rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. parobek
Wiktionary
1. dawniej (do 1996 r.): Hażlach (wieś w Polsce);
2. gromada w PRL-u
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ubikacja, ustęp
Wiktionary
rzecz. haziel mrz.
Wiktionary
mieszkaniec Hagi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hagi
Wiktionary
IPA: xaˈʒãɲĩn, AS: χažãńĩn
Wiktionary
rzecz. Haga ż.
:: fż. hażanka ż.
przym. haski
Wiktionary
mieszkanka Hagi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hagi
Wiktionary
IPA: xaˈʒãnka, AS: χažãnka
Wiktionary
rzecz. Haga ż.
:: fm. hażanin mos.
przym. haski
Wiktionary
wieś gminna w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim
SJP.pl
Hażlach (do 31 XII 1996 "Haźlach"; cz. "Hazlach" lub "Hažlach", niem. "Haslach") – wieś w gminie Hażlach, w powiecie cieszyńskim, w województwie śląskim, w granicach historycznego regionu Śląska Cieszyńskiego, geograficznie zaś na Pogórzu Śląskim. Na obszarze 1233,19 ha zamieszkana jest przez 2263 mieszkańców (2009), co daje gęstość zaludnienia równą 183,5 os./km².
Wikipedia
→ Hażlach (wieś w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hażlacha
Wiktionary
rzecz. Hażlach m., hażlaszanin m., hażlaszanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hażlacha
Wiktionary
rzecz. Hażlach m.
:: fż. hażlaszanka ż.
przym. hażlaski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hażlacha
Wiktionary
rzecz. Hażlach m.
:: fm. hażlaszanin m.
przym. hażlaski
Wiktionary
symbol twardości materiału (Brinell hardness)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ejdż-bi-o lub ha-be-o] skrót od: Home Box Office - komercyjna, płatna, amerykańska stacja telewizyjna nadająca głownie filmy największych wytwórni filmowych z Hollywood oraz produkująca własne seriale telewizyjne
SJP.pl
Home Box Office (HBO) – amerykańska sieć płatnych kanałów telewizyjnych, uruchomiona 8 listopada 1972 roku. Jest prowadzona przez przedsiębiorstwo Home Box Office, Inc., należące do korporacji mediowej Warner Bros. Discovery. Ramówka wchodzących w skład sieci kanałów obejmuje głównie filmy kinowe oraz oryginalne produkcje, takie jak filmy telewizyjne, seriale, programy dokumentalne czy okazjonalne stand-upy i koncerty.
Wikipedia
skrót od: List do Hebrajczyków - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Nowego Testamentu
SJP.pl
skrót
(1.1) = bibl. List do Hebrajczyków
Wiktionary
IPA: ˈlʲizd ˌːɔ‿xɛbrajˈt͡ʃɨkuf, AS: lʹiz• do‿χebrai ̯čykuf
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = med. antygen HBs, marker wirusowego zapalenia wątroby;
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = harc. Harcerski Bieg Terenowy
Wiktionary
HBT (ang. "Heterojunction Bipolar Transistor" – "heterozłączowy tranzystor bipolarny") – jest rozszerzeniem tranzystora BJT mogącym obsługiwać sygnały bardzo dużych częstotliwości, rzędu setek GHz. HBT występuje powszechnie w nowoczesnych urządzeniach działających na paśmie radiowym.
Wikipedia
[czytaj: ejcz di lub ha de] skrót od: high definition (wysoka rozdzielczość)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: hard disc drive - dysk twardy, urządzenie do przechowywania danych
SJP.pl
skrót od: high-density lipoprotein - lipoproteina wysokiej gęstości, cholesterol mający korzystny wpływ na organizm człowieka
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) biochem. lipoproteina o wysokiej gęstości
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Cząstka HDL może zawierać ponad sto rodzajów lipidów.
Wiktionary
skr. HDL-C, HDL2, HDL3, HDL A-I, HDL A-I/A-II
Wiktionary
[czytaj: ha-de-em-I] skrót od: High Definition Multimedia Interface - interfejs do przesyłania cyfrowego, nieskompresowanego sygnału audio i wideo; hdmi
SJP.pl
HDMI ( High Definition Multimedia Interface, „multimedialny interfejs wysokiej rozdzielczości”) – interfejs służący do przesyłania cyfrowego, nieskompresowanego sygnału audio i wideo. Producenci elektroniki użytkowej zaczęli stosować technologię HDMI w swoich produktach od września 2003 roku.
Wikipedia
skrót od: High Digital Subscriber Line, rodzaj złącza umożliwiającego przesyłanie sygnałów cyfrowych przy pomocy linii telefonicznej
SJP.pl
[czytaj: hadetefał lub ejdżditiwi] opracowany w latach osiemdziesiątych XX wieku w Japonii system telewizji wysokiej rozdzielczości
SJP.pl
HDTV (high-definition television) – telewizja wysokiej rozdzielczości. Jest ogólnym określeniem sygnału telewizyjnego o rozdzielczości min. 1280×720 pikseli (znacznie większej niż standardowa (PAL lub NTSC)).
Wikipedia
skrót od: Hrvatska Demokratska Zajednica - Chorwacka Wspólnota Demokratyczna
SJP.pl
1. wyraz, zwykle powtarzany, oznaczający śmiech, zwłaszcza złośliwy, ironiczny; che;
2. okrzyk wyrażający różne nastroje, zarówno przyjemne, jak i przykre (np. He, udało się! He, co tam, następnym razem się uda.); ha;
3. partykuła pytajna (np. Zjesz to, he?); hę;
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) partykuła wzmacniająca pytanie
(1.2) reg. okrzyk poganiający bydło
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: xɛ, AS: χe
Wiktionary
(1.1) hę
Wiktionary
[czytaj: hi men] w kulturze masowej: mocny, dzielny, bohaterski mężczyzna; he man, superman, supermen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) archetyp silnego, dzielnego bohatera w kulturze masowej
Wiktionary
He-Man ("najsilniejszy człowiek we wszechświecie") – superbohater, fikcyjna postać z serii zabawek "Masters of the Universe" ("Władcy wszechświata") firmy Mattel oraz wywodzących się z nich produktów: filmów rysunkowych i komiksów (a także aktorskiego filmu kinowego).
Wikipedia
środowiskowo: zakończenie filmu, książki itp. w stylu "i żyli długo i szczęśliwie"
SJP.pl
[czytaj: HED BENgin(g)] środowiskowo: energiczne potrząsanie głową w rytm muzyki; head banging, headbanging
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) muz. ekspresja podekscytowania muzyką poprzez rytmiczne uderzanie we własną głowę pięściami lub potrząsanie głową
Wiktionary
(1.1) Head-banging jest specjalną formą tańca.
Wiktionary
[czytaj: hedhanter] osoba zawodowo zajmująca się head huntingiem - wyszukiwaniem i przejmowaniem najlepszych, najbardziej perspektywicznych pracowników innych firm; headhunter, head hunter
SJP.pl
[czytaj: hedhanting] wyszukiwanie i przejmowanie najlepszych, najbardziej perspektywicznych pracowników innych firm; head hunting, headhunting
SJP.pl
[czytaj: HED BENgin(g)] środowiskowo: energiczne potrząsanie głową w rytm muzyki; head-banging, head banging
SJP.pl
[czytaj: hedhanter] osoba zawodowo zajmująca się head huntingiem - wyszukiwaniem i przejmowaniem najlepszych, najbardziej perspektywicznych pracowników innych firm; head-hunter, head hunter
SJP.pl
Headhunter (pol. "łowca głów") – pracownik (konsultant) agencji doradztwa personalnego świadczącej usługi "executive search".
Praca headhuntera polega na identyfikacji menedżerów wysokiego szczebla lub szczególnie cenionych na rynku specjalistów, nawiązanie z nimi kontaktu w celu skłonienia ich do zmiany pracodawcy i przyjęcia oferty pracy swego klienta (tzw. poszukiwania bezpośrednie).
Wikipedia
[czytaj: hedhanting] wyszukiwanie i przejmowanie najlepszych, najbardziej perspektywicznych pracowników innych firm; head-hunting, head hunting
SJP.pl
[czytaj: hedlajn] nagłówek, tytuł artykułu lub slogan ogłoszenia
SJP.pl
[czytaj: hedlajner] główny wokalista lub zespół grający jako ostatni na głównej scenie podczas koncertu lub imprezy
SJP.pl
[czytaj: hedset] słuchawki z mikrofonem osadzone na wspólnym pałąku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) środ. grykomp. strzał w głowę
Wiktionary
[czytaj: hiler] uzdrowiciel leczący za pomocą bioenergoterapii (bioterapii); bioenergoterapeuta; bioterapeuta
SJP.pl
Healer (kor.: 힐러, MOCT: "Hilleo") – 20-odcinkowy serial południowokoreański z lat 2014-2015. Główne role odgrywają w nim Ji Chang-wook, Park Min-young oraz Yoo Ji-tae. Serial był emitowany na stacji KBS2 od 8 grudnia 2014 do 10 lutego 2015 w poniedziałki i wtorki o 22:00.
Wikipedia
[czytaj: hilerka] uzdrowicielka lecząca za pomocą bioenergoterapii (bioterapii); bioenergoterapeutka; bioterapeutka
SJP.pl
[czytaj: HIny] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. wg teorii geopolitycznej Johna Mackindera najważniejszy strategicznie rejon świata, znajdujący się gdzieś w centralnej Eurazji;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Według Johna Mackindera Heartland ma być jądrem Wyspy Świata, naturalną fortecą, obszarem warunkującym panowanie nad resztą globu.
Wiktionary
[czytaj: hit] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Heathcliff – postać fikcyjna, główny bohater powieści Emily Brontë pt. "Wichrowe Wzgórza". Był ciemnowłosym znajdą przygarniętym przez pana Earnshawa. Kochał swoją przybraną siostrę, Katarzynę Earnshaw. Po jej śmierci doprowadził do ruiny jej rodzinę. Stale prześladowany przez ducha zmarłej ukochanej, znajduje ukojenie dopiero w śmierci. Pochowany u boku ukochanej, na wzgórzach. Jest przykładem bohatera bajronicznego.
Wikipedia
[czytaj: hitroł] główny port lotniczy Londynu, jeden z największych na świecie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: hewimetalowiec]
1. członek subkultury młodzieżowej powstałej wokół miłośników heavy metalu;
2. muzyk grający heavy metal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) miłośnik heavy metalu, członek subkultury związanej z tą muzyką
(1.2) muzyk uprawiający heavy metal
Wiktionary
IPA: ˌxɛvʲĩmɛtaˈlɔvʲjɛt͡s, AS: χevʹĩmetalovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. heavy metal m.
przym. heavymetalowy
Wiktionary
→ heavy metal [czytaj: hewimetalowy]
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. dotyczący heavy metalu lub heavymetalowca
Wiktionary
(1.1) Bartek i Patryk pojechali na koncert heavymetalowy.
Wiktionary
rzecz. heavy metal m., heavymetalowiec m.
Wiktionary
(1.1) metalowy
Wiktionary
w mitologii greckiej: bogini będąca uosobieniem wiecznej młodości; Hebe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. zob. Hebe.
Wiktionary
(1.1) Oboje, Heba i Ganimedes, krzątając się przy ucztach, roznosili bogom ambrozję i nektar.
(1.1) Atrybutami Heby były: dzban i czara.
Wiktionary
IPA: ˈxɛba, AS: χeba
Wiktionary
rzecz. Hebe ż.
Wiktionary
(1.1) Hebe, Juwentas, Juwentus
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. położna
Wiktionary
1. rodzaj drzew o soczystych, pomarańczowych lub czerwonych owocach, rosnących w strefie międzyzwrotnikowej; hebanowiec, hurma, persymona, kaki;
2. drewno tego drzewa, cenione z powodu twardości i odporności na butwienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej;
(1.2) mebel z hebanu (1.1)
Wiktionary
Heban – cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej.
Jest ono ciemno zabarwione lub czarne, twarde, ciężkie, trudno łupliwe.
Stosowane było od starożytności, w okresie nowożytnym popularne od końca XVI i przez cały XVII wiek. Wykorzystywane było do wyrobu instrumentów muzycznych, przyborów kreślarskich, mebli artystycznych, a także w rzeźbiarstwie. Często stosowany w technice markieterii.
Wikipedia
(1.1) Na stole stała figurka z hebanu.
(1.2) Odziedziczyliśmy ten piękny heban, który u dziadków stał w dużym pokoju.
Wiktionary
IPA: ˈxɛbãn, AS: χebãn
Wiktionary
rzecz. ebenista mos., hebanek mrz., hebanista mos., hebankowate lm nm., hebankowatość ż., hebanowiec mrz., hebanowość ż.
przym. hebankowaty, hebanowy
Wiktionary
dawniej: stolarz wykonujący przedmioty z drewna hebanowego
SJP.pl
rodzina drzew i krzewów, rosnących w strefie zwrotnikowej, niektóre gatunki wykorzystywane w meblarstwie
SJP.pl
He
Wikipedia
o cechach hebankowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rodzaj drzew o soczystych, pomarańczowych lub czerwonych owocach, rosnących w strefie międzyzwrotnikowej; heban, hurma, persymona, kaki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Diospyros|L.|ref=tak., rodzaj drzew z rodziny hebankowatych, o ciemnej a nawet czarnej korze
Wiktionary
rzecz. heban mrz.
Wiktionary
(1.1) hurma, persymona, war. hebanek
Wiktionary
1. zrobiony z hebanu
2. będący barwy hebanu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z hebanu, dotyczący hebanu
(1.2) głęboko czarny lub bardzo ciemny
Wiktionary
(1.1) I oto miała w dłoni czarny krzyżyk z hebanowego drzewa inkrustowany złotem, z napisem: "Olszynka Grochowska 1831".
(1.2) Estetyczne meble w kolorze hebanowym, w gabinecie dyrekcji miękkie, skórzane fotele.
Wiktionary
rzecz. ebenista mos., heban mrz.
Wiktionary
dziki bez; chebd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. pot. nazwa systematyczna|Sambucus ebulus|L.|ref=tak., bez hebd
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. jedwab
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hebdowa
Wiktionary
rzecz. Hebdów m.
:: fż. hebdowianka ż.
przym. hebdowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hebdowa
Wiktionary
rzecz. Hebdów m.
:: fm. hebdowianin m.
przym. hebdowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hebdowem, dotyczący Hebdowa
Wiktionary
rzecz. Hebdów m., hebdowianin m., hebdowianka ż.
Wiktionary
dziki bez; chebd
SJP.pl
Hebdów – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Nowe Brzesko, przy drodze krajowej nr 79.
W latach 1975–1998 miejscowość leżała w województwie krakowskim.
Wieś "Chebdów", była własnością opactwa norbertanów w Hebdowie. W drugiej połowie XVI wieku położona była w powiecie proszowskim województwa krakowskiego.
Wikipedia
egzotyczny krzew z rodziny babkowatych, uprawiany też jako roślina ozdobna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. bogini i uosobienie młodości oraz szafarka ambrozji i nektaru na Olimpie, utożsamiana z rzymską Juwentas;
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 6;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Hebe uchodziła za córkę Zeusa i Hery, siostrę Ejlejtyi, Aresa i Hefajstosa oraz żonę unieśmiertelnionego Heraklesa.
(1.1) Oboje, Hebe i Ganimedes, krzątając się przy ucztach, roznosili bogom ambrozję i nektar.
(1.1) Atrybutami Hebe były dzban i czara.
(1.2) Hebe porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
Wiktionary
IPA: ˈxɛbɛ, AS: χebe
Wiktionary
rzecz. hebe ż.
zob. Heba.
Wiktionary
(1.1) war. rzad. Heba; rzad. Młodość; Juwentas, Juwentus
Wiktionary
osoba odczuwająca pociąg seksualny do osób we wczesnym okresie dojrzewania (11-14 lat)
SJP.pl
pociąg seksualny do osób we wczesnym okresie dojrzewania (11-14 lat) w przeciwieństwie do efebofilii (późny okres dojrzewania w wieku około 15-19 lat)
SJP.pl
He
Wikipedia
kobieta odczuwająca pociąg seksualny do osób we wczesnym okresie dojrzewania (11-14 lat)
SJP.pl
w medycynie: choroba psychiczna, postać schizofrenii
SJP.pl
chora cierpiąca na hebefrenię (odmianę schizofrenii)
SJP.pl
osoba chora na hebefrenię - odmianę schizofrenii
SJP.pl
[czytaj: hebej] prowincja w Chinach; Hopej
SJP.pl
Hebei (; chiń. 河北; pinyin "Hébĕi"; Wade-Giles "Ho-pei"; dosł. „Na północ od Rzeki”) – północna prowincja Chińskiej Republiki Ludowej, położona na północ od Huang He, od wschodu granicząca z Morzem Wschodniochińskim. Wewnątrz jej terytorium znajduje się miasto wydzielone i stolica Chin – Pekin oraz miasto wydzielone Tiencin. Stolicą prowincji jest natomiast Shijiazhuang.
Wikipedia
1. narzędzie stolarskie z wysuwanym ostrzem, używane do wyrównywania, wygładzania powierzchni drewna; strug;
2. potocznie: stary, zniszczony pojazd; grat, gruchot, pudło, złom;
3. potocznie: hamulec pojazdu; hampel;
4. środowiskowo: pokrętło urządzenia do przetwarzania dźwięku, używanego w studiach radiowych i telewizyjnych oraz klubach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. strug
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. heblowanie n.
czas. heblować
Wiktionary
zdrobnienie od: hebel
SJP.pl
w okresie rewolucji francuskiej: członek stronnictwa skrajnie lewicowego (od nazwiska przywódcy, J. Héberta)
SJP.pl
głupiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. osobnik tępy, nierozgarnięty, niepojętny, głupi
Wiktionary
(1.1) Z tym hebesem nie pomoże, trzeba zrobić to inaczej.
Wiktionary
(1.1) głupek, tępak, zakuty łeb, zakuta pała
Wiktionary
ręczne narzędzie do wygładzania powierzchni drewna; strugarka
SJP.pl
1. dział zakładu przemysłowego, w którym się hebluje;
2. narzędzie stolarskie do wyrównywania i wygładzania powierzchni; strugarka
SJP.pl
osoba zawodowo obsługująca heblarkę; strugacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|heblować.
Wiktionary
rzecz. nieheblowanie n., hebel mrz.
czas. heblować ndk.
Wiktionary
wyrównywać, wygładzać powierzchnię drewna ręcznie (heblem) lub maszynowo; strugać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zheblować)
(1.1) techn. wygładzać powierzchnię drewna za pomocą heblarki lub heblu ręcznego
Wiktionary
rzecz. hebel mrz., hebelek mrz., heblarka ż., heblarnia ż., heblowanie n.
Wiktionary
(1.1) strugać
Wiktionary
odpadki powstałe przy obróbce drewna
SJP.pl
cienkie wióry powstałe przy heblowaniu
SJP.pl
skrót od: hebrajski
SJP.pl
skrót
(1.1) = hebrajski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Lwów, Mazowsze północno-wschodnie., reg-pl|Kresy południowe., także. pot. towarzystwo, gromada ludzi lub paczka znajomych
(1.2) środ. przestęp., także. gw-pl|Warszawa, Lwów. złodziejska szajka, przestępcza kompania lub sitwa
(1.3) reg-pl|Przemyśl. grupa łobuzów, rozrabiaków
Wiktionary
(1.1) hewra, paczka, towarzystwo, gromada, zbieranina
(1.2) hewra, szajka, sitwa
Wiktionary
badacz, znawca języka hebrajskiego i literatury hebrajskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nauk. osoba zajmująca się naukowo hebraistyką
Wiktionary
(1.1) Instytut zaprosił kilku wybitnych hebraistów z Francji i Belgii.
Wiktionary
przym. hebrajski
rzecz. hebraistyka ż., hebraizm mrz., hebrajski mrz.
Wiktionary
badaczka, znawczyni języka hebrajskiego i literatury hebrajskiej
SJP.pl
nauka o języku hebrajskim i literaturze hebrajskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą hebrajską i językiem hebrajskim;
(1.2) pot. studia obejmujące hebraistykę (1.1) na wyższej uczelni
Wiktionary
Hebraistyka – nauka badająca język hebrajski, literaturę w tym języku, kulturę i historię obszarów hebrajskojęzycznych, łącznie z dziejami judaizmu. Hebraistykę można uznać za dział semitystyki i szerszej orientalistyki. Jest też uznawana za naukę pomocniczą biblistyki[].
Wikipedia
(1.2) Ksiądz profesor ma też doktorat z hebraistyki.
(1.2) W zeszłym roku ukończyłem hebraistykę na UJ.
Wiktionary
przym. hebrajski
rzecz. hebrajski mrz., hebraista mos., hebraizm mrz.
przysł. po hebrajsku
Wiktionary
(1.1-2) filologia hebrajska
Wiktionary
poddawanie wpływom hebrajskim, rozszerzanie wpływów hebrajskich, nadawanie czemuś cech typowo hebrajskich
SJP.pl
wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa przejęte z języka hebrajskiego lub na nim wzorowane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka hebrajskiego;
Wiktionary
Hebraizm – wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa zapożyczona z języka hebrajskiego.
Największa grupa hebraizmów związana jest z religią judaistyczną, np.: bar micwa, cadyk, Chanuka, chasydyzm, cheder, Gemara, goj, golem, Jahwe (JHWH), jesziwa, Jezus, Jom Kipur, kadisz, kabała, kahał, Karaim, koszer, maca, macewa, menora, Mesjasz, Midrasz, Miszna, mykwa, Pesach, Purim, Rosz Haszana, szabat (sobota), szames, szoa, Sukkot, szatan, Szawuot, talit, Talmud, Tora.
Wikipedia
IPA: xɛˈbrajism̥, AS: χebrai ̯ism̦
Wiktionary
rzecz. hebrajski mrz., hebraista, hebraistyka, Hebrajczyk, hebrajczyk, Hebrajka, hebrajka, hebrajszczyzna
przym. hebrajski
przysł. po hebrajsku
Wiktionary
wyznawca religii żydowskiej
SJP.pl
Nie mylić z: hebraistami ani Izraelczykami.
Hebrajczycy (עברים), Izraelici – starożytny lud opisany w Biblii; jeden z ludów semickich, definiowany pochodzeniem od Jakuba, inaczej Izraela. Był też nazywany Ludem Bożym[]. Składał się z 12 plemion i posługiwał językiem hebrajskim. Początkowo Izraelici byli koczownikami, ale na przełomie II i I tysiąclecia p.n.e. osiedlili się w Kanaanie, gdzie król Saul zjednoczył ich w jedno państwo – Królestwo Izraela.
Wikipedia
wyznawca religii żydowskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) bibl. etn. członek starożytnego, półkoczowniczego ludu semickiego posługującego się biblijnym językiem hebrajskim
Wiktionary
(1.1) Jeśli się tobie sprzeda brat twój, Hebrajczyk lub Hebrajka, będzie niewolnikiem przez sześć lat. W siódmym roku wolnym go wypuścisz od siebie.
Wiktionary
rzecz. hebrajski mrz., hebraizm mrz., Hebrajka ż.
przym. hebrajski
przysł. po hebrajsku
Wiktionary
(1.1) Izraelita, Żyd
Wiktionary
wyznawczyni religii żydowskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bibl. etn. członkini starożytnego, półkoczowniczego ludu semickiego posługującego się biblijnym językiem hebrajskim
Wiktionary
rzecz. hebraizm mrz., hebrajski mrz.
przym. hebrajski
przysł. po hebrajsku
Wiktionary
dotyczący dawnej kultury żydowskiej; typowy dla tej kultury
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hebrajczykami
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język z grupy kananejskiej języków semickich;
Wiktionary
(1.1) Hebrajskie pieśni są niezwykłe.
(2.1) Nie znam hebrajskiego.
Wiktionary
IPA: xɛˈbrajsʲci, AS: χebrai ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Hebrajczyk m., Hebrajka ż., hebrajczyk m., hebrajka ż., hebrajszczyzna ż., hebraizm m., hebraistyka ż., hebraista mos.
przym. hebraistyczny
przysł. po hebrajsku
Wiktionary
(2.1) skr. hebr.
Wiktionary
1. posługujący się językiem hebrajskim;
2. napisany w języku hebrajskim;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się językiem hebrajskim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posługujący się językiem hebrajskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem hebrajskim
(1.3) spisany, stworzony w języku hebrajskim
Wiktionary
(1.3) Na ostatniej aukcji zabrakło pasjonatów magii, okultyzmu i alchemii. […] Wyjątkiem był Maimonides, hebrajskojęzyczny tekst, który zmienił właściciela za 4100 zł.
Wiktionary
IPA: xɛˈbrajskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: χebrai ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
wszystko, co jest związane z kulturą starożydowską
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. język hebrajski
(1.2) to, co żydowskie
Wiktionary
przym. hebrajski
rzecz. hebrajski mrz., hebraizm mrz.
przysł. po hebrajsku
Wiktionary
miasto w Palestynie
SJP.pl
Hebron ( الخليل, "Al-Chalil"; חֶבְרוֹן) – miasto położone na Wyżynie Judzkiej, na Zachodnim Brzegu. Największe miasto Zachodniego Brzegu i drugie po względem wielkości w Państwie Palestyna (po mieście Gaza), liczące 215 571 palestyńskich mieszkańców (w 2020). W wydzielonej strefie H2 na granicy Starego Miasta Hebronu mieszka także ok. 500-850 osadników żydowskich.
Wikipedia
minerał z grupy fosforanów, rodzaj amblygonitu o mniejszej zawartości sodu
SJP.pl
mieszkanka Hebronu
SJP.pl
mieszkaniec Hebronu
SJP.pl
przymiotnik od: Hebron (miasto w Palestynie lub jedna z wielu miejscowości w USA)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hebronem, dotyczący Hebronu
Wiktionary
rzecz. Hebron mrz.
Wiktionary
archipelag na Oceanie Atlantyckim; Wyspy Hebrydzkie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. archipelag na Oceanie Atlantyckim ciągnący się wzdłuż północno-zachodnich wybrzeży Szkocji;
Wiktionary
Hebrydy ( Hebrides, wym., lub Western Isles; Innse Gall) – archipelag ok. 500 wysp na Oceanie Atlantyckim, wzdłuż północno-zachodnich wybrzeży Szkocji. Hebrydy należą do Wielkiej Brytanii. Główną miejscowością jest Stornoway. Wyspy zajmują powierzchnię 7555 km², a zamieszkuje je 43,4 tys. osób (2001).
Wikipedia
przym. hebrydzki
Wiktionary
(1.1) Wyspy Hebrydzkie
Wiktionary
przymiotnik od: Hebrydy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hebrydami (Wyspami Hebrydzkimi), dotyczący Hebrydów
Wiktionary
rzecz. Hebrydy nmos.
Wiktionary
potocznie: zabawne wydarzenie, niezwykła historia; szopka; numer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. przest. zabawna sytuacja najczęściej wywołująca zaskoczenie
(1.2) pot. przest. zdarzenie lub ciąg zdarzeń wywołujący zamieszanie i mający negatywne skutki
(1.3) daw. cyrk, w którym szczuto psami zwierzęta oraz uprawiano woltyżerkę w formie rozrywki dla widzów
(1.4) daw. łow. naganka myśliwska
Wiktionary
Heca – piąty album studyjny polskiej piosenkarki Lanberry. Wydawnictwo ukazało się 8 listopada 2024 nakładem wytwórni muzycznej Warner Music Poland.
Album jest utrzymany w stylu muzyki pop i pop-rock. Składa się z wersji standardowej (1 CD), limitowanej (1 CD i żelki) i płyty analogowej (1 LP).
Wikipedia
(1.1) Z tym wyścigiem to istna heca była!
Wiktionary
IPA: ˈxɛt͡sa, AS: χeca
Wiktionary
czas. hecować ndk.
Wiktionary
(1.1) beka, jaja, figiel
(1.2) awantura, cyrk
(1.4) obława, nagonka, naganka, gon
Wiktionary
żartowniś, człowiek lubiący wyprawiać hece
SJP.pl
egzotyczna roślina z rodziny ananasowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. gbur, cham
Wiktionary
IPA: ˈxɛt͡ɕak, AS: χećak
Wiktionary
[czytaj: heker] nazwisko
SJP.pl
Hecker – wieś w Stanach Zjednoczonych, w stanie Illinois, w hrabstwie Monroe.
Wikipedia
dawniej: człowiek wykonujący sztuczki cyrkowe; cyrkowiec
SJP.pl
zabawny, wesoły, zadziorny
SJP.pl
dawniej: wyprawiać hece; figlować, dokazywać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. przest. wyprawiać hece
Wiktionary
(1.1) To było w sierpniu, to był odpust, ale oni zrobili sobie z tego imieniny z piciem. Siedzieli w cieniu pod dębem, pili, jedli, wrzeszczeli coraz głośniej i tak hecowali, aż ich jakaś głupota ruszyła, wzięli się do kopania balona po całym obejściu, spłoszyli kury, podrażnili psa, na koniec wybili szybę w oknie, i znowu się rozsiedli pod dębem, żeby pić i mamlasić się.
Wiktionary
rzecz. heca ż.
Wiktionary
(1.1) psocić
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: hecownie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: hecowny
SJP.pl
śmieszny; komiczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Kresy. zabawny
Wiktionary
Hecznarowice (wil. "Hylciadüf") – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie bielskim, w gminie Wilamowice. Powierzchnia sołectwa wynosi 828 ha a liczba ludności 2374 (2009), co daje gęstość zaludnienia równą 286,7 os./km².
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hecznarowic
Wiktionary
rzecz. Hecznarowice nmos., hecznarowiczanin m., hecznarowiczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hecznarowic
Wiktionary
rzecz. Hecznarowice nmos.
:: fż. hecznarowiczanka ż.
przym. hecznarowicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hecznarowic
Wiktionary
rzecz. Hecznarowice nmos.
:: fm. hecznarowiczanin m.
przym. hecznarowicki
Wiktionary
gatunek rośliny; pnącze amerykańskie; bluszcz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. część robocza kombajnu rolniczego
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm.: od hedera
Wiktionary
IPA: ˈxɛdɛr, AS: χeder
Wiktionary
gatunek rośliny; pnącze amerykańskie; bluszcz
SJP.pl
[czytaj: hedżing] zabezpieczanie się przed ryzykiem niekorzystnych zmian cen, kursów lub stóp procentowych
SJP.pl
Hedging – strategia zabezpieczająca przed nadmiernymi wahaniami cen papierów wartościowych, polegająca na doborze do portfela aktywów o przeciwnie skorelowanych trendach.
Wikipedia
odnoszący się do przyjemności, satysfakcji, doznań
SJP.pl
mężczyzna popierający hedonizm, zgadzający się z hedonizmem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik hedonizmu
Wiktionary
rzecz. hedonizm mrz.
:: fż. hedonistka ż.
przym. hedonistyczny
przysł. hedonistycznie
Wiktionary
(1.1) sybaryta
Wiktionary
kobieta żyjąca według zasad hedonizmu, zwolenniczka hedonizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwolenniczka hedonizmu
Wiktionary
rzecz. hedonizm mrz.
:: fm. hedonista mos.
przym. hedonistyczny
przysł. hedonistycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób hedonistyczny
Wiktionary
rzecz. hedonizm mrz., hedonista mos., hedonistka ż.
przym. hedonistyczny
Wiktionary
ekstremalnie nastawiony na zaspakajanie własnych potrzeb cielesnych i poszukiwanie nowych silnych doznań
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy hedonizmowi lub/i hedonistom
Wiktionary
rzecz. hedonizm mrz., hedonista mos., hedonistka ż.
przysł. hedonistycznie
Wiktionary
1. postawa życiowa oparta na dążeniu do przyjemności i unikaniu przykrych rzeczy; wygodnictwo, sybarytyzm;
2. kierunek filozoficzny, według którego przyjemność i unikanie cierpienia jest najwyższym dobrem, celem oraz głównym motywem ludzkiego postępowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia
(1.2) postawa życiowa opierająca się na doktrynie hedonizmu (1.1)
Wiktionary
Hedonizm (gr. ἡδονή "hedone" – „przyjemność, rozkosz”) – pogląd, doktryna, uznająca przyjemność, rozkosz za najwyższe dobro i cel życia, główny motyw ludzkiego postępowania.
Wikipedia
(1.1) Sokratejski hedonizm nie jest tedy hedonizmem w ścisłym tego słowa znaczeniu. Jest to bowiem bardzo oryginalna próba racjonalnego uzasadnienia moralności bez odwoływania się do metafizyki (…), możemy tu odnaleźć ciekawą teorię racjonalnego zachowania: wybór przyjemności, utożsamionej z dobrem, jest postrzegany jako naturalna skłonność ludzkiego umysłu.
Wiktionary
rzecz. hedonista mos., hedonistka ż.
przym. hedonistyczny
przysł. hedonistycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hedwiżyna
Wiktionary
rzecz. Hedwiżyn m.
:: fż. hedwiżynianka ż.
przym. hedwiżyński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hedwiżyna
Wiktionary
rzecz. Hedwiżyn m.
:: fm. hedwiżynianin m.
przym. hedwiżyński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hedwiżyna
Wiktionary
rzecz. Hedwiżyn m., hedwiżynianin m., hedwiżynianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. rzeka w północnym Iraku, obecnie nazywana Khasa
Wiktionary
(1.1) Słońce odbijało się w wodach Hedyphonu.
Wiktionary
chusta zasłaniająca włosy, uszy i szyję, noszona przez muzułmanki; hidżab
SJP.pl
region historyczny w Arabii; Hidżaz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. biała korona władców Górnego Egiptu w okresie predynastycznym;
Wiktionary
Hedżet – biała korona egipskich władców przypominająca owalną mitrę. Był to atrybut władzy faraona nad Górnym Egiptem.
Wikipedia
IPA: ˈxɛd͡ʒɛt, AS: χeǯet
Wiktionary
hidżra, ucieczka Mahometa z Mekki do Medyny
SJP.pl
[czytaj: hiler] potocznie: pies rasy lancashire heeler
SJP.pl
mit. gr. bóg ognia i kowalstwa, opiekun rękodzielników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. bóg ognia, wulkanów, kowalstwa, metali i metalurgii, utożsamiany z rzymskim Wulkanem;
Wiktionary
Hefajstos ( Ἥφαιστος Hephaistos, Vulcanus) – w mitologii greckiej bóg ognia, kowali i złotników. Hefajstos był uważany za syna Zeusa i Hery lub według innej wersji samej Hery. Opiekun rękodzielników. W mitologii rzymskiej jego odpowiednikiem jest Wulkan.
Wikipedia
(1.1) Hefajstos uchodził za syna Zeusa i Hery oraz męża Afrodyty.
Wiktionary
IPA: xɛˈfajstɔs, AS: χefai ̯stos
Wiktionary
przym. Hefajstosowy
Wiktionary
(1.1) Wulkan
Wiktionary
młody sokół schwytany w okresie pierwszego pierzenia
SJP.pl
[czytaj: hefej] miasto w Chinach; Hofej
SJP.pl
Zobacz też: „Hefei” – niszczyciel rakietowy.
Hefei (chiń. 合肥市; pinyin "Héféi shì") – miasto o statusie prefektury miejskiej we wschodnich Chinach, ośrodek administracyjny prowincji Anhui. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 5 702 466. Prefektura miejska w listopadzie 2000 roku liczyła 4 467 384 mieszkańców, a 1999 roku – 4 375 742 mieszkańców. Ośrodek hutnictwa żelaza oraz przemysłu maszynowego, elektronicznego, bawełnianego i spożywczego; miasto posiada własny port lotniczy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zeszyt
Wiktionary
środowiskowo: więzień hitlerowskiego obozu zagłady
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|heftować.
Wiktionary
czas. heftować ndk.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wymiotować
(1.2) techn. spawać punktowo
Wiktionary
(1.1) Ale jo dziś heftowoł, to po tej imprezie, bo za dużo żech wypioł.
Wiktionary
rzecz. heftowanie n.
Wiktionary
(1.1) zob. wymiotować.
Wiktionary
doodbytniczy wlew roztworu soli fizjologicznej, używany w celu oczyszczenia jelita grubego
SJP.pl
nazwisko, np. Georg Hegel (1770 - 1831), niemiecki filozof, twórca nowoczesnego idealizmu
SJP.pl
osoba, organizacja lub państwo mające władzę i przewagę nad innymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. przywódca, człowiek mający władzę i przewagę nad innymi
(1.2) polit. państwo, partia polityczna lub jakakolwiek grupa czy zbiorowość, mająca władzę i dominująca nad innymi
Wiktionary
IPA: xɛˈɡɛ̃mɔ̃n, AS: χegẽmõn
Wiktionary
rzecz. hegemonia ż., hegemonizm m.
przym. hegemonistyczny, hegemoniczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) astr. jeden z księżyców Jowisza;
Wiktionary
Hegemone (Jowisz XXXIX) – mały zewnętrzny księżyc Jowisza, odkryty 8 lutego 2003 roku przez grupę astronomów z Uniwersytetu Hawajskiego, kierowaną przez Scotta Shepparda.
Wikipedia
(1.1) Księżyc Hegemone został odkryty przez grupę astronomów z Uniwersytetu Hawajskiego.
Wiktionary
IPA: ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃nɛ, AS: χegẽmõne
Wiktionary
(1.1) Jowisz XXXIX
Wiktionary
1. przywództwo, zwłaszcza jakiegoś państwa na innymi; władztwo, panowanie;
2. przeważający wpływ, supremacja, górowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś
Wiktionary
Hegemonia – termin pochodzi z języka greckiego ("ηγεμονία"), w starożytnej Grecji oznaczał przywództwo jednego państwa nad innymi, które poddają się jego kierownictwu. Hegemonia była związana z rywalizacją dwóch najsilniejszych państw-miast: Aten (Związek Morski) i Sparty (Związek Peloponeski) oraz okresowo Teb (Związek Beocki).
Wikipedia
(1.1) Wygrana w drugiej wojnie peloponeskiej oznaczała dla Sparty hegemonię nad ówczesną Grecją przez następne trzydzieści lat.
Wiktionary
IPA: ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja, AS: χegẽmõńi ̯a
Wiktionary
rzecz. hegemonizm m., hegemon m.
przym. hegemonistyczny, hegemoniczny
Wiktionary
(1.1) przewodnictwo, przodownictwo, przywództwo, dominacja, supremacja, prymat, przewaga, panowanie, władza
Wiktionary
związany z dominacją uzyskiwaną dzięki przewadze nad innymi; hegemoniczny
SJP.pl
związany z dominacją uzyskiwaną dzięki przewadze nad innymi; hegemonialny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z hegemonią; mający charakter hegemona; podporządkowujący sobie innych
Wiktionary
(1.1) Państwo prowadzi hegemoniczną politykę w regionie.
Wiktionary
rzecz. hegemon mos., hegemonia ż.
Wiktionary
1. przywództwo polityczne jednego państwa nad drugim;
2. dążenie do hegemonii
SJP.pl
ucieczka Mahometa z Mekki do Medyny; hedżra; hidżra
SJP.pl
zwolennik, wyznawca heglizmu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) filoz. związany z heglizmem, dotyczący heglizmu, zgodny z heglizmem
Wiktionary
(1.1) Heglistyczny nurt, pośrednio przejęty przez Norwida, z pewnością odcisnął piętno na jego poglądach (…).
Wiktionary
rzecz. heglizm mrz., neoheglizm mrz., heglista mos., heglistka ż.
przysł. heglistycznie
Wiktionary
1. system filozoficzny Hegla;
2. poglądy, szkoły i kierunki filozoficzne nawiązujące do filozofii Hegla, podejmujące i rozwijające idee i koncepcje w niej zawarte oraz nadające im swoistą interpretację
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. system filozoficzny stworzony przez Georga Wilhelma Friedricha Hegla;
(1.2) filoz. powstałe po XIX wieku nurty filozoficzne nawiązujące do i rozwijające heglizm (1.1)
Wiktionary
Pojęcie to używane jest w różnych znaczeniach:
Filozofia Georga Wilhelma Friedricha Hegla.
"Osobny artykuł: Georg Wilhelm Friedrich Hegel."
Wikipedia
(1.1) Heglizm był ważnym, inspirującym czynnikiem rosyjskiego życia intelektualnego.
Wiktionary
rzecz. neoheglizm ż., heglista mos., heglistka ż., heglistyczność ż.
przym. heglistyczny, heglowski
przysł. heglistycznie
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hegla lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, jak u Hegla; właściwy filozofii Hegla lub na niej oparty
Wiktionary
IPA: xɛɡˈlɔfsʲci, AS: χeglofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. heglizm m., heglista m., heglistka ż.
przym. nieheglowski, antyheglowski
przysł. po heglowsku
Wiktionary
wykrzyknik wyrażający zdziwienie, zniechęcenie, zniecierpliwienie itp.
SJP.pl
lud afrykański zamieszkujący południową Tanzanię
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie:
1. coś zabawnego, żartobliwego; dowcip, figiel, kawał, żart;
2. podśmiewanie się, drwinka, kpinka; prześmiewka, śmieszek;
3. uśmiechnięta emotka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. żart. podśmiewanie się, żartowanie z kogoś lub czegoś
Wiktionary
wykrz. hehe
Wiktionary
potocznie: podśmiewanie się; prześmiewka, śmieszka
SJP.pl
potocznie:
1. drwić z kogoś;
2. żartować, śmiać się, wygłupiać się
SJP.pl
potocznie: zrobiony lub powiedziany w taki sposób, by kogoś rozbawić lub zażartować z niego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Martinem Heideggerem i jego filozofią
Wiktionary
przym. Heideggerowski
Wiktionary
[czytaj: hajdelberczyk] absolwent uniwersytetu w Heidelbergu
SJP.pl
[czytaj: hajdelberk]
1. miasto w Niemczech;
2. miasto w Kanadzie;
3. miasto w Australii;
4. miasto w RPA;
5. nazwa kilku miejscowości w USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Niemczech, w Badenii-Wirtembergii;
Wiktionary
Heidelberg – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, w rejencji Karlsruhe, w regionie Rhein-Neckar. Heidelberg leży po obu stronach Neckaru, na zboczach południowego Odenwaldu, u podnóża góry Königstuhl. Jest siedzibą powiatu Rhein-Neckar-Kreis, jednak do niego nie należy. Liczba mieszkańców wynosi 162 273 (31 grudnia 2022), a powierzchnia miasta 108,83 km². Miasto słynie ze swojego pięknego położenia i łagodnego klimatu.
Wikipedia
przym. heidelberski
Wiktionary
[czytaj: hajdelberka] absolwentka uniwersytetu w Heidelbergu
SJP.pl
[czytaj: hajdelberski] przymiotnik od: Heidelberg
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Heidelbergiem (miastem w Niemczech)
Wiktionary
rzecz. Heidelberg m., heidelberczyk m., heidelberka ż.
Wiktionary
[czytaj: hajfits] nazwisko
SJP.pl
prowincja w Chinach; Hejlungciang
SJP.pl
Heilongjiang (; chiń. upr. 黑龙江; chiń. trad. 黑龍江; pinyin "Hēilóngjiāng"; Wade-Giles "Hei-lung-chiang") – północna prowincja ChRL. Jej nazwa, dosł. "Rzeka Czarnego Smoka" (黑龙江), pochodzi od chińskiej nazwy Amuru, który wyznacza północną granicę prowincji, a jednocześnie stanowi naturalną granicę chińsko-rosyjską.
Wikipedia
[czytaj: hajmat] region, z którym ktoś czuje się związany; Heimat
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: hajmwera] związek o charakterze paramilitarnym, powstały w Austrii w okresie międzywojennym
SJP.pl
[czytaj: hajne] nazwisko, m.in.
1. Heinrich Heine (1797-1856), poeta niemiecki;
2. Eduard Heine (1821-81), matematyk niemiecki;
3. Jacob von Heine (1800-79), lekarz niemiecki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: hajneken] marka piwa i firma
SJP.pl
He
Wikipedia
[czytaj: hajnemedina] potocznie: choroba Heinego-Medina (ostra choroba zakaźna wywoływana przez wirus polio, występująca głównie u dzieci, prowadząca do trwałych porażeń mięśni kończyn, a także brzucha i klatki piersiowej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. choroba Heinego-Medina
Wiktionary
(1.1) Czy to była heinemedina czy też inna choroba, trudno powiedzieć, nikt się na tym za bardzo nie znał.
Wiktionary
(1.1) pot. polio
Wiktionary
[czytaj: hajnkel] marka samolotów bojowych
SJP.pl
Heinkel Flugzeugwerke – niemiecka wytwórnia lotnicza założona przez Ernsta Heinkla. W latach 30. i 40. produkowała samoloty bojowe, głównie bombowce, dla Luftwaffe.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Finlandii, w regionie Päijät-Häme;
Wiktionary
Heinola – miasto w Finlandii w regionie Päijät-Häme. W grudniu 2023 miasto liczyło 17 963 mieszkańców.
W mieście znajduje się stacja kolejowa Heinola.
Wikipedia
[czytaj: hajnrich]
1. obce imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
[czytaj: HAJzenberg] nazwisko niemieckie, m.in. Werner Karl Heisenberg (1901-76), niem. fizyk teoretyk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie:
1. wykrzyknik mający na celu zwrócenie czyjejś uwagi; hejże, ej;
2. słowo wypowiadane podczas witania się oraz żegnania z osobami dobrze sobie znanymi, np. kolegami; cześć, czołem, serwus, hejka
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) zwrócenie czyjejś uwagi
(1.2) przywołanie kogoś
(1.3) pot. forma nieformalnego powitania
Wiktionary
(1.1) Hej, patrz na to!
(1.1) Chyba po raz pierwszy Anglicy wyzbyli się snobistycznej powściągliwości i oto pokazywali Londyn nowoczesny, pogodny, barwny, hej, niemalże parysko roześmiany.
(1.2) Hej, ty kudłaty! A czego do konwi zaglądasz?
(1.3) Hej, jak się masz?
Wiktionary
IPA: xɛj, AS: χei ̯
Wiktionary
wykrz. hejka
Wiktionary
(1.1) ej, halo, uwaga, patrz
(1.2) ej, halo
(1.3) cześć, hejka
Wiktionary
forma powitania lub pożegnania używana w sytuacjach nieoficjalnych; hejo, siema, siemka, siemasz, siemano, siemanko, siemaneczko, cześć, hej, hejka, serwus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|hejcić.
Wiktionary
rzecz. hejt m., hejter m., hejterka ż.
czas. hejcić
wykrz. hejt
Wiktionary
hate'ować, hejtować; potocznie:
1. zamieszczać w internecie obraźliwe i zwykle agresywne komentarze;
2. mówić w sposób wrogi i agresywny na jakiś temat lub o jakiejś osobie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) pot. wyrażać nienawiść
(1.2) pot. nienawidzić
Wiktionary
IPA: ˈxɛjt͡ɕit͡ɕ, AS: χei ̯ćić
Wiktionary
rzecz. hejter m., hejcenie n.
Wiktionary
(1.1-2) hejtować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
forma powitania lub pożegnania używana w sytuacjach nieoficjalnych; siema, siemka, siemasz, siemano, siemanko, siemaneczko, cześć, hej, heja, serwus
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. forma nieformalnego powitania
Wiktionary
wykrz. hej
Wiktionary
dział kryminalistyki wykorzystujący unikalny wzór bruzd warg ludzkich
SJP.pl
prowincja w Chinach; Heilongjiang
SJP.pl
wieża, z której wykonuje się hejnał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wieża hejnałowa
Wiktionary
rzecz. hejnał m., hejnalista m., hejnalistka m., hejnałówka ż.
przym. hejnałowy
Wiktionary
osoba grająca hejnał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. mężczyzna, który gra hejnały na trąbce
Wiktionary
rzecz. hejnał m., hejnałówka ż., hejnalica ż., hejnalistyka ż.
:: fż. hejnalistka ż.
przym. hejnałowy
Wiktionary
kobieta grająca hejnał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. kobieta, która gra hejnały na trąbce
Wiktionary
(1.1) Do konkursu festiwalowego przystąpili hejnaliści z 17 miast, wśród nich znalazła się jedyna hejnalistka, Patrycja Andrysiak z Chełmna.
Wiktionary
rzecz. hejnał m., hejnałówka ż., hejnalica ż., hejnalistyka ż., hejnalistyka ż.
:: fm. hejnalista m.
przym. hejnałowy
Wiktionary
1. sygnał grany na trąbce;
2. melodia grana o określonej porze z wieży ratuszowej lub kościelnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. melodia grana o określonej porze, przeważnie na instrumencie dętym; zwykle odgrywany z wieży;
(1.2) muz. sygnał grany na trąbce, który wzywa do czegoś
(1.3) łow. ornit. charakterystyczny głos, który żurawie wydają o świcie i wieczorem
Wiktionary
Hejnał, hajnał, ejnał (od węg. "hajnal" – świt) – sygnał muzyczny np. o charakterze uroczystej pobudki, oznajmienia godziny lub pożaru, wygrywany na przykład przez strażnika wieżowego np. na trąbce; również świecka lub sakralna pieśń (np. hejnały adwentowe).
Wikipedia
(1.1) W każde południe polskie radio transmituje hejnał z Krakowa.
Wiktionary
IPA: ˈxɛjnaw, AS: χei ̯nau̯
Wiktionary
rzecz. hejnalista m., hejnalistka ż., hejnalica ż., hejnałówka ż., hejnalistyka ż.
przym. hejnałowy
Wiktionary
przymiotnik od: hejnał
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hejnałem, dotyczący hejnału
Wiktionary
rzecz. hejnał m., hejnalista m., hejnalistka ż., hejnalica ż., hejnałówka ż., hejnalistyka ż.
Wiktionary
trąbka, na której odgrywa się hejnały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. trąbka do grania sygnałów i hejnałów
Wiktionary
rzecz. hejnał m., hejnalista m., hejnalistka ż., hejnalica ż., hejnalistyka ż.
przym. hejnałowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
forma powitania lub pożegnania używana w sytuacjach nieoficjalnych; heja, siema, siemka, siemasz, siemano, siemanko, siemaneczko, cześć, hej, hejka, serwus
SJP.pl
hate;
1. obraźliwy i zwykle agresywny komentarz internetowy;
2. mówienie w sposób wrogi i agresywny na jakiś temat lub o jakiejś osobie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. obraźliwy lub pełen agresji komentarz zamieszczony w Internecie
(1.2) pot. działanie w Internecie przejawiające złość, wrogość, nienawiść wobec kogoś
wykrzyknik apelatywny
(2.1) gwara. komunikat dla konia: w prawo
Wiktionary
(1.2) Posłowie zapowiedzieli walkę z hejtem, usankcjonowaną prawnie.
Wiktionary
IPA: xɛjt, AS: χei ̯t
Wiktionary
(1.1-2) rzecz. hejter mos., hejterka ż., hejtowanie n., hejcenie n.
(1.1-2) czas. hejtować ndk.
(1.1-2) przym. hejterski
Wiktionary
(2.1) gwara. hejta, hetta
Wiktionary
inaczej: hetta
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) gwara. rzad. komenda dla konia w zaprzęgu do jazdy w prawo
Wiktionary
(1.1) hejt, hetta
Wiktionary
potocznie: osoba wyrażająca opinie pełne nienawiści, negatywności; hater, hejt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. w Internecie: osoba, która krytykuje coś lub kogoś w bezwzględny sposób, najczęściej anonimowo lub pod pseudonimem
Wiktionary
Hejter (z hater „nienawistnik, przeciwnik, krytykant”) – określenie osoby, która publikuje w internecie (nierzadko pod pseudonimem) agresywne, obraźliwe lub skrajnie krytyczne komentarze (zwyczajowo określane jako „hejt internetowy”) pozbawione rzeczowej argumentacji i wygłaszane pod adresem konkretnej osoby lub grupy osób.
Wikipedia
(1.1) Pewna profesor nazwała ostatnio jednego z dziennikarzy hejterem, nawiązując do jego młodzieńczej działalności.
Wiktionary
IPA: ˈxɛjtɛr, AS: χei ̯ter
Wiktionary
rzecz. hejt m., hejtowanie n., zhejtowanie n., hejcenie n.
:: fż. hejterka ż.
czas. hejtować ndk., zhejtować dk., hejcić ndk.
przym. hejterski, hejtowy
Wiktionary
→ hejter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) neol. pot. w Internecie: kobieta krytykująca coś lub kogoś w bezwzględny sposób, najczęściej anonimowo lub pod pseudonimem
Wiktionary
(1.1) (…) pewna pani napisała w liście do redakcji, taka hejterka jak wy wszyscy, że on nie zna się na niczym totalnie, łże, obraża etc.
Wiktionary
rzecz. hejt m., hejtowanie n.
:: fm. hejter m.
czas. hejtować ndk.
przym. hejterski
wykrz. hejt
Wiktionary
wyrażający opinie pełne nienawiści, negatywności; haterski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) slang. związany z hejterami, dotyczący hejtera, hejtowania
Wiktionary
rzecz. hejt mrz., hejter mos., hejterka ż., hejtowanie n.
czas. hejtować ndk.
wykrz. hejt
Wiktionary
haterstwo; potocznie:
1. wyrażanie opinii pełnych nienawiści, negatywności; hejtowanie, hejting;
2. grupa lub ogół hejterów
SJP.pl
potocznie: wyrażanie opinii pełnych nienawiści, negatywności; hejtowanie, hejterstwo, haterstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|hejtować.
Wiktionary
czas. hejtować
rzecz. hejter mos., hejt mrz., hejterka ż.
przym. hejterski
wykrz. hejt
Wiktionary
hate'ować, hejcić; potocznie:
1. zamieszczać w internecie obraźliwe i zwykle agresywne komentarze;
2. mówić w sposób wrogi i agresywny na jakiś temat lub o jakiejś osobie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) pot. wyrażać nienawiść
(1.2) pot. nienawidzić
Wiktionary
IPA: xɛjˈtɔvat͡ɕ, AS: χei ̯tovać
Wiktionary
rzecz. hejter m., hejtowanie n., hejt mrz., hejterka ż.
przym. hejterski
wykrz. hejt
Wiktionary
(1.1-2) hejcić
Wiktionary
potocznie: wykrzyknik mający na celu zwrócenie czyjejś uwagi; hej, ej
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) zwrócenie czyjejś uwagi
(1.2) przywołanie kogoś
Wiktionary
(1.1) Hejże, zatrzymajcie tego człowieka!
Wiktionary
(1.1) ej, halo, hej, uwaga, patrz
Wiktionary
w mitologii greckiej: małżonka Priama, króla Troi; Hekuba
SJP.pl
Hekabe (także Hekuba, gr. Ἑκάβη Hekábē, łac. Hecabe) – w mitologii greckiej królowa Troi.
Uchodziła za żonę króla Priama. Była matką dziewiętnaściorga spośród jego 50 dzieci, m.in.: Hektora, Parysa, Deifobosa, Polidora, Kasandry, Helenosa, Kreuzy, Polikseny, Laodike, Medesykasty, Polidamasa, Troilosa i Pandarosa.
Wikipedia
w mitologii greckiej: bogini magii i czarów; Hekate
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. zob. Hekate.
Wiktionary
(1.1) Hekata ukazywała się czarodziejom i czarodziejkom z płonącymi pochodniami w obu rękach, w towarzystwie wyjących psów lub też pod postacią zwierząt: suki, wilczycy, klaczy.
(1.1) Atrybutami Hekaty były: bicz, pochodnie, wąż, pies, wilczyca, klacz, kot, magiczne i trujące zioła.
(1.1) Aby ubłagać Hekatę, wynoszono jej na rozdroża resztki ofiar składanych umarłym.
Wiktionary
IPA: xɛˈkata, AS: χekata
Wiktionary
zob. Hekate.
Wiktionary
(1.1) war. Hekate; Trywia
Wiktionary
w mitologii greckiej: bogini magii i czarów; Hekata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. bogini czarów, magii, nekromancji, widm i rozdroży (miejsc sprzyjających czarom);
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 100;
Wiktionary
Hekate ( Ἑκάτη Hekátē, Hecate) – w mitologii greckiej i rzymskiej przede wszystkim bogini ciemności, czarów, magii oraz świata istot i zjawisk nadprzyrodzonych.
Wikipedia
(1.1) Hekate, córka tytana Persesa i Asterii, ukazywała się czarodziejom i czarodziejkom z płonącymi pochodniami w obu rękach, w towarzystwie wyjących psów lub też pod postacią zwierząt: suki, wilczycy, klaczy.
(1.1) W sztukach plastycznych Hekate bywa przedstawiana jako tronująca kobieta z pochodnią lub jako trzy połączone plecyecami niewiasty.
(1.1) Atrybutami Hekate były: pochodnie, bicz, wąż, pies, wilczyca, klacz, kot, magiczne i trujące zioła.
(1.1) Aby ubłagać Hekate, wynoszono jej na rozdroża resztki ofiar składanych umarłym.
(1.1) Późniejsze tradycje uważają Hekate za matkę Kirke.
(1.2) Hekate porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
Wiktionary
IPA: xɛˈkatɛ, AS: χekate
Wiktionary
rzecz. Hekata ż., hekateion m.
Wiktionary
(1.1) war. rzad. Hekata; Trywia
Wiktionary
1. w starożytnej Grecji: początkowo ofiara ze 100 wołów, później każda ofiara z dużej liczby zwierząt;
2. wielkie poświęcenie dla jakiejś sprawy, łączące się z ofiarą w postaci ludzkich istnień; jednoczesna zagłada ogromnej liczby ludzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) staroż. rel. ofiara ze stu byków składana przez Greków pierwotnie Zeusowi, później i innym bogom;
(1.2) książk. wielka ofiara dla jakiejś sprawy pociągająca śmierć wielu ludzi
Wiktionary
Hekatomba (gr. ἑκατόμβη, z ἑκᾰτόν "hekatón", 'sto' i βοῦς "boús", 'wół') – pierwotnie ofiara składana Zeusowi, złożona ze 100 wołów. Jeśli składana była innemu bogu niekoniecznie były to woły. Tak proszono o łaskę i opiekę nad ludźmi, a także o ich pragnienia. Później zaczęto tak nazywać wszystkie większe ofiary poświęcone różnym bogom.
Wikipedia
(1.2) zagłada, apokalipsa
Wiktionary
w starożytnych Atenach: świątynia poświęcona Atenie, mająca 100 stóp długości
SJP.pl
w mitologii greckiej: olbrzym o stu rękach i pięćdziesięciu głowach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. pasta śledziowa z ogórkami kiszonymi, jajkiem i cebulą;
Wiktionary
Hekele (hekerle, []) – śląska potrawa sporządzana na zimno z solonych filetów śledziowych, jaj na twardo, ogórków kiszonych i cebuli. Wszystkie składniki kroi się w drobną kostkę lub mieli, a całość doprawia pieprzem i musztardą.
Hekele zazwyczaj podawane są z pieczywem i masłem.
Wikipedia
drewniany instrument muzyczny dęty; rodzaj barytonowego oboju
SJP.pl
wulkan w Islandii
SJP.pl
He
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|heklować.
Wiktionary
czas. heklować ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. wyheklować)
(1.1) gw-pl|Poznań,Górny Śląsk,Śląsk Cieszyński,Krajna, Podhale. szydełkować
(1.2) gw-pl|Podhale. przekazywać informacje bez pokrycia
Wiktionary
rzecz. heklowanie n., heknadla ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. szydełko
Wiktionary
regionalnie: zła, skłonna do kłótni kobieta; jędza, ksantypa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. obiekt w kształcie heksagonu, sześciokąta
(1.2) środ. rodzaj kostki wspinaczkowej o przekroju nieregularnego sześciokąta;
(1.3) slang. sześciokątne pole w siatce, stosowane m.in. w grach planszowych lub komputerowych
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od heksa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ja proponuję uczniom pracę z trzema rodzajami heksów: całkowicie pustymi do uzupełniania, wszystkimi zapełnionymi pojęciami z danego działu i częściowo zapełnionymi - pojawia się kilka kluczowych pojęć, do których młodzież buduje własne skojarzenia, dopisuje przykłady, dobiera cechy itd.
