegoś sukcesu, szczęśliwego wydarzenia itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) wyrazy uznania przekazywane komu z okazji szczęśliwego wydarzenia w życiu tej osoby
wykrzyknik
(2.1) wyrażenie uznania wypowiadane z okazji czyjegoś sukcesu lub radosnego wydarzenia
forma rzeczownika.
(3.1) M., B. i W. lm. od: gratulacja
Wiktionary
(1.1) Serdeczne gratulacje z okazji 190000. słowa w Wikisłowniku!
Wiktionary
rzecz. gratulant mos.
czas. gratulować ndk., pogratulować dk.
przym. gratulacyjny
Wiktionary
(1.1) daw. gratulacja
Wiktionary
przymiotnik od: gratulacja
SJP.pl
osoba składająca gratulacje
SJP.pl
{gratulant)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) winszowanie komuś sukcesu, awansu, jubileuszu itp.
Wiktionary
IPA: ˌɡratulɔˈvãɲɛ, AS: gratulovãńe
Wiktionary
rzecz. pogratulowanie n., gratulacja ż.
czas. gratulować ndk., pogratulować dk.
Wiktionary
(1.1) winszowanie
Wiktionary
składać komuś wyrazy uznania z okazji jakiegoś sukcesu lub szczęśliwego wydarzenia
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) składać wyrazy uznania
Wiktionary
(1.1) Gratulujemy ci wszyscy z całego serca z okazji wygrania konkursu. Jesteś dumą naszej rodziny.
Wiktionary
IPA: ˌɡratuˈlɔvat͡ɕ, AS: gratulovać
Wiktionary
rzecz. gratulacja ż., gratulant m., gratulowanie n., pogratulowanie n., gratulacje nmos.
czas. pogratulować dk.
przym. gratulacyjny
wykrz. gratulacje
Wiktionary
(1.1) winszować, składać gratulacje
Wiktionary
gruchot; potocznie:
1. stary, mało wartościowy, zniszczony sprzęt; rupieć;
2. stary, zniszczony lub podniszczony samochód; dezel;
3. pogardliwie: człowiek stary, niedołężny, schorowany
SJP.pl
Graty (pcd. i wa. "El Graty") – dzielnica "(section)" gminy Silly w Belgii, w Regionie Walońskim, w prowincji Hainaut, w okręgu Ath. 1 stycznia 2020 roku liczyła 782 mieszkańców. Do 31 grudnia 1976 samodzielna gmina.
Wikipedia
1. specjalne, dodatkowe wynagrodzenie wypłacane za pewne zasługi lub z pewnej okazji, np. jubileuszu firmy
2. eufemistycznie o nagrodzie, prezencie lub łapówce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dodatkowe, zwykle jednorazowe, wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za specjalne zasługi, z okazji świąt, jubileuszu firmy itp.
(1.2) prezent lub łapówka, którą ktoś otrzymuje w zamian za coś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌɡratɨfʲiˈkat͡sʲja, AS: gratyfʹikacʹi ̯a
Wiktionary
przym. gratyfikacyjny
Wiktionary
(1.1) bonus
Wiktionary
przymiotnik od: gratyfikacja (np. fundusz gratyfikacyny, wartość gratyfikacyjna)
SJP.pl
wynagradzać za pewne zasługi lub z pewnej okazji, np. jubileuszu firmy
SJP.pl
w prawie: sposób ograniczenia możliwości zaskarżenia orzeczenia
SJP.pl
Gravamen (łac. "uciążliwość", od "gravare", obciążać) – cecha orzeczenia sądu lub organu administracji, polegająca na naruszeniu interesu strony postępowania. Wykazanie "gravamen", tj. uprawdopodobnienie, że dane orzeczenie narusza prawa strony (tzw. pokrzywdzenie orzeczeniem), bywa warunkiem dopuszczalności środków odwoławczych (np. apelacji w polskim postępowaniu karnym i cywilnym).
Wikipedia
określenie wykonawcze: ciężko, poważnie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rower szosowo-terenowy do jazdy po asfalcie i drogach szutrowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rower szutrowy stworzony do jazdy na drogach szutrowych, duktach i w lekkim terenie
Wiktionary
(1.1) Swojego gravela nie posiadam, więc rower mieli pożyczyć dla mnie organizatorzy.
Wiktionary
przym. gravelowy
Wiktionary
(1.1) szutrówka
Wiktionary
[czytaj: grawoLET] miejscowość we Francji
SJP.pl
Gravelotte – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Mozela.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 530 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 94 osób/km² (wśród 2335 gmin Lotaryngii Gravelotte plasuje się na 571. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 953.).
Wikipedia
Graves – miejscowość i dawna gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Charente. W 1990 roku jej populacja wynosiła 111 mieszkańców.
W dniu 1 stycznia 1997 roku z połączenia dwóch ówczesnych gmin – Graves oraz Saint-Amant-de-Graves – utworzono nową gminę Graves-Saint-Amant.
Wikipedia
grawis;
1. akcent samogłoski krótkiej o intonacji opadającej;
2. znak na literą oznaczający ten akcent (`)
SJP.pl
kultura grawecka - kultura górnego paleolitu (28-17 tys. lat temu) zachodniej Europy, charakteryzująca się występowaniem licznych ostrzy tylcowych różnych odmian
SJP.pl
osoba specjalizująca się w wykonywaniu za pomocą specjalnych narzędzi napisów lub rysunków w metalu, szkle lub innym twardym materiale; rytownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się grawerstwem, czyli wykonywaniem rysunków na materiałach twardych
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. grawerunek, wynik pracy grawera (1.1)
Wiktionary
rzecz. grawerunek m., grawerstwo n., grawerka ż.
czas. grawerować ndk., wygrawerować dk.
przym. grawerowany
Wiktionary
(1.1) rytownik
Wiktionary
wykonywać, za pomocą specjalnych rylców, frezów lub środków chemicznych, napisy lub rysunki w różnych materiałach, zwykle w metalu, drewnie, szkle
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) żłobić rysunki powierzchniach z materiałów twardych, zwłaszcza metalowych
Wiktionary
rzecz. grawer mos., grawerunek mrz.
czas. wygrawerować dk.
przym. grawerowany
Wiktionary
przymiotnik od: grawer (np. pracownia grawerska, narzędzia grawerskie)
SJP.pl
rzemiosło artystyczne polegające na wykonywaniu, za pomocą specjalnych rylców, frezów lub środków chemicznych, napisów lub rysunków w różnych materiałach, zwykle w metalu, drewnie, szkle
SJP.pl
Grawerstwo lub rytownictwo – dział rzemiosła posługujący się techniką polegającą na żłobieniu twardym narzędziem (obecnie także maszynowo) wzorów w metalu, szkle, kamieniu.
Grawerowanie jest jedną z najstarszych technik zdobienia wyrobów artystycznych (metal, kości, kamień, szkło). Znane są naczynia z Babilonii z 2000 roku p.n.e..
Wikipedia
napis lub rysunek wykonany za pomocą specjalnego narzędzia w metalu, szkle lub innym twardym materiale; grawer
SJP.pl
olbrzymi ssak kopalny
SJP.pl
przyrząd służący do pomiaru różnicy przyśpieszeń grawitacyjnych między dwoma punktami
SJP.pl
Grawimetr – urządzenie stosowane do pomiarów lokalnego przyśpieszenia grawitacyjnego, tj. w miejscu gdzie dokonuje się pomiaru. Wyróżnia się grawimetry absolutne (do pomiaru wartości absolutnych) i względne (do określenia różnicy przyspieszenia w różnych miejscach).
Wikipedia
dział geodezji zajmujący się pomiarami przyspieszenia ziemskiego
SJP.pl
Grawimetria (łac. "gravis" – ciężki, gr. "metréō" – mierzę) – doświadczalna nauka o Ziemi badająca przyspieszenie ziemskie, czyli ziemskie pole grawitacyjne. Zaliczana do geofizyki lub do geodezji[].
Nauka ta pozwala na podstawie anomalii pola grawitacyjnego określić różnice w budowie skorupy ziemskiej, wykryć złoża minerałów różniących się gęstością od otaczających skał itp. Urządzeniem, które mierzy anomalie ziemskiego pola grawitacyjnego jest grawimetr.
Wikipedia
przymiotnik od: grawimetria (np. pomiary grawimetryczne, pyłomierz grawimetryczny)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z grawimetrią, dotyczący grawimetrii
Wiktionary
rzecz. grawimetria ż., grawimetr mrz.
Wiktionary
gravis;
1. akcent samogłoski krótkiej o intonacji opadającej;
2. znak na literą oznaczający ten akcent (`)
SJP.pl
Grawis (akcent ciężki, akcent słaby) – znak diakrytyczny używany w językach: katalońskim, wietnamskim, norweskim, portugalskim, francuskim, walijskim, włoskim i innych, oznaczający akcent samogłoski krótkiej o intonacji opadającej.
Nazwą "gravis" określa się również sam taki akcent.
Wikipedia
wzajemne przyciąganie się wszystkich ciał; ciążenie powszechne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. powszechna siła przyciągania działająca pomiędzy ciałami mającymi masę;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) Grawitacja jest konsekwencją krzywizny czasoprzestrzeni.
Wiktionary
IPA: ˌɡravʲiˈtat͡sʲja, AS: gravʹitacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. grawiton m., grawitowanie n.
czas. grawitować ndk.
przym. grawitacyjny
przysł. grawitacyjnie
Wiktionary
(1.1) ciążenie powszechne
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) za pośrednictwem siły grawitacji
Wiktionary
rzecz. grawitacja ż.
przym. grawitacyjny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. związany z grawitacją, dotyczący grawitacji
(1.2) techn. taki w którym ruch odbywa się naturalnie, bez wspomagania, tylko dzięki sile grawitacji
Wiktionary
(1.1) Wstrząsające fale stworzone wybuchem bardziej zagęszczają materię międzygwiazdową i pobudzają zapadanie grawitacyjne oraz tworzenie nowych gwiazd.
Wiktionary
IPA: ˌɡravʲitaˈt͡sɨjnɨ, AS: gravʹitacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. grawitacja ż., grawiton m., grawitol m., grawitowanie n.
czas. grawitować ndk.
przysł. grawitacyjnie
Wiktionary
(1.1) ciążeniowy
Wiktionary
hipotetyczna cząstka, kwant pola grawitacyjnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. hipotetyczny kwant pola grawitacyjnego;
Wiktionary
Grawiton – hipotetyczna cząstka elementarna, która nie ma masy ani ładunku elektrycznego i przenosi oddziaływanie grawitacyjne.
Teoria grawitonu jest podstawą różnych kwantowych teorii grawitacji, będących wersją kwantowej teorii pola, ale nie modelu standardowego.
Wikipedia
(1.1) Przypominam, że kiedy fizycy próbują skwantować siłę, dzielą ją na małe porcje energii, zwane kwantami. Jeśli ślepo zastosujemy tę metodę do grawitacji, musimy założyć, że siła grawitacji działa dzięki wymianie małych porcji grawitacji, zwanych grawitonami. Szybkie przekazywanie grawitonów między materią utrzymuje ją w całości.
Wiktionary
rzecz. grawitacja ż., grawitowanie n.
czas. grawitować
przym. grawitacyjny, grawitonowy
Wiktionary
1. podlegać prawu grawitacji
2. przenośnie: skłaniać się ku jakimś poglądom, ideom
SJP.pl
ukierunkowany ruch roślin spowodowany działaniem przyciągania ziemskiego; geotropizm; barotropizm
SJP.pl
1. technika ręcznego przygotowania formy drukarskiej, polegająca na wycinaniu lub grawerowaniu odpowiednich jej elementów;
2. odbitka rysunku uzyskana z takiej formy; rycina
SJP.pl
Grawiura (franc. "gravure") – rycina odbita z płyty metalowej, wykonana techniką druku wklęsłego.
Określenie to stosowane jest głównie do odbitek technik wklęsłych litograficznych, takich jak np. kamienioryt czy kwasoryt. Najczęstszym błędem jest stosowanie tego terminu odnośnie do rycin wykonanych technikami druku wypukłego.
Wikipedia
związany z grawiurą (np. technika grawiurowa, cylindry grawiurowe)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: grac] miasto w Austrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto we wschodniej Austrii, stolica kraju związkowego Styria, położone nad rzeką Murą, u podnóża Alp Styryjskich;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
przym. grazki
Wiktionary
(1.1) hist. Grodziec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: Grażyna
Wiktionary
[czytaj: gracjozo] określenie wykonawcze: z gracją, z wdziękiem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Grazem, dotyczący Grazu, pochodzący z Grazu
Wiktionary
(1.1) Astrolog grazki Karol Frankenbach ocenia z satysfakcją dotychczasowe swoje prognozy.
(1.1) Dopiero nocną porą 15 grudnia zjawił się w kwaterze austriackiej sekretarz Raske i jemu to pierwszemu przedstawił Jerin życzenie Rudolfa II, aby układ grazki przenieść z Ernesta na Maksymiliana i na niego obrócić »chęci i łaskę«.
(1.1) „ogień, Łaskawa Pani, wybuchnął o niecały łokieć grazki (z Grazu) od schodów którymi idzie się do altany, ponieważ zrobiono piec w pokoju, gdzie była weselna łożnica królewska. Obok tego komina zapaliła się poprzeczna belka.”
Wiktionary
rzecz. Graz mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zmienianie kanałów telewizyjnych pilotem, żeby oglądać jednocześnie co najmniej dwa programy
Wiktionary
1. brać udział w grach
2. wykonywać utwory muzyczne
3. wystawiać sztukę, wyświetlać film; odtwarzać jakąś postać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) brać udział w grze – sportowej, towarzyskiej itp.
(1.2) o przedmiocie: wydawać dźwięki
(1.3) być włączonym
(1.4) pot. pasować, odpowiadać
czasownik przechodni
(2.1) wydobywać dźwięki używając instrumentu muzycznego
(2.2) wykonywać przedstawienie (w teatrze lub operze); wyświetlać film (w kinie)
(2.3) być aktorem odtwarzającym jakąś postać w przedstawieniu lub filmie
Wiktionary
(1.1) Gramy w remika?
(1.2) Ten fortepian gra fałszywie, trzeba go nastroić.
(1.3) Zasnąłem przed telewizorem i grał całą noc.
(1.4) Czerwona bluzka i zielona spódnica nie grają ze sobą.
(2.1) Pianista gra wesołą piosenkę na fortepianie.
(2.2) Tę popularną sztukę teatr grał ponad dwieście razy!
(2.3) Słyszałeś, że Zenek został aktorem i grał (rolę) górnika w nowym filmie?
Wiktionary
IPA: ɡrat͡ɕ, AS: grać
Wiktionary
rzecz. gra ż., gierka ż., gracz m., graczka ż., grywalność ż., nagranie n., dogrywka ż., przygrywka ż., przygryweczka ż., zagrywka ż., wygrana ż., przegrana ż., rozgrywka ż.
czas. grywać, dogrywać / dograć, ogrywać / ograć, pogrywać / pograć, podgrywać / podegrać, przegrywać / przegrać, rozgrywać / rozegrać, wygrywać / wygrać, zagrywać / zagrać, nagrywać / nagrać, wygrywać / wygrać, współgrać, ugrywać / ugrać, zgrywać / zgrać
przym. grywalny, ograny
Wiktionary
(1.1) rozgrywać, bawić się
(2.1) daw. gędzić
(2.2) wystawiać, przedstawiać, wyświetlać, emitować
(2.3) udawać
Wiktionary
1. ostry, skalisty grzbiet górski;
2. wyraźna linia zetknięcia się dwóch ścian, krawędź, kant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. geogr. grzbiet górski o bardzo stromych zboczach, zwykle wąski i skalisty
(1.2) rzad. ostre zetknięcie się ścian lub innych płaszczyzn
forma rzeczownika|rodzaj=nijaki.
(2.1) D. lm. od granie
Wiktionary
Grań – zazwyczaj stromy, ostry i skalisty grzbiet górski, ostra krawędź utworzona przez stykające się zbocza lub ostra, często silnie poszarpana, szczytowa partia pasma lub grzbietu górskiego.
Wikipedia
(1.1) Koledzy szykują się do zimowego przejścia grani Tatr Zachodnich.
(1.1) (…) widzicie tę grań, tu o pięćdziesiąt metrów niżej poczynającą się u stóp urwistej ściany?
(1.2) Lira mi pękła na grani ołtarza, (…)
Wiktionary
IPA: ɡrãɲ, AS: grãń
Wiktionary
rzecz. graniówka ż., granica ż.
przym. graniowy
Wiktionary
(1.2) krawędź, kant
Wiktionary
mała grań
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wschodniosłowiański alfabet powstały przez modernizację graficzną cyrylicy, wprowadzony na początku XVIII wieku w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. alfabet będący odmianą cyrylicy, wprowadzony w Rosji na pocz. XVIII wieku, używany również przez inne narody słowiańskie posługujące się wcześniej cyrylicą;
Wiktionary
Grażdanka (skrót odprzymiotnikowy od гражданский шрифт, tj. czcionka cywilna) – zbliżona do form antykwy łacińskiej, czcionka cyrylicy, opracowana przez Piotra Mohyłę i później wprowadzona w Carstwie Rosyjskim za czasów Piotra I Wielkiego w latach 1708–1711.
Wikipedia
(1.1) Z początkiem XVIII wieku car rosyjski Piotr Wielki zreformował cyrylicę zbliżając ją do alfabetu łacińskiego i w ten sposób powstała grażdanka, używana do dziś w prawosławnych krajach słowiańskich.
Wiktionary
IPA: ɡraʒˈdãnka, AS: graždãnka
Wiktionary
przym. grażdański
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z grażdanką, dotyczący grażdanki
Wiktionary
rzecz. grażdanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Grażyna
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) Chodziłem z taką jedną Grażką na oazę do kościoła.
Wiktionary
rzecz. Grażyna ż., Grażynka ż.
Wiktionary
(1.1) Grażynka
Wiktionary
pogardliwie: kobieta w średnim wieku, której zachowanie i wygląd wzbudza niechęć, cechująca się głupotą, prostactwem i zacofaniem; Grażyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. pejor. o stereotypowej Polce w średnim wieku
Wiktionary
Grażyna ( Gražina od "graži" – piękna) – imię żeńskie pochodzenia litewskiego. Wymyślone przez Adama Mickiewicza dla tytułowej bohaterki jego poematu z 1823.
Zdrobnienia: Graga, Grasia, Grazia, Grażynka, Grażka, Gradzia, Graża.
Imię Grażyna ma niebezpośrednie odpowiedniki w innych językach bazujące na podobnym źródłosłowie oznaczającym „piękno”, „grację”; porównaj: Grace, Grazia, Graziosa, Gratiana. W języku czeskim – Gražyna. Od tego imienia pochodzi nazwisko Grażyński.
Wikipedia
(1.1) Liberalni politycy i celebryci uczą się gryźć w język, zanim wyszydzą januszów i grażyny głosujących na PiS.
Wiktionary
grażynostwo; pogardliwie:
1. sposób bycia uważany za charakterystyczny dla kobiety o stereotypowych, negatywnych cechach przypisywanych Polkom;
2. ogół kobiet o stereotypowych, negatywnych cechach przypisywanych Polkom
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Grażyny lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Grażyna (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Grażyna
Wiktionary
IPA: ɡraˈʒɨ̃ŋka, AS: gražỹŋka
Wiktionary
rzecz. Grażyna ż., Grażka ż.
Wiktionary
grażyneria; pogardliwie:
1. sposób bycia uważany za charakterystyczny dla kobiety o stereotypowych, negatywnych cechach przypisywanych Polkom;
2. ogół kobiet o stereotypowych, negatywnych cechach przypisywanych Polkom
SJP.pl
pogardliwie: charakterystyczny dla kobiety w średnim wieku, której zachowanie i wygląd wzbudza niechęć, cechującej się głupotą, prostactwem i zacofaniem; grażynowy
SJP.pl
pogardliwie: zachowywać się jak Grażyna (grażyna) - kobieta w średnim wieku, której zachowanie i wygląd wzbudza niechęć, cechująca się głupotą, prostactwem i zacofaniem
SJP.pl
pogardliwie: charakterystyczny dla kobiety w średnim wieku, której zachowanie i wygląd wzbudza niechęć, cechującej się głupotą, prostactwem i zacofaniem; grażynowaty
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: greek drachma, międzynarodowe oznaczenie drachmy, dawnej jednostki monetarnej Grecji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj ptaków z rodziny czubaczy
SJP.pl
uwypuklenie na przedniej stronie szyi, zwłaszcza u mężczyzn, utworzone przez chrząstkę tarczową krtani; jabłko Adama, wyniosłość krtaniowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. wystająca na przedniej części szyi chrząstka krtani (zazwyczaj u mężczyzn)
Wiktionary
(1.1) Łykał piwo z kufla, aż grdyka mu tańczyła.
Wiktionary
IPA: ˈɡrdɨka, AS: grdyka
Wiktionary
(1.1) jabłko Adama
Wiktionary
skrót od: grecki; gr.
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
okazjonalnie: piosenka śpiewana przez Marka Grechutę
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Grety lub z nią związany
SJP.pl
państwo w Europie ze stolicą w Atenach; Republika Grecka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) W tym roku wakacje spędzamy w Grecji, na Peloponezie.
Wiktionary
IPA: ˈɡrɛt͡sʲja, AS: grecʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Grek mos., grek mos., Greczynka ż., greckość ż., grecki mrz., greka ż., grecyzacja ż., grecyzowanie n., zgrecyzowanie n., antygreckość ż., progreckość ż., grekofilia ż., grekofil mos.
czas. zgrecyzować dk., grecyzować ndk.
przym. grecki, wszechgrecki, antygrecki, progrecki
przysł. grecko, po grecku
temsłow. greko-
Wiktionary
(1.1) ofic. Republika Grecka; hist. lub książk. Hellada
Wiktionary
związany z Grecją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Grecją, dotyczący Grecji lub Greków
(1.2) związany z Greckim Kościołem Prawosławnym
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język Greków i po części Cypryjczyków;
Wiktionary
(1.1) Grecki klimat jest cieplejszy niż polski.
(1.2) Najważniejszym greckim świętem jest Pascha.
(2.1) Nie znam greckiego.
(2.1) Rozmawiam biegle po grecku • i nie tylko z żywymi.
Wiktionary
IPA: ˈɡrɛt͡sʲci, AS: grecʹḱi
Wiktionary
rzecz. Grecja ż., Grek mos., grek m., Greczynka ż., greckość ż., greka ż., greczyzna ż., grecyzm m., grecyzacja ż., grecyzowanie n.
czas. zgrecyzować ndk.
przysł. grecko, po grecku
temsłow. greko-
Wiktionary
(1.1) helleński, hellenistyczny
(2.1) greka, greczyzna
Wiktionary
1. posługujący się językiem greckim;
2. napisany w języku greckim;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się językiem greckim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posługujący się językiem greckim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem greckim
(1.3) spisany, stworzony w języku greckim
Wiktionary
IPA: ˌɡrɛt͡skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: greckoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
skrót od: greckokatolicki
SJP.pl
związany z Kościołem powstałym w wyniku unii Kościoła prawosławnego z katolickim; unicki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z Kościołem powstałym z unii Kościoła prawosławnego z katolickim
Wiktionary
(1.1) Jego brat - Roman, był arcybiskupem metropolitą lwowskim kościoła obrządku greckokatolickiego, czyli unickiego, albo jak się go dziś nazywa, ukraińskiego, i patriotą ukraińskim.
Wiktionary
rzecz. grekokatolik, grekokatolicyzm
Wiktionary
(1.1) unicki; daw. uniacki
Wiktionary
→ grecki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co greckie
Wiktionary
rzecz. Grecja ż., Greczynka ż., Grek mos., grecki mrz., grek mos., greka ż.
przym. grecki
przysł. po grecku
Wiktionary
badacz języka i kultury starożytnej Grecji; osoba studiująca grekę
SJP.pl
badaczka języka i kultury starożytnej Grecji
SJP.pl
nauka o języku, literaturze i kulturze starożytnej Grecji
SJP.pl
poddawanie wpływom greckim, rozszerzanie wpływów greckich, nadawanie czemuś cech typowo greckich
SJP.pl
wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na języku greckim albo z niego przejęte
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz lub zwrot zapożyczony z języka greckiego, który został wprowadzony do innego języka
Wiktionary
(1.1) Grecyzmy odzwierciedlają wpływy kultury i tradycji starożytnej Grecji na naukę czy literaturę.
Wiktionary
przym. grecki
rzecz. grecki mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|grecyzować.
Wiktionary
rzecz. zgrecyzowanie n., grecki mrz., Grek mos., Grecja ż.
czas. grecyzować ndk., zgrecyzować ndk.
przym. grecki
Wiktionary
(1.1) hellenizacja
Wiktionary
poddawać wpływom greckim, rozszerzać wpływy greckie, nadawać czemuś cechy typowo greckie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zgrecyzować)
(1.1) kult. narzucać greckość, przymuszać kogoś do zostania Grekiem, zmieniać coś na greckie
czasownik zwrotny niedokonany grecyzować się (dk. zgrecyzować się)
(2.1) stawać się Grekiem, nabierać cech greckich
Wiktionary
rzecz. Grek mos., Greczynka ż., Grecja ż., grecyzowanie n.
Wiktionary
(1.1) hellenizować
(2.1) hellenizować się
Wiktionary
dawniej: Grek
SJP.pl
osiemnastowieczna luksusowa suknia bez rękawów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) osoba płci żeńskiej narodowości greckiej, obywatelka Grecji, mieszkanka Grecji
Wiktionary
(1.1) Spotkałem Greczynkę podczas rejsu po Morzu Egejskim.
(1.1) Kuzynka Sebastiana jest Greczynką.
Wiktionary
IPA: ɡrɛˈt͡ʃɨ̃nka, AS: grečỹnka
Wiktionary
rzecz. Grecja ż., grecki mrz., greckość ż., grek mos., greka ż., grecyzacja ż., greczyzna ż.
:: fm. Grek mos.
czas. grecyzować ndk., zgrecyzować dk.
przym. grecki
przysł. grecko, po grecku
temsłow. greko-
Wiktionary
(1.1) książk. Hellenka
Wiktionary
1. język grecki; greka;
2. cechy charakterystyczne kultury greckiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. greka
Wiktionary
przym. grecki
rzecz. greka ż., Grek mos., grecki mrz., Greczynka ż.
Wiktionary
[czytaj: grin] powierzchnia naokoło dołka na polu golfowym
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko angielskie, m.in. Graham Greene [czytaj: grejem grin] - pisarz angielski (1904-1991)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: grinhorn]
1. młoda, naiwna osoba; frajer, żółtodziób, nowicjusz;
2. człowiek świeżo przybyły, nieznający lokalnych warunków i obyczajów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: grinkiper] osoba dbająca o murawy stadionów, pól golfowych itp.
SJP.pl
[czytaj: grinokit] minerał, siarczek kadmu; grinokit, grenokit
SJP.pl
[czytaj: grinpis] międzynarodowa organizacja ekologiczna i pacyfistyczna, powstała w 1971 r., zajmująca się ochroną środowiska; Greenpeace Environmental Trust
SJP.pl
Gr
Wikipedia
[czytaj: grinpojnt] dzielnica Nowego Jorku, zamieszkiwana głównie przez ludność polskiego pochodzenia
SJP.pl
Gr
Wikipedia
[czytaj: grinspen] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: grinłoszing] wywoływanie u klientów wrażenia, że produkt wytworzono zgodnie z zasadami ochrony środowiska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) społ. ekon. oszustwo marketingowe mające skłonić do zakupu produktu konsumentów o przekonaniach proekologicznych, będące nieuzasadnionym kreowaniem wizerunku ekologicznego;
Wiktionary
Greenwashing (rzadziej greenwash) – w wolnym tłumaczeniu „ekościema”, „zielone mydlenie oczu” czy „zielone kłamstwo”, zjawisko polegające na wywoływaniu u klientów poszukujących towarów wytworzonych zgodnie z zasadami ekologii i ochrony środowiska mylnego wrażenia, że produkt lub przedsiębiorstwo go wytwarzające są w zgodzie z naturą i ekologią.
Wikipedia
(1.1) Stosowanie nieodpowiedzialnych praktyk w rodzaju greenwashing to również nieumiejętność budowania długofalowych stosunków z klientem, które mogłyby zaowocować jego zwiększoną lojalnością.
Wiktionary
(1.1) ekościema, zazielenianie, zielone mydlenie oczu, zielone kłamstwo
Wiktionary
[czytaj: grinicz] dzielnica Londynu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) dzielnica Londynu z obserwatorium astronomicznym, którego położenie wyznacza przebieg południka zerowego;
(1.2) toponim, nazwa kilku miejscowości i gmin w USA
Wiktionary
Greenwich () – dzielnica Londynu, we wschodniej części miasta, na południowym brzegu Tamizy, w gminie Royal Borough of Greenwich. Greenwich jest wspomniane w Domesday Book (1086) jako "Grenviz". Przebiega przez nią południk zerowy.
Wikipedia
przym. grynicki
Wiktionary
[czytaj: grinłud] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię
SJP.pl
Greg, właśc. Michel Louis Albert Regnier (ur. 5 maja 1931 w Ixelles, zm. 29 października 1999 w Neuilly-sur-Seine) – belgijski i francuski scenarzysta oraz rysownik komiksów, a także autor powieści kryminalnych.
Znany przede wszystkim jako autor humorystycznych serii takich jak "Achille Talon", "Rock Derby" czy "Zig et Puce", a także scenarzysta realistycznych komiksów, m.in. "Comanche", "Bernard Prince" i "Bruno Brazil".
Wikipedia
skrót od: gregoriański
SJP.pl
przedstawiciel gromady pierwotniaków z grupy sporowców właściwych, będących pasożytami wewnętrznymi bezkręgowców; hurmaczek
SJP.pl
gromada pierwotniaków z grupy sporowców właściwych, będących pasożytami wewnętrznymi bezkręgowców, głównie pierścienic i owadów; hurmaczki
SJP.pl
Gr
Wikipedia
[czytaj: greż] cienka nić otrzymywana przez rozwijanie kokonów jedwabnika, używana jako surowiec włókienniczy; greż
SJP.pl
1. obce imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. nowy uczeń, rozpoczynający naukę w szkole
(1.2) daw. leniwy, nieprzykładający się do nauki uczeń
(1.3) daw. uczeń będący uczestnikiem gregorianek
Wiktionary
IPA: ˌɡrɛɡɔrʲˈjãnɛk, AS: gregorʹi ̯ãnek
Wiktionary
rzecz. gregorianka ż., gregorianki nmos.
Wiktionary
1. praktyka odprawiania mszy świętej przez 30 kolejnych dni w intencji jednej zmarłej osoby; msza gregoriańska;
2. tradycyjny, jednogłosowy śpiew liturgiczny Kościoła łacińskiego, śpiewany przez mężczyzn; chorał gregoriański
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. kośc. pot. msza gregoriańska
(1.2) rel. kośc. pot. chorał gregoriański, śpiew gregoriański
(1.3) zwykle w lm. zob. gregorianki.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zamówiłam gregoriankę za dziadka.
Wiktionary
IPA: ˌɡrɛɡɔrʲˈjãnka, AS: gregorʹi ̯ãnka
Wiktionary
przym. gregoriański
rzecz. gregorianek, gregorianki
Wiktionary
(1.1) msza gregoriańska
(1.2) chorał gregoriański, śpiew gregoriański
Wiktionary
1. praktyka odprawiania mszy świętej przez 30 kolejnych dni w intencji jednej zmarłej osoby; msza gregoriańska;
2. tradycyjny, jednogłosowy śpiew liturgiczny Kościoła łacińskiego, śpiewany przez mężczyzn; chorał gregoriański
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) obchodzony dawniej przez żaków dzień św. Grzegorza – 12 marca;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
IPA: ˌɡrɛɡɔrʲˈjãnʲci, AS: gregorʹi ̯ãnʹḱi
Wiktionary
rzecz. Grzegorz mrz./mos., gregorianka ż., gregorianek, gregoły
Wiktionary
(1.1) gregoły
Wiktionary
właśc. Pontificia Universitas Gregoriana, papieski uniwersytet w Rzymie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do papieża Grzegorza XIII; ,
(1.2) odnoszący się do papieża Grzegorza I; ,
Wiktionary
(1.1) Obecnie (my) stosujemy kalendarz gregoriański.
(1.2) Artysta był znany z popularyzacji chorałów gregoriańskich.
Wiktionary
IPA: ˌɡrɛɡɔrʲˈjä̃j̃sʲci, AS: gregorʹi ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. gregorianka ż., Grzegorz mrz./mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Gregorowicz – polskie nazwisko derywowane od 'Gregor'; sufiks '-owicz' w funkcji patronimicznej. Osoby o tym nazwisku:
Wikipedia
obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gwara. zob. gregorianki.
Wiktionary
rzecz. gregorianki nmos.
Wiktionary
[czytaj: grajfswald] miasto w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. hanzeatyckie miasto powiatowe i uniwersyteckie w Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
przym. greifswaldzki
Wiktionary
(1.1) hist. Gryfia
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Greifswaldem, dotyczący Greifswaldu
Wiktionary
rzecz. Greifswald mrz.
Wiktionary
jednostka pochłoniętej dawki promieniowania
SJP.pl
|Wielkosc = dawki pochłoniętej
Wikipedia
(pisownia niezalecana) wiecznie zielone drzewo cytrusowe o dużych, jadalnych owocach; grejpfrut, grapefruit
SJP.pl
Grejfrut – polski zespół rockowy założony w styczniu 2000 roku. Tego samego roku zdobył główną nagrodę w konkursie Debiuty KFPP Opole. Nagrał 1 płytę ("Tytuł płyty"), promowaną teledyskiem do utworu pt. "Kosmita".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od grejpfrut
Wiktionary
(1.1) To nie grejpfrut, lecz tylko mały grejpfrucik.
Wiktionary
rzecz. grejpfrut m.
Wiktionary
[czytaj: grejpfrut lub potocznie: grejfrut] owoc drzewa o tej samej nazwie, okrągły, mający soczysty miąższ o gorzkim smaku; grapefruit, grejfrut
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina cytrusowa z rodziny rutowatych;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) spoż. owoc grejpfruta (1.1)
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) Ojciec kupił kilka sadzonek grejpfrutów.
(2.1) Grejpfruty zawierają dużą ilość witaminy C.
Wiktionary
IPA: ˈɡrɛjpfrut, AS: grei ̯pfrut
Wiktionary
rzecz. grapefruit m., grejpfrucik mrz.
przym. grejpfrutowy
Wiktionary
→ grejpfrut [czytaj: grejpfrutowy lub potocznie: grejfrutowy]; grapefruitowy, grejfrutowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z grejpfrutami, dotyczący grejpfrutów
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla grejpfrutów
Wiktionary
(1.1) Napijesz się zimnego radlera grejpfrutowego.
Wiktionary
rzecz. grejpfrut mrz., grapefruit mrz.
Wiktionary
skała składająca się przede wszystkim z kwarcu, łyszczyku i topazu
SJP.pl
Grejzen – (niem. "greisen"- rozszczepienie) gruboklastyczna skała metamorficzna powstała w procesach metasomatycznych, zbudowana z kwarcu, łyszczyku i topazu. Niekiedy złoża te zawierają kruszec cyny – kasyteryt. Wystąpienia grejzenu w Polsce znajdują się m.in. na Dolnym Śląsku w okolicach Mirskа na Pogórzu Izerskim (blok karkonosko-izerski).
Wikipedia
proces tworzenia się grejzenów ze skały granitowej
SJP.pl
potocznie:
1. badacz języka i kultury starożytnej Grecji; grecysta;
2. nauczyciel greckiego;
3. grekokatolik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek Kościoła greckiego
(1.2) gw-pl|Warszawa. głupek
Wiktionary
(1.1) U greków najważniejszym świętem w roku jest Pascha.
Wiktionary
IPA: ɡrɛk, AS: grek
Wiktionary
rzecz. Grecja ż., Greczynka ż., grecki mrz., greckość ż., Grek mos., greka ż., grecyzacja ż.
czas. zgrecyzować
przym. grecki
przysł. grecko
temsłow. greko-
Wiktionary
język grecki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. język i literatura grecka
(1.2) pot. lekcja języka greckiego, greki (1.1)
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: grek
Wiktionary
(1.1) Słyszałem, że greka jest potwornie trudna: niby są jakieś zasady, ale wszędzie pojawiają się jakieś wyjątki.
(1.2) Nie lubię chodzić na grekę, nie dość, że sam język popaprany, to jeszcze ten nasz nauczyciel.
Wiktionary
IPA: ˈɡrɛka, AS: greka
Wiktionary
rzecz. grecki mrz., Grek mos., Greczynka ż., Grecja ż., grecyzacja ż., greczyzna ż., greckość ż., grek mos.
przym. grecki
przysł. grecko
Wiktionary
(1.1) greczyzna, język grecki, grecki
Wiktionary
zwolennik, wielbiciel kultury greckiej, języka greckiego; przyjaciel Greków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. zwolennik, wielbiciel kultury greckiej, języka greckiego; przyjaciel Greków
Wiktionary
(1.1) Symplicjusz uchodzi za grekofila.
Wiktionary
IPA: ɡrɛˈkɔfʲil, AS: grekofʹil
Wiktionary
rzecz. Grecja ż.
Wiktionary
odłam katolicyzmu, wyznanie powstałe podczas unii brzeskiej w 1596 roku
SJP.pl
wyznawca Kościoła greckokatolickiego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Grela (Grell, Grelle) – polski herb szlachecki, używany przez rodzinę wywodzącą się z Kaszub.
Wikipedia
rodzaj gęstej, słodkiej masy z palonego cukru i migdałów lub orzechów; grylaż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) cuk. zob. grylaż.
Wiktionary
(1.1) grylaż
Wiktionary
hormon apetytu, produkowany przez ścianki żołądka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. hormon odpowiedzialny za czucie głodu
Wiktionary
Grelina – 28-aminokwasowy hormon peptydowy, zidentyfikowany w żołądku szczura jako endogenny ligand dla receptora uwalniającego hormon wzrostu. Grelina wydzielana jest w czasie głodzenia się, z komórek enteroendokrynnych typu A żołądka. Zawiera n-oktaacylową modyfikację na serynie w pozycji trzeciej, która jest istotna dla wywołanej greliną stymulacji uwalniania hormonu wzrostu, natomiast deacylowana grelina w formie des-n-oktaacylowanej jest nieaktywna biologicznie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
jedwabna chusta do przykrywania kolan biskupa siedzącego na tronie w czasie celebry; gremiał
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: gremialnie
SJP.pl
odnoszący się do liczebnej grupy osób, masowy, tłumny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ogólny, powszechny
(1.2) odnoszący się wielkiej liczby ludzi
(1.3) dotyczący gremium, podjęty przez gremium
(1.4) daw. wchodzący w skład gremium
Wiktionary
rzecz. gremium n.
przysł. gremialnie
Wiktionary
jedwabna chusta do przykrywania kolan biskupa siedzącego na tronie w czasie celebry; gremiale
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. jedwabna lub lniana chusta rozkładana dawniej na kolana siedzącego na tronie biskupa podczas nabożeństwa
Wiktionary
(1.1) Gdy wykonywany przez chór i organy hymn miał się już ku końcowi biskup siadał, by przyjąć na swoją głowę mitrę oraz umieścić na kolanach gremiał.
Wiktionary
zespół podejmujący ważne decyzje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) grupa osób zajmujących się tym samym zawodem lub pełniących te same funkcje
Wiktionary
IPA: ˈɡrɛ̃mʲjũm, AS: grẽmʹi ̯ũm
Wiktionary
przym. gremialny
Wiktionary
(1.1) ciało kolegialne, grono, zespół
Wiktionary
stworzenia fantastyczne, złośliwy stwór powodujący wadliwe działanie maszyn i urządzeń
SJP.pl
Gremlin – fantastyczna istota ze współczesnego folkloru miejskiego, złośliwy stwór powodujący wadliwe działanie maszyn i urządzeń, przede wszystkim samolotów. Pomysł, by winę za różne usterki ponosiły swego rodzaju gnomy czy chochliki nazwane gremlinami, pojawił się początkowo wśród obsługi naziemnej i lotników RAF-u przed II wojną światową lub na jej początku, a w czasie wojny został spopularyzowany m.in. przez komiksowy magazyn „Knockout” oraz książkę dla dzieci autorstwa Roalda Dahla.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gremplować.
Wiktionary
rzecz. niegremplowanie n.
czas. gremplować ndk.
Wiktionary
zapłodnione i złożone jaja motyla jedwabnika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. zool. złożone i zapłodnione jaja motyla jedwabnika
Wiktionary
IPA: ˈɡrɛ̃na, AS: grẽna
Wiktionary
1. miasto w Hiszpanii; Granada;
2. państwo w Ameryce Środkowej na wyspie o tej samej nazwie, ze stolicą w Saint George's
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Ameryce Środkowej;
(1.2) geogr. wyspa w archipelagu Grenadyn, największa wyspa państwa Grenada (1.1)
(1.3) geogr. adm. miasto w Hiszpanii;
(1.4) geogr. adm. prowincja w Hiszpanii, w Andaluzji, mająca stolicę w mieście o tej samej nazwie;
Wiktionary
Grenada – państwo wyspiarskie na wyspie Grenada i części wysp archipelagu Grenadyn (Małe Antyle) na Morzu Karaibskim.
Wikipedia
(1.1) Do połowy dwudziestego wieku Grenada była brytyjską kolonią.
Wiktionary
IPA: ɡrɛ̃ˈnada, AS: grẽnada
Wiktionary
rzecz. Grenadyjczyk mos., Grenadyjka ż., Grenadyny nmos., grenadyjczyk mos., grenadyjka ż.
przym. grenadyjski, grenadzki
Wiktionary
1. żołnierz którego głównym zadaniem jest miotanie granatów ręcznych
2. żołnierz uzbrojony w granatniki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. żołnierz wyszkolony w rzucaniu granatów;
Wiktionary
(1.1) Już w roku 1866 pod Sadową pruscy grenadierzy wystrzelali z nowocześniejszych karabinów odtylcowych Dreyse piechurów austriackich.
Wiktionary
IPA: ɡrɛ̃ˈnadʲjɛr, AS: grẽnadʹi ̯er
Wiktionary
rzecz.
:: zgrub. grenadierzysko n.
:: fż. grenadierka ż.
przym. grenadierski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wojsk. czapka grenadiera;
(1.2) klamra od pasa grenadierów
(1.3) książk. kobieta grenadier
(1.4) pot. wojsk. szkolenie typowe dla grenadierów, ćwiczenia w walce na granaty, ćwiczenia rzutu granatem
Wiktionary
Grenadierka (kaszkiet grenadierski, mitra, infuła, kołpak) – wojskowe nakrycie głowy używane przez grenadierów.
W XVIII w. czapki grenadierów i fizylierów były bardzo do siebie podobne i przypominały infułę (mitrę) biskupią. Z czasem tego rodzaju grenadierki zostały wyparte przez bermyce, pierwotnie wprowadzane jako forma wyróżnienia oddziałów elitarnych oraz gwardyjskich i w tej postaci używane do dzisiaj w mundurach paradnych niektórych jednostek gwardii honorowej, np. w "Coldstream Guards".
Wikipedia
(1.1) Cała gwardia zazdrościła im tego, jako też grenadierek: czak z czasów Pawła I.
(1.1) …walnęła go w gębę z taką siłą, że mu grenadierka zleciała z głowy, tłukąc blachą o podmurówkę targowej studni.
(1.2) Piękna grenadierka, nie mam takiej w kolekcji klamer.
(1.3) Vlora skupiła się na twarzy grenadierki. (…) Grenadierka wskazała na horyzont.
(1.3) Bohaterka Mistrzowska Grenadierka Ramirez to żołnierka w grze „Fortnite Ratowanie Świata”.
(1.4) Więc nadal musztra z bronią w ręku, fechtunek i grenadierka, więc taktyka i regulamin – rok w rok od nowa…
(1.4) Codziennie przed południem: musztra, szkoła strzelca, grenadierka i ćwiczenia bojowe.
Wiktionary
rzecz. grenadier mos., grenadierzysko n.
przym. grenadierski
przysł. grenadiersko
Wiktionary
(1.1) bermyca, czapka, kaszkiet, czako
Wiktionary
przymiotnik od: grenadier
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wojsk. związany z grenadierem, dotyczący grenadiera
Wiktionary
rzecz. grenadier mrz., grenadierka ż.
Wiktionary
granadilla;
1. rodzaj roślin z rodziny męczennicowatych; passiflora, męczennica;
2. owoc tej rośliny
SJP.pl
syrop z owoców granatu; grenadyna
SJP.pl
mieszkaniec Grenady (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Grenady; osoba z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Grenada ż.
:: fż. grenadyjka ż.
przym. grenadyjski, grenadzki
Wiktionary
mieszkanka Grenady (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Grenady; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Grenada ż.
:: fm. grenadyjczyk mos.
przym. grenadzki, grenadyjski
Wiktionary
przymiotnik od:
a) Grenada (miasto w Hiszpanii; Granada); granadyjski
b) Grenada (państwo)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Grenadą, dotyczący Grenady (wyspy)
(1.2) związany z Grenadą, dotyczący Grenady (państwa)
(1.3) związany z Grenadą, dotyczący Grenady (miasta i krainy w Hiszpanii)
Wiktionary
IPA: ˌɡrɛ̃naˈdɨjsʲci, AS: grẽnadyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. grenadyjka ż., grenadyjczyk mos., Grenadyny nmos., Grenada ż., Grenadyjczyk mos., Grenadyjka ż.
przym. grenadzki
Wiktionary
(1.3) grenadzki
Wiktionary
syrop z owoców granatu; grenadina
SJP.pl
Grenadyna – syrop z owocu granatu, używany często jako składnik koktajli (alkoholowych i bezalkoholowych).
Ze względu na dużą gęstość i ciężar właściwy, grenadyna osiada na dnie szklanki, co pozwala na przygotowanie koktajli wielokolorowych. Grenadyna jest niezbędna do przygotowania jednej z wersji koktajlu "Tequila Sunrise".
Wikipedia
syrop z owoców granatu; grenadina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. grupa wysp karaibskich położonych między wyspami Saint Vincent i Grenadą;
(1.2) geogr. adm. jednostka administracyjna państwa Saint Vincent i Grenadyny, obejmująca przypadającą mu część wysp Grenadyn (1.1);
Wiktionary
Grenadyny (ang. "Grenadines") – grupa wysp w Ameryce Środkowej (Indie Zachodnie), w archipelagu Wysp Nawietrznych w Małych Antylach, na północ od Trynidadu. Są położone pomiędzy większymi wyspami Saint Vincent na północnym wschodzie i Grenadą na południowym zachodzie. Zajmują łączną powierzchnię 86 km², a zamieszkuje je około 20 tys. mieszkańców.
Wikipedia
rzecz. Grenada ż., Grenadyjczyk mos., Grenadyjka ż., grenadyjczyk mos., grenadyjka ż.
przym. grenadyjski, grenadzki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Grenadą, dotyczący Grenady (miasta)
(1.2) związany z Grenadą, dotyczący Grenady (krainy historycznej)
Wiktionary
(1.1) Ceną tej transakcji, która doszła do skutku w końcu 1361 r., było scedowanie zamku i okręgu Ronda w emiracie grenadzkim przez Maroko Mohammedowi V, dzięki czemu ów przy poparciu kastylijskim odzyskał tron grenadzki.
(1.1) Wreszcie od czasu klęski nad brzegami Salado (1340) emirat grenadzki ograniczył się do defensywy.
(1.2) Drogą na Malagę, będącą już ponoć pod obstrzałem grenadzkich wojsk białych, szły z Murcji posiłki.
Wiktionary
rzecz. Grenada ż., Grenadyjczyk mos., Grenadyjka ż., grenadyjczyk mos., grenadyjka ż., Grenadyny nmos.
przym. grenadyjski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przylądek w Danii
SJP.pl
skrót
(1.1) = grenlandzki
Wiktionary
mieszkaniec Grenlandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Grenlandii
Wiktionary
(1.1) To jasne, że na Grenlandii pod uwagę trzeba brać także interesy Stanów Zjednoczonych, ale (ślepe) podążanie za kursem USA nie leży ani w interesie Danii, ani Grenlandczyków.
Wiktionary
rzecz. Grenlandia ż.
:: fż. Grenlandka ż.
przym. grenlandzki
Wiktionary
wyspa na Oceanie Arktycznym, największa na Ziemi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku;
(1.2) geogr. adm. autonomiczne terytorium zależne Danii obejmujące Grenlandię (1.1) i przybrzeżne wyspy
Wiktionary
Grenlandia (gren. Kalaallit Nunaat [], Grønland []) – autonomiczne terytorium zależne Danii, zlokalizowane w Ameryce Północnej, na wyspie o tej samej nazwie, zajmującej obszar 2 166 086 km² i będącej największą wyspą na świecie niebędącą kontynentem. Terytorium Grenlandii pokryte jest w 81% przez lądolód grenlandzki (410,4 tys. km² jest wolnych od lodu). Według danych na 2026 rok, zamieszkiwało ją 55 695 osób, spośród których ok. 89% stanowili Inuici.
Wikipedia
(1.1) Grenlandia jest prawie całkowicie pokryta lodem.
(1.2) Grenlandia jest największym na świecie terytorium zależnym.
Wiktionary
IPA: ɡrɛ̃nˈlãndʲja, AS: grẽnlãndʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Grenlandczyk mos., Grenlandka ż., grenlandzki mrz.
przym. grenlandzki
Wiktionary
mieszkanka Grenlandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Grenlandii
Wiktionary
rzecz. Grenlandia ż.
:: fm. Grenlandczyk mos.
przym. grenlandzki
Wiktionary
związany z Grenlandią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od Grenlandia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język rdzennych mieszkańców Grenlandii;
Wiktionary
(1.1) Grenlandzcy rybacy poławiają dorsza, którego zamrażają i wysyłają do Aalborga.
(2.1) Malik wydał zbiorek erotycznych wierszy po grenlandzku.
Wiktionary
IPA: ɡrɛ̃nˈlãnt͡sʲci, AS: grẽnlãncʹḱi
Wiktionary
rzecz. Grenlandia ż., Grenlandczyk mos., Grenlandka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem grenlandzkim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem grenlandzkim
(1.3) spisany, stworzony w języku grenlandzkim
Wiktionary
(1.1) Naukę prowadzono głównie w języku grenlandzkim aż do nowej ustawy szkolnej w 1950 roku, kiedy to utworzono dwa typy klas: grenlandzkojęzyczne i duńskojęzyczne.
Wiktionary
IPA: ɡrɛ̃nˈlãnt͡skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: grẽnlãnckoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Grenoble, dotyczący Grenoble
Wiktionary
rzecz. Grenoble n.
Wiktionary
[czytaj: greNOBL] miasto we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość w południowo-wschodniej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
przym. grenoblański
Wiktionary
(1.1) daw. lub rzad. Grenobla, hist. Gracjanopol
Wiktionary
minerał, siarczek kadmu; greenockit, grinokit
SJP.pl
Grenokit, greenockit – rzadki minerał z gromady siarczków.
Nazwa upamiętnia Charlesa Murraya, lorda Greenock, który odkrył ten minerał w 1840 roku.
Wikipedia
1. dowcip; żartobliwa uwaga;
2. chwyt komediowy, zwykle banalny, niewyszukany
SJP.pl
rodzaj płytki ceramicznej wykonanej z drobno zmielonego kwarcu, skalenia i kaolinu; bardzo odporny na ścieranie mechaniczne i działanie środków chemicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nieszkliwiony materiał ceramiczny;
(1.2) płytki podłogowe z gresu (1.1)
Wiktionary
Gres – jednolita w strukturze płytka ceramiczna. Formowana jest z tzw. kamionki szlachetnej, czyli mieszaniny gliny, kaolinu, piasku kwarcowego, skalenia i szamotu, a następnie prasowana, czyli poddawana naciskowi do 800 kg/cm². Kolejnym etapem jest wypalanie w temperaturze 1200–1300 stopni Celsjusza.
Wikipedia
IPA: ɡrɛs, AS: gres
Wiktionary
przym. gresowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Greta – powstała na gruncie germańskim skrócona forma imienia Małgorzata.
Wikipedia
(1.1) Greta bardzo go pociąga.
Wiktionary
IPA: ˈɡrɛta, AS: greta
Wiktionary
[czytaj: gretsien]
1. niemieckie imię żeńskie;
2. główna postać kobieca "Fausta" Goethego;
3. uosobienie dziewiczości, typ skromnej, miłej, niebieskookiej dziewczyny o długich blond włosach splecionych w warkocze
SJP.pl
Gr
Wikipedia
1. trap klamrowy (rodzaj drabinki na statku);
2. kratownica na dnie łodzi;
3. kratownica przykrywająca luki na górnym pokładzie
SJP.pl
Gr
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
roślina z rodziny ślazowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie: hipotetyczne wyjście Grecji z Unii Europejskiej
SJP.pl
Grexit (ang. "Greek" + "exit") – termin oznaczający możliwość opuszczenia przez Grecję strefy euro w związku z kryzysem gospodarczym w Grecji. Przez zwolenników jest uważany za możliwość poprawienia sytuacji ekonomicznej kraju - emisja własnej waluty (np. drachmy) pozwoliłaby obniżyć koszty wakacji w tym kraju, co zwiększyłoby dochody z turystyki, podstawy ekonomii greckiej. Obecnie Grecy często tracą turystów na rzecz krajów nie posiadających obecnej waluty Grecji.
Wikipedia
[czytaj: [grejhałnt] rasa psa zaliczana do chartów; chart angielski
SJP.pl
Greyhound – rasa psa zaliczana do grupy chartów, jeden z najszybszych psów, hodowany w Anglii od wczesnego średniowiecza, użytkowany do polowań i na wyścigach psów. Typ chartowaty.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
cienka nić otrzymywana przez rozwijanie kokonów jedwabnika, używana jako surowiec włókienniczy; grege
SJP.pl
przędza z jedwabiu naturalnego
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = grupa rekonstrukcji historycznej
Wiktionary
(1.1) Uroczystość uświetniła grupa rekonstrukcji historycznej GRH „Południe” inscenizacją potyczki oddziału partyzanckiego z niemieckim patrolem.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: gric-in] nazwa handlowa leku przeciwgrzybiczego
SJP.pl
wielki komputer o ogromnej mocy obliczeniowej, utworzony przez połączenie dużej liczby komputerów ultraszybkimi łączami
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: grig] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: grifis lub grifit] nazwisko angielskie, m.in. Frederick Griffith (1881-1941), mikrobiolog brytyjski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rosyjskie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. etnolekt (dialekt języka greckiego lub język) używany przez italogreków
Wiktionary
grill, barbecue;
1. urządzenie w formie przenośnego rusztu opalanego węglem albo elektrycznego piekarnika z rożnem bądź rusztem, służące do beztłuszczowego pieczenia różnego rodzaju potraw;
2. potrawy przyrządzane na takim urządzeniu;
3. przyjęcie na świeżym powietrzu, podczas którego przygotowywane i spożywane są takie potrawy
SJP.pl
gril, barbecue;
1. urządzenie w formie przenośnego rusztu opalanego węglem albo elektrycznego piekarnika z rożnem bądź rusztem, służące do beztłuszczowego pieczenia różnego rodzaju potraw;
2. potrawy przyrządzane na takim urządzeniu;
3. przyjęcie na świeżym powietrzu, podczas którego przygotowywane i spożywane są takie potrawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) piekarnik elektryczny lub rożen służący do pieczenia potraw
(1.2) kulin. przenośny ruszt do pieczenia potraw
(1.3) środ. mot. atrapa przednia pod maską
(1.4) slang. aparat na zęby
(1.5) przyjęcie na świeżym powietrzu, podczas którego przygotowywane i spożywane są potrawy z grilla (1.1-2)
Wiktionary
Zobacz też: Grill (maskownica) w motoryzacji.
Grill (wym". gril") – urządzenie służące do obróbki cieplnej produktów żywnościowych, wykorzystujące do tego celu źródło ciepła umieszczone bezpośrednio pod rusztem. Rozróżnia się grille węglowe, gazowe i elektryczne.
Wikipedia
(1.2) Grill powinien być umieszczony na płaskiej powierzchni daleko od drzew.
Wiktionary
IPA: ɡrʲil, AS: grʹil
Wiktionary
rzecz. grillowanie n., zgrillowanie n.
czas. grillować ndk., zgrilować dk.
przym. grillowy, grillowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|grillować.
(1.2) kulin. sposób obróbki termicznej mięsa i warzyw bezpośrednio na rusztach, zwykle nad otwartym ogniem
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.2) Przez prawidłowe grillowanie można się wystrzec niebezpiecznych szkodliwych substancji.
Wiktionary
IPA: ˌɡrʲilɔˈvãɲɛ, AS: grʹilovãńe
Wiktionary
rzecz. grill m., zgrillowanie n.
czas. grillować ndk., zgrillować dk.
przym. grillowy, grillowany
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od grillować
przymiotnik relacyjny
(2.1) kulin. upieczony na grillu
Wiktionary
(2.1) Zjadłbym grillowanego pstrąga, takiego z chrupiącą skórką.
Wiktionary
rzecz. grill mrz., grillowanie n., zgrillowanie n.
czas. grillować ndk., zgrillować dk.
przym. grillowy
Wiktionary
[czytaj: grilować] grilować;
1. piec, smażyć potrawy na metalowym ruszcie, pod którym rozpala się ogień;
2. piec potrawy w piekarniku lub kuchence mikrofalowej;
3. wypytywać przez długi czas;
4. potocznie: dręczyć kogoś bardzo mocno
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) piec na rusztach
(1.2) przen. bardzo dokładnie kogoś przesłuchiwać, wypytywać
czasownik zwrotny niedokonany grillować się
(2.1) podlegać grillowaniu
Wiktionary
(1.1) Wczorajszego wieczora grillowaliśmy w ogrodzie karkówkę i kiełbaski.
Wiktionary
IPA: ɡrʲiˈlɔvat͡ɕ, AS: grʹilovać
Wiktionary
rzecz. grill m., grillowanie n.
przym. grillowy, grillowany
Wiktionary
uczestnik grillowania
SJP.pl
przymiotnik od: grill
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z grillem, odnoszący się do grilla
Wiktionary
(1.1) Kup trochę tych kiełbasek grillowych i ze dwie musztardy.
Wiktionary
rzecz. grill mrz., grillowanie n.
czas. grillować
przym. grillowany
Wiktionary
[czytaj: GRILLparcer] nazwisko, np. Franz Grillparzer (1791-1872), austriacki dramaturg i prozaik
SJP.pl
grillować;
1. piec, smażyć potrawy na metalowym ruszcie, pod którym rozpala się ogień;
2. piec potrawy w piekarniku lub kuchence mikrofalowej;
3. wypytywać przez długi czas;
4. potocznie: dręczyć kogoś bardzo mocno
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzina mszaków z rzędu porostnicowców
SJP.pl
[czytaj: grajm] gatunek muzyki elektronicznej pokrewnej hip-hopowi, drum and bassowi i dubstepowi
SJP.pl
Grime – gatunek muzyki powstały w 2002 roku w Londynie, pochodzący od m.in.: UK garage, hip-hopu, drum and bassu oraz dubstepu. Styl charakteryzuje się nierównomiernym tempem, wynoszącym około 140 BPM, oraz rapowaniem.
Wykonawców, wydających muzykę w tym właśnie gatunku, nazywa się Masters of Ceremony (MC lub MoC).
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Grimmelshausen – miejscowość i gmina w Niemczech, w kraju związkowym Turyngia w powiecie Hildburghausen, wchodzi w skład wspólnoty administracyjnej Feldstein.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. karc. wino, pik
Wiktionary
Grin – piąty album studyjny szwajcarskiej grupy thrashmetalowej Coroner, wydany przez Noise International w 1993 roku.
Wikipedia
(1.1) W skacie griny są drugim najstarszym kolorem.
Wiktionary
(1.1) wino, pik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. włoszczyzna
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. warzywa
Wiktionary
Zobacz też: Grind – singel zespołu Alice in Chains.
Grind – ewolucja skateboardowa, fingerboardowa, rowerowa polegająca na ślizgu po rurce czy krawędzi elementu skateparku, murkach, itp. W odróżnieniu od slide'a do poślizgu są wykorzystywane trucki, a nie deck deskorolki, a w BMX pegi.
Wikipedia
[czytaj: grajndkor] styl w muzyce rockowej powstały w latach 80. XX wieku, wywodzący się z heavy metalu i hardcore'u; grind core
SJP.pl
Gr
Wikipedia
roślina zielna lub niski krzew z rodziny astrowatych (złożonych), występujące w Ameryce Północnej i Południowej
SJP.pl
środowiskowo w grach komputerowych: długo i monotonnie zdobywać punkty doświadczenia (ekspić)
SJP.pl
gatunek ssaka z rodziny delfinowatych; grindwal długopłetwy
SJP.pl
Grindwal ("Globicephala") – rodzaj wodnych ssaków z podrodziny Globicephalinae w obrębie rodziny delfinowatych (Delphinidae).
Wikipedia
pogardliwie o białym cudzoziemcu w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) cudzoziemiec, blondas, jankes
(1.2) gwara. przestęp początkujący narkoman
(1.3) gwara. przestęp niedoświadczony przestępca
Wiktionary
Gringo (od hiszp. "griego" 'grecki') – pierwotnie mianem tym w krajach Ameryki Łacińskiej, a także w Hiszpanii określano cudzoziemca oraz osoby niemówiące po hiszpańsku. Z czasem nabrało ono pogardliwego wydźwięku jako określenie osób pochodzących ze Stanów Zjednoczonych bądź Anglii, by w końcu stać się przymiotnikiem określającym osoby o urodzie charakterystycznej dla krajów północy.
Wikipedia
(1.1) To już piąta tequila, którą ten gringo pije. Zaraz padnie, bo oni nie są do tego przyzwyczajeni.
Wiktionary
IPA: ˈɡrʲĩŋɡɔ, AS: grʹĩŋgo
Wiktionary
rzecz.
:: fż. gringa ż.
Wiktionary
minerał, siarczek kadmu; greenockit, grenokit
SJP.pl
artysta sztuki muzyczno-słownej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. zachodniafrykański bard, pieśniarz, bajarz, poeta
Wiktionary
Griot – termin ogólny, określający typ artystów sztuki muzyczno-słownej, występujący na terenie Afryki Zachodniej, głównie na obszarze związanym w przeszłości z imperiami Ghany i Mali, tj. obecnego Mali, Senegalu, Gwinei, Mauretanii i Gambii.
Wikipedia
środowiskowo: uchwyt dołączany do spodniej części aparatu fotograficznego, ułatwiający trzymanie go w pionie i umożliwiający zamontowanie dodatkowych baterii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fot. dodatkowy uchwyt przymocowany do spodniej części aparatu fotograficznego, ułatwiający stabilne trzymanie go w pionie, posiadający zestaw najważniejszych przycisków sterujących, pozwalający także na zamontowanie dodatkowych baterii
Wiktionary
(1.1) Jeśli się robi dużo pionowych fotek, to grip się przydaje.
Wiktionary
IPA: ɡrʲip, AS: grʹip
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. wojsk. lotn. szwedzki lekki myśliwiec wielozadaniowy;
Wiktionary
(1.1) Jednocześnie szwedzki resort obrony nie wykluczył darowizny w postaci gripenów w przyszłości.
Wiktionary
[czytaj: grifus] utwór literacki o cechach zagadki, w którym litery lub sylaby ukrytego w nim słowa zostały wyrażone rysunkami, znakami lub przedmiotami kojarzonymi na podstawie ich kształtu
SJP.pl
Gripsholm – renesansowy zamek w Szwecji nad jeziorem Melar, rezydencja królów szwedzkich.
Pierwotna twierdza średniowieczna została zbudowana w 1380 przez Bo Jonssona Gripa i należała do jego rodziny aż do konfiskaty zamku przez króla Gustawa I Wazę w 1526. Ten dokonał gruntownej przebudowy budynku w stylu renesansowym. Do 1713 był rezydencją królewską.
Wikipedia
[czytaj: griZAJ]
1. sposób malowania szarą barwą w różnych odcieniach;
2. tkanina z krzyżujących się białych i czarnych nici
SJP.pl
Grisaille, en grisaille (fr. "gris" – siwy, szary, popielaty; "grisaille" – szarość, szarzyzna; "en grisaille" – w szarościach) – monochromatyczna technika malarska oraz obrazy uzyskane tą techniką, dające złudzenie trójwymiarowości. Używana do kunsztownego naśladownictwa kamiennych rzeźb, reliefów lub sztukaterii. Do malowania stosuje się tylko różne odcienie szarości (do białego włącznie).
Wikipedia
malować w różnych odcieniach szarości na wzór płaskorzeźby
SJP.pl
[czytaj: griss-ino] długa, wąska bułeczka włoska o chrupkiej skórce
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wielki niedźwiedź żyjący w Ameryce Północnej; niedźwiedź szary; grizzly
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Ursus arctos horribilis|Ord|ref=tak., duży drapieżny ssak występujący w Ameryce Północnej, podgatunek niedźwiedzia brunatnego;
Wiktionary
(1.1) Traperzy upolowali wielkiego grizli.
Wiktionary
rzecz. grizzly mzw.
Wiktionary
(1.1) niedźwiedź grizli, niedźwiedź szary
Wiktionary
rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny łasicowatych
SJP.pl
Grizon ("Galictis") – rodzaj ssaków z podrodziny Ictonychinae w obrębie rodziny łasicowatych (Mustelidae).
Wikipedia
wielki niedźwiedź żyjący w Ameryce Północnej; niedźwiedź szary; grizli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Ursus arctos horribilis|Ord|ref=tak., duży drapieżny ssak występujący w Ameryce Północnej, podgatunek niedźwiedzia brunatnego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jego potężne łapy zaopatrzone są w straszliwie zakrzywione pazury, którymi grizzly z łatwością potrafi rozszarpać bawołu.
(1.1) Pantera albo jaguar zwinąłby się jak kot w takich warunkach, mój grizzly zaś kroczył sobie spokojnie dalej.
(1.1) Po kilku zaledwie chwilach pies leżał martwy, rozerwany na kawałki, wściekły zaś grizzly zwrócił się znowu przeciwko mnie.
Wiktionary
rzecz. grizli mzw.
Wiktionary
(1.1) niedźwiedź grizli, niedźwiedź szary
Wiktionary
skrót od: Gromadzka Rada Narodowa
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: gra
Wiktionary
IPA: ɡrɔ, AS: gro
Wiktionary
zdrobnienie od: grób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mały grób
Wiktionary
rzecz. grób mrz.
Wiktionary
mała, wąska grobla - wał ziemny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: opłata za przejazd przez groblę; groblowe
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
renesansowa realizacja literacka walki z nieprzyzwoitością języka i obyczajów w Anglii i Niemczech
SJP.pl
Grobice – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Chynów.
W połowie XIX wieku wieś i folwark wchodziły w skład majątku Żelazna, została dokupiona do majątku przez nowego właściciela Żelaznej - Maurycego Bluma - współwłaściciela warszawskiej cukrowni. W miejscowości zachował się dwór drewniany z połowy XIX wieku.
Wikipedia
żartobliwie: tłumne odwiedzanie grobów w dniu Wszystkich Świętych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. żart. zjawisko masowego odwiedzania rodzinnych grobów w okresie Dnia Wszystkich Świętych
Wiktionary
1. pusty, szczelny przedział na statku wodnym, oddzielający zbiorniki ładunków płynnych od innych pomieszczeń; koferdam; grodza
2. wał ziemny spiętrzający wodę lub rozdzielający wody stojące
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wał ziemny zbudowany w celu spiętrzenia wody lub rozdzielenia stawów;
(1.2) żegl. wodoszczelny, pusty przedział na statku, zwykle oddzielający zbiorniki płynów;
Wiktionary
Grobla – wał ziemny zatrzymujący i utrzymujący wodę w sztucznym zbiorniku, np. stawie, kanale itp.
Wikipedia
IPA: ˈɡrɔbla, AS: grobla
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. grobelka ż.
Wiktionary
(1.2) koferdam
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Groblice (niem. "Grebelwitz") – wieś w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Siechnice.
Przez miejscowość przebiega droga krajowa DK94.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawniej: opłata za przejazd przez groblę; grobelne
SJP.pl
Zobacz też: Grobniki (zniesiona osada).
Grobniki ( Hrobníky, Gröbnig, dawniej "Krebnick") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Głubczyce, na Płaskowyżu Prudnicko-Głubczyckim.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Grobniki, po jej zniesieniu w gromadzie Głubczyce.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: grobowiec
SJP.pl
1. okazały, najczęściej wolno stojący budynek z kamienia lub murowany, pełniący rolę grobu dla osoby zasłużonej dla jakiegoś ogółu;
2. typ grobu, w którym trumny nie zasypuje się ziemią, a jedynie przykrywa kamienną płytą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) okazała budowla lub wydzielone, zazwyczaj ozdobione, miejsce w innej budowli, gdzie pochowany jest zmarły;
(1.2) gwara. muz. fortepian
(1.3) gwara. przestępcza piwnica
Wiktionary
Grobowiec – okazały grób. Samodzielna budowla (kaplica grobowa), kompozycja architektoniczno-rzeźbiarska umieszczana w nawach bocznych, kaplicach, podziemiach kościołów albo nad podziemną mogiłą na cmentarzu.
Grobowce przybierały różne formy, np. piramid, hypogeum, tolosu, kubby.
Wikipedia
(1.1) Był to grobowiec bardzo prosty i ubogi, ale takiego kształtu i w taki sposób przyozdobiony, że aby móc podobny mu zobaczyć, trzeba by cofnąć się wstecz o kilka wieków.
Wiktionary
IPA: ɡrɔˈbɔvʲjɛt͡s, AS: grobovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. grób m., grobowisko n.
:: zdrobn. grobowczyk m.
przym. grobowy, grobowcowy, pogrobowy, pozagrobowy
przysł. grobowo
Wiktionary
(1.1) przest. grobowisko
Wiktionary
ogół czynności związanych z grzebaniem zmarłych
SJP.pl
rodzaj nietoperzy z rodziny upiorowatych
SJP.pl
Grobownik ("Taphozous") – rodzaj ssaków z podrodziny grobowników (Taphozoinae) w obrębie rodziny upiorowatych (Emballonuridae).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Taphozoinae|Jerdon|ref=tak., podrodzina ssaków z rodziny upiorowatych;
Wiktionary
Grobowniki (Taphozoinae) – podrodzina ssaków z rodziny upiorowatych (Emballonuridae).
Wikipedia
(1.1) Do rodziny upiorowatych należą grobowniki i upiory.
Wiktionary
rzecz. grobowiec mrz., grobownik mzw., grób mrz., nagrobek mrz., pogrobowiec mos.
czas. grabić ndk., grzebać ndk.
przym. grobowy, nagrobkowy, nagrobny, pozagrobowy
przysł. grobowo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób grobowy
Wiktionary
rzecz. grobowiec mrz., grobowniki nmos., grób mrz.
przym. pozagrobowy
Wiktionary
przymiotnik od: grób
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do grobu
(1.2) przen. nieprzyjemny, wywołujący przygnębienie, spowodowany przygnębieniem, przywodzący skojarzenie z grobem
Wiktionary
(1.1) Podczas ekshumacji duże trudności były z odsunięciem płyty grobowej.
(1.2) W sali nastała grobowa cisza.
Wiktionary
IPA: ɡrɔˈbɔvɨ, AS: grobovy
Wiktionary
rzecz. grób m., grobowiec mrz., grobowniki nmos., nagrobek mrz.
przym. pozagrobowy
Wiktionary
(1.2) martwy
Wiktionary
1. rodzaj roślin jednorocznych z rodziny bobowatych, warzywo o wiotkiej łodydze i jadalnych nasionach umieszczonych w strąkach;
2. jadalne ziarna grochu - rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Pisum|L.|ref=tak., roślina uprawna z rodziny bobowatych;
(1.2) spoż. strąki lub nasiona grochu (1.1)
(1.3) gw-pl|Kraków. lud. fasola
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) Pędy grochu zwieszały się ze skrzynek…
(1.2) Groch pęcznieje w wodzie.
Wiktionary
IPA: ɡrɔx, AS: groχ
Wiktionary
rzecz. grochówka ż., grochowa ż., grochowina ż., grochowisko n., grochowiec m., grochy nmos.
:: zdrobn. groszek m.
przym. grochowy, groszkowy, groszkowaty, grochówkowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
cierniste drzewo o białych kwiatach zebranych w grona; robinia akacjowa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zupa grochowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kulin. grochówka;
forma przymiotnika.
(2.1) ż. od: grochowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wezmę sobie do tej grochowej dwie kromki chleba.
Wiktionary
rzecz. groch mrz., grochówka ż., grochówa ż.
przym. grochowy
Wiktionary
(1.1) grochówka, zupa grochowa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko, m.in. Stanisław Grochowiak (1934-1976) - poeta polski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zupa grochowa; grochówka;
2. owad z rodziny pluskwiaków pasożytujący na roślinach strączkowych;
3. słoma z wymłóconego grochu
SJP.pl
Grochowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie głogowskim, w gminie Kotla.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Grochowiec – osada w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie sępoleńskim, w gminie Sępólno Krajeńskie.
Do 1954 roku w granicach miasta Sępólno Krajeńskie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 137 mieszkańców. Jest 21. co do wielkości miejscowością gminy Sępólno Krajeńskie.
Wikipedia
słoma grochowa pozostała po oberwaniu strąków lub wymłóceniu ziaren
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sucha łodyga wymłóconego grochu
Wiktionary
(1.1) Aleś młody, niedoświadczony, więc na ten raz ci jeszcze dopomogę. Weź sobie mendel owsianki i trochę grochowin.
Wiktionary
rzecz. groch mrz., grochówka ż.
przym. grochowy
Wiktionary
pole, na którym rośnie groch
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pole, na którym rośnie groch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) roln. ściernisko grochowe
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) Wróciłam się na grochowisko, bo zapomniałam zapaski.
Wiktionary
rzecz. groch mrz.
przym. grochowy
Wiktionary
krzew z rodziny motylkowatych pochodzący z Mandżurii i Syberii, o kwiatach żółtych, białych lub różowych; karagana
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Grochów
SJP.pl
Grochowski (forma żeńska: Grochowska, liczba mnoga: Grochowscy) – polskie nazwisko.
Wikipedia
przymiotnik od: groch
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z grochem, dotyczący grochu; zawierający groch
Wiktionary
Grochowy – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Rychwał.
Wikipedia
(1.1) Z mączki grochowej można przyrządzić smaczne purée do obiadu.
Wiktionary
rzecz. groch mrz., grochówka ż., grochowa ż., grochowina ż., grochowisko n., grochowiec m.
:: zdrobn. groszek m.
przym. groszkowy, groszkowaty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wzór na odzieży w kształcie kółek o wielkosci groszku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) deseń w postaci dużych kropek wyraźnie odcinających się od tła
forma rzeczownika.
(2.1) plural|groch.
Wiktionary
Grochy (nazwa historyczna: Stare Grochy) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Poświętne.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Przemienienia Pańskiego w Poświętnem.
Wikipedia
(1.1) Dziewczyna ubrana była w białą sukienkę w czerwone grochy.
Wiktionary
IPA: ˈɡrɔxɨ, AS: groχy
Wiktionary
rzecz. groch mrz.
Wiktionary
potocznie: zupa grochowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: zupa grochowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zgrub. od: grochówka
Wiktionary
(1.1) Braciszkowie najedli się grochówy i puszczali bąki przez cały dzień.
Wiktionary
rzecz. grochówka ż., grochóweczka ż., groch m., grochowa ż., groszek m., Grochówka ż., Grochowiec m., Grochy nmos., Grochowy nmos., Grochów m.
przym. grochowy, grochówkowy, groszkowy
Wiktionary
(1.1) grochówka, zupa grochowa
Wiktionary
zdrobnienie od: grochówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: grochówka
Wiktionary
(1.1) Poproszę grochóweczkę z chlebem.
Wiktionary
IPA: ˌɡrɔxuˈvɛt͡ʃka, AS: groχuvečka
Wiktionary
rzecz. grochówka ż., grochówa ż.
Wiktionary
zupa z grochu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. zupa gotowana na bazie grochu, w Polsce tradycyjnie gęsta, z żółtego grochu, na wywarze mięsnym, z ziemniakami, wędzonką i majerankiem;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na zakończenie rajdu poczęstowano nas tradycyjną grochówką.
(1.1) Podczas festiwalu zaprezentujemy 4 wersje grochówki z kotła.
Wiktionary
IPA: ɡrɔˈxufka, AS: groχufka
Wiktionary
rzecz. groch mrz., grochowa ż., groszek mrz., Grochówka ż., Grochowiec mrz., Grochy lm nm., Grochowy lm nm., Grochów mrz., groszkowanie n., Grochówek mrz.
:: zdrobn. grochóweczka ż.
:: zgrub. grochówa ż.
czas. groszkować ndk.
przym. grochowy, grochówkowy, groszkowy
Wiktionary
(1.1) zupa grochowa; gwara. grochowianka, grochówa
Wiktionary
przymiotnik od: grochówka
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zrobiony z grochówki, zawierający grochówkę
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z grochówką, odnoszący się do grochówki
Wiktionary
rzecz. grochówa ż., groch mrz., grochówka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: grot (strzały)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od grot
Wiktionary
(1.1) To nie grot, lecz tylko mały grocik.
Wiktionary
rzecz. grot m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: GROdek] nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. rodzaj dawnej, jedwabnej tkaniny
Wiktionary
(1.1) (…) pośrodku sali, na stołach przykrytych białym atłasem, stała trumna. Trumna ta była wybita białym grodenaplem i obszyta gęstą białą riuszą.
Wiktionary
przym. grodenaplowy
Wiktionary
przymiotnik od: grodetur
SJP.pl
mieszkaniec Grodkowa
SJP.pl
mieszkanka Grodkowa
SJP.pl
Grodkowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie wielickim, w gminie Kłaj, około 25 km na południowy wschód od centrum Krakowa. Przed reformą administracyjną w 1999 roku należała do województwa krakowskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Grodków
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
}|-
Grodków ( Grottkau) – miasto w województwie opolskim, w powiecie brzeskim, siedziba gminy Grodków.
W mieście mieszczą się duże zakłady przemysłu metalowego, spożywczego, wytwórnia pasz. Obecnie główną gałęzią gospodarki są usługi, w szczególności w zakresie rolnictwa.
Wikipedia
IPA: ˈɡrɔtkuf, AS: grotkuf
Wiktionary
mieszkaniec Grodna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Grodna
(1.2) osoba pochodząca z Grodna, urodzona w Grodnie
Wiktionary
(1.1) Gdy po paru minutach na miejscu zdarzenia zjawiła się milicja, wokół przeciwnika Łukaszenki zebrało się około 50 grodnian i kilku reporterów.
Wiktionary
rzecz. Grodno n., Grodzieńszczyzna ż.
:: fż. grodnianka ż.
przym. grodzieński
Wiktionary
mieszkanka Grodna
SJP.pl
miasto na Białorusi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto na Białorusi;
Wiktionary
Grodno (biał. Гродна, "Hrodna"; ros. Гродно, "Grodno; lit. Gardinas") – miasto obwodowe w zachodniej części Białorusi, nad Niemnem, w pobliżu granicy z Polską, siedziba administracyjna obwodu grodzieńskiego; 361 115 mieszkańców (2024); ośrodek przemysłowy; port lotniczy (nieobsługujący regularnych rejsów), węzłowa stacja kolejowa oraz węzeł drogowy, przystań rzeczna; uniwersytet (od 1978); siedziba Związku Polaków na Białorusi i polskiego konsulatu generalnego.
Wikipedia
(1.1) Grodno położone jest nad Niemnem niedaleko granicy z Polską.
Wiktionary
IPA: ˈɡrɔdnɔ, AS: grodno
Wiktionary
rzecz. Grodzieńszczyzna ż., grodnianin mos., grodnianka ż.
przym. grodzieński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. hist. adm. urzędnik sprawujący władzę nad grodem, starosta grodu
Wiktionary
(1.1) W statutach mazowieckich z XV w. znajdujemy nazwę „grododzierżcy“.
Wiktionary
(1.1) kasztelan
Wiktionary
przymiotnik od: gród
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z grodem, dotyczący grodu
Wiktionary
rzecz. gród mrz., podgrodzie n.
przym. grodzki
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) plural|gród.
Wiktionary
Grody – tradycyjna czeska gra planszowa przeznaczona dla dwóch osób.
Rozgrywana jest na planszy podzielonej na rzędy i kolumny (19x19) przy pomocy szesnastu pionów (8 białych i 8 czarnych). Pola planszy dzielą się na dwa rodzaje – wśród zwykłych, nieoznaczonych, pól znajdują się specjalnie oznaczone pola, które stanowią mury dwu leżących naprzeciw siebie grodów. Na nich w rozstawieniu początkowym ustawione są piony obydwu graczy. Ponadto specjalnymi polami są także tak zwane rynki grodów.
Wikipedia
1. budowla tymczasowa z materiałów wodoszczelnych;
2. mała zagroda zwierząt hodowlanych lub psów; kojec, kojczyk;
3. pusty, szczelny przedział na statku wodnym, oddzielający zbiorniki ładunków płynnych od innych pomieszczeń; grobla, koferdam
SJP.pl
zwykle o początku rewolucji przemysłowej w dawnej Anglii: podział dotychczasowych wspólnych gruntów rolnych na oddzielne prywatne pola i pastwiska; proces grodzeń
SJP.pl
związany ze stawianiem ogrodzenia wokół czegoś
SJP.pl
dawniej: mieszkaniec grodu (zamku)
SJP.pl
w budownictwie: metalowy pal do wykonywania szczelnych ścianek pozwalających na prowadzenie prac budowlanych w wykopie
SJP.pl
Grodzica, brus – stalowy kształtownik walcowany o określonym przekroju poprzecznym. W Polsce spotkać można budowle stałe i tymczasowe z użyciem grodzic Larsena, rzadziej Kruppa, współcześnie także inne (producenci zastrzegają własne, opracowane przez siebie, ich kształty).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Grodzicki (forma żeńska: Grodzicka, liczba mnoga: Grodziccy) – polskie nazwisko.
Wikipedia
związany z Grodzicznem, dotyczący Grodziczna
SJP.pl
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. dzielnica Będzina;
2. nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Graz, miasto w Austrii;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. grodziecki
Wiktionary
przymiotnik od: Grodziec
SJP.pl
przymiotnik od: Grodno
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Grodna, związany z Grodnem
Wiktionary
(1.1) Krakowski czulent to nie jest dokładnie to, co grodzieński.
Wiktionary
IPA: ɡrɔˈd͡ʑɛ̇̃j̃sʲci, AS: groʒ́ė̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Grodzieńszczyzna ż., Grodno n., grodnianin mos., grodnianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. region na Białorusi wokół Grodna, obejmujący w przybliżeniu obszar dawnego województwa grodzieńskiego, dawnej guberni grodzieńskiej lub obecnego obwodu grodzieńskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Grodzieńszczyzna obecnie jest częścią terytorium Białorusi.
Wiktionary
IPA: ˌɡrɔd͡ʑɛ̇̃j̃ˈʃt͡ʃɨzna, AS: groʒ́ė̃ĩ ̯ščyzna
Wiktionary
rzecz. Grodno n., grodnianin mos., grodnianka ż.
przym. grodzieński
Wiktionary
przymiotnik od: gródź
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z grodzią, dotyczący grodzi
Wiktionary
rzecz. gródż ż.
Wiktionary
grodziszcze;
1. budowla będąca pozostałością po obronnym grodzie, głównie z wczesnego średniowiecza
2. wielki gród
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. nazwa kilkunastu wsi w Polsce
(1.2) geogr. osiedle w północno-wschodniej części Warszawy;
(1.3) pot. Grodzisk Wielkopolski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Nie wiedziała, jak się tu znalazła. Pamiętała tylko, że jechała rowerem po asfaltowej opalenickiej drodze do sklepu GS-u w Grodzisku, tego, co jest zaraz przed torami.
Wiktionary
IPA: ˈɡrɔd͡ʑisk, AS: groʒ́isk
Wiktionary
rzecz. grodzisko n., grodziszczanin, grodziszczanka
przym. grodziski
Wiktionary
przymiotnik od: Grodzisk, Grodzisk Mazowiecki, Grodzisk Wielkopolski, Grodzisko, Grodzisko Dolne
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Grodziska
(1.2) dotyczący Grodziska Mazowieckiego
(1.3) dotyczący Grodziska Wielkopolskiego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) We wtorek marszałek Mazowsza Adam Struzik i Marek Wierzbicki, starosta powiatu grodziskiego, podpisali umowę na przekazanie muzeum 1,2 mln zł.
Wiktionary
IPA: ɡrɔˈd͡ʑisʲci, AS: groʒ́isʹḱi
Wiktionary
rzecz. grodzisko n., Grodzisko n., Grodzisk m., grodziszczanin m., grodziszczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. piwo produkowane przede wszystkim przez browar w Grodzisku Wielkopolskim
Wiktionary
Grodziskie – jezioro znajdujące się na terenie gminy Banie, w południowo-zachodniej części województwa zachodniopomorskiego, w północnej części Pojezierza Myśliborskiego.
Jezioro znajduje się na obszarze chronionym Natura 2000 o nazwie Dolina Tywy.
Niedaleko północnego brzegu jeziora znajduje się zamek w Swobnicy.
Wikipedia
(1.1) Po chwili na milicyjnej twarzy pojawił się znaczący uśmiech, a zaraz potem dłoń powędrowała w górę i ustawiła na blacie pełną butelkę grodziskiego.
Wiktionary
grodziszcze;
1. budowla będąca pozostałością po obronnym grodzie, głównie z wczesnego średniowiecza
2. wielki gród
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. duży gród obronny
(1.2) archeol. pozostałości grodu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na równinie wyrosło grodzisko książęce otoczone wysokimi murami z ośmioma basztami.
(1.2) Na majdanie grodziska odtworzono też kamienny kurhan z okresu wczesnosłowiańskiego.
(1.2) Profesor wydał książkę o grodziskach rozsianych na południu Wielkopolski.
Wiktionary
rzecz. Grodzisk mrz., Grodzisko mrz., gród mrz.
czas. grodzić ndk.
przym. grodziski, grodziskowy
Wiktionary
(1.1) gród
Wiktionary
przymiotnik od: Grodzisko Dolne
SJP.pl
przymiotnik od: Grodzisk Mazowiecki; mazowieckogrodziski
SJP.pl
przymiotnik od: Grodzisk Wielkopolski
SJP.pl
przymiotnik od: grodzisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z grodziskiem, dotyczący grodziska
Wiktionary
rzecz. grodzisko mrz., Grodzisko mrz.
Wiktionary
mieszkaniec Grodziska Mazowieckiego, Grodziska Wielkopolskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec miejscowości: Grodzisko, Grodzisk, Grodzisk Mazowiecki lub Grodzisk Wielkopolski
(1.2) osoba pochodząca z miejscowości: Grodzisko, Grodzisk, Grodzisk Mazowiecki lub Grodzisk Wielkopolski, tam urodzona
Wiktionary
IPA: ˌɡrɔd͡ʑiʃˈt͡ʃãɲĩn, AS: groʒ́iščãńĩn
Wiktionary
rzecz. Grodzisk m., Grodzisko n.
:: fż. grodziszczanka ż.
przym. grodziski
Wiktionary
mieszkanka Grodziska Mazowieckiego, Grodziska Wielkopolskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Grodziska
Wiktionary
IPA: ˌɡrɔd͡ʑiʃˈt͡ʃãnka, AS: groʒ́iščãnka
Wiktionary
rzecz. Grodzisk m.
:: fm. grodziszczanin m.
przym. grodziski
Wiktionary
grodzisko;
1. budowla będąca pozostałością po obronnym grodzie, głównie z wczesnego średniowiecza
2. wielki gród
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Grodzisław, Grodzsław – staropolskie imię męskie. Składa się z członu "Grodz(i)-" ("grodzić, otaczać płotem") i "-sław" ("sława").
Grodzisław imieniny obchodzi 10 kwietnia i 12 października.
Wikipedia
Grodzisław z małżonką; Grodzisławowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Grodzisława lub z nim związany
SJP.pl
1. otaczać płotem; ogradzać;
2. oddzielać, przegradzać, zastawiać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. ogrodzić, przegrodzić, zagrodzić)
(1.1) oddzielać coś od otoczenia za pomocą ogrodzenia
(1.2) stanowić ogrodzenie; być barierą
Wiktionary
rzecz. ogródek mrz., ogród mrz., ogrodzenie n., grodzenie n., grodzisko n., ogrodniczek mos., ogrodniczka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
związany dawną osadą obronną lub ośrodkiem władzy lokalnej
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Grodźca
SJP.pl
mieszkanka Grodźca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. hrabia, graf
Wiktionary
rzecz.
:: fż. grofka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. hrabina, hrabianka
Wiktionary
rzecz.
:: fm. grof m.
Wiktionary
napój alkoholowy: mocny alkohol, zmieszany z gorącą wodą i osłodzony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. żegl. napój alkoholowy z mocnego trunku (zwykle araku lub rumu), rozcieńczonego gorącą wodą i osłodzonego, niekiedy ze smakowymi dodatkami;
Wiktionary
Grog – napój alkoholowy w postaci rumu (lub innego wysokoprocentowego alkoholu) rozcieńczonego wodą z dodatkiem cukru i soku z cytrusów. Napój popularnie kojarzony z marynarzami.
Grog wydawany był niegdyś marynarzom na żaglowcach, zwłaszcza we flocie brytyjskiej. Nazwa pochodzi od angielskiego admirała Edwarda Vernona przezywanego przez marynarzy „Old Grog” od stale noszonego płaszcza sztormowego z grogramu.
Wikipedia
(1.1) Dała nam gotowanego szkapiego mięsa i kazała je zapijać grogiem.
Wiktionary
IPA: ɡrɔk, AS: grok
Wiktionary
[czytaj: grogi] określenie stanu chwilowego oszołomienia u boksera po otrzymaniu silnego ciosu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
szwajcarski i francuski ser podpuszczkowy; grujer
SJP.pl
1. piorun, grzmot;
2. gniewne ostrzeżenie, napomnienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. piorun
(1.2) książk. zwykle w lm. ostre, gniewne napomnienie
forma czasownika.
(2.1) 2. os. rozk. od: gromić
forma rzeczownika.
(3.1) C. lm. od: gra
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gromowi często towarzyszy błyskawica i grzmot.
(1.2) W starszych klasach belfer ciskał gromy z byle powodu.
Wiktionary
IPA: ɡrɔ̃m, AS: grõm
Wiktionary
rzecz. gromnica ż., Gromniczna ż.
czas. gromić ndk., rozgromić dk.
przym. gromniczny
Wiktionary
(1.1) piorun
Wiktionary
żołnierz GROM-u (Grupy Reagowania Operacyjno-Manewrowego); gromowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) żołnierz z polskiej jednostki specjalnej GROM
Wiktionary
(1.1) gromowiec
Wiktionary
skrót od: gromada, gromadzki
SJP.pl
1. jednostka w systematyce roślin lub zwierząt;
2. duża liczba osób, zwierząt lub rzeczy zebrana w jednym miejscu;
3. dawniej: jednostka podziału terytorialnego w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zbiorowisko przedmiotów, zwierząt czy ludzi, zwykle dość liczne
(1.2) biol. kategoria systematyczna w botanice niższa rangą od królestwa, wyższa od klasy;
(1.3) biol. kategoria systematyczna w zoologii niższa rangą od typu, wyższa od rzędu;
(1.4) astr. skupienie gwiazd różnego pochodzenia obserwowane na niewielkiej przestrzeni nieba;
(1.5) adm. dawna jednostka podziału terytorialnego w Polsce i zaborze rosyjskim; potocznie również jej administracja;
(1.6) hist. określenie używane w nazwach organizacji polonijnych Wielkiej Emigracji w XIX w., po klęsce powstania listopadowego
(1.7) geol. poziom klasyfikacji minerałów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Była nas cała gromada na obozie w Karpaczu.
(1.3) Wszystkie minogi przynależą do gromady cefalaspidokształtnych.
(1.4) Mgławicy Merope należy szukać w gromadzie Plejad.
(1.5) Dziadek pojechał do gromady po kwit na węgiel.
(1.7) Klasyfikacja minerałów polega na uporządkowaniu ich w gromady, klasy, grupy i szeregi.
Wiktionary
IPA: ɡrɔ̃ˈmada, AS: grõmada
Wiktionary
rzecz. gromadzenie n., zgromadzenie n., ogrom m., nagromadzenie n., gromadnik m., gromadnictwo n., grumada ż.
:: zdrobn. gromadka ż.
czas. gromadzić ndk., zgromadzić dk., nagromadzić dk.
przym. gromadny, gromadzki, gromadniczy
przysł. gromadnie, gromadniczo
Wiktionary
(1.1) grupa, rzesza, wspólnota, mrowie, tłum, zbiegowisko; o zwierzętach stado, tabun, ławica, rój; pot. kupa; książk. hurma; przest. ciżba, ćma; pejor. zgraja, banda, horda, czereda, gawiedź, hałastra, daw. grumada
Wiktionary
przymiotnik od: Gromadka (wieś na Dolnym Śląsku)
SJP.pl
zdrobnienie od: gromada
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od gromada
Wiktionary
Gr
Wikipedia
rzecz. gromada ż., gromadzenie n., zgromadzenie n.
czas. gromadzić ndk.
Wiktionary
ruch ewangelicki na Warmii i Mazurach będący wyrazem protestu przeciwko germanizacji Mazurów przez Niemców
SJP.pl
członek ruchu ewangelickiego na Warmii i Mazurach będącego wyrazem protestu przeciwko germanizacji Mazurów przez Niemców
SJP.pl
przysłówek
(1.1) tłumnie, masowo, grupowo, w gromadzie
Wiktionary
rzecz. gromada ż., gromadzenie n.
czas. zgromadzić, gromadzić ndk.
przym. gromadny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: gromadnie
SJP.pl
gatunek ryby z rodziny stynkowatych, występujący w wodach mórz północnych; kapelan
SJP.pl
Gromadnik, kapelan ("Mallotus villosus") – gatunek ryby stynkokształtnej z rodziny stynkowatych (Osmeridae), jedyny przedstawiciel rodzaju "Mallotus".
Wikipedia
1. tłumny, masowy, liczny;
2. występujący wspólnie, w gromadzie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) tłumny, masowy
(1.2) występujący w gromadzie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gromadzić.
Wiktionary
IPA: ˌɡrɔ̃maˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: grõmaʒẽńe
Wiktionary
czas. gromadzić, zgromadzić
rzecz. gromadka ż., zgromadzenie n., gromada
przysł. gromadnie
przym. gromadny
Wiktionary
dawniej: osoba, która coś gromadzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. sterta zebranych z pola kamieni
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) składać, zbierać w jednym miejscu
(1.2) zbierać, kolekcjonować
czasownik zwrotny niedokonany gromadzić się
(2.1) zbierać się w większej ilości
(2.2) zbierać się w gromadę
Wiktionary
(1.1) Brudną bieliznę gromadzimy w osobnym pojemniku.
(1.2) Jan gromadzi znaczki pocztowe.
(2.1) Stosy śmieci gromadziły się obok naszego bloku.
(2.2) Wielu ludzi gromadziło się wokół miejsca wypadku.
Wiktionary
IPA: ɡrɔ̃ˈmad͡ʑit͡ɕ, AS: grõmaʒ́ić
Wiktionary
czas. zgromadzić, nagromadzić
rzecz. nagromadzenie n., gromadka ż., zgromadzenie n., gromadzenie, gromada
przym. gromadny
przysł. gromadnie
Wiktionary
(1.1) akumulować, odkładać, składać, skupiać, zbierać, zgarniać, zagarniać, znosić, przynosić
(1.2) kolekcjonować
(2.1) nawarstwiać się, spiętrzać się, odkładać się, akumulować się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) adm. związany z gromadą jako jednostką administracyjną
Wiktionary
Gromadzki ("Łabędź Odmienny I") – polski herb szlachecki z nobilitacji, odmiana herbu Łabędź.
Wikipedia
rzecz. zgromadzenie n., gromada ż.
czas. zgromadzić
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Gromek – niestandaryzowana część wsi Kaliska w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie węgrowskim, w gminie Łochów.
Rozpościera się wzdłuż ulicy Stawowej, na południe od Kalisk.
Historycznie powiązany z Kaliskami, przynależał do czterech gmin:
Wikipedia
roślina z rodziny miodlowatych
SJP.pl
Gromiec – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie chrzanowskim, w gminie Libiąż.
W 1595 roku wieś położona w powiecie śląskim województwa krakowskiego była własnością kasztelana wiślickiego Mikołaja Ligęzy. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego. Wcześniej, od 1921 należał do Województwa krakowskiego. Miejscowość była również częścią Wolnego Miasta Kraków.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gromić.
Wiktionary
rzecz. gromnica ż.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Gromisław – staropolskie imię męskie. Składa się z członu "Gromi-" ("gromić, uderzać jak grom") i "-sław" ("sława"). Mogło oznaczać "posiadający nieodpartą sławę".
Gromisław imieniny obchodzi 25 lutego i 11 października.
Zdrobnienia imienia Gromisław: Gromek, Gromcio, Gromulek
Wikipedia
Gromisław z małżonką; Gromisławowie
SJP.pl
Gromisław z małżonką; Gromisławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gromisława lub z nim związany
SJP.pl
zadawać klęskę w walce, starciu, doszczętnie rozbijać, rozpraszać przeciwnika
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zgromić)
(1.1) książk. surowo krytykować
(1.2) książk. pokonywać w walce, zazwyczaj z dużą przewagą
Wiktionary
(1.1) Nim jeszcze moje utwory zostały wykonane publicznie, gromiono je za formalizm.
(1.2) Jeszcze u początku XVII wieku Rzeczpospolita gromiła Rosję, odebrała jej Smoleńszczyznę, a polska załoga przejściowo stała na Kremlu.
Wiktionary
rzecz. grom mrz., gromiciel mos., gromnica ż.
Wiktionary
(1.1) strofować, ganić, karcić
Wiktionary
głośny, donośny, hałaśliwy, huczny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) donośny, hałaśliwy, głośny, huczny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. gromnica ż.
przym. gromniczny
Wiktionary
poświęcona świeca z wosku, zapalana przy umierających
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. świeca święcona w dzień Matki Boskiej Gromnicznej, 2 lutego, tradycyjnie zapalana przy umierających, zmarłych oraz podczas niektórych uroczystości kościelnych, jak też podczas burzy dla odwrócenia piorunów; ; Gloger.
(1.2) daw. gwara. więz. kij do bicia
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) Gromnica to świeca inna niż wszystkie. Jest ona związana z jednym z najstarszych świąt w chrześcijaństwie – Ofiarowaniem Pańskim.
(1.1) W domu gromnica zazwyczaj wisiała na ścianie, uwiązana na krzyż z palmą.
(1.1) W czasie burzy moja babcia stawia w oknie zapaloną gromnicę.
(1.1) Dawniej z zapaloną gromnicą obchodzono całe obejście, przyklękając na każdym progu i na każdym rogu, by złe moce nie miały dostępu do domu.
(1.1) W dzień Matki Boskiej Gromnicznej święcone są gromnice.
Wiktionary
IPA: ɡrɔ̃mʲˈɲit͡sa, AS: grõmʹńica
Wiktionary
rzecz. grom mrz., gromca mos., gromiciel mos., gromienie n., gromkość ż., gromnicznik mrz., gromniczność ż., gromnik mrz., gromowość ż.
:: zdrobn. gromniczka ż.
czas. gromić ndk.
przym. gromniczny, gromki, gromny, gromowy
przysł. gromko, gromniczo, gromowo
Wiktionary
(1.2) antypa, malaga
Wiktionary
przymiotnik od: Gromnik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: gromnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. (święto) Matki Boskiej Gromnicznej
Wiktionary
(1.1) Nagle na Gromniczną znowu wróciły mrozy.
Wiktionary
rzecz. grom m., gromnica ż.
przym. gromniczny
Wiktionary
(1.1) Matki Boskiej Gromnicznej, Ofiarowanie Pańskie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gromnicą, dotyczący gromnicy
Wiktionary
rzecz. gromnica ż., grom m., Gromniczna ż.
przym. gromki, gromny
przysł. gromko
Wiktionary
rzadko: gromniczny
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. osada w Polsce;
3. najwyższe wzniesienie Wzgórz Strzelińskich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: piorunochron
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Gromosław z małżonką; Gromosławowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gromosława lub z nim związany
SJP.pl
żołnierz GROM-u (Grupy Reagowania Operacyjno-Manewrowego); GROM-owiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) żołnierz z polskiej jednostki specjalnej GROM
Wiktionary
(1.1) GROM-owiec
Wiktionary
1. ciskający gromy;
2. przypominający grom
SJP.pl
bóg, człowiek mający władzę na piorunami
SJP.pl
1. władający gromami; określenie używane w stosunku do mit. bogów: gr. Zeusa i rzym. Jowisza;
2. przenośnie: władczy, groźny, gromiący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ten, który włada gromami, błyskawicami
(1.2) rel. mit. przydomek Zeusa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
w leśnictwie: typ lasu mieszanego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w leśnictwie: typ lasu mieszanego
SJP.pl
zdrobnienie od: grono
SJP.pl
podobny do grona; będący gronem
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Groniec (638 m) – góra w Beskidzie Wyspowym w niewielkiej grupie Zęzowa, znajdującej się na północ od miejscowości Tymbark i Podłopień. Na współczesnych mapach turystycznych (Compass, ExpressMap) podpisany jest jako "Groniec". Na austriackich mapach sprzed I wojny światowej występował jako "Grojec (641 m)", zaś na polskiej mapie WIG jako "Grujec (641 m)".
Wikipedia
roślina z rodziny wroślowatych, rosnąca na gnijących grzybach i owocach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: hroninen] miasto w Holandii
SJP.pl
Groningen (, []) – miasto w północnej Holandii, stolica prowincji o tej samej nazwie. W 2004 roku miasto liczyło ponad 179 tys. mieszkańców. Zespół miejski zajmuje obszar 76,77 km² i oprócz Groningen obejmuje jedenaście miejscowości.
W badaniach poziomu zadowolenia mieszkańców ze swojego miasta przeprowadzonych jesienią 2006 r. na zlecenie Komisji Europejskiej najwyższy poziom zadowolenia stwierdzono wśród mieszkańców Groningen (Badanie objęło ponad 37 tys. osób z 75 miast).
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Groningen, dotyczący Groningen
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. dialekt (język) groningski;
Wiktionary
(2.1) Nie znam groningskiego.
Wiktionary
rzecz. Groningen n.
Wiktionary
małe drzewo lub krzew z rodziny różowatych, o jadalnych owocach, występujące od Himalajów po Malezję; miszpelnik; nieśplik; niesplik
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: grono
SJP.pl
podobny kształtem do gronka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany z gronkowcem
Wiktionary
rzecz. gronkowiec m.
Wiktionary
chorobotwórcza bakteria Gram-dodatnia mająca postać drobnych kuleczek; stafilokok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) biol. bakteria, której skupiska przypominają grona
Wiktionary
(1.1) Hordy wirusów, gronkowców, streptokoków, bakterii gnilnych i innych plugastwougastw gromadziły się nad małym, białym zawiniątkiem, zawierającym wszystko, co miała najdroższego na tym okropnym świecie.
Wiktionary
przym. gronkowcowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. → gronko;
2. czerniec gronkowy - gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych;
3. skalnica gronkowa - gatunek rośliny z rodziny skalnicowatych
SJP.pl
1. grupa ludzi połączonych czymś wspólnym, np. zainteresowaniami, celem;
2. potocznie: znaczna liczba niedużych owoców wyrastających ze wspólnej łodygi; kiść, kita, gronko;
3. typ kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący np. u winogrona, fasoli;
4. w fizyce: grupa nukleonów wewnątrz jądra atomowego, która tworzy strukturę podobną do jąder lżejszych i jest traktowana jako podstruktura całego jądra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) grupa ludzi połączonych jakimś wyróżnikiem, np. wspólnymi zainteresowaniami, przyjaźnią itp.
(1.2) bot. typ kwiatostanu i owocostanu złożony z osi głównej i odchodzących od niej osi bocznych
(1.3) pot. kilka, kilkanaście niedużych owoców na wspólnej szypułce
(1.4) daw. wojsk. kuliste lub zaoblone dolne zakończenie lufy działa, jego uchwyt denny;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) Od lat jeździmy na majowe wycieczki w tym samym gronie towarzyskim.
(1.2) Konwalia majowa wytwarza kwiatostan w kształcie grona.
(1.3) Wracając z dziadkowego sadu zrywaliśmy grona czerwonych i białych porzeczek.
Wiktionary
IPA: ˈɡrɔ̃nɔ, AS: grõno
Wiktionary
przym. gronowy
Wiktionary
(1.3) kiść
Wiktionary
rodzaj brunatnicy występującej głównie w Morzu Sargassowym; morzypło, sargas, sargaso, sargasso
SJP.pl
zwierzę z rodziny łasicowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Mustela erminea|Linnaeus|ref=tak., niewielki drapieżny ssak z rodziny łasicowatych;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) futro z gronostaja (1.1), zwykle w lm. gronostaje; daw. symbol władzy
Wiktionary
(1.1) W Polsce gronostaje są objęte ochroną gatunkową.
(2.1) Tradycyjnym elementem stroju rektora są gronostaje.
(2.1) Nad czołem królewskim świeciło na kołpaku brylantowe pióro, a drogie purpury i gronostaje spadały z królewskich ramion aż prawie po końskie pętlice.
Wiktionary
IPA: ɡrɔ̃ˈnɔstaj, AS: grõnostai ̯
Wiktionary
przym. gronostajowy
Wiktionary
(1.1) łasica gronostaj
(2.1) hermelin
Wiktionary
1. potocznie: futro, błam ze skórek gronostajowyc;
2. przenośnie: symbol dostojeństwa, władzy
SJP.pl
widłogonka gronostajka - gatunek motyla z rodziny garbatkowatych
SJP.pl
przymiotnik od: gronostaj
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
węglarek gronowiec; owad z rodziny kózkowatych
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Gronowo Elbląskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wyrabiany z winogron
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) otrzymywany, produkowany z winogron
Wiktionary
IPA: ɡrɔ̃ˈnɔvɨ, AS: grõnovy
Wiktionary
rzecz. grono n.
przym. groniasty
Wiktionary
(1.1) winogronowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gronówka krzyżóweczka - europejska ćma z rodziny zwójkowatych, szkodnik winorośli; lobesia botrana
SJP.pl
[czytaj: grum] chłopiec stajenny odpowiedzialny za opiekę nad końmi, masztalerz; grum
SJP.pl
Groom – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Teksas, w hrabstwie Carson.
Wikipedia
[czytaj: grumer] fryzjer dla zwierząt, zwykle psów i kotów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) fryzjer dla zwierząt domowych;
Wiktionary
Groomer – fryzjer zwierząt.
Określenie pochodzi od angielskiego czasownika "to groom", czyli „pielęgnować”. Zawód ten znany jest w wielu krajach świata. Groomerzy nie tylko przycinają sierść, ale zajmują się też myciem, trymowaniem, czyszczeniem uszu, usuwaniem insektów, obcinaniem pazurów i wieloma innymi zabiegami. Istnieją specjalne przyrządy do pielęgnacji sierści psów różnych ras. Niektóre salony oferują nawet farbowanie oraz psie perfumy.
Wikipedia
[czytaj: grumerka] fryzjerka dla zwierząt, zwykle psów i kotów
SJP.pl
[czytaj: grumerstwo] zajęcie groomera; grooming
SJP.pl
[czytaj: gruming]
1. uwodzenie nieletnich przez internet; child grooming
2. fryzjerstwo dla zwierząt, zwłaszcza psów i kotów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. działania osoby dorosłej mające na celu zaprzyjaźnienie się i nawiązanie więzi emocjonalnej z dzieckiem, z intencją jego seksualnego wykorzystania; często za pośrednictwem Internetu;
(1.2) kynol. pielęgnacja psa wystawowego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Tak więc ryzyko, że staną się ofiarą groomingu i skorzystają z niebezpiecznego zaproszenia – wyraźnie rośnie. (z Internetu)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dwanaście tuzinów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. dwanaście tuzinów; 144 sztuki;
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) książk. zdecydowana większość
Wiktionary
Gros (z franc. "(la) grosse (douzaine)" - wielki tuzin; staropol. tuzin tuzinów; czyt. "gros") – handlowa nazwa liczby 144, zwykle używana w kontekście liczności produktów pochodzenia naturalnego.
Wielki gros to 12 grosów czyli (w zależności od źródła) 1440 lub 1728 sztuk
Wikipedia
(1.1) Na Wielkanoc Marek kupił gros jajek.
(2.1) Gros podróżujących po okolicy zatrzymywało się w tutejszych hotelach.
Wiktionary
IPA: ɡrɔs, AS: gros
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
drobna, niewielkiej wartości moneta; grosz, drobniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: grosz
Wiktionary
(1.1) To nie złotówka, lecz tylko mały grosik.
Wiktionary
rzecz. grosz m.
przym. groszowy
Wiktionary
dawniej: hurtownik
SJP.pl
bliżej nieokreślona kwota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pewna kwota pieniędzy
Wiktionary
rzecz. grosz mrz.
przym. groszowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: grosborn] hitlerowskie obozy koncentracyjne w Bornem-Sulinowie
SJP.pl
[czytaj: gros-rozen] hitlerowski obóz koncentracyjny w Rogoźnicy
SJP.pl
[czytaj: grosglokner] szczyt w Alpach
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
minerał z grupy granatów, krzemian wapnia i glinu; grosular
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. rzadki kamień o żółtej lub zielonej barwie, zaliczany do gromady krzemianów i grupy granatów;
Wiktionary
Grossular – rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy granatów, rozpowszechniony tylko w niektórych regionach Ziemi.
Nazwa pochodzi od łacińskiej nazwy agrestu "Ribes grossularia", gdyż barwą i kształtem przypomina owoc tej rośliny.
Wikipedia
IPA: ɡrɔsˈːular, AS: gro•sular
Wiktionary
minerał z grupy granatów, krzemian wapnia i glinu; grossular
SJP.pl
1. moneta srebrna emitowana w średniowieczu w wielu krajach europejskich
2. współcześnie: drobna moneta w Polsce (1/100 złotego)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) monet. jednostka monetarna w Polsce, obecnie setna część złotego;
(1.2) lm. nieznacząca suma; kwota nieprzedstawiająca większej wartości
(1.3) hist. setna część szylinga austriackiego
(1.4) hist. miedziana lub srebrna moneta różnej wartości, bita w krajach Europy
Wiktionary
Grosz ( denarius grossus – dosł. „gruby denar”) – srebrna wysokowartościowa moneta europejska wprowadzona w końcu XII wieku w miejsce zdeprecjonowanego denara.
Wikipedia
(1.1) Pudełko pastylek miętowych kosztuje 2 złote i 20 groszy.
(1.2) Zostawił mi jakieś grosze na utrzymanie i myślał, że wszystko jest w porządku.
Wiktionary
IPA: ɡrɔʃ, AS: groš
Wiktionary
rzecz. groszówka ż., grosiwo n.
:: zdrobn. grosik m., groszak m.
przym. groszowy
Wiktionary
(1.1) skrót gr; daw. warszawa|groszak.
(1.2) śmieszne pieniądze
Wiktionary
potocznie:
1. moneta o nominale jednego grosza; groszówka, jednogroszówka;
2. moneta o niskim nominale; drobniak, groszak
SJP.pl
1. moneta srebrna emitowana w średniowieczu w wielu krajach europejskich
2. współcześnie: drobna moneta w Polsce (1/100 złotego)
SJP.pl
1. roślina uprawiana ze względu na jadalne nasiona w kształcie kulek;
2. zielone nasiona groszku (rośliny) używane jako dodatek do potraw;
3. roślina ozdobna o prostej lub pnącej się łodydze;
4. drobny węgiel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od groch
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Lathyrus|L.|ref=tak., roślina o prostej lub pnącej się łodydze i kwiatach o różnych kolorach;
(1.3) kulin. zielone nasiona grochu; także potrawa z tych nasion
(1.4) pot. niewielki, okrągły cukierek
(1.5) kulin. drobne kulki z parzonego ciasta dodawane do zup
(1.6) górn. rodzaj drobnego węgla
(1.7) groszki – uczn. ocena niedostateczna
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.3) Lubię marchewkę z groszkiem.
(1.5) Na obiad będzie zupa-krem z porów z groszkiem.
(1.7) Taka była rzeź niewiniątek, że z góry do dołu same groszki.
Wiktionary
IPA: ˈɡrɔʃɛk, AS: grošek
Wiktionary
rzecz. groch m., grochówa ż., grochówka ż.
przym. grochowy
Wiktionary
(1.4) draża
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
deseń w kształcie małych kółeczek innego niż tło koloru
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
deseń, motyw, wzór groszkowany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|groszkować.
Wiktionary
czas. groszkować
rzecz. grochówka ż.
Wiktionary
mający chropowatą, szorstką powierzchnię
SJP.pl
maszyna do groszkowania i podciągania skór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) maszyna do groszkowania skór
Wiktionary
rodzaj młota kamieniarskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. młot kamieniarski służący do groszkowania kamieni
Wiktionary
Gr
Wikipedia
przymiotnik od: groszek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zielony o odcieniu groszku
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: groszek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) koloru intensywnie jasnozielonego, koloru groszku
Wiktionary
(1.1) Jesień świetnie wygląda w ciepłych zieleniach, od groszkowej, przez oliwkową, do butelkowej.
Wiktionary
rzecz. grochówa ż., grochówka ż., groch mrz.
przym. grochowy
Wiktionary
pogardliwie: osoba przedkładająca zarabianie, gromadzenie pieniędzy ponad wszystko
SJP.pl
dawniej:
1. opłata dla leśnego pisarza przy wyrębie lasu;
2. opłata dla żupnika od osądzonej sprawy;
3. podatek dla króla od wydobywania rudy;
4. podatek miejski od piwa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z groszem, dotyczący grosza
(1.2) bardzo tani, warty grosze
Wiktionary
(1.1) Od czasów panowania Wacława II wzorem czeskim wprowadzono system groszowy, gdzie z grzywny srebra o wadze 197 g bito 48 groszy.
Wiktionary
rzecz. grosz m., grosik m., groszówka ż., grosiwo n., groszak m., groszowe n., groszowość ż.
przysł. groszowo
Wiktionary
1. moneta o wartości jednego grosza;
2. przedmiot przedstawiający małą wartość, który można nabyć za parę groszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj dużej igły do szycia
(1.2) moneta o wartości jednego grosza
Wiktionary
Groszówka – skała w miejscowości Nielepice, w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Zabierzów. Znajduje się na wzgórzu Dymniok na Garbie Tenczyńskim (część Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej) w obrębie Tenczyńskiego Parku Krajobrazowego.
Wikipedia
IPA: ɡrɔˈʃufka, AS: grošufka
Wiktionary
rzecz. grosz m.
przym. groszowy
Wiktionary
1. ostre zakończenie różnych rodzajów broni drzewcowej; żeleźce;
2. zakończenie odnogi poroża kozła sarny skierowane ku górze;
3. dłuto kamieniarskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. ostre, najczęściej metalowe zakończenie strzał, broni drzewcowej, czy innych znaków wojskowych;
(1.2) żegl. najważniejszy żagiel na dowolnej jednostce pływającej o napędzie żaglowym;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: grota
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Groty w łucznictwie tarczowym mają zazwyczaj kształt paraboliczny.
Wiktionary
IPA: ɡrɔt, AS: grot
Wiktionary
rzecz. grocik mrz.
Wiktionary
(1.2) grotżagiel
Wiktionary
naturalne wydrążenie w skale posiadające wylot na zewnątrz, o wielkości pozwalającej na eksplorację przez człowieka; jaskinia, pieczara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. naturalne zagłębienie w skale, zwykle niezbyt głębokie;
(1.2) rel. rodzaj kapliczki lub budowli z figurą umieszczoną w kamiennej niszy
Wiktionary
Grota – podobnie jak pieczara, potoczne określenie jaskini.
Dawniej często używane, nawet w tworzonych nazwach jaskiń (np. Mylna Grota) oraz w neologizmach takich jak „grotołaz”. Po II wojnie światowej, w ramach porządkowania nazewnictwa zdecydowano o stosowaniu wyłącznie określeń jaskinia lub schronisko, zaś słowo „grota” uznano za ich synonim. W opracowaniach speleologicznych termin „grota” obecnie stosowany jest rzadko.
Wikipedia
(1.1) Podczas wycieczki zwiedziliśmy grotę.
(1.2) Nabożeństwa w grocie lourdzkiej odbywają się w miesiącach letnich.
Wiktionary
IPA: ˈɡrɔta, AS: grota
Wiktionary
rzecz. grotołaz m.
przym. grotowy
Wiktionary
rzadko:
1. zabawa automatami do gry;
2. sala z automatami do gry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. balia
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. drewniane naczynie do udoju
Wiktionary
rzadko:
1. zabawa automatami do gry;
2. sala z automatami do gry
SJP.pl
krój pisma drukarskiego
SJP.pl
Grotesk, groteska – ogólna, potoczna nazwa krojów pism zaliczanych do antykw, w których zasadniczo wszystkie linie, z których zbudowane są znaki, mają tę samą szerokość (grubość) i nie mają szeryfów. Jednak dla zwiększenia czytelności krojów tego typu dopuszcza się w nich zwężenia linii w pobliżu łączeń, a szczególnie u zbiegu łuków i linii prostych. Fachowo mówiąc, grotesk to antykwa bezszeryfowa jednoelementowa (linearna).
Wikipedia
kategoria estetyczna, charakteryzująca się połączeniem w jednym dziele pierwiastków przeciwstawnych, występujących jednocześnie, np. tragizmu z komizmem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj komizmu oparty na przejaskrawieniach i zestawieniu kontrastów
(1.2) liter. teatr. utwór literacki, muzyczny lub plastyczny cechujący się silną deformacją i skarykaturyzowaniem świata przedstawionego, niejednolitością, absurdalnością, czy wreszcie mieszaniem fantastyki z rzeczywistością;
(1.3) szt. ornament roślinny, w który wplecione są inne elementy, takie jak: postacie ludzkie, zwierzęta, części uzbrojenia, obrazy lub owoce
(1.4) absurdalne wydarzenie, sytuacja
(1.5) typogr. krój pisma, w którym linie, z których zbudowane są znaki, mają tę samą szerokość i nie mają szeryfów;
Wiktionary
Groteska (z grotesque – „dziwaczny”) – kategoria estetyczna, charakteryzująca się połączeniem w jednym dziele (literackim, plastycznym, muzycznym, tanecznym, dramatycznym itp.) jednocześnie występujących pierwiastków przeciwstawnych, takich jak m.in. tragizm i komizm, fantastyka i realizm, piękno i brzydota. Utwory groteskowe charakteryzują się najczęściej niejednorodnością stylistyczną, obecnością kategorii absurdu, elementów karnawalizacji i atmosferą dziwności.
Wikipedia
(1.1) Kategorie cudowności, fantazji, tajemniczości, grozy i czarnego humoru, charakterystyczne dla surrealizmu, cechują także groteskę, szerszą kategorię artystyczną, obejmującą również ten styl.
Wiktionary
przym. groteskowy, groteskowo
rzecz. groteskowość ż.
przysł. groteskowo
Wiktionary
(1.5) grotesk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) liter. twórca literackich utworów groteskowych
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób groteskowy
Wiktionary
(1.1) Warugi poznawaliśmy po czepku z piór na głowie, a gdy przeleciało nad nami stado ibisów z groteskowo zagiętymi ku dołowi dziobami, nie było już wątpliwości, że zbliżaliśmy się do wielkiej wody.
Wiktionary
rzecz. groteskowość ż., groteska ż.
przym. groteskowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest groteskowe; cecha tych, którzy są groteskowi
Wiktionary
(1.1) Także w liryce ekspresjonizmu znajdujemy sonety, tam miały odzwierciedlać upadek starych wartości albo groteskowość i dziwność.
Wiktionary
rzecz. groteska ż.
przym. groteskowy
przysł. groteskowo
Wiktionary
przymiotnik od: groteska
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) podobny do groteski; taki, jak groteska – karykaturalny, śmieszny
Wiktionary
(1.1) Kościół oskarżył nową partię o „groteskowy antyklerykalizm”.
Wiktionary
IPA: ˌɡrɔtɛˈskɔvɨ, AS: groteskovy
Wiktionary
rzecz. groteska ż., groteskowość ż.
przysł. groteskowo
przym. groteskowo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
drugi od dołu żagiel na grotmaszcie
SJP.pl
główny maszt statku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) żegl. główny maszt statku żaglowego;
Wiktionary
Grotmaszt (ang. "Main-mast") – główny maszt na każdym statku wodnym o napędzie żaglowym. Jest nim maszt – jedyny, najwyższy, lub z innych powodów najważniejszy.
Wikipedia
(1.1) Czubek grotmasztu Eniela ledwie sięgał pokładu rufówki, a żeglarz wysoko na salingu wydawał się malutki jak mewa.
Wiktionary
(1.1) rzad. grot
Wiktionary
1. nazwa kilku miejscowości w Polsce;
2. osiedle Złocieńca
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obrabiać powierzchnię kamienia za pomocą dłuta kamieniarskiego (grotu)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
konwencja aktorska i teatralna stworzona przez Jerzego Grotowskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba eksplorująca jaskinie
Wiktionary
Grotołaz – nazwa określająca kogoś zajmującego się turystyczną lub sportową eksploracją jaskiń
W Polsce część grotołazów jest także taternikami jaskiniowymi, są to osoby, które posiadają specjalne uprawnienia do eksploracji, niedostępnych dla turystów jaskiń, głównie na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego.
Wikipedia
(1.1) Dziewczynę wydobyli wezwani na pomoc grotołazi z Nowego Targu.
Wiktionary
rzecz. grota ż.
Wiktionary
(1.1) speleolog
Wiktionary
reja na grotmaszcie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Grottgera lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Grottgera lub z nim związany
SJP.pl
górny skośny żagiel na środkowym maszcie
SJP.pl
pierwszy od dołu, największy żagiel na grotmaszcie; grot
SJP.pl
[czytaj: grufi] grupowe selfie; groupie
SJP.pl
[czytaj: grupi]
1. grupowe selfie; groufie;
2. młoda kobieta podążająca za swoim idolem, gotowa do zapewniania mu wszelkich przyjemności; grouppie
SJP.pl
Groupie (wym. "grupi") – zapalona miłośniczka zespołu muzycznego, podążająca za nim podczas trasy koncertowej. Słowo "groupie" wywodzi się z angielskiego "group" (grupa) właśnie w odniesieniu do grupy muzycznej, ale z czasem zyskało szersze zastosowanie.
Wikipedia
[czytaj: grupi] młoda kobieta podążająca za swoim idolem, gotowa do zapewniania mu wszelkich przyjemności; groupie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: grołl] technika śpiewu przypominająca warczenie
SJP.pl
Growl (wymowa []; z ang. „warczeć”) – technika wokalna znana z bardziej ekstremalnych odmian muzyki metalowej. Jako pierwszy określono tak agresywny "śpiew" Conrada Lanta (Cronosa) z thrash/black metalowego zespołu Venom. Obecnie używa się tej nazwy w stosunku do jeszcze bardziej ekstremalnych form ekspresji wokalnej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. oceanogr. zwarta bryła lodu pływającego, która wystaje ponad lustro wody na wysokość mniejszą niż 1 metr i zajmującą powierzchnię ok. 20 m²;
Wiktionary
Growler, odłamek góry lodowej – zwarta bryła lodu, mniejsza od góry lodowej i odłamu góry lodowej, oddzielona od lodowca, pływająca lub osiadła na dnie.
Definicja Światowej Organizacji Meteorologicznej (1970) mianem growlera określa bryłę lodu wystającą ponad lustro wody na wysokość mniejszą niż 1 metr i zajmującą powierzchnię ok. 20 m².
Wikipedia
[czytaj: grołling] technika śpiewu lub gry na instrumencie dętym polegająca na wydobywaniu chrapliwego, szorstkiego brzmienia, nieraz zabarwionego silną wibracją; growl
SJP.pl
[czytaj: grołlować] śpiewać techniką growlu (growlingu), przypominającą warczenie
SJP.pl
→ gra (w odniesieniu do gier komputerowych lub planszowych)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z grą lub grami, dotyczący gry lub gier
Wiktionary
rzecz. gra ż., gierka ż., gracz m., graczka ż., dogrywka ż., rozgrywka ż., granie n., grywanie n., wygrywanie n., wygranie n., ogrywanie n., ogranie n., przegrywanie n., przegranie n., rozegranie n., rozgrywanie n., pogrywanie n., pogranie n., ugrywanie n., ugranie n. wygrana ż., dogrywanie n., przygrywanie n., przygranie n., dogranie n., nagrywanie n., nagranie n., zgrywanie n., zgranie n., przegryw m., przygrywka ż., grywalność ż., zgrywus m., zagrywka ż., podgrywanie n., podegranie n., gralnia ż., grywalizacja ż., gryfikacja ż., zgryw m., zgrywuska ż., nagraniówka ż.
czas. grać ndk., grywać ndk., zagrać ndk., zagrywać dk., pogrywać ndk., pograć dk., ugrywać ndk., ugrać dk., przegrywać ndk., przegrać dk., rozgrywać ndk., rozegrać dk., przygrywać ndk., przygrać dk., ogrywać ndk., ograć dk., dogrywać ndk., dograć dk., giercować ndk., nagrywać ndk., nagrać dk., zgrywać ndk., zgrać dk., podgrać ndk., podegrać dk.
przym. grywalny, dogrywkowy, rozgrywkowy, nagraniowy, zgrany
przysł. zgranie
Wiktionary
(1.1) gamingowy
Wiktionary
1. właściwość rzeczy albo zjawiska powodująca czyjeś przerażenie, strach;
2. uczucie przerażenia, lęku spowodowane jakimś niebezpieczeństwem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś groźnego; coś, co jest przyczyną strachu, przerażenia
(1.2) uczucie strachu, przerażenia spowodowane niebezpieczeństwem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɡrɔza, AS: groza
Wiktionary
czas. grozić
przym. groźny, groźnie
przysł. groźnie
rzecz. zgroza ż.