(1.2) Wprowadzenie heksów było dużym krokiem naprzód, umożliwiając asekurację w - niemal - równoległych szczelinach i tym samym pozwalając na podniesienie poziom wspinaczki klasycznej. Właściwie do dzisiaj pełnią one podobną rolę.
(1.3) Strategie oparte na podzielonej na heksy mapie to kawał historii gier. Rozgrywane na planszach a później również na monitorach - zawsze miały grono wiernych fanów.
(1.3) Plansza do gry, podzielona na 19 heksagonalnych pól, kształtem zbliżona jest do heksa […].
Wiktionary
IPA: xɛks, AS: χeks
Wiktionary
rzecz. heksówka ż.
przym. heksowy
Wiktionary
regionalnie: zła, skłonna do kłótni kobieta; jędza, ksantypa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Górny Śląsk. czarownica, wiedźma
(1.2) reg-pl|Górny Śląsk. postrzał, lumbago
(1.3) reg-pl|Poznań. jędza
Wiktionary
zbiór prawa rzymskiego w języku greckim, opracowany w 1345 roku na podstawie justyniańskich zbiorów
SJP.pl
bioza (dwucukier) dająca dwie cząsteczki heksozy w procesie hydrolizy
SJP.pl
związek chloroorganiczny, dawniej stosowany jako środek dezynfekujący i bakteriobójczy
SJP.pl
1. diatoniczny szereg 6 dźwięków z półtonem w środku;
2. sześciostrunowy instrument muzyczny
SJP.pl
Heksachord (gr. "heksáchordos" = sześciostrunowy) – diatoniczny postęp 6 dźwięków. Podstawa podziału materiału dźwiękowego oraz podstawa systemu solmizacji od czasów Guido d'Arezzo (1050) do XVII w.
Wikipedia
wielokąt wypukły mający szesnaście boków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. wielokąt, który ma szesnaście boków
Wiktionary
(1.1) szesnastokąt, szesnastobok
Wiktionary
weglowodór nasycony - cetan
SJP.pl
Heksadekan, cetan – organiczny związek chemiczny z grupy alkanów o szesnastu atomach węgla połączonych w prosty łańcuch. Stosowany jako wzorzec do wyznaczania liczby cetanowej.
Jest jednym ze związków o najniższej liczbie oktanowej (poniżej −30).
Wikipedia
jedna z pięciu brył platońskich; sześcian
SJP.pl
Heksaedryt – typ meteorytu żelaznego o niskiej zawartości niklu (poniżej 6%). Może się składać wyłącznie z monokryształów kamacytu. W meteorytach tego typu nie występują figury Widmanstättena.
Wikipedia
temat stworzenia świata i ludzi w sześć dni zawarty w prologu Księgi Rodzaju
SJP.pl
Heksaemeron (z gr. "hexa hemeron" – sześć dni) – w egzegezie biblijnej nazwa opisu stworzenia świata zawartego w Księdze Rodzaju 1,1–2,4a, w którym Bóg stwarza wszechświat w ciągu sześciu dni.
Wikipedia
heksafluorek siarki - związek chemiczny o bardzo dobrych właściwościach dielektrycznych
SJP.pl
sześciokąt, sześciobok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. wielokąt o sześciu bokach i sześciu kątach wewnętrznych
Wiktionary
przym. heksagonalny
Wiktionary
(1.1) sześciokąt, sześciobok
Wiktionary
mający sześć kątów; sześciokątny; seksagonalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający sześć kątów
Wiktionary
rzecz. heksagon mrz.
Wiktionary
znak graficzny złożony z kombinacji sześciu linii, ponumerowanych od 1 do 6, licząc od dołu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
alkohol cykliczny, pochodna heksanu; cykloheksanol
SJP.pl
seria 6 powiązanych ze sobą książek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. muz. film. cykl składający się z sześciu utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów
Wiktionary
1. w metryce antycznej: wers sześciostopowy, złożony z daktyli zastępowanych przez spondeje, z wyjątkiem piątej stopy, ostatnia stopa zwykle katalektyczna;
2. w wersyfikacji nowożytnej: wers toniczny lub sylabotoniczny, sześcioakcentowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. sylabotoniczna akcentuacyjna miara wierszowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Podmiany te powodują, że wers heksametru może mieć od 12 do 17 sylab, ale zawsze składa się z 24 mor.
Wiktionary
rzecz. heksametrowość ż., heksametryczność ż.
przym. heksametrowy, heksametryczny
Wiktionary
przymiotnik od: heksametr
SJP.pl
urotropina; substancja stosowana w infekcji dróg moczowych
SJP.pl
szósty węglowodór nasycony w szeregu homologicznym alkanów stosowany jako rozpuszczalnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek organiczny, alkan, bezbarwna toksyczna ciecz;
Wiktionary
Heksan – organiczny związek chemiczny z grupy alkanów. Izomery heksanu są bardzo niereaktywne oraz są często stosowane jako rozpuszczalniki w reakcjach organicznych, ponieważ są wysoce niepolarne. Wchodzą również w skład benzyn.
Wikipedia
(1.1) Izomery heksanu są bardzo niereaktywne.
Wiktionary
IPA: ˈxɛksãn, AS: χeksãn
Wiktionary
organizm roślinny lub zwierzęcy mający w jądrach komórek somatycznych sześć zespołów chromosomów
SJP.pl
1. sześć stóp metrycznych tego samego rodzaju tworzących jedną całość;
2. metryczny wiersz sześciostopowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. sześcioczęściowe malowidło lub płaskorzeźba
Wiktionary
budowla, najczęściej świątynia, z sześcioma kolumnami ustawionymi od strony frontu
SJP.pl
Heksastylos – świątynia grecka z sześciokolumnową fasadą typu peripteros.
Wikipedia
trioza (trójcukier) dająca dwie cząsteczki dekstrozy w procesie hydrolizy
SJP.pl
alken, związek chemiczny, węglowodór nienasycony o 6 atomach węgla
SJP.pl
silny ból w okolicy lędźwiowej; postrzał, lumbago
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, pochodna barbitalu, środek nasenny i anestetyczny
SJP.pl
Heksobarbital ( hexobarbitalum) – organiczny związek chemiczny, pochodna barbitalu. Używany jako środek znieczulający do krótkich operacji. Wstrzyknięty dożylnie w dużej dawce powoduje natychmiastową utratę przytomności. Jest niebezpieczny po podaniu weronalu lub innych barbituranów. Należy do grupy barbituranów krótko działających.
Wikipedia
rodzaj lampy elektronowej
SJP.pl
Heksoda – lampa próżniowa zawierająca sześć elektrod: anodę, katodę i cztery siatki. Heksody były używane głównie jako mieszacze w odbiornikach radiowych i separatory impulsów w odbiornikach telewizyjnych. Obecnie nie są produkowane.
Wikipedia
materiał wybuchowy kruszący; cyklonit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. organiczny związek chemiczny, silny materiał wybuchowy;
Wiktionary
Heksogen, RDX, cyklonit – organiczny związek chemiczny, jedna z nitroamin heterocyklicznych, stosowana jako materiał wybuchowy.
Wikipedia
(1.1) Inną metodą syntezy heksogenu jest nitrowanie urotropiny mieszaniną kwasu azotowego i azotanu amonu w obecności bezwodnika octowego.
Wiktionary
enzym z klasy transferaz
SJP.pl
Heksokinaza (EC 2.7.1.1) – enzym z klasy transferaz katalizujący fosforylację -heksoz do ich 6-fosforanów. Jej substratem może być glukoza, fruktoza, mannoza, sorbitol lub glukozamina. Fosforylacja glukozy do glukozo-6-fosforanu z wykorzystaniem heksokinazy jest pierwszą reakcją glikolizy. Jej Km wynosi 0,05 mmol/l. Jest to reakcja fizjologicznie nieodwracalna.
Wikipedia
materiał wybuchowy, mieszanina trotylu i heksogenu
SJP.pl
monosacharyd o 6 atomach węgla w cząsteczce, z grupą aldehydową
SJP.pl
polisacharyd złożony z heksoz (np.: skrobia, glikogen, celuloza, galaktan)
SJP.pl
amina, ciało krystaliczne o kolorze pomarańczowym, kruszący materiał wybuchowy używany np. w minach
SJP.pl
Heksyl, dipikryloamina, HNDP – organiczny związek chemiczny wykorzystywany jako kruszący materiał wybuchowy. Stosowany głównie w mieszaninie z trotylem, azotanem amonu i glinem do napełniania torped, min morskich, bomb lotniczych itp.
Mieszanina 40% heksylu i 60% trotylu nosi nazwę heksanit. Inne mieszaniny z użyciem heksylu, określane "Schießwolle" 18, 36 i 39 były używane do napełniania niemieckich głowic torpedowych w czasie obu wojen światowych.
Wikipedia
alken, związek chemiczny, węglowodór nienasycony o 6 atomach węgla; heksen
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, węglowodór nienasycony, jeden z szeregu homologicznego alkinów
SJP.pl
jednostka miary powierzchni ziemi (1 hektar = 100 arów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. mat. jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych);
Wiktionary
Hektar, ha – jednostka powierzchni używana między innymi w rolnictwie, leśnictwie i geodezji (ewidencja gruntów i budynków). 1 hektar jest to pole powierzchni kwadratu o boku 100 m. Hektar to jeden hektometr kwadratowy.
Nazwa pochodzi od przedrostka „hekto-” oznaczającego 100 i nazwy jednostki miary „ar”.
Wikipedia
(1.1) To pole ma trzy hektary.
Wiktionary
IPA: ˈxɛktar, AS: χektar
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. hektarek
przym. hektarowy
Wiktionary
(1.1) symbol. ha
Wiktionary
przymiotnik od: hektar
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający powierzchnię równą 1 hektarowi
Wiktionary
(1.1) Córka postawiła dom na hektarowej działce za miastem.
Wiktionary
rzecz. hektar mrz.
przym. stuhektarowy
Wiktionary
jednostka miary powierzchni ziemi (1 hektar = 100 arów)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przedrostek
(1.1) fiz. pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary 10² (sto) razy większe od podstawowych;
Wiktionary
(1.1) symbol. h
Wiktionary
wynalezione w 1880 r. urządzenie do sporządzania odbitek z dokumentów; szapirograf
SJP.pl
Hektograf – rodzaj powielacza tekstów oraz rysunków, gdzie jako forma do wykonywania odbitek używana jest specjalna woskowana kalka z przeniesionym na nią (przez docisk) oryginałem. Wszelkie odbitki są wykonane tuszem hektograficznym.
Wikipedia
powielanie pisma i rysunków za pomocą hektografu
SJP.pl
jednostka masy równa 100 gramom (skrót: hg)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. fiz. rzad. jednostka częstotliwości równa stu hercom
Wiktionary
(1.1) oznaczenie hHz; rzad. hektocykl
Wiktionary
głowonóg z rzędu ośmiornic; żeglarek
SJP.pl
Hektokotylus – narząd kopulacyjny większości głowonogów (z wyjątkiem łodzików z rodzaju "Nautilus", u których występuje spadiks), przekształcona część jednego z ramion samców. Służy ono do umieszczania spermatoforów w jamie płaszczowej samicy.
Narząd ten, znaleziony w XIX wieku w jamie płaszczowej samicy żeglarka z rodzaju "Argonauta", został uznany za pasożyta i opisany przez Georges'a Cuviera pod nazwą rodzajową "Hectocotylus".
Wikipedia
jednostka objętości równa stu litrom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miar. jednostka objętości równa 100 litrom
Wiktionary
przym. hektolitrowy
Wiktionary
(1.1) symbol. hl
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający pojemność jednego hektolitra, zawierający jeden hektolitr czegoś
Wiktionary
rzecz. hektolitr mrz.
Wiktionary
jednostka objętości równa stu litrom
SJP.pl
jednostka długości wynosząca sto metrów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. jednostka długości równa stu metrom;
Wiktionary
Hektometr (symbol: hm) – wielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Jeden hektometr równa się 100 m. Jednostka może być zapisana w notacji naukowej jako 1 E+2 m, co równa się 100 × 1 m.
Nie jest powszechnie używany jako jednostka odległości. Hektometrami odmierza się pikietaż na liniach kolejowych i drogach, zaznaczając go słupkami hektometrowymi.
Wikipedia
(1.1) symbol. hm
Wiktionary
jednostka ciśnienia równa stu paskalom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. fiz. jednostka ciśnienia równa 100 paskalom
Wiktionary
(1.1) symbol. hPa
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
(1.2) mitgr. królewicz i najdzielniejszy bohater trojański, syn Priama
Wiktionary
Hektor (gr. Ἕκτωρ Hektōr, Hector) – w mitologii greckiej królewicz i najdzielniejszy bohater trojański; bohater "Iliady" Homera.
Wikipedia
IPA: ˈxɛktɔr, AS: χektor
Wiktionary
Hektor z małżonką; Hektorowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hektora lub z nim związany
SJP.pl
jednostka mocy równa 100 watom (skrót: hW)
SJP.pl
1. wyniszczający, mający działanie destrukcyjne;
2. pełen niepokoju i podniecenia
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) gorączkowy
(1.2) wyniszczający
(1.3) podniecony, zaniepokojony, szaleńczy
Wiktionary
IPA: xɛkˈtɨt͡ʃnɨ, AS: χektyčny
Wiktionary
człowiek cierpiący na hektyczną gorączkę
SJP.pl
w mitologii greckiej: małżonka Priama, króla Troi; Hekabe
SJP.pl
pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2, należący do grupy gazów szlachetnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Słońce składa się głównie z wodoru i helu z niewielką domieszką innych pierwiastków.
Wiktionary
IPA: xɛl, AS: χel
Wiktionary
rzecz. Helios mos., helowiec mrz.
przym. helowy
temsłow. helio-
Wiktionary
(1.1) symbol. He
Wiktionary
rodzaj wozu konnego do przewożenia towarów lub ludzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. skrzynia na wozie, wóz ze skrzynią
Wiktionary
Hela (ang. "Hela Province") – prowincja Papui-Nowej Gwinei, położona w zachodniej części kraju. Ośrodkiem administracyjnym prowincji jest miasto Tari (w 2013 roku liczyło 15 414 mieszkańców)[]. Zajmuje powierzchnię 10,5 tys. km². W 2024 roku tereny wchodzące obecnie w skład prowincji Hela zamieszkiwało ponad 365 tys. osób.
Wikipedia
(1.1) Na drodze widzieliśmy dwie hele wypełnione towarami.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: helanko] helanko;
1. elastyczna przędza z włókien sztucznych, używana do szycia ubrań;
2. ubranie uszyte z helanco - przędzy;
3. wykonany z helanco - przędzy; helankowy
SJP.pl
mieszkaniec Helu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Helu
Wiktionary
rzecz. Hel m.
:: fż. helanka ż.
przym. helski
Wiktionary
mieszkanka Helu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Helu
Wiktionary
rzecz. Hel m.
:: fm. helanin m.
przym. helski
Wiktionary
helanco;
1. elastyczna przędza z włókien sztucznych, używana do szycia ubrań;
2. ubranie uszyte z helanko - przędzy;
3. wykonany z helanko - przędzy; helankowy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Helena (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. Helena
Wiktionary
(1.1) Pożyczę sobie atlas od Helci.
Wiktionary
rzecz. Helena ż., Hela ż.
Wiktionary
(1.1) Hela, Helena, Helenka, Helusia, Helunia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) anglosaskie imię żeńskie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W sieci pojawił się kolejny już zwiastun świetnie zapowiadającego się dramatu z Helen Mirren i Ianem McKellenem.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. liter. królowa spartańska i najpiękniejsza kobieta na świecie; córka Zeusa i Ledy, siostra Polideukesa (Polluksa), Kastora i Klitajmestry oraz żona Menelaosa i ukochana Parysa;
(1.2) ofic. urz. imię|polski|ż.;
(1.3) astr. jeden z księżyców Saturna;
(1.4) astr. planetoida o numerze katalogowym 101, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1868 r.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Siostra Dioskurów, Helena, była najpiękniejszą kobietą na świecie i o nią właśnie toczyła się wojna trojańska.
(1.1) Porwanie Heleny stało się bezpośrednią przyczyną dziesięcioletniej wojny trojańskiej.
(1.2) Znowu czyta powieść, ten rozdział, kiedy, podczas gwiaździstej nocy, p. Rambaud naprawiał zepsutą lalkę małej Joasi, Helena tonęła we łzach bezprzedmiotowego żalu, a Opat Jouve radził, ażeby wyszła za mąż.
(1.2) Pani Heleno, proszę nas jutro odwiedzić.
(1.4) Helena porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza.
Wiktionary
IPA: xɛˈlɛ̃na, AS: χelẽna
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Helenka ż., Hela ż., Helcia ż., Helusia ż., Helunia ż.
:: grub. Helka ż.
przym.
:: przest. gwara. Helenin, Helenowy
Wiktionary
(1.2) zdrobn. Helenka, Hela, Helcia, Helusia, Helunia
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. należący do Heleny
Wiktionary
Zobacz też: Helenin (Ukraina).
Helenin – kolonia wsi Dominiczyn w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie włodawskim, w gminie Stary Brus.
Wieś należy do rzymskokatolickiej parafii św. Andrzeja Boboli w Wytycznie.
Wikipedia
rzecz. Helena ż., Helenka ż., Hela ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Heleny lub z nią związany
SJP.pl
1. helenka słonecznikowa - bylina występująca w warunkach naturalnych w Ameryce Północnej; dzielżan
2. ptak z rodziny wikłaczy, zamieszkujący Afrykę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. poufała forma imienia Helena
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Usiądę sobie za Helenką.
Wiktionary
rzecz. Helena ż.
przym. Helenin
Wiktionary
(1.1) Helena, Hela, Helcia, Helusia, Helunia; gw. Górny Śląsk Lyjna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. wieszczek i królewicz trojański, syn Priama;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przepowiednie Helenosa przeraziły Parysa.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
He
Wikipedia
(1.1) Wybraliśmy się z ciotką Helgą do Bremy.
Wiktionary
IPA: ˈxɛlɡa, AS: χelga
Wiktionary
wyspa i gmina na Morzu Północnym, należąca do Niemiec
SJP.pl
Helgoland (płnfryz. Deät Lun) – wyspa oraz gmina uzdrowiskowa na Morzu Północnym, należąca do Niemiec, do kraju związkowego Szlezwik-Holsztyn, powiatu Pinneberg. Jako jedno z terytoriów państw członkowskich unii celnej Unii Europejskiej pozostaje poza obszarem jej stosowania.
Wikipedia
przymiotnik od: Helgoland
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z Helgolandem (wyspą na Morzu Północnym)
Wiktionary
rodzaj wozu konnego do przewożenia towarów lub ludzi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w starożytnych Atenach:
a) najwyższy trybunał sądowy zwany sądem przysięgłych;
b) miejsce, gdzie odbywały się sądy
SJP.pl
Heliaja, eliaja (gr. Ἡλιαία, ἁλία, trl. "hēliaía") – wielki trybunał (sąd ludowy) w starożytnych Atenach o charakterze sądu przysięgłych, jeden z najważniejszych organów władzy w Atenach w V i IV wieku p.n.e.
Wikipedia
związany ze Słońcem jako gwiazdą; słoneczny
SJP.pl
członek heliai (sądu przysięgłych w starożytnych Atenach)
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
instrument muzyczny podobny do akordeonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. rodzaj akordeonu, będący idiofonem, czyli de facto instrumentem perkusyjnym; instrument ludowy na Żywiecczyźnie, w Czechach i na Słowacji
Wiktionary
IPA: ˌxɛlʲiˈɡɔ̃ŋka, AS: χelʹigõŋka
Wiktionary
rzecz. helikon m.
przym. heligonkowy
Wiktionary
mający kształt helisy
SJP.pl
enzym
SJP.pl
powierzchnia utworzona przez krzywą obracającą się ze stałą prędkością kątową dookoła nieruchomej osi
SJP.pl
Helikoida, powierzchnia śrubowa ogólna – powierzchnia tworzona przez prostą obracająca się wokół innej prostej ze stałą prędkością kątową i jednocześnie przesuwająca się równolegle do tej prostej ze stałą prędkością liniową. Jej nazwa pochodzi od jej pokrewieństwa z linią śrubową (helisą): przez każdy punkt helikoidy przechodzi linia śrubowa całkowicie w niej zawarta. Helikoida jest jedną z pierwszych odkrytych powierzchni minimalnych, jest też powierzchnią prostokreślną.
Wikipedia
mający kształt helikoidy
SJP.pl
1. blaszany instrument dęty zbliżony kształtem do ślimaka;
2. grecki instrument muzyczny, odmiana monochordu;
3. przenośnie: grupa wybitnych artystów, poetów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. instrument dęty blaszany;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: xɛˈlʲikɔ̃n, AS: χelʹikõn
Wiktionary
rzecz. heligonka ż.
przym. helikonowy
Wiktionary
roślina tropikalna, pochodząca z gorących i wilgotnych obszarów Ameryki Południowej i Północnej oraz wysp Pacyfiku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi
Wiktionary
(1.1) Nigdy nie leciałem helikopterem.
(1.1) Bułgarski helikopter został zestrzelony na północy Bagdadu.
Wiktionary
IPA: ˌxɛlʲiˈkɔptɛr, AS: χelʹikopter
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. helikopterek m.
przym. helikopterowy
Wiktionary
(1.1) śmigłowiec, wirolot
Wiktionary
zdrobnienie od: helikopter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: helikopter
Wiktionary
rzecz. helikopter m.
przym. helikopterowy
Wiktionary
przymiotnik od: helikopter
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od helikopter
Wiktionary
(1.1) Platforma ma na sobie lądowisko helikopterowe, czasami pilnowana jest od zewnątrz przez szybkie łodzie patrolowe.
Wiktionary
IPA: ˌxɛlʲikɔptɛˈrɔvɨ, AS: χelʹikopterovy
Wiktionary
rzecz. helikopter m., helikopterek mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: Helikon (pasmo górskie w Grecji)
SJP.pl
każdy z dwóch łańcuchów kwasów nukleinowych tworzących cząsteczki DNA bądź RNA
SJP.pl
stalaktyt o nieregularnym kształcie
SJP.pl
He
Wikipedia
dyscyplina sportu
SJP.pl
rodzaj ławy montażowej, na której się buduje statki, jachty, samoloty itp.; helling
SJP.pl
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze Słońcem, energią słoneczną lub światłem słonecznym
Wiktionary
(1.1) helio- + fizyka → heliofizyka
Wiktionary
IPA: ˈxɛlʲjɔ, AS: χelʹi ̯o
Wiktionary
rzecz. hel m., Helios m., aphelium n., perihelium n., Heliodor m., Heliodora ż., Heliogabal m., Heliopolis m., heliobolus m.
przym. heliakalny
Wiktionary
organizm roślinny lub zwierzęcy żyjący w miejscach dobrze oświetlonych; heliofil
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. cecha tego, co heliocentryczne
Wiktionary
rzecz. heliocentryzm mrz.
przym. heliocentryczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) astr. związany z heliocentryzmem, dotyczący heliocentryzmu, przyjmujący Słońce za punkt odniesienia
Wiktionary
rzecz. heliocentryzm mrz., heliocentryczność ż.
Wiktionary
zwolennik teorii heliocentrycznej
SJP.pl
teoria przyjmująca Słońce za centrum naszego układu planetarnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. teoria o centralnym położeniu Słońca w Układzie Słonecznym;
Wiktionary
Heliocentryzm, kopernikanizm (gr. ἡλιος "hēlios" – słońce, κέντρον "kentron" – centrum) – teoria budowy Układu Słonecznego, w której Słońce jest jego środkiem, a wszystkie planety – łącznie z Ziemią – je obiegają. W niektórych historycznych wariantach tej teorii Słońce bywało ponadto uznawane za:
Wikipedia
(1.1) Był to nie tylko pierwszy bezpośredni i eksperymentalny dowód heliocentryzmu, ale także okazało się po raz pierwszy, jak ogromna odległość dzieli Układ Słoneczny od innych gwiazd.
(1.1) O sprzyjanie heliocentryzmowi oskarżono również kilku władców.
Wiktionary
IPA: ˌxɛlʲjɔˈt͡sɛ̃ntrɨsm̥, AS: χelʹi ̯ocẽntrysm̦
Wiktionary
rzecz. heliocentryczność ż.
przym. heliocentryczny
Wiktionary
minerał, złotożółta odmiana berylu, kamień szlachetny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał, przezroczysta odmiana berylu o barwie żółtej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: xɛˈlʲjɔdɔr, AS: χelʹi ̯odor
Wiktionary
(1.1) beryl złoty
Wiktionary
Heliodor z małżonką; Heliodorowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Heliodora lub z nim związany
SJP.pl
elektrownia słoneczna
SJP.pl
organizm roślinny lub zwierzęcy żyjący w miejscach dobrze oświetlonych; heliobiont
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekol. organizm światłolubny
Wiktionary
wyzyskiwanie dużego nasłonecznienia przez organizmy żywe
SJP.pl
roślina znajdująca optymalne warunki do życia w środowisku dobrze oświetlonym; roślina światłolubna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z heliofizyką, fizyki Słońca, dotyczący heliofizyki
Wiktionary
rzecz. heliofizyka ż., heliofizyk mos.
Wiktionary
naukowiec zajmujący się badaniem Słońca
SJP.pl
dziedzina astrofizyki zajmująca się badaniem Słońca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. dział astrofizyki badający Słońce i heliosferę;
(1.2) wydział uczelni lub placówka naukowa, która zajmuje się heliofizyką (1.1)
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: heliofizyk
Wiktionary
Heliofizyka – dział astrofizyki, którego głównym obiektem badań jest Słońce. Zainteresowaniem heliofizyki cieszy się również wiatr słoneczny aż do granic heliopauzy, zachodzące w nim zjawiska przejściowe i jego oddziaływania z innymi obiektami Układu Słonecznego, m.in. związki pomiędzy zjawiskami zachodzącymi na Słońcu a tymi które mają miejsce na Ziemi, jak np. stan jonosfery, burze magnetyczne, zorze polarne itp.
Wikipedia
IPA: ˌxɛlʲjɔˈfʲizɨka, AS: χelʹi ̯ofʹizyka
Wiktionary
rzecz. heliofizyk m.
przym. heliofizyczny
przysł. heliofizycznie
Wiktionary
(1.1) fizyka Słońca
Wiktionary
w biologii: organizm roślinny lub zwierzęcy unikający dużego nasłonecznienia, żyjący w miejscach ocienionych lub w glebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. organizm unikający środowisk z dużym nasłonecznieniem
Wiktionary
(1.1) Do heliofobów zaliczamy większość gatunków paproci.
Wiktionary
1. chorobliwy lęk przed słońcem lub światłem słonecznym;
2. unikanie przez pewne rośliny i zwierzęta miejsc nasłonecznionych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. irracjonalny lęk przed słońcem lub światłem słonecznym
Wiktionary
(1.1) Leczenie heliofobii często wymaga współpracy z psychoterapeutą.
(1.1) Psycholog zaproponował terapię poznawczo-behawioralną, aby pomóc mi zwalczyć heliofobię.
(1.1) Na zajęciach z psychologii omawialiśmy przypadek osoby z zaawansowaną heliofobią.
Wiktionary
przym. heliofobiczny
Wiktionary
chemiczny środek wybielający; wybielacz
SJP.pl
1. syryjski bóg słońca;
2. cesarz rzymski z dynastii Sewerów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. greckie bóstwo solarne, lokalna forma kultu ogólnosemickiego boga Baala czczona w Emesie
(1.2) hist. nastoletni cesarz rzymski władający na początku III w.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przedr. helio-
Wiktionary
(1.1) El Gabal, Elah Gabal
Wiktionary
1. przyrząd do fotografowania Słońca;
2. przyrząd do rejestracji czasu nasłonecznienia;
3. aparat do przekazywania informacji na odległość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. urządzenie służące do pomiaru czasu trwania usłonecznienia w danym miejscu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. technika druku płaskiego; odbitka wykonana tą techniką; fototypografia, fotodruk, światłodruk, fototypia;
2. dawna metoda drukowania wklęsłego; odbitka wykonana tą techniką; heliograwiura, fotograwiura
SJP.pl
He
Wikipedia
fotograwiura, heliografia;
1. dawna metoda drukowania wklęsłego, w której formę drukową sporządzano przeprowadzając kopiowanie diapozytywu oryginału na papier pigmentowy;
2. odbitka zrobiona taką metodą
SJP.pl
Heliograwiura (fotograwiura) (gr. "helio + grawiura") – rodzaj techniki druku wklęsłego, zbliżony do akwatinty, polegający na fotograficznym przenoszeniu obrazu na płytę metalową (najczęściej miedzianą) i wytrawienie za pomocą emulsji światłoczułej w ten sposób, by miejsca najjaśniejsze stworzyły najpłytsze zagłębienia. Wynaleziona w 1879 przez Karela Klíča.
Wikipedia
przymiotnik od: heliograwiura
SJP.pl
kult Słońca, charakterystyczny zwłaszcza wśród religii starożytnych
SJP.pl
dawna luneta używana do pomiarów astronomicznych
SJP.pl
He
Wikipedia
przestarzale: fotografia barwiona specjalną techniką
SJP.pl
cząstka alfa emitowana przez niektóre pierwiastki promieniotwórcze w trakcie reakcji jądrowych
SJP.pl
Helion – jądro atomowe trwałego izotopu helu #PATRZ w przeciwieństwie do jądra izotopu #PATRZ nazywanego cząstką alfa. Składa się z jednego neutronu i dwóch protonów, stąd jego ładunek elektryczny wynosi +2. Helion jest jądrem lustrzanym trytonu.
W reakcjach, poza zapisem #PATRZ, może być oznaczany symbolem „h” (nie kursywą, "h" zarezerwowane jest dla stałej Plancka).
Wikipedia
przymiotnik od: helion
SJP.pl
strefa graniczna heliosfery, w której ciśnienie wiatru słonecznego i materii międzygwiazdowej są zbliżone
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. górna granica heliosfery
Wiktionary
(1.1) Heliopauza ma kształt bąbla otaczającego Układ Słoneczny i znajduje się w miejscu gdzie ciśnienie wiatru słonecznego przestaje być wystarczające by odpychać wiatr pochodzący z innych gwiazd. Region wokół heliopauzy działa (…) jak tarcza ochronna, znacznie redukując ilość promieniowania kosmicznego docierającego do wnętrza heliosfery.
Wiktionary
IPA: ˌxɛlʲjɔˈpawza, AS: χelʹi ̯opau̯za
Wiktionary
wykorzystanie efektów naturalnego oświetlenia słonecznego w sztuce, zwłaszcza w architekturze
SJP.pl
1. dzielnica Kairu;
2. grecka nazwa libańskiego miasta Baalbek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. seria dwóch niemieckich próbników kosmicznych do badań ośrodka międzyplanetarnego wewnątrz orbity ziemskiej;
2. mit. gr. bóg-słońce, źródło światła i życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. bóg i uosobienie słońca, utożsamiany z rzymskim Solem;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Srebrny rydwan Selene ciągnęły dwa rumaki, a nie cztery, jak złoty rydwan Heliosa.
(1.1) Atrybutami Heliosa były: korona z promieni słonecznych, złoty rydwan, słonecznik, heliotrop (tomiłek), jaszczurka, konik polny, kruk i kogut.
(1.1) Kult bóstw uosabiających ciała niebieskie był w Grecji rzadkością, jednak Heliosa czczono na Rodos, a Selene – na Peloponezie.
Wiktionary
IPA: ˈxɛlʲjɔs, AS: χelʹi ̯os
Wiktionary
przym. gwara. przest. Heliosowy
temsłow. helio-
Wiktionary
(1.1) Sol, Helius, Słońce, Hyperion
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. przestrzeń wokół Słońca ograniczona zasięgiem występowania wiatru słonecznego;
Wiktionary
Heliosfera – obszar wokół Słońca, w którym ciśnienie wiatru słonecznego przeważa nad ciśnieniem wiatrów galaktycznych, tworząc „bąbel” wyrzucanej przez Słońce materii w otaczającym ośrodku międzygwiazdowym. Heliosfera zawiera w sobie Słońce, wszystkie planety i większość mniejszych ciał Układu Słonecznego, chociaż hipotetyczny obłok Oorta rozciąga się daleko poza jej granice.
Wikipedia
(1.1) Region wokół heliopauzy działa (…) jak tarcza ochronna, znacznie redukując ilość promieniowania kosmicznego docierającego do wnętrza heliosfery.
(1.1) Granica heliosfery, heliopauza, otacza cały Układ Słoneczny.
Wiktionary
IPA: ˌxɛlʲjɔˈsfɛra, AS: χelʹi ̯osfera
Wiktionary
przyrząd do obserwacji Słońca
SJP.pl
Helioskop ("helios" – słońce, "skopein" – oglądać) – przyrząd astronomiczny służący do obserwacji tarczy słonecznej. Jest to ekran umieszczony w odpowiedniej odległości za okularem teleskopu (obserwacja polega na skierowaniu teleskopu na Słońce i rzutowaniu jego obrazu na ekran). Przy prowadzeniu obserwacji pomocny może być heliostat.
Wikipedia
He
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) związany z heliotechniką
Wiktionary
rzecz. heliotechnika ż.
Wiktionary
metoda leczenia za pomocą kąpieli słonecznych w solariach
SJP.pl
1. roślina zielna lub ozdobny półkrzew tropikalny; tomiłek
2. minerał, odmiana chalcedonu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związek organiczny występujący w olejkach eterycznych; piperonal
SJP.pl
reakcja organizmu roślinnego na promieniowanie słoneczne
SJP.pl
Heliotropizm – forma tropizmu polegająca na ruchu rośliny w odpowiedzi na położenie słońca.
Wikipedia
przymiotnik od: heliotrop
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mieszanina tlenu i helu używana do nurkowania
Wiktionary
Heliox – mieszanina gazów używana do oddychania w czasie nurkowania, stanowiąca alternatywę dla powietrza.
Heliox składa się z dwóch gazów, tlenu oraz helu w różnych proporcjach, które dobierane są do konkretnego nurkowania. Mieszaninę tę, podobnie jak trimix, hydrox i neox, stosuje się w nurkowaniach głębokich. Dzięki zastąpieniu azotu helem wyeliminowane jest ryzyko wystąpienia narkozy azotowej.
Wikipedia
lądowisko dla helikopterów
SJP.pl
port lotniczy dla helikopterów
SJP.pl
Heliport – lotnisko przeznaczone dla przylotów, odlotów i naziemnego ruchu śmigłowców.
Lotniska te ze względu na swoje małe rozmiary znajdują się często w centrum miasta bądź na dachach dużych budynków.
Wikipedia
linia leżąca na powierzchni walca lub stożka i przecinająca tworzące tych brył pod stałym kątem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geom. skręcona krzywa przestrzenna przypominająca sprężynę lub gwint śruby, o stałym promieniu i równomiernym nachyleniu zwojów względem osi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) linia śrubowa
Wiktionary
z łaciny: hel (pierwiastek chemiczny)
SJP.pl
dziura na kolczyk w górnej części małżowiny usznej; heliks
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Helena; Helenka
SJP.pl
Helka – małe jezioro na Wysoczyźnie Łobeskiej, położone w gminie Łobez, w powiecie łobeskim, w woj. zachodniopomorskim. Powierzchnia zbiornika wynosi 1,84 ha i w typologii rybackiej jest jeziorem karasiowym.
Ok. 0,9 km na południowy zachód do Helki leży wieś Zachełmie. Przez jezioro przepływa dopływ z Zachełmia, który należy do zlewni rzeki Regi. Ok. 0,6 km na południowy wschód od Helki znajduje się jezioro Chełm.
Wikipedia
starożytna nazwa krainy w południowej Tesalii, od VII w. p.n.e. określenie środkowej Grecji, wkrótce miano wszystkich terenów zamieszkanych przez Greków, obecnie - Grecji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) książk. geogr. Grecja (w szczególności Grecja właściwa)
Wiktionary
Zobacz też: "Hellada" – album grupy Rebeka.
Hellada (gr. Ελλάδα, "Elláda", a także Ελλάς, "Ellás") – ogólna nazwa starożytnej Grecji. Pierwotnie tą nazwą określano ziemie na południu Tesalii, zamieszkane przez plemię Hellenów. Mianem Hellenów zaczęto określać w czasach pohomeryckich wszystkich Greków, a Helladą zasiedlane przez nich ziemie.
Wikipedia
(1.1) Ateńczycy rywalizowali z Koryntyjczykami o przewodnictwo w jednoczeniu Hellady.
Wiktionary
IPA: xɛlˈːada, AS: χe•lada
Wiktionary
rzecz. hellenista mos., Hellen mos., Hellenka ż., hellenizm mrz., helleński mrz.
przym. helladzki, helleński
Wiktionary
przymiotnik od: Hellada
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Helladą, Grecją właściwą
Wiktionary
rzecz. Hellen mos., Hellada ż., hellenista mos.
Wiktionary
w starożytnej Grecji: komisja złożona z 10 obywateli Elidy, wybierana na czas igrzysk olimpijskich i czuwająca nad ich przebiegiem
SJP.pl
mieszkaniec Hellady
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. mityczny protoplasta Greków;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) inne określenie Greka, nazwa używana zwłaszcza w odniesieniu do starożytności
Wiktionary
Hellen (Ἕλλην) – mityczny protoplasta Hellenów, późniejszych Greków. Syn Deukaliona (lub czasami Zeusa) i Pyrry, brat Amfiktiona i ojciec Eola, Ksutosa i Dorosa. Z jego imieniem wiąże się nazwa Greków (Hellenowie).
Poślubił nimfę Orseis, która obdarzyła go trzema synami. Według "Katalogu niewiast" Hezjoda, to jego synowie byli przodkami pierwszych plemion z Grecji: Eol – Eolów, Doros – Dorów, Ksutos – Achajów i Jonów poprzez swoich synów Аchajosa i Iona.
Wikipedia
(2.1) Obrzezanie uważane było już przez Hellenów i Rzymian za wulgarne okaleczanie doskonałego ciała (…).
Wiktionary
rzecz. hellenista mos., Hellada ż., helleński mrz.
:: fż. Hellenka ż.
przym. helleński, helladzki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
znawca, badacz języka i kultury starożytnej Grecji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nauk. znawca starożytnej Grecji – języka, historii, kultury; specjalista w dziedzinie hellenistyki
(1.2) hist. Żyd przejmujący język i zwyczaje greckie
Wiktionary
rzecz. hellenistyka ż., hellenizm m., Hellada ż., Hellen m., Hellenka ż., hellenizowanie n., zhellenizowanie n., hellenizacja ż.
:: fż. hellenistka ż.
czas. hellenizować ndk., zhellenizować dk.
przym. helleński, hellenistyczny, helladzki
Wiktionary
odnoszący się do starożytnej Grecji, jej historii, kultury, języka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący hellenizmu
(1.2) dotyczący hellenistyki
Wiktionary
(1.1) Okrągłe stoliki oparte na trzech nogach, modne szczególnie w epoce hellenistycznej, przejęli od Greków Rzymianie.
Wiktionary
IPA: ˌxɛlːɛ̃ɲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: χe•lẽńistyčny
Wiktionary
rzecz. hellenista m., hellenistka ż., hellenistyka ż., hellenizm m., hellenizacja ż., helleński mrz.
czas. hellenizować
przym. helleński
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem dziedzictwa starożytnej Grecji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o kulturze helleńskiej
Wiktionary
Hellenistyka, grecystyka – nauka o kulturze i języku starożytnej Grecji. Nazwa „hellenistyka” pochodzi od słowa "Hellada", które w języku greckim znaczy „Grecja”. Z kolei samo słowo "Hellada" pochodzi od Hellena, mitologicznego ojca narodu greckiego.
Wikipedia
rzecz. hellenista mos., helleński mrz.
przym. hellenistyczny, helleński
Wiktionary
wywieranie wpływu na kultury antyczne przez kulturę obowiązującą w starożytnej Grecji
SJP.pl
Hellenizacja – proces polegający na stopniowym uleganiu wpływom kultury greckiej bądź języka greckiego. Może polegać on na dobrowolnym przejmowaniu przez narody bądź języki pewnych elementów kultury greckiej bądź języka greckiego lub też na przymusowym ich narzucaniu.
Wikipedia
1. okres dziejów starożytnej Grecji trwający od śmierci Aleksandra Wielkiego do podboju Egiptu przez Rzym;
2. kultura tego okresu;
3. kierunek w kulturze innych epok nawiązujący do starożytnej Grecji;
4. wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na języku starogreckim albo z niego przejęte
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz lub zwrot zapożyczony z języka starogreckiego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. helleński mrz., hellenista mos., Hellada ż.
przym. hellenistyczny, helleński
Wiktionary
mieszkanka Hellady
SJP.pl
miłośnik kultury starożytnej Grecji; filhellenista, filhellen
SJP.pl
nazwisko, np. Michaił Heller (1922-1997), rosyjski historyk, intelektualista i badacz historii Rosji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
elektryczny instrument muzyczny z napiętą struną, którą muzyk przyciska palcem, powodując wytwarzanie dźwięków przypominających gwizd
SJP.pl
Hellertion – instrument muzyczny z grupy elektrofonów elektromechanicznych skonstruowany przez niemieckich inżynierów Petera Lertesa i Brunona Helbergera w 1930 roku na zasadzie trautonium. Jego dźwięki przypominają gwizd. []. Zamiast klawiatury lub przełącznika wielopozycyjnego ma napiętą strunę, po której przesuwa się palec, zmieniając częstotliwośc wytwarzanych impulsów elektrycznych, czyli wysokość dźwięku. [].
Wikipedia
starożytna nazwa cieśniny Dardanele
SJP.pl
przymiotnik od: Hellen
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Helladą i Hellenami, dotyczący Hellady i Hellenów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. każdy z języków z rodziny językowej w obrębie języków indoeuropejskich, wywodzący się z języka protohelleńskiego;
Wiktionary
rzecz. Hellada ż., Hellen m., Hellenka ż., hellenizm m., hellenistyka ż., hellenista m., hellenistka ż., hellenizacja ż., hellenizowanie n., zhellenizowanie n., helleńskość ż., prahelleński m., protohelleński m.
czas. hellenizować ndk., zhellenizować dk.
przym. hellenistyczny, panhelleński, wszechhelleński, przedhelleński, posthelleński, prahelleński, protohelleński
przysł. helleńsko, hellenistycznie
Wiktionary
(1.1) starogrecki
Wiktionary
rodzaj ławy montażowej, na której się buduje statki, jachty, samoloty itp.; heling
SJP.pl
z angielskiego: cześć, witam
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: helmholc] nazwisko
SJP.pl
robak pasożytniczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) med. wewnętrzny robak pasożytniczy
Wiktionary
specjalista w dziedzinie helmintologii
SJP.pl
nauka o robakach pasożytniczych i chorobach przez nie wywoływanych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. dział zoologii zajmujący się robakami pasożytniczymi;
Wiktionary
Helmintologia (gr. "hélminus" ‘robak’, "lógos" ‘nauka’) – dział parazytologii, który zajmował się badaniem tzw. helmintów (pot. "robaków"), jak również diagnostyką, epidemiologią, patologią, profilaktyką oraz leczeniem wywoływanych przez nie schorzeń.
Wikipedia
IPA: ˌxɛlmʲĩntɔˈlɔɟja, AS: χelmʹĩntoloǵi ̯a
Wiktionary
przym. helmintologiczny
rzecz. helmintolog
Wiktionary
dotyczący helmintologii lub helmintologów (np. badania helmintologiczne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z helmintologią, dotyczący helmintologii
Wiktionary
rzecz. helmintologia ż., helmintolog mos.
Wiktionary
pasożytnicza choroba wywołana przez robaki; robaczyca; czerwiwość
SJP.pl
Helmintoza ("robaczyca") – choroba wywołana przez helminty, które dzielą się na płazińce i nicienie. Do płazińców należą m.in. tasiemiec nieuzbrojony i bruzdogłowiec szeroki, natomiast do nicieni glista ludzka i włosień kręty. Helmintozy są uważane za zaniedbane choroby tropikalne.
Wikipedia
pasożytnicza choroba wywołana przez robaki; robaczyca; czerwiwość
SJP.pl
Helmold (ur. 1125, zm. 1177) – historyk i kronikarz niemiecki z XII wieku, proboszcz z Bosau w Wagrii.
Wikipedia
lekceważąco o Niemcu; szkop (Szkop), pluder, prusak, szwab (Szwab)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. lekcew. Niemiec
Wiktionary
– germańskie imię męskie.
Wywodzi się od słów "heil" i "muot" oznaczających kolejno „zdrowy, cały” i „męstwo, duch, rozum”.
W styczniu 2026 r. w rejestrze PESEL, wśród danych dotyczących osób żyjących, wykazano 2012 mężczyzn o imieniu Helmut nadanym jako imię pierwsze oraz 8 w wersji imienia Helmuth.
Wikipedia
IPA: ˈxɛlmut, AS: χelmut
Wiktionary
rzecz. Helmut m.
Wiktionary
(1.1) fryc, szwab, szkop, niemiaszek
Wiktionary
Helmut z małżonką; Helmutowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Helmuta lub z nim związany
SJP.pl
rodzaj wozu konnego do przewożenia towarów lub ludzi
SJP.pl
ludność zależna w starożytnej Sparcie, pracująca na rzecz spartiatów; iloci
SJP.pl
He
Wikipedia
jadowita jaszczurka z rzędu łuskoskórych, mająca płaską, tępo zaokrągloną głowę i gruby ogon, poruszająca się powoli i ociężale, żyjąca na terenach pustynnych
SJP.pl
Heloderma – rodzaj jaszczurek z rodziny helodermowatych (Helodermatidae), obejmujący jedynych żyjących współcześnie przedstawicieli tej rodziny oraz kladu Monstersauria.
Wikipedia
roślina występująca w siedliskach silnie podmokłych, bagiennych, zakorzeniona w dnie zbiorników wodnych z pędami wynurzonymi ponad lustro wody; roślina błotna
SJP.pl
1. bohaterka wielu utworów literackich, gł. o tematyce miłosnej;
2. Abelard i Heloiza - symbol nieszczęśliwej miłości; symbol uczucia sławnego mężczyzny i pięknej, młodej, wykształconej kobiety
SJP.pl
Heloiza ( Heloisa, Héloïse; ur. ok. 1098, zm. 16 maja 1164 w Ferreux-Quincey) – francuska zakonnica, ksieni klasztoru Parakleta. Znana z romantycznego związku z filozofem Piotrem Abelardem i udziału w jego burzliwych losach. Abelard i Heloiza pozostawili po sobie obszerny zbiór "Listów", Heloiza jest także współautorką dzieła "Problemata Heloisae". Jako przełożona Argenteuil i ksieni klasztoru Parakleta zasłynęła dużymi zdolnościami administracyjnymi i wielką pobożnością. Matka Astrolabiusza.
Wikipedia
nawoływać się w górach, śpiewać
SJP.pl
spartański niewolnik; ilota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. staroż. członek warstwy ludności niewolniczej w społeczeństwie Lacedemonu (Sparty); stanowił własność państwa; przypisany do ziemi pracował na utrzymanie spartiaty
(1.2) przen. niewolnik
Wiktionary
rząd grzybów z klasy patyczniaków; tocznikowce
SJP.pl
przedstawiciel rzędu grzybów z klasy patyczniaków
SJP.pl
system gospodarczy i społeczny w starożytnej Sparcie, oparty na niewolniczej zależności; niewolnictwo
SJP.pl
Helotyzm (niewolnictwo, kontrolowane pasożytnictwo, od gr. "heilotes" - jeniec) – specyficzna forma symbiozy, występująca np. u porostów. Gatunki współżyją ze sobą, tworząc jeden organizm, jednak w tej współpracy jeden gatunek (w wypadku porostów - grzyb), odnosi większe korzyści niż drugi (glon). Helotyzm występuje również między niektórymi gatunkami mrówek.
Wikipedia
grupa pierwiastków chemicznych stanowiąca 18. grupę układu okresowego: hel, neon, argon, krypton, ksenon i radon; gazy szlachetne, argonowce
SJP.pl
Helowce
Wikipedia
każdy z sześciu pierwiastków chemicznych (hel, neon, argon, krypton, ksenon, radon) tworzących 18. grupę układu okresowego; argonowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek należący do osiemnastej grupy układu okresowego;
Wiktionary
rzecz. hel mrz.
Wiktionary
(1.1) gaz szlachetny
Wiktionary
przymiotnik od: hel
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. dotyczący helu, wypełniony helem
Wiktionary
(1.1) Laser helowo-neonowy emituje promieniowanie o długości fali równej 632,8 nm (= nanometrów).
Wiktionary
rzecz. hel m.
Wiktionary
pomoc w zakresie używania danego programu, wyświetlana na ekranie na życzenie użytkownika
SJP.pl
Help – singiel amerykańskiego rapera Lloyd Banks, w piosence gościnnie wystąpiła piosenkarka Keri Hilson. Utwór pochodzi z albumu rapera "Rotten Apple" (z 2006 roku).
Wikipedia
dział organizacji odpowiedzialny za przyjmowanie zgłoszeń od jej użytkowników oraz za kontrolę procesu rozwiązywania spraw poruszanych w tych zawiadomieniach; biuro obsługi klienta
SJP.pl
Helpdesk (ang. dosł. „biurko pomocy”) – część (dział, sekcja, zespół lub wyznaczona grupa osób) organizacji odpowiedzialna za przyjmowanie zgłoszeń od użytkowników oraz kontrolę ich rozwiązania, stanowiąca tak zwany pojedynczy punkt kontaktu. W organizacjach samouczących się problemy powtarzające się są rozwiązywane na poziomie helpdesku.
Wikipedia
[czytaj: helpiks] pomoc gospodarzom w codziennych pracach domowych w zamian za darmowy nocleg i wyżywienie
SJP.pl
skrót od: helsiński
SJP.pl
[czytaj: hels-inka] mieszkanka Helsinek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Helsinek
Wiktionary
IPA: xɛlˈsʲĩnka, AS: χelsʹĩnka
Wiktionary
rzecz. Helsinki nmos.
:: fm. helsińczyk mos.
przym. helsiński
Wiktionary
[czytaj: hels-inki] stolica Finlandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Finlandii;
(1.2) geogr. adm. region administracyjny w Finlandii obejmujący Helsinki (1.1)
(1.3) astr. planetoida z pasa głównego asteroid o numerze 1495;
Wiktionary
Helsinki ( Helsingfors) – stolica i największe pod względem liczby ludności miasto Finlandii oraz regionu Uusimaa. Są głównym ośrodkiem przemysłu, kultury i administracji w państwie. W skład aglomeracji wchodzą: Espoo, Vantaa i Kauniainen. W aglomeracji znajduje się główny port lotniczy Helsinki-Vantaa, port morski nad Zatoką Fińską oraz Uniwersytet Helsiński.
Wikipedia
(1.1) Proszę Państwa, za dwadzieścia minut wylądujemy w Helsinkach.
Wiktionary
IPA: xɛlˈsʲĩnʲci, AS: χelsʹĩnʹḱi
Wiktionary
rzecz. helsińczyk mos., helsinka ż.
przym. helsiński, podhelsiński
Wiktionary
[czytaj: hels-ińczyk] mieszkaniec Helsinek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Helsinek
Wiktionary
IPA: xɛlˈsʲĩj̃n͇t͡ʃɨk, AS: χelsʹĩĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Helsinki nmos.
:: fż. helsinka ż.
przym. helsiński
Wiktionary
[czytaj: hels-inśki] przymiotnik od: Helsinki (stolica Finlandii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Helsinki
Wiktionary
(1.1) – Przeanalizowaliśmy sytuację firm z branży komputerowej – mówi Nigel Litchfield, wiceprezes helsińskiego oddziału Nokii.
Wiktionary
IPA: xɛlˈsʲĩj̃sʲci, AS: χelsʹĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Helsinki nmos., helsińczyk mos., helsinka ż.
przym. podhelsiński
Wiktionary
→ Hel
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Helu
Wiktionary
IPA: ˈxɛlsʲci, AS: χelsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Hel m., helanin mos., helanka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. pieszcz. Helena
Wiktionary
(1.1) Okulary ciotki Heluni leżą na parapecie.
Wiktionary
rzecz. Helena ż.
Wiktionary
(1.1) Helusia, Hela, Helena, Helenka, Helcia
Wiktionary
zdrobnienie od: Helena (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. pieszcz. Helena
Wiktionary
(1.1) Widziałam tę książkę w biblioteczce u cioci Helusi w Lęborku.
Wiktionary
rzecz. Helena ż.
Wiktionary
(1.1) Helunia, Hela, Helena, Helenka, Helcia
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Helusi lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Helena (imię żeńskie); Helusia
SJP.pl
[czytaj: helWEtika] krój czcionki
SJP.pl
Helvetica – jeden z najpopularniejszych proporcjonalnych jednoelementowych krojów pisma. Opracowany został pierwotnie jako czcionka przez Maxa Miedingera w 1957 r. dla firmy Haas’sche Schriftgießerei ze Szwajcarii. Nazwa kroju pochodzi od słowa Helwecja, rzymskiej nazwy obecnych terenów Szwajcarii.
Wikipedia
[czytaj: elwisjus] nazwisko, np. Claude Adrien Helvétius - francuski etyk oświeceniowy (1715-1771)
SJP.pl
starożytna nazwa Szwajcarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. kraina zamieszkana przez Helwetów;
(1.2) książk. Szwajcaria
Wiktionary
Helwecja (łac. Helvetia) – nazwa krainy znajdującej się mniej więcej na terenach współczesnej Szwajcarii, wzdłuż doliny rzeki Aare, w której w starożytności żyło plemię Helwetów.
Plemię to, prawdopodobnie pochodzenia celtyckiego pojawiło się na kartach historii, po nieudanej próbie ekspansji na tereny Galii w 58 p.n.e. Tereny Helwetów zostały podbite i wcielone do rzymskiej prowincji Galii Zaalpejskiej przez Juliusza Cezara.
Wikipedia
(1.1) W I w. p.n.e. Helwecję podbił Juliusz Cezar.
(1.2) Zwiedzimy Helwecję i Luksemburg.
Wiktionary
rzecz. Helweta mos., Helwetka ż.
przym. helwecki
Wiktionary
francuski etyk oświeceniowy (1715-1771); Claude Adrien Helvétius
SJP.pl
1. przestarzale: szwajcarski
2. wyznanie helweckie - kalwinizm;
3. przymiotnik od: Helwecja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. szwajcarski
Wiktionary
(1.1) Miałem w mojej kolekcji helweckie znaczki.
Wiktionary
rzecz. Helwetka ż., Helweta mos., Helwecja ż.
Wiktionary
(1.1) szwajcarski
Wiktionary
wyznawca kalwinizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) staroż. etn. członek starożytnego ludu celtyckiego, którego ziemie podbite zostały przez Rzymian w I w. p.n.e.;
Wiktionary
(1.1) W życiu Helwetów dużą rolę odgrywali kapłani, zwani druidami, rekrutujący się zwykle z czołowych rodów plemięemienia.
Wiktionary
przym. helwecki
rzecz. Helwecja ż.
:: fż. Helwetka ż.
Wiktionary
→ helweta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) staroż. etn. członkini starożytnego ludu celtyckiego, którego ziemie podbite zostały przez Rzymian w I w. p.n.e.
Wiktionary
(1.1) Archeolodzy odkopali grób Helwetki z I w. przed Chr..
Wiktionary
przym. helwecki
rzecz. Helwecja ż.
:: fm. Helweta mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Helwidiusz (IV/V wiek) – łaciński pisarz, uczeń Auksencjusza z Mediolanu i naśladowca Symmacha. Autor wielu pism, w których dowodził m.in. że Maryja po narodzeniu Jezusa współżyła z Józefem i miała z nim inne dzieci, zwane w Ewangelii „braćmi Pana”. Poglądy te poddał krytyce święty Hieronim ze Strydonu w dziele "Przeciw Helwidiuszowi o wiecznym dziewictwie błogosławionej Maryi". Podobne, odrzucone przez Kościół poglądy głosili także Jowinian i Bonosus.
Wikipedia
(1.1) O życiu Helwidiusza wiadomo niewiele.
Wiktionary
minerał, tlenek berylu i manganu
SJP.pl
Helwin, helvin – bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. Helena
Wiktionary
połączenie żelaza z protoporfiryną, składnik hemoglobiny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zjawisko powstawania konglomeratów (zlepek) krwinek czerwonych i osadzania się ich; wykorzystywana do określania grup krwi i wykrywania wirusów; hemoaglutynacja
SJP.pl
roślina cebulowa z rodziny amarylkowatych; hemantus; krasnokwiat
SJP.pl
roślina cebulowa z rodziny amarylkowatych; hemant; krasnokwiat
SJP.pl
skrót od: hematologia, hematologiczny
SJP.pl
substancja barwiąca otrzymywana z drzewa kampeszowego
SJP.pl
komórka, z której kształtuje się krwinka czerwona
SJP.pl
czerwony barwnik pokrewny chlorofilowi, występujący w niektórych komórkach roślinnych
SJP.pl
zwierzę odżywiające się krwią, np. pijawka, kleszcz, samica komara, nietoperz; hemofag, organizm krwiolubny, organizm krwiopijny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. zwierzę pasożytnicze odżywiające się krwią;
Wiktionary
Hematofag (łac. "haematophagus", l. mn. "haematophaga") – pasożyt odżywiający się krwią z organizmu żywiciela, np. kleszcze, pijawki, niektóre owady (komary, meszki), a także kręgowce (kandyra, niektóre nietoperze).
Wikipedia
IPA: ˌxɛ̃maˈtɔfak, AS: χẽmatofak
Wiktionary
przym. hematofagiczny
Wiktionary
(1.1) hemofag
Wiktionary
nazwa handlowa suplementu diety wspomagającego uzupełnianie żelaza
SJP.pl
stosunek elementów morfotycznych krwi do jej pełnej objętości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. procent czerwonych krwinek (erytrocytów) w próbce krwi
Wiktionary
Hematokryt (liczba hematokrytowa, wskaźnik hematokrytowy; αίμα krew, κριτής; gr. krinein – oddzielać; oznacza się skrótem Ht lub Hct) – stosunek objętości erytrocytów do objętości pełnej krwi. Wyrażany jest zwykle w procentach lub w postaci ułamka (tzw. frakcji objętości).
Wikipedia
(1.1) Badanie laboratoryjne krwi u osób chorych na anemię wykazuje zmniejszone stężenie hemoglobiny, liczby erytrocytów i hematokrytu.
Wiktionary
roślinny barwnik występujący w drzewie kampeszowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. związek organiczny o wzorze C16H14O6 mający niebieski kolor, używany do barwienia niektórych struktur komórkowych;
Wiktionary
Hematoksylina – organiczny związek chemiczny, niebieski barwnik służący do wybarwiania zasadochłonnych (bazofilnych) struktur komórkowych, między innymi jądra, uzyskiwany z drewna modrzejca kampechiańskiego.
W wyniku utlenienia, na przykład z chloranem potasu, przekształca się w hemateinę (o głębokim niebieskopurpurowym kolorze). W takiej formie używa się jej do barwienia cytologicznego tkanek wysyconych solami żelaza lub glinu.
Wikipedia
(1.1) Na preparatach zabarwionych hematoksyliną i eozyną melanocyty mają postać jasnych komórek o lekko zasadochłonnej cytoplazmie, z ciemno wybarwionym jądrem.
Wiktionary
cierniste drzewo z rodziny brezylkowatych; kampeszyn; drzewo kampeszowe
SJP.pl
specjalista w dziedzinie hematologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób krwi i układu krwiotórczego
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka specjalistka hematologii
Wiktionary
(1.1) Największym wyzwaniem dla hematologa jest pacjent, który jest świadkiem Jehowy.
(2.1) Joanna chce zostać hematologiem.
(2.1) Mam skierowanie do hematolog Kowalskiej.
Wiktionary
IPA: ˌxɛ̃maˈtɔlɔk, AS: χẽmatolok
Wiktionary
rzecz. hematologia ż.
przym. hematologiczny
przysł. hematologicznie
Wiktionary
dział medycyny zajmujący się krwią i narządami krwiotwórczymi oraz ich schorzeniami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dział medycyny zajmujący się krwią i układem krwiotwórczym;
Wiktionary
He
Wikipedia
(1.1) Jego podręcznik hematologii klinicznej zawiera wszystko o chorobach krwi.
Wiktionary
rzecz. hematolog mos.
przym. hematologiczny
Wiktionary
dotyczący hematologii lub hematologów (np. badania hematologiczne, poradnia hematologiczna)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z hematologią, dotyczący hematologii
Wiktionary
rzecz. hematologia ż., hematolog mos. / ż.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: hematologia
Wiktionary
proces wytwarzania komórek krwi w organizmie; hemopoeza
SJP.pl
przedostawanie się czerwonych krwinek do moczu; krwiomocz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. krwiomocz.
Wiktionary
Hematuria, krwiomocz – obecność erytrocytów w moczu, w liczbie przekraczającej 5 sztuk/μl. Wyróżnia się następujące rodzaje krwiomoczu:
Wikipedia
(1.1) krwiomocz
Wiktionary
pochodna hemu zwierająca trójwartościowy atom żelaza, powstaje z hemu lub hemoglobiny; hemina
SJP.pl
Hematyna – pochodna hemu, która zawiera trójwartościowy atom żelaza (Fe3+). Powstaje w utlenowanej hemoglobinie w wyniku autoutleniania. Kompleks globiny (białkowej części hemoglobiny) z hematyną nosi nazwę methemoglobiny. Nie ma ona zdolności odwracalnego przyłączania tlenu i jego transportu w organizmie. Wchodzi w skład niektórych enzymów.
Wikipedia
przymiotnik od: hematyna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. związany z hematyną, dotyczący hematyny
Wiktionary
rzecz. hematyna ż.
Wiktionary
brunatny lub czerwony minerał, jedna z najbogatszych rud żelaza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. pospolity minerał, tlenek żelaza (III);
Wiktionary
Hematyt (z gr. "haema" (haima) „krew”; "haimatites" „krwisty” od czerwonej barwy tego minerału po jego sproszkowaniu) – pospolity minerał, tlenek żelaza(III).
Wikipedia
przym. hematytowy
rzecz. Hajmos mrz.
temsłow. hemo-
Wiktionary
ruda hematytowa, przymiotnik od: hematyt
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) miner. związany z hematytem, dotyczący hematytu
Wiktionary
rzecz. hematyt mrz.
Wiktionary
[czytaj: embra] hiszpańska piękna, atrakcyjna kobieta
SJP.pl
[czytaj: embrismo] zespół cech właściwych kobiecie wykształcony w stopniu ponadprzeciętnym; samiczość, kobiecość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. bogini i uosobienie dnia;
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 9671, odkryta w 1997 r.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Hemera uchodziła za córkę Ereba i Nyks oraz siostrę Etera, Charona i Nemezys.
Wiktionary
IPA: xɛ̃ˈmɛra, AS: χẽmera
Wiktionary
(1.1) rzad. Dzień
Wiktionary
upośledzenie widzenia w ciągu dnia, zwłaszcza w warunkach dużego natężenia światła, spowodowane zwyrodnieniem czopków siatkówki oka; ślepota dzienna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. znaczne niedowidzenie w ciągu dnia;
Wiktionary
Hemeralopia (z gr. ημέρα, hemera 'dzień'; αλαός, alaos 'ślepota') - znaczne niedowidzenie w ciągu dnia, zwłaszcza w świetle słonecznym, którego przyczyną jest uszkodzenie czopków, m.in. w przebiegu dystrofii czopków lub achromatopsji.
Wikipedia
(1.1) ślepota zmierzchowa, kurza ślepota
Wiktionary
czerwony barwnik oddechowy zwierząt będący białkiem zawierającym żelazo, występujący we krwi, np. u niektórych morskich pierścienic
SJP.pl
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z połowicznością, połową
Wiktionary
(1.1) hemi- + sfera → hemisfera
(1.1) hemi- + celuloza → hemiceluloza
Wiktionary
organiczny związek chemiczny powstający w wyniku działania alkoholi na aldehydy lub ketony; półacetal
SJP.pl
w medycynie: brak czucia po jednej stronie ciała; znieczulenie połowiczne
SJP.pl
polisacharyd występujący w zdrewniałych tkankach roślinnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. polisacharyd bliski chemicznie i strukturalnie celulozie, budujący ścianę komórkową roślin;
Wiktionary
(1.1) Obok celulozy i ligniny hemicelulozy występują w zdrewniałych tkankach roślin.
(1.1) Jako kryterium podziału hemiceluloz przyjął on budową ich podstawowych jednostek i makrocząsteczek.
Wiktionary
polisacharyd występujący w zdrewniałych tkankach roślinnych
SJP.pl
Hemicelulozy – niejednorodna grupa polisacharydów i ich pochodnych, połączonych wiązaniami β-glikozydowymi tworzących rozgałęzione łańcuchy. Są one jednym z głównych składników ściany komórkowej roślin, mogą stanowić ok. 20% suchej masy ściany pierwotnej oraz ok. 30% suchej masy ściany wtórnej. Wchodzą w skład m.in. drewna, słomy, nasion i otrąb. Ich nazwa wywodzi się stąd, że chemicznie i strukturalnie bliskie są celulozie.
Wikipedia
dawniej: półokrąg, półkole
SJP.pl
w mineralogii: rodzaj symetryczności minerałów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina epifityczna przechodząca część cyklu rozwojowego na podporze, część jako roślina ukorzeniona w glebie
Wiktionary
rzecz. epifit mrz.
Wiktionary
(1.1) półporośle
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny akantowatych
SJP.pl
migrenowy ból jednej połowy głowy
SJP.pl
roślina, której pączki odnowieniowe znajdują się na powierzchni gleby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina z pąkami zimującymi na lub tuż pod powierzchnią ziemi;
Wiktionary
(1.1) Pędy hemikryptofitów obumierają przed zimą.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. laryngektomia częściowa, zabieg usunięcia połowy krtani
Wiktionary
wrodzony brak całości lub fragmentu kończyny dolnej lub górnej
SJP.pl
Hemimelia – wada wrodzona polegająca na jedno- lub obustronnym niedorozwoju dystalnej części kończyny dolnej lub górnej. Kość dotknięta wadą może być skrócona lub zupełnie się nie wykształcić, wówczas wada może być nazywana aplazją. Wyróżnia się hemimelię poprzeczną i podłużną.
Wikipedia
owad z rzędu skorków
SJP.pl
przeobrażenie larwy owada w postać dojrzałą z pominięciem stadium poczwarki; hemimetamorfoza, przeobrażenie niezupełne
SJP.pl
przeobrażenie larwy owada w postać dojrzałą z pominięciem stadium poczwarki; hemimetabolia, przeobrażenie niezupełne
SJP.pl
kalamin, minerał, krzemian cynku
SJP.pl
Hemimorfit – minerał z gromady krzemianów. Należy do minerałów rzadkich, rozprzestrzenionych tylko w niektórych rejonach Ziemi.
Nazwa pochodzi od "gr. hemi = pół i morpho = kształt"; nawiązuje do charakterystycznego kształtu kryształów tego minerału (wyglądają jakby były przecięte na pół).
Wikipedia
pochodna hemu zwierająca trójwartościowy atom żelaza, powstaje z hemu lub hemoglobiny; hematyna
SJP.pl
[czytaj: HEmingłej] nazwisko angielskie, m.in. Ernest Hemingway (1899-1961), pisarz amerykański, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1954
SJP.pl
Hemingway – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Karolina Południowa, w hrabstwie Williamsburg.
Wikipedia
synkopowana figura rytmiczna
SJP.pl
He
Wikipedia
w medycynie: ograniczenie pola widzenia do jednej połowy, spowodowane najczęściej wylewem krwi do mózgu i uszkodzeniem sfery wzrokowej w jego tylnych płatach; połowiczna ślepota, widzenie połowiczne
SJP.pl
częściowe porażenie mięśni obejmujące jedną połowę ciała, będące następstwem uszkodzenia ośrodków ruchowych w mózgu lub rdzeniu kręgowym; niedowład połowiczy
SJP.pl
Hemipareza ("niedowład połowiczy") – częściowe porażenie mięśni obejmujące jedną połowę ciała, będące następstwem uszkodzenia ośrodków ruchowych w mózgu lub rdzeniu kręgowym[].
Wikipedia
całkowita utrata siły mięśniowej (całkowity bezwład) jednej połowy ciała, niemożność wykonywania jakichkolwiek ruchów porażoną częścią ciała; porażenie połowicze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. porażenie połowicze, porażenie mięśni jednej połowy ciała
Wiktionary
IPA: ˌxɛ̃mʲiˈplɛɟja, AS: χẽmʹipleǵi ̯a
Wiktionary
rodzaj zabiegu stomatologicznego
SJP.pl
Hemisekcja – zabieg stomatologiczny przeprowadzany w zębach wielokorzeniowych (najczęściej zęby trzonowe) zniszczonych i złamanych, często ze stanem zapalnym. Zabieg polega na leczeniu endodontycznym, separacji i usunięciu w znieczuleniu miejscowym jednego (albo więcej) korzenia zęba wraz z częścią korony zęba, przy pozostawieniu w jamie ustnej pozostałych korzeni. Najczęściej przeprowadzany łącznie z osteotomią. Taki ząb najczęściej wymaga odbudowy protetycznej.
Wikipedia
półkula ziemska lub niebieska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. półkula
(1.2) astr. każda z dwu pozornych półkul nieba rozdzielonych płaszczyzną horyzontu
Wiktionary
chirurgiczne usunięcie lub odłączenie jednej z półkuli mózgu
SJP.pl
Hemisferektomia – zabieg polegający na resekcji lub odłączeniu jednej półkuli mózgu. Stosowana przy leczeniu ciężkich, lekoopornych form padaczki i zapalenia mózgu Rasmussena.
Wikipedia
połówka wersu wyodrębniona przez pauzę rytmiczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. półwiersz
Wiktionary
Hemistych, także półwiersz (gr. "hemi" ‘pół’ i "stíchos" ‘wers’) – fragment wersu.
W metryce antycznej pojęcie definiujące fragment wersu wyznaczony przez cezurę, która przecina stopę wierszową.
W poezji nowożytnej określa się w ten sposób połowę wersu wyodrębnioną przez średniówkę. Wers podzielony średniówką składa się z dwóch hemistychów, najczęściej równej długości, zwanych także członem przedśredniówkowym i członem pośredniówkowym.
Wikipedia
półton (określenie stosowane w terminologii średniowiecznej); semitonium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. genet. organizm, który jest heterogametyczny pod kątem chromosomów płciowych i z tego powodu posiadający tylko jeden allel danego genu sprzężonego z płcią;
Wiktionary
Hemizygota – termin w genetyce określający osobnika płci męskiej posiadającego jedynie jeden allel danego genu związany z chromosomem X. Drugi chromosom "homologiczny" dopełniający diploidalność jest płciowym chromosomem Y.
Hemizygoty zatem mogą posiadać jedynie dwa genotypy: XaY (recesywny) oraz XAY (dominujący).
Wikipedia
przym. hemizygotyczny
Wiktionary
taki, w którym występuje przewaga genów jednego typu (X lub Y)
SJP.pl
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z krwią
Wiktionary
IPA: ˈxɛ̃mɔ, AS: χẽmo
Wiktionary
rzecz. hematyt m., Hajmos m.
Wiktionary
zjawisko powstawania konglomeratów (zlepek) krwinek czerwonych i osadzania się ich; wykorzystywana do określania grup krwi i wykrywania wirusów; hemaglutynacja
SJP.pl
macierzysta komórka krwi występująca w szpiku kostnym; hemocytoblast
SJP.pl
jama ciała mięczaków i stawonogów zastępująca wtórną jamę ciała
SJP.pl
Hemocel – jama ciała występująca u niektórych bezkręgowców. Hemocelem nazywa się taki miksocel, do którego wydostaje się zawartość układu krwionośnego, tj. występuje układ krwionośny typu otwartego. U stawonogów hemocel wypełnia hemolimfa.
Hemocel występuje u mięczaków i stawonogów:
Wikipedia
część cząsteczki hemoglobiny stanowiąca o jej charakterze
SJP.pl
bezbarwny (po utlenieniu niebieski) barwnik oddechowy zwierząt będący białkiem zawierającym miedź, występujący głównie w płynach ustrojowych mięczaków i owadów
SJP.pl
komórka krwi; krwinka
SJP.pl
macierzysta komórka krwi występująca w szpiku kostnym; hemoblast
SJP.pl
przyrząd służący do zliczania ilości hemocytów (ciałek krwi)
SJP.pl
Hemocytometr jest przyrządem służącym do liczenia małych elementów w preparacie mikroskopowym. Pierwotnie służył do liczenia komórek krwi, stąd nazwa ("hemo-" krew, "cyto-" komórka, "-metr" przyrząd do mierzenia).
Wikipedia
Hemodializa, dializa pozaustrojowa – zabieg stosowany w leczeniu zaawansowanej przewlekłej i ostrej niewydolności nerek, a także niektórych zatruć. Jego celem usunięcie produktów przemiany materii, nadmiaru wody, substancji toksycznych (np. alkoholi niespożywczych, przedawkowanych leków) z krwi pacjenta poprzez sztuczną błonę półprzepuszczalną; zabieg umożliwia także korektę kwasicy metabolicznej oraz zaburzeń elektrolitowych.
Wikipedia
kontrolowane rozcieńczenie krwi, obniżające ryzyko powstania zakrzepów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. kontrolowane rozcieńczenie krwi stosowane w celu poprawy jej właściwości;
Wiktionary
Hemodylucja – jest to zabieg kontrolowanego pobrania krwi pełnej bezpośrednio przed operacją i podaniem płynów infuzyjnych w celu utrzymania objętości krwi i jej rozcieńczenia. Zgromadzona podczas zabiegu krew może zostać przywrócona do krwiobiegu po zakończeniu operacji.
Wikipedia
IPA: ˌxɛ̃mɔdɨˈlut͡sʲja, AS: χẽmodylucʹi ̯a
Wiktionary
dotyczący krążenia krwi w układzie sercowo-naczyniowym
SJP.pl
dziedzina wiedzy zajmująca się krążeniem krwi w układzie sercowo-naczyniowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dział kardiologii, który zajmuje się badaniem przepływu krwi w sercu i dużych naczyniach krwionośnych
(1.2) med. ogół własności fizycznych i fizjologicznych charakteryzujących przepływu krwi w sercu i dużych naczyniach krwionośnych pacjenta
Wiktionary
(1.1) Warunki krążenia przy istnieniu przetrwałego przewodu tętniczego stanowią ciekawy przedmiot badań hemodynamiki (…)
Wiktionary
rzecz. hemodynamista m., hemodynamiczka ż.
przym. hemodynamiczny
Wiktionary
aparat do mierzenia ciśnienia krwi
SJP.pl
zwierzę odżywiające się krwią, np. pijawka, kleszcz, samica komara, nietoperz; hematofag, organizm krwiolubny, organizm krwiopijny
SJP.pl
dziedziczna choroba krwi, występująca tylko u mężczyzn, polegająca na zaburzeniu krzepnięcia krwi; krwawiączka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości;
Wiktionary
Hemofilie ( haemophilia, z gr. αἷμα = "krew" + φιλíα = "kochać") – grupa trzech uwarunkowanych genetycznie skaz krwotocznych, których objawy wynikają z niedoborów czynników krzepnięcia: VIII (hemofilia A), IX (hemofilia B) lub XI (hemofilia C). Hemofilia typu A i B głównie dotyczy mężczyzn, typ C - zarówno kobiet i mężczyzn.
Wikipedia
(1.1) Hemofilia typu A i B głównie dotyczy mężczyzn, typ C - zarówno kobiet i mężczyzn.
Wiktionary
rzecz. hemofilityk m., hemofilik m.
przym. hemofiliczny
Wiktionary
(1.1) krwawiączka
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hemofilią, dotyczący hemofilii
Wiktionary
rzecz. hemofilia ż., hemofilityk mos., hemofilik mos.
Wiktionary
osoba chora na hemofilię; hemofilityk
SJP.pl
osoba chora na hemofilię; hemofilik
SJP.pl
chorobliwy lęk przed krwią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. chorobliwy lęk przed krwią
Wiktionary
Hemofobia (gr. "haíma" 'krew' i "phóbos" 'strach') – lęk przed widokiem, pobraniem i badaniami krwi oraz wszystkim, co się z nią wiąże. W nagłych przypadkach w wyniku tej fobii może dojść do omdlenia wazowagalnego, co odróżnia hemofobię od większości innych fobii.
Wikipedia
(1.1) W nagłych przypadkach w wyniku tej fobii może dojść do omdlenia wazowagalnego, co odróżnia hemofobię od większości innych fobii.
Wiktionary
czerwona hemoproteina występująca w erytrocytach kręgowców i hemolimfie niektórych bezkręgowców, biorąca udział w transporcie tlenu do tkanek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. fizj. białko i barwnik erytrocytów nadający krwi czerwony kolor, którego głównym zadaniem jest przenoszenie tlenu
Wiktionary
Hemoglobina (gr. αἷμα "haîma" „krew”, łac. "globus" „kula”), oznaczana też skrótami Hb lub HGB – czerwony barwnik krwi, białko zawarte w erytrocytach, którego zasadniczą funkcją jest transportowanie tlenu – przyłączanie go w płucach i uwalnianie w tkankach. Prawie wszystkie kręgowce posiadają hemoglobinę, z wyjątkiem ryb z rodziny bielankowatych.
Wikipedia
(1.1) Badanie stężenia hemoglobiny to element morfologii krwi obwodowej.
Wiktionary
rzecz. hemoglobinemia ż., hemoglobinometr mrz., hemoglobinometria ż., hemoglobinopatia ż., hemoglobinuria ż., karbaminohemoglobina ż., karboksyhemoglobina ż., methemoglobina ż., oksyhemoglobina ż., sulfohemoglobina ż.
przym. hemoglobinowy
Wiktionary
(1.1) skr. Hb, Hgb
Wiktionary
obecność hemoglobiny w osoczu krwi, będąca objawem chorobowym
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: hemoglobina
Wiktionary
przyrząd służący do oznaczania ilości hemoglobiny we krwi; hemometr
SJP.pl
choroba genetyczna prowadząca do zniekształcenia cząsteczek hemoglobiny, objawiająca się m.in. anemią
SJP.pl
Hemoglobinopatia – defekt genetyczny, objawiający się błędną strukturą jednego z łańcuchów globiny w cząsteczce hemoglobiny. Hemoglobinopatie są przyczyną anemii, również hemolitycznych.
W obrazie mikroskopowym anemii sierpowatej erytrocyty wyróżniają się patologicznym kształtem, wielkością i strukturą obwodu, co powoduje zniszczenie narządów i problemy w układzie krążenia, podczas gdy w talasemii mamy do czynienia z zaburzeniem produkcji erytrocytów, których kształt nie odbiega od normy.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biochem. związany z hemoglobiną, dotyczący hemoglobiny
Wiktionary
rzecz. hemoglobina ż.
Wiktionary
1. chorobowa obecność hemoglobiny w moczu
2. choroba wywoływana przez sporowce z rodzaju Babesia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. schorzenie, w którym wolna hemoglobina przedostaje się do moczu;
Wiktionary
Hemoglobinuria – schorzenie, w którym wolna hemoglobina przedostaje się do moczu, co jest efektem chorobowego rozpadu erytrocytów.
Hemoglobinuria występuje w malarii, napadowej nocnej hemoglobinuriii, niedokrwistości hemolitycznej, a także po zatruciach.
Wikipedia
rzecz. hemoglobina ż.
Wiktionary
graficzne i tabelaryczne przedstawienie składu ilościowego krwinek
SJP.pl
płyn ustrojowy występujący u bezkręgowców z otwartym układem krwionośnym (np. u stawonogów), pełniący funkcje krwi i limfy
SJP.pl
Hemolimfa – płyn ustrojowy bezkręgowców posiadających otwarty układ krwionośny: stawonogi (owady, pajęczaki, skorupiaki), żachwy, mięczaki. Pełni funkcje krwi i limfy. W jej skład wchodzą hemocyty – komórki pełzakowate, które mają zdolność fagocytozy. W jej osoczu może być rozpuszczony barwnik oddechowy: hemocyjanina, chlorokruoryna lub hemoerytryna oraz białka (i polipeptydy) odpornościowe takie jak: cekropiny, attacyny, defensyny.
Wikipedia
rozpad krwinek czerwonych w osoczu pod wpływem toksyn, przeciwciał albo ich wadliwej budowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. przechodzenie hemoglobiny do osocza krwi wywołane zniszczeniem erytrocytów;
Wiktionary
Hemoliza (łac. "haemolysis", z gr. αἷμα = krew + λύσις = rozbicie, rozkład, uwolnienie) – przechodzenie hemoglobiny do osocza krwi wywołane zniszczeniem erytrocytów. Hemoliza może być spowodowana np. toksynami bakteryjnymi, jak również może występować w konflikcie serologicznym oraz chorobach związanych z nieprawidłową budową erytrocytów.
Wikipedia
IPA: ˌxɛ̃mɔˈlʲiza, AS: χẽmolʹiza
Wiktionary
powodować rozpad krwinek czerwonych o i przechodzenie hemoglobiny do osocza
SJP.pl
zawarte w surowicy przeciwciało, które uszkadza otoczkę czerwonej krwinki
SJP.pl
Hemolizyna – substancja, zwykle białkowa lub lipidowa, zdolna do wywołania hemolizy, czyli rozpadu erytrocytów. Przykłady hemolizyn:
Mimo że definicja dotyczy krwinek czerwonych, które podlegają lizie najłatwiej i efekt lizy jest szybko dostrzegalny, to wiele hemolizyn ma również zdolność do lizowania innych typów komórek.
Wikipedia
przyrząd służący do oznaczania ilości hemoglobiny we krwi; hemoglobinometr
SJP.pl
nieprawidłowości w składzie krwi lub w działaniu układu krwiotwórczego
SJP.pl
lekarz zajmujący się chorobami układu krwionośnego
SJP.pl
nauka o chorobach układu krwiotwórczego
SJP.pl
proces wytwarzania komórek krwi w organizmie; hematopoeza
SJP.pl
Hemopoeza, hematopoeza, hemocytopoeza (ze starogreckiego αἷμα (haima) - krew, cytus - komórka, ποιεῖν (poesis) - wytwarzać) – proces wytwarzania i różnicowania się elementów morfotycznych krwi zachodzący w układzie krwiotwórczym poprzez proliferację oraz dojrzewanie komórek macierzystych hemopoezy.
Wikipedia
nagłe, silne krwawienie; krwotok
SJP.pl
żylakowate rozszerzenie splotu końcowego odcinka odbytnicy, w formie łatwo krwawiących guzków; krwawnica, guzek krwawniczy, żylak odbytu
SJP.pl
→ hemoroid; hemoroidowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z hemoroidami, dotyczący hemoroidów; wywołany hemoroidami
Wiktionary
rzecz. hemoroidy nmos.
Wiktionary
potocznie: choroba objawiająca się rozszerzeniem żył dolnej części odbytnicy i tworzeniem się guzów; choroba hemoroidalna
SJP.pl
nazwa handlowa preparatu ziołowego w postaci czopków, stosowanego w leczeniu hemoroidów
SJP.pl
pasożytniczy pierwotniak w czerwonych krwinkach kręgowców
SJP.pl
zapewniający prawidłowy obieg krwi i jej prawidłowe krzepnięcie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. zatrzymujący krwawienie
(1.2) związany z hemostazą, dotyczący hemostazy
Wiktionary
rzecz. hemostaza ż.
Wiktionary
jedna z funkcji osocza mająca na celu zatrzymywanie krwi w łożysku naczyniowym i samoistnego hamowania jej wypływu w przypadku uszkodzenia naczynia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. proces fizjologicznej równowagi, dzięki któremu organizm zatrzymuje krwawienie po uszkodzeniu naczynia krwionośnego i utrzymuje płynność krwi w naczyniach, gdy są one nieuszkodzone
Wiktionary
Nie mylić z: homeostaza.
Hemostaza – całokształt mechanizmów zapobiegających wypływowi krwi z naczyń krwionośnych (czyli jej wynaczynieniu), zarówno w warunkach prawidłowych, jak i w przypadkach ich uszkodzenia, a jednocześnie zapewniający utrzymanie płynności i prawidłowego przepływu krwi w układzie krwionośnym. Pojęcie hemostazy obejmuje zarówno krzepnięcie krwi, jak i fibrynolizę. Oba procesy zachodzą jednocześnie, również w momencie tworzenia skrzepu.
Wikipedia
przym. hemostatyczny, hemostazowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hemostazą, dotyczący hemostazy
Wiktionary
rzecz. hemostaza ż.
Wiktionary
nazwa handlowa preparatu zawierającego wyciągi roślinne o działaniu przeciwzapalnym i przeciwkrwotocznym
SJP.pl
białko powstające z rozpadu erytrocytów, magazynujące żelazo, występujące w wątrobie, śledzionie i szpiku
SJP.pl
He
Wikipedia
zastosowanie krwi lub jej przetworów w celach leczniczych; krwiolecznictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. leczenie krwią lub jednym z jej składników;
Wiktionary
(1.1) Pomiędzy kolejnymi zabiegami hemoterapii przyjeżdżał na przepustki do domu.
Wiktionary
(1.1) krwiolecznictwo
Wiktionary
toksyczność względem czerwonych krwinek
SJP.pl
trucizna dla krwinek czerwonych
SJP.pl
inaczej - bardzo daleko
SJP.pl
przysłówek miejsca
(1.1) gdzieś bardzo daleko
Wiktionary
IPA: xɛ̃n, AS: χẽn
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
prowincja w Chinach; Honan
SJP.pl
Henan (; chiń. upr. 河南; chiń. trad. 河南; pinyin "Hénán"; Wade-Giles "Ho-nan"; dosł. „Na Południe od Rzeki”) – prowincja ChRL w centrum kraju, na południe od Rzeki Żółtej.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
antyczna figura retoryczna polegająca na określeniu pojęcia za pomocą dwóch wyrazów połączonych spójnikiem
SJP.pl
Hendrix – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Oklahoma, w hrabstwie Bryan.
Wikipedia
grube włókno z liści agawy używane do wyrobu sznurów i linek
SJP.pl
zdrobnienie od: Henryka (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. od: Henryka
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Henio
Wiktionary
(1.1) W styczniu zdobyłyśmy z Henią Kilimandżaro.
Wiktionary
rzecz. Heniuś mos., Henryk mos., Henryka ż., Henio mos., Heniu mos., Henryczek mos., Henryczka ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Henryczka, posp. Heńka, Heniutka, gwara. Heniuchna
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Henryk (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m., kolokwialna forma imienia Henryk
Wiktionary
(1.1) Spokojna główka, Heniek! Mucha nie siada. Zasuwam bezpiecznie.
Wiktionary
IPA: ˈxɛ̃ɲɛk, AS: χẽńek
Wiktionary
rzecz. Henryk m., Heniuś mos., Henryczek mos., Henryczka ż.
Wiktionary
(1.1) reg. śl. Hyniek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Henin – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie opolskim, w gminie Poniatowa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.
Uwaga: Współczesna wieś Henin stanowi zaledwie 25% dawnej wsi Henin, podczas gdy jej główną część (75%) włączono 1 grudnia 1979 do Poniatowej. Do 1956 roku oraz w latach 1973–1979 Henin stanowił jedną, samodzielną wieś, natomiast w latach 1956–72 oba Heniny (w całości) były częścią Poniatowej.
Wikipedia
zdrobnienie od: Henryk (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Henryk
Wiktionary
(1.1) Dzisiaj znowu nie przywieźli Henia na zajęciach.
Wiktionary
rzecz. Henryczek mos., Heniuś mos., Henia ż., Heniu mos., Henryk mos., Henryka ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Heniek, Heniu, Heniuś, Henryczek
Wiktionary
Henio z małżonką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gwara. imię|polski|m. zdrobn. od: Henryk
forma rzeczownika.
(2.1) W. lp. od: Henia
(2.2) Ms. i W. lp. od: Henio
Wiktionary
(1.1) Przyszedł do nas pan Heniu zdenerwowany na szefa.
Wiktionary
rzecz. Henryczek mos., Heniuś mos., Henia ż., Henio mos., Henryk mos., Henryka ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Heniek, Henio, Heniuś, Henryczek
Wiktionary
zdrobnienie od: Henryk (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Henryk
Wiktionary
(1.1) Heniuś zaczął rok piąty — i jesteśmy oboje, to jest moja żona Marynia wraz ze mną, bardzo niespokojni o jego przyszłość i zbawienie.
Wiktionary
rzecz. Henia ż., Heniek mos., Henio mos., Heniu mos., Henryk mos., Henryka ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Heniek, Henio, Heniu, Henryczek
Wiktionary
niemiecki koncern chemiczny
SJP.pl
Henkel AG & Co. KGaA – niemiecki koncern chemiczny, z główną siedzibą w Düsseldorfie. Specjalizuje się w produkcji środków pomocniczych i higienicznych do domowego i przemysłowego użytku.
Przedsiębiorstwo jest jednym z największych światowych producentów środków piorących i czyszczących, kosmetyków pielęgnacyjnych i zapachowych, klejów konsumenckich i chemii budowlanej oraz technologii i usług przemysłowych. Obecnie działa w ponad 125 krajach świata i zatrudnia ponad 50 tysięcy pracowników.
Wikipedia
1. ciernisty krzew z rodziny krwawnicowatych, występujący w strefie międzyzwrotnikowej; turecznia, lawsonia, hennowy krzew;
2. naturalny czerwonopomarańczowy barwnik otrzymywany z pędów krzewu o tej samej nazwie; chna;
3. farba do włosów, której głównym składnikiem jest ten barwnik; chna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. kosmet. czerwonopomarańczowy barwnik otrzymywany z liści lawsonii bezwonnej, używany do farbowania skóry i włosów;
(1.2) kosmet. zabieg kosmetyczny polegający na pomalowaniu skóry henną (1.1) lub nałożeniu jej na rzęsy
(1.3) kosmet. farba do włosów, której głównym składnikiem jest henna (1.1); także otrzymywana syntetycznie
Wiktionary
Henna ( حناء) – barwnik roślinny produkowany z liści i pędów rośliny zwanej lawsonią bezbronną ("Lawsonia inermis" L.).
Wikipedia
(1.2) Miałam wczoraj robioną hennę.
Wiktionary
IPA: ˈxɛ̃nːa, AS: χẽ•na
Wiktionary
rzecz. hennowanie n.
przym. hennowy
Wiktionary
(1.3) chna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna i średniowieczne hrabstwo, położone w południowej części Niderlandów, jej stołecznym miastem jest Mons;
Wiktionary
przym. hennegawski
Wiktionary
(1.1) Hainaut, hist. Hannonia
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Hennegawii, związany z Hennegawią
Wiktionary
rzecz. Hennegawia ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
średniowieczne nakrycie głowy kobiet
SJP.pl
Hennin – kobiece nakrycie głowy noszone głównie przez kobiety we Francji oraz Burgundii w 2 poł. XV wieku.
Pierwotnie ich pochodzenie łączy się ze wschodnim ubiorem kościelnym. Odbywając podróże do Cypru i Aleksandrii, Europejczycy musieli spotkać się z syryjskimi mitrami. Poza nimi upatruje się wpływów dostarczanych z Chin, gdzie noszono czepce w stylu "hou" z dynastii Wei i Tang.
Wikipedia
przymiotnik od: henna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z henną, dotyczący henny
Wiktionary
(1.1) Krzew lawsonii często nazywany jest hennowym właśnie ze względu na pozyskiwaną z niego hennę, która powstaje po sproszkowaniu i ugotowaniu liści.
Wiktionary
rzecz. henna ż., hennowanie n.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
filozof uznający, że nadrzędną zasadą rzeczywistości jest jedność i niepodzielność bytu
SJP.pl
w niektórych religiach politeistycznych: traktowanie jednego z bogów jako jedynego, przesłaniającego pozostałe bóstwa; katenoteizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. występowanie bóstwa naczelnego w religii politeistycznej, którego wyłączna cześć z czasem przeradza się w religię monoteistyczną;
Wiktionary
Henoteizm (z gr. εἷς "heis", dopełniacz ἑνός "henos" – „jeden”, θεός "theos" – „bóg”) – uznawanie istnienia wielu bóstw przy jednoczesnym wywyższeniu jednego z nich.
Wikipedia
(1.1) Z tekstu biblijnego dowiadujemy się, dlaczego Abraham opuścił Charan i udał się do ziemi Kanaan. Powodem emigracji było przejście Abrahama na henoteizm, które według tekstu biblijnego nastąpiło już w Ur.
Wiktionary
przym. henoteistyczny
Wiktionary
jednostka indukcyjności w układzie SI
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miar. fiz. jednostka indukcyjności oraz permeancji w układzie SI, oznaczana H;
Wiktionary
\right]
Wikipedia
(1.1) Przenikalność magnetyczną ośrodka wyrażono w henrach na metr.
Wiktionary
IPA: xɛ̃nr, AS: χẽnr
Wiktionary
obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Henriety lub z nią związany
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miernik indukcyjności układów elektrycznych
SJP.pl
jednostka indukcyjności w układzie SI
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Henryk (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Henryk
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Henryczka
Wiktionary
(1.1) Chyba wujka Henryczka nie spotkamy w sobotę na urodzinach.
Wiktionary
rzecz. Henia ż., Heniek mos., Henio mos., Heniu mos., Henryk mos., Henryczka ż., Henryka ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Heniek, Henio, Heniu, Heniuś
Wiktionary
zdrobnienie od: Henryka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. od: Henryka
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Henryczek
Wiktionary
(1.1) Widzę, że pan Bazyli wpadł panience Henryczce w oko.
Wiktionary
rzecz. Henryk mos., Henryka ż., Henia ż., Heniek mos., Henryczek mos.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Henia
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W późniejszej rywalizacji między Franciszkiem i Karolem Henryk został mediatorem między nimi, utrzymując równowagę władzy w Europie.
(1.1) Kiedy przypłynął okrętem ze swej ojczyzny do Gdańska, rycerz Henryk przyjął go w nadmotławskim zamczysku.
(1.1) Gorączka krwotoczna wywarła ogromny wpływ na losy Anglii za panowania Henryka II.
Wiktionary
IPA: ˈxɛ̃nrɨk, AS: χẽnryk
Wiktionary
rzecz. Henrykowa ż., Henrykówna ż., Henrykowo n.
:: fż. Henryka ż.
:: zdrobn. Heniek mos., Henio mos., Heniu mos., Heniuś mos., Henryczek mos., Henryś mos.
przym. Henrykowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Heniek, Henio, Heniu, Heniuś, Henryczek
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Henryk
Wiktionary
Henryka – żeński odpowiednik imienia Henryk, o germańskim pochodzeniu.
Henryka imieniny obchodzi 21 lutego i 16 marca.
Wikipedia
IPA: xɛ̃nˈrɨka, AS: χẽnryka
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Henia ż.
:: fm. Henryk mos.
przym. Henrykowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Henia, Heniusia, posp. Heńka, Heniutka, gw-pl|Warszawa. Heniuchna
Wiktionary
Henryk z małżonką; Henrykowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec miejscowości Henrykowo
(1.2) mieszkaniec miejscowości Henryków
(1.3) mieszkaniec miejscowości Henryków Lubański
Wiktionary
rzecz. Henrykowo n., Henryków m.
:: fż. henrykowianka ż.
przym. henrykowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka miejscowości Henrykowo
(1.2) mieszkanka miejscowości Henryków
(1.3) mieszkanka miejscowości Henryków Lubański
Wiktionary
rzecz. Henrykowo n., Henryków m.
:: fm. henrykowianin m.
przym. henrykowski
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) hist. gromada (najmniejsza jednostka podziału terytorialnego PRL) w latach 1954–1972;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Henryk mos., henrykowianin mos., henrykowianka ż.
przym. henrykowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący miejscowości Henrykowo
(1.2) dotyczący miejscowości Henryków
(1.3) dotyczący miejscowości Henryków Lubański
Wiktionary
rzecz. Henrykowo n., Henryków m., henrykowianin m., henrykowianka ż., Henryś mos.
przym. Henrykowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Henryka lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Henryka
Wiktionary
(1.1) Przed Henrykową chałupą rosły dwa stare kasztany.
Wiktionary
rzecz. Henryk mos., Henryka ż., Henryków mrz., Henryś mos.
przym. henrykowski
Wiktionary
nazwa wielu miejscowości i ich części w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Henryk (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Henryk
Wiktionary
(1.1) Elżbieta miała już czas ułożyć do snu swego małego Henrysia, gdy trzej jej prześladowcy podjeżdżali ku wiosce.
Wiktionary
rzecz. Henryk m., Henryków m.
:: fż. Henrysia ż.
przym. Henrykowy, henrykowski
Wiktionary
(1.1) Heniek, Henio
Wiktionary
gatunek anime i mangi o tematyce pornograficznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. japońska animacja, komiks lub gra komputerowa zawierająca treści pornograficzne;
Wiktionary
He
Wikipedia
(1.1) „Bible Black” to przykład filmu hentai.
Wiktionary
IPA: ˈxɛ̃ntaj, AS: χẽntai ̯
Wiktionary
(1.1) etchi, H anime, H manga
Wiktionary
używany dawniej system pisma japońskiego
SJP.pl
potocznie: hentai
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. węglowodór prosty zawierający 31 atomów węgla;
Wiktionary
Hentriakontan – organiczny związek chemiczny, alkan o trzydziestu jeden atomach węgla w cząsteczce. Posiada 10 660 307 791 izomerów konstytucyjnych.
Stwierdzono, że hentriakontan zawierają m.in. groch zwyczajny i akacja senegalska (hentriakontan stwierdzono w gumie arabskiej). Hentriakontan stanowi 8-9% wosku pszczelego.
Wikipedia
(1.1) wzór chemiczny|C31H64.
Wiktionary
potocznie:
1. ganić, besztać kogoś;
2. potrząsać kimś lub czymś;
3. rzucać coś na ziemię;
4. o jedzeniu: odbijać się; czkać, bekać
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca dźwięk czkania
Wiktionary
IPA: xɛp, AS: χep
Wiktionary
naturalna substancja wytwarzana głównie przez wątrobę, płuca i jelita, zapobiegająca krzepnięciu krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny;
Wiktionary
Heparyna (łac. "Heparinum") – organiczny związek chemiczny, polisacharyd zbudowany głównie z "N"-siarczanu i "O"-siarczanu glikozoaminoglikanu zbudowanego z reszt -glukozaminy i kwasu -iduronowego połączonych w nierozgałęziony łańcuch. Masa molowa cząsteczek heparyny mieści się w granicach 3000–30 000 g/mol. W warunkach fizjologicznych heparyna jest polianionem.
Wikipedia
(1.1) Heparyny służą do leczenia zaburzeń zakrzepowych i zatorowych.
Wiktionary
IPA: ˌxɛpaˈrɨ̃na, AS: χeparỹna
Wiktionary
nazwa handlowa suplementu diety wspomagającego pracę wątroby i trawienie, zawierającego ekstrakt z liści karczocha oraz witaminy z grupy B
SJP.pl
całkowite lub częściowe usunięcie wątroby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. całkowite lub częściowe usunięcie wątroby
Wiktionary
podstawowa, złożona komórka wątroby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. anat. komórka wątrobowa;
Wiktionary
Hepatocyt, komórka wątrobowa – wieloboczna komórka, stanowiąca podstawowy element strukturalny miąższu wątroby. Hepatocyty tworzą ok. 80% masy tego narządu. Rozmiary ok. 20–30 µm.
Wikipedia
IPA: ˌxɛpaˈtɔt͡sɨt, AS: χepatocyt
Wiktionary
przym. hepatyczny
Wiktionary
lekarz zajmujący się chorobami wątroby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób wątroby, pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka specjalistka hepatologii
Wiktionary
(1.1) Zamiast ciągle brać krople i ziółka na wątrobę, może powinieneś iść do hepatologa?
Wiktionary
IPA: ˌxɛpaˈtɔlɔk, AS: χepatolok
Wiktionary
rzecz. hepatologia ż.
przym. hepatologiczny
przysł. hepatologicznie
Wiktionary
dział medycyny zajmujący się leczeniem chorób wątroby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. nauka o wątrobie
Wiktionary
He
Wikipedia
rzecz. hepatolog mos.
przym. hepatologiczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z hepatologią, dotyczący hepatologii
Wiktionary
rzecz. hepatologia ż., hepatolog mos.
Wiktionary
w medycynie: powiększenie wątroby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. chorobliwe powiększenie wątroby;
Wiktionary
Hepatomegalia – termin medyczny oznaczający powiększenie wątroby.
Wikipedia
(1.1) W badaniach metabolizmu i biogenezy peroksysomów dużą rolę odegrały niektóre syntetyczne związki chemiczne, m.in. klofibrat […], który podawany przewlekle zwierzętom doświadczalnym wywołuje hepatomegalię.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. powiększenie wątroby i śledziony
Wiktionary
Hepatosplenomegalia – termin medyczny oznaczający powiększenie wątroby i śledziony.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób hepatotoksyczny
Wiktionary
rzecz. hepatotoksyczność ż.
przym. hepatotoksyczny
Wiktionary
cecha czegoś, co powoduje uszkodzenie wątroby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha substancji chemicznej polegająca na zdolności zaburzania funkcji lub uszkadzania komórek wątroby albo całej wątroby
Wiktionary
Hepatotoksyczność – cecha niektórych substancji chemicznych (w tym leków) polegająca na wywoływaniu uszkodzeń wątroby. Substancje wykazujące hepatotoksyczność to hepatotoksyny.
Przykłady substancji o potwierdzonym działaniu hepatotoksycznym:
Wikipedia
(1.1) Barbiturany, karbamazepina, izoniazyd i rifampicyna nasilają hepatotoksyczność paracetamolu.
Wiktionary
przym. hepatotoksyczny
przysł. hepatotoksycznie
Wiktionary
powodujący uszkodzenie wątroby
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. zdolny do powodowania uszkodzeń wątroby
Wiktionary
(1.1) Nosiciele HBV powinni o tym poinformować lekarza każdorazowo przed przepisaniem leków, z uwagi na zwiększoną wrażliwość wątroby na środki hepatotoksyczne.
Wiktionary
rzecz. hepatotoksyczność ż., hepatotoksyna ż.
przysł. hepatotoksycznie
Wiktionary
(1.1) środek hepatotoksyczny • działanie hepatotoksyczne
Wiktionary
substancja działająca toksycznie na wątrobę
SJP.pl
związany z chorobami wątroby; wątrobowy
SJP.pl
komórka budulcowa wątroby
SJP.pl
potocznie:
1. ganić, besztać kogoś;
2. potrząsać kimś lub czymś;
3. rzucać coś na ziemię;
4. o jedzeniu: odbijać się; czkać, bekać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. hepnąć)
(1.1) rzad. ciężko pracować
(1.2) rzad. łajać
(1.3) rzad. rzucać o ziemię
(1.4) rzad. mieć czkawkę
(1.5) rzad. odbijać po zjedzeniu lub wypiciu
czasownik zwrotny niedokonany hepać się (dk. brak)
(2.1) rzad. odbijać się po jedzeniu
Wiktionary
(2.1) Po wątróbce zawsze mi się hepie.
Wiktionary
rzecz. hepanie n., hepnięcie n.
czas. hepnąć dk.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie:
1. zganić, zbesztać kogoś;
2. potrząsnąć kimś lub czymś;
3. rzucić coś na ziemię;
4. o jedzeniu: odbić się; czknąć, beknąć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. hepać)
(1.1) rzad. połajać
(1.2) rzad. rzucić o ziemię
(1.3) rzad. czknąć
(1.4) rzad. odbić po jedzeniu lub wypiciu
Wiktionary
(1.4) Czasem mi się zdarza, że ukradkiem hepnę po wypiciu coca-coli.
Wiktionary
rzecz. hepanie n., hepnięcie n.
czas. hepać ndk.
Wiktionary
hipster, hipsters; rzadko:
1. osoba podkreślająca swoją oryginalność i indywidualność nietypowym ubiorem oraz zainteresowaniem sztuką alternatywną;
2. przedstawiciel subkultury miejskiej w Stanach Zjednoczonych, powiązanej z fascynacją kulturą murzyńską i jazzem
SJP.pl
skala siedmiostopniowa, czyli złożona z 7 dźwięków w obrębie oktawy; heptatonika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. figura geometryczna o siedmiu kątach i siedmiu bokach
Wiktionary
IPA: xɛpˈtaɡɔ̃n, AS: χeptagõn
Wiktionary
(1.1) siedmiobok, siedmiokąt
Wiktionary
o kształcie heptagonu; heptagonalny, siedmioboczny, siedmiokątny
SJP.pl
rodzaj wielokąta gwiaździstego złożonego z siedmiu linii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. figura w kształcie regularnej siedmioramiennej gwiazdy
Wiktionary
(1.1) septagram, septegram, septogram
Wiktionary
miara wiersza, równa siedmiu stopom metrycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. wiersz o siedmiu stopach metrycznych
Wiktionary
Heptametr (siedmiostopowiec) – metrum, które dzieli się na siedem stóp.
W literaturze polskiej występują heptametry trocheiczne (czternastozgłoskowe) SsSsSsSs//SsSsSs i jambiczne (piętnastozgłoskowe) sSsSsSsS//sSsSsSs. Heptametrem jambicznym Stanisław Ciesielczuk napisał wiersz List z tomiku Pies kosmosu:
Wikipedia
(1.1) wiersz siedmiostopowy
Wiktionary
siódmy węglowodór nasycony w szeregu homologicznym alkanów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek organiczny, alkan, bezbarwna, toksyczna ciecz;
Wiktionary
Heptan, – organiczny związek chemiczny z grupy alkanów. Ma postać bezbarwnej, lotnej i łatwopalnej cieczy, jest nierozpuszczalny w wodzie, a rozpuszcza się w rozpuszczalnikach organicznych. Otrzymuje się go przez destylację frakcjonującą ropy naftowej. Stanowi wzorzec o wartości 0 do oznaczania liczby oktanowej. Stosowany jako rozpuszczalnik, środek znieczulający i reagent. W wyniku cyklizacji i aromatyzacji można z niego otrzymywać toluen, jednak nie jest to metoda opłacalna ekonomicznie.
Wikipedia
(1.1) Istnieje dziewięć izomerów heptanu.
Wiktionary
IPA: ˈxɛptãn, AS: χeptãn
Wiktionary
rzecz. izoheptan m., neoheptan m.
Wiktionary
organizm roślinny lub zwierzęcy mający w jądrach komórek somatycznych siedem zespołów chromosomów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. siedmioczęściowe malowidło lub płaskorzeźba
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. grupa wczesnośredniowiecznych królestw anglosaskich na terenie Anglii
Wiktionary
Heptarchia ( Heptarchy, gr. "siedmiowładztwo", "heptá–"siedem, "archḗ"–władza) – okres w historii Anglii od VI do IX w., w czasie którego na terenie kraju istniało siedem królestw założonych przez Anglosasów, choć liczba państw anglosaskich, ciągle walczących między sobą, ulegała zmianie na przestrzeni lat. W IX w. zostały najechane i częściowo podbite przez wojowników duńskich i norweskich, a w X w. ostatecznie zjednoczone przez Wessex.
Wikipedia
(1.1) Od połowy VIII wieku do początków IX wieku Mercja była państwem-hegemonem heptarchii.
Wiktionary
skala siedmiostopniowa, czyli złożona z 7 dźwięków w obrębie oktawy; heptachord
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. skala złożona z siedmiu kolejnych dźwięków w obrębie oktawy
Wiktionary
Heptatonika, heptachord – w muzykologii termin określający każdą skalę muzyczną zbudowaną z siedmiu stopni, np. skale durowa i molowa z systemu funkcyjnego, skale modalne.
Wikipedia
(1.1) heptachord, skala siedmiostopniowa
Wiktionary
alken o siedmiu atomach węgla w cząsteczce
SJP.pl
lampa siedmioelektrodowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) elektr. lampa elektronowa z siedmioma elektrodami, tj. katodą, anodą i pięcioma siatkami
Wiktionary
Heptoda – lampa elektronowa zawierająca siedem elektrod – pięć siatek (stąd inna nazwa: pentagrid) oraz anodę i katodę.
Wikipedia
cukier prosty, którego cząsteczka zawiera siedem atomów węgla i tlenu
SJP.pl
alkin o siedmiu atomach węgla w cząsteczce
SJP.pl
Heptyn – organiczny związek chemiczny, węglowodór nienasycony, należący do szeregu homologicznego alkinów o prostym łańcuchu.
Istnieją 3 izomery heptynu różniące się położeniem wiązania potrójnego:
Wikipedia
1. środowiskowo o heroinie (acetylowej pochodnej morfiny, silnie i szybko uzależniającego narkotycznego leku przeciwbólowego);
2. krasopani hera - owad z rzędu motyli, chroniony w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. bogini małżeństw, wierności małżeńskiej, kobiet zamężnych i wdów, małżonka Zeusa;
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 103;
Wiktionary
Hera ( Ἥρα Hēra, Hera, Iuno, Juno, Junona) – w mitologii greckiej trzecia córka Kronosa i Rei, żona Zeusa.
Według niektórych źródeł była trzecią małżonką władcy bogów, po Metydzie (Metis) i Temidzie. Była również królową Olimpu, boginią niebios i płodności, patronką macierzyństwa, opiekunką małżeństwa, piękna i rodziny, a także siostrą Zeusa.
Wikipedia
(1.1) Hera uchodziła m.in. za zazdrosną i mściwą, zwłaszcza w stosunku do swych rywalek (Io, Latony, Semele).
(1.1) Atrybutami Hery były: diadem, berło, lilia, nieśmiertelnik (suchokwiat), granat, paw, kukułka i krowa.
(1.1) Herze stale towarzyszyły jej córki, Ejlejtyja i Hebe.
(1.2) Hera porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
Wiktionary
IPA: ˈxɛra, AS: χera
Wiktionary
rzecz. herajon mrz., Heraje nmos.
przym. Herzyn, herajski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Heratem, dotyczący Heratu
Wiktionary
rzecz. Herat mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) rel. hist. świątynia grecka, miejsce kultu Hery;
Wiktionary
Herajon – świątynia poświęcona greckiej bogini Herze. Herajony spotykane są w basenie Morza Śródziemnego i na Bliskim Wschodzie. Do najsłynniejszych zaliczają się:
Wikipedia
(1.1) Hera ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany boginią Herą, dotyczący bogini Hery
Wiktionary
rzecz. Hera ż., Heraje nmos., herajon m.
przym. Herzyn
Wiktionary
nazwa około 40 starożytnych miast greckich; Herakleja
SJP.pl
nazwa około 40 starożytnych miast greckich; Heraklea
SJP.pl
mit. gr. heros grecki; Herkules (forma zlatynizowana)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
(1.2) mitgr. mityczny heros;
Wiktionary
Herakles (gr. Ἡρακλῆς, trl. Hēraklēs, gr. Ἡρακλέης, trl. Hērakléēs, Hercules), Alkides, Palajmon – w mitologii greckiej jeden z herosów, syn Zeusa i śmiertelniczki Alkmeny. Jego rzymskim odpowiednikiem był Herkules. Znany był z wielkiej siły, waleczności, męstwa, zapaśnictwa i umiejętności wojennych, zwłaszcza celnego strzelania z łuku. Lubiany przez Zeusa i Atenę, był prześladowany przez zazdrosną Herę.
Wikipedia
(1.2) Lew bywa w legendach identyfikowany z lwem nemejskim, którego pokonał Herakles.
Wiktionary
IPA: xɛˈraklɛs, AS: χerakles
Wiktionary
(1.2) Alkides, Palajmon, mitrzym. Herkules
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Heraklesa lub z nim związany
SJP.pl
potomek Heraklesa
SJP.pl
miasto w Grecji; Iraklion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Krecie;
Wiktionary
Zobacz też: Iraklio.
Heraklion, także Iraklion (gr. Ηράκλειο, "Iraklio"), d. Megalokastro / Candia / Kandia – największe miasto i stolica administracyjna Krety oraz jednostki regionalnej Heraklion. Piąte co do wielkości miasto w Grecji, liczące 179 302 mieszkańców (na rok 2021) oraz 211 370 mieszkańców w całym obszarze metropolitalnym.
Wikipedia
(1.1) Miesiąc oblegaliśmy mury Heraklionu.
(1.1) Samolot do Heraklionu został odwołany.
Wiktionary
(1.1) hist. Kandia
Wiktionary
materiał budowlany
SJP.pl
He
Wikipedia
heraklitowy;
1. odnoszący się do heraklityzmu, filozofii głoszącej wieczną i powszechną zmienność wszystkiego;
2. w przenośni: zmienny, płynny
SJP.pl
heraklitejski;
1. odnoszący się do heraklityzmu, filozofii głoszącej wieczną i powszechną zmienność wszystkiego;
2. w przenośni: zmienny, płynny
SJP.pl
doktryna filozoficzna Heraklita z Efezu głosząca wieczną i powszechną zmienność wszelkich rzeczy; wariabilizm
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. heraklijski
Wiktionary
Herakliusz z małżonką; Herakliuszowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Herakliusza lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Herald – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia, w hrabstwie Sacramento.
Wikipedia
skrót od: heraldyka, heraldyczny
SJP.pl
skrót
(1.1) = herald. heraldyka, heraldyczny
Wiktionary
związany z herbami i rodami szlacheckimi; herbowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący heraldyki
Wiktionary
(1.1) Przed 66 laty profesor Kamiński w całkowitej zgodzie z klasycznymi regułami sztuki heraldycznej dopasował kształt godła do zarysu tarczy.
Wiktionary
IPA: ˌxɛralˈdɨt͡ʃnɨ, AS: χeraldyčny
Wiktionary
rzecz. heraldyka ż.
Wiktionary
specjalista w zakresie heraldyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) herald. znawca heraldyki
Wiktionary
rzecz. heraldyka ż.
Wiktionary
(1.1) daw. herbopis, herbopisarz
Wiktionary
nauka o herbach i rodach szlacheckich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) herald. nauka o herbach i rodach szlacheckich;
Wiktionary
Heraldyka – jedna z nauk pomocniczych historii, zajmuje się badaniem rozwoju i znaczenia oraz zasadami kształtowania się herbów. Wywodzi się od słowa herold – oznaczającego urzędnika dworskiego, wywołującego nazwiska rycerzy biorących udział w turniejach. W innych językach europejskich nazywana jest podobnie (ang. "heraldry", fr. "heraldique", niem. "Heraldik").
Wikipedia
(1.1) Heraldyka jest jedną z nauk pomocniczych historii.
Wiktionary
rzecz. heraldyk m., heraldyczność ż.
przym. heraldyczny
Wiktionary
(1.1) herboznawstwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w zachodnim Afganistanie, w prowincji Herat;
(1.2) geogr. adm. jednostka administracyjna w Afganistanie;
Wiktionary
Herat ( هرات) – miasto w zachodnim Afganistanie, w prowincji Herat. Położony w urodzajnej dolinie rzeki Hari Rod, wypływającej z gór centralnego Afganistanu do pustyni Kara-kum w Turkmenistanie. Jest trzecim co do wielkości miastem Afganistanu, ważnym ośrodkiem handlowym (znanym z produkcji wina) i komunikacyjnym. Szacowana liczba mieszkańców w roku 2015 wyniosła około 808 tys. Mieszkańcy to głównie Tadżycy. Drugą pod względem liczebności grupą etniczną są Pasztuni.
Wikipedia
(1.1) Przeprowadziłam się do Heratu wiosną 2021.
(1.2) Prowincja Herat dzieli się na 15 dystryktów.
Wiktionary
przym. heracki
Wiktionary
1. dziedziczny znak rodu szlacheckiego,
2. godło umieszczane na flagach, monetach itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) herald. dziedziczny znak szlachecki;
(1.2) herald. godło miejskie, państwowe, regionalne, firmowe
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Założycielem Alwerni był Krzysztof Koryciński, herbu Topór, kasztelan wojnicki, właściciel Poręby Żegoty.
(1.2) Odcisk pieczęci z herbem nie może być umieszczany na dokumentach urzędowych w sprawach z zakresu administracji rządowej.
Wiktionary
IPA: xɛrp, AS: χerp
Wiktionary
rzecz. herbarz m.
przym. herbowy
skr. h.
Wiktionary
(1.1) klejnot herbowy
(1.2) godło
Wiktionary
skrót od: herbarz
SJP.pl
z łaciny: ziele; określenie stosowany głównie na receptach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem herbacianej barwy
Wiktionary
(1.1) Kuchnia, pomalowana przez wujka Karola na herbaciano, prezentowała się znakomicie.
Wiktionary
przym. herbaciany
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący herbaty, związany z herbatą, zawierający domieszkę herbaty
(1.2) mający kolor pomarańczowożółty lub pomarańczowobrązowy, taki jak kolor naparu z suszonych liści herbaty
(1.3) przypominający herbatę w zapachu
Wiktionary
(1.1) Drzewko herbaciane jest zawsze zielone.
Wiktionary
IPA: ˌxɛrbaˈt͡ɕãnɨ, AS: χerbaćãny
Wiktionary
rzecz. herbacina ż., herbata ż., herbatka ż., herbaciarnia ż., herbatnica ż., herbaciarz mos., herbaciarka ż., herbatnik mrz., herbatniczek mrz.
przym. herbatowy, herbatnikowy
przysł. herbaciano
Wiktionary
(1.1) przest. herbatni
Wiktionary
potocznie: miłośniczka herbaty
SJP.pl
kobieta zajmująca się parzeniem herbaty w biurach
SJP.pl
lokal, gdzie serwuje się herbatę, ciasta, desery itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gastr. lokal gastronomiczny specjalizujący się w podawaniu herbaty
Wiktionary
Herbaciarnia – lokal gastronomiczny typu uzupełniającego, w którym podawana jest przede wszystkim herbata wraz z dodatkami.
Pierwsze herbaciarnie i kawiarnie pojawiły się w Europie w XVII wieku, jako miejsca spotkań i wymiany informacji. Herbaciarnia jest najczęściej lokalem z obsługą kelnerską. Główny asortyment (oprócz herbaty w dużym wyborze) stanowią wyroby cukiernicze, przekąski, napoje bezalkoholowe oraz czasem niskoprocentowe napoje alkoholowe.
Wikipedia
(1.1) Spotkamy się w herbaciarni.
Wiktionary
IPA: ˌxɛrbaˈt͡ɕarʲɲa, AS: χerbaćarʹńa
Wiktionary
rzecz. herbacina ż., herbata ż., herbatka ż., herbaciarka ż., herbatnik m.
przym. herbaciany
Wiktionary
1. osoba lubiąca herbatę;
2. osoba zajmująca się parzeniem herbaty w biurach
SJP.pl
marna herbata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) posp. kiepska, marna herbata
Wiktionary
(1.1) Zaparzył nędzną herbacinę i usiadł w fotelu.
Wiktionary
rzecz. herbata ż., herbatka ż., herbaciarka ż., herbaciarnia ż., herbaciarz mos., herbarium n., herbatnik mrz.
przym. herbaciany, herbaciarski, herbatnikowy
Wiktionary
Herbapol – przedsiębiorstwa w Polsce zajmujące się przetwórstwem ziół i produkcją z nich preparatów spożywczych, leczniczych i kosmetycznych.
Powstały w latach 40. XX wieku jako przedsiębiorstwa państwowe. W latach 1947–1982 funkcjonowało "Zjednoczenie Przemysłu Zielarskiego „Herbapol”" z siedzibą w Warszawie przy ul. Kruczej 24/26.