Wiktionary
1. straszyć kogoś czymś złym, wypowiadać groźby;
2. stanowić niebezpieczeństwo; zagrażać (np. Palenie papierosów grozi śmiercią.)
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) straszyć czymś, zapowiadać coś złego
(1.2) stwarzać stan niebezpieczeństwa, być niebezpiecznym, groźnym
czasownik zwrotny niedokonany grozić się
(2.1) stpol. odgrażać się
Wiktionary
(1.2) Nidziczanka wkrótce usłyszy zarzut kierowania pod wpływem alkoholu, za który grozi jej do 2 lat pozbawienia wolności.
Wiktionary
IPA: ˈɡrɔʑit͡ɕ, AS: groźić
Wiktionary
rzecz. zgroza ż., groza ż., groźba ż., grożenie n., zagrożenie n., odgrażanie n.
czas. zagrozić dk., zagrażać ndk., pogrozić dk.
przym. groźny, zagrożony, groźnie
przysł. groźnie
Wiktionary
(1.1) straszyć
(1.2) zagrażać
(2.1) odkazywać się
Wiktionary
specjalista w dziedzinie nauki humanistycznej zajmującej się badaniem gier; ludolog
SJP.pl
specjalistka w dziedzinie nauki humanistycznej zajmującej się badaniem gier
SJP.pl
dziedzina nauki humanistycznej zajmująca się badaniem gier; ludologia, game studies
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kierunek studiów obejmujący wiedzę o grach komputerowych
Wiktionary
Groznawstwo (ang. "game studies"), także ludologia (ang. "ludology") – interdyscyplinarna dziedzina naukowa zajmująca się systematycznym badaniem gier, przede wszystkim z perspektywy nauk humanistycznych i społecznych. Anglojęzyczna nazwa dziedziny wywodzi się od czasopisma „Game Studies”, wydawanego od 2001 roku. Polską wersję terminu, tj. „groznawstwo”, wprowadziła Maria Garda.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Groznym, dotyczący Groznego
Wiktionary
(1.1) Z granitowego cokołu ulatywała w szare groznieńskie niebo ażurowa konstrukcja. Bomby lotnicze obnażyły koronkowy szkielet prezydenckiego pałacu.
Wiktionary
rzecz. Grozny mrz.
Wiktionary
stolica Czeczenii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, na obszarze Kaukazu, stolica Czeczenii;
Wiktionary
Grozny ( Гро́зный, "Groznyj"; czecz. Соьлжа-ГӀала, "Sölƶa-Ġala") – Stolica Czeczenii. W 2010 roku miasto liczyło ok. 270 tys. mieszkańców (wobec ok. 400 tys. na początku lat 90. XX wieku).
Czeczeńcy używają też nazwy Dżochar-Gala (czecz. Джохар-ГӀала / "Dƶoxar-Ġala"), na cześć Dżochara Dudajewa.
Wikipedia
przym. groznieński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie, żartobliwie: grosz, grosik; zwykle w wyrażeniach "(nie mieć, nie dać itp.) ani gronia" - (nie mieć, nie dać itp.) ani grosza, albo "(być) bez gronia" - (być) bez grosza
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. pogróżka; zapowiedź zemsty, kary;
2. niebezpieczeństwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zapowiedź kary, zemsty, niebezpieczeństwa itd.
(1.2) zagrożenie; coś, co zagraża
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zbrodnią jest wymuszanie groźbą i szantażem podpisywania deklaracji o współpracy ze Służbą Bezpieczeństwa – mówił ks. Jerzy Popiełuszko.
Wiktionary
IPA: ˈɡrɔʑba, AS: groźba
Wiktionary
rzecz. odgrażanie n., zgroza ż.
czas. grozić ndk.
przym. groźny, zagrożony, groźnie
Wiktionary
(1.1) pogróżka, zastraszenie, grożenie, straszenie
(1.2) niebezpieczeństwo, zagrożenie, ryzyko
Wiktionary
rodzaj jadowitych węży z podrodziny grzechotników
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w groźny sposób
Wiktionary
(1.1) Ten wąż wygląda groźnie, ale nie jest niebezpieczny.
Wiktionary
rzecz. odgrażanie n., groźba ż., groza ż.
czas. grozić
przym. groźny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: groźnie, groźno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: groźny
SJP.pl
rzadko: stawać się groźnym, niebezpiecznym
SJP.pl
dawniej: cecha kogoś lub czegoś groźnego, niebezpiecznego
SJP.pl
wywołujący lub mający wywołać strach, obawę, lęk, poczucie niebezpieczeństwa
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który wzbudza strach
(1.2) taki, który stanowi niebezpieczeństwo dla czyjegoś zdrowia, zagraża bezpieczeństwu
Wiktionary
(1.2) Epidemia groźnej śpiączki błyskawicznie się rozszerza, a władze przestrzegają przed histerią.
Wiktionary
IPA: ˈɡrɔʑnɨ, AS: groźny
Wiktionary
rzecz. groźba ż., groza ż., odgrażanie n.
przysł. groźnie
czas. grozić
przym. zagrożony, groźnie
Wiktionary
(1.1) wrogi, straszny, gniewny
(1.2) niebezpieczny, ryzykowny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|grozić.
Wiktionary
czas. grozić
rzecz. odgrażanie n.
Wiktionary
1. straszyć kogoś czymś złym, wypowiadać groźby;
2. stanowić niebezpieczeństwo; zagrażać (np. Palenie papierosów grozi śmiercią.)
SJP.pl
dźwiękonaśladowczy wyraz mający wyrażać złość; wrr
SJP.pl
wykrzyknik, zwykle powtórzony, oddający odgłos gruchania gołębia
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. odgłos wydawany przez gołębia
Wiktionary
IPA: ɡru, AS: gru
Wiktionary
rzecz. gruchanie
czas. gruchać
Wiktionary
skrót
(1.1) = grubość
(1.2) jęz. = grubiański, grubiańsko
Wiktionary
kobieta lub dziewczyna mająca nadwagę, otyła, tęga, pulchna; grubaska
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) 3 os. lp., ż. od gruby
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) gw-pl|Górny Śląsk. kopalnia
(2.2) reg-pl|Kresy. piec
Wiktionary
(1.1) Powiedz grubej, żeby się za siebie wzięła, bo sapie jak parowóz.
(2.1) Ecika fater robiom na grubie.
Wiktionary
IPA: ˈɡruba, AS: gruba
Wiktionary
rzecz. grubelok m., grubiorz m., grubówka ż.
przym. grubowy
Wiktionary
potocznie: bardzo gruby; grubaśny
SJP.pl
żartobliwe określenie człowieka grubego; grubas
SJP.pl
potocznie: osoba otyła; spaślak, tłuścioch, grubcio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) pot. pogard. otyła osoba
Wiktionary
(1.1) Ochroniarz wyrzucił grubasa z klubu za jego fatalne zachowanie.
Wiktionary
IPA: ˈɡrubas, AS: grubas
Wiktionary
rzecz. grubość ż., grubienie n., pogrubienie n., grubnięcie n., grubiaństwo n.
:: zdrobn. grubasek m., grubcio m.
:: fż. grubaska ż.
czas. grubieć ndk., grubnąć ndk., pogrubiać ndk., pogrubić dk.
przym. gruby, grubiański, grubiutki
przysł. grubo, grubiańsko
wykrz. grubo
Wiktionary
(1.1) pot. gruby, grubasek, grubcio, baryła, baryłeczka, baryłka, beka, brzuchacz, buła, góra mięsa, góra tłuszczu, klucha, kluseczka, kluska, pasibrzuch, pulpecik, pulpet, rozwora, spaślak, tłuścioch, tłuścioszek, wieprz; pot. żart. szafa trzydrzwiowa; eufem. puszysty
Wiktionary
zdrobnienie od: grubas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: grubas
Wiktionary
(1.1) Popatrz na niego, jaki grubasek.
Wiktionary
rzecz. grubas m., grubość ż., zgrubienie n.
:: zdrobn. grubaska ż.
przym. gruby, grubiutki
przysł. grubo
Wiktionary
(1.1) tłuścioszek
Wiktionary
potocznie: kobieta otyła; tłuściocha, tłuścioczka, grubcia, spaślaczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pogard. gruba kobieta
Wiktionary
IPA: ɡruˈbaska, AS: grubaska
Wiktionary
zob. grubas.
Wiktionary
potocznie:
1. trochę gruby; przygruby;
2. o dźwięku: nieco niski, przytłumiony;
3. o odzieży: nieco ciepły, chroniący przed zimnem
SJP.pl
potocznie: bardzo gruby; grubachny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie: kobieta otyła; tłuściocha, tłuścioszka, grubaska, spaślaczka
SJP.pl
potocznie: osoba otyła; spaślak, tłuścioch, grubas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pieszcz. grubas
Wiktionary
rzecz. grubas mzw./mos.
Wiktionary
kobieta lub dziewczyna mająca nadwagę, otyła, tęga, pulchna; grubaska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. pieniądze, zwykle banknoty, o wyższych nominałach
forma przymiotnika.
(2.1) nmos. plural|gruby.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Biletomat nie przyjmuje grubych.
Wiktionary
(1.1) grubsze
Wiktionary
narzędzie rolnicze do głębokiego spulchniania ziemi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
spulchniać ziemię za pomocą grubera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. grubianin
Wiktionary
(1.1) Pan Wołodyjowski taki sam dobry żołnierz, ale mniejszy grubian.
Wiktionary
rzecz. grubiaństwo n.
przym. grubiański
przysł. grubiańsko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. grubiańskie zachowanie
Wiktionary
rzecz. grubianin mos., grubiaństwo n., grubianka ż.
czas. grubianić ndk.
:: fż. grubianka ż.
przym. grubiański
przysł. grubiańsko
Wiktionary
człowiek bez manier, źle wychowany; cham, prostak, nieokrzesaniec, impertynent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. człowiek zachowujący się niekulturalnie, ordynarnie
Wiktionary
(1.1) Przyzwyczajony do prostoty jestem, niech mi świat pozwoli umrzeć poczciwym grubianinem.
Wiktionary
IPA: ɡruˈbʲjä̃ɲĩn, AS: grubʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. grubianienie n., grubiaństwo n., grubianka ż.
czas. grubianić ndk.
:: fż. grubianka ż.
przym. grubiański
przysł. grubiańsko
Wiktionary
(1.1) bamber, brutal, cham, gbur, jaskiniowiec, kmieć, kmiotek, prostak, prymityw, wieśniak
Wiktionary
regionalnie: zachowywać się jak grubianin - człowiek bez manier, źle wychowany; być grubiańskim
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) rzad. zachowywać się grubiańsko
Wiktionary
rzecz. grubianienie n., grubiaństwo n., grubianin mos.
:: fż. grubianka ż.
przym. grubiański
przysł. grubiańsko
Wiktionary
kobieta bez manier, źle wychowana; chamka, prostaczka, impertynentka, arogantka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta albo dziewczyna, która zachowuje się niekulturalnie, grubiańsko
Wiktionary
rzecz. grubianienie n., grubiaństwo n., grubianin mos.
czas. grubianić ndk.
:: fm. grubianin ż.
przym. grubiański
przysł. grubiańsko
Wiktionary
(1.1) pejor. chamka, chamica, gburka, prostaczka
Wiktionary
strugarka grubościowa do drewna
SJP.pl
taki, który odnosi się do grubianina, zachowuje się jak grubianin - człowiek bez manier, źle wychowany; nieokrzesany, chamski, bezczelny, prostacki
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) ordynarny, niekulturalny, chamski, prostacki
Wiktionary
(1.1) Od paru już lat, parę razy na tydzień słyszy ona hałaśliwe i grubiańskie kłótnie szewca i jego żony (…)
(1.1) Wkrótce ozwały się trywjalne śmiechy i grubjańskie pożegnania ludzi odchodzących, których słyszano, lecz nie widziano.
Wiktionary
IPA: ɡruˈbʲjä̃j̃sʲci, AS: grubʹi ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. grubianka ż., grubianienie n., grubian mos., grubiaństwo n., grubiańskość n., grubianin m., grubas m., grubaska ż., grubość ż., grubienie n., pogrubianie n., pogrubienie n.
czas. grubianić, grubieć ndk., pogrubiać ndk., pogrubić dk.
przym. gruby, grubawy
przysł. grubiańsko, grubo
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński otyrhły
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób grubiański
Wiktionary
(1.1) Ale przywódca ochotników nic na to nie zważając, grubjańsko pociągnął ją za sobą. Kobieta krzyknęła już to z przestrachu, już z bólu.
Wiktionary
przym. grubiański
rzecz. grubas mos./mzw., grubianin m.
Wiktionary
rzadko: brak dobrych manier, złe wychowanie; chamskość, bezczelność, nieokrzesanie, bezczelność
SJP.pl
zachowanie, postępowanie prostackie, niekulturalne; bezczelność, chamstwo, ordynarność, nieokrzesanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przejaw bycia ordynarnym, źle wychowanym
Wiktionary
(1.1) Nieraz uwięzioną, której pilnujesz, własną ręką wtrącałaś w rozpacz, jakiej sama w tej chwili doznajesz, przez swoje grubjaństwo, przez swoje oskarżenia.
Wiktionary
rzecz. grubas mzw./mos., grubianin mos., grubianka ż., grubiańskość ż.
przym. grubiański
przysł. grubiańsko
Wiktionary
(1.1) prostactwo
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: grubo
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zgrubieć, pogrubieć)
(1.1) stawać się grubszym, przybierać na wadze
(1.2) stawać się szerokim w przekroju
(1.3) stawać się mniej delikatnym, nabierać chropowatości, szorstkości
(1.4) fizj. muz. zaczynać mieć niską częstotliwość drgań
(1.5) finans. zwiększać swoją wartość, zasobność
(1.6) książk. tracić dobre maniery, stawać się ordynarnym
Wiktionary
(1.1) Po zimie zacząłem grubieć.
Wiktionary
rzecz. grubienie n., grubas mzw./mos.
Wiktionary
(1.1) tyć
(1.2) przybierać
(1.4) obniżać się
Wiktionary
zdrobnienie od: gruby; grubiuśki
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zdrobn. od: gruby
Wiktionary
IPA: ɡruˈbʲjutʲci, AS: grubʹi ̯utʹḱi
Wiktionary
rzecz. grubość ż., grubas m., grubasek m., grubaska ż., grubizna ż., pogrubianie n., pogrubienie n.
czas. pogrubiać ndk., pogrubić dk.
przym. gruby, zgrubny
przysł. grubo, zgrubnie
wykrz. grubo
Wiktionary
zdrobnienie od: gruby; grubiutki
SJP.pl
w leśnictwie: drewno okrągłe, użytkowe lub opałowe, o średnicy powyżej 7 cm w cieńszym końcu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) drewn. leśn. okrągłe drewno, o całkowitej grubości większej niż 7 cm w najcieńszym punkcie, przeznaczone do użytku i z reguły nieopałowe;
Wiktionary
Grubizna – drewno okrągłe posiadające w cieńszym końcu średnicę co najmniej 7 cm w korze lub 5 cm bez kory.
Grube drewno w korze nazywa się grubizną brutto, a bez kory grubizną netto.
Według klasyfikacji jakościowo-wymiarowej (KJW) drewna, grubizna dzieli się na:
Wikipedia
(1.1) Zasoby grubizny - znajdującej się w rezerwatach przyrody oszacowano na 24,8 mln m³, z czego 10,8 mln m³ to drewno w drzewostanach ponad 100-letnich.
Wiktionary
rzecz. grubość ż., grubas m., grubasek m., grubaska ż.
przym. gruby, zgrubny, grubiutki
przysł. grubo, zgrubnie
wykrz. grubo
Wiktionary
Gr
Wikipedia
potocznie: tyć
SJP.pl
przysłówek
(1.1) dając lub nakładając grubą warstwę
(1.2) dając niedrobne kawałki
(1.3) w dużym stopniu
(1.4) prezentując nadmierną tuszę
(1.5) akust. mając niski ton
(1.6) w sposób nieprzyzwoity
wykrzyknik
(2.1) wyraża umiarkowane zaskoczenie
Wiktionary
(1.3) Lubi kłaść się do łóżka grubo po północy i nie jest dla niego problemem wstać wcześnie rano.
Wiktionary
rzecz. grubość ż., grubas mos./mzw.
czas. grubieć ndk., zgrubieć dk.
przym. grubiutki, gruby
Wiktionary
(1.1) obficie
(1.2) niedrobno
(1.3) bardzo, dużo, znacznie
(1.4) korpulentnie, otyle, tęgo
(1.5) nisko
(1.6) nieprzyzwoicie, prostacko, wulgarnie
(2.1) nieźle, no ładnie
Wiktionary
ciągarka bębnowa pojedyncza do ciągnienia drutu o dużej średnicy
SJP.pl
ptak leśny z rodzaju łuszczaków charakteryzujący się pomarańczowym upierzeniem głowy i masywnym, szaroniebieskim lub kremowym dziobem; grabołusk, pestkojad
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma grubym dziób
forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.
(2.1) M. i B. lm. od: grubodziób
Wiktionary
rzecz. grubodziób m.
Wiktionary
ptak leśny z rodzaju łuszczaków charakteryzujący się pomarańczowym upierzeniem głowy i masywnym, szaroniebieskim lub kremowym dziobem; grabołusk, pestkojad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Coccothraustes coccothraustes|ref=tak., mały eurazjatycki ptak o masywnym dziobie zmieniającym kolor zależnie od pory roku;
Wiktionary
(1.1) Pojawiła się opinia o szkodliwym oddziaływaniu grubodzioba na sady czereśniowe.
Wiktionary
IPA: ɡruˈbɔd͡ʑup, AS: gruboʒ́up
Wiktionary
przym. grubodzioby
Wiktionary
rodzaj ssaka z rodziny niełazowatych
SJP.pl
Grubogonik ("Sminthopsis") – rodzaj ssaków z podrodziny grubogoników (Sminthopsinae) w obrębie rodziny niełazowatych (Dasyuridae).
Wikipedia
delfin grubogłowy - gatunek ssaka z rodziny delfinowatych; melonogłów wielozębny
SJP.pl
dotyczący lub wykonany grubą igłą
SJP.pl
mający grube kości
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający grube kości, charakteryzujący się grubymi kośćmi
Wiktionary
występujący w postaci grubych kropli
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający grube liście
Wiktionary
miernik grubości ciał; grubościomierz
SJP.pl
1. wilkosz grubonogi - gatunek pająka;
2. smardz grubonogi - gatunek grzyba;
3. zasłonak grubonogi - gatunek grzyba
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający gruby ogonek
Wiktionary
przym. gruboogonowy
Wiktionary
1. otolemur gruboogonowy - gatunek lemura; galago olbrzymi;
2. gekon gruboogonowy - gatunek jaszczurki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zool. posiadający gruby ogon
Wiktionary
przym. gruboogonkowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający gruby pęd, grube pędy
Wiktionary
dawniej: przysadzisty
SJP.pl
podgrzybek grubosiatkowany - gatunek grzybów z rodziny borowikowatych
SJP.pl
skójka gruboskorupowa - gatunek małża z rodziny skójkowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma grube skrzydła
Wiktionary
IPA: ˌɡrubɔˈskʃɨdwɨ, AS: gruboskšydu̯y
Wiktionary
potocznie: cham, prostak, nieokrzesaniec; grubianin
SJP.pl
brak taktu i wrażliwości
SJP.pl
1. pozbawiony taktu, niesubtelny, nieokrzesany;
2. rzadko: mający grubą skórę; gruboskóry
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przen. pozbawiony taktu i wrażliwości
Wiktionary
rzecz. gruboskórność ż.
przym. gruboskóry
przysł. gruboskórnie
Wiktionary
(1.1) niedelikatny, nietaktowny; rzad. gruboskóry
Wiktionary
mający grubą skórę; gruboskórny
SJP.pl
roślina zielna lub krzew z rodziny gruboszowatych; rubasznica
SJP.pl
Grubosz, rubasznica ("Crassula" L.) – rodzaj roślin z rodziny gruboszowatych. Liczy co najmniej 209 gatunków występujących w różnych częściach świata, przy czym w ogromnej większości w południowej Afryce. Do polskiej flory należy tylko jeden dziko występujący gatunek – grubosz wodny zwany też uwrocią wodną ("Crassula aquatica").
Wikipedia
rodzina roślin kwiatowych, dwuliściennych, o grubych, mięsistych liściach
SJP.pl
Gruboszowate ("Crassulaceae") – rodzina roślin należąca do rzędu skalnicowców. Obejmuje 34 rodzajów z ok. 1400 gatunkami (najbardziej zróżnicowana gatunkowo rodzina w rzędzie). Rozprzestrzenione są na całym świecie, przy czym najbardziej zróżnicowane są w południowej Afryce. W Polsce w naturze spotykani są przedstawiciele rodzajów: rojnik, rozchodnik, różeniec, grubosz, rozchodnikowiec, "Petrosedum" i introdukowany fedimus.
Wikipedia
o cechach gruboszowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
gruboudka Ahrensa - gatunek chrząszcza z rzędu pchełek
SJP.pl
Gruboudka ("Argopus") – rodzaj chrząszczy z rodziny stonkowatych i podrodziny pchełek ziemnych.
Wikipedia
mający grube usta
SJP.pl
rodzaj słodkowodnych ryb z rodziny karpiowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kopalniany
Wiktionary
rzecz. gruba
przym. gruba
Wiktionary
1. mający gęste, grube włosy;
2. rzadko: taki, który zrobiony jest z wełny owcy grubowełnistej
SJP.pl
złożony z grubych włókien
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) złożony z grubych ziaren, cząstek, zawierający grube ziarna
Wiktionary
IPA: ˌɡrubɔʑarʲˈɲistɨ, AS: gruboźarʹńisty
Wiktionary
rzecz. gruboziarnistość ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający grube ściany
Wiktionary
(1.1) Produkuje porcelanę grubościenną (tak zwaną hotelową) i cienkościenną.
Wiktionary
IPA: ˌɡrubɔɕˈt͡ɕɛ̃nːɨ, AS: grubośćẽ•ny
Wiktionary
miernik grubości ciał; grubomierz
SJP.pl
Grubościomierz – przyrząd pomiarowy służący do nieniszczącego badania grubości materiałów i powłok.
Wikipedia
obrabiarka służąca do strugania elementów drewnianych do uzyskania dokładnej grubości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wymiar w krótszej osi
(1.2) wymiar w przekroju poprzecznym, w kierunku prostopadłym do kierunku pomiaru długości i szerokości, mierzony w osi strzałkowej
(1.3) cecha tego, co grube
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Malutka czerwona rączka z palcami grubości zapałki z niespodziewaną siłą ułapiła palec Cesi, a cienkie nóżki, oswobodzone z pieluch, wykonały kilka energicznych kopniaków.
(1.2) Warstwa śniegu jest grubości pięćdziesięciu centymetrów.
Wiktionary
czas. grubieć
rzecz. grubizna ż., grubas, grubasek, grubiaństwo
przym. grubaśny, grubawy, grubiański, gruby, grubiutki
przysł. grubo, grubiańsko
wykrz. grubo
Wiktionary
(1.1) kaliber, przekrój, warstwa
(1.3) tłustość, toporność, ciężkość, otyłość
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. pieniądze, zwykle banknoty, o wyższych nominałach
forma przymiotnika.
(2.1) nmos. plural|gruby|grubszy., stopnia wyższego od: gruby
Wiktionary
przym. gruby
Wiktionary
(1.1) grube
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: gruby
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. grubachny
Wiktionary
1. mający duży obwód
2. otyły, ciężki
3. o głosie: niski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) otyły
(1.2) mający dużą grubość, średnicę
(1.3) stpol. wulgarny, prostacki, nieokrzesany, grubiański
(1.4) przest. twarda lub pochylona spółgłoska
(1.5) o odzieży: ciepły
(1.6) o głosie: niski
forma rzeczownika.
(2.1) gw-pl|Górny Śląsk. M. lm. od: gruba
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Był taki gruby, że z trudem się poruszał.
(1.2) Z sufitu zwisały jakieś grube kable.
(1.3) Tego prymitywa bawiły tylko grube żarty.
(1.5) Załóż coś grubszego, bo zapowiadali przymrozki.
(1.6) W słuchawce odezwał się gruby głos.
Wiktionary
IPA: ˈɡrubɨ, AS: gruby
Wiktionary
(1.1-2) rzecz. grubość ż., grubas m., grubaska ż.
(1.3) rzecz. grubianin; przym. grubiański
Wiktionary
(1.1) tęgi, zażywny, korpulentny, tłusty; pot. opasły, spasiony, utuczony; eufem. puszysty, pulchny, okrągły, przy kości, dobrze zbudowany; gw. Śląsk Cieszyński pencaty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. kasza
(1.2) stpol. potrawa z kaszy
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. guz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɡrut͡sa, AS: gruca
Wiktionary
zgrubienie od: gruszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od: gruszka
(1.2) duża gruszka
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. ter. od: gruchać
Wiktionary
IPA: ˈɡruxa, AS: gruχa
Wiktionary
rzecz. gruszka ż., grusza ż., gruszeczka ż., gruszyczka ż.
przym. gruszkowy, gruszowy
Wiktionary
ptak zamieszkujący tropikalne lasy Ameryki Południowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodziny nazwa systematyczna|Psophiidae|ref=tak.;
Wiktionary
1. o gołębiach: wydawać głos;
2. rozmawiać z kimś bardzo czule
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czułe rozmawianie z kimś
SJP.pl
czułe rozmawianie z kimś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gruchać.
(1.2) odgłos gruchającego gołębia
Wiktionary
rzecz. pogruchanie n.
czas. gruchać ndk., pogruchać dk.
wykrz. gru
Wiktionary
instrument muzyczny z grupy idiofonów uderzanych, jeden z najstarszych znanych instrumentów muzycznych; w Polsce spotykany m.in. w wykopaliskach archeologicznych w rejonach kultury łużyckiej
SJP.pl
Na
Wikipedia
1. o gołębiach: wydawać głos;
2. rozmawiać z kimś bardzo czule
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. pogruchać)
(1.1) o gołębiu: wydawać odgłosy godowe
(1.2) przen. mówić czułe słówka flirtując
Wiktionary
(1.1) Obudziły mnie gruchające gołębie.
(1.2) Paweł z Agnieszką słodko gruchają na werandzie.
Wiktionary
rzecz. gruchanie n., pogruchanie n.
czas. gruchnąć, pogruchać dk.
wykrz. gru
Wiktionary
1. o gołębiach: wydawać głos;
2. rozmawiać z kimś bardzo czule
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zabrzmieć głośno i gwałtownie; huknąć;
2. gwałtownie uderzyć lub mocno rzucić; grzmotnąć, prasnąć;
3. paść lub przewrócić się; runąć;
4. gruchnąć się:
a) uderzyć się mocno; walnąć się;
b) gwałtownie przewrócić się; upaść
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) zabrzmieć nagle i głośno
(1.2) pot. rozprzestrzenić się błyskawicznie na dużym obszarze lub w świadomości wielu osób
(1.3) pot. upaść gwałtownie, wywołując uderzenie o podłoże
(1.4) wystrzelić z broni palnej
(1.5) stpol. poderwać się do lotu z głośnym trzepotem skrzydeł
(1.6) przest. przypuścić nagły atak zbrojny
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(2.1) pot. zadać silny cios lub rzucić czymś z wielkim impetem
(2.2) pot. lub gw-pl|Poznań, Gniezno, Śląsk. wypić jednorazowo porcję alkoholu
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. gruchać)
(3.1) wydać jednorazowy, gardłowy dźwięk charakterystyczny dla gołębi
czasownik zwrotny dokonany gruchnąć się (ndk. brak)
(4.1) pot. uderzyć się boleśnie
(4.2) pot. przewrócić się gwałtownie lub rzucić się całym ciałem na podłoże
Wiktionary
(1.1) Gdy Belka na odchodne powiedział, że jeszcze rodacy za nim zatęsknią, gruchnął gromki śmiech, który zamarł na ustach gdzieś w okolicach podpisywania przez PiS koalicji z LPR i Samoobroną przed kamerami telewizji ojca Rydzyka.
(1.1) W uzgodnieniu z dyrekcją muzeum zainstalowałem w jego salach specjalną aparaturę i w nocy gruchnęła z głośników „Ave Maria” Schuberta. Wrażenie było doprawdy oszałamiające.
(1.1) Kiedy gruchnie taka salwa piorunów, to w jednej chwili to tak bardzo kochane i nadymające się „ja” gdzieś znika zupełnie, jakby go nigdy nie było na świecie.
(1.2) Kiedy 8 kwietnia 2004 r. gruchnęła wiadomość, że ambasadorem w Polsce zostanie człowiek, którego największym osiągnięciem było 16-letnie zarządzanie Knoxville w stanie Tennessee, zapanowała konsternacja.
(1.2) Nie umiem uniknąć tych słów, może nazbyt patetycznych, dlatego że nie potrafię wyrzucić z pamięci tej chwili, kiedy gruchnęła wieść, że ks. abp Karol Wojtyła, metropolita krakowski, został wybrany na Papieża.
(1.2) Nim publiczność zdołała zejść z ostatniego stopnia schodów kościelnych, z ust do ust niesiona, gruchnęła [...] wieść, że pan Graba [...] żeni się — z guwernantką!
(1.2) W taki to dzień, jakoś na samem odwieczerzu, gruchnęła po wsi nowina, że dziedzic rąbie chłopski las.
(1.3) Na schodach łóżko się zepsuło, a ja gruchnąłem na podłogę. Po zwykłych przygotowaniach uśpiono mnie i rozpoczęto operację.
(1.4) Wtem pan Kmicic, którego nie okuli, jak o to prosił, nie wytrzymał istotnie i gruchnął z działa w największą kupę tak skutecznie, że pokotem położył tych wszystkich żołnierzy, którzy się naprzeciw wylotu znajdowali.
(1.4) Ale zawzięty kasjer nie słuchał tego i upatrzywszy stosowną chwilę, gruchnął z fuzji w kierunku ogrodu budowniczego.
(1.4) Gdy salwą gruchnęły lufy i śnieg się krwią poplamił.
(1.6) Wosiński bez wahania dobył pałasza i, nie zwracając uwagi na jadącego przy nim oficera francuskiego, zakomenderował — en avant!! Pluton gruchnął z impetem na placówkaacówkę pruską.
(2.1) Oczywiście wystarczyłoby gruchnąć go kolbą w łeb i zwalić, lecz Murek tak dalece nie przewidywał podobnego obrotu sprawy, że zgłupiał na chwilę.
(2.1) A dziad gruchnął w łeb lirą jednego z semenów, aż się przewrócił, drugiego złapał za rękę, by cięciu szablą przeszkodzić, i ryczał ze strachu jak bawół.
(2.1) Zanim ktokolwiek się zorientował, siedziała znów na oparciu krzesła z kałamarzem w dziobie. [...] rozejrzała się po pokoju i szeroko otworzyła dziób. Kałamarz gruchnął o ziemię. Do dziś jestem przekonany, że zrobiła to z premedytacją.
(2.1) Naówczas Sablik schował gęśle do rękawa, poczekał chwilę, a potem, duży kamień podjąwszy, w łeb nim niedźwiedziowi gruchnął.
(2.2) — No to gruchniemy strzemiennego przy barze — zadecydował Bogorya.
(3.1) Słowik zaczyna dyszkantem, // szczygieł mu dobiera altem, // szpak tenorem krzyknie czasem, // a gołąbek gruchnie basem, // gruchnie basem.
(3.1) Bobuś zmrużył oczy, zaraz jednak rozciągnął błogo usteczka i gruchnął jak gołąbek.
(4.1) Porwał szklankę ze stołu i gruchnął się nią w czoło aż okrwawione szczerby prysnęły dokoła.
(4.1) – Znajdę ją. Przysięgam! jak zaświat zaświatem – gruchnął się w pierś Kaktus.
(4.2) Witek jeszcze tam cosik mruknął, ale skoro wyszła, gruchnął się w poprzek barłogu z obertelkiem w garści, byle jeszcze w pacierz zadrzemać.
(4.2) Tyle tylko, że wszedł, ledwo-ledwo zapalił lampkę przed obrazem i zaraz gruchnął się, jak długi, na tapczan.
(4.2) O, Panie Boże, pyszne są Twoje dary, zwłaszcza jeśli dla ich zdobycia trzeba wstawać o trzeciej rano i mordować się kilka godzin na morzu! Zjadłszy, ostatnim wysiłkiem powędrowałem do swego pokoiku, gdzie natychmiast gruchnąłem się na łóżko.
Wiktionary
rzecz. gruchot mrz., gruchnięcie n., gruchnianie n.
czas. gruchać ndk., gruchotać ndk., zagruchać dk., zagruchnąć dk., zagruchotać dk., pogruchotać dk., zgruchnąć się
Wiktionary
(1.1) huknąć, zagrzmieć, zadudnić, załoskotać, rozdźwięczeć się, rozlec się
(1.2) roznieść się, rozejść się
(1.3) runąć, rymnąć, bęcnąć, rymsnąć, zwalić się
(1.4) wypalić
(2.1) grzmotnąć, palnąć, łupnąć, walnąć, rąbnąć, bachnąć, buchnąć, trzasnąć, kropnąć
(2.2) golnąć
(3.1) zagruchać
(4.1) rąbnąć się, wyrżnąć się, trzasnąć się, łupnąć się
(4.2) obalić się, wyciągnąć się, zwalić się
Wiktionary
silny odłos wielu uderzających o coś (lub o siebie), spadających, rozbijających się przedmiotów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) silny odgłos uderzających o siebie lub o coś albo rozpadających się przedmiotów; mocny huk
(1.2) pot. lekcew. zniszczony, zużyty, stary przedmiot, np. pojazd
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pogard. niedołężny, schorowany, stary człowiek
Wiktionary
rzecz. gruchotanie n.
czas. gruchnąć, gruchotać ndk.
przym. gruchotliwy
Wiktionary
(1.1) łoskot
(1.2) grat, rupieć
(2.1) staruch
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gruchotać.
Wiktionary
czas. gruchotać ndk.
rzecz. gruchot mos./mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: Gruta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. guz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Gruczno – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, w gminie Świecie.
Wikipedia
łagodny nowotwór wywodzący się z tkanki gruczołowej, np. tarczycy, gruczołu krokowego, sutka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) med. nowotwór niezłośliwy tkanek gruczołowych;
Wiktionary
Gruczolak (łac. "adenoma") – łagodny nowotwór nabłonkowy, wywodzący się z nabłonka gruczołów wydzielania zewnętrznego i wewnętrznego (w tym układu APUD) oraz z przewodów tych gruczołów, tworzący struktury gruczołowe. Najczęstsze lokalizacje to: przysadka mózgowa, tarczyca, przytarczyce, kora nadnerczy, wyspy trzustkowe, przewód pokarmowy, gruczoł krokowy.
Wikipedia
IPA: ɡruˈt͡ʃɔlak, AS: gručolak
Wiktionary
rzecz. gruczoł mrz.
Wiktionary
łagodny nowotwór składający się z tkanki gruczołowej i tkanki mięśniowej gładkiej; adenomyoma
SJP.pl
nowotwór złośliwy pochodzący z nabłonka gruczołowego, rozwijający się w różnych narządach m.in. w sutku, macicy, płucach; rak gruczołowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. gruczołowata forma nowotworu
Wiktionary
Gruczolakorak, rak gruczołowy ( adenocarcinoma) – nowotwór złośliwy różnicujący się w kierunku gruczołów, naśladując w różnym stopniu utkanie narządu, w którym się rozwinął.
Wikipedia
w medycynie: przedostanie się tkanek śluzówki macicznej poza jamę macicy; endometrioza
SJP.pl
narząd w organizmie ludzkim lub zwierzęcym składający się z tkanki nabłonkowej, o przeznaczeniu wydzielania i wytwarzania swoistych substancji, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania ustroju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. narząd wydzielający potrzebne dla organizmu substancje;
Wiktionary
Gruczoł – struktura występująca u zwierząt wyspecjalizowana w wydzielaniu. Mogą być to pojedyncze komórki gruczołowe i wyodrębniony narząd.
Z wyjątkiem rdzenia nadnerczy i przedniej części przysadki, gruczoły zbudowane są z tkanki nabłonkowej. Wydzielina wytworzona przez "gruczoł" może być uwalniana do przestrzeni pozakomórkowej przez egzocytozę lub dzięki osmozie przechodzić bezpośrednio do płynów ustrojowych (krew, limfa).
Wikipedia
(1.1) Hormon tyreotropowy TSH wzmaga wychwytywanie jodu przez gruczoł tarczowy i wiązanie jodu z białkiem oraz przyspiesza proteolizę tyreoglobuliny.
Wiktionary
IPA: ˈɡrut͡ʃɔw, AS: gručou̯
Wiktionary
rzecz. gruczolak mrz.
:: zdrobn. gruczołek mrz.
przym. gruczołowy
przysł. gruczołowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: gruczoł
(1.2) mały gruczoł
Wiktionary
(1.2) Liście porzeczek zwyczajnych pokrywają od spodu żółtawe gruczołki żywiczne.
Wiktionary
rzecz. gruczoł mrz.
Wiktionary
zawierający gruczołki
SJP.pl
gruczołkowiec pawi - gatunek drzewa z rodziny bobowatych; koralowe drzewo
SJP.pl
przymiotnik od: gruczołek
SJP.pl
podobny do gruczołów
SJP.pl
przymiotnik od: gruczoł
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. związany z gruczołem
Wiktionary
rzecz. gruczoł mrz.
Wiktionary
1. kawałek czegoś, zwłaszcza ziemi; bryła;
2. zamarznięta ziemia;
3. zapalenie skóry u koni i bydła, objawiające się wypryskami w okolicy pęcin tylnych nóg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pojedynczy kawałek czegoś stwardniałego ukształtowanego w bryły
(1.2) dawna nazwa choroby gardła;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zaorana ziemia zamarzła w grudy.
(1.1) audio|Pl-zawsze podbierałem mamie dużą i słodką grudę kruszonki zanim zdążyła posypać ciasto.ogg. Zawsze podbierałem mamie dużą i słodką grudę kruszonki, zanim zdążyła posypać ciasto.
Wiktionary
IPA: ˈɡruda, AS: gruda
Wiktionary
rzecz. grudzień m.
:: zdrobn. grudka
przym. grudniowy, grudowaty
Wiktionary
1. mały kawałek czegoś; bryłka;
2. wykwit wyniosły ponad poziom skóry, różniący się od otaczającej skóry spoistością i ustępujący bez pozostawiania śladów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała gruda, nierówność
Wiktionary
Grudka (łac. "papula") – w dermatologii wykwit wyniesiony ponad powierzchnię skóry, o różnych wymiarach, dość wyraźnym odgraniczeniu i innej niż otaczająca tkanka spoistości. Ustępuje bez pozostawienia śladu.
Wikipedia
IPA: ˈɡrutka, AS: grutka
Wiktionary
przym. grudkowy, grudniowy, grudowaty
rzecz. gruda ż.
Wiktionary
zbity w grudki, składający się z grudek
SJP.pl
przymiotnik od: grudka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
roślina doniczkowa z rodziny kaktusowatych; kaktus Bożego Narodzenia, zygokaktus, szlumbergera, epifilum zimowe
SJP.pl
przymiotnik od: grudzień
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący grudnia, dziejący się w grudniu
Wiktionary
(1.1) Słońce przygrzewało zupełnie nie po grudniowemu, a w całym powietrzu unosiła się mglista letniość.
(1.1) Dni w styczniu wydawały się Tadeuszowi jeszcze krótsze od grudniowych.
Wiktionary
IPA: ɡrudʲˈɲɔvɨ, AS: grudʹńovy
Wiktionary
rzecz. grudzień m., gruda ż., grudka ż., grudkowatość ż., grudkownia ż.
przym. grudkowaty
Wiktionary
pokryty grudami, składający się z grud
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający grudy
Wiktionary
(1.1) Jedyne, co możesz zrobić w swojej żałości, to próbować trwać; jedyne, w co możesz uwierzyć, to że przełkniesz kolejną rację żywnościową, grudowatą szarą papkę.
Wiktionary
rzecz. gruda ż., grudka ż.
przym. grudkowaty
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Grudusk – wieś w Polsce położona na Wzniesieniach Mławskich, w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, w gminie Grudusk.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Grudusk. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Grudusk
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Grudzielec – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrowskim, w gminie Raszków, ok. 15 km na północ od Ostrowa.
Wikipedia
dwunasty miesiąc roku kalendarzowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);
Wiktionary
Grudzień – dwunasty miesiąc w roku, według kalendarza gregoriańskiego ma 31 dni.
Nazwa miesiąca (według Brücknera) pochodzi od słowa "" (podobnie ukraiński "грудень / hrudeń", litewski "gruodis"). Inna dawniej używana nazwa to "prosień" lub "prosiniec" (por. współczesna nazwa miesiąca w języku czeskim "prosinec" i chorwackim "prosinac"). Łacińska nazwa "December" (‘dziesiąty miesiąc’; zobacz: kalendarz rzymski) została zapożyczona przez większość języków europejskich.
Wikipedia
(1.1) Po raz pierwszy szyfrogramy zakodowane przy pomocy Enigmy udało się rozszyfrować polskim kryptologom w grudniu 1932 roku (lub styczniu 1933) w Pałacu Saskim w Warszawie, mieszczącym siedzibę Biura Szyfrów Oddziału II Sztabu Głównego Wojska Polskiego.
Wiktionary
IPA: ˈɡrud͡ʑɛ̇̃ɲ, AS: gruʒ́ė̃ń
Wiktionary
rzecz. gruda ż.
przym. grudniowy
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim;
Wiktionary
( Graudentum, Graudentium; Graudenz) – miasto na prawach powiatu w północnej Polsce, na prawym brzegu Wisły. Jest czwartym pod względem ludności miastem w województwie kujawsko-pomorskim. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego. Siedziba powiatu grudziądzkiego i gminy wiejskiej Grudziądz.
Wikipedia
(1.1) Jechali suchą drogą na Chełmżę do Grudziądza (…)
Wiktionary
IPA: ˈɡrud͡ʑɔ̃nt͡s, AS: gruʒ́õnc
Wiktionary
rzecz. grudziądzanin mos., grudziądzanka ż.
przym. grudziądzki, podgrudziądzki
Wiktionary
mieszkaniec Grudziądza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Grudziądza
(1.2) osoba pochodząca z Grudziądza, urodzona w Grudziądzu
Wiktionary
IPA: ˌɡrud͡ʑɔ̃nˈd͡zãɲĩn, AS: gruʒ́õnʒãńĩn
Wiktionary
rzecz. Grudziądz m.
:: fż. grudziądzanka ż.
przym. grudziądzki
Wiktionary
mieszkanka Grudziądza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Grudziądza
(1.2) kobieta pochodząca z Grudziądza, urodzona w Grudziądzu
Wiktionary
IPA: ˌɡrud͡ʑɔ̃nˈd͡zãnka, AS: gruʒ́õnʒãnka
Wiktionary
rzecz. Grudziądz m.
:: fm. grudziądzanin mos.
przym. grudziądzki
Wiktionary
przymiotnik od: Grudziądz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Grudziądza, związany z Grudziądzem
Wiktionary
IPA: ɡruˈd͡ʑɔ̃nt͡sʲci, AS: gruʒ́õncʹḱi
Wiktionary
rzecz. Grudziądz m., grudziądzanin m., grudziądzanka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
drzewo lub krzew rosnące w Chinach i Japonii; drewno grujecznika używane jest w rzeźbiarstwie i do wyrobu mebli
SJP.pl
Gr
Wikipedia
o cechach grujecznikowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
o cechach grujecznikowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych z klasy Rosopsida
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych z klasy Rosopsida
SJP.pl
szwajcarski i francuski ser podpuszczkowy; grojer
SJP.pl
w gwarze podhalańskiej: ziemniak, kartofel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. ekspr. człowiek ociężały
Wiktionary
chłopiec stajenny odpowiedzialny za opiekę nad końmi, masztalerz; groom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. zebranie gospodarzy wiejskich pod przewodnictwem sołtysa
Wiktionary
czas. grumadzić
rzecz. gromada ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) środ. pot. przydomek mieszkańca Wąchocka
Wiktionary
w żeglarstwie: pleciony pierścień wykonany z jednej pokrętki liny
SJP.pl
Grumot – wianek wykonany z jednej żyły liny pokrętkowej przeplecionej dwu- lub trzykrotnie, pomocny przy obszywaniu otworów w żaglu. Nałożony na otwór albo uszkodzenie (rozdarcie) żagla i obszyty ściegiem okrętkowym stanowi zabezpieczenie przed dalszym powiększaniem się rozdarcia.
Wikipedia
robotnik zatrudniony przy pokrywaniu czegoś gruntem, gruntujący coś
SJP.pl
zdrobnienie od: grunt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od grunt
Wiktionary
(1.1) W okolicach Pińska krążyło nawet powiedzonko: „Co gruncik, to Skirmuncik”.
Wiktionary
rzecz. grunt m.
przym. gruntowy
Wiktionary
marka elektroniki i firma
SJP.pl
Grundig AG – niemiecki producent elektroniki użytkowej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. główny chodnik w kopalni
Wiktionary
poziomica; przyrząd budowlany służący np. do określenia, czy ściany i podłogi są proste
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. narzędzie służące do wyznaczania linii prostej, trójkąt z desek z którego wierzchołka zwiesza się sznurek z ciężarkiem na końcu;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
[czytaj: grandż]
1. styl w kulturze młodzieżowej z przełomu lat 80 i 90 XX wieku, odrzucający elegancję, propagujący przypadkowo dobrany strój i świadomie antyestetyczny wygląd;
2. nurt amerykańskiej muzyki rockowej, będący nośnikiem tego stylu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. ostry, dynamiczny podgatunek rocka alternatywnego z mocno zniekształconym, „brudnym” brzmieniem gitar, zapoczątkowany w latach 80. XX w.;
Wiktionary
Grunge (czasem określany też mianem Seattle Sound) – podgatunek rocka alternatywnego, który pojawił się w połowie lat 80. w amerykańskim stanie Waszyngton, w szczególności w okolicach, jak i samym Seattle.
Wikipedia
(1.1) Kiedy potem pojawił się grunge, zakwalifikowano nas do tego nurtu, choć nie mieliśmy z nim nic wspólnego.
Wiktionary
przym. grunge'owy
Wiktionary
[czytaj: grandżowiec] grungowiec;
1. przedstawiciel subkultury młodzieżowej powstałej wśród wielbicieli grunge'u; miłośnik muzyki w tym stylu;
2. wykonawca grunge'u, twórca muzyki w tym stylu
SJP.pl
[czytaj: grandżowy] związany z grunge'em (nurtem amerykańskiej muzyki rockowej lub powiązanym z nim stylem w kulturze młodzieżowej), charakterystyczny dla grunge'u; grungowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z grungem, dotyczący grunge'u
Wiktionary
rzecz. grunge m.
Wiktionary
[czytaj: grandżowiec] grunge'owiec;
1. przedstawiciel subkultury młodzieżowej powstałej wśród wielbicieli grunge'u; miłośnik muzyki w tym stylu;
2. wykonawca grunge'u, twórca muzyki w tym stylu
SJP.pl
1. część powierzchni ziemi pod uprawę; gleba, rola;
2. powierzchnia ziemi; teren, podłoże;
3. urzędowo: obszar własności ziemskiej;
4. zasadniczy element czegoś; podstawa;
5. pewna całość społeczna, ideowa, kulturowa;
6. dno zbiornika wodnego, np. morza, jeziora;
7. substancja służąca jako podkład przy tynkowaniu, malowaniu itp.; zaprawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) warstwa gleby, która znajduje się przy powierzchni i można ją uprawiać
(1.2) powierzchnia Ziemi lub innej planetaanety, teren
(1.3) obszar stanowiący czyjąś własność (najczęściej występujące w liczbie mnogiej)
(1.4) dno jakiegoś akwenu (rzeki, morza, stawu, strumienia)
(1.5) przen. zasada, podstawa (najczęściej używane we frazeologizmach)
(1.6) bud. substancja silnie wiążąca się z podłożem, pełniąca funkcję podkładu przy tynkowaniu, malowaniu, politurowaniu itp., a także w malarstwie, jako podkład pod malowidło; także wyschnięta warstwa tej substancji;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Grunt na pochyłościach gór był lichy. To też chłopi tamtejsi uprawiali rozmaite kunszta (= rzemiosła).
(1.2) Osadnik […] po paru miesiącach pobytu zaczął mnie namawiać, abym na swoją rękę założył plantacjaantację. Grunt można było nabyć za bezcen i robotnik zbyt wiele nie kosztował. Dałem się namówić.
(1.3) Do obszarnika należały wszystkie grunty w okolicy.
(1.4) Możesz dosięgnąć wiosłem gruntu?
(1.5) Grunt to rodzina!
(1.6) Nie wolno zbyt szybko po nałożeniu gruntu tynkować, ponieważ tynk może odpaść.
(1.6) Na gruncie rysowano lub przerysowywano z podręczników kontury obrazu, a następnie nakładano w określonej kolejności farbę i pozłotę.
Wiktionary
IPA: ɡrũnt, AS: grũnt
Wiktionary
rzecz. gruntowanie, gruntowność, gruntoznawstwo, gruntówka
:: zdrobn. gruncik m.
czas. gruntować, ugruntować
przym. gruntowy, przygruntowy, gruntowny
przysł. gruntownie
Wiktionary
(1.1) gleba, rola
Wiktionary
przyrząd, stosowany głównie w wędkarstwie, do pomiaru głębokości wody
SJP.pl
półpłynny wyrób lakierowy, łączący właściwości farby do gruntowania oraz szpachlówki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gruntować.
Wiktionary
Gruntowanie – powlekanie powierzchni przeznaczonej do malowania warstwą gruntu malarskiego, który ma właściwości silnego wiązania się z podłożem w celu stworzenia jednolitej powłoki oraz zwiększenia przyczepności materiału malarskiego do powierzchni malowanej.
Wikipedia
czas. gruntować ndk.
rzecz. grunt mrz.
przym. gruntowy, gruntowny
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) pokrywać jakąś powierzchnię gruntem, warstwą podkładową
Wiktionary
(1.1) Kleje, które zużyjemy do przyklejenia styropianu i zatopienia siatki, a także preparaty gruntujące i tynk szlachetny.
Wiktionary
IPA: ɡrũnˈtɔvat͡ɕ, AS: grũntovać
Wiktionary
rzecz. grunt m., gruntówka ż., gruntowanie n., zagruntowanie n.
czas. zagruntować dk.
przym. gruntowy, gruntowny
przysł. gruntownie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób obejmujący całość, wszystko
Wiktionary
(1.1) Później przychodził czas na historię Kościoła, przedstawianą nam bardzo gruntownie.
Wiktionary
IPA: ɡrũnˈtɔvʲɲɛ, AS: grũntovʹńe
Wiktionary
przym. gruntowny, gruntowy
rzecz. grunt mrz.
czas. gruntować
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: gruntownie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: gruntowny
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha osób, na których można polegać, cecha osób dokładnych
Wiktionary
rzecz. grunt mrz.
przym. gruntowny
Wiktionary
dogłębnie dotyczący danej sprawy, czynności itp., dokładny, drobiazgowy, zupełny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sięgający do gruntu, dogłębnie wnikający we wszystkie szczegóły
Wiktionary
(1.1) Paserskim okiem ocenił psie meble, z których jeden mahoniowy kredens byłby coś wart, ale dopiero po gruntownej renowacji, marny dywan, pachnący kiszoną kapustą po przedświątecznym czyszczeniu, i obitą ceratą kanapę.
Wiktionary
IPA: ɡrũnˈtɔvnɨ, AS: grũntovny
Wiktionary
rzecz. grunt m., gruntowność ż., gruntowanie n.
czas. gruntować ndk.
przym. gruntowy
przysł. gruntownie
Wiktionary
(1.1) głęboki, dogłębny, radykalny, zasadniczy
Wiktionary
przymiotnik od: grunt
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gruntem, dotyczący gruntu
(1.2) roln. spoż. uprawiany w gruncie na otwartym polu
Wiktionary
IPA: ɡrũnˈtɔvɨ, AS: grũntovy
Wiktionary
rzecz. grunt m., gruncik m., gruntówka ż., ugruntowanie n., gruntowanie n., zagruntowanie n.
czas. gruntować ndk., ugruntować dk., zagruntować dk.
przysł. gruntownie
przym. gruntowny
Wiktionary
związany z działem geologii badającym właściwości gruntów budowlanych
SJP.pl
dział geologii badający właściwości gruntów budowlanych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dział geologii zajmujący się badaniem właściwości gruntu
Wiktionary
Gruntoznawstwo – dział geologii inżynierskiej zajmujący się badaniem i klasyfikacją gruntów ze względu na ich właściwości budowlane, oceną mechanicznej wytrzymałości gruntu jako podłoża budowli, metodami polepszenia właściwości gruntów oraz badaniem zmian tych właściwości pod wpływem wznoszonych budowli.
Wikipedia
rzecz. grunt mrz.
Wiktionary
1. rodzaj wędki przystosowanej do połowu przy dnie zbiornika wodnego;
2. farba stosowana do gruntowania płaszczyzny malowanych przedmiotów lub obrazu przed właściwym malowaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. preparat do gruntowania
Wiktionary
rzecz. grunt mrz.
czas. gruntować
przym. gruntowy
Wiktionary
marka papierosów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. nazwa wsi, osiedli i innych obiektów w Polsce, głównie kojarzona z miejscem bitwy z Krzyżakami, nadawana również dla upamiętnienia tej bitwy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Polacy i Litwini, których zwycięstwo, odniesione pod Grunwaldem, przekonało, iż, idąc razem, ręka w rękę, utworzą potężne państwo (…)
Wiktionary
IPA: ˈɡrũnvalt, AS: grũnvalt
Wiktionary
rzecz. grunwaldzianin m., grunwaldzianka ż.
przym. grunwaldzki
Wiktionary
mieszkaniec Grunwaldu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Grunwaldu
Wiktionary
rzecz. Grunwald m.
:: fż. grunwaldzianka ż.
przym. grunwaldzki
Wiktionary
mieszkanka Grunwaldu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Grunwaldu
Wiktionary
rzecz. Grunwald m.
:: fm. grunwaldzianin m.
przym. grunwaldzki
Wiktionary
przymiotnik od: Grunwald
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Grunwaldu, związany z Grunwaldem
Wiktionary
(1.1) Klęska grunwaldzka z perspektywy śląskiego poety to szok taki, jak gdyby indiański wódz, powiedzmy jakiś Winnetou, pokonał całą armię amerykańską i ciągnął na Waszyngton.
Wiktionary
rzecz. Grunwald m., grunwaldzianin m., grunwaldzianka ż.
Wiktionary
1. liczba jednostek skupiona w całość;
2. członkowie zbiorowości połączeni jakąś więzią;
3. zespół ludzi wykonujących określone zadanie;
4. jednostka klasyfikacyjna, np. krwi;
5. zespół pierwiastków w układzie okresowym;
6. skały powstałe w ciągu jednej ery;
7. grupa śmierci - w turniejach sportowych: grupa z najlepszymi zawodnikami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie
(1.2) zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze
(1.3) chem. kolumna układu okresowego
(1.4) mat. zbiór z określonym na nim łącznym i odwracalnym działaniem dwuargumentowym;
(1.5) zespół muzyczny, zwykle rozrywkowy
(1.6) bot. zool. kategoria systematyczna roślin i zwierząt
(1.7) daw. geol. era, epoka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Chodnikiem szła rozwrzeszczana grupa dzieci.
(1.2) Polityk zwrócił się do wszystkich grup społecznych.
(1.3) Wodór należy do pierwszej grupy pierwiastków.
Wiktionary
IPA: ˈɡrupa, AS: grupa
Wiktionary
rzecz. grupowanie n., ugrupowanie n., zgrupowanie n., grupowy m., grupowa ż., rozgupowanie n., rozgrupowywanie n.
:: zdrobn. grupka ż.
czas. grupować ndk., zgrupować dk., rozgrupować dk., rozgrupowywać ndk.
przym. grupowy, wewnątrzgrupowy
przysł. grupowo
Wiktionary
(1.1) grono, klaster, skupisko
(1.2) grono, klaster, skupisko, skrót biol. gr.
Wiktionary
potocznie o seksie grupowym
SJP.pl
ozdobnik muzyczny złożony z trzech lub czterech nutek, notowany w skrócie jako znak podobny do leżącej litery "s"; grupetto, gruppetto
SJP.pl
ozdobnik muzyczny złożony z trzech lub czterech nutek, notowany w skrócie jako znak podobny do leżącej litery "s"; gruppetto, grupet
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: grupa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: grupa
(1.2) mała grupa
Wiktionary
(1.2) Często dzieje się tak, że klasa dzieli się na kilka małych, kilkuosobowych grupek.
Wiktionary
IPA: ˈɡrupka, AS: grupka
Wiktionary
rzecz. grupa ż., grupowanie n., grupowy m., pogrupowanie n.
czas. grupować ndk., zgrupować dk., pogrupować dk.
przym. grupowy
Wiktionary
zbiór z jednym działaniem określonym na elementach tego zbioru, tzn., że każdej uporządkowanej parze elementów tego zbioru przyporządkowany jest jednoznacznie pewien element tego zbioru
SJP.pl
Grupoid, rzadziej magma – zbiór formula_1 z określonym na nim dowolnym działaniem dwuargumentowym, czyli pewną funkcją
Wikipedia
kierowniczka grupy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|grupować.
Wiktionary
rzecz. grupa ż., grupka ż., grupowy mos.
czas. zgrupować, grupować ndk.
przym. grupowy
przysł. grupowo
Wiktionary
czasownik
(1.1) tworzyć grupy, porządkować w grupach
Wiktionary
(1.1) Oceania to kontynent grupujący terytoria położone na Oceanie Spokojnym.
Wiktionary
IPA: ɡruˈpɔvat͡ɕ, AS: grupovać
Wiktionary
rzecz. grupa ż., grupowy m., grupka ż., grupowanie n., ugrupowanie n.
przym. grupowy
przysł. grupowo
Wiktionary
członek grupy; współgrupowicz
SJP.pl
członkini grupy; współgrupowiczka
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w grupie, z udziałem innych osób
Wiktionary
(1.1) Zawsze pracujemy grupowo i mamy niezłe wyniki.
Wiktionary
IPA: ɡruˈpɔvɔ, AS: grupovo
Wiktionary
rzecz. grupa ż., grupowa ż., grupowanie n., grupowość ż., grupowy mos., ugrupowanie n.
przym. grupowy
czas. grupować ndk., grupować się ndk., zgrupować dk., zgrupować się dk.
Wiktionary
(1.1) zbiorowo
Wiktionary
→ grupowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest grupowe; cecha tych, którzy są grupowi
Wiktionary
przym. grupowy
przysł. grupowo
rzecz. grupowy mos.
Wiktionary
przymiotnik od: grupa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbywający się w grupie, dotyczący grupy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba kierująca, odpowiedzialna za grupę innych osób
Wiktionary
(1.1) Mama dziewczynki ma możliwość obserwacji prowadzonych w przedszkolu zajęć indywidualnych i grupowych, dzięki czemu może zaczerpnąć dodatkowych informacji dotyczących terapii.
Wiktionary
IPA: ɡruˈpɔvɨ, AS: grupovy
Wiktionary
rzecz. grupa ż., grupka ż., grupowość ż., ugrupowanie n., grupowanie n., przegrupowanie n.
czas. grupować ndk., pogrupować dk., przegrupować dk., zgrupować dk., rozgrupować dk.
przysł. grupowo
Wiktionary
[czytaj: grupenfyrer] stopień w organizacjach paramilitarnych III Rzeszy
SJP.pl
Gruppenführer – stopień służbowy w niemieckich organizacjach paramilitarnych, takich jak SS, SA, Volkssturm, Nationalsozialistisches Fliegerkorps i Nationalsozialistisches Kraftfahrkorps.
Od 1 grudnia 1939 stopień w SS był uznawany za równorzędny stopniowi wojskowemu generała porucznika. Pełna nazwa różniła się zależnie od organizacji. W SA brzmiała „SA-Gruppenführer”, a w SS „SS-Gruppenführer”.
Wikipedia
ozdobnik muzyczny złożony z trzech lub czterech nutek, notowany w skrócie jako znak podobny do leżącej litery "s"; grupet, grupetto
SJP.pl
Gruppetto – określenie z zakresu kolarstwa szosowego, stosowane wobec dużej grupy kolarzy, jadącej za peletonem. Gruppetto tworzą kolarze, którzy nie wytrzymują zbyt szybkiego tempa peletonu i odpadają z niego. Skupienie się takich zawodników w grupę pozwala im minimalizować straty czasowe do reszty kolarzy, a często także pozostać w rywalizacji. Jadąc w grupie, zmniejsza się opór powietrza na zawodników, którzy jadą za kimś innym, przez co jedzie się szybciej.
Wikipedia
drzewo owocowe z rodziny różowatych (Pirus), występujące w wielu gatunkach; gruszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Pyrus|L.|ref=tak., rodzaj drzewa owocowego z rodziny różowatych;
(1.2) techn. drewno gruszy (1.1)
(1.3) pot. wczasy pod gruszą
(1.4) pot. pieniądze wypłacane przez pracodawcę za wczasy pod gruszą
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) W sadach rosły jabłonie, grusze, śliwy, wiśnie, czereśnie.
(1.3) Pieniążki za gruszę przeznaczyliśmy na wypożyczenie kajaków.
(1.4) Dostałyśmy gruszę i wreszcie mogłam zamówić pokoje w Murzasichlu.
Wiktionary
IPA: ˈɡruʃa, AS: gruša
Wiktionary
rzecz. gruszka ż., grucha ż., gruszeczka ż., gruszyczka ż., gruszkówka ż.
przym. gruszowy, gruszkowy, gruszkowaty
Wiktionary
(1.3) wczasy pod gruszą
(1.4) wczasy pod gruszą
Wiktionary
potocznie: fajka z drewna gruszy
SJP.pl
Gruszczyce – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Błaszki.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Gruszczyce. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
W latach 1973–1976 miejscowość była siedzibą gminy Gruszczyce.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: gruszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: gruszka
Wiktionary
Gruszeczka (niem. "Birnbäumel") – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie milickim, w gminie Milicz.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wrocławskiego.
12 listopada 1946 nadano miejscowości polską nazwę Gruszeczka.
Wikipedia
IPA: ɡruˈʃɛt͡ʃka, AS: grušečka
Wiktionary
rzecz. grusza ż., grucha ż., gruszka ż.
przym. gruszkowy, gruszowy
Wiktionary
napój przyrządzany z gruszek, wino z gruszek
SJP.pl
Gruszecznik, perry, cydr gruszkowy – napój alkoholowy, pod względem smaku i technologii wytwarzania zbliżony do cydru, produkowany z przefermentowanego soku z dojrzałych gruszek,
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. owoc gruszy
2. irygator gumowy przypominający owoc gruszy
3. podłużny worek służący do ćwiczeń bokserskich
4. przedmiot przypominający kształtem owoc gruszy
5. zbiornik służący do otrzymywania stali z ciekłej surówki; konwertor
6. grusza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. owoc gruszy;
(1.2) przedmiot w kształcie gruszki (1.1) lub ją przypominający
(1.3) med. gumowy odsysacz w kształcie gruszki (1.1);
(1.4) pot. samochód-betoniarka do transportu gotowego betonu;
(1.5) hist. jedno z narzędzi tortur w kształcie gruszki (1.1)
(1.6) żegl. zob. gruszka dziobowa.
(1.7) środ. sport. strzelectwo metalowy zaczep mocowany przy karabinie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ta gruszka jest bardzo słodka i soczysta.
(1.3) W szpitalu gruszki do lewatywy są ciągle potrzebne.
(1.4) Dziś wylaliśmy piętnaście gruszek betonu.
Wiktionary
IPA: ˈɡruʃka, AS: gruška
Wiktionary
rzecz. grusza ż., gruszeczka ż., grucha ż., gruszkówka ż., gruszyczka ż.
przym. gruszkowy, gruszkowaty, gruszowy
Wiktionary
podobny kształtem do gruszki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający kształtem gruszkę
Wiktionary
IPA: ˌɡruʃkɔˈvatɨ, AS: gruškovaty
Wiktionary
rzecz. gruszka ż., grusza ż.
Wiktionary
prostować zgniecione rury wiertnicze za pomocą specjalnego drewnianego lub stalowego kloca
SJP.pl
przymiotnik od: gruszka
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zrobiony z gruszek, zawierający gruszki
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z gruszkami, odnoszący się do gruszek
Wiktionary
(2.1) Modne są zapachy owocowe, ale nietypowe: gruszkowe, malinowe i orzechowe.
Wiktionary
IPA: ɡruˈʃkɔvɨ, AS: gruškovy
Wiktionary
rzecz. grusza ż., gruszka ż., gruszeczka ż., gruszyczka ż., grucha ż., gruszkówka ż.
przym. gruszowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych; gruszynka, gruszyczka, ortylia;
2. nalewka z gruszek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. nalewka z gruszek
Wiktionary
(1.1) Napiłbym się babcinej gruszkówki.
Wiktionary
rzecz. grusza ż., gruszka ż.
przym. gruszkowy
Wiktionary
drzewo lub krzew z rodziny mirtowatych, uprawiane m.in. dla smacznych owoców w kształcie gruszki; guawa, gwajawa, guajawa, gujawa, psydia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Psidium|L.|ref=tak., rodzaj tropikalnych roślin drzewiastych z rodziny mirtowatych;
Wiktionary
(1.1) gojawa, guawa, gujawa, gwajawa, psydia
Wiktionary
toczyk gruszowiaczek - motyl, szkodnik jabłoni
SJP.pl
paciornica gruszowianka - gatunek muchówki z rodziny pryszczarkowatych
SJP.pl
kwieciak gruszowiec - gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych
SJP.pl
Gruszowiec – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Dobra.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego. Integralne części miejscowości: Do Broga, Do Galasa, Do Jakubca, Do Kaszy, Do Kuźli, Do Łukaszki, Do Miśkowca, Do Myszy, Do Płoszczycy, Do Porucznika, Do Sabury, Do Szerszenia, Do Żołądka, Na Granice.
Wikipedia
przymiotnik od: grusza
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z gruszy
(1.2) wykonany z drewna lub innej części gruszy
(1.3) będący częścią gruszy
Wiktionary
(1.1) Sady jabłoniowe, gruszowe i śliwowe zajmują u nas około 30 proc. terenu.
Wiktionary
IPA: ɡruˈʃɔvɨ, AS: grušovy
Wiktionary
rzecz. gruszyczka ż., grusza ż., gruszka ż., gruszeczka ż., grucha ż.
przym. gruszkowy
Wiktionary
roślina o zimotrwałych liściach zebranych w rozetkę, rosnąca w lasach Europy i Ameryki Północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Pyrola|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju gruszyczka (1.1)
Wiktionary
Gr
Wikipedia
rzecz. gruszka ż., grusza ż., grucha ż.
przym. gruszyczkowy, gruszkowy, gruszowy
Wiktionary
rodzina roślin dwuliściennych, obejmująca gatunki wiecznozielone jak korzeniówka i gruszyczka
SJP.pl
o cechach gruszyczkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
gruszycznik jednokwiatowy - gatunek rośliny z rodziny wrzosowatych
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych; gruszkówka, gruszyczka, ortylia
SJP.pl
Gr
Wikipedia
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. huczeć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pawica gruszówka - gatunek motyla z rodziny pawicowatych
SJP.pl
Gruszówka ( Грушівка) – wieś na Ukrainie w rejonie kowelskim obwodu wołyńskiego.
Pod koniec XIX w. kolonia wsi nosiła nazwę Zasmyki.
W czasie okupacji niemieckiej mieszkające tutaj polskie małżeństwo Kotowskich udzielało pomocy Żydom. W 2012 r. Instytut Jad Waszem uhonorował za to pośmiertnie Władysława i Marię Kotowskich tytułami Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Gruta – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie grudziądzkim, w gminie Gruta.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. jeden z rodzajów szwajcarskiego, dojrzewającego sera;
(1.2) przen. miejsce pełne dziur
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Gruyères n.
Wiktionary
odłamki muru, pokruszone cegły itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odłamki rozkruszonego muru, cegły, kamienia itp.
(1.2) pot. wyeksploatowany, zniszczony samochód
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) By obniżyć środek ciężkości na statek jako balast załadowano gruz.
Wiktionary
IPA: ɡrus, AS: grus
Wiktionary
rzecz. gruzy nmos., zagruzowanie n., odgruzowanie n., gruzinka ż.
czas. zagruzować, odgruzować
przym. gruzowy
Wiktionary
(1.2) trup
Wiktionary
skrót od: gruziński
SJP.pl
potocznie: stary pojazd; gra, rupieć, gruchot, rzęch, rząch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) reg. nazwa systematyczna|Lactifluus piperatus|L.., mleczaj biel
Wiktionary
(1.1) Osiemdziesiąt deka gruzdów solonych pokrajać w paski; kaczkę wraz z gruzdami i tłuszczem, w którym się piekła, przełożyć do rondla i dusić na wolnym ogniu, aż zupełnie zmięknie.
Wiktionary
(1.1) zob. mleczaj biel.
Wiktionary
1. bryłka czegoś np. gliny;
2. zgrubienie lub narośl np. na żyle
SJP.pl
1. mały zlepek np. piasku lub ciasta;
2. guzek typowy dla objawów gruźlicy
SJP.pl
pokryty guzełkami, mający nierówna powierzchnię; podobny do guzełka
SJP.pl
przymiotnik od: gruzełek
SJP.pl
zdrobnienie od: gruz (stary pojazd)
SJP.pl
obywatel Gruzji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba narodowości gruzińskiej lub obywatel Gruzji
Wiktionary
(1.1) Gruzini mają jednak także długie dzieje narodowej niepodległości.
Wiktionary
IPA: ˈɡruʑĩn, AS: gruźĩn
Wiktionary
rzecz. Gruzja ż., gruziński mrz.
:: fż. Gruzinka ż.
przym. gruziński
Wiktionary
żartobliwie: prostytutka oferująca swoje usługi w ruinach budynków w powojennej Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) prostytutka uliczna
Wiktionary
rzecz. gruz m.
Wiktionary
(1.1) ulicznica
Wiktionary
przymiotnik od: Gruzja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język urzędowy Gruzji;
Wiktionary
(1.1) Aczma to typowa gruzińska potrawa z makaronu i jaj.
(2.1) Uczę się gruzińskiego bez powodzenia od roku.
Wiktionary
IPA: ɡruˈʑĩj̃sʲci, AS: gruźĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Gruzja ż., Gruzin mos., Gruzinka ż.
przym. gruzińskojęzyczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) posługujący się językiem gruzińskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem gruzińskim
(1.3) spisany, stworzony w języku gruzińskim
Wiktionary
IPA: ɡruˈʑĩj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: gruźĩĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
przym. gruziński
rzecz. gruziński m.
Wiktionary
państwo w Azji ze stolicą w Tbilisi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) polit. geogr. państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi;
Wiktionary
Gruzja ( საქართველო, "Sakartwelo") – państwo położone na pograniczu Europy i Azji, w Kaukazie Południowym. Graniczy na północy z Rosją, na południu z Armenią i Turcją, a na wschodzie z Azerbejdżanem; zachodnią granicę kraju wyznacza wybrzeże Morza Czarnego. Stolicą Gruzji jest Tbilisi, przy czym w latach 2012–2018 siedzibą parlamentu było Kutaisi, a sądu konstytucyjnego – Batumi.
Wikipedia
(1.1) 9 kwietnia 1991 Gruzja ponownie ogłosiła swoją niepodległość, co doprowadziło do wojen w prowincjach Abchazja i Osetia Południowa.
Wiktionary
IPA: ˈɡruzʲja, AS: gruzʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Gruzin mos., Gruzinka ż., gruziński mrz.
przym. gruziński
Wiktionary
beton lekki; składa się z zaczynu cementowego i gruzu ceglanego
SJP.pl
przymiotnik od: gruzobeton
SJP.pl
zawierający gruz, pokryty gruzem
SJP.pl
pokrywać, wykładać gruzem
SJP.pl
rumowisko, ruiny, gruzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) miejsce pokryte gruzem
Wiktionary
przymiotnik od: gruz
SJP.pl
rumowiska, ruiny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pozostałości po zniszczonych budynkach
(1.2) książk. pozostałości po jakiejś upadłej idei, wartości lub instytucji
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) W kilku miejscach bombami rozdarte ściany samotnie się wznosiły ponad szarymi gruzami.
(1.2) Traktaty w Saint-Germain-en-Laye i w Trianon ustaliły sprawy państw powstałych całkowicie lub częściowo na gruzach monarchii habsburskiej.
Wiktionary
rzecz. gruz m., gruzowisko n.
przym. gruzować
Wiktionary
(1.1) daw. rudera
Wiktionary
stawać się gruzłowatym
SJP.pl
zawierający gruzły lub podobny do gruzłów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki jak gruzeł, zawierający gruzły
Wiktionary
(1.1) Gruzłowata twardość kamienia paliła język.
Wiktionary
rzecz. gruzeł mrz.
Wiktionary
przewlekła choroba zakaźna ludzi i zwierząt, atakująca głównie płuca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. przewlekła choroba zakaźna atakująca głównie płuca;
Wiktionary
Gruźlica ("łac. Tuberculosis") – bakteryjna choroba zakaźna zwierząt, ludzi (→ gruźlica człowieka), wywoływana przez prątki gruźlicy. Występuje na całym świecie.
Wikipedia
(1.1) Znika cuchnąca obórka dla każdej chorej na gruźlicę krowiny i znika dwakroć bardziej cuchnący chlewik dla brudnej świnki, mającej na sobie i w sobie miliony zarazków chorobotwórczych.
Wiktionary
IPA: ɡruʑˈlʲit͡sa, AS: gruźlʹica
Wiktionary
rzecz. gruźlik mos., gruźliczka ż.
przym. gruźliczy, gruźlicowy
Wiktionary
(1.1) przest. suchoty, przest. tuberkuloza, gw. Górny Śląsk tubera
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gruźlicą, dotyczący gruźlicy
Wiktionary
rzecz. gruźlica ż.
Wiktionary
guz utworzony z ziarniny gruźliczej
SJP.pl
Gruźliczak (łac. "tuberculoma") – twór guzowaty o średnicy do kilku centymetrów, zlokalizowany najczęściej w górnym płacie płuca, występujący najczęściej pojedynczo. Ma budowę warstwową, cebulastą i jest wynikiem procesu gruźliczego. Wraz z gruźlicą jamistą, gruźlicą prosówkową, gruźliczym serowatym zapaleniem płuc oraz gruźlicą guzkowozrazikową jest zaliczany do wtórnej gruźlicy płuc.
Wikipedia
żartobliwie: woda sodowa z ulicznego saturatora, podawana w czasach PRL-u w szklance wielorazowego użytku, płukanej pobieżnie metodą natryskową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. żart. iron. woda sodowa sprzedawana w czasach PRL-u z saturatorów ulicznych
Wiktionary
(1.1) W każdym razie szklanki płukane nad wyraz oszczędnie, przez krótkie psiknięcie wodą ze spryskiwacza, niedomyte były jednakowo: czy to za złotówkę czy za trzydzieści groszy. Więc w przypadku wody sodowej z saturatora, w imię prawdy historycznej, przymiotnik „czysta” wymagał użycia cudzysłowu. A jej popularna wówczas nazwa – gruźliczanka – była adekwatna absolutnie.
(1.1) Z jednej szklanki, zazwyczaj graniastej, grubościennej piły setki ludzi. Oczywiście zanim dostał ją kolejny klient, szklanka była przepłukiwana przez właściciela saturatora. Szkopuł polegał na tym, że kolejny, setny, tysięczny raz szklaneczkę przepłukiwano w tej samej wodzie. Nic więc dziwnego, że uliczną wodę sodową nazywano gruźliczanką. Miała jednak powodzenie i jak twierdzili wtajemniczeni wystarczył jeden upalny sezon w pobliżu basenu kąpielowego, aby właściciel wózkasaturatora przez pozostałą część roku mógł pławić się w słodkim nieróbstwie.
Wiktionary
(1.1) woda sodowa
Wiktionary
kobieta chora na gruźlicę
SJP.pl
dotyczący gruźlicy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z gruźlicą, dotyczący gruźlicy
Wiktionary
rzecz. gruźlica ż., gruźlik mos., gruźliczka ż.
Wiktionary
(1.1) przest. suchotniczy, przest. tuberkuliczny
Wiktionary
człowiek chory na gruźlicę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. mężczyzna chorujący na gruźlicę
Wiktionary
rzecz. gruźlica ż.
:: fż. gruźliczka ż.
przym. gruźliczy
Wiktionary
(1.1) przest. suchotnik
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Grybowa
SJP.pl
mieszkanka Grybowa
SJP.pl
przymiotnik od: Grybów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Grybów – miasto w Polsce w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim. Miasto Grybów administracyjnie graniczy z gminą Grybów, której granice otaczają niemal całe miasto oraz na niewielkim odcinku we wschodniej części z gminą Ropa wchodzącą w skład powiatu gorlickiego.
Wikipedia
IPA: ˈɡrɨbuf, AS: grybuf
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. stara bułka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
słoma z gryki
SJP.pl
1. przymiotnik od: gryka
2. zrobiony z tatarki, zwłaszcza z jej nasion; tatarczany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) spoż. kulin. cuk. z ziaren gryki
(1.2) pot. rzad. związany z gryką rośliną
Wiktionary
(1.1) Kasza gryczana bardzo dobrze smakuje z olejem lnianym.
Wiktionary
rzecz. gryka ż.
Wiktionary
jednoroczna, pastewna roślina zbożowa z rodziny rdestowatych, uprawiana głównie ze względu na jadalne owoce; gryka
SJP.pl
potocznie: danie z kaszy gryczanej, mięsa i warzyw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Poznań. bukszpan
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. w instrumentach strunowych: listwa z twardego drzewa, nad którą są umieszczone struny; podstrunnik;
2. wystająca część podkowy;
3. zastrzeżenie dokumentu przed nieuprawnionym ujawnieniem;
4. dawniej: uchwyt, rączka, ucho itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mit. fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. część instrumentu muzycznego, na którym rozpięte są struny;
(2.2) sport. metalowy pręt, który wraz z nakładanym nań obciążeniem służy do ćwiczeń fizycznych;
(2.3) rzem. odstająca u dołu część podkowy
(2.4) kulin. potrawa z krowiego wymienia
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) Gryf występuje na wielu herbach Pomorza.
(2.1) Posiadający zazwyczaj owalny kształt gryf zaopatrzony jest w biegnący pod podstrunicą metalowy pręt.
(2.2) Kupiłem sobie piękny, nowy gryf.
Wiktionary
IPA: ɡrɨf, AS: gryf
Wiktionary
rzecz. Gryf mrz., Gryfice lm nm., gryficzanin mos., gryficzanka ż., Gryfita mos., Gryfów mrz., gryfon m.
przym. gryficki, gryfowy
Wiktionary
(1.1) gryfon
Wiktionary
dawniej: rysik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) przest. wkład do ołówka, czyli odpowiednio obrobiony grafit
Wiktionary
IPA: ˈɡrɨfɛl, AS: gryfel
Wiktionary
→ gryf
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie zachodniopomorskim;
Wiktionary
Gryfice (niem. "Greifenberg in Pommern") – miasto w północno-zachodniej Polsce, w woj. zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Gryfice.
Położone na Pobrzeżu Szczecińskim, nad rzeką Regą, w odległości 22 km od Morza Bałtyckiego.
Wikipedia
(1.1) Gryfice są miastem pomorskim.
(1.1) Gryfice leżą nad Regą.
(1.1) W Gryficach znajduje się plac Zwycięstwa.
Wiktionary
IPA: ɡrɨˈfʲit͡sɛ, AS: gryfʹice
Wiktionary
rzecz. gryf mzw./mrz., Gryficzanin mos., Gryficzanka ż.
przym. gryficki
Wiktionary
przymiotnik od: Gryfice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Gryfic, związany z Gryficami
Wiktionary
(1.1) Siedzibą powiatu gryfickiego są Gryfice.
Wiktionary
rzecz. gryf mzw./mrz., Gryf mrz., Gryfice lm nm., Gryficzanin mos., Gryficzanka ż., Gryfita mos., Gryfów mrz.
Wiktionary
mieszkaniec Gryfic
SJP.pl
mieszkanka Gryfic
SJP.pl
wykorzystanie mechanizmów znanych z gier, takich jak punkty, nagrody, wyzwania, w celu zwiększenia zaangażowania i motywacji osób w innych obszarach; gamifikacja, grywalizacja
SJP.pl
mieszkaniec Gryfina
SJP.pl
mieszkanka Gryfina
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Gryfino ( Greifenhagen) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w zachodniej części województwa zachodniopomorskiego, w powiecie gryfińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Gryfino. Leży nad Odrą Wschodnią na Równinie Wełtyńskiej. Pomiędzy rzeką a granicą z Niemcami (Odrą Zachodnią) znajduje się Park Krajobrazowy Dolina Dolnej Odry.
Wikipedia
IPA: ɡrɨˈfʲĩnɔ, AS: gryfʹĩno
Wiktionary
rzecz. Gryfinianin mos., Gryfinianka ż.
przym. gryfiński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. przedstawiciel dynastii panującej na Pomorzu Zachodnim;
Wiktionary
(1.1) Geneza rodu Gryfitów nie jest do końca znana.
Wiktionary
rzecz. gryf mzw./mrz., Gryf mrz., Gryfice lm nm., gryficzanin mos., gryficzanka ż., Gryfów mrz.
przym. gryficki
Wiktionary
przymiotnik od: Gryfino
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gryfinem, dotyczący Gryfina
Wiktionary
rzecz. Gryfino n., Gryfinianin mos., Gryfinianka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk, Kraków. ładny
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przystojny, zgrabny
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. bystry w wykonywaniu danej czynności, zręczny
Wiktionary
(1.1) Jak my ino jusz byli we lufcie, wyloz ze przodka taki gryfny synek we ekstra ancugu.
Wiktionary
przysł. gryfnie
Wiktionary
(1.1) szwarny
Wiktionary
pies myśliwski spokrewniony z wyżłami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mit. baśniowe, hybrydyczne stworzenie, łączące w sobie lwi tułów z orlimi skrzydłami, głową oraz przednimi łapami;
(1.2) szt. architektoniczny, rzeźbiarski lub heraldyczny detal dekoracyjny przedstawiający postać gryfona (1.1)
(1.3) kynol. pies myśliwski z grupy wyżłów, charakteryzujący się twardą, szorstką sierścią oraz obfitym owłosieniem pyska, tworzącym wyraziste brwi i brodę; także nazwa rasy tych psów;
Wiktionary
Gryfon – typ psa myśliwskiego z grupy wyżłów i psów gończych. Wywodzi się z Francji. Gryfony to psy o bardzo obfitym i szorstkim włosie, sprawdzają się w pracy w wodzie i są pewne w chodzeniu po tropie.
Wielkość psów tego typu waha się w granicach 50 – 60 cm w kłębie. Umaszczenie jakie jest spotykane to niebieskoszare, szare w brązowe łaty, dereszowate, brązowe i biało-brązowe. Bardzo rzadko spotykane.
Wikipedia
(1.1) Współcześnie zadziwiającą wydaje się możliwość przedstawiania Chrystusa w postaci monstrum, a mianowicie jako jednorożca rzucającego się w łono Dziewicy-Matki lub też gryfona uosabiającego jego podwójną naturę (złoty orzeł symbolizował boski pierwiastek, a lew — ludzki).
(1.1) Witajcie piękne panie, rozważne gryfony!
Gryfony? — Gryfy! — Człeku w nazwach pomylony
— przekręcasz je — to mierzi!
(1.2) Na stopniach u wnijścia dwa ogromne gryfony stoją, jak dawniej stawiono lwy dzikie, straszne.
(1.2) Maszkarony i gryfony zdobiły narożniki i wysmukłe filary.
(1.3) Przez uchylone drzwi wsunął się do biblioteki wielki gryfon, niemiecki wyżeł, i ułożył się w nogach pana domu.
(1.3) Gryfon jest żywego temperamentu, ma dobry wiatr, jest inteligentny i łatwo daje się ułożyć. Bardzo chętnie pracuje na wodzie i na błotach.
(1.3) Ma w domu 20 psów. Na trufle chodzi najczęściej z wyżłem, gryfonem bądź labradorem.
Wiktionary
rzecz. gryf mzw., hipogryf mzw., gryfis mzw.
przym. gryfonowy
Wiktionary
(1.1) gryf, orłolew
Wiktionary
gryfonik belgijski, gryfonik brabancki, gryfonik brukselski - rasy psów do towarzystwa
SJP.pl
przymiotnik od: gryfon
SJP.pl
mieszkaniec Gryfowa Śląskiego
SJP.pl
mieszkanka Gryfowa Śląskiego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|grygolić.
Wiktionary
czas. grygolić
Wiktionary
czasownik
(1.1) gw-pl|Poznań. pisać niestarannie, byle jak, bazgrolić
Wiktionary
(1.1) Nie grygól tak, bo dostaniesz gola.
Wiktionary
rzecz. grygolenie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma imienia Małgorzata
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Gryjtka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma imienia Małgorzata
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Gryjta
Wiktionary
1. jednoroczna, pastewna roślina zbożowa z rodziny rdestowatych, uprawiana głównie ze względu na jadalne owoce; gryczka;
2. w związku frazeologicznym: siać grykę - gospodarować na roli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Fagopyrum|L.|ref=tak., roślina uprawna na kaszę gryczaną;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) W tym roku obsialiśmy pół hektara gryką.
(1.1) …Do tych pól malowanych zbożem rozmaitem, • Wyzłacanych pszenicą, posrebrzanych żytem; • Gdzie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała, • Gdzie panieńskim rumieńcem dzięcielina pała…
Wiktionary
IPA: ˈɡrɨka, AS: gryka
Wiktionary
rzecz. gryczanik m., gryczanka ż.
:: zdrobn. gryczka ż.
rzecz. gryczotto n.
przym. gryczany
Wiktionary
(1.1) reg. hreczka; lud. poganka
Wiktionary
rodzaj gęstej, słodkiej masy z palonego cukru i migdałów lub orzechów; grelaż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) cuk. mieszanina cukru i palonych orzechów, migdałów itp., stosowana w cukiernictwie jako nadzienie;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) Janina zrobiła chałwę waniliową z warstwą grylażu.
Wiktionary
IPA: ˈɡrɨlaʃ, AS: grylaš
Wiktionary
(1.1) grelaż
Wiktionary
Grylewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, w gminie Wągrowiec.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
W miejscowości jest przystanek kolejowy Grylewo.
Wikipedia
przedstawienie ukazujące rzeczywistość w sposób satyryczny lub groteskowy, później motyw w postaci głowy ludzkiej na łapach lub małego kadłuba z 2-3 głowami, charakterystyczny dla malarstwa greckiego epoki hellenistycznej, w późniejszym okresie pojawiający się także w rzymskim malarstwie ściennym; grylloi
SJP.pl
przedstawienie ukazujące rzeczywistość w sposób satyryczny lub groteskowy, później motyw w postaci głowy ludzkiej na łapach lub małego kadłuba z 2-3 głowami, charakterystyczny dla malarstwa greckiego epoki hellenistycznej, w późniejszym okresie pojawiający się także w rzymskim malarstwie ściennym; grylla
SJP.pl
Grylloi (z gr.) – niewielkie obrazki o tematyce groteskowej i portrety satyryczne, deformujące rzeczywistość w sposób żartobliwy lub karykaturalny, charakterystyczne dla malarstwa greckiego epoki hellenistycznej, w późniejszym okresie pojawiające się w rzymskim malarstwie ściennym.
Wikipedia
grym szary - gatunek ssaka z podrodziny antylop
SJP.pl
wykrzywienie twarzy, mina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wykrzywienie twarzy
Wiktionary
(1.1) Jego twarz wykrzywił grymas bólu.
Wiktionary
IPA: ˈɡrɨ̃mas, AS: grỹmas
Wiktionary
rzecz. grymaśnik m., grymaśnica ż., grymaszenie n., grymasik mrz.
przym. grymaśny
przysł. grymaśnie
czas. grymasić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od grymas
Wiktionary
(1.1) To nie grymas, lecz tylko mały grymasik.
Wiktionary
rzecz. grymas m.
Wiktionary
okazywać niezadowolenie; kaprysić, wybrzydzać, marudzić
SJP.pl
potocznie: zachowanie wyrażające niezadowolenie, zwykle nieuzasadnione; dąsy, kaprysy, fochy
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób grymaśny
Wiktionary
rzecz. grymas mrz.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: grymaśnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: grymaśny
SJP.pl
osoba, która często grymasi, kaprysi, wybredza; kapryśnik, wybredniś, wybrzydzacz
SJP.pl
kapryśność, skłonność do marudzenia
SJP.pl
skłonny do okazywania niezadowolenia; kapryśny, marudny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wybredny, cały czas niezadowolony bez jasno określonego powodu
Wiktionary
(1.1) Był prorokiem i osobą świętą, a zarazem człowiekiem pełnym sprzeczności, grymaśnym i dokuczliwym.
Wiktionary
IPA: ɡrɨ̃ˈmaɕnɨ, AS: grỹmaśny
Wiktionary
czas. grymasić
rzecz. grymas m.
Wiktionary
(1.1) kapryśny
Wiktionary
księga wiedzy magicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. ezot. fant. księga wiedzy magicznej;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. jarzyny, włoszczyzna
Wiktionary
Grynderstwo (z niem. "Gründerzeit" – okres grynderski, czas założycielski) – wzmożone tempo zakładania nowych przedsiębiorstw nastawionych na szybki zysk, głównie w formie spółek akcyjnych i za pożyczone pieniądze.
Zjawisko to było rozpowszechnione zwłaszcza w Niemczech w okresie 1871-1874.
Wikipedia
dotyczący Greenwich, dzielnicy Londynu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z Greenwich, dotyczący Greenwich
Wiktionary
rzecz. Greenwich mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. trujący, zasadowy octan miedziowy
2. grynszpan właściwy; śniedź; patyna; jasnozielony nalot zasadowych węglanów miedzi tworzący się na powierzchni miedzi albo jej stopów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek chemiczny, zasadowa sól miedzi i kwasu octowego, powstająca w wyniku korozji;
(1.2) niebieskozielony kolor grynszpanu (1.1)
Wiktionary
Ni
Wikipedia
IPA: ˈɡrɨ̃w̃ʃpãn, AS: grỹũ̯špãn
Wiktionary
rzecz. grynszpanowość ż.
:: zdrobn. grynszpanik mrz.
przym. grynszpanowy, grynszpanowaty
przysł. grynszpanowo
Wiktionary
(1.1) zieleń miedziowa, zieleń miedziana, hydroksyoctan miedzi(II), symbol. wzór chemiczny|C4H8Cu2O6.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: grynszpan
(1.2) mykol. pot. nazwa systematyczna|Russula heterophylla|(Fr.) Fri.|ref=tak., gołąbek oliwkowozielony
Wiktionary
(1.1) Wystarczy krótka kąpiel w amoniaku, by ten grynszpanik z monety do końca usunąć.
Wiktionary
IPA: ɡrɨ̃w̃ʃˈpãɲik, AS: grỹũ̯špãńik
Wiktionary
rzecz. grynszpan m.
przym. grynszpanowy
Wiktionary
przymiotnik od: grynszpan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z grynszpanem, dotyczący grynszpanu
przymiotnik jakościowy
(2.1) książk. mający kolor niebieskozielony, taki jak kolor grynszpanu
Wiktionary
(2.1) Matnia aż dygotała od gwałtownego rzucania się małych, żwawych, srebrnych grynszpanowych rybek, a wśród tobjaszek było też kilka śledzi.
(2.1) Na niebie wydmuchał wiatr zimne i martwe kolory, grynszpanowe, żółte i liljowe smugi, dalekie sklepienia i arkady swego labiryntu.
Wiktionary
IPA: ˌɡrɨ̃w̃ʃpãˈnɔvɨ, AS: grỹũ̯špãnovy
Wiktionary
rzecz. grynszpan mrz., grynszpanik mrz., grynszpanowość ż.
Wiktionary
choroba zakaźna wywoływana przez wirusy, objawiająca się katarem, kaszlem, gorączką, bólem głowy, mięśni; influenza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba zakaźna układu oddechowego;
Wiktionary
Grypa – ostra choroba zakaźna układu oddechowego wywołana zakażeniem wirusem grypy.
Grypa przenosi się pomiędzy ludźmi drogą kropelkową (na przykład podczas kichania), a największa liczba zachorowań występuje podczas sezonowych epidemii, powodując ostre objawy uniemożliwiające pracę osobom czynnym zawodowo. Epidemie grypy powodują znaczne koszty społeczne i niekiedy mają zasięg kontynentalny lub światowy, dlatego grypa wymaga globalnej koordynacji epidemiologicznej.
Wikipedia
(1.1) Objawami grypy są wysoka gorączka i bóle mięśni.
(1.1) Epidemie grypy powodują znaczne koszty społeczne i niekiedy mają zasięg kontynentalny lub światowy, dlatego grypa wymaga globalnej koordynacji epidemiologicznej.
Wiktionary
IPA: ˈɡrɨpa, AS: grypa
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. grypka ż.
przym. grypowy
Wiktionary
(1.1) przest. influenca, przest. influenza
Wiktionary
zdrobnienie od: grypa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: grypa
Wiktionary
rzecz. grypa ż.
przym. grypowy
Wiktionary
potocznie: plan, program zajęć, działań itp.; rozkład dnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. żart. gw-pl|Warszawa. wódka stosowana jako lek przeciwgrypowy
Wiktionary
(1.1) — Bufet powinien sprzedawać lekarstwo doraźne – grypolin.
— To znaczy co?
— Miód lipcowy na gorąco, pół na pół ze spirytusem, rzecz jasna.
— Pomaga?
— Pod gwarancją, jak ręką odjął. Dawka musi być epidemiczna, ma się rozumieć, jak dla obłożnie chorych.
Wiktionary
mający niektóre właściwości grypy; przypominający grypę
SJP.pl
człowiek chorujący na grypę
SJP.pl
→ grypa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z grypą, dotyczący grypy
Wiktionary
rzecz. grypka ż., grypa ż.
Wiktionary
list przesłany nielegalnie z więzienia lub do więzienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) więz. list przemycony do więźnia lub od niego poza więzienie
Wiktionary
Gryps – w grypserze (gwarze więziennej) nielegalnie przemycony list do więźnia lub poza więzienie.
Samo przekazywanie grypsów nie jest pocztą polową, ale na terenie niektórych obozów internowania działała poczta polowa zwana obozową.
Podziemna poczta polowa jest formą zorganizowanego przekazywania korespondencji, czym różni się od „grypsowania”.
Wikipedia
IPA: ɡrɨps, AS: gryps
Wiktionary
czas. grypsować ndk.
rzecz. grypsanka ż., grypsak mrz., grypsik mrz., grypsera ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. środ. więz. i przestęp. ołówek
(1.2) przest. środ. więz. i przestęp. paszport
Wiktionary
(1.1) Wicek, synu jednorodzony, zbiraj rozum do makówy, wstrzyknij se w tworz na pokrzepinie blachę rumowiska, weź grypsaka do graby i pisz psiokrew program poletyczny…
Wiktionary
rzecz. gryps mrz., grypsanka ż., grypsera ż., grypserka ż., grypser mos.
:: zdrobn. grypsik
czas. grypsać ndk., grypsić ndk., grypsować ndk., grypsolić ndk., grypsnąć dk.
przym. grypserski
Wiktionary
(1.1) zob. ołówek.; daw. środ. więz. i przestęp. gryps, chrabąszcz, piwo, robak, chrobak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. więz., także. hist. środ. skrót|konsp.|konspiracyjne, gwara konspiracyjna|w:Konspiracja. list bądź pismo przesyłane drogą nielegalną z (lub rzadziej do) więzienia
Wiktionary
(1.1) Jak będziesz w kwaczu, szpanuj, dziakuję ci na lufcie grypsankę, byś kumał co miniasz zitać.
(1.1) Grypsanki doręczaliśmy sobie w ten sposób: Adela kładła gryps w umówionem miejscu na korytarzu pod spluwaczką […]. Wówczas niepostrzeżenie zabierałem gryps.
(1.1) […] na wyraźne moje żądanie, przesłane za pomocą „grypsanki” więziennej, ob. ob. Sieradzki i Korgol otworzyli drzwi wytrychami poraz trzeci i zabrali dopiero dokumenty, znajdujące się pod wyżłobionem dnem konspiracyjnego wiadra.
Wiktionary
rzecz. gryps mrz., grypsak mrz., grypsera ż., grypserka ż., grypser mos.
:: zdrobn. grypsik
czas. grypsać ndk., grypsić ndk., grypsować ndk., grypsolić ndk., grypsnąć dk.
przym. grypserski
Wiktionary
(1.1) gryps, ksyba
Wiktionary
ktoś posługujący się grypserą czyli slangiem więziennym
SJP.pl
grypserka;
1. odmiana języka używana w środowisku przestępców, zwłaszcza tych przebywających w więzieniu; gwara więzienna;
2. grupa więźniów porozumiewających się grypserą (gwarą więzienną)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. gwara więzienna;
Wiktionary
Grypsera (z Grips – pot. "rozum") – mowa środowiskowa środowisk przestępczych, ukształtowana na gruncie języka polskiego. Stanowi szczególny przypadek argotu.
Powstała prawdopodobnie w XIX wieku na terenie zaboru rosyjskiego, jako miejsce jej powstania podawany jest Zakład Karny na „Gęsiówce” w Warszawie. Początkowo pełniła funkcję głównie języka tajnego, gwary środowiskowej przestępców odsiadujących długoletnie wyroki. Od końca XIX wieku używana także na wolności.
Wikipedia
(1.1) Grypsera jest bardzo bogata w słownictwo.
Wiktionary
IPA: ɡrɨpˈsɛra, AS: grypsera
Wiktionary
czas. grypsować
rzecz. gryps mrz., grypsak mrz., grypsanka ż.
Wiktionary
grypsera;
1. odmiana języka używana w środowisku przestępców, zwłaszcza tych przebywających w więzieniu; gwara więzienna;
2. grupa więźniów porozumiewających się grypserką (gwarą więzienną)
SJP.pl
zdrobnienie od: gryps
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od gryps
Wiktionary
(1.1) To nie gryps, lecz tylko mały grypsik.
Wiktionary
rzecz. gryps m., grypsak mrz., grypsanka ż.
Wiktionary
potoczne zgrubienie od: grypa
SJP.pl
1. mówić grypserą, gwarą więzienną;
2. środowiskowo: należeć do subkultury więźniów, osób mówiących grypserą
SJP.pl
kruszywo kamienne (ziarna 5-20 mm)
SJP.pl
Grys – kruszywo łamane stosowane do budowy dróg (betony asfaltowe, mieszanki mineralno-asfaltowe) na warstwy ścieralne, wiążące i wyrównawcze, oraz w budownictwie (produkcja betonów do B50).
Wikipedia
grysbok przylądkowy – gatunek ssaka z rodziny wołowatych; antylopik przylądkowy
SJP.pl
zdrobnienie od: grysik
SJP.pl
1. kasza manna
2. sortyment węgla o średnicy ziaren od 10 do 3 milimetrów
3. kruszywo kamienne łamane, o wymiarach ziaren od 2 do 4 milimetrów
4. drobno kruszony cukier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kraków. kasza manna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: grysik
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: grys
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. największe osiedle na stanowiącej brytyjskie terytorium zależne wyspie Georgii Południowej, dawna stacja wielorybnicza;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
wykorzystanie mechanizmów znanych z gier, takich jak punkty, nagrody, wyzwania, w celu zwiększenia zaangażowania i motywacji osób w innych obszarach; gryfikacja, gamifikacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wykorzystanie mechaniki znanej np. z gier fabularnych i komputerowych, do modyfikowania zachowań ludzi w sytuacjach niebędących grami, w celu zwiększenia ich zaangażowania;
Wiktionary
Nie mylić z: teorią gier.
Grywalizacja (również gamifikacja, gryfikacja z gamification) – wykorzystanie elementów gier i technik projektowania gier w kontekście niezwiązanym z grami, mające na celu angażowanie ludzi, motywowanie do działania, pobudzanie do nauki i rozwiązywania problemów przy osiąganiu przy tym pożądanych zachowań lub innych założonych celów.
Wikipedia
przym. growy
Wiktionary
(1.1) gryfikacja, gamifikacja
Wiktionary
osoba wykorzystująca mechanizmy znane z gier w innych obszarach; gamifikator
SJP.pl
wykorzystywać mechanizmy znane z gier, takie jak punkty, nagrody, wyzwania, w celu zwiększenia zaangażowania i motywacji osób w innych obszarach; gamifikować
SJP.pl
o grach komputerowych: stopień, w jakim gra absorbuje, przyciąga uwagę gracza; miodność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest grywalne
(1.2) grykomp. ogół zasad i mechanizmów, które wpływają na jakość i przyjemność czerpaną z gry;
Wiktionary
Ar
Wikipedia
przym. grywalny, growy
przysł. grywalnie
rzecz. gra ż., przygrywka ż.
czas. grać
Wiktionary
o grach komputerowych: atrakcyjny, absorbujący, przyciągający uwagę; miodny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, w który można zagrać; taki, którym można zagrać
(1.2) grykomp. taki, z którego grając można czerpać przyjemność
Wiktionary
(1.1) Fabuła gry przebiega poprzez siedem grywalnych kampanii, których akcja umiejscowiona jest na kontynencie Antagarich.
(1.2) Po ostatnich aktualizacjach, w których twórcy starają się dodać nowe mechanizmy, gra nareszcie stała się grywalna.
Wiktionary
rzecz. gra ż., gracz mos., graczka ż., rozgrywka ż., zagrywka ż., granie n., zagranie n.
:: zdrobn. gierka ż., nagranie n., nagrywanie n., grywalność ż.
czas. grać, grywać, przegrywać, rozgrywać, wygrywać, zagrywać, ugrać
przym. growy
Wiktionary
grać od czasu do czasu, nieczęsto
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) grać nieregularnie, od czasu do czasu
(1.2) film. teatr. odtwarzać jakąś rolę co pewien czas
Wiktionary
(1.1) Kiedy byłem młody, grywałem w tenisa.
Wiktionary
rzecz. gra ż., gracz mos., grywanie n., przygrywka ż., grajek mos.
czas. grać
przym. growy, grywalny
Wiktionary
wieś w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim
SJP.pl
Grywałd – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Krościenko nad Dunajcem, w której jest siedzibą sołectwa "Grywałd". Miejscowość ta występuje w dokumentach po raz pierwszy w roku 1330 jako "Grünewald", czyli "Zielony Las".
Wikipedia
kawałek czegoś jadalnego; kęs
SJP.pl
zdrobnienie od: gryzak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. gryzak
Wiktionary
rzecz. gryzak mrz.
czas. gryźć
Wiktionary
1. rodzaj zabawki dla niemowląt przeznaczonej również do gryzienia;
2. świder gryzowy;
3. uzbrojona część robocza narzędzia wiertniczego; gryz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zabawka do gryzienia dla niemowląt
(1.2) przedmiot do gryzienia dla zwierząt
Wiktionary
(1.1) Kupiliśmy silikonowy gryzak dla naszego malucha, bo zaczyna ząbkować.
Wiktionary
rzecz. gryzoń mzw., gryzienie n., ogryzek mrz., odgryzanie n., zdrobn. gryzaczek mrz.
przym. gryzakowy
czas. gryźć
Wiktionary
przymiotnik od: gryzak
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący gryzaka
Wiktionary
rzecz. gryzak mrz.
Wiktionary
maszyna do obróbki metalu lub drewna, wygryzająca w materiale zagłębienia za pomocą gryzu (frezu); frezarka
SJP.pl
w łowiectwie: gałązki miękkich drzew liściastych nasycone solą, przeznaczone dla zajęcy do obgryzania
SJP.pl
przedstawiciel rzędu drobnych owadów posiadających narządy gębowe gryzące; psotnik
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Gryzelda – imię żeńskie pochodzenia germańskiego.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gryzeldy lub z nią związany
SJP.pl
antybiotyk przeciwgrzybiczny
SJP.pl
Gr
Wikipedia
(przestarzale) we Francji: młoda dziewczyna pracująca w domach mody jako ekspedientka, szwaczka, modystka itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) młoda dziewczyna pomagająca we francuskich domach mody
Wiktionary
gryziel stepowy, gryziel zachodni, gryziel tapetnik - gatunki pająka z rodziny gryzielowatych
SJP.pl
gryziel stepowy, gryziel zachodni, gryziel tapetnik - gatunki pająka z rodziny gryzielowatych
SJP.pl
rodzina średniej wielkości pająków; gryziele
SJP.pl
Gr
Wikipedia
o cechach gryzielowatych (rodzina pająków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chwytanie i miażdżenie lub rozrywanie zębami
(1.2) o zwierzętach kąsanie zębami, ranienie żądłem lub innymi narządami
Wiktionary
IPA: ɡrɨˈʑɛ̇̃ɲɛ, AS: gryźė̃ńe
Wiktionary
rzecz. pogryzienie n., odgryzanie n., odgryzienie n., gryzak m., ogryzek mrz., gryzoń mzw.
czas. pogryźć, gryźć ndk.
Wiktionary
(1.2) kąsanie
Wiktionary
skrobipiórek; lekceważąco:
1. urzędnik niższej rangi, szeregowy pracownik biurowy;
2. autor tekstów o małej wartości literackiej; pisarzyna, pismak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) obraź. osoba wykonująca rutynową pracę biurową
Wiktionary
(1.1) Każdy pilot TIE – no, każdy oficer floty – zna rozmaite opowieści o wywiadzie i fikcyjnych historyjkach, produkowanych przez gryzipiórków przy biurkach.
Wiktionary
skrobipiórek; lekceważąco:
1. urzędnik niższej rangi, szeregowy pracownik biurowy;
2. autor tekstów o małej wartości literackiej; pisarzyna, pismak
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. spoż. długa bułka pszenna
Wiktionary
(1.1) bułka francuska, bułka paryska, reg. angielka, kraków|weka., reg. śl. francuz, reg. pozn. kawiorka, reg. baton, reg. bułka wyborowa, reg. bina, reg. bułka kielecka, reg. bułka wrocławska, reg. kawiarka, reg. sztangla, reg. sztangiel, reg. sztangielka, reg. sztangielek
Wiktionary
rząd drobnych owadów o przeobrażeniu niezupełnym, posiadających gryzące przysadki gębowe
SJP.pl
1. pisać niewyraźnie, niestarannie, brzydko;
2. nieudolnie rysować lub kreślić chaotyczne znaki;
3. potocznie: tworzyć marną literaturę
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. nagryzmolić)
(1.1) pisać lub rysować niedbale, nieczytelnie
(1.2) pogard. pisać nieudolne utwory
czasownik zwrotny niedokonany gryzmolić się (dk. nagryzmolić się)
(2.1) być gryzmolonym
Wiktionary
(1.1) Dziecko gryzmoliło kredkami po ścianie.
Wiktionary
rzecz. gryzmoły nmos., gryzmolenie n., gryzmoła ż.
Wiktionary
(1.1) bazgrać
Wiktionary
pogardliwie, żartobliwie: urzędniczka biurowa, literatka
SJP.pl
pogardliwie, żartobliwie: urzędnik biurowy, literat; gryzipiórek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) pot. pogard. lub żart. osoba pisząca niewyraźnie, niestarannie lub tworząca nieudolne rysunki; bazgrała, bazgracz
(1.2) pot. pogard. lub żart. marny literat, dziennikarz lub urzędnik wykonujący pracę biurową; pismak, gryzipiórek
forma rzeczownika.
(2.1) rzad. M. lp. od: gryzmoły
Wiktionary
(1.1) Aby powstał brylant, trzeba szlifować diament, [...] ale w obu przypadkach szlifierz musi być mistrzem, nie zaś gryzmołą działającym w niszy estetycznej [...].
(1.2) Inny wziąść mnie może za trzpiota, lub jęczącego kochanka, inny za zapalonego gryzmołę, któremu Stern i Irwing głowę zawrócili.
(1.2) Zresztą, między panem J. S. a recenzentem Gazety Narodowej zachodzi ta kardynalna różnica, że ten ostatni [...] jest więc „gryzmołą“ z urzędu, podczas gdy pan J S. [...] jest tedy „gryzmołą“ honorowym.
Wiktionary
rzecz. gryzmoły nmos.
czas. gryzmolić ndk., nagryzmolić dk.
Wiktionary
(1.1) bazgrała, bazgracz, pacykarz
(1.2) gryzipiórek, pismak, grafoman, literacina, wierszokleta, szmirus
Wiktionary
bazgranina; potocznie:
1. niestaranne, niewyraźne pismo; esy-floresy, bazgroły, bohomazy;
2. nieudolny rysunek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. pejor. niestaranne, nieczytelne pismo, nierówne litery lub nieudolny, nieporadny rysunek; bazgroły, bazgranina
(1.2) pot. pejor. tekst, utwór literacki lub dokument o niskiej wartości artystycznej lub merytorycznej; piśmidła, bazgranina
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: gryzmoła
(2.2) depr. M. i W. lm. od: gryzmoła
(2.3) M., B. i W. lm. od: gryzmoła
Wiktionary
(1.1) Założył je Henryk Kulesza, kaligraf samouk, [...] gdy uświadomił sobie, że coraz mniej osób jest w stanie rozszyfrować jego gryzmoły na tablicy.
(1.1) Jeżeli policja znajdzie autora namalowanych sprejem gryzmołów, zapłaci on nie tylko za to, lecz także grzywnę.
(1.1) Bardzo proszę z wielką uwagą tę moją gryzmołę czytać, jeśli dojdzie.
(1.2) W jego gryzmołach wciąż pojawiają się pojęcia: Wiara, Krew, Wierność, Dyscyplina, Zadanie, Koleżeństwo [...].
(1.2) Może tak być, że w łapy wraże popadnie ta Jaskrowa pisanina. [...] By nas za te jego gryzmoły nie powiesili wypadkiem.
Wiktionary
rzecz. gryzmoła
czas. gryzmolić ndk., nagryzmolić dk.
Wiktionary
(1.1) bazgroły, bazgranina, mazanina; pot. esy-floresy; żart. hieroglify
(1.2) piśmidła, pisanina, kicz
Wiktionary
przedstawiciel rzędu ssaków mających po jednej parze stale rosnących siekaczy; dwusiekaczowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. jeden z dwudziestu sześciu szwajcarskich kantonów;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
IPA: ɡrɨˈzɔ̃ɲja, AS: gryzõńi ̯a
Wiktionary
rzecz. Gryzon mos., Gryzonka ż.
przym. gryzoński
Wiktionary
przedstawiciel rzędu ssaków mających po jednej parze stale rosnących siekaczy; dwusiekaczowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Rodentia|Bowdich|ref=tak., najbardziej zróżnicowany rząd ssaków;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: gryzoń
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) Skamieniałości gryzoni datuje się na czas od paleocenu, najstarsze pochodzą z Laurazji.
Wiktionary
rzecz. gryzoń mzw.
Wiktionary
zabijający gryzonie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) używany do zabijania gryzoni
Wiktionary
(1.1) Do odszczurzania należy użyć trutkę gryzoniobójczą dostępną w handlu wg następujących norm: na każde 100 m powierzchni użytkowej lokalu - 250 g; w gospodarstwach rolnych do 1 ha - 250 g; w gospodarstwach rolnych powyżej 1 ha – 500 g (…).
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. zgryzota, zmartwienie
Wiktionary
IPA: ɡrɨˈzɔta, AS: gryzota
Wiktionary
w rolnictwie: uprawiać rolę za pomocą glebogryzarki
SJP.pl
o świdrze wiertniczym obrotowym: taki, którego część roboczą stanowią gryzy w postaci krążków, stożków, walców itp.
SJP.pl
przedstawiciel rzędu ssaków mających po jednej parze stale rosnących siekaczy; dwusiekaczowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ssak z rzędu Rodentia, którego wyróżnia para ciągle wzrastających siekaczy;
Wiktionary
(1.1) Chomik jest gryzoniem.
(1.1) Niczym podziemny gryzoń wykopał sobie kilka tuneli, które prowadziły do trzech siedlisk.
(1.1) W wielu miastach populacja tych gryzoni przewyższa ilość mieszkańców danej aglomeracji.
Wiktionary
IPA: ˈɡrɨzɔ̃ɲ, AS: gryzõń
Wiktionary
rzecz. gryz m., gryzak m., gryzonie nmos., gryzienie n.
czas. gryźć ndk., ugryźć dk.
Wiktionary
→ Gryzonia (region w Szwajcarii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gryzonią albo Gryzonami
Wiktionary
rzecz. Gryzonia ż., Gryzon mos.
Wiktionary
1. wywołujący ból, piekący, ostry;
2. przenośnie:
a) złośliwy, zjadliwy;
b) sprawiający przykrość; przejmujący, dokuczliwy
SJP.pl
1. rozrywać coś przy pomocy zębów, wbijać w coś zęby
2. podrażniać, wywoływać swędzenie
3. gryźć się - zamartwiać, rozmyślać nad czymś
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) zatapiać w czymś zęby
(1.2) atakować lub walczyć zębami
(1.3) przen. martwić, niepokoić
czasownik zwrotny
(2.1) zamartwiać się
Wiktionary
(1.1) W lesie widziałam, jak lis gryzł jakieś małe białe zwierzę.
(1.2) Uważaj, ten pies gryzie!
(1.3) Powiedz, co cię gryzie, siedzisz taki markotny.
Wiktionary
IPA: ɡrɨɕt͡ɕ, AS: gryść
Wiktionary
rzecz. gryz m., zgryz m., gryzak m., gryzaczek m., gryzoń nmos./m., gryzienie n., odgryzanie n., ugryzienie n., pogryzienie n.
czas. pogryźć dk., ugryźć dk., zagryźć dk., zgryźć dk.
przym. gryzący
Wiktionary
(1.2) kąsać
Wiktionary
roślina z rodziny traw, której ziarno przetwarzane jest na mąkę, kaszę, paszę; sorgo, durra
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: grzanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: grzanka
Wiktionary
IPA: ɡʒãˈnɛt͡ʃka, AS: gžãnečka
Wiktionary
rzecz. grzanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) podwyższanie temperatury czegoś
(1.2) pot. utrzymywanie funkcjonowania centralnego ogrzewania
(1.3) pot. narkotyzowanie się lub upijanie alkoholem
Wiktionary
(1.1) Skończ już z tym nocnym grzaniem wody!
Wiktionary
rzecz. grzejnik mrz., grzaniec mzw./mrz.
czas. grzać ndk.
Wiktionary
gorący napój alkoholowy z czerwonego wina lub piwa; grzanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) kulin. grzane wino, często z przyprawami
(1.2) kulin. grzane piwo, często z przyprawami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. grzejnik m., grzanka ż., grzanie n.
czas. grzać ndk.
przym. grzejny, grzewczy, grzejnikowy
Wiktionary
1. podsuszony, przyrumieniony kawałek chleba; tost;
2. grzany krupnik (alkohol)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kromka chleba przyrumieniona z obu stron
(1.2) przyrumienione pieczywo pokrojone w kostkę z dodatkiem przypraw lub bez
(1.3) zob. grzaniec.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Moją ulubioną zupą jest cebulowa z grzankami.
Wiktionary
IPA: ˈɡʒãnka, AS: gžãnka
Wiktionary
czas. grzać
rzecz. grzanie n., grzaniec m.
:: zdrobn. grzaneczka ż.
Wiktionary
(1.1) tost
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik odczasownikowy
(1.1) poddany działaniu ciepła
Wiktionary
czas. grzać ndk., ogrzać dk., ogrzewać ndk.
Wiktionary
1. wydzielać ciepło, ogrzewać
2. jechać szybko samochodem
3. bić się
4. grzać się - pocić się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) podwyższać wysoko temperaturę czegoś
(1.2) czynić cieplejszym
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) wydzielać ciepło
(2.2) pot. zadawać ciosy czy strzały
(2.3) pot. poruszać się szybko
(2.4) pot. pić niemałe ilości alkoholu
czasownik zwrotny niedokonany grzać się
(3.1) poddawać się działaniu ciepła
(3.2) być grzanym (1.2)
(3.3) psuć się z powodu za wysokiej temperatury
(3.4) zool. być w stanie podniecenia płciowego
(3.5) pot. atakować się nawzajem
Wiktionary
rzecz. grzanie n., grzałeczka ż., grzałka ż., grzaniec mrz., grzanka ż., ogrzewanie n., dogrzanie n.
czas. dogrzać, nagrzać, ogrzać, podgrzać, przegrzać, wygrzać
przym. grzewczy, grzany
Wiktionary
(1.1) gotować, warzyć
(1.2) ocieplać, ogrzewać, rozgrzewać
(2.1) ocieplać, parzyć, rozgrzewać
(2.2) bić, strzelać, uderzać
(2.3) mknąć
(2.4) łoić
(3.5) bić się, łoić się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: grzałka
Wiktionary
rzecz. grzałka ż., grzejnik m., grzanie n.
czas. grzać ndk.
Wiktionary
podręczny przyrząd do podgrzewania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zanurzane w wodzie, proste kuchenne urządzenie elektryczne do przygotowywania wrzątku
(1.2) techn. element grzewczy urządzenia;
Wiktionary
Grzałka – urządzenie służące do grzania, występujące zwykle jako element urządzenia technicznego, szczególnie grzejnego.
Wikipedia
(1.1) Po uzyskaniu zgody mamy, pewnego popołudnia przyjaciółki zataszczyły na wieżę piecyk elektryczny, materac dmuchany, koce, lampę, adapter „Mister Hit”, stos płyt, garnek, grzałkę do wody, paczkę herbaty, cukier, łyżeczki, kubki – no, i oczywiście, książki i zeszyty.
(1.2) Głównym elementem budowy czajnika jest grzałka.
Wiktionary
IPA: ˈɡʒawka, AS: gžau̯ka
Wiktionary
rzecz. grzanie n., ogrzewanie n., ogrzanie n., nagrzewnica ż., grzejnik m., ogrzewacz m., rozgrzewanie n., rozgrzanie n., rozgrzewka ż.
:: zdrobn. grzałeczka ż.
czas. grzać ndk., ogrzać dk., ogrzewać ndk., rozgrzewać ndk., rozgrzewać dk.
przym. grzejny, grzewczy, grzejnikowy
Wiktionary
(1.1) grzałka nurkowa
Wiktionary
zdrobnienie od: grzbiet
SJP.pl
pływak, specjalista w stylu grzbietowym
SJP.pl
pływaczka, specjalistka w stylu grzbietowym
SJP.pl
pływak, specjalista w stylu grzbietowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zool. anat. część tułowia u zwierząt, przeciwna do strony brzusznej
(1.2) pot. plecy
(1.3) górna lub tylna część podłużnej rzeczy
(1.4) część łańcucha górskiego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ten koń nie ma na grzbiecie siodła.
(1.3) Ta książka ma zniszczony grzbiet.
Wiktionary
IPA: ɡʒbʲjɛt, AS: gžbʹi ̯et
Wiktionary
rzecz. grzbietowiec m., grzbietówka ż.
:: zdrobn. grzbiecik m.
przym. grzbietowy
Wiktionary
(1.1) garb, stpol. chrzept
(1.3) krawędź, kalenica
Wiktionary
w pływaniu: leżąc na plecach i zataczając rękami koła do tyłu
SJP.pl
ręczna piła do drewna z brzeszczotem usztywnionym stalową taśmą
SJP.pl
trzmiel grzbietoplamy - gatunek trzmiela
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. samolot jednopłatowy o skrzydłach umieszczonych na wysokości górnej powierzchni kadłuba
Wiktionary
Grzbietopłat – statek powietrzny w układzie jednopłata o skrzydłach zamocowanych w górnej części kadłuba, ale nie wystających powyżej jego obrysu w rzucie bocznym. W tym układzie skrzydło jest zamocowane niżej niż w górnopłacie a wyżej niż w średniopłacie.
Wikipedia
rodzina płazów bezogonowych; grzbietorody, bezjęzykowe, żaby bezjęzyczne
SJP.pl
Grzbietorodowate, żaby bezjęzyczne, bezjęzykowe, grzbietorody (Pipidae) – rodzina płazów z rzędu płazów bezogonowych (Anura). W obrębie tej rodziny wyróżnia się 4 rodzaje i 41 gatunków.
Wikipedia
wodny płaz bezogonowy; żaba bezjęzyczna
SJP.pl
wodny płaz bezogonowy; żaba bezjęzyczna
SJP.pl
środowiskowo: zawodnik pływający stylem grzbietowym
SJP.pl
przymiotnik od: grzbiet
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) anat. dotyczący grzbietu
Wiktionary
IPA: ɡʒbʲjɛˈtɔvɨ, AS: gžbʹi ̯etovy
Wiktionary
rzecz. grzbiet mrz.
przysł. grzbietowo
Wiktionary
1. pasek tektury do usztywniania grzbietu książki;
2. dawniej: strzelba myśliwska
SJP.pl
Grzbietówka – pasek kartonu (dawniej drewna) stosowany jako wewnętrzne usztywnienie grzbietu książki w procesie oprawy, również określenie na sam karton do tworzenia grzbietówki.
Dzięki zastosowaniu grzbietówki po otwarciu woluminu grzbiet nie przylega do bloku, co zapobiega jego pękaniu, jak to ma miejsce przy ściśle przylegającym grzbiecie.
Wikipedia
lekceważąco o niedorosłym człowieku, zwłaszcza chłopcu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. żart. małe dziecko
(1.2) posp. pogard. stary mężczyzna
(1.3) posp. osoba o gburowatym usposobieniu
Wiktionary
(1.2) Ten stary grzdyl znowu nie zamknął furtki!
Wiktionary
czas. grzdylnąć dk.
Wiktionary
Grzebacz ("Scalopus") – rodzaj ssaków z podrodziny kretów (Talpinae) w obrębie rodziny kretowatych (Talpidae).
Wikipedia
rodzina owadów błonkoskrzydłych podobnych do os
SJP.pl
Grzebaczowate (Sphecidae) – rodzina owadów z rzędu błonkówek. Jedna z rodzin tradycyjnie zaliczanych do grzebaczy, obecnie zgrupowanych w nadrodzinie Apoidea. W Polsce występuje około 230 gatunków.
Wikipedia
o cechach grzebaczowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
narzędzie do poruszania paliwem w palenisku lub usuwania części spalonych; pogrzebacz, ożóg
SJP.pl
część w kurniku, o podłodze wysypanej ściółką, przeznaczona do grzebania w poszukiwaniu wysypywanego tam ziarna, zmuszająca kury do ruchu
SJP.pl
1. miejsce przeznaczone do grzebania martwych zwierząt; grzebisko, grzebowisko;
2. sklep lub jego część, gdzie można samodzielnie wybierać towar spośród wielu podobnych, przeważnie tanich; grzebalnik
SJP.pl
1. ogół spraw związanych z organizacją pogrzebów;
2. żartobliwie: grzebanie w czymś
SJP.pl
1. dawniej: miejsce grzebania zwłok; grzebalisko;
2. żartobliwie: sklep lub jego część, gdzie można samodzielnie wybierać towar spośród wielu podobnych, przeważnie tanich; grzebalnia
SJP.pl
dotyczący obrzędu grzebania zmarłych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z grzebaniem (pochówkiem) ciała, dotyczący grzebania ciała
Wiktionary
rzecz. grzebanie n., pogrzeb mrz., pogrzebanie n., pogrzebisko n.
czas. grzebać ndk., pogrzebać dk.
przym. pogrzebowy
przysł. pogrzebowo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|grzebać.
Wiktionary
IPA: ɡʒɛˈbãɲɛ, AS: gžebãńe
Wiktionary
rzecz. pogrzeb m., pogrzebacz m., pogrzebanie n., grzebiące nmos.
czas. grzebać ndk., pogrzebać dk.
przym. grzebalny
przysł. pogrzebowo
Wiktionary
rozgarniać coś lub przerzucać, szukając czegoś
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) rozgarniać, np. ziemię
(1.2) chować zmarłego do grobu lub zajmować się grabarstwem
(1.3) szukać czegoś rozgarniając coś lub przerzucając
Wiktionary
(1.2) Pani zabija pana, zabiwszy grzebie w gaju.
(1.5) No a ten na motorze będzie go naprawiał, grzebiąc przy silniku. Kogo może zainteresować jakiś facet grzebiący przy swojej emzetce?