Wikipedia
1. zbiór zasuszonych i uporządkowanych roślin; zielnik, herbarz;
2. instytucja gromadząca zbiory zielnikowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bot. zielnik z ułożonymi i opisanymi roślinami;
(1.2) bot. instytucja zajmująca się gromadzeniem okazów zielnikowych
Wiktionary
(1.1) Zbierane do herbarium rośliny, zaraz po zbiorze rozkładane są między papierowymi kartkami chłonącymi wilgoć.
Wiktionary
rzecz. herbacina ż., herbata ż., herbarz mrz.
Wiktionary
szkoła herbartowska - system dydaktyczny stworzony przez Jana Herbarta, którego najwyższym celem było kształtowanie moralnie silnych charakterów; szkoła tradycyjna
SJP.pl
koncepcja pedagogiki opracowana przez J.F. Herbarta, zakładająca stałe, kolejne etapy procesu nauczania: przygotowanie i przedstawienie materiału, usystematyzowanie nowej wiedzy, nauka jej wykorzystania
SJP.pl
1. książka zawierająca zbiór i opis herbów;
2. zielnik; herbarium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. księga opisująca i prezentująca herby;
(1.2) daw. księga o ziołach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈxɛrbaʃ, AS: χerbaš
Wiktionary
(1.1) rzecz. herb m.; przym. herbowy
(1.2) rzecz. herbarium n.
Wiktionary
(1.2) zielnik, herbarium
Wiktionary
1. roślina pochodząca z południowo-wschodniej Azji, z liści i pączków której sporządza się aromatyczny napar;
2. napój z suszonych liści herbaty; jedna porcja napoju;
3. napar z ziół
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. wiecznie zielona roślina z rodzaju nazwa systematyczna|Camellia|ref=tak., zwłaszcza nazwa systematyczna|Camellia sinensis|ref=tak.;
(1.2) susz z pąków lub liści herbaty (1.1) służący do przygotowania napoju
(1.3) kulin. napój, napar z herbaty (1.2);
(1.4) kulin. napój, napar z ziół lub owoców innych niż herbata (1.2)
(1.5) popołudniowe spotkanie towarzyskie przy stole, często przy herbacie (1.3)
Wiktionary
Herbata – napar przyrządzany z liści i pąków grupy roślin, nazywanych tą samą nazwą, należących do rodzaju kamelia ("Camellia"). Rośliny te są do siebie podobne, traktowane jako odrębne gatunki lub odmiany jednego gatunku – herbaty chińskiej ("Camellia sinensis"). Dawniej zaliczano je do rodzaju "Thea", różnią się od innych kamelii zawartością substancji swoistych i kilkoma drobnymi cechami morfologicznymi.
Wikipedia
(1.1) Gdy byłem w Chinach, widziałem plantacjaantację herbaty.
(1.2) Trzeba nasypać trochę herbaty do czajniczka.
(1.3) Uważam, że herbata jest najsmaczniejszym napojem pod słońcem.
(1.4) Herbata miętowa dobrze ci zrobi na ból żołądka.
Wiktionary
IPA: xɛrˈbata, AS: χerbata
Wiktionary
rzecz. herbaciarka ż., herbaciarnia ż., herbaciarz mos., herbacina ż., herbarium n., herbatnik mrz.
:: zdrobn. herbatka ż.
przym. herbaciany, herbaciarski, herbatnikowy
Wiktionary
(1.3) gw. Górny Śląsk tyj, harbata; gw. Poznań arbata; gwara. więzienna czaj
(1.4) napar
(1.5) herbatka
Wiktionary
zdrobnienie od: herbata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: herbata
(1.2) pot. towarzyskie spotkanie przy herbacie
Wiktionary
(1.1) Po herbatce pójdziemy się przejść do parku.
(1.1) Napiłbym się herbatki z cytrynką.
(1.2) Honorata do dzisiaj wspomina herbatki u cioci Czesi.
Wiktionary
IPA: xɛrˈbatka, AS: χerbatka
Wiktionary
rzecz. herbacina ż., herbata ż., herbaciarnia ż.
przym. herbaciany
Wiktionary
(1.2) kawka
Wiktionary
potocznie: pić herbatę
SJP.pl
naczynie na susz herbaciany
SJP.pl
zdrobniale o herbatniku
SJP.pl
kruche ciastko podawane do kawy lub herbaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. suche, dość twarde ciastko pszenne w kształcie ząbkowanego prostokąta, podawane zwykle do herbaty lub kawy;
(1.2) gw-pl|Poznań. czajnik
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) więz. kumpel z celi, osoba, która herbatnikuje
Wiktionary
Herbatnik – pieczony produkt konsumpcyjny, posiadający formę małych i twardych, czasami słodzonych ciasteczek na bazie mąki, tłuszczu (np. masła), cukru i środków spulchniających.
Wikipedia
(1.1) Na stole leżała otwarta paczka herbatników.
Wiktionary
IPA: xɛrˈbatʲɲik, AS: χerbatʹńik
Wiktionary
rzecz. herbacina ż., herbaciarnia ż., herbata ż., herbaciarz m., herbaciarka ż.
czas. herbatnikować ndk.
przym. herbatnikowy, herbaciany
Wiktionary
kruche ciastko podawane do kawy lub herbaty
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) więz. dzielić się przydziałami z paczek przysyłanych od rodziny, najczęściej ze współwięźniami z celi
Wiktionary
rzecz. herbatnik mos.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od: herbatnik
Wiktionary
(1.1) Robię prosty sernik na zimno na herbatnikowym spodzie.
Wiktionary
IPA: ˌxɛrbatʲɲiˈkɔvɨ, AS: χerbatʹńikovy
Wiktionary
rzecz. herbacina ż., herbata ż., herbatnik
przym. herbaciany
Wiktionary
kobieta uwielbiająca pić herbatę
SJP.pl
osoba uwielbiająca pić herbatę
SJP.pl
zamiłowanie do picia herbaty
SJP.pl
automat do sprzedaży herbaty
SJP.pl
o cechach herbatowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
He
Wikipedia
o cechach herbatowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rząd roślin dwuliściennych; kameliowce
SJP.pl
Herbatowce, kameliowce (Theales Lindl. 1833, Guttiferales) - rząd przeważnie roślin drzewiastych należący do klasy dwuliściennych. Zalicza się do niego ponad 2000 gatunków rosnących w krajach tropikalnych i subtropikalnych.
Wikipedia
przedstawiciel rzędu roślin dwuliściennych; kameliowiec
SJP.pl
dawniej: herbaciany
SJP.pl
nazwa handlowa herbaty ziołowej wspierającej trawienie, metabolizm i detoksykację organizmu
SJP.pl
1. imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Herbert – imię męskie pochodzenia germańskiego, "Herbert". Wywodzi się od słowa oznaczającego „błyszczący”, „jaśniejący”. Patronem tego imienia jest św. Herbert, pustelnik z Cumberland wspominany 20 marca.
Oboczną formą imienia jest Herybert, niem. "Heribert". Nie należy łączyć obu tych imion.
Wikipedia
IPA: ˈxɛrbɛrt, AS: χerbert
Wiktionary
(1.1) Herbercik m., Bercik m.
Wiktionary
Herbert z małżonką; Herbertowie
SJP.pl
1. imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
taki jak u Zbigniewa Herberta, charakterystyczny dla Zbigniewa Herberta
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Herberta lub z nim związany
SJP.pl
mieszkaniec Herbów (wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Herbów
Wiktionary
rzecz. Herby nmos.
:: fż. herbianka ż.
przym. herbski
Wiktionary
mieszkanka Herbów (wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Herbów
Wiktionary
rzecz. Herby nmos.
:: fm. herbianin m.
przym. herbski
Wiktionary
chemiczny środek ochrony roślin o działaniu chwastobójczym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. ogrod. roln. pestycyd do zwalczania chwastów;
Wiktionary
(1.1) Ta babka tak dużo napsikała tego herbicydu, że sama się zatruła i trafiła na oddział toksykologiczny.
Wiktionary
IPA: xɛrˈbʲit͡sɨt, AS: χerbʹicyt
Wiktionary
przym. herbicydowy
Wiktionary
(1.1) środek chwastobójczy
Wiktionary
mający w swoim składzie herbicydy; chwastobójczy
SJP.pl
1. dziedziczny znak rodu szlacheckiego,
2. godło umieszczane na flagach, monetach itp.
SJP.pl
zdrobnienie od: herb
SJP.pl
specjalista w zakresie nauki o biologii, ekologii i zwalczaniu chwastów
SJP.pl
nauka o biologii, ekologii i zwalczaniu chwastów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. biol. nauka przyrodnicza o chwastach i ich zwalczaniu;
Wiktionary
Herbologia – nauka o biologii, ekologii i zwalczaniu chwastów. Herbologia stanowi jeden z działów ochrony roślin, obejmuje takie zagadnienia jak:
Wikipedia
rzecz. herbolog m., herbolożka ż.
przym. herbologiczny
przysł. herbologicznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. herald. człowiek piszący o herbach
Wiktionary
(1.1) herbopisarz; współcz. heraldyk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. herald. zob. herbopis.
Wiktionary
(1.1) daw. herbopis; współcz. heraldyk
Wiktionary
gromadzenie roślin w celach naukowych
SJP.pl
→ herb
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący herbów, związany z herbem, herbami
(1.2) pieczętujący się herbem, używający herbu
Wiktionary
rzecz. herb m., herbarz mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: Herby (wieś pod Częstochową)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Herbów
Wiktionary
rzecz. Herby nmos., herbianin m., herbianka ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) herald. polski herb szlachecki;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. dziedziczny znak rodu szlacheckiego,
2. godło umieszczane na flagach, monetach itp.
SJP.pl
Herby – wieś w Polsce położona w powiecie lublinieckim w województwie śląskim, siedziba gminy Herby. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Na terenie Herb znajduje się kilka średniej wielkości zakładów przemysłowych i magazynowych. Między centralną częścią miejscowości a stacją kolejową Herby Nowe zlokalizowany jest zakład recyklingu, dawniej w tym miejscu znajdowało się największe składowisko złomu w Polsce.
Wikipedia
jednostka główna częstotliwości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. jednostka miary częstotliwości; symbol. Hz;
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. karc. kier, serce, czerwień
Wiktionary
Herc (Hz) (niem. Hertz) – jednostka miary częstotliwości w układzie SI (jednostka pochodna układu SI) i w wielu innych, np. CGS, MKS i MKSA. Definiuje się ją jako liczbę cykli na sekundę:
Wikipedia
(1.1) Znamionowa częstotliwość systemów elektroenergetycznych w Europie wynosi 50 Hz (= pięćdziesiąt herców).
(1.2) Alojz wygrał herce z ręki.
Wiktionary
IPA: xɛrt͡s, AS: χerc
Wiktionary
(1.1) symbol. Hz
(1.2) kier, serce, czerwień
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;
(1.2) hist. polit. państwo istniejące podczas wojny w Bośni i Hercegowinie;
Wiktionary
IPA: xɛrt͡sɛɡˈbɔɕɲa, AS: χerceg‿bośńa
Wiktionary
rzecz. Herceg-Bośniak m., Herceg-Bośniaczka ż.
Wiktionary
(1.1) Bośnia i Hercegowina, Bośnia-Hercegowina
(1.1) Chorwacka Republika Herceg-Bośni
Wiktionary
kraina historyczna w Europie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. region w południowej Europie; część składowa państwa Bośnia i Hercegowina;
Wiktionary
Hercegowina ( "Hercegovina"/Херцеговина) – region geograficzno-historyczny w Alpach Dynarskich, obejmujący południową część państwa Bośnia i Hercegowina.
W trakcie rozgrywek dyplomatycznych wielkich mocarstw na przełomie XIX i XX wieku nazwa regionu wraz z terminem Bośnia utrwaliła się jako określenie terytorium dawnego osmańskiego wilajetu bośniackiego w znanej dziś postaci – „Bośnia i Hercegowina”.
Wikipedia
(1.1) Jadąc z północy Chorwacji do Dubrownika, przejeżdżaliśmy przez Hercegowinę.
(1.1) Największym miastem Hercegowiny jest Mostar.
Wiktionary
IPA: ˌxɛrt͡sɛɡɔˈvʲĩna, AS: χercegovʹĩna
Wiktionary
rzecz. Hercegowińczyk mos., Hercegowinka ż.
przym. hercegowiński
Wiktionary
mieszkanka Hercegowiny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hercegowiny
Wiktionary
rzecz. Hercegowina ż.
:: fm. Hercegowińczyk mos.
przym. hercegowiński
Wiktionary
mieszkaniec Hercegowiny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hercegowiny
Wiktionary
rzecz. Hercegowina ż.
:: fż. Hercegowinka ż.
przym. hercegowiński
Wiktionary
związany z Hercegowiną, dotyczący Hercegowiny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hercegowiną, dotyczący Hercegowiny
Wiktionary
rzecz. Hercegowina ż., Hercegowińczyk m., Hercegowinka ż.
przym. antyhercegowiński, prohercegowiński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reg. śląskie palpitacja serca, kołatanie serca
Wiktionary
(1.1) Ej, uważej, bo hercklekotów dostoniesz i gibis ci z ryja wydupi.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. miasto w Włoszech, zniszczone wraz z Pompejami i Stabiami podczas wybuchu Wezuwiusza 24 sierpnia 79 roku
Wiktionary
Herculaneum – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Missouri, w hrabstwie Jefferson.
Wikipedia
[czytaj: herkules] typ karty graficznej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w geologii: europejskie łańcuchy górskie, powstałe w czasie fałdowań trwających od karbonu do permu; waryscydy
SJP.pl
Hercynidy (Waryscydy) – pasmo fałdowe powstałe w trakcie orogenezy hercyńskiej. Najczęściej nazwę tę ogranicza się do struktur geologicznych położonych na terenie obecnej Europy, ale czasem rozszerza się ją na struktury wschodniej części Ameryki Północnej i Afryki. Określanie struktur w innych miejscach świata jako Hercynidów ma obecnie znaczenie historyczne.
Wikipedia
minerał z grupy spineli, tlenek glinu i żelaza
SJP.pl
Hercynit (Ferrospinel) – minerał z gromady tlenków, należy do grupy spineli. Tlenek żelaza i glinu o wzorze chemicznym FeAl2O4. Należy do minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwy pasma górskiego Hercynidów, gdzie minerał ten został znaleziony.
Wikipedia
orogeneza hercyńska - wielkie ruchy górotwórcze, które rozpoczęły się w dewonie, a największe nasilenie osiągnęły w karbonie; orogeneza waryscyjska
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geol. związany z orogenezą hercyńską
(1.2) geogr. związany z górami Harzu
Wiktionary
(1.2) harceński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. łopata
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk babsko rzić
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rasa bydła mięsnego
SJP.pl
Hereford – miasto i civil parish w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w hrabstwie ceremonialnym Herefordshire, położone w pobliżu granicy z Walią, nad rzeką Wye. W 2011 roku civil parish liczyła 53 516 mieszkańców.
Hereford to typowe miasteczko rolnicze (nazwę „Hereford” nosi rasa bydła mięsnego). Miasto to znajduje się około 26 km na wschód od granicy Walii i 37 km na zachód od miasta Worcester.
Wikipedia
członek ludu afrykańskiego zamieszkującego południową część Afryki
SJP.pl
lud afrykański należący do grupy ludów Bantu, zamieszkujący południową część Afryki
SJP.pl
Herero – grupa etniczna należąca do grupy ludów Bantu, zamieszkująca południową część Afryki (głównie Namibię oraz w niewielkiej liczbie Botswanę i Angolę). Jej liczebność szacowana jest na około 100 tys. Są blisko powiązani z ludem Himba, posiadają m.in. wspólny język.
Wikipedia
związany z heretykiem, herezją; będący herezją (np. heretyckie poglądy, heretycki tekst)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. dotyczący heretyka, herezji
(1.2) przen. sprzeczny z poglądami ogółu
Wiktionary
(1.1) Ruchy heretyckie, np. katarów, negowały ważność sakramentu Eucharystii.
Wiktionary
IPA: ˌxɛrɛˈtɨt͡sʲci, AS: χeretycʹḱi
Wiktionary
rzecz. herezja ż., heretyk m., heretyczka ż., herezjarcha mos.
przysł. heretycko
Wiktionary
(1.1) bogoburczy, heterodoksyjny, nieprawowierny; przest. kacerski
(1.2) obrazoburczy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) właściwie dla herezji, w sposób heretycki
Wiktionary
rzecz. herezja ż., heretyk mos., heretyczka ż., herezjarcha mos., herezjologia ż.
przym. heretycki
Wiktionary
(1.1) nieortodoksyjnie
Wiktionary
1. wyznawczyni herezji, poglądu religijnego sprzecznego z dogmatami
2. przenośnie: kobieta o śmiałych, sprzecznych z powszechnie głoszonymi, poglądach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. teol. zwolenniczka herezji
Wiktionary
rzecz. herezja ż.
:: fm. heretyk m.
przym. heretycki
przysł. heretycko
Wiktionary
(1.1) odstępczyni, wichrzycielka
Wiktionary
1. wyznawca herezji, poglądu religijnego sprzecznego z dogmatami
2. przenośnie: człowiek o śmiałych, sprzecznych z powszechnie głoszonymi, poglądach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. teol. zwolennik herezji
Wiktionary
(1.1) Na soborze potępiono poglądy kilku heretyków.
Wiktionary
IPA: xɛˈrɛtɨk, AS: χeretyk
Wiktionary
rzecz. herezja ż.
:: fż. heretyczka ż.
przym. heretycki
przysł. heretycko
Wiktionary
(1.1) odszczepieniec, odstępca, wichrzyciel
Wiktionary
1. pogląd religijny sprzeczny z dogmatem religii panującej;
2. grupa religijna wyznająca takie poglądy;
3. przenośnie: śmiały, sprzeczny z powszechnie głoszonym, pogląd lub postępowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej;
(1.2) przen. kontrowersyjny pogląd, odstępstwo od powszechnie przyjętych poglądów
Wiktionary
Herezja (gr. αἵρεσις "hairesis" – wybór, łac. "haeresis") – doktryna religijna odrzucana przez władze kościelne lub religijne jako błędna. Pojęcie to oraz walka z herezją dotyczy głównie religii chrześcijańskich, obecne jest także w judaizmie, natomiast mniejsze znaczenie ma w buddyzmie, islamie i hinduizmie (wg innych źródeł herezja w hinduizmie w ogóle nie występuje).
Wikipedia
(1.1) Giordano Bruno został oskarżony o herezję i spalony na stosie.
(1.1) Do cesarza wysłał list wzywający go do odrzucenia herezji.
(1.1) W czasach kontrreformacji troskliwym gospodarzem Rzymu okazał się Grzegorz XIII (1572-1585), dzielący swą energię między walkę z herezją a działalność kulturalną, naukową i gospodarczą.
Wiktionary
IPA: xɛˈrɛzʲja, AS: χerezʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. heretyk mos., heretyczka ż., herezjarcha mos., herezjologia ż.
przym. heretycki
przysł. heretycko
Wiktionary
(1.1) heterodoksja; książk. nieprawowierność; przest. kacerstwo
(1.2) obrazoburstwo
Wiktionary
przywódca, założyciel sekty heretyckiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. założyciel lub przywódca ruchu religijnego uznanego za heretycki przez denominację, z której ruch ten się wydzielił;
Wiktionary
Herezjarcha – założyciel lub przywódca ruchu religijnego, który został uznany za heretycki przez denominację, z której ten ruch się wydzielił.
Jednymi z pierwszych oficjalnie ogłoszonych herezji przez Kościół katolicki były marcjonizm zapoczątkowany przez Marcjona w II w. n.e. czy arianizm zainicjowany przez Ariusza na początku IV w. n.e. Za herezjarchów uznawani byli działacze reformacyjni jak Marcin Luter, Jan Kalwin czy Casiodoro de Reina.
Wikipedia
rzecz. herezja ż., heretyk m., heretyczka ż.
przym. heretycki
przysł. heretycko
Wiktionary
1. pogląd religijny sprzeczny z dogmatem religii panującej;
2. grupa religijna wyznająca takie poglądy;
3. przenośnie: śmiały, sprzeczny z powszechnie głoszonym, pogląd lub postępowanie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
egipski wódz (XI w. p.n.e.), arcykapłan Amona
SJP.pl
Herhor, Si-Amon HeriHor (egip. "Syn Amona Horus go chroni", Hem-Neczer Tepi-en-Amon, "Boski Ojciec Pierwszy Prorok Amona") – kapłan i polityk egipski, prawdopodobnie pochodzenia libijskiego, który zyskał sławę jako dowódca wojskowy.
Od około 19 roku panowania Ramzesa XI jego władza stopniowo wzrastała. Wkrótce przejął zwierzchnictwo nad armią, obejmując funkcję Naczelnego Wodza w Górnym Egipcie i Nubii. Utrwalił swoją pozycję wyborem na arcykapłana Amona Tebańskiego.
Wikipedia
przestrzenne lub mechaniczne zabezpieczenie przed samozapyleniem, występujące w kwiatach obupłciowych
SJP.pl
miasto starożytne w Italii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we Włoszech, położone u stóp Wezuwiusza
(1.2) geogr. hist. starożytne miasto położone w pobliżu obecnego Herkulanum (1.1), zniszczone podczas wybuchu Wezuwiusza w 79 roku n.e.;
Wiktionary
Herkulanum albo Herkulaneum (łac. "Herculaneum", gr. "Heraklejon", wł. "Ercolano") – miasto w Kampanii położone w sąsiedztwie Wezuwiusza i zniszczone wraz z Pompejami i Stabiami podczas jego wybuchu 24 sierpnia 79 roku.
Wikipedia
(1.2) Wezuwiusz uznawany był za wulkan wygasły przed jego słynną erupcją w 79 roku n.e., która zniszczyła Herkulanum i Pompeje.
Wiktionary
przym. herkulanejski
Wiktionary
człowiek wyjątkowo silny; mocarz, siłacz, atleta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś nadzwyczajnie silny
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ent. nazwa systematyczna|Dynastes hercules|ref=tak., największy chrząszcz z rodziny rohatyńcowatych;
Wiktionary
He
Wikipedia
rzecz. Herkules
przym. herkulesowy
Wiktionary
(1.1) siłacz
Wiktionary
1. odnoszący się do Herkulesa
2. przenośnie: silny, potężny
SJP.pl
dietetyczna kasza owsiana ze specjalnego przemiału, zwykle w postaci płatków
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. czworoboczny słup rozszerzający się ku górze zwieńczony popiersiem lub rzeźbą głowy;
2. średniowieczny relikwiarz w kształcie popiersia
SJP.pl
Herma ( ἑρμῆς "hermes", lm. ἑρμαῖ "hermai") – architektoniczny element dekoracyjny w kształcie czworokątnego słupka zwężającego się ku dołowi, a na szczycie zakończonego popiersiem lub rzeźbą głowy o cechach fantastycznych albo portretowych.
Wikipedia
w medycynie: człowiek mający narządy płciowe obu płci; obojnak, hermafrodyta (r. żeński)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski (męskooosobowy, męskozwierzęcy lub męskorzeczowy), opcjonalnie żeński
(1.1) biol. osobnik wytwarzający gamety zarówno męskie, jak i żeńskie
Wiktionary
Hermafrodyt, Hermafrodyta (gr. Ἑρμαφρόδιτος Hermaphróditos, łac. "Hermaphroditus" – obupłciowy) – w mitologii greckiej dwupłciowa postać, znana też jako bóstwo w sztuce i literaturze antycznej.
Wikipedia
rzecz. hermafrodytyzm mrz.
przym. hermafrodytyczny
Wiktionary
(1.1) obojnak, osobnik obupłciowy
Wiktionary
właściwy obojnakowi; obupłciowy, obojnacki; obojnaczy
SJP.pl
obojnaczość, obupłciowość, dwupłciowość, obojnactwo, diseksualizm;
1. u zwierząt: jednoczesne występowanie gruczołów rozrodczych męskich i żeńskich w organizmie lub gruczołu obojnaczego;
2. u człowieka: wrodzona wada rozwojowa polegająca na istnieniu u tej samej osoby gonad męskich i żeńskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. posiadanie cielesnych cech obu płci
Wiktionary
Hermafrodytyzm, inaczej obojnactwo, dwupłciowość, obupłciowość, androgynia – zjawisko występowania w ciele jednego osobnika jednocześnie męskich i żeńskich gruczołów rozrodczych albo występowanie w jego ciele gruczołu obojnaczego wytwarzającego jaja i plemniki. Obojnactwo występuje często u zwierząt bezkręgowych i u roślin wyższych, rzadziej u kręgowców. U osobników hermafrodytycznych najczęściej zachodzi zapłodnienie krzyżowe, rzadziej samozapłodnienie – u roślin nazywane samopylnością.
Wikipedia
(1.1) Hermafrodytyzm u człowieka jest wrodzonym zaburzeniem różnicowania narządów płciowych.
Wiktionary
IPA: ˌxɛrmafrɔˈdɨtɨsm̥, AS: χermafrodytysm̦
Wiktionary
rzecz. hermafrodyta m.
przym. hermafrodytyczny
Wiktionary
(1.1) interseksualizm, obojnactwo, dwupłciowość, obupłciowość, biseksualizm
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Herman – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „wojownik”. Innym jego wariantem jest Armin, natomiast nazwisko Menzel stanowi podwójne zdrobnienie imienia Hermann. W średniowiecznej Polsce odnotowywano polskie formy Jerzman i Jirzman.
Wikipedia
(1.1) Herman, nasz najmłodszy, uderzał z zachwytem w blaszany kubek, aż dzwoniło.
Wiktionary
IPA: ˈxɛrmãn, AS: χermãn
Wiktionary
rzecz. Herminia ż.
Wiktionary
hiszpańska nazwa związków miast kastylijskich tworzonych w średniowieczu dla obrony własnych interesów lub uzyskania celów politycznych
SJP.pl
He
Wikipedia
obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Herman z małżonką; Hermanowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hermanowej
Wiktionary
rzecz. Hermanowa ż.
:: fż. hermanowianka ż.
przym. hermanowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hermanowej
Wiktionary
rzecz. Hermanowa ż.
:: fm. hermanowianin m.
przym. hermanowski
Wiktionary
Hermanowice – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Przemyśl. Ma status sołectwa.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hermanowic
Wiktionary
rzecz. Hermanowice nmos., hermanowiczanin m., hermanowiczanka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hermanowic
Wiktionary
rzecz. Hermanowice nmos.
:: fż. hermanowiczanka ż.
przym. hermanowicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hermanowic
Wiktionary
rzecz. Hermanowice nmos.
:: fm. hermanowiczanin m.
przym. hermanowicki
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hermanowej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Hermanowa ż., hermanowianin m., hermanowianka ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hermana lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
biały plusz w czarne cętki, używany jako imitacja futra gronostajowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. gronostaj, futro gronostajowe
Wiktionary
IPA: xɛrˈmɛlʲĩn, AS: χermelʹĩn
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
He
Wikipedia
IPA: ˌxɛrmɛ̃nɛˈɟilda, AS: χermẽneǵilda
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hermenegildy lub z nią związany
SJP.pl
zbiór zasad malarstwa religijnego w Kościele wschodniochrześcijańskim
SJP.pl
1. uczony zajmujący się hermeneutyką (dziedziną filologii);
2. badacz, zwolennik lub wyznawca hermeneutyki (dziedziny fenomenologii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) naukowiec zajmujący się hermeneutyką, jako dziedziną filologii
(1.2) zwolennik, badacz lub wyznawca hermeneutyki, jako dziedziny fenomenologii
Wiktionary
IPA: ˌxɛrmɛ̃ˈnɛwta, AS: χermẽneu̯ta
Wiktionary
rzecz. hermeneutyka ż., Hermes m.
:: fż. hermeneutka ż.
przym. hermeneutyczny
Wiktionary
przymiotnik od: hermeneutyka (np. model hermeneutyczny, proces hermeneutyczny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z hermeneutyką, dotyczący hermeneutyki
Wiktionary
(1.1) Polonista mógł więc, jeśli chciał, zaglądać na wykład o filozofii hermeneutycznej, a filozof studiować sztukę grecką.
Wiktionary
IPA: ˌxɛrmɛ̃nɛwˈtɨt͡ʃnɨ, AS: χermẽneu̯tyčny
Wiktionary
rzecz. hermeneutyka ż., hermeneuta m., hermeneutka ż.
przysł. hermeneutycznie
Wiktionary
1. dziedzina filologii badająca źródła pisane
2. w filozofii:
a) subiektywna metoda poznania wytworów kultury
b) w fenomenologii: droga poznawcza własnej egzystencji i istoty świata
c) koncepcja filozoficzno-literaturoznawcza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. teol. sztuka objaśniania tekstów literackich;
Wiktionary
He
Wikipedia
(1.1) W naukach humanistycznych wprowadzono metody historyczne, hermeneutykę ukazującą ograniczenia poznawcze badacza.
Wiktionary
przym. hermeneutyczny
rzecz. hermeneuta mos.
Wiktionary
w mitologii greckiej: bóg dróg i podróżnych, posłaniec bogów i przewodnik dusz do świata zmarłych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. bóg dróg, podróżnych, wędrowców, kupców, złodziei, pasterzy i wynalazców, utożsamiany z rzymskim Merkurym;
(1.2) imię|polski|m.; imię mitologiczne;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) astr. planetoida podwójna o numerze katalogowym 69230, odkryta w 1937 r.;
(2.2) wojsk. bezzałogowy aparat latający produkcji izraelskiej, zaprojektowany w kilku wersjach;
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(3.1) geogr. miejscowość w północnej Francji, w departamencie Oise;
(3.2) geogr. adm. gmina w północnej Francji, w departamencie Oise
Wiktionary
Hermes ( "Ἑρμῆς" Hermḗs, Mercurius) – w mitologii greckiej bóg dróg, podróżnych, kupców, pasterzy, złodziei, posłaniec bogów. Hermes jako bóg handlu musiał mieć opanowane techniki dobijania targu, uznano go więc za boga „przekonującej wymowy”. A ponieważ stąd już tylko krok od oszustw, Hermes został także opiekunem złodziei, co przypisywano mu raczej żartem niż naprawdę. Jeden z 12 bogów olimpijskich.
Wikipedia
(1.1) Atrybutami Hermesa były: kaduceusz, kapelusz o szerokim rondzie (petasos), skrzydlate sandały, sakiewka, owca, cyprys, migdałowiec i miód.
(1.2) Mam na imię Hermes i jestem podróżnikiem.
(2.1) Natomiast możliwe jest i niejednokrotnie się zdarzało, iż planetoida, mijając Ziemię, zniekształca znacznie swą orbitę okołosłoneczną, jak np. w przypadku Hermesa.
(3.1) Mieszkałem w Hermes ubiegłego lata, przez dwa tygodnie sierpnia.
Wiktionary
IPA: ˈxɛrmɛs, AS: χermes
Wiktionary
rzecz. herma ż., hermetyzm mrz., hermetyczność ż.
:: fż. Hermia ż.
przym. hermesowy, hermowy, hermetyczny; przest. gwara. Hermesowy
przysł. hermetycznie
Wiktionary
(1.1) Merkury
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hermesa lub z nim związany
SJP.pl
przysłówek
(1.1) techn. bez dostępu powietrza
(1.2) daw. ściśle
(1.3) przen. uniemożliwiając wpływy z zewnątrz
Wiktionary
(1.1) Nasiona dostarczono w hermetycznie zamkniętych skrzyniach.
(1.3) Ich środowisko, tak hermetycznie zamknięte na ludzi spoza Krakowa, już gniło we własnym sosie.
Wiktionary
rzecz. Hermes n./mzw./mos., hermetyczność ż.
przym. hermetyczny
Wiktionary
(1.1) szczelnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: hermetycznie
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest hermetyczne; cecha tych, którzy są hermetyczni
Wiktionary
Hermetyczność – cecha dowolnego układu lub urządzenia, oznaczająca jego kompletną zamkniętość dla zewnętrznych czynników.
W technice obudowa hermetyczna oznacza obudowę zdolną do całkowitego powstrzymania cieczy (nawet podczas zanurzenia), jak i gazów (np. powietrza).
Wikipedia
przym. hermetyczny
przysł. hermetycznie
rzecz. Hermes n./mzw./mos.
Wiktionary
1. szczelnie zamknięty
2. odizolowany od świata zewnętrznego
3. dostępny tylko dla wtajemniczonych
4. dotyczący hermetyzmu (w znaczeniu gnostyckiego nurtu filozoficzno-religijnego)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) techn. bardzo dokładnie zamknięty, nieprzepuszczający powietrza
(1.2) przen. odporny na wpływy z zewnątrz
(1.3) zrozumiały dla małego grona ludzi
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z hermetyzmem, dotyczący hermetyzmu
Wiktionary
(1.3) Większość ludzi uważa, że współczesna sztuka jest hermetyczna i niezrozumiała.
Wiktionary
rzecz. Hermes n./m., hermetyczność ż., hermetyzacja ż., hermetyzm mrz., hermetyzowanie n., rozhermetyzowanie n., rozhermetyzowanie n.
czas. hermetyzować ndk., rozhermetyzowywać ndk., rozhermetyzować dk.
przym. niehermetyczny
przysł. hermetycznie
Wiktionary
(1.1) szczelny
(1.2) odizolowany, odosobniony, wyizolowany, zamknięty
(1.3) ezoteryczny, niejasny, niezrozumiały, sekretny, tajemniczy
Wiktionary
zwolennik hermetyzmu, gnostycznego ruchu filozoficzno-religijnego
SJP.pl
uszczelnianie czegoś
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gnostycki nurt filozoficzno-religijny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) greko-egipski mistyczny zespół wierzeń pogańskich;
Wiktionary
Hermetyzm – greko-egipski mistyczny zespół wierzeń pogańskich zawartych w zbiorze zwanym "Corpus Hermeticum" – zbiorze osiemnastu traktatów powstałych w hellenistycznej Aleksandrii w I wieku n.e. Za inicjatora tej filozofii uznaje się półmitycznego Hermesa Trismegistosa, utożsamianego z egipskim Thotem.
Wikipedia
(1.1) Nawet dzieci wiedzą, że chemia pochodzi od alchemii, astronomia od astrologii, a medycyna naukowa od hermetyzmu.
Wiktionary
przym. hermetyczny
przysł. hermetycznie
rzecz. Hermes n./mzw./mos.
Wiktionary
uszczelniać coś
SJP.pl
dziwaczka hermina; gatunek motyla
SJP.pl
Hermina – żeński odpowiednik imienia Herman.
Hermina imieniny obchodzi 25 sierpnia i 24 grudnia.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Hermina ż., Herman m.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Herminy lub z nią związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Herminiusz z małżonką; Herminiuszowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Herminiusza lub z nim związany
SJP.pl
równy swemu sprzężeniu zespolonemu, np. macierz hermitowska; samosprzężony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mat. równy swemu sprzężeniu zespolonemu
Wiktionary
(1.1) Operator pędu w mechanice kwantowej jest hermitowski.
Wiktionary
IPA: ˌxɛrmʲiˈtɔfsʲci, AS: χermʹitofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. hermitowskość
Wiktionary
(1.1) samosprzężony
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. osoba, która zbezcześciła kultowe posągi Hermesa;
2. proces hermokopidów - wszczęte przed ateńskim sądem w 415 r. p.n.e. śledztwo dotyczące znieważenia herm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. bibl. najwyższy szczyt łańcucha górskiego Antylibanu;
(1.2) geogr. toponim, nazwa miejscowości i gmin w Stanach Zjednoczonych
Wiktionary
Hermon ( جبل الشيخ, "Dżabal asz-Szajch"; הַר חֶרְמוֹן, "Har Chermon") – najwyższy szczyt łańcucha górskiego Antylibanu. Wznosi się na wysokość 2814 m n.p.m..
Wikipedia
(1.1) Wyrosłam jak cedr na Libanie / i jak cyprys na górach Hermonu.
(1.1) Na Hermonie otwarto ośrodek sportów zimowych.
Wiktionary
przymiotnik od: herma
SJP.pl
Hernandez – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Meksyk, w hrabstwie Rio Arriba.
Miejscowość jest znana jako sceneria fotografii Ansela Adamsa "Moonrise, Hernandez, New Mexico" z 1941.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w medycynie: przepuklina; ruptura
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hernik (forma żeńska: Hernik, liczba mnoga: Hernik) – polskie nazwisko notowane od 1387 roku.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. badanie obrazowe przepukliny
Wiktionary
przenośnie: osoba zła, okrutna, despotyczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. osoba okrutna, despotyczna, zła
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Herod m., herody nmos.
przym. herodowy, Herodowy
Wiktionary
kobieta o silnym charakterze i wrogo nastawiona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. żart. kobieta zła
(1.2) pot. żart. kobieta despotyczna
Wiktionary
(1.1) Za ladą stała herod-baba, łypiąc na mnie groźnymi ślepiami.
(1.2) Teściowa trzyma nas krótko, to istna herod-baba, prawdziwa hetera.
Wiktionary
(1.1) baba-chłop, baba-grzmot, babochłop, kobieton
(1.2) despotka, hetera, megiera
Wiktionary
wnuczka Heroda Wielkiego, matka Salome
SJP.pl
He
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię męskie;
Wiktionary
Herodion (hebr.: הרודיון; arab.: "Jebel Fureidis", łac. "Herodium", koine: Ήρωδεīον) – forteca Heroda Wielkiego usytuowana na szczycie wzgórza niedaleko Betlejem na Pustyni Judzkiej, w środkowej części Izraela.
Znajduje się ona w odległości 11 km na południe od Jerozolimy.
Wikipedia
rzecz. Rodion m., Irodion m.
Wiktionary
grecki historyk z Halikarnasu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Herodot z Halikarnasu (starogr. Ἡρόδοτος ὁ Ἁλικαρνασσεύς, "Herodotos ho Halikarnasseus") (ur. ok. 484 p.n.e. w Halikarnasie, obecnie Bodrum w Turcji, zm. ok. 426 p.n.e. w Turioj lub Atenach) – historyk grecki, zwany "Ojcem historii", czasem także "Ojcem geografii". Jedynym jego zachowanym dziełem jest 9-księgowa relacja z wojen perskich, opisująca także geografię i historię Hellady, Persji i Egiptu oraz okolicznych krain, zatytułowana "Dzieje" (Ἱστορίαι "Historiai", łac. "Historiae").
Wikipedia
(1.1) Z Halikarnasu pochodzili historycy starożytni Herodot i Dionizjusz.
Wiktionary
dotyczący Heroda
SJP.pl
widowisko ludowe przedstawiające narodziny Jezusa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) etn. folk. widowisko ludowe przedstawiane w okresie świąt Bożego Narodzenia o tematyce związanej z tematyką narodzin Chrystusa;
(1.2) etn. folk. uczestnicy bożonarodzeniowego przedstawienia ludowego
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) M. i W. lm. od: herod
Wiktionary
Herody – ludowe przedstawienia bożonarodzeniowe, podobne do jasełek, odgrywane w różnych regionach Polski przez grupy kolędnicze.
Wikipedia
(1.1) W herodach z terenu ziemi wieluńskiej brakuje Anioła.
(1.2) Stroje naszych herodów poszyły panie z koła gospodyń.
Wiktionary
rzecz. Herod mos., herod mos.
przym. herodowy, Herodowy
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób heroiczny, bohaterski
Wiktionary
(1.1) Polska wyzwoleńcza Armia Krajowa, która heroicznie walczyła z hitlerowskimi okupantami, wszczęła powstanie w Warszawie.
Wiktionary
IPA: ˌxɛrɔˈjit͡ʃʲɲɛ, AS: χeroi ̯ičʹńe
Wiktionary
rzecz. heros m., heroizm m., heroiczność ż.
przym. heroiczny
Wiktionary
(1.1) bohatersko, odważnie, dzielnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: heroicznie
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest heroiczne; cecha tego, kto jest heroiczny
Wiktionary
rzecz. heros m.
przym. heroiczny
przysł. heroicznie
Wiktionary
1. odważny, śmiały, dzielny; bohaterski;
2. o poemacie, epopei: opiewający czyny bohaterów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. pełen odwagi i poświęcenia
(1.2) opiewający czyny dawnych bohaterów
Wiktionary
(1.1) […] człowiek niewierzący może być heroiczny, altruistyczny, wieść życie moralne i być – w potocznym rozumieniu tego słowa – święty, i to świętszy od bardzo wielu chrześcijan.
Wiktionary
rzecz. heros m., heroizm m., heroiczność ż.
przysł. heroicznie
Wiktionary
(1.1) bohaterski, odważny, dzielny
Wiktionary
utwór poetycki w literaturze antycznej utrzymany w konwencji listu miłosnego od lub do postaci mitologicznych
SJP.pl
utwór poetycki w literaturze antycznej utrzymany w konwencji listu miłosnego od lub do postaci mitologicznych
SJP.pl
Heroidy czyli Listy (łac. Heroides albo Epistulae) – piętnaście wierszowanych, fikcyjnych listów miłosnych autorstwa Owidiusza. Poeta użycza głosu bohaterkom opowieści i mitów starożytnych, które piszą do swoich ukochanych.
Wikipedia
utwory literackie opowiadające o czynach bohaterskich i heroicznych
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liter. łączący cechy heroiczne i komiczne;
Wiktionary
(1.1) Renaldo puścił tutaj piękny poemat heroikomiczny dotyczący Hiszpanii przed-frankowskiej, przez przypadek zapomniawszy uwzględnić aspektów politycznych, ale co tam – nikt by tego od Renaldo nie wymagał.
(1.1) Dużo później odkryłem, że ten homeryczny śmiech wywoływały urywki heroikomiczne.
Wiktionary
połączenie heroizmu i komizmu
SJP.pl
poemat komiczny, w którym błahy temat jest przedstawiony w sposób podniosły
SJP.pl
1. silny narkotyk z grupy opiatów, pochodna morfiny; diacetylomorfina, diamorfina;
2. w teatrze: aktorka grająca główne role;
3. przestarzale: kobieta dzielna, ofiarna; bohaterka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. główna bohaterka sztuki, dramatu, itp.
(1.2) teatr. aktorka grająca główną rolę
(1.3) silna, bohaterska kobieta, kobieta-heros
(1.4) biochem. farm. organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny, biały krystaliczny proszek;
Wiktionary
He
Wikipedia
(1.1) Maryna Mniszchówna w pełni dorasta do romantycznych wyobrażeń o wielkiej heroinie.
(1.4) Gdy doktor przestał przepisywać mu lek, chłopiec znalazł drugi najlepszy, lub po prostu kolejny dostępny towar: heroinę.
Wiktionary
IPA: ˌxɛrɔˈjĩna, AS: χeroi ̯ĩna
Wiktionary
rzecz. heroinista mos., heroinistka ż.
przym. heroinowy
Wiktionary
(1.4) brown sugar; pot. hera, kompot
Wiktionary
osoba uzależniona od heroiny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek uzależniony od heroiny
Wiktionary
IPA: ˌxɛrɔjĩˈɲista, AS: χeroi ̯ĩńista
Wiktionary
rzecz. heroina ż., heroinizm m.
:: fż. heroinistka ż.
przym. heroinowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta uzależniona od heroiny
Wiktionary
IPA: ˌxɛrɔjĩˈɲistka, AS: χeroi ̯ĩńistka
Wiktionary
rzecz. heroina ż., heroinizm m.
:: fm. heroinista m.
przym. heroinowy
Wiktionary
uzależnienie od heroiny; heroinomania
SJP.pl
Heroinizm – uzależnienie od zażywania diacetylomorfiny (heroiny, opioidu: półsyntetycznej pochodnej morfiny). Heroinizm jest jedną z najcięższych kompulsji narkotycznych. Heroinizm można podzielić na uzależnienie fizyczne i psychiczne. Uzależnienie fizyczne charakteryzują tzw. objawy abstynencyjne – nudności, bóle kostno-stawowe, bóle mięśni, biegunka. Wiąże się ono z wbudowywaniem heroiny w metabolizm organizmu osoby zażywającej nałogowo ten narkotyk.
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: heroina
Wiktionary
nałogowe zażywanie heroiny; heroinizm
SJP.pl
przymiotnik od: heroina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z heroiną, dotyczący heroiny (narkotyku)
Wiktionary
rzecz. heroina ż., heroinista mos., heroinistka ż.
Wiktionary
nadawanie komuś lub czemuś bohaterstwa
SJP.pl
związany z nadaniem cech bohaterskich
SJP.pl
bohaterstwo, odwaga, poświęcenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) postawa pełna odwagi, śmiałości, hartu ducha, działania dla dobra innych itd.; także ukazanie takiej postawy czynami.
Wiktionary
He
Wikipedia
przysł. heroicznie
przym. heroiczny
Wiktionary
(1.1) bohaterstwo
Wiktionary
1. zwiastun, głosiciel nowej idei;
2. w średniowieczu: poseł, urzędnik ogłaszający w imieniu władcy ważne wydarzenia lub zarządzenia;
3. w średniowieczu: urzędnik wywołujący uczestników ceremonii dworskich i turniejów rycerskich, sprawdzający ich pochodzenie i herby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. w średniowieczu mistrz ceremonii na dworze panującego władcy; także sędzia podczas rycerskich turniejów
(1.2) hist. w średniowieczu poseł ogłaszający zarządzenia w imieniu władcy
(1.3) przen. głosiciel nowej myśli
Wiktionary
Herold – średniowieczny urzędnik dworski, wywołujący nazwiska rycerzy biorących udział w turniejach, mistrz ceremonii, sędzia turniejów rycerskich, strażnik poprawności herbów.
W starożytnej Grecji urzędnikiem o podobnym charakterze lecz z większym zakresem zadań był keryks.
Wikipedia
IPA: ˈxɛrɔlt, AS: χerolt
Wiktionary
rzecz. heroldia ż.
przym. heroldowski, heroldzki
Wiktionary
w zaborze rosyjskim: urząd rozpatrujący i zatwierdzający dowody szlachectwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. herald. urząd zajmujący się administrowaniem tytułami szlacheckimi;
(1.2) hist. Heroldia Królestwa Polskiego, heroldia (1.1) działająca w Królestwie Polskim w latach 1836-1861
Wiktionary
He
Wikipedia
(1.2) Pod sygnaturą 1004 zapisano potwierdzenie szlachectwa z roku tysiąc osiemset czterdziestego pierwszego z warszawskiego biura heroldii (…).
Wiktionary
rzecz. herold mos.
przym. heroldowski
Wiktionary
→ herold; heroldowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub pracą herolda, dotyczący herolda
Wiktionary
rzecz. herold mos., heroldia ż.
przym. heroldzki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z heroldem, dotyczący herolda
Wiktionary
rzecz. herold mos.
przym. heroldowski
Wiktionary
Heron z Aleksandrii - grecki mechanik, wynalazca i matematyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Heron – imię męskie pochodzenia greckiego wywodzące się od wyrazu pospolitego "hērōs", co oznacza „mocny, silny, bohater”, przejęte do łaciny jako "Ero" // "Hero" // "Heron".
Wikipedia
IPA: ˈxɛrɔ̃n, AS: χerõn
Wiktionary
1. w mitologii greckiej: potomek bogów z ich związków ze śmiertelnikami; półbóg;
2. potocznie: człowiek odważny, dokonujący niezwykłych czynów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mitgr. postać o nadludzkich przymiotach, zrodzona ze związku człowieka i boga
(1.2) przen. ktoś bohaterski
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Herosi”. Zobacz też: serial telewizyjny Herosi.
Heros ( ἥρως „bohater”) – w mitologii greckiej postać zrodzona ze związku człowieka i boga. Herosi mieli nadzwyczajne zdolności, jak wielka siła, spryt, odwaga, inteligencja czy inne przymioty. Choć byli dziećmi bogów, nie posiedli cechy nieśmiertelności. Byli dowodem przenikania się świata bogów i ludzi.
Wikipedia
(1.1) Heros błyskawicznie pchnął w niego zaczarowanym mieczem i trafił Minotaura prosto w serce.
(1.2) Niech herosi pobożności cię poganiają, niech kumple się śmieją, żeś dewot, a ty spaceruj po swojej Krynicy z kubkiem w ręku, to znacznie skuteczniejsze niż sinusoida: szczytowanie – zawał – szczytowanie.
Wiktionary
przysł. heroicznie
rzecz. heroiczność ż.
przym. heroiczny
Wiktionary
(1.1) półbóg
(1.2) bohater
Wiktionary
potocznie: waleczna, dzielna kobieta; bohaterka
SJP.pl
szewc z Efezu (IV w. p.n.e.)
SJP.pl
człowiek, który powodowany nieokiełznaną żądzą sławy, usiłuje uwiecznić swoje imię zbrodnią, barbarzyńskim uczynkiem
SJP.pl
Herostrates, właśc. Herostratos, gr. Ἡρόστρατος (IV w. p.n.e.) – szewc z Efezu ogarnięty obsesją zyskania wiecznej sławy, który w tym celu podpalił słynną miejscową świątynię Artemidy.
Wikipedia
1. dotyczący Herostratesa, charakterystyczny dla Herostratesa;
2. chcący za wszelką cenę uzyskać rozgłos, dążący do sławy wszystkimi sposobami
SJP.pl
dotyczący Herostrata
SJP.pl
postawa herostratesa
SJP.pl
choroba wywoływana przez herpeswirusy
SJP.pl
typ wirusa pasożytującego na zwierzętach (kręgowcach)
SJP.pl
pomieszczenie przeznaczone do hodowli i obserwacji gadów oraz płazów
SJP.pl
Herpetarium – rodzaj lub część ogrodu zoologicznego służąca do eksponowania żywych okazów gadów i płazów. Najczęściej spotyka się w nich węże, jaszczurki, legwany i inne gatunki gadów i płazów.
Najstarsze herpetarium na ziemiach polskich założył Johann Gottlieb Schultz w Toruniu w 1797 roku, tworząc pierwszy w kraju Ogród Zoobotaniczny. Obecnie herpetarium w Toruniu znacznie rozbudowano.
Wikipedia
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z gadami, płazami
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) strach przed gadami
Wiktionary
specjalista w zakresie herpetologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zool. zoolog badający płazy i gady
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) zool. zoolożka badająca płazy i gady
Wiktionary
(1.1) Południowoafrykańskiemu herpetologowi nie udało się odkryć nowego gatunku żaby.
(2.1) Brazylijska herpetolog otrzymała dotację na badania żmij amazońskich.
Wiktionary
rzecz. herpetologia ż.
przym. herpetologiczny
Wiktionary
dział zoologii, nauka o płazach i gadach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. dział zoologii, nauka o płazach i gadach;
Wiktionary
He
Wikipedia
(1.1) Herpetologia jest jednym z działów zoologii.
Wiktionary
IPA: ˌxɛrpɛtɔˈlɔɟja, AS: χerpetoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. herpetolog m., herpetolożka ż.
przym. herpetologiczny
Wiktionary
związany z herpetologią, nauką o płazach i gadach
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. związany z herpetologią, dotyczący herpetologii
Wiktionary
IPA: ˌxɛrpɛtɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: χerpetoloǵičny
Wiktionary
rzecz. herpetologia ż., herpetolog m.
Wiktionary
Herrera – gmina w Hiszpanii, w prowincji Sewilla, w Andaluzji, o powierzchni 53,48 km². W 2011 roku gmina liczyła 6526 mieszkańców. Znajduje się na skrzyżowaniu w geograficznym centrum Andaluzji, niecałą godzinę od stolic prowincji, takich jak Kordoba, Málaga i Sewilla, i nieco ponad godzinę od Granady.
Wikipedia
[czytaj: HERszel] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
historia ze szczególnym uwzględnieniem roli kobiet, ujmowana z perspektywy feministycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) socjol. hist. treści historyczne, w których nie jest pomijana rola kobiet lub takie, które są opowiadane z kobiecej perspektywy;
Wiktionary
He
Wikipedia
(1.1) Włókniarkami w Łodzi zajmujemy się dość mocno, zarówno z pozycji naukowych, jak i feministycznych, a także tożsamościowych – to część naszej herstorii.
Wiktionary
przym. herstoryczny
Wiktionary
dotyczący historii ze szczególnym uwzględnieniem roli kobiet
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z herstorią, dotyczący herstorii, czyli taki, który szczególnie uwzględnia rolę kobiet
Wiktionary
rzecz. herstoria ż.
Wiktionary
imię żeńskie z mitologii rzymskiej
SJP.pl
Hersylia – imię żeńskie o niejasnej etymologii, pochodzące z mitologii rzymskiej, w której Hersilia była żoną Romulusa. W Polsce imię to nosiła m.in. Hersylia Januszewska, córka ojczyma Juliusza Słowackiego, Augusta Bécu, która poślubiła wuja Słowackiego, Teofila Januszewskiego (brata Salomei Januszewskiej, matki Słowackiego).
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
przywódca, lider bandy, szajki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. przywódca bandy, szajki złoczyńców
Wiktionary
IPA: xɛrʃt, AS: χeršt
Wiktionary
rzecz. hersztowanie n.
czas. hersztować ndk.
Wiktionary
(1.1) watażka
Wiktionary
[czytaj: herta] nazwa berlińskiego klubu piłkarskiego
SJP.pl
[czytaj: herc] nazwisko pochodzenia niemieckiego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
szczep germański, pierwotnie osiadły w Skandynawii
SJP.pl
Herulowie – lud wschodniogermański wywodzący się z terenów południowej Szwecji, spokrewniony z Gotami.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. slang. długie włosy
Wiktionary
(1.1) Prawdziwi metale noszą hery do pasa.
Wiktionary
IPA: ˈxɛrɨ, AS: χery
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. bogata, posażna panna
Wiktionary
rzecz. herytierka ż.
Wiktionary
[czytaj: HERcok] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dźwięk h obniżony o pół tonu; b
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dźwięk h obniżony o dwa półtony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. dźwięk h obniżony o cały ton;
Wiktionary
."
Dźwięki heses na pięciolinii. W kolejności: heses¹, heses², Heses, heses°.
Heses – dźwięk, którego częstotliwość dla heses¹ wynosi 440 Hz. Jest to obniżony za pomocą podwójnego bemola dźwięk h. Dźwięki enharmonicznie równoważne to: gisis i a.
Wikipedia
IPA: ˈxɛsɛs, AS: χeses
Wiktionary
kraj związkowy w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraj związkowy i kraina historyczna w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Wiesbaden;
Wiktionary
Hesja ( Hessen) – kraj związkowy w zachodniej części Niemiec. Stolicą kraju związkowego jest Wiesbaden.
Wikipedia
IPA: ˈxɛsʲja, AS: χesʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Hesyjczyk mos., Hesyjka ż.
przym. heski
Wiktionary
kwadratowa macierz drugich pochodnych cząstkowych funkcji; macierz Hessego
SJP.pl
przymiotnik od: Hesja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od Hesja
Wiktionary
IPA: ˈxɛsʲci, AS: χesʹḱi
Wiktionary
rzecz. Hesja ż., Hesyjczyk mos., Hesyjka ż.
Wiktionary
organiczny związek chemiczny, rodzaj flawonoidu występujący w cytrusach
SJP.pl
Hesperetyna to związek zaliczany do flawanonów, będących rodzajem flawonoidów. Hesperetyna w postaci swojego glikozydu, hesperydyny, jest dominującym flawonoidem w cytrynach i pomarańczach.
Wikipedia
1. w starożytności określenie krajów położonych na zachodzie; u Greków oznaczało zwykle Italię, u ludów latyńskich Hiszpanię;
2. w mitologii greckiej: nimfa leśna z Troady;
3. planeta Wenus widoczna nad horyzontem po zachodzie Słońca; Gwiazda Wieczorna, Hesperos
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kopalny, nielatający ptak z okresu kredowego
SJP.pl
He
Wikipedia
1. planeta Wenus widoczna nad horyzontem po zachodzie Słońca; Gwiazda Wieczorna, Hesperia;
2. w mitologii greckiej: bóg i uosobienie Gwiazdy Wieczornej; Hesperus
SJP.pl
Hesperos (Hesper, Hesperus, Gwiazda Wieczorna; Ἓσπερος Esperos ‘wieczorny’, Vesper, Vesperus ‘wieczorny’) – w mitologii greckiej bóg i uosobienie Gwiazdy Wieczornej (planety Wenus).
Był bóstwem związanym z kultem ciał niebieskich (astrolatrią). Uosabiał planetę Wenus, gdy była widoczna nad horyzontem po zachodzie Słońca.
Wikipedia
w mitologii greckiej: nimfa Zachodzącego Słońca, strażniczka jabłoni o złotych jabłkach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) środ. kosmet. o zapachu (najczęściej perfum): przypominający zapach jednego z owoców drzew cytrusowych
(1.2) mitgr. mający związek z Hesperydami
Wiktionary
(1.1) A więc, przypomnijmy: tradycyjny szypr ma hesperydowe (cytrusowe) otwarcie (np. bergamotka), kwiatowe, balsamiczne serce (np. labdanum, słodka żywica z czystka) oraz bazę złożoną z nut ziemistych i drzewnych, takich jak paczula, wetyweria czy najważniejszy: mech dębowy.
(1.1) Jeśli typowo poszukujesz zapachów mocnych, soczyście intensywnych, radosnych cytrusów, tak odświeżających jak wysoka szklanka lemoniady albo grejpfrut, klasyczna woda kolońska i zapachy hesperydowe są dla Ciebie stworzone.
Wiktionary
rzecz. hesperyda ż., hesperydowość ż.
Wiktionary
(1.1) cytrusowy
(1.2) hesperyjski
Wiktionary
organiczny związek chemiczny występujący w dużych ilościach w owocach cytrusów, mający właściwości przeciwutleniające, przeciwzapalne, antynowotworowe i obniżające poziom cholesterolu
SJP.pl
Hesperydyna – organiczny związek chemiczny będący glikozydem hesperetyny zaliczanej do flawanonów będących rodzajem flawonoidów. Dawniej nazywana witaminą P2. Występuje w dużych ilościach w owocach cytrusów. Nazwa związku pochodzi od greckich nimf ogrodów – Hesperyd.
Wikipedia
1. dawniej: zachodni lub wieczorny;
2. w mitologii greckiej: ogrody hesperyjskie - ogrody bogów słynące ze złotych jabłek; raj hesperydowy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hesse – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Mozela.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 566 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 44 osoby/km² (wśród 2335 gmin Lotaryngii Hesse plasuje się na 550. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 430.).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
minerał, odmiana grossularu występująca w skałach wapiennych i magmowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. kamień szlachetny, odmiana grossularu o barwie żółtej, cynamonowobrunatnej;
Wiktionary
Hessonit – należący do gromady krzemianów, będący granatem, rzadka odmiana grossularu. Inaczej zwany jest "kamieniem cynamonowym", dawniej "kanelem". Nazwa wywodzi się z greckiego "hesson", które oznacza „mniej cenny” lub „gorszy,” nawiązując do niższej wartości minerału w porównaniu z cyrkonem, do którego jest podobny.
Wikipedia
IPA: xɛsˈːɔ̃ɲit, AS: χe•sõńit
Wiktionary
(1.1) kamień cynamonowy; daw. kanel
Wiktionary
koń z rasy koni szwedzkich, służący w ciężkich jazdach; pospolity na Litwie i Żmudzi
SJP.pl
Hester – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Luizjana, w parafii St. James.
Wikipedia
mit. gr. bogini domowego ogniska, ośrodka życia rodzinnego, czczona też jako opiekunka ogniska gminnego bądź państw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. bogini ogniska domowego oraz świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z rzymską Westą, symbol domu i rodziny;
(1.2) rzad. imię|polski|ż.
(1.3) astr. planetoida o numerze katalogowym 46;
Wiktionary
Hestia ( Ἑστία Hestía ‘ognisko domowe’, Vesta) – w mitologii greckiej córka Kronosa i Rei, siostra Zeusa, Demeter i Hery oraz Posejdona i Hadesa. Ślubowała dziewictwo, jak Artemida. Opiekunka ogniska domowego, podróżnych, nowożeńców i sierot. Hestia reprezentowała moralną ideę czystości i trwałości rodzinnego życia.
Wikipedia
(1.1) Hestia uchodziła za córkę Kronosa i Rei oraz siostrę Zeusa, Hadesa, Posejdona, Hery i Demeter.
(1.1) Hestia ustąpiła Dionizosowi swoje miejsce w gronie dwunastu największych bóstw olimpijskich.
(1.1) Kult Hestii sprawowano we wszystkich domostwach i w świątyniach wszystkich bogów.
(1.2) Moja babka wujeczna, która jest Polką greckiego pochodzenia, ma na imię Hestia.
(1.3) Hestia porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
Wiktionary
IPA: ˈxɛstʲja, AS: χestʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) Westa
Wiktionary
mieszkaniec Hesji (kraju związkowego w Niemczech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hesji
Wiktionary
(1.1) Podobny charakter ma artykuł A. Miillera poświęcony Hesyjczykowi Janowi Leuderode jako kanonikowi wrocławskiemu i śląskich kapituł kolegiackich (…).
Wiktionary
rzecz. Hesja ż.
:: fż. Hesyjka ż.
przym. heski
Wiktionary
mieszkanka Hesji (kraju związkowego w Niemczech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hesji
Wiktionary
rzecz. Hesja ż.
:: fm. Hesyjczyk mos.
przym. heski
Wiktionary
przestarzały wyraz o ekspresywnym charakterze, oznaczający tyle, co: daleko, hen, z dala
SJP.pl
przysłówek miejsca
(1.1) przest. daleko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) To het, tam, gdzie za borem / Słonko idzie spać wieczorem (…)
Wiktionary
IPA: xɛt, AS: χet
Wiktionary
(1.1) daleko, tam, hen
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) litera alfabetu greckiego oznaczająca spółgłoskę [h], Ͱ ͱ;
Wiktionary
Heta (ἧτα, pisana Ͱͱ) – litera alfabetu greckiego oznaczająca spółgłoskę [], przedstawiająca ją jako pełną literę, a nie tylko jako znak diakrytyczny spiritus asper wywodzący się z tej litery, która z kolei wywodzi się z lewej połówki litery eta.
Wikipedia
IPA: ˈxɛta, AS: χeta
Wiktionary
w starożytnej Macedonii: żołnierz jazdy rekrutującej się ze szlachty
SJP.pl
w starożytnej Grecji: związek religijny, towarzyski lub polityczny; heteria
SJP.pl
1. kobieta kłótliwa, złośliwa; jędza, piekielnica, kłótnica, awanturnica;
2. w starożytnej Grecji: piękna i wykształcona kobieta lekkich obyczajów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. w starożytnej Grecji: prostytutka, często inteligentna i wykształcona;
(1.2) złośliwa, kłótliwa kobieta, jędza
Wiktionary
Hetera (gr. "hetaíra" – towarzyszka) – w starożytnej Grecji odpowiednik kurtyzany. Hetera od zwykłej prostytutki różniła się niezależnością i wysoką pozycją towarzyską. []
Wikipedia
IPA: xɛˈtɛra, AS: χetera
Wiktionary
1. w starożytnej Grecji: związek religijny, towarzyski lub polityczny; hetajria;
2. w nowożytnej Grecji: związek handlowy, towarzystwo naukowe lub tajna organizacja polityczna
SJP.pl
Heteria (gr. "Εταιρεία", czyli "grupa przyjaciół") – nieformalne stowarzyszenia arystokratyczne w starożytnej Grecji, a w Grecji nowożytnej stowarzyszenia naukowe, gospodarcze lub polityczne. Najbardziej znanym z nich była tajna organizacja narodowowyzwoleńcza Filiki Eteria działająca na początku XIX w.
Wikipedia
potocznie o osobie orientacji heteroseksualnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. osoba heteroseksualna
Wiktionary
Heteroatom (z greki "heteros" - różny, + "atomos") - to w nomenklaturze chemii organicznej określenie dowolnego atomu, znajdującego się w cząsteczce związku organicznego, którym nie jest węgiel lub wodór. Zwykle określenie to odnosi się do azotu, tlenu, siarki lub fosforu.
Wikipedia
hormon roślinny regulujący wiele procesów rozwojowych u roślin
SJP.pl
różny poziom rozwoju ewolucyjnego części organizmu lub narządu
SJP.pl
typ podstawki u grzybów podstawczaków; fragmobazydium, protobazydium
SJP.pl
chromatyna pozbawiona genów, albo mająca nieaktywne geny, tworząca silnie zwartą spiralę
SJP.pl
Heterochromatyna jest częścią chromatyny w jądrze interfazowym, w której nić DNA jest szczególnie mocno upakowana. Jej cechą charakterystyczną jest ograniczenie udziału w procesie transkrypcji, co ma wpływ na ekspresję genów. Jej zwarta struktura decyduje o tym, że jest nieaktywna genetycznie.
Wikipedia
odmienny kolor tęczówek oczu u jednej osoby lub różnobarwność jednej tęczówki
SJP.pl
chromosom, który odpowiada za wykształcanie się płci; heterosom, alosom, allosom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. chromosom determinujący płeć
Wiktionary
(1.1) Spotkano kilka typów zaburzeń związanych z ilością heterochromosomów u człowieka.
Wiktionary
IPA: ˌxɛtɛrɔxrɔ̃ˈmɔsɔ̃m, AS: χeteroχrõmosõm
Wiktionary
(1.1) allosom
Wiktionary
ewolucyjne przesunięcie momentu i tempa powstawania jakiegoś narządu czy organu w trakcie ontogenezy organizmu, w stosunku do jego przodków ewolucyjnych
SJP.pl
Ni
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) chem. o związkach cyklicznych: taki, w którym co najmniej jeden pierścień zawiera atomy dwóch lub więcej różnych pierwiastków;
(1.2) chem. o pierścieniu atomów: zawierający atomy więcej niż jednego pierwiastka
Wiktionary
(1.2) Nikotyna zbudowana jest z dwóch pierścieni heterocyklicznych.
Wiktionary
wyspecjalizowana komórka pozwalająca kolonijnym sinicom wiązać wolny azot
SJP.pl
w religii: wyznawanie poglądów, dogmatów odmiennych od obowiązujących w danej religii, lecz nieuznanych przez nią za herezję; nieprawowierność, heterodoksja
SJP.pl
w religii: wyznawanie poglądów, dogmatów odmiennych od obowiązujących w danej religii, lecz nieuznanych przez nią za herezję; nieprawowierność, heterodoksalność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. filoz. uznawanie odmiennych poglądów, niezgodnych z obowiązującą doktryną wiary; szerzej: niezgodnych z obowiązującymi zasadami, kanonem;
Wiktionary
Heterodoksja – (gr. "ἕτερος" "héteros" i "δόξα" "dókssa"), najprawdopodobniej bezpośrednie zapożyczenie z języka francuskiego w XIX w., dawniej nieprawowierność, innowierstwo; oznacza dzisiaj uznawanie odmiennych poglądów, dogmatów, niezgodnych z obowiązującą w danej religii doktryną wiary.
Wikipedia
(1.1) W późnym średniowieczu Pikardia stała się terenem działalności licznych ruchów heterodoksji religijnej, waldensów, begardów, a także braci i sióstr herezji wolnego ducha.
Wiktionary
rzecz. heterodoksalność ż., heterodoksyjność ż.
przym. heterodoksyjny
przysł. heterodoksyjnie
Wiktionary
(1.1) nieprawowierność, heterodoksalność
Wiktionary
w religii: taki, który dotyczy heterodoksji - wyznawania poglądów, dogmatów odmiennych od obowiązujących w danej religii, lecz nieuznanych przez nią za herezję; innowierczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy heterodoksji, wyznający poglądy odmienne od tych głoszonych przez Kościół doktryny wiary
Wiktionary
rzecz. heterodoksja ż.
Wiktionary
wąż z rodziny połozowatych, występuje w Ameryce Północnej
SJP.pl
Heterodon – rodzaj węży z podrodziny ślimaczarzy (Dipsadinae) w rodzinie połozowatych (Colubridae).
Wikipedia
rodzaj dinozaura ptasiomiednicznego z okresu wczesnej jury
SJP.pl
Heterodontozaur ("Heterodontosaurus") – rodzaj dinozaura ptasiomiednicznego z rodziny heterodontozaurów (Heterodontosauridae). Żył we wczesnej jurze na terenach współczesnej południowej Afryki.
Wikipedia
rodzina wczesnych dinozaurów ptasiomiednicznych
SJP.pl
Heterodontozaury (Heterodontosauridae) – rodzina wczesnych dinozaurów ptasiomiednicznych będących prawdopodobnie bazalnymi przedstawicielami grupy. Ich skamieniałości należą do rzadkości, choć zwierzęta te zamieszkiwały całą planetę na początku okresu jurajskiego, a kilku przedstawicieli przetrwało do wczesnej kredy.
Wikipedia
taki, który ma zęby o różnych kształtach; różnozębny
SJP.pl
zróżnicowanie budowy zębów, np. u człowieka: siekacze, kły, przedtrzonowce i trzonowce; odwrotnością tej cechy jest homodontyzm
SJP.pl
Heterodontyzm, uzębienie heterodontyczne, uzębienie heterodontowe – rodzaj uzębienia charakteryzujący się zróżnicowaniem kształtów i wielkości zębów w zależności od ich przeznaczenia. Spotykany u gadów i u ssaków.
W przypadku typowego uzębienia heterodontycznego u ssaków wyróżnia się cztery podstawowe typy funkcjonalne zębów:
Wikipedia
generator drgań elektrycznych o małej mocy i dużej częstotliwości
SJP.pl
Heterodyna, generator lokalny (gr. "hetero-" 'różny' i "dyna" 'moc') – stabilny i zazwyczaj o regulowanej częstotliwości generator drgań elektrycznych stosowany do modulacji (demodulacji) lub zmiany częstotliwości drgań w procesach tzw. heterodynowania (dudnienia/mieszania) elektrycznych przebiegów sinusoidalnych o nieznacznie różnych częstotliwościach.
Wikipedia
w fizyce: uzyskiwać drgania o częstotliwościach słyszalnych w wyniku przemiany częstotliwości
SJP.pl
proces epitaksjalny polegający na wytwarzaniu na monokrystalicznym podłożu jednego półprzewodnika cienkiej warstwy innego materiału półprzewodnikowego
SJP.pl
występowanie liści o różnych kształtach na tej samej roślinie; różnolistność
SJP.pl
Heterofilia, różnolistność, różnopostaciowość liści – zjawisko zróżnicowania kształtu dojrzałych liści wyrastających na tej samej roślinie lub roślinach tego samego gatunku. W wąskim ujęciu obejmuje różnolistność warunkowaną czynnikami środowiska, w szerszym obejmuje także wszelkie dziedziczne modyfikacje liści.
Wikipedia
prymitywna technika polifoniczna polegająca na równoczesnym wykonaniu melodii i ornamentowanego wariantu
SJP.pl
Heterofonia (z gr. "héteros" – drugi, inny; "phoné" – dźwięk), – jest rodzajem faktury, która polega na równoczesnym wykonaniu melodii głównej i jej improwizowanej wersji (jednej lub kilku). Technika ta znana jest i stosowana głównie w muzyce ludowej.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z heterofonią, dotyczący heterofonii
Wiktionary
rzecz. heterofonia ż., heterofon mrz.
Wiktionary
zaburzenie równowagi mięśni ocznych prowadzące do braku zbieżności źrenic i ich nieprawidłowego ustawienia względem siebie; zez
SJP.pl
rozmnażanie się organizmów przy udziale komórek męskich i żeńskich, zróżnicowanych pod względem morfologicznym i fizjologicznym; anizogamia
SJP.pl
1. w biologii: przynależność do innego rodzaju; odmienność, innorodność;
2. pogląd w etyce, według którego cele i wartości człowieka są niejednorodne i w sposób istotny różnią się między sobą
SJP.pl
zróżnicowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co heterogeniczne; cecha tych, którzy są heterogeniczni
Wiktionary
He
Wikipedia
rzecz. heterogenia ż.
przym. heterogeniczny
przysł. heterogenicznie
Wiktionary
(1.1) różnorodność
Wiktionary
1. różnorodny; heterogenny;
2. przeszczep heterogeniczny - przeszczep tkanki lub narządu od osobnika innego gatunku; przeszczep ksenogeniczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. fiz. taki układ lub proces, w którym występuje więcej niż jedna faza (ciekła, gazowa, stała) na raz
(1.2) chem. złożony z widocznie (gołym okiem albo pod mikroskopem) różnych składowych
(1.3) książk. złożony ze składowych o różnej naturze albo charakterze
Wiktionary
rzecz. heterogeniczność ż.
Wiktionary
(1.1) niejednorodny
(1.2) niejednorodny
(1.3) niejednorodny, różnorodny, innorodny
Wiktionary
różnorodny; heterogeniczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający elementy o różnym pochodzeniu lub cechach
Wiktionary
(1.1) Złożoność tych interakcji czyni cząstki HDL wielce heterogennymi poprzez ich kształt, wielkość i ładunek powierzchniowy.
Wiktionary
(1.1) war. heterogeniczny; różnorodny, niejednorodny
Wiktionary
cukier, w którego skład wchodzi więcej niż jeden rodzaj reszt monosacharydowych; heteropolisacharyd, mukopolisacharyd
SJP.pl
cukier, w którego skład wchodzi więcej niż jeden rodzaj reszt monosacharydowych; heteropolisacharyd, mukopolisacharyd
SJP.pl
Heteroglikany ("heteropolisacharydy, mukopolisacharydy") – polisacharydy, w których skład wchodzi więcej niż jeden rodzaj reszt monosacharydowych. Przykładowe heteroglikany to kwas hialuronowy i kwas chondroitynosiarkowy znajdujące się w mazi międzykomórkowej, stawach i chrząstkach, i będące czynnikami grupowymi krwi, oraz heparyna odpowiedzialna za hamowanie procesu krzepnięcia krwi.
Wikipedia
naprzemienne występowanie w cyklu rozwojowym partenogenezy i tradycyjnego rozmnażania płciowego
SJP.pl
Heterogonia – cykl życiowy zwierząt, w którym występuje przemiana pokoleń rozmnażających się płciowo, ale w różny sposób: rozdzielnopłciowo lub partenogenetycznie. Niekiedy pomiędzy poszczególnymi pokoleniami mogą występować różnice morfologiczne. W takim cyklu pokolenie partenogenetyczne ma za zadanie zwiększyć liczebność oraz zasięg występowania, natomiast rolą pokolenia rozdzielnopłciowego jest zwiększenie różnorodności genetycznej.
Wikipedia
leczenie zastrzykami domięśniowymi krwi cudzej
SJP.pl
komórka zawierająca dwa jądra o różnym materiale genetycznym
SJP.pl
Heterokarion – komórka zawierająca co najmniej dwa genetycznie różne jądra. Cecha taka naturalnie i często występuje u grzybów – heterokarionem może być komórka, zarodnik lub grzybnia. Heterokariony można otrzymać również sztucznie w laboratorium.
Wikipedia
He
Wikipedia
nieprawidłowy, dziwaczny, odbiegający od normy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odmienny, wykraczający poza normalność, obcopochodny
Wiktionary
o budowie organizmu złożonego: taki, którego poszczególne elementy są wyraźnie widoczne, np. plecha heteromeryczna
SJP.pl
występowanie w obrębie tego samego gatunku różnych postaci osobników, np. u pszczół - matki, trutnie, robotnice; polimorfizm, wielopostaciowość
SJP.pl
Heteromorfizm, różnopostaciowość – występowanie w obrębie jednego gatunku biologicznego osobników o dwu (dymorfizm) lub wielu (polimorfizm) odmiennych postaciach, swobodnie się krzyżujących, warunkowanych genetycznie, hormonalnie lub zmianami środowiska.
Wikipedia
Heteromorfoza – proces regeneracji utraconego narządu polegający na odtworzeniu w danym miejscu innego narządu niż pierwotnie się tam znajdował (np. raki mogą zregenerować czułki w miejsce utraconych słupków ocznych).
Wikipedia
rodzaj pseudonimu literackiego
SJP.pl
Heteronim – rodzaj pseudonimu literackiego (artystycznego), fikcyjny autor.
Od zwyczajnego pseudonimu różni się tym, że ukryty za heteronimem autor tworzy fikcyjną postać, obdarzając ją osobną biografią, wyglądem fizycznym oraz autonomiczną tożsamością i poglądami, często sprzecznymi z doświadczeniami "rzeczywistego" twórcy. Każdy z heteronimów posiada zazwyczaj własny styl i manierę literacką (twórczą).
Wikipedia
zjawisko nadawania pseudonimów literackich
SJP.pl
podleganie normom, prawom, których się samemu nie stanowiło; przeciwieństwo autonomii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) podleganie normom, których nie ustanowiło się samemu
Wiktionary
Heteronomia (gr. "heteros" – inny, "nomos" – prawo) – zachowanie polegające na poddawaniu się, przyjęciu norm ustalonych przez innych ludzi (głównym powodem ich przestrzegania są sankcje zewnętrzne). Według Sergiusza Hessena jest to stan pośredni między anomią a autonomią.
Wikipedia
(1.1) niesamodzielność
Wiktionary
odnoszący się do heteronomii
SJP.pl
potocznie: heteronormatywność
SJP.pl
tendencja kulturowa, w której uznaje się w seksualności tylko tradycyjne role płciowe i traktuje mniejszości seksualne wyłącznie w kategoriach dewiacyjnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest heteronormatywne; cecha tych, którzy są heteronormatywni
Wiktionary
Heteronormatywność – idea zakładająca, że heteroseksualność jest normalną, naturalną, preferowaną formą seksualności i związków międzyludzkich, która nie wymaga wyjaśnień i jest lepsza od homoseksualności czy biseksualności. Heteronormatywność polega na wszechobecności w normach społecznych, prawnych i w kontaktach społecznych założenia, że wszyscy ludzie są heteroseksualni oraz że pełnią tradycyjne role płciowe.
Wikipedia
przym. heteronormatywny
przysł. heteronormatywnie
Wiktionary
uznający w seksualności tylko tradycyjne role płciowe i traktujący mniejszości seksualne wyłącznie w kategoriach dewiacyjnych
SJP.pl
przymiotnik od: heteroplastyka
SJP.pl
specjalista w dziedzinie heteroplastyki
SJP.pl
przeszczepianie tkanek lub organów z organizmu jednego gatunku na organizm innego gatunku; ksenotransplantacja, heterotransplantacja
SJP.pl
zaburzenie w różnicowaniu się niektórych tkanek
SJP.pl
cukier, w którego skład wchodzi więcej niż jeden rodzaj reszt monosacharydowych; mukopolisacharyd, heteroglikan
SJP.pl
wykształcanie przez jedną roślinę różnych rodzajów korzeni; różnokorzeniowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba o orientacji heteroseksualnej
Wiktionary
(1.1) Autorka widać sądzi, że działacze gejowscy nie mają innych zmartwień ponad to, jak dokuczyć praworządnym, przyzwoitym heteroseksualistom.
Wiktionary
IPA: ˌxɛtɛrɔsɛksuwaˈlʲista, AS: χeteroseksuu̯alʹista
Wiktionary
rzecz. heteroseksualizm mrz., heteroseksualność ż.
:: fż. heteroseksualistka ż.
przym. heteroseksualny
Wiktionary
(1.1) heteryk
Wiktionary
kobieta orientacji heteroseksualnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta o orientacji heteroseksualnej
Wiktionary
rzecz. heteroseksualizm m., heteroseksualność ż.
:: fm. heteroseksualista m.
przym. heteroseksualny
Wiktionary
najczęstsza orientacja seksualna, pociąg erotyczny do przedstawicieli odmiennej płci; heteroseksualność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odczuwanie popędu płciowego do osób płci przeciwnej;
Wiktionary
IPA: ˌxɛtɛrɔsɛksuˈwalʲism̥, AS: χeteroseksuu̯alʹism̦
Wiktionary
rzecz. seks mrz., heteroseksualność ż., heteroseksualista mos., heteroseksualistka ż.
przym. heteroseksualny
przysł. heteroseksualnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób heteroseksualny
Wiktionary
rzecz. heteroseksualizm mrz.
przym. heteroseksualny
Wiktionary
najczęstsza orientacja seksualna, pociąg erotyczny do przedstawicieli odmiennej płci; heteroseksualizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) seks. cecha tego, co heteroseksualne; cecha tych, którzy są heteroseksualni
Wiktionary
He
Wikipedia
rzecz. seks mrz., heteroseksualizm mrz., heteroseksualista mos., heteroseksualistka ż.
przym. heteroseksualny
Wiktionary
(1.1) homoseksualność
Wiktionary
dotyczący pociągu do płci przeciwnej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej
(1.2) związany z heteroseksualnością, dotyczący heteroseksualności
Wiktionary
(1.1) Zakażeniu ulega coraz więcej osób o orientacji heteroseksualnej, które nigdy w przeszłości nie stosowały dożylnie narkotyków.
Wiktionary
IPA: ˌxɛtɛrɔsɛksuˈwalnɨ, AS: χeteroseksuu̯alny
Wiktionary
rzecz. seks mrz., heteroseksualizm mrz., heteroseksualność ż., heteroseksualista mos., heteroseksualistka ż.
przysł. heteroseksualnie
Wiktionary
He
Wikipedia
He
Wikipedia
chromosom, który odpowiada za wykształcanie się płci; heterochromosom, alosom, allosom
SJP.pl
wniknięcie do dojrzałego jaja samicy dwu lub więcej plemników pochodzących od samców z różnych linii, ras hodowlanych lub z różnych gatunków
SJP.pl
Heterospermia – zjawisko wniknięcia do komórki jajowej dwóch (lub więcej) plemników pochodzących od samców z różnych ras hodowlanych lub nawet gatunków. W naturze zapłodnienia heterospermiczne nie występują, zawsze są wywoływane sztucznie (np. u trzody chlewnej).
Wikipedia
właściwość niektórych paprotników polegająca na wytwarzaniu dwóch typów zarodników: makrospor i mikrospor; różnozarodnikowość
SJP.pl
podgromada wymarłych bezżuchwowców wodnych, obejmująca opancerzone kręgowce z okresu wczesnego syluru do późnego dewonu; innopancerne
SJP.pl
He
Wikipedia
występowanie w jednoodmianowej populacji rośliny kilku typów kwiatów, różniących się wysokością osadzenia pylników i znamion, stanowiące zabezpieczenie przed samozapylaniem się kwiatu; różnosłupkowość
SJP.pl
nieprawidłowe położenie organów ciała
SJP.pl
Heterotaksja (łac. "situs ambiguus") – grupa zespołów wad wrodzonych charakteryzujących się nieprawidłowością ułożenia narządów jamy brzusznej i klatki piersiowej, determinacji stron ciała. Termin wprowadził Saint-Hilaire w 1836 roku.
Wikipedia
przeprowadzanie procesu płciowego przez dwa odmienne typy grzybni tego samego gatunku
SJP.pl
Heterotalizm, różnoplechowość – możliwość koniugacji między plechami tego samego gatunku, ale tylko wtedy, gdy należą one do dwóch różnych fizjologicznych typów, które oznacza się jako (+) i (–). Czasami mówi się o płciowości tych plech. Zewnętrznie plechy nie różnią się od siebie, jednak gdy spotkają się dwie plechy (+), lub dwie plechy (–) nie prowadzi to do powstawania zygospor.
Wikipedia
w medycynie: przesunięcie organu lub jego części z pozycji właściwej
SJP.pl
He
Wikipedia
przeszczepianie tkanek lub organów z organizmu jednego gatunku na organizm innego gatunku; ksenotransplantacja, heteroplastyka
SJP.pl
przymiotnik od: heterotransplantacja
SJP.pl
organizm zdolny do syntezy związków organicznych jedynie z gotowych już związków dwutlenku węgla, np. węglowodanów, białek, lipidów itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) biol. organizm cudzożywny
Wiktionary
rzecz. heterotrofia ż., heterotrofizm mrz.
przym. heterotrofny, heterotroficzny
przysł. heterotroficznie
Wiktionary
żywienie się gotowymi związkami organicznymi pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego przez organizmy niezdolne do przeprowadzania fotosyntezy i chemosyntezy; heterotrofizm, cudzożywność
SJP.pl
o organizmach zwierzęcych lub roślinnych: odżywiający się gotowymi związkami organicznymi pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego; cudzożywny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. zob. cudzożywny.
Wiktionary
rzecz. heterotrofizm mrz., heterotrof mzw.
Wiktionary
(1.1) cudzożywny
Wiktionary
żywienie się gotowymi związkami organicznymi pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego przez organizmy niezdolne do przeprowadzania fotosyntezy i chemosyntezy; heterotrofia, cudzożywność
SJP.pl
Heterotrofizm, cudzożywność (gr. "héteros" – inny. różny + gr. "trophikós" – odżywczy) – jeden z dwóch podstawowych (obok autotrofizmu) sposobów odżywiania się organizmów. Heterotrofy (organizmy cudzożywne) odżywiają się związkami organicznymi.
Wikipedia
mający wyraźne zróżnicowanie typów nici, które spełniają różne funkcje; różnoniciowy
SJP.pl
bujność wzrostu w drugim pokoleniu
SJP.pl
He
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. genet. organizm posiadający jeden dominujący i jeden recesywny allel danego genu;
Wiktionary
He
Wikipedia
przym. heterozygotyczny
rzecz. zygota ż.
Wiktionary
potocznie: heteroseksualistka
SJP.pl
potocznie: osoba heteroseksualna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. LGBT: osoba heteroseksualna
Wiktionary
IPA: xɛˈtɛrɨk, AS: χeteryk
Wiktionary
przestarzałe: obyczaj małżeństw zbiorowych
SJP.pl
1. ktoś mało znaczący, ubogi, byle kto;
2. dawniej: lichy koń, szkapina; dziś tylko w wyrażeniu: hetka-pętelka - ktoś mało znaczący, ubogi, byle kto
SJP.pl
potocznie: mężczyzna mało znaczący, mało wartościowy, taki, którego inni lekceważą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ktoś biedny, z kim nikt się nie liczy, byle kto
Wiktionary
IPA: ˌxɛtka‿pɛ̃nˈtɛlka, AS: χetka‿pẽntelka
Wiktionary
(1.1) zero
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) gwara. całkowicie, zupełnie
Wiktionary
(1.1) het
Wiktionary
skrót od: hetman, hetmański
SJP.pl
najwyższy dowódca wojska polskiego i litewskiego do czasów rozbiorów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. najwyższy dowódca stałych (zaciężnych) wojsk polsko-litewskich w przedrozbiorowej Rzeczypospolitej od XV wieku do 1795 roku;
(1.2) hist. wojsk. obieralny przywódca Kozaków zaporoskich w XVI–XVII wieku
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) szach. figura o możliwości poruszania w każdym kierunku;
Wiktionary
Hetman (zapożyczenie z ataman lub Hauptmann, za pośrednictwem hejtman) – tytuł wojskowy rozpowszechniony na terenie Europy Wschodniej i Środkowej. W kontekście wojsk polsko-litewskich oznaczał najwyższych dowódców stałych (kwarcianych) w przedrozbiorowej Rzeczypospolitej od XV wieku do 1795 roku. Formalnie nie podlegały mu wojska pospolitego ruszenia ani rejestrowe kozackie, podporządkowane własnemu dowodzeniu (regimentarze, atamani).
Wikipedia
(1.1) Szlachcic skłonił się przed hetmanem.
(2.1) Nie zawsze warto promować piona na hetmana.
Wiktionary
IPA: ˈxɛtmãn, AS: χetmãn
Wiktionary
rzecz. hetmaństwo n., hetmańszczyzna ż., Hetmańszczyzna ż., hetmanowa ż., hetmanowicz m., hetmanienie n.
:: fż. hetmanka ż.
czas. hetmanić ndk.
przym. hetmański, hetmanowy
Wiktionary
(1.2) ataman, sahajdaczny
(2.1) królowa, królówka, dama
Wiktionary
dawny system autonomicznych rządów terytorialnych na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. system autonomicznych rządów terytorialnych na Ukrainie
Wiktionary
He
Wikipedia
(1.1) Hetman, stojący na czele hetmanatu, pochodził z wyboru.
Wiktionary
rzecz. hetman mos., hetmanka ż., hetmanic mos., hetmanowicz mos., hetmanowa ż., hetmanówna ż., hetmańszczyzna ż., hetmanisko n., hetmanek m., hetmanienie n., pohetmanienie n., hetmańskość ż.
czas. hetmanić ndk., pohetmanić dk.
przym. hetmański, hetmanowy
przysł. hetmańsko
Wiktionary
być hetmanem, sprawować władzę hetmana
SJP.pl
→ hetman
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przen. kobieta hetman, podniośle o przywódczyni
(1.2) pot. szkoła, klub lub instytucja, która przyjęła imię jednego z historycznych hetmanów
Wiktionary
(1.1) Wśród bohaterek wystawy są m.in. Paulina Kuczalska-Reinschmit, zwana hetmanką polskiego feminizmu, czy Aleksandra Szczerbińska, działaczka PPS i POW oraz druga żona Józefa Piłsudskiego.
Wiktionary
rzecz. hetmanat mrz., hetmanic mos., hetmanowicz mos., hetmanowa ż., hetmanówna ż., hetmańszczyzna ż., hetmanisko n., hetmanek m., hetmanienie n., pohetmanienie n., hetmańskość ż.
:: fm. hetman mos.
czas. hetmanić ndk., pohetmanić dk.
przym. hetmański, hetmanowy
przysł. hetmańsko
Wiktionary
hetman z żoną
SJP.pl
żona hetmana
SJP.pl
dawniej: córka hetmana
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. związany z hetmanem, należący do hetmana;
2. gambit hetmański - jedno z podstawowych otwarć w szachach
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. wojsk. związany z osobą lub urzędem hetmana, dotyczący hetmana
(1.2) szach. związany z hetmanem, dotyczący hetmana
Wiktionary
rzecz. hetman mos., hetmanka ż., hetmanowa ż., hetmanówna ż., hetmanowicz mos., hetmaństwo n., hetmańszczyzna ż., hetmańczuk mos., hetmanat mrz., Hetmański mos., Hetmańska ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Kresy. łobuz
Wiktionary
okrzyk kierujący konia na prawo
SJP.pl
wykrzyknik apelatywny
(1.1) gwara. rzad. komunikat dla konia: w prawo
Wiktionary
Hetta (płn-lap. Heahttá) – wieś w gminie Enontekiö w Laponii w Finlandii. Ośrodek administracyjny tej gminy. Położona na brzegu jeziora Ounasjärvi. Zamieszkana przez około 800 osób.
Wikipedia
(1.1) gwara. hejt, hejta
Wiktionary
starożytny lud zamieszkujący w drugim tysiącleciu p.n.e. wschodnie i centralne rejony Anatolii
SJP.pl
He
Wikipedia
→ Hetyta
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) staroż. dotyczący Hetytów, ludu, który około XVII wieku p.n.e. stworzył potężne państwo z centrum w Hattusa w Anatolii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. wymarły język z podrodziny anatolijskiej języków indoeuropejskich;
Wiktionary
(1.1) Syria była wielkim węzłem komunikacyjnym. To tutaj spotykały się wszystkie drogi, to tutaj stykały się pierwiastki greckie, hetyckie, huryckie, mezopotamskie i egipskie.
Wiktionary
rzecz. hetyckość ż., Hetyta mos., Hetytka ż.
przysł. hetycko
Wiktionary
(2.1) nesycki
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób hetycki, po hetycku
Wiktionary
rzecz. hetycki mrz., hetyckość ż., Hetyta mos., Hetytka ż.
przym. hetycki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co hetyckie; hetycki charakter czegoś
Wiktionary
rzecz. hetycki mrz., Hetyta mos., Hetytka ż.
przym. hetycki
przysł. hetycko
Wiktionary
członek starożytnego ludu zamieszkującego wschodnie i centralne rejony Anatolii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. hist. członek starożytnego ludu indoeuropejskiego zamieszkującego Anatolię;
Wiktionary
(1.1) Profesor kopał w ruinach miasta Hetytów w Anatolii.
(1.1) Hetyci stosowali birytualny obrządek pogrzebowy.
Wiktionary
rzecz. hetyckość ż.
:: fż. Hetytka ż.
przym. hetycki
przysł. hetycko
Wiktionary
(1.1) Nesyta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) staroż. członkini starożytnego ludu indoeuropejskiego zamieszkującego Anatolię
Wiktionary
(1.1) Wzorem innych królów Salomon stale pomnażał swój harem. Były w nim kobiety różnych ras i religii: Egipcjanki, Moabitki, Ammonitki, Edomitki, Fenicjanki i Hetytki.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Hetyta mos.
przym. hetycki
przysł. hetycko
Wiktionary
specjalista w dziedzinie hetytologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie hetytologii
Wiktionary
(1.1) Na kongres hetytologiczny przybyli hetytolodzy z Ameryki i Europy.
Wiktionary
rzecz. hetytologia ż.
przym. hetytologiczny
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem dziedzictwa Hetytów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) antrop. jęz. nauka badająca historię i kulturę starożytnego państwa Hetytów
Wiktionary
Hetytologia – nauka z dziedziny nauk historycznych, zajmująca się dziejami starożytnego państwa Hetytów (XVII-XII w. p.n.e.), kulturą materialną i duchową Hetytów oraz ich językiem.
Jako początek hetytologii jako odrębnej nauki przyjmuje się rok 1915, kiedy to czeski uczony Bedřich Hrozný rozszyfrował pismo hetyckie z tabliczek odnalezionych w anatolijskim Boğazköy.
Wikipedia
(1.1) Kulturą materialną i duchową Hetytów bada hetytologia.
Wiktionary
rzecz. hetytolog m.
przym. hetytologiczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hetytologią, dotyczący hetytologii
Wiktionary
(1.1) Na kongres hetytologiczny przybyli hetytolodzy z Ameryki i Europy.
Wiktionary
rzecz. hetytolog mos., hetytologia ż.
Wiktionary
rzadki minerał z gromady krzemianów
SJP.pl
Heulandyt – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego kolekcjonera i handlarza minerałów, mieszkającego w Anglii J.H. Heulanda (1778–1856).
Wikipedia
eureka, okrzyk radości po dokonaniu jakiegoś odkrycia
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) „znalazłem!”, okrzyk radości po dokonaniu jakiegoś odkrycia lub znalezieniu rozwiązania problemu;
Wiktionary
Heureka (z gr. εὕρηκα „znalazłem”) – wykrzyknienie radości, wydawane zwykle przy niespodziewanym wpadnięciu na jakiś pomysł (iluminacji), często kojarzone z odkryciami naukowymi.
Wikipedia
rzecz. eureka ż., heurystyka ż.
przym. heurystyczny
przysł. heurystycznie
wykrz. eureka
Wiktionary
(1.1) eureka!, aha!
Wiktionary
sposób organizowania nauki szkolnej
SJP.pl
Heureza (gr. "heúresis" – "odnalezienie") – sposób nauczania polegający na naprowadzaniu uczniów na właściwy tok rozumowania i doprowadzeniu do samodzielnego rozwiązania przez nich problemów.
Jedną z pierwszych osób używających heurezy był Sokrates. Metoda ta jest też często używana przez pedagogów sprzeciwiających się przekazywaniu uczniom suchych informacji.
Wikipedia
dotyczący heurystyki; związany z heurystyką
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z heurystyką; oparty na heurystyce
Wiktionary
rzecz. eureka ż., heurystyka ż.
przysł. heurystycznie
wykrz. eureka, heureka
Wiktionary
1. umiejętność wyszukiwania i zbierania materiałów historycznych
2. umiejętność wykrywania i kojarzenia ze sobą nowych faktów, które są pomocne w dochodzeniu do poznania nowych prawd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) log. umiejętność wykrywania nowych faktów oraz znajdywania związków między faktami, zwłaszcza z wykorzystaniem hipotez;
(1.2) inform. pot. algorytm heurystyczny, czyli znajdujący przybliżone rozwiązanie problemu optymalizacyjnego.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) To tylko heurystyka, więc nie ma zbyt mocnych podstaw matematycznych, ale wyniki są prawie optymalne.
Wiktionary
IPA: xɛwˈrɨstɨka, AS: χeu̯rystyka
Wiktionary
przym. heurystyczny
przysł. heurystycznie
wykrz. eureka, heureka
rzecz. eureka ż.
Wiktionary
wiecznie zielone drzewo z rodziny wilczomleczowatych, z dorzecza Amazonki, o trójdzielnych liściach i niepozornych kwiatach zebranych w wiechy, wytwarzające w korze sok mleczny (lateks), służący do wyrobu naturalnego kauczuku; drzewo kauczukowe, kauczukowiec
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
marka piwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) hand. piwo marki Heweliusz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W pawilonie kup mi sześć heweliuszy.
Wiktionary
rzecz. Heweliusz mos.
Wiktionary
[czytaj: hjulet-pakard] firma informatyczna i marka
SJP.pl
HP Inc. (do 1 listopada 2015: Hewlett-Packard Company) – amerykańskie przedsiębiorstwo informatyczne z siedzibą w Palo Alto w Kalifornii, założone w 1939 r. W 2010 roku drugie pod względem obrotów przedsiębiorstwo informatyczne świata. Producent m.in. komputerów osobistych, serwerów, drukarek i urządzeń poligraficznych oraz dostawca usług IT.
Wikipedia
banda, grupa złodziei, środowisko przestępcze; chewra
SJP.pl
Hewra – polski zespół wykonujący muzykę z pogranicza cloud rapu, trapu i muzyki eksperymentalnej, założony w 2013 roku przez byłych członków JWP, rapera Fostera (jako Amen Pacierzu) oraz producenta Kubę O. (jako ₪). Grupa utworzyła bardzo blisko współpracujące kolektywy Hewra Mobbyn (z Mobbyn) i The Hewra (z Zer022, G.R.A. i Tuzzą), a jej właściwy skład uzupełnili raper Młody Dron (ex-JWP, jako Meat), raper-producent-wokalista Don Poldon (ex-Mobbyn) oraz rapujący grafik Zazamek.
Wikipedia
duńska gra planszowa dla dwóch osób
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) jeden z rodzajów bloków betonowych służących do budowy falochronów narzutowych i w ochronie brzegu morskiego
Wiktionary
IPA: xɛˈksapɔt, AS: χeksapot
Wiktionary
nazwa zespołu
SJP.pl
Hey – polski rockowy zespół muzyczny, założony w 1992 roku w Szczecinie. W 2017 zawiesił działalność i od tej pory wznawia ją tylko na rzecz sporadycznych koncertów. Jego obecny skład tworzą: wokalistka Katarzyna Nosowska, gitarzyści Marcin Żabiełowicz i Paweł Krawczyk, perkusista Robert Ligiewicz, basista Jacek Chrzanowski i klawiszowiec Marcin Macuk.
Wikipedia
marka telefonii komórkowej w Polsce
SJP.pl
He
Wikipedia
[czytaj: hejman] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
członek fanatycznej organizacji terrorystycznej w niektórych krajach arabskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. libańska partia polityczna muzułmańskich szyitów;
Wiktionary
Hezbollah ( حزب ﷲ, "Ḥizb Allāh", „partia Boga”) – libańska partia polityczna radykalnych szyitów, utworzona w 1982. Od początku była wspierana i finansowana przez Iran, Syrię, a także przez dotacje jej zwolenników. Organizacja sama siebie określa jako „antyimperialistyczna”.
Wikipedia
IPA: xɛzˈbɔlːax, AS: χezbo•laχ
Wiktionary
jeden z najstarszych poetów greckich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) liter. grecki epik, obok Homera najwybitniejszy poeta Grecji archaicznej;
Wiktionary
Hezjod ( Ἡσίοδος "Hēsíodos", łac. "Hesiodus") z Beocji – epik grecki z pierwszej połowy VII wieku p.n.e.
Jego imię tłumaczone jest jako „ten, co wysyła pieśń”, co może świadczyć, iż należał do grona aojdów. Jest najstarszym po Homerze poetą greckim i pierwszym w historii literatury autorem, o którego życiu wiadomo dzięki wzmiankom zawartym we własnej twórczości. Był też twórcą trzech nowych gatunków starogreckiego eposu: kosmogonicznego, genealogicznego i dydaktycznego.
Wikipedia
(1.1) Tragizm sytuacji drobnych rolników ukazywała już w VIII wieku p.n.e. poezja Hezjoda, zubożałego chłopa beockiego i twórcy trzech nowych gatunków eposu.
Wiktionary
IPA: ˈxɛzʲjɔt, AS: χezʹi ̯ot
Wiktionary
przym. hezjodejski, Hezjodowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hezjoda lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do Hezjoda, będący jego własnością
Wiktionary
IPA: ˌxɛzʲjɔˈdɔvɨ, AS: χezʹi ̯odovy
Wiktionary
rzecz. Hezjod m.
przym. hezjodowy
Wiktionary
mnich, wyznawca hezychazmu, mistycznego nurtu w chrześcijaństwie
SJP.pl
nurt mistyczno-ascetyczny w chrześcijaństwie wschodnim
SJP.pl
He
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. wywodząca się ze średniowiecznego Bizancjum chrześcijańska praktyka modlitewna oparta na skupieniu i kontemplacji w ciszy i spokoju, dla osiągnięcia oderwania od doczesności i poświęcenia się Bogu
Wiktionary
rzecz. Hezychia ż., hezychazm m., hezychasta m., hezychastka ż.
przym. hezychalny, hezychastyczny
przysł. hezychalnie, hezychastycznie
Wiktionary
dawniej: wahanie się, niezdecydowanie
SJP.pl
1. ochronne nakrycie głowy,
2. w architekturze: zwieńczenie wieży w formie stożka pokryte dachówkami lub blachą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zwykle usztywnione nakrycie głowy chroniące ją przed urazami;
(1.2) archit. obłe lub stożkowe zakończenie wieży;
Wiktionary
Hełm – rodzaj uzbrojenia ochronnego osłaniającego głowę. Znany i użytkowany od starożytności po współczesność. Dawniej stanowiący element zbroi chroniący przed ciosami zadawanymi bronią białą (np. mieczem, włócznią) lub przed pociskami broni neurobalistycznej (np. łuku, kuszy). Współcześnie funkcjonujący jako standardowy element wyposażenia żołnierzy chroniący przed odłamkami i szrapnelami.
Wikipedia
(1.1) Jego hełm przeszyła strzała.
(1.2) Ten barokowy hełm pochodzi z 1713 roku.
Wiktionary
IPA: xɛwm, AS: χeu̯m
Wiktionary
rzecz. hełmofon m., hełmoróg m., hełmiatka ż.
przym. hełmiasty, hełmowy
Wiktionary
(1.1) kask, stpol. szłom
Wiktionary
owad o brązowym lub czarnym owalnym ciele, żyjący w skupiskach ludzkich; karaczan
SJP.pl
mający kształt hełmu
SJP.pl
ptak z rodziny kaczek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Netta rufina|ref=tak., średni ptak wodny z upierzeniem głowy tworzącym puszysty hełm;
Wiktionary
Hełmiatka, kaczka hełmiasta ("Netta rufina") – gatunek średniej wielkości ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zamieszkuje Eurazję, izolowane i nieliczne populacje także północną Afrykę. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
IPA: xɛwˈmʲjatka, AS: χeu̯mʹi ̯atka
Wiktionary
rzecz. hełm, hełmka, hełmofon, hełmoróg
przym. hełmiasty, hełmowy
Wiktionary
owad o brązowym lub czarnym owalnym ciele, żyjący w skupiskach ludzkich; karaczan
SJP.pl
rodzaj grzybów z rzędu łuszczeńcowców
SJP.pl
wodny bezkręgowiec
SJP.pl
gatunek ptaka z rodziny wangowatych
SJP.pl
Hełmodziób ("Euryceros prevostii") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny wangowatych (Vangidae); endemit Madagaskaru. Zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
hełm z wmontowanymi słuchawkami i mikrofonem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. ochronne nakrycie głowy z wbudowanymi laryngofonem i słuchawkami, najczęściej noszone przez czołgistów i pilotów;
Wiktionary
Hełmofon – ochronne nakrycie głowy z wmontowanymi słuchawkami oraz z laryngofonami lub mikrofonem, jednocześnie umożliwiające łączność radiową lub telefoniczną w warunkach dużego hałasu zewnętrznego. Używany przez załogi samolotów, czołgów itp..
W przeciwieństwie do hełmu – hełmofon nie zapewnia ochrony przed odłamkami w bezpośredniej walce. Jego zadaniem jest zapewnienie ochrony przed uderzeniami w wystające elementy wyposażenia wewnątrz pojazdu.
Wikipedia
(1.1) Kiedyś wszyscy czołgiści używali hełmofonów ze słuchawkami i laryngofonami.
Wiktionary
rzecz. hełm mrz., hełmiatka ż.
Wiktionary
o cechach hełmogwanowatych (rodzina jaszczurek)
SJP.pl
Hełmogwanowate (Corytophanidae) – rodzina drapieżnych jaszczurek z infrarzędu Iguania w obrębie rzędu łuskonośnych (Squamata), powszechnie znanych pod nazwą bazyliszków - od nazwy najliczniejszego w gatunki rodzaju "Basiliscus". Wcześniej były zaliczane do rodziny legwanowatych (Iguanidae). Badania wykazały, że są blisko spokrewnione z długonogwanowatymi (Polychrotidae).
Wikipedia
o cechach hełmogwanowatych (rodzina jaszczurek)
SJP.pl
hełmogłowik czarny, hełmogłowik biały - gatunki ptaków z rodziny gorzykowatych
SJP.pl
ptak z rodziny dzioborożców
SJP.pl
przymiotnik od: hełm
SJP.pl
rodzaj grzybów z rzędu pieczarkowców
SJP.pl
zdrobnienie od: Henryk (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Heńka lub z nim związany
SJP.pl
symbol hafnu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
hektogram
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = biochem. fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa
Wiktionary
(1.1) Zaburzenia metabolizmu hipoksantyny obserwuje się m.in. w zespole Lescha–Nyhana, spowodowanym niedoborem enzymu HGPRT.
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = pot. eufem. huj go wie sic.; właśc. chuj go wie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) war. hgw
Wiktionary
wyraz, zwykle powtarzany, naśladujący śmiech, zwłaszcza cichy, czasem ironiczny; chi
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja, często powtórzona, naśladująca śmiech, zwłaszcza ironiczny
Wiktionary
Hi
Wikipedia
IPA: xʲi, AS: χʹi
Wiktionary
(1.1) chi
Wiktionary
[czytaj: haj-end] high-end; w marketingu:
1. grupa najbogatszych klientów, do której adresowane są drogie produkty wysokiej jakości, zwłaszcza sprzęt elektroniczny;
2. produkt adresowany do tej grupy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. o aparaturze elektroakustycznej: taki, który zapewnia najwyższą wierność odtwarzania w warunkach domowych, zwłaszcza muzyki
Wiktionary
Hi-end, od ang. "high-end" – pojęcie to oznacza ogólnie towary luksusowe, wyróżniające się (wyglądem, parametrami, sposobem wykonania, zastosowanymi materiałami) spośród innych produktów oferowanych do sprzedaży rynkowej. Stosowane najczęściej w odniesieniu do sprzętu elektroakustycznego, ale również np. telefonów komórkowych, kart graficznych. Hi-end jest przeciwieństwem oferty low-end.
Wikipedia
(1.1) high end
Wiktionary
[czytaj: haj fi] określenie urządzeń elektroakustycznych o bardzo wysokiej jakości odtwarzania dźwięku; skrót od: high fidelity [czytaj: haj fiDElity]
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hi
Wikipedia
[czytaj: haj tek] urządzenie wykorzystujące osiągnięcia najnowszych technologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od hiacynt
Wiktionary
rzecz. hiacynt m., Jacek mos.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hiacynty lub z nią związany
SJP.pl
roślina cebulkowa z rodziny liliowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju nazwa systematyczna|Hyacinthus|L.|ref=tak. o ozdobnych kwiatach;
(1.2) pot. kwiat hiacynta (1.1)
(1.3) miner. przezroczysta odmiana cyrkonu o barwie czerwonopomarańczowej, czerwonej, żółtej lub czerwonobrunatnej;
(1.4) pot. niewłaściwa, handlowa nazwa niektórych odmian szafiru, hessonitu, topazu, grossularu i spinelu, które przypominają hiacynt (1.3)
(1.5) zob. hiacynt wodny.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Korzystne dla hiacyntów jest coroczne ich wykopywanie na początku lata i sadzenie jesienią w inne, żyzne miejsce.
(1.2) Hiacynt jest ulubionym kwiatem mojej mamy.
(1.3) Hiacynt to bardzo rzadki minerał kolekcjonerski i cenny kamień jubilerski.
(1.3) I nabiorą złota, i hiacyntu, i szarłatu, i karmazynu dwakroć farbowanego, i bisioru.
(1.4) Kupiłam sobie tanią broszkę z hiacyntem.
Wiktionary
IPA: ˈxʲjat͡sɨ̃nt, AS: χʹi ̯acỹnt
Wiktionary
rzecz. Hiacynt m., Hiakintos m., Hiacynta ż., Jacenty m., Jacek m., Jacuś m., jacynt m., jacynkt m., hiacyncik mrz.
przym. hiacyntowy, Jackowy
Wiktionary
(1.1-2) stpol. jacynkt
(1.3) jacynt
Wiktionary
roślina cebulkowa z rodziny liliowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Hiacynt
Wiktionary
– żeńska forma imienia Hiacynt o greckim pochodzeniu.
Hiacynta imieniny obchodzi 30 stycznia i 20 lutego.
Wikipedia
(1.1) Nie spotkałeś po drodze Hiacynty?
(1.1) Krewnymi Hiacynty byli Łucja i Franciszek.
Wiktionary
rzecz. hiacynt mrz.
:: fm. Hiacynt mos.
przym. Jackowy, hiacyntowy
Wiktionary
Hiacynt z małżonką; Hiacyntowie
SJP.pl
o cechach hiacyntowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Hiacyntowate ("Hyacinthaceae" Batsch) – rodzina wyróżniana w niektórych systemach klasyfikacyjnych roślin, obejmująca byliny występujące w Eurazji i Afryce (jeden rodzaj w Ameryce Południowej). W systemie APG III z 2009 grupa ta włączona została do szparagowatych ("Asparagaceae" "s.l."). Podział tej grupy na rodzaje pozostaje wciąż przedmiotem badań i dyskusji taksonomów. W samym tylko obszarze subsaharyjskim według różnych autorów wyróżnianych jest 15 lub 45 rodzajów z tej grupy.
Wikipedia
o cechach hiacyntowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
→ hiacynt
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hiacyntem, dotyczący hiacyntu
Wiktionary
(1.1) Wokół rozsiewają hiacyntowy zapach, w ciepłe dni wawrzynek zwabia owady, najczęściej motyle.
Wiktionary
rzecz. hiacynt m., Hiacynt m., Hiacynta ż., Jacek m., Jacuś m., Jacenty m., Hiakintos m., jacynt m., jacynkt m.
przym. Jackowy, Hiacyntowy
Wiktionary
w mitologii greckiej: nimfa, córka Atlasa i Ajtry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. każda z siedmiu nimf, córek Atlasa, które zostały przeniesione na firmament jako otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka, zwana Hiadami;
Wiktionary
(1.1) Plejady były córkami tytana Atlasa i okeanidy Plejone albo Ajtry oraz siostrami Plejad i Hesperyd.
(1.1) Mityczne Hiady są identyfikowane z Hiadami w gwiazdozbiorze Byka.
Wiktionary
IPA: ˈxʲjada, AS: χʹi ̯ada
Wiktionary
rzecz. Hiady nmos.
Wiktionary
najjaśniejsza otwarta gromada gwiazd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) astr. otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: Hiada
Wiktionary
Hi
Wikipedia
(1.1) W Byku leżą dwie z najjaśniejszych gromad gwiazd – Plejady i Hiady.
Wiktionary
IPA: ˈxʲjadɨ, AS: χʹi ̯ady
Wiktionary
rzecz. Hiada ż.
Wiktionary
ciało białkowe szkliste, występujące w warunkach prawidłowych w tarczycy i chrząstce
SJP.pl
Hialina stanowi glikoproteinę budującą podwójną warstwę wokół jaja jeżowców. Obecność tej warstwy jest konieczna dla zapewnienia integracji komórek w czasie bruzdkowania. Ponadto hialina warunkuje prawidłowy przebieg tworzenia się blastocelu i jest niezbędna w procesie gastrulacji. Powstanie otoczki hialinowej jest związane z zajściem reakcji korowej po zapłodnieniu.
Wikipedia
minerał, szlachetna, przezroczysta odmiana opalu
SJP.pl
szklista skamielina powstała z zastygłej lawy wulkanicznej
SJP.pl
koloidalny roztwór związków organicznych i nieorganicznych, w którym zawieszone są pozostałe elementy komórkowe; cytoplazma podstawowa
SJP.pl
hialuronian sodu - związek chemiczny wykorzystywany w kroplach do oczu
SJP.pl
enzym obniżający lepkość kwasu hialuronowego
SJP.pl
Hialuronidaza – enzym (EC 3.2.1.35) z klasy hydrolaz depolimeryzujący kwas hialuronowy, w wyniku czego zmniejsza się lepkość ośrodka, co ułatwia rozprzestrzenianie się obcych substancji i drobnoustrojów w organizmie (z tego powodu bywa nazywana "czynnikiem rozprzestrzeniającym").
Wikipedia
występowanie po sobie dwóch samogłosek w sąsiadujących sylabach; hiatus; rozziew
SJP.pl
1. luka w osadach skalnych (dotycząca braku osadów z pewnego okresu);
2. występowanie po sobie dwóch samogłosek w sąsiadujących sylabach (np. oaza); hiat; rozziew;
3. w archeologii: zanik osadnictwa na danym terenie (hiatus osadniczy)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: hibakusza] kobieta dotknięta skutkami wybuchu bomby atomowej w Hiroszimie lub Nagasaki; hibakusi
SJP.pl
Hibakusha (jap. 被爆者 hibaku-sha) (IPA: [çiβa̠kɯ̥ᵝɕʲa̠]) – słowo w języku japońskim oznaczające „osobę będącą ofiarą eksplozji”. W szczególności jednak odnosi się do ofiar ataku atomowego na Hiroszimę lub Nagasaki.
Według stanu na 31 marca 2008, 243 692 żyjące osoby mają poświadczony przez rząd status "hibakusha"; ich średnia wieku to 75,14 lat. Większość z nich żyje w Japonii, część także w Korei i w innych miejscach.
Wikipedia
osoba dotknięta skutkami wybuchu bomby atomowej w Hiroshimie lub Nagasaki; hibakusha
SJP.pl
zimowe leże wojska
SJP.pl
Hiberna ("łac." "hibernare" – zimować, "hibernus" – zimowy) – w starożytnym Rzymie zimowy obóz legionów. W Rzeczypospolitej hiberna była obowiązkiem ciążącym na majątkach ziemskich, polegającym na zapewnieniu wojsku "zimowych leży" – tj. zakwaterowania i wyżywienia.
Wikipedia
1. wymuszone lub naturalne zmniejszenie aktywności organizmów żywych poprzez lub dzięki obniżeniu temperatury ciała; hibernizacja;
2. zmniejszenie aktywności organizmów, urządzeń (np. komputerów); uśpienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. stan fizjologiczny głębokiego uśpienia, w który zapadają niektóre zwierzęta w odpowiedzi na niesprzyjające warunki środowiskowe, szczególnie zimą
(1.2) inform. oszczędzający energię tryb pracy komputera, w którym zapisuje on stan systemu (RAM) na dysk i całkowicie się wyłącza — po ponownym uruchomieniu wraca do poprzedniego stanu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Podczas hibernacji zwierzę korzysta z nagromadzonych zapasów tłuszczu.
Wiktionary
przym. hibernacyjny
Wiktionary
(1.1) sen zimowy
Wiktionary
przymiotnik od: hibernacja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. związany z hibernacją, dotyczący hibernacji
Wiktionary
rzecz. hibernacja ż., hiberna ż.
Wiktionary
osoba poddana hibernacji, zamrożona na długi czas
SJP.pl
Hibernatus – francuska komedia z 1969 roku w reżyserii Édouarda Molinaro z Louisem de Funesem w roli głównej.
Zdjęcia kręcono na terenie departamentów Yvelines (Wersal, Le Vésinet, Saint-Germain-en-Laye), Dolina Oise (opactwo Royaumont) i Sekwana-Saint-Denis (lotnisko w Le Bourget).
Wikipedia
wymuszone lub naturalne zmniejszenie aktywności organizmów żywych poprzez lub dzięki obniżeniu temperatury ciała; hibernacja
SJP.pl
zmniejszać temperaturę ciała organizmu żywego w celu zmniejszenia jego aktywności życiowej
SJP.pl
1. roślina zielna lub drzewo z rodziny ślazowatych, rosnące w około 200 gatunkach w strefie zwrotnikowej i podzwrotnikowej; ketmia, ibiszek;
2. jeden z gatunków ketmii, jednoroczna roślina zielna, o żółtych kwiatach wyrastających z mięsistych czerwonych kielichów, z których przyrządza się napoje; ketmia szczawiowa, malwa sudańska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Hibiscus|ref=tak. ketmia, róża chińska, malwa sudańska
(1.2) suszone kwiaty malwy sudańskiej
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. upał, skwar, żar
Wiktionary
rzecz. hicwele ż.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk donc
Wiktionary
[czytaj: hiciriki] japoński instrument muzyczny o chińskim pochodzeniu
SJP.pl
Hichiriki (jap. 篳篥) – tradycyjna japońska odmiana oboju cylindrycznego, jeden z dwóch rodzajów instrumentów dętych obok fletu "ryūteki" (także "ryōteki", „smoczy flet”, bambusowy flet poprzeczny o średniej wysokości, pokryty korą, z siedmioma otworami), używanych w muzyce gagaku. Jest instrumentem prowadzącym melodię, którą odgrywają flety.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od hit
Wiktionary
rzecz. hit m.
Wiktionary
potocznie zgrubienie od: hit (przebój, szlagier)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) twór, który podoba się publiczności
Wiktionary
członek niższej szlachty hiszpańskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szlachcic hiszpański
Wiktionary
Hidalgo – stan położony w środkowym Meksyku. Graniczy ze stanami Tlaxcala, México, Querétaro, San Luis Potosí, Veracruz oraz Pueblą. Stolicą stanu jest miasto Pachuca. Nazwa stanu pochodzi od przywódcy walk o niepodległość Meksyku – księdza Miguela Hidalgo y Costilli.
Wikipedia
IPA: iˈdalɡɔ, AS: idalgo
Wiktionary
wieloskładnikowy stop aluminium z miedzią, używany do wyrobu tłoków silników spalinowych, głowic cylindrów itp.; hiduminium
SJP.pl
wieloskładnikowy stop aluminium z miedzią, używany do wyrobu tłoków silników spalinowych, głowic cylindrów itp.; hidumin
SJP.pl
osoba trzeciej płci w kulturach Azji Południowej (na subkontynencie indyjskim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) osoba trzeciej płci na subkontynencie indyjskim, która nie identyfikuje się ze swoją płcią biologiczną;
Wiktionary
Nie mylić z: hidżra.
Hidźra (hijra) – określenie osoby "trzeciej płci" w kulturach Azji Południowej (na subkontynencie indyjskim).
Wikipedia
(1.1) Zjawisko trzeciej płci nie jest typowe tylko dla Tajlandii. Występuje także w innych kulturach, na przykład w Meksyku w stanie Oaxaca przedstawiciel trzeciej płci nazywa się «muxe», w Indiach zaś «hidźra». Ci ostatni widoczni są wszędzie w swoim kraju. Ich status społeczny jest znacznie wyższy niż «kathoeys» w Tajlandii.