(2.1) Przestań się grzebać i lepiej się sprężaj!
Wiktionary
IPA: ˈɡʒɛbat͡ɕ, AS: gžebać
Wiktionary
rzecz. grzebień m., pogrzeb m., pogrzebacz m., grzebała m./ż., grzebowisko n., grzebiące nmos., grzebanie n., pogrzebanie n.
czas. grześć ndk., pogrześć dk., pogrzebać dk., rozgrzebywać ndk., rozgrzebać dk., zagrzebywać ndk., zagrzebać dk., przegrzebywać ndk., przegrzebać dk.
przym. grzebalny, grzebieniasty, pogrzebowy
Wiktionary
(1.2) chować
(2.1) guzdrać się
Wiktionary
rozgarniać coś lub przerzucać, szukając czegoś
SJP.pl
1. dawniej: jaskółka brzegówka; brzegówka;
2. regionalnie: kura
SJP.pl
przymiotnik od: grzebieniarz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub pracą grzebieniarza, dotyczący grzebieniarza lub grzebieniarstwa
Wiktionary
rzecz. grzebieniarz mos., grzebieniarstwo n., grzebień mrz., grzebyk mrz.
Wiktionary
dawniej: wytwórca lub sprzedawca grzebieni
SJP.pl
1. mający kształt grzebienia;
2. mający grzebień
SJP.pl
kępkowa trawa barwy żółtozielonej, pospolita w całej Europie, porastająca łąki, pastwiska i przydroża
SJP.pl
Grzebienica ("Cynosurus" L.) – rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych. Należy do niego 8–11 gatunków występujących w północnej Afryce, Europie i południowo-zachodniej Azji. W Polsce występuje grzebienica pospolita ("Cynosurus cristatus"), przejściowo dziczeje także grzebienica najeżona ("Cynosurus echinatus").
Wikipedia
podobny do grzebienia
SJP.pl
zwykle w liczbie mnogiej: ptak posiadający rozbudowany grzebień, kostną listwę wzdłuż mostka, będącą zaczepem mięśni piersiowych
SJP.pl
Grzebieniowiec ("Ctenidium" (Schimp.) Mitt.) – rodzaj mchu należący do rodziny gajnikowatych ("Hylocomiaceae" M. Fleisch.). Liczy około 21 gatunków szeroko rozpowszechnionych na świecie, występujących w strefie umiarkowanej i tropikalnej, z koncentracją w południowo-wschodniej Azji.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: grzebień
SJP.pl
wieś w Polsce w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim
SJP.pl
Grzebienisko – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Duszniki.
Wikipedia
1. przyrząd do czesania lub układania włosów;
2. wypustka na głowie i dziobie u niektórych ptaków;
3. górna, wystająca część hełmu lub szyszaka;
4. u capa kozicy: długa, gęsta sierść wzdłuż grzbietu;
5. grzebień fali - grzbiet fali
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fryzj. przyrząd do czesania, rozczesywania włosów;
(1.2) fryzj. przyrząd do upinania włosów
(1.3) ornit. mięsisty czerwony wyrostek na głowie i dziobie niektórych ptaków; także zębate wyrostki wzdłuż grzbietu i ogona gadów
(1.4) anat. wystający, zgrubiały fragment kości, miejsce przyczepu mięśni lub błon międzykostnych;
(1.5) archit. ażurowy element dekoracyjny umieszczany na kalenicy dachu lub okapie;
(1.6) techn. narzędzie lub element urządzenia kształtem przypominające grzebień (1.1)
(1.7) łow. długa, gęsta sierść wzdłuż grzbietu capa kozicy
(1.8) hist. wojsk. górna, wystająca część hełmu lub szyszaka
(1.9) kulin. rodzaj ciastka w kształcie koguciego grzebienia (1.3)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przeczesz włosy grzebieniem.
(1.1) W moim grzebieniu połamały się zęby, więc musiałam go wyrzucić.
Wiktionary
IPA: ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ, AS: gžebʹi ̯ė̃ń
Wiktionary
rzecz. grzebieniarstwo n.
:: zdrobn. grzebyk m., grzebyczek m.
czas. grzebać ndk.
przym. grzebieniowy, grzebieniasty, grzebieniarski
Wiktionary
(1.3) grzebyk
Wiktionary
roślina zielna, krzew lub półkrzew z rodziny szarłatowatych; celozja
SJP.pl
miejsce przeznaczone do grzebania martwych zwierząt; grzebalnia, grzebowisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
grzebiuszka ziemna - bezogonowy płaz prowadzący nocny tryb życia, w Polsce chroniony; huczek
SJP.pl
rodzina zwierząt z rzędu płazów bezogonowych
SJP.pl
Grzebiuszkowate, huczki (Pelobatidae) – monotypowa rodzina płazów z rzędu płazów bezogonowych (Anura).
Wikipedia
o cechach grzebiuszkowatych (rodzina zwierząt)
SJP.pl
gatunek niewielkiego ptaka wędrownego z rodziny jaskółkowatych; brzegówka, grzebółka
SJP.pl
rozgarniać coś lub przerzucać, szukając czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Galliformes|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) Przepiórowate i perlice należą do grzebiących.
Wiktionary
rzecz. grzebak mrz., grzebanie n.
czas. grzebać ndk.
Wiktionary
(1.1) kuraki
Wiktionary
rozgarniać coś lub przerzucać, szukając czegoś
SJP.pl
teren przeznaczony do zakopania zwłok zwierząt
SJP.pl
potocznie: człowiek powolny
SJP.pl
grzebyczak żółtawy - gatunek chrząszcza z rodziny czarnuchowatych
SJP.pl
zdrobnienie od: grzebyk
SJP.pl
potocznie: mały grzebień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mały grzebień
(1.2) ent. ktenidium
Wiktionary
Grzebyk, grzebykowiec, plewikwiat ("Achyranthes") – rodzaj roślin z rodziny szarłatowatych ("Amaranthaceae"). Obejmuje 6–11 gatunków występujących w strefie tropikalnej i subtropikalnej Afryki i Azji, jeden gatunek sięga Europy, jeden ("A. arborescens") występuje na wyspie Norfolk.
Wikipedia
rzecz. grzebień m., grzebieniarstwo n., grzebieniarz m., grzebieniowiec m.
przym. grzebieniowy, grzebieniasty, grzebieniowaty, grzebieniarski
Wiktionary
zaciosek grzebykoczułki - gatunek chrząszcza z rodziny sprężykowatych
SJP.pl
wyschlik grzebykorożny - gatunek chrząszcza z rodziny kołatkowatych
SJP.pl
przypominający mały grzebień
SJP.pl
przymiotnik od: grzebyk
SJP.pl
uczynek wykraczający przeciw jakimś normom postępowania, np. zasadom podanym w Biblii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii;
Wiktionary
Grzech – przekroczenie norm religijnych. W religiach, w których Bóg jest bytem osobowym, jak judaizm i chrześcijaństwo, grzech oznacza dobrowolne zerwanie przymierza z Bogiem poprzez dokonanie złego czynu.
Wikipedia
(1.1) Brzydzi się grzechem człowiek prawy i dobroduszny.
(1.1) Przed śmiercią postanowiła wyznać wszystkie grzechy.
Wiktionary
IPA: ɡʒɛx, AS: gžeχ
Wiktionary
rzecz. grzesznik mos., grzesznica ż., grzeszenie n., rozgrzeszenie n., rozgrzeszanie n., grzeszność ż.
:: zdrobn. grzeszek m.
czas. grzeszyć ndk., zgrzeszyć dk., rozgrzeszać ndk., rozgrzeszyć dk.
przym. grzeszny, grzechowy
przysł. grzesznie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. odgłos uderzających o coś twardych przedmiotów;
2. odgłos strzelaniny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) terkotliwy dźwięk twardych przedmiotów obijających się o ścianki zamkniętego pojemnika
(1.2) odgłos wystrzałów
Wiktionary
(1.1) Spod suchych liści doszedł nas cichy grzechot.
Wiktionary
rzecz. grzechotanie n., grzechotka ż., grzechotnik mzw., grzechotniki lm nm., grzechotnikowate lm nm.
czas. grzechotać ndk., zagrzechotać dk.
przym. grzechotliwy
Wiktionary
(1.1) grzechotanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dźwięk wydawany przez drobne przedmioty uderzające rytmicznie w ścianki zamkniętego pojemnika
(1.2) poruszanie instrumentem lub przedmiotem w celu wytworzenia grzechotu
Wiktionary
(1.1) Piłka została zmodyfikowana tak, by wydawała dźwięki dzwonienia lub grzechotania.
(1.1) Hałas podobny do klikania lub grzechotania wytwarzany jest przez terkotkę.
(1.2) Grzechotanie zabawką przez małego Krzysia doprowadzało go do szaleństwa.
(1.2) Klap, klap. Stukot kopyta, turkot kół, długi, rytmiczny łańcuch łoskotu na skręcie i szybkie grzechotanie po kamieniach: to jest coś, co się rozwija jak kłębek i dąży w oddalenie.
Wiktionary
rzecz. grzechot mrz., grzechotka ż., grzechotnik mzw., grzechotniki lm nm., grzechotnikowate lm nm.
czas. grzechotać ndk., zagrzechotać dk.
przym. grzechotliwy
Wiktionary
(1.1) grzechot
Wiktionary
wydawać lub powodować wydawanie odgłosu strzałów lub uderzających o coś twardych przedmiotów
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zagrzechotać)
(1.1) wydawać z siebie grzechot
(1.2) wywoływać grzechotanie przez poruszanie instrumentem lub przedmiotem
Wiktionary
(1.1) Z głębokości wielkich domów / ślepe kraby wyszły, / a za nimi grzechotały ogony / rude jak lisy.
(1.1) Trzeszczą w nich stawy i kości grzechoczą, / Z uszu im piasek się sypie, / Żwir zgrzyta w płucach, a jednak ochoczo / Tańcują sobie na stypie.
(1.2) Dzieci grzechocą terkotkami, biegając po sieni.
Wiktionary
rzecz. grzechot mrz., grzechotanie n., grzechotka ż., grzechotnik mzw., grzechotniki lm nm., grzechotnikowate lm nm.
czas. zagrzechotać dk.
przym. grzechotliwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. pot. instrument perkusyjny z pojemnikiem zawierającego małe przedmioty wydającymi dźwięki przy potrząsaniu
(1.2) rodzaj zabawki dla niemowląt grzechoczącej przy potrząsaniu
(1.3) techn. pot. przyrząd służący do ręcznego napędzania narzędzia wyposażony w mechanizm zapadkowy
(1.4) zool. zakończenie ogona grzechotnika grzechoczące przy potrząsaniu
Wiktionary
(1.1) Stojący człowiek trzymał ręce, wzniesione nad głową, i potrząsał grzechotką, wydającą głuche, warczące dźwięki.
(1.2) Mój dwunastoletni syn bawi się grzechotką młodszej siostry. To jest bardzo dziwne.
Wiktionary
IPA: ɡʒɛˈxɔtka, AS: gžeχotka
Wiktionary
rzecz. grzechot mrz., grzechotnik mzw., grzechotanie n., grzechotnikowate nmos., grzechotniki nmos.
czas. grzechotać ndk., zagrzechotać dk.
przym. grzechotliwy
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk szczyrkowka
Wiktionary
przypominający głos grzechotki; grzechoczący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wydający grzechot, podobny do grzechotania
Wiktionary
(1.1) Nie udaje mu się zgrać ruchów, raz jednym, raz drugim paluchem dziabie w skraj talerza, skorupa przechyla się i dygocze, hula po stole w grzechotliwym tańcu.
Wiktionary
rzecz. grzechot mrz., grzechotanie n., grzechotka ż., grzechotnik mzw., grzechotniki lm nm., grzechotnikowate lm nm.
czas. grzechotać ndk., zagrzechotać dk.
Wiktionary
jadowity wąż z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) herp. wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona;
Wiktionary
(1.1) Grzechotnika możesz spotkać w Ameryce i Azji.
Wiktionary
IPA: ɡʒɛˈxɔtʲɲik, AS: gžeχotʹńik
Wiktionary
rzecz. grzechotniki nmos., grzechotnikowate nmos., grzechot mrz., grzechotka ż., grzechotanie n.
czas. zagrzechotać, grzechotać ndk.
przym. grzechotliwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. herp. nazwa systematyczna|Crotalinae|Oppel|ref=tak., podrodzina jadowitych węży z rodziny żmijowatych;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) W części policzkowej grzechotniki posiadają receptory ciepła.
Wiktionary
rzecz. grzechot mrz., grzechotanie n., grzechotka ż., grzechotnik mzw., grzechotnikowate lm nm.
czas. grzechotać ndk., zagrzechotać dk.
przym. grzechotliwy
Wiktionary
(1.1) grzechotnikowate
Wiktionary
rodzina węży jadowitych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. herp. nazwa systematyczna|Crotalinae|Oppel|ref=tak., podrodzina jadowitych węży z rodziny żmijowatych;
Wiktionary
(1.1) U grzechotnikowatych występują receptory ciepła.
Wiktionary
rzecz. grzechot mrz., grzechotanie n., grzechotka ż., grzechotnik mzw., grzechotniki lm nm.
czas. grzechotać ndk., zagrzechotać dk.
przym. grzechotliwy
Wiktionary
(1.1) grzechotniki
Wiktionary
o cechach grzechotnikowatych (rodzina węży)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: dotyczący grzechu, związany z grzechem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. rel. dotyczący grzechu, związany z grzechem
Wiktionary
(1.1) Panie Jezu, Sługo Pański, […]. Tak jak woda obmywa brud naszych ciał, tak Twoja krew oczyszcza nas z wszelkiej winy i zmazy grzechowej.
Wiktionary
rzecz. grzech mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
skrót od: grzecznościowy (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
ironicznie: przesadna grzeczność, układność
SJP.pl
ironicznie: człowiek przesadnie grzeczny, układny; grzeczniś
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób grzeczny
Wiktionary
rzecz. grzeczność ż., grzeczności nmos.
przym. grzeczny, grzeczniutki, grzecznościowy
Wiktionary
(1.1) uprzejmie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: grzecznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: grzeczny
SJP.pl
stawać się grzecznym lub grzeczniejszym
SJP.pl
zdrobnienie od: grzeczny; grzeczniutki, grzeczniusi
SJP.pl
zdrobnienie od: grzeczny; grzeczniutki, grzeczniuchny
SJP.pl
zdrobnienie od: grzeczny; grzeczniuchny, grzeczniusi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: grzeczny
Wiktionary
(1.1) Wrócili więc do lansowania grzeczniutkiego wizerunku piosenkarki.
Wiktionary
IPA: ɡʒɛt͡ʃʲˈɲutʲci, AS: gžečʹńutʹḱi
Wiktionary
rzecz. grzeczność ż.
przysł. grzeczniutko, grzecznie
przym. grzeczny
Wiktionary
ironicznie: człowiek przesadnie grzeczny, układny; grzeczniak
SJP.pl
zachowanie będące wyrazem uprzejmości
SJP.pl
przymiotnik od: grzeczność
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który charakteryzuje się grzecznością; taki, od którego wymagana jest grzeczność
Wiktionary
(1.1) Pewnego dnia, gdy mówiliśmy o zwrotach grzecznościowych, zamiast „na zdrowie” powiedziałem „smacznego” - oczywiście było dużo śmiechu.
Wiktionary
IPA: ˌɡʒɛt͡ʃnɔɕˈt͡ɕɔvɨ, AS: gžečnośćovy
Wiktionary
rzecz. grzeczność
przym. grzeczny
przysł. grzecznie
Wiktionary
(1.1) kulturalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uprzejmy sposób zachowania
(1.2) pot. posłuszne zachowanie dziecka
(1.3) przysługa
(1.4) grzeczności uprzejme słowa i gesty, komplementy
Wiktionary
(1.1) Bez jaj, Katrine, bez jaj, mam tak stać i z grzeczności nic nie mówić, kiedy widzę to, co widzę?
Wiktionary
IPA: ˈɡʒɛt͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: gžečność
Wiktionary
przym. grzeczny, grzeczniutki, grzecznościowy, ugrzeczniony
przysł. grzecznie, grzeczniutko, grzecznościowo
Wiktionary
(1.1) galanteria, kindersztuba, kurtuazyjność, polor, szarmanckość, uprzejmość
(1.2) posłuszeństwo, potulność, układność, uległość; pot. spolegliwość
(1.3) pójście na rękę, przysługa
(1.4) uprzejmości, komplementy
Wiktionary
dobrze wychowany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o dziecku: taki, który jest posłuszny, spokojny, miły, dobry
(1.2) taki, który jest dobrze wychowany, jest uprzejmy, układny; taki, który jest dowodem dobrego wychowania, uprzejmości
(1.3) stpol. do rzeczy, dorzeczny
Wiktionary
(1.1) Młodzież w Jarosławiu jest na ogół grzeczna, ale, jak wszędzie, zdarzają się wyjątki.
Wiktionary
IPA: ˈɡʒɛt͡ʃnɨ, AS: gžečny
Wiktionary
rzecz. grzeczność ż., grzeczności nmos.
czas. ugrzecznić
przym. grzeczniutki, grzecznościowy
przysł. grzecznie, grzeczniutko
Wiktionary
(1.2) kulturalny, uprzejmy; gw. Śląsk Cieszyński spusobny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) geogr. wieś w Polsce, w gminie Chełmża, w województwie kujawsko-pomorskim;
Wiktionary
– imię męskie pochodzące poprzez łacińską formę "Gregorius" od greckiego "Gregorios", wywodzącego się ze słowa γρηγορέω oznaczającego 'być czujnym'. W formie łacińskiej użyte pierwszy raz przez papieża Grzegorza I, doktora kościoła.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Grzegorz i jestem informatykiem spod Wrocławia.
(1.1) Płyta Grzegorza leży na parapecie, pomyślałem o oddaniu jej już rano.
(1.1) Pracuję wspólnie z Grzegorzem.
Wiktionary
IPA: ˈɡʒɛɡɔʃ, AS: gžegoš
Wiktionary
rzecz. Grzegorzowa ż., Grzegorzówna ż., Grzegorzostwo lm m., Grzesiowa ż., Grzesiówna ż., Grześkowa ż., Grześkówna ż., Grzegorzowice nmos., Grzegorze nmos., Grzegorzew m., Grzegorzewice nmos., Grzegorzewo n., gregorianki nmos., Grzegórzki nmos., Gregorianum n., Grzegorzówka ż., Grześkówka ż.
:: zdrobn. Grześ m., Grzesio m., Grzesiek m.
:: zgrub. Grzech m.
przym. Grzegorzowy, Grzesiowy, gregoriański, grzegorzewski, grzegorzówkowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Grześ, Grzesio, Grzesiek; zgrub. Grzech; zdrobn. reg. śl. Gielo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Grzegorzew – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kolskim, siedziba gminy Grzegorzew, nad rzeką Rgilewką, na Wysoczyźnie Kłodawskiej. Dawniej miasto duchowne; uzyskał lokację miejską przed 1339 rokiem, zdegradowany w 1870 roku. W końcu XVI wieku jako miasto arcybiskupstwa gnieźnieńskiego leżało w powiecie łęczyckim województwa łęczyckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu wileńskim.
Wiktionary
Grzegorzewo (lit. "Grigiškės") – miasto na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie miejskim Wilno, w gminie Grzegorzewo, położone około 17 km od centrum Wilna.
W mieście znajduje się największa litewska fabryka papieru i produktów z drewna Grigeo.
Wikipedia
przym. grzegorzewski
rzecz. Grzegorz mos./mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: Grzegorzew
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Grzegorzewa, związany z Grzegorzewem
(1.2) dotyczący Grzegorzewa, związany z, Grzegorzewem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Grzegorz mos./mrz., Grzegorzew m., grzegorzewianin m., grzegorzewianka ż.
Wiktionary
Grzegorz z małżonką; Grzegorzowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w gminie Rudnik, w województwie śląskim;
(1.2) geogr. wieś w Polsce, w gminie Waśniów, w województwie świętokrzyskim;
(1.3) geogr. zob. Grzegorzowice Małe.
(1.4) geogr. zob. Grzegorzowice Wielkie.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nazywam się Konrad i pochodzę z Grzegorzowic, choć mieszkam w Krakowie.
Wiktionary
IPA: ˌɡʒɛɡɔʒɔˈvʲit͡sɛ, AS: gžegožovʹice
Wiktionary
rzecz. Grzegorz m.
Wiktionary
Grzegorz z małżonką; Grzegorzostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Grzegorza lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Grzegorza
Wiktionary
(1.1) Honorata widziała Grzegorzowe auto na parkingu koło kościoła.
Wiktionary
rzecz. Grzegorz mos., Grzesiek mos., Grześ mrz./mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Grzegrzółki (dawniej "Kukukswalde, Camalwen") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Pasym.
W latach 1954–1957 wieś należała i była siedzibą władz gromady Grzegrzółki, po jej zniesieniu w gromadzie Pasym. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Grzegórzki
SJP.pl
dzielnica w śródmieściu Krakowa
SJP.pl
Ta strona dotyczy historycznej dzielnicy Krakowa. Zobacz też: Grzegórzki – wieś w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nidzickim, w gminie Nidzica oraz Dzielnica II Grzegórzki – dzielnica Krakowa.
Grzegórzki – dawna wieś podkrakowska. Obecnie wchodzi w skład krakowskiej dzielnicy II Grzegórzki, na wschód od centrum miasta.
Wikipedia
dawniej: worek gumowy lub blaszane naczynie napełniane gorącą wodą, stosowane do rozgrzewania ciała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) woreczek lub saszetka do ogrzewania dłoni lub stóp
Wiktionary
dział przemysłu zajmujący się projektowaniem, produkcją i zastosowaniem grzejników
SJP.pl
1. urządzenie do ogrzewania;
2. grzejnik konwekcyjny - grzejnik centralnego ogrzewania; konwektor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie do ogrzewania pomieszczeń
(1.2) slang. osoba uzależniona od narkotyków
Wiktionary
Gr
Wikipedia
przym. grzejnikowy, grzejny, grzewczy
rzecz. grzanie n., grzałeczka ż., grzaniec mrz., grzałka ż., nagrzewnica ż.
Wiktionary
(1.1) kaloryfer, piecyk
(1.2) ćpun, narkoman
Wiktionary
przymiotnik od: grzejnik
SJP.pl
dający ciepło, podnoszący temperaturę
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Grzenia – kaszubski dobrotliwy duch będący opiekunem snu oraz sennych marzeń. Usypia zmęczonych ludzi i budzi ich rześkimi.
Grzenia opiekował się także zwierzętami, dzikimi i domowymi. Późną jesienią mieszkał w głębokich lasach i czuwał nad hibernującymi zwierzętami.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Grzegorz (imię męskie); Grześ, Grzesio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od Grzegorz
Wiktionary
(1.1) Zaniosłam Grześkowi trochę rosołu do szpitala.
Wiktionary
rzecz. Grześ m., Grzegorz mrz./mos.
Wiktionary
(1.1) Grześ, Grzesiu
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Grzegorz (imię męskie); Grześ, Grzesiek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: Grzegorz
Wiktionary
(1.1) Krzesio może pożyczać komiksy od Grzesia.
Wiktionary
IPA: ˈɡʒɛɕɔ, AS: gžeśo
Wiktionary
rzecz. Grzegorz m., Grzesiek m., Grześ m., Grzesiu mos.
Wiktionary
(1.1) Grzesiek, Grześ
Wiktionary
Grześ z małżonką
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Grzesia lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gwara. zdrobn. od: Grzegorz
forma rzeczownika.
(2.1) W. lp. od: Grzesio i Grześ
Wiktionary
(1.1) Czekaliśmy już tylko, aż przyjdą Grzesiu z Celinką.
Wiktionary
rzecz. Grzegorz m., Grzesio m., Grześ m.
Wiktionary
(1.1) Grześ, Grzesio
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: grzech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) drobne przewinienie, mały grzech, zdrobn. od: grzech
Wiktionary
rzecz. grzech m., grzeszenie n., grzesznik m., grzesznica ż.
czas. grzeszyć ndk., zgrzeszyć dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|grzeszyć.
Wiktionary
IPA: ɡʒɛˈʃɛ̃ɲɛ, AS: gžešẽńe
Wiktionary
czas. grzeszyć ndk.
rzecz. grzeszność ż., grzeszek m., grzesznica ż., grzech
przysł. grzesznie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. grzeszna osoba płci żeńskiej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɡʒɛʃʲˈɲit͡sa, AS: gžešʹńica
Wiktionary
rzecz. grzech m., grzeszek m., grzeszność ż., grzeszenie n.
:: fm. grzesznik m.
czas. grzeszyć ndk., zgrzeszyć dk.
przym. grzeszny
przysł. grzesznie
Wiktionary
kobieta, która popełnia grzechy; grzesznica
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób grzeszny
Wiktionary
rzecz. grzeszność ż., grzech m., grzeszenie n., grzesznik m., grzesznica ż.
czas. grzeszyć ndk.
przym. grzeszny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: grzesznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: grzeszny; bardziej grzeszny
SJP.pl
osoba popełniająca grzechy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto grzeszy
Wiktionary
(1.1) Mówił pan, że dosłownie lada tydzień nastąpi koniec świata, że zstąpią archaniołowie z ognistymi mieczami i będą ścinać głowy grzeszników.
Wiktionary
IPA: ˈɡʒɛʃʲɲik, AS: gžešʹńik
Wiktionary
rzecz. grzech m., grzeszek m.
:: fż. grzesznica ż.
czas. grzeszyć ndk.
przym. grzeszny
przysł. grzesznie
Wiktionary
(1.1) zbłąkana owca, zbłąkana owieczka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co grzeszne; cecha tego, kto grzeszny
Wiktionary
rzecz. grzech m., grzeszenie n., grzesznik m., grzesznica ż.
czas. grzeszyć ndk.
przym. grzeszny
przysł. grzesznie
Wiktionary
(1.1) niemoralność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) popełniający grzechy; taki, który czyni rzeczy złe, niewłaściwe, niedobre, niemoralne
(1.2) będący grzechem
Wiktionary
(1.1) Nie zadawaj się z tą grzeszną kobietą!
(1.2) Tonę w grzesznych myślach, jak wyjść z tego bagna?
Wiktionary
IPA: ˈɡʒɛʃnɨ, AS: gžešny
Wiktionary
rzecz. grzech m., grzeszność ż., grzesznik m., grzesznica ż.
przysł. grzesznie
czas. grzeszyć ndk.
Wiktionary
1. dopuszczać się grzechu, złego uczynku;
2. odznaczać się czymś ujemnym
SJP.pl
czasownik
(1.1) rel. popełniać grzech, łamać zasadę (najczęściej moralną) narzuconą przez dany system religijny
Wiktionary
(1.1) Spowiadam się Bogu wszechmogącemu i wam wszystkim, że zgrzeszyłem.
Wiktionary
IPA: ˈɡʒɛʃɨt͡ɕ, AS: gžešyć
Wiktionary
rzecz. grzech m., grzeszek m., grzesznik m., grzesznica ż., grzeszność ż., grzeszenie n.
przym. grzeszny
przysł. grzesznie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ogrzewaniem budynków
Wiktionary
(1.1) Sezon grzewczy już rozpoczął się, a kaloryfery wciąż zimne.
Wiktionary
IPA: ˈɡʒɛft͡ʃɨ, AS: gžefčy
Wiktionary
rzecz. grzejnik mrz., nagrzewnica ż., grzałka ż., grzanie n., ogrzewanie n., grzaniec n.
czas. grzać ndk., ogrzewać ndk., ogrzać dk., wygrzewać ndk., wygrzać dk., nagrzewać ndk., nagrzać dk., podgrzewać ndk., podgrzać dk., zgrzewać ndk., zgrzać dk.
przym. grzejny, ogrzewczy, ogrzewniczy
przysł. grzewczo
Wiktionary
(1.1) grzejny, ogrzewczy
Wiktionary
zdrobnienie od: Grzegorz (imię męskie); Grzesiek, Grzesio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma męskiego imienia Grzegorz
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) geogr. dwuwierzchołkowy szczyt w Tatrach Zachodnich, znajdujący się na granicy polsko-słowackiej;
Wiktionary
Grześ (słow. "Lúčna", 1653 m) – dwuwierzchołkowy szczyt w Tatrach Zachodnich, znajdujący się w grzbiecie granicznym na zachód od Polany Chochołowskiej.
Wikipedia
(1.1) Grześ spadł z roweru i złamał szczękę.
(1.1) Mój syn Grześ na tegoroczny obóz harcerski pojedzie w Bieszczady.
(1.1) Idzie Grześ / Przez wieś, / Worek piasku niesie, / A przez dziurkę / Piasek ciurkiem / Sypie się za Grzesiem.
(2.1) Byliśmy wczoraj z Jonatanem na Grzesiu.
Wiktionary
IPA: ɡʒɛɕ, AS: gžeś
Wiktionary
rzecz. Grzegorz m., Grzesiek m., Grzesio m., Grzesiu mos.
przym. Grzegorzowy, Grzesiowy
Wiktionary
(1.1) Grzesiek, Grzesio
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Grzegorz (imię męskie); Grześ, Grzesio
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Grześka lub z nim związany
SJP.pl
dawniej: grzebać
SJP.pl
1. wydawać głośne dźwięki; huczeć, ryczeć;
2. głośno mówić
SJP.pl
czasownik niewłaściwy nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) o niebie, zazwyczaj w czasie burzy: wydawać grzmot
czasownik właściwy nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) wydawać głośne, niskie dźwięki niczym grzmot
(2.2) mówić głośno i dobitnie
Wiktionary
(1.1) Najpierw się błyska, a potem grzmi.
(2.1) Wentylator gwałtownie grzechocze gdzieś na głównym pokładzie, a teraz nieprzerwanie grzmi bełkotliwym, żwirowatym odgłosem.
Wiktionary
rzecz. grzmot mrz., grzmocik mrz., grzmienie n., odegrzmienie n., odgrzmienie n., odgrzmiewanie n., pogrzmiewanie n., przegrzmienie n., rozgrzmienie n., zagrzmienie n.
czas. odegrzmieć dk., odgrzmieć dk., odgrzmiewać ndk., pogrzmiewać ndk., przegrzmieć dk., rozgrzmieć dk., zagrzmieć dk.
przym. grzmiący
Wiktionary
(2.1) dudnić, huczeć
Wiktionary
1. wydawać głośne dźwięki; huczeć, ryczeć;
2. głośno mówić
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Grzmiąca
SJP.pl
1. wydawać głośne dźwięki; huczeć, ryczeć;
2. głośno mówić
SJP.pl
zdrobnienie od: grzmot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od grzmot
Wiktionary
(1.1) To nie grzmot, lecz tylko mały grzmocik.
Wiktionary
rzecz. grzmot m.
czas. grzmieć
Wiktionary
1. uderzać w kogoś lub coś;
2. potocznie: wypijać dużą porcję alkoholu;
3. wulgarnie: odbywać stosunek seksualny
SJP.pl
czasownik
(1.1) powodować hałas
Wiktionary
1. efekt akustyczny w postaci huku (suchego trzasku lub dudnienia), towarzyszący piorunowi wraz z błyskawicą;
2. silny trzask, huk; łomot, łoskot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) huk towarzyszący, wraz z błyskawicą, piorunowi
(1.2) silny huk
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. rub. pogard. o bardzo dużej, niezgrabnej kobiecie
(2.2) pot. niezgrabny, stary, często niepotrzebny przedmiot, np. zawadzający mebel
Wiktionary
Grzmot – grom dźwiękowy wytworzony przez piorun. W zależności od rodzaju piorunu oraz jego odległości od słuchającego, grzmot może przybierać formy od ostrego, głośnego trzasku do długiego, niskiego pomruku. Nagłe zwiększenie ciśnienia i temperatury powietrza wskutek uderzenia piorunu powoduje jego szybkie rozszerzenie się, co z kolei wywołuje grom dźwiękowy. Odległość zjawiska od obserwatora może być wyliczona, znając odległość czasową pomiędzy zobaczeniem błyskawicy a usłyszeniem grzmotu.
Wikipedia
(1.1) Po błyskawicy często następuje grzmot.
(2.2) Wyposażenie tego wynajętego mieszkania to same grzmoty.
Wiktionary
IPA: ɡʒmɔt, AS: gžmot
Wiktionary
rzecz. grzmienie n., odegrzmienie n., odgrzmienie n., odgrzmiewanie n., pogrzmiewanie n., przegrzmienie n., rozgrzmienie n., zagrzmienie n.
:: zdrobn. grzmocik mrz.
czas. grzmotnąć, grzmieć ndk., odegrzmieć dk., odgrzmieć dk., odgrzmiewać ndk., pogrzmiewać ndk., przegrzmieć dk., rozgrzmieć dk., zagrzmieć dk.
przym. grzmiący
Wiktionary
(1.1-2) huk
(2.2) kolubryna, landara
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|grzmotnąć.
Wiktionary
czas. grzmotnąć
Wiktionary
1. mocno uderzyć się lub kogoś;
2. wydać głośny dźwięk;
3. przewrócić się lub upaść z hałasem;
4. potocznie: wypić alkohol;
5. wulgarnie: odbyć stosunek seksualny
SJP.pl
czasownik dokonany (ndk. grzmocić)
(1.1) uderzyć w coś lub w kogoś mocno
(1.2) rzucić coś mocno
(2.2) pot. grzmotnąć (1.3)
Wiktionary
(1.1) Grzmotnę cię, jeśli się nie zamkniesz.
(2.1) Jacek grzmotnął się w obleczoną w niebieski podkoszulek klatkę piersiową.
Wiktionary
IPA: ˈɡʒmɔtnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: gžmotnõńć
Wiktionary
rzecz. grzmotnięcie n., grzmocenie n., grzmot m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. cudzożywny organizm plechowy, nieposiadający ciałek zieleni;
2. nadziemna część organizmu plechowego, w kształcie kapelusza osadzonego na nóżce;
3. forma przypominająca kształtem grzyb;
4. pogardliwie: stary, niedołężny człowiek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mykol. organizm cudzożywny plechowy;
(1.2) owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor
(1.3) przen. coś w kształcie grzyba (1.2), np. chmura po wybuchu
(1.4) pot. grzybica, choroba wywoływana przez grzyby (1.1) pasożytnicze
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pogard. ktoś stary, niedołężny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pleśń należy do grzybów.
(1.2) Babcia chodziła po lesie z wielkim koszem i kładła do niego zebrane grzyby.
(1.3) Nad Hiroszimą unosił się grzyb po wybuchu bomby atomowej.
(1.4) Wchodziliśmy w klapkach pod prysznice, aby nie złapać grzyba na stopach.
(2.1) Ten grzyb siedzi tylko w domu i skarży się na cały świat!
Wiktionary
IPA: ɡʒɨp, AS: gžyp
Wiktionary
rzecz. grzybica ż., grzybnia ż., podgrzybek m., grzybiarz m., grzybiarka ż., zagrzybienie n., grzybowa ż.
:: zdrobn. grzybek m.
czas. zagrzybić dk., zgrzybieć dk., odgrzybiać ndk., odgrzybić dk.
przym. grzybny, grzybowy, grzybiczy, zgrzybiały, zagrzybiony, grzybiczny, grzybowaty, grzybniowy, grzybowski, grzybski
przysł. grzybowo
Wiktionary
(2.1) staruch, dziad, piernik
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: grzyb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: grzyb
(1.2) mały grzyb
(1.3) przedmiot, obiekt przypominający swoim kształtem owocnik grzyba
(1.4) techn. część składowa zaworu zamykająca i otwierająca przepływ
(1.5) kraw. przyrząd do cerowania
(1.6) fryz. krótka fryzura damska i (rzadziej) męska
(1.7) środ. żegl. wywrotka jachtu kilem lub mieczem do góry
(1.8) kulin. pol. wyrośnięty omlet, sporządzony zazwyczaj na bazie ubitych jaj, przypominający wyglądem kapelusz grzyba
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Lubię sosik z grzybkami.
(1.3) Rano widać z okien hotelu poruszające się szybko grzybki parasoli i nieruchome, zastygłe w dziwacznej pozie, odwrócone krzesełka ulicznej kawiarni.
(1.4) …za duży luz zwiększa hałaśliwość pracy rozrządu i obciążenia dynamiczne części rozrządu, co prowadzi do przyspieszonego wybijania gniazda zaworu i spowodować może nawet urwanie grzybka.
(1.5) Dziura w cerowanej pończosze wydała jej się beznadziejnie wielka, a grzybek kręcił się jak opętany, nie mogąc we wnętrzu tej pięty odpowiedniego miejsca znaleźć.
(1.7) Wykonałem zbyt gwałtowny zwrot i w efekcie jacht zrobił grzybka.
Wiktionary
IPA: ˈɡʒɨbɛk, AS: gžybek
Wiktionary
rzecz. Grzyb mrz., grzyb m., grzybnia ż., grzybiarz mos., grzybiarka ż., grzybica ż., grzybowa ż.
przym. grzybowy, grzybiczny, grzybski
przysł. grzybowo
Wiktionary
(1.7) grzyb
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która lubi zbierać grzyby
Wiktionary
IPA: ɡʒɨˈbʲjarka, AS: gžybʹi ̯arka
Wiktionary
rzecz. grzyb m., grzybek m., podgrzybek m., grzybica ż., grzybienie n., zgrzybienie n., grzybnia ż.
:: fm. grzybiarz m.
czas. grzybieć ndk., zgrzybieć dk.
przym. grzybowy, grzybiczny, grzybny, grzybniowy
przysł. grzybowo
Wiktionary
zajęcie grzybiarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która lubi zbierać grzyby
Wiktionary
IPA: ˈɡʒɨbʲjaʃ, AS: gžybʹi ̯aš
Wiktionary
rzecz. grzyb m., grzybek m.
:: fż. grzybiarka ż.
przym. grzybowy
przysł. grzybowo
Wiktionary
podobny do grzyba
SJP.pl
choroba zakaźna ludzi i zwierząt wywołana przez mikroskopijne, pasożytnicze grzyby chorobotwórcze; parch, mikoza, mykoza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba zakaźna wywoływana przez mikroskopijne grzyby;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) Przedawkowanie w antybiotykoterapii może prowadzić do zachwiania równowagi biologicznej i pojawienia się różnego rodzaju grzybic, drożdżyc itp.
Wiktionary
rzecz. grzybek mzw./mrz., grzybowa ż., grzybnia ż., grzyb
przym. grzybicowy, grzybiczy, grzybiczny, grzybowy
Wiktionary
(1.1) mikoza
Wiktionary
przymiotnik od: grzybica
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z grzybicą, dotyczący grzybicy
Wiktionary
rzecz. grzybica ż.
Wiktionary
przymiotnik od: grzybica, np. infekcja grzybiczna, choroba grzybiczna; grzybiczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. dotyczący grzybicy
Wiktionary
rzecz. grzybiarka ż., grzybica ż., grzyb m., grzybek m., grzybnia ż., grzybowa ż.
przym. grzybowy
przysł. grzybowo
Wiktionary
przymiotnik od: grzybica, np. infekcja grzybicza, choroba grzybicza; grzybiczny
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny borowikowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nimfa grzybienianka - gatunek motyla z rodziny wachlarzykowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|grzybieć., porastanie grzybem
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) Zastosowano specjalne środki chemiczne, by zatrzymać grzybienie tynków.
Wiktionary
rzecz. grzybieniowce nmos., zgrzybienie n., grzybiarka ż.
czas. grzybieć ndk., zgrzybieć dk.
Wiktionary
rodzina roślin wodnych, o wielkich liściach i białych lub żółtych kwiatach, rosnących w strefie umiarkowanej i podzwrotnikowej
SJP.pl
Gr
Wikipedia
o cechach grzybieniowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Nymphaeales|Dumort.|ref=tak., rząd roślin zielnych należący do klasy okrytonasiennych;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) Grzybienie białe zaliczamy do grzybieniowców.
Wiktionary
rzecz. grzybienie lm. nmos., grzybieniowe lm. nmos., grzybień ż.
Wiktionary
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych
SJP.pl
potocznie: starzeć się; ramoleć, kapcanieć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zgrzybieć)
(1.1) mykol. porastać grzybem
(1.2) pot. stawać się zgrzybiałym
Wiktionary
(1.1) Jeśli nie naprawisz dachu, strop zacznie grzybieć.
Wiktionary
rzecz. grzybienie n., grzybiarka ż.
Wiktionary
(1.1) pleśnieć
(1.2) ramoleć
Wiktionary
potocznie: starzeć się; ramoleć, kapcanieć
SJP.pl
roślina z rodziny bobrkowatych, o liściach pływających na wodzie
SJP.pl
Gr
Wikipedia
przymiotnik od: Grzybno
SJP.pl
żartobliwie: grzybobranie
SJP.pl
podobny kształtem do grzybka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: grzybek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. mykol. forma plechaechy grzybów, stanowiąca wegetatywne ciało grzybów;
Wiktionary
Grzybnia ( mycelium) – plecha stanowiąca ciało grzybów, zbudowana z wyrośniętej i rozgałęzionej strzępki lub wielu strzępek skupionych w jednym miejscu. U grzybów można wyróżnić następujące stopnie organizacji budowy: pojedyncza komórka ⇒ strzępka ⇒ grzybnia ⇒ owocnik lub przetrwalnik.
Wikipedia
rzecz. Grzybowo n., grzyb m., grzybek m., grzybiarz m., grzybiarka ż., grzybowa ż., grzybica ż., zagrzybianie n., zagrzybienie n.
czas. zagrzybiać ndk., zagrzybić dk.
przym. grzybny, grzybowy, grzybiczy, grzybiczny, grzybniowy, grzybowski
przysł. grzybowo
Wiktionary
przymiotnik od: grzybnia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z grzybnią, dotyczący grzybni
Wiktionary
rzecz. grzybiarka ż., grzybnia ż., grzyb mrz.
Wiktionary
1. nazwa wielu miejscowości w Polsce;
2. nazwa kilku jezior w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. → grzyb; grzybowy, grzybi;
2. obfitujący w grzyby; grzybodajny;
3. powstały w wyniku narastania grzyba - organizmu żywego pasożytującego na innych organizmach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mykol. zbieranie grzybów
Wiktionary
Grzybobranie – pozyskiwanie owocników grzybów ze stanowisk naturalnych.
W krajach północnosłowiańskich masowo zbiera się wiele gatunków dzikich grzybów do celów spożywczych. Grzybiarstwo może być też źródłem zarobku, np. dla ludności sąsiadującej z lasami. Współcześnie w Polsce stanowi często rodzaj hobby lub zajęcia rekreacyjnego.
Wikipedia
(1.1) Opowieści o wspólnym zakładowym grzybobraniu czy wspólnym ognisku stanowią istotny element sentymentalnych wspomnień o minionej epoce.
(1.1) Całą rodziną poszliśmy na grzybobranie.
(1.1) Zasadniczo na grzybobranie można się wybrać przez cały rok, jednak najlepiej jest to robić jesienią, zwłaszcza jeśli końcówka lata była ciepła i wilgotna.
Wiktionary
IPA: ˌɡʒɨbɔˈbrãɲɛ, AS: gžybobrãńe
Wiktionary
zwalczający grzyby; fungicydalny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mykol. taki, który zabija grzyby i zapobiega ich rozwojowi oraz pojawieniu się
Wiktionary
(1.1) „Blizny” po ucięciach smarowane są specjalnym preparatem grzybobójczym - tłumaczy Krzysztof Szymański. - Drzewa odrodzą się na wiosnę.
Wiktionary
IPA: ˌɡʒɨbɔˈbujt͡ʃɨ, AS: gžybobui ̯čy
Wiktionary
(1.1) przeciwgrzybowy
Wiktionary
preparat grzybobójczy
SJP.pl
obfitujący w grzyby
SJP.pl
drobna muchówka z rodziny bedliszek; bedliszka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pochwiak grzybolubny - gatunek grzybów z rodziny łuskowcowatych
SJP.pl
1. mający niektóre właściwości grzybów; przypominający grzyb;
2. protisty grzybopodobne - nieformalna grupa protistów zaliczanych dawniej do grzybów
SJP.pl
potocznie: zupa grzybowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kulin. zupa z grzybów świeżych lub suszonych;
forma przymiotnika.
(2.1) ż. od: grzybowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nieszczególnie lubię grzybową, ale jeśli nie ma nic innego, to zjem.
Wiktionary
rzecz. Grzybowo n., Grzyb mrz., grzyb m., grzybek m., grzybkowanie n., grzybica ż., zagrzybienie n., zgrzybienie n., grzybiarka ż., grzybiarz mos., grzybnia ż.
czas. grzybkować ndk., zagrzybić dk., zgrzybieć dk.
przym. grzybowy, grzybiczny, zgrzybiały, grzybny, grzybowski, grzybski, grzybowaty
przysł. grzybowo, grzybicznie, zgrzybiale
Wiktionary
(1.1) zupa grzybowa; gwara. grzybianka, grzybowianka, grzybówka, grzybula
Wiktionary
podobny kształtem do grzyba
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przypominający grzyb, w kształcie grzyba
Wiktionary
(1.1) Na pustyni widzieliśmy grzybowate ostańce skalne.
Wiktionary
rzecz. grzyb mrz., grzybowa ż.
przym. grzybowy
przysł. grzybowo
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miejsce w lesie, gdzie rosną grzyby
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób świadczący o obecności grzybów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Między drzewami zapachniało grzybowo, starucha przyspieszyła kroku.
Wiktionary
rzecz. grzyb mrz., grzybek mrz., grzybkowanie n., grzybica ż., grzybowa ż., zagrzybienie n., zgrzybienie n., grzybiarka ż., grzybiarz mos., grzybnia ż.
czas. grzybkować ndk., zagrzybić dk., zgrzybieć dk.
przym. grzybiczny, zgrzybiały, grzybny, grzybowaty, grzybowy
przysł. grzybicznie, zgrzybiale
Wiktionary
przymiotnik od: Grzybowa Góra, Grzybowo, Grzybów, Grzybów Dolny, Grzybów Hornowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Grzybowa, związany z Grzybowem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W lasach grzybowskich widziano żubra.
Wiktionary
rzecz. grzyb mos./mrz., Grzyb mrz., Grzybek mrz., grzybnia ż., grzybowa ż., Grzybowo n., grzybowianin mos., grzybowianka ż., grzyby lm nm.
Wiktionary
1. → grzyb; grzybny, grzybi;
2. związany z działaniem grzybów - organizmów żywych pasożytujących na innych organizmach
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z grzybami, dotyczący grzybów
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla grzybów
Wiktionary
rzecz. grzyb m., grzybek m., grzybkowanie n., grzybica ż., grzybowa ż., zagrzybienie n., zgrzybienie n., grzybiarka ż., grzybiarz mos., grzybnia ż.
czas. grzybkować ndk., zagrzybić dk., zgrzybieć dk.
przym. grzybiczny, zgrzybiały, grzybny, grzybowaty
przysł. grzybowo, grzybicznie, zgrzybiale
Wiktionary
specjalista w zakresie nauki o grzybach; mikolog, mykolog
SJP.pl
związany z nauką o grzybach; mykologiczny, mikologiczny
SJP.pl
specjalistka w zakresie nauki o grzybach; mikolożka, mykolożka
SJP.pl
nauka o grzybach; mikologia, mykologia
SJP.pl
chrząszczyk z rodziny czarnuchowatych; Boletophagus reticulatus
SJP.pl
zdolność niektórych roślin do pobierania pokarmu za pośrednictwem strzępek grzybów; mikotroficzność
SJP.pl
o roślinach: zdolny do pobierania pokarmu za pośrednictwem strzępek grzybów; mikotroficzny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Grzyba, związany z Grzybem
Wiktionary
(1.1) Sprawę zgłosił grzybski wójt.
Wiktionary
rzecz. grzyb mrz., Grzyb mrz., grzybek mrz., grzybianin mos., grzybianka ż., grzybowa ż., grzyby lm nm.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) mykol. syst. nazwa systematyczna|Fungi|R.T. Moore|ref=tak., królestwo należące do domeny jądrowców;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: grzyb
Wiktionary
Grzyby ("Fungi" R.T. Moore) – królestwo należące do domeny jądrowców ("Eukaryota"). Dawniej, w zależności od ujęcia systematycznego, takson ten miał rangę podkrólestwa ("Fungi" R.T. Moore, 1971), podtypu ("Fungi" Engl. 1889) i klasy ("Fungi" Bartling, 1830).
Wikipedia
(1.1) Istnienie grzybów zaobserwowano we wszystkich strefach klimatycznych (…)
Wiktionary
rzecz. grzyb mrz., Grzyb mrz., Grzybowo n.
przym. grzybowski, grzybski
Wiktionary
1. cudzożywny organizm plechowy, nieposiadający ciałek zieleni;
2. nadziemna część organizmu plechowego, w kształcie kapelusza osadzonego na nóżce;
3. forma przypominająca kształtem grzyb;
4. pogardliwie: stary, niedołężny człowiek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj grzybów z rodziny grzybówkowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach grzybówkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
Grzybówkowate ("Mycenaceae" Overeem) – rodzina grzybów znajdująca się w rzędzie pieczarkowców ("Agaricales").
Wikipedia
o cechach grzybówkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
średniowieczny ród rycerski, osiadły w Wielkopolsce
SJP.pl
członek średniowiecznego rodu rycerskiego, osiadłego w Wielkopolsce
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie husiatyńskim, nad rzeką Gniłą;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. grzymałowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Gr
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Grzymisław, Grzymosław, Grzymsław, Grzmisław, Grzysław – staropolskie imię męskie. Składa się z członu "Grzymi-" ("grzmieć") i "-sław" ("sława"). Mogło oznaczać "posiadający szeroką sławę".
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) stpol. imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Grzymisław
Wiktionary
Grzymisława, Grzymsława – staropolskie imię żeńskie. Składa się z członu "Grzymi-" ("grzmieć") i "-sława" ("sława"). Mogło oznaczać "posiadająca szeroką sławę". Imię to nosiła małżonka Leszka Białego, matka bł. Salomei i księcia Bolesława Wstydliwego.
Forma męska: Grzymisław, Grzymosław, Grzymsław, Grzmisław, Grzysław.
Wikipedia
(1.1) Opiekę nad synem Grzymisławy usiłował przejąć brat Leszka, pretendent do tronu krakowskiego, Konrad I mazowiecki.
Wiktionary
rzecz. Grzymisław m.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Grzymisławy lub z nią związany
SJP.pl
Grzymisław z małżonką; Grzymisławowie
SJP.pl
Grzymisław z małżonką; Grzymisławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Grzymisława lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. u niektórych zwierząt: dłuższa sierść pokrywająca tylną część głowy i kark;
2. potocznie: bujna czupryna u człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi
(1.2) bujna czupryna
(1.3) piana na grzbiecie fali
Wiktionary
(1.1) Istotnie jakiś jeździec zbliżał się całym pędem i pochylony na siodle, z twarzą ukrytą w grzywie końskiej, smagał jeszcze nahajem swego źrebca, który zdawał się ziemi nie tykać.
Wiktionary
IPA: ˈɡʒɨva, AS: gžyva
Wiktionary
rzecz. grzywacz m.
:: zdrobn. grzywka ż., grzyweczka ż.
przym. grzywiasty
Wiktionary
1. duży gołąb o brązowosinym upierzeniu
2. fala wzburzonej wody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hydrol. fala na wzburzonej wodzie z białą pianą na wierzchołku
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. nazwa systematyczna|Columba palumbus|L.|ref=tak., gatunek ptaka wędrownego z rodziny gołębiowatych o szarobrązowym upierzeniu, z dwiema wyraźnymi białymi plamami po bokach szyi oraz białymi pasami na skrzydłach;
(2.2) kynol. pies rasy charakteryzującej się obecnością dłuższego włosa (grzywy) na głowie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. grzywa ż.
Wiktionary
(2.1) gołąb grzywacz
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gryzoń z rodziny chomikowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: grzywka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: grzywka
Wiktionary
IPA: ɡʒɨˈvɛt͡ʃka, AS: gžyvečka
Wiktionary
rzecz. grzywa ż., grzywka ż.
Wiktionary
mający grzywę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający grzywę, pokryty grzywą
(1.2) przypominający kształtem grzywę
Wiktionary
(1.1) Wilki grzywiaste na wolności żyją na terenie Ameryki Południowej.
Wiktionary
IPA: ɡʒɨˈvʲjastɨ, AS: gžyvʹi ̯asty
Wiktionary
rzecz. grzywa ż., grzywka ż.
Wiktionary
1. grzywienka zwyczajna - gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych;
2. ekspresywnie: grzywna
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
włosy spadające na czoło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fryz. włosy przycięte tak, że spadają na czoło
Wiktionary
(1.1) Obciąć cię z grzywką, czy bez?
(1.1) Miała oczy pełne łez, grzywka się jej rozwiała (…)
Wiktionary
IPA: ˈɡʒɨfka, AS: gžyfka
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. grzyweczka ż.
:: zgrub. grzywa ż.
przym. grzywiasty
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk myjna
Wiktionary
kara pieniężna nakładana przez organy sądowe lub administracyjne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. adm. kara pieniężna nakładana przez organy sądowe lub administracyjne
(1.2) hist. jednostka masy i jednostka pieniężna używana dawniej w Polsce, Czechach i na Rusi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kto przeszkadza lub usiłuje przeszkodzić w organizowaniu lub w przebiegu nie zakazanego zgromadzenia, (…) podlega karze aresztu do 14 dni, karze ograniczenia wolności albo karze grzywny.
(1.1) Firma ta ponownie została ukarana grzywną w wysokości 50 000 zł za naruszenie przepisów dyrektywy o ochronie żywych zwierząt podczas transportu.
(1.2) Na srebrną realizację zużyto 247 grzywien i 10,5 łuta srebra o wartości 3962 talarów, a całkowita suma wydatków związanych ze srebrną fundacją wyniosła 6182,5 talara.
Wiktionary
IPA: ˈɡʒɨvna, AS: gžyvna
Wiktionary
rzecz. hrywna ż.
przym. grzywnowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: grzywna
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
grzywoszyjka amazońska - gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: grządka
Wiktionary
rzecz. grządka ż., grzęda ż.
Wiktionary
ograniczony rowkami pas ziemi uprawnej w ogrodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: grzęda (drążek w kurniku)
(1.2) zdrobn. od: grzęda (pasek ziemi uprawnej)
Wiktionary
Grządka (niem. "Grund") – przysiółek wsi Włodowice w Polsce, położony w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Nowa Ruda.
Wikipedia
(1.2) Na tej grządce rośnie czosnek.
Wiktionary
IPA: ˈɡʒɔ̃ntka, AS: gžõntka
Wiktionary
rzecz. grzęda ż., rządek mrz., grządeczka ż.
przym. grzędowy
Wiktionary
(1.2) zagonek
Wiktionary
część konnego narzędzia rolniczego; grządziel (r. męski)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. techn. część jednoskibowego pługa konnego, do której przymocowany jest korpus pługa;
(1.2) roln. techn. część konnego obsypnika jednorzędowego, pogłębiacza lub ramy pługa ramowego
Wiktionary
Grządziel – część jednoskibowego pługa konnego, do którego przymocowany jest korpus pługa. Na grządzieli umieszczony jest regulator głębokości i szerokości skiby. Zakończony jest zaczepem.
Wikipedia
IPA: ˈɡʒɔ̃ɲd͡ʑɛl, AS: gžõńʒ́el
Wiktionary
1. o gruncie: taki, w którym się zapada; podmokły, miękki, niespoisty;
2. przenośnie o sprawie, problemie: skomplikowany, trudny do rozwiązania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o gruncie: taki, w którym się zapada, grzęźnie
(1.2) przen. o sprawie, problemie taki, w którym nie czujemy się pewnie i bezpiecznie
Wiktionary
(1.1) Zdaniem niektórych parafian postąpiono nierozważnie, stawiając kościół na tak grząskim gruncie.
Wiktionary
rzecz. grzęzawisko n., grząskość ż.
przysł. grząsko
Wiktionary
(1.2) śliski
Wiktionary
cecha podmokłego, miękkiego, niespoistego gruntu
SJP.pl
zagłębiać się w czymś grząskim; pogrążać się; grzęznąć
SJP.pl
1. poziomy drążek w kurniku, na którym może odpoczywać ptactwo domowe;
2. wydzielony pas ziemi uprawnej w ogrodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poziomy drążek w kurniku, na którym może odpoczywać ptactwo domowe
(1.2) wydzielony pas ziemi uprawnej w ogrodzie
(1.3) forma rzeźby skorupy ziemskiej przypominająca wał
(1.4) w alpinizmie: wąska wypukłość na stromym zboczu biegnąca z góry na dół
(1.5) bud. element konstrukcji dachu,
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Uprawiasz truskawki na grzędzie czy w donicach?
Wiktionary
IPA: ˈɡʒɛ̃nda, AS: gžẽnda
Wiktionary
rzecz. grządeczka ż., grządka ż., rządek mrz.
przym. grzędowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: grzęda
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
ciężarek do obciążania sieci rybackich
SJP.pl
miejsce podmokłe i grząskie; mokradło, bagno, trzęsawisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) grząskie miejsce stanowiące przeszkodę
(1.2) książk. przen. stan nagromadzenia się trudności, niekorzystnych uwarunkowań
Wiktionary
Grzęzawisko (ang. "The Jungle") – powieść amerykańskiego pisarza Uptona Sinclaira, opublikowana w 1906. Autor wydał ją własnym sumptem, ponieważ oficjalni wydawcy obawiali się drukować tak kontrowersyjny utwór.
Wikipedia
(1.1) Niezbyt także dawno temu, po wielu miejscach nie było dróg dobrych, i w niektóre zakątki kraju trudno się było dostać po przepaścistych grzęzawiskach i wąwozach.
Wiktionary
rzecz. grzęzawica ż., grzęzawina ż., grzęzidło n., grzęzy lm nm., grzęźnięcie n.
czas. grząźć ndk., ugrząźć dk., grzęznąć ndk., ugrzęznąć dk.
przym. grząski, grzęski
przysł. grząsko
Wiktionary
(1.1) topiel, topielisko
(1.2) bagno
Wiktionary
zagłębiać się w czymś grząskim; pogrążać się; grząźć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) pogrążać się, zagłębiać się w czymś grząskim, zapadać się
Wiktionary
(1.1) Ciężkie wozy grzęzły po osie w błotnistej mazi.
Wiktionary
IPA: ˈɡʒɛ̃w̃znɔ̃ɲt͡ɕ, AS: gžẽũ̯znõńć
Wiktionary
rzecz. grzęźnięcie n., grzęzawisko n., grzęzawica ż., grzęzidło n.
czas. ugrzęznąć dk.
Wiktionary
(1.1) grząźć, więznąć
Wiktionary
wymiona u zwierzyny płowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|grzęznąć.
Wiktionary
IPA: ɡʒɛ̃w̃ʑˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: gžẽũ̯źńė̃ńće
Wiktionary
czas. ugrzęznąć, grzęznąć ndk.
rzecz. grzęzawisko n.
Wiktionary
miejsce pochówku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przykryty dół, gdzie jest pochowany zmarły;
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) Niedaleko naszej miejscowości odnaleziono groby żołnierzy z czasów drugiej wojny światowej.
(1.1) Kto rewolucję robi połowicznie, sam sobie kopie grób.
Wiktionary
IPA: ɡrup, AS: grup
Wiktionary
rzecz. grobowiec m., nagrobek m., pogrobowiec m., grobowniki nmos., grobisko n., grobownik m., grobowniki nmos.
:: zdrobn. grobek m.
przym. grobowy, nagrobkowy, nagrobny, pozagrobowy, pogrobowy
przysł. grobowo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. grabarz
Wiktionary
(1.1) Gróbarz z pomocą parobczaków postawił trumnę na katafalku i zapalił dwadzieścia cztery świec. „Za trzydzieści reńskich dość światła, powiedział ksiądz pleban” — tak objaśniał gróbarz ciekawych.
Wiktionary
IPA: ˈɡrubaʃ, AS: grubaš
Wiktionary
regionalnie: grobek - mały grób
SJP.pl
1. dawniej: osada obronna; ośrodek władzy lokalnej;
2. podniosłe określenie miasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) prehistoryczna lub średniowieczna osada obronna otoczona wałem;
(1.2) hist. rodzaj usługi wykonywanej przy budowie zamku
(1.3) przest. lub książk. miasto
(1.4) daw. instancja sądowa dla szlachty
Wiktionary
Gród, "gard" – prehistoryczne lub średniowieczne osady obronne w formie skupisk domostw, gospodarstw (lub wczesnego miasta) otoczonych wałem, murem lub częstokołem.
Wikipedia
IPA: ɡrut, AS: grut
Wiktionary
rzecz. grodzisko n., Grodzka ż., Gródczany nmos., podgrodzie n.
przym. grodowy, grodzki
Wiktionary
mieszkaniec Gródka, Gródka nad Dunajcem
SJP.pl
mieszkanka Gródka, Gródka nad Dunajcem
SJP.pl
przymiotnik od: Gródek, Gródek nad Dunajcem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Gródka
Wiktionary
rzecz. Gródek mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: gród; grodek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Ukrainie, w obwodzie chmielnickim;
(1.2) geogr. miasto w Ukrainie, w obwodzie lwowskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɡru.dɛk
Wiktionary
przym. gródecki
Wiktionary
(1.1) Gródek Podolski, Gródek Bedrychowski
(1.2) Gródek Jagielloński
Wiktionary
ściana dzieląca kadłub statku na przedziały
SJP.pl
Gródź – pionowa przegroda w postaci ściany, umieszczona wzdłużnie lub poprzecznie wewnątrz kadłuba jednostki pływającej. Od strony konstrukcyjnej spełnia taką samą rolę jak wręgi lub rama wręgowa, czyli usztywnia konstrukcję kadłuba, a ponieważ dodatkowo zamyka określoną przestrzeń, to stanowi czynnik separujący, dzieląc wnętrze kadłuba na przedziały.
Wikipedia
mieszkaniec Grójca
SJP.pl
mieszkanka Grójca
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce;
3. krater uderzeniowy na powierzchni Marsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto powiatowe w Polsce, w województwie mazowieckim;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku wsi, przysiółków i dzielnic miast w Polsce
Wiktionary
Grójec – miasto w Polsce położone w województwie mazowieckim, siedziba powiatu grójeckiego i gminy miejsko-wiejskiej Grójec. Leży 45 km na południe od Warszawy, na pograniczu Wysoczyzny Rawskiej i Równiny Warszawskiej. Przez miasto przepływa Molnica, będąca dopływem rzeki Kraski.
Wikipedia
(1.1) Sąd w Grójcu mieści się przy ulicy Budowlanej.
Wiktionary
IPA: ˈɡrujɛt͡s, AS: grui ̯ec
Wiktionary
rzecz. grójczanin m., grójczanka ż.
przym. grójecki, podgrójecki
Wiktionary
przymiotnik od: Grójec
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Grójcem, dotyczący Grójca
Wiktionary
rzecz. Grójec mrz., grójczanin m., grójczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pagórek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gospodarstwo rolne
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ziemia orna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. fundamenty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. góra, wzniesienie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. las rosnący na żyznych i podmokłych terenach, z przewagą grabów i dębów;
2. łąka lub pastwisko na stoku lub innym pochylonym terenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) leśn. wielogatunkowy i wielowarstwowy las liściasty z przewagą grabów i dębów, na suchym gruncie;
(1.2) gwara. położony wyżej suchy teren, znajdujący się pośród błotnistych łąk
Wiktionary
Gr
Wikipedia
(1.1) Tam, gdzie kiedyś rosły grądy, teraz z reguły są pola uprawne.
Wiktionary
przym. grądowy
Wiktionary
przymiotnik od: grąd
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do grądu, mający związek z grądem
Wiktionary
(1.1) Na zboczu z lasem grądowym występują liczne wczesnowiosenne geofity.
Wiktionary
rzecz. grąd m.
Wiktionary
suche miejsce, mineralny wzgórek w bagnistym trenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Augustów. wysepka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
bagnisko, topielisko, trzęsawisko
SJP.pl
przymiotnik od: Grążawy
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Grążawy – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, w gminie Bartniczka.
Wikipedia
roślina wodna z rodziny grzybieniowatych
SJP.pl
Grążel ("Nuphar") – rodzaj roślin należący do rodziny grzybieniowatych. Obejmuje w zależności od ujęcia od 9 do 13 gatunków. Rośliny te występują na półkuli północnej w strefie umiarkowanej i podzwrotnikowej. Rodzaj najbardziej zróżnicowany jest w Ameryce Północnej, mniej w Azji i Europie. W tej ostatniej rosną dwa gatunki i oba występują także w Polsce – grążel żółty i drobny.
Wikipedia
nazwa kaczki nurkującej dla zdobycia pokarmu, np. czernica, edredon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. kaczka nurkująca; kaczka, która podczas zdobywania pokarmu nurkuje na znaczną głębokość, do grupy grążyc należy w Polsce, między innymi kilka gatunków z rodzaju nazwa systematyczna|Aythya|ref=tak.
Wiktionary
IPA: ɡrɔ̃w̃ˈʒɨt͡sa, AS: grõũ̯žyca
Wiktionary
(1.1) kaczka nurkująca
Wiktionary
nazwa kaczki nurkującej dla zdobycia pokarmu, np. czernica, edredon
SJP.pl
dawniej:
1. zagłębiać coś w czymś, zwłaszcza ciekłym, np. w wodzie; zanurzać, pogrążać;
2. przenośnie: powodować, że coś wnika w głąb czegoś; zagłębiać;
3. grążyć się:
a) zagłębiać się w czymś, zwłaszcza ciekłym, np. w wodzie; zanurzać się, pogrążać się;
b) przenośnie: wnikać w głąb czegoś albo sprawiać takie wrażenie; zagłębiać się
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Grębałowem, dotyczący Grębałowa
Wiktionary
rzecz. Grębałów m.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Grębałowem, dotyczący Grębałowa
Wiktionary
rzecz. Grębałów m.
Wiktionary
Grębałów – obszar Krakowa wchodzący w skład Dzielnicy XVII Wzgórza Krzesławickie. Dawna wieś, obecnie osiedle mieszkaniowe. Zabudowa nie jest zbyt zróżnicowana – prawie cały teren pokryty jest domkami jednorodzinnymi. Niewiele wprawdzie pozostało już z dawnej wsi, aczkolwiek poniektórzy mieszkańcy posiadają własne, małe, prywatne gospodarstwa o wielkości nie przekraczającej 0,5 ha.
Wikipedia
Grębień – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Pątnów.
Wikipedia
dotyczący wsi Grębień położonej na Wyżynie Wieluńskiej
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Grębiszew – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, w gminie Mińsk Mazowiecki. Leży w południowo-zachodniej części gminy.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Grębków
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Grębków – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie węgrowskim, siedziba gminy Grębków. Ma status sołectwa.
Miejscowość jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii św. Bartłomieja Apostoła.
Grębków leży przy drodze wojewódzkiej nr 697 Liw – Marysin.
Wikipedia
Gręblin ( Grãblënò) – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie tczewskim, w gminie Pelplin przy drodze krajowej nr 91.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Grębocice (niem. "Gramschütz") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie polkowickim, w gminie Grębocice.
Wikipedia
przymiotnik od: Grębocice
SJP.pl
wieś w Polsce, położona niedaleko Torunia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Gręboszów
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Grębowo – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Kamień Pomorski.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Grębów
SJP.pl
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. trucht koński
Wiktionary
IPA: ˈɡrɛ̃nda, AS: grẽnda
Wiktionary
urządzenie stosowane do rozczesywania wełny, lnu itp.; grępla
SJP.pl
urządzenie stosowane do rozczesywania wełny, lnu itp.; grępel
SJP.pl
1. maszyna włókiennicza do gręplowania;
2. potocznie (rzadko): kobieta zajmująca się gręplowaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta zajmująca się gręplowaniem
Wiktionary
rzecz. gręplowanie n., gręplarz mos., gręplarnia ż.
przym. gręplarski, gręplowy
czas. gręplować
Wiktionary
zakład lub dział fabryki włókienniczej, w którym odbywa się gręplowanie; gręplownia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) warsztat albo dział w fabryce włókienniczej, w którym odbywa się gręplowanie
Wiktionary
Gręplarnia – zakład lub dział fabryki włókienniczej, w którym odbywa się gręplowanie. Gręplowanie, nazywane też czochraniem lub zgrzebleniem, pierwszy etap przy obróbce wełny, polegający na rozplątywaniu włókien wełny.
Wikipedia
IPA: ɡrɛ̃mˈplarʲɲa, AS: grẽmplarʹńa
Wiktionary
rzecz. grępel, gręplarka, gręplarz, gręplowanie
czas. gręplować
przym. gręplarski, gręplowy
Wiktionary
dotyczący gręplowania, grępli, gręplarza
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub pracą gręplarza, dotyczący gręplarza lub gręplowania
Wiktionary
rzecz. gręplarz mos., gręplowanie n., grępel mrz., gręplarka ż., gręplarnia ż., gręplownia ż., grępla ż.
czas. gręplować ndk.
przym. gręplowy
Wiktionary
osoba zajmująca się gręplowaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik zajmujący się gręplowaniem
Wiktionary
Gręplarz – rzemieślnik, zajmujący się rozczesywaniem i czyszczeniem wełny, z której później produkowane jest sukno. Nazwa zawodu pochodzi od czynności gręplowania.
Wikipedia
IPA: ˈɡrɛ̃mplaʃ, AS: grẽmplaš
Wiktionary
rzecz. grępel m., grępla ż., gręplarka ż., gręplarnia ż., gręplowanie n.
czas. gręplować ndk.
przym. gręplarski, gręplowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) włók. wyczesywanie włókna
Wiktionary
(1.1) Pomagała matce przy gręplowaniu i darciu pierza.
Wiktionary
rzecz. grępel mrz., grępla ż., gręplarka ż., gręplarnia ż., gręplarz mos.
czas. gręplować ndk.
przym. gręplarski, gręplowy
Wiktionary
(1.1) zgrzeblenie
Wiktionary
rozplątywać i czyścić włókna przed przędzeniem przy pomocy zgrzeblarki lub zgrzebła; zgrzeblić
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) włók. wyczesywać włókna
Wiktionary
(1.1) Na parterze ustawimy maszyny gręplujące wełnę.
Wiktionary
rzecz. grępel mrz., grępla ż., gręplarka ż., gręplarnia ż., gręplarz mos., gręplowanie n.
przym. gręplarski, gręplowy
Wiktionary
(1.1) zgrzeblić
Wiktionary
warsztat lub dział fabryki włókienniczej, w którym odbywa się gręplowanie; gręplarnia
SJP.pl
przymiotnik od: grępel lub grępla
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gręplem, dotyczący grępla
Wiktionary
rzecz. gręplarz mos., gręplowanie n., grępel mrz., gręplarka ż., gręplarnia ż., gręplownia ż., grępla ż.
czas. gręplować ndk.
przym. gręplarski
Wiktionary
nici rozkręconej liny z włókna roślinnego, używane w pracach żeglarskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) żegl. nici rozkręconej liny roślinnej używane do różnych prac żeglarskich i bosmańskich
Wiktionary
IPA: ˈɡrɛ̃mpwɔ, AS: grẽmpu̯o
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
bagnisko, topielisko, trzęsawisko
SJP.pl
symbol gausa, jednostki natężenia pola magnetycznego
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Gminna Spółdzielnia
(1.2) pot. sklep wielobranżowy należący do GS-u (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pamiętała tylko, że jechała rowerem po asfaltowej opalenickiej drodze do sklepu GS-u.
(1.2) Autobusy pekaesowskie zatrzymują się na przystanku przed GS-em.
Wiktionary
IPA: ɟɛ‿ˈːs, AS: ǵ•‿es
Wiktionary
geesowski; przymiotnik od:
a) GS (Gminna Spółdzielnia "Samopomoc Chłopska");
b) GS, gees (pojedynczy sklep)
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = turyst. Główny Szlak Beskidzki;
Wiktionary
tripeptyd zbudowany z kwasu glutaminowego, cysteiny i glicyny; glutation
SJP.pl
Global System for Mobile Telecommunication, Globalny System Telekomunikacji Ruchomej, cyfrowy system telefonii komórkowej
SJP.pl
GSM ( Global System for Mobile Communications, pierwotnie Groupe Spécial Mobile) – najpopularniejszy standard telefonii komórkowej. Sieci oparte na tym systemie oferują usługi związane z transmisją głosu, danych (na przykład dostęp do Internetu) i wiadomości w formie tekstowej lub multimedialnej.
Wikipedia
klasa samochodów sportowych o wysokich osiągach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: gie-te-A] skrót od: Grand Theft Auto, seria gier komputerowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec w funkcji rzeczownika
(1.1) = Gliwicki Teatr Muzyczny
Wiktionary
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== GTM (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
skrótowiec w funkcji rzeczownika
(1.1) = gay themed movie → film o tematyce gejowskiej
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: ɟɛ‿tɛ‿ˈɛ̃m, AS: ǵe‿te‿ẽm
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== GTM (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
skrótowiec w funkcji rzeczownika
(1.1) = gay themed movie → film o tematyce gejowskiej
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== GTM (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
skrótowiec w funkcji rzeczownika
(1.1) = gay themed movie → film o tematyce gejowskiej
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nieokreślony dźwięk wydawany przez dziecko zaczynające mówić; zwykle powtarzany
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja, często powtórzona, naśladująca gaworzenie małego dziecka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɡu, AS: gu
Wiktionary
[czytaj: głakamole] sos z utartych gruszek awokado
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. meksykański sos przyrządzany na bazie awokado;
Wiktionary
Gu
Wikipedia
(1.1) Do sporządzenia guacamole przyda ci się limonka.
Wiktionary
[czytaj: gładalahara]
1. duże miasto w Meksyku;
2. miasto w Hiszpanii;
3. prowincja w Hiszpanii
SJP.pl
– stolica stanu Jalisco i siedziba gminy Guadalajara. Miasto położone jest w centralnym regionie Jalisco w zachodnio-pacyficznej części Meksyku. Jest drugą najbardziej zaludnioną gminą Meksyku z liczbą mieszkańców 1 564 514. Obszar miejski Guadalajary składa się z siedmiu przyległych gmin o łącznym zaludnieniu 4 328 584 (w 2009 roku) sprawiając, że Guadalajara jest tuż zaraz za Meksykiem najbardziej zaludnionym obszarem miejskim. Gmina jest drugim obszarem pod względem gęstości zaludnienia w Meksyku.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) przym. od Guadalajara
Wiktionary
IPA: ˌɡwadalaˈxarsʲci, AS: gu̯adalaχarsʹḱi
Wiktionary
[czytaj: gładlkaNAL] wyspa na Oceanie Spokojnym
SJP.pl
Zo
Wikipedia
1. wyspa wulkaniczna na Oceanie Spokojnym;
2. miasto w Meksyku;
3. miasto w Hiszpanii;
4. miasto w Stanach Zjednoczonych;
5. rzeka w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: gła-ifenezyna] syntetyczny lek wykrztuśny
SJP.pl
drzewo z Ameryki Środkowej, wytwarzające duże ilości żywicy powszechnie używanej do produkcji syropów wykrztuśnych; gwajakowiec lekarski; drzewo gwajakowe; gwajakol
SJP.pl
drzewo lub krzew z rodziny mirtowatych, uprawiane m.in. dla smacznych owoców w kształcie gruszki; gwajawa, guawa, gujawa, gruszla, psydia
SJP.pl
nazwa handlowa leku wykrztuśnego zawierającego gwajafenezynę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Święty Gualfard z Augsburga patronuje siodlarzom.
Wiktionary
[czytaj: głam] wyspa na Oceanie Payficznym, terytorium zamorskie USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa w Oceanii;
(1.2) geogr. polit. terytorium zależne Stanów Zjednoczonych na wyspie Guam (1.1)
Wiktionary
Guam (Terytorium Guamu, Guåhan,) – wyspa w południowej części archipelagu Marianów w Mikronezji, terytorium nieinkorporowane Stanów Zjednoczonych, ze stolicą w Hagåtña.
Wikipedia
IPA: ˈɡuwãm, AS: guu̯ãm
Wiktionary
rzecz. Guamczyk mos., Guamka ż.
przym. guamski
Wiktionary
[czytaj: głamczyk] mieszkaniec Guam (terytorium zamorskiego USA)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mieszkaniec Guamu
Wiktionary
rzecz. Guam mrz.
:: fm. Guamka ż.
przym. guamski
Wiktionary
[czytaj: głamka] mieszkanka Guam
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Guamu
Wiktionary
Guamka (ros. Гуамка) – chutor (ros. хутор) w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, w rejonie apszerońskim. Wchodzi w skład osiedla wiejskiego Niżegorodskoje.
Wikipedia
rzecz. Guam mrz.
:: fm. Guamczyk mos.
przym. guamski
Wiktionary
związany z Guamem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Guamu
Wiktionary
(1.1) Jego pojawienie się wprawiło w zdumienie pracujących nad brzegiem morza guamskich rybaków.
Wiktionary
rzecz. Guam mrz., Guamczyk mos., Guamka ż.
Wiktionary
chiński instrument muzyczny
SJP.pl
krzew lub drzewo z rodziny flaszowcowatych, o jadalnych owocach; flaszowe drzewo; flaszowiec miękkociernisty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. zob. guanábana.
Wiktionary
(1.1) Głównym rejonem uprawy guanabany jest Ameryka Środkowa.
Wiktionary
IPA: ˌɡuwãnaˈbãna, AS: guu̯ãnabãna
Wiktionary
indiańska nazwa wyspy San Salvador leżącej na Oceanie Atlantyckim, w archipelagu Bahamów
SJP.pl
Guanahani – używana przez rdzennych mieszkańców nazwa jednej z wysp w archipelagu Bahamów, na której 12 października 1492 podczas pierwszej swej wyprawy wylądował po ponad dwumiesięcznym rejsie Krzysztof Kolumb.
Nie ma zgodności wśród historyków, która to była w rzeczywistości wyspa. Przez wiele lat uważano, że była to "Wyspa Watlinga", zwana dziś San Salvador, ale od około 1986 uważa się, że bardziej prawdopodobna jest niewielka Samana Cay.
Wikipedia
lama z rodziny wielbłądowatych, żyjąca w górach Ameryki Południowej; gwanako
SJP.pl
[czytaj: głanciale] peklowany policzek wieprzowy lub podgardle, specjalność kuchni włoskiej
SJP.pl
– specjalność kuchni włoskiej, rodzaj dojrzewającej wędliny; krótko peklowany policzek wieprzowy lub podgardle.
Podgardle świni pekluje się przez 3-4 tygodnie w soli, cukrze i innych przyprawach. "Guanciale" cechuje się znacznie wyższą zawartością tłuszczu w porównaniu do pancetty. Ma też bardziej delikatną strukturę.
Wikipedia
prowincja w Chinach; Kuangtung
SJP.pl
Guangdong (; chiń. upr. 广东; chiń. trad. 廣東; pinyin "Guǎngdōng"; Wade-Giles "Kuang-tung"; jyutping "gwong2 dung1") – południowo-wschodnia prowincja Chińskiej Republiki Ludowej. Jest najliczniej zaludnioną prowincją w Chinach.
Jej przestarzała nazwa pochodząca z transkrypcji francuskiej brzmi "Prowincja Kanton", co utrudnia identyfikację, bo "Kanton" to także spolszczona nazwa Guangzhou, stolicy prowincji Guangdong. W prowincji Guangdong, a także w Hongkongu i Makau używany jest język kantoński.
Wikipedia
[czytaj: kłangs-i] autonomiczny region w Chinach; Kuangsi
SJP.pl
silnie zasadowa, higroskopijna substancja krystaliczna
SJP.pl
Guanidyna, iminomocznik – organiczny związek chemiczny, należący do grupy imin, jest pochodną mocznika. Pochodnymi guanidyny są m.in. kreatyna, arginina, TBD. Ma silne właściwości zasadowe. Jest używana do syntezy innych ważnych związków np. barwników, leków.
Wikipedia
zasada purynowa; gwanina
SJP.pl
Guanina, 2-amino-6-oksypuryna – organiczny związek chemiczny z grupy puryn, jedna z pięciu zasad azotowych, wchodzących w skład podstawowych nukleotydów kwasów nukleinowych (DNA i RNA). W kwasach nukleinowych tworzy komplementarną parę z cytozyną (C).
Guanina to biała substancja krystaliczna nierozpuszczalna w wodzie. Formuje ona kryształy molekularne.
Wikipedia
mineralny, nieorganiczny związek chemiczny, fosforan magnezowo-amonowy; struwit
SJP.pl
1. pokłady odchodów ptasich gromadzące się na zachodnich wybrzeżach Ameryki Południowej oraz pobliskich wyspach, wykorzystywane jako nawóz;
2. potocznie: rzecz niewiele warta; byle co, śmieć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) roln. suche odchody ptaków morskich lub nietoperzy, stosowane jako nawóz;
Wiktionary
Guano – odchody ptaków morskich (głównie kormoranów, pelikanów i głuptaków) lub nietoperzy, gromadzące się od wieków na powierzchni ziemi lub w jaskiniach, na terenach suchych, głównie na zachodnich wybrzeżach Ameryki Południowej (Chile, Peru) i wyspach sąsiednich. Grube pokłady eksploatowane są jako cenny nawóz naturalny, przy czym niezrównoważone procesy wydobywania guana ptaków morskich mogą skutkować trwałym zniszczeniem siedlisk i zmniejszeniem o miliony populacji ptaków morskich.
Wikipedia
IPA: ˈɡwãnɔ, AS: gu̯ãno
Wiktionary
przym. guanowy
Wiktionary
rodzaj chromatoforu, komórka barwnikowa zawierająca kryształki guaniny
SJP.pl
nukleozyd zawierający guaninę (zasadę azotową) połączoną z rybozą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. rodzaj nukleozydu;
Wiktionary
Guanozyna – organiczny związek chemiczny, nukleozyd zawierający guaninę połączoną wiązaniem "N"-glikozydowym przez atom N9 z rybozą w postaci β--rybofuranozy.
Jest prekursorem dla rybonukleotydów, jak GMP, GDP i GTP, powstających przez ufosforylowanie atomu C5′ rybozy.
Wikipedia
(1.1) Guanozyna jest prekursorem dla wielu nukletydów.
Wiktionary
IPA: ˌɡuwãnɔˈzɨ̃na, AS: guu̯ãnozỹna
Wiktionary
związek organiczny zbudowany z guaniny, cukru rybozy i dwóch reszt fosforanowych, powstający podczas hydrolizy guanozynotrifosforanu
SJP.pl
cząsteczka przenosząca energię w organizmach żywych
SJP.pl
mieszkaniec Guantánamo
SJP.pl
mieszkanka Guantánamo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Annona muricata|L.|ref=tak., flaszowiec miękkociernisty, drzewo z rodziny flaszowcowatych;
(1.2) kulin. żółtozielony owoc guanábany (1.1)
Wiktionary
(1.1-2) Głównym rejonem uprawy guanábany jest Ameryka Środkowa.
Wiktionary
guma guar - organiczny związek chemiczny używany jako dodatek do żywności (E412); guma guarowa
SJP.pl
[czytaj: głaracza]
1. gatunek muzyki wywodzący się z Kuby;
2. kubański taniec ludowy
SJP.pl
1. amazońska roślina pnąca z rodziny mydleńcowatych;
2. słodko-gorzki napój o właściwościach energetycznych
SJP.pl
1. jednostka monetarna Paragwaju (1 guarani = 100 centymów);
2. język plemion Guarani
SJP.pl
Gu
Wikipedia
1. amazońska roślina pnąca z rodziny mydleńcowatych;
2. słodko-gorzki napój o właściwościach energetycznych
SJP.pl
kofeina znajdująca się w guaranie
SJP.pl
kofeina znajdująca się w guaranie
SJP.pl
członkini plemienia Indian z Ameryki Południowej; Gwaranka
SJP.pl
przylądek w Somalii
SJP.pl
[czytaj: gardbuk] teczka z reklamami prasowymi
SJP.pl
odmiana ożaglowania gaflowego; huari
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. guma guar
Wiktionary
Guarneri – rodzina włoskich lutników, która wywodziła swe tradycje z pracowni Nicoli Amatiego, łącząc je z wpływami sztuki lutniczej Stradivariusa, działała w XVII i XVIII w. w Cremonie, Wenecji i Mantui.
Najwybitniejsi przedstawiciele rodziny Guarnerich to: Andrea (1626–1698), Pietro Giovanni (1655–1720), Bartolomeo Giuseppe, zwany del Gesù (1698–1744) (na jego skrzypcach zwanych "Il cannone" grał Niccolò Paganini).
Wikipedia
guma guarowa - organiczny związek chemiczny używany jako dodatek do żywności (E412); guma guar
SJP.pl
rzeka w Kolumbii (w górnym biegu - Guayabero)
SJP.pl
Guaviare – departament Kolumbii. Leży w środkowo-południowej części kraju. Stolicą departamentu Guaviare jest miasto San José del Guaviare.
Wikipedia
drzewo lub krzew z rodziny mirtowatych, uprawiane m.in. dla smacznych owoców w kształcie gruszki; gwajawa, guajawa, gujawa, gruszla, psydia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Psidium|L.|ref=tak., rodzaj tropikalnych drzew lub krzewów z rodziny mirtowatych;
Wiktionary
(1.1) gojawa, gruszla, gujawa, gwajawa, psydia
Wiktionary
miasto w Ekwadorze
SJP.pl
Guayaquil (oficjalnie Santiago de Guayaquil) – miasto w zachodnim Ekwadorze, stolica prowincji Guayas i siedziba kantonu Guayaquil. Leży na zachodnim brzegu rzeki Guayas, niedaleko jej ujścia do Zatoki Guayaquil. Jest największym miastem kraju oraz jego głównym portem morskim.
Wikipedia
skrót od: gubernia
SJP.pl
skrót
(1.1) = gubernia
Wiktionary
(1.1) W 1863 r. liczba szkół cerkiewnoparafialnych w gub. grodzieńskiej wzrosła do 238.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Kraju Permskim Rosji;
Wiktionary
Gubacha – miasto w Rosji, w Kraju Permskim. W 2023 roku liczyło 22 915 mieszkańców. Miasto leży w pn.-wsch. części europejskiej Rosji, u podnóża Uralu, nad brzegiem rzeki Koswa (lewym dopływem Kamy), w dorzeczu Wołgi. Miasto leży około 150 km na północny wschód od Permu.
Wikipedia
przym. gubachiński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gubachą, dotyczący Gubachy
Wiktionary
rzecz. Gubacha ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
szczyt (1126 m n.p.m.) w Paśmie Gubałowskim, w pobliżu Zakopanego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. duża polana na Podhalu
(1.2) geogr. łagodny szczyt, na którym znajduje się Gubałówka (1.1);
Wiktionary
Gubałówka – podłużne wzniesienie na Pogórzu Gubałowskim (Paśmie Gubałowskim).
Wikipedia
(1.2) Zagrożone są niektóre jej stanowiska na Spiszu i Gubałówce w wyniku różnych form użytkowania polan, na których występuje.
Wiktionary
IPA: ˌɡubaˈwufka, AS: gubau̯ufka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. urzędnik państwowy stojący na czele prowincji, stanu lub guberni w niektórych krajach;
2. zarządca wielkich majątków ziemskich w dawnej Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) adm. tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach;
(1.2) daw. administrator latyfundium w dawnej Polsce
(1.4) eduk. tytuł nadawany dyrektorom szkół w krajach anglosaskich
(1.5) adm. tytuł nadawany osobie kierującej wielką korporacją albo bankiem
(1.6) adm. tytuł duchownego zarządzającego Państwem Watykańskim w imieniu papieża
Wiktionary
Gubernator (łac. „sternik, kierownik, rządca” od gubernare „sterować, kierować, rządzić” z gr. "kybernán" „sterować, kontrolować”) – tytuł wysokich urzędników w niektórych państwach.
Wikipedia
(1.1) W Stanach Zjednoczonych gubernator oznacza zwierzchnika administracji stanu albo wyspy.
Wiktionary
IPA: ˌɡubɛrˈnatɔr, AS: gubernator
Wiktionary
rzecz. gubernatorat n., gubernatorstwo n., gubernatorostwo n., gubernatorka ż., gubernatorowa ż., gubernatorówna ż., gubernatorowanie n., gubernia ż.
czas. gubernatorować ndk.
przym. gubernatorski, gubernialny, guberski
przysł. gubernatorsko
Wiktionary
(1.3) guwerner
Wiktionary
urząd gubernatora
SJP.pl
gubernator z żoną
SJP.pl
małżonka gubernatora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żona gubernatora
Wiktionary
(1.1) Kazali mi usiąść obok gubernatorowej.
Wiktionary
rzecz. gubernator m., gubernatorstwo n.
czas. gubernatorować ndk.
przysł. gubernatorsko
przym. gubernatorski
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) sprawować urząd gubernatora
Wiktionary
rzecz. gubernator m., gubernatorowa ż.
przym. gubernatorski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do gubernatora, związany z gubernatorem
przymiot dzierżawczy
(2.1) należący do gubernatora, będący jego własnością
Wiktionary
(1.1) Wuj pełni urząd gubernatorski już drugą kadencję z rzędu.
Wiktionary
rzecz. gubernator m., gubernatorowa ż., gubernatorstwo n., gubernowanie n., gubernia ż.
czas. gubernatorować ndk.
przym. guberski, guberniany
przysł. gubernatorsko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) adm. prowincja zarządzana przez gubernatora
(1.2) adm. urząd gubernatora
(1.3) biuro lub siedziba gubernatora
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga
(2.1) przest. gubernator z małżonką
Wiktionary
(1.1) Przez dłuższy czas do Oświęcimia przywożono tylko Polaków ze Śląska i z t. zw. ”Generalnego Gubernatorstwa”.
(1.2) Dobrze już, dobrze — zgodził się Sanczo, któremu w głowie utkwiła myśl, że mógłby z własnej winy owo gubernatorstwo postradać.
(2.1) Wieczór u gubernatorstwa zgromadził był samą „śmietankę“ miejscową.
Wiktionary
rzecz. gubernator m., gubernatorowa ż.
przym. gubernialny, gubernatorski, guberski
Wiktionary
dawniej: córka gubernatora
SJP.pl
jednostka podziału administracyjnego w dawnej Rosji i krajach jej podległych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) adm. jednostka podziału administracyjnego wyższego szczebla w Rosji i krajach okupowanych;
Wiktionary
Gu
Wikipedia
(1.1) Na czele guberni stał gubernator mianowany przez cara.
Wiktionary
rzecz. gubernator m.
przym. gubernialny, guberski, guberniany, gubernatorski
Wiktionary
1. przymiotnik od: gubernia;
2. przymiotnik od: gubernium
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do guberni, związany z gubernią
Wiktionary
rzecz. gubernia ż., gubernator m., gubernatorstwo n.
przym. guberski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gubernią, dotyczący guberni
Wiktionary
rzecz. gubernia ż.
przym. gubernatorski
Wiktionary
władza prowincjonalna w Galicji pod zaborem austriackim
SJP.pl
Gubernium − nazwa jednostek administracyjnych zarządu prowincji w Austrii, utworzonych w 1763, a w 1849 przemianowanych na namiestnictwa.
Na czele gubernium złożonego z kilku radców dworu ("Hofrathe"), kilkunastu radców gubernialnych oraz niższych urzędników, stał gubernator ("Statthalter"), którego powoływał i odwoływał cesarz. Gubernium dzieliło się na departamenty, których skład i funkcje ulegały w czasie różnym zmianom.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. związany z gubernią, dotyczący guberni
Wiktionary
rzecz. gubernia ż., gubernator mos., gubernatorstwo n.
przym. gubernialny, gubernatorski
Wiktionary
(1.1) gubernialny
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Gubin ( Guben, Gubin) – miasto, będące jednocześnie gminą miejską oraz siedzibą gminy wiejskiej Gubin, zlokalizowane w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim (największe miasto powiatu), na prawym brzegu Nysy Łużyckiej i nad Lubszą. Gubin usytuowany jest w polskiej części Dolnych Łużyc, na granicy z Niemcami, a do 1945 było wschodnią częścią miasta Guben. W latach 1975–1998 administracyjnie należał do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
IPA: ˈɡubʲĩn, AS: gubʹĩn
Wiktionary
rzecz. gubinianin mos., gubinianka ż.
przym. gubiński
Wiktionary
Gubinek (niem. "Gubinchen", łuż. "Gubink") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Gubin, koło Gubina, leży nad Nysą Łużycką przy drodze nr 32.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
mieszkaniec Gubina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Gubina
Wiktionary
IPA: ˌɡubʲĩˈɲä̃ɲĩn, AS: gubʹĩńä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Gubin mrz.
:: fż. gubinianka ż.
przym. gubiński
Wiktionary
mieszkanka Gubina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Gubina
Wiktionary
IPA: ˌɡubʲĩˈɲãnka, AS: gubʹĩńãnka
Wiktionary
rzecz. Gubin mrz.
:: fm. gubinianin mos.
przym. gubiński
Wiktionary
tracić coś przez nieuwagę
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) tracić coś przez nieuważność
(1.2) doprowadzać do zguby
Wiktionary
(1.1) Po nabożeństwie organista szybko zbiegł z chóru, gubiąc po drodze nuty.
Wiktionary
IPA: ˈɡubʲit͡ɕ, AS: gubʹić
Wiktionary
rzecz. gubienie n., zgubienie n., zguba ż., zagubienie n.
czas. zgubić dk.
przym. zgubiony, zgubny, zagubiony
Wiktionary
przymiotnik od: Gubin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od Gubin
Wiktionary
(1.1) 15 stycznia pod gubiński urząd przyjechała zielona wołga z NRD.
Wiktionary
IPA: ɡuˈbʲĩj̃sʲci, AS: gubʹĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Gubin mrz., gubinianin mos., gubinianka ż.
Wiktionary
Główny Urząd Ceł
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = Główny Urząd Ceł;
Wiktionary
IPA: ɡut͡s, AS: guc
Wiktionary
[czytaj: guczi]
1. włoskie nazwisko, np. Guccio Gucci (1881 - 1953), włoski projektant mody
2. założony przez niego dom mody;
3. marka odzieży i kosmetyków;
4. polski herb szlachecki pochodzenia florenckiego
SJP.pl
Gu
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Gustawa (imię żeńskie)
SJP.pl
zdrobnienie od: Gustaw, August (imiona męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma imienia August lub Gustaw
Wiktionary
(1.1) Maja przyjaźniła się z leniwym Guciem.
Wiktionary
rzecz. August mos., Gustek mos., Gustlik mos., Gutek mos., Gustaw mos.
Wiktionary
(1.1) Gustek, Gutek; gw. Górny Śląsk Gustlik
Wiktionary
Gucio z małżonką
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gucia lub z nim związany
SJP.pl
Gucio z małżonką
SJP.pl
Guciów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Zwierzyniec. Leży na Roztoczu Środkowym, nad rzeką Wieprz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Zwierzyniec. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 95 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Gucwa – nazwisko. Pochodzi ono od niemieckiej nazwy osobowej „Gutz”. W XVI wieku odnotowano osoby o tym nazwisku w Małopolsce. Na początku lat 90. XX wieku nosiło je w Polsce ok. 1700 osób. Według serwisu internetowego Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 30 stycznia 2023 w bazie PESEL znajdowały się dane około 2766 osób o tym nazwisku.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Abchazji, położone na wybrzeżu Morza Czarnego;
Wiktionary
Gudauta ( გუდაუთა; Гәдоуҭа, "Głydouta"; Гудаута, "Gudauta") – miasto w Abchazji, w rejonie Gudauta, położone na wybrzeżu Morza Czarnego. Abchaskie miasto-bohater. Trzecie co do wielkości miasto w Abchazji, które w 2011 roku liczyło 8514 mieszkańców.
Wikipedia
władca sumeryjski
SJP.pl
Gudea (sum. gù.dé.a, tłum. „powołany”) – sumeryjski władca miasta-państwa Lagasz, panujący w 2. połowie XXII w. p.n.e., zięć i następca Ur-Baby, mąż Nin-alli, ojciec Ur-Ningirsu II. Dokładne lata panowania Gudei nie są znane - niektórzy naukowcy umieszczają jego panowanie w okresie rządów ostatnich władców gutejskich (ok. 2130 r. p.n.e.), zdaniem innych panować miał on już po pokonaniu Gutejów przez Utuhengala (po 2116 roku p.n.e.).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto rejonowe w Federacji Rosyjskiej, w Czeczenii;
Wiktionary
Gudermes (ros. Гудермес, "Gudiermies", czecz. Гуьмсе / "Gümse") – miasto w Federacji Rosyjskiej, w Czeczenii, stolica rejonu gudermeskiego, nad rzeką Sunża. Drugie co do wielkości miasto Czeczenii.
W mieście rozwinął się przemysł precyzyjny, materiałów budowlanych, spożywczy oraz chemiczny.
Wikipedia
przym. gudermeski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gudermesem, dotyczący Gudermesu
Wiktionary
(1.1) Dwa tygodnie po zakończeniu operacji gudermeskiej otrzymał od Dudajewa rozkaz uderzenia na Kizlar.
Wiktionary
rzecz. Gudermes mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. dzielnica Aten właściwych, na wschód od centrum
(1.2) geogr. wieś na Cyprze w dystrykcie Pafos;
Wiktionary
Gudi (gr. "Γουδί") – wieś w Republice Cypryjskiej, w dystrykcie Pafos. W 2011 roku liczyła 204 mieszkańców.
Wikipedia
starorosyjski ludowy instrument smyczkowy, trzystrunny
SJP.pl
Gu
Wikipedia
Gudowo ( Baumgarten) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, w gminie Drawsko Pomorskie.
Wieś leży ok. 4,5 km na południowy wschód od Drawska Pomorskiego, nad jeziorem Lubie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa koszalińskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
lepka, smolista substancja, będąca pozostałością po destylacji ropy naftowej
SJP.pl
Gudron, górska smoła, asfalt – pozostałość po próżniowej destylacji mazutu. Głównym produktem wychodzącym z kolumny destylacji próżniowej są oleje smarowe oraz próżniowy olej napędowy.
Gudron nie destyluje pod zmniejszonym ciśnieniem i może być poddawany hydrokrakingowi, zgazowaniu lub koksowaniu. Stosowany jest do produkcji papy dachowej i asfaltu prasowanego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
pogardliwie: Żyd; parch, pejsowaty, Żydzisko, Mosiek (mosiek)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pejor. pogard. o Żydzie
(1.2) przest. pot. gamoń, niezdara; cymbał, głąb
Wiktionary
(1.1) Przecież tu mieszkają sami Żydzi. (…) Z czego oni żyją, ci gudłaje, to tajemnica…
(1.2) Mieciek, ty gudłaju jeden, czego pana obrażasz.
Wiktionary
IPA: ˈɡudwaj, AS: gudu̯ai ̯
Wiktionary
rzecz.
:: fż. gudłajka ż.
Wiktionary
(1.1) kudłaj, kudłacz
(1.2) gułaj
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gudźaratem, dotyczący Gudźaratu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język gudźaracki
Wiktionary
rzecz. Gudźarat mrz., Gudźarka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stan w Indiach, leżący w północno-zachodniej części kraju;
Wiktionary
Gudźarat (hindi गुजरात, trb.: "Gudżarat", trl.: "Gujarāt"; gudżarati ગુજરાત; ang. "Gujarat") – drugi po stanie Maharasztra najbardziej uprzemysłowiony stan w Indiach. Leży w północno-zachodniej części kraju. Jego stolicą jest Gandhinagar, zaś największym miastem – Ahmadabad.
Wikipedia
(1.1) (…) rezerwat Gir na półwyspie Kathijawar (stan Gudźarat) to jedyny w całej Azji obszar występowania w stanie dzikim lwów i lampartów. Indie stoją przed poważnym wyzwaniem, jakim jest ochrona środowiska naturalnego.
Wiktionary
rzecz. Gudźarka ż., gudżaracki mrz., gudźaracki mrz., Gudźaratczyk, gudżarati, gudźarati
przym. gudźaracki, gudżaracki
Wiktionary
jeden z języków urzędowych Indii, używany głównie w stanie Gudżarat; gudżarati
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. jeden z języków nowoindyjskich, którym posługuje się ponad 46 mln mówiących – głównie mieszkańców Indii, stanu Gudźarat;
Wiktionary
(1.1) Niektóre dialekty sindhi, używane na pustyni Thar, uznaje się za przynależące do radźasthani bądź do gudźarati. Granica między nimi jest bowiem dość płynna.
(1.1) Jego wiersze tłumaczono na języki: angielski, francuski, niemiecki, rosyjski, hiszpański, węgierski, norweski, arabski, gudźarati, marathi, bengali, polski.
Wiktionary
IPA: ˌɡud͡ʑaˈratʲi, AS: guʒ́aratʹi
Wiktionary
rzecz. Gudźarat m., Gudżarat m., gudżarati n., gudżaracki mrz., Gudźarka ż.
przym. gudżaracki
Wiktionary
(1.1) gudżarati
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. przedstawicielka indoaryjskiej grupy etnicznej z Indii, posługującej się językiem gudźarati;
Wiktionary
rzecz. Gudźarat mrz., gudźarati
:: fm. Gudźar mos.
przym. gudźaracki
Wiktionary
(1.1) war. Gudżarka
Wiktionary
→ Gudżarat
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gudżaratem (Gudźaratem), dotyczący Gudżaratu (Gudźaratu)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język gudżaracki;
Wiktionary
rzecz. Gudżarat mrz., Gudźarat mrz., gudźarati n.
Wiktionary
stan w Indiach
SJP.pl
jeden z języków urzędowych Indii, używany głównie w stanie Gudżarat; gudźarati
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. zob. gudźarati.
Wiktionary
(1.1) Do ważnych języków północnych i środkowych Indii należą też: bengalski (w Bengalu Zachodnim, posługuje się nim też ludność sąsiedniego państwa Bangladesz), marathi (Maharasztra), gudżarati (Gudżarat), orija (Orisa), radżastański (…)
Wiktionary
IPA: ˌɡud͡ʒaˈratʲi, AS: guǯaratʹi
Wiktionary
rzecz. Gudźarat m., Gudżarat m., gudźarati n.
Wiktionary
[czytaj: ginter] obce imię męskie
SJP.pl
[czytaj: gerija lub gerilja] partyzantka, zwykle lewacka, walcząca w krajach Ameryki Południowej i Środkowej
SJP.pl
rzadko: partyzant w Ameryce Łacińskiej; guerilla
SJP.pl
Guermantes – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, w departamencie Sekwana i Marna.
Wikipedia
[czytaj: gernika]
1. miasto w Hiszpanii, zniszczone w wyniku bombardowania w 1936 r.;
2. obraz Picassa inspirowany tym wydarzeniem
SJP.pl
[czytaj: gernz-i] terytorium zależne Wielkiej Brytanii, leżące w cieśninie La Manche
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa w Europie;
(1.2) geogr. terytorium zależne korony brytyjskiej obejmujące wyspę Guernsey (1.1) i część Wysp Normandzkich;
(1.3) geogr. toponim, nazwa dwóch miejscowości w Stanach Zjednoczonych
Wiktionary
Guernsey ([], Baliwat Guernsey, Guernesey) – terytorium obejmujące wyspę Guernsey i kilkanaście mniejszych wysp w archipelagu Wysp Normandzkich (m.in. Alderney, Sark i Herm), położonych na kanale La Manche, nieopodal wybrzeża Francji.
Posiada specyficzny status dependencji korony brytyjskiej – nie stanowi formalnie części Wielkiej Brytanii (nie był również częścią Unii Europejskiej).
Wikipedia
(1.1) Saint Peter Port jest położony na wschodnim wybrzeżu Guernsey.
Wiktionary
(1.2) ofic. Baliwat Guernsey
Wiktionary
Guerrilla – brytyjski miniserial (dramat) wyprodukowany przez ABC Signature Studios, Green Door Pictures, Endemol Shine International, Fifty Fathoms Productions oraz Stearns Castle. Był emitowany od 13 kwietnia 2017 roku przez Showtime oraz Sky Atlantic.
W Polsce serial był emitowany od 17 maja 2017 roku przez HBO 3.
Wikipedia
nazwisko, np. Ernesto "Che" Guevara (1928-1967), argentyński komunista, jeden z przywódców rewolucji kubańskiej
SJP.pl
okrągły, smołowany kosz służący jako łódź do przeprawiania się na drugi brzeg rzeki, wykorzystywany od starożytności aż po dzień dzisiejszy na Nilu, Tygrysie, Eufracie; kuff
SJP.pl
Guffa:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. żydowskie ciasto szabasowe, rodzaj pieczonej leguminy
Wiktionary
(1.1) To nie przeszkadzało jej bynajmniej zajmować się kuchnią, stać pilnie przy zamieszaniu „łokszynu”, przy pieczeniu „guglów”…
(1.1) Drugą ręką łamiąc kawałki gugla, kiwał poważnie głową i ważył w głębokim rozumie swoim…
Wiktionary
(1.1) kugel, kugiel
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|guglać.
Wiktionary
czas. wyguglać, guglać ndk.
Wiktionary
potocznie: szukać informacji w internecie za pomocą wyszukiwarki Google; googlować, guglować, googlać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) pot. poszukiwać informacji przy pomocy wyszukiwarki internetowej Google
Wiktionary
(1.1) Nie znalazłem żadnych informacji o tym zespole. Guglałem, ale zero wyników.
Wiktionary
IPA: ˈɡuɡlat͡ɕ, AS: guglać
Wiktionary
rzecz. guglanie
czas. wyguglać dk.
Wiktionary
(1.1) guglować
Wiktionary
[czytaj: guljelmo] włoskie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|guglować.
Wiktionary
czas. guglować ndk.
Wiktionary
potocznie: szukać informacji w internecie za pomocą wyszukiwarki Google; googlować, googlać, guglać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) pot. poszukiwać informacji przy pomocy wyszukiwarki internetowej Google
Wiktionary
(1.1) Nie znalazłem żadnych informacji o tym zespole. Guglowałem, ale zero wyników.
Wiktionary
IPA: ɡuɡˈlɔvat͡ɕ, AS: guglovać
Wiktionary
czas. wyguglać, wyguglować dk.
rzecz. guglowanie n.
Wiktionary
(1.1) guglać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. niedojrzały owoc maliny
(1.2) reg-pl|Częstochowa. niedojrzały owoc
Wiktionary
(1.2) Zawsze powtarzam synkowi, żeby nie jadł guguł, bo będzie go bolał brzuch.
Wiktionary
IPA: ɡuˈɡuwa, AS: guguu̯a
Wiktionary
rzecz. war. gogoła ż., gogóła ż.
:: zdrobn. gugułka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobnienie od|guguła.
(1.2) reg-pl|Kraków. niedojrzały owoc wiśni
Wiktionary
rzecz. guguła
Wiktionary
skrót od: Graphic User Interface, w informatyce: graficzny interfejs użytkownika
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. [czytaj: gid] osoba oprowadzająca turystów; przewodnik; gid;
2. [czytaj: gajd] zawodowy wspinacz górski, wprowadzający swoich klientów na szczyt
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: giNIOL] lalka pochodząca z francuskiego ludowego teatru, mająca przedstawiać postać o przebiegłym i zgryźliwym charakterze
SJP.pl
Guignol (wym. giniol lub ginjol) – jedna z głównych postaci francuskiego teatru lalek, powstała około 1808 w Lyonie.
Wikipedia
jednostka monetarna Surinamu, równa 100 centom
SJP.pl
[czytaj: giJOM] francuskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: gilemin] nazwisko
SJP.pl
Guin – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Alabama, w hrabstwie Marion. W roku 2023 miasto zamieszkiwało 2147 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 66,5 osoby/km².
Wikipedia
[czytaj: gines] marka piwa i firma
SJP.pl
Gu
Wikipedia
[czytaj: GŁIro] instrument muzyczny z grupy idiofonów; guira
SJP.pl
Guira ("Guira guira") – gatunek ptaka z rodziny kukułkowatych (Cuculidae), podrodziny kleszczojadów; jedyny przedstawiciel rodzaju Guira. Występuje w Ameryce Południowej z wyjątkiem jej północnej części. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
[czytaj: GŁIro] instrument muzyczny z grupy idiofonów; guira
SJP.pl
Guiro, guira, guero – instrument perkusyjny używany w muzyce latynoamerykańskiej.
Jest pochodzenia indiańskiego. Zbudowany z wysuszonego owocu tykwy, na powierzchni którego wyżłobiono poprzeczne rowki. Dźwięki były wydobywane za pomocą stalowego pręta, pocieranego o wyżłobienia w kształcie tarki. Obecnie instrument ten wyrabia się z różnych materiałów (np. z plastiku, z metalu, z włókien szklanych, z kości, również z tworzywa ceramicznego.
Wikipedia
Guitry – miejscowość i dawna gmina we Francji, w regionie Normandia, w departamencie Eure. W 2013 roku jej populacja wynosiła 260 mieszkańców.
W dniu 1 stycznia 2016 roku z połączenia 14 ówczesnych gmin – Berthenonville, Bus-Saint-Rémy, Cahaignes, Cantiers, Civières, Dampsmesnil, Écos, Fontenay-en-Vexin, Forêt-la-Folie, Fourges, Fours-en-Vexin, Guitry, Panilleuse oraz Tourny – utworzono nową gminę Vexin-sur-Epte. Siedzibą gminy została miejscowość Écos.
Wikipedia
[czytaj: GŁIjank] miasto w Chinach; Kuejjang
SJP.pl
Guiyang (chiń. 贵阳; pinyin "Guìyáng") – miasto o statusie prefektury miejskiej w południowych Chinach, ośrodek administracyjny prowincji Kuejczou. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 3 290 777 mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: kujdżoł] prowincja w Chinach; Kuejczou
SJP.pl
1. region w Ameryce Południowej;
2. państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Georgetown; Kooperacyjna Republika Gujany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Georgetown;
(1.2) geogr. hist. kraina historyczna położona w północnej Ameryce Południowej;
(1.3) geogr. hist. zob. Gujana Brytyjska.
(1.4) geogr. hist. zob. Gujana Francuska.
(1.5) geogr. hist. zob. Gujana Holenderska.
Wiktionary
Gujana ( Guyana), oficjalnie Kooperacyjna Republika Gujany (Co-operative Republic of Guyana) – państwo w północnej części Ameryki Południowej, w obrębie większego regionu również zwanego Gujaną. Jedno z najmniejszych państw na kontynencie, zajmuje powierzchnię 214 969 km², a zamieszkane jest przez 791 739 osób (2023, szac.).
Wikipedia
(1.1) Gujana graniczy na wschodzie z Surinamem, na południu z Brazylią a na zachodzie z Wenezuelą.
Wiktionary
IPA: ɡuˈjãna, AS: gui ̯ãna
Wiktionary
rzecz. Gujańczyk mos., Gujanka ż.
przym. gujański
Wiktionary
(1.1) Kooperacyjna Republika Gujany
Wiktionary
obywatelka Gujany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Gujany
(1.2) mieszkanka Gujany Francuskiej
Wiktionary
IPA: ɡuˈjãŋka, AS: gui ̯ãŋka
Wiktionary
rzecz. Gujana ż.
:: fm. Gujańczyk mos.
przym. gujański
Wiktionary
drzewo lub krzew z rodziny mirtowatych, uprawiane m.in. dla smacznych owoców w kształcie gruszki; gwajawa, guajawa, guawa, gruszla, psydia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Psidium|L.|ref=tak., rodzaj tropikalnych drzew lub krzewów z rodziny mirtowatych;
(1.2) owoc gujawy (1.1)
Wiktionary
Gujawa, gruszla ("Psidium" L.) – rodzaj obejmujący około 100 gatunków roślin tropikalnych z rodziny mirtowatych, znany też pod nazwami guawa, gwajawa, gojawa, psydia. Rośliny te występują na Karaibach, w Ameryce Środkowej i w północnej części Ameryki Południowej.
Wikipedia
(1.1) gojawa, gruszla, guawa, guajawa, gwajawa, psydia
Wiktionary
obywatel Gujany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Gujany
(1.2) mieszkaniec Gujany Francuskiej
Wiktionary
IPA: ɡuˈjä̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: gui ̯ä̃ĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Gujana ż.
:: fż. Gujanka ż.
przym. gujański
Wiktionary
przymiotnik od: Gujana
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Gujany, krainy
(1.2) odnoszący się do Gujany, państwa
(1.3) odnoszący się do Gujany Francuskiej
Wiktionary
IPA: ɡuˈjä̃j̃sʲci, AS: gui ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Gujana ż., Gujańczyk mos., Gujanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji;
Wiktionary
Gujenna (fr. "Guyenne") – prowincja, część krainy dawnego plemienia Akwitanów podbitej przez Rzym, rozpościera się na obu brzegach Garonny. Od XII wieku przejściowo należała do Plantagenetów, królów Anglii.
W 1337 roku Filip VI Walezjusz, król Francji, ogłosił konfiskatę lenna Gujenny, co stało się bezpośrednią przyczyną rozpoczęcia wojny stuletniej.
Wikipedia
góra pochodzenia wulkanicznego, znajdująca się pod powierzchnią oceanu
SJP.pl
Gujot, guyot, podwodna stołowa góra – rodzaj góry podwodnej o kształcie ściętego stożka; jest to pozostałość podwodnego wulkanu, którego wierzchołek, pierwotnie wyrastający ponad powierzchnię wody, został zniszczony, głównie wskutek abrazyjnej działalności fal morskich. Gujoty można zazwyczaj zaobserwować na równinach abysalnych basenów oceanów.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
skrót od: Główny Urząd Kontroli Publikacji i Widowisk
SJP.pl
skrót od: Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = polit. hist. Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk;
Wiktionary
[czytaj: guks-i] tradycyjny, ręcznie rzeźbiony kubek, wykonywany z jednego kawałka drewna, zwykle brzozy, wywodzący się z kultury ludu Sami; kuksa
SJP.pl
ghul;
1. w wierzeniach przedmuzułmańskiej Arabii: zły duch, demon, zwykle rodzaju żeńskiego, pojawiający się pod postacią zwierząt (głównie hien), potworów lub wiedźm;
2. w fantastyce: nieumarła istota żywiąca się ludzkimi zwłokami, ożywiona po śmierci za pomocą czarnej magii albo przez zło, którego dokonała za życia, występująca najczęściej w miejscach obfitujących w zwłoki, np. nekropoliach, cmentarzach, kryptach, w pobliżu kurhanów oraz na polach bitew
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. …naśladujący przelewanie wody lub głośne picie
(1.2) dźwięk. …naśladujący odgłosy wydawane przez indora
(1.3) …używany w celu przywoływania indyków
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) u muzułmanów: demon pożerający ludzi i trupy na cmentarzach
forma rzeczownika.
(3.1) char. D. lm. od: gula
Wiktionary
IPA: ɡul, AS: gul
Wiktionary
(2.1) ghul
Wiktionary
potocznie:
1. narośl, zgrubienie w kształcie kuli lub zbliżonym do kuli; guz;
2. grdyka (uwypuklenie na przedniej stronie szyi)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kulista narośl lub zgrubienie
(1.2) gwara. i reg. indyczka
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: gul
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɡula, AS: gula
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Poznań. indyk
Wiktionary
potrawa zawierająca kawałki mięsa wołowego, wieprzowego, cielęcego lub baraniny, obsmażone i uduszone z pomidorami, cebulą lub innymi dodatkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. spoż. rodzaj mięsnego ragoût;
Wiktionary
Gulasz ( pörkölt, perkelt) – węgierskie danie narodowe, które składa się z mięsa, cebuli i papryki. Nazwa "pörkölt" wywodzi się od dawnego węgierskiego słowa "pergelt", co dziś oznacza przypieczony, przyrumieniony. "Pörkölt" podawany jest na płytkim talerzu jako drugie danie.
Wikipedia
(1.1) Dzisiaj na obiad mieliśmy placek ziemniaczanyacki ziemniaczane z gulaszem.
Wiktionary
przym. gulaszowy
Wiktionary
przymiotnik od: gulasz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gulaszem
Wiktionary
rzecz. gulasz mrz.
Wiktionary
1. gwarowo:
a) hulać, szaleć, bawić się beztrosko, bez umiaru;
b) huśtać dziecko celem uśpienia;
c) pić chciwie; chłapać;
d) toczyć;
e) tańczyć;
2. w gwarze więziennej: rozrabiać, awanturować się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie podlaskim;
Wiktionary
Gulbieniszki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, w gminie Jeleniewo.
Gulbieniszki powstały około 1770 roku. Wieś królewska ekonomii grodzieńskiej położona była w końcu XVIII wieku w powiecie grodzieńskim województwa trockiego. W latach 1954–1957 wieś należała i była siedzibą władz gromady Gulbieniszki, po jej zniesieniu w gromadzie Jeleniewo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
(1.1) Wspaniałym punktem widokowym jest Góra Cisowa koło Gulbieniszek.
Wiktionary
przym. gulbieniski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Gulcz (pol. hist. "Golcz") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w gminie Wieleń. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie pilskim.
Wieś leży w północno-zachodniej Wielkopolsce, między Notecią i Gulczanką. Ludność Gulcza liczy ok. 600 mieszkańców.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. jednostka monetarna Surinamu (1 gulden surinamski = 100 centów);
2. dawna jednostka monetarna Holandii (1 gulden = 100 centów), zastąpiona w 2002 r. przez euro; floren;
3. złota moneta emitowana w krajach germańskich od XIV w., w czasach późniejszych srebrna moneta niemiecka, holenderska i skandynawska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) monet. obecna lub dawna waluta państw i obszarów o germańskich korzeniach, m.in. Holandii i jej terytoriów zależnych;
Wiktionary
Gulden – moneta bita w krajach germańskich od XIV wieku, odpowiednik florena.
Współcześnie używany jedynie na karaibskich wyspach Curaçao i Sint Maartin (Gulden karaibski), który zastąpił Guldena Antyli Holenderskich.
Wikipedia
(1.1) Oddać w banku osiemset rubli, aha… Do Lublina wysłać trzy albumy, tuzin portmonetek… Właśnie!… Do Wiednia przekaz na tysiąc dwieście guldenów… Z kolei odebrać transport… Zmonitować rymarza za nieodesłanie walizek… Bagatela!… Napisać list do Stasia… Bagatela…
Wiktionary
IPA: ˈɡuldɛ̃n, AS: guldẽn
Wiktionary
rzecz. guldenówka ż.
przym. guldenowy
Wiktionary
(1.1) skr. guld.
Wiktionary
zdrobnienie od: gulden
SJP.pl
potocznie: złota lub srebrna moneta o różnej wartości w różnych okresach i krajach; gulden
SJP.pl
dawna, licha strzelba myśliwska gwintowana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. łow. lekka strzelba gwintowana z XVII-XVIII wieku. używana na ogół do polowań;
Wiktionary
Gu
Wikipedia
(1.1) Raz wyrwała się z domu na polowanie, na kaczki z guldynką.
(1.1) Nic nie ma w ręku. Czym tu dać sygnały? Róg i guldynka z kozaczkiem zostały.
(1.1) Ciężki a dalekonośny muszkiet był mi niepotrzebny. Zamiast niego wziąłem lżejszą guldynkę.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. społ. zwolennik lub członek ruchu opozycyjnego Fethullaha Gülena, tureckiego dysydenta
Wiktionary
rzecz. gulenizm m.
:: fż. gulenistka ż.
przym. gulenowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. sport. buty piłkarskie
Wiktionary
odgłos wydawany przez gotujący się płyn albo przez niektóre ptaki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) charakterystyczny odgłos niektórych ptaków
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gulgotać.
Wiktionary
czasownik
(1.1) mówić niewyraźnie
Wiktionary
spójnik
(1.1) gw-pl|Poznań. z powodu, z przyczyny
(1.2) gw-pl|Poznań. w celu
(1.3) gw-pl|Poznań. dla (czegoś)
forma rzeczownika.
(2.1) D., C. i Ms. lp. oraz D. lm. od: gula
Wiktionary
Guli – wieś w Iranie, w ostanie Azerbejdżan Zachodni, w szahrestanie Szahin Deż. W 2006 roku liczyła 34 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. studzienka ściekowa, wlot kanału lub szamba
Wiktionary
rzecz. guliktałcher mos., guliktrałer mos., guliktraler mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. przepychacz do zlewu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. hydraulik
Wiktionary
rzecz. gulik mrz.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk guliktraler, guliktrałer
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. hydraulik
Wiktionary
rzecz. gulik mrz.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk guliktrałer, guliktałcher
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. hydraulik
Wiktionary
rzecz. gulik mrz.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk guliktraler, guliktałcher
Wiktionary
ogród różany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z dziełem pt. "Gulistan" ("Ogród różany"), perskim zbiorem anegdot i przypowieści napisanym przez Sadiego
SJP.pl
1. bohater powieści Jonathana Swifta "Podróże Guliwera";
2. olbrzym wśród liliputów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: gula (w znaczeniu: guz, narośl)
SJP.pl
1. produkt otrzymywany z kauczuku przez wulkanizację;
2. potocznie:
a) wyrób z gumy;
b) prezerwatywa, gumka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gwara radiowa: sygnał czasu
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: guma
Wiktionary
Gum, właśc. Wellington Pereira Rodrigues (ur. 4 stycznia 1986 w São Paulo) – brazylijski piłkarz, występujący na pozycji środkowego obrońcy.
Wikipedia
1. produkt otrzymywany z kauczuku przez wulkanizację;
2. potocznie:
a) wyrób z gumy;
b) prezerwatywa, gumka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj rozciągliwego tworzywa;
(1.2) pot. guma do żucia
(1.3) gumka bieliźniana służąca do skakania przez nią, także sama zabawa polegająca na skakaniu przez gumę
(1.4) pot. prezerwatywa
(1.5) pot. dętka lub opona, najczęściej przebita
(1.7) przest. pot. dorożka, pojazd na ogumionych kołach
(1.8) daw. kosmet. pomada do włosów
(1.9) środ. narkomanów klej wąchany przy podgrzewaniu
Wiktionary
Guma – elastomer zbudowany z alifatycznych łańcuchów polimerowych (na przykład poliolefin), które zostały w pewnym stopniu usieciowane w procesie wulkanizacji. W przemyśle terminem „guma” obejmuje się czasami w uproszczeniu wszystkie rodzaje stałych elastomerów.
Wikipedia
(1.1) Na blacie stały gęsto próbki gumy, kawałki worków, duże butle chemikaliów i kilka drewnianych form, których Reg wolał nie oglądać zbyt dokładnie.
(1.2) Matka zastanawiała się, jak usunąć gumę z dżinsów syna.
(1.3) Dziewczynki grały na podwórku w gumę.
(1.4) Jacek na podryw zawsze bierze gumy.
Wiktionary
IPA: ˈɡũma, AS: gũma
Wiktionary
rzecz. gumowiec m., gumiś m., gumowanie n., wygumowanie n., gumkowanie n., wygumkowanie n., gumowatość ż.
:: zdrobn. gumka ż., gumeczka ż.
czas. gumować ndk., wygumować dk., gumkować ndk., wygumkować dk.
przym. gumowy, gumowaty
przysł. gumowato
Wiktionary
(1.4) zob. prezerwatywa.
(1.5) kapeć, flak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gwara. gumowiec
Wiktionary
turecki grobowiec monumentalny, wprowadzony przez Seldżuków w XI wieku; gumbaz
SJP.pl
turecki grobowiec monumentalny, wprowadzony przez Seldżuków w XI wieku; gumbad
SJP.pl
[czytaj: gambo] luizjańska zupa z mięsa i owoców morza, z mieszanką przypraw cajun
SJP.pl
Gu
Wikipedia
zdrobnienie od: gumka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: gumka
Wiktionary
IPA: ɡũˈmɛt͡ʃka, AS: gũmečka
Wiktionary
czas. gumować, gumkować
przym. gumowy
rzecz. guma ż.
Wiktionary
dawniej:
1. miękka substancja podobna do smoły; guma naturalna (roślinna);
2. ogół wyrobów z gumy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mitsłow. demon opiekuńczy mieszkający w stodole (gumnie), strzegący zboża przed szkodą
Wiktionary
(1.1) gumiennik
Wiktionary
zdrobnienie od: gumiak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od gumiak
Wiktionary
rzecz. gumiak m.
Wiktionary
1. potocznie: but gumowy; gumowiec;
2. ozdobne drzewo liściaste z rodziny okrętnicowatych, o skórzastych liściach, wonnych kwiatach i owocach z oleistymi nasionami, rosnące w strefie międzyzwrotnikowej; kalaba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obuw. wysoki but z gumy
Wiktionary
Zobacz też: gumiak – rodzaj buta.
Gumiak, kalofyllum ("Calophyllum" L.) – rodzaj roślin z rodziny gumiakowatych. Obejmuje 204 gatunki. Rośliny te występują we wszystkich kontynentach strefy międzyzwrotnikowej – w Ameryce Środkowej i Południowej, w zachodniej i wschodniej Afryce włącznie z Madagaskarem, w południowej i południowo-wschodniej Azji (od wschodniego Pakistanu, po Wietnam i Indonezję), na wyspach Oceanu Spokojnego i północnej Australii.
Wikipedia
rzecz. guma ż., gumka ż., gumowiec m., gumowanie n.