Wiktionary
IPA: ˈxʲid͡ʑra, AS: χʹiʒ́ra
Wiktionary
chusta zasłaniająca włosy, uszy i szyję, noszona przez muzułmanki; hedżab
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odzież. rodzaj szala lub chusty noszonej głównie przez muzułmanki, zakrywającej głowę, uszy, włosy i szyję, ale pozostawiającej twarz odsłoniętą;
(1.2) rel. tradycyjna zasada muzułmańskiego kobiecego i męskiego sposobu ubierania, ale także zachowywania się, zgodna z nakazem religijnej przyzwoitości, cnotliwości bądź skromności
Wiktionary
Hidżab ( حجاب, "ḥiǧāb"; tłum. „okrycie, zasłona”) – w tłumaczeniu z arabskiego oznacza "zasłonę" i "ochronę". Jest to nakrycie głowy, które nosi część kobiet wyznających islam. Kobiety noszą hidżab w obecności dorosłych mężczyzn, którzy nie są ich najbliższymi krewnymi.
Wikipedia
(1.1) …w Egipcie, gdzie dozwolony jest strój europejski, młode, wykształcone i eleganckie kobiety same decydują się na nałożenie hidżabu
Wiktionary
IPA: ˈxʲid͡ʒap, AS: χʹiǯap
Wiktionary
przymiotnik od: Hidżaz, kraina w zachodniej części Arabii Saudyjskiej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hidżazem, dotyczący Hidżazu
Wiktionary
rzecz. Hidżaz mrz.
Wiktionary
region historyczny w Arabii; Hedżas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w zachodniej części Półwyspu Arabskiego, nad Morzem Czerwonym, z głównymi ośrodkami w Mekce, Medynie i Dżuddzie;
Wiktionary
Hidżaz (także "Hedżaz", #PATRZ
= "Al-Hidżaz") – region historyczny w Arabii. Stolicą regionu jest Dżudda, jednak rolę głównego miasta pełni Mekka. Jest to ziemia święta dla muzułmanów, gdyż znajdują się tutaj Mekka i Medyna.
Wikipedia
przym. hidżaski
Wiktionary
(1.1) Hedżaz
Wiktionary
hedżra, ucieczka Mahometa z Mekki do Medyny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. emigracja proroka Mahometa oraz jego zwolenników z Mekki do Jatribu, późniejszej Medyny
Wiktionary
Nie mylić z: hidźra.
Hidżra (z arab. "hidżra(t)"; هِجْرَة – „wywędrowanie, zerwanie stosunków, ucieczka” – inaczej hegira) – „Wielka Emigracja” proroka Mahometa oraz jego zwolenników z Mekki do Jatribu, późniejszej Medyny.
Wikipedia
organizm hiemalny - roślina lub zwierzę żyjące na śniegu; organizm niwalny, organizm naśnieżny, kriobiont
SJP.pl
1. drapieżne zwierzę padlinożerne zamieszkujące Afrykę i Azję Południową;
2. pogardliwie o człowieku bezwzględnym, żerującym na nieszczęściu innych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną;
(1.2) przen. pogard. człowiek zyskujący kosztem innych ludzi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W pustyni ziewały hieny i szakale, a drzemiący lew przeciągał potężne cielsko gotując się do pościgów za łupem.
(1.2) Nigdy nie wybaczę tym hienom, które ograbiły moich dziadków.
Wiktionary
IPA: ˈxʲjɛ̃na, AS: χʹi ̯ẽna
Wiktionary
rzecz. hienołak mzw., hienowate lm nm., hieny lm nm.
przym. hieni
Wiktionary
dotyczący hieny
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do hieny
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący hieny, określający hienę, używany przy hienie
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla hieny, mający cechy hieny
Wiktionary
rzecz. hiena ż., hienołak mzw., hienowate lm nm., hieny lm nm.
Wiktionary
potocznie: wykorzystywanie cudzej tragedii lub nieszczęścia dla własnej korzyści
SJP.pl
rodzina dużych ssaków drapieżnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Hyaenidae|Gray|ref=tak., rodzina dużych ssaków drapieżnych z podrzędu kotokształtnych;
Wiktionary
Hienowate (Hyaenidae) – rodzina dużych ssaków drapieżnych z podrzędu kotokształtnych (Feliformia) w obrębie rzędu drapieżnych (Carnivora).
Wikipedia
(1.1) Na Saharze występują też inne hienowate.
Wiktionary
rzecz. hiena ż., hieny lm nm., hienołak mzw.
przym. hieni
Wiktionary
o cechach hienowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mit. folk. człowiek potrafiący zmienić się w hienę lub hiena ukrywająca się pod postacią człowieka
(1.2) fant. człowiek, którego jedną z form jest hiena
Wiktionary
IPA: xʲjɛ̃ˈnɔwak, AS: χʹi ̯ẽnou̯ak
Wiktionary
rzecz. hieny nmos., hienowate nmos., hiena ż.
przym. hieni
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Hyaeninae|Gray|ref=tak., podrodzina dużych ssaków drapieżnych z rodziny hienowatych;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: hiena
Wiktionary
Hieny (Hyaeninae) – wyróżniana przez część systematyków, na podstawie różnic w uzębieniu, podrodzina dużych ssaków drapieżnych z rodziny hienowatych (Hyaenidae).
Wikipedia
(1.1) Protel grzywiasty nie należy do hien.
Wiktionary
rzecz. hiena ż., hienołak mzw., hienowate lm nm.
przym. hieni
Wiktionary
1. tytuł biskupi w kościele greckim
2. władca, zwierzchnik
3. osoba wysoko postawiona w hierarchii kościelnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wysoki dostojnik w Kościele katolickim lub wschodnich kościołach chrześcijańskich
Wiktionary
(1.1) „Kościół nie jest wylęgarnią pedofilów” – hierarchowie bronią się przed oskarżeniami.
Wiktionary
rzecz. hierarchia ż., hierarchiczność ż., hierarchizacja ż., zhierarchizowanie n.
czas. hierarchizować ndk., zhierarchizować dk.
przym. hierarchiczny, zhierarchizowany, hierarchizacyjny
przysł. hierarchicznie
Wiktionary
(1.1) książę Kościoła
Wiktionary
1. ustalony porządek według wybranego kryterium, np. ważności
2. grupa osób sprawująca władzę, zwłaszcza w Kościołach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) układ elementów jakiejś struktury uporządkowany od najwyższych do najniższych według określonego kryterium;
(1.2) osoby sprawujące władzę w organizacji, w szczególności w Kościele
Wiktionary
Hierarchia (z ἱεραρχία „urząd najwyższego kapłana”):
Wikipedia
(1.1) Aby ustalić hierarchię w stadzie żyraf, męskie osobniki stają do pojedynku na szyje.
Wiktionary
IPA: xʲjɛˈrarxʲja, AS: χʹi ̯erarχʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. hierarchiczność ż., hierarchizacja ż., hierarcha m., zhierarchizowanie n.
czas. hierarchizować ndk., zhierarchizować dk.
przym. hierarchiczny, zhierarchizowany
przysł. hierarchicznie
Wiktionary
(1.1) drabina, gradacja, klasyfikacja, porządek, ranking, sekwencja
Wiktionary
przysłówek
(1.1) zgodnie z hierarchią, na sposób hierarchiczny
Wiktionary
(1.1) W społeczności rycerskiej funkcjonowały dwa systemy porządkujące ją hierarchicznie. Jeden oparty na własności, drugi na osobistym męstwie i wspaniałych czynach.
Wiktionary
rzecz. hierarchizacja ż., hierarchiczność ż., zhierarchizowanie n., hierarcha mos., hierarchia ż.
przym. hierarchiczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha układu elementów jakiejś struktury uporządkowanych od najwyższych do najniższych według określonego kryterium
Wiktionary
(1.1) Wspólną cechą wojska i Kościoła katolickiego jest hierarchiczność tych organizacji.
Wiktionary
rzecz. hierarchia ż., hierarchizacja ż., hierarcha m., zhierarchizowanie n.
czas. hierarchizować ndk., zhierarchizować dk.
przym. hierarchiczny, zhierarchizowany
przysł. hierarchicznie
Wiktionary
określony przez hierarchię (np. hierarchiczna zależność, hierarchiczna struktura)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest uporządkowany zgodnie z przyjętą hierarchią
Wiktionary
(1.1) Tradycyjny hierarchiczny model organizacji przedsiębiorstwa oparty na strukturze armii został stworzony na wczesnym etapie rozwoju kapitalizmu w XIX wieku, kiedy podstawową metodą zarządzania było wydawanie poleceń i kontrola ich wykonania.
Wiktionary
rzecz. hierarchia ż., hierarchiczność ż., hierarcha m., hierarchizacja ż., hierarchizowanie n., zhierarchizowanie n., dehierarchizacja ż., dehierarchizowanie n., zdehierarchizowanie n.
czas. hierarchizować ndk., zhierarchizować dk., dehierarchizować ndk., zdehierarchizować dk.
przym. hierarchizacyjny, ahierarchiczny
przysł. hierarchicznie
Wiktionary
(1.1) zhierarchizowany
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uporządkowanie elementów czegoś według pewnej hierarchii
Wiktionary
(1.1) Jednym z kryteriów wspomnianego uporządkowania jest hierarchizacja norm prawnych, czyli ich usytuowanie względem siebie na zasadzie podporządkowania i wzajemnej zależności.
Wiktionary
rzecz. hierarchia ż., hierarchiczność ż., hierarcha mos., hierarchizowanie n., zhierarchizowanie n.
czas. hierarchizować ndk., zhierarchizować dk.
przym. hierarchiczny, hierarchizacyjny
przysł. hierarchicznie
Wiktionary
(1.1) hierarchizowanie
Wiktionary
porządkować zgodnie z hierarchią
SJP.pl
1. monumentalność i dostojeństwo w sposobie przedstawiania postaci w dziełach sztuki; patos;
2. uroczystość, podniosłość w odniesieniu do rytuału
SJP.pl
1. właściwy uroczystemu rytuałowi (np. tańce hieratyczne)
2. pełen patosu, podniosły (np. hieratyczna forma dzieła)
3. pismo hieratyczne - staroegipskie uproszczone pismo hieroglificzne, którym posługiwano się w życiu codziennym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy uroczystemu rytuałowi (np. religijnemu)
(1.2) namaszczony, dostojny, pełen patosu (zwykle o dziełach sztuki)
Wiktionary
(1.1) A był to przecież okres, kiedy rytuał liturgiczny sam w sobie był hieratyczny, łaciński, tradycyjny i powściągliwy.
(1.2) Przywykły do oglądania scen ceremonialnych, bezdusznych i hieratycznych, utrzymanych w tej samej sztywnej konwencji, przeżyłem moment uniesienia.
Wiktionary
IPA: ˌxʲjɛraˈtɨt͡ʃnɨ, AS: χʹi ̯eratyčny
Wiktionary
rzecz. hieratyzm m.
czas. hieratyzować
Wiktionary
hieratyzm;
1. patos, dostojność charakteryzujące np. uroczyste rytuały religijne
2. tendencja do ukazywania dostojeństwa postaci w dziełach sztuki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uproszczona forma starożytnego pisma egipskiego;
Wiktionary
Hieratyka (gr. "ἱερατικός" – kapłański od "ἱερεύς" – kapłan) – jedna z form starożytnego pisma egipskiego, służąca przeważnie do zapisywania świętych tekstów na papirusie.
Znaki tego pisma nie miały już obrazkowego charakteru hieroglifów i były często łączone. Pismo to pojawiło się już w czasach I dynastii. Około 660 r. p.n.e. hieratyka zaczęła ustępować demotyce, ale jeszcze przez kilka stuleci była używana przez kapłanów.
Wikipedia
zwolennik hieratyzmu
SJP.pl
nadawanie cech dostojeństwa i podniosłości
SJP.pl
hieratyka;
1. patos, dostojność charakteryzujące np. uroczyste rytuały religijne
2. tendencja do ukazywania dostojeństwa postaci w dziełach sztuki
SJP.pl
Hieratyzm – tendencja w sztuce do uwypuklania w dziełach postaci, w celu pokazania ich dostojeństwa, jak również do ukazywania dostojności uroczystych rytuałów religijnych. W tej tendencji postacie są pokazywane jako zastygłe w pełnym wzniosłości bezruchu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kośc. prawosławny mnich wyświęcony na diakona;
Wiktionary
Hierodiakon ( ἱεροδιάκονοϛ, cs. іеродïа́конъ) – w kościołach greckokatolickich i prawosławnym mnich posiadający święcenia kapłańskie w stopniu diakona. Hierodiakon może asystować i pomagać prezbiterom i biskupom podczas nabożeństw, ale nie może ich sam sprawować.
Wikipedia
w starożytności: niewolnik należący do świątyni
SJP.pl
w starożytności: święta prostytutka-niewolnica należąca do jednej ze świątyń Isztar lub Afrodyty
SJP.pl
Hi
Wikipedia
termin określający zjawisko manifestacji świętości, sposobu przejawiania się sacrum, upowszechniony przez M. Eliadego
SJP.pl
Hi
Wikipedia
hierofanta;
1. arcykapłan misteriów eleuzyjskich, który pokazywał i wyjaśniał pełne tajemnic świętości;
2. przenośnie: osoba wtajemniczająca, wprowadzająca w tajniki czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. rel. kapłan w starożytnej Grecji, który wprowadzał adeptów w tajniki kultu misteryjnego
(1.2) książk. osoba, która wprowadza kogoś w tajniki czegoś
Wiktionary
rzecz. hierofania ż.
przym. hierofantyczny
Wiktionary
hierofanta;
1. arcykapłan misteriów eleuzyjskich, który pokazywał i wyjaśniał pełne tajemnic świętości;
2. przenośnie: osoba wtajemniczająca, wprowadzająca w tajniki czegoś
SJP.pl
sakralny akt zawarcia związku małżeńskiego (bądź akt seksualny) przez boską parę albo ich kapłańskich lub królewskich reprezentantów, symbolizujący połączenie dwóch sfer: niebiańskiej i ziemskiej
SJP.pl
Hi
Wikipedia
zwykle w liczbie mnogiej:
1. znak pisma obrazkowego
2. przenośnie: znak zrozumiały tylko dla wtajemniczonych
3. przenośnie: nieczytelna litera
4. w geologii: nierówność na powierzchni warstw skalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) starożytne egipskie pismo obrazkowe;
(1.2) przen. nieczytelny pojedynczy znak pisarski
(1.3) pismo obrazkowe (starożytne, trudne do odczytania)
(1.4) przen. pismo nieczytelne
(1.5) przen. znak zrozumiały tylko dla wtajemniczonych
(1.6) geol. ślad na powierzchni warstwy skalnej powstały w wyniku działań czynników organicznych lub mechanicznych (wypukły lub wklęsły);
Wiktionary
(1.1) Ten egipski papirus zapisany hieroglifami kupiłem na targu staroci.
(1.2) Nie wiem, co napisałeś, bo w alfabecie łacińskim nie ma hieroglifów.
(1.3) Znam alfabety łaciński i cyrylicę i twierdzę, że to jest hieroglif.
(1.4) To nie jest wypracowanie, lecz hieroglif.
(1.5) Ten hieroglif to znak. Mówi – idź ostrożnie. Każdy harcerz go zna.
(1.6) Ten hieroglif to odcisk stopy brontozaura.
Wiktionary
IPA: xʲjɛˈrɔɡlʲif, AS: χʹi ̯eroglʹif
Wiktionary
przym. hieroglificzny, hieroglifowy
Wiktionary
(1.2,4) gryzmoł, bazgroł
(1.5) znak, symbol, run
Wiktionary
przymiotnik od: hieroglif (np. pismo hieroglificzne, inskrypcja hieroglificzna); hieroglifowy
SJP.pl
przymiotnik od: hieroglif (np. hieroglifowa zagadka, formacja hieroglifowa); hieroglificzny
SJP.pl
zwykle w liczbie mnogiej:
1. znak pisma obrazkowego
2. przenośnie: znak zrozumiały tylko dla wtajemniczonych
3. przenośnie: nieczytelna litera
4. w geologii: nierówność na powierzchni warstw skalnych
SJP.pl
Hieroglify ( ἱερογλυφικά "hieroglyphiká", dosł. „święte znaki”) – najstarszy rodzaj pisma starożytnego Egiptu, obok pisma hieratycznego i demotycznego. Nazwa wywodzi się (podobnie jak nazwa władcy – faraona) z greki i oznacza "święte znaki".
Określenie „hieroglify” stosowane jest także w stosunku do innych rodzajów pisma piktograficznego, używanego m.in. przez Azteków i Majów.
Wikipedia
litery symbolizujące osobę świętą, zwykle akronim od ich zwyczajowego określenia, np. symbol Jezusa IHS (Iesus Hominum Salvator)
SJP.pl
rządy, władza kapłanów
SJP.pl
Hierokracja (gr. "hierós" „święty, potężny” + "krátos" „władza”) – w naukach politycznych: system ustrojowy państwa, w którym władzę sprawują kapłani. Uzyskiwali oni legitymizację swojej władzy z samego faktu bycia religijnymi przedstawicielami. Hierokracja powstała w pierwszych wspólnotach o charakterze państwowym, które miały swój początek w rejonie Mezopotamii.
Wikipedia
wróżenie z wnętrzności zwierząt ofiarnych
SJP.pl
Nie mylić z: chiromancja.
Hieromancja, hieroskopia – wróżenie z ofiar; z obserwacji ofiar lub obiektów świętych. Czasami pojęcie to odnosi się węziej do wróżenia z chodu zwierząt ofiarnych lub wróżenia z wnętrzności zwierząt ofiarnych (to ostatnie określane jako "haruspicja").
Wikipedia
kapłan wróżący ze zwierząt ofiarnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) rel. hist. specjalne poświęcone miejsce w greckiej świątyni
Wiktionary
Hieron (łac. "Dioecesis Hieritanus") – stolica historycznej diecezji w Cesarstwie Rzymskim w prowincji Karia, sufragania metropolii Stauropolis. Obecnie katolickie biskupstwo tytularne współcześnie na terenie Turcji.
Wikipedia
(1.1) hierarchia, hierarcha, hierarchiczny, hierarchizować, hierarchiczny, hierarchiczność, hierarchizowanie
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Hieronima
Wiktionary
Hieronim – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słów oznaczających „święte imię” ("ἱερός, dor. τὸ ὄνυμα + ος").
Hieronim imieniny obchodzi: 8 lutego, 3 marca, 20 lipca, 30 września, 6 listopada, 4 grudnia i 11 grudnia.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Hieronim i jestem spawaczem w szczecińskiej stoczni.
Wiktionary
IPA: xʲjɛˈrɔ̃ɲĩm, AS: χʹi ̯erõńĩm
Wiktionary
rzecz. Hieronimów m., Hieronimowo n., Hieronimowicz m./ż., hieronimita m.
:: zdrobn. Hirek mos., Hiruś mos., Hireczek mos.
:: fż. Hieronima ż.
przym. Hieronimowy, hieronimicki
Wiktionary
(1.1) Hirek, Hiruś, Hireczek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Hieronim
Wiktionary
Hieronima – imię żeńskie pochodzenia greckiego, żeński odpowiednik imienia Hieronim. Wywodzi się od słów oznaczających "święta poświęcona bóstwu" i "imię", co można tłumaczyć jako "nosząca święte imię".
Hieronima imieniny obchodzi 20 lipca i 30 września.
Wikipedia
(1.1) Furtę otwarła siostra Hieronima.
Wiktionary
rzecz. Hieronim mos.
przym. Hieronimowy
Wiktionary
zdrobnienie od: Hieronim (imię męskie)
SJP.pl
zdrobnienie od: Hieronim (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hieronimka lub z nim związany
SJP.pl
Hieronim z małżonką; Hieronimowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hieronima lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Hieronima
Wiktionary
(1.1) Przed Hieronimową chałupą rosną stare sosny.
Wiktionary
rzecz. Hieronim mos., Hieronima ż.
Wiktionary
potocznie o wirusie HIV
SJP.pl
w językoznawstwie: zanik samogłoski przed samogłoską w środku wyrazu
SJP.pl
nosiciel wirusa HIV; HIV-owiec
SJP.pl
skrót od: higiena
SJP.pl
[czytaj: higasi-osaka albo higaszi-osaka] miasto w Japonii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
hipotetyczna cząstka h; cząstka Higgsa; bozon Higgsa
SJP.pl
[czytaj: haj-end] hi-end; w marketingu:
1. grupa najbogatszych klientów, do której adresowane są drogie produkty wysokiej jakości, zwłaszcza sprzęt elektroniczny;
2. produkt adresowany do tej grupy
SJP.pl
[czytaj: hajtech] najnowsza, zwłaszcza elektroniczna, technologia; high tech
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: hajboj] wysoka komoda składająca się z dwóch mniejszych kilkuszufladowych komód, ustawionych jedna na drugiej, lub komora na podwyższeniu z szufladami i wygiętymi nóżkami, charakterystyczna dla meblarstwa amerykańskiego i angielskiego w XVIII-XIX wieku; tallboy
SJP.pl
[czytaj: hajbrał] intelektualista pogardliwie odnoszący się do kultury masowej
SJP.pl
[czytaj: hajlend]
1. rasa silnych koni szkockich;
2. stara szkocka rasa bydła
SJP.pl
Hi
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: hajłej] środowiskowo: główna droga biegnąca przez dany kraj; autostrada
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w mitologii greckiej: bogini zdrowia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. bogini i uosobienie zdrowia;
Wiktionary
Higieja (Hygieja, Hygea, Hygia) ( Ὑγίεια Hygíeia – zdrowie, Hygea, Salus – zdrowie) – w mitologii greckiej bóstwo i uosobienie zdrowia.
Wikipedia
(1.1) Atrybutami Higiei były czara i wąż.
Wiktionary
IPA: xʲiˈɟɛ̇ja, AS: χʹiǵėi ̯a
Wiktionary
rzecz. higiena ż., higienista mos., higienistka ż., higieniczność ż., higienizacja ż., higienizacyjność ż.
przym. higieniczny, higienizacyjny
przysł. higienicznie
Wiktionary
(1.1) rzad. Hygieja, Hygea, Hygia, Zdrowie
Wiktionary
skrót od: higieniczny
SJP.pl
dbanie o czystość ciała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dbanie o czystość ciała
(1.2) med. nauka o wpływie środowiska na zdrowie ludzkie
Wiktionary
Higiena (gr. "hygeinos" – leczniczy) – dział medycyny badający wpływ środowiska na zdrowie fizyczne i psychiczne człowieka. Celem tych badań jest zapewnienie poszczególnym osobom oraz społeczeństwu jak najlepszych warunków rozwoju fizycznego i psychicznego. Praktycznymi wynikami higieny są wskazania dotyczące usuwania z życia ludzkiego wpływów ujemnych, w różny sposób zagrażających zdrowiu i wprowadzania czynników dodatnich.
Wikipedia
(1.1) Dentyści rekomendują stosowanie nici dentystycznej do dbania o higienę jamy ustnej.
(1.1) Higiena osobista Jana pozostawiała wiele do życzenia.
Wiktionary
IPA: xʲiˈɟɛ̃na, AS: χʹiǵẽna
Wiktionary
rzecz. Higieja ż., higieniczność ż., higienizacja ż., higienista mos., higienistka ż.
przym. higieniczny, higienizacyjny
przysł. higienicznie
Wiktionary
(1.1) czystość, schludność, med. sterylność
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób higieniczny, zgodny z higieną
Wiktionary
(1.1) Bonifratrzy żyją higienicznie, dbając o czystość w swoich placówkach.
Wiktionary
IPA: ˌxʲiɟɛ̇̃ˈɲit͡ʃʲɲɛ, AS: χʹiǵė̃ńičʹńe
Wiktionary
rzecz. higiena ż., Higieja ż., higienista mos., higienistka ż.,niehigieniczność ż.
przym. higieniczny
Wiktionary
(1.1) czysto, sterylnie, jałowo, aseptycznie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: higienicznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: higieniczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia
Wiktionary
(1.1) W społeczeństwach, gdzie warunki higieniczne są nieodpowiednie, karmienie niemowlęcia piersią jest dobrym sposobem zapobiegania biegunce.
Wiktionary
rzecz. niehigieniczność ż., higiena ż., higieniczność ż., higienista mos., higienistka ż., Higieja ż.
przysł. higienicznie
Wiktionary
(1.1) czysty, sanitarny, zdrowotny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. specjalista w zakresie higieny
(1.2) przen. ktoś, kto skrupulatnie przestrzega zasad higieny
Wiktionary
(1.1) Z powyższych uwag wypada, że dobrym higienistą teoretykiem będzie ten, kto dobrze pozna budowę ludzkiego organizmu, jego niezliczone funkcje tudzież rozmaite czynniki, działające na zdrowie w sposób korzystny lub niekorzystny.
Wiktionary
IPA: ˌxʲiɟɛ̇̃ˈɲista, AS: χʹiǵė̃ńista
Wiktionary
rzecz. higiena ż., higienistyka ż., higieniczność ż., higienizowanie n., Higieniewo n.
:: fż. higienistka ż.
czas. higienizować ndk.
przym. higieniczny, higienistyczny
przysł. higienicznie, higienistycznie
Wiktionary
(1.2) pot. czyścioch
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. specjalistka w zakresie higieny
(1.2) przen. kobieta, która skrupulatnie przestrzega zasad higieny
Wiktionary
(1.1) Kasię bolał dziś w szkole brzuch, musiała pójść do higienistki.
(1.2) Marysia to okropna higienistka, non stop lata ze ścierką.
Wiktionary
IPA: ˌxʲiɟɛ̇̃ˈɲistka, AS: χʹiǵė̃ńistka
Wiktionary
rzecz. higiena ż., higienistyka ż., higieniczność ż., higienizowanie n., Higieniewo n.
:: fm. higienista mos.
czas. higienizować ndk.
przym. higieniczny, higienistyczny
przysł. higienicznie, higienistycznie
Wiktionary
(1.2) czyścioszka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziedzina wiedzy związana z higieną
Wiktionary
rzecz. higienista mos., higienistka ż.
Wiktionary
czynić coś higienicznie czystym
SJP.pl
o grzybie: zmieniający barwę pod wpływem nasiąknięcia wodą
SJP.pl
organizm potrzebujący do swojego bytowania silnie wilgotnego środowiska (np. dżdżownica)
SJP.pl
Nie mylić z: Higrofit (roślina wilgociolubna).
Higrofil – organizm wilgociolubny, przystosowany do życia w środowisku o dużej wilgotności gleby i powietrza. Zwierzęta higrofilne (np. płazy, ślimaki, dżdżownice) mają nagi, łatwo wysychający naskórek. Higrofilami jest także większość grzybów oraz niektóre rośliny.
Wikipedia
roślina żyjąca w miejscach wilgotnych, wrażliwa na niedostatek wody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina wilgociolubna
Wiktionary
Nie mylić z: Higrofil (organizm wilgociolubny).
Higrofit – roślina zajmująca siedliska o dużej wilgotności zarówno gleby, jak i powietrza. Typowe higrofity występują w dolnych piętrach lasów tropikalnych. Są to gatunki begonii, gloksynii i inne. W lasach europejskich cechy higrofitów posiadają szczawik zajęczy, piżmaczek wiosenny, niecierpek pospolity, czy zawilec gajowy; wśród roślin uprawnych są to pomidor, ziemniak, kapusta.
Wikipedia
przymiotnik od: higrofit
SJP.pl
chorobliwy lęk przed płynami, wilgocią, parą wodną itp.
SJP.pl
samopisząca odmiana higrometru (urządzenia do pomiaru wilgotności powietrza)
SJP.pl
Higrograf – higrometr samoczynnie rejestrujący stan i zmiany wilgotności gazów (np.powietrza), przyrząd wykorzystywany w meteorologii. Zapis zmian wilgotności gazu w czasie dokonywany jest przez higrograf na przykład na wyskalowanym pasku papieru naciągniętym na bęben.
Wikipedia
zapis badania wilgotności powietrza za pomocą higrografu
SJP.pl
miernik wilgotności powietrza; wilgociomierz; wilgotnościomierz
SJP.pl
Higrometria (gr. "hygrós" - wilgotny, mokry; "metréō" - mierzę) - dział metrologii, zajmujący się metodami pomiarów wilgotności gazów, zwłaszcza powietrza. Znajduje zastosowanie głównie w medycynie, konserwacji dzieł sztuki oraz budowie urządzeń służących do klimatyzacji pomieszczeń. Przyrządy używane do pomiaru wilgotności gazów to higrometry.
Wikipedia
przyrząd pokazujący poziom wilgotności powietrza
SJP.pl
własność niektórych ciał, która polega na łatwości pochłaniania wody i pary wodnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci;
Wiktionary
Higroskopijność – zdolność niektórych substancji do wchłaniania wilgoci lub wiązania się z wodą. Woda ta może pochodzić z pary wodnej znajdującej się w powietrzu, z wilgoci znajdującej się w gruncie, z rosy osadzającej się na powierzchni substancji itp. Pochłanianie występuje wtedy, gdy woda przenika z miejsca kontaktu z materiałem higroskopijnym do jego wnętrza. Odbywać się to może na różne sposoby.
Wikipedia
IPA: ˌxʲiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕt͡ɕ, AS: χʹigroskopʹii ̯ność
Wiktionary
przym. higroskopijny
Wiktionary
(1.1) chłonność
Wiktionary
odznaczający się tendencją do pochłaniania wody, pary wodnej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. farm. szybko i łatwo wchłaniający (absorbujący) wodę z otoczenia, najczęściej w postaci pary wodnej
Wiktionary
rzecz. higroskopijność ż.
Wiktionary
(1.1) chłonny
Wiktionary
przymiotnik od: higroskop
SJP.pl
urządzenie automatycznie regulujące wilgotność powietrza; humidostat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) czujnik utrzyjmujący wybrany poziom wilgotności w powietrzu
Wiktionary
ruch organów roślin spowodowany lokalną różnicą wilgotności środowiska; hydrotropizm
SJP.pl
1. ciągłe siedzenie w domu i zerwanie kontaktów ze społeczeństwem;
2. osoba cierpiąca na taki syndrom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) choroba cywilizacyjna polegająca na tym, że jednostka staje się samotnikiem, zazwyczaj pozostającym w izolacji w jednym pokoju przez bardzo długi czas;
Wiktionary
Hikikomori (jap. 引きこもり, 引き籠もり, 引き篭もり) – słowo (rzeczownik odczasownikowy) w języku japońskim, pochodzące od czasownika "hikikomoru" oznaczającego „wejście do środka i niewychodzenie na zewnątrz”, „ograniczenie się do przebywania w zamkniętej przestrzeni, domu, pokoju”. "Hikikomori" ma także znaczenie „wagarów” ("futōkō" 不登校) lub „odmowy pójścia, uczęszczania do szkoły” ("tōkō-kyohi" 登校拒否).
Wikipedia
[czytaj: hajking] piesza wędrówka poza miastem, zwykle w górach
SJP.pl
Hi
Wikipedia
rodzaj drzewa orzechowatego
SJP.pl
przymiotnik od: hikora
SJP.pl
półksiężyc, symbol islamu
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|ż.;
Wiktionary
– żeński odpowiednik imienia Hilary. Jego patronką jest św. Hilaria, matka św. Afry.
Hilaria imieniny obchodzi 13 stycznia, 12 sierpnia i 27 listopada.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Hilaria i studiuję amerykanistykę na Uniwersytecie Gdańskim.
(1.1) 12 sierpnia przypadają imieniny Hilarii.
Wiktionary
IPA: xʲiˈlarʲja, AS: χʹilarʹi ̯a
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Hilary mos.
Wiktionary
Hilary z małżonką; Hilarowie
SJP.pl
ulubiony w dolnych Włoszech rodzaj farsy, wyśmiewającej legendy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hilary z małżonką; Hilarostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hilarego lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Hilarego
Wiktionary
rzecz. Hilary mos.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
(łac. "laris", z gr. "larós" – wesoły, pogodny, radosny) – imię męskie pochodzenia łacińsko-greckiego. Od tego imienia powstała staropolska forma skrócona (zdrobniała, spieszczona) Larysz, utworzona za pomocą popularnej w imiennictwie polskim, a także ruskim techniki ucinania nagłosu.
Wikipedia
(1.1) Mój dziadek ze strony ojca ma na imię Hilary.
(1.1) Biega, krzyczy pan Hilary: „Gdzie są moje okulary?”
(1.1) W Kościele katolickim na 13 stycznia przypada wspomnienie św. Hilarego z Poitiers, biskupa i doktora Kościoła, zaś na 28 lutego – św. Hilarego, papieża i wielkiego czciciela Jana Ewangelisty.
(1.1) Hilarowie dzień swego patrona, czyli imieniny, obchodzą 13 stycznia, a także 14 stycznia, 28 lutego, 16 marca i 5 maja.
Wiktionary
IPA: xʲiˈlarɨ, AS: χʹilary
Wiktionary
rzecz. Hilarowa ż., Hilarówna ż., Hilarostwo lm m.
:: zdrobn. Hilarek mos.
:: fż. Hilaria ż.
przym. Hilarowy, Hilarkowy
zob. Hilaria.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Hilarek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hilda – imię żeńskie pochodzenia germańskiego wywodzące się od słowa "hild" – walka.
Często bywa zdrobnieniem od imienia Hildegarda, nie jest jednak tożsame z tym imieniem. Odpowiednikiem w języku węgierskim jest Ildikó, w rosyjskim Gilda (Гильда).
Wikipedia
(1.1) Przy domu pani Hildy pasła się łosza z młodym.
Wiktionary
IPA: ˈxʲilda, AS: χʹilda
Wiktionary
rzecz. Hildzia ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Hildzia
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Moja babka miała na imię Hildegarda i głosowała zawsze na Centrum.
Wiktionary
IPA: ˌxʲildɛˈɡarda, AS: χʹildegarda
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hildegardy lub z nią związany
SJP.pl
hildenbrandia rzeczna - gatunek słodkowodnego krasnorostu
SJP.pl
Hildenbrandia – rodzaj morskich krasnorostów.
Wikipedia
rodzina krasnorostów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Hilda
Wiktionary
(1.1) Nie widziałam pani Hildzi na combrze.
Wiktionary
rzecz. Hilda ż.
Wiktionary
(1.1) rzecz. Hilda
Wiktionary
wilgotny las tropikalny
SJP.pl
pogląd filozoficzny zapoczątkowany przez Arystotelesa, zgodnie z którym istnienie i funkcjonowanie obiektów przyrodniczych opiera się na zasadzie połączenia ze sobą dwóch prapierwiastków (praprzyczyn): materii (gr. hyle) i formy (gr. morphe); hylemorfizm
SJP.pl
Hilemorfizm (gr. ὕλη "hylē" – materia, μορφή "morphē" – kształt), hylemorfizm – stanowisko w teorii bytu (metafizyka) i filozofii przyrody dotyczące ontycznej budowy i działania ciał naturalnych. Według tej teorii każdy byt jest ukonstytuowany przez materię pierwszą i formę substancjalną. Za pomocą tego założenia można wyjaśnić m.in. fakt zmian substancjalnych – przechodzenia jednej substancji w inne substancje, tzn. ginięcia jednej substancji przy jednoczesnym powstawaniu innych.
Wikipedia
rodzaj czworonożnego, roślinożernego dinozaura z rodziny ankylozaurów; hyleozaur, polakantoid
SJP.pl
Hileozaur ("Hylaeosaurus") – czworonożny, roślinożerny dinozaur z grupy Ankylosauria. Rodzaj ten obejmuje jeden gatunek – "Hylaeosaurus armatus". "Hylaeosaurus" oznacza „leśny jaszczur”, "armatus" oznacza uzbrojony. Nadana została przez angielskiego paleontologa, Gideona Mantella. Hileozaur był pierwszym opisanym ankylozaurem.
Wikipedia
popularne nazwisko w krajach anglosaskich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obce imię żeńskie
SJP.pl
marka samochodów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dział biologii zajmujący się systematyką, strukturą i właściwościami ekologicznymi leśnych zespołów biologicznych; hylobiologia
SJP.pl
organizm żyjący wyłącznie w środowisku leśnym; hylobiont
SJP.pl
organizm najlepiej rozwijający się w środowisku leśnym; hylofil
SJP.pl
specjalista w dziedzinie nauki o chorobach lasu i zaburzeniach w strukturze i funkcjonowaniu ekosystemów leśnych; hylopatolog
SJP.pl
nauka o chorobach lasu i zaburzeniach w strukturze i funkcjonowaniu ekosystemów leśnych; hylopatologia
SJP.pl
doktryna utożsamiająca materię z bóstwem
SJP.pl
według filozofów przedsokratycznych: pogląd przypisujący życie całej materii; hylozoizm
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
blizna na dojrzałym nasieniu powstała po oderwaniu się sznureczka zalążkowego; znaczek
SJP.pl
Hilum (l. mn. hila) – w biologii słowo mające różne znaczenia:
Wikipedia
model samochodu marki Toyota
SJP.pl
osoba uprawiająca wspinaczkę wysokogórską w Himalajach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek uprawiający himalaizm
Wiktionary
Himalaista – człowiek uprawiający himalaizm, czyli wspinaczkę wysokogórską uprawianą w Himalajach lub w innych wysokich górach, w których wysokość szczytów przekracza 7000 m n.p.m. Są to m.in. Karakorum, Kunlun, Hindukusz, Pamir, Tienszan.
Terminem tym określa się osoby, które zajmują się zaawansowaną wspinaczką górską, prowadzoną poza wyznaczonymi szlakami turystycznymi.
Wikipedia
(1.1) Jestem aktywnym himalaistą – co trzy lata biorę udział w kolejnej wyprawie w Himalaje.
Wiktionary
IPA: ˌxʲĩmalaˈjista, AS: χʹĩmalai ̯ista
Wiktionary
rzecz. himalaizm mrz., himalaistyka ż., Himalaje nmos.
:: fż. himalaistka ż.
przym. himalaistyczny, himalajski
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta uprawiająca himalaizm
Wiktionary
rzecz. himalaizm mrz., himalaistyka ż., Himalaje lm nm.
:: fm. himalaista mos.
przym. himalaistyczny, himalajski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z himalaistyką, dotyczący himalaistyki
Wiktionary
rzecz. himalaizm mrz., himalaistka ż., himalaista mos., Himalaje nmos., himalaistyka ż.
przym. himalajski
Wiktionary
wspinaczka wysokogórska w Himalajach; himalaizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziedzina wiedzy zajmujący się Himalajami
Wiktionary
(1.1) W naszej księgarni turystycznej mamy wydzielony dział himalaistyki.
Wiktionary
IPA: ˌxʲĩmalajiˈstɨka, AS: χʹĩmalai ̯istyka
Wiktionary
rzecz. himalaista mos., himalaistka ż., Himalaje nmos.
przym. himalaistyczny
Wiktionary
wspinaczka wysokogórska w Himalajach; himalaistyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wspinaczka wysokogórska uprawiana w Himalajach;
Wiktionary
Himalaizm – wspinaczka wysokogórska uprawiana w Himalajach.
W szerszym znaczeniu himalaizm to wspinaczka, podobna co do charakteru do wspinaczki w Himalajach, ale uprawiana także w innych wysokich górach, w których wysokość szczytów przekracza 7000 m n.p.m. Są to Karakorum, Kunlun, Hindukusz, Pamir, Tienszan, Daxue Shan. Himalaizm zaliczany jest przez firmy ubezpieczeniowe do sportów ekstremalnych. Himalaizm jest lokalną odmianą alpinizmu.
Wikipedia
IPA: ˌxʲĩmaˈlajism̥, AS: χʹĩmalai ̯ism̦
Wiktionary
rzecz. Himalaje, himalaista m., himalaistka ż.
przym. himalaistyczny, himalajski
Wiktionary
rodzaj masażu relaksującego
SJP.pl
przenośnie: górna granica czegoś, szczyt, maksimum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) przen. najwyższe natężenie czegoś
Wiktionary
Hi
Wikipedia
(1.1) Kolejny raz urzędnicy pokazali, jak łatwo i sprawnie mogą usypać himalaje absurdu.
Wiktionary
rzecz. Himalaje lm nm.
Wiktionary
przymiotnik od: Himalaje
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Himalajów, związany z Himalajami, pochodzący z Himalajów
Wiktionary
(1.1) Włosi tradycyjnie wyróżniają trzy klasyczne typy lodowców: pirenejski, alpejski i himalajski.
Wiktionary
IPA: ˌxʲĩmaˈlajsʲci, AS: χʹĩmalai ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Himalaje lm nm., himalaizm mrz., himalaista mos., himalaistka ż.
przym. himalaistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. nimfa z wyspy Rodos, jedna z kochanek Zeusa;
(1.2) astr. jeden z księżyców Jowisza;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Himalia uchodziła za matkę Spartajosa, Kroniosa i Kytosa.
Wiktionary
IPA: xʲĩˈmalʲja, AS: χʹĩmalʹi ̯a
Wiktionary
(1.2) Jowisz VI
Wiktionary
wierzchnie okrycie noszone na chitonie
SJP.pl
Hi
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gwara. obozowa grupa więźniów, którzy transportują zwłoki z miejsca zabicia do krematorium
Wiktionary
miasto w Syrii; Homs
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej Syrii w dolinie rzeki Orontes;
(1.2) geogr. adm. muhafaza w Syrii z ośrodkiem administracyjnym w Himsie (1.1);
Wiktionary
Hims, Homs ( حمص, ܚܡܨ) – miasto w zachodniej Syrii, w oazie Pustyni Syryjskiej w dolinie rzeki Orontes, ośrodek administracyjny muhafazy Hims, położony na linii kolejowej Aleppo–Damaszek.
Trzecie co do wielkości miasto Syrii. W spisie powszechnym z 2004 roku liczyło 652 609 mieszkańców[].
Wikipedia
(1.1) Od XI w. Hims znajdowało się w rękach Seldżukidów.
(1.2) Muhafaza Hims graniczy od zachodu z muhafazą Tartus.
Wiktionary
(1.1) Homs; hist. staroż. Emesa
(1.2) Homs
Wiktionary
zaimek wskazujący
(1.1) gw-pl|Mazury. tam
Wiktionary
Hin eg. "hnw" – starożytna miara objętości, używana m.in. do płynów i ziarna.
W Egipcie równy był 0,47 litra, u Hebrajczyków równy około 6 lub 3,6 lub też 7 litrów.
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
etym|niem|hin.
uwagi.
tłumaczenia.
(1.1) zobtłum|tam.
źródła.
== hin (esperanto (morfem).) ==
wymowa.
znaczenia.
morfem|eo.
(1.1) osłomuł
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
etym|niem|hin.
uwagi.
tłumaczenia.
(1.1) zobtłum|tam.
źródła.
== hin (esperanto (morfem).) ==
wymowa.
znaczenia.
morfem|eo.
(1.1) osłomuł
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pochodne.
rzecz. hino
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
etym|niem|hin.
uwagi.
tłumaczenia.
(1.1) zobtłum|tam.
źródła.
== hin (esperanto (morfem).) ==
wymowa.
znaczenia.
morfem|eo.
(1.1) osłomuł
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
kierunek buddyzmu oparty na naukach Buddy i dążeniu do osiągnięcia nirwany; therawada
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa bardziej tradycyjnych szkół wczesnego buddyzmu, nadana przez ich oponentów;
(1.2) nieprawidłowafakt., lecz często używana nazwa buddyjskiej szkoły theravada
Wiktionary
Hi
Wikipedia
IPA: ˌxʲĩnaˈjãna, AS: χʹĩnai ̯ãna
Wiktionary
wyznawca hinajany (kierunku buddyzmu)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: hinduski
SJP.pl
słynny niemiecki sterowiec, największy statek powietrzny w historii; w 1936 odbywał regularne loty transatlantyckie między Niemcami a USA; 6 maja 1937 podczas lądowania zapalił się w powietrzu i uległ zniszczeniu, zginęło wówczas 36 osób
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jeden z języków nowoindyjskich, język urzędowy Indii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. język urzędowy Indii;
Wiktionary
(1.1) W Indiach mówi się w języku hindi.
Wiktionary
IPA: ˈxʲĩndʲi, AS: χʹĩndʹi
Wiktionary
rzecz. Hindus mos., hinduizm mrz., hinduista mos., hinduistka ż., Hindustan mrz.
Wiktionary
nazwa Indii wywodząca się z języka perskiego; Hindustan
SJP.pl
przymiotnik od: Hindustan; hindustański
SJP.pl
1. wyznawca hinduizmu; hindus
2. specjalista w dziedzinie hinduistyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wyznawca hinduizmu
(1.2) nauk. specjalista w zakresie hinduistyki
Wiktionary
(1.1) Buddyści i hinduiści wierzą w reinkarnację.
Wiktionary
IPA: ˌxʲĩnduˈjista, AS: χʹĩndui ̯ista
Wiktionary
rzecz. hinduizm m., hinduistyka ż.
:: fż. hinduistka ż.
przym. hinduski, hinduistyczny
Wiktionary
(1.1) hindus
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. kobieta, która wyznaje hinduizm
Wiktionary
IPA: ˌxʲĩnduˈjistka, AS: χʹĩndui ̯istka
Wiktionary
rzecz. hinduizm m., hindi m., hindus m., Hindus m., hinduska ż., Hinduska ż.
:: fm. hinduista m.
przym. hinduski, hinduistyczny
Wiktionary
→ hinduizm
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z hinduizmem, dotyczący hinduizmu
Wiktionary
IPA: ˌxʲĩndujiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: χʹĩndui ̯istyčny
Wiktionary
rzecz. Indus mos./mrz., hinduizm m., hinduista m., hinduistka ż., Hindus m., Hinduska ż., hindus m., hinduska ż., hinduski m., Indyk m.
przym. hinduski
Wiktionary
monoteistyczna religia indyjska będąca kontynuacją wedyzmu i braminizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) teol. rel. grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim;
Wiktionary
Hi
Wikipedia
(1.1) Hinduizm to jedna z najstarszych religii świata nadal praktykowanych.
Wiktionary
IPA: xʲĩnˈdujism̥, AS: χʹĩndui ̯ism̦
Wiktionary
rzecz. Indus mos./mrz., Hindustan mrz., Hindus m., hindus m., Hinduska ż., hinduska ż., hindi m., hinduista m., hinduistka ż., hinduistyka ż., hinduski m.
przym. hinduistyczny, hinduski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hindukuszem, dotyczący Hindukuszu
Wiktionary
(1.1) Hindukuskie przełęcze od zawsze były szlakiem nie tylko kupieckich karawan, ale także najeźdźczych armii, okrutnych wojowników z syberyjskich stepów, opętanych snem o podboju świata i legendą o skarbach Indii, Buchary i Chorasanu (…).
Wiktionary
rzecz. Hindukusz mrz.
Wiktionary
pasmo górskie mieszczące się w Pakistanie, Afganistanie i Indiach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. pasmo górskie w środkowej części Azji leżące w północno-zachodnim Pakistanie oraz środkowym i wschodnim Afganistanie;
Wiktionary
Hindukusz (paszto: هندوکش; lub Hindu Kūh = هندوکوه i Kūh-e Hind = کوه هند) – łańcuch górski w środkowej części Azji mieszczący się w północno-zachodnim Pakistanie oraz centralnym i wschodnim Afganistanie. Hindukusz graniczy z górami Safed Koh na zachodzie, natomiast od wschodu – z wyżyną Pamiru, górami Karakorum oraz z Himalajami.
Wikipedia
(1.1) Noszak (7492) w Hindukuszu był pierwszym wysokim szczytem, który atakowaliśmy zimą.
Wiktionary
IPA: xʲĩnˈdukuʃ, AS: χʹĩndukuš
Wiktionary
przym. hindukuski
Wiktionary
wyznawca hinduizmu; hinduista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Indii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Tu przez zieloną granicę przechodzą tylko kaszmirscy mudżahedini, którzy zachęcani przez Pakistan walczą z Hindusami w Kaszmirze.
Wiktionary
IPA: ˈxʲĩndus, AS: χʹĩndus
Wiktionary
rzecz. hinduski ż., Induska ż., Indie nmos., Hinduska ż., hindi n., hinduizm mrz., hinduistka ż., Indus mrz., Indyk mrz., Indiana ż., Hindustan mrz.
przym. hinduski, indyjski, hinduistyczny
Wiktionary
(1.1) Indus
Wiktionary
→ hindus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Indii
Wiktionary
IPA: xʲĩnˈduska, AS: χʹĩnduska
Wiktionary
rzecz. hinduizm mrz., Indie nmos., Indus mrz.
:: fm. Hindus mos., Indus mos.
przym. hinduski, indyjski, hinduistyczny
Wiktionary
(1.1) Induska
Wiktionary
dotyczący Hindusów, właściwy Hindusom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pochodzący z Indii, dotyczący Indii lub Hindusów
(1.2) rel. związany z hinduizmem
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) D. zob. hinduska.
Wiktionary
(1.1) Oto hinduska księżniczka!
Wiktionary
IPA: xʲĩnˈdusʲci, AS: χʹĩndusʹḱi
Wiktionary
rzecz. Indus mos./mrz., Indie nmos., Hindus m., hindus m., hinduista m., Hinduska ż., hinduska ż., hinduistka ż., hinduizm m., Indyk mrz., Hindustan m.
przym. hinduistyczny
Wiktionary
(1.2) hinduistyczny
Wiktionary
nazwa Indii wywodząca się z języka perskiego; Hindostan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) inna nazwa Indii wywodząca się z języka perskiego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: xʲĩnˈdustãn, AS: χʹĩndustãn
Wiktionary
rzecz. Indyk mrz., Indie nmos., Indianin m., Indianka ż., Indus m., Hindus m., Hinduska ż., indyjskość ż., hinduskość ż., hinduizacja ż., hinduizm m., hindi m., Indiana ż., hinduski ż.
czas. hinduizować ndk.
przym. indyjski, hinduski
temsłow. indo-
Wiktionary
język potoczny używany w Indii i w Pakistanie
SJP.pl
przymiotnik od: Hindustan; hindostański
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. współczesna hinduska ideologia populistyczno-nacjonalistyczna
Wiktionary
(1.1) Wielokulturowość w duchu Mahatmy Gandhiego ustępuje dziś w Indiach miejsca hindutwie.
Wiktionary
[czytaj: HINterland] zaplecze;
1. tereny położone z dala od cywilizacji, ośrodków przemysłu, morza itp.; interior;
2. kraj przekazujący (zwłaszcza pod przymusem) innemu środki spożywcze, materiały, sprzęt itp.
SJP.pl
Hinterland (pl. "zaplecze") – termin oznaczający teren położony z dala od ośrodków cywilizacji. Najczęściej był usytuowany w głębi kraju, bez dostępu do morza. Z terenów tych dostarczano do obszarów zaludnionych żywność, różnego rodzaju surowce itp.
W dawnych krajach typu kolonialnego, szczególnie w Afryce, zależność taka była pod tzw. przymusem.
Wikipedia
[czytaj: hinc] nazwisko
SJP.pl
postać biblijna; Job
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przen. człowiek znoszący niesprawiedliwe, niezasłużone cierpienie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kto pocieszy współczesnych hiobów?
Wiktionary
rzecz. Hiob m.
:: zdrobn. hiobek m.
przym. hiobowy, Hiobowy
Wiktionary
(1.1) nieborak, nieszczęśnik; reg. śl. borok, boroczek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: hiob
Wiktionary
rzecz. hiob m., Hiob m., Hiobek m.
przym. hiobowy, Hiobowy
Wiktionary
1. taki jak u Hioba, charakterystyczny dla Hioba - biblijnego patriarchy; jobowy;
2. tragiczny, smutny, okropny, pełen cierpienia; jobowy;
3. hiobowa wieść, wiadomość - wiadomość o tragedii, nieszczęściu;
4. hiobowy pocieszyciel - osoba próbująca przekonać przyjaciela, że nieszczęście nastąpiło z jego winy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hiobem, dotyczący hioba
(1.2) żałosny, bolejący, bolesny
Wiktionary
rzecz. hiob m., Hiob m., hiobek m., Hiobek m.
przym. Hiobowy
Wiktionary
hioforba butelkowa - gatunek drzewa z rodziny arekowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hioscyjamina, -atropina – organiczny związek chemiczny, alkaloid tropanowy, enancjomer atropiny o konfiguracji "S" przy atomie 2 grupy fenylopropanianowej. Stosowany w medycynie w postaci chlorowodorku lub siarczanu, jednak o wiele rzadziej od racemicznej atropiny (od której ma silniejsze działanie).
Wikipedia
związek organiczny działający porażająco na zakończenia nerwów przywspółczulnych oraz narkotycznie na ośrodkowy układ nerwowy; skopolamina
SJP.pl
okrzyk wyrażający radość (z wyrażenia: hip, hip, hura!)
SJP.pl
hip hop;
1. subkultura młodzieżowa wywodząca się ze Stanów Zjednoczonych, której charakterystycznymi elementami są muzyka (rap), taniec (breakdance) i graffiti;
2. styl w muzyce rozrywkowej wywodzący się z kultury hiphopowej;
3. jeden ze stylów tańca nowoczesnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kult. subkultura muzyczna, taneczna i wizualna wywodząca się z afroamerykańskich i portorykańskich społeczności Nowego Jorku
(1.2) muz. styl muzyki rozrywkowej przypisany kulturze hip-hopu (1.1), który cechuje rytmiczne wypowiadanie czy recytowanie rymujących się słów do wyraźnego akompaniamentu
Wiktionary
IPA: ˈxʲip‿xɔp, AS: χʹip‿χop
Wiktionary
rzecz. hiphopowiec / hip-hopowiec mos.
przym. hiphopowy / hip-hopowy
Wiktionary
(1.2) rap
Wiktionary
gatunek muzyki nieumiejętnie naśladujący hip-hop, przypominający bardziej disco polo; hiphopolo
SJP.pl
Hip-hopolo – pejoratywny termin określający nagrania z gatunku hip-hop, nawiązujący nazwą do nurtu polskiej muzyki tanecznej disco polo.
Wikipedia
osoba tworząca muzykę w nurcie hip-hopolo; hiphopolowiec
SJP.pl
hiphopowiec;
1. osoba należąca do subkultury hiphopowej;
2. osoba tworząca muzykę hiphopową;
3. osoba tańcząca hip-hop
SJP.pl
dotyczący hip-hopu, właściwy hip-hopowi; hiphopowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. choreogr. odzież. dotyczący hip-hopu
Wiktionary
rzecz. hip-hop mrz.
Wiktionary
(1.1) war. hiphopowy
Wiktionary
skrót od: hipoteka, hipoteczny
SJP.pl
Hipparch, Hipparchos;
1. tyran ateński, młodszy brat Hippiasza (zmarł 514 p.n.e.);
2. grecki astronom pochodzący z Bitynii (190 p.n.e. - 120 p.n.e.)
SJP.pl
koń kopalny o małych rozmiarach i lekkiej budowie
SJP.pl
zdrobniale o hipopotamie, zwłaszcza młodym; hipek, hipopo, hipopotamek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) żart. zdrobn. od: hipopotam
Wiktionary
(1.1) Mamo, chodźmy zobaczyć hipcia.
Wiktionary
IPA: ˈxʲipʲt͡ɕɔ, AS: χʹipʹćo
Wiktionary
rzecz. hipopotam m., hipopotamowate nmos.
Wiktionary
wieloletnia roślina cebulowa z rodziny amarylkowatych; zwartka; zwartnica
SJP.pl
1. ekspresywnie: hipopotam; hipcio, hipopo, hipopotamek;
2. potocznie:
a) figurka wyobrażająca jakąś postać;
b) hipermarket;
c) zwartnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. hipcio
Wiktionary
ekstra, super;
1. w użyciu przymiotnikowym: wspaniały, fantastyczny, znakomity, świetny;
2. w użyciu przysłówkowym: wspaniale, fantastycznie, znakomicie, świetnie
SJP.pl
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na nadmiar lub ponadwymiarowość czegoś albo wskazujący na wielkość lub wysoki poziom czegoś
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co hiperaktywne; cecha tych, którzy są hiperaktywni
Wiktionary
(1.1) (…) obserwowano, że zaburzenia uwagi i hiperaktywność nie zawsze muszą współwystępować z zachowaniami szkodliwymi, naruszającymi porządek społeczny.
Wiktionary
przym. hiperaktywny
Wiktionary
(1.1) nadaktywność
Wiktionary
1. nadmiernie ruchliwy i nadpobudliwy, zwykle w wyniku zaburzeń neurologicznych;
2. potocznie: niezwykle aktywny, przejawiający inicjatywę ponad miarę; superaktywny
SJP.pl
w medycynie: nadwrażliwość na ból
SJP.pl
Hiperalgezja (przeczulica bólowa) – zwiększona odpowiedź bólowa na bodziec, który w prawidłowych warunkach wywołuje ból. Według definicji Międzynarodowego Towarzystwa Badania Bólu (IASP) hiperalgezja oznacza zwiększony ból wywołany bodźcem, który normalnie jest bolesny. Jest objawem klinicznym i sama w sobie nie określa mechanizmu odpowiedzialnego za zwiększoną wrażliwość bólową.
Wikipedia
odżywianie wyłącznie dożylne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zaburzenie metaboliczne objawiające się zwiększonym ponad dopuszczalny poziom stężeniem amoniaku w surowicy krwi;
Wiktionary
Hi
Wikipedia
w medycynie: silne osłabienie organizmu, zwykle po długotrwałej chorobie
SJP.pl
hiperbaria tlenowa - uszkodzenie organizmu w wyniku działania atmosfery tlenowej o ciśnieniu kilkukrotnie wyższym od normalnego
SJP.pl
podwyższone stężenie bilirubiny w surowicy krwi; żółtaczka
SJP.pl
Hiperbilirubinemia – termin medyczny określający podwyższony poziom bilirubiny w surowicy krwi.
Prawidłowy poziom bilirubiny całkowitej w surowicy krwi człowieka wynosi 0,3–1,0 mg/dl lub 5,1–17,0 μmol/l.
Podwyższenie poziomu bilirubiny powyżej 5 mg% powoduje zażółcenie powłok i oczu i jest nazywane żółtaczką.
Wikipedia
1. motyw stylistyczny polegający na celowej przesadzie w opisie czegoś, np. morze krwi; przesadnia;
2. rodzaj płaskiej krzywej matematycznej o dwóch oddalających się ramionach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. zbiór punktów, których bezwzględna wartość różnicy odległości od dwóch ustalonych punktów jest stała;
(1.2) liter. zabieg stylistyczny polegający na wyolbrzymieniu, przejaskrawieniu cech przedmiotów, osób, zjawisk;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jeśli powierzchnia stożkowa zostanie przecięta płaszczyzną pod kątem mniejszym względem osi stożka niż jego tworząca, powstaje hiperbola.
(1.2) Zbyt często stosował hiperbole w swoich wypowiedziach.
Wiktionary
IPA: ˌxʲipɛrˈbɔla, AS: χʹiperbola
Wiktionary
rzecz. hiperbolizacja ż., hiperbolizm m., hiperbolizowanie n.
czas. hiperbolizować ndk.
przym. hiperboliczny
przysł. hiperbolicznie
Wiktionary
(1.2) wyolbrzymienie, przesadnia, przejaskrawienie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: hiperbolicznie
SJP.pl
1. w kształcie hiperboli;
2. wykorzystujący hiperbolę jako środek stylistyczny;
3. funkcje hiperboliczne - w matematyce: klasa funkcji elementarnych o własnościach zbliżonych do funkcji trygonometrycznych;
4. prędkość hiperboliczna - w mechanice nieba: prędkość umożliwiająca oddalenie się od ciała niebieskiego na dowolną odległość, większa od prędkości ucieczki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) liter. wyrażony przy pomocy hiperboli; pełny wyolbrzymień
(1.2) mat. będący hiperbolą lub z nią związany; dający się hiperbolą wyrazić
Wiktionary
(1.2) Wiele komet porusza się po orbitach hiperbolicznych przelatując raz w pobliżu Słońca, by już nigdy nie powrócić do granic Układu Słonecznego.