:: zdrobn. gumiaczek m.
czas. gumkować, gumować ndk.
przym. gumowy
Wiktionary
(1.1) gumowiec
Wiktionary
obuwie gumowe; kalosze, gumowce
SJP.pl
zrobiony z gumy; gumowy
SJP.pl
związany z produkcją wyrobów gumowych
SJP.pl
1. osoba produkująca gumę;
2. osoba wytwarzająca artykuły gumowe;
3. osoba prowadząca sklep z artykułami gumowymi
SJP.pl
przypominający kształtem lub konsystencją gumę
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Gumieniec, Gumieńce
SJP.pl
zdrobnienie od: gumno
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) mitsłow. istota podobna do kota, zamieszkująca stodoły i opiekująca się niewymłóconym zbożem
Wiktionary
Gu
Wikipedia
IPA: ɡũˈmʲjɛ̇̃ɲːik, AS: gũmʹi ̯ė̃•ńik
Wiktionary
rzecz. gumno n.
Wiktionary
(1.1) gumennik
Wiktionary
przymiotnik od: gumno
SJP.pl
dzielnica Szczecina
SJP.pl
Gu
Wikipedia
barwna, plastyczna substancja, stosowana głównie w malarstwie jako farba akwarelowa
SJP.pl
Gumiguta – odparowany sok mleczny, indyjskiego drzewa Garcinia. Dawniej używana jako żółta farba, obecnie jako środek przeczyszczający.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. jasne kluski z gotowanych ziemniaków i mąki kartoflanej
Wiktionary
podobna do bursztynu zasuszona smoła otrzymywana z jednego z gatunków sumaka, używana do wyrobu laku itp.
SJP.pl
gęsta lepka ciecz wydzielana przez różne drzewa tropikalne wskutek nakłuć dokonywanych przez owady
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
postać z popularnej kreskówki, przypominająca wyglądem niedźwiadka
SJP.pl
1. odpowiednio przygotowany kauczuk służący do wycierania czegoś, zwykle ołówka; guma;
2. elastyczna tasiemka z gęstego materiału przetykanego wzdłuż cienkimi nitkami z gumy, służąca np. do ściągania materiału, spinania włosów; guma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. biur. kawałek kauczuku służący do wycierania śladów ołówka i kredek z papieru;
(1.2) hand. rozciągliwa, gumowa taśma, służąca do związywania przedmiotów; zob. gumka recepturka.
(1.3) fryzj. elastyczna taśma przetykana kawałkami gumy, służąca do związywania włosów; zob. gumka do włosów.
(1.4) inform. narzędzie w programach graficznych służące do usuwania fragmentów narysowanych obiektów, odpowiadające funkcji gumki (1.1)
(1.5) pot. seks. prezerwatywa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rzadko zdarza się, by w ołówkach były dobre gumki. Z tego powodu zawsze trzeba kupować je oddzielnie.
(1.2) Próbuję się zmienić. Za każdym razem, gdy przeklnę, strzelam sobie gumką, którą założyłem na rękę.
(1.3) Od kiedy ścięłam włosy nie potrzebuję gumek do ich związywania.
(1.5) Część par decyduje się na wazektomię, by stać się niezależnymi od gumek i tabletek antykoncepcyjnych.
Wiktionary
IPA: ˈɡũmka, AS: gũmka
Wiktionary
rzecz. guma ż., gumowiec m., gumówka ż., gumowanie n., wygumowanie n., podgumowywanie n., podgumowanie n., gumiak mrz.
czas. gumkować, gumować ndk., wygumować dk., podgumowywać ndk., podgumować dk.
przym. gumowy
Wiktionary
potocznie: wycierać, usuwać coś gumką; gumować
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. wygumkować)
(1.1) usuwać napis, rysunek przy pomocy gumki
Wiktionary
rzecz. guma ż., gumka ż., gumiak m., gumowanie n., gumkowanie n., wygumowanie n., wygumkowanie n., gumowatość ż., gumiś m., gumeczka ż.
czas. wygumkować dk., gumować ndk., wygumować dk.
przym. gumowy, gumkowy, gumowaty
przysł. gumowato
Wiktionary
(1.1) gumować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przestarzale o stodole, klepisku lub podwórzu gospodarskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stodoła
(1.2) klepisko
(1.3) zagroda
(1.4) białystok. łąka
(1.5) białystok. podwórko
Wiktionary
Gumno – termin stosowany w zależności od regionu na określenie odgrodzonej części gospodarstwa chłopskiego przeznaczonej dla przechowania lub młócenia zboża lub na klepisko w stodole, na którym młóciło się zboże, a także na podwórze z budynkami gospodarskimi.
Wikipedia
IPA: ˈɡũmnɔ, AS: gũmno
Wiktionary
rzecz. gumiennik
Wiktionary
wydzielający gumę (kauczuk), dostarczający gumy
SJP.pl
ochronny but roboczy, z dolną częścią gumową i górną filcową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) ocieplany but z gumową podeszwą i stopą oraz wysoką, filcową cholewą
Wiktionary
(1.1) Do pracy w obejściu, dziadek Michał ubierał drelichową katanę, gumofilce i kufajkę.
Wiktionary
IPA: ɡũˈmɔfʲilt͡s, AS: gũmofʹilc
Wiktionary
o bucie: mający dolną część z gumy, a cholewkę z filcu
SJP.pl
materiał wykończeniowy używany w bieliźniarstwie, łączący w sobie sprężystość gumy i wygląd koronki
SJP.pl
produkt otrzymywany przez jednostronne nałożenie, na ogrzanym kalandrze, na podkład tekstylny (tkaninę jutową) masy uzyskanej z utlenionego oleju lnianego (tzw. linoksynu) zmiękczonego kalafonią i wypełnionego mączką drzewną lub pyłem korkowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rodzaj wykładziny podłogowej wykonanej z elastycznego tworzywa, dawniej taniej i powszechnie stosowanej
Wiktionary
wykładzina podłogowa z gumy dwuwarstwowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wykładzina miękka z materiałów syntetycznych
Wiktionary
przym. gumolitowy
Wiktionary
przymiotnik od: gumolit
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) techn. związany z gumolitem, dotyczący gumolitu; pokryty gumolitem
Wiktionary
rzecz. gumolit mrz.
Wiktionary
przypominający gumę (tworzywo elastyczne)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gumować.
Wiktionary
Gu
Wikipedia
czas. gumkować, gumować ndk.
rzecz. guma ż., gumowiec mrz., gumka ż., gumiak mrz.
przym. gumowy
Wiktionary
potocznie: brak jędrności; obwisłość, flakowatość, rozciągliwość, wiotkość
SJP.pl
przypominający gumę, elastyczny, rozciągliwy
SJP.pl
1. we włókiennictwie: pokrywać tkaninę gumą;
2. o roślinach gumodajnych: wydzielać kauczuk;
3. o drzewach owocowych: wydzielać kleisty sok;
4. potocznie: wycierać, usuwać coś gumką; gumkować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wygumować)
(1.1) usuwać napis gumką
czasownik przechodni niedokonany (dk. podgumować)
(2.1) pokrywać warstwą gumy
Wiktionary
rzecz. guma ż., gumka ż., gumeczka ż., gumowanie n., wygumowanie n., podgumowanie n., gumiak m., gumówka ż., gumowiec m.
czas. gumkować, wygumować dk., podgumować dk.
przym. gumowy
Wiktionary
obuwie gumowe; kalosze, gumiaki
SJP.pl
potocznie: but gumowy; gumiak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obuw. but z wysokimi cholewami, wykonany z gumy, używany na słotę lub błoto
Wiktionary
IPA: ɡũˈmɔvʲjɛt͡s, AS: gũmovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. guma ż., gumka ż., gumowanie n., gumiak mrz.
czas. gumować ndk.
przym. gumowcowy, gumowy
Wiktionary
(1.1) gumiak; gwara. gumak
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zrobiony z gumy; gumiany;
2. zajmujący się produkcją gumy lub wyrobów z gumy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wykonany z gumy
(1.2) wydzielający gumę, kauczuk
Wiktionary
(1.1) Oferujemy produkcję gumowych węży oraz wulkanizację opon.
Wiktionary
IPA: ɡũˈmɔvɨ, AS: gũmovy
Wiktionary
rzecz. guma ż., gumka ż., gumeczka ż., gumowiec mrz., gumelastyka ż., gumiak mrz., gumiarz mos., gumiś mzw., gumowatość ż., gumowiec mrz., gumownia ż., gumówka ż., gumowanie n., nagumowanie n., podgumowanie n., wygumowanie n.
czas. gumkować, gumować ndk., nagumować dk., podgumować dk., wygumować dk.
przym. gumiarski, gumiasty, gumowaty
Wiktionary
(1.2) gumodajny, kauczukodajny
Wiktionary
rodzaj choroby atakującej drzewa owocowe, zwłaszcza pestkowe
SJP.pl
Gu
Wikipedia
żartobliwie: osoba żująca gumę
SJP.pl
substancja pozyskiwana z wysuszonego soku roślin, znajdująca zastosowanie w lecznictwie w postaci plastrów i maści
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. model samolotu napędzany nakręcaną gumką napędową
2. szlifierka kątowa
SJP.pl
rodzaj gryzoni z rodziny gundiowatych
SJP.pl
Gundia ("Ctenodactylus") – rodzaj ssaków z rodziny gundiowatych (Ctenodactylidae).
Wikipedia
o cechach gundiowatych (rodzina gryzoni)
SJP.pl
Gundiowate, dawniej: gundie (Ctenodactylidae) – rodzina ssaków z infrarzędu gundiokształtnych (Ctenodactylomorphi) w obrębie rzędzu gryzoni (Rodentia).
Wikipedia
o cechach gundiowatych (rodzina gryzoni)
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny parzeplinowatych; gunnera, parzeplin
SJP.pl
wierzchnie okrycie męskie noszone w Polsce przez górali; guńka; cucha; czuha; czucha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. okrycie wierzchnie, płaszcz
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. szeroki płaszcz góralski
Wiktionary
Gunia (czasem zdrobniale: guńka) – męskie odzienie wierzchnie górali karpackich, w tym m.in. górali śląskich, czadeckich, żywieckich, babiogórskich i orawskich. Na wschód od doliny Dunajca (m.in. u Łemków, Bojków czy Hucułów) analogiczny element męskiego ubioru nosi nazwę "czuha" lub "cuha". U Podhalan gunia nazywana jest czasem „burą cuhą”.
Wikipedia
IPA: ˈɡũɲa, AS: gũńa
Wiktionary
rzecz. guniok m., guńka ż., guńkorz mos.
Wiktionary
guniak czerwczyk, owad bardzo podobny do chrabąszcza majowego
SJP.pl
podwijka guniakówka - gatunek osy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. góralska kurtka zimowa
Wiktionary
Guniok – element dawnego stroju męskiego (rodzaj marynarki lub lekkiej kurtki) występujący w górskich rejonach Śląska Cieszyńskiego (Beskid Śląski, Beskid Morawsko-Śląski).
Szyty był z grubego, samodziałowego sukna, zwykle barwy brązowej. Zapinany na jeden rząd guzików, miał wykładany kołnierz, naszywane kieszenie i rękawy obszyte czarną tasiemką. Noszony był w chłodne dni, najczęściej przez pasterzy i robotników leśnych.
Wikipedia
rzecz. gunia ż., guńka ż., guńkorz mos.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj roślin z rodziny parzeplinowatych; gunera, parzeplin
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. głupi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. głupek
Wiktionary
mała, żyworodna ryba akwariowa; pawie oczko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Poecilia reticulata|ref=tak., gatunek południowoamerykańskiej ryby z rodziny piękniczkowatych;
(1.2) icht. osobnik z gatunku gupików (1.1)
Wiktionary
(1.2) Honorata widziała w akwarium parkę gupików i danio.
(1.2) Hodowla gupika wymaga czasu, cierpliwości oraz znajomości zasad dziedziczenia.
Wiktionary
(1.1) pawie oczko, gupik pawie oczko
Wiktionary
kolorowa (najczęściej czerwona) bawełna używana na Podlasiu do przetykania białego lnianego płótna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
słodkowodna ryba akwariowa z rodziny łaźcowatych, zaliczana do grup labiryntowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. słodkowodna ryba z rodziny guramiowatych;
(1.2) icht. słodkowodna ryba z rodziny całuskowatych
Wiktionary
Przegląd gatunków
Gurami – nazwa ryb akwariowych obejmująca kilka azjatyckich, wszystkożernych gatunków z różnych rodzajów w obrębie rodziny guramiowatych (Osphronemidae), oraz jeden gatunek zaliczany obecnie do rodziny całuskowatych (Helostomatidae). W hodowlach akwarystycznych wyselekcjonowano wiele odmian barwnych.
Wikipedia
(1.1) Rodzice gurami opiekują się ikrą.
Wiktionary
rzecz. guramiowate nmos.
Wiktionary
rodzina słodkowodnych ryb okoniokształtnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Osphronemidae|Bleeker|ref=tak., rodzina słodkowodnych ryb zaliczana do podrzędu błędnikowców;
Wiktionary
[] (Osphronemidae) – rodzina słodkowodnych ryb okoniokształtnych (Perciformes), zaliczana do błędnikowców. Obejmuje około 170 gatunków klasyfikowanych w 4 podrodzinach. Wiele gatunków z tej rodziny jest przedmiotem handlu na potrzeby akwarystyki, m.in. gurami, beloncje, bojowniki i prętniki.
Wikipedia
(1.1) Guramiowate mają dodatkowy narząd oddechowy, tzw. labirynt, umożliwiający rybom oddychanie powietrzem atmosferycznym pobieranym z powierzchni wody.
Wiktionary
rzecz. gurami n.
Wiktionary
o cechach guramiowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
tworzyć załamania, zmarszczki na tkaninie; marszczyć
SJP.pl
w architekturze północnej części Azji Środkowej: mauzoleum kryte kopułą, budowane na planie kwadratu
SJP.pl
naczynie na wodę zrobione z wydrążonej tykwy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna w zachodniej Gruzji
(1.2) adm. geogr. region administracyjny w zachodniej Gruzji, leżący nad wschodnim brzegiem Morza Czarnego;
Wiktionary
Guria ( გურია) – region ("mchare") w zachodniej Gruzji, leżący nad wschodnim brzegiem Morza Czarnego. Stolicą regionu jest miasto Ozurgeti. Obszar jest zamieszkały przez Gurijczyków, etnicznych Gruzinów, którzy mówią dialektem języka gruzińskiego.
Wikipedia
przym. guryjski
Wiktionary
[czytaj: gurka] członek plemienia zamieszkującego Nepal
SJP.pl
[czytaj: gurkijka] mieszkanka Nepalu
SJP.pl
[czytaj: gurkijski] dotyczący Gurkhów, właściwy Gurkhom
SJP.pl
[czytaj: gurkowie] lud himalajski; Gurkowie
SJP.pl
Gu
Wikipedia
lud himalajski; Gurkhowie
SJP.pl
dawniej, rzadko: łakomczuch
SJP.pl
dawniej, rzadko: łakomczucha
SJP.pl
roślina tropikalna stosowana w medycynie ajurwedyjskiej
SJP.pl
przymiotnik od: gur
SJP.pl
1. łuk przyporowy podtrzymujący sklepienie budowli
2. pas rzemienny, najczęściej wykorzystywany jako część uprzęży
3. sztywna taśma z płótna przyszywana w pasie do spódniczki, wszywana w paski itp.
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. w hinduizmie: mistrz, autorytet, przewodnik duchowy;
2. przywódca kultu religijnego, sekty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. osoba o wielkim autorytecie religijnym, przewodnik duchowy w hinduizmie, sikhizmie i niektórych odłamach buddyzmu;
(1.2) przen. osoba uważana za niepodważalny autorytet w jakiejś określonej dziedzinie, w jakimś środowisku
Wiktionary
Guru (dewanagari गुरु) – przywódca wspólnoty w religiach dharmicznych, przewodnik duchowy i nauczyciel, szanowany, a czasem nawet czczony jako wcielenie bóstwa; również: charyzmatyczny lider sekty, wysoki autorytet w pewnym środowisku.
Wikipedia
IPA: ˈɡuru, AS: guru
Wiktionary
(1.1) mistrz, mentor, przewodnik
(1.2) mistrz, tuz
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gurią lub Guryjczykami, dotyczący Gurii lub Guryjczyków
Wiktionary
rzecz. Guria ż., Guryjczyk mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
samodział tkany z guru; spódnica z tegoż materiału
SJP.pl
Główny Urząd Statystyczny
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = Główny Urząd Statystyczny;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɡus, AS: gus
Wiktionary
miasto w obwodzie kaliningradzkim (w Rosji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w obwodzie królewieckim w Rosji;
Wiktionary
Gusiew, Gąbin ( Гусев; dawn. Gumbinnen) – miasto w Rosji, w obwodzie królewieckim, siedziba rejonu gusiewskiego.
Miasto leży w regionie Małej Litwy. Miejscowość położona u zbiegu rzek Pisy i Rominty około 20 kilometrów na wschód od Czerniachowska, na trasie E28 i linii kolejowej Królewiec – Moskwa, ze stacją Gusiew. Ośrodek życia polonijnego.
Wikipedia
przym. gusiewski
Wiktionary
(1.1) hist. Gąbin, Głąbin
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gusiewem, dotyczący Gusiewa
Wiktionary
rzecz. Gusiew mrz.
Wiktionary
ludowy rosyjski instrument muzyczny
SJP.pl
Gusli ("ros." гусли) jest rosyjskim ludowym instrumentem muzycznym z grupy chordofonów szarpanych. Nie powinien być mylony z gęślami.
Wikipedia
ludowy bułgarski instrument muzyczny, odmiana gęśli
SJP.pl
przymiotnik od: GUS (Główny Urząd Statystyczny); GUS-owski
SJP.pl
1. poczucie piękna, harmonii; smak;
2. upodobanie, zamiłowanie do czegoś;
3. styl, moda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) poczucie piękna i harmonii
Wiktionary
Polska Grupa Użytkowników Systemu TeX (GUST) jest – jak stwierdza jej statut – "stowarzyszeniem zrzeszającym osoby fizyczne, prowadzącym działalność naukowo-techniczną i oświatową na rzecz upowszechnienia systemu TeX/METAFONT, oraz związanego z nimi środowiska". Siedziba GUST znajduje się w Toruniu.
Wikipedia
(1.1) Ania ubiera się zwyczajnie i bez gustu.
(1.1) Ta kobieta ma dużo uroku: wszystkim przypada do gustu.
(1.1) Nie bez znaczenia są tu też indywidualne gusta, które wpływają na ostateczny skład domowej wiśniówki, morelówki, dereniówki, jarzębiaka czy piołunówki.
Wiktionary
IPA: ɡust, AS: gust
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. guścik mrz.
czas. gustować ndk., zdegustować dk., zagustować dk.
przym. gustowny
przysł. gustownie
Wiktionary
(1.1) smak, dobry smak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|ż.
(1.2) forma żeńskiego imienia Gustawa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obce imię męskie
SJP.pl
francuskie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica i główne miasto francuskiego terytorium zależnego Saint-Barthélemy, położonego na Karaibach;
Wiktionary
Gustavia – stolica i główne miasto francuskiego terytorium zależnego Saint Barthélemy na Karaibach, około 3000 mieszkańców. Nazwa została nadana na cześć szwedzkiego króla Gustawa III. Szwedzka posiadłość w latach 1785–1878.
Gustavia została założona po tym gdy Szwecja otrzymała wyspę od Francji w 1785 roku w zamian za francuskie prawa handlu w Göteborgu.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Gustaw – imię męskie pochodzenia germańskiego. Etymologia: niem. "Gund", staroisl. "gunnr" 'walka'; niem. "Stab", staroisl. "stafr" 'pałka, buława, laska marszałkowska'. Imię oznacza więc dzierżącego w boju laskę/buławę lub wyraża życzenie, aby noszący je doszedł do tak wysokich godności.
Wikipedia
(1.1) Lecimy z Gustawem do Rio na wakacje.
Wiktionary
IPA: ˈɡustaf, AS: gustaf
Wiktionary
rzecz. Gustawa ż.
:: zdrobn. Gutek, Gucio, Gustawek
:: fż. Gustawa ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Gustawa – żeński odpowiednik starogermańskiego imienia Gustaw.
Wikipedia
zdrobnienie od: Gustaw (imię męskie); Gustek, Gutek
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gustawy lub z nią związany
SJP.pl
Gustaw z małżonką; Gustawowie
SJP.pl
Gustaw z małżonką; Gustawostwo
SJP.pl
Gustawowo – część wsi Rzepiszyn w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim, w gminie Kruszwica.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gustawa lub z nim związany
SJP.pl
zdrobnienie od: August, Gustaw (imiona męskie); Gutek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma imienia August
(1.2) zdrobn. poufała forma imienia Augustyn
Wiktionary
Gustek, pierwotnie Gózdek, dawna osada hutniczo-giserska, potem letniskowa, obecnie dzielnica miasta Tomaszowa Mazowieckiego, położona nad rzeką Wolbórką niedaleko od jej ujścia do Pilicy. W obrębie dawnej osady znajdują się ulice: Nadrzeczna, Szczęśliwa, Klonowa i Lipowa.
Wikipedia
(1.1) Piesek pana Gustka biegał bez smyczy po parku.
Wiktionary
(1.1)
rzecz. August mos., Augustyna ż.
(1.2)
rzecz. August mos., Augusta ż., Gucio mos., Gustlik mos., Gutek mos.
Wiktionary
(1.1) Gucio, Gutek; gw. Górny Śląsk Gustlik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. imię|polski|ż. Augustyna
Wiktionary
(1.1) Gustla wyglóndo jak z łokna na plac.
Wiktionary
rzecz. Gustlik mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Augustyn, August
Wiktionary
(1.1) Gustlik był chłop jak tur i fedrował za dziesięciu chłopa.
Wiktionary
rzecz. Gucio mos., Gutek mos.
:: fż. Gustla ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gustować.
Wiktionary
czas. gustować ndk.
Wiktionary
lubić coś; preferować coś; smakować w czymś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) lubić
Wiktionary
(1.1) Tomek gustuje w niskich brunetkach. Jeszcze nie widziałem go z dziewczyną, która wyglądałaby inaczej.
Wiktionary
IPA: ɡuˈstɔvat͡ɕ, AS: gustovać
Wiktionary
rzecz. gustowanie n., gust m., guścik
czas. zagustować
przym. gustowny
przysł. gustownie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) elegancko, ze smakiem
Wiktionary
(1.1) Owszem, na początku tańczyłaś skromnie i z opanowaniem, gustownie i z elegancją, jak na przyzwoitą pannę przystało.
Wiktionary
IPA: ɡuˈstɔvʲɲɛ, AS: gustovʹńe
Wiktionary
rzecz. gustowność ż., gust m., zdrobn. guścik m.
czas. gustować
przym. gustowny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: gustownie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: gustowny
SJP.pl
→ gustowny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest gustowne; cecha tych, którzy są gustowni
Wiktionary
przym. gustowny
przysł. gustownie
Wiktionary
odznaczający się dobrym gustem; elegancki; modny; szykowny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący w dobrym guście, wykwintny, wytworny, elegancki
Wiktionary
(1.1) Maria była skromnie ubrana, ale miała na sobie bardzo gustowny naszyjnik.
Wiktionary
IPA: ɡuˈstɔvnɨ, AS: gustovny
Wiktionary
rzecz. gustowność ż., gust
czas. gustować
przysł. gustownie
Wiktionary
(1.1) elegancki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
magiczne obrzędy; czary, zabobony, zaklęcia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) obrzędy towarzyszące praktykom magicznym
(1.2) przesądy, zabobony
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nasze zwyczaje noworoczne wywodzą się więc bądź ze słowiańskich kultów agrarnych, bądź też ze zwyczajów rzymskich połączonych z gusłami uprawianymi niegdyś wszędzie dla zapewnienia sobie szczęścia i bogactwa..
(1.2) Różnego rodzaju przesądy, gusła i zabobony trwają w naszej kulturze od wieków.
Wiktionary
IPA: ˈɡuswa, AS: gusu̯a
Wiktionary
rzecz. guślarz m., guślarka ż., guślarstwo n.
przym. guślarski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gwara. krzywe, koślawe, pełne sęków drzewo
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wydzielanie wody w postaci kropelek przez liście roślin lądowych; wypacanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. zjawisko wydzielania kropel wodnych przez rośliny poprzez wypotniki;
Wiktionary
Gutacja (łac. "gutta" – kropla) – zjawisko wydzielania kropel wodnych roztworów związków organicznych i soli mineralnych przez rośliny i grzyby. U roślin naczyniowych krople wydzielane są przez specjalne struktury umieszczone na krańcach blaszki liściowej, zwane hydatodami.
Wikipedia
tworzywo termoplastyczne zbliżone do kauczuku, otrzymywane z soku drzewa gutaperkowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. techn. termoplastyczny polimer naturalny o właściwościach dielektrycznych, będący izomerem kauczuku, pozyskiwany ze stężałego soku mlecznego wybranych roślin;
Wiktionary
Gu
Wikipedia
(1.1) Gutaperki używa się jako kitu do zębów i do przyrządzania środków opatrunkowych.
Wiktionary
rzecz. gutapercha ż., gutapercza ż., gutaperkowiec mrz., gutta-perka ż.
przym. gutaperczany, gutaperkowy
Wiktionary
(1.1) przest. gumiguta
Wiktionary
drzewo z rodziny sączyńcowatych pochodzące z Półwyspu Malajskiego, którego twarde i ciężkie drewno stosowane jest do wyrobu kół oraz w snycerstwie, a z soku mlecznego tego drzewa otrzymuje się gutaperkę; drzewo gutaperkowe
SJP.pl
Gutaperkowiec, drzewo gutaperkowe, perczowiec ("Palaquium gutta" (Hook.) Burck.) – gatunek drzewa z rodziny sączyńcowatych. W naturze występował pierwotnie w lasach Półwyspu Malajskiego i na wyspach w Indonezji, ale na stanowiskach naturalnych został niemal całkowicie wytępiony. Występuje jako drzewo uprawne w strefie międzyzwrotnikowej m.in. w obrębie dawnego zasięgu naturalnego, także na Nowej Gwinei, na Filipinach, w północnej części Brazylii.
Wikipedia
zrobiony z gutaperki lub zawierający gutaperkę
SJP.pl
1. zdrobnienie od: August, Gustaw (imiona męskie); Gustek;
2. nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma imienia August
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kupiliśmy Gutkowi nową czapeczkę.
Wiktionary
rzecz. August mos., Gustek mos., Gustlik mos., Gucio mos., Gustaw mos.
Wiktionary
(1.1) Gucio, Gustek; gw. Górny Śląsk Gustlik
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
taki jak u Johannesa Gutenberga, charakterystyczny dla Johannesa Gutenberga
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gutka lub z nim związany
SJP.pl
Gutowiec ( Guttowitz) – wieś w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie chojnickim, w gminie Czersk.
Wieś borowiacka położona przy drodze krajowej nr 22 a także przy szlaku linii kolejowej nr 203.
W skład sołectwa Gutowiec wchodzi również wieś Kurkowo.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Za
Wikipedia
(zwykle w liczbie mnogiej) w sztukach plastycznych: element dekoracyjny w kształcie cylindrycznej lub stożkowatej kropli, stosowany przede wszystkim w porządku doryckim; łezka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. odnoszący się do gardła; gardłowy;
2. spółgłoska gutturalna - spółgłoska wymawiana przy użyciu tylnej części języka, np. g, k, ch; spółgłoska tylnojęzykowa
SJP.pl
o spółgłoskach: tylnojęzyczny (k, ch, g)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. związany z guwernantką, dotyczący guwernantki
(1.2) rzad. taki jak guwernantka t.j. opiekuńczy, autorytatywny, nadzorujący
Wiktionary
rzecz. guwernantka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zajęcie guwernantki
Wiktionary
rzecz. guwerner mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zob. guwerner.
Wiktionary
nauczycielka domowa i wychowawczyni dzieci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. eduk. nauczycielka domowa, wychowawczyni dzieci w zamożnych rodzinach
Wiktionary
Guwernantka – nauczycielka domowa, czasem pełniąca również rolę ochmistrzyni; męski odpowiednik tego pojęcia to guwerner lub guwernant. W Polsce guwernantkom powierzano zazwyczaj naukę i wychowanie młodszych dzieci, w wieku przedszkolnym. Najważniejszym przedmiotem nauczanym przez guwernantki i guwernantów były podstawy języka francuskiego. Stanowisko guwernantki było często jedynym sposobem zarobkowania dla niezamożnych a wykształconych niezamężnych kobiet.
Wikipedia
(1.1) Nie zaniedbywała także innej edukacji: szwajcarska guwernantka uczyła dzieci francuskiego i niemieckiego.
Wiktionary
rzecz. guwerneria ż., guwernerstwo n., guwernerzyna m.
:: fm. guwerner mos.
czas. guwernerować ndk., guwernerzyć ndk.
przym. guwernernerski, guwernancki
Wiktionary
wychowawca dzieci w zamożnych domach; nauczyciel domowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. eduk. nauczyciel domowy, wychowawca dzieci w zamożnych rodzinach
Wiktionary
(1.1) Zaimprowizował im opowieść, a potem uśpił wszystkich łącznie z guwernerem kołysanką.
Wiktionary
rzecz. guwernanctwo n., guwernerowanie n.
:: fż. guwernantka ż.
czas. guwernerować ndk.
przym. guwernerski
Wiktionary
(1.1) wychowawca, preceptor
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) daw. pracować jako guwerner lub guwernantka
Wiktionary
rzecz. guwerner mos., guwernantka ż.
Wiktionary
→ guwerner
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub pracą guwernera, dotyczący guwernera
Wiktionary
rzecz. guwerner mos.
Wiktionary
zawód guwernera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zajęcie guwernera
Wiktionary
rzecz. guwernantka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. koperta
Wiktionary
[czytaj: głiJEN] kraina historyczna we Francji
SJP.pl
1. zgrubienie pochodzenia naturalnego lub wywołane uderzeniem
2. patologiczny twór najczęściej w postaci nowotworu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) zgrubienie pochodzenia naturalnego lub wywołane uderzeniem
(1.2) med. patologiczny twór najczęściej w postaci nowotworu
(1.3) ozdobna gałka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Marysia nabiła sobie guza na plac zabawacu zabaw.
(1.2) Radykalne usunięcie guza prostaty przedłuża życie o 20 lat.
Wiktionary
IPA: ɡus, AS: gus
Wiktionary
rzecz. zdrobn. guzek m.
przym. guzowy, guzowaty, guzikowy, guzkowaty
Wiktionary
(1.1) gula, narośl
(1.2) guz nowotworowy, nowotwór, rak, zmiana nowotworowa
(1.3) gałka
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D., B. lp. od: guz
Wiktionary
rodzaj nicieni, szkodnik roślin dwuliściennych
SJP.pl
Guzak ("Meloidogyne") – rodzaj nicieni z rodziny Meloidogynidae. Obejmuje obligatoryjne endopasożyty różnorodnych roślin naczyniowych, atakujące najczęściej ich organy podziemne. Większość gatunków wywołuje powstawanie na żywicielach galasów. Zakaźne jest drugie stadium młodociane. Wędrujące są również dorosłe samce. Dorosłe samice oraz trzecie i czwarte stadium młodociane są osiadłe. Dotychczas opisano ich około 100 gatunków.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Guzdek – kolonia w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kaliskim, w gminie Szczytniki.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa kaliskiego.
Wikipedia
kobieta guzdrząca się; guzdrała; maruda
SJP.pl
człowiek guzdrzący się; maruda; guzdrała
SJP.pl
potocznie: wykonywanie czegoś powoli, ślamazarnie, opieszale; marudzenie, grzebanie się, guzdranie się
SJP.pl
guzdrać się - potocznie: robić coś bardzo wolno
SJP.pl
pogardliwie o kobiecie powolnej, roztargnionej, nierozgarniętej; także o mężczyźnie (z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński lub męskoosobowy
(1.1) pot. osoba robiąca wszystko powoli, flegmatyczna
Wiktionary
(1.1) Ale z ciebie guzdrała, czekamy na ciebie już pięć minut.
Wiktionary
IPA: ɡuzˈdrawa, AS: guzdrau̯a
Wiktionary
rzecz. guzdracz m., guzdralski m., guzdralstwo n., guzdranina ż., guzdranie n.
czas. guzdrać się
przym. guzdralski
Wiktionary
(1.1) guzdracz, guzdralski, maruda, maruder, grzebuła, ślamazara, lelum polelum
Wiktionary
1. zdrobnienie od: guz;
2. małe zgrubienie, wypukłość; gruzełek, guzełek;
3. wykwit skórny uwypuklony ponad powierzchnię skóry;
4. guzki krwawnicze - żylakowate rozszerzenie splotu końcowego odcinka odbytnicy, w formie łatwo krwawiących guzków; krwawnica, żylaki odbytu, hemoroidy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: guz
(1.2) mały guz
(1.3) med. niewielki wykwit naskórny;
Wiktionary
Guzek (łac. "nodulus", "tuberculum") – w dermatologii, wykwit wyniosły ponad powierzchnię skóry, związany ze zmianami w skórze właściwej, mogący ulegać rozpadowi z pozostawieniem blizny. Większy wykwit guzkowy (o średnicy powyżej 1 cm) rozwijający się z zajęciem tkanki podskórnej określany jest jako guz. Guzek różni się od grudki większą spoistością i głębszym usadowieniem oraz istnieniem nacieku zapalnego wokół miejsca jego występowania.
Wikipedia
(1.2) Na USG znaleźli mi guzki na tarczycy.
(1.3) Guzek różni się od grudki większą spoistością i głębszym usadowieniem oraz istnieniem nacieku zapalnego wokół miejsca jego występowania.
Wiktionary
IPA: ˈɡuzɛk, AS: guzek
Wiktionary
rzecz. guz mrz.
przym. guzkowy, guzikowy, guzkowaty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzadko: małe zgrubienie, wypukłość; gruzełek, guzek
SJP.pl
[czytaj: gudżan] chiński instrument szarpany przypominający cytrę
SJP.pl
Guzheng (chiń. 古箏, pinyin: gǔzhēng), chińska cytra – chiński instrument szarpany przypominający cytrę. Od niego pochodzi japoński instrument koto.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: guzik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: guzik
Wiktionary
Guziczek (ang. "Button Nose", jap. "Yume no Hoshi no Button Nose", niem. "Prinzessin Erdbeer", fr. "Bouton d’or", 1985) – japoński serial animowany zrealizowany przez wytwórnię "Saban Entertainment". Reżyserem tego serialu jest Masami Hata. W Polsce był emitowany na kanałach TVN i Fox Kids z polskim dubbingiem.
Wikipedia
(1.1) Do czego służy ten czerwony guziczek?
Wiktionary
IPA: ɡuˈʑit͡ʃɛk, AS: guźiček
Wiktionary
rzecz. guzik m.
przym. guzikowy, guzikarski
Wiktionary
przymiotnik od: guziczek
SJP.pl
kość guziczna - końcowy odcinek kręgosłupa człowieka
SJP.pl
afrykański, łowny gatunek z rodziny świń; fakoszer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Phacochoerus|F. Cuvier|ref=tak., przypominający świnię masywny ssak afrykański o długich kłach;
Wiktionary
Guziec ("Phacochoerus") – rodzaj ssaków z podrodziny świń (Suinae) w obrębie rodziny świniowatych (Suidae).
Wikipedia
(1.1) Cechą charakterystyczną guźca są dwie pary kłów wystających z otworu gębowego i zakrzywionych ku górze.
Wiktionary
IPA: ˈɡuʑɛt͡s, AS: guźec
Wiktionary
1. przedmiot, zwykle nieduży i okrągły, przyszyty do ubrania, służący do zapinania, przymocowywania czegoś, bądź dla ozdoby;
2. przycisk służący do włączania lub wyłączania jakiegoś urządzenia, prądu itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kraw. element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni;
(1.2) pot. włącznik, przycisk
(1.3) pot. przen. nic
Wiktionary
Guzik – element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra czy spodni. Najczęściej w kształcie koła, wykonany z plastiku, metalu lub z innych tworzyw.
Guziki zaczęto przyszywać do ubrań w XIII wieku. Alternatywą dla guzików są napy, rzepy i spinki.
Słowem guzik określa się też różnego typu przyciski.
Wikipedia
(1.1) Urwał mi się guzik u koszuli.
Wiktionary
IPA: ˈɡuʑik, AS: guźik
Wiktionary
rzecz. guzikarka ż.
:: zdrobn. guziczek m.
przym. guzikowy, guzikarski
Wiktionary
(1.1) gw. Poznań depok; stpol. pągwica
(1.2) włącznik, przycisk
(1.3) figa, wulg. gówno
Wiktionary
maszyna do przyszywania guzików
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wytwórczyni guzików
Wiktionary
rzecz. guzik mrz., guzikarz mzw./mos.
Wiktionary
dotyczący guzikarza, guzikarstwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub pracą guzikarza, dotyczący guzikarza lub guzikarstwa
Wiktionary
rzecz. guzik m., guziczek m., guzikarz mos., guzikarstwo n., guzikarka ż.
przym. guzikowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) łow. młody kozioł
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. rzemieślnik produkujący guziki
(2.2) daw. sprzedawca guzików
Wiktionary
rzecz. guzik mrz.
:: fż. guzikarka ż.
przym. guzikarski
Wiktionary
podobny do guzika, przypominający guzik
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: guzik
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z guzikami, dotyczący guzików
(1.2) posiadający guziki
Wiktionary
(1.2) Harmonią nazywano u nas instrument z klawiaturą chromatyczną, guzikową, a akordeonem - z klawiaturą podobną do fortepianowej.
Wiktionary
IPA: ˌɡuʑiˈkɔvɨ, AS: guźikovy
Wiktionary
rzecz. guzik m., guziczek m., guz m., guzek m.
przym. guziczny, guzikarski
Wiktionary
Guzikówka – część miasta Krosno. Znajduje się w południowej części Krosna, w okolicy ulicy Guzikówka.
Dawniej samodzielna wieś i gmina jednostkowa w powiecie krośnieńskim. W 1867 włączona do Krosna.
W miejscu dawnej wsi Guzikówka funkcjonuje obecnie Parafia św. Piotra Apostoła i św. Jana z Dukli w Krośnie-Guzikówce.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mający guzki, pokryty guzkami; mający kształt guzka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający guzki, pokryty guzkami
(1.2) mający kształt guzka
Wiktionary
(1.1) Celina ma jakąś guzkowatą narośl na ramieniu.
Wiktionary
rzecz. guz mrz., guzek mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
roślina ozdobna pochodząca z obszarów tropikalnych Ameryki
SJP.pl
Guzmania ("Guzmania" Ruiz & Pav.) – rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych ("Bromeliaceae") liczący ponad 200 gatunków. Ze względu na ozdobne kwiatostany są to rośliny popularne w uprawie w domach, w cieplejszych klimatach także w ogrodach. Pochodzi z lasów tropikalnych środkowej i południowej Ameryki – z centrum występowania i zróżnicowania w rejonie Panamy i Kolumbii.
Wikipedia
rodzaj grzybów z rodziny szczeciniakowatych
SJP.pl
stawać się guzowatym, pokrywać się guzami
SJP.pl
mający kształt guza
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający guzy, pokryty guzami
(1.2) mający kształt guza
Wiktionary
(1.2) Celina ma teraz guzowatą narośl na policzku.
Wiktionary
rzecz. guz mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. styl guzowy - styl dekoracji ceramiki w epoce brązu (ornament guzowy)
2. med. przymiotnik od: guz (w znaczeniu nowotworu)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wyglądający jak guz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. guz mrz.
Wiktionary
guzoń pajęczarz, guzoń garbusek - gatunki pająka z rodziny naśladownikowatych
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) M., B. W. plural|guz.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɡuzɨ, AS: guzy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Poznań. indyczka
(1.2) reg-pl|Poznań. niezaradny człowiek
Wiktionary
(1.1) rzecz. fm. gularz m.
Wiktionary
w Związku Radzieckim: obóz pracy przymusowej; łagier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) system obozów pracy przymusowej w ZSRR;
Wiktionary
Gułag, GUŁag (zapis dopuszczalny: GUŁAG) – istniejący od 1930 podmiot zarządzania obozami pracy (łagrami) w ZSRR, w którym więźniami byli zarówno przestępcy kryminalni, jak i więźniowie polityczni.
Wikipedia
IPA: ˈɡuwak, AS: guu̯ak
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wierzchnie okrycie męskie noszone w Polsce przez górali; czucha; czuha; cucha; gunia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. gw-pl|Śląsk Cieszyński. gunia
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. góralska gruba kurtka
Wiktionary
rzecz. gunia ż., guniok m., guńkorz mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. żart. góral
Wiktionary
rzecz. gunia ż., guńka ż., guniok mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: gust (zwykle w przysłowiu "są gusta i guściki" - każdy ma inny gust)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od gust
Wiktionary
rzecz. gust m.
czas. gustować
przysł. gustownie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
kobieta znająca się na ziołolecznictwie, zajmująca się czynieniem guseł, czarów
SJP.pl
dotyczący guślarza, guślarstwa
SJP.pl
wiejski czarownik, szaman; człowiek zajmujący się znachorstwem, znachor, zaklinacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna parający się guślarstwem
Wiktionary
(1.1) Do chorego wzywano kilku guślarzy.
Wiktionary
przym. guślarski
rzecz. gusła lm nm., guślarstwo n., guślarycha ż., guślarzycha ż.
:: fż. guślarka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. skrót od: gigawat (czytany jako cały, odmienny wyraz);
2. [czytaj: gie-WU] skrót od: Gazeta Wyborcza (skrót czytany także jako całe, odmienne wyrażenie)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: gwara, gwarowy; gwar.
SJP.pl
rzeka w południowej Hiszpanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Hiszpanii;
Wiktionary
Gwadalkiwir (wym. [], Baetis lub "Baetes", Guadalquivir, z arabskiego الوادي الكبير "Wadi al-Kabir" – „wielka rzeka”) – rzeka, główny ciek południowej Hiszpanii. Jej źródło znajduje się w Górach Betyckich, w prowincji Jaén. Płynie na zachód, przez zabagniony Las Marismas i uchodzi do Zatoki Kadyksu w Sanlúcar de Barrameda. Jest żeglowna od Kordoby.
Wikipedia
(1.1) Kordowa położona jest nad rzeką Gwadalkiwir.
Wiktionary
IPA: ˌɡvadalʲˈcivʲir, AS: gvadalʹḱivʹir
Wiktionary
zamorski departament Francji w Ameryce Środkowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. departament i region zamorski Francji w archipelagu Małych Antyli ze stolicą w Basse-Terre;
(1.2) geogr. wyspa w archipelagu Małych Antyli należąca do Gwadelupy (1.1);
Wiktionary
Gwadelupa ( Guadeloupe) – departament zamorski Francji w Ameryce Środkowej, położony na kilku większych i kilkudziesięciu mniejszych wyspach w Małych Antylach m.in.:
Do 22 lutego 2007 w skład terytorium wchodziła również wyspa Saint-Barthélemy oraz północna część wyspy Saint-Martin, obecnie będące osobnymi terytoriami zależnymi Francji.
Wikipedia
(1.1) W parlamencie francuskim Gwadelupę reprezentuje 4 posłów i 2 senatorów.
Wiktionary
IPA: ˌɡvadɛˈlupa, AS: gvadelupa
Wiktionary
rzecz. Gwadelupczyk mos., Gwadelupka ż.
przym. gwadelupski
Wiktionary
mieszkaniec Gwadelupy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Gwadelupy
Wiktionary
rzecz. Gwadelupa ż.
:: fż. Gwadelupka ż.
przym. gwadelupski
Wiktionary
mieszkanka Gwadelupy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Gwadelupy
Wiktionary
rzecz. Gwadelupa ż.
:: fm. Gwadelupczyk mos.
przym. gwadelupski
Wiktionary
związany z Gwadelupą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. związany z Gwadelupą, dotyczący Gwadelupy
Wiktionary
rzecz. Gwadelupa ż., Gwadelupczyk mos., Gwadelupka ż.
Wiktionary
rzeka w Portugalii i Hiszpanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka na Półwyspie Iberyjskim;
Wiktionary
Zobacz też: Guadiana.
Gwadiana ( Guadiana, wym. []; Guadiana, wym. []; Anas; وادي يانة, "wādī-yāna") – rzeka w Hiszpanii i Portugalii, główna rzeka południowej Estremadury. Powierzchnia dorzecza wynosi 67 733 km², z tego 11 620 km² (17,1%) znajduje się na terenie Portugalii. Obszar dorzecza zamieszkuje około 1,7 mln osób, przy średniej gęstości zaludnienia 28 os./km².
Wikipedia
IPA: ɡvaˈdʲjãna, AS: gvadʹi ̯ãna
Wiktionary
niskie drzewo z Ameryki Środkowej zawierające żywicę gwajakol o leczniczych właściwościach; gwajakowiec
SJP.pl
jednometylowy eter pirokatechiny, składnik kreozotu, stosowany jako środek wykrztuśny i antyseptyczny, a także w stomatologii jako środek odkażający
SJP.pl
Gwajakol ("2-metoksyfenol") – organiczny związek chemiczny z grupy fenoli. Z chlorkiem żelaza(III) daje niebieskie zabarwienie, zmieniające się następnie na zielone (reakcja charakterystyczna dla fenoli).
Wikipedia
gwajakolosulfonian potasu - syntetyczny lek wykrztuśny, pochodna gwajakolu; thiocol, tiokol, sulfogwajakol
SJP.pl
niskie drzewo z Ameryki Środkowej zawierające żywicę gwajakol o leczniczych właściwościach; gwajak
SJP.pl
Gwajakowiec ("Guaiacum" L.) – rodzaj roślin z rodziny parolistowatych ("Zygophyllaceae"). Obejmuje 6 gatunków. Wszyscy przedstawiciele rodzaju rosną w naturze na suchych obszarach w strefie subtropikalnej kontynentów amerykańskich, od Florydy i północnego Meksyku po Peru i Boliwię na południu.
Wikipedia
przymiotnik od: gwajak
SJP.pl
drzewo lub krzew z rodziny mirtowatych, uprawiane m.in. dla smacznych owoców w kształcie gruszki; guawa, guajawa, gujawa, gruszla, psydia
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Gwalbert z małżonką; Gwalbertowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gwalberta lub z nim związany
SJP.pl
miasto w Indiach
SJP.pl
Gwalijar (hindi ग्वालियर, trl. "Gvāliyar", trb. "Gwalijar"; ang. "Gwalior") – miasto w środkowych Indiach, w stanie Madhya Pradesh, na północnym skraju wyżyny Dekan, na wysokości 220 metrów. Około 1,9 mln mieszkańców. Znajduje się tu port lotniczy Gwalior.
Wikipedia
przymiotnik od: Gwalijar, miasto w środkowych Indiach
SJP.pl
lama z rodziny wielbłądowatych, żyjąca w górach Ameryki Południowej; guanako
SJP.pl
zasada purynowa; guanina
SJP.pl
zgiełk, hałas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hałas spowodowany głosem wielu rozmów
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lm. od: gwara
Wiktionary
Gwar (zapis stylizowany: GWAR) – amerykańska heavymetalowa grupa muzyczna utworzona w 1985 roku. Zespół zyskał popularność dzięki swemu wyglądowi zaczerpniętemu z filmów grozy, a także z często niepoprawnych politycznie tekstów, poruszających tematy tabu.
Wikipedia
(1.1) Było wczesne popołudnie i ojciec, bardzo głodny, liczył na to, że trafi na zwykły gwar i bałagan przedobiadowy.
Wiktionary
rzecz. gwara ż., gwarzenie n., pogwarzenie n., pogwarka ż., gwarek m., gwarność ż., gwarowość ż., rozgwar m.
czas. gwarzyć ndk., pogwarzyć dk.
przym. gwarny, gwarowy
przysł. gwarnie, gwarowo
Wiktionary
(1.1) zgiełk, harmider
Wiktionary
skrót od: gwara, gwarowy (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
w językoznawstwie:
1. odmiana języka ogólnego (narodowego) charakterystyczna dla jakiegoś terytorium, np. gwara śląska, mazowiecka; dialekt, narzecze;
2. gwara ludowa - mowa ludności wiejskiej zamieszkującej pewien niewielki obszar kraju (zwykle kilka lub kilkanaście wsi);
3. gwara kresowa - gwara powstała na podłożu ukraińskim, białoruskim i litewskim;
4. język jakiejś grupy społecznej (środowiskowej, zawodowej, ale nie terytorialnej), różniący się od języka ogólnego (narodowego) zasobem słów, wyrażeń i wymową; żargon, argot, slang, wiech, język specjalistyczny (środowiskowy, zawodowy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. mowa terytorialna, odmienna od przyjętego języka standardowego;
(1.2) jęz. kult. żargon określonego środowiska zawodowego lub społecznego;
Wiktionary
Gwara – termin określający odmiany języka odrębne od odmiany ogólnej. Określenie to jest przede wszystkim odnoszone do terytorialnych, lokalnych odmian języka, odróżniających się pod względem cech językowych od odmian sąsiadujących (mowy sąsiednich okolic) i od szerzej znanej odmiany standardowej (języka ogólnego). Tak pojmowane odrębności gwarowe widoczne są zarówno w zakresie słownictwa, jak i na innych poziomach języka (fonetycznym, fonologicznym, składniowym i morfologicznym).
Wikipedia
(1.1) Marek mówi gwarą podhalańską.
(1.2) Nawet żeglarze mają swoją specyficzną gwarę.
Wiktionary
IPA: ˈɡvara, AS: gvara
Wiktionary
rzecz. gwar mrz., gwarność ż., gwarzenie n., gwaryzacja ż.
czas. gwarzyć ndk.
przym. gwarowy, gwarny
przysł. gwarowo, gwarno
Wiktionary
roślina pnąca z rodziny mydleńcowatych o kwitnących na biało kwiatach, której owoce i nasiona zawierające kofeinę używane są do sporządzania pasty będącej esencją naturalnych napojów pobudzających; guarana, cierniopląt, paulinia
SJP.pl
1. ważne czasowo zobowiązanie producenta lub sprzedawcy do bezpłatnej naprawy lub wymiany zakupionego, wadliwego towaru;
2. poręczenie prawdziwości, autentyczności czegoś; rękojmia;
3. odpowiedzialność osoby trzeciej, np. banku, za zobowiązania dłużnika wobec wierzyciela, umowa zakładająca spłatę czyjegoś długu przy zajściu ustalonych warunków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poręczenie, rękojmia, zapewnienie o czymś;
(1.3) ekon. hand. odpowiedzialność zaciągana przez osobę trzecią, zapewniająca wierzyciela o dotrzymaniu zobowiązania dłużnika wobec wierzyciela
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Spróbuj pomarańczę. Daję ci gwarancję, że nie będziesz żałował.
(1.2) Przedwczoraj minęła mi gwarancja na lodówkę, a ona akurat dzisiaj musiała się zepsuć.
(1.3) Jeśli wzięłaś gwarancję za Marka, to znaczy, że jeśli on nie spłaci długu w terminie, to ty będziesz musiała zamiast niego go płacić.
Wiktionary
IPA: ɡvaˈrãnt͡sʲja, AS: gvarãncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. gwarant, gwarantowanie
przym. gwarancyjny, gwarantowany
czas. gwarantować ndk., zagwarantować dk.
Wiktionary
(1.1-3) daw. garancja
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący gwarancji
Wiktionary
rzecz. gwarant mos., gwarancja ż., gwarantowanie n.
czas. gwarantować ndk.
Wiktionary
roślina pnąca z rodziny mydleńcowatych o kwitnących na biało kwiatach, której owoce i nasiona zawierające kofeinę używane są do sporządzania pasty będącej esencją naturalnych napojów pobudzających; guarana, cierniopląt, paulinia
SJP.pl
członek plemienia Indian z Ameryki Południowej; Guaranin
SJP.pl
członkini plemienia Indian z Ameryki Południowej; Guaranka
SJP.pl
1. osoba zapewniająca, że zobowiązania dłużnika wobec wierzyciela zostaną wypełnione; poręczyciel;
2. wystawca gwarancji na dany towar;
3. osoba, dzięki której coś istnieje lub następuje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, który daje gwarancję
Wiktionary
rzecz. gwarancja ż., gwarantka ż., gwarantowanie n.
czas. gwarantować ndk., zagwarantować dk.
przym. gwarancyjny, gwarantowany
Wiktionary
(1.1) poręczyciel
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gwarantować.
Wiktionary
(1.1) Rozbudowany aparat partii Baas służył odtąd wyłącznie podtrzymywaniu jego władzy, a w drugiej kolejności – gwarantowaniu interesów finansowych dyktatora oraz całej faworyzowanej społeczności sunnitów irackich.
Wiktionary
czas. gwarantować ndk.
rzecz. gwarant mos., gwarancja ż.
przym. gwarancyjny
Wiktionary
pewny, niezawodny, niewątpliwy
SJP.pl
czasownik
(1.1) zapewniać, dawać gwarancję, ręczyć, zabezpieczać
Wiktionary
(1.1) Konieczne jest uchwalenie Karty Praw Pacjenta, która gwarantowałaby Polakom zakres świadczeń dostępnych w ramach świadczeń publicznych.
Wiktionary
rzecz. gwarant mos., gwarancja ż., gwarantowanie n.
przym. gwarancyjny
Wiktionary
(1.1) zapewniać, ręczyć, zabezpieczać.
Wiktionary
związany z Gwaranami (Guaranami, Guarani), plemieniem indiańskim
SJP.pl
1. oddział wojsk stanowiący straż przyboczną władcy;
2. doborowe oddziały różnych formacji;
3. ochotnicze oddziały zorganizowane na wzór wojska regularnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. wyborowe oddziały wojska
(1.2) wojsk. oddziały ochotnicze, zorganizowane na wzór wojska zawodowego
(1.3) wojsk. hist. starożytna lub średniowieczna straż przyboczna panujących„Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie”
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Syn sąsiadów zaciągnął się do gwardii.
(1.3) Za czasów Piotra Wielkiego gwardia stała się nie tylko gwarancją bezpieczeństwa osoby cara i jego władzy, ale także organem kontrolnym całej administracji.
Wiktionary
IPA: ˈɡvardʲja, AS: gvardʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. gwardzista mos., gwardzistka ż.
przym. gwardyjski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przełożony klasztoru w niektórych zakonach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. przełożony niektórych męskich domów zakonnych;
Wiktionary
Gw
Wikipedia
(1.1) Donośny głos księcia wojewody i ojca gwardiana nad naszymi wszystkimi się unosiły.
(1.1) Zwyczaj mianowania gwardianów przez ministrów prowincjalnych wykształcił się we franciszkańskich prowincjach zaalpejskich.
Wiktionary
rzecz. gwardianat mrz., gwardiaństwo n.
przym. gwardiański
Wiktionary
(1.1) przełożony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. urząd gwardiana
(1.2) kancelaria, biuro gwardiana
Wiktionary
rzecz. gwardian mos., gwardiaństwo n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) kośc. związany z osobą lub stanowiskiem gwardiana
Wiktionary
rzecz. gwardian mos., gwardiaństwo n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. urząd, godność gwardiana
Wiktionary
(1.1) Ojciec Leopold z wielkim zapałem oddał się gwardiaństwu.
Wiktionary
przym. gwardiański
rzecz. gwardian mos., gwardianat mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto rejonowe w obwodzie królewieckim, położone na prawym brzegu Pregoły;
Wiktionary
Gwardiejsk, Tapiewo (ros. Гвардейск; niem. "Tapiau") – miasto w obwodzie królewieckim. Położone na prawym brzegu rzeki Pregoły, 38 km na wschód od Królewca.
W miejscowości jest stacja kolejowa Gwardiejsk.
Wikipedia
przym. gwardiejski
Wiktionary
(1.1) hist. Tapiewo, Tapiawa
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gwardiejskiem, dotyczący Gwardiejska
Wiktionary
rzecz. Gwardiejsk mrz.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) wojsk. związany z gwardią, dotyczący gwardii
Wiktionary
rzecz. gwardia ż., gwardzista mos., gwardzistka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. członek gwardii
(1.2) sport. zawodnik „Gwardii”
Wiktionary
(1.1) Przekupka doniosła gwardzistom o nocnej wizycie przemytnika.
(1.2) Poprzedniemu trenerowi gwardzistów również udostępniano pomieszczenie przy szatni.
Wiktionary
rzecz. gwardia ż.
:: fż. gwardzistka ż.
przym. gwardyjski
Wiktionary
przymiotnik od: gwarek
SJP.pl
cech górniczy, także samo górnictwo
SJP.pl
Gwarectwo (z niem. "Gewerkschaft", z łac. "communitas fovae") – spółka eksploatująca złoża rud metali nieżelaznych, a od XVIII w. także węgla kamiennego. W górnictwie środkowej Europy było znane już w końcu XII w., w Polsce od wieku XIV.
W 1987 roku polskie gwarectwa zostały zgrupowane wraz z innymi przedsiębiorstwami we Wspólnocie Węgla Kamiennego.
Wikipedia
górnik, który miał pozwolenie na wykopywanie kruszcu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodziny szpakowatych
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) górnik mający pozwolenie na kopanie kruszcu
(2.2) członek gwarectwa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɡvarɛk, AS: gvarek
Wiktionary
rzecz. gwar mrz.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: gwarliwie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: gwarliwy
SJP.pl
rzadko: pełen gwaru; głośny, hałaśliwy, gwarny
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówków: gwarnie, gwarno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: gwarny
SJP.pl
przysłówek
(1.1) od: gwarny
Wiktionary
(1.1) Ze zdziwieniem zauważyłem kawiarnię, gdzie było tłoczno i gwarno.
Wiktionary
IPA: ˈɡvarnɔ, AS: gvarno
Wiktionary
przym. gwarny
rzecz. gwara ż.
czas. gaworzyć ndk.
Wiktionary
zgiełkliwość, hałaśliwość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest gwarne; cecha tych, którzy są gwarni
Wiktionary
przym. gwarny
przysł. gwarnie
rzecz. gwar mrz., gwara ż.
Wiktionary
pełen gwaru; głośny, hałaśliwy, gwarliwy
SJP.pl
→ gwarowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest gwarowe
Wiktionary
przym. gwarowy
przysł. gwarowie
rzecz. gwar mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: gwara
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący gwary
Wiktionary
rzecz. gwarowość ż., gwar mrz., gwara ż.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie językoznawstwa zajmującej się gwarami i dialektami; dialektolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) jęz. językoznawca specjalizujący się w dziedzinie gwaroznawstwa
Wiktionary
(1.1) Słownik napisali gwaroznawcy z Uniwersytetu Śląskiego.
Wiktionary
rzecz. gwaroznawstwo n., gwaroznawczość ż.
przym. gwaroznawczy
Wiktionary
(1.1) dialektolog
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest gwaroznawcze
Wiktionary
rzecz. gwaroznawca mos., gwaroznawstwo n.
Wiktionary
dotyczący dziedziny językoznawstwa zajmującej się gwarami i dialektami; dialektologiczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. związany z gwaroznawstwem, nauką o gwarach
Wiktionary
rzecz. gwaroznawca mos., gwaroznawstwo n.
Wiktionary
specjalistka w dziedzinie językoznawstwa zajmującej się gwarami i dialektami
SJP.pl
dziedzina językoznawstwa zajmująca się gwarami i dialektami; dialektologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. nauka o gwarach
Wiktionary
(1.1) Na wykładach z gwaroznawstwa poznajemy m.in. gwary śląskie.
Wiktionary
rzecz. gwaroznawca mos., gwaroznawczość ż.
przym. gwaroznawczy
Wiktionary
(1.1) dialektologia
Wiktionary
cecha językowa (fonetyczna, fleksyjna, słowotwórcza, leksykalna) rozpoznawana jako gwarowa; dialektyzm
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. rozmawiać przyjaźnie
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. mówić
Wiktionary
rozmawiać w sposób poufały
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) rozmawiać poufale
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. opowiadać, gawędzić
(1.3) rzad. gaworzyć (o dziecku)
(1.4) przest. czynić gwar, hałasować
Wiktionary
(1.4) Warszawa radowała się, gwarzyła, jaśniała. Był to tydzień świąteczny.
Wiktionary
rzecz. gwar mrz., gwara ż.
Wiktionary
1. artystyczna farba wodna z domieszką kredy lub bieli, które nadają jej właściwości kryjące;
2. technika malarska posługująca się tymi farbami;
3. obraz wykonany tą techniką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. kryjąca farba wodna z domieszką kredy, bieli cynkowej lub bieli ołowianej oraz gumą arabską jako spoiwem;
(1.2) szt. technika malarska wykorzystująca gwasz (1.1)
(1.3) szt. praca malarska w technice gwaszu (1.2)
Wiktionary
Gwasz ( gouache, guazzo, z aquatio – czerpanie wody) – farba wodna z domieszką kredy lub bieli (od XIX wieku ołowiowej lub cynkowej), nadającej jej właściwości kryjące, oraz gumy arabskiej będącej spoiwem.
Mianem tym określa się także technikę malowania gwaszami, a także same obrazy nimi namalowane.
Wikipedia
(1.1) Komplet dwunastu gwaszy w tubach kosztuje tylko 15 zł.
(1.2) Hall malował na szkliwie i kości słoniowej, biegle posługiwał się gwaszem, i stosował szerokie pociągnięcia pędzla, bardzo nietypowe w przypadku miniatur.
(1.3) Namalowałam gwasz, na trzech krzyżach rozpięte trzy motyle, jak Chrystus i łotry po bokach.
Wiktionary
rzecz. gwaszysta m., gwaszystka ż., gwaszowanie n.
czas. gwaszować ndk.
Wiktionary
przymiotnik od: gwasz
SJP.pl
1. Republika Gwatemali; państwo w Ameryce Środkowej;
2. miasto, stolica państwa Gwatemala
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. jedno z państw w Ameryce Środkowej;
(1.2) geogr. stolica i największe miasto Gwatemali (1.1);
(1.3) geogr. adm. jeden z departamentów Gwatemali (1.1), położony w południowej części kraju;
Wiktionary
Gwatemala (República de Guatemala) – państwo w Ameryce Środkowej, położone nad Oceanem Atlantyckim i Oceanem Spokojnym. Graniczy z Salwadorem (203 km), Hondurasem (256 km), Meksykiem (962 km), Belize (266 km) – łączna długość granic wynosi 1687 km, ponadto 400 km wybrzeża morskiego.
Wikipedia
(1.1) Belize znajduje się w Ameryce Środkowej, na północy graniczy z Meksykiem, a na południu z Gwatemalą.
Wiktionary
IPA: ˌɡvatɛ̃ˈmala, AS: gvatẽmala
Wiktionary
rzecz. Gwatemalczyk mos., Gwatemalka ż., gwatemalczyk mos., gwatemalka ż.
przym. gwatemalski
Wiktionary
(1.1) Republika Gwatemali, GTM, GT
Wiktionary
mieszkaniec Gwatemali (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Gwatemali (stolicy państwa Gwatemala)
Wiktionary
IPA: ˌɡvatɛ̃ˈmalt͡ʃɨk, AS: gvatẽmalčyk
Wiktionary
rzecz. Gwatemala ż., Gwatemalczyk mos., Gwatemalka ż.
:: fż. gwatemalka ż.
przym. gwatemalski
Wiktionary
mieszkanka Gwatemali (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Gwatemali (stolicy państwa Gwatemala)
Wiktionary
IPA: ˌɡvatɛ̃ˈmalka, AS: gvatẽmalka
Wiktionary
rzecz. Gwatemala ż., Gwatemalczyk mos., Gwatemalka ż.
:: fm. gwatemalczyk mos.
przym. gwatemalski
Wiktionary
przymiotnik od: Gwatemala
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Gwatemala
(1.2) odnoszący się do miasta Gwatemala
Wiktionary
(1.1) Plantacja zatrudniała robotników najemnych — niemal wyłącznie ubogich gwatemalskich Indian.
Wiktionary
IPA: ˌɡvatɛ̃ˈmalsʲci, AS: gvatẽmalsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Gwatemala ż., Gwatemalczyk mos., Gwatemalka ż., gwatemalczyk mos., gwatemalka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gwałcić.
Wiktionary
IPA: ɡvawˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: gvau̯cẽńe
Wiktionary
czas. gwałcić, zgwałcić
rzecz. gwałt mrz., zgwałcenie n.
przysł. gwałt
Wiktionary
człowiek dopuszczający się gwałtu, łamiący zasady
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba dopuszczająca się gwałtu
Wiktionary
(1.1) Gwałcicielami zwykle zostają mężczyźni, którzy ze względu na nieatrakcyjność lub nieśmiałość nie mogą zdobyć partnerki.
Wiktionary
IPA: ɡvawʲˈt͡ɕit͡ɕɛl, AS: gvau̯ʹćićel
Wiktionary
rzecz. gwałt mrz., zgwałcenie n.
:: fż. gwałcicielka ż.
czas. gwałcić ndk., zgwałcić dk.
przym. gwałcicielski
przysł. gwałt
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krym. kobieta, która dopuściła się gwałtu
Wiktionary
rzecz. gwałt mrz.
:: fm. gwałciciel mos.
czas. zgwałcić
Wiktionary
zachowanie polegające na zmuszaniu kogoś do stosunku płciowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od gwałt
Wiktionary
(1.1) To nie gwałt, lecz tylko mały gwałcik.
Wiktionary
rzecz. gwałt m.
przysł. gwałt
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zgwałcić)
(1.1) zmuszać do stosunku płciowego
czasownik przechodni niedokonany (dk. pogwałcić)
(2.1) książk. naruszać siłą zasady lub normy
Wiktionary
(1.1) Oskarżeni relacjonowali na przesłuchaniu, jak przyglądali się koledze gwałcącemu ofiarę.
Wiktionary
IPA: ˈɡvawʲt͡ɕit͡ɕ, AS: gvau̯ʹćić
Wiktionary
rzecz. gwałciciel m., gwałcenie n., gwałt m., zgwałcenie n., gwałtownik mos.
przysł. gwałt
Wiktionary
(2.1) naruszać
Wiktionary
1. czyn prawnie zabroniony, polegający na naruszeniu nietykalności cielesnej innej osoby, np. na tle seksualnym, rasowym;
2. pośpiech, bezład, hałas;
3. siła, przemoc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) każdy nielegalny akt przemocy
(1.2) praw. seks. zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej;
(1.3) pośpiech
Wiktionary
Gwałt, zgwałcenie – zmuszenie drugiej osoby do obcowania płciowego, poddania się innej czynności seksualnej lub wykonania takiej czynności przez jedną lub wiele osób, posługujących się siłą fizyczną, przymusem, nadużyciem władzy, podstępem lub wykorzystujących niemożność wyrażenia świadomej zgody przez daną osobę. Rodzaj przemocy seksualnej. Sprawca gwałtu nazywany jest gwałcicielem.
Wikipedia
(1.1) Zwiększanie podatków to gwałt na obywatelach!
(1.2) Zboczeniec dostał 15 lat za wyjątkowo brutalny gwałt.
Wiktionary
IPA: ɡvawt, AS: gvau̯t
Wiktionary
rzecz. gwałciciel mos., gwałtowność ż., gwałtownik mos., gwałtownica ż., gwałtowanie n., gwałcenie n., zgwałcenie n., pogwałcenie n.
:: zdrobn. gwałcik mrz.
czas. gwałcić ndk., gwałtować ndk., zgwałcić dk., pogwałcić dk.
przym. gwałtowny
przysł. gwałtownie
Wiktionary
(1.1) przemoc, brutalność
(1.2) zgwałcenie
Wiktionary
potocznie:
1. z użyciem siły; przemocą;
2. natychmiast, koniecznie; na gwałt
SJP.pl
dawniej:
1. usilnie nalegać, domagać się natychmiastowego zrobienia czegoś, przynaglać kogoś do czegoś;
2. alarmować, niepokoić
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) intensywnie
(1.2) nagle, raptownie
Wiktionary
(1.1) Ludzie gwałtownie zaczęli zaopatrywać się w mąkę, bo bali się że wkrótce jej zabraknie.
(1.2) Odwrócił się gwałtownie.
Wiktionary
IPA: ɡvawˈtɔvʲɲɛ, AS: gvau̯tovʹńe
Wiktionary
rzecz. gwałtowność ż., gwałt m., gwałtownik m.
przym. gwałtowny
przysł. gwałt
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: gwałtownie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: gwałtowny
SJP.pl
1. przestarzale: osoba porywcza, wybuchowa, gwałtowna, działająca pod wpływem impulsu; impetyk, choleryk, raptus;
2. dawniej: gwałciciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba gwałtowna
Wiktionary
(1.1) Bo powstają przeciwko mnie pyszni, / a gwałtownicy czyhają na moje życie; / nie mają Boga przed swymi oczyma.
Wiktionary
rzecz. gwałt mrz.
czas. gwałcić ndk., gwałtować ndk., zgwałcić dk., pogwałcić dk.
przym. gwałtowny
przysł. gwałtownie, gwałt
Wiktionary
(1.1) choleryk, furiat, raptus
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha kogoś, kto zachowuje się gwałtownie, impulsywnie
(1.2) cecha tego, co jest gwałtowne i o znacznym natężeniu
(1.3) cecha czegoś, co jest nagłe i szybkie
Wiktionary
IPA: ɡvawˈtɔvnɔɕt͡ɕ, AS: gvau̯tovność
Wiktionary
rzecz. gwałt m.
przym. gwałtowny
przysł. gwałtownie, gwałt
Wiktionary
(1.1) agresywność, bojowość, impulsywność, krewkość, nadpobudliwość, nerwowość, popędliwość, porywczość, wybuchowość, zapalczywość, żywiołowość
(1.2) burzliwość, dzikość, intensywność, zażartość, żywiołowość
(1.3) nagłość, natychmiastowość, raptowność, szybkość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nagły, szybki
(1.2) o człowieku impulsywny, porywczy, burzliwy, żywiołowy, wybuchowy
Wiktionary
(1.1) Zdawało się, że gwałtowny, choć niewidzialny wicher dmie w głębi rzeki.
(1.2) O, charakter miał gwałtowny, co wreszcie mogło pochodzić z nie dość starannego wychowania (…)
Wiktionary
IPA: ɡvawˈtɔvnɨ, AS: gvau̯tovny
Wiktionary
rzecz. gwałtownik mos., gwałt m., gwałtowność ż.
przysł. gwałtownie, gwałt
Wiktionary
(1.2) gw. Śląsk Cieszyński strzelóny
Wiktionary
dawniej: wykrzyknik wypowiadany przez osobę wzywającą pomocy
SJP.pl
rzeka w Wielkopolsce, dopływ Warty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Polsce, prawy dopływ Noteci;
Wiktionary
Gwda (niem. "Küddow") – rzeka na Pojezierzu Południowopomorskim, w wydzielonej Dolinie Gwdy; prawy dopływ Noteci. Długość rzeki wynosi 145,1 km, a powierzchnia jej dorzecza 4943 km².
Od jeziora Wierzchowo aż do Ujścia przez rzekę prowadzi szlak kajakowy.
Fragment rzeki jest objęty rezerwatem Dolina Gwdy.
Wikipedia
(1.1) Hotel o wdzięcznej nazwie Hotel był ostatnim budynkiem w ulicznym szeregu kończącym się tuż przed mostem i rozciągającym nad rzeką Gwdą.
Wiktionary
członek partii stronników władzy papieskiej we Włoszech w czasach walki cesarzy z papiestwem i miastami w XII i XIII wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. polit. zwolennik papiestwa w średniowiecznych Włoszech;
Wiktionary
(1.1) Florencja była w rękach gwelfów.
(1.1) Gibelinowie walczyli mężnie z gwelfami.
Wiktionary
członek partii stronników władzy papieskiej we Włoszech w czasach walki cesarzy z papiestwem i miastami w XII i XIII wieku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: karabin, strzelba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. (dziś gw-pl|Śląsk Cieszyński.) wojsk. karabin
Wiktionary
1. ciało niebieskie składające się z plazmy i gazów; świecące jasnym blaskiem na skutek reakcji termojądrowych zachodzących w jego wnętrzu;
2. osoba znana publicznie, wyróżniająca się w jakiejś dziedzinie;
3. order o kształcie gwiazdy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej;
(1.2) kult. publ. sławna osobistość w danym środowisku
(1.3) rodzaj odznaczenia;
(1.4) sport. rodzaj ćwiczenia gimnastycznego
(1.5) elektr. rodzaj połączenia w układach trójfazowych;
(1.6) ezot. karta tarota należąca do Arkanów Wielkich;
(1.7) biol. rodzaj grzyba z rodziny gwiazdoszowatych;
(1.8) symbol, znak o promieniście rozchodzących się ramionach
Wiktionary
Gwiazda – kuliste ciało niebieskie, stanowiące skupisko powiązanej grawitacyjnie materii. Przynajmniej przez część swojego istnienia emituje w sposób stabilny promieniowanie elektromagnetyczne (w szczególności światło widzialne). Gwiazdy powstają głównie z wodoru i helu, lecz w trakcie życia przybywa w nich atomów cięższych pierwiastków (tzw. metali).
Wikipedia
(1.1) Naszą gwiazdą jest Słońce.
(1.2) On jest gwiazdą tej drużyny.
(1.3) Prezydent odznaczył gwiazdą żołnierzy uczestniczących w wojnie w Wietnamie.
(1.4) Jurek robi gwiazdę bez najmniejszych problemów.
(1.5) Gwiazda jest oznaczana symbolem Y.
(1.6) Gwiazda przedstawia nagą kobietę klęczącą przy sadzawce z wodą.
Wiktionary
IPA: ˈɡvʲjazda, AS: gvʹi ̯azda
Wiktionary
rzecz. gwiazdor m., gwiazdnica ż., gwiazdosz m., gwiaździak m.
:: zdrobn. gwiazdka ż., gwiazdeczka ż.
czas. rozgwieździć dk., wygwieżdżać ndk.
przym. gwiezdny, wewnątrzgwiezdny, gwiaździsty, gwiazdowy, gwiazdoszowaty, rozgwieżdżony, gwieździsty, gwiazdkowaty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. zob. astronom.
(1.2) stpol. rzad. zob. astrolog.
Wiktionary
IPA: ˈɡvʲjazdaʃ, AS: gvʹi ̯azdaš
Wiktionary
rzecz. gwiaździarz mos.
Wiktionary
(1.1) astronom; rzad. gwiaźdarz, gwiaździarz, gwiazdziarz, gwiazdoznawca
(1.2) astrolog; przest. rzad. gwiaździarz; rzad. gwiaźdarz, gwiazdziarz, gwiazdoznawca
Wiktionary
1. zdrobnienie od: gwiazda;
2. przenośnie o młodej, ładnej aktorce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: gwiazdka
Wiktionary
IPA: ɡvʲjazˈdɛt͡ʃka, AS: gvʹi ̯azdečka
Wiktionary
rzecz. gwiazdorstwo n., gwiazdor mos., rozgwiazda ż., gwiazda ż., gwiazdka ż., gwiaździarz mos., gwiazderna ż.
przym. gwiezdny, gwiazdkowy, gwiazdowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. astronomia
Wiktionary
rzecz. gwiazda, gwiazdeczka, gwiazdka, gwiazdownik
przym. gwiazdkowy, gwiaździsty, gwiezdny
przysł. gwiazdkowo
Wiktionary
zdrobnienie od: gwiazda; gwiazdka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: gwiazda
(1.2) mała gwiazda, np. ozdoba, zabawka
(1.3) pot. Wigilia
(1.4) pot. zwyczaj obdarowywania się prezentami w Wigilię
(1.5) przen. stopień oficerski
(1.6) środ. sport. strzelectwo rodzaj śrubokrętu
(1.7) pot. asterysk
Wiktionary
(1.2) Poszewka, którą dostałam od mamy, jest niebieska w żółte gwiazdki.
(1.4) Kupuję mojej cioci toster na gwiazdkę.
(1.5) Oficerska gwiazdka musi zachować swoją cenę i budzić poważanie wśród żołnierzy..
Wiktionary
IPA: ˈɡvʲjastka, AS: gvʹi ̯astka
Wiktionary
rzecz. Gwiazdka ż., gwiazda ż., gwiaździarz m., gwiazdor m., gwiazdorka ż., gwiazdorstwo n., gwiazderna ż., gwiazdorzenie n., rozgwieżdżanie n., wygwieżdżanie n., rozgwieżdżenie n., wygwieżdżenie n.
:: zdrobn. gwiazdeczka ż.
czas. rozgwieżdżać ndk., wygwieżdżać ndk., rozgwieździć dk., wygwieździć dk., gwiazdorzyć ndk.
przym. gwiazdkowaty, gwiazdkowy, gwiezdny, gwiazdowy, gwiazdorski, gwieździsty, przedgwiazdkowy
przysł. gwiazdorsko, gwieździście
Wiktionary
(1.1) gwiazdeczka
Wiktionary
anyż gwiazdkowaty - wiecznie zielony krzew z rodziny magnoliowatych, rosnący w Ameryce Północnej i Azji Wschodniej; o owocach mających zastosowanie w lecznictwie i przy wyrobie wódek i likierów; badian
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający gwiazdkę
Wiktionary
rzecz. gwiaździarz mos., gwiazda, gwiazdka
przym. gwiezdny
przysł. gwiazdkowato
Wiktionary
zastępować część słowa gwiazdkami, aby ukryć wulgaryzm lub niecenzuralne wyrażenie
SJP.pl
potocznie: dodatek do pensji z okazji Gwiazdki
SJP.pl
1. → Gwiazdka; bożonarodzeniowy;
2. → gwiazdka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z gwiazdek
(1.2) związany z Gwiazdką, odnoszący się do Gwiazdki
Wiktionary
(1.2) Co dostałeś na prezent gwiazdkowy?
Wiktionary
rzecz. gwiazdeczka ż., gwiazdorstwo n., gwiazdor mos., gwiazdownik mos., gwiazderna ż., gwiaździarz mos., gwiazdka ż., Gwiazdka ż.
przym. przedgwiazdkowy
Wiktionary
(1.2) bożonarodzeniowy, świąteczny
Wiktionary
1. bylina z rodziny goździkowatych, o pełzających, rozgałęzionych łodygach i drobnych kwiatach w kształcie białych gwiazdek, występująca m.in. w ogrodach i uprawach roślin okopowych jako chwast;
2. nitkowaty glon słodkowodny z rzędu sprzężnic; zrostnica
SJP.pl
Gw
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) rodzaj betonowego bloku służącego do budowy falochronów narzutowych i w ochronie brzegu morskiego
Wiktionary
Gwiazdoblok ( tetrapod) – rodzaj betonowej konstrukcji zbudowanej na planie czworościanu foremnego stosowanej w celu zapobiegania erozji linii brzegowej spowodowanej warunkami pogodowymi. Ma na celu wzmocnienie struktur przybrzeżnych takich jak falochrony i klify.
Wikipedia
(1.1) Wszyscy znamy z naszego wybrzeża widok setek betonowych gwiazdobloków chroniących wydmy przed niszczącym działaniem morskich fal. (z [https://www.bryla.pl/bryla/1,85301,4891125.html Internetu])
Wiktionary
IPA: ɡvʲjazˈdɔblɔk, AS: gvʹi ̯azdoblok
Wiktionary
gwiazdonos amerykański - gatunek ssaka z rodziny kretowatych
SJP.pl
podobny do gwiazdy
SJP.pl
1. sławny artysta, zwłaszcza aktor; celebryta, gwiazda;
2. człowiek wyróżniający się w jakiejś dziedzinie; znakomitość;
3. regionalnie: osoba przynosząca podarki na Boże Narodzenie, odpowiednik Świętego Mikołaja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kolędnik chodzący z gwiazdą
(1.2) rzekomy dostarczyciel prezentów bożonarodzeniowych w niektórych regionach Polski
(1.3) aktor lub muzyk cieszący się wyjątkową sławą
Wiktionary
Gwiazdor – fikcyjna postać rozdająca prezenty w Wigilię Bożego Narodzenia, występująca w Poznańskiem, na ziemi lubuskiej, Kujawach, Warmii (a konkretnie w tych ich częściach, które były pod zaborem pruskim), Kaszubach, Kociewiu i na ziemi bydgoskiej.
Wikipedia
rzecz. gwiazda ż., gwiazdka ż., gwiazdeczka ż., gwiazdorstwo n., gwiazdowanie n., gwiaździarz m., gwiazdorzenie n., rozgwieżdżanie n., rozgwieżdżenie n., rozgwiazda ż., Gwiazdowo n.
:: fż. gwiazdorka ż.
:: zdrobn. gwiazdorek m.
czas. gwiazdorzyć ndk., rozgwieżdżać ndk., rozgwieździć dk.
przym. gwiezdny, gwiazdowy, gwiazdkowy, gwieździsty, gwiazdorski, bezgwiezdny, gwiaździsty
przysł. gwiezdnie, gwieździście, gwiazdorsko
Wiktionary
(1.1) gwiaździarz
Wiktionary
1. zdrobnienie od: gwiazdor - odpowiednik Świętego Mikołaja;
2. regionalnie: cukrowa figurka przedstawiająca świętego Mikołaja;
3. dawniej: kolędnik; gwiazdor, gwiaździarz
SJP.pl
1. zdrobnienie od: gwiazdor - odpowiednik Świętego Mikołaja;
2. regionalnie: cukrowa figurka przedstawiająca świętego Mikołaja;
3. dawniej: kolędnik; gwiazdor, gwiaździarz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gwiazdorstwem, dotyczący gwiazdorstwa
Wiktionary
rzecz. gwiaździarz mos., gwiazdor mos., gwiazdorstwo n., gwiazdka ż.
Wiktionary
potrzeba wysuwania się na pierwszy plan, wyróżniania się i popularności w jakiejś dziedzinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) świadome dążenie do zostania gwiazdorem
(1.2) pejor. cecha tego, który pozoruje się na gwiazdę, wynosi się nad innych
(1.3) bycie gwiazdą, bycie popularnym
Wiktionary
(1.3) My jesteśmy z tego powodu bardziej szczęśliwi, gdyż nie musimy osobiście spotykać się ze zleceniodawcami. Popularność i gwiazdorstwo nie są tu wskazane. Im mniej osób nas zna, tym mniejsze ryzyko i mniej problemów.
Wiktionary
rzecz. gwiazdor mos., gwiazda ż., gwiazdka ż., gwiazdeczka ż., gwiazdowanie n., gwiaździarz m., gwiazdorzenie n., rozgwieżdżanie n., rozgwieżdżenie n., rozgwiazda ż., Gwiazdowo n.
:: fż. gwiazdorka ż.
:: zdrobn. gwiazdorek m.
czas. gwiazdorzyć ndk., rozgwieżdżać ndk., rozgwieździć dk.
przym. gwiezdny, gwiazdowy, gwiazdkowy, gwieździsty, gwiazdorski, bezgwiezdny, gwiaździsty
przysł. gwiezdnie, gwieździście, gwiazdorsko
Wiktionary
potocznie: zachowywać się jak gwiazda, wyniośle, kapryśnie
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. żart. zachowywać się w towarzystwie jak gwiazda – wyniośle, kapryśnie, traktując z góry
Wiktionary
przym. gwiaździsty, gwieździsty
rzecz. gwiazdorstwo n., gwiazdor mos., gwiaździarz mos., gwiazdka ż.
Wiktionary
1. rodzaj niejadalnych grzybów z klasy podstawczaków;
2. przedstawiciel rodziny owadów z podrzędu czerwców;
3. gatunek rośliny z rodziny astrowatych; aster chiński;
4. rodzaj roślin z rodziny różowatych; nawrotnik, przywrotnik
SJP.pl
Gwiazdoszek ("Pediastrum") – rodzaj glonów z grupy zielenic.
Wikipedia
1. rodzina grzybów podstawkowych z klasy pieczarniaków;
2. rodzina pluskwiaków
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach gwiazdoszowatych (rodzina grzybów i pluskwiaków)
SJP.pl
rząd grzybów z klasy pieczarniaków
SJP.pl
Gwiazdoszowce ("Geastrales" K. Hosaka & Castellano) – rząd grzybów należący do klasy pieczarniaków ("Agaricomycetes").
Wikipedia
biorący udział w powstawaniu gwiazd
SJP.pl
przypominający gwiazdę, podobny kształtem do gwiazdy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. astronom
Wiktionary
rzecz. gwiazda, gwiazderna, gwiazdka
przym. gwiazdkowy, gwiezdny
przysł. gwiazdkowo
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: gwiazda
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gwiazdą, dotyczący gwiazdy
Wiktionary
rzecz. gwiazdeczka ż., gwiazdorstwo n., gwiaździarz mos., gwiazdor mos., gwiazdka ż., gwiazda ż.
przym. gwiaździsty, gwieździsty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba;
Wiktionary
Gwiazdozbiór (konstelacja z łac. "constellatio", "con" od "cum" 'z [czym]' i "stella" 'gwiazda', gr. "αστερισμός") – określony obszar na sferze niebieskiej ustalony przez Międzynarodową Unię Astronomiczną. Gwiazdy wchodzące w skład gwiazdozbiorów nie są ze sobą zazwyczaj fizycznie związane, a ich bliskie położenie na niebie jest wywołane geometrycznym efektem rzutowania ich położeń na sferę niebieską.
Wikipedia
(1.1) Mgławica M16 znajduje się w gwiazdozbiorze Strzelca.
Wiktionary
IPA: ɡvʲjazˈdɔzbʲjur, AS: gvʹi ̯azdozbʹi ̯ur
Wiktionary
(1.1) konstelacja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zoonim popularne imię dla krowy
Wiktionary
(1.1) Zaczyno mi chybiać mlyka, bo Gwiazdula na dobre już przisuszyła.
Wiktionary
rzecz. gwiazda ż.
Wiktionary
nowotwór ośrodkowy układu nerwowego
SJP.pl
1. rząd mszaków z rzędu porostnicowców;
2. rodzaj grzybów z rodziny strzępiakowatych; strzępiak
SJP.pl
dawniej: zajęcie gwiaździarza; badanie gwiazd, astronomia, astrologia
SJP.pl
dawniej:
1. kolędnik; gwiazdor, gwiazdorek;
2. astronom;
3. astrolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. rzad. zob. astronom.
(1.2) przest. rzad. zob. astrolog.
(1.3) zob. gwiazdor. (kolędnik)
Wiktionary
rzecz. gwiaździarstwo n., gwiaździarskość ż., gwiaździca ż., gwiaździstość ż., gwiazdarstwo n., gwiazda ż., gwiazdka ż., gwiazdeczka ż., gwiazdeńka, gwiazdarnia ż., gwiazdarskość ż., gwiazdowość ż., gwiazdowatość ż., gwiazdkowatość ż., gwiazdorzenie n., gwiazdor mos., gwiazdorstwo n., gwiazdorskość ż., gwiezdność ż., gwieździstość ż., gwiazdarz mos., gwiaźdarz mos., gwiazdziarz mos., gwieździarz mos., gwiazdnica ż., gwiazdność ż.
:: fż. gwiaździarka ż., gwiazdarka ż., gwiazdziarka ż., gwieździarka ż.
czas. gwiazdorzyć ndk.
przym. gwiaździarski, gwiaździsty, gwiazdarski, gwiazdorski, gwiazdowy, gwiazdowaty, gwiazdkowy, gwiazdkowaty, gwiazdny, gwiezdny, gwieździsty
przysł. gwiaździsto, gwiaździście, gwiaździarsko, gwiazdarsko, gwiazdorsko, gwieździsto, gwieździście
Wiktionary
(1.1) astronom; rzad. gwiazdarz, gwiaźdarz, gwiazdziarz, gwiazdoznawca
(1.2) astrolog; przest. gwieździarz; stpol. rzad. gwiazdarz; rzad. gwiaźdarz, gwiazdziarz, gwiazdoznawca
(1.3) gwiazdor
Wiktionary
poetycko:
1. zbiorowisko gwiazd, gwiazdozbiór;
2. gwiazda;
3. rozgwiazda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poet. wielka gwiazda, gwiazdozbiór lub kometa
Wiktionary
Gwiaździca, nidularium ("Nidularium") – rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych ("Bromeliaceae"). Obejmuje 50–54 gatunki. Wszystkie występują w Ameryce Południowej, we wschodniej i południowej części Brazylii. Są to rośliny epifityczne, ale też naziemne, rosnące w lasach deszczowych do 2000 m n.p.m. Rośliny te ze względu na oryginalny, atrakcyjny wygląd uprawiane są jako ozdobne, w szczególności gatunki: "N. fulgens", "N. innnocenti", "N. procerum" i "N. billbergioides".
Wikipedia
(1.1) Ani gwiaździce, co się w morzach palą, / A mają w świetle tęczowe kolory / I są gwiazdami w ciemnicy pod falą / Tak błyszczącymi, że mórz dziwotwory, (…)
(1.1) Zjawia się, święta miesięczna dziewica / Łąki mgłą śćmione … przesrebrna gwiaździca / Srebrną swą strzałą rani i przenika.
(1.1) Wróć, czekam cię tęskliwie, drogo moja srebrna, / Zasłuchana w księżyce, gwiaździce i słońca!
Wiktionary
IPA: ɡvʲjäʑˈd͡ʑit͡sa, AS: gvʹi ̯äźʒ́ica
Wiktionary
rzecz. gwiaździarz mos.
Wiktionary
gwieździsty;
1. pełen gwiazd, usiany gwiazdami lub wyobrażeniami gwiazd;
2. złożony z figur w kształcie gwiazd;
3. w kształcie gwiazdy;
4. lśniący, świecący jak gwiazda; świetlisty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wypełniony gwiazdami
(1.2) składający się z figur w kształcie gwiazd
(1.3) w kształcie gwiazdy
(1.4) świecący jak gwiazda
Wiktionary
(1.1) Otworzył okno i zapatrzył się w gwiaździste niebo.
(1.1) Znowu czyta powieść, ten rozdział, kiedy, podczas gwiaździstej nocy, p. Rambaud naprawiał zepsutą lalkę małej Joasi, Helena tonęła we łzach bezprzedmiotowego żalu, a Opat Jouve radził, ażeby wyszła za mąż.
Wiktionary
rzecz. gwiazderna ż., gwiazda ż., gwiazdor m., gwiazdorstwo n., gwiaździarz mos.
czas. gwiazdorzyć ndk.
przym. gwieździsty, gwiazdowe, gwiazdowy, gwiezdny, gwiezdnooki, rozgwieżdżony
przysł. gwiaździście, gwieździście
Wiktionary
(1.1-4) gwieździsty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ciężarek zawieszony na łańcuchu, poruszający mechanizm zegara ściennego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. odważnik
(1.2) ciężarek (zegara ściennego)
Wiktionary
IPA: ɡvʲixt, AS: gvʹiχt
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Gwido, Gwidon – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa "witu" oznaczającego „drzewo”, „las” i stanowi skróconą formę germańskich imion dwuczłonowych z pierwszym członem "Witu-", takich jak "Widukind". Jego polskim odpowiednikiem znaczeniowym byłoby imię Lasota. Do Polski trafiło za pośrednictwem języków romańskich. Na jego podstawie powstało imię Gwisław. Forma Gwidon powstała pod wpływem łacińskim. W dokumentach polskich spotyka się formę Gwido już w 1155 roku.
Wikipedia
(1.1) Gwidon z Anderlechtu jest świętym Kościoła katolickiego.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Gwidona – imię żeńskie pochodzenia germańskiego; żeński odpowiednik imienia Gwido. Wywodzi się od słowa "witu" oznaczającego "drzewo, las". Wśród patronów - bł. Maria Gwidona od Miłosierdzia Bożego, siostra sakramentka, wspominana razem z bł. Marią Stellą i towarzyszkami.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gwidony lub z nią związany
SJP.pl
Gwidon z małżonką; Gwidonowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gwidona lub z nim związany
SJP.pl
związany z uniwersum Gwiezdnych Wojen
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący uniwersum „Gwiezdnych wojen”
Wiktionary
(1.1) Pablo Hidalgo jest dyrektorem kreatywnym w Lucasfilm Story Group, chodzącą encyklopedią Gwiezdnych Wojen. Pomaga zapewnić spójność w obrębie szerokiego wachlarza gwiezdnowojennych projektów.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) składający się z gwiazd
(1.2) związany z przestrzenią kosmiczną
Wiktionary
(1.2) Pablo Hidalgo jest dyrektorem kreatywnym w Lucasfilm Story Group, chodzącą encyklopedią Gwiezdnych Wojen. Pomaga zapewnić spójność w obrębie szerokiego wachlarza gwiezdnowojennych projektów.
Wiktionary
IPA: ˈɡvʲjɛzdnɨ, AS: gvʹi ̯ezdny
Wiktionary
rzecz. gwiazdorstwo n., gwiazdor mos., gwiazdownik mos., gwiazdeczka ż., gwiazderna ż., gwiazda ż., gwiazdka ż., gwiaździarz mos.
przym. gwiaździsty, gwieździsty, gwiazdkowaty
Wiktionary
gwiaździsty;
1. pełen gwiazd, usiany gwiazdami lub wyobrażeniami gwiazd;
2. złożony z figur w kształcie gwiazd;
3. w kształcie gwiazdy;
4. lśniący, świecący jak gwiazda; świetlisty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wypełniony gwiazdami
(1.2) składający się z figur w kształcie gwiazd
(1.3) w kształcie gwiazdy
(1.4) świecący jak gwiazda
Wiktionary
rzecz. gwiazda ż., gwiazdor m., gwiazdorstwo n., Gwiazda ż., gwiaździarz mos., gwiazdka ż.
czas. gwiazdorzyć ndk.
przym. gwiaździsty, gwiazdowe, gwiazdowy, gwiezdny, gwiezdnooki
przysł. gwiaździście, gwieździście
Wiktionary
(1.1-4) gwiaździsty
Wiktionary
obrabiarka do wyrobu metalowych wkrętów i nakrętek
SJP.pl
robotnik zajmujący się gwintowaniem elementów metalowych, np. łączników rur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od gwint
Wiktionary
(1.1) To nie gwint, lecz tylko mały gwincik.
Wiktionary
rzecz. gwint m.
Wiktionary
dawna złota moneta angielska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. numizm. złota moneta bita w Anglii;
(1.2) hist. ekon. dawna jednostka obrachunkowa w Wielkiej Brytanii, równa 21 szylingom
Wiktionary
Nie mylić z: Nowa Gwinea (wyspa państwa Papua-Nowa Gwinea, na Pacyfiku).
Gwinea ( Guinée), Republika Gwinei (fr. République de Guinée) – państwo położone w zachodniej Afryce nad Oceanem Atlantyckim. Graniczy z Gwineą Bissau na północnym zachodzie, Senegalem na północy, Mali na północnym wschodzie, Wybrzeżem Kości Słoniowej na wschodzie oraz Liberią i Sierra Leone na południu. Jest członkiem Unii Afrykańskiej i ECOWAS.
Wikipedia
(1.1) Lecz pobyt tam drogo kosztuje i po tygodniu, wydawszy dwie z pięciu gwinei, przeraziłem się bardzo co daléj będzie.
(1.1) Ja widzę rzeczy wielkie, i piękne i śmiałe, / Która ludzkość mizerna, rachityczna, chora, / Chwyta z obrzydliwością w swoje ręce małe / I przerabia na rubla, gwineę, luidora!
Wiktionary
rzecz. Gwinea ż.
przym. gwinejski
Wiktionary
(1.1) suweren
Wiktionary
1. obywatel Gwinei (państwa);
2. mieszkaniec Gwinei (regionu);
3. obywatel Gwinei Bissau;
4. obywatel Gwinei Równikowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Gwinei
(1.2) obywatel Gwinei Bissau
(1.3) obywatel Gwinei Równikowej
Wiktionary
IPA: ɡvʲĩˈnɛjt͡ʃɨk, AS: gvʹĩnei ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Gwinea ż.
:: fż. Gwinejka ż.
przym. gwinejski
Wiktionary
gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Gwinei
(1.2) obywatelka Gwinei Bissau
(1.3) obywatelka Gwinei Równikowej
Wiktionary
Gwinejka ("Pteronetta hartlaubii") – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zamieszkuje Afrykę Zachodnią i Środkową. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
IPA: ɡvʲĩˈnɛjka, AS: gvʹĩnei ̯ka
Wiktionary
rzecz. Gwinea ż.
:: fm. Gwinejczyk mos.
przym. gwinejski
Wiktionary
przymiotnik od:
1. Gwinea (państwo w Afryce; Republika Gwinei);
2. Gwinea Bissau (państwo w Afryce; Republika Gwinei Bissau);
3. Gwinea Równikowa (państwo w Afryce; Republika Gwinei Równikowej)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do krainy Gwinea
(1.2) odnoszący się do państwa Gwinea
(1.3) odnoszący się do państwa Gwinea Bissau
(1.4) odnoszący się do państwa Gwinea Równikowa
Wiktionary
(1.3) Dorastał wśród dźwięków gwinejskiej mandinki, jednak z biegiem czasu chętnie poznawał i włączał do swojej gry inne style muzyczne.
Wiktionary
IPA: ɡvʲĩˈnɛjsʲci, AS: gvʹĩnei ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Gwinea ż., Gwinejczyk mos., Gwinejka ż., gwinea ż.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gwinony lub z nią związany
SJP.pl
Gwinon z małżonką; Gwinonowie
SJP.pl
Gwinon z małżonką; Gwinonostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Gwinona lub z nim związany
SJP.pl
spiralne wyżłobienie na śrubie, wkręcie, nakrętce itp. * forma dopełniacza l.poj. "gwinta" możliwa tylko w wyrażeniu "Pić z gwinta." - pić wprost z butelki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. wyżłobienie w kształcie spirali na bocznej ściance śruby, wkrętu, żarówki itp. lub wewnętrznej ściance nakrętek
(1.2) techn. śruba
Wiktionary
Gwint ( Gewinde) – śrubowe nacięcie na powierzchni walcowej lub stożkowej, zewnętrznej lub wewnętrznej. Komplementarne gwinty wewnętrzny i zewnętrzny mają tak dobrany kształt, że pasują do siebie. Ruch obrotowy elementu z gwintem zewnętrznym powoduje przesuwanie się tego elementu względem elementu z gwintem wewnętrznym. Gwint może być interpretowany jako równia pochyła nawinięta na powierzchnię walcową. Dlatego też śrubę zalicza się wraz z równią pochyłą do maszyn prostych.
Wikipedia
(1.1) Ta śruba ma całkiem zjechany gwint.
(1.1) Na maszynie (…) między innymi można toczyć gwinty calowe, metryczne i modułowe.
(1.2) Przynieś z warsztatu dziesięć gwintów.
Wiktionary
rzecz. nagwintowanie n., gwinciarka ż., gwinciarz mos., gwintowanie n., gwintownica ż., gwintownik mrz., gwintówka ż., zagwintowanie n.
:: zdrobn. gwincik mrz.
czas. nagwintować ndk., gwintować ndk., zagwintować dk.
przym. gwintowy
Wiktionary
(1.1) skręt śrubowy; gw. Górny Śląsk fasóng
(1.2) połączenie gwintowe
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) techn. wykonywać gwinty
Wiktionary
rzecz. gwint mrz., gwintowanie n., gwintownica ż.
przym. gwintowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) narzędzie służące do nacinania gwintów zewnętrznych;
Wiktionary
rzecz. gwint m., gwintowanie n.
czas. gwintować
Wiktionary
(1.1) narzynka
Wiktionary
narzędzie do nacinania gwintów wewnętrznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) narzędzie skrawające wieloostrzowe, służące do nacinania gwintów wewnętrznych;
Wiktionary
Gwintownik – narzędzie skrawające wieloostrzowe (3 do 5), służące do nacinania gwintów wewnętrznych, np. nakrętek. Budową i kształtem podobny do śruby, z tą jednak różnicą, że jest wyposażony w ostrza skrawające, które nacinają gwint w otworze, w który jest wkręcany.
Wikipedia
(1.1) Gwintowniki i narzynki to jedne z potrzebnych narzędzi w warsztacie ślusarskim.
Wiktionary
IPA: ɡvʲĩnˈtɔvʲɲik, AS: gvʹĩntovʹńik
Wiktionary
rzecz. gwint mrz.
Wiktionary
→ gwint
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gwintem, dotyczący gwintu
Wiktionary
rzecz. gwint m.
Wiktionary
strzelba z lufą gwintowaną
SJP.pl
1. piskliwy, wysoki dźwięk; świst
2. śpiew niektórych gatunków ptaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wysoki dźwięk wywołany szybkim ruchem powietrza przelatującego przez wąski otwór
(1.2) ornit. głos niektórych ptaków (słonki i jarząbka)
(1.3) łow. ryj dzika
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Głośny gwizd oznajmił odjazd pociągu.
Wiktionary
rzecz. gwizdałka ż., gwizdanie n., gwizdawka ż., gwizdek mrz., gwizdnięcie n., gwizdowisko n.
czas. gwizdać ndk., gwizdnąć dk., gwizdywać ndk.
przym. gwizdkowy
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny skalinkowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
gwizd - dźwięk lub śpiew
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gwizdać. (czynność)
(1.2) gwizd (dźwięk)
Wiktionary
(1.1) Gwizdanie ptaka może mieć na celu zwabienie samiczki.
(1.2) Gwizdanie ptaka działało mi na nerwy.
Wiktionary
IPA: ɡvʲizˈdãɲɛ, AS: gvʹizdãńe
Wiktionary
czas. gwizdać ndk., gwizdnąć dk., wygwizdywać ndk., wygwizdać dk.
rzecz. wygwizdanie n., gwizd, gwizdnięcie, gwizdek
przym. gwizdkowy
Wiktionary
(1.2) gwizd
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. gwizdnąć)
(1.1) wydawać z siebie gwizd, gwizdanie
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) przen. ignorować coś, nie przejmować się czymś
(2.2) poprzez gwizdanie wyrażać dezaprobatę
Wiktionary
(1.1) Zawsze sobie gwiżdżę, gdy mam dobry humor.
Wiktionary
IPA: ˈɡvʲizdat͡ɕ, AS: gvʹizdać
Wiktionary
rzecz. gwizd m., gwizdanie n., gwizdnięcie n., gwizdek m., wygwizdanie n., gwizdowisko n.
czas. wygwizdywać ndk., wygwizdać dk., gwizdnąć dk.
przym. gwizdkowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gwizdek
SJP.pl
1. przyrząd do wytwarzania gwizdu;
2. głos wytwarzany przez taki przyrząd;
3. potocznie: pendrive
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nieposiadający części ruchomych przyrząd wytwarzający dźwięki pod wpływem wdmuchiwanego powietrza;
(1.2) dźwięk wydawany przez gwizdek (1.1)
(1.3) ozdobna imitacja gwizdka (1.1) na sznurze mundurowym
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) gwara. ktoś, kto lubi gwizdać
Wiktionary
Gwizdek – generator akustyczny nieposiadający elementów ruchomych (ewentualnie elementy drgające) zamieniający energię strumienia gazu lub cieczy w energię drgań akustycznych.
Wikipedia
(1.1) Kupiłem dziecku gwizdek i teraz mam kłopot.
(1.2) Każdy mecz piłkarski zaczyna się od gwizdka sędziego.
Wiktionary
IPA: ˈɡvʲizdɛk, AS: gvʹizdek
Wiktionary
rzecz. gwizd m., gwizdanie n., gwizdnięcie n., wygwizdów m.
:: zdrobn. gwizdeczek m.
czas. gwizdać ndk., gwizdnąć dk., wygwizdać dk., wygwizdywać ndk.
przym. gwizdkowy
Wiktionary
(1.1) świstawka, gw. Poznań gwizdka, gwizdawka
(1.2) gwizd, pogwizd
Wiktionary
regionalnie: gwizdek - przyrząd do gwizdania
SJP.pl
→ gwizdek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. o ludzkim głosie osiągający tzw. wysokie c
Wiktionary
(1.1) Brzmienie ludzkiego rejestru gwizdkowego przypomina brzmienie flażoletu.
Wiktionary
rzecz. gwizd mrz., gwizdanie n., gwizdnięcie n., gwizdek mrz., wygwizdanie n., gwizdowisko n.
czas. gwizdać ndk., gwizdnąć dk., wygwizdywać ndk., wygwizdać dk.
Wiktionary
gwizd - dźwięk lub śpiew
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gwizdnąć.
Wiktionary
IPA: ɡvʲizdʲˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: gvʹizdʹńė̃ńće
Wiktionary
czas. gwizdnąć, gwizdać
rzecz. gwizdanie n., gwizdek m., gwizd mrz.
przym. gwizdkowy
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. uderzyć
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ukraść
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. gwizdać)
(1.1) zob. gwizdać. (wydać z siebie gwizd)
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(2.1) przen. pot. ukraść
(2.2) przen. pot. uderzyć, szturchnąć
Wiktionary
(1.1) Na sali rozległo się kilka krzyków, ktoś nawet przeraźliwie gwizdnął, wystarczyło jednak, że sędzia zmarszczył brwi i sala ucichła.
(2.1) Wymierzano teraz drakońskie wyroki: prostych złodziejaszków wieziono w zaplombowanych wagonach gdzieś na Kamczatkę, prostytutkę, która gwizdnęła klientowi portfel, traktowano jak szpiega w masce.
Wiktionary
IPA: ˈɡvʲizdnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: gvʹizdnõńć
Wiktionary
rzecz. gwizd m., gwizdanie n., gwizdnięcie n., gwizdek m.
czas. wygwizdywać ndk., wygwizdać dk., gwizdać ndk.
przym. gwizdkowy
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny wireonków
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny muchołówkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) łow. okres godowy jeleni wschodnich
Wiktionary
(1.1) Jelenie sika są w Polsce rzadkością, jednak nasi południowi sąsiedzi mają bardzo liczną populację i przepiękne gwizdowiska.
Wiktionary
rzecz. gwizd m.
czas. gwizdać ndk.
przym. gwizdkowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Gw
Wikipedia
jednoroczna roślina zielna z rodziny złożonych
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dzwonić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. robaczywy orzech laskowy
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: gwizdać
Wiktionary
(2.1) Połóż kielnie, rzuć kapotę, gwiżdż na majstra i robotę!
Wiktionary
IPA: ɡvʲiʃt͡ʃ, AS: gvʹišč
Wiktionary
przyimek znaczący tyle co: ze względu na coś, z powodu czegoś, względem czegoś
SJP.pl
przyimek
(1.1) podn. przest. przyimek wskazujący na cel czynności lub przyczynę jej wykonania
(1.2) daw. według woli, zgodnie z wolą
Wiktionary
(1.1) Nie sporządził protokołu gwoli zasady, lecz z czystej chęci zemsty.
(1.2) Gwoli pani matki wyjdziem z paniczem na przechadzkę przy ruczaju.
Wiktionary
IPA: ˈɡvɔlʲi, AS: gvolʹi
Wiktionary
(1.1) dla, ze względu na, z uwagi na, z powodu
Wiktionary
rodzaj świderka, którym wierci się otwory w drzewie, aby ułatwić wbijanie gwoździ, haków itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) świder do wiercenia otworów w drzewie, aby ułatwić wbijanie gwoźdźi
Wiktionary
Gwoździak (nazwa oboczna: Goździak) – kolonia w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Tyszowce.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wikipedia
1. prasa, zazwyczaj automatyczna, do wykonywania gwoździ z drutu;
2. przyrząd do szybkiego wbijania gwoździ
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie do wbijania gwoździ
Wiktionary
Gwoździarka – urządzenie elektryczne, gazowe lub pneumatyczne stosowane do wbijania gwoździ. Magazynek na gwoździe ma konstrukcję bębnową lub gwoździe podawane są jako taśma. Maszyna posiada możliwość ustawienia głębokości wbicia gwoździa a często możliwość skośnego wbijania w miejscach trudno dostępnych.
Wikipedia
rzecz. gwóźdź mrz.
Wiktionary
warsztat gwoździarski
SJP.pl
rzemieślnik, robotnik wyrabiający gwoździe; również sprzedawca gwoździ
SJP.pl
Gwoździce, niem. "Gwosdzütz" – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie krapkowickim, w gminie Krapkowice.
Wikipedia
1. roślina z rodziny goździkowatych rosnąca w Europie, Azji i Afryce, hodowana jako ozdobna; goździk;
2. przyprawa używana m.in. do ciast, uzyskiwana z wysuszonych pączków kwiatowych goździkowca; goździk;
3. mały gwóźdź
SJP.pl
1. roślina z rodziny goździkowatych rosnąca w Europie, Azji i Afryce, hodowana jako ozdobna; goździk;
2. przyprawa używana m.in. do ciast, uzyskiwana z wysuszonych pączków kwiatowych goździkowca; goździk;
3. mały gwóźdź
SJP.pl
Gwoździki ( Gvazdikai; pol. hist. "Gwoździka") – część Wilna, w dzielnicy Antokol, w okręgu wileńskim, na Litwie.
Wikipedia
przymiotnik od: gwoździk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gwoździować.
Wiktionary
IPA: ˌɡvɔʑd͡ʑɔˈvãɲɛ, AS: gvoźʒ́ovãńe
Wiktionary
czas. gwoździować
rzecz. gwóźdź m.
Wiktionary
1. w gwarze środowiskowej: zbijać coś gwoździami
2. zespalać i unieruchamiać złamania zamknięte za pomocą specjalnego gwoździa ze stali nierdzewnej
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) med. zespalać złamaną kość specjalnym gwoździem
Wiktionary
(1.1) Pieskowi gwoździowano nogi, ale i tak miał dużo szczęścia, gdyż wyszedł z tego wypadku z życiem – mówi Anna Baranowska, sekretarz Krakowskiego Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami.
Wiktionary
IPA: ɡvɔʑˈd͡ʑɔvat͡ɕ, AS: gvoźʒ́ovać
Wiktionary
rzecz. gwóźdź m., gwoździk m., gwoździownica ż., gwoździowanie n.
przym. gwoździowy
Wiktionary
narzędzie kowalskie, płyta z otworami do ręcznego kucia gwoździ i nitów
SJP.pl
[czytaj: es-wu-gie-HA] skrót od: Górnośląska Wyższa Szkoła Handlowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: mały gwóźdź, gwoździk
SJP.pl
kawałek cienkiego pręta, po jednej stronie zaostrzonego, a po drugiej zakończonego główką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów;
(1.2) przen. najważniejsza część czegoś
Wiktionary
Gwóźdź – wykonany z metalu trzpień zaostrzony z jednej strony, z drugiej zakończony płaskim łbem. Gwóźdź służy do łączenia różnych elementów (zazwyczaj drewna). Połączenie jest utrzymywane dzięki siłom tarcia działającym wzdłuż osi gwoździa oraz dzięki sztywności trzpienia.
Wikipedia
(1.1) Potrzebuję jeszcze kilku gwoździ, żeby skończyć ten karmnik.
(1.2) Występ U2 był gwoździem wieczoru.
Wiktionary
IPA: ɡvuɕt͡ɕ, AS: gvuść
Wiktionary
rzecz. gwoździowanie n., gwoździownica ż., gwoździarka ż.
:: zdrobn. gwoździk mrz.
czas. gwoździować ndk.
przym. gwoździowy
Wiktionary
(1.2) clou
Wiktionary
oznaczenie dla jednostki: grej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. sztuczna szczęka, trzecie zęby
Wiktionary
IPA: ˈɡɨbʲis, AS: gybʹis
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. urodziny
Wiktionary
(1.1) Pierwszy roz taki cukierek żech skosztowoł, jak moja oma obchodzioła gyburstag 80 lot; dostała w gyszynku wielgo bomboniera z konfektami i poczynstowała tyż wszystkie wnuki.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gydą, dotyczący Gydy (rzeki w Rosji)
Wiktionary
rzecz. Gyda ż.
Wiktionary
Gyges (gr. Γύγης 716–678 p.n.e. lub 680–644 p.n.e.) – król Lidii i założyciel dynastii Mermnadów (Sokołów), do której należał m.in. Krezus.
Gyges był uzurpatorem, gdyż władzę nad państwem przejął po zamordowaniu króla Kandaulesa z dynastii Heraklidów, nie mając do tego żadnych legitymistycznych podstaw. Przyczynił się do dobrobytu Lidii poprzez rozwój handlu, przedłużając na wschód trakt handlowy z Efezu i wykorzystując dogodne położenie stolicy – Sardes.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. usta, buzia
Wiktionary
dwugłosowy śpiew, stosowany w średniowieczu w Anglii
SJP.pl
Gymel (cantus gemellus) – średniowieczna technika wielogłosowa charakterystyczna dla muzyki powstałej w Anglii. Polegała na improwizacyjnym dodawaniu do cantus firmus drugiego głosu w odległości tercji – interwału typowego w tym czasie jedynie dla muzyki angielskiej. W gymelu można upatrywać zalążka późniejszej techniki fauxbourdon.
Wikipedia
[czytaj: dżymkana] wyścigi motorowe, kolarskie z przeszkodami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. indyjskie zawody sportowe
(1.2) zawody hipiczne dla dzieci
(1.3) wyścigi samochodowe, kolarskie lub motocyklowe ze sztucznymi przeszkodami
Wiktionary
Gymkhana (czyt. „dżymkana”) – głównie konkurencja samochodowa, ale również wyścig konny, kolarski lub motocyklowy ze sztucznymi przeszkodami, mający na celu wykazać zręczność i odwagę zawodników oraz walory danego pojazdu (samochodu, motocykla lub roweru).
Wikipedia
w starożytnej Grecji: kompleks obiektów służący głównie do uprawiania (często pod okiem trenera) ćwiczeń fizycznych; gimnazjon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) hist. rel. święto w starożytnej Sparcie poświęcone Apollinowi, Artemidzie i Dionizosowi, podczas którego odbywały się zawody lekkoatletyczne;
Wiktionary
Gy
Wikipedia
przym. gymnopedyczny
Wiktionary
[czytaj: gymnosperme] grupa roślin naczyniowych; nagonasienne, nagozalążkowe
SJP.pl
[czytaj: gyneceum] w starożytnej Grecji: część domu przeznaczona dla kobiet; gineceum, gyneceum
SJP.pl
w starożytnej Grecji: pomieszczenia w wewnętrznej części domu przeznaczone dla kobiet
SJP.pl
w medycynie: upodobnienie zewnętrznych narządów płciowych kobiety do narządów męskich, polegające na przeroście łechtaczki i zrośnięciu warg sromowych; obojnactwo rzekome żeńskie, ginandria
SJP.pl
w starożytnej Grecji: część domu przeznaczona dla kobiet; gineceum, gynaeceum
SJP.pl
Gyneceum (łac. z gr. "γυναικείον" gynaikeion) – pomieszczenie w domu greckim, przeznaczone dla kobiet i oddzielone od reszty pomieszczeń.
Wikipedia
zaburzenie identyfikacji płciowej u mężczyzn
SJP.pl
roślina z rodziny traw (Cortaderia selloana), występująca w Brazylii i Argentynie; kortaderia, trawa pampasowa, okolcz srebrzysty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z gynocentryzmem
Wiktionary
(1.1) Feminizm lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych Iris Young nazywa humanistycznym, późniejszy określa jako gynocentryczny.
Wiktionary
rzecz. gynocentryzm m., ginocentryzm m.
przym. ginocentryczny
przysł. gynocentrycznie, ginocentrycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) skoncentrowanie na potrzebach i pragnieniach kobiet
Wiktionary
przym. gynocentryczny
Wiktionary
w botanice: występowanie w obrębie jednego gatunku dwóch rodzajów osobników, jednych z kwiatami wyłącznie żeńskimi, drugich z kwiatami obupłciowymi
SJP.pl
wydłużenie dna kwiatowego pomiędzy słupkowiem a pręcikowiem
SJP.pl
Gynofor (łac. "gynophorum", ang. "gynophore") – trzonkowate wydłużenie osi kwiatowej (dna kwiatowego) między pręcikowiem a słupkowiem, na którym osadzona jest zalążnia, wynoszące słupek ponad pozostałe części kwiatu. Rzadziej spotykane jest wyniesienie słupka i pręcikowia zwane androgynoforem.
Wikipedia
utwór powstały przez zrośnięcie się pręcików ze słupkiem; typowy dla storczyków; prętosłup
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ornit. kulin. gęś
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk ganś
Wiktionary
rzeczownik
(1.1) kulin. jeden z jakościowo najlepszych gatunków japońskiej herbaty zielonej
Wiktionary
(1.1) W procesie produkcji herbaty gyokuro jednym z etapów produkcji jest kształtowanie listków herbaty, czego nie ma przy produkcji tencha.
(1.1) Etykieta w Japonii głosi wszakże, że tylko gyokuro i sencha (gatunki zielonej herbaty) mogą być podawane gościom w czasie ceremonii herbacianych.
Wiktionary
[czytaj: gioza] chińskie pierożki mięsno-kapuściane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. japoński pierożek z mięsnym farszem; potrawa o chińskiej proweniencji
Wiktionary
enzym niezbędny do replikacji DNA
SJP.pl
potrawa grecka; giros
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) kulin. wywodząca się z Grecji potrawa, składająca się z opiekanego mięsa, pomidorów, cebuli i sosu tzatziki, często podawana zawinięta w placek;
Wiktionary
Gyros (ngr. γύρος, wym. jíɾos) – potrawa kuchni greckiej.
Mięso opiekane na wielkim rożnie, z promiennikami elektrycznymi lub gazowymi, obracanym, zwykle elektrycznie, wokół pionowej osi. Po osiągnięciu gotowości konsumpcyjnej stopniowo odcinane jest długim nożem lub specjalnym nożem elektrycznym, jako kilkucentymetrowej długości plasterki.
Wikipedia
IPA: ˈɡɨrɔs, AS: gyros
Wiktionary
(1.1) war. giros
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. stojak
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk sztender, sztynder
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. prezent
Wiktionary
(1.1) Pierwszy roz taki cukierek żech skosztowoł, jak moja oma obchodzioła gyburstag 80 lot; dostała w gyszynku wielgo bomboniera z konfektami i poczynstowała tyż wszystkie wnuki.
Wiktionary
rzecz. war. gyszenk mrz., geszenk mrz.
Wiktionary
ciemny muł jeziorny zawierający rozpoznawalne szczątki organiczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. muł jeziorny powstający na dnie jezior ze szczątków organicznych, głównie planktonu;
Wiktionary
Gy
Wikipedia
IPA: ˈɡɨtʲja, AS: gytʹi ̯a
Wiktionary
język etiopski klasyczny z rodziny semickich; geez
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. język z grupy etiopskich, język liturgiczny Ortodoksyjnego Kościoła Etiopskiego;
Wiktionary
(1.1) Nie ma w gyyz czasów w indoeuropejskim rozumieniu.
Wiktionary
(1.1) etiopski klasyczny, staroetiopski
Wiktionary
gżenie się; o zwierzętach:
1. ujawnianie lub zaspokajanie popędu płciowego; parzenie się, kopulowanie, ruja;
2. bieganie z bólu po ukąszeniach gzów
SJP.pl
Gary Earl Grice (ur. 22 sierpnia 1966, na Brooklynie w Nowym Jorku) – amerykański raper, założyciel i członek amerykańskiej formacji hip-hopowej Wu-Tang Clan występujący pod pseudonimem artystycznym GZA (wym. //) oraz The Genius. Jego wydany w 1995 roku album zatytułowany "Liquid Swords" uważany jest obecnie za jeden z najważniejszych albumów hip-hopowych wszech czasów.
Wikipedia
1. owad z rzędu muchówek;
2. regionalnie: biały twarożek z cebulą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. gw-pl|Poznań. kulin. twarożek ze śmietaną i cebulą lub szczypiorkiem;
(1.2) kulin. kujawy. twaróg
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskorzeczowy
(2.1) gw-pl|Poznań. smarkacz
Wiktionary
Gzik (rzadziej gzika) – potrawa charakterystyczna dla kuchni wielkopolskiej i kuchni kujawskiej; twaróg rozrobiony ze śmietaną (zamiast śmietany bywa stosowane mleko lub jogurt), wymieszany ze szczypiorkiem i rzodkiewką (bywają też inne dodatki, np. cebula lub jajko). Gzik podawany razem z ziemniakami w mundurkach nosi gwarową nazwę "pyry z gzikiem".
Wikipedia
(1.1) Przyniese mu dwie skibki z gzikiem.
Wiktionary
(1.1) gzika
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Poznań. rzad. włóczykij
Wiktionary
nadzienie do pierogów ruskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Poznań. kulin. zob. gzik.
(1.2) reg-pl|Poznań. ser
Wiktionary
1. owad z rzędu muchówek;
2. regionalnie: biały twarożek z cebulą
SJP.pl
Gzików – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Błaszki.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie sieradzkim.
Wikipedia
Gzin (nazwa oboczna: Gzin Górny) – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Dąbrowa Chełmińska.
W latach 1939–1945 położona była w okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie, w rejencji bydgoskiej ("Regierungsbezirk Bromberg"), w powiecie Chełmno ("Kreis Kulm").
Wikipedia
gzić się;
1. zwykle o zwierzętach (ale również o ludziach): ujawniać lub zaspokajać popęd płciowy
2. o zwierzętach: biegać z bólu po ukąszeniach gzów
SJP.pl
rodzina owadów z rzędu dwuskrzydłych, których larwy są pasożytami koni, bydła, owiec
SJP.pl
Gzowate, gzy (Oestridae) – rodzina owadów z rzędu muchówek. Znanych obecnie jest około 1500 gatunków.
Larwy gzów są pasożytami zwierząt. Pasożytują w drogach oddechowych, skórze lub zatokach ssaków. Powodują ciężkie schorzenia mogące prowadzić nawet do śmierci zwierzęcia.
Wikipedia
o cechach gzowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Gzowo – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pułtuskim, w gminie Pokrzywnica. Ma status sołectwa.
Do 1954 istniała gmina Gzowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
We wsi mieszkał i tworzył reżyser Andrzej Kondratiuk.
Wikipedia
przymiotnik od miejscowości: Gzy
SJP.pl
w gwarze poznańskiej: dzieciak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Poznań. dzieciak
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) gw-pl|Poznań. brzuch
Wiktionary
(1.1) No chodź tu do mnie, mały gzubie!
Wiktionary
rzecz. gzubek m., gzubol m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Poznań. malec
Wiktionary
(1.1) Boła taka gora, że gzubki ino ciyngiym bachali sie i robili kepki do wody. → Był taki żar, że malcy tylko stale się kąpali i skakali do wody.
Wiktionary
rzecz. gzub m., gzubol m.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. uciekać
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. biec, pędzić
Wiktionary
gżenie się; o zwierzętach:
1. ujawnianie lub zaspokajanie popędu płciowego; parzenie się, kopulowanie, ruja;
2. bieganie z bólu po ukąszeniach gzów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: motyw geometryczny w postaci linii łamanej; zygzak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. zygzak.
Wiktionary
rzecz. zygzak mrz.
Wiktionary
element architektoniczny wieńczący mur w formie poziomego (zwylke profilowanego) pasa, wysuniętego przed lico muru, stosowany m.in. do ochrony elewacji przed ściekającą wodą, w celach dekoracyjnych; korona; krajnik; ucios
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. pozioma, zwykle profilowana listwa wystająca przed lico muru, która chromi elewację budynku przed ściekającą wodą deszczową;
(1.2) archit. w architekturze klasycznej najwyższa część belkowania;
Wiktionary
Gzyms ( Gesims[e]), inaczej korona, krajnik, ucios, plata – wysunięty przed lico ściany, zwykle profilowany element architektoniczny w postaci poziomej listwy wystającej przed lico muru, która chroni elewację budynku lub jej fragment przed ściekającą wodą deszczową.
Wikipedia
(1.1) Nad oknem umieszczona była płycina z rzeźbionym herbem, zwieńczona odcinkiem gzymsu.
(1.2) W skład klasycznego belkowania wchodzi architraw, fryz i gzyms.
Wiktionary
IPA: ɡzɨ̃ms, AS: gzỹms
Wiktionary
rzecz. gzymsówka ż., gzymsowanie n.
:: zdrobn. gzymsik mrz.
przym. gzymsowy, gzymsiasty
Wiktionary
(1.1) korona, krajnik, ucios, plata
Wiktionary
mający dużo wystających obrzeży, gzymsów
SJP.pl
zdrobnienie od: gzyms
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: gzyms
Wiktionary
rzecz. gzyms mrz., gzymsówka ż., gzymsowanie n.
przym. gzymsowy, gzymsiasty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) archit. gzymsy budynku
Wiktionary
rzecz. gzyms mrz., gzymsik mrz., gzymsówka ż.
przym. gzymsowy, gzymsiasty
Wiktionary
przymiotnik od: gzyms
SJP.pl
typ cegły
SJP.pl
luźna koszula kobieca z cienkiego płótna, noszona w okresie średniowiecza i renesansu; giezło
SJP.pl
[czytaj: żeAN] hipermarket sieci Géant
SJP.pl
GÉ
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. łow. polowanie
Wiktionary
przym. góniarski
rzecz. gónka mzw./mos./ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. myśliwski
Wiktionary
rzecz. gón mrz., gónka mzw./mos./ż.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. biegać
Wiktionary
rzecz. gónka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pędziwiatr, lekkoduch
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dziewczyna latawica
Wiktionary
czas. gónić ndk.
rzecz. gón mrz.
przym. góniarski
Wiktionary
(2.1) hadra
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ent. gąsienica
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: góra
Wiktionary
IPA: ɡur, AS: gur
Wiktionary
1. wznosząca się wysoko nad otaczającym terenem wyniosłość skorupy ziemskiej
2. wyższa część czegoś
3. wielka ilość czegoś
4. ogół ludzi zajmujących kierownicze stanowiska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. duże wzniesienie terenu;
(1.2) wyżej znajdująca się część czegoś
(1.3) strych
(1.4) pot. władze instytucji, firmy, państwa
(1.5) pot. duża sterta czegoś
(1.6) daw. kopalnia
przysłówek
(2.1) najwyżej, maksimum
Wiktionary
Góra – wypukła forma ukształtowania terenu o wysokości względnej większej niż 300 m. W Europie za tereny górskie uważa się tereny położone powyżej 500 m n.p.m., lub według kryteriów anglosaskich powyżej 2000 stóp (609,6 m n.p.m.). Ze względu na wysokości bezwzględne wyróżnia się góry niskie, średnie i wysokie. Ze względu na sposób powstania wyróżnia się góry fałdowe, zrębowe, wulkaniczne i ostańce.