Wiktionary
rzecz. hiperbola ż., hiperboliczność ż.
przysł. hiperbolicznie
(1.1)
:: czas. hiperbolizować ndk.
:: rzecz. hiperbolizacja ż.
Wiktionary
wyolbrzymienie, przesadne przedstawienie jakiegoś zjawiska, osoby lub czynu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) używanie hiperboli, zwrotów hiperbolicznych
(1.2) przesadzanie, wyolbrzymianie
Wiktionary
IPA: ˌxʲipɛrbɔlʲiˈzat͡sʲja, AS: χʹiperbolʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. hiperbola ż., hiperbolizm m., hiperbolizowanie n.
czas. hiperbolizować ndk.
przym. hiperboliczny
przysł. hiperbolicznie
Wiktionary
(1.1,2) hiperbolizm
(1.2) żart. przesadyzm
Wiktionary
skłonność do posługiwania się przesadą, przerysowaniem jako środkiem stylistycznym
SJP.pl
wyolbrzymiać coś, nadawać czemuś większe znaczenie, niż jest ono naprawdę
SJP.pl
powierzchnia nieograniczona stopnia drugiego mająca środek symetrii i 3 wzajemnie prostopadłe osie symetrii, utworzona przez obrót hiperboli dookoła jej osi symetrii
SJP.pl
Hiperboloida – nieograniczona, nierozwijalna powierzchnia drugiego stopnia (kwadryka), powstała przez obrót hiperboli wokół osi symetrii hiperboli rozłącznej z nią (hiperboloida jednopowłokowa) lub osi prostopadłej do poprzedniej, przechodzącej przez oba wierzchołki hiperboli (hiperboloida dwupowłokowa), a także każda otrzymana z takiej przez przekształcenie afiniczne przestrzeni. Każda hiperboloida ma środek symetrii oraz co najmniej trzy osie i trzy płaszczyzny symetrii.
Wikipedia
mający kształt hiperboloidy
SJP.pl
przestarzale: mieszkaniec krajów północnych
SJP.pl
przestarzale: mieszkaniec krajów północnych
SJP.pl
podwyższone stężenie chloru we krwi
SJP.pl
zbyt wysokie stężenie cholesterolu we krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. fizj. podwyższone ponad normę stężenie cholesterolu we krwi;
Wiktionary
Hipercholesterolemia (łac. "hypercholesterolemia") – podwyższone powyżej normy stężenie cholesterolu w osoczu krwi. Nie jest to schorzenie, ale nieprawidłowość metaboliczna, która może towarzyszyć innym chorobom i jest ważnym czynnikiem ryzyka wystąpienia wielu chorób układu krążenia, jak zawał serca, udar mózgu i inne.
Wikipedia
(1.1) W Polsce hipercholesterolemia dotyczy około 60% dorosłych, ale tylko nieliczni są tego świadomi.
Wiktionary
IPA: ˌxʲipɛrxɔlɛstɛrɔˈlɛ̃mʲja, AS: χʹiperχolesterolẽmʹi ̯a
Wiktionary
zwiększona zawartość hemoglobiny w krwince czerwonej; nadbarwliwość
SJP.pl
przesadna, nadzwyczajna cześć oddawana Matce Bożej
SJP.pl
nadmierne rozszerzenie i wypełnienie krwią naczyń krwionośnych; przekrwienie
SJP.pl
nadmierny, anormalny erotyzm
SJP.pl
człowiek przesadnie lubujący się we wzruszeniach estetycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. nadczułość, przewrażliwienie; nadmierna chorobliwa wrażliwość;
Wiktionary
IPA: ˌxʲipɛrɛˈstɛzʲja, AS: χʹiperestezʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) przeczulica
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. nadmierne łaknienie;
Wiktionary
Hiperfagia lub polifagia (z gr. πολύ - wiele, φαΐ - jedzenie) – nadmierne zwiększenie łaknienia, będące raczej rzadkim objawem wikłającym niektóre zaburzenia neurologiczne i psychiczne.
Wikipedia
(1.1) polifagia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. stan głębokiej koncentracji na określonym temacie, zadaniu lub myśl
Wiktionary
stan podwyższonego poziomu fosforanów w surowicy krwi
SJP.pl
Hiperfosfatemia – stan, w którym dochodzi do zwiększenia stężenia fosforanów nieorganicznych w surowicy krwi ponad 1,4 mmol/l.
Wikipedia
jądro atomowe zawierające hiperon (nietrwałą cząstkę subjądrową); hiperjądro
SJP.pl
w medycynie: nadmierna aktywność narządów lub organów ciała, np. tarczycy, przysadki mózgowej; nadczynność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dobieranie przez kobietę partnera życiowego o pozycji społecznej wyższej lub co najmniej podobnej do swojej
Wiktionary
Hipergamia (gr. "ὑπέρ, hyper" nad, powyżej i "γάμος, gamos" małżeństwo) – termin używany w naukach społecznych do praktyki poślubiania małżonka z wyższej kasty lub o wyższym statusie społecznym. Potocznie określa się tym terminem także praktykę poszukiwania do związku partnera wyższego statusem i pozycją społeczną. Jest to praktykowane głównie przez kobiety. Antonim „hipogamia” odnosi się do odwrotności: małżeństwa z osobą o niższej klasie społecznej lub statusie.
Wikipedia
(1.1) W Indiach hipergamia, taka, jaka została zdefiniowana dla Indii Północnych przez Blunta, to jest małżeństwo pomiędzy mężczyzną z wyższej podkasty i kobietą z niższej podkasty w obrębie tej samej kasty [...].
(1.1) U podwalin małżeństwa, tej elementarnej mikrostruktury społecznej, leży jednak miłość, a nie na przykład chęć stabilizacji czy hipergamia [...].
Wiktionary
przym. hipergamiczny
przysł. hipergamicznie
Wiktionary
stan oznaczający podwyższone ponad normę stężenie glukozy we krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wzrost stężenia glukozy we krwi powyżej górnej granicy normy
Wiktionary
Hiperglikemia – wzrost stężenia glukozy we krwi powyżej górnej granicy normy, której prawidłowe stężenie na czczo wynosi 3,9–5,5 mmol/l (70–99 mg/dl). Hiperglikemia stresowa związana z ostrymi stanami chorobowymi jest różnie definiowana, część autorów przyjmuje, że jest to stężenie glukozy przekraczające 200 mg/dl (11,1 mmol/l) bez wcześniejszej cukrzycy, a inni przyjmują stężenie glukozy przekraczające 140 mg/dl przy hemoglobinie glikowanej <6,5 mmol/l.
Wikipedia
przymiotnik od: hiperglikemia
SJP.pl
paliwo do rakiet kosmicznych
SJP.pl
rozszerzenie pojęcia grafu (krawędzie hipergrafu mogą być incydentne do dowolnej liczby wierzchołków)
SJP.pl
Hipergraf – rozszerzenie pojęcia grafu. Jego krawędzie, nazywane hiperkrawędziami, mogą być incydentne do dowolnej liczby wierzchołków.
Pojęcie hipergrafu pojawiło się w drugiej połowie ubiegłego stulecia. W 1973 roku francuski matematyk Claude Berge opublikował monografię „Grafy i hipergrafy”, w której sformalizował oraz ujednolicił podstawowe definicje dotyczące teorii hipergrafów.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. zaburzenie polegające na kompulsywnej potrzebie pisania
Wiktionary
rzecz. hipergraf m., hipergrafika ż.
Wiktionary
nadmierne wydzielanie potu
SJP.pl
nadmierna produkcja potu; nadpotliwość
SJP.pl
bardzo wysoka inflacja, zwykle wywołana załamaniem gospodarki i systemu finansowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) utrata wartości pieniądza powyżej pięćdziesięciu procent miesięcznie
Wiktionary
Hiperinflacja – bardzo wysoka inflacja, powodowana zwykle przez całkowite załamanie systemu finansowego kraju (i utratę zaufania do waluty krajowej) oraz ogromny deficyt budżetowy finansowany przez dodruk pieniędzy. Chociaż zdania ekonomistów różnią się między sobą, od jakiego poziomu wzrost cen stanowi już hiperinflację, często za umowną jej granicę przyjmuje się utrzymujący się przez kilka miesięcy wzrost cen o co najmniej 50% miesięcznie.
Wikipedia
jądro atomowe zawierające hiperon (nietrwałą cząstkę subjądrową); hiperfragment
SJP.pl
Hiperjądro – typ jądra atomowego, w którym co najmniej jeden nukleon został zastąpiony hiperonem. Typowy czas życia takiego jądra jest mniejszy niż 10−10 sekundy. Najczęstszym przypadkiem hiperjąder są jądra z hiperonem Λ i z Σformula_1
Hiperjądra po raz pierwszy w 1952 roku zaobserwowali profesorowie Marian Danysz i Jerzy Pniewski z Instytutu Fizyki Doświadczalnej Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego.
Wikipedia
podwyższony ponad normę poziom wapnia w surowicy krwi
SJP.pl
Hiperkalcemia – stan podwyższonego poziomu wapnia w surowicy krwi. W zależności od źródeł za górną granicę normy stężenia wapnia całkowitego w surowicy uznaje się 2,6 mmol/l (10,5 mg/dl) bądź 2,75 mmol/l (11 mg/dl) lub stężenia wapnia zjonizowanego powyżej 1,25 mmol/l (5,0 mg/dl). Umiarkowana hiperkalcemia (<3,0 mmol/l; <12,0 mg/dl) przebiega zazwyczaj bez żadnych objawów, w ciężkiej lub gwałtownie narastającej hiperkalcemii może dojść do przełomu hiperkalcemicznego.
Wikipedia
Hiperkalciuria – stan chorobowy, polegający na zwiększonym wydalaniu wapnia z moczem (powyżej 300 mg/dobę u mężczyzn i powyżej 250 mg u kobiet).
Przewlekła hiperkalciuria może prowadzić do kamicy moczowej (występuje w 30-60% przypadków), nefrokalcynozy i zaburzenia wydalniczej funkcji nerek.
Wikipedia
podwyższenie powyżej normy stężenia potasu w surowicy krwi; hiperkaliemia
SJP.pl
podwyższenie powyżej normy stężenia potasu w surowicy krwi; hiperkalemia
SJP.pl
Hiperkaliemia, hiperkalemia, hiperpotasemia – u człowieka stan, w którym stężenie jonów potasowych K+ w surowicy krwi przekracza przyjętą (umowną) wartość 5,5 mmol/l.
Wikipedia
nadmierny wzrost prężności dwutlenku węgla w krwi tętniczej; hiperkarbia
SJP.pl
Hiperkapnia ( hypercapnia) – u człowieka stan patologicznie podwyższonego ciśnienia parcjalnego dwutlenku węgla (pCO2) we krwi powyżej 45 mm Hg (6,0 kPa).
Wikipedia
nadmierny wzrost prężności dwutlenku węgla w krwi tętniczej; hiperkapnia
SJP.pl
w wierszu sylabotonicznym: rozszerzenie ostatniej stopy w klauzuli wersu lub przed średniówką o dodatkową sylabę nieakcentowaną
SJP.pl
Hiperkataleksa – dodatkowa sylaba nieakcentowana występująca po sylabie akcentowanej, stanowiącej element zasadniczego wzorca metrycznego. W wersyfikacji polskiej hiperkataleksa pojawia się w wierszach jambicznych i anapestycznych. Przykładowo jambiczny dziewięciozgłoskowiec sSsSsSsS(s) dzieli się na cztery stopy sS i hiperkataleksę. W wierszu Adama Asnyka "Daremne żale" wersy nieparzyste są czterostopowe akatalektyczne (sSsSsSsS), a wersy parzyste trójstopowe hiperkatalektyczne (sSsSsSs)
Wikipedia
charakteryzujący się hiperkataleksą
SJP.pl
nadmierny przerost zrogowaciałego naskórka
SJP.pl
Hiperkeratoza (łac. "hyperkeratosis") – znaczne pogrubienie warstwy rogowej naskórka związane z nadmiernym rogowaceniem.
Wikipedia
1. zespół hiperkinetyczny - choroba serca objawiająca się jego zbyt szybką pracą;
2. zaburzenie hiperkinetyczne, zespół hiperkinetyczny - zespół nadpobudliwości psychoruchowej; ADHD
SJP.pl
nadmiernie wzmożona aktywność ruchowa mięśni szkieletowych; hiperkinezja
SJP.pl
nadmiernie wzmożona aktywność ruchowa mięśni szkieletowych; hiperkineza
SJP.pl
przymiotnik od: hiperkompensacja
SJP.pl
ekstremalnie ostra, zacięta konkurencja na rynku
SJP.pl
nadmierny, zbyt ostry krytycyzm
SJP.pl
nadmiernie krytyczny, zbyt ostro osądzający
SJP.pl
zwyczajowa nazwa uogólnienia kuli w n-wymiarowych przestrzeniach kartezjańskich
SJP.pl
Hiperkula – zwyczajowa nazwa uogólnienia kuli w formula_1-wymiarowych przestrzeniach kartezjańskich formula_2 Tak więc hiperkulą może być nazwane zarówno dwuwymiarowe koło, jak i trój-, cztero- lub pięciowymiarowa kula; jednak pojęcia tego używa się najczęściej dla cztero- lub więcej wymiarowych kul.
Wikipedia
rzadko: film poklatkowy, w którym zmienia się pozycja aparatu fotograficznego w dłuższym czasie; hyperlapse
SJP.pl
chorobliwe, ciągłe pożądanie seksualne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. seks. hiperseksualność, nadmierna, chorobliwa i nienasycona potrzeba aktywności seksualnej
Wiktionary
(1.1) Najbardziej podstawowymi z dysfunkcji są hipolibidemia i hiperlibidemia traktowane jako zaburzenia popędu seksualnego. Są to odpowiednio: niedostatek i nadwyżka potrzeb seksualnych.
Wiktionary
(1.1) hiperseksualność, erotomania
Wiktionary
fragment strony internetowej lub dokumentu elektronicznego odsyłający do innego fragmentu strony, innego dokumentu lub innej strony internetowej; link, hiperłącze, odsyłacz, odnośnik, hiperodnośnik
SJP.pl
zaburzenia w przemianie materii wynikające z podwyższonego stężenia lipidów (tłuszczów) we krwi; hiperlipoproteinemia, hiperlipidemia
SJP.pl
zaburzenia w przemianie materii wynikające z podwyższonego stężenia lipidów (tłuszczów) we krwi; hiperlipoproteinemia, hiperlipemia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zaburzenie metaboliczne polegające na podwyższonych poziomach frakcji cholesterolu lub trójglicerydów w surowicy krwi spowodowane stylem życia (nieprawidłowe odżywianie, nadwaga, siedzący tryb życia) lub predyspozycjami genetycznymi;
Wiktionary
Hiperlipidemia – zespół zaburzeń metabolicznych objawiających się podwyższonymi poziomami frakcji cholesterolu lub trójglicerydów w surowicy krwi. Najczęściej spowodowana jest nieprawidłowym odżywianiem, siedzącym trybem życia, nadwagą, predyspozycjami genetycznymi (hipercholesterolemia rodzinna).
Wikipedia
zaburzenia w przemianie materii wynikające z podwyższonego stężenia lipidów (tłuszczów) we krwi; hiperlipidemia
SJP.pl
odnoszący się do marketingu i reklam, które są kierowane do bardzo wąskiego, konkretnego obszaru geograficznego, często mniejszego niż miasto czy dzielnica
SJP.pl
nadmiar magnezu we krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od hipermarket
Wiktionary
(1.1) To nie hipermarket, lecz tylko nędzny hipermarkecik.
Wiktionary
rzecz. hipermarket m.
Wiktionary
wielki sklep samoobsługowy, większy od supermarketu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hand. bardzo duży nowoczesny sklep samoobsługowy oferujący szeroki asortyment towarów codziennego użytku;
Wiktionary
Hipermarket – wielkopowierzchniowy sklep samoobsługowy, często też ze względu na swoje rozmiary znajdujący się na obrzeżach miasta. Hipermarket w ścisłym tego znaczeniu to sklep ("market") o bardzo dużej powierzchni, sprzedający szeroki asortyment towarów codziennego użytku, takich jak żywność, ubrania, kosmetyki, środki czyszczące, produkty FMCG (produkty szybkozbywalne z ang. "Fast Moving Consumer Goods"). Przyjmuje się, że hipermarket ma powierzchnię sprzedażową przekraczającą 2,5 tys. m².
Wikipedia
(1.1) Lubię robić zakupy w hipermarkecie, bo jest duży wybór i ceny są niższe niż w innych sklepach.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. hipermarkecik mrz.
przym. hipermarketowy
Wiktionary
(1.1) supermarket
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hipermarketem, dotyczący hipermarketu
Wiktionary
rzecz. hipermarket m.
Wiktionary
powstawanie i zwiększająca się popularność hipermarketów
SJP.pl
dokument elektroniczny zawierający tekst, grafikę, dźwięk i hiperłącza
SJP.pl
wystąpienie w wersie nadliczbowej sylaby lub stopy w porównaniu z liczbą przewidzianą przez wzorzec rytmiczny realizowany w danym wierszu
SJP.pl
wada wzroku powodująca słabe widzenie z bliska; dalekowidztwo, dalekowzroczność, nadwzroczność
SJP.pl
przymiotnik od: hipermetria
SJP.pl
superpamięć, możliwość przypomnienia sobie doświadczeń z dzieciństwa lub nawet z okresu płodowego
SJP.pl
Hipermnezja (gr. "hipermnesia", ang. "highly superior autobiographical memory" (HSAM)) – wybitna pamięć autobiograficzna, czyli zdolność pamięci do nieograniczonego odtwarzania utrwalonych śladów przeżyć psychicznych, pojawiająca się u niektórych ludzi w trakcie hipnozy lub przeżyć z pogranicza śmierci, a także niezwykle rzadko u osób świadomych (odnotowano sześć takich przypadków, m.in. Jill Price, Bob Petrell, Brad Williams, Rick Baron, Daniel McCartney).
Wikipedia
nadmierna ruchomość stawów, zakres ruchu większy niż przeciętny
SJP.pl
w utworach science-fiction: rodzaj napędu statków kosmicznych umożliwiający poruszanie się między systemami planetarnymi; napęd nadświetlny, napęd nadprzestrzenny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sf. napęd umożliwiający podróżowanie w kosmosie z bardzo dużą, zwykle nadświetlną prędkością
Wiktionary
(1.1) Gdyby hipernapęd wytrzymał choćby chwilę dłużej, znaleźliby się na orbicie planetaanety, a teraz byli zmuszeni wlec się przez resztę drogi z prędkością podświetlną…
Wiktionary
zwiększenie zawartości sodu w ustroju
SJP.pl
Hipernatremia – zwiększenie stężenia sodu w surowicy krwi powyżej 145 mmol/l. Rozpoznanie ostrej ciężkiej hipernatremii stawia się, gdy stężenie sodu w ciągu 72 godzin przekroczy 160 mmol/l. O hipernatremii przewlekłej można mówić, gdy czas jej trwania przekroczy 48 godzin.
Wikipedia
stop niklu z żelazem, odznaczający się dużą przenikliwością magnetyczną
SJP.pl
rodzaj wysokoenergetycznej supernowej
SJP.pl
Hi
Wikipedia
bardzo nowoczesny
SJP.pl
fragment strony internetowej lub dokumentu elektronicznego odsyłający do innego fragmentu strony, innego dokumentu lub innej strony internetowej; link, hiperlink, hiperłącze, odsyłacz, odnośnik
SJP.pl
nadmiar tlenu w organizmie
SJP.pl
Hiperoksja – wyższe niż normalne stężenie tlenu w tkankach. O hiperoksji mówi się, gdy ciśnienie parcjalne tlenu w krwi tętniczej przekroczy 300 mmHg.
Wikipedia
nietrwała cząstka elementarna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. typ cząstek elementarnych z grupy barionów dziwnych;
Wiktionary
IPA: xʲiˈpɛrɔ̃n, AS: χʹiperõn
Wiktionary
wyraz o znaczeniu ogólnym, szerszym i nadrzędnym w stosunku do innych, np. słowo "drzewo" jest hiperonimem dla słów "świerk", "brzoza"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz o znaczeniu szerszym od danego i nadrzędnym wobec niego, np. „roślina” w stosunku do słowa „drzewo”;
Wiktionary
Hiperonim (gr. "hypér", nad, i "ónoma", imię), wyraz nadrzędny, określenie nadrzędne – wyraz, którego znaczenie jest szersze i nadrzędne w stosunku do znaczenia innego wyrazu. Hiperonimia zachodzi między wyrazem o treści bardzo ogólnej i zakresie szerszym a wyrazem o treści bardziej szczegółowej i węższym zakresie, tzn. polega na stosunku: nadrzędność – podrzędność. Przeciwieństwem hiperonimii jest hiponimia.
Wikipedia
IPA: ˌxʲipɛrˈɔ̃ɲĩm, AS: χʹiperõńĩm
Wiktionary
rzecz. hiperonimia ż.
przym. hiperonimiczny
Wiktionary
relacja nadrzędności jednego wyrazu względem drugiego, np. wyraz "samochód" jest w takiej relacji do wyrazu "ciężarówka"
SJP.pl
nadwrażliwość węchowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. nadwrażliwość węchowa;
Wiktionary
Hiperosmia – nadwrażliwość węchowa. Występuje rzadziej niż anosmia i hiposmia. Hiperosmia może występować z przyczyn psychologicznych (np. jako częsta somatyzacja depresji) lub neurologicznych.
Wikipedia
nadmierny przyrost tkanki kostnej
SJP.pl
superparametr;
1. w uczeniu maszynowym: parametr, którego wartość jest ustawiana przed rozpoczęciem procesu uczenia;
2. w statystyce bayesowskiej: parametr a priori
SJP.pl
patologiczne powiększenie tkanki lub narządu; rozrost
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. nadmierny rozrost narządu lub tkanki wskutek zwiększenia liczby ich komórek
Wiktionary
1. przesadne bycie poprawnym;
2. w odniesieniu do mówienia lub pisania - zbyt formalne stosowanie się do norm językowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. mylne lub przesadne stosowanie odczuwanych norm językowych (zwłaszcza zasad języka standardowego);
Wiktionary
Hi
Wikipedia
przym. hiperpoprawny, hiperpoprawnościowy
przysł. hiperpoprawnie
Wiktionary
(1.1) hiperkorektyzm, hiperkorekcja, przesada poprawnościowa, hiperyzacja
Wiktionary
Hiperpowierzchnia – pojęcie z zakresu geometrii wielowymiarowej, uogólnienie pojęcia hiperpłaszczyzny. Hiperpowierzchnia to rozmaitość formula_1 wymiarowa zanurzona w przestrzeni będącej rozmaitością formula_2-wymiarową, czyli podrozmaitość o kowymiarze 1.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. produkcja, która przewyższa zapotrzebowanie
Wiktionary
(1.1) nadprodukcja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nadmierny poziom prolaktyny we krwi
Wiktionary
Hiperprolaktynemia – podwyższone stężenie prolaktyny we krwi. Osiowe objawy hiperprolaktynemii dają obraz wtórnego hipogonadyzmu hipogonadotropowego.
Wikipedia
hipotetyczna postać czasoprzestrzeni zawierająca więcej niż cztery wymiary
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ekstremalnie wysoka prędkość, znacznie większa od normalnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. geom. n-1-wymiarowa hiperpowierzchnia w przestrzeni euklidesowej n.-wymiarowej; odpowiednik płaszczyzny w takiej przestrzeni;
Wiktionary
Hiperpłaszczyzna (dawn. "zbiór liniowy") w przestrzeni euklidesowej "n"-wymiarowej to zbiór rozwiązań równania postaci:
Wikipedia
(1.1) Prosta na płaszczyźnie i płaszczyzna w przestrzeni trójwymiarowej to też hiperpłaszczyzny.
Wiktionary
IPA: ˌxʲipɛrpwaˈʃt͡ʃɨzna, AS: χʹiperpu̯aščyzna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest hiperrealistyczne; cecha tych, którzy są hiperrealistyczni
Wiktionary
przym. hiperrealistyczny
przysł. hiperrealistycznie
rzecz. realność ż.
Wiktionary
kierunek w sztuce polegający na w pełni realistycznym, fotograficznym przedstawianiu rzeczywistości; superrealizm
SJP.pl
Hiperrealizm, superrealizm lub fotorealizm – kierunek w malarstwie XX wieku, którego celem jest przedstawianie rzeczywistości z jak największą precyzją. Termin ten po raz pierwszy zastosował Daniel Abadie w odniesieniu do twórców amerykańskich odtwarzających na płótnach fotografię.
Wikipedia
rzeczywistość bardziej rzeczywista niż sama rzeczywistość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. postmodernistyczna rzeczywistość zapośredniczona przez symulacje, rezultat mieszania się rzeczywistości społecznej z medialną do zatarcia granic rozróżnialności;
Wiktionary
Hi
Wikipedia
(1.1) Hiperrzeczywistość wyrugowała z rzeczywistości autentyczność przeżyć i zdolność do refleksji i krytycznego oglądu rzeczywistości.
(1.1) Zaufanie do Ameryki i Amerykanów nie podupada, gdyż powstaje ono z niekwestionowania pomyłek, które działają podobnie jak lifting, po którym amerykańska hiperrzeczywistość pojawia się z jeszcze większą dzikością i rozmachem.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. seks. zaburzenie charakteryzujące się ciągłą, wyniszczającą i uporczywą potrzebą uprawiania stosunków płciowych;
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „nimfomanka”. Zobacz też: film Nimfomanka.
Hiperseksualność, hiperlibidemia – dysfunkcja seksualna objawiająca się ciągłą, wyniszczającą i uporczywą potrzebą uprawiania stosunków płciowych, przesłaniającą inne potrzeby. U kobiet dysfunkcja ta określana jest jako "nimfomania" (nazwa nawiązuje do mitologicznych nimf), natomiast u mężczyzn jako satyryzm ("satyriasis"; nazwa nawiązuje do satyrów). Hiperseksualność odnosząca się do innych zwierząt niż człowiek to snębica.
Wikipedia
(1.1) hiperlibidemia, erotomania
Wiktionary
dotyczący nadmiernego popędu seksualnego
SJP.pl
metody podwyższania światłoczułości materiałów fotograficznych
SJP.pl
uogólnienie klasycznej sfery na dowolną liczbę wymiarów
SJP.pl
Hipersfera (gr. υπερ "hyper" „nad, ponad” i σφαῖρα "sphaîra" „kula, piłka”) – uogólnienie klasycznej sfery na dowolną liczbę wymiarów.
Wikipedia
stop żelaza i krzemu, materiał o cechach miękkiego ferromagnetyka
SJP.pl
zaburzenie snu przejawiające się nadmierną sennością
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. nadmierna senność, występowanie senności mimo przespania nocy, przedłużanie się snu lub występowanie senności w czasie przeznaczonym na aktywność;
Wiktionary
Nie mylić z: Hypersomnia (gra komputerowa).
Hipersomnia (nadmierna senność) – występowanie senności mimo przespania nocy oraz przedłużanie się snu lub występowanie jego epizodów w czasie przeznaczonym na aktywność. Rozpoznanie hipersomnii (pierwotnej nadmiernej senności) następuje wtedy, gdy objawy występują dłużej niż miesiąc oraz zostaną wykluczone przyczyny somatyczne, psychiczne, inne dyssomnie i parasomnie oraz przyjmowanie substancji psychoaktywnych.
Wikipedia
zdolny do osiągania prędkości naddźwiękowych, mający taką prędkość (np. samolot hipersoniczny); naddźwiękowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. wojsk. kilkukrotnie szybszy niż dźwięk
Wiktionary
(1.1) Rosja najprawdopodobniej rozmieszcza nowe, zdolne do przenoszenia głowic nuklearnych hipersoniczne rakiety balistyczne we wschodniej Białorusi.
Wiktionary
technologiczny proces stosowany do rozdzielania mieszanin gazowych
SJP.pl
zespół objawów nadmiernej aktywności śledziony, obejmujący powiększenie śledziony, niedokrwistość, zmniejszenie ilości leukocytów i płytek we krwi; zespół dużej śledziony
SJP.pl
Hipersplenizm, czyli zespół dużej śledziony – pojęcie kliniczne określające sytuację, gdy powiększeniu śledziony towarzyszą następujące objawy:
(występujące pojedynczo lub razem jako triada objawów), przy jednoczesnym wyrównawczym przeroście odpowiednich układów w szpiku kostnym.
Wikipedia
minerał z grupy piroksenów, krzemian żelaza i magnezu
SJP.pl
Hipersten – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy piroksenów. Jest minerałem pospolitym i szeroko rozpowszechnionym.
Nazwa pochodzi od gr. "hyper" = nad i "sthenos" = siła (bardzo mocny).
Wikipedia
osoba charakteryzująca się drażliwością, niekontrolowanymi wybuchami gniewu, nadwrażliwością na bodźce
SJP.pl
czterowymiarowy odpowiednik sześcianu; tesserakt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. figura geometryczna będąca uogólnieniem sześcianu dla przestrzeni o n wymiarach, konstruowana przez połączenie dwóch punktów odległych od siebie w przestrzeni o określoną długość i powtórzenie tego procesu w sumie n razy, za każdym razem łącząc powstałe figury tak, że odpowiadające sobie równoległe pary wierzchołków w figurach są od siebie odległe o tę samą długość;
Wiktionary
Hipersześcian – uogólnienie sześcianu w formula_1-wymiarowych przestrzeniach kartezjańskich formula_2 Hipersześcianami są obok sześcianu między innymi odcinek i kwadrat, jednak nazwy "hipersześcian" używa się najczęściej dla przestrzeni o wymiarach powyżej trzech. Hipersześcian jest wielokomórką foremną.
Wikipedia
(1.1) Jeśli stopni swobody jest d, to można to interpretować jako rozmieszczenie punktów w d-wymiarowym hipersześcianie o boku 1, a kolejne liczby w ciągach jako współrzędne tych punktów.
Wiktionary
1. sposób organizacji informacji w tekście komputerowym, wykorzystujący hiperłącza;
2. utwór literacki możliwy do przeczytania na różne sposoby, umożliwiający przechodzenie od jednego fragmentu do innego w dowolnej kolejności;
3. wytwór kultury nawiązujący do innych wytworów kultury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. organizacja tekstu komputerowego polegająca na zastosowaniu hiperłączy przenoszących użytkownika do innych informacji;
(1.2) inform. tekst zapisany hipertekstem (1.1)
Wiktionary
Hipertekst – organizacja danych w postaci niezależnych leksji połączonych hiperłączami. Hipertekst cechuje nielinearność i niestrukturalność układu leksji. Oznacza to, że nie ma z góry zdefiniowanej kolejności czytania leksji, a nawigacja między nimi zależy wyłącznie od użytkownika.
Wikipedia
(1.1) Berners-Lee stworzył również podwaliny pod protokół HTTP, a w 1989 wystąpił z propozycją ogólnoświatowego projektu opartego na hipertekście — nazwanego World Wide Web.
(1.2) W oknie pojawił się zwykły hipertekst [...]. Wszystkie łącza mogą być aktywowane po kliknięciu ich myszą.
Wiktionary
IPA: xʲipɛrˈtɛkst, AS: χʹipertekst
Wiktionary
przym. hipertekstowy
Wiktionary
→ hipertekst; hipertekstualny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) inform. związany z takim sposobem zapisania danych w dokumencie elektronicznym, który polega na zastosowaniu połączeń fragmentów tekstu z innymi elementami tego dokumentu albo z innym dokumentem i umożliwia odbiorcy tekstu swobodne przechodzenie między nimi
(1.2) liter. związany z takim utworem literackim, który daje się odczytywać na różne sposoby, co wynika z możliwości przechodzenia od jednego fragmentu do innego w dowolnej kolejności
Wiktionary
(1.1) Już pierwsze próby realizacji systemów hipertekstowych wykazały, jak trudno jest określić podstawowe cechy tego rodzaju systemów.
(1.1) Witryna powinna przestrzegać obowiązujących w internecie, specyficznych dla tego medium zasad, np. nie stosować podkreśleń, jeśli dany element nie jest odnośnikiem hipertekstowym.
(1.1) To właśnie [Tim] Berners-Lee napisał specjalny program, słynny dzisiaj język HTML, umożliwiający takie indeksowanie dokumentów elektronicznych, że tworzą one razem powiązaną, hipertekstową całość.
(1.1) Stwierdzili oni, że uczniowie i studenci, którym informacje drogą internetową podaje się na ekranie monitora w formie podobnej do drukowanej książki lub czasopisma, z uwzględnieniem numerów stron i spisu treści, osiągają lepsze wyniki od swoich kolegów, którzy korzystają z przyjętej w Internecie formy hipertekstowej z połączeniami do kolejnych informacji.
(1.2) Ze współpracownikami kontaktują się przez sieć, wydają miesięcznik internetowy, zajmują się literaturą sieci (linternetem), pomogli [Sławomirowi] Shutemu zrobić w sieci pierwszą polską powieść hipertekstową „Blok”.
(1.2) Mówi się jednak o tym, że opowieść zarejestrowana na dyskietce metodą hipertekstową pozwala czytelnikowi zmieniać zakończenie i kazać bohaterowi przeżywać nowe perypetie; a nawet pozwala kilku czytelnikom rywalizować, który najbardziej interesująco rozwinie opowieść.
Wiktionary
rzecz. hipertekst mrz.
Wiktionary
hipertonia; wzrost ciśnienia tętniczego krwi ponad wartości uznane za graniczne; stały lub napadowy objaw chorobowy w pierwotnych schorzeniach nerek, tętnic, nadnerczy, przysadki
SJP.pl
lekarz specjalizujący się w diagnostyce i leczeniu nadciśnienia tętniczego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista w zakresie hipertensjologii
Wiktionary
(1.1) Hipertensjolodzy zajmują się zwłaszcza skomplikowanymi przypadkami nadciśnienia, które może być następstwem innych chorób.
Wiktionary
rzecz. hipertensjologia ż.
:: fż. hipertensjolożka ż.
przym. hipertensjologiczny
Wiktionary
dział medycyny zajmujący się nadciśnieniem tętniczym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dziedzina medycyny, która zajmuje się przebiegiem i leczeniem nadciśnienia tętniczego;
Wiktionary
Hi
Wikipedia
rzecz. hipertensjolog m., hipertensjolożka ż.
przym. hipertensjologiczny
przysł. hipertensjologicznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. lekarka specjalistka w zakresie hipertensjologii
Wiktionary
rzecz. hipertensjologia ż.
:: fm. hipertensjolog m.
przym. hipertensjologiczny
Wiktionary
peptydowy hormon tkankowy złożony z 8 lub 10 aminokwasów; angiotensyna
SJP.pl
białko wydzielane przez wątrobę; angiotensynogen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. med. stan nadmiernego wzrostu temperatury organizmu stałocieplnego;
Wiktionary
Hipertermia – stan podwyższonej ciepłoty ciała spowodowany czynnikami wewnętrznymi (np. wysiłek fizyczny, utrudnione oddawanie ciepła do otoczenia) lub zewnętrznymi (np. przebywanie w środowisku o wysokiej temperaturze). Może być również wynikiem infekcji wirusowej albo bakteryjnej (stan ten nazywany jest wówczas gorączką). Temperaturą ciała śmiertelną dla większości zwierząt jest 45 °C (dla człowieka to ok. 42–43 °C).
Wikipedia
IPA: ˌxʲipɛrˈtɛrmʲja, AS: χʹipertermʹi ̯a
Wiktionary
przym. hipertermiczny
Wiktionary
1. zwiększenie napięcia mięśni szkieletowych, np. przy udarach mózgu;
2. hipertensja; zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi; nadciśnienie tętnicze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. patologiczny stan wzmożonego napięcia mięśni szkieletowych
(1.2) med. nadciśnienie tętnicze
Wiktionary
przym. hipertoniczny
Wiktionary
(1.2) hipertensja
Wiktionary
mający wyższe stężenie niż inna substancja (np. roztwór)
SJP.pl
zwiększenie poziomu triglicerydów we krwi; hipertrójglicerydemia
SJP.pl
1. powiększenie narządu spowodowane zwiększeniem się jego elementów komórkowych, bez zwiększenia ich liczby; przerost;
2. przerost czegoś, np. ambicji, uczuć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. powiększenie jakiegoś narządu w toku ewolucji lub w rozwoju osobniczym
(1.2) zob. przerost.
Wiktionary
Hipertrofia – trzeci album studyjny zespołu Coma, wydany 10 listopada 2008 roku. Jest to album koncepcyjny, gdzie wszystkie utwory powiązane są jedną myślą przewodnią. W tym przypadku jest to „życie ludzkie, jako szeroko pojęta wola istnienia”. Pierwotnie miał być zatytułowany "Hipertrofia woli mocy", jednak zespół zdecydował się na krótszą wersję. Owa wola mocy zaczerpnięta z twórczości Nietzschego jest poszlaką do interpretacji całego albumu.
Wikipedia
przym. hipertroficzny
przysł. hipertroficznie
Wiktionary
powiększony do nadmiernych rozmiarów (o narządzie ciała)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący hipertrofii; nadmiernie rozwinięty, przerosły, rozrośnięty
(1.2) przen. przerośnięty
Wiktionary
(1.1) Hipertroficzna i hiperplastyczna tkanka dziąsłowa była twarda i nieco elastyczna.
Wiktionary
rzecz. hipertrofia ż.
przysł. hipertroficznie
Wiktionary
zwiększenie poziomu trójglicerydów we krwi; hipertriglicerydemia
SJP.pl
Hipertrójglicerydemia – zwiększenie ponad normę stężenia trójglicerydów we krwi, co wiąże się z ryzykiem rozwoju miażdżycy. Znaczna hipertrójglicerydemia może doprowadzić do ostrego zapalenia trzustki.
Wikipedia
zaburzenie emocjonalne, polegające na długotrwale utrzymującym się stanie nadmiernej wesołkowatości, połączonej z nadmierną pewnością siebie i porywczością
SJP.pl
Hipertymia – cecha wysycenia emocjonalnego charakteryzująca się nadmierną i przesadną ekspresją.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. nadmierne stężenie kwasu moczowego we krwi;
Wiktionary
Hi
Wikipedia
(1.1) Świadomość i wiedza dermatologów na temat hiperurykemii może wpłynąć na szybsze rozpoznawanie zaburzeń metabolicznych u pacjentów na podstawie oceny skóry.
Wiktionary
zwiększona wydajność oddechowa, nadmierna w stosunku do potrzeb organizmu
SJP.pl
Hiperwentylacja – autonomiczna lub kontrolowana zwiększona wentylacja płuc:
Wikipedia
nadmiernie wentylować płuca, dostarczać za dużo tlenu do płuc
SJP.pl
zespół objawów chorobowych wywołanych zbyt dużą ilością witamin w organizmie, głównie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, np. witaminy A i witaminy D
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zespół objawów chorobowych wywołany nadmiarem niektórych witamin w organizmie;
Wiktionary
Hiperwitaminoza – zespół objawów chorobowych wywołany nadmiarem witamin w organizmie, dotyczy on przede wszystkim witamin rozpuszczalnych w tłuszczach: A, D, E i K. Przeciwieństwem jest awitaminoza.
Wikipedia
stan, w którym w łożysku naczyniowym znajduje się zbyt duża ilość krwi
SJP.pl
Hiperwolemia (łac. "hypervolaemia") – stan, w którym w łożysku naczyniowym znajduje się zbyt duża objętość płynu, czyli krwi.
Wikipedia
cecha procesora, który zarządza procesem przetwarzania danych tak, jakby dwa oddzielne procesory wykonywały rozkazy równoległe
SJP.pl
w informatyce: umożliwiający działanie w taki sposób, że jeden procesor zarządza procesem przetwarzania danych tak, jakby dwa oddzielne procesory wykonywały rozkazy równoległe
SJP.pl
ciemnoczerwony barwnik występujący w dziurawcu, łagodny środek przeciwdepresyjny
SJP.pl
Hiperycyna – organiczny związek chemiczny z grupy naftodiantronów, pochodna antrachinonu, która wraz z hiperforyną jest jednym z głównych aktywnych składników dziurawca zwyczajnego ("Hypericum perforatum"). Uważa się, że hiperycyna działa jako antybiotyk, środek przeciwwirusowy i nieswoisty inhibitor kinaz. Hiperycyna może hamować działanie enzymu β-hydroksylazy dopaminy, co prowadzi do zwiększenia poziomu dopaminy[], chociaż może w ten sposób zmniejszać norepinefrynę i epinefrynę.
Wikipedia
błędna forma językowa uważana przez mówiącego lub piszącego za poprawną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. forma językowa powstała pod wpływem hiperpoprawności
Wiktionary
IPA: xʲiˈpɛrɨsm̥, AS: χʹiperysm̦
Wiktionary
1. liczba kwantowa związana z oddziaływaniem silnym;
2. wielkość fizyczna przypisywana cząstkom elementarnym; słaby hiperładunek
SJP.pl
Zobacz też: Hiperładunek (oddziaływanie silne).
Hiperładunek, słaby hiperładunek – wielkość fizyczna przypisywana cząstkom elementarnym. Jest oznaczana literą Y i zdefiniowana następująco:
Wikipedia
fragment strony internetowej lub dokumentu elektronicznego odsyłający do innego fragmentu strony, innego dokumentu lub innej strony internetowej; hiperlink, link, odsyłacz, odnośnik, hiperodnośnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) inform. element strony internetowej, który po kliknięciu na niego umożliwia użytkownikowi przejście do innego dokumentu lub strony lub innego fragmentu tej samej;
Wiktionary
Hiperłącze ( hyperlink, inaczej: odnośnik, odsyłacz, link, hiperlink) – zamieszczone w dokumencie elektronicznym (tekstowym, graficznym, wideo, animacji, PDF, HTML) odwołanie do innego dokumentu lub innego miejsca w danym dokumencie. Uaktywnienie hiperłącza może nastąpić poprzez kliknięcie lub najechanie kursorem na element, który nazywany jest kotwicą. Powoduje to wyświetlenie docelowej informacji. Hiperłącza są powszechnie używane na stronach internetowych.
Wikipedia
(1.1) link, odnośnik, odsyłacz
Wiktionary
upośledzenie czucia powierzchownego; niedoczulica
SJP.pl
Hipestezja (niedoczulica) – całkowity brak lub osłabienie czucia powierzchniowego (dotyku, wibracji, bólu lub temperatury), występujące w następstwie uszkodzenia nerwów obwodowych (dróg czuciowych) – lub zmniejszenia pobudliwości czuciowych zakończeń nerwowych, np. w przypadku wystąpienia trądu czy oparzeń.
Wikipedia
gatunek muzyki nieumiejętnie naśladujący hip-hop, przypominający bardziej disco polo; hip-hopolo
SJP.pl
osoba tworząca muzykę w nurcie hip-hopolo; hip-hopolowiec
SJP.pl
hip-hopowiec;
1. osoba należąca do subkultury hiphopowej;
2. osoba tworząca muzykę hiphopową;
3. osoba tańcząca hip-hop
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. miłośnik hip hopu, członek subkultury skupionej wokół wielbiciel tej muzyki
(1.2) muz. wykonawca lub twórca hip hopu
Wiktionary
IPA: ˌxʲipxɔˈpɔvʲjɛt͡s, AS: χʹipχopovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. hip hop m., hip-hop
przym. hiphopowy
Wiktionary
(1.1) war. hip-hopowiec
(1.2) war. hip-hopowiec
Wiktionary
dotyczący hip-hopu, właściwy hip-hopowi (np. kultura hiphopowa); hip-hopowy, hip hop (w użyciu przymiotnikowym), hip-hop (w użyciu przymiotnikowym)
SJP.pl
dziedzina weterynarii zajmująca się leczeniem koni
SJP.pl
dotyczący hipiki - jeździectwa, związany z hipiką (np. terapia hipiczna, konkurs hipiczny); hippiczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hipiką, dotyczący hipiki
Wiktionary
(1.1) Każdy chciał zademonstrować swą sztukę hipiczną i przewyższyć drugiego.
Wiktionary
rzecz. hipika ż.
Wiktionary
(1.1) jeździecki; war. hippiczny
Wiktionary
jazda konna, sport konny; hippika, jeździectwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. sport. dyscyplina sportu obejmująca wszystkie formy jazdy konnej
Wiktionary
(1.1) Najgorsze są szkoły, które oferują błyskotki (typu nauka japońskiego czy hipika), a nie panują nad podstawami.
(1.1) Na trybunach zasiadają miłośnicy hipiki z całego regionu, śledząc bacznie poczynania zawodników.
Wiktionary
przym. hipiczny
Wiktionary
(1.1) jeździectwo; war. hippika
Wiktionary
hippis; hippie;
1. przedstawiciel masowego, pacyfistycznego ruchu młodzieży w latach 60. XX wieku;
2. potocznie: osoba ubierająca się jak przedstawiciel tego ruchu (luźne kolorowe stroje, ozdoby z koralików, długie włosy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) socjol. przedstawiciel ruchu młodzieżowego o poglądach pacyfistycznych, powstałego w latach sześćdziesiątych XX w.
(1.2) pot. osoba wyglądem i ubiorem przypominająca hipisa (1.1)
Wiktionary
(1.1) Hipisi siedzieli wokół ogniska i śpiewali protest songi.
Wiktionary
IPA: ˈxʲipʲis, AS: χʹipʹis
Wiktionary
rzecz. hippis mos., hippie mos.
:: fż. hipiska ż.
przym. hipisowski, hippisowski
Wiktionary
(1.1) hippis, hippie, dziecko kwiat
Wiktionary
1. potocznie: przedstawicielka pacyfistycznego ruchu młodzieżowego; hipiska;
2. potocznie: kobieta, przypominająca swym zaniedbanym wyglądem, długimi włosami, strojem przedstawicielkę dzieci kwiatów
SJP.pl
masowy, pacyfistyczny ruch młodzieży w latach 60. XX wieku; hipizm, hippizm, hippisizm, ruch hippisowski
SJP.pl
hippiska;
1. przedstawicielka masowego, pacyfistycznego ruchu młodzieży w latach 60. XX wieku;
2. potocznie: kobieta ubierająca się jak przedstawicielka tego ruchu (luźne kolorowe stroje, ozdoby z koralików, długie włosy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: hipis
Wiktionary
(1.1) Pod drzewem stała hipiska i paliła jointa.
Wiktionary
IPA: xʲiˈpʲiska, AS: χʹipʹiska
Wiktionary
zob. hipis.
Wiktionary
→ hipis; hippisowski, hippiesowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) socjol. związany z hipisami i ich subkulturą
(1.2) nawiązujący kolorystyką, stylem do hipisów
Wiktionary
IPA: ˌxʲipʲiˈsɔfsʲci, AS: χʹipʹisofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. hipis m., hippis m., hipiska ż., hippiska ż., hipisówa ż.
czas. hipisować
Wiktionary
(1.1) hippisowski
(1.2) hippisowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. złodziejska: prostytutka, która okrada mężczyzn z pieniędzy
Wiktionary
IPA: ˌxʲipʲiʃʲˈɲit͡sa, AS: χʹipʹišʹńica
Wiktionary
masowy, pacyfistyczny ruch młodzieży w latach 60. XX wieku; hippizm, hipisizm, hippisizm, ruch hippisowski
SJP.pl
zdrobnienie od: Hipolit (imię męskie)
SJP.pl
pojawianie się realistycznych wyobrażeń w czasie zasypiania; omamy hipnagogiczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wyraziste doznanie zmysłowe, pojawiające się w momencie przechodzenia ze stanu czuwania w sen;
Wiktionary
przym. hipnagogiczny
Wiktionary
dotyczący pierwszej fazy snu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który towarzyszy zasypianiu
Wiktionary
(1.1) Halucynacje hipnagogiczne różnią się od snów na kilka sposobów. Chociaż oba są wytworem naszej wyobraźni podczas snu, te nocne wizje zwykle nie mają kontekstu w porównaniu do snów i często zawierają zmieniające się wzory geometryczne lub obrazy zwierząt i ludzi.
Wiktionary
rzecz. hipnagogia ż.
Wiktionary
chwilowy mocny sen, podczas którego pacjent nie odczuwa bólu
SJP.pl
odegranie jakiejś sceny albo odtworzenie jakiejś sytuacji przez osobę lub grupę osób w hipnozie
SJP.pl
dawniej: bodziec rzekomo wywołujący stan hipnozy
SJP.pl
specjalista w dziedzinie hipnologii
SJP.pl
nauka zajmująca się badaniem stanu hipnozy i jej praktycznym wykorzystaniem; hipnotyzm
SJP.pl
Hipnologia (gr. "hýpnos" – sen, "lógos" – nauka) – nauka zajmująca się badaniem stanu hipnozy i jej praktycznym wykorzystaniem.
Wikipedia
dotyczący hipnologii lub hipnologów (np. badania hipnologiczne, wiedza hipnologiczna)
SJP.pl
nauczanie przez sen, zwłaszcza nauczanie języków obcych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teoria o nauce podczas snu, mechanicznym odtwarzaniu zapamiętanych lekcji, ćwiczeń itp.;
Wiktionary
Hipnopedia (z gr.) – uczenie się w czasie snu; sposób uczenia się oparty na założeniu, że w początkowej fazie snu mózg ludzki jest w stanie odbierać i magazynować werbalne informacje, które z kolei w ciągu dnia mogą być przedmiotem ponownego uczenia się i szybszego utrwalania. Nocne „lekcje” eksponuje się więc w okresie od zaśnięcia do zapadnięcia w głęboki sen i przed obudzeniem się, tj. w okresach „płytkiego” snu. Badania nad hipnopedią znajdują się dopiero w stadium początkowym.
Wikipedia
IPA: ˌxʲipnɔˈpɛdʲja, AS: χʹipnopedʹi ̯a
Wiktionary
przym. hipnopedyczny
przysł. hipnotycznie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hipnopedią, dotyczący hipnopedii
Wiktionary
rzecz. hipnopedia ż.
przysł. hipnotycznie
Wiktionary
dotyczący pierwszych, półświadomych momentów przebudzenia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) psych. fizj. taki, który towarzyszy przebudzaniu się
Wiktionary
rzecz. hipnopompia ż.
Wiktionary
stosowanie technik hipnotycznej relaksacji podczas narodzin dziecka; hipnorodzenie, hypnobirthing
SJP.pl
stosowanie technik hipnotycznej relaksacji podczas narodzin dziecka; hipnoporód, hypnobirthing
SJP.pl
psychoterapeuta posługujący się hipnozą w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) psychoterapeuta wykorzystujący hipnozę
Wiktionary
psychoterapeutka posługująca się hipnozą w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psychoterapeutka wykorzystująca hipnozę
Wiktionary
psychoterapia prowadzona z wykorzystaniem właściwości stanu psychicznego powstałego w wyniku hipnozy, pomocna w leczeniu niektórych chorób; hipnoza terapeutyczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. forma terapii z wykorzystaniem hipnozy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób hipnotyczny
Wiktionary
rzecz. hipnoza ż., hipnotyzer mos., hipnotyzerka ż., hipnotyzm mrz., hipnotyzowanie n., zahipnotyzowanie n., zahipnotyzowany mos., Hypnos mos./mzw.
czas. hipnotyzować ndk., zahipnotyzować dk.
przym. hipnotyczny, hipnotyzerski, zahipnotyzowany
temsłow. hipno-
Wiktionary
1. odnoszący się do hipnozy, spowodowany przez hipnozę, charakterystyczny dla niej (np. stan hipnotyczny, sugestia hipnotyczna);
2. w przenośni: mający działanie takie jak hipnoza (np. hipnotyczny wpływ muzyki); zniewalający
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) psych. med. związany z hipnozą
(1.2) przen. odbierający samokontrolę
Wiktionary
rzecz. Hypnos mzw./mos., hipnoza ż., hipnotyzer mos., hipnotyzowanie n.
czas. hipnotyzować
przysł. hipnotycznie
Wiktionary
(1.2) zniewalający
Wiktionary
przestarzałe: osoba, która popadła w stan hipnozy
SJP.pl
wprowadzenie w stan hipnozy, przez sugestie hipnotyczne doprowadzenie kogoś do stanu pośredniego między snem a jawą; hipnotyzowanie, hipnotyzm
SJP.pl
człowiek mogący wprowadzić kogoś w stan hipnozy, usypiający kogoś sugestią; magnetyzer (przestarzale)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek stosujący hipnozę
Wiktionary
rzecz. hipnotyzerstwo n., hipnoza ż., Hypnos mos./mzw., hipnotyzowanie n.
:: fż. hipnotyzerka ż.
przym. hipnotyzerski, hipnotyczny
Wiktionary
kobieta wprowadzająca kogoś w stan hipnozy, usypiająca kogoś sugestią; magnetyzerka (przestarzale)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta stosująca hipnozę
Wiktionary
rzecz. Hypnos mzw./mos., hipnoza ż., hipnotyzer mos.
czas. hipnotyzować
przym. hipnotyczny, hipnotyzerski
Wiktionary
dotyczący hipnotyzera lub hipnotyzerki (np. zdolności hipnotyzerskie, seans hipnotyzerski)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hipnotyzerem, hipnotyzerstwem, dotyczący hipnotyzerów
Wiktionary
rzecz. Hypnos mzw./mos., hipnotyzerstwo n., hipnotyzer mos., hipnotyzerka ż., hipnoza ż., hipnotyzowanie n., zahipnotyzowanie n.
czas. hipnotyzować ndk., zahipnotyzować dk.
przym. hipnotyczny
przysł. hipnotycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dziedzina związana ze stosowaniem hipnozy
Wiktionary
rzecz. Hypnos mzw./mos.
Wiktionary
1. nauka zajmująca się badaniem stanu hipnozy i jej praktycznym wykorzystaniem; hipnologia;
2. wprowadzenie w stan hipnozy, przez sugestie hipnotyczne doprowadzenie kogoś do stanu pośredniego między snem a jawą; hipnotyzowanie, hipnotyzacja
SJP.pl
1. wprowadzać w stan hipnozy, przez sugestie hipnotyczne doprowadzać kogoś do stanu świadomości pośredniego między snem a jawą; magnetyzować (przestarzale);
2. w przenośni: wzbudzać w kimś bardzo silne uczucia, przykuwać czyjąś uwagę; zniewalać, fascynować, magnetyzować
SJP.pl
czasownik
(1.1) wprowadzać kogoś w hipnozę
Wiktionary
(1.1) Twoje oczy hipnotyzują mnie i nie dają mi żyć.
Wiktionary
rzecz. Hypnos mzw./mos., hipnoza ż.
Wiktionary
1. wprowadzać w stan hipnozy, przez sugestie hipnotyczne doprowadzać kogoś do stanu świadomości pośredniego między snem a jawą; magnetyzować (przestarzale);
2. w przenośni: wzbudzać w kimś bardzo silne uczucia, przykuwać czyjąś uwagę; zniewalać, fascynować, magnetyzować
SJP.pl
1. stan pośredni między snem a jawą, wywołany przez sugestie drugiej osoby, w którym usypiany zachowuje swoją świadomość, jednocześnie poddając się woli hipnotyzera;
2. metoda usypiania sugestią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wywołany przez sugestię hipnotyzera lub autosugestię stan przypominający sen;
(1.2) siła sugestii, usypianie sugestią
Wiktionary
Hipnoza ( ὕπνος "hýpnos", dosłownie „sen”) – stan prawidłowo funkcjonującego umysłu, w którym uwaga danej osoby jest silnie zogniskowana na określonych bodźcach, przy jednoczesnym znacznym ograniczeniu świadomości bodźców pochodzących z otoczenia oraz częściowym zawieszeniu krytycznego osądu.
Wikipedia
(1.1) Czy naprawdę można nauczyć się języka obcego pod hipnozą?
Wiktionary
IPA: xʲipˈnɔza, AS: χʹipnoza
Wiktionary
rzecz. hipnotyzer mos., hipnotyzerka ż., hipnotyzm mrz., hipnotyzowanie n., zahipnotyzowanie n., zahipnotyzowany mos., Hypnos mos./mzw.
przym. hipnotyczny, hipnotyzerski, zahipnotyzowany
przysł. hipnotycznie
czas. hipnotyzować ndk., zahipnotyzować dk.
przedr. hipno-
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych, oznaczający: pod, poniżej normy
(1.2) pierwszy człon wyrazów złożonych, oznaczający związek z końmi i jeździectwem
Wiktionary
(1.1) hipo- + glikemia = hipoglikemia
(1.1) hipo- + alergiczny = hipoalergiczny
(1.2) hipo- + -drom = hipodrom
Wiktionary
IPA: ˈxʲipɔ, AS: χʹipo
Wiktionary
(1.2) hip-, hipp-
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. zaburzenia spowodowane przez niedobór albo niewystarczające działanie aldosteronu
Wiktionary
o kosmetykach, środkach higieny: niewywołujący alergii; hypoalergiczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kosmet. o kosmetykach: przeznaczony dla alergików, niewywołujący alergii
Wiktionary
(1.1) Kremy pielęgnacyjne zaś powinny być hipoalergiczne, bez substancji zapachowych, które mogą być fotouczulające.
Wiktionary
IPA: ˌxʲipɔalɛrʲˈɟit͡ʃnɨ, AS: χʹipoalerʹǵičny
Wiktionary
rzecz. hipoalergiczność ż.
Wiktionary
zmniejszone odczuwanie bólu
SJP.pl
niskie ciśnienie atmosferyczne
SJP.pl
warstwa komórek węzła zarodkowego pokrywająca od góry jamę blastocysty
SJP.pl
Hipoblast (endoderma pierwotna) – warstwa komórek węzła zarodkowego, która pokrywa od góry jamę blastocysty i powstaje u człowieka w ósmym dniu rozwoju. W trzecim tygodniu rozwoju (u człowieka) ulega wyparciu przez powstającą z epiblastu endodermę. Jest źródłem części endodermy pęcherzyka żółtkowego.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) dotyczący hipocentrum
Wiktionary
ognisko trzęsienia ziemi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. miejsce pod ziemią, z którego rozchodzą się fale seismiczne, wyznaczany na podstawie odczytów z sejsmografów;
Wiktionary
Hipocentrum (z gr. "ὑπο-" „pod-” i łac. "centrum" „środek”) – położony w głębi Ziemi hipotetyczny punkt, od którego rozchodzą się fale sejsmiczne. Należy je odróżniać od ogniska trzęsienia ziemi, które jest pewną objętością wewnątrz Ziemi (czasami o rozmiarach tysięcy kilometrów), w której nastąpiło wyzwolenie energii sprężystej. Pionowo nad hipocentrum, na powierzchni Ziemi, znajduje się epicentrum.
Wikipedia
zmniejszenie poziomu jonów chloru we krwi
SJP.pl
przesadna, chorobliwa obawa o swoje zdrowie; nozofobia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości
(1.2) daw. med. melancholia, depresja
Wiktionary
Hipochondria ( hypochondrium, gr. ὑποχόνδριον „brzuch” od ὑπο „pod” i χονδρός „chrząstka”) – zaburzenie somatoformiczne, którego dominującą cechą jest stałe, nieuzasadnione przekonanie o istnieniu przynajmniej jednej poważnej, postępującej choroby somatycznej.
Wikipedia
rzecz. hipochondryk mos., hipochondryczka ż.
przym. hipochondryczny
przysł. hipochondrycznie
Wiktionary
wrodzone zaburzenie kostnienia nasad kości
SJP.pl
Hipochondroplazja – genetycznie uwarunkowana, wrodzona choroba (o dziedziczeniu autosomalnym dominującym) prowadząca do nieprawidłowego kostnienia śródchrzęstnego, co powoduje zaburzenie rozwoju pewnych kości w organizmie i karłowatość. Nazwę hipochondroplazji wprowadzili do medycyny Maroteaux i Lamy w 1961 roku.
Wikipedia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: hipochondryk
Wiktionary
IPA: ˌxʲipɔxɔ̃nˈdrɨt͡ʃka, AS: χʹipoχõndryčka
Wiktionary
rzecz. hipochondria ż.