Wikipedia
(1.1) Na szczycie góry zainstalowano krzyż widoczny z całego miasta.
(1.2) Ta mapa ma u góry tłustą plamkaamkę; poproszę o inną mapę.
(1.3) Mama zabroniła nam chodzić na górę.
(1.4) To nie moja wina – to góra tak zadecydowała.
(1.5) Przed wejściem leży góra śmieci.
(1.6) Z powodu udaru mózgu na zawsze przestałem pracować w górze i zostałem malarzem i fotografem.
(2.1) Ona ma chyba trzydzieści lat, góra – trzydzieści pięć.
Wiktionary
IPA: ˈɡura, AS: gura
Wiktionary
rzecz. góral m., góralka ż., góralek m., góralszczyzna ż., górnik m., pagórek m., międzygórze n., pogórze n., średniogórze n., wzgórek m., wzgórze n., podwzgórze n., górowanie n., przygórze n., góralskość ż., Góra ż.
:: zdrobn. górka ż., góreczka ż.
czas. górować
przym. górny, górski, górzysty, góralski, górniczy, odgórny, wygórowany, niewygórowany, podgórski
przysł. górnie, górzyście, górą, górami, na górze, pagórkowato
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk grapa, gw. Górny Śląsk hora
(1.2) top, szczyt; gw. Śląsk Cieszyński, Zaolzie wyrch
(1.4) kierownictwo, dyrekcja, wierchuszka
(1.5) kopiec, zwał
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Gó
Wikipedia
rodzaj ptaków z podrodziny bażantów
SJP.pl
1. człowiek mieszkający w górach, pochodzący z gór
2. pot. rower górski
3. pot. kolarz specjalizujący się w jeździe górskiej
4. pot. banknot 500-złotowy z podobizną górala, obiegowy w czasie okupacji hitlerowskiej
5. odmiana owsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek pochodzący z gór;
(1.2) pot. sport. kolarz jeżdzący dobrze po górskich trasach
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. rower górski;
(2.2) hist. podczas okupacji: banknot o nominale 500 złotych z podobizną podhalańskiego górala (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W pociągu przysiadł się do nas jeden góral z Murzasichla.
(2.1) Jaśko przyjechał na przednim góralu.
(2.2) Co można było kupić za górala?
Wiktionary
IPA: ˈɡural, AS: gural
Wiktionary
rzecz. góra ż., góralszczyzna ż., góralek m.
:: fż. góralka ż.
przym. góralski, górny, górski, górniczy
przysł. góra
Wiktionary
(1.1) daw. górnik
Wiktionary
chłopiec góralski, młody góral
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mały, roślinożerny ssak kopytny, przypominający wyglądem dzikiego królika, żyjący w środkowej i południowej Afryce, w Syrii i na Półwyspie Arabskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. zwierzę współcześnie zaliczane do rodziny góralkowatych
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: góralka
Wiktionary
Góralek ("Procavia") – rodzaj ssaków z rodziny góralkowatych (Procaviidae).
Wikipedia
(1.1) W Galilei przyglądaliśmy się hordzie wygrzewających się na słońcu góralków.
(2.1) Za Murzasichlem do autobusu wsiadło kilka góralek.
Wiktionary
rzecz. góra ż., góral mos., góralka ż., góralszczyzna ż., góralkowate nmos.
przysł. góra
przym. górny, góralski, górniczy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Góralice – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Trzcińsko-Zdrój.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Góralice, po jej zniesieniu w gromadzie Trzcińsko Zdrój. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
kobieta pochodząca z gór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta pochodząca z gór;
forma rzeczownika.
(2.1) D. oraz B. lp. od: góralek
Wiktionary
(1.1) Jaśko zabujał się w zakopiańskiej góralce.
(2.1) Nie widzieliśmy wśród skał ani jednego góralka.
Wiktionary
rzecz. góra ż., góralszczyzna ż., góralek mzw.
:: fm. góral m.
przym. góralski, górny, górski, górniczy
przysł. góra
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk gorolka, górolka
Wiktionary
o cechach góralkowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zool. rodzina ssaków z rzędu góralkowców;
Wiktionary
Góralkowate (Procaviidae) – jedyna współcześnie występująca rodzina ssaków z rzędu góralkowców (Hyracoidea). Kopalne góralkowate znane są już od eocenu.
Wikipedia
rzecz. góralek m.
Wiktionary
o cechach góralkowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
przedstawiciel rzędu ssaków łożyskowych
SJP.pl
Góralkowce, góralki (Hyracoidea) – rząd ssaków z infragromady ssaków łożyskowych (Palecentalia), do którego zaliczana jest tylko jedna żyjąca współcześnie rodzina – góralkowate (Procaviidae). Góralki zamieszkują Afrykę i zachodnią część Azji. Wykazują pokrewieństwo z trąbowcami i brzegowcami, z którymi wspólnie zaliczane są do afroterów. Kilkanaście ze znanych gatunków i podgatunków góralków uważanych jest za zagrożone wyginięciem.
Wikipedia
przedstawiciel rzędu ssaków łożyskowych
SJP.pl
przymiotnik od: góral
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z góralami bądź góralszczyzną
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) One znalazły nocleg w tamtym góralskim domu.
Wiktionary
rzecz. góra ż., góral m., góralka ż., góralszczyzna ż., góralek m.
przysł. góra
przym. górny, górski, górniczy
Wiktionary
1. ogół folkloru i zabytki kultury górali;
2. obszar zamieszkany przez górali
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kult. wszelkie przejawy kultury góralskiej, m.in. architektura, gwara, folklor
(1.2) kult. geogr. teren zamieszkały przez społeczność góralską
Wiktionary
(1.2) Zjawisko to dotyczy całej góralszczyzny.
Wiktionary
rzecz. góra ż., góral m., góralka ż., góralek m.
przym. góralski, górski
przysł. góra
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Góraszka – wieś w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim, w gminie Wiązowna. Leży na wschód od Warszawy, wzdłuż drogi nr 17 w kierunku Lublina – zlokalizowany jest w niej "węzeł Góraszka" na drodze ekspresowej S17. Przystanek autobusowy podmiejskiej linii 720, 722 i 730.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Górażdże (dodatkowa nazwa w j. niem. Goradze) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie krapkowickim, w gminie Gogolin.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: górka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: góra
Wiktionary
IPA: ɡuˈrɛt͡ʃka, AS: gurečka
Wiktionary
rzecz. góra ż.
przym. górski
przysł. góra
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. góra
(1.2) mała góra
(1.3) niewielki stos czegoś
(1.4) zob. plecówka.
(1.5) górna część ubrania
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Sztuczna górka do jazdy na sankach to najwyższe wzniesienie koło sklepu.
Wiktionary
IPA: ˈɡurka, AS: gurka
Wiktionary
rzecz. góra ż., Podgórze n.
czas. górować
przym. górski, górniczy
przysł. góra
Wiktionary
(1.1) wzniesienie, pagórek
Wiktionary
nazwa wielu miejscowości i ich części w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
kierownik oddziału kopalni; sztygar
SJP.pl
skrót od: górnictwo, górniczy (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa osady w gminie Lubraniec i osiedla w Łodzi;
Wiktionary
Górniak – osada w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Lubraniec.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego.
Wikipedia
w gwarze środowiskowej: mięso z kością odcinka szyjnego i piersiowego górnej części ćwierćtuszy wołowej lub końskiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przemysł zajmujący się wydobyciem kopalin m.in. węgla, soli; kopalnictwo
2. nauka i dział techniki zajmujący się zagadnieniami związanymi z wydobyciem kopalin;
3. praca górnika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dział przemysłu zajmujący się wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych i jej przygotowania do zastosowania w różnych dziedzinach przemysłu;
Wiktionary
Górnictwo (kopalnictwo) – dziedzina przemysłu obejmująca ogół działalności zmierzającej do wydobycia kopaliny i jej przygotowania w procesie wzbogacania (obniżania zawartości zanieczyszczeń) do zastosowania w różnych dziedzinach przemysłu (wydobywanie surowców mineralnych lub organicznych, np. torfu, w kopalniach) bądź bezpośredniego wykorzystania w życiu codziennym.
Wikipedia
(1.1) Jego specjalizacją jest górnictwo.
Wiktionary
rzecz. górnik mos.
przym. górniczy, górny, górski
przysł. górniczo
Wiktionary
(1.1) kopalnictwo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: górnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Eremophila alpestris|ref=tak., gatunek ptaka z rodziny skowronków, zamieszkuje tundrę oraz strefy alpejskie gór: Eurazji, Afryki Północnej i Ameryki;
Wiktionary
IPA: ɡurʲˈɲit͡ʃɛk, AS: gurʹńiček
Wiktionary
1. żona górnika;
2. kobieta pracująca w kopalni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zaw. pracownica kopalni pracująca przy wydobyciu
(1.2) żona górnika
Wiktionary
Górniczka (ros. "Шахтёрка") – obraz olejny Nikołaja Kasatkina, namalowany w 1894.
Wikipedia
(1.1) Jedne dzieci chcą być strażakami, inne policjantami, a ja od zawsze chciałam być górniczką.
Wiktionary
rzecz. górnik mos.
przysł. górniczo
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób typowy dla górnictwa; tak, jak górnik
Wiktionary
(1.1) Czy możecie wymienić metale wydobywane górniczo na tym obszarze?
Wiktionary
rzecz. górnictwo n., górniczka ż., górnik mos.
przym. górniczy
Wiktionary
dotyczący górników lub górnictwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z górnictwem, dotyczący górnictwa
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do górników
Wiktionary
(1.1) Niektóre postulaty górnicze mogą się wydawać niezrozumiałe.
(2.1) Ze spokojem mijaliśmy patrole milicyjne, aż dotarliśmy do górniczego mieszkania w wielkim dziesięciopiętrowym bloku.
Wiktionary
rzecz. pagórkowatość ż., pagóreczek mrz., pagór mrz., górnik mos., górnictwo n., góra ż., górka ż., góral mos., góralka ż., góralek mzw., pagórek mrz., górowanie n.
czas. górować ndk.
przym. górny, górski, góralski
przysł. górniczo, góra, pagórkowato
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: górnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: górny (przenośnie: ambitny, wzniosły)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. wykwalifikowany robotnik pracujący w kopalni przy urabianiu kopaliny
2. człowiek pracujący w górnictwie, mający wykształcenie górnicze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zaw. pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin;
(1.2) daw. mieszkaniec gór
Wiktionary
Górnik (w gwarze zawodowej "gwarek", "grubiorz", "murcek", "bergman") – w szerokim znaczeniu potocznym: każdy pracownik zakładu górniczego, czyli kopalni; w węższym znaczeniu robotnik wykwalifikowany, tak zwany rębacz (gwarowo "kopacz", "hajer", "hawierz", "żeleźnik"), którego główne zadanie to urabianie kopaliny.
Wikipedia
(1.1) W dniu 4 grudnia górnicy obchodzą swoje święto – Barbórkę.
Wiktionary
IPA: ˈɡurʲɲik, AS: gurʹńik
Wiktionary
rzecz. góra ż., górnictwo n.
:: fż. górniczka ż.
przym. górniczy, górski, górny
przysł. góra, górniczo
Wiktionary
(1.1) gwara. hawierz; gw. Górny Śląsk bergmon, grubiorz, murcek
(1.2) góral
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce, w tym jednej gminnej (w powiecie kieleckim)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z górnym biegiem Angary
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Górną Austrią, dotyczący Górnej Austrii
Wiktionary
rzecz. Górna Austria ż.
Wiktionary
dawniej, o sposobie wyrażania się: przesadnie wzniosły, patetyczny; napuszony, szumny, górnolotny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. rzad. pragnący zaszczytnych stanowisk i wyróżnień (czasami z wydźwiękiem pejor.)
Wiktionary
rzecz. górnochciwość ż.
przysł. górnochciwie
Wiktionary
(1.1) współcz. ambitny, próżny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z górnym biegiem Kamy
Wiktionary
dotyczący okresu górnej (późnej) kredy; późnokredowy
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób górnolotny, wyszukany
Wiktionary
(1.1) Repertuar Breakoutu to w ogóle był straszny rozstrzał: począwszy od zwykłych piosenek poprzez - nazwijmy to górnolotnie - utwory rockowe do bluesów…
Wiktionary
IPA: ˌɡurnɔˈlɔtʲɲɛ, AS: gurnolotʹńe
Wiktionary
rzecz. górnolotność ż.
przym. górnolotny
Wiktionary
(1.1) pompatycznie, wzniośle, patetycznie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: górnolotnie
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co górnolotne
Wiktionary
przym. górnolotny
przysł. górnolotnie
Wiktionary
(1.1) bombastyczność, pompatyczność, napuszoność; przest. grandilokwencja
Wiktionary
o sposobie wyrażania się: przesadnie wzniosły, patetyczny; napuszony, szumny, górnobrzmiący (dawniej)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wyszukany, przesadnie wzniosły
Wiktionary
(1.1) Nie musiałeś używać tak górnolotnego słownictwa aby opisać ten wiersz.
Wiktionary
IPA: ˌɡurnɔˈlɔtnɨ, AS: gurnolotny
Wiktionary
rzecz. górnolotność ż.
przysł. górnolotnie
Wiktionary
(1.1) pompatyczny, patetyczny, napuszony
Wiktionary
dawniej: wyniosły, dumny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z górnym biegiem rzeki Nitry
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z górnym biegiem Obu
Wiktionary
filtr górnoprzepustowy - układ elektroniczny lub algorytm przepuszczający częstotliwości sygnału powyżej ustalonej częstotliwości granicznej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) elektr. przepuszczający składowe częstotliwości sygnału powyżej pewnej częstotliwości granicznej i tłumiący wyższe
Wiktionary
(1.1) Wykonując następny krok, możemy wykorzystać technikę projektowania środkowoprzepustowych filtrów SOI do projektowania filtrów górnoprzepustowych.
Wiktionary
samolot lub szybowiec o skrzydłach umocowanych w górnej części kadłuba lub nad nim; górnopłatowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. rodzaj samolotu lub szybowca, który ma skrzydła w górnej części lub powyżej kadłuba;
Wiktionary
Gó
Wikipedia
samolot lub szybowiec o skrzydłach umocowanych w górnej części kadłuba lub nad nim; górnopłat
SJP.pl
spłuczka montowana wysoko nad muszlą klozetową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spłuczka znajdująca się wysoko nad sedesem, zwykle uruchamiana przez pociągnięcie sznurka
Wiktionary
(1.1) Sedes i zamontowana wysoko na ścianie spłuczka, zwana popularnie górnopłukiem, to już rzadko spotykana konstrukcja.
Wiktionary
odnoszący się do górnego regla
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z górnym biegiem Renu
Wiktionary
przymiotnik od: Górna Saksonia (Elektorat Saksonii)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do wsi Sucha Górna
Wiktionary
przymiotnik od: Górna Wolta (dawna nazwa Burkina Faso, państwa w Afryce); woltański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Górną Woltą, dotyczący Górnej Wolty
Wiktionary
rzecz. Górna Wolta ż.
Wiktionary
(1.1) woltański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z górnym biegiem Wołgi
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Górnymi Węgrami, dotyczący Górnych Węgier
Wiktionary
rzecz. Górne Węgry nmos.
Wiktionary
silnik górnozaworowy - rodzaj silnika benzynowego, w którym zawory umieszczone są w głowicy silnika
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z górnym biegiem Zei
Wiktionary
przymiotnik od: Łużyce Górne
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Górnymi Łużycami
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język górnołużycki (1.1);
Wiktionary
(1.1) Zapożyczanie słów dolnołużyckich do górnołużyckiego języka literackiego pozostało zjawiskiem marginalnym.
Wiktionary
IPA: ˌɡurnɔwuˈʒɨt͡sʲci, AS: gurnou̯užycʹḱi
Wiktionary
rzecz. Górnołużyczanin mos., Górnołużyczanka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem górnołużyckim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem górnołużyckim
(1.3) spisany, stworzony w języku górnołużyckim
Wiktionary
IPA: ˈɡurnɔwuˈʒɨt͡skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: gurnou̯užyckoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
mieszkaniec Łużyc Górnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Górnych Łużyc
Wiktionary
rzecz. Górne Łużyce nmos.
:: fż. Górnołużyczanka ż.
przym. górnołużycki
Wiktionary
mieszkanka Łużyc Górnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Górnych Łużyc
Wiktionary
rzecz. Górne Łużyce nmos.
:: fm. Górnołużyczanin mos.
przym. górnołużycki
Wiktionary
przymiotnik od: Górny Śląsk
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. polit. hist. dotyczący Górnego Śląska, związany z Górnym Śląskiem, pochodzący z Górnego Śląska, właściwy Górnemu Śląskowi
Wiktionary
(1.1) Górnośląskie Centrum Zdrowia Dziecka w Katowicach obejmuje opieką populację wieku rozwojowego.
Wiktionary
rzecz. Górny Śląsk mrz., Górnoślązaczka ż., Górnoślązak mos.
Wiktionary
mieszkanka Górnego Śląska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Górnego Śląska
Wiktionary
(1.1) Prawdziwe Górnoślązaczki zostawiają wolne nakrycie dla kogoś bliskiego, kto odszedł, niespodziewanego gościa lub samego Pana Boga.
(1.1) W pierwszą niedzielę po Wniebowzięciu Górnoślązaczkom spieszno do Piekar.
Wiktionary
rzecz. Górny Śląsk mrz.
:: fm. Górnoślązak mos.
przym. górnośląski
Wiktionary
mieszkaniec Górnego Śląska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Górnego Śląska
Wiktionary
Zobacz też: Górnoślązak (miesięcznik).
Górnoślązak – górnośląski dziennik informacyjno-polityczny, wydawany w języku polskim w Katowicach na Górnym Śląsku w latach 1902–1933.
Wikipedia
(1.1) Można by długo rozmawiać o etosie Górnoślązaka.
(1.1) Henryk Mikołaj Górecki był Górnoślązakiem, przyszedł na świat w Rybnickiem.
(1.1) Popełniła gafę, bo Górnoślązacy nie obchodzą imienin.
Wiktionary
rzecz. Górny Śląsk mrz.
:: fż. Górnoślązaczka ż.
przym. górnośląski
Wiktionary
znajdujący się na wysokości, będący wysoko, wysoki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest na pewnej wysokości, w górze
(1.2) o odcinku rzeki taki, który jest bliżej źródła
(1.3) o dzielnicy, miejscowości, regionie, kraju położony wyżej (lub dalej od ujścia pobliskiej rzeki) niż inna jednostka terytorialna o tej samej nazwie najczęściej określana jako dolna
(1.4) muz. taki, który dotyczy wyższej części skali
(1.5) geol. młodszy
(1.6) stpol. hardy
(1.7) stpol. zarozumiały
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dokumenty przetargowe należy opatrzyć godłem w lewym górnym rogu.
Wiktionary
IPA: ˈɡurnɨ, AS: gurny
Wiktionary
rzecz. góra ż., górzystość ż., góral m., góralka ż., górnik m., górnictwo n., górowanie n., pogórze n., góralek m.
czas. górować ndk.
przym. górniczy, góralski, górzysty, górski
ims. górujący
przysł. górnie, góra
Wiktionary
górodrozd szaroboczny - gatunek ptaka z podrzędu śpiewających
SJP.pl
rodzina ptaków z podrzędu śpiewających
SJP.pl
Górodrozdy (Modulatricidae) – rodzina ptaków z podrzędu śpiewających (Oscines) w rzędzie wróblowych (Passeriformes).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. góral
Wiktionary
rzecz.
:: fż. górolka ż.
Wiktionary
(1.1) reg. śl. gorol
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. góralka
Wiktionary
rzecz.
:: fm. górol m.
Wiktionary
(1.1) reg. śl. gorolka
Wiktionary
miłośnik gór
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny kurowatych, występujący w Azji, Europie i północnej Afryce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
tworzący góry
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geol. związany z powstawaniem gór
Wiktionary
rzecz. górotwór m., górotwórczość ż.
Wiktionary
(1.1) orogeniczny
Wiktionary
rzadko: sztuczne usypywanie gór - hałd po działaniach przemysłowych człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|górować.
Wiktionary
Górowanie, kulminacja górna – największa wysokość astronomiczna osiągana przez dane ciało niebieskie w wyniku obrotu sfery niebieskiej. Górowania odbywają się zawsze na południku niebieskim.
Ze względu na położenie ciała względem zenitu górowania dzieli się na południowe i północne. Wysokość danego ciała niebieskiego podczas kulminacji zależy bezpośrednio od jego deklinacji formula_1 oraz szerokości geograficznej miejsca obserwacji formula_2
Wikipedia
czas. górować ndk.
rzecz. góra ż., pogórze n.
przysł. góra
przym. górny, górski, górniczy
Wiktionary
1. przewyższać, przerastać kogoś lub coś; dominować;
2. o głosie, dźwiękach: być głośniejszym lub donośniejszym od innych;
3. o broni palnej: nieść górą, powyżej celu; znosić w górę;
4. w astronomii, o ciele niebieskim: osiągać najwyższą pozycję względem linii horyzontu
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) dominować wysokością, wznosić się ponad
(1.2) być położonym wyżej od kogoś lub czegoś
(1.3) przewyższać innych w jakiejś dziedzinie, być lepszym, mieć przewagę
(1.4) brzmieć głośniej, wyodrębniać się wśród innych głosów
(1.5) strzelać ponad celem, mierzyć za wysoko
(1.6) astr. przechodząc przez płaszczyznę południka niebieskiego, znajdować się najwyżej nad horyzontem
(1.7) przest. wzbijać się, wzlatywać, wznosić się
Wiktionary
(1.1) Wysmukła wieża ze złotym kurkiem na kilkumetrowym żelaznym krzyżu górowała nad niskimi domkami w małych ogródkach i ciasnymi uliczkami śródmieścia.
(1.3) – Górował niewątpliwie nad mieszkańcami rejonów nadwiślańskich tym, czym górują nad nami Włosi, a czym my przewyższamy Anglosasów – mówi Przeździecki. – Mianowicie zdolnością uwodzenia słownego.
Wiktionary
IPA: ɡuˈrɔvat͡ɕ, AS: gurovać
Wiktionary
rzecz. góra ż., górka ż., górowanie n., pogórze n.
przym. górny, górski, górniczy
przysł. góra
Wiktionary
(1.1) kulminować
(1.3) wyróżniać się, przodować, dominować
Wiktionary
mieszkaniec Górowa Iławeckiego (miasta w województwie warmińsko-mazurskim)
SJP.pl
mieszkanka Górowa Iławeckiego (miasta w województwie warmińsko-mazurskim)
SJP.pl
1. wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim;
2. wieś w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nidzickim;
3. wieś w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od:
1. Góra; górzański;
2. Górowo Iławeckie
SJP.pl
rzadko: osoba uprawiająca turystykę górską
SJP.pl
1. związany z górami, charakterystyczny dla gór, dostosowany do funkcjonowania w górach;
2. w medycynie: choroba górska - choroba występująca na dużej wysokości, wywołana niskim ciśnieniem atmosferycznym, powodująca niedotlenienie organizmu; choroba wysokościowa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z górami, dotyczący gór
Wiktionary
Górski (forma żeńska: Górska; liczba mnoga: Górscy) – polskie nazwisko. W 2004 roku Polskę zamieszkiwało 44 397 osób o tej nazwie osobowej, co dawało trzydzieste piąte miejsce wśród najpopularniejszych polskich nazwisk, po Pawlakach. Nazwisko to występuje także w pisowni Gorski i Gorsky z „y” na końcu – głównie za granicą (także pisownia z „o” w miejsce „ó”; głównie wśród obcokrajowców polskiego pochodzenia – rzadziej w kraju). Występuje też bardzo rzadko w zapisie Gurski.
Wikipedia
(1.1) Na muchę łowi się głównie w górskich rzekach pstrągi i lipienie.
Wiktionary
IPA: ˈɡursʲci, AS: gursʹḱi
Wiktionary
rzecz. pagórkowatość ż., pagóreczek mrz., Podgórze n., góra ż., górka ż., góreczka ż., góral m., góralka ż., wzgórze n., górnik m., górowanie n., pagór m., pagórek m., wzgórek m., górnictwo n., góralszczyzna ż.
czas. górować ndk.
przym. górzysty, górny, góralski, górniczy
przysł. górnie, góra, pagórkowato
temsłow. górno-
Wiktionary
1. związany z górami, charakterystyczny dla gór, dostosowany do funkcjonowania w górach;
2. w medycynie: choroba górska - choroba występująca na dużej wysokości, wywołana niskim ciśnieniem atmosferycznym, powodująca niedotlenienie organizmu; choroba wysokościowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Górski Badachszan (obwód autonomiczny w Tadżykistanie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Górskim Badachszanem, dotyczący Górskiego Badachszanu
Wiktionary
rzecz. Górski Badachszan mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: Góra Kalwaria
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Górskim Karabachem, dotyczący Górskiego Karabachu
Wiktionary
rzecz. Górski Karabach mrz.
Wiktionary
(1.1) arcaski, górnokarabaski, nagornokarabachski, nagorno-karabachski , nagornokarabaski
Wiktionary
1. wznosząca się wysoko nad otaczającym terenem wyniosłość skorupy ziemskiej
2. wyższa część czegoś
3. wielka ilość czegoś
4. ogół ludzi zajmujących kierownicze stanowiska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) geogr. teren o pofałdowanej powierzchni przekraczającej 300 m różnicy wysokości;
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) plural|góra.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Podczas pobytu w górach spotkała mnie niezwykła przygoda.
Wiktionary
1. rodzaj gryzoni z rodziny chomikowatych;
2. rodzaj ptaków z rodziny kolibrowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Alticola|Blanford|ref=tak., rodzaj niedużego ssaka z podrodziny karczowników;
(1.2) zool. gryzoń z rodzaju górzak (1.1)
Wiktionary
Górzak ("Alticola") – rodzaj ssaków z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Wikipedia
(1.1) Różne gatunki górzaka występują w Azji.
Wiktionary
rzecz. góra ż.
Wiktionary
mieszkaniec Góry (miasta)
SJP.pl
mieszkanka Góry (miasta)
SJP.pl
Zo
Wikipedia
przymiotnik od: Góra; górowski
SJP.pl
mieszkaniec Górzna (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Górzna (miasta w Polsce)
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce;
3. wzgórze w Polsce;
4. jezioro w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Zobacz też: Górzno w innych znaczeniach tej nazwy.
Górzno (niem. "Fretta", 1943-1945 "Görzberg") – miasto w Polsce położone w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Górzno w obrębie Górznieńsko-Lidzbarskiego Parku Krajobrazowego.
Wikipedia
(1.1) Górzno i Nieszawa leżą w województwie kujawsko-pomorskim.
Wiktionary
IPA: ˈɡuʒnɔ, AS: gužno
Wiktionary
rzecz. górznianin m., górznianka ż.
przym. górzeński
Wiktionary
1. nazwa kilku miejscowości w Polsce;
2. wzniesienie w Sudetach Wschodnich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Górzyca
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w części górzysty, w części płaski
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: górzysty
SJP.pl
pokryty górami, pełen gór
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pełen gór, wzniesień, pokryty górami
Wiktionary
(1.1) Pędzili życie osiadłe, zamknięci w swoich mikroświatach, często nie większych niż jedna dolina. Granica tej doliny – zawsze górzysta – mogła być dawniej dla Gruzina granicą ziemi.
Wiktionary
IPA: ɡuˈʒɨstɨ, AS: gužysty
Wiktionary
zob. góra.
Wiktionary
regionalnie: górzysty, pokryty górami
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: górzysto
SJP.pl
rodzaj motyli z rodziny rusałkowatych
SJP.pl
1. na pewnej wysokości, wyżej
2. wykrzyknienie oznajmujące zwycięsto (np. górą nasi!)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) na pewnej wysokości czegoś
(1.2) przez górę (wzniesienie terenu)
(1.3) stwierdzenie osiągnięcia przez kogoś przewagi lub zwycięstwa
forma rzeczownika.
(2.1) N. lp. od: góra
Wiktionary
(1.1) Te kable puścimy teraz górą, pod sufitem.
(1.2) Ty pójdziesz górą, / A ja doliną, (…)
(1.3) Wygraliśmy! Górą nasi!
(2.1) Za tą górą rozciąga się już równina.
Wiktionary
IPA: ˈɡurɔ̃w̃, AS: gurõũ̯
Wiktionary
zob. góra.
Wiktionary
(1.1) wyżej, wysoko
(1.2) górami
Wiktionary
zdrobnienie od: gówno
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: gówno
Wiktionary
rzecz. gówno n., gówniarz mos., gówniara ż., gównianość ż.
Wiktionary
wulgarnie:
1. pozbawiony wartości, wywołujący silne negatywne uczucia; gówniany;
2. związany z gównem (kałem), np. gówienny odór
SJP.pl
smarkacz, sraluch, srajdek, smród, smark; wulgarnie:
1. dziecko, zwłaszcza niegrzeczne; bachor;
2. młoda osoba, zwłaszcza niedojrzała; pętak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) slang. wulg. dzieciak, bachor, gówniarz
Wiktionary
Gówniak (również "Główniak, Głowniak, Wołowe Skałki") – szczyt w Paśmie Babiogórskim w Beskidzie Żywiecko-Orawskim (w regionalizacji według Jerzego Kondrackiego w Beskidzie Żywieckim). Znajduje się w północno-wschodniej grani masywu Babiej Góry. Mapa Geoportalu podaje jego wysokość 1644 m. Gówniak jest jednym z tzw. pięciu szczytów grzbietowych Babiej Góry i jest często mylnie brany przez turystów za właściwy szczyt Babiej Góry (zwłaszcza podczas mgły, kiedy ten ostatni jest niewidoczny).
Wikipedia
rzecz. Gówniak mrz., gówno, gówniarz
Wiktionary
przysłówek
(1.1) wulg. w sposób bardzo zły lub bezwartościowy
Wiktionary
(1.1) Bardzo szybko, bo w ciągu dwóch miesięcy, dostałem się do „New York Timesa”, płacili gównianie, po 150 dolarów za rysunek, ale to dawało prestiż.
Wiktionary
rzecz. gówno n., gównianość ż.
przym. gówniany
Wiktionary
(1.1) wulg. chujowo; pot. kijowo
Wiktionary
→ gówniany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wulg. cecha tego, co jest gówniane
Wiktionary
rzecz. gówno n., gówienko n., gówniarz m., gówniara ż.
przym. gówniany
przysł. gównianie
Wiktionary
wulgarnie: pozbawiony wartości, wywołujący silne negatywne uczucia; gówienny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wulg. przen. kiepski, marny, tandetny, kiczowaty, bezwartościowy
(1.2) wulg. dosł. dotyczący gówna, charakterystyczny dla gówna
Wiktionary
(1.1) A jedyna dobra rzecz, jaką można powiedzieć o pogodzie, to to, że powstrzymuje ona nasze lotnictwo od posłania nas bombami do wszystkich diabłów, bo jest zbyt gówniana, żeby latać.
Wiktionary
IPA: ɡuvʲˈɲãnɨ, AS: guvʹńãny
Wiktionary
rzecz. Gówniak mrz., gówno n., gówniarz m., gówniara ż., gówniarstwo n., gówniarzeria ż., gównianość ż.
przysł. gównianie
Wiktionary
(1.1) wulg. dupny, dupiasty, do dupy, chujowy, pizdowaty, zjebany; eufem. ciulowy; pot. dziadowski, ruski
(1.2) neutralnie kałowy
Wiktionary
wulgarne i pogardliwe określenie młodej dziewczyny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wulg. określenie nastolatki lub młodszej kobiety
(1.2) wulg. osoba zdziecinniała, niedojrzała
Wiktionary
(1.1) Ta gówniara znowu narozrabiała!
(1.2) Ale z niej gówniara, cały czas przeklina!
Wiktionary
IPA: ɡuvʲˈɲara, AS: guvʹńara
Wiktionary
rzecz. gówno n., gówienko n., gówniarstwo n., gówniarzeria ż.
:: fm. gówniarz m.
przym. gówniarski, gówniarzowaty, gówniany
przysł. gówniarsko
Wiktionary
przymiotnik od: gówniarz
SJP.pl
wulgarnie:
1. obraźliwie: grupa młodych osób;
2. niepoważne zachowywanie się;
3. grupa osób niepoważnie zachowujących się
SJP.pl
pogardliwe określenie młodego chłopaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wulg. pogard. dziecko, chłopiec
(1.2) wulg. pogard. osoba młodsza i/lub niedojrzała
(1.3) daw. człowiek wywożący nieczystości
Wiktionary
Gówniarz – jezioro w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Pasym.
Wikipedia
(1.1) Ten gówniarz znowu narozrabiał!
Wiktionary
IPA: ˈɡuvʲɲaʃ, AS: guvʹńaš
Wiktionary
rzecz. gówno n., gówienko n., gówniarstwo n., gówniarzeria ż.
:: fż. gówniara ż.
przym. gówniarski, gówniany
Wiktionary
(1.1) smarkacz, gnojek, siusiumajtek
(1.2) gnojek
(1.3) putjesschepper
(1.5) skąpiec, sknera, dusigrosz
Wiktionary
pogardliwie: ogół młodych ludzi; gnojarnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) posp. grub. pogard. osoby niedorosłe
Wiktionary
rzecz. gówno n., gówniarstwo n., gówniarz m., gówniara ż.
przym. gówniarski, gówniany
Wiktionary
(1.1) smarkateria
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wulg. pogard. dziecko, chłopiec
(1.2) wulg. pogard. osoba zdziecinniała, niedojrzała
Wiktionary
(1.1) Ach, ten gównix znowu narozrabiał!
Wiktionary
(1.1) gówniarz, smarkacz, gnojek
Wiktionary
wulgarnie:
1. kał, stolec;
2. coś mało wartościowego, ktoś mało ważny;
3. nic (np. "Gówno mnie to obchodzi.")
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wulg. odchody stałe, kał
(1.2) wulg. przen. coś brzydkiego, bezwartościowego
(1.3) wulg. przen. ktoś godny pogardzenia, zlekceważenia
(1.4) wulg. przen. nic
Wiktionary
Gó
Wikipedia
(1.1) Na chodniku leżało psie gówno.
(1.2) Nie kupuj tego gówna.
(1.3) Mówi, że on mechanik (…) gówno, nie mechanik!.
Wiktionary
IPA: ˈɡuvnɔ, AS: guvno
Wiktionary
rzecz. gówniarz mos., gówniara ż., gówniarstwo n.
:: zdrobn. gówienko n.
przym. gówniany
przysł. gównianie
Wiktionary
(1.1) neutr. kał, kupa, stolec; pot. infant. kupa, kakao
(1.2) neutr. paskudztwo, obrzydlistwo; wulg. szajs
Wiktionary
potocznie: gwałtowna, zażarta dyskusja wywołana kontrowersją; shitstorm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. grub. zażarta dyskusja, w której argumenty merytoryczne nie mają znaczenia
Wiktionary
(1.1) Kiedyś wdawałem się w gównoburze z antyszczepionkowcami, ale teraz uważam, że to bez sensu.
Wiktionary
(1.1) inba, neutr. flejm
Wiktionary
gównozjad; wulgarnie:
1. osoba zadowalająca się najgorszej jakości rzeczami, rozwiązaniami itp.;
2. koprofag - zwierzę żywiące się odchodami innych zwierząt
SJP.pl
gównojad; wulgarnie:
1. osoba zadowalająca się najgorszej jakości rzeczami, rozwiązaniami itp.;
2. koprofag - zwierzę żywiące się odchodami innych zwierząt
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
odmiana storczyka i pszenicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. odmiana pszenicy ozimej o kłosie bezostnym
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Gymnadenia|ref=tak., storczyk rosnący w górach, mający pachnące, zazwyczaj różowe kwiaty;
Wiktionary
Gó
Wikipedia
IPA: ˈɡuwka, AS: guu̯ka
Wiktionary
(1.1) gołka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: gerlic] miasto w Niemczech
SJP.pl
Görlitz (wym. ; Zhorjelc) – miasto powiatowe w Niemczech, w kraju związkowym Saksonia, siedziba powiatu Görlitz. Do 31 lipca 2008 było miastem na prawach powiatu. Zlokalizowane nad Nysą Łużycką, w zależności od tezy – na Górnych Łużycach lub na Śląsku i w ciągu europejskiego szlaku Via Regia.
Wikipedia
[czytaj: joteborczyk] mieszkaniec Göteborga (miasta w Szwecji)
SJP.pl
[czytaj: jotebori] miasto w Szwecji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w południowo-zachodniej Szwecji, położone nad cieśniną Kattegat;
Wiktionary
Göteborg (wym.) – miasto w Szwecji, położone na zachodzie kraju, nad cieśniną Kattegat, u ujścia rzeki Göta älv, stolica regionu Västra Götaland. Drugie co do wielkości miasto Szwecji – 510 491 mieszkańców (30 września 2010), zespół miejski – 926,7 tys.
W Göteborgu znajduje się siedziba koncernów Volvo AB i SKF.
Wikipedia
(1.1) Mieszkańcy Sztokholmu i Göteborgu ciągle się kłócą o to, które z miast jest najlepsze.
Wiktionary
rzecz. göteborczyk mos., göteborka ż.
przym. göteborski
Wiktionary
[czytaj: geteborski] przymiotnik od: Göteborg (miasto w Szwecji)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Göteborgu
Wiktionary
(1.1) Popłynąłem promem do Göteborgu, aby uśmiechać się do pięknych göteborskich dziewcząt i przystojnych göteborskich mężczyzn. Ach, göteborczycy!
Wiktionary
IPA: ˌɡøːtɛˈbɔrsʲci, AS: göteborsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Göteborg mrz., göteborczyk mos., göteborka ż.
Wiktionary
obce imię męskie
SJP.pl
roślina zielna jednoroczna z rodziny dyniowatych; luffa; trukwa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co gąbczaste
Wiktionary
przysł. gąbczasto
rzecz. gąbkarz mos.
Wiktionary
podobny budową do gąbki; miękki i porowaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający budowę charakterystyczną dla gąbki, podobny do gąbki: porowaty, miękki i sprężysty
Wiktionary
(1.1) Wysoka trawa pętała nogi biegnących, coraz wyższa, już sięgała po pas, a grunt podpływał wodą, gąbczasty, grząski.
(1.1) Wykopanie dostatecznie głębokiego dołu w gąbczastej glebie trwało bardzo krótko.
Wiktionary
IPA: ɡɔ̃mpˈt͡ʃastɨ, AS: gõmpčasty
Wiktionary
rzecz. gąbkarz mos., gąbka ż., gąbeczka ż.
przym. gąbkowy
przysł. gąbczasto
Wiktionary
stawać się gąbczastym, takim jak gąbka
SJP.pl
zdrobnienie od: gąbka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: gąbka
Wiktionary
IPA: ɡɔ̃mˈbɛt͡ʃka, AS: gõmbečka
Wiktionary
przym. gąbczasty
rzecz. gąbkarz mos.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Polsce w województwie mazowieckim;
(1.2) geogr. hist. Gusiew (nazwa historyczna miasta w Prusach, a obecnie egzonim wariantowy);
Wiktionary
Gąbin – miasto w Polsce w województwie mazowieckim, w południowej części powiatu płockiego, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Gąbin. Miasto położone jest nad rzeką Nidą, niedaleko Wisły, w odległości około 100 km od Warszawy i Łodzi.
Krzyżują się tu drogi wojewódzkie z Płocka i Żychlina (574) oraz z Łącka i Sochaczewa (577). W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa płockiego.
Wikipedia
IPA: ˈɡɔ̃mbʲĩn, AS: gõmbʹĩn
Wiktionary
rzecz. gąbinianin m., gąbinianka ż.
przym. gąbiński
Wiktionary
mieszkaniec Gąbina
SJP.pl
mieszkanka Gąbina
SJP.pl
związany z Gąbinem, dotyczący Gąbina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Gąbinem, dotyczący Gąbina
Wiktionary
rzecz. Gąbin mrz.
Wiktionary
1. porowata, wodochłonna poduszeczka używana przede wszystkim do mycia;
2. prymitywne zwierzę wielokomórkowe żyjące głównie na dnie mórz;
3. przestarzale, pieszczotliwie albo żartobliwie: usta albo twarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów;
(1.2) zool. prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne;
(1.3) daw. zdrobn. gęba
Wiktionary
Gą
Wikipedia
(1.1) Uczeń ścierał tablicę gąbką.
(1.2) Jeden niósł lekkie gąbki, więc kroczył wesoły; / Drugi, na bat nie zważał i wlókł się powoli, / Bowiem dźwigał ciężkie paki, / Pełne soli.
(1.2) Woda z drobnym pokarmem do wnętrza gąbki wpływa za pośrednictwem porów.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔ̃mpka, AS: gõmpka
Wiktionary
(1.1-2)
rzecz. gąbczastość ż., gąbki lm nm., gąbkarz mos.
:: zdrobn. gąbeczka ż.
przym. gąbczasty
rzecz. gęba ż., gębusia ż.
przym. gębowy
Wiktionary
(1.3) gębusia
Wiktionary
rzadko: osoba trudniąca się wyławianiem gąbek (prymitywnych zwierząt wielokomórkowych)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zaw. rzad. osoba zajmująca się wyławianiem gąbek
Wiktionary
rzecz. gąbka ż., gąbczastość ż., gąbki lm nm.
:: zdrobn. gąbeczka ż.
przym. gąbczasty
Wiktionary
1. typ osiadłych bezkręgowców, uważanych za najprymitywniejsze zwierzęta wielokomórkowe;
2. gąbki wapienne - gromada zwierząt należąca do typu gąbki;
3. gąbki szklane, gąbki szkliste - gromada zwierząt należąca do typu gąbki;
4. gąbki pospolite - gromada zwierząt należąca do typu gąbki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Porifera|Grant|ref=tak., typ prymitywnych, beztkankowych zwierząt wyłącznie wodnych, obejmujący około 9 tysięcy poznanych dotąd gatunków;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: gąbka
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Niewątpliwie gąbki znane są od początku kambru.
Wiktionary
rzecz. gąbkarz mos., gąbka ż.
przym. gąbkowy
Wiktionary
przypominający wyglądem gąbkę, porowaty, miekki; gąbczasty
SJP.pl
rodzaj grzybów z rzędu żagwiowców
SJP.pl
→ gąbka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący gąbek, wykonany z gąbek
Wiktionary
rzecz. gąbka ż., gąbki lm nm.
przym. gąbczasty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Gądek – osada krajeńska w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pilskim, w gminie Szydłowo.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa pilskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
roślina zielna z rodziny wargowych; dąbrówka
SJP.pl
Gądów (niem. "Polnisch Gandau", od 1889 "Alt Gandau") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Kąty Wrocławskie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.
Do 31 grudnia 2024 integralną część miejscowości stanowił przysiółek Jaszkotle.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
ptak z rodziny kaczek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. gniazdujący w dziuplach gatunek kaczki;
Wiktionary
Gągoł, gągoł krzykliwy ("Bucephala clangula") – gatunek średniej wielkości wędrownego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae).
Wikipedia
IPA: ˈɡɔ̃ŋɡɔw, AS: gõŋgou̯
Wiktionary
gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Bucephala albeola|ref=tak., gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych zamieszkujący kontynent amerykański;
Wiktionary
Gągołek ("Bucephala albeola") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny kaczkowatych (Anatidae), zamieszkujący Amerykę Północną. Nie jest zagrożony.
Wikipedia
(1.1) gągoł mzw.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. zob. gągoł.
Wiktionary
(1.1) Winne były zwierzęta, i duże i małe, kojot, tapir, szlachar, zaskroniec i gągół. (P. Czerniawski: Popol Vuh)
Wiktionary
IPA: ˈɡɔ̃ŋɡuw, AS: gõŋguu̯
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
Gą
Wikipedia
mieszkaniec Gąsawy (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Gąsawy (miasta w Polsce)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: gąska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: gąska
Wiktionary
IPA: ɡɔ̃w̃ˈsɛt͡ʃka, AS: gõũ̯sečka
Wiktionary
rzecz. gęsiówka ż., gęś ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) białystok. skórzany łącznik bijaka z trzymakiem w cepach
Wiktionary
rzecz. gązwa ż.
Wiktionary
Zobacz też: Gąsewo w innych znaczeniach tej nazwy.
Gąsewo – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Bodzanów.
W latach 1975–1998 wieś należała administracyjnie do województwa płockiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. larwa motyla; także każdy owad o wielu odnóżach i bez skrzydeł;
(1.2) mot. techn. metalowa taśma umieszczana na spodzie niektórych pojazdów zastępująca koła i umożliwiająca im poruszanie się w trudnym terenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po liściu chodziła jakaś obrzydliwa gąsienica.
(1.2) Wybuch miny uszkodził gąsienicę czołgu.
Wiktionary
IPA: ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ˈɲit͡sa, AS: gõũ̯śė̃ńica
Wiktionary
rzecz. gąsienicznik mzw., gąsieniczniki lm nm., gąsienicznikowate lm nm.
:: zdrobn. gąsieniczka ż.
przym. gąsienicowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk gónsióna
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny liszkojadów
SJP.pl
podobny z wyglądu do gąsienicy
SJP.pl
przymiotnik od: gąsienica
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z gąsienicą (larwa owada), dotyczący gąsienicy
(1.2) związany z gąsienicą (stalową taśmą), dotyczący gąsienicy
Wiktionary
IPA: ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ɲiˈt͡sɔvɨ, AS: gõũ̯śė̃ńicovy
Wiktionary
rzecz. gąsienica ż., gąsieniczka ż., gąsienicznik m.
Wiktionary
1. mała gąsienica;
2. zdrobnienie od: gąsienica
SJP.pl
rodzina owadów z rzędu błonkoskrzydłych; gąsienicznikowate
SJP.pl
o cechach gąsieniczkowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
owad pasożytniczy z rodziny błonkówek
SJP.pl
rodzina owadów z rzędu błonkoskrzydłych; gąsieniczkowate
SJP.pl
Gą
Wikipedia
o cechach gąsienicznikowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
przestarzale: gąsienicowy
SJP.pl
potocznie: urządzenie poruszające się na gąsienicach
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
roślina śródziemnomorska z rodziny motylkowatych
SJP.pl
dawniej: stokrotka
SJP.pl
1. samiec gęsi; gęsior
2. rodzaj dachówki w kształcie korytka, służąca do krycia kalenic i grzbietów dachów;
3. duże szklane naczynie, w którym przechowuje się wino lub sok;
4. w dawnej Polsce: kłoda drewniana krępująca ręce i szyję skazanego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. samiec gęsi
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pękate naczynie szklane z wąską szyjką służące do przechowywania płynów oraz do produkcji win lub nalewek;
(2.2) bud. rodzaj dachówki;
(2.3) hist. narzędzie, w którym umieszczano ręce i szyję w celu wymierzenia kary;
(2.4) choreogr. etn. śląski taniec ludowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wzbija się kurzawa na piaszczystej drodze, wrzask gęsi miesza się z pokrzykiwaniem pastuszków, klaskanie biczów rozlega się szeroko w powietrzu, a nad całym tym gwarem panuje przeraźliwy krzyk sołtysowego gąsiora, który idzie, machając skrzydłami, przed stadem jakby wódz przed wojskiem.
(2.1) Zupełnie szpetne były pudła i pudełka, które ściśle przy sobie na półkach stojąc, okrywały ściany pstrokacizną barw wyblakłych lub zaśniedziałych, lecz przewyższały je w szpetności butle, butelki, gąsiory i słoje, płynami kolorów nijakich napełnione, a okrywające stoły, na których jeszcze więdły cytryny, gniły jabłka, czerstwiały bułki i spaloną żółtością od pstrego tła odznaczały się aż ku brudnej podłodze zwieszające się wieńce obwarzanków.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔ̃w̃ɕɔr, AS: gõũ̯śor
Wiktionary
rzecz. gąsię n., gęsina ż.
:: zdrobn. gąsiorek m.
:: fż. gęś ż.
przym. gąsiorowy, gęsi
Wiktionary
(1.1) rzad. war. gęsior
(2.1) bania, baniak
Wiktionary
1. zdrobnienie od: gąsior;
2. niewielki ptak wędrowny z rodziny dzierzbowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: gąsior
(1.2) ornit. nazwa systematyczna|Lanius collurio|L.|ref=tak., niewielki ptak z rodziny dzierzb, o rdzawobrązowym ubarwieniu i charakterystycznym dla samca czarnym pasku przez oko, a u samicy brązowej plamaamie za okiem
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) zdrobn. od: gąsior
(2.2) małe pękate naczynie z wąską szyjką
Wiktionary
Gąsiorek, dzierzba gąsiorek ("Lanius collurio") – gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny dzierzb (Laniidae). Zamieszkuje Europę i Azję, zimuje w Afryce. W Polsce liczny ptak lęgowy. Nie jest zagrożony.
Wikipedia
(1.1) war. dzierzba gąsiorek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
podobny z wyglądu do gąsiora
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
pisklę gęsi; gąsię; gęsię
SJP.pl
pisklę gęsi; gęsię; gąsiątko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zool. pisklę gęsi
Wiktionary
IPA: ˈɡɔ̃w̃ɕɛ, AS: gõũ̯śe
Wiktionary
rzecz. gęsiówka ż., gęsina ż., gęś ż., gąsior m.
przym. gęsi
przysł. gesięgo
Wiktionary
(1.1) gąsiątko, gąska
Wiktionary
1. mała gęś; zdrobnienie od: gęś;
2. lekceważąco o kobiecie ograniczonej umysłowo, naiwnej;
3. późnojesienny grzyb jadalny z rodziny bedłkowatych; zielonka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: gęś
(1.2) mykol. grzyb z rodzaju nazwa systematyczna|Tricholoma|ref=tak.;
(1.3) techn. hutn. półwyrób hutniczy odlewany z surówki
Wiktionary
(1.1) Sierotka Marysia pasła gąski na łące.
(1.2) Wybraliśmy się do lasu na gąski.
Wiktionary
IPA: ˈɡɔ̃w̃ska, AS: gõũ̯ska
Wiktionary
zob. gęś.
Wiktionary
o cechach gąskowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
Gąskowate ("Tricholomataceae" R. Heim ex Pouzar) – rodzina grzybów należąca do rzędu pieczarkowców ("Agaricales").
Wikipedia
o cechach gąskowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
Gąsocin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, w gminie Sońsk.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Gąsocin. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. gęste skupisko roślin; gęstwina, gąszcz (r. żeński);
2. nagromadzenie osób lub rzeczy w jednym miejscu; gęstwina;
3. nadmierna i nieuporządkowana ilość jakichś informacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub żeński
(1.1) gęste skupienie drzew lub krzewów
(1.2) kulin. gęsty sos pochodzenia indyjskiego, owocowo-warzywny, na bazie octu lub wina, często z dodatkiem rodzynek, śliwek lub fig
(1.3) przen. nieuporządkowane zbiorowisko przedmiotów, osób, faktów, zjawisk
Wiktionary
Gąszcz – polski telewizyjny film fabularny z 1974 r., w reżyserii Andrzeja Konica. Film ten należy do cyklu "Najważniejszy dzień życia".
Wikipedia
IPA: ɡɔ̃w̃ʃt͡ʃ, AS: gõũ̯šč
Wiktionary
rzecz. gęstość ż., gęstwina ż., gęstnienie n., gąszczak m., Gąszczówka ż., Gąszcze nmos., Gąszczyk m./ż., gąszczaki nmos., zagęstnik mrz.
:: zdrobn. gąszczyk m.
czas. zagęścić, gęstnieć ndk.
przym. gęsty, gęstawy
przysł. gęsto, gęstawo
Wiktionary
(1.1) gęstwina
(1.2) czatnej, chutney
Wiktionary
rodzaj ptaków śpiewających
SJP.pl
rodzaj grzybów podstawkowych z rzędu bedłkowców
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: gązwa
SJP.pl
roślina z rodziny gązewnikowatych, półpasożyt na gałęziach drzew
SJP.pl
Gą
Wikipedia
rodzina roślin dwuliściennych pasożytujących na drzewach, zwłaszcza na dębach
SJP.pl
Gązewnikowate ("Loranthaceae") – rodzina roślin z rzędu sandałowców licząca 77 rodzajów i ok. 950 gatunków. Centrum występowania przedstawicieli rodziny stanowi półkula południowa i strefa tropików. Najdalej na północ sięgają do Meksyku, Europy południowej i Japonii.
Wikipedia
o cechach gązewnikowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
1. wiązanie skórzane łączące dzierżak z bijakiem u cepa;
2. w uprzęży wołów: żelazna klamra łącząca jarzmo z dyszlem;
3. pętla rzemienna przy chomącie;
4. połączenie przegubowe dwu sztang napędowych w kieracie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. roln. część cepa, rzemienny element łączący bijak z dzierżakiem
(1.2) daw. roln. w uprzęży wołów: żelazna klamra łącząca jarzmo z dyszlem
(1.3) rzemienna pętla przy chomącie
Wiktionary
Gązwa (niem. "Gonswen", 1938–1945 "Gansen") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim, w gminie Mrągowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Nazwa miejscowości pochodzi od nazwiska Jana Gązwy, założyciela wsi. Pierwotnie wieś miała kształt ulicówki, później jednak, po separacji gruntów wiejskich, powstały kolonie w rozproszonej zabudowie.
Wikipedia
(1.1) Cep zbudowany jest z dwóch kijów: dzierżaka (dłuższego) i bijaka (krótszego), połączonych rzemieniem (zwanym gązwą, gackiem lub kapicą) lub metalowym przegubem (zwanym ósemką).
Wiktionary
IPA: ˈɡɔ̃w̃zva, AS: gõũ̯zva
Wiktionary
rzecz. gązwia ż., Gązwa ż.
:: zdrobn. gązewka ż., białystok|gąsewka. ż.
Wiktionary
(1.1) gązwia
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) stpol. grać (na harfie, na dudach)
Wiktionary
(1.1) Apollo gądł na lutni, a boginie mu przyśpiewawały. sic.
Wiktionary
IPA: ɡɔ̃w̃ɕt͡ɕ, AS: gõũ̯ść
Wiktionary
czas. gędzić ndk., gądać ndk., gędlić ndk.
przym. gędziebny, gędcowy, gędziecki
rzecz. gędźbiarz mos., gędźba ż., gędziec m., gędca m., gędzenie n., gędzienie n., gęśle
Wiktionary
wyraz naśladujący głos gęsi; zwykle powtarzany
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) wykrzyknik naśladujący gęganie gęsi
Wiktionary
czas. gęgać
rzecz. gęganie
Wiktionary
potocznie:
1. twarz człowieka;
2. usta; kopara;
3. pysk u zwierząt;
4. osoba będąca na czyimś utrzymaniu;
5. wizerunek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. anat. usta
(1.2) pot. twarz człowieka lub pysk zwierzęcia
(1.3) pot. osoba będąca na czyimś utrzymaniu, osoba do wykarmienia
(1.4) pot. niezgodny ze stanem faktycznym sposób, w jaki ktoś lub coś jest odbierane i oceniane; fałszywy wizerunek
(1.5) łow. pysk żubra, muflona, kozicy oraz zwierzyny płowej
Wiktionary
Gęba – klub studencki w Zielonej Górze działający od 1984.
Wikipedia
(1.1) Z otwartą gębą wyglądamy niepoważnie.
(1.1) Sięgnęła do łyżnika, wzięła kopyść i w ogniu nią grzebać zaczęła, aż chłopaki gęby na nią porozdziawiały jako wrony (…)
(1.2) (…) Cygan jako Cygan, czarny na gębie (…)
(1.3) Ale ryb dla tylu gęb nie starczy (…)
(1.4) Nie ma ucieczki przed gębą, jak tylko w inną gębę, a przed człowiekiem schronić się można jedynie w objęcia innego człowieka.
(1.4) (…) Właśnie wtedy dziennikarze, nie do końca zasłużenie, przyprawili mi gębę rozrabiaki, która przylgnęła do mnie na dobre i towarzyszyła mi przez długie lata.
Wiktionary
IPA: ˈɡɛ̃mba, AS: gẽmba
Wiktionary
rzecz. gębacz m., pragęba ż.
:: zdrobn. gębusia ż.
czas. gębować
przym. gębowy
Wiktionary
(1.1) pot. jadaczka, kopara, usta
(1.2) pysk, morda, ryj
(1.4) wizerunek
Wiktionary
ryba akwariowa z rodziny pielęgnicowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. ryba inkubująca ikrę (a często także narybek) w jamie gębowej
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przest. ten kto ma wielkie usta, wydatne wargi
(2.2) przest. ten kto dużo i głośno mówi
Wiktionary
rzecz. gęba ż.
przym. gębowy
Wiktionary
(1.1) pyszczak
(2.2) gardłacz, krzykacz, pyskacz
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny paszczaków
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny paszczaków
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Gębczyce ( Geppersdorf) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie strzelińskim, w gminie Strzelin.
Wieś ulicówka w dolinie Pogródki, oddalona o 3 km na południowy wschód od Białego Kościoła. Wymieniona po raz pierwszy w 1316 roku. Do XVII w. ależała do opactwa w Henrykowie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwa kilku miejscowości w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Gębice
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. rzadkie określenie ust;
2. przestarzałe: gąbka
SJP.pl
pospolicie: bójka, bicie po twarzy; mordobicie
SJP.pl
przestarzałe: mówić o czymś dużo i głośno; gardłować
SJP.pl
dotyczący gęby, związany z gębą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z pobieraniem pokarmu
Wiktionary
(1.1) Kręgouste mają otwór gębowy w kształcie okrągłej przyssawki.
(1.1) Częściowo strawiony pokarm powraca z żołądka przeżuwacza do jamy gębowej, by być przeżutym jeszcze raz.
Wiktionary
rzecz. gębacz mzw./mos., gęba ż., gębusia ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pieszczotliwie: gęba, buzia, twarz; gębusia
SJP.pl
zdrobnienie od: gębula
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pieszczotliwie: gęba, buzia, twarz; gębula
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od gęba
Wiktionary
IPA: ɡɛ̃mˈbuɕa, AS: gẽmbuśa
Wiktionary
rzecz. gęba ż.
przym. gębowy
Wiktionary
dawniej:
1. grajek, muzykant; gądka, gądek, gędźbiarz;
2. poetycko: poeta, pieśniarz, śpiewak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. grajek, muzykant
(1.2) dziś poet. zob. łabędź.
Wiktionary
IPA: ˈɡɛ̃ɲd͡ʑɛt͡s, AS: gẽńʒ́ec
Wiktionary
czas. gędzić, gąść
rzecz. gędźbiarz mos., gędźba ż.
Wiktionary
(1.1) gędźbiarz
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) daw. grać na harfie lub dudach datadef|od XVII w.}}
Wiktionary
(1.1) Dał wieszczbiarzowi znak, żeby gędził.
Wiktionary
IPA: ˈɡɛ̃ɲd͡ʑit͡ɕ, AS: gẽńʒ́ić
Wiktionary
rzecz. gędźba ż., gędźbiarz m., gędziec m., gęśle
czas. gąść
Wiktionary
1. poetycko: muzyka towarzysząca recytacji lub śpiewowi;
2. dawny, ludowy instrument smyczkowy; gęśl, gęśle, gędźby;
3. rzadziej: muzykanci, grajkowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. śrpol. dziś poet. muzyka, gra na instrumencie; Gloger.
(1.2) stpol. śrpol. muz. zob. gęśle.
(1.3) daw. rzad. grajkowie, muzykanci
Wiktionary
(1.1) Cmentarz jakby się napełniał cieniami… tłumem widm… gąszczem mrocznych zarysów… gędźbą rozjęczonych a cichych głosów… […]
(1.3) A że w izbie miejsca wkrótce nie stało, chłopcy i dziewczęta koło wiedli w podwórku, gdzie i gędźba usiadła na przyzbie.
Wiktionary
IPA: ˈɡɛ̃ɲd͡ʑba, AS: gẽńʒ́ba
Wiktionary
rzecz. gędźbiarz m., gędzenie n., gędziec m., gęśle
czas. gędzić ndk., gąść ndk.
przym. gędziebny
Wiktionary
dawniej: grajek, muzykant; gądka, gądek, gędziec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. grajek, muzykant
Wiktionary
rzecz. gędźba ż., gędziec mos./mzw., gęśle nmos.
czas. gąść ndk.
Wiktionary
dawny, ludowy instrument smyczkowy; gęśl, gęśle, gędźba
SJP.pl
odgłos wydawany przez gęsi; gęgot; gęganie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) głos wydawany przez gęsi i kaczki
Wiktionary
rzecz. gęganie n.
czas. gęgać
Wiktionary
(1.1) gęganie, gęgot
Wiktionary
człowiek, który bardzo dużo mówi
SJP.pl
1. o gęsiach: wydawać charakterystyczny dla siebie głos, gęgot; gęgotać;
2. rzadkie:
a) mówić przez nos, niewyraźnie;
b) gadać bez sensu albo nieciekawie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wydawanie charakterystycznego głosu przez gęsi
(1.2) pot. mówienie w sposób bezmyślny albo nudny
Wiktionary
rzecz. gęg m., gęgot m., gęgawa ż., gęgacz m., gęgotanie n., gęgnięcie n., zagęganie n.
czas. gęgać ndk., gęgotać ndk., gęgnąć dk.
przym. gęgliwy, gęgotliwy
wykrz. gę
Wiktionary
(1.1) gęg, gęgot, gęgotanie
Wiktionary
gatunek dzikiej gęsi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Anser anser|ref=tak., pospolity gatunek gęsi, gniazdujący również w Polsce, przodek gęsi domowej;
Wiktionary
Gęgawa, gęś gęgawa ("Anser anser") – gatunek dużego, wędrownego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Przodek gęsi domowej, od której jest nieco mniejsza. Zamieszkuje Eurazję. Zimuje głównie w basenie Morza Śródziemnego oraz w środkowej, południowej i wschodniej Azji. Tylko gęgawy z Wielkiej Brytanii nie migrują. Przeloty w lutym–marcu i wrześniu–listopadzie.
Wikipedia
IPA: ɡɛ̃ŋˈɡava, AS: gẽŋgava
Wiktionary
rzecz. gęganie n.
czas. gęgać
Wiktionary
1. o gęsiach: wydawać charakterystyczny dla siebie głos, gęgot; gęgotać;
2. rzadkie:
a) mówić przez nos, niewyraźnie;
b) gadać bez sensu albo nieciekawie
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. gęgnąć)
(1.1) o gęsiach: wydawać głos
(1.2) pot. mówić bezmyślnie albo nudno
(1.3) gwara radiowa: mówić do mikrofonu, prowadzić audycję
Wiktionary
(1.2) Procedura została wprowadzona w celu uniknięcia pretensji ze strony tych gęgających senatorów, którzy twierdzą, że flota popełnia zbrodnie wojenne.
Wiktionary
IPA: ˈɡɛ̃ŋɡat͡ɕ, AS: gẽŋgać
Wiktionary
rzecz. gęg m., gęgot m., gęgawa ż., gęgacz m., gęganie n., gęgotanie n., gęgnięcie n., zagęganie n.
czas. gęgnąć dk., zagęgać dk., gęgotać ndk.
przym. gęgliwy, gęgotliwy
wykrz. gę
Wiktionary
(1.1) gęgotać
Wiktionary
gęgający, przypominający gęganie
SJP.pl
1. o gęsiach: wydać charakterystyczny dla siebie głos, gęgot;
2. rzadkie:
a) powiedzieć coś przez nos, niewyraźnie;
b) powiedzieć coś bezsensownego albo nieciekawego
SJP.pl
1. o gęsiach: wydać charakterystyczny dla siebie głos, gęgot;
2. rzadkie:
a) powiedzieć coś przez nos, niewyraźnie;
b) powiedzieć coś bezsensownego albo nieciekawego
SJP.pl
głos gęsi; gęg; gęganie
SJP.pl
o gęsiach: wydawać charakterystyczny dla siebie głos, gęgot; gęgać
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
związany z gęsią, charakterystyczny dla gęsi, pochodzący od gęsi
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z gęsią, dotyczący gęsi
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do gęsi, będący jej własnością
przymiotnik jakościowy
(3.1) taki jak u gęsi, charakterystyczny dla gęsi
forma rzeczownika.
(4.1) D., C., Ms. i W. lp.; M., D., B. i W. lm. od: gęś
Wiktionary
Gęsi, gęsiowate (Anserinae) – podrodzina ptaków z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Obejmuje gatunki wodne, zamieszkujące cały świat, poza Antarktydą. Te duże ptaki (najmniejsze mają 50 cm długości i 1 kg masy) charakteryzują się brakiem różnic w ubarwieniu między samcem i samicą.
Wikipedia
(2.1) Na podwórku było pełno gęsich piór.
(2.1) A niechaj narodowie wżdy postronni znają, • Iż Polacy nie gęsi, iż swój język mają!
Wiktionary
IPA: ˈɡɛ̃w̃ɕi, AS: gẽũ̯śi
Wiktionary
rzecz. gęś ż., gąsię n., gąsior mrz., gęsina ż., gęsiarz mos./mzw., gęsiarka ż., gęsiareczka ż., gęśle nmos.
przysł. gęsiego
Wiktionary
→ gęsiarek; pastuszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: gęsiarka
Wiktionary
Gęsiareczka ("Die Gänsemagd") – niemiecka baśń ludowa spisana po raz pierwszy przez braci Grimm, wchodząca w skład drugiego tomu ich zbioru "Baśni" wydanego w 1815 roku (tom 2, nr 89).
Wikipedia
rzecz. gęś ż., gąska ż., gąsior m., gęsię n., gęsina ż., gęsiarstwo n., gęsiówka ż., gęsiarz m., gęsiarka ż.
:: fm. gęsiarek m.
przym. gęsi, gęsiarski
przysł. gęsiego
Wiktionary
dawniej: chłopiec zajmujący się pasaniem gęsi; pastuszek
SJP.pl
dawniej: kobieta zajmująca się pasaniem gęsi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. dziewczyna, która zajmuje się pasieniem gęsi
(1.2) kulin. duża, owalna brytfanna z pokrywą, taka aby pomieścić pieczoną gęś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. gęś ż., gąska ż., gąsior m., gęsię n., gęsina ż., gęsiarstwo n., gęsiówka ż.
:: zdrobn. gęsiareczka ż.
:: fm. gęsiarz m., gęsiarek m.
przym. gęsi, gęsiarski
przysł. gęsiego
Wiktionary
pomieszczenie dla gęsi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomieszczenie przeznaczone do hodowli gęsi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. gęś ż., gęsiarka ż., gęsiareczka ż.
:: zdrobn. gąska ż.
przym. gęsi
Wiktionary
1. przestarzałe: chłopiec, który pasie gęsi;
2. w łowiectwie: list o futrze rdzaworudawym, nakrapianym białymi włosami;
3. w łowiectwie: wilk, który poluje na gęsi pasące się na pastwisku * forma dopełniacza l.mn. "gęsiarzów" przestarzała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) roln. chłopiec, który pasa gęsi
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) łow. lis o rudym futrze nakrapianym biało
(2.2) łow. wilk, który poluje na gęsi na pastwisku
Wiktionary
rzecz. gęś ż., gąska ż., gąsior m., gęsię n., gęsina ż., gęsiarstwo n., gęsiówka ż.
:: zdrobn. gęsiarek m.
:: fm. gęsiarka ż., gęsiareczka ż.
przym. gęsi, gęsiarski
przysł. gęsiego
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych; gęsiec gambijski
SJP.pl
Gęsiec, gęsiec gambijski ("Plectropterus gambensis") – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae), spokrewniony z gęsiami i kaczkami. Odróżnia się od nich jednak odrębnymi cechami anatomicznymi i dlatego włącza się go do osobnej podrodziny Plectropterinae lub umieszcza w plemieniu Plectropterini w obrębie podrodziny kaczek. Jedyny przedstawiciel rodzaju Plectropterus. Występuje w Afryce Subsaharyjskiej. Nie jest zagrożony.
Wikipedia
wzdłuż jednej linii, jeden za drugim
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) o sposobie poruszania się: jeden za drugim, kolejno
forma przymiotnika.
(2.1) D., B. m. lp. i D. n. lp. od gęsi
Wiktionary
(1.1) Dzieci gęsiego szły do parku.
(1.1) Ludzie z dalszych folwarków szli gęsiego przez pola, ścieżkami w zbożu, które, lubo jeszcze zielone, wyrosło już tej wczesnej wiosny dość wysoko.
(1.1) Ścieżka była wąska więc szli gęsiego.
Wiktionary
IPA: ɡɛ̃w̃ˈɕɛɡɔ, AS: gẽũ̯śego
Wiktionary
(1.1) zob. gęś.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. mięso gęsi
2. pogardliwie, z politowaniem o lichej gęsi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. kulin. mięso z gęsi
(1.2) pot. z politowaniem o chudej, nędznej gęsi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɡɛ̃w̃ˈɕĩna, AS: gẽũ̯śĩna
Wiktionary
rzecz. gęsiówka ż., gąska ż., gąsiątko n., gąsior m., gąsię n., gęś ż., gęsiarka ż., gęsiarek m., gęsiarstwo n., gęsiarz m., gęsiareczka ż., gęsię n.
przym. gęsi, gęsiarski
przysł. gęsiego
Wiktionary
przestarzałe: miejsce ogrodzone, wybieg dla gęsi
SJP.pl
Gęsiniec ( Husinec; Hussinetz, od 1937 do 1945: "Friedrichstein") – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie strzelińskim, w gminie Strzelin.
Wikipedia
zyfia gęsiogłowa - gatunek ssaka morskiego z rodziny zyfiowatych; wal Cuviera
SJP.pl
samiec gęsi; gąsior
SJP.pl
zdrobnienie od: gęsior
SJP.pl
w rolnictwie: dwustronne radło w kultywatorach i w urządzeniach pielących
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny kapustowatych; rzeżusznik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Alopochen aegyptiaca|L.|ref=tak., gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych
(1.2) ornit. ptak z gatunku gęsiówek (1.1)
(1.3) syst. bot. nazwa systematyczna|Arabis|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny kapustowatych;
(1.4) bot. roślina z rodzaju gęsiówek (1.3)
(1.5) podłużna, duża brytfanna z pokrywą, służąca do pieczenia gęsi
Wiktionary
Gę
Wikipedia
(1.1) Kazarki nazywane też są gęsiówkami albo gęsiami egipskimi.
(1.3) Niektóre gatunki gęsiówki osiągają wysokość do jednego metra.
(1.4) W maju kwitnęły gęsiówki na działce u cioci Michalinki.
Wiktionary
rzecz. gąsiątko n., gęsię n., gęś ż., gąsię n., gęsina ż., gęsiarnia ż., gąsiorek mzw./mrz., gęśnica ż., gąsówka ż., Gęsiówka ż., gęsiarka ż., gąsior mrz.
:: zdrobn. gąska ż., gąseczka ż.
:: fm. gąsior mzw.
przym. gęsi, gęsiny
przysł. gęsiego
Wiktionary
(1.1) gęsiówka egipska, kazarka, kazarka egipska, gęś egipska
(1.5) gęsiarka
Wiktionary
pisklę gęsi; gąsiątko, gęsię, gąsię
SJP.pl
pisklę gęsi; gąsię; gąsiątko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pisklę gęsi
Wiktionary
rzecz. gęś ż., gąska ż., gąsior m., gąsiorek m., gęsina ż., gęsiarstwo n., gęsiówka ż., gęsiarz m., gęsiarka ż., gęsiarek m., gęsiareczka ż.
przym. gęsi, gęsiarski
przysł. gęsiego
Wiktionary
dość gęsty, nieco zbity
SJP.pl
potocznie: zawiesiste składniki jakiejś potrawy, zwykle zupy
SJP.pl
rzadziej: gęstnieć
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób zwarty, spoisty, zawiesisty
(1.2) powtarzając się raz po raz, w małych odstępach czasu lub przestrzeni
Wiktionary
(1.2) By nie zdradzać wszystkiego, wszak to thriller, powiem tylko, że trup ściele się gęsto.
(1.2) Wiedział, gdzie najłatwiej poławiają się kiełby i płotki lub w największej obfitości mieszkają szczupaki, u jakich brzegów raki najgęściej obsiadują podwodne mchy i kamienie, w jakiej porze dnia i roku jakie gatunki ryb na jakie biorą się przynęty.
Wiktionary
rzecz. zagęszczacz mos./mrz., zagęszczenie n., gęstość ż., gęstwa ż., gąszcz m., gęstwina ż., gęstnienie n., zgęstnienie n., zagęstnik mrz.
czas. zagęścić, gęstnieć ndk., zgęstnieć dk.
przym. gęstawy, gęsty, gęstawy
Wiktionary
(1.1) ściśle
(1.2) częstokroć, tłumnie
Wiktionary
1. tojeść gęstokwiatowa - gatunek rośliny z rodziny pierwiosnkowatych;
2. sosna gęstokwiatowa - gatunek drzewa z rodziny sosnowatych;
3. pieprzyca gęstokwiatowa - gatunek rośliny z rodziny kapustowatych
SJP.pl
mający gęste liście, np. wierzba gęstolistna
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny żagwiowatych
SJP.pl
w technice: gęstość w stanie ciekłym
SJP.pl
w technice: gęsty w stanie ciekłym
SJP.pl
rzadziej: gęstwa
SJP.pl
mający gęste włosy lub bujną sierść
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma gęste, bujne włosy lub takąż sierść
Wiktionary
(1.1) bujnowłosy
Wiktionary
przyrząd do mierzenia gęstości cieczy lub stężenia roztworu (używany m.in. do pomiaru gęstości elektrolitu w akumulatorach samochodowych); densymetr; areometr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha gęstych substancji
(1.2) fiz. stosunek masy do objętości;
(1.3) mat. fiz. ilość danej wielkości fizycznej przypadająca na jednostkę objętości, powierzchni lub długości
Wiktionary
Gęstość, masa właściwa – stosunek masy pewnej ilości substancji do zajmowanej przez nią objętości.
W przypadku substancji jednorodnych porcja ta może być wybrana dowolnie. Jeśli masa równa jest formula_1 a jej objętość formula_2 to gęstość substancji wynosi:
Wikipedia
(1.2) Lód ma mniejszą gęstość niż płynna woda, więc może unosić się na powierzchni płynu.
Wiktionary
IPA: ˈɡɛ̃w̃stɔɕt͡ɕ, AS: gẽũ̯stość
Wiktionary
rzecz. zagęszczacz mos./mrz., zagęszczanie n., zagęszczenie n., gęstwina ż., gąszcz mrz., zagęstnik mrz., zgęstnienie n.
przym. gęsty
przysł. gęsto
czas. zagęścić
Wiktionary
(1.2) masa właściwa
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: gęsty; gęściejszy, bardziej gęsty
SJP.pl
1. gęste skupienie roślin, gąszcz
2. gęste włosy
3. tłum, ciżba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) skupisko roślinności, przez które trudno przejść
(1.2) nagromadzenie, zagęszczenie czegoś lub kogoś
(1.3) masa żywych drożdży zebrana po fermentacji piwa
Wiktionary
Gęstwa – osada w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrzeszowskim, w gminie Ostrzeszów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
Wikipedia
przysł. gęsto
czas. zagęścić
Wiktionary
(1.1) chaszcze, zarośla, war. gąszcz, gęstwina
(1.2) masa, mrowie, war. gąszcz, gęstwina
Wiktionary
1. gąszcz drzew, krzewów, gęste zarośla; gęstwa;
2. nagromadzenie, stłoczenie rzeczy lub ludzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gęste skupienie roślin, zwłaszcza krzewów i drzew
Wiktionary
Gęstwina ( Stöckicht) – część wsi Podlesie w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Głuchołazy.
W latach 1975–1998 Gęstwina należała administracyjnie do województwa opolskiego.
Wikipedia
(1.1) Ranny zając zaszył się w gęstwinie.
(1.1) Jednego dnia Kunegunda, przechadzając się wpodle zamku po małym lasku, który nazywano parkiem, ujrzała w gęstwinie doktora (…), jak dawał lekcję eksperymentalnej fizyki pokojówce jej matki, fertycznej brunetce, bardzo ładnej i niesrogiej.
Wiktionary
IPA: ɡɛ̃w̃ˈstfʲĩna, AS: gẽũ̯stfʹĩna
Wiktionary
rzecz. zagęszczacz mos./mrz., gęstość ż., gąszcz m., gęstnienie n., zagęstnik mrz.
czas. gęstnieć, zagęścić
przym. gęsty
przysł. gęsto
Wiktionary
(1.1) gąszcz
Wiktionary
1. zwarty, zbity, stłoczony, ścisły;
2. częsty, powtarzający się raz po raz, z bardzo małymi przerwami
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który składa się z wielu części (cząstek), umieszczonych blisko siebie
(1.2) przen. taki, który jest intensywny lub zdarza się często
(1.3) (o płynach) skondensowany
(1.4) (o włosach lub sierści) bujny
(1.5) (o splotach) mający bardzo drobne oczka
Wiktionary
(1.1) Lubię gęsty sos.
Wiktionary
IPA: ˈɡɛ̃w̃stɨ, AS: gẽũ̯sty
Wiktionary
rzecz. zagęszczacz mos./mrz., zagęszczenie n., gęstość ż., gęstwina ż., gąszcz mrz., zagęstnik mrz.
przysł. gęsto
czas. zagęszczać, zagęścić
Wiktionary
(1.1) zwarty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. anat. pośladek datadef|1500.
Wiktionary
ptak żyjący dziko lub hodowany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. ptak z rodziny kaczkowatych;
(1.2) roln. ornit. gęś domowa;
(1.3) kulin. potrawa z mięsa gęsi (1.2), rzadziej gęsi (1.1)
(1.4) przen. pot. pogard. kobieta ograniczona, naiwna, głupia, niedoświadczona
(1.5) daw. kawał przetopionego żelaza
Wiktionary
(1.1) Wtem z gór orzeł nadleciał, miał dziób, szpony krzywe, gęsiom szyje poskręcał – i padły nieżywe, pozabijane.
Wiktionary
IPA: ɡɛ̃w̃ɕ, AS: gẽũ̯ś
Wiktionary
rzecz. gąsiątko n., gęsię n., gąsię n., gęsina ż., gęsiarnia ż., gąsiorek m., gęsiówka ż., gęśnica ż., gąsówka ż., Gęsiówka ż.
:: zdrobn. gąska ż., gąseczka ż.
:: fm. gąsior m.
przym. gęsi, gęsiny
przysł. gęsiego
Wiktionary
(1.2) gw. Górny Śląsk ganś, gynś
(1.3) gęsina; gw. Górny Śląsk ganś, gynś
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) ornit. gęsi, gęsiowate, podrodzina ptaków z rodziny kaczkowatych
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: gęsto
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: gęsty; gęstszy
SJP.pl
zdrobnienie od: gęsty; gęściutki
SJP.pl
zdrobnienie od: gęsty; gęściuchny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: gęsty
Wiktionary
IPA: ɡɛ̃w̃ɕˈt͡ɕutʲci, AS: gẽũ̯śćutʹḱi
Wiktionary
1. dawny, ludowy instrument smyczkowy; gęśle, gędźba, gędźby;
2. dawniej: pieśń liryczna śpiewana przy udziale gęśli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lud. muz. proste ludowe skrzypce z trzema strunami;
(1.2) lud. muz. podhalańskie skrzypce z drewna jaworowego ze ślimakiem w kształcie głowy gęsi
(1.3) daw. pieśń śpiewana z akompaniamentem gęśli (1.1)
Wiktionary
rzecz. gęśla ż., gęśle lm. nmos., gęśliki lm. nmos., gęś ż.
przym. gęsi
Wiktionary
przestarzale: gęśle - dawny, ludowy instrument smyczkowy; gęśl, gędźba, gędźby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. gęśl.
Wiktionary
rzecz. gęśliki nmos., gęśle nmos., gęśl ż.
Wiktionary
osoba grająca na gęślach
SJP.pl
dawny, ludowy instrument smyczkowy; gęśl, gędźba, gędźby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) muz. ludowy instrument smyczkowy;
Wiktionary
Gęśle – grupa staropolskich, ludowych instrumentów muzycznych strunowych o niesprecyzowanej konstrukcji, na których grano szarpiąc struny palcami, plektronem, lub przeciągając po nich smyczkiem.
Wikipedia
(1.1) Opowiadał też dziwy o kobietach jak śnieg białych, z oczyma jak węgiel czarnymi, które przedziwnie na gęślach grały i śpiewały.
Wiktionary
IPA: ˈɡɛ̃j̃ɕlɛ, AS: gẽĩśle
Wiktionary
rzecz. gęśliki nmos., gęśl ż., gęśla ż., gędźba ż., gęślarz m., gędźbiarz m., gędźba ż.
czas. gędzić ndk., gąść ndk.
przym. gęsi
Wiktionary
małe, podłużne gęśle czyli drewniane instrumenty ludowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zdrobn. od: gęśle
(1.2) muz. małe gęśle
Wiktionary
(1.2) Baca zagrał na gęślikach smutny kawałek.
Wiktionary
rzecz. gęśl ż., gęśla ż., gęśle lm. nmos., gęś ż.
przym. gęsi
Wiktionary
rodzaj grzybów z rzędu pieczarkowców
SJP.pl
budynek przeznaczony do hodowli gęsi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. skrót od: głos, głosowy;
2. skrót od: główny, głównie;
3. skrót od: głębokość, głęboki; głęb.
SJP.pl
skrót
(1.1) = główny
(1.2) = głębokość
Wiktionary
(1.1) W związku z powyższym zmniejszono liczbę pociągów obsługujących odcinek Gniezno - Poznań Gł. o jedną parę obsługiwaną przez Koleje Wielkopolskie w porannym szczycie komunikacyjnym.
(1.2) Dziury o gł. 50 cm wykopywałem w określonej odległości, wstawiałem słupki, wsypywałem suchy beton, ubijałem go i składałem elementy podmurówki.
Wiktionary
1. wygładzony, równy;
2. jednokolorowy, bez wzorów;
3. niekłopotliwy, łatwy;
4. dawniej: ładny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający powierzchnię bez nierówności, chropowatości
(1.2) jednobarwny, bez wzorów, bez deseni
(1.3) o ubraniu: bez ozdób w rodzaju falbanek, zakładek itp.
(1.4) o włosach, sierści: niezwichrzony, niepuszysty
(1.5) przen. przebiegający bez trudności i powikłań
Wiktionary
(1.1) Jej skóra jest gładka jak jedwab.
Wiktionary
IPA: ˈɡwatʲci, AS: gu̯atʹḱi
Wiktionary
rzecz. gładzizna ż., gładkość ż., gładź ż., gładzik m., gładzenie n., wygładzenie n.
czas. gładzić ndk., wygładzić dk.
przym. gładziutki, gładziusieńki, gładziuteńki
przysł. gładko, gładziutko, gładziusieńko, gładziuteńko
Wiktionary
(1.1) wygładzony
(1.2) jednobarwny, jednolity
(1.5) łatwy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) bez nierówności
(1.2) bez trudności
Wiktionary
(1.2) Niespodziewanie faworyzowani Amerykanie przegrali dość gładko i zajęli dopiero piątą lokatę.
Wiktionary
rzecz. gładzizna ż., gładkość ż., gładzenie n.
czas. gładzić ndk.
przym. gładki, gładziutki
przysł. gładziutko
Wiktionary
(1.2) lekko, łatwo
Wiktionary
kleszczojad gładkodzioby - gatunek ptaka z rodziny kukułkowatych
SJP.pl
mający gładkie lica; urodziwy
SJP.pl
o broni palnej: posiadający gładką, niegwintowaną lufę
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wojsk. mający gładką, niegwintowaną lufę
Wiktionary
wada wrodzona objawiająca się wygładzeniem zakrętów kory mózgowej; lizencefalia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma gładkie skrzydła
Wiktionary
IPA: ˌɡwatkɔˈskʃɨdwɨ, AS: gu̯atkoskšydu̯y
Wiktionary
osoba, posiadająca gładką skórę
SJP.pl
pieniążkówka gładkotrzonowa - gatunek grzybów z rodziny obrzękowcowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posiadający gładki trzon
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
pędzliczek gładkowłoskowy - gatunek mchu z rodziny płoniwowatych
SJP.pl
zwykle o zwierzętach: mający gładki włos, gładką sierść
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający gładki włos lub, w odniesieniu do psa – sierść
Wiktionary
IPA: ˌɡwatkɔvˈwɔsɨ, AS: gu̯atkovu̯osy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) posiadający gładkie ścianki
Wiktionary
(1.1) Moździerz posiada gładkościenną lufę zakończoną bezpiecznikiem zabezpieczającym przed podwójnym załadowaniem.
Wiktionary
przyrząd do określania gładkości powierzchni
SJP.pl
→ gładky
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest gładkie
Wiktionary
(1.1) A ona? Rozkwitała: jej skóra nabierała gładkości, twarz pięknego koloru, ciało wysmuklało, poruszała się sprężyściej.
Wiktionary
IPA: ˈɡwatkɔɕt͡ɕ, AS: gu̯atkość
Wiktionary
rzecz. gładzik m., gładzizna ż.
czas. gładzić ndk.
przym. gładki
przysł. gładko
Wiktionary
1. gatunek pająka z rodziny worczakowatych;
2. przyrząd do gładzenia papieru
SJP.pl
Gładnik ("Callilepis nocturna") – gatunek pająka z rodziny worczakowatych (Gnaphosidae).
Najbliższym krewnym gładnika ("C. nocturna") jest "C. schuszteri". Można je odróżnić jedynie po narządach płciowych. U "C. schuszteri" płytka płciowa ("epigyne") samicy jest widocznie przerwana z przodu środka. Ponadto u "C. schuszteri" występuje dymorfizm płciowy – samiec ma złote, a samica srebrne włoski na głowotułowiu. Gładnik jest także częściej obserwowany od swego krewniaka.
Wikipedia
stopień wyższy od przymiotnika: gładki; bardziej gładki
SJP.pl
1. człowiek układny i urodziwy;
2. garnek bez ucha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. ktoś układny, uprzejmy
(1.2) daw. przystojny i urodziwy mężczyzna
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) lud. bot. konwalia majowa
(2.2) syst. mykol. nazwa systematyczna|Ionaspis|Th. Fr.|ref=tak., rodzaj grzybów zaliczanych do porostów z klasy miseczniaków;
(2.3) mykol. grzyb z gatunku gładysz (2.2)
(2.4) gw-pl|Lubelskie. garnek na mleko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Na mój widok uniósł nieco swą zgrabną sylwetkę i odpowiedział niedbałym skinieniem głowy na czołobitny pokłon, toteż mogłem mu się przyjrzeć dokładniej. Prawdziwy był z niego gładysz i dworski galant, wystrojony w bogato zdobiony, kusy kaftan, odsłaniający silne i kształtne uda.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. gładyszek
:: fż. gładyszka
Wiktionary
(1.2) pot. przystojniak, przystojniaczek; poet. apollo
(2.4) war. gładycz
Wiktionary
zdrobnienie od: gładysz
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: gładysz
SJP.pl
głowica gładzarki, obrabiarki do wygładzania otworów w metalu
SJP.pl
obrabiarka służąca do wygładzania otworów w metalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|gładzić.
Wiktionary
czas. gładzić
przym. gładki
rzecz. gładzizna ż., gładzik mrz., zagłada ż.
przysł. gładko
Wiktionary
rodzaj prasy używanej w przemyśle poligraficznym, papierniczym, włókienniczym, gumowym i tworzyw sztucznych; kalander; wygładnica
SJP.pl
1. w technice: narzędzie do polerowania drewna lub zdzierania z niego wierzchniej warstwy; cyklina;
2. gatunek ryby flądrokształtnej z rodziny flądrowatych, występujący u europejskich wybrzeży Oceanu Atlantyckiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Pleuronectes platessa|ref=tak., flądra zamieszkująca europejskie wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, Morza Śródziemnego, Bałtyckiego i Białego;
(1.2) techn. używane w stolarstwie i budownictwie narzędzie służące do ręcznego polerowania drewna oraz zdzierania z niego wierzchniej warstwy
Wiktionary
Gładzica ("Pleuronectes platessa") – gatunek morskiej ryby flądrokształtnej z rodziny flądrowatych (Pleuronectidae).
Wikipedia
IPA: ɡwaˈd͡ʑit͡sa, AS: gu̯aʒ́ica
Wiktionary
(1.2) cyklina
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: gładko
SJP.pl
1. urządzenie wskazujące w postaci małej płytki reagującej na nacisk palca, używane głównie w komputerach przenośnych; touchpad, panel dotykowy, trackpad;
2. ręczne narzędzie do gładzenia różnych powierzchni;
3. rodzaj struga;
4. pilnik z drobnymi nacięciami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. touchpad
(1.2) techn. narzędzie lub element maszyny, który służy do gładzenia powierzchni przedmiotów
(1.3) techn. rodzaj pilnika o drobnych nacięciach (20–45 na cm)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɡwad͡ʑik, AS: gu̯aʒ́ik
Wiktionary
czas. gładzić ndk.
rzecz. gładzenie n., gładkość ż., gładź ż.
przym. gładki
Wiktionary
(1.1) panel dotykowy
Wiktionary
zdrobnienie od: gładki; gładziutki, gładziusieńki, gładziuteńki
SJP.pl
zdrobnienie od: gładki; gładziuchny, gładziuteńki, gładziutki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: gładki
Wiktionary
IPA: ˌɡwad͡ʑüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: gu̯aʒ́üśė̃ńḱi
Wiktionary
przym. gładki
Wiktionary
zdrobnienie od: gładki; gładziuchny, gładziusieńki, gładziutki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: gładki
Wiktionary
IPA: ˌɡwad͡ʑuˈtɛ̃ɲci, AS: gu̯aʒ́utẽńḱi
Wiktionary
przym. gładki
czas. gładzić
Wiktionary
zdrobnienie od: gładki; gładziuchny, gładziusieńki, gładziuteńki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: gładki
Wiktionary
(1.1) Na twarzy mam jeszcze pozostałości po zabiegach medycyny estetycznej, ale już czoło jest gładziutkie
Wiktionary
IPA: ɡwaˈd͡ʑutʲci, AS: gu̯aʒ́utʹḱi
Wiktionary
przym. gładki
czas. gładzić
przysł. gładko
Wiktionary
książkowo: gładka powierzchnia; gładź
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) płaska, gładka powierzchnia
(1.2) anat. pośrodkowa, spłaszczona wyniosłość kości czołowej, leżąca między łukami brwiowymi;
Wiktionary
Gładzizna ( glabella) – w anatomii człowieka spłaszczona wyniosłość leżąca w linii pośrodkowej ciała pomiędzy przyśrodkowymi końcami łuków brwiowych, na łusce czołowej kości czołowej. Jest silniej rozwinięta u mężczyzn niż u kobiet. Jej pośrodkowy, najbardziej wysunięty do przodu punkt stanowi jeden z punktów antropometrycznych na czaszce ludzkiej, oznaczany literą "g".
Wikipedia
(1.1) Po stawach przeleciała gładzizna mroźna, wiatr zmarszczył ją i znowu łagodnie rozprostował.
(1.1) Tamta gładzizna na dnie przyciąga.
(1.1) Biała gładzizna tynku, nielitościwie twardy masyw budowli, jest czemś obcem w krajobrazie wsi.
(1.2) Gładzizna, w kontekście wykonywania małoinwazyjnych procedur z zakresu medycyny estetycznej, jest jedną z najbardziej niebezpiecznych stref anatomicznych na twarzy.
Wiktionary
rzecz. gładź ż., gładkość ż., gładzenie n., gładyszka ż.
przym. gładki
przysł. gładko
czas. gładzić, wygładzać, wygładzić
Wiktionary
(1.1) gładź
(1.2) gładyszka
Wiktionary
1. przesuwać po czymś delikatnie ręką;
2. czynić powierzchnię gładką, usuwać nierówności;
3. gładzić się - gładzić samego siebie;
4. unicestwiać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) przesuwać po czymś delikatnie ręką
czasownik przechodni niedokonany (dk. wygładzić)
(2.1) usuwać drobne nierówności, czynić powierzchnię gładką
czasownik przechodni niedokonany (dk. zgładzić)
(3.1) daw. zabijać, unicestwiać
czasownik zwrotny gładzić się
(4.1) głaskać samego siebie
Wiktionary
(1.1) Podszedł i gładził matkę po wąskich plecyecach, drgających od płaczu.
(3.1) Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata.
Wiktionary
rzecz. gładzizna ż., gładkość ż., gładzak mrz., gładzarka ż., gładzenie n., gładzenie się n., gładziarka ż., gładzik mrz., gładź ż., wygładzanie n., wygładzenie n., zgładzanie n., zgładzenie n., zagłada ż., gładkość ż.
czas. wygładzać ndk., wygładzić dk., zgładzać ndk., zgładzić dk.
przym. gładki
:: zdrobn. gładziutki, gładziuteńki
przysł. gładko
:: zdrobn. gładziutko, gładziuteńko
Wiktionary
(1.1) głaskać
(2.1) wygładzać
(3.1) zabijać, unicestwiać, niszczyć
(4.1) głaskać się
Wiktionary
1. książkowo: gładka powierzchnia; gładzizna;
2. gładko obrobiona powierzchnia przedmiotu;
3. w budownictwie: warstwa wyrównawcza układana na podkładzie betonowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) warstwa wyrównawcza układana na podkładzie betonowym lub innym
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. gładki
rzecz. gładzizna ż., gładzik mrz., zagłada ż.
czas. gładzić
Wiktionary
starosłowiański alfabet z IX w.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. najstarszy alfabet słowiański;
Wiktionary
Gł
Wikipedia
(1.1) Głagolica została opracowana przez greckiego misjonarza Cyryla jako alfabet języka staro-cerkiewno-słowiańskiego.
Wiktionary
IPA: ˌɡwaɡɔˈlʲit͡sa, AS: gu̯agolʹica
Wiktionary
przym. głagolicki
Wiktionary
związany z głagolicą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. związany z głagolicą; zapisany głagolicą; posługujący się głagolicą
Wiktionary
rzecz. głagolica ż.
Wiktionary
1. w psychologii: bodziec społeczny, pozytywny (pochwała, uznanie) lub negatywny (krytyka, atak), jaki człowiek otrzymuje od innej osoby w ramach interakcji;
2. potocznie, rzadko: pieszczotliwe pogłaskanie, dotknięcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|głaskać.
Wiktionary
IPA: ɡwaˈskãɲɛ, AS: gu̯askãńe
Wiktionary
czas. głaskać ndk., pogłaskać dk., zagłaskać dk.
Wiktionary
pieścić, muskać, dotykać, gładzić
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. głasnąć)
(1.1) łagodnie przesuwać dłonią po jakiejś powierzchni
Wiktionary
(1.1) Patron leżał na kozetce i głaskał wielkiego czarnego kocura.
Wiktionary
IPA: ˈɡwaskat͡ɕ, AS: gu̯askać
Wiktionary
rzecz. głaskanie
czas. pogłaskać, ugłaskać
Wiktionary
(1.1) pieścić
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. taki, którego da się oswoić
Wiktionary
IPA: ɡwasˈklʲivɨ, AS: gu̯asklʹivy
Wiktionary
odejście od praktyki zakłamania, przemilczania niewygodnych faktów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. polit. jawność, otwartość – pojęcie używane w kontekście upublicznienia faktów historycznych oraz sytuacji politycznej i gospodarczej w ZSRR w okresie przemian rozpoczętych przez Michaiła Gorbaczowa;
Wiktionary
Gł
Wikipedia
(1.1) W Moskwie od 1985 r. rządził Michaił Gorbaczow – zaczęła się głasnost, zapowiadano pierestrojkę.
Wiktionary
IPA: ˈɡwasnɔst, AS: gu̯asnost
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej) kilkuczłonowy wyrostek u owadów, spełniający rolę narządu smaku, węchu i dotyku; głaszczka
SJP.pl
(zwykle w liczbie mnogiej) kilkuczłonowy wyrostek u owadów, spełniający rolę narządu smaku, węchu i dotyku; głaszczek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wszoły głaszczkowe - podrząd owadów z rzędu wszołów
SJP.pl
chrząszcz z rodziny śniadkowatych, szkodnik drzew
SJP.pl
duży kamień, skała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. ogromny kamień
(1.2) geol. fragment skały o średnicy większej niż 20 cm, obtoczony wskutek transportu i erozji;
Wiktionary
Głaz – obtoczony, wskutek transportu i erozji, fragment skały o średnicy większej niż 20 cm (największa frakcja ziarnowa skał okruchowych). Nagromadzenia głazów tworzą głazowisko, które po lityfikacji przechodzi w zlepieniec.
Istnieje dość istotne zróżnicowanie na głazy i bloki, wynikające z tego iż głazy są fragmentami skalnymi obtoczonymi, natomiast bloki – nieobtoczonymi (a więc niezmienionymi wskutek transportu), co ma duży związek z ich genezą i miejscem występowania.
Wikipedia
(1.1) Syzyf, zmuszony do wtaczania głazu na górę, uważał tę karę za o wiele za surową.
(1.2) Po lewej stronie potoku sterczał ogromny głaz tatrytowy.
Wiktionary
IPA: ɡwas, AS: gu̯as
Wiktionary
rzecz. głazowisko n., Głaz m., Głazów m., Głażewo n., głazotek m., Głazowisko n.
przym. głazisty, głazowy
Wiktionary
głazek leśny, głazek norówka - gatunki chrząszczy z rodziny kusakowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
głazik nacierniak - motyl z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
mający kształt głazu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: głaz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Głobino (kaszb. "Gąbino", Gumbin) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Redzikowo. Ma status sołectwa. Leży przy trasie drogi wojewódzkiej nr 210 Słupsk - Bytów, na granicy Równiny Sławieńskiej i Wysoczyzny Damnickiej.
Wikipedia
zdrobnienie od: głód
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: głód
(1.2) mały głód
(1.3) bot. nazwa systematyczna|Draba|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny kapustowatych;
Wiktionary
Gł
Wikipedia
IPA: ˈɡwɔdɛk, AS: gu̯odek
Wiktionary
rzecz. głód m., głodzenie n., zagłodzenie n., głodowanie n., głodówka ż., Głodówka ż.
czas. zgłodnieć, głodzić ndk., zagłodzić dk., głodować ndk.
przym. głodny, głodowy
przysł. głodno, na głodniaka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
kobieta odczuwająca głód
SJP.pl
czujący lekki głód
SJP.pl
forma przymiotnika.
(1.1) M. i W. mos. lm. od: głodny
Wiktionary
IPA: ˈɡwɔdʲɲi, AS: gu̯odʹńi
Wiktionary
1. potocznie: ktoś głodny, wygłodniały;
2. w pszczelarstwie: rój bez dostępu do pokarmu przez dłuższy czas
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: głodno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: głodny; bardziej głodny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|głodnieć.
Wiktionary
IPA: ɡwɔdʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: gu̯odʹńė̃ńe
Wiktionary
czas. głodnieć
przym. głodny
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zgłodnieć)
(1.1) zob. zgłodnieć.
Wiktionary
IPA: ˈɡwɔdʲɲɛ̇t͡ɕ, AS: gu̯odʹńėć
Wiktionary
rzecz. głodnienie n., głód m., głodówka ż.
przym. głodny, zgłodniały
przysł. głodno
czas. zgłodnieć
Wiktionary
zdrobnienie od: głodniutki
SJP.pl
zdrobnienie od: głodny
SJP.pl
przysłówek
(1.1) odczuwając głód
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Głodno mi, więc nasyć mnie.
Wiktionary
rzecz. głód mrz., głodek m., głodówka ż.
przym. głodny
czas. głodnieć
Wiktionary
odczuwający głód
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny
(1.2) pot. przen. mający ochotę na coś
Wiktionary
(1.1) Jestem głodny, od rana nic nie jadłem.
(1.2) W tym roku wszyscy jesteśmy głodni sukcesów.
Wiktionary
IPA: ˈɡwɔdnɨ, AS: gu̯odny
Wiktionary
rzecz. głodomór mos., głód m., głodek m., głodówka ż., głodowanie n., głodzenie n., głodnienie n.
czas. głość, zgłodnieć, głodować ndk., głodzić ndk., głodnieć ndk.
przym. głodowy
przysł. głodno
Wiktionary
(1.2) spragniony
Wiktionary
zdrobnienie od: głodomór
SJP.pl
zdrobnienie od: głodomór
SJP.pl
1. osoba stale głodna, ciągle odczuwająca chęć jedzenia;
2. dawniej: osoba głodująca, zagłodzona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. ten, kto ciągle odczuwa głód, potrzebę jedzenia
(1.2) przest. ten, kto głoduje, kto przymiera głodem, kto jest głodzony
Wiktionary
(1.1) Ten bezczelny głodomór wyjadł całe jedzenie z lodówki.
Wiktionary
IPA: ɡwɔˈdɔ̃mur, AS: gu̯odõmur
Wiktionary
rzecz. głód m., głodzenie n., głodowanie n.
:: zdrobn. głodomorek m.
czas. głodować ndk., głodzić ndk.
przym. głodowy, głodny
Wiktionary
(1.1) łakomczuch
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|głodować.
Wiktionary
(1.1) Głodowanie nie jest panaceum na wszystkie choroby i zbędną wagę.
Wiktionary
IPA: ˌɡwɔdɔˈvãɲɛ, AS: gu̯odovãńe
Wiktionary
rzecz. głodomór mos., głód m., głodek mrz., głodzenie n., wygłodnienie n., głodówka ż.
czas. zgłodnieć, głodować dk.
przym. głodny
przysł. na głodniaka
Wiktionary
nie jeść lub jeść zbyt mało
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) nie jeść zupełnie lub jeść zbyt mało
Wiktionary
(1.1) Wiele dzieci w Afryce jest nieszczęśliwych, ponieważ głodują.
Wiktionary
IPA: ɡwɔˈdɔvat͡ɕ, AS: gu̯odovać
Wiktionary
rzecz. głodomór mos., głód m., głodówka ż., Głodówka ż., głodowanie n., głodny m., głodek mrz.
przym. głodny
przysł. na głodniaka
Wiktionary
(1.1) być głodnym, niedojadać, cierpieć głód, przymierać głodem, nie mieć co do ust włożyć, nie mieć co na ząb położyć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. spowodowany głodem lub głodowaniem, np. śmierć głodowa;
2. niezaspokajający głodu;
3. niezapewniający dostatecznego utrzymania, np. głodowe zarobki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. spowodowany głodem lub głodowaniem, np. śmierć głodowa;
2. niezaspokajający głodu;
3. niezapewniający dostatecznego utrzymania, np. głodowe zarobki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) spowodowany głodem
(1.2) taki, który nie zaspokaja głodu
(1.3) taki, który nie zapewnia dostatecznego wynagrodzenia
Wiktionary
rzecz. głód m.
:: zdrobn. głodek m.
przym. głodny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|głodzić.
Wiktionary
Głodzenie ( detractio) – przyjmowanie pokarmu w ilości niewystarczającej do pokrycia zapotrzebowania organizmu. Długotrwałe głodzenie prowadzi początkowo do spadku masy ciała, następnie do wyniszczenia, niewydolności narządów wewnętrznych i w końcowym etapie do śmierci.
Wikipedia
IPA: ɡwɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: gu̯oʒẽńe
Wiktionary
czas. głodzić ndk.
rzecz. głodek mrz., głodomór m., głód mrz., wygłodzenie n., głodowanie n.
przym. głodny
przysł. na głodniaka
Wiktionary
dawać lub spożywać niedostateczne ilości pożywienia
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) nie dawać komuś lub czemuś jedzenia lub dawać je w zbyt małej ilości
czasownik zwrotny niedokonany głodzić się (dk. brak)
(2.1) nie jeść lub jeść zbyt mało
Wiktionary
(1.1) Aresztowanych głodzono, nie pozwalając rodzinom na dostarczanie żywności.
(2.1) W sześć miesięcy przytyła z nerwów, a potem schudła głodząc się ponad 20 kilo.
Wiktionary
czas. dogłodzić dk., przegładzać ndk., przegłodzić dk., zagładzać ndk., zagłodzić dk.
przysł. na głodniaka
rzecz. głód mrz., głodek mrz., głodomór mos., głodzenie n., głodówka ż.
przym. głodny
Wiktionary
1. całkowite lub częściowe nieprzyjmowanie pokarmów;
2. okres głodowania spowodowanego brakiem żywności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. metoda samoleczenia, której celem jest oczyszczenie organizmu z toksyn i pozbycie się nadmiaru tkanki tłuszczowej, polegająca na nieprzyjmowaniu pokarmów
(1.2) strajk głodowy
(1.3) okres głodowania spowodowanego względami ekonomicznymi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po dwóch dniach głodówki, szuflowałem grochówkę, aż się uszy trzęsły.
(1.2) Sufrażystki ogłaszały strajki, głodówki, podpalały urzędy publiczne.
Wiktionary
rzecz. głód m., głodek mrz., głodujący mos., głodowanie n.
czas. głodować ndk., głodnieć ndk., zgłodnieć dk., głodzić ndk., zagłodzić dk.
przym. głodny, głodnawy, głodowy, głodówkowy
przysł. głodno, głodnawo, na głodniaka
Wiktionary
uczestnik głodówki
SJP.pl
1. oparty na głodówce (np. dieta głodówkowa);
2. będący głodówką (np. strajk głodówkowy)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) oparty na głodówce
Wiktionary
rzecz. głodówka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wieś w województwie małopolskim, w powiecie myślenickim
SJP.pl
Głogoczów – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie myślenickim, w gminie Myślenice.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) bot. mający liście jak głóg
Wiktionary
1. mieszkaniec Głogowa;
2. mieszkaniec Głogowa Małopolskiego
SJP.pl
1. mieszkanka Głogowa;
2. mieszkanka Głogowa Małopolskiego
SJP.pl
niestrzęp głogowiec - duży motyl dzienny z rodziny bielinków
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ozdobny krzew z rodziny różowatych
SJP.pl
Gł
Wikipedia
Zobacz też: Głogowo (Bułgaria).
Głogowo – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Obrowo.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Głogowo, po przeniesieniu siedziby i zmianie nazwy gromady w gromadzie Dobrzejewice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego. Według danych Urzędu Gminy Obrowo (31.12.2018 r.) liczyła 2736 mieszkańców. Jest największą miejscowością gminy Obrowo.
Wikipedia
przymiotnik od: Głogów, Głogów Małopolski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od Głogów
Wiktionary
IPA: ɡwɔˈɡɔfsʲci, AS: gu̯ogofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Głogów
Wiktionary
przymiotnik od: głóg
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zrobiony z głogu, zawierający głóg
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z głogiem, odnoszący się do głogu
Wiktionary
rzecz. głóg mrz.
Wiktionary
1. krzew lub niskie drzewo z rodziny różowatych; krategus, ciernie białe;
2. regionalnie: dzika róża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim;
(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie mazowieckim, w gminie Wieniawa;
Wiktionary
Głogów ( Glogovia, Glogau, Hlohov) – miasto w zachodniej Polsce, w województwie dolnośląskim, położone na Dolnym Śląsku, siedziba powiatu głogowskiego oraz gminy wiejskiej Głogów. Leży na obszarze Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego, nad rzeką Odrą.
Wikipedia
IPA: ˈɡwɔɡuf, AS: gu̯oguf
Wiktionary
rzecz. głóg m., Głogówek m., głogowianin m., głogowianka ż.
przym. głogowski, podgłogowski
Wiktionary
mieszkaniec Głogówka
SJP.pl
mieszkanka Głogówka
SJP.pl
przymiotnik od: Głogówek
SJP.pl
1. nalewka głogowa;
2. drzewo z rodzaju gruszy;
3. owoc głogówki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
(dodatkowa nazwa w j. niem. Oberglogau, Glogovia minor, Horní Hlohov, Gogōwek) – miasto w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Głogówek, na Nizinie Śląskiej, nad rzeką Osobłoga. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej.
Wikipedia
IPA: ɡwɔˈɡuvɛk, AS: gu̯oguvek
Wiktionary
rzecz. głóg mrz., Głogów
Wiktionary
1. nalewka głogowa;
2. drzewo z rodzaju gruszy;
3. owoc głogówki
SJP.pl
Zo
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. dźwięk artykułowany, mowa, śpiew;
2. jakikolwiek dźwięk, brzmienie czegoś;
3. partia jakiegoś instrumentu lub śpiewaka;
4. część chóru;
5. prawo przemawiania; wypowiedź;
6. zdanie, sąd, opinia;
7. decyzja wyrażona w głosowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dźwięk wydawany przez istoty żyjące
(1.2) zdolność wydawania głosu (1.1)
(1.3) prawo / pozwolenie przemawiania
(1.4) zdanie, osąd, opinia
(1.5) decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania
(1.6) muz. partia jednego z wokalistów w utworze zespołowym
(1.7) muz. grupa piszczałek w organach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ta piosenkarka ma cudowny głos.
(1.2) Mówiłem przez kilka godzin i zupełnie straciłem głos.
(1.3) Teraz udzielam Pani głosu.
(1.4) Ta publikacja to ważny głos naukowców w spornej kwestii.
(1.5) Wyborcy oddali swój głos na kandydata partii rządzącej.
(1.6) Śpiewaliśmy kolędy w opracowaniach na dwa głosy.
(1.7) Uruchamianie kolejnych głosów podczas gry na organach daje ciekawy efekt, ale może sprawiać technicznie kłopot organiście.
Wiktionary
IPA: ɡwɔs, AS: gu̯os
Wiktionary
rzecz. głoska ż., głosownia ż., głosowanie n.
:: zdrobn. głosik mrz.
:: zgrub. głosisko n.
czas. głosować, pogłośnić, zagłosować, głosić
przym. głośny, głosowy, ogłoszeniowy, głośnikowy, niegłośny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: głoska
Wiktionary
rzecz. głoska ż.
Wiktionary
ktoś, kto coś oznajmia, czyni wiadomym, rozgłasza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) podn. osoba głosząca coś, upowszechniająca jakieś przekonania
Wiktionary
Gł
Wikipedia
rzecz. głośność ż., głosicielka ż.
czas. głosić
przym. głosowy, głośnikowy
Wiktionary
kobieta głosząca coś
SJP.pl
zdrobnienie od: głos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od głos
Wiktionary
(1.1) To nie głos, lecz tylko cichutki głosik.
Wiktionary
rzecz. głos m.
przym. głosowy, głośny
czas. zagłosować
Wiktionary
zgrubienie od: głos
SJP.pl
1. ogłaszać, wypowiadać, upowszechniać idee, myśli, treści;
2. podniosłe: wypowiadać głośno jakiś tekst; wygłaszać; przemawiać;
3. łowiectwo: (o psie myśliwskim) szczekać, dając sygnał o znalezieniu tropu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) ogłaszać, oznajmiać np. wiadomość, rozgłaszać, upowszechniać np. idee, hasła
(1.2) podn. wygłaszać np. przemówienie, kazanie
(1.3) łow. o psie myśliwskim: szczekać, dając sygnał o znalezieniu tropu
Wiktionary
(1.1) Bardziej oficjalna wersja głosi, że Marka Piwowskiego zafascynował „Popiół i diament” Andrzeja Wajdy.
(1.2) Ksiądz co niedzielę głosi nowe kazanie.
Wiktionary
IPA: ˈɡwɔɕit͡ɕ, AS: gu̯ośić
Wiktionary
rzecz. głoszenie n., głos, głosiciel, głosicielka, głośnik, głośność
przym. głośny, głośnikowy, ogłoszeniowy
przym. głośno
czas. wygłaszać, wygłosić, zgłaszać, zgłosić, rozgłaszać, rozgłosić, odgłaszać, odgłosić, nagłaszać, nagłosić, podgłaśniać, podgłośnić
przysł. głośno
Wiktionary
(1.1) ogłaszać, obwieszczać, oznajmiać, rozgłaszać, upowszechniać, propagować
(1.2) wygłaszać
Wiktionary
najmniejszy, niepodzielny artykulacyjnie i słuchowo element mowy ludzkiej; dźwięk mowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. najmniejszy element dźwiękowej formy wypowiedzi, charakteryzujący się stałym zespołem fonetycznych cech artykulacyjnych i akustycznych;
Wiktionary
Głoska – najmniejszy element dźwiękowej formy wypowiedzi charakteryzujący się stałym zespołem fonetycznych cech artykulacyjnych i akustycznych. Każda głoska jest fizyczną realizacją jakiegoś fonemu, który może mieć więcej niż jedną realizację.
Wikipedia
(1.1) Fonemy są realizowane w mowie przez głoski.
Wiktionary
IPA: ˈɡwɔska, AS: gu̯oska
Wiktionary
rzecz. głos mrz., głoskowiec mrz.
:: zdrobn. głoseczka ż.
przym. głoskowy, głosowy, głośnikowy, głośny
Wiktionary
wymawiać głoski
SJP.pl
skrótowiec utworzony z pierwszych głosek wyrazów składowych zestawienia, np. PAN (Polska Akademia Nauk)
SJP.pl
dawniej: fonetyka; głosownia
SJP.pl
przymiotnik od: Głosków
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: głoska
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. dotyczący głoski, związany z głoską
Wiktionary
IPA: ɡwɔˈskɔvɨ, AS: gu̯oskovy
Wiktionary
rzecz. głoska
przym. głosowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
podejmowanie kolegialnej decyzji w jakiejś sprawie poprzez opowiedzenie się za jakąś opcją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wspólne decydowanie poprzez wyrażenie poparcia lub sprzeciwu wobec czegoś
(1.2) pot. wybory
Wiktionary
Gł
Wikipedia
(1.1) Prezes partii przymusił posłów ze swej grupy do głosowania za projektem ustawy.
(1.2) Zambijczycy w głosowaniu wybierają swojego nowego prezydenta mającego zastąpić Levy'ego Mwanawasę, który zmarł w sierpniu po przebytym udarze mózgu.
Wiktionary
IPA: ˌɡwɔsɔˈvãɲɛ, AS: gu̯osovãńe
Wiktionary
rzecz. głos
czas. głosować, przegłosować, zagłosować
przym. głosowy, głośnikowy
Wiktionary
zdrobnienie od: głosowanie
SJP.pl
wypowiadać się, oddając głos w sprawie, która ma być przedmiotem wspólnej decyzji
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zagłosować)
(1.1) oddawać głos, dokonywać wyboru w czasie głosowania
Wiktionary
(1.1) Każdy pełnoletni polski obywatel może głosować w wyborach do parlamentu.
Wiktionary
IPA: ɡwɔˈsɔvat͡ɕ, AS: gu̯osovać
Wiktionary
rzecz. głos mrz., głosowanie n.
czas. przegłosować dk., zagłosować dk.
przym. głosowy, głośnikowy
Wiktionary
dawniej: fonetyka; głoskownia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. nauka o brzmieniu języka; fonetyka i fonologia
(1.2) jęz. synonim fonetyki
Wiktionary
rzecz. głos mrz.
Wiktionary
(1.2) fonetyka
Wiktionary
przymiotnik od: głos
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z głosem, dotyczący głosu
Wiktionary
(1.1) Cechy odróżniające człowieka od innych istot żywych to: wyprostowana postawa, wzrok skierowany do przodu, chwytliwe dłonie, złożony aparat głosowy, długi okres zależności potomstwa od rodziców, stałość popędu seksualnego.
Wiktionary
rzecz. głos m., głosik m., głośnia ż., głosowanie n., zagłosowanie n., przegłosowywanie n., przegłosowanie n., głośnik m., głośność ż., głoska ż., zgłoska ż., głosiciel m., głosicielka ż., wygłos m., przegłos m., pogłos m., bezgłos m., głosowość ż., głośniczek mrz.
czas. głosować ndk., zagłosować dk., przegłosowywać ndk., przegłosować dk.
przym. głośny, głośnikowy, głośniowy, głosowaniowy, głoskowy, zgłoskowy, pogłosowy, bezgłośny, ogłoszeniowy
przysł. głośno, głosowo, głoskowo, bezgłośnie
Wiktionary
1. dźwięk artykułowany, mowa, śpiew;
2. jakikolwiek dźwięk, brzmienie czegoś;
3. partia jakiegoś instrumentu lub śpiewaka;
4. część chóru;
5. prawo przemawiania; wypowiedź;
6. zdanie, sąd, opinia;
7. decyzja wyrażona w głosowaniu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|głosić.
Wiktionary
IPA: ɡwɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: gu̯ošẽńe
Wiktionary
czas. głosić ndk.
przym. ogłoszeniowy, głośnikowy
Wiktionary
potocznie: wiadomość głosowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) telekom. pot. wiadomość z nagraną wypowiedzią rozmówcy; wiadomość głosowa
Wiktionary
(1.1) Coraz więcej przedstawicieli pokolenia Z nie lubi rozmawiać przez telefon, a wielu z nich nawet się tego boi. Ze znajomymi czy rodziną wolą wymieniać się głosówkami lub regularnymi wiadomościami, a rozmowa telefoniczna powoli staje się reliktem przeszłości.
Wiktionary
IPA: ɡwɔˈsufka, AS: gu̯osufka
Wiktionary
:: zdrobn. głosóweczka ż.
Wiktionary
część ciała, w której znajdują się narządy zmysłów oraz mózg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg;
(1.2) przen. osoba przewodnicząca czemuś
(1.3) przen. umysł (w związkach frazeologicznych)
(1.4) bot. pęd niektórych roślin, zwłaszcza kapusty
(1.5) przen. jedna osoba lub zwierzę jako jednostka
(1.6) ta strona łóżka, na której są poduszki
(1.7) zob. głowa cukru.
(1.8) włók. odzież. każdy z dwóch ozdobnych zakończeń pasa kontuszowego
Wiktionary
Głowa ( caput) – część ciała stawonogów i kręgowców, zajmująca przednie lub szczytowe umiejscowienie. Z tułowiem łączy ją szyja.
Wikipedia
(1.1) Stanął wreszcie przed lusterkiem i patrząc kolejno to na nogi, to na odbicie swojej fizjonomii w zwierciadle, uśmiechnął się, kontent, że taki blask bije mu od głowy i obuwia.
(1.2) Od kiedy zostałem głową tego przedsięwzięcia, sprawy zaczęły iść lepiej.
(1.2) Ostatnią głową Państwa Kościelnego był papież Pius IX.
(1.4) Ile kosztują dwie głowy kapusty?
(1.5) Po przeliczeniu wychodzi po trzy pomarańcze na głowę.
Wiktionary
IPA: ˈɡwɔva, AS: gu̯ova
Wiktionary
rzecz. głowica ż., głownia ż., głowacz m., głowizna ż., pogłówne n., pogłowne n., pogłowie n., wezgłowie n., głowienie n., główkowanie n., ogławianie n., ogłowienie n., pogłówkowanie n.
:: zdrobn. główka ż., główeczka ż.
czas. głowić się ndk., główkować ndk., ogławiać ndk., ogłowić dk., pogłówkować dk.
przym. głowowy, głowiasty, główny, główkowy, głowicowy, główkowaty
przysł. głównie
Wiktionary
(1.1) łeb, łepetyna, czerep, bańka, dynia, makówka, ceber, palnik; reg. sagan; gw. Górny Śląsk gowa
(1.2) przywódca
(1.4) główka
(1.5) osoba
Wiktionary
ryba z rodziny łososiowatych
SJP.pl
Głowacica ("Hucho hucho") – gatunek słodkowodnej ryby z rodziny łososiowatych (Salmonidae) należąca do rzędu łososiokształtnych (Salmoniformes).
Wikipedia
Aleksander Głowacki (Bolesław Prus) (1847-1912), pisarz i publicysta
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: osoba inteligentna, mądra, rozumna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj roślin z rodziny przewiertniowatych
SJP.pl
Gł
Wikipedia
rodzina ryb o wielkich głowach z szerokim, płaskim pyskiem, żyjących w wodach słodkich i słonych
SJP.pl
Głowaczowate (Cottidae) – rodzina drapieżnych ryb skorpenokształtnych (Scorpaeniformes).
Wikipedia
o cechach głowaczowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
mieszkaniec Głowaczowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Głowaczowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
dawniej: osoba inteligentna, mądra, rozumna
SJP.pl
Gł
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzina mszaków
SJP.pl
mieszkaniec Głów (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Głów (wsi w Polsce)
SJP.pl
1. przypominający kształtem głowę, kulisty;
2. mający dużą głowę
SJP.pl
przednia, stożkowa część pocisku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. zwieńczenie kolumny, filaru lub pilastra;
(1.2) techn. robocza część jakiegoś urządzenia
(1.3) wojsk. ładunek wybuchowy z zapalnikiem przenoszony przez rakietę;
(1.4) hist. w broni białej: zakończenie trzonu rękojeści;
(1.5) techn. mot. część silnika spalinowego zamykająca cylinder;
(1.6) wet. złośliwa gorączka nieżytowa bydła;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Głowica kolumny jest niekompletna. Abakus został zniszczony.
(1.2) W magnetofonie szpulowym taśma przewija się z jednej szpuli na drugą, mijając głowicę magnetyczną.
Wiktionary
IPA: ɡwɔˈvʲit͡sa, AS: gu̯ovʹica
Wiktionary
rzecz. głowa ż., główka ż., głowizna ż., głowacz m.
czas. głowić się ndk., główkować ndk.
przym. główny, głowicowy
przysł. głównie
Wiktionary
(1.1) kapitel
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
→ głowica
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z głowicą, dotyczący głowicy
Wiktionary
rzecz. głowa ż., głowica ż.
Wiktionary
1. zdrobnienie od: głownia;
2. pospolity w Polsce ptak z rodziny kaczek; kaczka rdzawogłowa;
3. roślina z rodziny wargowych, rosnąca najczęściej w zaroślach i na łąkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. głownia
(1.2) ornit. nazwa systematyczna|Aythya ferina|ref=tak., eurazjatycki ptak nurkujący;
(1.3) bot. nazwa systematyczna|Prunella|ref=tak., roślina kwitnąca porastająca murawy, łąki, przydroża;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɡwɔˈvʲjɛ̃nka, AS: gu̯ovʹi ̯ẽnka
Wiktionary
rzecz. głownia
Wiktionary
(1.3) lud. suchowierzch
Wiktionary
przymiotnik od: Głowno
SJP.pl
tkliwie o głowie
SJP.pl
zdrobnienie od: głowina
SJP.pl
mięso z głów zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. mięso z głowy zwierząt rzeźnych
(1.2) kulin. potrawa lub wędlina z głowizny (1.1);
Wiktionary
Głowizna – mięso otrzymywane po oddzieleniu od głowy zwierzęcia: mózgu, uszu, języka, oczu. W Polsce głowiznę otrzymuje się z głów świńskich, wołowych lub cielęcych.
Z głowizny można przygotować zupę lub użyć jej do wyrobu salcesonu. Jest również spożywana w postaci galarety mięsno-warzywnej.
Wikipedia
IPA: ɡwɔˈvʲizna, AS: gu̯ovʹizna
Wiktionary
rzecz. głowa ż., głowica ż., nagłówek mrz.
przym. główny
czas. główkować
Wiktionary
głowić się - zastanawiać się nad czymś intensywnie; dociekać
SJP.pl
pieszczotliwie o dziecięcych główkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) książk. pieszcz. głowy dzieci
Wiktionary
(1.1) Dzieciska wystawiły przez otwór swe głowięta i z zaciekawieniem obserwowały Romów.
Wiktionary
rzecz. głowa ż., główka ż.
Wiktionary
(1.1) główki
Wiktionary
Głowińsk – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie rypińskim, w gminie Rypin.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. płonące lub tlące się polano;
2. grzyb pasożytniczy wywołujący choroby zbóż;
3. część siecznej broni białej służąca do cięcia lub kłucia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. palące się lub tlące się polano
(1.2) wojsk. główna część broni siecznej przeznaczona do cięcia lub kłucia;
(1.3) wojsk. rękojeść broni ręcznej, zwłaszcza siecznej
(1.4) biol. grzyb pasożytniczy wywołujący choroby zbóż;
Wiktionary
Gł
Wikipedia
(1.1) Potem szelest suchych liści ustał, szept umilkł i jak raz w tej samej chwili głownia w piecowisku strzeliła obfitem światłem (…)
(1.1) Słabo tlało jego ognisko; głownia spora dymiła jeszcze nieco: zaledwo zbliżył się homen, głownia stanęła na nogach, wyciągnęła dwa ramiona, a zarzewie zajaśniało dwoma błyszczącymi oczyma i razem z innymi śpiewać zaczęło.
(1.3) Biodra otaczał mu pas krepowy, od którego bogata szabla zwieszała się na jedwabnych rapciach; ale i szabla, i ubiór gasły przy bogactwie tureckiego gindżału, zatkniętego za pas, którego głownia tak była nasadzona kamieniami, że aż skry sypały się od niej.
Wiktionary
IPA: ˈɡwɔvʲɲa, AS: gu̯ovʹńa
Wiktionary
rzecz. głowa ż., głowienka
przysł. głównie
Wiktionary
(1.1) żagiew, bierwiono, polano
(1.2) głównia, klinga, brzeszczot, pot. ostrze
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Gł
Wikipedia
mieszkaniec Głowna
SJP.pl
mieszkanka Głowna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. przestępca, morderca
Wiktionary
Głownik, Główniak (663 m n.p.m.) – szczyt w północno-wschodniej części Beskidu Andrychowskiego (Beskid Mały). Znajduje się w głównym grzbiecie Beskidu Małego pomiędzy szczytami Kapral i Żar. Grzbiet ten na tym odcinku ma przebieg południkowy. Zachodni stok Głownika opada do potoku Brejnówka, wschodni do potoku Czerna.
Wikipedia
IPA: ˈɡwɔvʲɲik, AS: gu̯ovʹńik
Wiktionary
rodzina pasożytniczych grzybów, licząca około 400 gatunków, powodujących choroby roślin
SJP.pl
Głowniowate ("Ustilaginaceae" Chevall.) – rodzina grzybów znajdująca się w rzędzie głowniowców ("Ustilaginales").
Wikipedia
o cechach głowniowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
rząd grzybów pasożytniczych
SJP.pl
Głowniowce ("Ustilaginales") A.N. Beketov – rząd grzybów z klasy głowniaków ("Ustilaginomycetes"). Pasożyty roślin, zwłaszcza należących do rodzin wiechlinowate ("Poaceae"), turzycowate ("Cyperaceae"), sitowate ("Juncaceae"), rdestowate ("Polygonaceae"). Wiele gatunków to monofagi. Wywołują u nich choroby zwane głowniami.
Wikipedia
podtyp grzybów należących do typu podstawczaków
SJP.pl
przymiotnik od: głownia
SJP.pl
miasto i gmina miejska w powiecie zgierskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Głowno – miasto w północnej części województwa łódzkiego, w powiecie zgierskim.
Prywatne miasto szlacheckie położone było w drugiej połowie XVI wieku w powiecie rawskim ziemi rawskiej województwa rawskiego. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do ówczesnego województwa łódzkiego. Było miastem szlacheckim.
Wikipedia
IPA: ˈɡwɔvnɔ, AS: gu̯ovno
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny cisowatych
SJP.pl
Gł
Wikipedia
miernik kątów; goniometr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geod. metrol. miernik kątów
Wiktionary
zob. głowa.
Wiktionary
(1.1) goniometr
Wiktionary
żarłaczokształtna ryba morska z rodziny młotowatych; ryba młot, rekin młot, kusza młot
SJP.pl
przedstawiciel gromady najwyżej zorganizowanych morskich mięczaków obejmującego ok.600 gatunków współczesnych i kilkanaście tysięcy gatunków kopalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. przedstawiciel gromady morskich mięczaków;
Wiktionary
(1.1) Bo straszna to przecie myśl dla ludzkiego rozumu i nieznośne czucie dla serca matki sierocej, iż jej syn wałęsa się na dnie morza, nie mogąc znaleźć spoczynku, miotany i targany, z miejsca na miejsce przez tajemnicze i straszliwe oceanu potwory, jakoby w duszy szatana wyśnione - przez diabły morskie i rekiny, przez głowonogi ośmiornice, przez gruboskorupe langusty, ohydne kraby, oślizgłe mięczaki, ukwiały i jeżowce.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zool. tułów zlany z głową;
Wiktionary
Głowotułów, cefalotoraks ( cephalothorax) – przednia część ciała (tagma), powstała poprzez zrośnięcie się głowy z częścią lub wszystkimi segmentami tułowia, stosunkowo powszechnie występująca u skorupiaków. Terminem tym często określa się też przednią tagmę szczękoczułkowców, jednak w ich przypadku za słuszną uznaje się nazwę prosoma.
Wikipedia
(1.1) Granica pomiędzy głowotułowiem a odwłokiem jest niewyraźna, co nadaje ciału owalny kształt.
(1.1) Ma ośmioro oczu, czworo większych oczu umieszczonych jest z przodu, na szerokim głowotułowiu, a czworo mniejszych po bokach głowotułowia z tyłu.
Wiktionary
(1.1) cefalotoraks
Wiktionary
przymiotnik od: głowa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z głową, dotyczący głowy
Wiktionary
rzecz. nagłówek mrz., głowa ż.
przym. główkowaty, główny
czas. główkować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
część ciała, w której znajdują się narządy zmysłów oraz mózg
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nieco głośny
SJP.pl
szczelina w krtani między strunami głosowymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. aparat głosowy położony wewnątrz jamy pośredniej krtani
Wiktionary
Głośnia ( glottis, gr. "γλοττíς") – trójkątna przestrzeń stanowiąca jedną z anatomicznych części krtani większości ssaków (w tym człowieka), zlokalizowana w jamie pośredniej krtani. Składa się z napinanych przez więzadła głosowe warg głosowych oraz fałdów głosowych, stanowiących ostry brzeg błony śluzowej warg głosowych. Między fałdami głosowymi oraz brzegami chrząstek nalewkowatych znajduje się szpara głośni. Tylny odcinek szpary głośni to część międzychrząstkowa, a przedni międzybłoniasta.
Wikipedia
rzecz. głos mrz.
przym. głosowy, głośny
przysł. głośno
Wiktionary
zdrobnienie od: głośnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: głośnik
Wiktionary
(1.1) Jacek dostał na urodziny mały głośniczek z bluetoothem.
Wiktionary
rzecz. głośnik mrz., głośność ż.
przym. głośnikowy, głośny, głosowy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: głośno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: głośny
SJP.pl
1. urządzenie służące do przetwarzania sygnałów elektrycznych na fale akustyczne;
2. urządzenie służące do mechanicznego wzmacniania głosu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej;
Wiktionary
Głośnik – przetwornik elektroakustyczny (odbiornik energii elektrycznej przekształcający prąd elektryczny w falę akustyczną). Idealny głośnik przekształca zmienny prąd elektryczny o odpowiedniej częstotliwości na falę akustyczną w sposób proporcjonalny i liniowy. Rzeczywisty zakres częstotliwości, w którym głośnik wytwarza falę ciśnienia proporcjonalnie do napięcia (z dopuszczalnym odchyleniem), nazywa się pasmem przenoszenia głośnika.
Wikipedia
(1.1) Zepsuły się głośniki i nic nie było słychać.
Wiktionary
IPA: ˈɡwɔɕɲik, AS: gu̯ośńik
Wiktionary
rzecz. głośność ż.
:: zdrobn. głośniczek mrz.
przym. głośnikowy, głośny, głosowy
przysł. głośno
czas. głosić
Wiktionary
przymiotnik od: głośnik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) techn. związany z głośnikiem, dotyczący głośnika, właściwy głośnikowi, składający się z głośników
Wiktionary
(1.1) Te kolumny głośnikowe zbudowałem sam.
Wiktionary
rzecz. głośnik mrz., głośniczek mrz., głośność ż., głos mrz., głoska ż., głosek mrz., głosiciel mos., głosicielka ż., ogłos mrz., nagłos mrz., pogłos mrz., pogłoska ż., wygłos mrz., głoszenie n., ogłoszenie n., ogłaszanie n., nagłośnienie n., nagłaśnianie n., pogłośnienie n., pogłaśnianie n., podgłośnienie n., podgłaśnianie n., głosowanie n., zagłosowanie n., zagłoszenie n., przegłosowywanie n., przegłosowanie n., wygłosowanie n.
przym. głośny, głosowy, ogłoszeniowy, nagłosowy, pogłosowy, wygłosowy
przysł. głośno, głosowo
czas. głosić ndk., ogłosić dk., ogłaszać ndk., nagłośnić dk., nagłaśniać ndk., pogłośnić dk., pogłaśniać ndk., podgłośnić dk., podgłaśniać ndk., głosować ndk., zagłosować dk., zagłosić dk., przegłosowywać ndk., przegłosować dk., wygłosować dk., wygłosić dk., wygłaszać ndk.
Wiktionary
przymiotnik od: głośnia (np. szmer głośniowy)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób głośny, słyszalny, nie szeptem
(1.2) przen. powodując rozgłos, z rozgłosem
Wiktionary
(1.1) Gdy kura zniesie jajko, zawsze głośno gdacze.
(1.2) Mówi się o tym głośno nawet w Otwocku.
(1.2) Zrobiło się o niej głośno, gdy prawie rozebrała się na estradzie.
Wiktionary
IPA: ˈɡwɔɕnɔ, AS: gu̯ośno
Wiktionary
rzecz. głośnik mrz., głośność ż., głośnia ż.
przym. głośny, głosowy, głośnikowy, głośniowy
czas. głosić
Wiktionary
(1.1) donośnie
(1.2) otwarcie
Wiktionary
1. bycie głośnym, donośnym, słyszalnym;
2. cecha wrażenia słuchowego zależna od amplitudy fali akustycznej, mierzona w sonach;
3. poziom głośności - odbierany poziom natężenia dźwięku, mierzony w fonach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. techn. natężenie dźwięku odczuwane przez słuchających
Wiktionary
Gł
Wikipedia
(1.1) Kupiłam głośniki o dużej głośności.
Wiktionary
IPA: ˈɡwɔɕnɔɕt͡ɕ, AS: gu̯ośność
Wiktionary
przym. głośny, głosowy, głośnikowy
rzecz. głośnik m., głosiciel m., rozgłośnia ż., głośniczek mrz.
czas. głosić, pogłośnić, nagłaśniać ndk., nagłośnić dk., rozgłaszać ndk., rozgłosić dk.
przysł. głośno
Wiktionary
1. hałaśliwy, dobrze słyszalny;
2. znany, popularny; taki, o którym się dużo mówi
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest dobrze słyszalny
(1.2) hałaśliwy, pełen hałasu
(1.3) popularny; taki, o którym się dużo mówi
Wiktionary
(1.1) Głośny gwizd oznajmił odjazd pociągu.
(1.3) Policja rozwiązała sprawę głośnego zabójstwa znanej aktorki.
Wiktionary
IPA: ˈɡwɔɕnɨ, AS: gu̯ośny
Wiktionary
rzecz. głośność ż., głośnik mrz., głośniczek mrz., głos mrz., głosik mrz., głośnia ż., głoska ż., głoskowanie n.
czas. głosić ndk., ogłaszać ndk., ogłosić dk., głoskować ndk.
przysł. głośno
przym. głosowy, głośnikowy
Wiktionary
(1.1) huczny, donośny, hałaśliwy
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. jeść
Wiktionary
przym. głodny
Wiktionary
(1.1) zob. jeść.
Wiktionary
ciernisty krzew lub drzewko z rodziny szakłakowatych; owoc tej rośliny; szydlica, jujuba
SJP.pl
Głożyna – osada leśna w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Czerniejewo.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego.
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Gł
Wikipedia
IPA: ɡwupˈt͡ʃɨt͡sɛ, AS: gu̯upčyce
Wiktionary
rzecz. głubczyczanin m., głubczyczanka ż.
przym. głubczycki
Wiktionary
(1.1) przest. Leobszyce
Wiktionary
przymiotnik od: Głubczyce
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) od Głubczyce
Wiktionary
IPA: ɡwupˈt͡ʃɨt͡sʲci, AS: gu̯upčycʹḱi
Wiktionary
rzecz. Głubczyce nmos.
Wiktionary
mieszkaniec Głubczyc
SJP.pl
mieszkanka Głubczyc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) publ. głęboka prowincja w Rosji, w większości odludna, biedna, zacofana socjalnie i infastrukturalnie; zapomniane i odizolowane tereny leżące daleko od dużych miast i centrów polityczno-kulturalnych
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Głuch (dawniej "Glauch") – wieś w Polsce znajdująca się w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Wielbark, położona na lewym brzegu rzeki Omulwi, przy szosie z Wielbarka do Jedwabna. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
kobieta niesłysząca
SJP.pl
głuchy i niewidomy
SJP.pl
głuchy i niewidomy
SJP.pl
upośledzenie lub utrata zdolności słyszenia i widzenia
SJP.pl
kobieta, która nie może mówić i nie słyszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. etn. potomek dawnych niemieckich osadników w polskich Karpatach;
Wiktionary
(1.1) Na obszarze Wisłoki uderza nas fakt inny; całą tę okolicę, którą obszar Wisłoki, Ropy, Jasły, Jasełki i średniego Wisłoka zajmuje, osiedli tak zwani Głuchoniemcy od dołów Sanockich począwszy, to jest od okolicy Komborni, Haczowa, Trześniowa aż po Grybowski dział.
Wiktionary
IPA: ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mʲjɛt͡s, AS: gu̯uχõńẽmʹi ̯ec
Wiktionary
(1.1) Szwab
Wiktionary
utrata zdolności mówienia spowodowana wrodzoną lub nabytą we wczesnym dzieciństwie utratą słuchu
SJP.pl
Głuchoniemota – niezdolność prawidłowego mówienia lub znaczne opóźnienie rozwoju mowy spowodowane wrodzoną bądź nabytą w okresie wczesnego dzieciństwa utratą zmysłu słuchu
Wikipedia
taki, który nie może mówić i nie słyszy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niesłyszący i jednocześnie nieumiejący mówić
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba głuchoniema (1.1)
Wiktionary
(1.1) Osoby głuchonieme często intensywnie wykorzystują telefon komórkowy – wysyłają SMS-y.
(1.1) Dla Głuchych słyszący są głuchoniemi, bo nie umieją migać.
(2.1) Część osób Głuchych uważa słowo głuchoniemy za obraźliwe, bo tzw. głuchoniemi wydają przecież dźwięki, mogą też porozumiewać się językiem migowym.
(2.1) W czasie wojny istniał w ramach AK pluton głuchoniemych.
Wiktionary
IPA: ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ, AS: gu̯uχõńẽmy
Wiktionary
rzecz. głuchoniemota ż.
Wiktionary
wrodzona lub nabyta niezdolność do odbierania bodźców akustycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) utrata zdolności słyszenia;
Wiktionary
Głuchota – niezdolność do odbierania bodźców akustycznych.
Wikipedia
IPA: ɡwuˈxɔta, AS: gu̯uχota
Wiktionary
przym. głuchy, Głuchy
przysł. głucho
rzecz. głusza ż., głuchość ż., głuchy mos., Głuchy mos.
czas. ogłuszać ndk., ogłuszyć dk.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Głuchów
SJP.pl
Głuchowski – polski herb szlachecki, odmiana herbu Doliwa z nobilitacji.
Wikipedia
przymiotnik od: Głuchołazy
SJP.pl
mieszkaniec Głuchołazów (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Głuchołazów (miasta w Polsce)
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce w województwie opolskim;
Wiktionary
(daw. "Kozia Szyja", "Cygenhals", Capri Collum, Ziegenhals, Bad Ziegenhals[], Hlucholazy, Guchołazy, Koziŏszyja, Ziegenhols) – miasto w Polsce położone w województwie opolskim, w powiecie nyskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Głuchołazy. Historycznie leży na Dolnym Śląsku, na styku Gór Opawskich (Sudety) i Przedgórza Głuchołasko-Prudnickiego (Przedgórze Paczkowskie). Przepływa przez nie rzeka Biała Głuchołaska.
Wikipedia
IPA: ˌɡwuxɔˈwazɨ, AS: gu̯uχou̯azy
Wiktionary
rzecz. głuchołazianin m., głuchołazianka ż.
przym. głuchołaski
Wiktionary
(1.1) przest. Cygenhals
Wiktionary
poważne upośledzenie słuchu i wzroku
SJP.pl
Głuchoślepota – równoczesne, poważne uszkodzenie słuchu i wzroku. Osoba głuchoniewidoma ma duże trudności w poruszaniu się i komunikowaniu z otoczeniem. Korzysta z pomocy przewodnika, używa m.in. alfabetu Lorma. Osoby głuchoniewidome mogą się również porozumiewać zmodyfikowanym alfabetem migowym ( tactile signing; miganie dotykowe), dotykając rąk rozmówcy podczas rozmowy, w celu rozpoznania znaków. Symbolem osób głuchoniewidomych jest laska w biało-czerwone pasy.
Wikipedia
rzadko:
1. bycie zatwardziałym, głuchym na coś; zatwardziałość;
2. o dźwiękach: bycie przytłumionym, niewyraźnym;
3. bycie milczącym, cichym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co głuche
Wiktionary
przym. głuchy
przysł. głucho
rzecz. głuchota ż., głuchy mos., głusza ż., głuszec m., głuchnięcie n.
czas. ogłuszyć dk., głuchnąć ndk.
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: głuchy; bardziej głuchy
SJP.pl
1. niedosłyszący lub pozbawiony zdolności słyszenia;
2. przenośnie: niewrażliwy, np. głuchy na ludzkie cierpienia;
3. o głosie, dźwięku: przytłumiony, matowy, niewyraźny, np. głuchy pomruk;
4. niezakłócony żadnym dźwiękiem, np. głucha cisza;
5. o murach, ścianach: niemający okien, drzwi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu
(1.2) o dźwięku: przytłumiony, niewyraźny, niski
(1.3) przen. ignorujący prośby i skargi
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba niesłysząca
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Usłyszał jakiś głuchy odgłos i łomot padającego ciała.
(1.3) Radni od dawna pozostają głusi na protesty obywateli.
(2.1) Nie każdy głuchy jest Głuchy, nie każdy Głuchy jest głuchy.
Wiktionary
IPA: ˈɡwuxɨ, AS: gu̯uχy
Wiktionary
czas. ogłuszać, ogłuszyć, ogłuchnąć, zagłuszać, zagłuszyć, wygłuszać, wygłuszyć, głuszyć
rzecz. głuchość ż., głuszec mzw., głusza ż., głuchota ż., środ. Głuchy m.
przym. głuchawy, przygłuchy, środ. Głuchy
Wiktionary
(1.1) niesłyszący, ogłuchły
(1.2) bezdźwięczny
Wiktionary
1. miasto na Ukrainie;
2. wieś na Ukrainie;
3. nazwa wielu wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w obwodzie sumskim na Ukrainie, nad rzeką Esmań;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. głuchowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd do pisania z tuszem, który się nie rozlewa
Wiktionary
1. pospolicie: osoba nierozgarnięta; głupek;
2. ptak morski z rzędu wiosłonogich; głuptak;
3. potocznie: rżnąć głupa - sprawiać wrażenie kogoś niedoinformowanego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) posp. obraź. głupek (głupiec)
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. głuptak (nazwa systematyczna|Sula bassana|Linnaeus., 1758)
Wiktionary
(1.1) Że obserwując natrętnie postać, on […] ma niewolniczo zgięte plecy i twarz złamanego głupa.
(2.1) Głupy, czyli głuptaki, nozdrzy zewnętrznych nie mają, co związane jest ze szczególnym sposobem zdobywania pożywienia.
Wiktionary
IPA: ɡwup, AS: gu̯up
Wiktionary
rzecz. wygłup mos./mrz.
Wiktionary
(1.1) zob. głupek.
(2.1) zob. głuptak.
Wiktionary
nagły, niekontrolowany napad śmiechu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. żart. niekontrolowany napad śmiechu; stan bezmyślnej wesołości – często zaraźliwej
Wiktionary
(1.1) Gdy Marta usłyszała nowy kawał, dostała głupawki.
(1.1) Wzruszył ramionami, zrobił marsową minę, a potem zaczął się tak śmiać, że i mnie ogarnęła głupawka. Oparłam się o drzwi i dopadł mnie niekontrolowany atak śmiechu. Co spojrzałam na Adama, który zwinięty na krześle ryczał jak zarzynany prosiak, to łapała mnie czkawka.
Wiktionary
IPA: ɡwuˈpafka, AS: gu̯upafka
Wiktionary
rzecz. głupek m., głupiec m., głupa ż., głupiątko n., głupota ż., głupstwo n., wygłup m., przygłup m., głupstewko n., głuptak m., głuptas m., głuptasek m., głuptaska ż., głupissimus m.
czas. głupieć, ogłupieć, zgłupieć, wygłupiać się / wygłupić się, głupowacieć
przym. głupi, głupawy, ogłupiały, przygłupi, głupkowaty, głupiutki, głupiuteńki, głupiusieńki, głupowaty, głupiuchny
przysł. głupio, głupawo, głupkowato, głupiuchno
Wiktionary
(1.1) med. paragelia
Wiktionary
potocznie:
1. niezbyt mądry; przygłupi;
2. wyrażający ignorancję, bezmyślność;
3. wyrażający zakłopotanie, zażenowanie
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) głupi, niezbyt mądry
(1.2) nie mający żadnej wartości intelektualnej
Wiktionary
(1.1) Zrobiłam głupawą minę i zamachałam chaotycznie rękoma.
Wiktionary
IPA: ɡwuˈpavɨ, AS: gu̯upavy
Wiktionary
rzecz. głupiec mos., głupawość ż., głupkowatość ż., głupota ż., głupol m., głupek m., wygłup mrz., głupawka ż., głupstwo n.
czas. wygłupiać się, głupieć, wygłupić się
przym. głupkowaty, głupi
przysł. głupawo, głupio, głupkowato
Wiktionary
(1.1-2) przygłupi, głupkowaty, głupowaty, przygłupiasty, matołkowaty, mułowaty, matołowaty, cepowaty, debilowaty, durnowaty, imbecylowaty, idiotowaty, głąbowaty, kretynowaty, tumanowaty
Wiktionary
głupiec; potocznie:
1. człowiek ograniczony intelektualnie, słabo rozgarnięty; głąb, przygłup, tłumok;
2. osoba niepoważna, lekkomyślna; błazen, pajac
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. obraź. ktoś głupi
(1.2) pot. obraź. osoba niepoważna
Wiktionary
(1.1) Tylko głupek nie rozumie takich prostych rzeczy.
(1.1) Trzeba być głupkiem, żeby uwierzyć temu oszustowi.
(1.2) Dzieci śmiały się, gdy klasowy głupek wyszedł na środek sali i zaczął głośno bekać.
(1.2) Wszyscy przejmowali się chorobą Anny i nie mogli już znieść głupka, który wciąż opowiadał żarty o schizofrenikach.
Wiktionary
IPA: ˈɡwupɛk, AS: gu̯upek
Wiktionary
przym. głupkowaty, głupi, głupiutki, głupawy
rzecz. półgłupek mos., głupkowatość ż., wygłup mrz., głupawka ż., głupiec m., głupol m., wygłupianie się n., głupota ż., głupstwo n., ogłupienie n., ogłupianie n.
przysł. głupio
czas. wygłupiać się, głupieć, wygłupić się, zgłupieć
Wiktionary
(1.1) głupiec, głupol, przygłup, przygłupiasty, głąb, matoł, muł, półinteligent, ćwierćinteligent, cymbał, bałwan, idiota, debil, dureń, kretyn, osioł, tuman, jełop, palant, pacan, patafian, ciemniak, młotek, mongoł, dałn, starop|rurał., reg. śl. abfal, starop|rurała.
(1.2) błazen, pajac
Wiktionary
pot.
1. pogard. niemądry, mało bystry, nieinteligentny;
2. pogard. chory umysłowo;
3. świadczący o czyjejś głupocie;
4. iron. naiwny;
5. błahy, nieważny;
6. przykry, niezręczny;
7. niefajny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) niemądry, ograniczony intelektualnie
(1.2) naiwny, łatwowierny, dający się wykorzystywać
(1.3) kłopotliwy, niezręczny
(1.4) bez głębszego znaczenia, pozbawiony sensu
Wiktionary
Głupi – debiutancki album studyjny polskiego zespołu muzycznego Ørganek. Wydawnictwo ukazało się 12 maja 2014 roku nakładem wytwórni muzycznej Mystic Production. Płytę poprzedziły single „Nie lubię” i „Kate Moss”.
Album dotarł do 7. miejsca polskiej listy przebojów – OLiS. Wydawnictwo uzyskało status platynowej płyty, przekraczając liczbę 30 tysięcy sprzedanych kopii.
Wikipedia
(1.1) Złodzieje byli tak głupi, że zostawili wszędzie odciski palców.
(1.2) Jaka ona głupia! Uwierzy we wszystko, co jej powiem.
(1.3) Jako jedyny przyszedłem na bal maskowy bez przebrania i znalazłem się w głupiej sytuacji.
(1.4) Co za głupi film! Sama strzelanina i nie wiadomo, o co chodzi.
Wiktionary
IPA: ˈɡwupʲi, AS: gu̯upʹi
Wiktionary
rzecz. głuptasek mos., głuptas mos., głupol mos., głuptaś mos., wygłup m., głupawka ż., głupota ż., głupotka ż., głupstwo n., głupiec m., głupek m., głupienie n., głupkowatość ż., głuptak m., zgłupienie n., wygłupianie n., wygłupienie n., ogłupianie n., ogłupienie n., przygłup m., zgłupienie n.
czas. głupieć ndk., zgłupieć dk., wygłupiać się ndk., wygłupić się dk., ogłupiać ndk., ogłupić dk., zgłupieć dk.
przym. głupawy, głupkowaty, przygłupi
:: zdrobn. głupiutki
przysł. głupio, głupawo, głupkowato, głupiutko
Wiktionary
(1.1) tępy, durny, niemądry, zidiociały; gw. Górny Śląsk gupi
Wiktionary
1. ograniczona i naiwna; świadcząca o takich cechach
2. bezwartościowa intelektualnie
3. świadcząca o czyimś zakłopotaniu
4. dająca się wykorzystywać
5. niemająca znaczenia
6. kłopotliwa, niezręczna
SJP.pl
Głupia (ros. "Дура", "Dura") – rosyjski film dramatyczny z 2005 roku w reżyserii Maksima Korostyszewskiego.
Wikipedia
pogardliwie: człowiek mało inteligentny, nierozgarnięty, bezmyślny, ograniczony, zachowujący się naiwnie; głupek, dureń, idiota, kretyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba dokonująca nierozsądnych wyborów, niemądra, naiwna i bezmyślna
(1.2) daw. przest. osoba ograniczona intelektualnie
Wiktionary
Głupiec – karta tarota należąca do Arkanów Wielkich, oznaczana numerem zero.
Inne nazwy: Wędrowiec, Włóczęga, Bezimienny, Duch Eteru.
Wikipedia
(1.1) Odezwałem się nie w porę i wyszedłem na głupca.
(1.1) Gdy głupcy, obdarzeni wielką aktywnością, znajdują – w ułożyskowaniu określonych antagonizmów klasowych i narodowych resentymentów – posłuch głupców mniej aktywnych, gotowych pójść za tym, „kto poprowadzi” – może się zrodzić z takiego „wzmocnienia” zło, nie piekielne co prawda, bo czysto ludzkie, lecz nie mniej przez to zgubne.
Wiktionary
IPA: ˈɡwupʲjɛt͡s, AS: gu̯upʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. głupek mos., głupota ż., głupstwo n., głupawka ż.
:: zdrobn. głuptas mos., głuptasek mos.
:: zgrub. głupol mos.
czas. wygłupić się, wygłupiać się, głupieć ndk., zgłupieć dk.
przym. głupi, głupawy, głupowaty
:: zdrobn. głupiutki
przysł. głupio, głupawo, głupowato
Wiktionary
(1.1) abderyta, bałwan, baran, bezmózg, bezmózgowiec, bęcwał, cep, ciumrok, ciućmok, chomąt, cymbał, ćwierćinteligent, debil, dureń, faja, frajer, fiksat, fujara, gamoń, gap, głupek, głuptas, grzmot, idiota, imbecyl, kretyn, matoł, młotek, pacan, poplątaniec, półgłówek, przygłup, psychol, pustak, świrus, tępak, tuman, tłumok, barani łeb, zakuta pała, zakuty łeb, kapuściany łeb, głąb kapuściany
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: głupio
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. stawać się głupim
(1.2) pot. tracić orientację, rozsądek
Wiktionary
rzecz. wygłup mrz., głupawka ż., głupota ż., głupstwo n., głupiec mos., głupek mos., głupienie n., głupkowatość ż., ogłupianie n., ogłupienie n., pogłupienie n., powygłupianie n., zgłupienie n., wygłupianie n., wygłupienie n., głuptak mos./mzw.
czas. ogłupiać ndk., ogłupieć dk., pogłupieć dk., powygłupiać się dk., zgłupieć dk., wygłupiać się ndk., wygłupić się dk.
przym. głupi, głupiutki, głupawy, głupkowaty
przysł. głupio, głupawo
Wiktionary
(1.1) baranieć, durnieć, kretynieć, idiocieć
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w niemądry sposób
(1.2) odczuwając zakłopotanie
Wiktionary
(1.1) Lepiej milczeć niż głupio gadać.
Wiktionary
czas. głupieć, zgłupieć, wygłupiać się, wygłupić się
rzecz. głupek m., głupi m., głupia ż., głupiec m., głupol m., głupota ż., głupstewko n., głupstwo n., głuptak m., głuptas m., głuptasek m., głupawka ż., głupkowatość ż., wygłup mrz.
przym. głupawy, głupi, głupiutki, głupkowaty, głupowaty
przysł. głupawo, głupkowato
Wiktionary
(1.1) bezmyślnie, idiotycznie, niemądrze, nierozważnie
(1.2) nieprzyjemnie, niezręcznie
Wiktionary
zdrobnienie od: głupi; głupiutki, głupiuteńki
SJP.pl
zdrobnienie od: głupiutki; głupiusieńki
SJP.pl
zdrobnienie od: głupi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: głupi
Wiktionary
(1.1) Rolę jej koleżanki kreuje Christina Applegate, którą zapewne doskonale pamiętamy z roli głupiutkiej, ale smakowitej córki Bundych z telewizyjnego serialu.
Wiktionary
IPA: ɡwuˈpʲjutʲci, AS: gu̯upʹi ̯utʹḱi
Wiktionary
rzecz. głuptasek mos., głuptas mos., głupol mos., głuptaś mos., głupstwo n., głupiec m., głupawka ż., głupek m., wygłup mrz., głupkowatość ż.
przym. głupi, głupowaty
przysł. głupio
czas. głupieć, wygłupiać się, wygłupić się, zgłupieć
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. lekcew. albo pogard. cecha tego, co głupkowate; cecha tych, którzy są głupkowaci
Wiktionary
rzecz. głupota ż., głupotka ż., głupstwo n., głupiec m., głupek m., głuptas m., głuptasek m., głuptactwo n., głupiątko n., głupol m., głuptak m., głupawość ż., głupienie n., wygłup mos./mrz.
czas. głupieć ndk.
przym. głupkowaty, głupi, głupiutki, głupiuteńki, głupawy
przysł. głupkowato, głupio, głupiutko, głupiuteńko, głupawo
Wiktionary
(1.1) głupawość, przygłupiastość, przygłupowatość
Wiktionary
1. będący objawem głupoty;
2. głupawy, nierozgarnięty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) głupawy, lekko idiotyczny
Wiktionary
IPA: ˌɡwupkɔˈvatɨ, AS: gu̯upkovaty
Wiktionary
rzecz. głupol mos., głupkowatość ż., głupek m., głupawka ż., wygłup mrz., głuptak m.
przym. głupawy, głupi, głupowaty
przysł. głupio
czas. głupieć, wygłupiać się, wygłupić się, zgłupieć
Wiktionary
(1.1) przygłupi, głupawy, głupowaty, przygłupiasty, matołkowaty, mułowaty, matołowaty, cepowaty, debilowaty, durnowaty, imbecylowaty, idiotowaty, głąbowaty, kretynowaty, tumanowaty; reg. śl. piźnióny, piźniynty
Wiktionary
człowiek mało inteligentny, nierozgarnięty, bezmyślny, głupi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. rub. mężczyzna uchodzący za niezbyt rozgarniętego
Wiktionary
(1.1) Widziałeś głupola?! Przejechał na czerwonym!
Wiktionary
rzecz. wygłup mos./mrz., głupstwo n., głupkowatość ż., głupek mos., głupiec mos., głupota ż., głuptas mos., głuptaś mos.
czas. wygłupić dk., wygłupić się dk., wygłupiać ndk., wygłupiać się ndk., głupieć ndk., zgłupieć dk.
przym. głupi, głupiutki, głupkowaty, głupowaty, głupawy
przysł. głupio
Wiktionary
(1.1) głuptas, głuptasek, głuptaś
Wiktionary
zdrobnienie od: głupol
SJP.pl
zdrobnienie od: głupol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. rub. kobieta uchodząca za niezbyt rozgarniętą
Wiktionary
rzecz. wygłup mos./mrz.
Wiktionary
żartobliwie: odporny na nieumiejętne korzystanie; idiotoodporny
SJP.pl
1. brak wiedzy, bezmyślność i przejaw tej bezmyślności; tępota;
2. informacja, tekst pozbawiony sensu, wewnętrznie sprzeczny, nielogiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niedostatek rozumu przejawiający się brakiem bystrości, nieumiejętnością rozpoznawania istoty rzeczy, związków przyczynowo-skutkowych, przewidywania i kojarzenia
(1.2) wypowiedź, zachowanie, czyn pozbawiony sensu
Wiktionary
Głupota – niedostatek rozumu przejawiający się brakiem bystrości, nieumiejętnością rozpoznawania istoty rzeczy, związków przyczynowo-skutkowych, przewidywania i kojarzenia. Charakteryzuje się pychą, śmiałością, podejrzliwością, niskim lub nieistniejącym samokrytycyzmem, niezdolnością do zdziwienia, dążnością do ekspansji.
Wikipedia
(1.1) Boże, Ty znasz moją głupotę / i występki moje nie są zakryte przed Tobą.
(1.1) Najbardziej rozpowszechnione we wszechświecie są wodór i głupota.
(1.2) Przestań już opowiadać te głupoty! Nikt ci nie wierzy!
Wiktionary
IPA: ɡwuˈpɔta, AS: gu̯upota
Wiktionary
zob. głupi.
Wiktionary
(1.2) bzdura, nonsens, brednia, idiotyzm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) czyn bezmyślny
Wiktionary
przym. głupi
rzecz. wygłup mos./mrz., głupkowatość ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) niezbyt rozważnie, świadcząc o braku inteligencji
Wiktionary
(1.1) Rzeczywiście, postąpiłeś głupowato, pożyczając pieniądze takiej oszustce.
Wiktionary
rzecz. głupiec mos., głupowatość ż.
przym. głupowaty
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co głupowate; cecha tych, którzy są głupowaci
Wiktionary
(1.1) Myślę, że jego żona przyzwyczaiła się już do jego wrodzonej głupowatości.
Wiktionary
przym. głupowaty
przysł. głupowato
rzecz. wygłup mos./mrz.
Wiktionary
(1.1) głupawość, głupkowatość
Wiktionary
1. wyrażający głupotę;
2. niezbyt mądry, ograniczony, bezmyślny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pejor. o człowieku niezbyt inteligentny
(1.2) pejor. o wyglądzie świadczący o byciu niezbyt rozgarniętym
(1.3) pejor. o filmie mający nieciekawą fabułę, nie wciągający
Wiktionary
(1.1) Przysłali jakiegoś głupowatego faceta i on ma ten bojler naprawić?
(1.2) Jasiek z tym swoim głupowatym wyrazem twarzy ma nas reprezentować?
(1.3) Puścili jakiś głupowaty film o treserce fok.
Wiktionary
rzecz. głuptak mzw./mos., głupawka ż., głupiec mos., głupol mos., głupota ż., głupowatość ż., głuptas mos., głuptaś mos.
czas. wygłupić dk., wygłupić się dk., wygłupiać ndk., wygłupiać się ndk., głupieć ndk., zgłupieć dk.
przym. głupi, głupiutki, głupkowaty
przysł. głupio, głupowato
Wiktionary
(1.1) głupkowaty, matołkowaty, matołowaty
(1.2) głupkowaty, matołkowaty, matołowaty
(1.3) błahy, głupi, głupkowaty, nieistotny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) lekkomyślny, głupi postępek
(1.2) niezbyt ważna, błaha sprawa
(1.3) głupie, niedorzeczne powiedzenie
(1.4) przest. niewiedza, brak bystrości
(1.5) daw. głupi ludzie
Wiktionary
(1.5) W tej zawołanej ziemiańskiej stolicy // Wielebne głupstwo od wieków siedziało: // Pod starożytnem schronieniem świątnicy // Prawych czcicielów swoich utuczało
Wiktionary
IPA: ˈɡwupstfɔ, AS: gu̯upstfo
Wiktionary
przym. głupi, głupiutki, głupawy
przysł. głupio
rzecz. głupek m., głupol m., głupota ż., głupawka ż., głupiec m., wygłup mrz., głupkowatość ż., głuptak mos./mzw.
czas. głupieć, wygłupiać się
Wiktionary
(1.2) błahostka, drobnostka, bagatela
(1.3) niedorzeczność, bzdura, absurd, androny, austriackie gadanie
(1.4) głupota
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: głupi
SJP.pl
1. osoba nierozgarnięta lub naiwna; głuptas;
2. osoba dotknięta głuptactwem, niedorozwojem umysłowym średniego stopnia; imbecyl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Morus bassanus|ref=tak., głuptak zwyczajny, duży ptak morski z rzędu pełnopłetwych;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. lekcew. obraź. osoba nierozgarnięta
(2.2) przest. osoba upośledzona umysłowo
Wiktionary
IPA: ˈɡwuptak, AS: gu̯uptak
Wiktionary
rzecz. głupota ż., głupstwo n., głupstewko n., głupiec m., głuptas m., głuptasek m., głup m., głupawka ż., głupkowatość ż., głupienie n., wygłup mos./mrz.
czas. głupieć ndk.
przym. głupi, głupkowaty, głupowaty
przysł. głupio
Wiktionary
(2.1) głupek, głuptas
(2.2) imbecyl
Wiktionary
1. osoba nierozgarnięta lub naiwna; głuptas;
2. osoba dotknięta głuptactwem, niedorozwojem umysłowym średniego stopnia; imbecyl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Sulidae|Reichenbach|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu głuptakowych;
forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.
(2.1) M., B. i W. lm. od: głuptak
Wiktionary
Głuptaki, głuptakowate (Sulidae) – rodzina ptaków z rzędu głuptakowych (Suliformes).
Wikipedia
(1.1) Rodzina głuptaków obejmuje gatunki oceaniczne.
Wiktionary
rzecz. wygłup mos./mrz., głuptak mzw., głuptakowce lm nm., głuptakowe lm nm.
Wiktionary
o cechach głuptakowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
o cechach głuptakowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
o cechach głuptakowych (rząd ptaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Suliformes|Sharpe|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;
Wiktionary
Głuptakowe (Suliformes) – rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych (Neognathae), wyodrębniony z rzędu pelikanowych (Pelecaniformes), w stosunku do którego stanowi takson siostrzany.
Wikipedia
(1.1) Do rzędu głuptakowych należą fregatowce i głuptakowce.
Wiktionary
rzecz. głuptak mzw., głuptaki lm nm., głuptakowate lm nm., głuptakowce lm nm.
Wiktionary
o cechach głuptakowych (rząd ptaków)
SJP.pl
potocznie: ktoś głupi, nierozgarnięty lub naiwny; gamoń, głuptaś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba nierozgarnięta lub bardzo naiwna
Wiktionary
(1.1) Nie wiedziałeś, głuptasie, że dla niego liczy się tylko kariera?
Wiktionary
rzecz. głupota ż., głuptasek mrz.
:: zdrobn. głuptaś mos.
czas. wygłupić się, wygłupiać się, wygłupić dk., wygłupić się dk., wygłupiać ndk., wygłupiać się ndk., głupieć ndk., zgłupieć dk.
przym. głupi, głupiutki, głupowaty
przysł. głupio
Wiktionary
(1.1) głuptak, głuptasek, głuptaś
Wiktionary
zdrobnienie od: głuptas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba nierozgarnięta lub bardzo naiwna
Wiktionary
(1.1) Karolku, głuptasku, babunia cię kocha i zawsze będzie kochała.
Wiktionary
rzecz. głuptak mzw./mos., głupkowatość ż., głupawka ż., głupiec mos., głupota ż., głuptas mos., głuptaś mos.
czas. wygłupić dk., wygłupić się dk., wygłupiać ndk., wygłupiać się ndk., głupieć ndk., zgłupieć dk.
przym. głupi, głupiutki
przysł. głupio
Wiktionary
(1.1) głuptas, głuptaś
Wiktionary
żartobliwie: kobieta głupia lub naiwna
SJP.pl
żartobliwie: mężczyzna głupi lub naiwny
SJP.pl
→ głuptas; głupolka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta nierozgarnięta lub bardzo naiwna
Wiktionary
rzecz. głupawka ż.
Wiktionary
potocznie: ktoś głupi, nierozgarnięty lub naiwny; gamoń, głuptas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba nierozgarnięta lub bardzo naiwna
Wiktionary
(1.1) Marku, ty głuptasiu, czego się tak boisz?
Wiktionary
rzecz. głuptas mos., głuptasek mos., głupol mos., wygłup mos./mrz.
czas. wygłupić dk., wygłupić się dk., wygłupiać ndk., wygłupiać się ndk., głupieć ndk., zgłupieć dk.
przym. głupi, głupiutki, głupowaty
Wiktionary
(1.1) głuptas, głuptasek
Wiktionary
1. miasto na Białorusi;
2. dzielnica Lublina;
3. nazwa kilku miejscowości w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Głusk
SJP.pl
przymiotnik od: Głusk
SJP.pl
Głusko ( "Steinbusch") – osada w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie strzelecko-drezdeneckim, w gminie Dobiegniew. Siedziba sołectwa (w skład którego wchodzą także osady Sitnica, Moczele, Ostrowite, Podszkle, Kamienna Knieja i Żeleźnica).Osada liczy ok. 210 mieszkańców, a całe sołectwo – ok. 340 mieszkańców.
Wikipedia
1. miejsce odludne, niezamieszkane; pustkowie, odludzie;
2. głucha cisza; martwota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce położone z daleka od ludzi, odludne
(1.2) głucha cisza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Magda wyszła za leśniczego i teraz mieszka w jakiejś głuszy.
Wiktionary
IPA: ˈɡwuʃa, AS: gu̯uša
Wiktionary
rzecz. głuchy mos., głuchość ż., głuchota ż., głuszec mzw.
przym. głuchy
przysł. głucho
czas. ogłuszyć
Wiktionary
(1.1) odludzie, pustkowie
Wiktionary
młode głuszca
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzina ptaków z rzędu kuraków, obejmująca takie gatunki jak głuszec, cietrzew, jarząbek
SJP.pl
Głuszcowate (Tetraonidae) – wyróżniana dawniej rodzina ptaków z rzędu grzebiących (Galliformes), zamieszkujących Eurazję i Amerykę Północną. Jednak badania genetyczne oparte na analizie DNA nie potwierdziły statusu odrębnej rodziny, dlatego gatunki, które należały do tej rodziny, zaliczane są obecnie do rodziny kurowatych (Phasianidae). Niektórzy systematycy nadają głuszcowatym rangę podrodziny (Tetraoninae), inni zaliczają je do plemienia Tetraonini w obrębie podrodziny bażantów (Phasianinae).
Wikipedia
o cechach głuszcowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
przymiotnik od: głuszec
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
myśliwy polujący na głuszce
SJP.pl
ptak grzebiący z rodziny głuszcowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. duży, eurazjatycki ptak leśny z ciemnym upierzeniem;
Wiktionary
(1.1) Z daleka, z innej strony lasu, doszło nas tokowanie głuszca.
Wiktionary
IPA: ˈɡwuʃɛt͡s, AS: gu̯ušec
Wiktionary
rzecz. głusza ż.
:: fż. głuszyca ż.
przym. głuszcowy, głuchy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: głucho
SJP.pl
samica głuszca; głuszyca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Emberiza cia|ref=tak., ptak z rodziny trznadlowatych;
Wiktionary
Głuszek, trznadel głuszek ("Emberiza cia") – gatunek małego ptaka z rodziny trznadli (Emberizidae).
Wikipedia
IPA: ˈɡwuʃɛk, AS: gu̯ušek
Wiktionary
samica głuszca; głuszyca
SJP.pl
Zobacz też: Głuszka (Białoruś).
Głuszka ( Глушка) – wieś w Bułgarii, w obwodzie Gabrowo, w gminie Drjanowo. Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 grudnia 2018 roku miejscowość liczyła 11 mieszkańców.
Wikipedia
samica głuszca; głuszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Głuszyca ( Nieder Wüstegiersdorf) – miasto w województwie dolnośląskim, w powiecie wałbrzyskim, w gminie miejsko-wiejskiej Głuszyca, której jest siedzibą, nad rzeką Bystrzycą, w Kotlinie pomiędzy Górami Sowimi a Kamiennymi (Górami Suchymi) w Sudetach Środkowych. Historycznie leży na Dolnym Śląsku.
Wikipedia
IPA: ɡwuˈʃɨt͡sa, AS: gu̯ušyca
Wiktionary
mieszkaniec Głuszycy (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Głuszycy (miasta w Polsce)
SJP.pl
1. tłumić, zagłuszać;
2. zabijać przez ogłuszenie;
3. o roślinach: własnym wzrostem utrudniać wegetację innym roślinom
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
skrót od: górnołużycki; głż.
SJP.pl
o niemowlętach: wydawać pierwsze, przypadkowe dźwięki
SJP.pl
1. stan organizmu pozbawionego pożywienia; uczucie czczości;
2. brak żywności spowodowany przez klęski żywiołowe lub wojnę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fizj. uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia;
(1.2) przen. uczucie potrzeby osiągnięcia, zdobycia, zrobienia czegoś
(1.3) u osób uzależnionych od nałogu: potrzeba, pragnienie skorzystania z przedmiotu nałogu
(1.4) czas, obszar, na którym wielu ludzi lub zwierząt cierpi głód (1.1)
Wiktionary
Głód – fizjologiczne odczucie stanu organizmów wyższych związane z niedoborem pożywienia, składników pokarmowych (takich jak np. białka, tłuszcze, cukry, witaminy czy sole mineralne). Jest także popędem przyczyniającym się do zachowań skierowanych na pobieranie pokarmu i jego zdobywanie. Przeciwieństwem uczucia głodu jest uczucie sytości.
Wikipedia
(1.1) Ponieważ nie jadał śniadań, już w południe odczuwał silny głód.
(1.2) Junior odczuwa wielki głód sukcesów.
(1.3) Narkoman sprzedał wszystko, co miał, by zaspokoić głód narkotykowy.
(1.4) Z powodu klęski nieurodzaju w całym kraju zapanował głód.
(1.4) Nie będą już wiedzieli o obfitości w tym kraju wskutek głodu, który potem nadejdzie, bo będzie to głód bardzo ciężki.
Wiktionary
IPA: ɡwut, AS: gu̯ut
Wiktionary
rzecz. głodówka ż., głodowanie n., głodzenie n.
:: zdrobn. głodek mrz.
czas. głodować ndk., głodnieć ndk., zgłodnieć dk., głodzić ndk., zagłodzić dk.
przym. głodny, głodowy
przysł. głodno, na głodniaka
Wiktionary
(1.2) pragnienie, pożądanie, głodówka, głodowanie, brak jedzenia / pokarmu, poszczenie
Wiktionary
dawać lub spożywać niedostateczne ilości pożywienia
SJP.pl
1. krzew lub niskie drzewo z rodziny różowatych; krategus, ciernie białe;
2. regionalnie: dzika róża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Crataegus|L.|ref=tak., rodzaj krzew lub niskie drzewo z rodziny różowatych, o ciernistych pędach, białych lub czerwonych kwiatach i kulistych owocach;
(1.2) bot. drzewo lub krzew z rodzaju głóg (1.1)
(1.3) kulin. owoce głogu (1.2) o działaniu leczniczym używane do wyrobu win, soków pitnych i innych przetworów
(1.4) kraków. zob. dzika róża.
Wiktionary
Gł
Wikipedia
IPA: ɡwuk, AS: gu̯uk
Wiktionary
rzecz. Głogów mrz., Głogówek mrz., Głogi nmos.
przym. głogowy
Wiktionary
(1.2) krategus, babi mąka, zajęcze gruszki, kolidupa; gw. Śląsk Cieszyński diobli gruszki
(1.4) szypszyna, dzika róża
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Główczewski ("Główczewski I, Korda-Główczewski, Żnin odmienny") – kaszubski herb szlachecki, wariant wilczego haka, według Przemysława Pragerta jest to odmiana herbu Znin.
Wikipedia
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Główczyce
SJP.pl
w dawnym prawie polskim: kara pieniężna płacone przez zabójcę krewnym zamordowanego na mocy wyroku sądu; główszczyzna, wergeld, zagłówne
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: główka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: główka
Wiktionary
IPA: ɡwuˈvɛt͡ʃka, AS: gu̯uvečka
Wiktionary
rzecz. głowa ż., główka ż.
czas. główkować
Wiktionary
1. zdrobnienie od: głowa;
2. część kapelusza okrywająca głowę;
3. w piłce nożnej: odbicie piłki głową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: głowa
(1.2) mała głowa
(1.3) o jednej kapuście lub sałacie
(1.4) o jednym czosnku
(1.5) zaokrąglone zakończenie jakiejś rzeczy
(1.6) gwara. przestępcza: kara śmierci
(1.7) sport. w piłce nożnej: odbicie piłki głową
(1.8) zwykle w liczbie mnogiej miejsce oznaczone jako wyjście z portu
(1.9) muz. część instrumentu szyjkowego wieńcząca gryf;
(1.10) bot. rodzaj kwiatostanu groniastego;
(1.11) poligr. pierwszy, wprowadzający akapit artykułu lub informacji prasowej, zachęcający do zapoznania się z całością;
(1.12) zool. przednia część ciała tasiemców właściwych;
(1.13) bud. ta ścianka cegły, która ma najmniejszą powierzchnię
(1.14) część fajki, do której nabija się i spala tytoń
(1.15) muz. część fletu poprzecznego z ustnikiem
(1.16) biol. przednia część plemnika zawierająca materiał genetyczny i akrosom
(1.17) pot. anat. żołądź penisa;
(1.18) część nakrycia głowy obejmująca samą głowę
(1.19) gw-pl|Bukowina. środkowa część koła, w której umieszczone są szprychy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mamusiu, boli mnie główka.
(1.2) Kogucią główkę wieńczy okazały grzebień.
(1.3) W warzywniaku dostałem piękną główkę kapusty.
(1.4) Do sosu zużyłem całą główkę czosnku.
(1.5) Zapałka zapala się przez potarcie jej główki o draskę na pudełku.
(1.6) Gdyby nie andzia, byłaby główka.
(1.7) Bramka w piątej minucie meczu padła z główki lewego pomocnika.
(1.8) O trzynastej pięć minęliśmy jachtem główki portu prawym halsem.
(1.9) Oddałem do naprawy starą gitarę z pęknięta główką.
(1.10) Mój królik lubi główki koniczyny i koszyczki mniszka.
(1.11) Dobra główka nie powinna zawierać więcej niż trzy zdania.
(1.12) Główka tasiemca nieuzbrojonego jest zaopatrzona w cztery przyssawki.
(1.13) Tak zwane wiązanie krakowskie, to cegły układane na przemian: wozówka i główka.
(1.14) Typowe fajki angielskie i holenderskie o długim cybuchu, różnią się kształtem główki.
(1.15) Od materiału, z którego wykonana jest główka, zależy barwa dźwięku fletu.
(1.16) Plemniki ssaków zbudowane są z główki, wstawki i wici.
Wiktionary
IPA: ˈɡwufka, AS: gu̯ufka
Wiktionary
rzecz. głowięta nmos., głowa ż., główeczka ż., główkowanie n., nagłówek m., podgłówek m., głowica ż.
czas. główkować ndk., głowić się ndk.
przym. główkowy, głowiasty, główny, główkowaty
Wiktionary
(1.1) łepek, łebek
(1.2) łepek, łebek
(1.5) łepek, łebek
(1.11) lid, lead, lede, ingres
(1.12) skoleks, czerwioch
(1.17) żołądź
Wiktionary
piłkarz dokładnie odbijający piłkę głową
SJP.pl
gatunek rośliny z rodziny astrowatych
SJP.pl
1. przypominający małą głowę;
2. kość główkowata - największa z ośmiu kości nadgarstka;
3. maczużnik główkowaty - gatunek grzyba z rzędu rozetkowców;
4. czosnek główkowaty - gatunek rośliny z rodziny czosnkowatych;
5. starzec główkowaty - podgatunek rośliny z rodziny astrowatych;
6. łzawnik główkowaty - gatunek grzyba z rodziny łzawnikowatych;
7. hołoszeń główkowaty - gatunek rośliny z rodziny ciborowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kształt główki, przypominający główkę
Wiktionary
rzecz. głowa ż., główka ż., główkowanie n.
przym. głowiasty, głowowy, główkowy
czas. główkować
Wiktionary
potocznie:
1. myśleć nad czymś intensywnie, szukać rozwiązania, zastanawiać się nad czymś; kombinować;
2. w piłce nożnej: odbijać piłkę głową
SJP.pl
czasownik
(1.1) pot. intensywnie myśleć, zastanawiać się
(1.2) sport. odbijać piłkę głową
Wiktionary
(1.1) Tak siedzę i główkuję, skąd wziąć kasę na nową lodówkę.
Wiktionary
rzecz. głowa ż., głowica ż., głowizna ż., główkowanie n.
:: zdrobn. główeczka ż., głowisia ż., główka ż.
czas. głowić się, pogłówkować
przym. głowowy, główny, główkowaty
Wiktionary
(1.1) kombinować
(1.2) strzelać / uderzać głową
Wiktionary
przymiotnik od: główka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z główką, dotyczący główki
Wiktionary
rzecz. głowa ż., główka ż.
przym. główkowaty
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w szczególności, przede wszystkim
Wiktionary
(1.1) Producentami umbry są głównie Cypr, Anglia, Francja, Niemcy i Ameryka.
(1.1) Przedsiębiorstwo zajmuje się dystrybucją odzieży, obuwia, sprzętu i akcesoriów sportowych oraz wyposażenia trekkingowego na terenie Europy Środkowej, Południowej i Wschodniej głównie przez własną sieć salonów sportowych.
Wiktionary
IPA: ˈɡwuvʲɲɛ, AS: gu̯uvʹńe
Wiktionary
przym. główny
rzecz. głowa ż., głownia ż., głowica ż., nagłówek mrz.
Wiktionary
(1.1) w szczególności, przede wszystkim szczególnie, zwłaszcza
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: głównie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: główny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. morderca
Wiktionary
IPA: ˈɡwuvʲɲik, AS: gu̯uvʹńik
Wiktionary
kobieta kierująca daną grupą w ważnych przedsięwzięciach
SJP.pl
główny dowódca sił zbrojnych, wódz naczelny
SJP.pl
dotyczący lub należący do głównego nurtu; mainstreamowy
SJP.pl
ważny, interesujący, właściwy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który pełni najważniejszą rolę, jest najistotniejszy
Wiktionary
(1.1) Zwykle głównymi bohaterami kryminałów są detektywi.
Wiktionary
IPA: ˈɡwuvnɨ, AS: gu̯uvny
Wiktionary
rzecz. głowa ż., główka ż., pogłowie n., głowizna ż., głowica ż., nagłówek mrz.
czas. główkować, głowić się
przym. głowowy
przysł. głównie
Wiktionary
(1.1) pierwszorzędny, podstawowy, zasadniczy, centralny
Wiktionary
w dawnym prawie polskim: kara pieniężna płacone przez zabójcę krewnym zamordowanego na mocy wyroku sądu; główczyzna, wergeld, zagłówne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. praw. suma pieniędzy należna rodzinie lub panu feudalnemu za głowę zabitego
Wiktionary
Główszczyzna (łac. "poena capitis" „kara głowy”) – kara prywatna w prawie średniowiecznym; suma pieniędzy należna rodzinie ofiary (lub jej panu feudalnemu) za głowę zabitego.
Podobną karą była "nawiązka" płacona za zranienie.
Wikipedia
(1.1) Wykształcenie się główszczyzny w polskim prawie nastąpiło w sposób typowy dla prawa średniowiecznego.
Wiktionary
IPA: ɡwufˈʃt͡ʃɨzna
Wiktionary
przym. głowa
Wiktionary
1. łodyga roślin kapustnych;
2. potocznie: tępak, głupiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. spoż. twarda centralna część główki kapusty
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(2.1) pot. obraź. osoba nieinteligentna
(2.2) więz. ofiara przestępstwa
rzeczownik, rodzaj żeński
(3.1) książk. głębokie miejsce, głębia
Wiktionary
Głąb – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Kołobrzeg. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Drzonowo.
Wikipedia
(1.1) Jak możesz wyrzucać głąby do śmieci? Przecież zawsze można je starkować do sałatki!
(2.1) Tego też nie rozumiesz, głąbie?
(3.1) W miarę jak wchodziliśmy w głąb lasu, rozglądaliśmy się na prawo i lewo obawiając się jakiejś zasadzki.
Wiktionary
IPA: ɡwɔ̃mp, AS: gu̯õmp
Wiktionary
rzecz. zgłębiec mzw., głębokość ż.
przym. głąbiasty
Wiktionary
(1.1) kaczan
(2.1) głupek
(2.2) więz. buc, hołota, klient, pacan, pacjent, pajac
(3.1) głębia, głębina
Wiktionary
mały głąb; głąbik
SJP.pl
1. podobny do głąba;
2. mający duży głąb
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. kulin. taki, który ma duży głąb
(1.2) przypominający głąb
Wiktionary
rzecz. głąb mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Coregonus lavaretus|L.|ref=tak., gatunek ryby z rodziny łososiowatych
Wiktionary
(1.1) sieja pospolita, brzona, sieja
Wiktionary
podrodzina ryb łososiowatych; siejowate
SJP.pl
o potrawach: tracić właściwy smak, właściwą spoistość; twardnieć; dębieć
SJP.pl
1. głąbigroszek szkarłatny - śródziemnomorska roślina z rodziny bobowatych, o niewielkich, intensywnie szkarłatnych kwiatach, uprawiana do celów ozdobnych;
2. łust głąbigroszek - roślina pnąca z rodziny bobowatych, uprawiana w Indiach dla jadalnych strąków i nasion
SJP.pl
mały głąb, gruba łodyga np. kapusty; głąbek
SJP.pl
Głąbik (ang. "scape" łac." scapus") – pozbawiona liści łodyga wyrastająca z kłącza lub szyjki korzeniowej. Na głąbiku często wyrastają kwiaty lub kwiatostany. Głąbiki posiadają np. różne gatunki pierwiosnków, rosiczek, konwalia majowa.
Morfologia głąbików, ich barwa, wysokość, pokrycie włoskami mają znaczenie przy oznaczaniu niektórych gatunków roślin.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. podobny do głąba;
2. przenośnie: głupi, tępy
SJP.pl
skrót od: głęboki, głębokość; gł.
SJP.pl
1. głębokie miejsce w zbiorniku wodnym
2. duża odległość od powierzchni czegoś do dna, od brzegu, początku do końca czegoś; miejsce znacznie oddalone od brzegu, początku czegoś
3. niepowierzchowny stosunek do czegoś; bogactwo treści, myśli
4. duże zaawansowanie jakiegoś procesu, zjawiska
5. duża intensywność koloru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odległość od powierzchni do dna
(1.2) miejsce o dużej głębokości
(1.3) przen. wielość kontekstów, w których można rozpatrywać dane dzieło kultury
(1.4) przepaść, otchłań, czeluść, głębina
Wiktionary
Głębia (także głębokość) – w oceanografii przestarzały termin ograniczający się do głębokości poniżej 6000 m.
Wikipedia
(1.1) Głębia basenu przeraziła ją i uniemożliwiła jej wejście do wody.
(1.3) Nie widzę w tym filmie głębi, którą zapowiadał recenzent.
Wiktionary
IPA: ˈɡwɛ̃mbʲja, AS: gu̯ẽmbʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. zgłębiec mzw., głębokość ż., głębina ż.
przym. głęboki
przysł. głęboko
Wiktionary
(1.1) głębokość
(1.2) głębina
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: głęboko
SJP.pl
głębokie miejsce w zbiorniku wodnym; głębia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szczególnie głęboka cześć zbiornika wodnego
(1.2) przen. książk. miejsce znacznie oddalone od początku lub brzegu czegoś
Wiktionary
(1.1) Pływające w głębinach świetliki czasami nazywane są świecącymi sardelami.
(1.2) Nie wyjaśnia wątpliwości swym spokojnym, logicznym, trafiającym do głębin duszy głosem.
(1.2) Gdzieś z głębin lasu dochodził do niej stłumiony warkot silników.
Wiktionary
rzecz. głębia ż., głębokość ż.
przym. głębinowy
Wiktionary
(1.1) głębia, głąb, głębokość, toń, topiel, topielisko
Wiktionary
przyrząd do pomiaru głębokości zanurzenia ciała w cieczy; głębokościomierz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany ze znaczną głębokością
Wiktionary
rzecz. głębokość ż., głębina ż.
Wiktionary
przymiotnik od: głębia
SJP.pl
drążyć wyrobiska pionowe w głąb ziemi
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie borszczowskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. głęboczecki
Wiktionary
forma ukształtowania powierzchni terenu przypominająca wąwóz, wytworzona wzdłuż polnej drogi wskutek działalności kół wozów i kopyt zwierzęcych, niszczącej roślinność; holweg
SJP.pl
głębokie miejsce w zbiorniku wodnym; głębia, głębina, głąb
SJP.pl
Głęboczyzna – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Suchowola.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Suchowoli.
Wikipedia
1. ciągnący się daleko w dół;
2. mający określoną odległość od powierzchni do dna;
3. mający dużą rozciągłość w przestrzeni lub czasie;
4. przenośnie:
a) wnikliwy, dociekliwy;
b) o uczuciach: prawdziwy, szczery;
c) o zjawiskach, procesach: zasadniczy, gruntowny;
d) o kolorach: intensywny, nasycony;
e) o głosie: donośny, dźwięczny;
f) o dużym stopniu nasilenia; zupełny, całkowity;
g) o porze dnia, roku: późny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu
(1.2) przen. taki, który nie ma banalnego, powierzchownego znaczenia; jest dociekliwy, zawierający istotę omawianego problemu
(1.3) mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Tutaj rzeka jest bardzo głęboka i nie możemy przejść jej w bród.
(1.2) Twoja głęboka myśl pogrążyła mnie w głębokiej zadumie.
(1.3) Adam powoli wychodzi z głębokiej depresji.
(1.3) Wtedy to Pan sprawił, że mężczyzna pogrążył się w głębokim śnie, i gdy spał wyjął jedno z jego żeber, a miejsce to zapełnił ciałem.
Wiktionary
IPA: ɡwɛ̃mˈbɔci, AS: gu̯ẽmboḱi
Wiktionary
rzecz. zgłębiec mzw., głębokość ż., głębia ż., pogłębianie n., pogłębienie n., zgłębianie n., zgłębienie n., dogłębność ż., pogłębiarka ż.
czas. pogłębiać ndk., pogłębić dk., zgłębiać ndk., zgłębić dk.
przym. dogłębny
przysł. głęboko, dogłębnie
Wiktionary
(1.3) mocny, silny, wyraźny, intensywny
Wiktionary
1. ciągnący się daleko w dół;
2. mający określoną odległość od powierzchni do dna;
3. mający dużą rozciągłość w przestrzeni lub czasie;
4. przenośnie:
a) wnikliwy, dociekliwy;
b) o uczuciach: prawdziwy, szczery;
c) o zjawiskach, procesach: zasadniczy, gruntowny;
d) o kolorach: intensywny, nasycony;
e) o głosie: donośny, dźwięczny;
f) o dużym stopniu nasilenia; zupełny, całkowity;
g) o porze dnia, roku: późny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek
(1.1) daleko w głębi
(1.2) przen. silnie, intensywnie lub niebanalnie
Wiktionary
(1.1) Rośnij kwiecie wysoko jak pan leży głęboko.
Wiktionary
IPA: ɡwɛ̃mˈbɔkɔ, AS: gu̯ẽmboko
Wiktionary
zob. głęboki.
Wiktionary
(1.1) dogłębnie
Wiktionary
odległość od powierzchni lub brzegu czegoś w dół albo w głąb
SJP.pl
1. przyrząd do pomiaru głębokości zanurzenia ciała w cieczy; głębinomierz;
2. przyrząd do pomiaru odległości niejednorodności materiału od jego powierzchni
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
odległość od powierzchni lub brzegu czegoś w dół albo w głąb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza
(1.2) miejsce położone daleko od powierzchni
(1.3) książk. przen. zdolność wnikania w istotę rzeczy
(1.4) książk. przen. (o uczuciach, stanie psychicznym) prawdziwość, szczerość
(1.5) książk. przen. (o procesach, zjawiskach) powszechność, nieodwracalność
Wiktionary
Głębokość (także głębia) – termin określający wewnętrzną miarę wgłębną, obszar lub przestrzeń oddaloną od punktu pomiaru w kierunku dna (np. dno oceaniczne, dno naczynia); pionowa odległość od powierzchni w dół. Najgłębszym zbadanym miejscem na Ziemi jest Głębia Challengera położona w Rowie Mariańskim licząca 10 994 m p.p.m. W 2012 roku reżyser filmowy James Cameron dotarł na dno tego miejsca w pojeździe Deepsea Challenger.
Wikipedia
(1.1) Jezioro ma głębokość pięciu metrów.
(1.5) Nikt nie przewidział sukcesu Internetu i telefonii komórkowej, nikt też nie przewidział głębokości społecznych zmian, których katalizatorem stały się nowe technologie komunikacyjne.
Wiktionary
IPA: ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕt͡ɕ, AS: gu̯ẽmbokość
Wiktionary
rzecz. zgłębiec mzw., głąb m., głębia ż., głębina ż.
czas. głębić ndk., pogłębić dk., pogłębiać ndk., zgłębiać ndk.
przym. głęboki, głębinowy
przysł. głęboko
Wiktionary
(1.2) głębia
(1.3) wnikliwość, dociekliwość
(1.5) głębia
Wiktionary
narzędzie rolnicze służące do głębokiego spulchniania i przewietrzania gleby
SJP.pl
Głębosz – narzędzie lub maszyna do uprawy specjalnej o głębokości większej niż 40 cm zwanej głęboszowaniem.
Zespołem roboczym głębosza są zęby (jeden lub kilka) zakończone dłutami. Spotykane są głębosze bierne i aktywne. U głębosza aktywnego dłuta w czasie pracy wykonują ruch postępowy i oscylujący, a biernego tylko ruch postępowy. W głęboszach aktywnych poszczególne zęby są napędzane od wału odbioru mocy ciągnika.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stopień wyższy od przymiotnika: głęboki
SJP.pl
skrót od: górnołużycki; głuż.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: gżegżółka
Wiktionary
rzecz. gżegżółka ż.
Wiktionary
gwarowe określenie kukułki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. ob. gwara. ornit. nazwa systematyczna|Cuculus|ref=tak., kukułka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Patrz, gżegżółka teraz siedzi na sośnie.
Wiktionary
IPA: ɡʒɛˈɡʒuwka, AS: gžegžuu̯ka
Wiktionary
rzecz. gżegżółeczka ż.
Wiktionary
(1.1) kukułka, zazula, zozula, kukawka, grzegółka, grzeczótka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. ostatni, najmłodszy wiek pensylwanu (późnego karbonu), trwający 303,9 – 299 milionów lat temu;
Wiktionary
Gżel (ang. "Gzhelian")
Wikipedia
IPA: ɡʒɛl, AS: gžel
Wiktionary
1. jedenasta litera polskiego alfabetu;
2. symbol godziny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. jedenasta litera polskiego alfabetu;
Wiktionary
H h
H (wymowa: "ha", minuskuła: h";" często nazywana też "samo ha" dla odróżnienia od dwuznaku ch) – ósma litera alfabetu łacińskiego, jedenasta litera alfabetu polskiego. W języku polskim oznacza głoskę [] albo [], u przeważającej części użytkowników tę drugą, a w innych językach również []. Często jest też niewymawiana (m.in. w języku francuskim czy włoskim). W języku polskim ta litera nie jest wymawiana m.in. w wyrazach Ghana (wym. "Gana") czy Thor (wym. "Tor").
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
skr. H
rzecz. H n.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|H.}}
źródła.
== h (język afar.) ==
wymowa.
IPA|h.
znaczenia.
litera
(1.1) ha, minuskuła dwudziestej pierwszej (przedostatniej) litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: xa, AS: χa
Wiktionary
skr. H
rzecz. H n.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
skr. H
rzecz. H n.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|H.}}
źródła.
== h (język afar.) ==
wymowa.
IPA|h.
znaczenia.
litera
(1.1) ha, minuskuła dwudziestej pierwszej (przedostatniej) litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: H
Wiktionary
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali durowej, rozpoczynająca się od dźwięku "h"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku h (w zapisie nutowym z pięcioma krzyżykami)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord durowy oparty na tonice tonacji H-dur (1.1)
Wiktionary
H-dur – gama muzyczna oparta na skali durowej, której toniką jest dźwięk h. Gama H-dur zawiera dźwięki: h, cis, dis, e, fis, gis, ais. Tonacja H-dur zawiera pięć krzyżyków.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma kształt litery H
Wiktionary
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali molowej, rozpoczynająca się od dźwięku "h"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku h (w zapisie nutowym z dwoma krzyżykami)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord molowy oparty na tonice tonacji h-moll (1.1)
Wiktionary
h-moll – tonacja muzyczna oparta na skali molowej, której toniką jest dźwięk h. Gama h-moll w odmianie naturalnej zawiera dźwięki: h, cis, d, e, fis, g, a. Równoległą gamą durową jest D-dur, jednoimienną durową – H-dur.
Wikipedia
skrót
(1.1) = herb
Wiktionary
(1.1) Andrzej Bobola przyszedł na świat w rodzinie szlacheckiej h. Leliwa 30 listopada 1591 roku w Strachocinie k. Sanoka.
Wiktionary
rzecz. herb mrz.
Wiktionary
skrót od: hoc anno - w tym roku
SJP.pl
skrót od: honoris causa
SJP.pl
skrót
(1.1) = honoris causa
Wiktionary
skrót od: hoc est - to jest, to znaczy, czyli
SJP.pl
skrót od: hic sepultus est (z łaciny: tu leży pochowany)
SJP.pl
skrót od: hoc tempore - w tym czasie, podówczas
SJP.pl
symbol
(1.1) … określający znormalizowaną wielkość modelu kolejowego;
Wiktionary
Skala H0 – nazwa stosowanej w modelarstwie kolejowym skali 1:87 i rozstawie szyn 16,5 milimetra.
Wikipedia
(1.1) Modele H0 mają skalę 1:87, a szerokość toru 16,5 mm.
Wiktionary
1. wyraz, zwykle powtarzany, oznaczający śmiech, zwłaszcza głośny i spontaniczny; cha;
2. okrzyk wyrażający różne nastroje, zarówno przyjemne, jak i przykre (np. Ha, udało się! Ha, co tam, następnym razem się uda.); he;
3. nazwa litery H
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) wyraz o funkcji ekspresywnej, podkreślającej wyrażane uczucia
(1.2) powtórzony kilkakrotnie oznacza śmiech
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) nazwa litery H / h
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ha! Wiedziałem, że tak będzie!
(1.2) Ha ha ha, ale śmieszne.
Wiktionary
IPA: xa, AS: χa
Wiktionary
(1.2) cha; w komunikacji internetowej LOL, ROTFL
Wiktionary
[czytaj: hokon] obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Finlandii, w regionie Ostrobotnia Północna;
Wiktionary
Haapajärvi – miasto i gmina zlokalizowana w prowincji Oulu.
Populacja gminy wynosi 8 083. Gmina ta zajmuje 789,71 km², z czego 8,18 km² zajmuje woda. Gęstość zaludnienia tej gminy wynosi 10,2 mieszkańca na km².
Z miasta tego pochodzi Mika Myllylä, fiński biegacz narciarski, 6-krotny medalista olimpijski oraz 4-krotny mistrz świata.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Finlandii, w regionie Ostrobotnia Północna;
Wiktionary
Haapavesi – gmina w Finlandii, położona w zachodniej części kraju, należąca do regionu Ostrobotnia Północna i podregionu Haapavesi-Siikalatva.
Wikipedia
[czytaj: harlem] miasto w Holandii
SJP.pl
Haarlem (IPA: []) – miasto w płn.-zach. Holandii na zachód od Amsterdamu, położone nad rzeką Spaarne. Jego historia sięga ponad 750 lat. Dawna stolica hrabstwa Holandii; stolica prowincji Noord-Holland ("Holandia Północna").
Liczba mieszkańców - ok. 154 tys. (2012).
Wikipedia
→ Haarlem [czytaj: harlemski]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Haarlemem, dotyczący Haarlemu, pochodzący z Haarlemu
Wiktionary
rzecz. Haarlem mrz.
Wiktionary
skrót od: habilitowany; habil.
SJP.pl
skrót
(1.1) = habilitowany
Wiktionary
(1.1) Referat wygłosi prof. dr hab. inż. Jan Kowalski.
Wiktionary
IPA: ˌxabʲilʲitɔˈvãnɨ, AS: χabʹilʹitovãny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jeden z proroków Starego Testamentu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m., jedno z imion biblijnych;
(1.2) bibl. postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Niewiele wiadomo o Habakuku ponad to, co można wywnioskować z księgi jego autorstwa.
Wiktionary
przym. Habakukowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Habakuka
Wiktionary
rzecz. Habakuk mos.
Wiktionary
1. ludowy taniec kubański zbliżony do tanga, o synkopowanym rytmie, powstały w połowie XIX wieku
2. muzyka do tego tańca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) choreogr. taniec kubański spopularyzowany w XIX wieku
(1.2) muz. muzyka do habanery (1.1) lub w jej rytmie
Wiktionary
Ha
Wikipedia
IPA: ˌxabãˈnɛra, AS: χabãnera
Wiktionary
regionalnie: duża porcja mięsa, mięso; chabas
SJP.pl
Habas – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Landy.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 1310 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 70 osób/km² (wśród 2290 gmin Akwitanii Habas plasuje się na 332. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 586.).
Wikipedia
w Japonii: frakcja, klika (zwłaszcza wewnątrz partii politycznej)
SJP.pl
dawniej: podziękowanie, zwolnienie (z czegoś)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. podzięka
Wiktionary
IPA: ˈxabdãŋk, AS: χabdãŋk
Wiktionary
czas. abdankować
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) stpol. zob. abdankować.
Wiktionary
niewielki majątek
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: habit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od habit
Wiktionary
rzecz. habit m.
przym. habitowy
Wiktionary
skrót od: habilitowany; hab.
SJP.pl
postępowanie mające na celu uzyskanie stopnia naukowego doktora habilitowanego; także praca naukowa napisana dla uzyskania tego stopnia lub jej obrona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. urz. procedura pozwalająca na uzyskanie stopnia naukowego wyższego niż stopień doktora; po jego zdobyciu można się ubiegać o tytuł profesora;
(1.2) pot. stopień naukowy uzyskany w procedurze habilitacji (1.1)
(1.3) pot. rozprawa naukowa wymagana podczas procedury habilitacji (1.1), rozprawa habilitacyjna
(1.4) daw. publiczne wygłoszenie wykładu habilitacyjnego i obrona własnej rozprawy naukowej
Wiktionary
Habilitacja (z habilis – zdatny, zręczny) – posiadające różny zakres, w zależności od sytuacji prawnej w danym kraju, uprawnienie do:
Wikipedia
rzecz. habilitant mos., habilitantka ż.
czas. habilitować ndk., habilitować się ndk.
przym. habilitacyjny, habilitowany
Wiktionary
dotyczący habilitacji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z habilitacją, dotyczący habilitacji
Wiktionary
rzecz. habilitacja ż., habilitant mos., habilitantka ż.
czas. habilitować ndk., habilitować się ndk.
przym. habilitowany
Wiktionary
mężczyzna przygotowujący rozprawę habilitacyjną
SJP.pl
kobieta przygotowująca rozprawę habilitacyjną
SJP.pl
taki, który uzyskał habilitację, posiada stopień naukowy doktora habilitowanego
SJP.pl
1. przeprowadzić, przeprowadzać czyjąś habilitację;
2. habilitować się - uzyskać, uzyskiwać stopień doktora habilitowanego
SJP.pl
ubiór zakonny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ubiór zakonny;
(1.2) hist. długi, bogato szamerowany kaftan męski, noszony we Francji w XVIII wieku
(1.3) środ. przestępcze odzież więzienna
Wiktionary
Habit – w większości Kościołów chrześcijańskich: charakterystyczny strój członków zakonów i zgromadzeń zakonnych. W zależności od zakonu składa się z sukni, płaszcza, szkaplerza oraz pasa lub sznura (cingulum). Siostry zakonne najczęściej zakładają na głowę welon.
Wikipedia
(1.1) Poranione jej plecy, z obu stron rozpostarte ramiona i owijające nogi zwoje czarnego habitu nadawały jej postać żałobnego i skrwawionego krzyża.
Wiktionary
IPA: ˈxabʲit, AS: χabʹit
Wiktionary
przym. habitowy, bezhabitowy
rzecz. habicik mrz.
Wiktionary
część biotopu, środowisko, w którym organizmy danego gatunku znajdują najdogodniejsze warunki życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. środowisko, w którym zamieszkują określone rośliny lub zwierzęta
Wiktionary
Habitat (łac. "habitat" – mieszka), obrazowo określany jako adres ekologiczny – kompleks specyficznych warunków środowiska życia określonych populacji organizmów:
Wikipedia
(1.1) Chociaż gatunek ten ma duże zdolności adaptacyjne do zmiany habitatu, jednak uważa się, że trend liczebności populacji jest spadkowy.
Wiktionary
IPA: xaˈbʲitat, AS: χabʹitat
Wiktionary
(1.1) środowisko, siedlisko
Wiktionary
o zakonie lub zgromadzeniu: mający regułę nakazującą noszenie specjalnego stroju zakonnego - habitu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. noszący habit
Wiktionary
(1.1) Patriarcha założył żeńskie zgromadzenie habitowe w przededniu wybuchu drugiej wojny światowej.
Wiktionary
rzecz. habit mrz., habicik mrz.
przym. bezhabitowy
Wiktionary
stopniowy zanik reakcji organizmu na bodziec przy wielokrotnym jego powtarzaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. stopniowe zanikanie reakcji na powtarzający się lub trwający bodziec;
Wiktionary
Ha
Wikipedia
IPA: ˌxabʲituˈwat͡sʲja, AS: χabʹituu̯acʹi ̯a
Wiktionary
przym. habituacyjny
rzecz. habitus mrz.
Wiktionary
(1.1) przywykanie
Wiktionary
1. trwale zdolny
2. odnoszący się do zwyczaju
SJP.pl
oduczać organizm reakcji na bodziec poprzez jego wielokrotne powtarzanie
SJP.pl
w biologii: ogół cech i właściwości osobnika składających się na jego wygląd, zachowanie, świadczących o jego rozwoju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ogół właściwości osobnika, które składają się na jego wygląd i zachowanie;
Wiktionary
Habitus – termin etyczny stworzony przez Arystotelesa i rozwijany przez myślicieli wszystkich wieków, inaczej „sprawność” (w rozumieniu filozoficznym)
Wikipedia
rzecz. habituacja ż., kohabitacja ż.
Wiktionary
członek dynastii niemieckiej panującej 1273-1780
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. członek niemieckiej dynastii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Persja, odwieczny wróg Turcji, od XV w. usiłowała zmontować wielki sojusz antyosmański z udziałem ówczesnych potęg: Rzeczypospolitej i imperium Habsburgów.
Wiktionary
rzecz. habsburskość ż., Habsburżanka ż.
przym. habsburski
przysł. habsbursko
Wiktionary
dynastia niemiecka
SJP.pl
Ha
Wikipedia
1. związany z Habsburgiem, dotyczący Habsburga (miasta);
2. związany z Habsburgiem, Habsburgami, dotyczący Habsburga, Habsburgów (członka dynastii, dynastii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Habsburgami, dotyczący dynastii Habsburgów
Wiktionary
(1.1) Monarchia habsburska wypowiada wojnę Serbii.
Wiktionary
rzecz. Habsburg mos./mrz., Habsburżanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co habsburskie; habsburski charakter czegoś
Wiktionary
rzecz. Habsburg mos./ż.
przym. habsburski
przysł. habsbursko
Wiktionary
córka Habsburga (członka dynastii niemieckiej panującej w latach 1273-1780)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. przedstawicielka dynastii Habsburgów
Wiktionary
(1.1) Imię otrzymała po siostrze matki, Annie Habsburżance.
Wiktionary
rzecz. Habsburg mos./ż., habsburskość ż.
przym. habsburski
przysł. habsbursko
Wiktionary
jadowity wąż z rodziny żmijowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. burza piaskowa związana z prądem zstępującym frontu burzowego;
Wiktionary
Habub, haboob – burza piaskowa związana najczęściej z prądem zstępującym w burzach atmosferycznych. Występuje na obszarach pustyń, m.in. na Półwyspie Arabskim i środkowych stanach USA, np. w Arizonie i Kolorado.
Wikipedia
[czytaj: habuszu] wysokoprocentowy japoński napój alkoholowy na bazie awamori
SJP.pl
hak, najczęściej stalowy, wkręcany na końcach podkowy w celu uniknięcia poślizgnięcia się przez konia; ocel
SJP.pl
Hacel (też: "ocel") – śruba o łbie zazwyczaj w formie stożka, graniastosłupa lub ostrosłupa, zwykle stalowa, wkręcana w zakończenia ramion podków, aby zapobiec ślizganiu się konia na miękkiej ziemi czy lodzie. Dawniej, hacele były integralnymi elementami podków koni roboczych, odgiętymi z ramion; obecnie takie podkowy stosuje się rzadziej, ze względu na ich szkodliwe działanie na kopyta i kończyny – występuje brak amortyzacji wstrząsów przez strzałkę kopyta na twardym podłożu.
Wikipedia
duchowny karaimski; chacham
SJP.pl
[czytaj: aszET] Groupe Livre Hachette, jeden z największych koncernów wydawniczych na świecie
SJP.pl
Hachette (wymowa: []) – francuska grupa mediowa, której najbardziej znaną częścią jest wydawnictwo Hachette Livre. W skład grupy wchodzą także: Hachette Filipacchi Médias (wydaje czasopisma) oraz Hachette Distribution Services (zajmuje się dystrybucją). Stanowi część holdingu Lagardère. Częścią międzynarodowej grupy wydawniczej Hachette, skupiającej wydawnictwa z Francji, Hiszpanii, Włoch, Wielkiej Brytanii, Japonii, Ameryki Północnej i Południowej, jest wydawnictwo Hachette Polska sp. z o.o.
Wikipedia
[czytaj: haciman] w mitologii japońskiej: bóg wojny i boski opiekun Japonii
SJP.pl
Hachiman (jap. 八幡神 Hachiman-shin, Yawata no kami; bóg ośmiu chorągwi) – w mitologii japońskiej bóg wojny (opiekuńczy bóg wojowników) i łucznictwa i boski opiekun Japonii oraz narodu japońskiego. Łączony jest również z rolnictwem, płodnością oraz rybołówstwem. Uważany za patrona rodu Minamoto.
Wikipedia
1. gospodarstwo rolne w Hiszpanii i w krajach Ameryki Łacińskiej
2. główny budynek w takim gospodarstwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. duże gospodarstwo rolne w Hiszpanii lub skolonizowanych niegdyś przez nią krajach Ameryki Łacińskiej;
Wiktionary
Hacjenda – duże gospodarstwo rolno-hodowlane (plantacja) lub posiadłość wiejska w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej; także same zabudowania (zarówno mieszkalne, jak i gospodarcze) w tym gospodarstwie lub posiadłości.
Monografię meksykańskich hacjend wydał amerykański prozaik, poeta, malarz i fotografik Paul Alexander Bartlett.
Wikipedia
rzecz. hacjender mos.
Wiktionary
właściciel lub dzierżawca gospodarstwa rolnego w Hiszpanii
SJP.pl
[czytaj: hakaton] środowiskowo: spotkanie, na którym grupa ludzi programuje przez dłuższy czas; hakaton
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. wydarzenie (zwykle rodzaj konkursu), podczas którego programiści stają przed zadaniem rozwiązania określonego problemu, zwykle związanego z zaprojektowaniem i zaprogramowaniem aplikacji na dany temat;
Wiktionary
Ha
Wikipedia
[czytaj: haker] osoba włamująca się do sieci komputerowych; haker
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) inform. włamywacz komputerowy
Wiktionary
(1.1) cracker
Wiktionary
[czytaj: hakerspejs] środowiskowo: miejsce spotkań ludzi o wspólnych zainteresowaniach, najczęściej informatycznych
SJP.pl
Hackerspace ("hackspace", "hacklab", "makerspace", "creative space" – "kreatywna przestrzeń") – zarządzana przez społeczność przestrzeń fizyczna, w której spotykają się i współpracują osoby mające wspólne pasje, zwykle związane z informatyką i nowymi technologiami.
Wikipedia
[czytaj: hakerstwo] bezprawne uzyskiwanie dostępu do sieci i systemów komputerowych różnych instytucji, w celu zakłócenia ich działania lub popełnienia oszustwa; hakerstwo
SJP.pl
[czytaj: haket] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: haking] szukanie i wykorzystywanie słabości w zabezpieczeniach systemów informatycznych, programów komputerowych, sieci komputerowych; włamywanie się do zabezpieczonych zasobów; haking
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: hakni lub haknej] rasa koni angielskich, wykorzystywana jako wytworne konie powozowe
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: hakować] szukać i wykorzystywać słabości w zabezpieczeniach systemów informatycznych, programów komputerowych, sieci komputerowych; hakować
SJP.pl
Hacks – amerykański serial komediodramatyczny, którego twórcami są Lucia Aniello, Paul W. Downs i Jen Statsky.
Wikipedia
dawniej: haczyk
SJP.pl
Haczek (karon, odwrócony cyrkumfleks, odwrócony daszek) – symbol diakrytyczny używany do spółgłosek i samogłosek. Jest skierowany w tę samą stronę, co brewis, ale ma kształt akcentu przeciągłego (cyrkumfleks).
Wikipedia
dawniej: haczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Poznań. motyka
Wiktionary
(1.1) Daj no mi haczkę, bo tu pełno chwastów.
Wiktionary
rzecz. hakowy mos., hak m., haczek m., haczyk m., hakownica ż., hakanie n., hakowanie n.
czas. hakać ndk., hakować ndk.
przym. haczykowaty, hakowaty, hakowy
przysł. haczykowato, hakowato
Wiktionary
(1.1) motyka, motyczka
Wiktionary
mieszkaniec Haczowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Haczowa
Wiktionary
rzecz. Haczów m.
:: fż. haczowianka ż.
przym. haczowski
Wiktionary
mieszkanka Haczowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Haczowa
Wiktionary
rzecz. Haczów m.
:: fm. haczowianin m.
przym. haczowski
Wiktionary
przymiotnik od: Haczów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Haczowa
Wiktionary
rzecz. Haczów m., haczowianin m., haczowianka ż.
Wiktionary
1. mały hak;
2. regionalnie: pogrzebacz;
3. potocznie: szczegół, pytanie trudne do wyjaśnienia; podstęp
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: hak
(1.2) mały hak do łowienia ryb na wędkę
(1.3) trudny do zauważenia podstęp lub problem
(1.4) znak ✓
(1.5) gw-pl|Poznań, Warszawa. pogrzebacz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Odpina swój fartuch kucharski i wiesza go na haczyk.
(1.2) Nakładać robaka na haczyk nauczył mnie mój dziadek.
Wiktionary
IPA: ˈxat͡ʃɨk, AS: χačyk
Wiktionary
rzecz. hak m., haczka ż., haczek m.
czas. hakować
przym. hakowaty, haczykowaty
przysł. hakowato, haczykowato
Wiktionary
(1.2) haczyk wędkarski
(1.3) kruczek
Wiktionary
haczykodziobek czarniawy - gatunek z rodziny tanagrowatych
SJP.pl
przysłówek
(1.1) przypominając kształtem haczyk
Wiktionary
(1.1) Papużki mają haczykowato zakończone dzioby.
Wiktionary
rzecz. haczyk mrz., haczka ż.
przym. haczykowaty
przysł. hakowato
Wiktionary
podobny do haczyka, zakrzywiony jak haczyk
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kształt haczyka
Wiktionary
(1.1) Gryfy mają haczykowate dzioby.
Wiktionary
rzecz. hak mrz., haczyk m., haczka ż.
czas. hakować ndk.
przym. hakowaty
przysł. hakowato, haczykowato
Wiktionary
haczykowiec błyszczący - gatunek mchu z rodziny krzywoszyjowatych
SJP.pl
zaczepiać czymś ostrym, zagiętym; zahaczać
SJP.pl
wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie brzozowskim
SJP.pl
Zobacz też: Haczów w innych znaczeniach tej nazwy.
Haczów – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie brzozowskim, w gminie Haczów. Siedziba gminy Haczów. Ma status sołectwa.
Według podziału administracyjnego w latach 1975–1998 Haczów był położony w województwie krośnieńskim.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
najgłębsza strefa występująca w oceanach, zaczynająca się na głębokości poniżej 6000 m pod abisalem, w rowach oceanicznych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) astr. druga co do jasności gwiazda w gwiazdozbiorze Centaura;
(1.2) geogr. wieś w Etiopii, w regionie administracyjnym Afar;
(1.3) geogr. wieś w USA, w stanie Nebraska
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) beta Centauri, β Cen, Agena
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
jednostka stratygraficzna w randze eonu, poprzedzająca archaik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. nieformalny eon będący okresem od powstania Ziemi do czasu uformowania się skorupy ziemskiej;
Wiktionary
Hadeik (od Hades) – jednostka stratygraficzna w randze eonu, odpowiadająca okresowi w dziejach Ziemi, przed i w trakcie formowania się skorupy ziemskiej. Poprzedza archaik. Hadeik trwał około 0,6 mld lat – od 4,567 do 4,0 mld lat temu.
Wikipedia
(1.1) W hadeiku na naszej planetaanecie było pełno lawy.
Wiktionary
przym. hadeiczny
Wiktionary
(1.1) eon hadeiczny
Wiktionary
gatunek motyla nocnego z rodziny nocnicówek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. szmaciarz, oberwaniec
Wiktionary
potocznie: piekło, świat pozagrobowy; styks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. bóg zmarłych i świata pozagrobowego, utożsamiany z rzymskim Plutonem;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) mitgr. książk. podziemny świat zmarłych, świat pozagrobowy
Wiktionary
Hades (także Pluton; gr. Ἅιδης/ᾍδης "Háidēs", Ἀίδης "Áidēs", Ἀΐδης "Aḯdēs" ‘niewidzialny’; łac. "Pluto") – w mitologii greckiej bóg podziemnego świata zmarłych, który następnie również określano tym mianem.
Nazywany również Plutonem (gr. Πλούτων "Ploútōn", od πλοῦτος "ploûtos" – „bogactwo” – w nawiązaniu do niezmierzonych bogactw świata podziemnego), pod tym imieniem występował w mitologii rzymskiej. Nazywano go także Agesandros (Ἀγήσανδρος "Agḗsandros" – „prowadzący ludzi”).
Wikipedia
(1.1) Hades, tajemniczy bóg, rzadko pojawiał się na ziemi.
(1.1) Atrybutami Hadesa były: widły lub berło, klucze, pies Cerber, bukszpan, cyprys, rozmaryn i mięta.
(2.1) Hades otaczały liczne rzeki, z których najsławniejszą był Styks.
(2.1) Do Hadesu prowadziło z ziemi kilka wejść, na ogół były to pieczary lub rozpadliny skalne.
(2.1) W Hadesie duchy zmarłych wiodły smętny i mdły żywot.
Wiktionary
IPA: ˈxadɛs, AS: χades
Wiktionary
przym. Hadesowy
Wiktionary
(1.1) Pluton, Dis, Dis Pater
(2.1) Podziemie, Kraina Umarłych, zaświaty
Wiktionary
Hadfield – miasto w Anglii, w hrabstwie Derbyshire, w dystrykcie High Peak. Leży 69 km na północny zachód od miasta Derby i 251 km na północny zachód od Londynu.
Wikipedia
krótkie opowiadanie relacjonujące słowa i czyny Mahometa; hadith
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. w islamie: krótki przekaz o słowach i czynach Mahometa lub jego towarzyszy;
Wiktionary
Ha
Wikipedia
krótkie opowiadanie relacjonujące słowa i czyny Mahometa; hadis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) reg-pl|Kresy południowe. ekspr. złośliwiec
(1.2) gw-pl|Drohobycz. pogard. …o chłopie pańszczyźnianym
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) gw-pl|Drohobycz. reg-pl|Kresy południowe. gadzina
Wiktionary
(1-2) war. hadiuha, hadiuk, hadiuka, hadziuka
Wiktionary
1. regionalnie: obrzydliwy, ohydny;
2. w połączeniu: słuchać hadko - wstyd słuchać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hadli Szklarskich
Wiktionary
rzecz.
:: fż. hadlanka ż.
przym. hadlański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hadli Szklarskich
Wiktionary
rzecz.
:: fm. hadlanin m.
przym. hadlański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hadli Szklarskich
Wiktionary
rzecz. hadlanin m., hadlanka ż.
Wiktionary
chadera; dawniej:
1. stara, podarta odzież; łachman, szmata, ścierka;
2. kobieta złych obyczajów, stara panna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. ścierka, szmata
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. stare ubranie
(1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pogard. latawica
Wiktionary
Hadra (niem. "Hadra") – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, w gminie Herby, nad Liswartą.
W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Hadra, po jej zniesieniu w gromadzie Lisów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
(1.2) Cióng tu stela, bo ci kopnym do hader!
Wiktionary
(1.3) gónka
Wiktionary
cesarz rzymski, 76-138
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hadrian, Publiusz Eliusz Hadrian ("Publius Aelius Hadrianus"; ur. 24 stycznia 76 w Itálice, zm. 10 lipca 138 w Bajach) – cesarz rzymski od 11 sierpnia 117 do swojej śmierci. Pośmiertnie zaliczony w poczet bogów.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Hadrian i jestem kapucynem z Grodna.
Wiktionary
IPA: ˈxadrʲjãn, AS: χadrʹi ̯ãn
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Hadriana, Hadrianna – żeński odpowiednik imienia Hadrian.
Hadriana imieniny obchodzi 8 lipca i 26 sierpnia.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hadriany lub z nią związany
SJP.pl
Hadrian z małżonką; Hadrianowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hadriana lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Hadrianów – przysiółek wsi Baszków w Polsce położony w województwie wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim, w gminie Zduny.
W latach 1975–1998 przysiółek należał administracyjnie do województwa kaliskiego.
Wikipedia
cząstka elementarna złożona z kwarków, biorąca udział we wszystkich rodzajach oddziaływań, zwłaszcza w oddziaływaniach silnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. silnie oddziałująca cząstka złożona z kwarków;
Wiktionary
(1.1) Przykładem hadronu jest proton i neutron.
Wiktionary
IPA: ˈxadrɔ̃n, AS: χadrõn
Wiktionary
przym. hadronowy
Wiktionary
→ hadron
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do hadronów
(1.2) charakterystyczny dla hadronów
Wiktionary
(1.2) Zaobserwowano niezwykłe zgrupowanie materii hadronowej.
Wiktionary
rzecz. hadron m.
Wiktionary
duży dwunożny dinozaur kaczodzioby żyjący w erze mezozoicznej
SJP.pl
Hadrozaur ("Hadrosaurus") – rodzaj ornitopoda z rodziny Hadrosauridae, który występował w Ameryce Północnej w późnej kredzie ok. 80 mln lat temu. Nazwa tego dinozaura pochodzi z greckich słów "hadros" – „ciężki” i "sauros" – „jaszczur”. Hadrozaur był pierwszym dinozaurem, którego szczątki odkryto w Ameryce Północnej, a od 1991 r. stał się oficjalnym dinozaurem stanu New Jersey.
Wikipedia
przedstawiciel nadrodziny dinozaurów z infrarzędu ornitopodów
SJP.pl
nadrodzina dinozaurów z infrarzędu ornitopodów
SJP.pl
Hadrozauroidy (Hadrosauroidea) – nadrodzina dinozaurów z grupy ornitopodów (Ornithopoda).
Do nadrodziny tej zalicza się zarówno rodzinę hadrozaurów (Hadrosauridae), jak również formy bardziej bazalne, będące prawdopodobnie ogniwem pośrednim w ewolucji dinozaurów z grupy iguanodontów (Iguanodontia) w kierunku właściwych hadrozaurów.
Wikipedia
rodzina dinozaurów kaczodziobych z grupy hadrozauroidów
SJP.pl
Ha
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bot. gorczyca polna
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hadynowa
Wiktionary
rzecz. Hadynów m.
:: fż. hadynowianka ż.
przym. hadynowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hadynowa
Wiktionary
rzecz. Hadynów m.
:: fm. hadynowianin m.
przym. hadynowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hadynowa
Wiktionary
rzecz. Hadynów m., hadynowianin m., hadynowianka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hadynów – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie łosickim, w gminie Olszanka. Leży nad rzeką Toczną.
Początki miejscowości sięgają średniowiecza, a dokładnie okresu kolonizacji tych ziem przez szlachtę mazowiecką na przełomie XIV i XV wieku. W 1410 roku właścicielami wsi byli Piotr i Bogusław z Szawłów, którzy ufundowali w niej kościół.
Wikipedia
przymiotnik od: Hadziacz
SJP.pl
miasto na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto na Ukrainie, w obwodzie połtawskim, nad rzeką Psioł;
Wiktionary
Hadziacz ( Гадяч, Hadiacz) – miasto na Ukrainie, w obwodzie połtawskim, w rejonie mirhorodzkim, siedziba hromady nad rzeką Psioł.
W mieście rozwinął się przemysł materiałów budowlanych, spożywczy oraz paszowy.
Wikipedia
przym. hadziacki
Wiktionary
pielgrzymka do Mekki obowiązująca wyznawców islamu (przynajmniej raz w życiu); hadżdż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. muzułmańska pielgrzymka do świątyni Al-Kaba w Mekce
Wiktionary
rzecz. hadżdż m., hadżi m., hadża ż., hadżar m.
Wiktionary
(1.1) hadżdż
Wiktionary
święty kamień muzułmanów
SJP.pl
Hadżar, Al-Hadżar al-Aswad (arab. الحجر الأسود, "Al-Ḥajar al-Aswad", tłum. czarny kamień) – kamień wbudowany w południowo-wschodni narożnik świątyni Al-Kaba w Mekce, największa świętość muzułmanów i cel pielgrzymek (tzw. "hadżdżu") wyznawców islamu.
Wikipedia
pielgrzymka do Mekki obowiązująca wyznawców islamu (przynajmniej raz w życiu); hadż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. muzułmańska pielgrzymka do świątyni Al-Kaba w Mekce;
Wiktionary
Ha
Wikipedia
(1.1) Hadżdż jest centralnym aktem kultowym islamu.
Wiktionary
rzecz. hadż m., hadżi m., hadża ż., hadżar m.
Wiktionary
(1.1) hadż
Wiktionary
tytuł honorowy przysługujący muzułmaninowi, który odbył pielgrzymkę do Mekki
SJP.pl
1. awarski przywódca oporu górali w Dagestanie i Czeczenii w latach 1811-1864;
2. nowela Lwa Tołstoja
SJP.pl
Ha
Wikipedia
potocznie: pracownik działu HR, zajmujący się zarządzaniem zasobami ludzkimi; HR-owiec
SJP.pl
dawniej o zatoce morskiej zawartej między wybrzeżem a mierzeją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. zatoka
Wiktionary
(1.1) Cóż dziwnego, skoro wody, bagniska i hafy stanowią 20% powierzchni Prus Wschodnich (…)
Wiktionary
IPA: xaf, AS: χaf
Wiktionary
1. kobieta trudniąca się wykonywaniem haftów;
2. maszyna służąca do haftowania ozdobnych wzorów na gotowych tkaninach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się hafciarstwem
(1.2) techn. maszyna do haftowania
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. hafciarstwo n., hafciarz mos., hafcik mrz., haft mrz., haftka ż., hafciarnia ż., haftowanie n.
czas. haftnąć dk., haftować ndk., wyhaftować dk., zhaftować dk.
przym. hafciarski
Wiktionary
pracownia hafciarska, w której wytwarza się hafty na różnorodnych materiałach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pracownia hafciarska
Wiktionary
IPA: xafʲˈt͡ɕarʲɲa, AS: χafʹćarʹńa
Wiktionary
rzecz. haft, hafciarstwo, hafciarka, hafciarz, haftowanie, haftka
:: zdrobn. hafcik
czas. haftować ndk., wyhaftować dk.
przym. hafciarski
Wiktionary
dotyczący haftu, hafciarek lub hafciarzy (np. ścieg hafciarski, zakład hafciarski)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z haftem
Wiktionary
rzecz. hafciarnia ż., hafciarka ż., hafciarstwo n., haft mrz., haftowanie n.
czas. haftować ndk.
Wiktionary
1. rzemiosło artystyczne lub maszynowe dotyczące wykonywania haftów na różnorodnych materiałach;
2. zawód hafciarza lub hafciarki
SJP.pl
Hafciarstwo – dziedzina włókiennictwa, obejmująca ręczne i maszynowe wytwarzanie haftów.
Istnienie haftów w czasach starożytnych zostało potwierdzone dla niektórych państw bliskowschodnich i afrykańskich, w tym Asyrii, Babilonii i Persji oraz Egiptu. Na obszarze Europy techniki hafciarskie stosowane były przez Greków co najmniej od V stulecia p.n.e., w krajach azjatyckich zostały zaś udokumentowane dla V i IV wieku p.n.e.
Wikipedia
mężczyzna trudniący się wykonywaniem haftów
SJP.pl
zdrobnienie od: haft
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od haft
Wiktionary
rzecz. haft m., hafciarka ż., hafciarnia ż., haftowanie n.
czas. haftować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Poznań. płatki owsiane
Wiktionary
poeta perski; Hafiz
SJP.pl
Hafez, Hafiz, Szamsuddin Mohammad Hafez Szirazi (hafiz – dosł. "znający Koran na pamięć") – klasyk poezji perskiej i tadżyckiej. Urodził się w 1319 w Szirazie. Wyznawca sufizmu, przez wiele lat był nadwornym poetą władców tego miasta. Zmarł w 1389 w rodzinnym mieście, gdzie w XX wieku wystawiono mu skromne mauzoleum.
Wikipedia
arab. w północnej Afryce: staw utworzony na pewien okres dla magazynowania wody deszczowej i utrzymania poziomu wody gruntowej
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Haffnera lub z nim związany
SJP.pl
honorowy tytuł przyznawany muzułmanom znającym Koran na pamięć; także osoba o takim tytule; hafiz
SJP.pl
honorowy tytuł przyznawany muzułmanom znającym Koran na pamięć; także osoba o takim tytule; hafis
SJP.pl
Hafiz (arab. strzegący, zachowujący) – w islamie, jedno z 99 imion nadawanych Bogu – opiekun.
W religioznawstwie oznacza także honorowy tytuł nadawany osobom, które nauczyły się "Koranu" na pamięć i strzegą go w pamięci.
Wikipedia
rasa koni pierwotnych (wysokich kuców) pochodzących z Tyrolu
SJP.pl
Haflinger – rasa konia, skonsolidowana w Tyrolu pod koniec XIX wieku.
Wikipedia
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 72, srebrzysty, rzadki w przyrodzie metal, wykorzystywany m.in. w fizyce jądrowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72
Wiktionary
Ha
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma hafn?
Wiktionary
IPA: xafn̥, AS: χafn̦
Wiktionary
przym. hafnowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Hf
Wiktionary
→ hafn
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący hafnu
Wiktionary
rzecz. hafn m.
Wiktionary
1. wzór, ornament, wyszyty szczegół;
2. wyszywanie ornamentów ręcznie lub maszynowo; haftowanie;
3. dawniej: szew chirurgiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dekoracyjny wzór wyszyty na tkaninie;
(1.2) wyszywanie haftów (1.1)
(1.3) daw. med. szew rany
(1.4) pot. wymiociny
Wiktionary
Haft (z niem. „spięcie, spojenie”) – metoda ozdabiania tkanin, skóry czy filcu, polegająca na wyszywaniu na materiale (tle) wzorów za pomocą igły oraz nici i różnych dodatków. Haftuje się ręcznie, czasem przy pomocy krosienek, od połowy XVIII wieku przy użyciu tamborka, a od 1828 również maszynowo.
Wikipedia
(1.1) (…) na kanapie rozłożono suknię z białego atłasu, ozdobioną srebrnym haftem (…)
Wiktionary
IPA: xaft, AS: χaft
Wiktionary
rzecz. hafciarstwo n., hafciarka ż., hafciarz m., hafciarnia ż., haftowanie n., wyhaftowanie n., haftka ż.
:: zdrobn. hafcik m.
czas. haftować ndk., wyhaftować dk.
przym. hafciarski, haftowy
Wiktionary
(1.2) haftowanie
Wiktionary
maszyna do haftowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|haftać.
Wiktionary
czas. haftać ndk.
Wiktionary
wybrane fragmenty ksiąg proroków Starego Testamentu recytowane w synagodze podczas nabożeństw w szabat i święta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) w judaizmie: fragment Starego Testamentu odczytywany podczas szabatu
Wiktionary
IPA: xafˈtara, AS: χaftara
Wiktionary
czasownik
(1.1) slang. wymiotować
Wiktionary
(1.1) Marek pił całą noc i potem haftał.
Wiktionary
IPA: ˈxaftat͡ɕ, AS: χaftać
Wiktionary
rzecz. haftanie n.
Wiktionary
(1.1) rzygać
Wiktionary
rodzaj zapięcia składającego się z metalowego haczyka i metalowej pętelki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj drucianej zapinki składającej się z haczyka (konika) i uszka; Gloger.
(1.2) pot. uszko haftki (1.1)
Wiktionary
Haftka – rodzaj drucianego zapięcia odzieży. Składa się zwykle z wykonanego ze spłaszczonego, wygiętego drutu haczyka (konika) i uszka z tego samego materiału. Zapięcie na haftki ma długą historię i jest nadal używane, głównie w stanikach.
Wikipedia
(1.1) Gorset zapinany jest na haftki z przodu i sznurowany z tyłu.
Wiktionary
IPA: ˈxaftka, AS: χaftka
Wiktionary
rzecz. haft m., haftowanie n., hafciarnia ż., hafciarka ż.
czas. haftować ndk.
Wiktionary
potocznie: zwymiotować; zhaftować, wyhaftować, rzygnąć
SJP.pl
ręczne lub maszynowe zdobienie tkaniny przez naszycie lub wszycie nitek ozdobnym ściegiem; haft
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|haftować.
Wiktionary
IPA: ˌxaftɔˈvãɲɛ, AS: χaftovãńe
Wiktionary
rzecz. haft, hafciarstwo, hafciarka, hafciarz, hafciarnia, haftka, zdrobn. hafcik
czas. haftować ndk., wyhaftować dk.
przym. hafciarski
Wiktionary
1. wyszywać tkaninę według określonego wzoru;
2. potocznie: wymiotować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) ręk. włók. wyszywać igłą wzór na materiale
(1.2) środ. aktorskie improwizować
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) pot. przen. grub. wymiotować
Wiktionary
(1.1) Ale i renesans Florencji czy Rzymu, albo złote, a rękami niewiernych haftowane arabeski Palerma i Monreale, to także miejsca, w których stosunkowo najłatwiej budzi się coś w rodzaju estetyczno-religijnej ekstazy.
(1.1) Siostra haftuje mi pacyfkę na koszuli.
(2.1) Podczas sztormu każdy haftuje.
Wiktionary
IPA: xafˈtɔvat͡ɕ, AS: χaftovać
Wiktionary
rzecz. haft m., hafciarstwo n., hafciarka ż., hafciarz m., hafciarnia ż., haftowanie n., wyhaftowanie n., zhaftowanie n., haftka ż., hafcik m.
czas. wyhaftować dk., zhaftować dk.
przym. hafciarski
Wiktionary
(1.1) wyszywać
(2.1) wymiotować, rzygać, puszczać pawia
Wiktionary
przylądek w Somalii
SJP.pl
stolica konstytucyjna Holandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Holandii;
Wiktionary
Haga (nid. Den Haag [], dawna nazwa oficjalna: ‘s-Gravenhage []) – miasto w zachodniej Holandii nad Morzem Północnym.
Haga jest siedzibą holenderskiego rządu, parlamentu i rodziny królewskiej. Większość ministerstw i ambasad ma tu swoje siedziby. Haga jest nazywana stolicą administracyjną Holandii, choć stolicą konstytucyjną kraju jest Amsterdam. Haga jest także stolicą prowincji Holandia Południowa ("Zuid Holland").
Wikipedia
(1.1) Pomimo że to Amsterdam jest konstytucyjną stolicą Holandii, władza urzęduje w Hadze.
Wiktionary
IPA: ˈxaɡa, AS: χaga
Wiktionary
rzecz. hażanin mos., hażanka ż.
przym. haski
Wiktionary
część literatury talmudycznej; agada
SJP.pl
Ha
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) bibl. postać biblijna, matka Izmaela;
(1.2) rzad. imię|polski|ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pierworodny Hagar miał na imię Izmael.
Wiktionary
Hagaw (Asocjacja Hagaw) – polski zespół jazzu tradycyjnego.
Wikipedia
Hagen – miasto na prawach powiatu położone w zachodniej części Niemiec, w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, w rejencji Arnsberg, w Zagłębiu Ruhry ( Ruhrgebiet). Znajduje się ok. 15 km na południe od Dortmundu. Jest dużym ośrodkiem przemysłowym.
Wikipedia
szkocka potrawa narodowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. szkocka potrawa z podrobów baranich, zaszytych w owczym żołądku
Wiktionary
Haggis ( taigeis) – specjał szkockiej kuchni narodowej, aromatyczny pudding przyrządzany z owczych podrobów (wątroby, serca i płuc), wymieszanych z cebulą, mąką owsianą, tłuszczem i przyprawami, zaszytych i duszonych w owczym żołądku, chociaż współcześnie często zamiast tego ostatniego używana jest sztuczna osłonka. Według angielskiej edycji „Larousse Gastronomique” z 2001 roku „chociaż opis nie jest od razu atrakcyjny, haggis ma doskonałą orzechową konsystencję i pyszny pikantny smak”.
Wikipedia
pisarz pisujący hagiografie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) mężczyzna zajmujący się hagiografią, żywotami świętych i legendami o nich
Wiktionary
rzecz. hagiografia ż.
przym. hagiograficzny
przysł. hagiograficznie
Wiktionary
1. dział piśmiennictwa kościelnego zawierający żywoty świętych i legendy o nich;
2. w przenośni: pochlebne i bezkrytyczne opisanie czyjegoś życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. liter. dział piśmiennictwa religijnego obejmujący przekazy, podania i legendy dotyczących życia świętego;
(1.2) przen. bezkrytyczny i bardzo pochlebny opis wydarzenia lub osoby
Wiktionary
Hagiografia (gr. ἅγιος „święty”, γράφειν „pisać”) – dział piśmiennictwa religijnego zapoczątkowany w starożytności (za czasów pierwszych chrześcijan, prawdopodobnie w Rzymie), który obejmuje żywoty świętych, legendy z nimi związane oraz opisy cudów. Jest to także nauka pomocnicza w badaniach historycznych – wiedza o pismach hagiograficznych.
Wikipedia
rzecz. hagiograf mos.
przym. hagiograficzny
przysł. hagiograficznie
Wiktionary
(1.1) hagiologia, żywotopisarstwo świętych
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób dotyczący hagiografii
Wiktionary
rzecz. hagiografia ż., hagiograf m.
przym. hagiograficzny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. typowy dla piśmiennictwa kościelnego o żywotach świętych
(1.2) przen. opisujący bardzo pozytywnie i bezkrytycznie jakąś postać
Wiktionary
rzecz. hagiograf m., hagiografia ż.
przysł. hagiograficznie
Wiktionary
(1.2) pochwalny, pochlebczy, pochlebny, służalczy
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: hagiografia
Wiktionary
teolog badający życie świętych chrześcijańskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. liter. hagiografia, zbiór przekazów opisującego żywot świętego
(1.2) rel. naukowe badania nad żywotami świętych
Wiktionary
(1.1) hagiografia
Wiktionary
pseudonim pochodzący od imienia lub nazwiska świętego
SJP.pl
Hagionim ( ἅγιος "hágios" „święty” + ὄνυμα "ónyma" „nazwa”) – pseudonim utworzony od imienia lub nazwiska świętego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. kośc. element budowli sakralnej w formie wąskiego otworu pozwalającego na oglądanie ołtarza tak, by widzieć najważniejszą część liturgii – podniesienie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. nazwa własna miejsca lub obszaru utworzona od imienia lub nazwiska świętego;
Wiktionary
Hagiotoponim (z gr. "hagios" - święty, "topos" - miejsce, okolica i "onymos" - imię) – nazwa geograficzna pochodząca od imienia, nazwiska lub nazwy świętego, najczęściej spotykana w obecnych i byłych krajach katolickich. We Francji wiele miejscowości nosi nazwę związaną ze św. Marcinem z Tours - Saint-Martin lub złożoną, np. Saint-Martin-aux-Bois.
Wikipedia
(1.1) Poza patrocinium kościoła i nazwą miejscowości w tej części aglomeracji zlokalizować można jeszcze kolejne elementy przestrzeni miejskiej, którym nadano hagiotoponimy męczennika.
Wiktionary
przym. hagiotoponimiczny
Wiktionary
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Guamu, amerykańskiego terytorium zależnego położonego na Pacyfiku;
Wiktionary
Hagåtña (do 1998: Agaña, Agana) – stolica i jeden z okręgów administracyjnych Guamu (związkowego terytorium USA). Okręg ma powierzchnię 3 km², a zamieszkany jest przez 1051 osób (dane spisowe z 2010).
Znajduje się tu siedziba gubernatora, parlament i ministerstwa oraz uniwersytet i siedziba Mikronezyjskiej Rady Turystyki.
Wikipedia
[czytaj: han] dawniej: dubn (pierwiastek chemiczny); han
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gatunek sylabicznej poezji japońskiej w formie trzywersowych strof o treści komicznej; haikai, haiku, hokku
SJP.pl
język Indian Haida z rodziny językowej na-dene
SJP.pl
dawniej: Hajdarabad;
1. miasto w Indiach;
2. miasto w Pakistanie
SJP.pl
Haier Group Corporation (chiń. upr. 海尔; chiń. trad. 海爾; pinyin "Hǎi’ěr") – chińskie przedsiębiorstwo produkujące elektronikę użytkową i AGD, z siedzibą w Qingdao, w prowincji Szantung w Chinach. Haier wprowadził na rynek m.in. klimatyzatory, telefony komórkowe, komputery, kuchenki mikrofalowe, pralki, lodówki i telewizory.
Wikipedia
miasto w północnym Izraelu; Hajfa
SJP.pl
stosunkowo luźna szata, noszona w północnej Afryce, którą owija się spiralnie wokół ciała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kraw. arabska szata owijająca całe ciało
Wiktionary
(1.1) Gwiazdy wprawdzie świeciły, ale światło ich docierało na dno wadi tak słabe, że trudno było haik odróżnić od rumowiska skalnego.
Wiktionary
gatunek sylabicznej poezji japońskiej w formie trzywersowych strof o treści komicznej; haiku; hokku
SJP.pl
gatunek sylabicznej poezji japońskiej w formie trzywersowych strof o treści komicznej; haikai; hokku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) liter. wywodzący się z Japonii gatunek poezji lirycznej o zwięzłej formie;
forma rzeczownika.
(2.1) D., Ms. i W. lp. od: haik
Wiktionary
Haiku (jap. 俳句 haiku; nazywane też "hokku", "haikai") – japońska forma poetycka reprezentatywna dla okresu Edo (1603–1868).
Wikipedia
(1.1) W wierszu haiku występują, na przykład, grupy słów określane jako słowa piwotalne, nagle zmieniające znaczenie wiersza i tok myśli.
Wiktionary
IPA: xaˈjiku, AS: χai ̯iku
Wiktionary
[czytaj: hajnan] Hajnan;
1. chińska wyspa na Morzu Południowochińskim;
2. chińska prowincja
SJP.pl
1. obywatelka Haiti
2. mieszkanka Haiti (wyspy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Haiti
Wiktionary
IPA: ˌxajiˈtãŋka, AS: χai ̯itãŋka
Wiktionary
rzecz. Haiti n.
:: fm. Haitańczyk mos.
przym. haitański
Wiktionary
1. obywatel Haiti
2. mieszkaniec Haiti (wyspy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Haiti
Wiktionary
IPA: ˌxajiˈtãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: χai ̯itãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Haiti n.
:: fż. Haitanka ż.
przym. haitański
Wiktionary
przymiotnik od: Haiti
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Haiti
(1.2) odnoszący się do wyspy Haiti
Wiktionary
(1.1) Wykład inauguracyjny poświęcam voodoo haitańskiemu, żeby mocno rąbnąć na samym początku – zapowiedział przy aplauzie widowni.
Wiktionary
IPA: ˌxajiˈtãj̃sʲci, AS: χai ̯itãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Haiti n., Haitańczyk mos., Haitanka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem haitańskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem haitańskim
(1.3) spisany, stworzony w języku haitańskim
Wiktionary
IPA: ˌxajiˈtãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: χai ̯itãĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
1. wyspa w Ameryce Środkowej; Santo Domingo;
2. państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Port-au-Prince; Republika Haiti
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli;
(1.2) geogr. wyspa w archipelagu Antyli;
Wiktionary
Nie mylić z: Tahiti.
Haiti, Republika Haiti ( Haïti, République d’Haïti; Ayiti, Repiblik Ayiti) – państwo w Ameryce Środkowej, na Karaibach, zajmujące zachodnią część wyspy Haiti, w archipelagu Wielkich Antyli, którą dzieli z Dominikaną. Na zachodzie i południu otoczone jest przez Morze Karaibskie, a na północy przez Ocean Atlantycki. Powierzchnia kraju wynosi 27 750 km², a liczba ludności – 11 198 240 (2021). Stolicą i największym miastem jest Port-au-Prince.
Wikipedia
(1.1) Haiti leży na wyspie.
Wiktionary
IPA: xaˈjitʲi, AS: χai ̯itʹi
Wiktionary
rzecz. Haitańczyk mos., Haitanka ż.
przym. haitański
Wiktionary
(1.1) ofic. Republika Haiti
(1.2) hist. Hispaniola
Wiktionary
środowiskowo: stan odurzenia narkotykowego; odlot; zwykle w wyrażeniu: być na haju - być w stanie upojenia narkotykowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) slang narkotykowy, pot. stan odurzenia narkotykowego
przysłówek miejsca
(2.1) gw-pl|Górny Śląsk. tam
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Obrażał ludzi, gdy był na haju, a następnego dnia niczego nie pamiętał.
Wiktionary
IPA: xaj, AS: χai ̯
Wiktionary
frazeologia.
etymologia. etym|ang|high. (odurzony narkotykiem)
uwagi. zobacz też: slang narkotykowy
tłumaczenia.
(2.1) zobtłum|tam.
* arabski: (1.1) كيف (odurzenie konopiami)
źródła.
== haj (język duński.) ==
thumb|en haj (1.1)
wymowa.
znaczenia.
rzeczownik, rodzaj wspólny
(1.1) icht. rekin
(1.2) przen. rekin (bezwzględna osoba)
odmiana.
(1.1-2) en haj, hajen, hajer, hajerne
przykłady.
(1.1) Hajer inddeles i 8 forskellige ordner. → Rekiny dzieli się na osiem różnych rzędów.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
(2.1) gw. Górny Śląsk hań, hanej
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. awantura, kłótnia
Wiktionary
(1.1) U nos we chałpie je wielko haja. → U nas w domu jest wielka awantura.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk larmo
Wiktionary
jap. orkiestra japońska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. bot. ślaz
Wiktionary
potocznie o pieniądzach, gotówce; hajs, mamona, kasa, zielone, sałata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|hajcować.
Wiktionary
czas. hajcować ndk.
rzecz. zhajcowanie n.
Wiktionary
1. palić ogień w piecu;
2. hajcować się - intensywnie palić się
SJP.pl
czasownik
(1.1) pot. palić w piecu, grzać
Wiktionary
IPA: xajˈt͡sɔvat͡ɕ, AS: χai ̯covać
Wiktionary
czas. nahajcować
rzecz. hajcowanie n., zhajcowanie n.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Podhale. palić, spalać
czasownik zwrotny niedokonany hajcyć sie
(2.1) gw-pl|Podhale. palić się
Wiktionary
(2.1) gw. Podhale hajcować sie
Wiktionary
okrzyk ponaglający: dalej, naprzód, jazda
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) przest. naprzód, dalej
(1.2) reg-pl|Lwów. wynocha! won!
(1.3) gw-pl|Kamieniec Podolski. …wyrażający zgodę: okej, dobrze
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) gw-pl|Spisz. słodka kapusta wymieszana z ziemniakami, mięsem lub przyprawami
(2.2) gw-pl|Koszęcin,Góra świętej Anny,Chrząstowice. stara chata
(2.3) gw-pl|Gostomia. pejor. kobieta
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Hajda na koń!
Wiktionary
IPA: ˈxajda, AS: χai ̯da
Wiktionary
(1.1) hajże
Wiktionary
1. ruch wyzwoleńczy chłopów ukraińskich na prawobrzeżnej Ukrainie w XVIII wieku
2. hajdamacy
SJP.pl
dotyczący hajdamaków
SJP.pl
chłop ukraiński walczący w powstaniu antypolskim, XVIII w.; hajdamaka
SJP.pl
chłop ukraiński walczący w powstaniu antypolskim, XVIII w.; hajdamak
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. hulać na zabawie, bawić się
Wiktionary
(1.1) hałdamaszować
Wiktionary
1. dawne państwo muzułmańskie ze stolicą o tej samej nazwie;
2. miasto w Indiach (dawna stolica państwa muzułmańskiego o tej samej nazwie);
3. miasto w Pakistanie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Hajdarabad (1. dawne państwo muzułmańskie ze stolicą o tej samej nazwie;
2. miasto w Indiach;
3. miasto w Pakistanie); haidarabadzki (dawniej)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hajdarabadem, dotyczący Hajdarabadu
Wiktionary
rzecz. Hajdarabad mrz., hajdarabadczyk mos., hajdarabadka ż.
Wiktionary
gwarowo: huśtać, kołysać
SJP.pl
1. bufiaste, szerokie spodnie; szarawary;
2. potocznie: spodnie obszerne, niezgrabne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) etn. hist. szerokie, bufiaste spodnie, w Polsce popularne zwłaszcza w XVI-XVII wieku;
(1.2) pot. żart. spodnie, zwłaszcza za szerokie i niezgrabne
Wiktionary
(1.2) Te szerokie hajdawery, to jakby stworzone na magazyny złodziejskie.
Wiktionary
(1.1) szarawary
Wiktionary
gwarowo: huśtać, kołysać
SJP.pl
odmiana zeolitu pochodząca z Baltimore
SJP.pl
zdrobnienie od: hajduk
SJP.pl
Ha
Wikipedia
1. w dawnym wojsku polskim: lekkozbrojny żołnierz piechoty;
2. partyzant węgierski lub bałkański walczący przeciw okupacji tureckiej w XVI-XIX w.;
3. w dawnej Polsce: służący na dworze magnackim ubrany w strój wzorowany na węgierskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. żołnierz piechoty węgierskiej zorganizowanej w Polsce przez króla Stefana Batorego; oddziały hajduków stanowiły gwardię przyboczną władców Polski i hetmanów.
(1.2) hist. powstaniec słowiański albo węgierski występujący przeciwko panowaniu tureckiemu
(1.3) hist. na dworach magnackich: służący, lokaj w stroju węgierskim
(1.4) daw. rozbójnik, rabuś, opryszek
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) icht. nazwa kilku gatunków ryb m.in. nazwa systematyczna|Sargocentron hastatum|ref=nie.
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) choreogr. taniec węgierski;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.4) W Karpatach Wschodnich zbójnicy nazywani byli opryszkami, zaś na terenach południowokarpackich i bałkańskich Imperium Osmańskiego hajdukami.
Wiktionary
rzecz. hajductwo n.
:: zdrobn. hajduczek m.
przym. hajduczy, hajducki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. precz
Wiktionary
1. dawniej: górnik, kopacz; hawiarz, hawierz, hawerz;
2. w gwarze śląskiej: górnik strzałowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. górnik strzałowy
Wiktionary
miasto w północnym Izraelu; Haifa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto portowe na północy Izraela;
Wiktionary
Ha
Wikipedia
(1.1) Ze szczytu podziwialiśmy widok Hajfy.
(1.1) Statek przypłynął do portu w Hajfie.
Wiktionary
rzecz. hajfańczyk mos., hajfanka ż.
przym. hajfański
Wiktionary
mieszkanka Hajfy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hajfy; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Hajfa ż.
:: fm. hajfańczyk mos.
przym. hajfański
Wiktionary
mieszkaniec Hajfy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hajfy; osoba z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Hajfa ż.
:: fż. hajfanka ż.
przym. hajfański
Wiktionary
→ Hajfa; hajfski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hajfą, dotyczący Hajfy
Wiktionary
rzecz. hajfańczyk mos., Hajfa ż., hajfanka ż.
Wiktionary
miasto w Wietnamie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w północnej części Wietnamu, w delcie Rzeki Czerwonej, nad Zatoką Tonkińską;
Wiktionary
Ha
Wikipedia
przym. hajfoński
Wiktionary
przymiotnik od: Hajfong
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hajfongiem, dotyczący Hajfongu
Wiktionary
rzecz. Hajfong mrz.
Wiktionary
potocznie: unosić rękę w geście faszystowskiego pozdrowienia
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. wykonywać nazistowskie pozdrowienie wyciągniętą ręką, tzw. rzymski salut
Wiktionary
(1.1) Hajlował w ONR, teraz został p.o. dyrektora w IPN.
Wiktionary
rzecz. hajlowanie n.
Wiktionary
w mitologii nordyckiej: bóg strzegący Tęczowego Mostu będącego wejściem do Asgardu
SJP.pl
Ha
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. mitgr. łańcuch górski na północy Tracji, według mitu o tyfonomachii, zabarwiony czerwono krwią broczącego Tyfona, współcześnie identyfikowany ze Starą Płaniną
Wiktionary
rzecz. hematyt m.
temsłow. hemo-
Wiktionary
(1.1) Stara Płanina
Wiktionary
Hainan;
1. chińska wyspa na Morzu Południowochińskim;
2. chińska prowincja
SJP.pl
Hajnan (; chiń. 海南; pinyin "Hǎinán") – wyspa chińska na Morzu Południowochińskim. Od 1988 prowincja chińska ("Hainan Sheng") ze stolicą w mieście Haikou, w skład której wchodzi ok. 200 wysp i wysepek. Powierzchnia prowincji wynosi 34,3 tys. km², a populacja ok. 10 mln mieszkańców (2020). Posiada status specjalnej strefy ekonomicznej.
Wikipedia
→ Hajnan (wyspa chińska)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hajnanem, dotyczący Hajnanu
Wiktionary
rzecz. Hajnan mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Henryk, Heniek
Wiktionary
mieszkaniec Hajnówki
SJP.pl
mieszkanka Hajnówki
SJP.pl
przymiotnik od: Hajnówka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hajnówki
Wiktionary
IPA: xajˈnɔfsʲci, AS: χai ̯nofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Hajnówka ż., hajnówczanin m., hajnówczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Hajnówki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hajnówki
Wiktionary
rzecz. Hajnówka ż.
:: fż. hajnówczanka ż.
przym. hajnowski
Wiktionary
mieszkanka Hajnówki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hajnówki
Wiktionary
rzecz. Hajnówka ż.
:: fm. hajnówczanin mos.
przym. hajnowski
Wiktionary
miasto powiatowe w województwie podlaskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce w województwie podlaskim;
Wiktionary
Hajnówka (biał. Гайнаўка) – miasto w Polsce w województwie podlaskim, siedziba władz powiatu hajnowskiego oraz gminy wiejskiej Hajnówka. W 2007 roku w mieście wprowadzono język białoruski jako język pomocniczy.
Według danych GUS z 30 czerwca 2024 r. Hajnówka liczyła 18 836 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Uczniowie zwiedzą Białowieżę i Hajnówkę.
Wiktionary
IPA: xajˈnufka, AS: χai ̯nufka
Wiktionary
rzecz. hajnówczanin mos., hajnówczanka ż.
przym. hajnowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) slang. szum, gwar medialny wokół czegoś, aura sprawiająca, że staje się czymś pożądanym
(1.2) slang. ekscytacja czymś, na przykład nowym produktem lub nadchodzącym wydarzeniem
Wiktionary
(1.1) Hajp napędza fejm, który ciągnie trend.
(1.2) Mam już trochę hajpa na nowego Windowsa, chciałbym go wypróbować, może nawet od jutra.
Wiktionary
czas. hajpować ndk.
Wiktionary
(1.1) hype
Wiktionary
potocznie:
1. wychwalać, promować z ekscytacją;
2. hajpować się - ekscytować się
SJP.pl
potocznie o pieniądzach, gotówce; hajc, mamona, kasa, zielone, sałata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) slang. pieniądze
Wiktionary
(1.1) Adam chciał szybko hajs na nowe buty, więc mu go oddałem.
Wiktionary
IPA: xajs, AS: χai ̯s
Wiktionary
(1.1) forsa, slang. kabona, kasa, kasiora, kasiorka, sałata, szmal
Wiktionary
potocznie o pieniądzach, gotówce; hajs, mamona, kasa, zielone, sałata
SJP.pl
gatunek bociana, żyjący z dala od ludzkich osiedli; bocian czarny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. ornit. zob. bocian czarny.
Wiktionary
(1.1) Nie fotografuję hajster ani dropi.
Wiktionary
IPA: ˈxajstra, AS: χai ̯stra
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|hajtać.
Wiktionary
IPA: xajˈtãɲɛ, AS: χai ̯tãńe
Wiktionary
czas. hajtać
Wiktionary
hajtać się - potocznie: brać ślub; chajtać się
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) reg-pl|Poznań. przest. ucinać, kaleczyć, gryźć
czasownik zwrotny hajtać się
(2.1) reg-pl|Poznań. żenić się, wychodzić za mąż
(2.2) reg-pl|Poznań. przest. kaleczyć się
Wiktionary
(1.1) Hajtnij mi ze dwie sznytki.
(1.1) Pies mnie hajtnął.
(2.1) Kiedy Gustaw hajtał się w zeszłą sobotę, to lało jak z cebra.
(2.2) Uważaj, bo się hajtniesz w rękę.
Wiktionary
czas. hajtolić
:: (1-2) dk. hajtnąć
:: (2.1) dk. ohajtać
rzecz. hajtok
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) przestarzały lub dziwaczny but
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) dokuczliwie o osobie wysokiej
Wiktionary
(1.1) Ciągle jeszcze chodzisz w tych starych hajtałerach.
Wiktionary
IPA: xajˈtawɛr, AS: χai ̯tau̯er
Wiktionary
(1.1) trep, but
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|hajtnąć.
Wiktionary
IPA: xajtʲˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: χai ̯tʹńė̃ńće
Wiktionary
czas. hajtnąć
Wiktionary
potocznie: taki, który wziął ślub; chajtnięty, ochajtnięty
SJP.pl
hajtnąć się - potocznie: wziąć ślub; chajtnąć się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. hajtać)
(1.1) dokonany od|hajtać.
czasownik zwrotny dokonany hajtnąć się (ndk. hajtać się)
(2.1) dokonany od|hajtać się.
Wiktionary
(1.1) Siadamy w jednej z bocznych salek. – Ja już z tym skończyłem – zaznacza na samym początku rozmowy. – Jestem legalny, pracuję. Ale to dopiero odkąd się hajtnąłem – przyznaje. – Teraz mam żonę, dziecko, to nie mogę.
Wiktionary
IPA: ˈxajtnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: χai ̯tnõńć
Wiktionary
rzecz. hajtnięcie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Poznań. kozik, nóż
Wiktionary
czas. hajtolić, hajtać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. bot. ślaz
Wiktionary
okrzyk wyrażający zachętę, pobudzający do czynu
SJP.pl
1. pręt zagięty na końcu, służący do zaczepiania o coś, wieszania czegoś itp.;
2. cios bokserski zadawany od dołu ręką zgiętą w łokciu;
3. potocznie: kompromitująca, nieznana szerzej informacja, którą można wykorzystać przeciw danej osobie;
4. górny kieł jelenia byka;
5. poroże kozicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd ułatwiający ciągnięcie lin lub obręczy, zawieszenie czegoś itp.
(1.2) kształt takiego przyrządu, półokrąg
(1.3) sport. zagranie wykonane przez ruszenie ręką po łuku
(1.4) informacja zbierana w celu skompromitowania kogoś
(1.5) gw-pl|Bukowina. bosak
(1.6) gw-pl|Bukowina. motyka
(1.7) gw-pl|Bukowina. okucie dyszla
Wiktionary
Hak – urządzenie w postaci zakrzywionego pręta metalowego lub innego sztywnego materiału, służące do zaczepiania, trzymania lub zawieszania na nim różnych przedmiotów czy ładunków. Stanowi m.in. wyposażenie urządzeń dźwignicowych jako element zblocza lub zawiesia.
Wikipedia
(1.1) Kiedy wszedłem do domu, powiesiłem płaszcz na haku.
(1.3) Bokser uderzył hakiem.
(1.3) Koszykarz rzucił hakiem, ale nie trafił.
Wiktionary
IPA: xak, AS: χak
Wiktionary
rzecz. hakowy m., haczenie n., zahaczenie n., wyhaczanie n., wyhaczenie n., hakownica ż.
:: zdrobn. haczyk m., haczek m.
czas. haczyć ndk., zahaczyć dk., wyhaczać ndk., wyhaczyć dk.
przym. hakowaty, haczykowaty, hakowy
przysł. hakowato
Wiktionary
(1.1) zaczep
(1.2) półokrąg
(1.4) kompromat
Wiktionary
1. pręt zagięty na końcu, służący do zaczepiania o coś, wieszania czegoś itp.;
2. cios bokserski zadawany od dołu ręką zgiętą w łokciu;
3. potocznie: kompromitująca, nieznana szerzej informacja, którą można wykorzystać przeciw danej osobie;
4. górny kieł jelenia byka;
5. poroże kozicy
SJP.pl
Haka – zbiorcza nazwa rytualnych, tradycyjnych prezentacji taneczno-wokalnych, wykonywanych w rejonie Oceanu Spokojnego, szczególnie na Nowej Zelandii przez Maorysów.
Zasadniczo u Polinezyjczyków haka rozumiana jest jako każdy taniec, jednak w kulturze europejskiej jako hakę identyfikuje się jeden z jej rodzajów – peruperu, czyli hakę „wojenną”.
Wikipedia
spodnie będące elementem tradycyjnego stroju japońskiego, używane w niektórych japońskich sztukach walki, np. aikido i kendo
SJP.pl
Ha
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|hakać.
Wiktionary
czas. hakać ndk.
rzecz. haczka ż.
przysł. hakowato
Wiktionary
niemiecka organizacja nacjonalistyczna działająca w latach 1894-1934; HKT
SJP.pl
Hakata (właśc. Niemiecki Związek Marchii Wschodniej – Deutscher Ostmarkenverein) – niemiecka nacjonalistyczna organizacja działająca w latach 1894–1934 na terenie ówczesnych wschodnich prowincji Niemiec.
Wikipedia
środowiskowo: spotkanie, na którym grupa ludzi programuje przez dłuższy czas; hackathon
SJP.pl
członek hakaty
SJP.pl
posiadający poglądy właściwe hakacie, głoszący idee zwalczania polskości i Polaków na gruncie niemieckiego nacjonalizmu
SJP.pl
idee i metody działania członków i zwolenników hakaty; antypolonizm na gruncie niemieckiego nacjonalizmu
SJP.pl
gwarowo: kopać motyką
SJP.pl
[czytaj: hakenkrojc] godło hitlerowskiej organizacji politycznej NSDAP; swastyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. polit. swastyka
Wiktionary
(1.1) […] wybili szyby w pałacu jego rodziców tylko dlatego, że w czasie święta narodowego wywiesili flagę landu, a nie chorągiew z hakenkreuzem.
Wiktionary
hacker;
1. osoba szukająca dziur bezpieczeństwa w oprogramowaniu komputerowym;
2. osoba o bardzo dużych umiejętnościach informatycznych, identyfikująca się ze społecznością hakerską;
3. włamywacz sieciowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba zajmująca się łamaniem zabezpieczeń komputerowych lub włamaniami na inne komputery;
(1.2) środ. inform. osoba o bardzo dużych, praktycznych umiejętnościach informatycznych (lub elektronicznych), która identyfikuje się ze społecznością hakerską;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ostatnio pewien haker włamał mi się do komputera.
(1.2) Nasz informatyk to prawdziwy haker. Potrafi wszystko naprawić.
Wiktionary
IPA: ˈxakɛr, AS: χaker
Wiktionary
rzecz. hakerstwo n., haking m.
:: fż. hakerka ż.
czas. hakować ndk.
przym. hakerski, zhakowany
Wiktionary
(1.1) włamywacz komputerowy, kraker
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący hakerów i/lub hakerstwa
Wiktionary
rzecz. hakerstwo n., haker m., hakowanie n.
czas. hakować ndk.
Wiktionary
bezprawne uzyskiwanie dostępu do sieci i systemów komputerowych różnych instytucji, w celu zakłócenia ich działania lub popełnienia oszustwa; hackerstwo
SJP.pl
łow.
1. górne kły jelenia byka, rzadziej łani, będące trofeum przechowywanym przez myśliwych; pniaki;
2. poroże kozicy
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) B. lp., M. lm. i W. lm. od: hak
Wiktionary
Haki – wieś w Estonii, w prowincji Võru, w gminie Rõuge.
Wikipedia
IPA: ˈxaci, AS: χaḱi
Wiktionary
szukanie i wykorzystywanie słabości w zabezpieczeniach systemów informatycznych, programów komputerowych, sieci komputerowych; włamywanie się do zabezpieczonych zasobów; hacking
SJP.pl
pustelnik hakodzioby - gatunek ptaka z rodziny kolibrowatych
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny jastrzębiowatych
SJP.pl
hakonechloa smukła - gatunek japońskiej trawy; hakone długolistna, trawa bambusowa
SJP.pl
hakorośl rozesłana - afrykańska roślina o leczniczym korzeniu; czarci pazur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|hakować.
Wiktionary
rzecz. niehakowanie n., haczka ż.
czas. hakować ndk.
przysł. hakowato
przym. hakerski
Wiktionary
przysłówek
(1.1) przypominając kształtem hak
Wiktionary
(1.1) Papużki mają hakowato zakończone dzioby.
Wiktionary
rzecz. hakowy mos., hak m., haczka ż., haczyk m., hakownica ż., hakanie n., hakowanie n.
czas. hakać ndk., hakować ndk.
przym. haczykowaty, hakowaty, hakowy
przysł. haczykowato
Wiktionary
mający kształt haka, zakrzywiony jak hak
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zakrzywiony, zgięty na kształt haka, przypominający hak
Wiktionary
rzecz. hak mrz., haczyk mrz., haczka ż.
czas. haczyć ndk., zahaczyć dk.
przym. haczykowaty
przysł. hakowato
Wiktionary
1. szukać i wykorzystywać słabości w zabezpieczeniach systemów informatycznych, programów komputerowych, sieci komputerowych; hackować;
2. w hokeju: faulować przez podstawianie kija;
3. usuwać korzeniące się rośliny;
4. dawniej: radlić zoraną już ziemię w celu większego jej spulchnienia
SJP.pl
długa strzelba z hakiem służącym do podpierania jej przy strzale
SJP.pl
Hakownica (niem. "Hakenbüchse") – jeden z najstarszych typów ręcznej broni palnej. Rodzaj ciężkiej rusznicy używanej do obrony miast i zamków, przez co zaliczana jest niekiedy do najlżejszej kategorii średniowiecznej i renesansowej artylerii. Używana od XIV do XVI w.
Wikipedia
→ hak
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hakiem (zakrzywionym prętem używanym do zawieszania lub zaczepiania)
(1.2) pot. związany z hakiem (informacją zbieraną w celu skompromitowania kogoś)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba obsługująca zaczepy urządzeń dźwigowych, odpowiedzialna za zaczepianie i odczepianie ładunku oraz sterowanie nim
Wiktionary
(1.1) Po prostej początkowo wspinaczce hakowej, czyli wbijaniu kolejnych haków w szczeliny, przekładaniu ławeczek, stawaniu na nich i wbijaniu wyżej następnego haka, zrobiło się trudniej.
(1.2) Jestem przekonany, że działa jakaś grupa hakowa, która szykuje nowe polityczne rozdanie.
(2.1) W 70 przypadkach stwierdzono, że sygnalista i hakowy nie posiadali orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na danym stanowisku.
Wiktionary
rzecz. hak m., haczka ż.
przysł. hakowato
Wiktionary
potocznie: haker działający z pobudek społecznych, dla pożytku publicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba wynajdująca słabe punkty w systemach komputerowych, aby poinformować o nich właścicielafakt.
Wiktionary
rzecz. haktywizm mrz.
Wiktionary
potocznie: hakerka działająca z pobudek społecznych, dla pożytku publicznego
SJP.pl
potocznie: działalność hakerska dla pożytku publicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. polit. atakowanie systemów komputerowych lub sieci z pobudek politycznych;
Wiktionary
Haktywizm (w hacktivism to połączenie słów hacking i activism) – użycie komputerów i sieci do promowania celów społecznych i politycznych, zwłaszcza wolności słowa, praw człowieka i dostępu do informacji.
Działania są podejmowane z założeniem, że właściwe użycie nowych technologii może przynieść takie same, jeśli nie lepsze skutki jak konwencjonalne protesty, aktywizm polityczny i społeczny czy obywatelskie nieposłuszeństwo.
Wikipedia
rzecz. haktywista mos.
Wiktionary
potocznie:
1. wspinaczka hakowa;
2. chłodnia hakowa
SJP.pl
Wspinaczka techniką sztucznych ułatwień, zwana też hakówką lub wspinaczką hakową – rodzaj wspinaczki, w którym jako stopnie czy chwyty wykorzystywane są punkty asekuracyjne osadzane przez wspinacza.
W klasycznej technice hakowej, na osadzonym punkcie asekuracyjnym przejściowo wiesza się krótkie, kilkuszczebelkowe drabinki, zwane ławeczkami. Podchodzi się po nich jak najwyżej i osadza kolejny punkt asekuracyjny.
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: hala
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: xal, AS: χal
Wiktionary
1. duże, przestronne pomieszczenie lub budynek
2. górskie pastwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. bardzo duże pomieszczenie o rozległej powierzchni;
(1.2) budynek, w którym jest hala (1.1)
(1.3) pot. ogół osób zgromadzonych w hali (1.1) w celu obejrzenia jakiegoś widowiska, zwykle sportowego
(1.4) archit. kościół halowy, budowla z nawami o tej samej lub podobnej wysokości
(1.5) geogr. roln. górska łąka, zwykle używana jako pastwisko dla owiec;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Robotnicom czasem nie było nawet wolno opuszczać fabryki; musiały spać na materacach pod ścianami hali produkcyjnej.
(1.2) W zeszłym tygodniu obok mego domu zaczęto budowę hali sportowej.
(1.5) Zmęczony był okrutnie, bo caluśki dzień owce z hal w doliny na zimę przepędzał.
Wiktionary
IPA: ˈxala, AS: χala
Wiktionary
przym. halowy, halny
rzecz. halniak mrz., halny mrz.
Wiktionary
(1.1) sala
(1.3) publiczność
Wiktionary
miasto w Syrii; Aleppo
SJP.pl
broń drzewcowa złożona z siekiery, grota i haka, o długości 2,5 m; używana przez piechotę w XIV i XV wieku, straż miejską i pałacową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wojsk. średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu;
Wiktionary
Ha
Wikipedia
(1.1) Dzięki halabardzie piechur mógł zrzucić jeźdźca z konia.
Wiktionary
IPA: ˌxalaˈbarda, AS: χalabarda
Wiktionary
rzecz. halabardnik m., halabardzista m.
przym. halabardniczy, halabardowy, halabardny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z halabardnikiem, halabardnikami, dotyczący halabardników
Wiktionary
rzecz. halabarda ż., halabardnik mos., halabardzista mos.
przym. halabardowy, halabardny
Wiktionary
rycerz noszący halabardę; strażnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. pieszy żołnierz, względnie strażnik albo gwardzista, uzbrojony w halabardę
Wiktionary
rzecz. halabarda ż., halabardzista mos.
przym. halabardniczy, halabardowy, halabardny
Wiktionary
(1.1) halabardzista
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. wojsk. związany z halabardą, dotyczący halabardy albo uzbrojony w halabardę
Wiktionary
rzecz. halabarda ż., halabardnik mos., halabardzista mos.
przym. halabardniczy, halabardowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z halabardą, dotyczący halabardy
(1.2) przypominający halabardy albo mający cechy halabardy
Wiktionary
rzecz. halabarda ż., halabardnik mos., halabardzista mos.
przym. halabardniczy, halabardny
Wiktionary
żołnierz lub strażnik, którego bronią jest halabarda; halabardnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. pieszy żołnierz, względnie strażnik albo gwardzista, uzbrojony w halabardę
Wiktionary
rzecz. halabarda ż., halabardnik mos.
przym. halabardniczy, halabardowy, halabardny
Wiktionary
(1.1) halabardnik
Wiktionary
przymiotnik od: Halab (miasto w północno-zachodniej Syrii)
SJP.pl
całość przepisów prawnych i rytualnych Talmudu; Halacha
SJP.pl
Ha
Wikipedia
w islamie: sfera rzeczy i czynów dozwolonych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. zgodny z nakazami szariatu (prawa islamskiego)
Wiktionary
Halal, halaal (#PATRZ
, "to, co nakazane") – w islamie określenie tego, co jest dozwolone w świetle szariatu; termin upowszechniony też jako określenie muzułmańskiej diety.
Jego przeciwieństwo stanowi haram ("haraam") – czyny niezgodne z prawem i niedozwolone.
Wikipedia
IPA: ˈxalal, AS: χalal
Wiktionary
przym. halalny, halalowy
Wiktionary
(1.1) halaal
Wiktionary
setna część riala saudyjskiego
SJP.pl
Halala − jednostka monetarna Arabii Saudyjskiej. 100 halali = 1 rial saudyjski (Podział identyczny jak polskie złote)
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jedna z asan; pozycja, w której ramiona leżą na podłodze, tułów zostaje uniesiony do pozycji pionowej, a nogi przerzucone za głowę
Wiktionary
(1.1) pozycja pługu, pług
Wiktionary
bezdrzewne miejsce w lesie; również: mokradło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) leśn. bezdrzewne miejsce w lesie
(1.2) hydrol. mokradło lub zatoka jeziora bądź stawu
Wiktionary
Halawa – census-designated place (CDP) na wyspie Oʻahu, w hrabstwie Honolulu, na Hawajach, w Stanach Zjednoczonych. Według szacunków United States Census Bureau w roku 2010 CDP miało 13 891 mieszkańców, którzy tworzyli 4 142 gospodarstw domowych i 3 276 rodzin.
Wikipedia
(1.1) polana
Wiktionary
zdrobnienie od: halawa
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. pohalać)
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. głaskać
Wiktionary
1. kufel do piwa o pojemności kwarty lub litra;
2. potocznie: butelka wódki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kufel o pojemności pół kwarty lub pół litra
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. półlitrówka
(1.3) gw-pl|Kresy. szklanka, kufel
(1.4) gw-pl|Kresy. przest. kufel o pojemności pół litra
Wiktionary
Halba (arab. حلبا) – miasto w Libanie, w muhafazie Dystrykt Północny, centrum administracyjne dystryktu Kada Akkar, 112 km na północny wschód od Bejrutu, w pobliżu granicy z Syrią. Miasto zamieszkiwane jest głównie przez sunnitów oraz w mniejszości przez prawosławnych i maronitów. W mieście znajduje się cytadela, której początki sięgają okresu rzymskiego.
Wikipedia
1. zdrobnienie od: halba;
2. przestarzale: pół papierosa;
3. mała butelka wódki
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
miasto w Syrii
SJP.pl
zdrobnienie od: halka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: halka
Wiktionary
IPA: xaˈlɛt͡ʃka, AS: χalečka
Wiktionary
rzecz. halka ż.
Wiktionary
dzielnica Rudy Śląskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. nazwa dzielnicy Rudy Śląskiej;
Wiktionary
Halemba (śl. "Halymba") – dzielnica Rudy Śląskiej, do 1951 roku siedziba gminy Halemba. Według danych z 2006 roku Halembę zamieszkiwało 26 080 osób.
Wikipedia
(1.1) Ciotka Zdziśka mieszka na Halembie.
Wiktionary
rzecz. halembianin mos., halembianka ż.
przym. halembski, podhalembski
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Halymba
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Halemby
Wiktionary
(1.1) Miasto zafundowało halembianom nowe trzepaki.
Wiktionary
rzecz. Halemba ż.
:: fż. halembianka ż.
przym. halembski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Halemby
Wiktionary
(1.1) Miasto zafundowało halembiankom nową poradnię.
Wiktionary
rzecz. Halemba ż.
:: fm. halembianin m.
przym. halembski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Halemby, związany z Halembą
Wiktionary
(1.1) Już z daleka słychać halembskie dzwony.
Wiktionary
rzecz. Halemba ż., halembianin m., halembianka ż.
przym. podhalembski
Wiktionary
żołnierz z oddziałów armii polskiej utworzonej w czasie I wojny światowej przez generała J. Hallera we Francji; hallerczyk
SJP.pl
moneta zdawkowa w Czechach i Słowacji, setna część korony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) monet. setna część korony czeskiej
(1.2) hist. monet. setna część korony austro-węgierskiej, korony czechosłowackiej, korony czesko-morawskiej/protektoratowej, korony słowackiej;
(1.3) hist. numizm. potoczna nazwa niewielkiej średniowiecznej monety srebrnej (feniga), będącej w obiegu w krajach niemieckich od XII wieku; później, do XIX stulecia drobna moneta zdawkowa ;
Wiktionary
Halerz (niem. "Haller" lub "Heller", czes. "haléř", dawniej "halíř", słow. "halier"; od łacińskiego "denarius hallensis" – dosłownie: denar hallski, lm "denarii hallenses") – pierwotnie nazwa srebrnego denara, bitego od końca XII wieku w niemieckim Hall am Kocher, w następnym stuleciu rozpowszechnionego w południowych Niemczech, a następnie licznie naśladowanego w krajach środkowej Europy.
Wikipedia
IPA: ˈxalɛʃ, AS: χaleš
Wiktionary
rzecz. halerzyk mrz., halerzówka ż.
przym. halerzowy
Wiktionary
→ halerz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący halerza
Wiktionary
rzecz. halerz mzw.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: halerz
Wiktionary
IPA: xaˈlɛʒɨk, AS: χaležyk
Wiktionary
rzecz. halerz mzw.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. moneta wartości jednego, kilku lub kilkudziesieciu halerzy
Wiktionary
rzecz. halerz mzw.
Wiktionary
krzew lub drzewo z rodziny styrakowatych; ośnieża
SJP.pl
[czytaj: half pajp] z angielskiego: półrura; środowiskowo: rampa, tor w takim kształcie, służący do uprawiania sportów zręcznościowych, np. skatingu, narciarstwa akrobatycznego; half pipe, halfpipe
SJP.pl
Ha
Wikipedia
trawa śródziemnomorska; esparto; alfa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) fant. liter. mała, zwinna istota podobna do człowieka, ale z dużymi włochatymi stopami
Wiktionary
IPA: ˈxalflʲĩŋk, AS: χalflʹĩŋk
Wiktionary
[czytaj: halfpajp] z angielskiego: półrura; środowiskowo: rampa, tor w takim kształcie, służący do uprawiania sportów zręcznościowych, np. skatingu, narciarstwa akrobatycznego; half-pipe, half pipe
SJP.pl
wiatr prostopadły do burty
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D., C., Ms. od hala
Wiktionary
IPA: ˈxalʲi, AS: χalʹi
Wiktionary
bakteria żyjąca w środowisku zasolonym (np. w morzu)
SJP.pl
drapieżna ryba morska z rodziny fląder, żyjąca w północnej części Atlantyku i Oceanu Spokojnego, ceniona ze względu na smaczne mięso; kulbak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Hippoglossus hippoglossus|ref=tak., drapieżna ryba morska z rodziny flądrowatych o szerokim otworze gębowym;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Halibut prowadzi przydenny tryb życia.
(1.1) Halibut jest rybą, która bardzo długo się smaży.
Wiktionary
IPA: xaˈlʲibut, AS: χalʹibut
Wiktionary
(1.1) kulbak
Wiktionary
przymiotnik od: Halicz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Haliczem, dotyczący Halicza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Halicz m., haliczanin m., haliczanka ż.
Wiktionary
1. miasto na Ukrainie;
2. wieś na Ukrainie;
3. góra w Bieszczadach;
4. potok w Bieszczadach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto rejonowe na Ukrainie, położone w obwodzie iwanofrankiwskim nad Dniestrem;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈxa.lit͡ʂ
Wiktionary
przym. halicki
Wiktionary
mieszkaniec Halicza
SJP.pl
Haliczanin – almanach literacki wydany we Lwowie w 1830 (tomy I i II) przez Walentego Chłędowskiego.
Z almanachem współpracowali pisarze z kręgu tajnego Towarzystwa Zwolenników Słowiańszczyzny, jak August Bielowski i Ludwik Nabielak, a także Jan Nepomucen Kamiński, Aleksander Fredro, Ludwik Jabłonowski, Eugeniusz Brocki, Bronisław Szołajski, Benedykt Kozieracki, Żegota Kikiewicz, Józef Dunin Borkowski i Leszek Dunin Borkowski, który zadebiutował w nim utworem "Kozak".
Wikipedia
mieszkanka Halicza
SJP.pl
łyżwa do jazdy figurowej
SJP.pl
typ samolotu; Halifaks
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
starożytne i średniowieczne miasto greckie w Azji Mniejszej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. starożytne miasto w Karii nad Morzem Egejskim;
Wiktionary
Ha
Wikipedia
(1.1) Z Halikarnasu pochodzili historycy starożytni Herodot i Dionizjusz.
Wiktionary
rodzaj dennego robaka morskiego o beczułkowatym tułowiu
SJP.pl
glon o silnie zwapniałych plechach
SJP.pl
rodzaj areometru; solomierz
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Halina – imię żeńskie pochodzące od γαλήνη "galene" – „spokój”, „błogostan”. Od Haliny powstało imię Halka, spopularyzowane dzięki operze Stanisława Moniuszki – Halka, którą niekiedy nadawano jako samodzielne imię.
W Kościele katolickim patronką tego imienia jest św. Halina z Koryntu, dziewica i męczennica (†258).
Wikipedia
(1.1) Trzymam w ręku olbrzymiego ananasa dla panny Haliny i patrzę na brzeg.
Wiktionary
IPA: xaˈlʲĩna, AS: χalʹĩna
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Halinka ż., Hala ż., Halka ż., Halcia ż., Halineczka ż., Halisia ż., Halusia ż.
przym. Halinowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Halinka, Hala, Halka, Halcia, Halineczka, Halisia, Halusia
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Haliny lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Halina (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) poufała forma żeńskiego imienia Halina
Wiktionary
(1.1) Elżbieta miała dwóch braci, Stefana i Wacława, oraz siostrę Halinkę, która zmarła wkrótce po urodzeniu.
(1.1) W piątek przeprowadzamy się z Halinką do Mińska Mazowieckiego.
Wiktionary
rzecz. Halina ż.
Wiktionary
(1.1) Halina
Wiktionary
mieszkaniec Halinowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Halinowa
Wiktionary
rzecz. Halinów m.
:: fż. halinowianka ż.
przym. halinowski
Wiktionary
mieszkanka Halinowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Halinowa
Wiktionary
rzecz. Halinów m.
:: fm. halinowianin m.
przym. halinowski
Wiktionary
przymiotnik od: Halinów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Halinowa
Wiktionary
rzecz. Halinów m., halinowianin m., halinowianka ż.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce;
3. dzielnica Radomia;
4. osiedle Skierniewic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Halinów – miasto we wschodniej Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Halinów, położone nad rzeką Długą. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. warszawskiego.
Współczesny Halinów jest konglomeratem pięciu obszarów powstałych w wyniku parcelacji majątków Długa Kościelna i Skruda:
Wikipedia
IPA: xaˈlʲĩnuf, AS: χalʹĩnuf
Wiktionary
rzecz. halinowianin mos., halinowianka ż.
przym. halinowski
Wiktionary
jadalny ślimak z podgromady ślimaków przodoskrzelnych, występujący w kilkudziesięciu gatunkach; uchowiec, ucho morskie
SJP.pl
1. minerał, chlorek sodu
2. potocznie: sól kamienna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał, chlorek sodu;
Wiktionary
Halit – minerał z gromady halogenków. Nazwa pochodzi od greckich słów ἅλς "hals" – sól, oraz λίθος "lithos" – kamień. Minerał znany i używany od czasów starożytnych. Głównym składnikiem jest chlorek sodu.
Halityt (potocznie sól kamienna) to monomineralna skała zbudowana z halitu.
Wikipedia
temsłow. halo-
Wiktionary
rodzaj drobnej meduzy morskiej żyjącej w Bałtyku
SJP.pl
nieświeży zapach z ust
SJP.pl
sól kamienna
SJP.pl
powierzchnia leśna pozbawiona drzewostanu lub miejsce nieurodzajne między polami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) leśn. powierzchnia leśna, która nie była zalesiana przez przynajmniej 5 latpo wycięciu drzewostanu;
(1.2) roln. nieurodzajny obszar między polami ornymi
Wiktionary
IPA: xaˈlʲizna, AS: χalʹizna
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
część damskiej bielizny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kraw. część bielizny damskiej zakładana pod suknię lub spódnicę;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ewa nasrożyła się wnet kokieteryjnie, wysunęła pantofle, halkę i niemal całe pończochy.
Wiktionary
IPA: ˈxalka, AS: χalka
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. haleczka ż.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk unterok
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: hol] pomieszczenie (obszerny przedpokój, korytarz, poczekalnia itp.), czasem pełniące funkcje reprezentacyjne, np. w teatrze; hol
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. dawniej jedna z tradycyjnych prowincji szwedzkich położona nad Kattegatem, współcześnie szwedzki region administracyjny;
Wiktionary
Halland (szw. "Hallands län") – jeden ze szwedzkich regionów administracyjnych ("län"). Siedzibą władz regionu ("residensstad") jest Halmstad.
Wikipedia
(1.1) Królowa Krystyna (pan. 1632–1654), która dorastała w okresie regencji kanclerza Oxenstierny, była świadkiem rozkwitu potęgi Szwecji, jaki nastąpił po podboju Hallandu (1645) i zawarciu pokoju westfalskiego.
(1.1) Przyroda w Skanii i Hallandzie sprzyja nawet tym osobom, które cierpią na klaustrofobię.
(1.1) W latach 1647 i 1648 dwa miasta w Hallandzie: Fiahre i Viske otrzymały ograniczone prawa żeglugi zagranicznej. Mogły wywozić kamienie i drewno i przywozić zboże na własne potrzeby.
(1.1) Najzaciętsze i najkrwawsze boje toczyli potem Szwedzi w korytarzu między Norwegią a Skanią i Hallandem należącymi wówczas do Danii. Tu dobijali się dostępu do Morza Północnego, tu postanowili wznieść swój nowy port.
Wiktionary
przym. hallandzki
Wiktionary
[czytaj: hol] pomieszczenie (obszerny przedpokój, korytarz, poczekalnia itp.), czasem pełniące funkcje reprezentacyjne, np. w teatrze; hol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w środkowej części Niemiec, w Saksonii-Anhalcie, położone nad Soławą;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈxalɛ, AS: χale
Wiktionary
przym. halleński, hallski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
żołnierz z oddziałów armii polskiej utworzonej w czasie I wojny światowej przez generała J. Hallera we Francji; halerczyk
SJP.pl
Pociąg Pancerny Nr 4 „Hallerczyk” – pociąg pancerny Wojska Polskiego sformowany 30 listopada 1918 w Krakowie jako Krakowska Bateria Kolejowa w oparciu o austro-węgierski tabor kolejowy. Jego nazwa pochodzi od generała Józefa Hallera.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. dzielnica Władysławowa;
(1.2) geogr. część wsi Konary, w województwie wielkopolskim, w powiecie rawickim, w gminie Miejska Górka
Wiktionary
Hallerowo – dzielnica miasta Władysławowo.
Miasto Władysławowo utworzyło jednostkę pomocniczą – dzielnicę Hallerowo (ku czci generała Józefa Hallera). Organem uchwałodawczym dzielnicy jest zebranie mieszkańców. Organem wykonawczym jest przewodniczący zarządu dzielnicy. Dodatkowo organem pomocniczym dla przewodniczącego jest zarząd dzielnicy, który łącznie z nim liczy od 4 do 7 członków. Przewodniczący i jego zarząd są wybierani przez wyborcze zebranie mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Kościół projektu mojego ojca stanął w Hallerowie.
Wiktionary
rzecz. hallerowianin mos., hallerowianka ż.
Wiktionary
[czytaj: HElej] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Halle, dotyczący Halle (miasta w Niemczech)
Wiktionary
rzecz. Halle n.
Wiktionary
[czytaj: holik] zdrobnienie od: hall
SJP.pl
ludowy taniec norweski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wykrzyknik stosowany do przywołania lub zwrócenia uwagi, często używany w rozmowach telefonicznych; halo
SJP.pl
elektroniczny przyrząd mierniczy, działający na zasadzie zjawiska fizycznego, zwanego zjawiskiem Halla; halotron
SJP.pl
Ha
Wikipedia
przymiotnik od: hallotron; halotronowy
SJP.pl
[czytaj: halumi] biały, półtwardy ser z mleka owczego lub mieszanki mleka owczego, krowiego i koziego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mlecz. spoż. cypryjski ser wytwarzany z mleka owczego lub mieszanki mleka owczego, koziego i krowiego;
Wiktionary
Halloumi, chalumi (ngr. χαλούμι, χαλλούμι, halloumi) – cypryjski ser wytwarzany z mleka owczego lub mieszanki mleka owczego, koziego i krowiego, często z dodatkiem mięty.
Jest serem półtwardym białej barwy, cechującym się dużą elastycznością. Jego skład stanowi do 46% wody, co najmniej 43% tłuszczu, około 22% białka i 3% soli. Może być spożywany świeży lub (dzięki wysokiej temperaturze topnienia) jako smażony bądź grillowany.
Wikipedia
(1.1) Patelnię posmarować oliwą i położyć plasterekasterki sera halloumi.
Wiktionary
zwyczaj zapożyczony ze Stanów Zjednoczonych i praktykowany w niektórych krajach, polegający na przebieraniu się za zjawy, duchy itp., straszeniu, dekorowaniu domów, ulic, paleniu lampionów w wydrążonych dyniach oraz chodzeniu po domach z prośbą o cukierki lub inny podarunek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zwyczaj przebierania się za duchy, czarownice, upiory, wampiry itp. w Halloween (31 października)
Wiktionary
Ha
Wikipedia
(1.1) Dzieci w przedszkolu na Mokotowie urządziły sobie halloween – przebrały się za duchy.
Wiktionary
rzecz. Halloween n.
przym. halloweenowy
przysł. halloweenowo
Wiktionary
→ Halloween [czytaj: halołinowy]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Halloween, dotyczący Halloween, odbywający się w Halloween
Wiktionary
(1.1) Książka dla tych, którzy lubią się bać. Dobra do czytania w listopadowe wieczory, a zwłaszcza w ten pierwszy – halloweenowy.
Wiktionary
IPA: ˌxɛlɔwʲĩˈnɔvɨ, AS: χelou̯ʹĩnovy
Wiktionary
rzecz. Halloween n., halloween n.
przysł. halloweenowo
Wiktionary
Hallstatt – gmina targowa w Austrii, w kraju związkowym Górna Austria, w powiecie Gmunden. Leży na południowo-zachodnim brzegu jeziora Hallstätter See, pomiędzy jego taflą a stromymi zboczami masywu Dachsteinu. W kwietniu 2025 roku gminę zamieszkiwało 760 osób.
Wikipedia
kostna narośl na stopie; haluks, hallux
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. deformacja stopy polegająca na bocznym odchyleniu dużego palca (palucha) w stronę pozostałych palców, często z uwypukleniem stawu śródstopno-paliczkowego
Wiktionary
(1.1) paluch koślawy, war. haluks
Wiktionary
1. największy palec stopy; paluch
2. kostna narośl na stopie; haluks, halluks
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. godzina karciana
Wiktionary
(1.1) I tak nauczycielski etat w Polsce to 40 godzin w tygodniu, ale tylko 18 to tzw. pensum, czyli praca na lekcjach, i to do niego dorzucono „hallówki”.
Wiktionary
(1.1) karcianka, godzina karciana
Wiktionary
gra dla 2 lub 4 osób rozgrywana na 256 polach na specjalnej tablicy o tej samej nazwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gra planszowyanszowa dla dwu lub czterech osób rozgrywana na 256 polach
(1.2) plansza i inne rekwizyty do halmy (1.1)
Wiktionary
Halma (z greckiego "άλμα" – "skok") – gra planszowa wymyślona w 1883 lub 1884 roku przez Amerykanina George'a Howarda Monksa. Rozgrywana jest na kwadratowej szachownicy złożonej z 256 pól (16x16). W grze mogą uczestniczyć 2 lub 4 osoby. Zadaniem jest przeprowadzenie wszystkich pionków (znajdujących się na początku partii w przydzielonym danemu zawodnikowi rogu) do przeciwległego narożnika. Zwycięzcą zostaje gracz, który osiągnie ten cel jako pierwszy.
Wikipedia
IPA: ˈxalma, AS: χalma
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Wołyń, Bukowina. hamować
Wiktionary
(1.1) […] gdy już wsiedli, nakazał woźnicy Semenowi, by z góry halmował, a miał oko na siwą, gdyż jest na oźrebieniu — przeżegnał brykę krzyżem św. i krzyknął »ruszaj!«
(1.1) gw. Bukowina Z góry jadź, z góry jadź, na dolince halmuj,
nie idź do dziweczki, pyrwij se jom namów.
Jo z góry pojadem, halmować nie bendem,
do dziweczki pójdem, namowiać nie bendem.
Wiktionary
(1.1) zob. hamować.; war. gw. Bukowina chalmować
Wiktionary
rozkład chemiczny skał znajdujących się na dnie morza, spowodowany działaniem słonej wody
SJP.pl
Halmyroliza to podmorskie wietrzenie spowodowane działaniem słonej wody i związków chemicznych pochodzących z rozkładających się szczątków organicznych (gł. dwutlenek węgla, siarkowodór, amoniak).
Wskutek halmyrolizy dochodzi do chemicznego rozkładu minerałów wolno zakrywanych przez nowe osady.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od halniak
Wiktionary
rzecz. halniak m.
Wiktionary
silny i porywisty wiatr wiejący w Karpatach i Sudetach; wiatr halny, halny (jako rzeczownik)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. geogr. wiatr typu fenowego, wiejący w Karpatach i Sudetach;
Wiktionary
(1.1) Wieczorem zaczął dąć halniak.
Wiktionary
rzecz. hala ż., halny m.
:: zdrobn. halniaczek m.
przym. halny
Wiktionary
(1.1) wiatr halny, halny
Wiktionary
rodzaj wiatru górskiego wiejącego w Tatrach
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z halami, dotyczący hal
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) meteorol. geogr. wiatr typu fenowego, wiejący w Karpatach i Sudetach;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(2.1) Wieczorem zerwał się halny.
Wiktionary
rzecz. hala ż., halniak m., Podhale n.
przym. podhalański, podhalski
Wiktionary
(2.1) wiatr halny, halniak
Wiktionary
1. wykrzyknik stosowany do przywołania lub zwrócenia uwagi, często używany w rozmowach telefonicznych;
2. zjawisko optyczne w postaci pierścieni wokół Słońca lub Księżyca;
3. na fotografii: obwódka wokół jasnych przedmiotów;
4. wielkie halo - coś błahego, czemu nadaje się duży rozgłos
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) wyrażenie używane przy odbieraniu telefonu
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) zjawisko optyczne, świetlista otoczka widoczna wokół tarczy słonecznej lub księżycowej;
(2.2) przen. zamieszanie wokół czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) — Halo. / — Halinka? / — Nie! / — A to przepraszam, pomyłka.
Wiktionary
IPA: ˈxalɔ, AS: χalo
Wiktionary
(1.1) tak, słucham? halo, słucham? Słucham?
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) biol. geogr. pierwszy element słów złożonych oznaczający związek drugiego członu z solą, chlorkiem sodu
(1.2) chem. pierwszy element słów złożonych oznaczający związek drugiego członu z halogenem (fluorowcem)
Wiktionary
(1.1) halo- + -fit → halofit
(1.2) halo- + -perydol → haloperydol
Wiktionary
rzecz. halit m., halon m., halogen m.
Wiktionary
dział chemii zajmujący się badaniem substancji zawierających sól (chlorek sodu)
SJP.pl
organizm, znajdujący najlepsze warunki rozwoju w wodach lub na glebach słonawych
SJP.pl
Halofile (z gr. "słonoluby") – termin stosowany na określenie organizmów, których naturalnym środowiskiem są wody i gleby słonawe, tolerujących wysokie stężenia soli, zwłaszcza NaCl (powyżej 10%).
Przedstawicielami halofili występujących w Polsce są np.:
W Polsce halofile spotkać można m.in. w rezerwacie przyrody Owczary koło Buska-Zdroju i w rezerwacie przyrody Ciechocinek.
Wikipedia
roślina przystosowana do życia na silnie zasolonym podłożu; słonorośle, słonorośl, roślina solniskowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekol. roślina słonolubna
Wiktionary
(1.1) słonorośl, słonorośle
Wiktionary
przystosowany do życia w zasolonym środowisku
SJP.pl
każdy pierwiastek z XVII grupy układu okresowego; fluorowiec
SJP.pl
sól kwasu fluoro-, chloro-, bromo- lub jodowodrowego
SJP.pl
sól kwasu fluoro-, chloro-, bromo- lub jodowodrowego
SJP.pl
Halogenki – związki chemiczne pierwiastków 17 grupy układu okresowego (dawniej grupy VIIA).
W chemii nieorganicznej jest to ogólne określenie soli kwasów halogenowodorowych: fluorków, chlorków, bromków i jodków. W fotografii światłoczułe kryształki halogenków tworzą skład większości emulsji fotograficznych.
Wikipedia
przymiotnik od: halogenek
SJP.pl
kompleks, w którym ligandami są jony fluorowców
SJP.pl
związek wodoru z fluorem, chlorem, bromem lub jodem o właściwościach kwasu
SJP.pl
przymiotnik od: halogen
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z halogenem, dotyczący halogenu; zawierający halogeny
Wiktionary
rzecz. halogen mrz.
Wiktionary
grupa pierwiastków chemicznych stanowiąca VII grupę główną układu okresowego: fluor, chlor, brom, jod, astat; fluorowce
SJP.pl
1. związek chemiczny, sól kwasu beztlenowego halogenu;
2. dawniej: halogen, chlorowiec
SJP.pl
związek chemiczny powstały z połączenia halogenów z innymi pierwiastkami; halogenek
SJP.pl
minerał, uwodniony krzemian glinu; glageryt
SJP.pl
Haloizyt (halloizyt) – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy minerałów ilastych (grupa kaolinitu). Należy do grupy minerałów pospolitych i szeroko rozpowszechnionych.
Nazwa pochodzi od nazwiska belgijskiego geologa Omaliusa d'Halloya (1783-1875).
Wikipedia
warstwa wody w morzu lub oceanie, w której następuje gwałtowny wzrost zasolenia
SJP.pl
Haloklina – warstwa przejściowa wód w morzu lub oceanie pomiędzy wodami mniej słonymi nad nią i bardziej słonymi pod nią. Charakteryzuje się dużym pionowym gradientem zasolenia.
W Morzu Bałtyckim haloklina z pionowym gradientem zasolenia sięga wartości około 0,5 PSU/m położona jest na głębokościach od 50 do 70 m.
Wikipedia
proces oceny jakości roztworów soli stosowanych w handlu
SJP.pl
związek halogenu, metanu i etanu, o cząsteczkach, w których wszystkie atomy wodoru są zastąpione atomami fluoru, bromu i chloru
SJP.pl
1. przymiotnik od: halon
2. gaśnica halonowa - gaśnica wypełniona halonem
SJP.pl
związek halogenu, metanu i etanu, o cząsteczkach, w których wszystkie atomy wodoru są zastąpione atomami fluoru, bromu i chloru
SJP.pl
Halon – nazwa handlowa związków bromo-, fluoro- i chloropochodnych węglowodorów (np. Halon 1211 – bromochlorodifluorometan – CF2ClBr, Halon 1301 – bromotrifluorometan – CBrF3), stosowanych dawniej jako środki gaśnicze.
Działanie gaśnicze halonów, polegające na przerwaniu reakcji spalania w wyniku dezaktywacji wolnych rodników w płomieniu, odznacza się bardzo wysoką skutecznością.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwpsychotyczny; haloperydol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. lek przeciwpsychotyczny
Wiktionary
Haloperydol, haloperidol – organiczny związek chemiczny zawierający w swej cząsteczce reszty "p"-fluoro- i "p"-chlorofenylowe oraz szkielet piperydyny. Jest to pierwsza użyta klinicznie pochodna butyrofenonu. Stosowany jako lek przeciwpsychotyczny. Został otrzymany w 1958 roku przez Paula Janssena z belgijskiej firmy Janssen Pharmaceutica i wkrótce, po badaniach na zwierzętach, wprowadzony do badań klinicznych.
Wikipedia
środek należący do grupy freonów, służący do wziewnego znieczulenia ogólnego
SJP.pl
Halotan ( halothanum) – organiczny związek chemiczny, fluorowcowa pochodna etanu. Ma silne działanie anestetyczne. Jest stosowany we wziewnym znieczuleniu ogólnym, samodzielnie lub w połączeniu z innymi anestetykami. W temperaturze pokojowej jest to niepalna, bezbarwna ciecz o temperaturze wrzenia ok. 50 °C.
Wikipedia
element półprzewodnikowy, którego zasada działania opiera się na zjawisku Halla; czujnik Halla; hallotron
SJP.pl
przymiotnik od: halotron; hallotronowy
SJP.pl
minerał, uwodniony siarczan żelaza i glinu
SJP.pl
materiał izolacyjny żółtawej barwy, przypominający wosk; używany do przesycania papieru do kondensatorów
SJP.pl
1. mający miejsce w rozległym budynku sportowym;
2. uczestniczący w zawodach odbywających się w takim budynku;
3. przeznaczony do gry w takim budynku;
4. mający nawy jednakowej wysokości, np. kościół halowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z halą, dotyczący hali
(1.2) sport. taki, który jest rozgrywany w hali sportowej
Wiktionary
rzecz. hala ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. region Słowenii
Wiktionary
(1.1) W Haloze świnie są faktycznymi towarzyszami stołu swych właścicieli. Wrodzona inteligencja, jaką przypisuje się świni, jest kolejnym czynnikiem stawiającym ją blisko ludzi.
Wiktionary
1. lina utrzymująca na właściwym miejscu dolny róg żagla; halslina
2. położenie płynącego statku żaglowego w stosunku do wiatru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. położenie żaglowca względem wiatru – prawy hals gdy wiatr wieje z prawej burty, lewy gdy z lewej;
(1.2) żegl. odcinek drogi od zwrotu do zwrotu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: xals, AS: χals
Wiktionary
rzecz. halsowanie n.
czas. halsować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
lina utrzymująca na właściwym miejscu dolny róg żagla; hals
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) żegl. żeglowanie zmiennym kursem pod wiatr;
Wiktionary
Halsowanie, od niem. "halsen" – robić zwrot przez rufę (sic!) – metoda poruszania się jednostką pływającą o napędzie żaglowym w ogólnie pojętym kierunku, z którego wieje wiatr. Ponieważ nie ma możliwości, aby żeglować wprost na wiatr, stosuje się manewr zwany halsowaniem. Polega on na płynięciu zakosami – raz lewym, a raz prawym halsem, wykonując wielokrotne zwroty.
Wikipedia
rzecz. hals m.
czas. halsować ndk.
przym. halsowy
Wiktionary
(1.1) lawirowanie
Wiktionary
1. prowadzić statek żaglowy zmiennym kursem pod wiatr; lawirować
2. wypoczywać, pływając na żaglówce
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) żegl. wykonywać zwroty statkiem żaglowym, płynąc pod wiatr
Wiktionary
(1.1) Halsując między wyspami Cyklad łatwo rozszyfrować tajemnicę Odyseusza.
Wiktionary
IPA: xalˈsɔvat͡ɕ, AS: χalsovać
Wiktionary
rzecz. hals m., halsowanie n.
przym. halsowy
Wiktionary
(1.1) lawirować
Wiktionary
przymiotnik od: hals
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż., zdrobnienie od Elżbieta;
(1.2) imię|polski|ż.
Wiktionary
Halszka – imię żeńskie, powstałe jako zdrobnienie pochodzącego z języka hebrajskiego imienia Elżbieta, pochodzące bardziej bezpośrednio od dawnej formy "Halżbieta" (przez: "Halżka").
Halszka imieniny obchodzi razem z Elżbietą. Niektóre źródła podają datę 2 marca.
Wikipedia
IPA: ˈxalʃka, AS: χalška
Wiktionary
rzecz. Elżbieta ż., Halżbieta ż.
przym. elżbietański, Elżbietowy, Halszkowy
Wiktionary
przymiotnik od: Hallstatt
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z miejscowością Hallstatt
(1.2) archeol. związany z okresem halsztackim (lub kulturą halsztacką);
Wiktionary
rzecz. Hallstatt mrz.
Wiktionary
pierwowzór krawata, chustka na szyję, noszona przez mężczyzn w drugiej połowie XVIII i w XIX wieku; halsztuk
SJP.pl
pierwowzór krawata, chustka na szyję, noszona przez mężczyzn w drugiej połowie XVIII i w XIX wieku; halsztuch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) trójkątna chusta wiązana na szyi przez mężczyzn w XVIII i XIX wieku, noszona jako ozdoba, część munduru lub jako szalik;
Wiktionary
Ha
Wikipedia
IPA: ˈxalʃtuk, AS: χalštuk
Wiktionary
rzecz. halsztuch m.
przym. halsztukowy
Wiktionary
(1.1) halsztuch
Wiktionary
prowadzenie statku żaglowego zmiennym kursem pod wiatr; halsowanie
SJP.pl
1. ciężarek trzymany w dłoniach, używany w skokach w dal z miejsca do zwiększenia siły wybicia;
2. rodzaj uprzęży zakładanej na głowę zwierzęcia, zwłaszcza konia
SJP.pl
potocznie: zatrzymywać
SJP.pl
roślinny lub syntetyczny środek, który wywołuje halucynacje; halucynogen, halucynogent (rzadko)
SJP.pl
złudne wrażenie polegające na odczuwaniu realnych doznań zmysłowych dotyczących czegoś nieistniejącego w rzeczywistości; przywidzenie, omam
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. odbierane zmysłami wrażenie czegoś, co nie istnieje, z przekonaniem, że jest rzeczywiste;
Wiktionary
(1.1) Po zjedzeniu pewnych gatunków grzybów mogą pojawić się halucynacje.
Wiktionary
IPA: ˌxalut͡sɨ̃ˈnat͡sʲja, AS: χalucỹnacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. halunek m.
przym. halucynacyjny
Wiktionary
(1.1) majaczenie, majak, mara, omam, przywidzenie, widzenie, wizja, zwid
Wiktionary
przymiotnik od: halucynacja (np. przywidzenia halucynacyjne, seans halucynacyjny)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z halucynacjami, dotyczący halucynacji; będący halucynacją
Wiktionary
rzecz. halunek mzw., halucynacja ż.
Wiktionary
(1.1) omamowy
Wiktionary
osoba cierpiąca na halucynacje
SJP.pl
potocznie: grzyb halucynogenny; magiczny grzybek
SJP.pl
roślinny lub syntetyczny środek, który wywołuje halucynacje; halucygen, halucynogent (rzadko)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. substancja wywołująca halucynacje
Wiktionary
(1.1) W trans zapadały osoby po zażyciu silnego narkotyku, przeważnie halucynogenu.
Wiktionary
przym. halucynogeniczny, halucynogenny
przysł. halucynogennie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) farm. wywołujący halucynacje
Wiktionary
rzecz. halucynogen mrz.
przym. halucynogenny
przysł. halucynogennie
Wiktionary
(1.1) halucynogenny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) powodując halucynacje
Wiktionary
(1.1) Substancja ta działa silnie halucynogennie.
Wiktionary
rzecz. halucynogen mrz.
przym. halucynogeniczny, halucynogenny
Wiktionary
taki, który wywołuje halucynacje (np. środek halucynogenny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) farm. wywołujący halucynacje
Wiktionary
(1.1) Objawami toksydromu halucynogennego są m.in. oczopląs i dysforia.
(1.1) Kto sporządził pierwszy raport dotyczący halucynogennych właściwości LSD?
Wiktionary
rzecz. halucynogen mrz.
przym. halucynogeniczny
przysł. halucynogennie
Wiktionary
roślinny lub syntetyczny środek, który wywołuje halucynacje; halucynogen, halucygen
SJP.pl
1. doświadczać halucynacji;
2. wyobrażać sobie coś
SJP.pl
uporczywe występowanie halucynacji, zwłaszcza słuchowych, trwające dłuższy czas, zwykle do kilku tygodni, wywołane najczęściej zatruciem
SJP.pl
Ha
Wikipedia
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) reg-pl|Kresy południowe,Przemyśl. krzyczeć na kogoś, gromić
czasownik zwrotny niedokonany halukać się
(2.1) gw-pl|Podhale. o świniach: spółkować
Wiktionary
(1.1) war. holukać
Wiktionary
kostna narośl na stopie; halluks, hallux
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. schorzenie polegające na tworzeniu się bolesnej narośli w miejscu, gdzie zaczyna się duży palec stopy, zwykle także z odchyleniem tego palca ku pozostałym;
Wiktionary
(1.1) Hanka całe życie nosiła szpilki, a teraz płacze, bo ma haluksy.
Wiktionary
(1.1) halluks, paluch koślawy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. grzybek halucynogenny
Wiktionary
(1.1) Kupilem sobie kwiatka w biedrze i wyrósł mi halunek.
Wiktionary
rzecz. halucynacja ż., halucynant m., halucynoza ż.
przym. halucynacyjny
Wiktionary
dziedzina obejmująca zagadnienia związane z występowaniem, przeróbką i eksploatacją soli; solnictwo
SJP.pl
zdrobnienie od: Halina (imię żeńskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Halusi lub z nią związany
SJP.pl
kluski z surowych ziemniaków i mąki, danie regionalne wielu kuchni wschodnioeuropejskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. bot. ślaz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Halemba
Wiktionary
(1.1) (gwara.) Aga zrychtowała srogi bigel na Halymbie. → Agnieszka zorganizowała sporą potańcówkę w Halembie.
Wiktionary
(słowo używane zwykle w liczbie mnogiej) but przeznaczony do ćwiczeń, gry na sali gimnastycznej, podobny do piłkarskich korków, ale mający płaską podeszwę
SJP.pl
Halówka ( Галёўка, "Halouka"; Галёвка, "Galowka") – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie małoryckim, w sielsowiecie Ołtusz.
Wikipedia
wykrzyknienie naśladujące gwałtowne i łakome pochwycenie czegoś ustami; chap
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca szczek psa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: xãm, AS: χãm
Wiktionary
miasto w Syrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w zachodniej Syrii;
Wiktionary
Hama ( حماة, חֲמָת) – miasto w zachodniej Syrii, w oazie nad Orontesem, ośrodek administracyjny muhafazy Hama, czwarte pod względem wielkości miasto kraju.
Miasto słynie z norii, 17 starożytnych kół nawadniających, wybudowanych przy użyciu drewna, bez zastosowania gwoździ. Najstarsze norie w Hamie powstały nawet w 1100 r. p.n.e. Są jedną z głównych atrakcji turystycznych miasta, słyną z wydawania charakterystycznych dźwięków podczas kręcenia się i czerpania wody z koryta Orontesu.
Wikipedia
(1.1) W odpowiedzi na te działania terroryści zrzucają pociski na Aleppo, Hamę oraz inne miasta.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od hamak
Wiktionary
rzecz. hamak m., hamakowanie n.
Wiktionary
pustynia kamienista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. pustynia kamienista i / lub skalna;
Wiktionary
Ha
Wikipedia
IPA: xãˈmada, AS: χãmada
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Iranie;
Wiktionary
Hamadan (Hamedan) – miasto w Iranie, położone 400 km na południowy zachód od Teheranu, stolica prowincji (ostanu) o tej samej nazwie. Liczba ludności 550 284 (2005).
Niegdyś w tym miejscu znajdowało się miasto Ekbatana – stolica państwa Medów, a później letnia rezydencja władców Persji z dynastii Achemenidów.
Wikipedia
przym. hamadański
Wiktionary
(1.1) staroż. Ekbatana
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hamadanem, dotyczący Hamadanu
Wiktionary
rzecz. Hamadan mrz.
Wiktionary
w mitologii greckiej: nimfa, opiekunka drzewa
SJP.pl
prostokątna siatka ze sznurka albo mocna tkanina, rozpinana pomiędzy dwoma słupami lub drzewami, przeznaczona do leżenia lub spania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko;
Wiktionary
Hamak – rodzaj wiszącego łóżka zrobionego z materiału lub sznurków, zawieszonego między dwiema podporami.
Wikipedia
(1.1) Jestem senny, położę się na hamaku.
Wiktionary
IPA: ˈxãmak, AS: χãmak
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. hamaczek m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczas. od hamakować
(1.2) pot. leżenie, wylegiwanie się, urządzanie spania w hamaku
(1.3) przen. telew. umieszczanie kiepskiego programu telewizyjnego pomiędzy dwoma programami o dużej oglądalności
Wiktionary
(1.2) Przymusowe hamakowanie w gałęziach umiliły chłopcom gimnastyczne popisy wiewiórek.
Wiktionary
rzecz. hamak m., hamaczek m.
czas. hamakować ndk.
przym. hamakowy
Wiktionary
miasto w Japonii
SJP.pl
Hamamatsu (jap. 浜松市 Hamamatsu-shi) – miasto w Japonii, w prefekturze Shizuoka, w środkowej części wyspy Honsiu ("Honshū"), nad Oceanem Spokojnym.
Największe pod względem liczby mieszkańców w tej prefekturze. W lipcu 2005 miasto wchłonęło 11 otaczających je miast i miasteczek i wyprzedziło pod względem liczby ludności Shizuokę.
Wikipedia
roślina z rodziny oczarowatych; hammamelis, oczar
SJP.pl
dawniej:
1. wielkie, ciężkie i niezgrabne stworzenie;
2. olbrzym, potwór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. pejor. groźny olbrzym, potwór
(1.2) daw. wielkie, ciężkie stworzenie (zwykle o krowie lub koniu)
Wiktionary
Haman, Aman – postać biblijna ze Starego Testamentu, najwyższy urzędnik króla Persji, Achaszwerosza (Asawerusa).
Król polecił poddanym oddawać pokłon Hamanowi. Jednak wbrew poleceniu króla Żyd Mardocheusz nie oddawał pokłonu Hamanowi, za co ten postanowił zabić Mordechaja (Mardocheusza), a także innych Żydów w Persji. Kiedy królowa Estera odkryła jego plany przed królem, Haman został powieszony na szubienicy, którą postawił dla Mardocheusza. Pojawia się w Księdze Estery 3-7.
Wikipedia
(1.1) Z takim hamanem lepiej nie mieć do czynienia.
(1.1) Ten stary haman przeklęty! Ten… ten… już nie wiem, jak go nazwać!
(1.2) Taka krowa, taki haman, że i drugiej nie w każdym dworze by znalazł.
Wiktionary
(1.1) bestia; przest. ordynus; współcz. chamidło, prostak, prymityw
(1.2) bydlę
Wiktionary
miasto w Norwegii
SJP.pl
Hamar – norweskie miasto i gmina leżąca w regionie Innlandet. Hamar jest 258. norweską gminą pod względem powierzchni. Miasto leży nad największym jeziorem Norwegii - Mjøsa.
W miejscowości jest stacja kolejowa Hamar.
Wikipedia
w starożytnym teatrze: błąd, błędne rozpoznanie własnej sytuacji przez bohatera tragedii, który fałszywie oceniając stan rzeczy, pogrąża się coraz bardziej i doprowadza do katastrofy; wina tragiczna
SJP.pl
Hamartia (gr. ἁμαρτία – wina, grzech, przewinienie), wina tragiczna – w tragedii starożytnej błędne rozpoznanie i fałszywa ocena własnej sytuacji przez bohatera. Bohater, nieświadomy rzeczywistego znaczenia okoliczności, w jakich się znalazł, popełnia czyny prowadzące do dalszego przypieczętowania jego losu i ostatecznie do katastrofy. Kategorię hamartii określił Arystoteles w "Poetyce" "na podstawie Króla Edypa" Sofoklesa.
Wikipedia
islamska organizacja terrorystyczna działająca w Strefie Gazy
SJP.pl
Hamas (#PATRZ
, [], dosłownie z arab. „zapał, entuzjazm”, ale też akronim حركة المقاومة الاسلامية, trb. "Harakat al-Mukawamma al-Islamijja"), Muzułmański Ruch Oporu – islamska sunnicka i fundamentalistyczna organizacja polityczno-militarna walcząca o niepodległość Palestyny, uznawana przez państwa zachodnie za terrorystyczną.
Wikipedia
członek Hamasu, islamskiej organizacji terrorystycznej działająca w Strefie Gazy
SJP.pl
mieszkaniec Hamburga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hamburga; mężczyzna wywodzący się z Hamburga
Wiktionary
rzecz. hamburger m.
:: fż. hamburka ż.
przym. hamburski
Wiktionary
miasto w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Niemczech;
(1.2) geogr. adm. kraj związkowy Niemiec
Wiktionary
Ha
Wikipedia
(1.1) Hamburg jest dużym miastem portowym położonym na północy Niemiec.
Wiktionary
IPA: ˈxãmburk, AS: χãmburk
Wiktionary
rzecz. hamburczyk m., hamburka ż., hamburger m.
przym. hamburski
Wiktionary
(1.2) Wolne i Hanzeatyckie Miasto Hamburg
Wiktionary
1. kotlet z niepeklowanego, mielonego mięsa wołowego z dodatkiem przypraw;
2. bułka z takim kotletem podawana z różnymi dodatkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) kulin. spoż. kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło;
(1.2) kulin. spoż. kotlet do hamburgera (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(2.1) pogard. Amerykanin
Wiktionary
Hamburger – typowe danie typu "fast food", kanapka (sandwich) z kotletem z mięsa wołowego ("patty").
Wikipedia
(1.1) Zjadłem hamburgera i popiłem colą.
(1.2) Upiekłem na grillu cztery hamburgery i pięć kiełbasek.
Wiktionary
IPA: xãmˈburɡɛr, AS: χãmburger
Wiktionary
rzecz. Hamburg mrz., hamburczyk mos., hamburka ż.
przym. hamburski, hamburgerowy
Wiktionary
zdrobnienie od: hamburger
SJP.pl
potocznie: bar, w którym sprzedaje się fast food
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hamburgerem, dotyczący hamburgerów
Wiktionary
rzecz. hamburger mrz.
Wiktionary
wypieranie tradycyjnych potraw krajowych przez fast foody
SJP.pl
1. wiosłowa łódź sportowa; kilówka;
2. gołąb ozdobny z ubarwioną głową i ogonem;
3. krzesło lub fotel z elementami wzornictwa greckiego;
4. wygodny, ocieplany but męski;
5. męska czapka żeglarska, wykonana z miękkiego materiału z usztywnionym denkiem i daszkiem;
6. bułka hamburgerowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hamburga; kobieta pochodząca z Hamburga
Wiktionary
Hamburka – niewielki płaskodenny statek, dawniej drewniany, obecnie z różnych materiałów, w tym z laminatu, o charakterystycznym wydłużonym kształcie. Cechą szczególna tego typu łodzi są także szyny i prowadnice, na których zamontowane jest ruchome siodło wioślarza. Łodzie te wykorzystywane niegdyś w transporcie rzecznym i przybrzeżnym, w rybołówstwie i w sportach wodnych. Były powszechnie wykorzystywane m.in. w Warszawie w latach 20. i 30. XX wieku. Długość łodzi wynosi ok. 6m.
Wikipedia
rzecz. hamburger m.
:: fm. hamburczyk m.
przym. hamburski
Wiktionary
→ Hamburg
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Hamburgiem
Wiktionary
(1.1) To normalnemu człowiekowi może się po prostu kojarzyć z przysłowiowym jajkiem lub szynką hamburską, znaczy się także częściowo nieświeżą.
Wiktionary
IPA: xãmˈbursʲci, AS: χãmbursʹḱi
Wiktionary
rzecz. Hamburg m., hamburczyk mos., hamburka ż., hamburger mrz.
Wiktionary
miasto w Niemczech; Hameln
SJP.pl
Hamelin – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Normandia, w departamencie Manche.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 122 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 50 osób/km² (wśród 1815 gmin Dolnej Normandii Hamelin plasuje się na 764. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1074.).
Wikipedia
miasto w Niemczech; Hamelin
SJP.pl
Hameln – miasto w północnych Niemczech, w południowo-wschodniej części kraju związkowego Dolna Saksonia nad rzeką Wezerą na Pogórzu Wezerskim, siedziba powiatu Hameln-Pyrmont.
Miasto znane jest na świecie za sprawą braci Grimm i ich baśni Flecista z Hameln opisującej wydarzenie, które ponoć naprawdę miało miejsce w 1284 r., choć w rzeczywistości przebiegło inaczej, niż opisuje to legenda.
Wikipedia
dawniej:
a) piec hutniczy
b) huta żelaza
SJP.pl
Hamer – osada w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie golubsko-dobrzyńskim, w gminie Golub-Dobrzyń.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.
Wikipedia
dawniej:
a) piec hutniczy
b) huta żelaza
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Ha
Wikipedia
dawny zakład hutniczy; kuźnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. rzem. zakład hutniczy, huta żelazna, fabryka obróbki metalu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. hamernictwo n., hamernik mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. zawód hamernika
Wiktionary
rzecz. hamernia ż.
Wiktionary
gwarowo: robotnik hamerni; hutnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. robotnik przy młotach w fabryce
Wiktionary
(1.1) W ustrońskiej kuźni hamernicy lepi zarobiali niż insi chłopi.
Wiktionary
rzecz. hamernia ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bud. techn. konopie do uszczelniania
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Chinach, w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, w Kotlinie Hami;
Wiktionary
Hami, Kumul (chiń. upr. 哈密; pinyin "Hāmì"; ujg. قۇمۇل; "Qumul") – miasto na prawach prefektury w północno-zachodnich Chinach, w regionie autonomicznym Sinciang, w kotlinie Hami, przy linii kolejowej z Lanzhou do Urumczi. Liczy ok. 570 tys. mieszkańców. Ważny ośrodek przemysłu wydobywczego; w przeszłości ważny punkt na jedwabnym szlaku.
Wikipedia
IPA: ˈxãmʲi, AS: χãmʹi
Wiktionary
(1.1) Kumul
Wiktionary
arabskie imię męskie
SJP.pl
Hamid – wieś w Iranie, w ostanie Azerbejdżan Zachodni, w szahrestanie Mijandoab. W 2006 roku liczyła 803 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Najbardziej imię Hamilkar rozsławił wielki wódz pierwszej wojny punickiej z Rzymem, ojciec Hannibala.
Wiktionary
IPA: xãˈmʲilkar, AS: χãmʹilkar
Wiktionary
(1.1) Amilkar
Wiktionary
1. stolica Bermudów;
2. miasto w Kanadzie;
3. miasto w Szkocji;
4. miasto w Nowej Zelandii;
5. miasto w Stanach Zjednoczonych;
6. rzeka w Kanadzie; Churchill
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Bermudów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: xãˈmʲiltɔ̃n, AS: χãmʹiltõn
Wiktionary
rzecz. hamiltończyk mos., hamiltonka ż.
przym. hamiltoński
Wiktionary
1. funkcja współrzędnych uogólnionych charakteryzująca układ mechaniczny; funkcja Hamiltona
2. w fizyce kwantowej: operator całkowitej energii cząstki lub układu cząstek; operator Hamiltona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. funkcja opisująca układ fizyczny za pomocą pędów i położeń uogólnionych
(1.2) fiz. operator energii w mechanice kwantowej;
Wiktionary
Hamiltonian (funkcja Hamiltona) – funkcja współrzędnych uogólnionych i pędów uogólnionych, opisująca układ fizyczny w sformułowaniu Hamiltona teorii fizycznych
Wikipedia
(1.1) Klasyczny ruch atomu można łatwo opisać hamiltonianem.
(1.2) Stany własne tego hamiltonianu są stanami własnymi operatora całkowitego momentu pędu.
Wiktionary
IPA: ˌxãmʲilˈtɔ̃ɲãn, AS: χãmʹiltõńãn
Wiktionary
(1.1) funkcja Hamiltona
(1.2) operator Hamiltona
Wiktionary
mieszkanka Hamiltonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hamiltonu
Wiktionary
IPA: ˌxãmʲilˈtɔ̃nka, AS: χãmʹiltõnka
Wiktionary
rzecz. Hamilton mrz.
:: fm. hamiltończyk mos.
przym. hamiltoński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z irlandzkim matematykiem Williamem Rowanen Hamiltonem
Wiktionary
mieszkaniec Hamiltonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hamiltonu
Wiktionary
IPA: ˌxãmʲilˈtɔ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: χãmʹiltõĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Hamilton mrz.
:: fż. hamiltonka ż.
przym. hamiltoński
Wiktionary
przymiotnik od: Hamilton
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hamiltonem, dotyczący Hamiltonu (stolicy Bermudów)
Wiktionary
rzecz. Hamilton mrz., hamiltończyk mos., hamiltonka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Finlandii, w regionie Kymenlaakso;
Wiktionary
Hamina (szw. "Fredrikshamn") – miasto w południowo-wschodniej Finlandii, w regionie Kymenlaakso (dawniej prowincja Finlandia Południowa), nad Zatoką Fińską, ok. 150 km na wschód od Helsinek. Miasto w 2023 r. liczyło 19 529 mieszkańców.
Na terenie miasta znajduje się port Hamina-Kotka.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przenośnie: człowiek pełen wątpliwości, któremu ciągłe rozpamiętywanie swoich przeżyć i stanów uniemożliwia racjonalne działanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przen. książk. ktoś pełen wątpliwości i rozterek, komu skłonność do nieustannej autoanalizy uniemożliwia działanie
Wiktionary
Ha
Wikipedia
IPA: ˈxãmlɛt, AS: χãmlet
Wiktionary
rzecz. Hamlet m., hamletyzowanie n., hamletyzm m.
czas. hamletyzować ndk.
przym. hamletowski, hamletyczny
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hamleta lub z nim związany
SJP.pl
charakterystyczny dla Hamleta (bohater tragedii Szekspira), np. dylemat hamletyczny; hamletowski
SJP.pl
postawa życiowa odznaczająca się niezdecydowaniem, wahaniem, rozterkami, co prowadzi do trudności z podejmowaniem racjonalnych decyzji
SJP.pl
Hamletyzm – postawa życiowa i kategoria literacka, której nazwa pochodzi od imienia tytułowego bohatera tragedii "Hamlet" autorstwa Williama Szekspira.
Pojęcie to opisuje stan nieustannego rozdźwięku pomiędzy myślą a działaniem. Osoba przejawiająca cechy hamletyzmu wikła się w wewnętrzne konflikty, waha się między potrzebą czynu a skłonnością do rozważań i refleksji. Charakterystyczna jest tu dominacja analiz i pytań egzystencjalnych (np. „być albo nie być”) nad praktycznym działaniem.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|hamletyzować.
Wiktionary
IPA: ˌxãmlɛtɨzɔˈvãɲɛ, AS: χãmletyzovãńe
Wiktionary
rzecz. Hamlet n./m., hamlet m., hamletyzm m.
czas. hamletyzować ndk.
Wiktionary
przeżywać rozterki wewnętrzne, nie mogąc powziąć decyzji
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) książk. przesadnie długo wahać się, być w rozterce duchowej, rozmyślać, nie mogąc podjąć decyzji
Wiktionary
IPA: ˌxãmlɛtɨˈzɔvat͡ɕ, AS: χãmletyzovać
Wiktionary
rzecz. Hamlet m., hamlet m., hamletyzowanie n., hamletyzm m.
przym. hamletowski, hamletyczny
Wiktionary
tradycyjna łaźnia parowa z tradycji islamskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) łaźnia w krajach arabskich i muzułmańskich;
Wiktionary
Hammam (arab. حمّام "hammām", حمام "hamām", tur. "hamam") – łaźnia lub sauna turecka.
Arabski gramatyk Ibn Sida wywodzi nazwę od słowa "al-ḥamīm" ("siła letniego gorąca").
W arabskim słowo "ḥammām" oznacza łazienkę lub toaletę.
Wikipedia
(1.1) Meczet i hammam łączy aspekt kulturowo-religijny, pierwszy gromadzi wiernych na wspólnej modlitwie, a drugi na oczyszczaniu.
Wiktionary
przym. hammamowy
Wiktionary
(1.1) łaźnia turecka
Wiktionary
roślina z rodziny oczarowatych; hamamelis, oczar
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: HAmersztajn] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. John Hammond (1889-1964), zootechnik brytyjski;
2. organy Hammonda - instrument muzyczny wykonany przez Laurena Hammonda, zegarmistrza amerykańskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. muz. zob. organy Hammonda.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. hammondzista mos., hammondzistka ż.
Wiktionary
muzyk grający na organach Hammonda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. muz. instrumentalista grający na organach Hammonda
Wiktionary
rzecz. hammond mzw., organy Hammonda nmos.
:: fż. hammondzistka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. muz. instrumentalistka grająca na organach Hammonda
Wiktionary
rzecz. hammond mzw., organy Hammonda nmos.
:: fm. hammondzista mos.
Wiktionary
1. Hammurabi (?-1750 p.n.e.), władca Babilonii od roku 1792;
2. Kodeks Hammurabiego - jeden z najstarszych kodeksów, powstały w latach 1792-1750 p.n.e.;
3. Stela Hammurabiego - słup diorytowy znaleziony w roku 1901 w Suzie
SJP.pl
Hammurabi, Hammurapi ("Ḫammu-rāpi") – szósty, najsłynniejszy król z I dynastii z Babilonu, syn i następca Sin-muballita, panował przez 43 lata (1792–1750 p.n.e. – chronologia średnia), twórca potęgi państwa starobabilońskiego, autor "Kodeksu Praw".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|hamować.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌxãmɔˈvãɲɛ, AS: χãmovãńe
Wiktionary
rzecz. hamulec m., zahamowanie n., pohamowanie n.
czas. hamować ndk., zahamować dk., wyhamowywać ndk., wyhamować dk., przyhamowywać ndk., przyhamować dk.
przym. hamulczy
Wiktionary
1. zmniejszać szybkość;
2. powstrzymywać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zahamować)
(1.1) zwalniać lub zatrzymywać pojazd za pomocą hamulca
(1.2) zwalniać lub zatrzymywać się
(1.3) wstrzymywać działanie, rozwój
czasownik przechodni niedokonany (dk. pohamować)
(2.1) powstrzymywać od czegoś
czasownik zwrotny niedokonany hamować się (dk. pohamować się)
(3.1) powstrzymywać się od czegoś; nie pozwalać sobie na coś
(3.2) być powstrzymywanym
Wiktionary
(1.1) Wnet też mimo krzyku jadących z tyłu murzów, mimo przeraźliwego świstu piszczałek i głosu bębna huczącego na kęsim – to jest na ścinanie głów niewiernych – poczęli konie zdzierać, hamować…
Wiktionary
IPA: xãˈmɔvat͡ɕ, AS: χãmovać
Wiktionary
rzecz. hamowanie n., zahamowanie n., hamulec m., pohamowanie n., hamulcowy mos.
czas. zahamować dk., wyhamować dk.
przym. hamulcowy
Wiktionary
(1.1) zatrzymywać
(2.1) ograniczać, powściągać, powstrzymywać
(3.1) powściągać się
Wiktionary
pomieszczenie z urządzeniami do pomiarów mocy i prób rozruchu różnych typów silników
SJP.pl
Hamownia – stacjonarne lub mobilne stanowisko pomiarowe umożliwiające pozyskanie niezbędnych danych do wyznaczenia charakterystyki osiągów silnika, takich jak:
Hamownie dzielą się na dwa rodzaje: hamownie inercyjne i hamownie z obciążeniem. W przypadku hamowni z obciążeniem realizowane może być ono w oparciu o hamulec wodny, hamulec elektrowirowy lub cierny. Hamownie inercyjne wykorzystują koło zamachowe lub inercję własną do obciążania mierzonego silnika/pojazdu.
Wikipedia
hamujący
SJP.pl
potocznie: hamulec pojazdu; hebel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. hamulec; mechanizm służący do zmniejszania prędkości lub całkowitego zatrzymywania pojazdu
Wiktionary
(1.1) – Poczta! – oświadczył Leon i dał po hamplach. Furgonetka zostawiła na asfalcie dwa długie pasy gumy i zatrzymała się z szarpnięciem.
(1.1) — Podjeżdżasz wolno do przeszkody, robisz bunnyhopa i starasz się trafić tylnym kołem na kant (…) i odbijasz się z powrotem. // — Ale jak to z powrotem? // — Normalnie — tłumaczył instruktor. — Zaciskasz tylny hampel, odchylasz się i odskakujesz.
(1.1) Po garach dała, a tamten za nią kilka metrów, siedzi na dupie, prawie w kufrze. Wreszcie kobieta gwałtownie zaciąga hample, zmuszając tira, żeby ją wyminął.
(1.1) Jak dam ostro po hamplach, to się wypieprzę! Hamować silnikiem też się bałam. Chwilę trwało, zanim się zatrzymaliśmy.
Wiktionary
(1.1) hamulec, hebel
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pajac
Wiktionary
[czytaj: HAMpelman] komiczna postać teatralna frankfurckiej sceny ludowej z XIX wieku
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) przest. gw-pl|Śląsk Cieszyński. nieustannie czymś poruszać, wywołując przy tym hałas
(1.2) przest. gw-pl|Śląsk. zachowywać się niesfornie
Wiktionary
(1.2) (…) przysmyczy do chałupy jakiesi charboły przegrzeszone, jakiesi flinicisko zbójnickie i nie posłucho, jeny bydzie tem hamplować i komedje robić!… Ale rób, se, rób, Gustliczku!…
(1.2) Najbardziej to sie już hampluje ta „meldereiterka“ i ponoś zaraz pojechała tego konia oboczyć, na którym by miała rajtować (…).
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński burdować
(1.2) dokazywać
Wiktionary
[czytaj: hampszer]
1. brytyjska rasa owiec krótkowełnistych;
2. brytyjska rasa świń
SJP.pl
Hampshire – hrabstwo administracyjne (niemetropolitalne), ceremonialne i historyczne w południowej Anglii, w regionie South East England, położone nad kanałem La Manche i cieśniną Solent.
Powierzchnia hrabstwa administracyjnego wynosi 3679 km², a liczba ludności 1 317 800 (2011). Hrabstwo ceremonialne, obejmujące dodatkowo dwie jednostki administracyjne "unitary authority" – Southampton i Portsmouth, liczy 3769 km² powierzchni i 1 759 800 mieszkańców (2011).
Wikipedia
styl wnętrzarski inspirowany nadmorskimi rezydencjami, jasny, elegancki i naturalny; hamptons
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
styl wnętrzarski inspirowany nadmorskimi rezydencjami, jasny, elegancki i naturalny; hampton
SJP.pl
przymiotnik od: Hampton (miasto w Stanach Zjednoczonych)
SJP.pl
SJP.pl
Hamrzysko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w gminie Wieleń, 20 km na południowy wschód od Wielenia.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. chamsa. (symbol)
Wiktionary
lokalna nazwa suchego, porywistego wiatru wiejącego na Saharze i często wywołującego burze piaskowe; chamsin, samum, samiel
SJP.pl
miasto w USA
SJP.pl
Hamtramck – miasto (city) w Stanach Zjednoczonych, w stanie Michigan, w hrabstwie Wayne, położone w aglomeracji Detroit, na północ od jego centrum. Wraz z sąsiednim Highland Park tworzy enklawę otoczoną całkowicie przez miasto Detroit. Liczba mieszkańców w 2010 roku wynosiła 22 423. Czternaście lat później (2024) ich liczba wzrosła do 27 424 osób (zmiana wyniosła aż +22,3%).
Wikipedia
1. zmniejszać szybkość;
2. powstrzymywać
SJP.pl
urządzenie służące do zmniejszania prędkości lub zatrzymywania
SJP.pl
przymiotnik od: hamulec
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) techn. odnoszący się do hamulca
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) kolej. kolejarz obsługujący hamulec w pociągu
(2.2) sport. zawodnik, który ma za zadanie hamować
(2.3) osoba spowalniająca lub zatrzymująca określone działania
Wiktionary
rzecz. hamulec mrz., pohamowanie n.
czas. hamować, przyhamować, wyhamować, zahamować
przym. hamulczy
Wiktionary
środowiskowo: hamulcowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. odrzecz. hamulec
Wiktionary
rzecz. hamulec m., hamowanie n., pohamowanie n., hamulcowy mos.
przym. hamulcowy, hamujący
Wiktionary
(1.1) hamulcowy, hamujący
Wiktionary
urządzenie służące do zmniejszania prędkości lub zatrzymywania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny;
(1.2) przen. czynnik, który powstrzymuje daną osobę przed działaniem
Wiktionary
Hamulec – urządzenie mechaniczne służące do:
Działanie hamulców polega na przejęciu części, lub całości energii kinetycznej urządzenia i rozproszeniu jej. W układach napędowych z rekuperacją energii energia hamowania jest przetwarzana w inną formę energii (energia elektryczna, energia hydrauliczna, lub energia mechaniczna) i składowana w odpowiednim akumulatorze do późniejszego wykorzystania. W takich układach rolę hamulca przejmuje generator prądu, pompa lub przekładnia.
Wikipedia
(1.1) Przed wyjazdem muszę sprawdzić sprawność hamulców.
(1.2) Paweł, jak się zdenerwuje, to nie ma żadnych hamulców, krzyczy, obraża się i jest bardzo nieprzyjemny.
Wiktionary
IPA: xãˈmulɛt͡s, AS: χãmulec
Wiktionary
rzecz. hamownia ż., hamulcowy m., hamownik m., hamowacz m., hamowanie n., pohamowywanie n., pohamowanie n.
czas. hamować ndk., pohamowywać ndk., pohamować dk.
przym. hamulcowy, hamulczy, hamowniczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) arabska pomocnicza litera nie zaliczana do alfabetu, reprezentująca zwarcie głośniowe;
Wiktionary
ء<
Wikipedia
dawniej: dubn (pierwiastek chemiczny); hahn
SJP.pl
przysłówek miejsca
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. tam daleko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obce imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. region etniczny w środkowych Morawach w Czechach
(1.2) geogr. rzeka w środkowych Morawach w Czechach
Wiktionary
Hana (jap. はな, ハナ) – żeńskie imię japońskie.
Wikipedia
IPA: ˈxãna, AS: χãna
Wiktionary
rzecz. Hanak m.
przym. hanacki
Wiktionary
dialekt hanacki - jeden z czterech tradycyjnie wyróżnianych dialektów języka czeskiego; dialekt środkowomorawski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do morawskiego regionu etnicznego Hany
Wiktionary
rzecz. Hana ż., Hanak m.
Wiktionary
zwolennik szkoły prawa muzułmańskiego, stworzonej w VIII wieku przez Abu Hanifę
SJP.pl
Hanafici (#PATRZ
) – zwolennicy jednej z czterech głównych sunnickich szkół prawa muzułmańskiego, wywodzącej się od teologa Abu Hanify (zm. 767).
Abu Hanifa zajmował się dogmatyką w młodości. Później pozostawił ją dla hadisów i wykładni prawa islamskiego (fikh) i na tych polach osiągnął wielki autorytet wśród mu współczesnych i potomnych. Wykładnia prawa islamu Abu Hanify miała za podstawę m.in.:
Wikipedia
zwolennik szkoły prawa muzułmańskiego, stworzonej w VIII wieku przez Abu Hanifę
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hany
Wiktionary
rzecz. Hana ż.
przym. hanacki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. osada w hrabstwie Kauai na Hawajach
Wiktionary
Hanalei – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w hrabstwie Kauaʻi.
Wikipedia
japoński zwyczaj odwiedzania dorocznie miejsc, gdzie kwitną drzewa wiśni
SJP.pl
Hanami (jap. 花見; dosł. „oglądanie kwiatów”) – tradycyjny japoński zwyczaj podziwiania urody kwiatów, w szczególności kwiatów ozdobnych wiśni piłkowanych ("Cerasus serrulata") (jap. 桜 lub 櫻, "sakura"). "Hanami" praktykowane jest od kilkuset lat i cieszy się w Japonii ogromną popularnością. Kwitnienie wiśni trwa od jednego do dwóch tygodni, zazwyczaj w marcu lub kwietniu, jest relacjonowane przez media i wyczekiwane przez większość Japończyków.
Wikipedia
zwolennik jednej z najbardziej ortodoksyjnych szkół prawa muzułmańskiego
SJP.pl
Hanbalici (#PATRZ
) – zwolennicy jednej z czterech głównych sunnickich szkół prawa muzułmańskiego, wywodzącej się od teologa Ahmada ibn Hanbala (zm. 855).
Jest to najbardziej rygorystyczna ze szkół. Zwolenników szkoły hanbalickiej cechuje konserwatywność i bezkompromisowa interpretacja Koranu oraz Sunny. Kijas (analogia) i idżma (zgoda uczonych) zostały odrzucone przez Ibn Hanbala, który starał się przywrócić pierwotną czystość religii i prawa.
Wikipedia
zwolennik jednej z najbardziej ortodoksyjnych szkół prawa muzułmańskiego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hanki lub z nią związany
SJP.pl
skrót od: handel (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
[czytaj: hendbol] piłka ręczna
SJP.pl
ochraniacze rąk i manetek montowane na kierownicy motocykli terenowych
SJP.pl
dział gospodarki, na który składa się wymiana dóbr za pieniądze bądź inne dobra pomiędzy zainteresowanymi stronami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj działalności polegającej na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych;
(1.2) dział gospodarki narodowej obejmujący taką działalność (1.1)
Wiktionary
Ha
Wikipedia
(1.1) Nielegalny handel kwitnie w najlepsze.
Wiktionary
IPA: ˈxãndɛl, AS: χãndel
Wiktionary
rzecz. handlarstwo n., handlarz m., handlarka ż., handlara ż., handlowiec m., handlówka n., handlowanie n.
:: zdrobn. handelek m.
czas. handlować ndk.
przym. handlowy, handlarski, handlowny
przysł. handlowo
Wiktionary
(1.1) sprzedaż, kupno
Wiktionary
zdrobnienie od: handel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: handel
Wiktionary
rzecz. handel m., handlowanie n., handlarz m., handlowiec mrz./mos.
czas. handlować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. szmaciarz, oberwaniec
Wiktionary
dawniej: uliczny żydowski handlarz starzyzną; łaciarz
SJP.pl
[czytaj: handikap lub hendikap] fory lub korzystna sytuacja ułatwiająca wykonanie zamierzeń (czasem też niekorzystna sytuacja utrudniająca wykonanie zamierzeń); handikap
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: hendikapizm] dyskryminacja osób niepełnosprawnych; disablizm, ableizm, ablizm, handikapizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. dyskryminacja, niechęć, niechęć, pogarda lub wrogość skierowane wobec osób uważanych za niepełnosprawne;
Wiktionary
(1.1) handikapizm, ableizm, kapacytyzm
Wiktionary
[czytaj: handikapować] handikapować;
1. w sporcie: stosować hadicap (fory);
2. rzadko: stawiać kogoś w niekorzystnej sytuacji
SJP.pl
przewaga przyznawana na początku wyścigu; fory; handicap
SJP.pl
dyskryminacja osób niepełnosprawnych; disablizm, ableizm, ablizm, handicapizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. dyskryminacja, niechęć, niechęć, pogarda lub wrogość skierowane wobec osób uważanych za niepełnosprawne;
Wiktionary
(1.1) handicapizm, ableizm, kapacytyzm
Wiktionary
handicapować;
1. w sporcie: stosować hadicap (fory);
2. rzadko: stawiać kogoś w niekorzystnej sytuacji
SJP.pl
komunia przyjmowana na rękę
SJP.pl
skrót od: handlowy (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
pogardliwie o kobiecie zajmującej się drobnym handlem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od: handlarka
Wiktionary
(1.1) Magistrat nie popuści tym handlarom.
Wiktionary
rzecz. handlarstwo n., handel mrz., handelek mrz., handlarka ż., handlarz mos., handlowiec mos., handlówka ż., handlowanie n.
czas. handlować ndk., przehandlować dk., zhandlować dk.
przym. handlarski, handlowy, handlowny
przysł. handlowo
Wiktionary
(1.1) straganiara
Wiktionary
kobieta zajmująca się handlem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się drobnym handlem
Wiktionary
(1.1) Poprosiłem handlarkę, by zostawiła mi jutro dwa tuziny jaj.
Wiktionary
rzecz. handlarstwo n., handel mrz., handelek mrz., handlowiec mos., handlówka n., handlowanie n.
:: fm. handlarz mos.
:: zgrub. handlara ż.
czas. handlować ndk., przehandlować dk., zhandlować dk.
przym. handlarski, handlowy, handlowny
przysł. handlowo
Wiktionary
(1.1) baba, przekupka, straganiarka; pejor. handlara, przekupa, straganiara
Wiktionary
przymiotnik od: handlarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) działalność polegająca na kupowaniu, sprzedawaniu lub wymianie towarów i usług, wymiana handlowa
Wiktionary
rzecz. handlówka ż., handlowanie n., handlarz mos., handlarka ż., handel mrz., handlara ż.
czas. handlować
przym. handlowy
Wiktionary
osoba zajmująca się kupnem, sprzedażą lub wymianą towarów i uslug
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się drobnym handlem
Wiktionary
Handlarz, handlarka – osoba zajmująca się drobnym handlem.
Pośrednicy handlowi w handlu zagranicznym.
Pośrednikiem w handlu zagranicznym jest każda osoba bądź organizacja doprowadzająca swoim działaniem do zawarcia transakcji między jej dwiema głównymi stronami: kupującym i sprzedającym. Różnią się między sobą ze względu na wielkość ponoszonego ryzyka.
Wikipedia
(1.1) Szczecinecka policja prowadzi cały czas postępowanie dotyczące handlarzy narkotyków.
Wiktionary
IPA: ˈxãndlaʃ, AS: χãndlaš
Wiktionary
rzecz. handlarstwo n., handel m., handelek m., handlowiec m., handlówka n., handlowanie n.
:: fż. handlarka ż., handlara ż.
czas. handlować ndk.
przym. handlarski, handlowy, handlowny
przysł. handlowo
Wiktionary
(1.1) kupiec
Wiktionary
lekceważąco: marny, lichy handlarz
SJP.pl
1. w lotnictwie: obsługa naziemna samolotów;
2. w logistyce: fizyczna obsługa towaru;
3. prowadzenie i prezentowanie zwierząt na pokazach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kupowanie i sprzedawanie w celu osiągnięcia zysku
Wiktionary
IPA: ˌxãndlɔˈvãɲɛ, AS: χãndlovãńe
Wiktionary
rzecz. handel m., handelek m., handlarstwo n., handlarz m., handlarka ż., handlara ż., handlowiec m., handlówka n.
czas. handlować ndk.
przym. handlowy, handlarski, handlowny
przysł. handlowo
Wiktionary
zajmować się kupnem, sprzedażą lub wymianą towarów i usług
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) zajmować się kupnem, sprzedażą lub wymianą towarów i usług
Wiktionary
(1.1) Trudno jest handlować z ludźmi, którzy nie mają pieniędzy.
Wiktionary
IPA: xãnˈdlɔvat͡ɕ, AS: χãndlovać
Wiktionary
rzecz. handel m., handelek m., handlarstwo n., handlarz m., handlarka ż., handlara ż., handlowiec m., handlówka n., handlowanie n.
czas. przehandlować dk., zahandlować dk., wyhandlować dk.
przym. handlowy, handlarski, handlowny
przysł. handlowo
Wiktionary
kobieta pracująca w handlu
SJP.pl
specjalista w dziedzinie handlu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hand. człowiek zajmujący się handlem
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) żegl. statek do prowadzenia działalności gospodarczej
Wiktionary
(1.1) Sylwester za pasem, już teraz jak grzyby po deszczu wyrastają sklepy i stragany z petardami, w pogoni za zyskiem handlowcy zapominają o obowiązującym zakazie sprzedaży artykułów pirotechnicznych nieletnim […]
Wiktionary
rzecz. handel mrz., handelek mrz., handlara ż., handlarka ż., handlarz mos., handlówka ż., handlowanie n.
czas. handlować
przym. handlarski, handlowy
przysł. handlowo
Wiktionary
(1.1) kupiec
(2.1) statek handlowy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób handlowy
Wiktionary
rzecz. handlowiec mos./mrz., handlowanie n., handlarz mos., handlarka ż., handel mrz., handlara ż.
czas. handlować
Wiktionary
przymiotnik od: handel
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z handlem, odnoszący się do handlu
Wiktionary
(1.1) W soboty centrum handlowe przeżywa istne oblężenie.
Wiktionary
IPA: xãnˈdlɔvɨ, AS: χãndlovy
Wiktionary
rzecz. handel m., handelek m., handlarstwo n., handlarz m., handlarka ż., handlara ż., handlowiec m., handlówka n., handlowanie n.
czas. handlować ndk.
przym. handlarski, handlowny
przysł. handlowo
Wiktionary
(1.1) targowy; daw. handlowny
Wiktionary
potocznie: szkoła handlowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. eduk. zasadnicza szkoła zawodowa o profilu handlowym
Wiktionary
(1.1) Niedawno otwarto nową handlówkę w Katowicach.
Wiktionary
rzecz. handlarstwo n., handel mrz., handelek mrz., handlara ż., handlarka ż., handlarz mos., handlowiec mos., handlowanie n.
czas. handlować ndk., przehandlować dk., zhandlować dk.
przym. handlarski, handlowy, handlowny
przysł. handlowo
Wiktionary
[czytaj: hendałt] pomocniczy materiał rozdawany uczestnikom wykładu, zawierający pewne elementy wygłaszanego referatu
SJP.pl
Handout ("wręcznik", "rozdawka") – materiały pomocnicze w formie ulotki, rozdawane słuchaczom w czasie wystąpień publicznych, takich jak wykłady, prezentacje, odczyty czy referaty w celu ułatwienia zrozumienia i zapamiętania treści wystąpienia.
Handout może zawierać: kopie dokumentów, tabele danych, schematy, ilustracje, a także może zawierać streszczenie wystąpienia - najczęściej w punktach. Właściwie zredagowany ułatwia przyswojenie treści, a także może zastąpić notatki z wystąpienia.
Wikipedia
rodzaj instrumentu perkusyjnego w kształcie dwóch złożonych metalowych mis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. rodzaj instrumentu perkusyjnego w kształcie dwóch złożonych metalowych mis
Wiktionary
handryczyć się - kłócić się w sposób szczególnie irytujący dla otoczenia; chandryczyć się
SJP.pl
Handshake – wymiana informacji między dwoma urządzeniami (na przykład modemami), która ma na celu ustalenie wspólnych parametrów transmisji danych, takich jak np. szybkość transmisji. Analogiczny proces wykorzystywany jest też w niektórych programowych protokołach komunikacyjnych (np. TCP) do rozpoczęcia sesji i ustalenia jej parametrów.
Wikipedia
drążek, za pomocą którego można ręcznie obracać kabestan
SJP.pl
Handszpak – drewniany lub metalowy drążek długości 1–2 metrów służący do wprawiania w ruch urządzeń znajdujących się na statku żaglowym. Handszpaki obsługiwane są za pomocą rąk i działają na zasadzie dźwigni.
Dawniej handszpaki służyły głównie do obsługi wielkich kabestanów, przy których pracowało kilku do kilkudziesięciu marynarzy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rękawice robocze
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Handzlówki
Wiktionary
rzecz. Handzlówka ż.
:: fż. handzlowianka ż.
przym. handzlowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Handzlówki
Wiktionary
rzecz. Handzlówka ż.
:: fm. handzlowianin m.
przym. handzlowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Handzlówki
Wiktionary
rzecz. Handzlówka ż., handzlowianin m., handzlowianka ż.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Handzlówka – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie łańcuckim, w gminie Łańcut. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Handzlówka. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego
Wikipedia
krótka broń sieczna pochodzenia wschodniego; puginał, kindżał, chandżar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. krzywy nóż turecki
Wiktionary
Handżar (osm. "handżer", z arab. "chandżar") – sztylet pochodzenia perskiego o zakrzywionej obosiecznej głowni.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Hanna (imię żeńskie)
SJP.pl
przysłówek miejsca
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. tam
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk haj, hań
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bud. techn. konopie do uszczelniania
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. instrument z klasy idiofonów w kształcie dwóch złożonych metalowych mis;
Wiktionary
Ha
Wikipedia
IPA: xãŋk, AS: χãŋk
Wiktionary
(1.1) handpan, hand pan
Wiktionary
barwny drzeworyt japoński
SJP.pl
1. pomieszczenie dla małych jednostek latających i pływających;
2. budynek portowy służący do przechowywania ładunków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pomieszczenie, garaż służący do przechowywania samolotów, szybowców (rzadziej także do trzymania statków wodnych lub ładunków portowych);
Wiktionary
Ha
Wikipedia
(1.1) Pokład lotniskowca jest ściśle rozplanowany i podzielony, znajduje się na nim od dwóch do czterech podnośników, używanych do wynoszenia samolotów z hangarów znajdujących się pod pokładem.
(1.1) Najczęściej obrotnice można zobaczyć przed wjazdem do hangarów lokomotywowni.
Wiktionary
IPA: ˈxãŋɡar, AS: χãŋgar
Wiktionary
potocznie: przechowywać w hangarze
SJP.pl
miasto w Chinach; Hangzhou
SJP.pl
w rybołówstwie: rodzaj mechanicznego sygnalizatora brań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) jęz. zob. hangul.
Wiktionary
IPA: ˈxãŋɡɨl, AS: χãŋgyl
Wiktionary
alfabet koreański, składający się z 24 znaków; hangyl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) jęz. alfabet koreański;
Wiktionary
Ha
Wikipedia
(1.1) Hangul został stworzony przez króla Korei ponad 500 lat temu.
Wiktionary
IPA: ˈxãŋɡul, AS: χãŋgul
Wiktionary
(1.1) hangyl, hangeul
Wiktionary
podgatunek jelenia szlachetnego; jeleń kaszmirski
SJP.pl
alfabet koreański; hangul
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) jęz. zob. hangul.
Wiktionary
IPA: ˈxãŋɡɨl, AS: χãŋgyl
Wiktionary
[czytaj: hankdżoł] miasto w Chinach, wielki ośrodek przemysłowy
SJP.pl
Hangzhou (chiń. 杭州; pinyin "Hángzhōu") – miasto we wschodnich Chinach, ośrodek administracyjny prowincji Zhejiang.
Wikipedia
zdrobnienie od: Hanna (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma imienia Hanna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) U cioci Hani jadaliśmy w niedziele obiady.
Wiktionary
(1.1) zob. Hanna., Hanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec miejscowości Hanna
Wiktionary
rzecz. Hanna ż.
:: fż. hanianka ż.
przym. hanieński, hański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka miejscowości Hanna
Wiktionary
rzecz. Hanna ż.
:: fm. hanianin m.
przym. hanieński, hański
Wiktionary
przysłówek
(1.1) zasługując na hańbę
Wiktionary
(1.1) Na przyjęciu potraktowałeś ją haniebnie.
Wiktionary
rzecz. hańbienie n., pohańbienie n., zhańbienie n., haniebność ż., hańba ż.
czas. zhańbić dk., pohańbić dk., hańbić ndk.
przym. haniebny
Wiktionary
(1.1) niechlubnie, niehonorowo, niesławnie, nikczemnie, obelżywie, obraźliwie, ohydnie, okropnie, podle, szkaradnie; daw. zelżywie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: haniebnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: haniebny
SJP.pl
okrywający hańbą; sromotny; nikczemny; kompromitujący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który okrywa hańbą
(1.2) bardzo zły lub kompromitujący
(1.3) taki, który popełnił czyn przynoszący hańbę
Wiktionary
(1.1) Dopuściłeś się w swym życiu haniebnych rzeczy.
Wiktionary
IPA: xãˈɲɛbnɨ, AS: χãńebny
Wiktionary
rzecz. hańba ż., haniebność ż., zhańbienie n., hańbienie n., pohańbienie n.
czas. hańbić ndk., pohańbiać ndk., pohańbić dk., zhańbić dk.
przysł. haniebnie
Wiktionary
(1.1) sromotny, nikczemny, kompromitujący, niecny, podły
(1.2) kiepski, lichy, marny, okropny, tandetny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący miejscowości Hanna
Wiktionary
rzecz. Hanna ż., hanianin m., hanianka ż.
przym. hański
Wiktionary
(1.1) hański
Wiktionary
przedislamski pustelnik arabski, wyznający jakąś formę monoteizmu
SJP.pl
Hanif – monoteiści z czasów przedmuzułmańskich, którzy nie identyfikowali się z wyznawcami judaizmu ani chrześcijaństwa, ale czcili Boga Abrahama. Najprawdopodobniej nie stanowili zorganizowanej grupy religijnej, a składali się z jednostek, które odrzucając politeizm, nie wiązali się z żadną z istniejących wówczas religii monoteistycznych.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hani lub z nią związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hanisz ( جزر حنيش) – archipelag na Morzu Czerwonym. Przynależność państwowa jego wysp była przez wiele lat XX wieku przedmiotem sporu między Jemenem i Erytreą. Po zbadaniu sprawy przez międzynarodowy trybunał pod przewodnictwem Abd al-Karima al-Irianiego Jemen otrzymał większe wyspy, a Erytrea niewielkie wyspy na południowym zachodzie archipelagu.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) jęz. koreańskie pismo ideograficzne, wywodzące się z pisma chińskiego;
Wiktionary
(1.1) Znaki hanja są rzadko używane w języku koreańskim.
Wiktionary
zdrobnienie od: Hanna (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Hanna
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. zob. Hanko.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dyrektor szczególnie serdecznie powitał Hankę, posadził ją obok siebie.
Wiktionary
IPA: ˈxãŋka, AS: χãŋka
Wiktionary
rzecz. Hanna, Hania, Haneczka
przym. Hanczyn
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Finlandii, w regionie Uusimaa;
Wiktionary
Hanko (szw. "Hangö") − miasto w południowej Finlandii, na półwyspie Hanko, u wejścia do Zatoki Fińskiej. W kwietniu 2021 zamieszkane przez 8079 osób. Około 52,5% populacji jest fińskojęzyczna, zaś 42,8% szwedzkojęzyczna (2020). Jest najbardziej na południe położonym fińskim miastem.
Wikipedia
[czytaj: henks] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Hanna i jestem pielęgniarką z zamiłowania
(1.1) Hanna Banaszak jest polską wokalistką jazzową i piosenkarką o zmysłowym, pełnym seksapilu głosie.
(1.1) Anny i Hanny dzień swej patronki, czyli imieniny, obchodzą 26 lipca, a także 9 czerwca.
Wiktionary
IPA: ˈxãnːa, AS: χã•na
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Hania ż., Hanka ż., Hańka ż., Haneczka ż., Hanusia ż., Hanunia ż., Hanuszka ż., Hanusza ż., Hannusza ż., Hanulka ż., Hanula ż., Hannula ż., Hanuchna ż., Hansza ż., Hanszka ż., Hanczka ż., Hańcik ż.
przym. Hanin, Hanczyn, Hanusin, hański
zob. Anna.
Wiktionary
(1.1) war. Anna; zdrobn. Hania, Hanka, Hańka, Haneczka, Hanusia, Hanunia, Hanuszka, Hanusza, Hannusza, Hanulka, Hanula, Hannula, Hanuchna, Hansza, Hanszka, Hanczka
Wiktionary
[czytaj: hana] obce imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
(247-183 p.n.e.) kartagiński wódz i polityk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
(1.2) hist. wódz kartagiński
Wiktionary
Hannibal (pun. 𐤇𐤍𐤁𐤏𐤋 𐤁𐤓𐤒, Ἀννίβας; ur. 247 p.n.e., zm. 183 p.n.e.) – kartagiński dowódca wojskowy i polityk, syn Hamilkara Barkasa, uważany za jednego z najwybitniejszych wodzów starożytności.
Wikipedia
(1.2) Hannibal prowadzi słonie przez Alpy.
Wiktionary
IPA: xãɲˈːibal, AS: χã•ńibal
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna i średniowieczne hrabstwo, położone w południowych Niderlandach, jej stołecznym miastem jest Mons;
Wiktionary
przym. hannoński
Wiktionary
(1.1) Hainaut, hist. Hennegawia
Wiktionary
[czytaj: hanower] Hanower;
1. kraina historyczna w Niemczech;
2. miasto w Niemczech
SJP.pl
stolica Wietnamu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Wietnamu;
Wiktionary
Hanoi, – stolica i drugie co do wielkości (po Ho Chi Minh) miasto Wietnamu, usytuowane w Delcie Rzeki Czerwonej, w Tonkinie. Ma status miasta wydzielonego. Według spisu z 2019 roku liczy blisko 4 miliony mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Z wycieczki do Hanoi przywiozłem sobie żmijówkę na pamiątkę.
Wiktionary
IPA: ˈxãnɔj, AS: χãnoi ̯
Wiktionary
rzecz. hanojczyk mos., hanojka ż.
przym. hanojski
Wiktionary
mieszkaniec Hanoi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hanoi
Wiktionary
IPA: xãˈnɔjt͡ʃɨk, AS: χãnoi ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Hanoi
:: fż. hanojka ż.
przym. hanojski
Wiktionary
mieszkanka Hanoi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hanoi
Wiktionary
IPA: xãˈnɔjka, AS: χãnoi ̯ka
Wiktionary
rzecz. Hanoi n.
:: fm. hanojczyk mos.
przym. hanojski
Wiktionary
przymiotnik od: Hanoi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Hanoi, pochodzący z Hanoi
Wiktionary
IPA: xãˈnɔjsʲci, AS: χãnoi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. hanojka ż., hanojczyk mos., Hanoi n.
Wiktionary
rasa konia; koń hanowerski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Niemczech, stolica Dolnej Saksonii;
(1.2) geogr. region w Niemczech;
(1.3) geogr. hist. Księstwo Brunszwiku i Lüneburga; Królestwo Hanoweru (Hanowerskie); prowincja Hanower
Wiktionary
Hanower ( Hannover) – miasto w Niemczech, stolica kraju związkowego Dolna Saksonia ( Niedersachsen) oraz związku komunalnego Region Hanower. Leży nad rzeką Leine.
Siedziba Stowarzyszenia Krajowego ("Landesverband") Technisches Hilfswerk obejmującego swym zasięgiem landy Dolna Saksonia oraz Brema.
Wikipedia
rzecz. hanowerczyk mos., hanowerka ż., Hanowerczyk mos., Hanowerka ż., hanower m.
przym. hanowerski
Wiktionary
mieszkaniec Hanoweru (miasta w Niemczech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hanoweru (miasta)
Wiktionary
rzecz. Hanower mrz., Hanowerczyk mos., Hanowerka ż.
:: fż. hanowerka ż.
przym. hanowerski
Wiktionary
mieszkanka Hanoweru (miasta w Niemczech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hanoweru (miasta w Niemczech)
Wiktionary
rzecz. Hanower mrz.
:: fm. hanowerczyk mos.
przym. hanowerski
Wiktionary
przymiotnik od: Hanower (miasto lub kraina historyczna w Niemczech)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Hanowerem, dotyczący Hanoweru
Wiktionary
rzecz. Hanower m., hanower m., Hanowerczyk m., hanowerczyk m., Hanowerka ż., hanowerka ż.
Wiktionary
1. obce imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
sprawozdanie z posiedzeń parlamentu brytyjskiego
SJP.pl
Hansard to nazwa oficjalnego raportu zawierającego kompletny zapis obrad Parlamentu Brytyjskiego, tj. Izby Gmin oraz Izby Lordów. Podobny biuletyn o tej samej nazwie wydawany jest, oprócz Wielkiej Brytanii, także w kilku innych krajach (patrz niżej).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wirus przenoszony przez gryzonie
SJP.pl
ciężarek do ćwiczeń gimnastycznych; ciążek, hantla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. ciężarek gimnastyczny do trzymania w jednej ręce;
Wiktionary
(1.1) Zawsze zaczynam trening od hantli.
Wiktionary
(1.1) sztanga gimnastyczna, ciążek
Wiktionary
zdrobnienie od: hantel (ciężarek sportowy); hantelka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: hantel
Wiktionary
zdrobnienie od: hantel (ciężarek sportowy); hantelka
SJP.pl
ciężarek do ćwiczeń gimnastycznych; ciążek, hantla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. mistrz rzemieślniczy, mistrz rzemiosła;
Wiktionary
zdrobnienie od: Hanna (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hanulina
Wiktionary
rzecz. Hanulin m.
:: fż. hanulinianka ż.
przym. hanuliński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hanulina
Wiktionary
rzecz. Hanulin m.
:: fm. hanulinianin m.
przym. hanuliński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hanulina
Wiktionary
rzecz. Hanulin m., hanulinianin m., hanulinianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jedna z asan; szpagat podłużny z rękami uniesionymi do góry
Wiktionary
(1.1) pozycja małpy, małpa
Wiktionary
zdrobnienie od: Hanna (imię żeńskie)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hanusi lub z nią związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rdzenny mieszkaniec Śląska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. człowiek pochodzenia górnośląskiego;
Wiktionary
Hanys – określenie rdzennego mieszkańca dawnej niemieckiej części Górnego Śląska. Hanys to autochton, natomiast nie określa się tak osób spoza Czarnego Śląska, które na Górnym Śląsku mieszkają i przyjęły śląską kulturę. Terminem tym określają Górnoślązaków również Ślązacy ze Śląska Cieszyńskiego.
Wikipedia
(1.1) Je żech hanysym s Łopola.
Wiktionary
rzecz. hanyska ż.
przym. hanyski
Wiktionary
(1.1) Górnoślązak; pejor. szwab, adolf
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zdrobn. Hanys
Wiktionary
(1.1) Rzyknij mi ino Hanysku, a co tyż to twój faterek robióm?
Wiktionary
rzecz. Hanys m.
Wiktionary
rdzenna mieszkanka Śląska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kobieta pochodzenia górnośląskiego;
Wiktionary
(1.1) Karol nazwał Zośkę „hanyską“.
Wiktionary
rzecz. hanys m.
przym. hanyski
Wiktionary
(1.1) Górnoślązaczka; pejor. niemra
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. związany z hanysami, dotyczący hanysów
Wiktionary
(1.1) Tradycje polskie, hanyskie i chadziajskie trwają w nieustającym zwarciu i konkurują ze sobą na dusze.
Wiktionary
rzecz. hanys m., hanyska ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. średniowieczna organizacja miast lub kupców mająca na celu opanowanie źródeł zaopatrzenia i rynków zbytu na określonym terytorium
2. faktoria lub dom związku kupieckiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. ekon. średniowieczny związek miast lub kupców starający się o przywileje prawne, handlowe i obronne dla swych członków;
Wiktionary
Hanza, Liga Hanzeatycka, Związek Hanzeatycki (z niem. "Hanse" – gromada) – związek kupców lub miast handlowych Europy z czasów średniowiecza. Miasta należące do związku popierały się na polu gospodarczym, utrudniając pracę kupcom z miast nienależących do związku, jednocześnie zaś stwarzały realną siłę polityczną i niekiedy wojskową.
Wikipedia
IPA: ˈxãw̃za, AS: χãũ̯za
Wiktionary
rzecz. hanzeata ż.
przym. hanzeatycki
Wiktionary
członek hanzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. członek hanzy
Wiktionary
IPA: ˌxãw̃zɛˈata, AS: χãũ̯zeata
Wiktionary
rzecz. hanza ż.
przym. hanzeatycki
Wiktionary
należący do Hanzy, odnoszący się do hanzeaty lub Hanzy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. dotyczący hanzy, należący do hanzy
Wiktionary
IPA: ˌxãw̃zɛaˈtɨt͡sʲci, AS: χãũ̯zeatycʹḱi
Wiktionary
rzecz. hanza, hanzeata
Wiktionary
(1.1) stpol. anzeatycki, anzeatyczny
Wiktionary
rzeczownik
(1.1) jęz. chińskie pismo ideograficzne, wywodzące się z czasów Dynastii Han;
Wiktionary
(1.1) Dla przeciętnego obcokrajowca nauka hanzi stanowi prawdziwe wyzwanie.
Wiktionary
(1.1) znak sinojapoński, kanji, hanja
Wiktionary
drobna moneta wietnamska (10 hao = 1 dong = 100 xu)
SJP.pl
Hao – duży atol znajdujący się w centralnej części archipelagu Tuamotu, w Polinezji Francuskiej. Powierzchnia atolu wynosi 46 km², wewnątrz znajduje się jedna z największych lagun w Polinezji Francuskiej o powierzchni 720 km². Główną miejscowością atolu jest Otepa, znajduje się w niej siedziba gminy Hao.
Wikipedia
napój ofiarny w epoce wedyjskiej, wyciskany z niezidentyfikowanej rośliny górskiej o tej samej nazwie, wywołujący halucynacje; soma
SJP.pl
Haoma – w mitologii irańskiej roślina, z której wyrabiano sok o tej samej nazwie, pity podczas obrzędów religijnych.
Utożsamiany z wedyjską somą. Wskutek ofiary z haomy miał narodzić się Jima (Dżemszyd), pierwszy władca Ariów w krainie Arianem Waedżo. Ofiarę z haomy miał złożyć też Puruszapsa, ojciec Zaratusztry.
Wikipedia
luźny ubiór wierzchni podobny do płaszcza, sięgający do kolan, noszony w Japonii
SJP.pl
Haori (jap. 羽織) – część japońskiego ubioru formalnego (łącznie z hakamą) o charakterze luźnego, krótkiego pół-płaszcza lub żakietu, noszona na kimono.
Haori jest noszone między innymi przez pana młodego w czasie ceremonii ślubnej jako nieodłączna, zewnętrzna część stroju, który składa się także z kimona schowanego w spodnie hakama. Na haori z przodu i z tyłu, znajduje się herb rodziny. Tradycyjnie strój jest czarny lub szary z białymi herbami.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara. więzienna adwokat
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) zob. hapaks legomenon.
Wiktionary
(1.1) hapaks legomenon
Wiktionary
roślina zakwitająca raz w ciągu swego cyklu rozwojowego i zamierająca po rozsianiu; roślina monokarpiczna
SJP.pl
uproszczenie wyrazu przez usunięcie jednej z sylab (np. "człek" od "człowiek"); haplologia, haplolalia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) zob. hapax legomenon.
Wiktionary
(1.1) hapax legomenon
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
koreański system walki
SJP.pl
Hapkido – wschodnia sztuka walki. Za jej twórcę uważa się Choi Yong-soola.
Wikipedia
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający: pojedynczy, prosty
Wiktionary
IPA: ˈxaplɔ, AS: χaplo
Wiktionary
faza w cyklu rozwojowym, w której liczba chromosomów w jądrach komórkowych jest zredukowana
SJP.pl
Haplofaza – faza generatywna w cyklu życiowym organizmu. W stadium tym komórki są haploidalne. Haplofaza może być ograniczona do gamet, jak ma to miejsce u zwierząt. U roślin z przemianą pokoleń rośliny haplofaza odpowiada okresowi istnienia gametofitu.
Wikipedia
błąd pisarski polegający na opuszczeniu litery lub grupy liter, zwłaszcza o podobnym brzmieniu, np. angelologia -> angelogia
SJP.pl
Ha
Wikipedia
w genetyce: grupa haplotypów podobnych ze względu na wspólne pochodzenie
SJP.pl
Ha
Wikipedia
organizm o pojedynczym zespole chromosomów w jądrach komórek, np. jednokomórkowy glon; haplont, monoploid
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mikrobiol. komórka zawierająca tylko jeden garnitur chromosomowy;
(1.2) biol. organizm, którego każda lub prawie każda komórka zawiera gametyczną liczbę chromosomów;
Wiktionary
Nie mylić z: Haplont.
Haploid (gr. "απλος" ‘niezłożony, pojedynczy’) – komórka zawierająca tylko jeden zestaw chromosomów homologicznych. Oznaczany jest jako n.
Wikipedia
IPA: xaˈplɔjit, AS: χaploi ̯it
Wiktionary
rzecz. apla ż., haploidalność ż.
przym. haploidalny
Wiktionary
występowanie jednego zespołu chromosomów haploidalnych w jądrze komórkowym
SJP.pl
mający w jądrze komórkowym pojedynczy zespół chromosomów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. mający tylko jeden garnitur chromosomowy
Wiktionary
(1.1) Hodowla zarodków na pożywce pozwala zyskać haploidalny jęczmień.
Wiktionary
rzecz. haploid mrz., haploidalność ż.
Wiktionary
roślina haplokauliczna - roślina wytwarzająca kwiat na szczycie nierozgałęziającego się pędu głównego
SJP.pl
uproszczenie wyrazu przez usunięcie jednej z sylab (np. "człek" od "człowiek"); haplologia, hapaksepia
SJP.pl
uproszczenie wyrazu przez usunięcie jednej z sylab (np. "człek" od "człowiek"); haplolalia, hapaksepia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. zjawisko fonetyczne polegające na skróceniu wyrazu przez usunięcie jednej z sylab bezpośrednio po sobie następujących, jednakowych lub o jednakowym spółgłoskowym nagłosie;
Wiktionary
Haplologia, haplolalia (gr. ἁπλόος "haplóos" lub ἁπλοῦς "haploûs" „pojedynczy, prosty, jednorazowy” + λόγος "lógos" „mowa, słowo” lub λαλιά "laliá" „gadanina”) – proces fonetyczny polegający na zastąpieniu dwóch takich samych lub podobnych sylab jedną. Przykładowo:
Wikipedia
IPA: ˌxaplɔˈlɔɟja, AS: χaploloǵi ̯a
Wiktionary
(1.1) uproszczenie
Wiktionary
organizm o pojedynczym zespole chromosomów w jądrach komórek, np. jednokomórkowy glon; haploid, monoploid
SJP.pl
Nie mylić z: Haploid.
Haplont, haplobiont – organizm, którego każda komórka zawiera tylko jeden zestaw chromosomów homologicznych (oznaczany jako n). W przypadku organizmów, u których istnieje również diplofaza, haploidalność powstaje w wyniku mejozy.
Haplontami są: niektóre zielenice ("Chlorophyta"), krasnorosty ("Rhodophyta") oraz niektóre dżożdżowce ("Saccharomycetes").
Wikipedia
pojedyncza centralna kolumna otoczona łykiem, będąca najprostszym typem steli roślin
SJP.pl
w genetyce: grupa genów, którą organizm odziedziczył po jednym z rodziców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. w genetyce: zestaw polimorfizmów pojedynczych nukleotydów, położonych na jednej chromatydzie, który dziedziczy się jako zestaw sprzężonych ze sobą alleli;
Wiktionary
Haplotyp (z gr. ἁπλοῦς, "haploûs" − "prosty", "pojedynczy") − pojęcie z dziedziny genetyki, oznaczające grupę genów, którą organizm odziedziczył po jednym z rodziców. Innymi słowy, jest to zestaw polimorfizmów pojedynczych nukleotydów (SNP), położonych na jednej chromatydzie, który dziedziczy się jako zestaw sprzężonych ze sobą alleli.
Wikipedia
(1.1) Węgrzy mają najwyższy wśród ludności niesemickiej udział haplotypów, czyli charakterystycznych dla danej populacji wariantów genów, typowych dla Żydów.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: hepener] organizator happeningu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. artysta, który zajmuje się happeningiem
Wiktionary
(1.1) Happening w czystej formie – nie jest to cyrk ani groteska, happenerzy uporczywie identyfikują go z życiem, mimo że nikt w życiu nie przepiłowuje na przykład fortepianu.
Wiktionary
rzecz. happening m.
:: fż. happenerka ż.
przym. happeningowy
przysł. happeningowo
Wiktionary
[czytaj: hepening] rodzaj improwizowanego widowiska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. społ. polit. wydarzenie artystyczne, w którym zdarzenia łączące lub wykorzystujące elementy rzeczywistości angażują publiczność;
Wiktionary
Happening (z ang. „dzianie się”, „zdarzenie”, „wydarzenie”) – zorganizowane wydarzenie ograniczone czasowo, mające swoją dramaturgię tworzącą logiczną narrację, lub zestaw znaków: haseł, obrazów, gestów, przedmiotów, postaci w przestrzeni.
Wikipedia
(1.1) 20 tysięcy kibiców przyjechało do olimpijskiego parku już godzinę przed zawodami. Alejkami wokół trasy maszerowały ludowe orkiestry, między stoiskami z hot-dogami organizowano happeningi, śpiewy i tańce.
Wiktionary
IPA: ˈxɛpɛ̃ɲĩŋk, AS: χepẽńĩŋk
Wiktionary
rzecz. happener m., happenerka ż.
przym. happeningowy
przysł. happeningowo
Wiktionary
[czytaj: hepeningowy] przymiotnik od: happening (np. happeningowy występ, ruch happeningowy)
SJP.pl
antygen niepełnowartościowy, odkryty przez Landsteinera
SJP.pl
Ha
Wikipedia
Ha
Wikipedia
przymiotnik od: haptonastia
SJP.pl
w biologii: kierunkowy ruch komórek wywołany przez substancje wydzielane przez inne pokrewne komórki
SJP.pl
jeden z tropizmów; wygięcie wzrostowe niektórych organów roślinnych (np. wąsów czepnych) oraz osiadłych organizmów zwierzęcych (np. ukwiału), powstające w wyniku bodźca dotykowego; tigmotropizm
SJP.pl
związany z komunikowaniem się za pomocą zmysłu dotyku
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. dotykowy – cecha urządzeń komunikujących się, wchodzących w interakcję poprzez dotyk, wibrację, szorstkość itp.
(1.2) szt. dotykalny – cecha dzieła sztuki, które działa bardziej właściwościami materialnymi, np. porowatością, niż wizualnymi, np. kolorem
Wiktionary
(1.1) Jak dotąd pod strzechy trafiła - chyba można to tak nazwać - pierwsza generacja urządzeń haptycznych (czyli pobudzających zmysł dotyku).
(1.2) Wszystkie są wykonane oryginalną haptyczną techniką. - W pracach Jarczewskiego faktura dominuje nad kreską, a zwłaszcza nad kolorem.
Wiktionary
IPA: xapˈtɨt͡ʃnɨ, AS: χaptyčny
Wiktionary
(1.1) haptyka ż., haptyczność ż.
Wiktionary
technologia dająca dotykową informację zwrotną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Lwów., także. środ. przestęp. wódka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mnie tu już gorszy śpik bierze, jak gdybym kwartę hary wypił!
Wiktionary
rodzaj powozu
SJP.pl
Haraba (rum. "Haraba", "Гараба", "Garaba") – wieś o spornej przynależności państwowej ("de iure" Mołdawia, "de facto" Naddniestrze), w rejonie Rybnica, na historycznym Podolu.
W czasach I Rzeczypospolitej wieś leżała w województwie bracławskim w prowincji małopolskiej Korony Królestwa Polskiego. W 1789 była prywatną wsią, należącą do Lubomirskich. Odpadła od Polski w wyniku II rozbioru.
Wikipedia
dawniej: głośna kłótnia; hałaburda
SJP.pl
1. wymuszona, wygórowana, bezprawnie ściągana przez kogoś opłata za coś; okup;
2. w krajach islamskich: dawny podatek nakładany na ludność niemuzułmańską, później także przez nowo nawróconych na islam;
3. dawniej: roczna danina płacona na rzecz sułtańskiej Turcji przez lenne państwa chrześcijańskie;
4. dawniej: opłata nakładana przez władcę na kraj przez niego podbity; kontrybucja, trybut, podatek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. podatek pogłówny w krajach muzułmańskich nakładany na innowierców;
(1.2) hist. danina roczna płacona sułtańskiej Turcji przez zależne państwa chrześcijańskie
(1.4) współcz. pot. niesłuszna lub wygórowana opłata wymuszona przy użyciu siły lub gróźb
Wiktionary
Haracz – podatek pogłówny, pobierany przez państwo tureckie od każdego pełnoletniego chrześcijanina, zamieszkałego w Turcji.
W ciągu nieustannych i długich wojen między Polską a Turcją i Tatarami, termin ten przeszedł do języka polskiego i oznaczał okup i kontrybucję, wymuszoną przez nieprzyjaciela na części kraju, zamku lub mieście.
Wikipedia
(1.4) okup
Wiktionary
japońskie rytualne samobójstwo poprzez rozcięcie brzucha mieczem lub sztyletem; sepuku, seppuku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. japoński rytuał samobójstwa poprzez rozpłatanie mieczem brzucha
Wiktionary
(1.1) Przyczyniło się to zresztą do próby samobójczej Kurosawy, który w łazience swego domu próbował popełnić harakiri.
(1.1) (…) harakiri, ceremonialne samobójstwo, było częścią tradycyjnej kultury Japonii. Japończycy, którzy się zhańbili, popełniali harakiri, żeby odpokutować za grzechy przynoszące hańbę jemu i jego rodzinie.
Wiktionary
(1.1) seppuku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.;
Wiktionary
Haralampiusz, Charłamp – imię męskie pochodzenia greckiego ("Χαραλαμπος"). Powstało ze słów χαρα ("chara") oznaczającego "szczęście" i λαμπω ("lampo") - "błyszczeć, lśnić" i oznacza "jaśniejącego szczęściem".
Haralampiusz imieniny obchodzi 10 lutego.
Wikipedia
(1.1) Charłamp
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Harald – imię męskie pochodzenia staroangielskiego/nordyckiego.
Wikipedia
IPA: ˈxaralt, AS: χaralt
Wiktionary
sala modlitw w meczecie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej dowódca oddziału hajduków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|harać.
Wiktionary
czas. harać ndk.
Wiktionary
rodzaj bicza o krótkiej rękojeści i długim rzemieniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. bicz z krótkim trzonkiem i długim pleśćecionym rzemieniem, używany głównie na psy myśliwskie podczas polowań par force;
Wiktionary
Ha
Wikipedia
(1.1) Od ubitej zwierzyny przez dłuższą chwilę odganiać musiał ogary giętkim harapem.
Wiktionary
IPA: ˈxarap, AS: χarap
Wiktionary
(1.1) knut, korbacz
Wiktionary
1. przymiotnik od: harap;
2. w łowiectwie: taki, który został uszczuty przez charty
SJP.pl
1. starożytna osada na terenie należącym do cywilizacji doliny Indusu;
2. miejscowość we wschodnim Pakistanie
SJP.pl
Ha
Wikipedia
→ Harappa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Harappą, dotyczący Harappy
Wiktionary
rzecz. Harappa ż.
Wiktionary
mieszkaniec Harare (stolicy Zimbabwe); Hararejczyk
SJP.pl
stolica Zimbabwe (do 1981 - Salisbury)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Zimbabwe;
Wiktionary
Zobacz też: Salisbury.
Harare (do 1981 Salisbury) – stolica i największe miasto Zimbabwe. Liczba mieszkańców sięga około 1,6 mln, a cała aglomeracja Harare liczy 3 120 917 mieszkańców (dane z 2019). Centrum życia politycznego, kulturalnego i edukacyjnego kraju, a zarazem centrum przemysłu i komunikacyjne. W Harare mieści się siedziba rządu, sądu najwyższego, siedziby lokalnych i zagranicznych firm, korporacji i organizacji pozarządowych.
Wikipedia
(1.1) W Harare jest siedziba rządu Zimbabwe.
Wiktionary
IPA: xaˈrarɛ, AS: χarare
Wiktionary
rzecz. hararejczyk mos., hararejka ż.
przym. hararejski
Wiktionary
mieszkaniec Harare (stolicy Zimbabwe); Hararczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Harare
Wiktionary
IPA: ˌxaraˈrɛjt͡ʃɨk, AS: χararei ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Harare n.
:: fż. hararejka ż.
przym. hararejski
Wiktionary
mieszkanka Harare (stolicy Zimbabwe); Hararka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Harare
Wiktionary
IPA: ˌxaraˈrɛjka, AS: χararei ̯ka
Wiktionary
rzecz. Harare n.
:: fm. hararejczyk mos.
przym. hararejski
Wiktionary
→ Harare (stolica Zimbabwe); hararski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Harare
Wiktionary
IPA: ˌxaraˈrɛjsʲci, AS: χararei ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Harare n., hararejczyk mos., hararejka ż.
Wiktionary
mieszkanka Harare (stolicy Zimbabwe); Hararejka
SJP.pl
dawna lekka tkanina wełniana
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Harasiuki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Harasiuków
Wiktionary
rzecz. Harasiuki nmos., harasiuczanin m., harasiuczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Harasiuków
Wiktionary
rzecz. Harasiuki nmos.
:: fż. harasiuczanka ż.
przym. harasiucki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Harasiuków
Wiktionary
rzecz. Harasiuki nmos.
:: fm. harasiuczanin m.
przym. harasiucki
Wiktionary
Harasiuki – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie niżańskim, w gminie Harasiuki. Leży na pograniczu Równiny Biłgorajskiej i Płaskowyżu Tarnogrodzkiego, nad Tanwią.
Wieś jest sołectwem, siedzibą gminy Harasiuki oraz rzymskokatolickiej parafii Miłosierdzia Bożego.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|haratać.
Wiktionary
IPA: ˌxaraˈtãɲɛ, AS: χaratãńe
Wiktionary
czas. haratać
Wiktionary
potocznie: szarpanina, bójka
SJP.pl
potocznie:
1. bić, uszkadzać, tłuc, ranić;
2. haratać się:
a) ranić się samemu;
b) ranić się nawzajem
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. haratnąć)
(1.1) uderzać, niszcząc coś lub zadając komuś ranę
czasownik zwrotny niedokonany haratać się (dk. haratnąć się)
(2.1) ranić samego siebie
(2.2) ranić się, kaleczyć się wzajemnie; szarpać się
Wiktionary
(1.1) Przez całą lekcję haratał ławkę długopisem.
Wiktionary
IPA: xaˈratat͡ɕ, AS: χaratać
Wiktionary
rzecz. haratanie n., haratnięcie n.
Wiktionary
potocznie:
1. pobić, uszkodzić, potłuc, zranić;
2. haratnąć się:
a) zranić się samemu;
b) poranić się nawzajem
SJP.pl
czasownik
(1.1) gw-pl|Poznań. harować
Wiktionary
czas. harować
rzecz. haranie n., harowniczka ż.
Wiktionary
rodzaj siatki lub woreczka zakładanego dawniej na włosy z tyłu peruki
SJP.pl
Harbajtel (niem. "Haarbeutel": "Haar" - włosy, "Beutel" - woreczek) – siatka lub woreczek zakładany na włosy z tyłu peruki; warkocz, pęk włosów z tyłu peruki. W modzie zaczął być stosowany za czasów Ludwika XIV.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. herbata
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk tyj
Wiktionary
miasto w Chinach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Chinach, położone w Mandżurii;
Wiktionary
Harbin (, dawniej "Charbin"; chiń. upr. 哈尔滨; pinyin "Hā’ěrbīn"; mandż. ᡥᠠᡵᠪᡳᠨ) – miasto w północno-wschodnich Chinach, w Mandżurii, stolica prowincji Heilongjiang, założone w 1898 w czasie budowy Kolei Wschodniochińskiej przez Adama Szydłowskiego.
Wikipedia
(1.1) Harbin, który był po rosyjskiej rewolucji enklawą rosyjskich „białych” emigrantów, słynie z dorocznego festiwalu rzeźb lodowych.
Wiktionary
przym. harbiński
Wiktionary
przymiotnik od: Harbin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Harbinem, dotyczący Harbinu
Wiktionary
(1.1) Wybuch wojny przekreślił realizację nakreślonych planów i księża chrystusowcy nigdy nie objęli harbińskiej placówkaacówki
Wiktionary
rzecz. Harbin mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ciężkie buty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. nazwa dwóch wsi w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: γʲarbutɔvʲit͡sɛ
Wiktionary
rzecz. harbutowiczanin m., harbutowiczanka ż.
przym. harbutowicki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Harbutowic
Wiktionary
rzecz. Harbutowice nmos., harbutowiczanin m., harbutowiczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Harbutowic
Wiktionary
rzecz. Harbutowice nmos.
:: fż. harbutowiczanka ż.
przym. harbutowicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Harbutowic
Wiktionary
rzecz. Harbutowice nmos.
:: fm. harbutowiczanin m.
przym. harbutowicki
Wiktionary
dawniej, dziś tylko gwarowo: dynia; arbuz
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny dyniowatych
SJP.pl
Harbuźnik ("Sicyos" L.) – rodzaj roślin z rodziny dyniowatych, obejmujący co najmniej 56–64 gatunki. Rośliny te występują w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, na wyspach Pacyfiku i w Australii. Introdukowane zostały do wschodniej Azji i do Europy. W Polsce występuje jako gatunek introdukowany i inwazyjny jeden gatunek – harbuźnik kolczasty "S. angulatus".
Wikipedia
od średniowiecza do XVII wieku: walka pojedynczych żołnierzy obu nieprzyjacielskich wojsk staczana przed rozpoczęciem bitwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psota, igraszka
Wiktionary
skrót w funkcji rzeczownika
(1.1) = harcmistrz
(1.2) = harcmistrzyni
skrót w funkcji przymiotnika
(2.1) = harcerski
Wiktionary
warkocz lub węzeł peruki noszony przez mężczyzn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. etn. warkocz noszony w XVII i XVIII w. przez mężczyzn;
Wiktionary
Ha
Wikipedia
(1.1) Chociaż był pięknie ubrany (…), wszyscy go poznali zaraz, bo wyglądały rogi spod kapelusza, pazury z trzewika i harcap z tyłu.
Wiktionary
od średniowiecza do XVII wieku: walka pojedynczych żołnierzy obu nieprzyjacielskich wojsk staczana przed rozpoczęciem bitwy
SJP.pl
Harce (węg. "harc" – „walka, zmaganie”) – obyczaj znany od czasów starożytnych polegający na odbywaniu pojedynków przed rozpoczęciem bitwy. Harcownikami (harcerzami) bywali zazwyczaj rycerze, chcący w ten sposób uzyskać wojenną sławę.
Wikipedia
zdrobnienie od: harcerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: harcerka
Wiktionary
IPA: ˌxart͡sɛˈrɛt͡ʃka, AS: χarcerečka
Wiktionary
przym. harcerski
rzecz. harcerstwo n., harcerz mos., harcerzyk mos.
Wiktionary
członkini Związku Harcerstwa Polskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziewczyna lub kobieta należąca do harcerstwa
Wiktionary
IPA: xarˈt͡sɛrka, AS: χarcerka
Wiktionary
rzecz. harcerstwo n., harcownik mos., harcówka ż., harcowanie n.
:: fm. harcerz m.
czas. harcować ndk.
przym. harcerski
Wiktionary
(1.1) druhna
Wiktionary
związany z harcerstwem (np. obóz harcerski, zbiórka harcerska)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do harcerza lub harcerstwa
Wiktionary
(1.1) Drużyna wyjechała na obóz harcerski w Bieszczadach.
Wiktionary
IPA: xarˈt͡sɛrsʲci, AS: χarcersʹḱi
Wiktionary
rzecz. harcerstwo n., harcówka ż., harcerz m., harcerzyk m., harcerka ż., harcereczka ż., harcownik n., harce nmos., harcerskość ż.
czas. harcować
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest harcerskie; cecha tych, którzy są harcerscy
Wiktionary
przym. harcerski
przysł. harcersko
Wiktionary
polski młodzieżowy ruch społeczno-wychowawczy zorganizowany w Związek Harcerstwa Polskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) polski młodzieżowy ruch społeczny i wychowawczy;
(1.2) daw. pełnienie służby żołnierskiej w straży przybocznej lub jako harcownik
Wiktionary
Harcerstwo – polski ruch społeczny i wychowawczy/pedagogiczny, będący częścią ruchu skautowego. Oparty na służbie, samodoskonaleniu (pracy nad sobą) i braterstwie. Zasady postępowania harcerza wyznacza przyrzeczenie harcerskie i Prawo harcerskie. Zasady postępowania zucha wyznacza Obietnica zucha i "Prawo zucha".
Wikipedia
(1.1) Kiedyś harcerstwo kojarzono z lasem i militaryzmem, teraz harcerstwo przybrało charakter czysto wychowawczy, unikający skojarzeń z wojnami.
Wiktionary
IPA: xarˈt͡sɛrstfɔ, AS: χarcerstfo
Wiktionary
rzecz. harcerzyk mos., harcerz, harcerka, harcereczka, harcówka, harcownik
przym. harcerski
Wiktionary
1. członek Związku Harcerstwa Polskiego
2. dawniej: żołnierz biorący udział w harcach, staczający przed bitwą pojedynczą walkę z przeciwnikiem; harcownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) harc. członek harcerstwa, polskiej organizacji skautowej
(1.2) hist. żołnierz lekkozbrojny w XV–XVII w., który wchodził w pojedyncze utarczki przed rozpoczęciem właściwej bitwy
Wiktionary
(1.1) Na skraju lasu stał młody harcerz w mundurze.
(1.1) Na słowie harcerza polegaj jak na Zawiszy.
Wiktionary
IPA: ˈxart͡sɛʃ, AS: χarceš
Wiktionary
rzecz. harcerstwo n., harcereczka ż., harcownik m., harce nmos., harcerzowanie n., harcowanie n., poharcowanie n.
:: zdrobn. harcerzyk m.
:: fż. harcerka ż.
czas. harcować ndk., poharcować dk., harcerzować ndk.
przym. harcerski
przysł. harcersko, po harcersku
Wiktionary
(1.2) harcownik
Wiktionary
być harcerzem, być członkiem organizacji harcerskiej
SJP.pl
zdrobnienie od: harcerz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: harcerz
(1.2) lekceważąco o harcerzu
(1.3) przen. ktoś uważany za naiwnego idealistę
Wiktionary
IPA: xarˈt͡sɛʒɨk, AS: χarcežyk
Wiktionary
rzecz. harcerz m., harcerstwo n., harcereka ż., harcownik m., harce nmos., harcerzowanie n., harcowanie n., poharcowanie n.
:: zdrobn. harcereczka m.
:: fż. harcerka ż.
czas. harcować ndk., poharcować dk., harcerzować ndk.
przym. harcerski
przysł. harcersko, po harcersku
Wiktionary
przymiotnik od Harcu (Góry Harcu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Harty
Wiktionary
rzecz. Harta ż.
:: fż. harcianka ż.
przym. harciański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Harty
Wiktionary
rzecz. Harta ż.
:: fm. harcianin m.
przym. harciański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Harty
Wiktionary
rzecz. Harta ż., harcianin m., harcianka ż.
Wiktionary
najwyższy stopień w harcerstwie; osoba mająca ten stopień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) harc. najwyższy harcerski stopień instruktorski;
Wiktionary
Harcmistrz – najwyższy harcerski stopień instruktorski, zdobywany przez instruktorów harcerskich. Oznaczany czerwoną podkładką pod krzyżem harcerskim oraz czerwoną lilijką naszytą na lewym ramieniu munduru harcerskiego. Często zapisywany w skrócie jako hm. przed imieniem i nazwiskiem.
Wikipedia
IPA: ˈxart͡smʲisṭʃ, AS: χarcmʹisṭš
Wiktionary
rzecz. podharcmistrz mos., podharcmistrzyni ż.
:: fż. harcmistrzyni ż.
Wiktionary
najwyższy stopień instruktorski w harcerstwie; kobieta nosząca taki stopień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|harcować.
Wiktionary
czas. harcować ndk.
rzecz. harcerz mos., harcerzyk mos., harcerka ż.
Wiktionary
wyprawiać harce; swawolić, skakać, hasać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) figlować, dokazywać
(1.2) daw. wojsk. toczyć harce przed bitwą
Wiktionary
(1.1) Gdy kota nie ma, myszy harcują.
Wiktionary
IPA: xarˈt͡sɔvat͡ɕ, AS: χarcovać
Wiktionary
przym. harcerski
rzecz. harcerz mos., harcerzyk mos., harcowanie n., harcerka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący harców
Wiktionary
żołnierz biorący udział w harcach, staczający przed bitwą pojedynczą walkę z przeciwnikiem; harcerz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. jednostka tymczasowo odłączona od armii w celu staczania potyczek
Wiktionary
przym. harcerski
rzecz. harcerstwo n., harcerz mos., harcerzyk mos., harcerka ż.
Wiktionary
1. borecznik harcyński - gatunek błonkówki z rodziny borecznikowatych;
2. smolik harcyński - gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych
SJP.pl
pomieszczenie drużyny harcerskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) harc. pomieszczenie przystosowane do przeprowadzania zbiórek harcerskich;
Wiktionary
Harcówka − na ogół pomieszczenie, zazwyczaj w budynku szkoły, parafii lub np. piwnicy budynku mieszkalnego, przystosowane do potrzeb zbiórek harcerskich zastępów, drużyny lub szczepu.
Służy m.in. do przechowywania sprzętu drużyn i szczepów oraz prowadzenia przygotowań do większych wypraw lub imprez harcerskich.
Wikipedia
(1.1) Urządziliśmy harcówkę w podziemiach naszej szkoły.
Wiktionary
IPA: xarˈt͡sufka, AS: χarcufka
Wiktionary
rzecz. harcerz m., harcerka ż., harcerstwo n.
przym. harcerski
Wiktionary
podgatunek muzyki elektronicznej zwany potocznie "ruskim techno"
SJP.pl
Hardbass ( хардбасс), pot. „ruskie techno” – podgatunek muzyki elektronicznej, czerpiący inspirację z brytyjskiego hard house, pumpin’ house, scouse house, powerstomp i hardstyle. []. Hardbass jest stereotypowo związany z kulturą gopników. Na świecie kojarzy się go ze Słowianami, zwłaszcza z Rosjanami. Najbardziej znaną grupą muzyczną, która od początku jest związana z tym gatunkiem muzyki, jest XS Project.
Wikipedia
[czytaj hardkopi] wydruk z komputerowego nośnika informacji
SJP.pl
[czytaj: hardkor] hard core;
1. wulgarna pornografia przedstawiająca czynności seksualne bez zahamowań i ograniczeń; hard porno, twarda pornografia;
2. styl w muzyce rockowej, charakteryzujący się ostrym, szybkim tempem i agresywnym brzmieniem gitar;
3. środowiskowo: coś wykraczającego ponad ogólnie przyjęte normy; hardkor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) slang. tworzenie nielegalnego graffiti, niebezpieczna sytuacja z tym związana
(1.2) pot. bójka, awantura
(1.3) pot. skomplikowana sytuacja, zamieszanie, kompromitacja
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|hardkodować.
Wiktionary
(1.1) Hardkodowanie magicznych wartości zapewnia Tobie pracę w przyszłości!
Wiktionary
IPA: ˌxartkɔdɔˈvãɲɛ, AS: χartkodovãńe
Wiktionary
czas. hardkodować
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) inform. slang. wpisać dane wejściowe lub konfiguracyjne bezpośrednio do kodu źródłowego
Wiktionary
(1.1) Człowieku, nie hardkoduj tego słownika, bo każdą zmianę parametrów będziemy musieli przeprowadzać przez pełne wdrożenie!
Wiktionary
IPA: ˌxartkɔˈdɔvat͡ɕ, AS: χartkodovać
Wiktionary
rzecz. hardkodowanie
czas. dk. zahardkodować
Wiktionary
środowiskowo: osoba robiąca coś niebezpiecznego lub zachowująca się niezgodnie z ogólnie przyjętymi normami; hardcore
SJP.pl
potocznie: ryzykant lub ekscentryk; hardcorowiec, hardkor, hardcore
SJP.pl
środowiskowo:
1. ostry, bardzo intensywny;
2. wykraczający ponad ogólnie przyjęte normy
SJP.pl
zawziętość; buta; wyniosłość; zuchwałość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) buta, zuchwałość, przekonanie o swojej racji
Wiktionary
IPA: ˈxardɔɕt͡ɕ, AS: χardość
Wiktionary
przym. hardy
przysł. hardo
Wiktionary
(1.1) buta, butność, buńczuczność, charakterność
Wiktionary
[czytaj: hardrok] styl w muzyce rockowej wywodzący się z blues rocka; hard rock
SJP.pl
[czytaj: hardrokowiec]
1. wielbiciel hard rocka;
2. przedstawiciel subkultury młodzieżowej powstałej wśród wielbicieli hard rocka
SJP.pl
[czytaj: hardrokowy] przymiotnik od: hard rock (np. zespół hardrockowy, koncert hardrockowy)
SJP.pl
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: hardy; bardziej hardy
SJP.pl
specjalny sztywny dach do samochodów typu kabriolet lub roadster
SJP.pl
Hardtop (z ang. „twardy dach”) – specjalny sztywny dach do samochodów typu kabriolet lub roadster lub rodzaj nadwozia nadwozia zamkniętego, które charakteryzuje się chowaną wraz z szybami górną częścią słupka środkowego ze stałym dachem imitującym kabriolet, tzw. faux cabriolet czyli fałszywy kabriolet.
Wikipedia
jaszczurka z rodziny agamowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) herp. nazwa systematyczna|Laudakia stellio|ref=tak., gatunek jaszczurki z rodziny agamowatych;
(1.2) herp. jaszczurka z gatunku hardunów (1.1)
Wiktionary
Hardun ("Laudakia stellio") – gatunek jaszczurki z podrodziny Agaminae w rodzinie agamowatych (Agamidae). Występuje w Grecji i na Bliskim Wschodzie.
Wikipedia
(1.2) Samica harduna składa zwykle do 10 jaj między majem a lipcem.
Wiktionary
[czytaj: hardłer] sprzęt komputerowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) inform. środ. sprzęt komputerowy, materialna część komputera
Wiktionary
(1.1) System operacyjny to zespół programów i narzędzi programowych pozwalających użytkownikowi na współdziałanie z hardware'em komputera w wygodny i skuteczny sposób.
Wiktionary
przym. hardware'owy, hardwarowy
Wiktionary
→ hardware [czytaj: hardłerowy]; hardwarowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hardwarem, dotyczący hardware'u
Wiktionary
rzecz. hardware m.
Wiktionary
1. wyniosły, przesadnie dumny;
2. niezdyscyplinowany, zuchwały;
3. w łowiectwie, o ptakach: niedający się upolować
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dumny, butny, nieposłuszny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) To wszystko powodowało, że stawała się coraz bardziej harda, na polecenia komendanta, wypowiadane opryskliwym tonem, odpowiadała nierzadko wzruszeniem ramion.
Wiktionary
IPA: ˈxardɨ, AS: χardy
Wiktionary
rzecz. hardość ż.
przysł. hardo
Wiktionary
(1.1) niepokorny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Lwów. dom, chałupa
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: hardo
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: hardy
SJP.pl
stawać się hardym
SJP.pl
ortodoksyjny żyd w Izraelu
SJP.pl
1. część tradycyjnego muzułmańskiego domu zamieszkała przez kobiety; seraj,
2. żony i nałożnice muzułmanina mieszkające w tym domu;
3. potocznie: wiele kobiet będących kochankami jakiegoś mężczyzny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kult. część domu muzułmańskiego, do którego nie mają wstępu obcy mężczyźni;
(1.2) kult. wszystkie żony i nałożnice muzułmanina, zamieszkałe w haremie (1.1)
Wiktionary
Harem (z arab. "ulga", "zakaz"); od arab. حريم "harim" („miejsce zakazane lub święte”) inaczej perski: "sarāy", "zenana" – prywatna strefa w tradycyjnym muzułmańskim domu. Część tradycyjnego domu muzułmańskiego zamieszkana przez kobiety, żony i nałożnice muzułmanina oraz ich dzieci tam mieszkające. Do części domu określonej jako "harem" nie mają wstępu obcy mężczyźni. Termin odnosi się również do kobiet przebywających w haremie.
Wikipedia
IPA: ˈxarɛ̃m, AS: χarẽm
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. haremik m.
przym. haremowy
Wiktionary
zdrobnienie od: harem
SJP.pl
bardzo luźnie damskie spodnie; alladynki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zob. alladynki.
Wiktionary
przymiotnik od: harem (np. niewolnice haremowe, system haremowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z haremem, dotyczący haremu
Wiktionary
(1.1) Haremowe grupy rodzinne wikunii składają się z 6–19 osobników.
Wiktionary
rzecz. harem mrz.
Wiktionary
arenda
SJP.pl
Nie mylić z: Piwnica pod Harendą - klub w Warszawie. Zobacz też: Willa „Harenda”, Ośrodek Narciarsko-Rekreacyjny Harenda.
Harenda – dzielnica Zakopanego, jego część najbardziej wysunięta na północny zachód.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. areszt
Wiktionary
rzecz. haresztant mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński. areszt
Wiktionary
rzecz. haresztant mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. więzień
Wiktionary
rzecz. hareszt mrz., harest m.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: harfa
Wiktionary
IPA: xarf, AS: χarf
Wiktionary
instrument muzyczny szarpany; arfa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. instrument strunowy w kształcie trójkąta;
(1.2) bud. zob. arfa.
Wiktionary
Ha
Wikipedia
(1.1) Grajmy Panu na harfie, grajmy Panu na cytrze, chwalmy śpiewem i tańcem cuda te fantastyczne.
Wiktionary
IPA: ˈxarfa, AS: χarfa
Wiktionary
rzecz. harfista m., harfistka ż., harfiarz m., harfiarka ż., arfa ż.
przym. harfowy, harfiany
Wiktionary
(1.1) przest. arfa
Wiktionary
kobieta grająca na harfie; harfistka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. harfistka.
Wiktionary
rzecz. harfista m., harfistka ż., harfa ż., harfiarz m.
Wiktionary
(1.1) harfistka
Wiktionary
przymiotnik od: harfiarz
SJP.pl
osoba grająca na harfie; harfista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. mężczyzna grający na harfie
(1.2) przen. osoba wieszcząca przyszłość
Wiktionary
Harfiarz ("Psalmopoeus") – rodzaj pająków z infrarzędu ptaszników i rodziny ptasznikowatych. Obejmuje 13 opisanych gatunków. Zamieszkują Amerykę Środkową i północną Amerykę Południową.
Wikipedia
(1.1) Śpiewacy idą przodem, na końcu harfiarze, / w środku dziewczęta uderzają w bębenki.
Wiktionary
rzecz. harfa ż., harfiarka ż., harfista mos., harfistka ż.
przym. harfowy, harfiany
Wiktionary
(1.1) harfista
(1.2) wieszcz
Wiktionary
osoba grająca na harfie; harfiarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. muzyk, który gra na harfie
Wiktionary
IPA: xarˈfʲista, AS: χarfʹista
Wiktionary
rzecz. harfa ż., harfiarz m., harfiarstwo n.
:: fż. harfistka ż., harfiarka ż.
przym. harfowy, harfiany
Wiktionary
(1.1) harfiarz
Wiktionary
kobieta grająca na harfie; harfiarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. kobieta, która gra na harfie
Wiktionary
(1.1) Wszyscy ze wzruszeniem przysłuchiwali się harfistce.
Wiktionary
IPA: xarˈfʲistka, AS: χarfʹistka
Wiktionary
rzecz. harfa ż., arfa ż., harfiarka ż., harfiarz m.
:: fm. harfista m.
przym. harfowy
Wiktionary
(1.1) harfiarka
Wiktionary
przypominający kształtem harfę
SJP.pl
odsiewać plewy przy użyciu harfy (arfy)
SJP.pl
przymiotnik od: harfa (np. struny harfowe, koncert harfowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. związany z harfą, dotyczący harfy
Wiktionary
IPA: xarˈfɔvɨ, AS: χarfovy
Wiktionary
rzecz. harfiarz mos., harfistka ż., harfista mos., harfa ż.
przym. harfiany, harfowaty
Wiktionary
(1.1) harfiany
Wiktionary
coś dużego, ciężkiego, niezręcznego (również o człowieku lub zwierzęciu)
SJP.pl
[czytaj: harijana] stan w Indiach; Harijana
SJP.pl
Hariana (również pisana jako Harijana, hindi हरियाणा, trb.: "Harijana", trl.: "Hariyāṇā"; ang. "Haryana") – stan w północnych Indiach. Sąsiaduje ze stanami: Pendżab na północnym zachodzie, Himachal Pradesh na północy i Radżastanem na południowym zachodzie. Rzeka Jamuna stanowi wschodnią granicę ze stanami Uttarakhand i Uttar Pradesh.
Wikipedia
firma produkująca słodycze
SJP.pl
Haribo GmbH & Co. KG – niemieckie przedsiębiorstwo spożywcze produkujące słodycze. Przedsiębiorstwo wytwarza głównie żelki, z których najbardziej znane to "Goldbären" („Złote Misie”), które są produkowane od 1922 roku. Do marek Haribo należą również: pianki Haribo "Chamallows" oraz gumy rozpuszczalne "MAOAM".
Wikipedia
w Indiach: członek najniższej kasty lub wykluczony z kasty; haridżan
SJP.pl
w Indiach: członek najniższej kasty lub wykluczony z kasty; haridźan
SJP.pl
w Indiach: członek najniższej kasty lub wykluczony z kasty; haridźan; haridżan
SJP.pl
stan w Indiach; Hariana
SJP.pl
zwolennik lub wyznawca kultu indyjskiego boga Kriszny
SJP.pl
marokańska zupa mięsna z dodatkiem roślin strączkowych i jarzyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. tradycyjna marokańska rozgrzewająca zupa mięsno-warzywna na bazie ciecierzycy;
Wiktionary
Ha
Wikipedia
(1.1) Zadaniem hariry jest przywracanie muzułmanom sił po poście w okresie ramadanu.
Wiktionary
ciemna pasta z suszonych pomidorów i rozgniecionego pieprzu, wymieszanych z olejem, solą i czosnkiem; tradycyjny dodatek potraw kuchni tunezyjskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. ostra pasta używana jako przyprawa w kuchni Maghrebu, wytwarzana z papryki chili i czosnku, często z innymi przyprawami i z dodatkiem oliwy, czasem także pomidorów;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Na koniec można dodać utarty żółty ser, tabasco lub harissę.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Finlandii, w regionie Satakunta;
Wiktionary
Harjavalta – gmina w Finlandii, położona w południowo-zachodniej części kraju, należąca do regionu Satakunta.
W miejscowości jest stacja kolejowa Harjavalta.
Wikipedia
dawniej: ręczna, gładkolufowa broń palna używana w dawnej Europie, wyparta przez muszkiety z powodu małej szybkostrzelności; arkabuz, arkebuz, harkebuz, arkebuza
SJP.pl
Ha
Wikipedia
dawniej: ręczna, gładkolufowa broń palna używana w dawnej Europie, wyparta przez muszkiety z powodu małej szybkostrzelności; arkabuz, arkebuz, harkabuz, arkebuza
SJP.pl
1. wieś w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim;
2. wieś w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Harklowej
Wiktionary
rzecz. Harklowa ż.
:: fż. harklowianka ż.
przym. harklowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Harklowej
Wiktionary
rzecz. Harklowa ż.
:: fm. harklowianin m.
przym. harklowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Harklowej
Wiktionary
rzecz. Harklowa ż., harklowianin m., harklowianka ż.
Wiktionary
dawniej: hałaśliwa, niewyraźna mowa
SJP.pl
dawniej: mówić głośno i niewyraźnie
SJP.pl
posiadacz i entuzjasta motocykla marki Harley; harleyowiec
SJP.pl
powieść miłosna o przewidywalnej fabule, pozbawiona wartości artystycznych; harlequin, romansidło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. powieść miłosna o wątpliwych wartościach artystycznych
Wiktionary
dzielnica Nowego Jorku, zamieszkana głównie przez ludność murzyńską
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) adm. geogr. dzielnica Manhattanu w Nowym Jorku, stanowiąca duże skupisko Afroamerykanów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Harlem, uważany do niedawna za zakazaną dzielnicę, przeżywa obecnie swoją drugą młodość.
Wiktionary
IPA: ˈxarlɛ̃m, AS: χarlẽm
Wiktionary
rzecz. harlemczyk m., harlemka ż.
przym. harlemski
Wiktionary
mieszkaniec Harlemu
SJP.pl
mieszkanka Harlemu
SJP.pl
[czytaj: harlekin]
1. książka z serii Harlequin;
2. powieść miłosna o przewidywalnej fabule, pozbawiona wartości artystycznych; harlekin, romansidło
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: harlej] motocykl marki Harley-Davidson; Harley-Davidson
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. motocykl marki Harley-Davidson
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jacek ma nowego harleya od ojca.
Wiktionary
IPA: ˈxarlɛj, AS: χarlei ̯
Wiktionary
rzecz. harleyowiec m.
Wiktionary
marka motocykli i firma
SJP.pl
Harley-Davidson, Inc. (wym. []) – amerykański producent motocykli pochodzący z Milwaukee, w stanie Wisconsin, w Stanach Zjednoczonych, znany głównie z produkcji tzw. motocykli ciężkich. Ponadto przedsiębiorstwo Harley-Davidson wytwarza akcesoria motocyklowe, odzież i drobne sprzęty, takie jak noże. Prowadzi też klub Harley Owners Group zrzeszający właścicieli motocykli Harley-Davidson.
Wikipedia
[czytaj: harlejowiec] posiadacz i entuzjasta motocykla marki Harley; harlejowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto jeździ harleyem
Wiktionary
IPA: ˌxarlɛˈjɔvʲjɛt͡s, AS: χarlei ̯ovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. harley mrz.
Wiktionary
Harlow – miasto i dystrykt w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w hrabstwie Essex, na północny wschód od Londynu. W 2021 roku miejscowość liczyła 93 580 mieszkańców.
W mieście rozwinął się przemysł poligraficzny, precyzyjny oraz meblarski.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny, psychodeliczna substancja psychoaktywna
SJP.pl
Harmalina – organiczny związek chemiczny, psychodeliczna substancja psychoaktywna, główny alkaloid beta-karbolinowy ruty stepowej ("Peganum harmala"). W małych dawkach ma działanie przeciwdepresyjne, w większych psychodeliczne. Jest silnym i krótkotrwałym inhibitorem MAO.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Harman – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Wirginia Zachodnia, w hrabstwie Randolph.
Wikipedia
dawniej: armata
SJP.pl
suchy, gorący wiatr wiejący w zimie na atlantyckim wybrzeżu Afryki Północnej i nad Zatoką Gwinejską; harmattan
SJP.pl
suchy, gorący wiatr wiejący w zimie na atlantyckim wybrzeżu Afryki Północnej i nad Zatoką Gwinejską; harmatan
SJP.pl
Harmattan (z języka twi: "harmatan") – silny, północno-wschodni wiatr wiejący w porze suchej znad Sahary na wybrzeże Zatoki Gwinejskiej, a także na zachodnie wybrzeże Afryki Północnej. Jest to suchy i pylny wiatr pasatowy.
Wikipedia
zgiełk, rwetes, hałas połączony z zamieszaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hałas w połączeniu z zamieszaniem
(1.2) daw. jarmark
Wiktionary
(1.1) gwar, hałas, larum, mętlik, rwetes, tumult, wrzawa, zamieszanie, zgiełk
(1.2) daw. kiermider
Wiktionary
organiczny związek chemiczny, psychodeliczna substancja psychoaktywna
SJP.pl
Harmina – organiczny związek chemiczny, psychodeliczna substancja psychoaktywna, β-karbolinowy alkaloid m.in. ruty stepowej ("Peganum harmala"), męczennicy cielistej oraz "Banisteriopsis caapi". Harmina jest silnym, odwracalnym inhibitorem monoaminooksydazy MAO-A oraz słabym stymulantem.
Wikipedia
1. właściwy porządek, układ, dopełnianie się elementów, przedmiotów, zjawisk itp., składających się na jakąś całość
2. przyjazne stosunki; zgoda
3. jeden z głównych elementów muzyki
4. dział teorii muzyki
5. instrument muzyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ład
(1.2) muz. element dzieła muzycznego;
(1.3) muz. instrument;
(1.4) pot. muz. akordeon
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: harmonium
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ta książka opisuje jak osiągnąć harmonię umysłu i ciała.
(1.3) Szkoda, że teraz nikt z młodych nie interesuje się grą na harmonii.
Wiktionary
IPA: xarˈmɔ̃ɲja, AS: χarmõńi ̯a
Wiktionary
rzecz. harmoszka ż., zharmonizowanie n., harmonizacja ż., harmonista mos., harmonijka ż., harmonika ż., harmonium n.
przym. harmonijny, harmoniczny
przysł. harmonijnie
czas. harmonizować
Wiktionary
(1.1) równowaga, zgoda, zgodność
(1.2) harmonika
(1.3) harmoszka
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest harmoniczne
Wiktionary
rzecz. harmonizacja ż., zharmonizowanie n.
przym. harmoniczny
przysł. harmonicznie
Wiktionary
1. oparty na właściwych proporcjach; harmonijny
2. w muzyce: zbudowany według zasad harmonii
3. mat. podział harmoniczny - podział na dwie nierówne części, gdzie większa do mniejszej ma się tak, jak całość do większej części; złoty środek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. zbudowany według zasad harmonii muzycznej
(1.2) oparty na właściwych proporcjach
Wiktionary
rzecz. harmoszka ż., harmonium n., zharmonizowanie n., harmonizacja ż., harmonista mos., harmonika ż., harmonia ż., harmoniczność ż.
przysł. harmonicznie
czas. harmonizować
Wiktionary
(1.1) współdźwięczny
(1.2) harmonijny
Wiktionary
1. zdrobnienie od: harmonia;
2. potocznie: osłona mająca kształt miecha harmonii;
3. harmonijka ustna - mały, ustny instrument muzyczny; harmonika, organki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. pot. zob. harmonijka ustna.
(1.2) sposób złożenia czegoś przypominający zagięcia miecha podczas ruchu
(1.3) elastyczna osłona łączników członów pojazdów, wagonów
Wiktionary
(1.1) Jankes cicho przygrywał na harmonijce.
Wiktionary
IPA: ˌxarmɔ̃ˈɲijka, AS: χarmõńii ̯ka
Wiktionary
rzecz. harmoszka ż., harmonia ż., harmonika ż., harmonium n., harmonista mos., harmonizacja ż., zharmonizowanie n.
przym. harmonijny
czas. harmonizować ndk.
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński jarganki
Wiktionary
kobieta grająca na harmonijce
SJP.pl
osoba grająca na harmonijce
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób harmonijny
Wiktionary
rzecz. harmoszka ż., harmonium n., harmonia ż., zharmonizowanie n., harmonizacja ż., harmonijność ż.
przym. harmonijny
czas. harmonizować
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: harmonijnie
SJP.pl
proporcjonalność, symetria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest harmonijne; cecha tych, którzy są harmonijni
Wiktionary
rzecz. harmonista mos., harmonizacja ż., zharmonizowanie n.
czas. harmonizować
przym. harmonijny
przysł. harmonijnie
Wiktionary
1. oparty na właściwych proporcjach; harmoniczny
2. o dźwięku: ładnie brzmiący, dźwięczny
3. o stosunkach międzyludzkich: zgodny, bezkonfliktowy
4. o ruchu: płynny i zgrabny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) tworzący zgodną, estetyczną całość, pełen harmonii
(1.2) opierający się na zgodzie, harmonii, przyjaźni
(1.3) o przyjemnym dźwięku
(1.4) płynny, rytmiczny, melodyjny
Wiktionary
(1.1) Sam uniwersytet, jak go szumnie nazywano, przypominał grecką świątynię o harmonijnych proporcjach i tympanonie wspartym na kolumnach.
Wiktionary
rzecz. harmoszka ż., harmonium n., harmonia ż., harmonika ż., harmonijka ż., harmonizacja ż., harmonista mos., zharmonizowanie n., harmonijność ż.
przysł. harmonijnie
czas. harmonizować
Wiktionary
(1.1) składny
Wiktionary
1. rzadko: harmonijka ustna, organki
2. dawny instrument muzyczny składający się ze szklanych kloszów
3. charakteryzujący muzykę danej epoki, szkoły, danego twórcy lub utworu muzycznego, zespół cech harmonicznych
4. okresowa funkcja matematyczna postaci u(t) = Asin(rt + b), gdzie: A - amplituda, r - prędkość kątowa (pulsacja), b - faza początkowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. współbrzmienie dźwięków
(1.2) muz. nauka o współbrzmieniach dźwięków;
(1.3) muz. instrument muzyczny z grupy idiofonów pocieranych;
(1.4) mat. fiz. funkcja postaci u(t) = A \sin ( \omega t + \varphi )\, .
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kapryśna rytmika, nowatorska harmonika, bogactwo inwencji melodycznej.
(1.2) Harmonika modalna jest charakterystyczna dla średniowiecza i renesansu i opiera się na systemie 8-12 trybów.
(1.3) W Rondzie D-dur i Fantazji C-dur zachwycają brzmienia moderatora i rejestru una corda, wreszcie wykonanie Adagia na harmonikę szklaną z użytym cały czas moderatorem i uniesionymi tłumikami.
(1.4) Harmoniki są używane do opisu drgań.
Wiktionary
IPA: xarˈmɔ̃ɲika, AS: χarmõńika
Wiktionary
rzecz. harmoszka ż., harmonium n., harmonia ż., harmonijka ż., harmonizacja ż., harmonizowanie n.
czas. harmonizować ndk.
przym. harmoniczny, harmonijny
Wiktionary
(1.1-2) harmonia muzyczna
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: harmonia
Wiktionary
osoba grająca na harmonii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muzyk, który gra na harmonii
Wiktionary
IPA: ˌxarmɔ̃ˈɲista, AS: χarmõńista
Wiktionary
rzecz. harmonia ż., harmonijka ż., harmonijność ż.
:: fż. harmonistka ż.
przym. harmoniczny, harmonijny
czas. harmonizować
Wiktionary
(1.1) akordeonista
Wiktionary
muzyczka grająca na harmonii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. kobieta, która gra na harmonii
Wiktionary
rzecz. harmonista mos., harmonizacja ż.
czas. harmonizować
Wiktionary
instrument z klawiaturą, w którym źródłem dźwięku są metalowe blaszki wzbudzane przez tłoczone za pomocą miechów powietrze, używany często zamiast organów w mniejszych pomieszczeniach, np. w kaplicach; fisharmonia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. muz. fisharmonia
Wiktionary
Ha
Wikipedia
(1.1) Niech pan siada do harmonium i nam podegra.
Wiktionary
IPA: xarˈmɔ̃ɲũm, AS: χarmõńũm
Wiktionary
rzecz. harmonia ż., harmonijka ż., harmonika ż., harmonista mos., harmonizacja ż., harmonizowanie n., harmoszka ż., zharmonizowanie n.
czas. harmonizować ndk., zharmonizować dk.
przym. harmonijny, harmoniczny
przysł. harmonijnie
Wiktionary
(1.1) fisharmonia
Wiktionary
1. w muzyce: technika tworzenia współbrzmień akordowych;
2. zgranie, wzajemne dostosowanie różnych elementów w spójną całość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. wielogłosowe opracowanie utworu muzycznego
(1.2) muz. technika tworzenia współbrzmień akordowych
(1.3) rzad. zestrojenie elementów w harmonijną całość
Wiktionary
IPA: ˌxarmɔ̃ɲiˈzat͡sʲja, AS: χarmõńizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. harmoszka ż., harmonium n., harmonia ż., harmonijka ż., harmonika ż., harmonista mos., harmonistka ż., harmonijność ż., harmoniczność ż., harmonizowanie n., zharmonizowanie n.
czas. harmonizować ndk., zharmonizować dk.
przym. harmonijny, harmoniczny, harmonizacyjny
przysł. harmonijnie, harmonicznie, harmonizacyjnie
Wiktionary
(1.1) zharmonizowanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|harmonizować.
Wiktionary
czas. harmonizować ndk.
rzecz. harmoszka ż., harmonium n., harmonizacja ż., zharmonizowanie n., harmonika ż.
Wiktionary
1. w muzyce: dobierać w melodii odpowiednie akordy
2. łączyć elementy w estetyczną całość; zestrajać
3. harmonizować się - dobrze się komponować, pasować do czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zharmonizować)
(1.1) łączyć w zgodną całość
(1.2) muz. dopełniać melodię akordami według zasad harmonii
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) pozostawać w harmonii
Wiktionary
(1.1) Tiulowe firany, gładkie i haftowane, świetnie harmonizują ze stylowymi meblami, z antykami lub rustykalnymi sprzętami.
Wiktionary
rzecz. harmoszka ż., harmonium n., harmonia ż., harmonijka ż., harmonika ż., harmonista mos., harmonistka ż., harmonijność ż., harmonizacja ż., harmonizowanie n., zharmonizowanie n.
czas. zharmonizować dk.
przym. harmoniczny, harmonijkowy, harmonijny
przysł. harmonijnie
Wiktionary
(1.1) dostosowywać, koordynować, korelować, układać, uzgadniać, zestrajać
(2.1) pasować
Wiktionary
opis kolejności i długotrwałości etapów czegoś; plan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) opis kolejności i czasu trwania kolejnych etapów jakiegoś przedsięwzięcia;
Wiktionary
Harmonogram (potocznie grafik) – rozkład, rozplanowanie przebiegu czynności w czasie.
Wikipedia
(1.1) Na tablicy ogłoszeń wywieszono harmonogram konferencji.
Wiktionary
IPA: ˌxarmɔ̃ˈnɔɡrãm, AS: χarmõnogrãm
Wiktionary
rzecz. harmonogramowanie n.
czas. harmonogramować ndk.
przym. harmonogramowy
Wiktionary
planowanie prac poprzez przydzielanie zasobów pracy i narzędzi do zadań oraz ustalenie rozkładu tych zadań w czasie
SJP.pl
układać harmonogram czegoś
SJP.pl
przymiotnik od: harmonogram
SJP.pl
1. potocznie: harmonia, guzikówka;
2. harmonijka ustna;
3. przedmiot z papieru przypominający kształtem rozciągającą się część harmonii (akordeonu); harmonijka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. muz. akordeon
(1.2) pot. żart. mała harmonia
(1.3) muz. harmonijka ustna
(1.4) coś pomarszczonego na kształt harmonii
Wiktionary
(1.1) Dawidek na harmoszce przygrywał do tańca.
Wiktionary
rzecz. harmonia ż., harmonijka ż., harmonika ż., harmonista mos., harmonium n., harmonizacja ż., harmonizowanie n., zharmonizowanie n.
czas. harmonizować ndk., zharmonizować dk.
przym. harmonijny, harmoniczny
przysł. harmonijnie
Wiktionary
(1.1) guzikówka, harmonia
(1.3) harmonijka
Wiktionary
minerał z grupy zeolitów, glinokrzemian baru zawierający potas
SJP.pl
Harmotom – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od gr. "harmos" = szew i "temnein (tome)" = kroić, ciąć i nawiązuje do częstych zbliźniaczeń tego minerału. Znany jest od 1801 r.
Wikipedia
przymiotnik od: harnaś
SJP.pl
dawniej zbroja, pancerz
SJP.pl
dawny przywódca zbójników tatrzańskich
SJP.pl
Harnaś – góralskie określenie herszta bandy, nadawane przywódcom karpackich zbójników, pochodzące z węgierskiego określenia "hadnagy" (porucznik, dowódca) za pośrednictwem języka słowackiego. Słynnymi harnasiami byli m.in. Juraj Jánošík, Ondraszek, Tomáš Uhorčík (zob. tołhaj).
Wikipedia
dawniej: członek górskiej policji
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Harold – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Floryda, w hrabstwie Santa Rosa.
Wikipedia
Harold z małżonką; Haroldowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Harolda lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ciężkie pracowanie
Wiktionary
IPA: ˌxarɔˈvãɲɛ, AS: χarovãńe
Wiktionary
czas. harować ndk.
rzecz. harowniczka ż.
Wiktionary
potocznie: ciężko pracować
SJP.pl
czasownik
(1.1) ciężko pracować
(1.2) gw-pl|Kresy. biedować
Wiktionary
(1.1) Harował na jakichś torfowiskach, zanurzony po kolana w mokrej zawiesinie.
Wiktionary
IPA: xaˈrɔvat͡ɕ, AS: χarovać
Wiktionary
rzecz. harowniczka ż., harowanie n., harówka ż.
czas. harać ndk.
Wiktionary
(1.1) gw. Poznań harać; pot. chodzić jak koń w kieracie, chodzić jak w kieracie, tyrać, zaiwaniać, zachrzaniać; eufem. zapierniczać; posp. zapieprzać; wulg. zapierdalać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która ciężko pracuje – haruje
Wiktionary
(1.1) Ona się nie dziwi. / Podpiera ją jak krwawy kij / umarła harowniczka (…).
Wiktionary
rzecz. harówka ż., harówa ż., harowanie n., zaharowanie n.
:: fm. harownik m.
czas. harować ndk., zaharować dk., harać ndk.
przym. harówkowy
Wiktionary
potocznie: osoba wykonująca ciężką pracę
SJP.pl
1. gwarowo:
a) osoba gwałtowna, impulsywna, zawzięta;
b) osoba nieokrzesana, ordynarna, grubiańska;
2. potocznie: osoba niezwykle wytrzymała, silna, wytrwała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara. osoba gwałtowna, popędliwa, impulsywna, także zawzięta
(1.2) pejor. osobnik nieokrzesany, w zachowaniu grubiański i ordynarny
(1.3) pot. człowiek niezwykle wytrzymały, o dużej energii, silny, nieustępliwy i wytrwały w działaniu
Wiktionary
(1.1) narwaniec, postrzeleniec
(1.2) grubianin, ordynus, chamidło, daw. dragan
(1.3) twardziel
Wiktionary
potocznie: kobieta niezwykle wytrzymała, silna, wytrwała
SJP.pl
pejoratywnie: osoba nadmiernie oszczędna, chciwa; skąpiec, chciwiec, sknera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. wielki skąpiec
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz.
:: fż. harpagonka ż.
przym. harpagoński
Wiktionary
(1.1) centuś, chciwiec, chytrus, dusigrosz, kutwa, liczykrupa, skąpiradło, sknera, żyd, żyła; ściskajbrzuszek
Wiktionary
1. duży, drapieżny ptak zamieszkujący Amerykę
2. w mitologii greckiej: złośliwy demon przedstawiany jako skrzydlaty potwór o kobiecej twarzy i piersiach, uosobienie drapieżności i chciwości
3. przenośnie o okrutnej, wyrachowanej kobiecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Harpia harpyja|ref=tak., duży ptak drapieżny z latynoamerykańskiej strefy tropikalnej;
(1.2) mit. złośliwy starogrecki kobiecy demon wichru i burzy, w ptasiej postaci porywający dusze zmarłych i będący narzędziem kary bogów wobec ludzi;
(1.3) przen. pejor. kobieta okrutna, wyrachowana, istota drapieżna, nienasycona; także osoba natarczywa, natrętna, namolna, nękająca, udręczająca sobą kogoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Od sześciu lat handluje zwierzętami znad Amazonki i trzy razy do roku przywozi mrówkojady, tukany i harpie do Hawru i Hamburga.
(1.3) Spragniona towarzystwa rzuciłam się na pana jak harpia. Mam nadzieję, że mi pan wybaczy.
Wiktionary
(1.3) jędza, dręczycielka, ksantypa, sekutnica, okrutnica
Wiktionary
intruzja magmowa ułożona zgodnie z powierzchniami pęknięć tektonicznych
SJP.pl
stalowy grot z zadziorami wystrzeliwany mechanicznie (dawniej także oszczep wyrzucany ręcznie), służący jako broń myśliwska podczas polowań na duże zwierzęta morskie, np. wieloryby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie;
Wiktionary
Harpun – miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym).
Wykorzystywany jest do polowania na duże zwierzęta morskie, przede wszystkim wieloryby. Do czasu wynalezienia działa harpunniczego była to broń miotana ręcznie. Marynarz miotający harpun nazywany był harpunnikiem.
Wikipedia
(1.1) Harpuny są załadowane, działa – skalibrowane. Brakuje tylko pilota.
Wiktionary
IPA: ˈxarpũn, AS: χarpũn
Wiktionary
rzecz. harpunnik m., harpuniarz m., harpunowanie n.
czas. harpunować ndk.
przym. harpunniczy, harpunowy
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. od zob. harpun.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mors. wielorybnik używający harpuna
Wiktionary
rzecz. harpun mrz., harpunnik mos.
Wiktionary
(1.1) harpunnik
Wiktionary
dotyczący harpuna, harpunnika (np. działko harpunnicze)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z łowieniem za pomocą harpunów, dotyczący łowiectwa za pomocą harpunów
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do harpunników
Wiktionary
rzecz. harpun mrz., harpunnik mos.
przym. harpunowy
Wiktionary
osoba używająca harpuna do polowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mors. wielorybnik używający harpuna
Wiktionary
(1.1) Mam na moim statku pięciu harpunników.
Wiktionary
rzecz. harpun mrz., harpuniarz mos.
przym. harpunniczy, harpunowy
Wiktionary
(1.1) harpuniarz
Wiktionary
przymiotnik od: harpun (np. karabinek harpunowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z harpunem, dotyczący harpuna
Wiktionary
rzecz. harpun mrz., harpunnik mos.
przym. harpunniczy
Wiktionary
Harrachov (niem. "Harrachsdorf") – miasto w północnych Czechach położone na terenie kraju libereckiego w Karkonoszach, 4 km od granicy Polski. Przed przystąpieniem Polski i Czech do układu z Schengen istniało tu drogowe przejście graniczne Jakuszyce-Harrachov oraz na szlaku turystycznym przejście graniczne Polana Jakuszycka-Harrachov.
Wikipedia
[czytaj: harier] rasa psów gończych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: harjet] angielskie imię żeńskie
SJP.pl
Ha
Wikipedia
Harriman – wieś w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Jork, w hrabstwie Orange.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krótka, nieprzemakalna kurtka męska ze ściągaczami, stójką i podpinką w szkocką kratę, zapinana na zamek błyskawiczny
Wiktionary
(1.1) Prawdziwy skin to taki w glanach, harringtonce i podwiniętych dżinsach.
(1.1) Harringtonka to idealna kurtka na sezon przejściowy – wiosnę i jesień.
Wiktionary
(1.1) wiatrówka, szwedka
Wiktionary
[czytaj: haris] obce imię męskie
SJP.pl
Ha
Wikipedia
nazwisko angielskie, np. George Harrison (1943-2001) - muzyk, członek zespołu The Beatles
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: hary] obce imię męskie
SJP.pl
wytrzymałość, odporność na przeciwności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) wytrzymałość fizyczna i psychiczna
(1.2) daw. twardość jakiegoś przedmiotu nadana mu przez hartowanie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Byłby z niego dobry menadżer, gdyby miał odrobinę więcej hartu ducha.
Wiktionary
IPA: xart, AS: χart
Wiktionary
czas. hartować
rzecz. hartowanie n., hartowność ż.
Wiktionary
strajk powszechny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) społ. hand. na Półwyspie Indyjskim: rodzaj tradycyjnego, zbiorowego strajku przeciwko uciskowi, podczas którego zamyka się sklepy, targowiska itd.
Wiktionary
(1.1) Władczynie Bangladeszu walczą ze sobą także na hartale, czyli strajki generalne. Jeśli jakaś partia (…) zarządzi hartal - muszą wziąć w nim [udział] obowiązkowo wszyscy, choćby nie chcieli.
Wiktionary
hartigiolówka bukowa - gatunek muchówki z rodziny pryszczarkowatych
SJP.pl
jednostka ilości informacji; hartley
SJP.pl
jednostka ilości informacji; hartlej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: mocny
SJP.pl
robotnik nadający materiałom twardość przez nagrzewanie ich do wysokiej temperatury i nagłe ostudzanie; hartownik
SJP.pl
1. nadawać materiałom twardość przez ogrzewanie do wysokiej temperatury i nagłe studzenie;
2. czynić bardziej odpornym na wpływy zewnętrzne; zwiększać odporność fizyczną; uodporniać
SJP.pl
1. nadawać materiałom twardość przez ogrzewanie do wysokiej temperatury i nagłe studzenie;
2. czynić bardziej odpornym na wpływy zewnętrzne; zwiększać odporność fizyczną; uodporniać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zahartować)
(1.1) czynić odpornym na szkodliwe warunki zewnętrzne
(1.2) czynić odpornym psychicznie, mniej wrażliwym na stres
(1.3) techn. nadawać materiałom twardość przez ogrzanie ich do wysokiej temperatury i nagłe ostudzenie
czasownik zwrotny niedokonany hartować się (dk. zahartować się)
(2.1) stawać się wytrzymałym poprzez przyzwyczajanie się do niedogodnych warunków fizycznych
(2.2) stawać się odpornym psychicznie poprzez przyzwyczajanie się do ciężkich przeżyć
(2.3) techn. być hartowanym
Wiktionary
rzecz. hart mrz., hartowanie n., hartownik mos., hartowność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hartowca
Wiktionary
rzecz. Hartowiec m.
:: fż. hartowczanka ż.
przym. hartowiecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hartowca
Wiktionary
rzecz. Hartowiec m.
:: fm. hartowczanin m.
przym. hartowiecki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hartowca
Wiktionary
rzecz. Hartowiec m., hartowczanin m., hartowczanka ż.
Wiktionary
oddział w zakładzie metalurgicznym
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: hartowny
SJP.pl
robotnik nadający materiałom twardość przez nagrzewanie ich do wysokiej temperatury i nagłe ostudzanie; hartowacz
SJP.pl
podatność materiału na hartowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest hartowne
Wiktionary
rzecz. hart m., hartowanie n., zahartowanie n.
czas. hartować ndk., zahartować dk.
przym. hartowny
przysł. hartownie
Wiktionary
posiadający zwiększoną odporność
SJP.pl
1. nadawać materiałom twardość przez ogrzewanie do wysokiej temperatury i nagłe studzenie;
2. czynić bardziej odpornym na wpływy zewnętrzne; zwiększać odporność fizyczną; uodporniać
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) gw-pl|Sandomierskie, Międzyrzec Podlaski,Kalisz. …używany, gdy ktoś dużo pracuje lub sprząta dom
(1.2) gw-pl|Kieleckie. …naśladujący szczekanie psa
Wiktionary
Haru (jap. はる, ハル) – imię japońskie noszone zarówno przez kobiety jak i przez mężczyzn.
Wikipedia
wróżbita etruski w starożytnym Rzymie, praktykujący głównie hieromancję
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. starożytny etruski wróżbita;
Wiktionary
Ha
Wikipedia
(1.1) Cesarz Klaudiusz powołał kolegium haruspików, a Aleksander Sewer utworzył katedrę haruspicji.
Wiktionary
rzecz. haruspicja ż.
Wiktionary
uczelnia w Cambridge; Uniwersytet Harvarda
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
absolwent Uniwersytetu Harvarda
SJP.pl
→ Harvard; harvardzki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Uniwersytetem Harvarda
Wiktionary
rzecz. Harvard mrz.
Wiktionary
leśna maszyna do ścinania, okrzesywania i przeżynania; kombajn zrębowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gospoda dzierżawna
(1.2) reg. pozn. wypad do cudzego ogrodu lub sadu na owoce i warzywa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński. icht. śledź
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński. kulin. śledź
Wiktionary
góry w Niemczech; Harc
SJP.pl
Harz – pasmo górskie w środkowych Niemczech (Dolna Saksonia, Saksonia-Anhalt oraz Turyngia), będące częścią Średniogórza Niemieckiego, najwyższy szczyt Brocken (1142 m n.p.m.).
Góry zrębowe zbudowane z granitów i skał metamorficznych, wieku paleozoicznego, wypiętrzone ponownie w trzeciorzędzie w postaci zrębu. Do pierwszego wypiętrzenia doszło w orogenezie hercyńskiej. Od pradziejów był to ważny ośrodek wydobywczy, teraz obszar przede wszystkim turystyczny.
Wikipedia
zgrubienie od: harówka
SJP.pl
potocznie: ciężka, wyczerpująca praca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bardzo ciężka praca
Wiktionary
IPA: xaˈrufka, AS: χarufka
Wiktionary
czas. harować
rzecz. harowniczka ż.
Wiktionary
sztucznie otrzymywany pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 108 i symbolu Hs
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108;
Wiktionary
Has (Hs, hassium), czasem błędnie nazywany hass, wcześniej unniloctium (Uno) – pierwiastek chemiczny, metal przejściowy. Nazwa pochodzi od jednego z niemieckich krajów związkowych – Hesji.
Ma właściwości chemiczne podobne do osmu, podobnie jak on tworzy czterotlenek o wzorze chemicznym.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma has?
Wiktionary
IPA: xas, AS: χas
Wiktionary
przym. hasowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Hs; stara nazwa unniloctium (Uno)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. czeladź, służba rolna
Wiktionary
arabskie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|hasać.
Wiktionary
czas. hasać ndk.
Wiktionary
1. bawić się wesoło, skacząc i biegając; brykać;
2. tańczyć ochoczo, z werwą;
3. postępować samowolnie, nie zwracając uwagi na opinie innych
SJP.pl
czasownik nieprzechodni
(1.1) biegać, skakać wesoło i beztrosko
(1.2) tańczyć, bawić się
Wiktionary
(1.1) Konik hasał po zielonej łące.
(1.2) Goście całą noc hasali na zabawie ślubnej.
Wiktionary
IPA: ˈxasat͡ɕ, AS: χasać
Wiktionary
rzecz. hasanie n.
Wiktionary
(1.1) brykać, swawolić, dokazywać, baraszkować
Wiktionary
zdrobnienie od: hasło
SJP.pl
[czytaj: hasz] nazwa symbolu #; hasz, kratka, krzyżyk, płotek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: haszimoto] potocznie: choroba Hashimoto - przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|hashować.
Wiktionary
rzecz. haszowanie n.
czas. hashować ndk.
Wiktionary
(1.1) haszowanie
Wiktionary
[czytaj: hasztag] słowo lub fraza poprzedzona znakiem # (hash), ułatwiające znalezienie i grupowanie elementów (zdjęć, tweetów itp.); hasztag
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. element strony internetowej funkcjonujący jako znacznik, słowo lub wyrażenie poprzedzone znakiem #;
Wiktionary
(1.1) Wyszukiwanie obejmuje tylko jeden serwis internetowy, dlatego hashtag nie może być powiązany z wiadomościami z innego serwisu.
(1.1) Nadużywanie hashtagów jest fatalne z punktu widzenia estetyki i wcale nie zwiększa zasięgu na TT.
Wiktionary
(1.1) hasztag, kratka
Wiktionary
[czytaj: hasztagować] wstawiać znak # (hash) przed słowem lub frazą w celu ułatwienia znalezienia elementów (zdjęć, tweetów itp.); hasztagować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. popiół z pieca
Wiktionary
rzecz. hasie lm nm.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
w gwarze śląskiej: śmietnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. śmietnik
Wiktionary
Hasiok – śląski zespół grający hip-hop / rapcore pochodzący z Katowic.
Zespół w swoich utworach używa etnolektu śląskiego, czasami wykorzystując wulgaryzmy i język niemiecki. Duża część tekstów dotyczy życia na Śląsku („Brudy”, „W moim familoku”, „Co ty wiesz”), niektóre utwory to krytyka mass mediów („Talk Show”, „Fryderyki”).
Wikipedia
(1.1) Wyciepłech stare fuzekle na hasiok.
(1.1) Sprzątej do hasioka kupy swego psioka.
Wiktionary
rzecz. haś mrz.
Wiktionary
ruch oświeceniowy wśród Żydów, zapoczątkowany w Niemczech w końcu XVIII wieku
SJP.pl
Ha
Wikipedia
przymiotnik od: Haga
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Haga
Wiktionary
IPA: ˈxasʲci, AS: χasʹḱi
Wiktionary
rzecz. Haga ż., hażanin mos., hażanka ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z dynastią Hasmoneuszy, dotyczący dynastii Hasmoneuszy
Wiktionary
(1.1) Jedyne takie wizerunki zachowały się na monetach hasmonejskich, które powielały wzorce seleukidzkie.
Wiktionary
rzecz. Hasmoneusz mos.
Wiktionary
przedstawiciel rodu kapłanów w Judzie; Machabeusz, Machabejczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) hist. tylko w lm. Hasmoneusze → dynastia panująca w Judei 147–37 p.n.e., żydowski ród kapłański;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) hist. przedstawiciel dynastii Hasmoneuszy (1.1)
Wiktionary
(1.1) Matatiasz z rodu Hasmoneuszy stanął na czele powstania narodowowyzwoleńczego.
Wiktionary
przym. hasmonejski
Wiktionary
(2.1) Machabejczyk, Machabeusz
Wiktionary
ród kapłanów w Judzie; Machabeusze, Machabejczycy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący hasu
Wiktionary
rzecz. has m.
Wiktionary
w górnictwie: wyciągarka ręczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. górn. ciągacz
Wiktionary
IPA: ˈxasplaʃ, AS: χasplaš
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. pogard. zgraja, zbiorowisko
(1.2) daw. depr. nieregularne wojsko
Wiktionary
(1.1) Hetmana samego zdrajcą hassa szlachecka okrzykuje.
(1.2) Za wojskiem i zbrojną ochotniczą hassą ciągnęły tłumy bazarników przedających towar wszelaki.
Wiktionary
(1.1) hałastra, hołota, motłoch, tałatajstwo
(1.2) banda, hurma, wataha
Wiktionary
rodzaj włóczni używanej przez legionistów rzymskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wojsk. rodzaj długiej włóczni o szerokim grocie w kształcie liścia, używanej przez rzymskich legionistów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈxasta, AS: χasta
Wiktionary
rzecz. hastata mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. młody żołnierz w republikańskiej armii rzymskiej walczący w pierwszej linii manipułów, początkowo pełnił rolę włócznika, później jego główną bronią stał się miecz;
Wiktionary
rzecz. hasta ż.
Wiktionary
[czytaj: hejstloj] ogólna nazwa żaroodpornych stopów na bazie niklu
SJP.pl
Ha
Wikipedia
1. miasto w Anglii
2. miasto w Nowej Zelandii
3. Warren Hastings (1732-1818), polityk brytyjski
SJP.pl
Hastings – miasto portowe i dystrykt o statusie borough w hrabstwie East Sussex, w południowo-wschodniej Anglii. Ma powierzchnię 29,72 km², leży nad kanałem La Manche i graniczy z dystryktem Rother w hrabstwie East Sussex. W 2021 miasto liczyło 91 410 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) środ. osoba nie trudniąca się codzienną pracą lub edukacją, spędzająca większość czasu bezczynnie
Wiktionary
IPA: ˈxastlɛr, AS: χastler
Wiktionary
potocznie: haszysz; boba
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Zaolzie. spoż. miętusy
Wiktionary
w informatyce: jedna z technik szybkiego uzyskania informacji zapisanych w bazie danych; kodowanie mieszające
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|haszować.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. niehaszowanie n., hashowanie n.
czas. haszować ndk.
Wiktionary
(1.1) hashowanie
Wiktionary
generować dane wyjściowe o stałym rozmiarze z danych wejściowych o zmiennym rozmiarze, stosując tzw. funkcje mieszające
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. techn. skobel u drzwi
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. techn. zawias
(1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zootechn. metalowa część uprzęży
(1.4) gw-pl|Górny Śląsk. agrafka
(1.5) gw-pl|Górny Śląsk. fryzj. spinka do włosów
Wiktionary
(1.4)
:: rzecz. haszpka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Zaolzie. górn. kołowrót górniczy
Wiktionary
rzecz. haszplista
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mała agrafka
Wiktionary
rzecz. haszpa ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. osoba bardzo wysoka, wielkolud
Wiktionary
słowo lub fraza poprzedzona znakiem # (hash), ułatwiające znalezienie i grupowanie elementów (zdjęć, tweetów itp.); hashtag
SJP.pl
Hasztag (z hashtag) – słowo lub wyrażenie poprzedzone symbolem # (ang. hash), bez użycia spacji, będące formą znacznika (ang. tag). Krótkie wiadomości na mikroblogach i serwisach społecznościowych takich jak Facebook, Twitter, Instagram czy Wykop.pl mogą być oznaczone przez dodanie kratki przed ważnymi słowami (bez spacji) albo wystąpić w zdaniu.
Wikipedia
wstawiać znak # (hash) przed słowem lub frazą w celu ułatwienia znalezienia elementów (zdjęć, tweetów itp.); hashtagować
SJP.pl
członek arystokratycznego rodu arabskiego z plemienia Kurajszytów
SJP.pl
arystokratyczny ród arabski z plemienia Kurajszytów
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z dynastią Haszymidów, dotyczący dynastii Haszymidów
Wiktionary
rzecz. Haszymida mos.
Wiktionary
narkotyk otrzymywany z kwiatów konopi indyjskich; hasz (środowiskowo)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich;
Wiktionary
Haszysz (pot. hasz) – substancja otrzymywana ze zlepionej i sprasowanej żywicy konopi indyjskich ("Cannabis indica") lub konopi siewnych ("Cannabis sativa"), bogatych w substancję psychoaktywną tetrahydrokannabinol (do 50%). Haszysz, podobnie jak marihuana, palony jest zazwyczaj z tytoniem w postaci ręcznie robionych papierosów (tzw. jointów) lub z fajki wodnej (tzw. bonga).
Wikipedia
(1.1) Powidełka haszyszu noszą na Wschodzie nazwę madyjum lub birmingi. Nadużywanie haszyszu daje mdłości, zawroty głowy, głęboki sen.
(1.1) Używanie haszyszu (…), który roskosznemu Syryjczykowi służy, jak opium Chińczykowi, już przed wiekami było na Wschodzie rozpowszechnione.
Wiktionary
IPA: ˈxaʃɨʃ, AS: χašyš
Wiktionary
przym. haszyszowy
Wiktionary
przymiotnik od: haszysz (np. olej haszyszowy, haszyszowe plantacje)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z haszyszem, dotyczący haszyszu
Wiktionary
rzecz. haszysz mrz.
Wiktionary
osoba uzależniona od haszyszu
SJP.pl
uzależnienie od haszyszu
SJP.pl
1. myśl przewodnia, idea, slogan;
2. sygnał do rozpoczęcia czegoś;
3. znak rozpoznawczy w wojsku lub harcerstwie, kod dostępu;
4. pozycja w słowniku lub encyklopedii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) myśl przewodnia, idea
(1.2) znak, sygnał do działania
(1.3) tajny wyraz lub ciąg znaków
(1.4) wyraz lub wyrażenie stanowiące odrębną część w słowniku lub katalogu
(1.5) jeden z możliwych elementów kampanii marketingowej lub politycznej
(1.6) wyraz wpisywany w pola krzyżówki
(1.7) pozycja w katalogu lub rejestrze
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jego „prawa ręka”, Wołodymyr Horbulin, ukuł wtedy hasło, że w polityce zagranicznej Kuczma jest nacjonalistą, w wewnętrznej — liberałem, a w społecznej — socjaldemokratą.
(1.1) Hasło tej akcji jest bardzo znane.
(1.2) Na umówione hasło idziemy do działania.
(1.3) Aby wypłacić pieniądze z konta musi pan podać hasło.
(1.4) W słowniku hasła są ułożone alfabetycznie.
(1.5) Bez dobrego hasła, kampania będzie nieskuteczna.
(1.6) Do zrobienia krzyżówki zostały mi dwa hasła.
Wiktionary
IPA: ˈxaswɔ, AS: χasu̯o
Wiktionary
rzecz. hasłowanie m., zahasłowanie n.
:: zdrobn. hasełko n.
czas. hasłować ndk., zahasłować dk.
przym. hasłowy
Wiktionary
(1.1) dewiza, motto, myśl, idea
(1.2) komenda, sygnał
(1.3) kod dostępu, klucz
(1.4) wpis, tytuł
(1.5) slogan, zawołanie
Wiktionary
nagminne posługiwanie się hasłami
SJP.pl
1. zabezpieczać hasłem;
2. środowiskowo: wypisywać wyrazy hasłowe z kontekstu, np. w celu umieszczenia cytatu w kartotece
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spec. jęz. lista wyrażeń hasłowych słownika
Wiktionary
→ hasłowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest hasłowe
Wiktionary
przym. hasłowy
przysł. hasłowo
Wiktionary
1. związany ze zwięźle sformułowaną ideą, np. hasłowa obietnica;
2. dotyczący wyrazów, znaków lub wyrażeń znanych tylko wtajemniczonym osobom, np. hasłowy system;
3. będący opisem wyrazu lub wyrażenia opisanego w słowniku, encyklopedii lub katalogu, np. artykuł hasłowy;
4. będący wyrazem lub wyrażeniem opisanym w słowniku, encyklopedii lub katalogu, np. wyraz hasłowy;
5. skrótowy, zwięzły, np. hasłowa wypowiedź
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od: hasło
Wiktionary
IPA: xasˈwɔvɨ, AS: χasu̯ovy
Wiktionary
zob. hasło.
Wiktionary
dodatkowa, mała dźwignia, umocowana na głównej rękojeści dżojstika; grzybek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: hat trik] trzy bramki strzelone w jednym meczu piłki nożnej przez jednego zawodnika (trzy bramki strzelone w jednej połowie określa się hat trickiem klasycznym); hat trick
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: heczbek] liftback;
1. typ nadwozia samochodu osobowego;
2. samochód o takim nadwoziu
SJP.pl
Hatchback – rodzaj nadwozia samochodowego z dodatkowymi drzwiami z tyłu pojazdu umożliwiającymi dostęp do przestrzeni bagażowej i pasażerskiej. W hatchbackach drugi rząd siedzeń może być składany, co pozwala na łatwe zwiększenie przestrzeni bagażowej. Spotykane są zarówno 2- jak i 3-bryłowe nadwozia typu hatchback. Tylna szyba bywa elementem pokrywy bagażnika, może być razem z nią podnoszona.
Wikipedia
[czytaj: hejt] hejt;
1. obraźliwy i zwykle agresywny komentarz internetowy;
2. mówienie w sposób wrogi i agresywny na jakiś temat lub o jakiejś osobie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: hejtować] hejtować, hejcić; potocznie:
1. zamieszczać w internecie obraźliwe i zwykle agresywne komentarze;
2. mówić w sposób wrogi i agresywny na jakiś temat lub o jakiejś osobie
SJP.pl
[czytaj: hejter] rzadko, potocznie: osoba wyrażająca opinie pełne nienawiści, negatywności; hejter, hejt
SJP.pl
Hater – amerykański zespół grunge'owy, założony w 1993 roku, jako poboczny projekt, przez dwóch muzyków Soundgarden - Bena Shepherda i Matta Camerona. Przez skład zespołu, przewinęło się wielu muzyków, m.in. gitarzysta John McBain, basista John Waterman i wokalista Brian Wood, brat zmarłego w 1990 roku wokalisty Mother Love Bone, Andrew Wooda. Zespół wydał 2 płyty, ""Hater" (1993) i "2nd"" (2005). Hater rozpadł się w 1997 roku, od tego czasu reaktywowali się dwukrotnie - w 2005 roku, i 2008.
Wikipedia
[czytaj: hejterski] wyrażający opinie pełne nienawiści, negatywności; hejterski
SJP.pl
[czytaj: hejterstwo] hejterstwo; potocznie:
1. wyrażanie opinii pełnych nienawiści, negatywności; hejtowanie, hejting;
2. grupa lub ogół hejterów
SJP.pl
[czytaj: hata-joga] system ćwiczeń stanowiący część indyjskiego systemu jogi; hathajoga, hatha joga
SJP.pl
[czytaj: hata joga] ogół ćwiczeń kształtujących sprawność fizyczną i psychiczną, będących częścią systemu jogi; hatha-joga, hatha joga
SJP.pl
Hathajoga (dewanagari हठयोग) – tradycja indyjskiej jogi, bazująca głównie na pozycjach ciała "asana", sześciu procesach oczyszczających "krija" oraz na kontroli oddechu ("pranajama"). Jednym z autorytatywnych tekstów tej szkoły to "Hathajogapradipika".
Wikipedia
w starożytnym Egipcie: jedno z najważniejszych bóstw żeńskich
SJP.pl
Ha
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) liter. istota o niewielkiej, podłużnej posturze i dłoniastych wyrostkach; pochodzą z książkowego świata Muminków, wykreowanego przez Tove Jansson;
Wiktionary
(1.1) Spomiędzy pni drzew wyłaniały się coraz to nowe rzesze Hatifnatów, milczące, o nieruchomych twarzach.
Wiktionary
IPA: xaˈtʲifnat, AS: χatʹifnat
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Hatifnatek m.
przym. hatifnatowy
Wiktionary
hymn państwowy Izraela
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kaktus epifityczny rosnący na drzewach, nieposiadający kolców a jedynie włoski; kaktus wielkanocny
SJP.pl
Hatiora Britton & Rose – rodzaj sukulentów z rodziny kaktusowatych ("Cactaceae"). Gatunki z tego rodzaju występują w Brazylii.
Wikipedia
(?-ok. 1480 p.n.e.) z XVIII dynastii, królowa egipska od 1505
SJP.pl
Ha
Wikipedia
gad z rzędu ryjogłowych, podobny do jaszczurki, zamieszkuje skaliste wybrzeża Nowej Zelandii i kilku wysp w Cieśninie Cooka; tuatara; łupkoząb
SJP.pl
Ha
Wikipedia
grupa gadów reliktowych podobnych do jaszczurek, dziś reprezentowana jedynie przez jeden gatunek zamieszkujący Nową Zelandię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna z epoki brązu w Azji Mniejszej;
(1.2) etn. hist. hetycki lud zamieszkujący krainę Hatti (1.1)
Wiktionary
Ha
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
trzy bramki w jednym meczu w wykonaniu tego samego piłkarza; także trzecie zwycięstwo z rzędu w tych samych zawodach; hat trick; hat-trick
SJP.pl
Hattrick – komputerowa gra internetowa typu MMOG rozgrywana za pomocą przeglądarki internetowej, wyprodukowana i wydana przez Hattrick Limited. Jest to menedżer piłkarski, który pozwala graczowi wcielić się w prezesa fikcyjnego klubu piłkarskiego. W grze zalogowanych jest średnio ok. 7 tys. graczy.
Wikipedia
stolica Bogazkale (obecnie wieś w Turcji), dawnego państwa Hetytów
SJP.pl
wyraz naśladujący szczekanie psa
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. onomatopeja naśladująca szczekanie psa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
rzecz. hauk m.
frazeologia.
etymologia. onomatopeiczy
uwagi.
por|miau.
tłumaczenia.
* afrykanerski: (1.1) blaf, woef, keff (małe psy)
* albański: (1.1) ham
* angielski: (1.1) duże psy woof, ruff, arf, małe psy yap, yip
* arabski: (1.1) هو
* balijski: (1.1) kong
* baskijski: (1.1) au, małe psy txau, duże psy zaunk, stare psy jau
* bengalski: (1.1) gheu, bhao
* birmański: (1.1) woke
* bułgarski: (1.1) бау, джаф
* chiński standardowy: (1.1) puprtrad|汪. (wāng)
* chorwacki: (1.1) vau
* czeski: (1.1) haf
* duński: (1.1) vov, vuf
* esperanto: (1.1) boj
* estoński: (1.1) auh
* fiński: (1.1) hau, vuh, rauf
* francuski: (1.1) ouah ouah, waouh, ouaf, vaf, wouf, wouaf, jappe
* hindi: (1.1) भों
* hiszpański: (1.1) guau, gua, jau
* indonezyjski: (1.1) guk
* irlandzki: (1.1) amh
* islandzki: (1.1) voff
* japoński: (1.1) ワン (wan), キャン (kyan)
* kantoński: (1.1) 汪 (wong1)
* kaszubski: (1.1) hau
* kataloński: (1.1) bau, bub
* koreański: (1.1) 멍 (mŏng)
* kurdyjski: (1.1) حەو (hau)
* litewski: (1.1) au
* łotewski: (1.1) vau
* macedoński: (1.1) ав
* marathi: (1.1) भू (bhu)
* niderlandzki: (1.1) waf, woef, blaf, kef
* niemiecki: (1.1) wau, wuff
* norweski (bokmål): (1.1) voff, boff
* nowogrecki: (1.1) γαβ, γαυ, βαβ
* ormiański: (1.1) haf
* perski: (1.1) هاپ (hâp)
* portugalski: (1.1) au-au, ão-ão
* rosyjski: (1.1) гав, mniejsze psy тяв
* rumuński: (1.1) ham, hau
* słowacki: (1.1) haf, hau
* słoweński: (1.1) hov
* syngaleski: (1.1) බුඃ (buh)
* szwedzki: (1.1) voff, vov, bjäbb
* tagalski: (1.1) aw, baw
* tajski: (1.1) โฮ่ง (hôŋ), บ๊อก (bɔ́k)
* tamazight: (1.1) hav, haw
* tamilski: (1.1) வள் (wal), லொள் (lol), வௌ (wow)
* turecki: (1.1) hev, hav
* ukraiński: (1.1) гав, дзяв
* urdu: (1.1) bow
* walijski: (1.1) wff
* węgierski: (1.1) vau
* wietnamski: (1.1) gâu, ẳng
* włoski: (1.1) bau
źródła.
== hau (język baskijski.) ==
wymowa.
audio|LL-Q8752 (eus)-Aioramu-hau.wav. audio|LL-Q8752 (eus)-Xabier Cañas-hau.wav. audio|LL-Q8752 (eus)-Ainhoa Iribar-hau.wav.
znaczenia.
zaimek wskazujący
(1.1) ten; ta; to
odmiana.
przykłady.
(1.1) Liburu hau irakurtzen ari naiz. → Czytam tę książkę.
Wiktionary
IPA: xaw, AS: χau̯
Wiktionary
rzecz. hauk m.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
rzecz. hauk m.
frazeologia.
etymologia. onomatopeiczy
uwagi.
por|miau.
tłumaczenia.
* afrykanerski: (1.1) blaf, woef, keff (małe psy)
* albański: (1.1) ham
* angielski: (1.1) duże psy woof, ruff, arf, małe psy yap, yip
* arabski: (1.1) هو
* balijski: (1.1) kong
* baskijski: (1.1) au, małe psy txau, duże psy zaunk, stare psy jau
* bengalski: (1.1) gheu, bhao
* birmański: (1.1) woke
* bułgarski: (1.1) бау, джаф
* chiński standardowy: (1.1) puprtrad|汪. (wāng)
* chorwacki: (1.1) vau
* czeski: (1.1) haf
* duński: (1.1) vov, vuf
* esperanto: (1.1) boj
* estoński: (1.1) auh
* fiński: (1.1) hau, vuh, rauf
* francuski: (1.1) ouah ouah, waouh, ouaf, vaf, wouf, wouaf, jappe
* hindi: (1.1) भों
* hiszpański: (1.1) guau, gua, jau
* indonezyjski: (1.1) guk
* irlandzki: (1.1) amh
* islandzki: (1.1) voff
* japoński: (1.1) ワン (wan), キャン (kyan)
* kantoński: (1.1) 汪 (wong1)
* kaszubski: (1.1) hau
* kataloński: (1.1) bau, bub
* koreański: (1.1) 멍 (mŏng)
* kurdyjski: (1.1) حەو (hau)
* litewski: (1.1) au
* łotewski: (1.1) vau
* macedoński: (1.1) ав
* marathi: (1.1) भू (bhu)
* niderlandzki: (1.1) waf, woef, blaf, kef
* niemiecki: (1.1) wau, wuff
* norweski (bokmål): (1.1) voff, boff
* nowogrecki: (1.1) γαβ, γαυ, βαβ
* ormiański: (1.1) haf
* perski: (1.1) هاپ (hâp)
* portugalski: (1.1) au-au, ão-ão
* rosyjski: (1.1) гав, mniejsze psy тяв
* rumuński: (1.1) ham, hau
* słowacki: (1.1) haf, hau
* słoweński: (1.1) hov
* syngaleski: (1.1) බුඃ (buh)
* szwedzki: (1.1) voff, vov, bjäbb
* tagalski: (1.1) aw, baw
* tajski: (1.1) โฮ่ง (hôŋ), บ๊อก (bɔ́k)
* tamazight: (1.1) hav, haw
* tamilski: (1.1) வள் (wal), லொள் (lol), வௌ (wow)
* turecki: (1.1) hev, hav
* ukraiński: (1.1) гав, дзяв
* urdu: (1.1) bow
* walijski: (1.1) wff
* węgierski: (1.1) vau
* wietnamski: (1.1) gâu, ẳng
* włoski: (1.1) bau
źródła.
== hau (język baskijski.) ==
wymowa.
audio|LL-Q8752 (eus)-Aioramu-hau.wav. audio|LL-Q8752 (eus)-Xabier Cañas-hau.wav. audio|LL-Q8752 (eus)-Ainhoa Iribar-hau.wav.
znaczenia.
zaimek wskazujący
(1.1) ten; ta; to
odmiana.
przykłady.
(1.1) Liburu hau irakurtzen ari naiz. → Czytam tę książkę.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
działo artyleryjskie przeznaczone do strzelania stromotorowego do celów zasłoniętych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego;
Wiktionary
Haubica – działo dużego kalibru (od około 75 mm wzwyż), przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego. Obecnie podstawowy rodzaj dział artylerii polowej. Stosowana przede wszystkim do prowadzenia ognia do celów ukrytych za przeszkodami terenowymi. Dzięki zastosowaniu zmiennych ładunków miotających jest możliwe dokonanie zmiany stromości toru pocisku i donośności strzelania przy tym samym (stałym) kącie podniesienia.
Wikipedia
(1.1) Ogień prowadziły haubice okopane za lasem.
Wiktionary
IPA: xawˈbʲit͡sa, AS: χau̯bʹica
Wiktionary
przym. haubiczny
Wiktionary
działo łączące cechy haubicy i armaty; armatohaubica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. działo łączące cechy haubicy i armaty;
Wiktionary
Haubicoarmata (armatohaubica) – działo łączące cechy haubicy i armaty, a więc zdolne zarówno do prowadzenia ognia stromotorowego jak i płaskotorowego. Obecnie na ogół utożsamiane z haubicami.
Działa tego typu są coraz częściej spotykane w uzbrojeniu współczesnych armii. Jej nowe konstrukcje zwane haubicami (np. 155 mm FH-70, 155 mm M198) są zwykle działami półautomatycznymi kalibru 105–203 mm.
Wikipedia
(1.1) Kilka brytyjskich haubicoarmat zostało w magazynach przy poligonie.
Wiktionary
przymiotnik od: haubica
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wojsk. związany z haubicą, dotyczący haubicy
Wiktionary
rzecz. haubica ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: hałeryt] minerał z gromady siarczków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. bardzo rzadki minerał z gromady siarczków, siarczek manganu;
Wiktionary
Haueryt – minerał z gromady siarczków. Należy do minerałów bardzo rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwiska austriackiego geologa – J.R. Hauera (1822–1899) – W. Haidinger 1845 r.
Wikipedia
egipskie prabóstwo wyobrażane w postaci węża, uosabiające nieskończoność
SJP.pl
Hauhet – prabóstwo egipskie uosabiające nieskończoność, przedstawiane w postaci węża. Razem ze swoją męską formą Huh tworzyła jedną z par hermopolitańskiej Ogdoady.
Wikipedia
głos psa; szczekanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzad. głos wydawany przez psy
Wiktionary
(1.1) Z daleka można było usłyszeć psi hauk.
Wiktionary
IPA: xawk, AS: χau̯k
Wiktionary
wykrz. hau
Wiktionary
(1.1) szczekot, szczęk, szczekanie
Wiktionary
[czytaj: hałke-bosak] Józef Hauke-Bosak (1834-1871), generał
SJP.pl
[czytaj: hol]
1. szczegółowe omówienie niedawno zakupionego przedmiotu w internecie, np. na blogu, w serwisie wideo;
2. to, co jest w ten sposób omawiane
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Indiach
SJP.pl
Haura ( হাওড়া, "Hāoṛā"; Howrah) – miasto w Indiach, w zespole miejskim Kalkuty, nad rzeką Hugli.
Miasto jest dużym ośrodkiem przemysłu jutowego i bawełnianego. Posiada port morski ze stocznią, hutę aluminium, mieści się tam również najstarszy w Indiach ogród botaniczny, "Acharya Jagadish Chandra Bose Indian Botanic Garden". Liczba ludności w 2003 roku wynosiła ok. 1 mln.
Wikipedia
język używany przez lud Hausa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) etn. związany z ludem Hausa
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) jęz. jeden z głównych języków Afryki, należący do rodziny afroazjatyckiej, do podrodziny czadyjskiej;
Wiktionary
Hausa (inaczej: Hausańczycy, daw. też Hausowie, nazwa własna "Hausawa") – lud afrykański, którego tereny macierzyste obejmują północno-zachodnią Nigerię i południowy Niger. Skupiska Hausańczyków znajdują się w wielu krajach Afryki Zachodniej wskutek ich działalności handlowej i misjonarskiej. Posługują się językiem hausa.
Wikipedia
(1.1) Czy znasz jakieś pieśni hausa?
(2.1) Hausa zaczął zapożyczać słowa angielskie od początku XX wieku.
Wiktionary
IPA: ˈxawsa, AS: χau̯sa
Wiktionary
rzecz. Hausa mos./ż., hausanista mos., hausanistka ż., hausanistyka ż., Hausanka, Hausańczyk mos., hausańszczyzna ż.
przym. hausański
Wiktionary
(1.1) hausański
(2.1) (język) hausański, hausańszczyzna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. nauka o języku i kulturze hausa
Wiktionary
(1.1) Spory wkład w rozwój polskiej hausanistyki wniosła profesor Nina Pawlak.
Wiktionary
rzecz. Hausa mos./ż., hausa n., hausanista mos., hausanistka ż., Hausanka ż., Hausańczyk mos., hausańszczyzna ż.
przym. hausa, hausański
Wiktionary
lud afrykański; Hausowie, Hausa
SJP.pl
Hauser – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Idaho, w hrabstwie Kootenai.
Wikipedia
minerał, tlenek manganu
SJP.pl
Hausmanit – minerał z gromady tlenków. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich. Nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego mineraloga Johanna Friedricha Ludwiga Hausmanna (1782–1859), który rozpoznał ten minerał.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przedstawiciel ludu afrykańskiego Hausa
SJP.pl
hossa
SJP.pl
łyk płynu lub powietrza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. duży łyk płynu lub powietrza
Wiktionary
(1.1) Jacek pospiesznie opróżnił kubek mleka trzema haustami.
(1.1) Proszę nabrać haust powietrza i nie oddychać.
Wiktionary
IPA: xawst, AS: χau̯st
Wiktionary
organ organizmów pasożytniczych służący do pobierania pokarmu od żywiciela; ssawka
SJP.pl
przedstawicielka ludu afrykańskiego Hausa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. rejon administracyjny w północnej Francji;
Wiktionary
Hauts-de-France (,) – region administracyjny Francji, w północnej części kraju. Stolicą regionu jest Lille.
Region został utworzony 1 stycznia 2016 roku, na mocy ustawy z dnia 27 stycznia 2014 roku. Powstał z połączenia dwóch wcześniej istniejących regionów – Nord-Pas-de-Calais i Pikardii. Do 29 września 2016 roku nosił nazwę Nord-Pas-de-Calais-Pikardia (Nord-Pas-de-Calais-Picardie).
Wikipedia
onomatopeja "hau" o przedłużonej artykulacji; hauuu
SJP.pl
onomatopeja "hau" o przedłużonej artykulacji; hauu
SJP.pl
zdrobnienie od: haust
SJP.pl
Havas (wym. []) – francuskie przedsiębiorstwo międzynarodowe zajmujące się reklamą i public relations, z siedzibą w Paryżu.
Początkowo Havas była agencją informacyjną, która została utworzona w 1835 roku w Paryżu przez Charles-Louisa Havasa. Była ona pierwszą nowoczesną agencją informacyjną na świecie.
Wikipedia
nazwisko, np. Vaclav (albo Wacław) Havel (1936-2011), czeski polityk, dramaturg i eseista
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek miejsca
(1.1) gw-pl|Podhale, Bukowina. tam, tu
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. tu, tutaj
Wiktionary
(1.1) Skocyli wte hłopcy do izby, oni ta wiedzieli, co jo haw jest, i do białcanów. sic.
(1.2) Pódź haw, cosi ci powiym!
Wiktionary
IPA: hɔː
Wiktionary
[czytaj: hałaji] wyspa na Oceanie Spokojnym; Hawaii
SJP.pl
[czytaj: hałaji] wyspa na Oceanie Spokojnym; Hawai
SJP.pl
Ha
Wikipedia
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) największa i najmłodsza wyspa archipelagu Hawajów
Wiktionary
Hawaiʻi (nazywana również Big Island) – największa wyspa w archipelagu Hawajów i zarazem najmłodsza z nich wszystkich. Jej nazwa wywodzi się od imienia legendarnego bohatera "Hawaiʻiloa", który według lokalnych przekazów był pierwszym człowiekiem, który dotarł do jej brzegów. Zgodnie z inną wersją, nazwa wywodzi się od mitologicznej wyspy "Hawaiki" – krainy zmarłych z mitologii Polinezyjczyków.
Wikipedia
w gwarze więziennej: papieros zrobiony z suchych liści, trocin
SJP.pl
skrót od: hawajski
SJP.pl
mieszkaniec Hawai, Hawajów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hawajów
(1.2) mieszkaniec Hawai
Wiktionary
IPA: xaˈvajt͡ʃɨk, AS: χavai ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Hawaje, Hawai, hawaje
:: fż. Hawajka ż.
przym. hawajski
Wiktionary
rodzaj spodni; hawajki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. archipelag wysp na Oceanie Spokojnym;
(1.2) geogr. adm. stan USA położony na archipelagu Hawajów (1.1);
Wiktionary
Hawaje ( Hawaii, wym., Mokuʻāina o Hawaiʻi) – najmłodszy z 50 stanów Stanów Zjednoczonych (dołączony 21 sierpnia 1959 roku). Jedyny stan leżący wyłącznie na wyspach. Położony na archipelagu Hawaje, w północno-środkowej części Oceanu Spokojnego. Stolicą stanu jest Honolulu leżące na wyspie Oʻahu.
Wikipedia
(1.1) W okresie prezydentury Benjamina Harrisona, tuż przed jego ustąpieniem z Białego Domu, Stany Zjednoczone i marionetkowy rząd hawajski podpisały porozumienie o aneksji Hawajów.
(1.1) Na Hawajach znajduje się czynny wulkan Mauna Loa.
Wiktionary
IPA: xaˈvajɛ, AS: χavai ̯e
Wiktionary
przym. hawajski
rzecz. hawajski mrz., Hawajczyk mos., Hawajka ż.
Wiktionary
1. mały ptak z rodziny łuszczaków, występujący endemicznie na Hawajach;
2. potocznie: koszula hawajska - męska koszula z krótkim rękawem, w barwne, kwieciste wzory
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hawajów
(1.2) mieszkanka Hawai
Wiktionary
IPA: xaˈvajka, AS: χavai ̯ka
Wiktionary
rzecz. hawajski mrz., Hawaje, Hawai, Hawajczyk, hawaje
przym. hawajski
Wiktionary
rodzaj spodni; hawaje
SJP.pl
przymiotnik od: Hawaje, Hawai
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Hawajami, dotyczący Hawajów
(1.2) w charakterystycznym dla Hawajów stylu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język urzędowy na Hawajach;
Wiktionary
(1.2) Mój opiekun przepięknie muzykuje na hawajskiej gitarze, nad której strunami panuje po mistrzowsku.
(1.2) Pod pomnikiem Adama Mickiewicza zorganizowali happening: przebrani w hawajskie koszule namawiali do degustowania powietrza zamkniętego w specjalnie zaplombowanych słoikach.
Wiktionary
IPA: xaˈvajsʲci, AS: χavai ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Hawaje nmos., Hawajczyk m., Hawajka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem hawajskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem hawajskim
(1.3) spisany, stworzony w języku hawajskim
Wiktionary
IPA: xaˈvajskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: χavai ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
starożytny, nieformalny system transferu pieniędzy działający poza kontrolą banków, oparty na zaufaniu i sieci pośredników
SJP.pl
pośrednik w systemie hawala
SJP.pl
kubański tytoń używany do wyrobu cygar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto portowe, stolica Kuby;
(1.2) geogr. adm. hist. dawna prowincja na Kubie z ośrodkiem administracyjnym w Hawanie (1.1);
Wiktionary
Hawana ( La Habana lub San Cristóbal de La Habana) – stolica Kuby, największe miasto oraz port na wyspie i w całych Karaibach, położone nad Zatoką Hawańską. Główny ośrodek przemysłowy kraju, gdzie obecny jest przemysł tytoniowy, petrochemiczny, włókienniczy, elektromaszynowy. Węzeł komunikacji lądowej, morskiej i lotniczej (międzynarodowe lotnisko im. José Martí). Posiada uniwersytet od 1728.
Wikipedia
(1.1) Moskwa widziała w Hawanie sojusznika antyimperialistycznego i klasowego.
Wiktionary
IPA: xaˈvãna, AS: χavãna
Wiktionary
rzecz. hawańczyk mos., hawanka ż., hawana ż.
przym. hawański
Wiktionary
1. zdrobnienie od: hawana;
2. suczka psa hawańczyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hawany
Wiktionary
IPA: xaˈvãnka, AS: χavãnka
Wiktionary
rzecz. Hawana ż.
:: fm. hawańczyk mos.
przym. hawański
Wiktionary
cygaro z tytoniu uprawianego w zachodniej części Kuby; hawana
SJP.pl
1. gatunek najmniejszego ptaka na kuli ziemskiej; koliberek hawański;
2. rasa psa towarzyskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hawany
Wiktionary
Zobacz też: koliberek hawański (hawańczyk).
Hawańczyk – rasa psa należąca do grupy psów do towarzystwa, zaklasyfikowana do sekcji biszonów i ras pokrewnych w podsekcji biszonów. Nie podlega próbom pracy. Zakwalifikowana do grupy 9 FCI.
Wikipedia
IPA: xaˈvãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: χavãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Hawana ż.
:: fż. hawanka ż.
przym. hawański
Wiktionary
przymiotnik od: Hawana (stolica Kuby)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Hawana
Wiktionary
(1.1) Ze swych prywatnych funduszy Gabo finansuje hawańską szkołę filmową.
Wiktionary
IPA: xaˈvãj̃sʲci, AS: χavãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Hawana ż., hawańczyk mos., hawanka ż.
Wiktionary
obrzęd kończący szabat przypadający na sobotni wieczór
SJP.pl
Hawdala ( הבדלה "hawdala", dosł. „różnica, rozróżnienie”; הבֿדלה "hawdole") – w judaizmie ceremonia oddzielenia czasu szabatu lub innych świąt od dnia powszedniego. Nabożeństwo to odprawiane jest na pożegnanie święta, by zaznaczyć jego wyjątkowość w stosunku do zwykłego dnia tygodnia.
Wikipedia
rzeka w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Niemczech, prawy dopływ Łaby;
Wiktionary
Hawela (niem. "Havel", cz. "Havola", łuż. "Habola", dawniej zwana "Habola", "Hobola" lub "Obła") – rzeka w Niemczech, prawy dopływ Łaby.
Wypływa z jeziora Dambeck (Pojezierze Meklemburskie), płynie na południe. Przepływająca przez liczne jeziora w górnym biegu, jest w związku z tym dość bogata w wodę i na niemal całej swojej długości jest żeglowna.
Wikipedia
rzecz. Hawelanin m., Hawelanka ż., Hawelski m., Hawelska ż.
przym. hawelski, hawelański
Wiktionary
plemię zachodniosłowiańskie
SJP.pl
Hawelanie, Hawolanie, Hobolanie, Hoblanie, Oblanie – plemię zachodniosłowiańskie utożsamiane ze Stodoranami (Hawelanie jest nazwą starszą jeśli chodzi o źródła), które ok. 720 roku zasiedliło tereny nad środkową Łabą, Hawelą (zwaną po łużycku Hobolą czy po polsku Obłą) i Sprewą. Głównymi ich grodami były Hobla (Hobolin) i Brenna (niemieckie Havelberg i Brennaburg lub Brandenburg).
Wikipedia
członek plemienia zachodniosłowiańskiego
SJP.pl
członkini plemienia zachodniosłowiańskiego
SJP.pl
płaszcz bez rękawów
SJP.pl
Hawelok – płaszcz męski bez rękawów z pelerynką, noszony głównie na przełomie XIX i XX w. Jego polska nazwa pochodzi od nazwiska Henry'ego Havelocka, w języku angielskim nazywa się go "inverness coat".
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hawelą, dotyczący Haweli, leżący na Haweli
Wiktionary
rzecz. Hawela ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. płatki owsiane
Wiktionary
dawniej: górnik, kopacz; hawierz, hawiarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. saper
Wiktionary
IPA: ˈxavɛʃ, AS: χaveš
Wiktionary
dawniej: górnik, kopacz; hawierz, hawerz
SJP.pl
gwarowo: kopalnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kopalnia
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk gruba
Wiktionary
dawniej: górnik, kopacz; hawiarz, hawerz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara. górn. górnik
Wiktionary
IPA: ˈxavʲjɛʃ, AS: χavʹi ̯eš
Wiktionary
rzecz. Hawierzów m.
przym. hawierzowski, hawierzski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Hawierzowa, związany z Hawierzowem
Wiktionary
(1.1) Umówię się z nimi na hawierzowskim rynku.
Wiktionary
rzecz. Hawierzów m., hawierz mos.
Wiktionary
miasto w Czechach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w powiecie Karwina, w kraju morawsko-śląskim w Czechach;
Wiktionary
Hawierzów (cz.) – miasto statutarne w powiecie Karwina, w kraju morawsko-śląskim w Czechach. Jako gmina z rozszerzonymi uprawnieniami (cz. "obec s rozšířenou působností") obejmuje również Suchą Górną, Olbrachcice, Cierlicko i Błędowice Górne. Przez miasto przepływa rzeka Łucyna.
Wikipedia
(1.1) Czy ten pociąg zatrzymuje się w Hawierzowie?
Wiktionary
rzecz. hawierz m., hawierzowianin mos., hawierzowianka ż.
przym. hawierzowski
Wiktionary
(1.1) Hawirzów
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. dom, mieszkanie
Wiktionary
IPA: xaˈvʲira, AS: χavʹira
Wiktionary
(1.1) alternatywna pisownia chawira
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj roślin okrytonasiennych z rodziny złotogłowowatych; haworsja
SJP.pl
rodzaj roślin okrytonasiennych z rodziny złotogłowowatych; haworcja
SJP.pl
Haworsja, haworcja ("Haworthia" Duval) – rodzaj roślin okrytonasiennych z rodziny złotogłowowatych pochodzący z Południowej Afryki. Do rodzaju zalicza się ponad 160 gatunków. Rośliny wyróżniają się rozetami liści pokrytymi z wierzchu i od spodu pasmami białych brodawek oraz orzęsionymi i ząbkowanymi brzegami. Nazwa pochodzi od botanika Adriana Hardy Hawortha.
Wikipedia
miejscowość i gmina we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. duże miasto portowe w północnej Francji, w Normandii;
Wiktionary
Hawr ( Le Havre,) – miasto i gmina we Francji, w regionie Normandia, w departamencie Sekwana Nadmorska.
Według danych na rok 2009 gminę zamieszkiwały 179 783 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 3830 osób/km² (wśród 1421 gmin Górnej Normandii Hawr plasuje się na 1. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 2.).
Wikipedia
(1.1) W Hawrze, dokąd zawiózł ich ekspres w ciągu kilku godzin, dwaj podróżni zostali skwapliwie przyjęci na pokład pięknego parowca, który podniósł natychmiast kotwicę i wyruszył na pełne morze nie czekając na innych pasażerów.
Wiktionary
przym. hawrski
Wiktionary
najwyższy szczyt Tatr Bielskich na Słowacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. masyw górski w Tatrach;
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(2.1) geogr. alternatywny rodzaj dla (1.1)
Wiktionary
Hawrań ( Rabstein, Rabenstein, Havran, Havrán, Holl, 2152m) – najwyższy szczyt (dawniej niezgodnie z prawdą uważany za drugi pod tym względem) Tatr Bielskich na Słowacji, znajdujący się w środkowej części ich zachodniej połowy, w głównej grani Tatr na odcinku, na którym pokrywa się ona z główną granią Tatr Bielskich; jednocześnie najwyższy wapienny szczyt całych Tatr.
Wikipedia
(1.1) Masyw Hawrania góruje nad pięcioma dolinami.
(2.1) W masywie Hawrani znanych jest kilka jaskiń.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hawrem, dotyczący Hawru (miasta we Francji)
Wiktionary
(1.1) Także Claude Monet, malując panią Gaudibert, żonę zamożnego hawrskiego przedsiębiorcy, odszedł od konwencji psychologicznego portretu.
(1.1) Powstała szalona gonitwa wzdłuż hawrskich doków, ku Darowi Pomorza. Żwawsza, bo trzeźwa, policja doganiała, łapała i tłukła pałkami po młodych łbach.
(1.1) A na obszarze Hawru zachowała się do dzisiaj nazwa jednego z dwóch wymienionych na początku średniowiecznych portów rybackich; «Leure» jest do dziś nazwą jednego z rejonów portu hawrskiego. Natomiast dzielnica Hawru, gdzie się dawniej znajdował porcik o nazwie «Chef-de-Caux», obecnie nazywa się inaczej: «Sainte-Adresse».
(1.1) Utrzymuje, że brał 250 franków miesięcznie i wszystkie wygody. Za jego pomocą zwiedziłem szpital hawrski i Zakład dr. Giberta dla zołzowatych dzieci, zakład arcydzieło sui generis.
(1.1) Z całej plejadaejady czasopism zbliżonych do Zjednoczenia Emigracji Polskiej zasługuje na uwagę organ Gminy Hawrskiej zatytułowany „Zjednoczenie”.
Wiktionary
rzecz. Hawr mrz.
Wiktionary
mieszkaniec Hawru
SJP.pl
mieszkanka Hawru
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hawrylak ( Гавриляк) – wieś na Ukrainie w rejonie iwanofrankiwskim (do 2020 w rejonie tłumackim) obwodu iwanofrankiwskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: hejs] nazwisko, np. Rutherford Birchard Hayes (1822 - 1893) dziewiętnasty prezydent USA
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Hazaków, związany z Hazakami
Wiktionary
(1.1) Gdzie odbywają się Hazackie Spotkania Kapel Ludowych?
Wiktionary
rzecz. Hazak mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. etn. członek historycznej grupy etnicznej zamieszkującej obszar powiatu rawickiego między rzekami Orlą i Dąbroczną;
Wiktionary
(1.1) Jak podają źródła historyczny strój ludowy Hazaków był bardzo podobny do śląskich strojów ludowych.
Wiktionary
przym. hazacki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek ludu częściowo pochodzenia mongolskiego zamieszkującego Hazaradżat w środkowym Afganistanie;
Wiktionary
Hazar – osiedle w zachodnim Turkmenistanie, w wilajecie balkańskim, w granicach miasta na prawach etrapu Balkanabat, w zachodniej części półwyspu Çeleken, nad brzegiem Morza Kaspijskiego. W 2022 roku liczyło ok. 14,7 tys. mieszkańców. Ośrodek wydobycia nafty i gazu oraz przemysłu chemicznego (zakłady produkcji soli jodobromowej) i węglowego (fabryka sadzy technicznej). W mieście działa muzeum historyczno-rewolucyjne.
Wikipedia
(1.1) Większość Hazarów wyznaje szyicki islam.
Wiktionary
rzecz. Hazaradżat mrz.
:: fż. Hazarka ż.
przym. hazarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. hist. historyczny region w środkowym Afganistanie;
Wiktionary
Hazaradżat – historyczny region w Azji, zamieszkiwany głównie przez Hazarów. Obecnie znajduje się on w środkowym Afganistanie. Obejmuje tam swym zasięgiem prowincje Bamian, Dajkondi i Ghor. W jego obrębie nie ma wielu miast – jest to m.in. Bamian. W regionie panuje zimny, górski klimat, ponieważ leży on w górach Hindukusz.
Wikipedia
(1.1) W Hazaradżacie panuje zimny, górski klimat.
Wiktionary
rzecz. hazarski mrz., Hazar mos., Hazarka ż.
przym. hazarski
Wiktionary
1. gry lub zakłady pieniężne z nieodłącznym elementem losowości;
2. ryzykowne przedsięwzięcie; ryzyko;
3. archaicznie: przypadek, traf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gry pieniężne, w których o wygranej decyduje los;
(1.2) przen. ryzyko
(1.3) przen. traf
Wiktionary
Hazard – wszystkie gry o pieniądze lub inne dobra, w których o wygranej w wymiarze losowym decyduje przypadek lub algorytm naśladujący wyniki losowe. Wyraz „hazard” pochodzi z języka arabskiego: „az-zahr” znaczy „kostka” lub „gra w kości”. Angielskie słowo „hazard" oznacza „ryzyko".
Wikipedia
IPA: ˈxazart, AS: χazart
Wiktionary
rzecz. hazardzista mos., hazardzistka ż.
przym. hazardowy
przysł. hazardowo
czas. hazardować
Wiktionary
osoba, która nie może powstrzymać się od uprawiania hazardu
SJP.pl
hazardować się:
1. uprawiać gry hazardowe
2. ryzykować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) uprawiać hazard
(1.2) pot. podjąć ryzyko
czasownik zwrotny niedokonany hazardować się
(2.1) uprawiać hazard
(2.2) pot. podniecać się
Wiktionary
rzecz. hazard m.
Wiktionary
(1.2) ryzykować
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: hazardownie
SJP.pl
dawniej: hazardowy
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób ryzykowny, hazardowy; wiele ryzykując
Wiktionary
IPA: ˌxazarˈdɔvɔ, AS: χazardovo
Wiktionary
rzecz. hazard m., hazardzista m.
przym. hazardowy
Wiktionary
przymiotnik od: hazard (np. gra hazardowa, gracze hazardowi)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z hazardem
(1.2) przen. narażony na ryzyko, niebezpieczny
Wiktionary
(1.1) Ruletka internetowa to wyjątkowa gra, która łączy w sobie cechy gier hazardowych i losowych.
Wiktionary
IPA: ˌxazarˈdɔvɨ, AS: χazardovy
Wiktionary
rzecz. hazard m., hazardzista m., hazardzistka ż.
przysł. hazardowo
Wiktionary
(1.2) pokerowy, ryzykowny
Wiktionary
zdrobnienie od: hazard
SJP.pl
1. osoba nałogowo uprawiająca hazard
2. osoba napawająca się ryzykiem; ryzykant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek uprawiający hazard; gracz hazardowy
Wiktionary
Zobacz też: Hazardzista (ujednoznacznienie).
Hazardzista – osoba, która decyduje uczestniczyć się w grze z elementami losowości (występującymi w mniejszym lub większym stopniu), ryzykując pieniądze lub inne dobra w celu uzyskania wypłaty w formie pieniędzy, prestiżu, czy po prostu zadowolenia.
Wikipedia
IPA: ˌxazarʲˈd͡ʑista, AS: χazarʹʒ́ista
Wiktionary
rzecz. hazard m.
:: fż. hazardzistka ż.
przym. hazardowy
przysł. hazardowo
Wiktionary
1. kobieta nałogowo uprawiająca hazard
2. kobieta napawająca się ryzykiem; ryzykantka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: hazardzista
Wiktionary
(1.1) Bożena jest hazardzistką, przegrała już mnóstwo pieniędzy w kasynie.
Wiktionary
IPA: ˌxazarʲˈd͡ʑistka, AS: χazarʹʒ́istka
Wiktionary
zob. hazardzista.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. przedstawicielka ludu zamieszkującego Hazaradżat w środkowym Afganistanie;
Wiktionary
rzecz. Hazaradżat mrz.
:: fm. Hazar mos.
przym. hazarski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hazarami, dotyczący Hazarów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język, dialekt języka perskiego używany przez Hazarów w Afganistanie, Iranie i Pakistanie
Wiktionary
rzecz. Hazar mos., Hazaradżat mrz., Hazarka ż.
Wiktionary
(2.1) hazaragi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Hazdrubal było imieniem dość popularnym w starożytnej Kartaginie, nosili je niektórzy wodzowie wojen punickich, między innymi zięć i syn Hamilkara Barkasa.
Wiktionary
IPA: xazˈdrubal, AS: χazdrubal
Wiktionary
odmiana żeńskiej piłki ręcznej polegająca na podawaniu piłki bez kozłowania; jordanka
SJP.pl
Hazena, także "czeska piłka ręczna", ang. "Czech handball (czes. házet – rzucać)" – gra sportowa zbliżona do piłki ręcznej, będąca jedną z jej poprzedniczek. Obecnie nawet w Czechach coraz częściej jest zastępowana jej międzynarodową odmianą.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ubikacja, ustęp
Wiktionary
(1.1) Ida do haźla.
(1.1) Zawrzij haziel.
Wiktionary
rzecz. haźlik mrz.
Wiktionary
(1.1) zob. ubikacja.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zool. zając
Wiktionary
zwyczajowe prawo Żydów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. szata domowa
Wiktionary
IPA: xaˈzuka, AS: χazuka
Wiktionary
duchowny karaimski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. duchowny karaimski, pełniący funkcję naczelnika gminy karaimskiej;
Wiktionary
Hazzan (karaim. z hebr. חַזָּן "wypowiadający modlitwy") – w religii karaimskiej osoba sprawująca duchowe zwierzchnictwo nad gminą karaimską. Rola hazzana w religii karaimskiej różni się od chazana w judaizmie. Zwyczajowo hazzan przewodzi modlitwom w kienesie. Do jego obowiązków należy wykonywanie czynności duchownych oraz zaspokajanie religijnych potrzeb wiernych swej gminy przez odprawianie nabożeństw, wypełnianie posług religijnych, nadawanie imion, udzielanie ślubów, grzebanie zmarłych.
Wikipedia
IPA: ˈxazːãn, AS: χa•zãn
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w gminie Bielsk Podlaski;
Wiktionary
Haćki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Bielsk Podlaski.
Wikipedia
krasnal z książki dla dzieci autorstwa Lucyny Krzemienieckiej
SJP.pl
dawniej: osoba awanturująca się, awanturnik, krzykacz; haraburda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lwów. daw. awantura
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. awanturnik
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawna polska tkanina jedwabna, używana w XVIII wieku
SJP.pl
dźwięk niepożądany lub szkodliwy dla zdrowia ludzkiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) głośne, uciążliwe dźwięki;
(1.2) gw-pl|Poznań. bura, awantura
Wiktionary
Ha
Wikipedia
(1.1) Hałas zza okna nie pozwalał jej zasnąć.
Wiktionary
IPA: ˈxawas, AS: χau̯as
Wiktionary
rzecz. hałasowanie n., hałasik mrz.
przym. hałaśliwy
czas. wyhałasić, hałasić, hałasować ndk.
przysł. hałaśliwie
Wiktionary
(1.1) rumor, harmider; środ. przestęp. szplin
(1.2) gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk larmo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Ha
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od hałas
Wiktionary
(1.1) To nie hałas, lecz tylko mały hałasik.
Wiktionary
rzecz. hałas m.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) daw. (później gwara.) hałasować
Wiktionary
(1.1) (…) byle tylko moja kobieta nie hałasiła, gdy jej żarna do owsa zabiorę.
Wiktionary
rzecz. hałas
czas. wyhałasić dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|hałasować.
Wiktionary
IPA: ˌxawasɔˈvãɲɛ, AS: χau̯asovãńe
Wiktionary
czas. hałasować
przym. hałaśliwy
rzecz. hałas mrz.
Wiktionary
1. wydawać głośne dźwięki zakłócające spokój;
2. potocznie: robić zamieszanie, awantury; protestować
SJP.pl
czasownik
(1.1) wydawać głośne dźwięki zakłócające spokój
Wiktionary
(1.1) Aya przynosiła śniadanie na tacy, klękała na podłodze, słodziła kawę, nalewała mleko z dzbanka, mieszała kawę hałasując łyżeczką o filiżankę.
Wiktionary
IPA: ˌxawaˈsɔvat͡ɕ, AS: χau̯asovać
Wiktionary
rzecz. hałas m., hałasowanie n.
przym. hałaśliwy
Wiktionary
(1.1) podnosić rejwach, urządzać wrzawę, wrzeszczeć
Wiktionary
dawniej: osoba głośna, krzykliwa; hałaśnik, krzykacz
SJP.pl
grupa głośno zachowujących się ludzi; banda, zgraja, motłoch, hołota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. niezorganizowana grupa ludzi, często zachowujących się niekulturalnie
(1.2) pogard. grupa ludzi, do której osoba mówiąca ma negatywny stosunek
Wiktionary
Ha
Wikipedia
(1.1) banda, zgraja
(1.2) banda, zgraja
Wiktionary
dźwięk niepożądany lub szkodliwy dla zdrowia ludzkiego
SJP.pl
Hałasy – część wsi Kunki w Polsce, położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Susiec.
W latach 1975–1998 Hałasy administracyjnie należały do województwa zamojskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Opieki św. Józefa i św. Michała Archanioła w Łosińcu.
Wikipedia
Hałasówka – przysiółek wsi Boratyniec Lacki w Polsce, położony w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Siemiatycze.
W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa białostockiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Siemiatyczach Stacji.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) wywołując hałas
Wiktionary
rzecz. hałaśliwość ż., hałas mrz.
przym. hałaśliwy
Wiktionary
(1.1) głośno, gwarnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: hałaśliwie
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha bycia hałaśliwym; skłonność do wydawania głośnych dźwięków, robienia hałasu
(1.2) poziom hałasu
Wiktionary
(1.1) Nowe restauracje często cechuje duża hałaśliwość wnętrza.
Wiktionary
przym. hałaśliwy
przysł. hałaśliwie
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: hałaśliwy
SJP.pl
wydający głośne dźwięki zakłócające spokój
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) powodujący hałas
(1.2) przen. powodujący rozgłos
Wiktionary
(1.1) Gdzieś w krzakach odzywały się hałaśliwe, natrętne słowiki, głusząc cierpliwy jazgot pasikoników.
(1.2) Rząd stanowy po hałaśliwej akcji propagandowej zmobilizował całą ochotniczą milicję.
Wiktionary
IPA: ˌxawaɕˈlʲivɨ, AS: χau̯aślʹivy
Wiktionary
rzecz. hałas m., hałaśliwość ż., hałasowanie n.
czas. hałasować
przysł. hałaśliwie
Wiktionary
(1.1-2) głośny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: hałaśnie
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny turakowatych
SJP.pl
dawniej: hałaśliwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. dawniej wieś, a obecnie dzielnica Bielska-Białej;
Wiktionary
Ha
Wikipedia
(1.1) W Hałcnowie mówiono niegdyś odrębnym językiem hałcnowskim.
Wiktionary
IPA: ˈxawt͡snuf, AS: χau̯cnuf
Wiktionary
rzecz. hałcnowianin m., hałcnowianka ż.
przym. hałcnowski
Wiktionary
1. wysypisko odpadów górniczych i przemysłowych; zwał,
2. usypisko użytecznej kopaliny na otwartym terenie; zwał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) górn. wysokie usypisko materiału geologicznego (kruszywa, piasku, rudy) lub odpadów poprzemysłowych (żużel, popiół);
(1.2) archeol. składowisko ziemi wydobytej w trakcie eksploracji stanowiska;
Wiktionary
Ha
Wikipedia
IPA: ˈxawda, AS: χau̯da
Wiktionary
(1.1) zwałowisko
(1.2) zwałowisko, wysypisko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zabawa w gospodzie
Wiktionary
(1.1) Młodzi sie radujó, bo w sobote beje w karczmie hałdamasz.
Wiktionary
czas. hałdamaszować ndk.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. hulać na zabawie, bawić się
Wiktionary
rzecz. hałdamasz m.
Wiktionary
(1.1) hajdamaszyć
Wiktionary
zdrobnienie od: hałda
SJP.pl
tworzyć hałdy
SJP.pl
przymiotnik od: hałda (np. kamień hałdowy, materiał hałdowy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara. górn. robotnik, który wywozi na hałdy
Wiktionary
IPA: ˈxawʲd͡ʑaʃ, AS: χau̯ʹʒ́aš
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawny okrzyk wojenny Tatarów i Turków; ałła
SJP.pl
dawniej: wołać "hałła" (okrzyk wojenny Tatarów i Turków); ałłakować, ałłachować, hałłakować
SJP.pl
dawniej: wołać "hałła" (okrzyk wojenny Tatarów i Turków); ałłakować, ałłachować, hałłachować
SJP.pl
przysłówek miejsca
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. tam
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk haj, hanej
Wiktionary
wstyd wywołany niegodziwym czynem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. coś, co przynosi wstyd, stanowi ujmę dla honoru
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zgubiłeś mnie wuj z kretesem, bo nie tylko, że mnie kula w łeb w Kiejdanach czeka, ale i hańba wiekuista na moje imię spadnie.
Wiktionary
IPA: ˈxãɲba, AS: χãńba
Wiktionary
rzecz. haniebność ż., hańbienie n., zhańbienie n.
przym. haniebny
przysł. haniebnie
czas. hańbić, zhańbić
Wiktionary
(1.1) wstyd, infamia, niesława, sromota, pohańbienie, niehonor, dyshonor, blamaż, daw. gańba
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okrywanie kogoś lub czegoś hańbą
(1.2) przest. dokonywanie na kimś gwałtu
Wiktionary
rzecz. pohańbienie n., zhańbienie n., haniebność ż., hańba ż.
czas. zhańbić dk., pohańbić dk., hańbić ndk.
przym. haniebny
przysł. haniebnie
Wiktionary
(1.2) gwałcenie
Wiktionary
postępować niegodnie, przynosić potępienie i pogardę, czynić ujmę na honorze
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) okrywać hańbą, przynosić hańbę
Wiktionary
(1.1) [...] każda zaś kobieta, która się modli lub prorokuje z głową odkrytą, hańbi swą głowę, bo to jest jedno i to samo, jak gdyby miała głowę ogoloną. Jeśli bowiem kobieta nie wkłada nakrycia, to niech się też da zupełnie ostrzyc; ale skoro hańbiące jest dla kobiety być zupełnie ostrzyżoną lub ogoloną, to niech ma nakrycie.
Wiktionary
IPA: ˈxãɲbʲit͡ɕ, AS: χãńbʹić
Wiktionary
rzecz. hańba ż., hańbienie n., pohańbienie n., zhańbienie n.
czas. pohańbić dk., zhańbić dk.
przym. haniebny
przysł. haniebnie
Wiktionary
(1.1) znieważać
Wiktionary
jezioro położone na Pojezierzu Wschodniosuwalskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. jezioro na Suwalszczyźnie
(1.2) geogr. zob. Biała lub Czarna Hańcza.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Ha
Wikipedia
gmina wiejska w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. → Hańsk;
2. → Hanna; hanniński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący miejscowości Hańsk
(1.2) dotyczący miejscowości Hanna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1)
rzecz. Hańsk m., hańszczanin m., hańszczanka ż.
(1.2)
rzecz. Hanna ż., hanianin m., hanianka ż.
przym. hanieński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hańska
Wiktionary
rzecz. Hańsk m.
:: fż. hańszczanka ż.
przym. hański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hańska
Wiktionary
rzecz. Hańsk m.
:: fm. hańszczanin m.
przym. hański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. popiół z pieca
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. górn. miał węglowy
(1.5) pot. pelletfakt.
Wiktionary
(1.5) Lepiej jest palić hasiem niż węglem.
Wiktionary
IPA: xaɕ, AS: χaś
Wiktionary
(1.1) rzecz. hasiok mrz., hasionurek mos., hasiorka ż.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk asza
Wiktionary