:: fm. hipochondryk m.
przym. hipochondryczny
Wiktionary
(1.1) chora z urojenia
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób hipochondryczny
Wiktionary
rzecz. hipochondria ż.
przym. hipochondryczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z hipochondrią lub hipochondrykami
Wiktionary
(1.1) Natrętne hipochondryczne urojenia pchają tę pacjentkę do zamawiania coraz to nowych badań.
Wiktionary
IPA: ˌxʲipɔxɔ̃nˈdrɨt͡ʃnɨ, AS: χʹipoχõndryčny
Wiktionary
rzecz. hipochondria ż., hipochondryk m., hipochondryczka ż.
przysł. hipochondrycznie
Wiktionary
człowiek wmawiający sobie urojone choroby; śledziennik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek mający hipochondrię; wmawiający sobie, że jest na coś chory
Wiktionary
(1.1) Nasza klinika ma dwóch stałych hipochondryków; przychodzą co najmniej raz w miesiącu z nowymi objawami.
Wiktionary
IPA: ˌxʲipɔˈxɔ̃ndrɨk, AS: χʹipoχõndryk
Wiktionary
rzecz. hipochondria ż.
:: fż. hipochondryczka ż.
przym. hipochondryczny
Wiktionary
(1.1) chory z urojenia
Wiktionary
patologiczny stan krwinek czerwonych, które zawierają zmniejszoną ilości hemoglobiny, występuje w niedokrwistości z niedoboru żelaza; niedobarwliwość
SJP.pl
krzywa płaska, jaką zakreśla ustalony punkt okręgu toczącego się (bez poślizgu) wewnętrznie po drugim, większym okręgu
SJP.pl
Hipocykloida – krzywa płaska, jaką zakreśla ustalony punkt okręgu toczącego się bez poślizgu wewnątrz okręgu o większym promieniu. Krzywa ta jest szczególnym przypadkiem hipotrochoidy.
Kształt hipocykloidy (liczba ostrzy) zależy od ilorazu formula_1 promieni okręgów, nieruchomego do toczącego się.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
teren, na którym odbywają się pokazy lub wyścigi konne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. sport. starożytny konny tor wyścigowy o kształcie wydłużonego, zaokrąglonego prostokąta
(1.2) sport. współczesny obiekt sportowy, na którym odbywają się zawody konne;
Wiktionary
Hi
Wikipedia
przym. hipodromiczny
Wiktionary
zmniejszona aktywność ruchowa lub jej brak, niedobór ruchu; brak dostatecznej aktywności fizycznej; hipokinezja
SJP.pl
figura retoryczna polegająca na uprzedzeniu możliwych zarzutów przeciwnika
SJP.pl
stan obniżonego poziomu fosforanów w surowicy krwi
SJP.pl
Hipofosfatemia – obniżenie stężenia fosforanów nieorganicznych w surowicy krwi do poziomu poniżej 0,9 mmol/l. Powoduje m.in. spadek syntezy ATP i innych związków zawierających fosfor, hemolizę, osteomalację, uszkodzenia granulocytów, płytek krwi, układu nerwowego, wątroby, mięśni i nerek.
Wikipedia
nieprawidłowe funkcjonowanie jakiegoś narządu w organizmie; niedoczynność
SJP.pl
Hipogamia (gr. "ὑπό, hypo" pod, poniżej i "γάμος, gamos" małżeństwo) – termin używany w naukach społecznych na określenie praktyki poślubiania małżonka z niższej kasty lub o niższym statusie społecznym. Potocznie określa się tym terminem także praktykę poszukiwania do związku partnera niższego statusem i pozycją społeczną. Jest to praktykowane głównie przez mężczyzn. Antonim „hipergamia” odnosi się do odwrotności: małżeństwa z osobą o wyższej klasie społecznej lub statusie.
Wikipedia
kiełkowanie hipogeiczne - kiełkowanie, w którym liścienie pozostają w glebie, a epikotyl wydłuża się; kiełkowanie hypogeiczne, kiełkowanie podziemne
SJP.pl
niedorozwój narządów płciowych
SJP.pl
chorobliwy stan organizmu wynikający ze zbyt małej zawartości cukru we krwi; niedocukrzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej
Wiktionary
Hi
Wikipedia
(1.1) niedocukrzenie krwi
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: hipoglikemia
Wiktionary
bajeczny koń skrzydlaty z głową gryfa; pegaz
SJP.pl
Hipogryf – stworzenie fantastyczne, będące połączeniem gryfa (pół orła, pół lwa; przednia część, czasem tylko skrzydła i głowa) i klaczy konia (tylna część).
Wczesny opis hipogryfa znajduje się w poemacie "Orland szalony" Ludovika Ariosta.
Współcześnie hipogryfy pojawiają się w twórczości fantasy, m.in. w "Opowieściach z Narnii", książkach i filmach o Harrym Potterze. Wykorzystywane są też w grach komputerowych, m.in. "" oraz fabularnych, np. w Dungeons & Dragons i Warhammer.
Wikipedia
odnoszący się do obszarów o niskiej intensywności na skanach rezonansu magnetycznego
SJP.pl
obniżenie poziomu wapnia w krwi, objawiające się napadami tężyczki
SJP.pl
Hi
Wikipedia
obniżenie poniżej normy stężenia potasu w surowicy krwi; hipokaliemia
SJP.pl
obniżenie poniżej normy stężenia potasu w surowicy krwi; hipokalemia
SJP.pl
Hipokaliemia – stężenie potasu w surowicy krwi mniejsze niż 3,6 mmol/l (u dzieci odpowiednio 3,2 mmol/l).
Wikipedia
struktura mózgu odpowiedzialna głównie za pamięć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. element układu limbicznego odpowiedzialny za pamięć, konsolidację i orientację przestrzenną;
Wiktionary
Hi
Wikipedia
(1.1) Badania dowiodły, że hipokamp może ulec uszkodzeniu pod wpływem dużego stresu.
Wiktionary
(1.1) róg Amona
Wiktionary
obniżenie się prężności dwutlenku węgla we krwi tętniczej; hipokarbia
SJP.pl
Hipokapnia, hipokarbia ("hypocapnia, hypocarbia") – stan obniżonego ciśnienia parcjalnego dwutlenku węgla (pCO2) we krwi poniżej normy. Wywołana jest podczas hiperwentylacji przy zwiększonym wydalaniu dwutlenku węgla przez płuca. Stan taki powoduje tzw. „mroczki” przed oczyma, występują zawroty głowy, szum w uszach, osłabienie mięśniowe. Hipokapnia może prowadzić do okresowego bezdechu, odruchowego niedokrwienia mózgu oraz do alkalozy.
Wikipedia
obniżenie się prężności dwutlenku węgla we krwi tętniczej; hipokapnia
SJP.pl
system grzewczy stosowany w starożytności np. w termach; hypokaustum; hypokauston
SJP.pl
zmniejszona aktywność ruchowa lub jej brak, niedobór ruchu; brak dostatecznej aktywności fizycznej; hipodynamia
SJP.pl
w językoznawstwie: zdrobniały, pieszczotliwy; deminutywny
SJP.pl
wyraz powstały za pomocą odpowiedniego formantu, wyrażający przedmiot mniejszy w stosunku do przedmiotu podstawowego (np. głośnik - głośniczek), lub oznaczający pozytywne nastawienie uczuciowe (np. brat - braciszek); hipokorystykum, deminutiwum, zdrobnienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz pieszczotliwy;
Wiktionary
Hipokorystyk (hipokorystykum, hipokoristikon, hypocorisma, od gr. ὑποκορίζεσθαι "hypokorízesthai" „nazywać pieszczotliwie”) – wyraz pieszczotliwy, sygnalizujący czułość mówiącego, sympatię bądź aprobatę, zwykle w formie zdrobniałej.
Wikipedia
rzecz. hipokorystykum n.
przym. hipokorystyczny
Wiktionary
(1.1) hipokorystykum
Wiktionary
wyraz powstały za pomocą odpowiedniego formantu, wyrażający przedmiot mniejszy w stosunku do przedmiotu podstawowego (np. głośnik - głośniczek), lub oznaczający pozytywne nastawienie uczuciowe (np. brat - braciszek); hipokorystyk, deminutiwum, zdrobnienie
SJP.pl
najniższa część łodygi znajdująca się między korzeniem i liścieniami; hypokotyl
SJP.pl
Hipokotyl (gr. "hypó" ‘pod’, "kotýlē" ‘czarka’), łodyżka podliścieniowa – najniższa część łodygi znajdująca się między korzeniem i liścieniami, o budowie pośredniej między typową dla łodygi a korzeniem.
Ze względu na szybkość wzrostu hipokotylu w stosunku do epikotylu podczas kiełkowania wyróżnia się:
Wikipedia
1. (ok. 460-377 p.n.e.), lekarz grecki, zwany ojcem medycyny;
2. (V w. p.n.e.), gr. matematyk i sofista
SJP.pl
Hipokrates lub Hippokrates z Kos, (gr. Ἱπποκράτης; ur. ok. 460 p.n.e. na wyspie Kos, zm. ok. 377 p.n.e./ok. 375 p.n.e. w Larysie) – lekarz grecki, jeden z prekursorów współczesnej medycyny, obdarzony przydomkiem „ojca medycyny”.
Wikipedia
dotyczący Hipokratesa
SJP.pl
1. taki, jak u Hipokratesa, nawiązujący do nauki Hipokratesa; hipokratesowy;
2. dawniej: hipokratyczna twarz - blada, zapadnięta twarz o wyostrzonych rysach, występująca w ciężkich stanach chorobowych
SJP.pl
przenośnie: symbol natchnienia poetyckiego; hippokrene
SJP.pl
człowiek skrywający prawdziwe myśli i uczucia, by przedstawić się w lepszym świetle; obłudnik, kłamca, faryzeusz, dwulicowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa
Wiktionary
(1.1) (…) słowo „monafeq” znaczy dosłownie „hipokryta; dwulicowiec; ktoś, kto z pozoru wspiera kogoś bądź jakieś stanowisko, podczas gdy w istocie jest mu wrogi” (…).
Wiktionary
IPA: ˌxʲipɔˈkrɨta, AS: χʹipokryta
Wiktionary
rzecz. hipokryzja ż.
:: fż. hipokrytka ż.
Wiktionary
(1.1) dwulicowiec, obłudnik, farbowany lis, faryzeusz, jezuita, tartuffe; pot. fałszywiec
Wiktionary
kobieta dwulicowa, nieszczera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pejor. kobieta nieszczera, obłudna
Wiktionary
rzecz. hipokryzja ż.
:: fm. hipokryta mos.
Wiktionary
(1.1) obłudnica
Wiktionary
fałszywość, dwulicowość, obłuda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle;
Wiktionary
Hipokryzja (od gr. ὑπόκρισις "hypokrisis", udawanie) – fałszywość, dwulicowość, obłuda. Zachowanie lub sposób myślenia i działania charakteryzujący się niespójnością stosowanych zasad moralnych. Udawanie serdeczności, szlachetności, religijności, zazwyczaj po to, by wprowadzić kogoś w błąd co do swych rzeczywistych intencji i czerpać z tego własne korzyści.
Wikipedia
(1.1) Jego życie nasycone było kłamstwami i hipokryzją.
Wiktionary
IPA: ˌxʲipɔˈkrɨzʲja, AS: χʹipokryzʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. hipokryckość ż., hipokryta mos., hipokrytka ż.
przym. hipokrycki, hipokrytyczny, hipokryzyjny
Wiktionary
(1.1) dwulicowość, podwójna moralność, fałszywość, faryzeizm, faryzejstwo, faryzeuszostwo, obłuda, przewrotność, udawanie, zakłamanie
Wiktionary
zasada purynowa występująca w tkankach i płynach ustrojowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. purynowa zasada azotowa uczestnicząca w metabolizmie kwasów nukleinowych; składnik nukleozydu inozyny i nukleotydu inozynomonofosforanu (IMP); odgrywa ważną rolę w tzw. szlaku reutylizacji puryn, w którym enzym HGPRT przekształca ją z powrotem w IMP
Wiktionary
Hipoksantyna – organiczny związek chemiczny z grupy zasad purynowych występujący w tkankach i płynach ustrojowych organizmów żywych. Hipoksantyna jest jednym z końcowych produktów przemian puryn i w dużych ilościach wydalana jest z moczem. Tworzy bezbarwne kryształy rozpuszczalne w gorącej wodzie, kwasach i zasadach.
Wikipedia
(1.1) Zwiększone stężenie hipoksantyny może występować podczas niedotlenienia tkanek i intensywnego rozpadu ATP.
Wiktionary
(1.1) wzór sumaryczny: wzór chemiczny|C5H4N4O.
Wiktionary
niedobór tlenu we krwi, mogący powstawać z przyczyn pozaustrojowych (na dużych wysokościach) albo wewnątrzustrojowych (niewydolność krążenia); niedotlenienie krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. niedostateczna zawartość tlenu we krwi tętniczej;
Wiktionary
Hipoksemia, potocznie niedotlenienie – stan zbyt niskiej zawartości tlenu we krwi tętniczej (caO2) zaburzający procesy metaboliczne w tkankach organizmu. Bywa także określana jako „spadek wysycenia tlenem hemoglobiny lub obniżenie prężności tlenu we krwi tętniczej”, ale wielu autorów definiuje spadek prężności tlenu we krwi tętniczej jako hipoksję. Poszczególne publikacje naukowe, zalecenia, wytyczne i rekomendacje towarzystw naukowych podają różny zakres znaczeniowy hipoksemii.
Wikipedia
(1.1) Przy samej hipoksemii mówimy o częściowej niewydolności oddechowej, przy hipoksemii z hiperkapnią rozpoznajemy całkowitą niewydolność oddechową.
Wiktionary
przym. hipoksemiczny
Wiktionary
niedobór tlenu w tkankach, mogący powstawać na skutek hipoksemii lub działania toksyn porażających oddychanie komórkowe; hypoksja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. niedostateczna zawartość tlenu w tkankach narządu lub w całym organizmie;
Wiktionary
Hi
Wikipedia
(1.1) Fizjolog Robert Roach z Colorado Center for Altitude Medicine and Physiology twierdzi wręcz, że wyniki uzyskane w wysokogórskich warunkach nie dadzą odpowiedzi na pytanie, co dzieje się u ludzi z hipoksją leczonych na normalnych wysokościach.
Wiktionary
(1.1) anoksja, niedotlenienie
Wiktionary
zahamowanie pożądania seksualnego; oziębłość seksualna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) seks. oziębłość seksualna, obniżenie popędu płciowego;
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hipolity lub z nią związany
SJP.pl
hypolimnion; dolna warstwa wód w jeziorze, słabo oświetlona, najzimniejsza, różnorodnie natleniona
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Hipolit zakrywa nagle twarz i wskazuje ręką w kierunku drzwi.
(1.1) Głównym podręcznym był narzeczony, pan Barwicki. Lecz były również pomagiery drugorzędne, między innymi Hipolit Wielosławski i Cezary Baryka.
Wiktionary
IPA: xʲiˈpɔlʲit, AS: χʹipolʹit
Wiktionary
rzecz. Hipolitowo n.
:: fż. Hipolita ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Hipolita – żeński odpowiednik imienia Hipolit.
Hipolita imieniny obchodzi: 3 lutego, 13 sierpnia, 22 sierpnia i 21 września.
Wikipedia
Hipolit z małżonką; Hipolitowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hipolita lub z nim związany
SJP.pl
specjalista w dziedzinie hipologii; hippolog
SJP.pl
nauka zajmująca się badaniem konia domowego, jego naturą, budową i innymi zagadnieniami związanymi z tym koniem; hippologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nauka o koniu domowym;
Wiktionary
Hipologia (z gr. ἵππος = "híppos" – koń, i λόγος = "lógos" – słowo, nauka, myśl, rozumowanie) – nauka traktująca o koniu domowym, jego budowie, fizjologii, filogenezie, hodowli i chowie, obejmująca także historię hodowli.
Wikipedia
(1.1) W zakładach na wyścigach konnych znajomość hipologii nie zwiększa szans na wygraną.
Wiktionary
IPA: ˌxʲipɔˈlɔɟja, AS: χʹipoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. hipolog m.
przym. hipologiczny
Wiktionary
przymiotnik od: hipologia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. związany z hipologią, dotyczący hipologii
Wiktionary
IPA: ˌxʲipɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: χʹipoloǵičny
Wiktionary
rzecz. hipologia ż., hipolog m.
Wiktionary
niedobór magnezu we krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. obniżone stężenie magnezu we krwi;
Wiktionary
(1.1) W przebiegu hipomagnezemii mogą wystąpić zaburzenia czynności ośrodkowego układu nerwowego, serca i przewodu pokarmowego.
Wiktionary
IPA: ˌxʲipɔ̃maɡnɛˈzɛ̃mʲja, AS: χʹipõmagnezẽmʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) hypomagnezemia
Wiktionary
nadmierne pobudzenie i podwyższenie nastroju, występujące zwłaszcza w chorobie afektywnej dwubiegunowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zamiłowanie do koni, uwielbianie koni
(1.2) psych. zaburzenie charakteryzujące się wzmożoną aktywnością
Wiktionary
Hipomania – jedna z postaci epizodu maniakalnego (obok manii z i bez objawów psychotycznych), która w odróżnieniu od manii charakteryzuje się mniejszym zakłóceniem funkcjonowania psychospołecznego.
Klasyfikacja ICD-10 podaje następujące różnice w rozpoznaniu manii i hipomanii:
Wikipedia
IPA: ˌxʲipɔ̃ˈmãɲja, AS: χʹipõmãńi ̯a
Wiktionary
(1.2) przym. hipomaniakalny
Wiktionary
stan hipomaniakalny, epizod hipomaniakalny - trwające kilka dni łagodne podwyższenie nastroju, występujące w chorobie afektywnej dwubiegunowej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) psych. związany z hipomanią (w znaczeniu 1.2)
Wiktionary
IPA: ˌxʲipɔ̃mãɲaˈkalnɨ, AS: χʹipõmãńakalny
Wiktionary
rzecz. hipomania ż.
Wiktionary
wyniosłość kostna powodująca zwiększenie kąta działania mięśnia
SJP.pl
obniżony poziom sodu w surowicy krwi
SJP.pl
Hiponatremia – stan obniżonego poziomu sodu w surowicy krwi. Zwykle definiowany jako spadek stężenia sodu poniżej 135 mmol/l, przy normie 135–145 mmol/l, spowodowany nadmiarem wody w ustroju w stosunku do ilości sodu w organizmie. W większości wypadków przyczyną jest zwiększone wydzielanie hormonu antydiuretycznego.
Wikipedia
Hiponeuston – zespół organizmów związany ze spodnią stroną błonki powierzchniowej wody, część neustonu – organizmów zasiedlających błonkę powierzchniową.
Organizmy hiponeustonowe zwykle przyczepione są do dolnej powierzchni błonki powierzchniowej. Przystosowane są do trudnych warunków tam panujących, czyli dużej różnicy temperatur na granicy wody i powietrza, dużej ilości tlenu i substancji organicznych.
Wikipedia
słowo o węższym i podrzędnym znaczeniu w stosunku do innego, np. "świerk" w stosunku do wyrazu "drzewo"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz o znaczeniu węższym od danego i podrzędnym wobec niego, np. „drzewo” w stosunku do słowa „roślina”;
Wiktionary
IPA: xʲiˈpɔ̃ɲĩm, AS: χʹipõńĩm
Wiktionary
przym. hiponimiczny
rzecz. hiponimia ż.
przysł. hiponimicznie
Wiktionary
relacja podrzędności jednego wyrazu względem drugiego, np. wyraz "ciężarówka" jest w takiej relacji do wyrazu "samochód"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. relacja między wyrazem o treści bardzo szczegółowej i zakresie węższym a wyrazem o treści bardziej ogólnej i szerszym zakresie;
Wiktionary
Hiponimia (gr. ὑπό, "hypo" – „poniżej”; όνομα, "ónoma" – „imię”) – porządkująca relacja hierarchiczna. Zachodzi między wyrazem o treści bardzo szczegółowej i zakresie węższym a wyrazem o treści bardziej ogólnej i szerszym zakresie, tzn. polega na stosunku: podrzędność – nadrzędność. Stanowi rodzaj synonimii leksykalnej.
Wikipedia
(1.1) Semantyczna podrzędność jednego leksemu względem drugiego nazywamy hiponimią.
Wiktionary
IPA: ˌxʲipɔ̃ˈɲĩmʲja, AS: χʹipõńĩmʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. hiponim mrz.
przym. hiponimiczny
przysł. hiponimicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) jęz. na sposób hiponimiczny
Wiktionary
rzecz. hiponim mrz., hiponimia ż.
przym. hiponimiczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. związany z hiponimią, dotyczący hiponimii
Wiktionary
rzecz. hiponim mrz., hiponimia ż.
przysł. hiponimicznie
Wiktionary
wrodzone, niezupełne ukształtowanie się tkanki, narządu lub układu; agenezja, niedorozwój
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. niepełne wykształcenie się narządu lub tkanki
Wiktionary
Hi
Wikipedia
zdrobniale o hipopotamie, zwłaszcza młodym; hipek, hipcio, hipopotamek
SJP.pl
nazwa dwóch roślinożernych ssaków z rodziny hipopotamów, zamieszkujących Afrykę, prowadzących ziemnowodny tryb życia:
1. osiągający do 4,5 m długości; hipopotam nilowy;
2. hipopotam karłowaty - osiągający ok. 1,5 m długości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia;
Wiktionary
Hipopotam ("Hippopotamus") – rodzaj ssaków parzystokopytnych z podrodziny Hippopotaminae w obrębie z rodziny hipopotamowatych (Hippopotamidae).
Wikipedia
(1.1) Hipopotamy większość czasu spędzają w wodzie.
Wiktionary
IPA: ˌxʲipɔˈpɔtãm, AS: χʹipopotãm
Wiktionary
rzecz. hipcio mzw., hipopotamowate lm nm.
przym. hipopotamowy, hipopotami
Wiktionary
zdrobniale o hipopotamie, zwłaszcza młodym; hipek, hipcio, hipopo
SJP.pl
→ hipopotam; hipopotamowy
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do hipopotama
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący hipopotama, określający hipopotama, używany przy hipopotamie
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla hipopotama, mający cechy hipopotama
Wiktionary
(1.1) Myśliwy dokładnie obejrzał hipopotamie odchody.
(3.1) Luiza już podreptała na stołówkę na swoich hipopotamich nóżkach.
Wiktionary
rzecz. hipopotam mzw., hipopotamowate nmos.
Wiktionary
pomieszczenie do hodowli i obserwacji życia hipopotamów; hipopotarium
SJP.pl
samica hipopotama
SJP.pl
zdrobnienie od: hipopotam; hipopotamek
SJP.pl
o cechach hipopotamowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Hippopotamidae|Gray|ref=tak., rodzina ssaków parzystokopytnych o masywnej budowie ciała;
Wiktionary
Hi
Wikipedia
(1.1) Istnieje hipoteza, że hipopotamowate były przodkami waleni.
Wiktionary
rzecz. hipopotam mzw., hipcio mzw.
przym. hipopotamowy, hipopotami
Wiktionary
o cechach hipopotamowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
pomieszczenie do hodowli i obserwacji życia hipopotamów; hipopotamiarnia
SJP.pl
technika ćwiczeń oddechowych i posturalnych mająca zmniejszać ciśnienie w jamie brzusznej
SJP.pl
spadek poziomu białka we krwi; niedobiałczenie krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zmniejszenie stężenia białek we krwi;
Wiktionary
Hi
Wikipedia
stadium rozwoju niektórych gatunków roztoczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. częściowy zanik lub osłabienie odruchu (odruchów)
Wiktionary
zmniejszona zdolność do wyczuwania zapachów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zmniejszona zdolność do wyczuwania zapachów;
Wiktionary
Hiposmia – zmniejszona zdolność do wyczuwania zapachów. Powiązanym stanem jest anosmia, w którym węch jest zniesiony. Może ją powodować wiele chorób, m.in. alergiczny nieżyt nosa, narażenie na działanie toksyn, choroby autoimmunologiczne, uraz głowy, zespół Downa, choroba Alzheimera, schizofrenia i stwardnienie rozsiane. Hiposmia jest również częstym (około 90%) oraz wczesnym objawem choroby Parkinsona. Może prowadzić do nadmiernego dodawania soli do potraw.
Wikipedia
(1.1) Jednym z potencjalnych objawów COVIDu jest hiposmia lub wręcz anosmia.
Wiktionary
Hiposomnia – obniżona potrzeba snu. Objaw m.in. zaburzeń depresyjnych i zespołu zamknięcia.
Wikipedia
1. w biologii: gen hipostatyczny - gen nie objawiający się w działaniu w wyniku zdominowania przez działanie innego genu (epistatycznego) o podobnej funkcji;
2. w religioznawstwie: unia hipostatyczna - koncepcja podwójnej, boskiej i ludzkiej jednocześnie, natury Chrystusa; zjednoczenie hipostatyczne;
3. w medycynie: hipostatyczne zapalenie płuc - choroba spowodowana zaleganiem niedotlenionej krwi w płucach; zastoinowe zapalenie płuc
SJP.pl
1. uprzedmiotowienie; przypisywanie realnego bytu abstraktom: stanom, cechom, zdarzeniom;
2. w teologii: termin używany na oznaczenie trzech osób boskich jako odrębnych postaci;
3. zatrzymanie lub zwolnienie przepływu krwi w żyle; zastój
SJP.pl
Hipostaza – termin wywodzący się od greckiego "hypóstasis" (ὑπόστᾰσις) – "podstawa, czyli to co pod spodem". W filozofii Plotyna jest to byt wyemanowany z Absolutu. Filozofia chrześcijańska przejęła ten termin; oznacza ona tutaj każdą z trzech Osób Trójcy Świętej pojmowaną jako różny od pozostałych podmiotów.
Wikipedia
tworzyć hipostazy, przypisywać realne istnienie abstrakcjom
SJP.pl
sala kolumnowa; hypostyl
SJP.pl
podrzędność jednego zdania w stosunku do innego
SJP.pl
Hipotaksa – połączenie zdań relacją podrzędną (w przeciwieństwie do parataksy). W zdaniu z hipotaksą istnieją dwie części składowe: nadrzędnik i podrzędnik. Jest przeciwieństwem parataksy. Użyta w tekście świadczy (zazwyczaj) o „literackości” tekstu lub o potencjale intelektualnym mówiącego. Jest charakterystyczna dla stylu pisanego i literatury.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hipoteką, dotyczący hipoteki
Wiktionary
rzecz. hipoteka ż., hipotekariusz m., hipotekariuszka ż., hipotekacja ż., hipotekowanie n., zahipotekowanie n.
czas. hipotekować ndk., zahipotekować dk.
Wiktionary
1. zabezpieczenie finansowe udzielone wierzycielowi przez właściciela nieruchomości wpisanej do ksiąg wieczystych;
2. część księgi wieczystej, w której podane są prawa właścicieli i obciążenia;
3. pot.: stan nieruchomości obciążonej długami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. rodzaj zabezpieczenia długu poprzez umożliwienie wierzycielowi odzyskanie go z nieruchomości, której to zabezpieczenie dotyczy;
(1.2) adm. instytucja, biuro, archiwum spraw i akt hipotecznych
Wiktionary
Hi
Wikipedia
(1.1) Nie warto kupować mieszkania, na którym już ciąży hipoteka.
Wiktionary
IPA: ˌxʲipɔˈtɛka, AS: χʹipoteka
Wiktionary
rzecz. hipotekariusz m., hipotekariuszka ż., hipotekacja ż., hipotekowanie n., zahipotekowanie n.
czas. hipotekować ndk., zahipotekować dk.
przym. hipoteczny
Wiktionary
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(1.1) W. lp. od hipoteka
Wiktionary
obniżenie ciśnienia krwi poniżej normy, połączony zwykle z odczuwaniem znużenia, skłonnością do omdleń, zawrotów głowy; hipotonia, podciśnienie, niedociśnienie tętnicze
SJP.pl
Hipotensja (niedociśnienie), również hipotonia – obniżenie ciśnienia tętniczego poniżej 90/50 mm Hg lub 100/60 mm Hg. Problem dotyczy około 15% społeczeństwa.
Wikipedia
obniżający ciśnienie krwi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. obniżający ciśnienie krwi
Wiktionary
terapeuta leczący z pomocą koni
SJP.pl
terapeutka lecząca z pomocą koni
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z hipoterapią, dotyczący hipoterapii
Wiktionary
rzecz. hipoterapia ż.
Wiktionary
rehabilitacja psychoruchowa z wykorzystaniem koni; hippoterapia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. forma rehabilitacji z wykorzystaniem konia;
Wiktionary
Hipoterapia (od gr. ἵππος "hippos" „koń”, θεραπεία "therapeía" „terapia”) – metoda rehabilitacji ruchowej na bazie neurofizjologii, prowadzona przy udziale konia. Jest jedną z wielu form rehabilitacji wieloprofilowej (psycho-ruchowej), oddziałującej jednocześnie psycho-motorycznie, psychoruchowo, sensorycznie, psychicznie i społecznie. Stosowana jest w różnym wieku zarówno u dzieci jak u młodzieży czy dorosłych.
Wikipedia
(1.1) Zarobiliśmy 486 złotych i 90 groszy, a przekazane przez nas pieniądze przyczyniły się do wykupienia kolejnego konia, który trafił do ośrodka hipoterapii.
(1.1) Oprócz dzieci uczęszczających na hipoterapię, z jazdy konnej korzystają też osoby prywatne.
Wiktionary
rzecz. hipoterapeuta m., hipoterapeutka ż.
przym. hipoterapeutyczny
Wiktionary
1. stan obniżenia temperatury ciała organizmu stałocieplnego;
2. oziębienie ciała pacjenta w celu spowolnienia procesów przemiany materii stosowane np. przy niektórych operacjach; sztuczne oziębienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. stan chorobowy utraty ciepłoty ciała i zaniku funkcji życiowych;
Wiktionary
Hipotermia – obniżenie temperatury wewnętrznej organizmów stałocieplnych poniżej normalnego zakresu jej zmian.
Z energetycznego punktu widzenia, podczas obniżania temperatury ciała bilans cieplny jest ujemny, ilość ciepła wytwarzanego w wyniku przemian metabolicznych jest mniejsza niż ilość ciepła traconego przez organizm. Stan taki może wystąpić w wyniku działania:
Wikipedia
IPA: ˌxʲipɔˈtɛrmʲja, AS: χʹipotermʹi ̯a
Wiktionary
przym. hipotermiczny
przysł. hipotermicznie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) tworząc hipotezę; w sposób domniemany
Wiktionary
(1.1) Powiedzmy, że hipotetycznie potrafimy kochać wszystkich ludzi.
Wiktionary
rzecz. hipotetyczność ż., hipoteza ż., hipotezyjność ż.
przym. hipotetyczny, hipotezyjny
Wiktionary
(1.1) przypuszczalnie, teoretycznie
Wiktionary
1. oparty na hipotezie; prawdopodobny; przypuszczalny;
2. sąd hipotetyczny - sąd wyrażony przez zdania warunkowe rzeczywiste
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) oparty na prawdopodobieństwie, wymagający sprawdzenia
Wiktionary
(1.1) Brak korelacji terminologicznej pozbawia badaczy możności skontrolowania wniosków, uznających słowiańskość tego lub innego ludu, wymienionego przez Herodota. Ta okoliczność sprawia, że wszystkie wnioski o Słowianach, oparte na relacjach tego historyka greckiego noszą ze swej natury charakter hipotetyczny (…).
Wiktionary
rzecz. hipoteza ż., hipotetyczność ż.
przysł. hipotetycznie
Wiktionary
(1.1) przypuszczalny, domniemany
Wiktionary
pogląd w metodologii nauk empirycznych zakładający m.in., że rozwój wiedzy polega na stawianiu hipotez; dedukcjonizm
SJP.pl
Hipotetyzm – sposób uzasadniania twierdzeń w naukach empirycznych
Nazwy "hipotetyzm" używa się również dla oznaczenia hipotetycznego falsyfikacjonizmu i wyrafinowanego falsyfikacjonizmu.
Wikipedia
formułować wiele hipotez; gdybać
SJP.pl
1. przypuszczenie, domysł, domniemanie;
2. założenie mające na celu objaśnienie jakiegoś zjawiska, wymagające sprawdzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niepotwierdzony konstrukt myślowy wyjaśniający dane zagadnienie;
Wiktionary
Hipoteza (gr. ὑπόθεσις "hypóthesis" – przypuszczenie) – zdanie, które podlega konfirmacji lub falsyfikacji. Stwierdza spodziewaną relację między jakimiś zjawiskami, stanowi propozycję twierdzenia naukowego, które zakłada możliwą lub oczekiwaną w danym kontekście sytuacyjnym naturę związku.
Wikipedia
(1.1) Docent ośmieszył się opublikowaniem hipotezy, której fałszu potrafi dowieść każdy student fizyki.
Wiktionary
IPA: ˌxʲipɔˈtɛza, AS: χʹipoteza
Wiktionary
rzecz. hipotetyczność ż.
przym. hipotetyczny
przysł. hipotetycznie
Wiktionary
1. obniżenie ciśnienia krwi poniżej normy, połączony zwykle z odczuwaniem znużenia, skłonnością do omdleń, zawrotów głowy; hipotensja, podciśnienie, niedociśnienie tętnicze;
2. zmniejszenie napięcia mięśni szkieletowych
SJP.pl
Hipotonia (łac. "hypotonia"), hipotonia mięśniowa – obniżenie tonicznego napięcia mięśniowego, spowodowane zazwyczaj uszkodzeniem obwodowego układu nerwowego, chorobami mięśni lub zaburzeniami metabolicznymi. Nazwą tą określa się też hipotensję będącą skutkiem hipotonii mięśniówki naczyń.
Wikipedia
mający niższe stężenie niż inna substancja (np. roztwór)
SJP.pl
osoba cierpiąca na hipotonię
SJP.pl
stan niedożywienia u niemowląt, mogący się rozwinąć w wyniku nieprawidłowego karmienia, zaniedbań pielęgnacyjnych, przewlekłych lub nawracających zakażeń przewodu pokarmowego, układu moczowego, skóry
SJP.pl
krzywa płaska, jaką zakreśla punkt leżący na promieniu okręgu toczącego się bez ślizgania po wewnętrznej stronie innego okręgu
SJP.pl
Hipotrochoida – krzywa zakreślona przez punkt leżący w stałej odległości od środka koła toczącego się po wewnętrznej stronie nieruchomego okręgu.
Wikipedia
wada rozwojowa polegająca na niedoborze masy danego narządu
SJP.pl
hypotypoza;
1. zabieg niespodziewanie objaśniający omawianą sprawę, np. przez przejście z czasu przeszłego na teraźniejszy;
2. figura retoryczna polegająca na obrazowym, żywym przedstawieniu czegoś
SJP.pl
niedoczynność tarczycy
SJP.pl
niedostateczne dostarczenie tlenu do organizmu w wyniku obniżonej ilości oddechów na minutę, występuje w niektórych schorzeniach
SJP.pl
zespół objawów chorobowych wywołanych zbyt małą ilością witamin w organizmie; awitaminoza
SJP.pl
Hi
Wikipedia
stan, w którym w łożysku naczyniowym znajduje się zbyt mała ilość krwi
SJP.pl
Hi
Wikipedia
Hiparch, Hipparchos;
1. tyran ateński, młodszy brat Hippiasza (zmarł 514 p.n.e.);
2. grecki astronom pochodzący z Bitynii (190 p.n.e. - 120 p.n.e.)
SJP.pl
Hipparch, Hiparch;
1. tyran ateński, młodszy brat Hippiasza (zmarł 514 p.n.e.);
2. grecki astronom pochodzący z Bitynii (190 p.n.e. - 120 p.n.e.)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
hiparion; wymarły koń wielkości kuca, kończyny 3-palczaste; pojawił się w pliocenie w Ameryce Pn.; przywędrował do Eurazji i Afryki; wymarł w plejstocenie
SJP.pl
Hipparion (z greckiego hipparion – konik) – wymarły rodzaj nieparzystokopytnych z rodziny koniowatych, żyjący od miocenu do plejstocenu. Zasiedlał Amerykę Północną, Eurazję i Afrykę.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący hippiki - jeździectwa, związany z hippiką (np. terapia hippiczna, konkurs hippiczny); hipiczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hippiką, dotyczący hippiki
Wiktionary
(1.1) Zaczęła opowiadać o swoim treningu do jesiennych konkursów hippicznych, w których napewno zdobędzie pierwsze miejsce, jeżeli ojciec pozwoli jej stanąć.
Wiktionary
rzecz. hippika ż.
Wiktionary
(1.1) jeździecki; war. hipiczny
Wiktionary
[czytaj: hipi] hipis; hippis;
1. przedstawiciel masowego, pacyfistycznego ruchu młodzieży w latach 60. XX wieku;
2. potocznie: osoba ubierająca się jak przedstawiciel tego ruchu (luźne kolorowe stroje, ozdoby z koralików, długie włosy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zob. hipis.
Wiktionary
rzecz. hipis mos.
Wiktionary
jazda konna, sport konny; hipika, jeździectwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. dyscyplina sportu konnego z wyjątkiem wyścigów konnych
Wiktionary
przym. hippiczny
Wiktionary
(1.1) jeździectwo; war. rzad. hipika
Wiktionary
hipis; hippie;
1. przedstawiciel masowego, pacyfistycznego ruchu młodzieży w latach 60. XX wieku;
2. potocznie: osoba ubierająca się jak przedstawiciel tego ruchu (luźne kolorowe stroje, ozdoby z koralików, długie włosy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zob. hipis.
Wiktionary
(1.1) Hippisi siedzieli na ulicy i śpiewali protest songi.
Wiktionary
IPA: ˈxʲipʲis, AS: χʹipʹis
Wiktionary
przym. hippisowski, hipisowski
rzecz. hipis mos.
:: fż. hippiska
Wiktionary
(1.1) dziecko kwiat
Wiktionary
1. potocznie: przedstawicielka pacyfistycznego ruchu młodzieżowego; hippiska;
2. potocznie: kobieta, przypominająca swym zaniedbanym wyglądem, długimi włosami, strojem przedstawicielkę dzieci kwiatów
SJP.pl
masowy, pacyfistyczny ruch młodzieży w latach 60. XX wieku; hipizm, hippizm, hipisizm, ruch hippisowski
SJP.pl
[czytaj: hipiska] hipiska;
1. przedstawicielka masowego, pacyfistycznego ruchu młodzieży w latach 60. XX wieku;
2. potocznie: kobieta ubierająca się jak przedstawicielka tego ruchu (luźne kolorowe stroje, ozdoby z koralików, długie włosy)
SJP.pl
→ hippis; hipisowski, hippiesowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) socjol. związany z hippisami i ich subkulturą
(1.2) nawiązujący kolorystyką, stylem do hippisów
Wiktionary
rzecz. hippis mos., hipis mos.
Wiktionary
(1.1-2) hipisowski
Wiktionary
masowy, pacyfistyczny ruch młodzieży w latach 60. XX wieku; hipizm, hipisizm, hippisizm, ruch hippisowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z, dotyczący lub będący autorstwa Hippodamosa z Miletu
Wiktionary
w mitologii greckiej i rzymskiej: pół koń, pół ryba z parą końskich nóg
SJP.pl
przenośnie: symbol natchnienia poetyckiego; hipokrene
SJP.pl
Hippolita (także Hippolyta; gr. Ἱππολύτη Hippolýtē, łac. Hippolyte) – mityczna królowa Amazonek. Córka boga wojny, Aresa i Otrere. Siostra Pentezylei, Antiopy i Melanippy.
Wikipedia
specjalista w dziedzinie hippologii; hipolog
SJP.pl
nauka o koniu domowym, obejmująca: anatomię, fizjologię, ewolucję, filogenezę, chów i hodowlę oraz organizację i historię hodowli koni; hipologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. starożytne miasto w północno-wschodniej Algierii, niedaleko obecnego miasta Annaba;
Wiktionary
(1.1) W 396 roku umarł biskup Hippony Waleriusz, a Augustyn został obrany jego następcą.
Wiktionary
przym. hippoński
Wiktionary
Hipponaks ( Ἱππῶναξ; fl. 540–537 p.n.e.) – grecki poeta pochodzący z Efezu, twóca jambów. Został wygnany z rodzinnego miasta, po czym osiadł w miejscowośći Klazomenaj. Mimo popularności, którą się cieszył za życia, większość jego dzieł nie przetrwała do czasów współczesnych.
Wikipedia
rehabilitacja psychoruchowa z wykorzystaniem koni; hipoterapia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Hippony, związany z Hipponą
Wiktionary
rzecz. Hippona ż.
Wiktionary
kopalny małż o asymetrycznej muszli, żyjący gromadnie w ciepłych morzach w okresie górnej kredy; hipuryt
SJP.pl
rodzaj czworonożnego, roślinożernego dinozaura z rodziny tytanozaurów
SJP.pl
Hypselozaur ("Hypselosaurus priscus") – czworonożny, roślinożerny zauropod z rodziny tytanozaurów (Titanosauridae). Zauropod spokrewniony z saltazaurem.
Wikipedia
miernik poziomu z urządzeniem do samoczynnego zapisu poziomu w funkcji częstotliwości; poziomopis
SJP.pl
obrazowanie ukształtowania terenu ze względu na jego wysokości bezwzględne i względne
SJP.pl
związany z hipsografem
SJP.pl
Hipsometr (termobarograf) – przyrząd do pomiaru ciśnienia, wykorzystuje on zależność temperatury wrzenia wody od ciśnienia. Przyrząd składa się z naczynia, w którym wrze woda destylowana, oraz termometru mierzącego temperaturę pary powstającej w wyniku wrzenia. Pomiar temperatury pary umożliwia wyznaczenie temperatury wrzenia wody z dokładnością do 0,05 K, a bezpośrednie zanurzenie termometru we wrzącej wodzie z dokładnością 0,1 K
Wikipedia
opis ukształtowania terenu ze względu na jego wysokości bezwzględne i względne
SJP.pl
Hipsometria – dział geodezji zajmujący się pomiarami wysokości terenu ponad pewien ustalony poziom (najczęściej morza) i przedstawianiem wyników w postaci map, wykresów, profilów lub modeli.
Jedną z najbardziej znanych metod analitycznych w hipsometrii jest krzywa hipsograficzna, stanowiąca wykres funkcyjny, na którego jednej osi (pionowej) zaznaczona jest skala wysokości bezwzględnych, a drugiej (osi poziomej) skala pól, jakie zajmują powierzchnie o określonych wysokościach.
Wikipedia
wykorzystujący hipsometrię, przedstawiający wysokość poszczególnych miejsc
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hipsometrią, dotyczący hipsometrii
Wiktionary
rzecz. hipsometria ż., hipsometr mrz.
Wiktionary
miernik poziomu z lampą oscyloskopową do bezpośredniej obserwacji zależności poziomu sygnału od częstotliwości
SJP.pl
przyrząd do wyznaczania wysokości danego punktu nad poziomem morza na podstawie temperatury wrzenia wody w danym punkcie; termobarometr
SJP.pl
Hipsotermometr, termobarometr – rodzaj przyrzędu pomiarowego, który służy do wyznaczenia wysokości danego punktu n.p.m. w sprawdzanym w danej chwili przedmiocie. Wyznaczona wysokość jest zawsze określona na podstawie pomiaru temperatury wrzenia wody w danym punkcie pomiarowym przedmiotu.
Wikipedia
hepster, hipsters;
1. osoba podkreślająca swoją oryginalność i indywidualność nietypowym ubiorem oraz zainteresowaniem sztuką alternatywną;
2. przedstawiciel subkultury miejskiej w Stanach Zjednoczonych, powiązanej z fascynacją kulturą murzyńską i jazzem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przedstawiciel subkultury miejskiej w Stanach Zjednoczonych, związanej z fascynacją kulturą murzyńską, egzotycznymi religiami i jazzem;
(1.2) osoba, która akcentuje swoją oryginalność i niezależność wobec głównego nurtu kultury masowej, odrzuca większość ról i aktywności społecznych, a jednocześnie snobuje się na rzeczy modne;
Wiktionary
Hi
Wikipedia
(1.2) Adam nie jest tajemniczy, to zwykły hipster, niby zawsze w super dżinsach i wyperfumowany, ale jakbyś poskrobał, to wyjdzie wiocha.
Wiktionary
IPA: ˈxʲipstɛr, AS: χʹipster
Wiktionary
rzecz.
:: fż. hipsterka ż.
przym. hipsterski
Wiktionary
→ hipster
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: hipster
Wiktionary
rzecz.
:: fm. hipster m.
przym. hipsterski
Wiktionary
hepster, hipster; rzadko:
1. osoba podkreślająca swoją oryginalność i indywidualność nietypowym ubiorem oraz zainteresowaniem sztuką alternatywną;
2. przedstawiciel subkultury miejskiej w Stanach Zjednoczonych, powiązanej z fascynacją kulturą murzyńską i jazzem
SJP.pl
→ hipster
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hipsterem lub hipsterką, odnoszący się do hipstera lub hipsterki
Wiktionary
(1.1) W tym sklepie sprzedają same hipsterskie gadżety.
Wiktionary
rzecz. hipster m., hipsterka ż.
Wiktionary
podkreślanie swojej oryginalności i indywidualności nietypowym ubiorem, zachowaniem oraz zainteresowaniem sztuką alternatywną; hipsteryzm
SJP.pl
podkreślanie swojej oryginalności i indywidualności nietypowym ubiorem, zachowaniem oraz zainteresowaniem sztuką alternatywną; hipsterstwo
SJP.pl
rodzaj roślinożernego dinozaura ptasiomiednicznego z podrzędu cerapodów; hipsylofodont
SJP.pl
Hi
Wikipedia
rodzaj roślinożernego dinozaura ptasiomiednicznego z podrzędu cerapodów; hipsylofodon
SJP.pl
rodzina dinozaurów z podrzędu cerapodów; hipsylofodony
SJP.pl
Hi
Wikipedia
rodzaj roślinożernego dinozaura ptasiomiednicznego z podrzędu cerapodów; hipsylofodont
SJP.pl
kwas hipurowy - organiczny związek chemiczny, jeden z aminokwasów
SJP.pl
kopalny małż o asymetrycznej muszli, żyjący gromadnie w ciepłych morzach w okresie górnej kredy; hippurites
SJP.pl
przymiotnik od: hipuryt
SJP.pl
jeden z dwóch japońskich systemów pisma sylabicznego kana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. jeden z dwóch japońskich systemów pisma sylabicznego kana;
Wiktionary
Hiragana (jap. ひらがな, ヒラガナ, 平仮名) – jeden z dwóch japońskich systemów pisma sylabicznego kana. Drugim z nich jest katakana. Każdemu znakowi hiragany odpowiada znak katakany.
Wikipedia
(1.1) Poznałem już wszystkie znaki hiragany.
Wiktionary
IPA: ˌxʲiraˈɡãna, AS: χʹiragãna
Wiktionary
wymarły ssak nieparzystokopytny; eohippus
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gatunek drapieżnego ssaka lądowego z rodziny łasicowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma męskiego imienia Hieronim
Wiktionary
(1.1) Babunia weźmie teraz Hireczka na spacerek.
Wiktionary
rzecz. Hieronim m., Hirek m., Hiruś m.
Wiktionary
(1.1) Hirek, Hiruś
Wiktionary
zdrobnienie od: Hieronim (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Hieronim
Wiktionary
(1.1) Ze dwa lata temu pojechaliśmy z Hirkiem autostopem do Medziugorie.
Wiktionary
rzecz. Hieronim mos., Hireczek mos.
Wiktionary
(1.1) Hiruś, Hireczek
Wiktionary
Hirohito (jap. 裕仁 Hirohito; ur. 29 kwietnia 1901 w Tokio, zm. 7 stycznia 1989 tamże) – 124. cesarz Japonii, panujący w latach 1926–1989. Zgodnie ze zwyczajem, cesarz Japonii po śmierci otrzymuje imię epoki, w czasie której panował. Z tego powodu obecnie nazywany jest cesarzem Shōwa (jap. 昭和天皇 Shōwa tennō).
Wikipedia
1. nazwisko japońskie;
2. rzeka w Japonii
SJP.pl
miasto w Japonii; Hiroszima
SJP.pl
miasto w Japonii; Hirosima
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Japonii, na wyspie Honsiu;
(1.2) geogr. adm. prefektura w Japonii
Wiktionary
Hiroszima albo Hirosima (jap. 広島市 Hiroshima-shi) – miasto w Japonii i stolica prefektury Hiroszima, położona na wyspie Honsiu w regionie Chūgoku, nad zatoką Hiroshima.
Hiroszima i Kure tworzą zespół miejski liczący ok. 1,5 mln mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Japoński Komitet Olimpijski odrzucił pomysł, aby miasta Hiroszima (1,1 mln mieszkańców) i Nagasaki (0,5 mln) – te, w których w sierpniu 1945 r. w wyniku zrzucenia bomb atomowych zginęło łącznie blisko 200 tys. osób – wspólnie ubiegały się o prawo organizowania letnich igrzysk olimpijskich w 2020 r.
Wiktionary
IPA: ˌxʲirɔˈʃʲĩma, AS: χʹirošʹĩma
Wiktionary
przym. hiroszimski
Wiktionary
(1.1) war. Hirosima
Wiktionary
mieszkaniec Hiroszimy
SJP.pl
mieszkanka Hiroszimy
SJP.pl
dotyczący Hiroshimy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hiroszimą, dotyczący Hiroszimy
Wiktionary
rzecz. Hiroszima ż.
Wiktionary
nadmierne, często niewłaściwie umiejscowione owłosienie u kobiet, będące skutkiem zaburzeń hormonalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. występowanie nadmiernego owłosienia typu męskiego u kobiet;
Wiktionary
Hi
Wikipedia
IPA: xʲirˈsutɨsm̥, AS: χʹirsutysm̦
Wiktionary
1. imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
metoda leczenia za pomocą pijawek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. terapia stosująca pijawki do leczenia z wielu chorób układu krwionośnego;
Wiktionary
Hirudoterapia (łac. "hirudo", pijawka) – metoda leczenia za pomocą niektórych gatunków pijawek, znana człowiekowi od początków cywilizacji.
Wikipedia
IPA: ˌxʲirudɔtɛˈrapʲja, AS: χʹirudoterapʹi ̯a
Wiktionary
substancja białkowa wydzielana przez gruczoły niektórych pijawek, hamująca krzepnięcie krwi
SJP.pl
Hirudyna (hirudynina) – białko o działaniu przeciwkrzepliwym, należące do bezpośrednich inhibitorów trombiny. Wytwarzana jest przez gruczoły ślinowe gardzieli pijawek żywiących się krwią. Hirudyna jest wydzielana przez pijawkę lekarską. Rekombinowana hirudyna (lepirudyna, r-hirudyna) była stosowana jako lek w prewencji żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Hieronim
Wiktionary
(1.1) Dałaś Hirusiowi smoczka?
Wiktionary
rzecz. Hieronim mos., Hireczek mos.
Wiktionary
(1.1) Hirek, Hireczek
Wiktionary
dźwięk H podwyższony o pół tonu, czyli dźwięk C
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. dźwięk h podwyższony o półton;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: xʲis, AS: χʹis
Wiktionary
(1.1) symbol. H♯
Wiktionary
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali durowej, rozpoczynająca się od dźwięku his
SJP.pl
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali molowej, rozpoczynająca się od dźwięku his
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. osiedle typu miejskiego w Tadżykistanie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. hisarski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hisarem, dotyczący Hisaru
Wiktionary
rzecz. Hisar mrz.
Wiktionary
[czytaj: his-is] dźwięk h podwyższony o dwa półtony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. dźwięk h podwyższony o cały ton;
Wiktionary
."
Dźwięki hisis na pięciolinii. W kolejności: hisis¹, hisis², Hisis, hisis°.
Hisis – dźwięk, którego częstotliwość dla hisis¹ wynosi około 554,4 Hz. Jest to podwyższony za pomocą podwójnego krzyżyka dźwięk h. Dźwięki enharmonicznie równoważne to: cis i des.
Wikipedia
IPA: ˈxʲisʲis, AS: χʹisʹis
Wiktionary
lina do podciągania rogów żagla ku środkowi rei; hyslina
SJP.pl
materializm historyczny, marksowska historiozofia, kierunek stworzony w filozofii przez K. Marksa i F. Engelsa, będący konsekwencją zastosowania materializmu dialektycznego (diamatu) do określenia praw rozwoju człowieka, społeczeństwa i przebiegu procesu historycznego
SJP.pl
podciągać żagle
SJP.pl
wyspa w Ameryce Środkowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. Haiti (wyspa)
Wiktionary
przym. hispaniolski
Wiktionary
(1.1) współcz. Haiti
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący Hispanioli
Wiktionary
rzecz. Hispaniola ż.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie hispanistyki, nauki o języku, kulturze i literaturze hiszpańskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) specjalista w dziedzinie hispanistyki, osoba zajmująca się naukowo językiem hiszpańskim
Wiktionary
rzecz. hispanistyka ż.
:: fż. hispanistka
przym. hiszpański
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalistka w dziedzinie hispanistyki, kobieta zajmująca się naukowo językiem hiszpańskim
Wiktionary
rzecz. Hiszpania m., Hiszpanka ż., hispanistyka ż.
:: fm. hispanista
przym. hiszpański
Wiktionary
nauka o języku, kulturze i literaturze hiszpańskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o języku i literaturze hiszpańskiej
Wiktionary
rzecz. hiszpański mrz., Hiszpania ż., Hiszpan m., Hiszpanka ż., hispanista m., hispanistka ż.
przym. hiszpański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. hiszpańskojęzyczne kraje Ameryki;
Wiktionary
Hi
Wikipedia
(1.1) Po hiszpańsku mówi się w całej Hispanoameryce.
Wiktionary
rzecz. hispanoamerykanizm mrz.
przym. hispanoamerykański
Wiktionary
odnoszący się do krajów Ameryki mówiących językiem hiszpańskim (Ameryka Łacińska)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do krajów Ameryki, w których językiem oficjalnym jest hiszpański
(1.2) odnoszący się do kultury krajów Ameryki opartej na języku hiszpańskim
Wiktionary
(1.2) To właśnie po opublikowaniu w 1962 roku w Hawanie "Eksplozji w katedrze" okrzyknięto Alejo Carpentiera ojcem nowoczesnej prozy hispanoamerykańskiej.
Wiktionary
IPA: ˌxʲispãnɔãmɛrɨˈkãj̃sʲci, AS: χʹispãnoãmerykãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Hispanoameryka ż.
Wiktionary
(1.1) iberoamerykański, latynoski
Wiktionary
hiszpańskojęzyczny;
1. posługujący się językiem hiszpańskim;
2. napisany w języku hiszpańskim;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się językiem hiszpańskim
SJP.pl
skrót od: historia, historyczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = historia
(1.2) = historyczny
Wiktionary
IPA: xʲiˈstɔrʲja, AS: χʹistorʹi ̯a
Wiktionary
w gwarze uczniowskiej: historia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. uczn. historia jako przedmiot szkolny
(1.2) pot. uczn. lekcja historii
Wiktionary
(1.2) Wczoraj nie mieliśmy histy.
Wiktionary
rzecz. historia ż.
Wiktionary
hormon tkankowy z grupy amin biogennych, produkt dekarboksylacji histydyny, występujący w organizmie w postaci nieczynnej, związany z białkami; powoduje m.in.: skurcze mięśni gładkich, spadek ciśnienia krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. fizj. hormon tkankowy i neuroprzekaźnik, heterocykliczna amina biogenna, organiczny związek chemiczny wytwarzany głównie przez komórki tuczne i bazofile, uczestniczący w reakcjach alergicznych, procesach zapalnych oraz w regulacji funkcji żołądka i układu nerwowego
Wiktionary
Histamina ("β-imidazolyloetyloamina") – organiczny związek chemiczny, heterocykliczna amina będąca pochodną imidazolu zawierającą boczny łańcuch etyloaminowy. Występuje naturalnie w organizmie ludzkim, pełni funkcję mediatora procesów zapalnych, mediatora odczynu alergicznego, neuroprzekaźnika oraz pobudza wydzielanie kwasu żołądkowego.
Wikipedia
(1.1) Histamina wywołuje świąd, obrzęk, rozszerzenie naczyń krwionośnych.
Wiktionary
przym. antyhistaminowy, histaminowy
Wiktionary
(1.1) 2-(4-imidazolilo)etanamina, β-imidazolyloetyloamina, imidazolyloetyloamina; wzór sumaryczny: wzór chemiczny|C5H9N3.
Wiktionary
przymiotnik od: histamina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biochem. związany z histaminą, dotyczący histaminy
Wiktionary
rzecz. histamina ż.
Wiktionary
operacyjne usunięcie macicy; hysterektomia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wet. zabieg chirurgicznego usunięcia macicy;
Wiktionary
Histerektomia – zabieg chirurgicznego usunięcia macicy.
Wikipedia
(1.1) Najczęstszymi wskazaniami do przeprowadzenia histerektomii przez wykonanie laparotomii są: mięśniaki, endometrioza, silne krwawienia miesięczne.
Wiktionary
zależność stanu układu od jego wcześniejszych stanów lub przebiegu zmian
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zjawisko zależności aktualnego stanu układu od stanów w poprzedzających chwilach;
Wiktionary
Histereza – zjawisko zależności aktualnego stanu układu od stanów w poprzedzających chwilach. Inaczej – opóźnienie w reakcji na czynnik zewnętrzny. Zjawisko odkrył i nazwał James Alfred Ewing w roku 1890. Ponadto termin ten został zapożyczony przez nauki społeczne.
Wikipedia
(1.1) Agar ulega histerezie przemiany fazowej ciało stałe-ciecz, topiąc się w temperaturze około 85 ℃, ale po ochłodzeniu nie krzepnąc od razu, ale przy w przynajmniej 32-40 ℃. W przedziale około 40-85 ℃ może mieć stan stały bądź ciekły w zależności od tego, w jakiej temperaturze znajdował się poprzednio.
Wiktionary
IPA: ˌxʲistɛˈrɛza, AS: χʹistereza
Wiktionary
nadmierna emocjonalność, zdenerwowanie i demonstracja zachowań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. wybuchowa płaczliwość, nerwowość, rozemocjonowanie;
Wiktionary
Hi
Wikipedia
(1.1) Dziecko wpadło w histerię, krzyczało dwie godziny i aż całe zapuchło od płaczu.
Wiktionary
IPA: xʲiˈstɛrʲja, AS: χʹisterʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. histeryzowanie n., histeryk m., histeryczka ż.
czas. histeryzować
przym. histeryczny
przysł. histerycznie
Wiktionary
figura retoryczna polegająca na przedstawieniu następstwa zdarzeń w sposób naruszający ich naturalną i logiczną kolejność; hysteron-proteron
SJP.pl
Histerosalpingografia, HSG – badanie rentgenowskie mające na celu uwidocznienie jamy macicy i jajowodów.
Technika ta pozwala diagnozować nieprawidłowości budowy macicy i jajowodów. Jest to badanie pierwszego rzutu w diagnostyce niedrożności jajowodów, mogącej być przyczyną niepłodności – jednak nie da się za jego pomocą wykryć endometriozy ani zrostów okołoprzydatkowych, które również mogą powodować niepłodność.
Wikipedia
cienkie narzędzie medyczne w kształcie rurki, służące do oglądania wnętrza macicy
SJP.pl
małoinwazyjny zabieg endoskopowy, pozwalający na dokładną ocenę i diagnozę wnętrza macicy oraz kanału szyjki macicy
SJP.pl
Histeroskopia – endoskopowy zabieg operacyjny, który umożliwia usunięcie zrostów wewnątrzmacicznych.
Wikipedia
cięcie cesarskie
SJP.pl
1. kobieta cierpiąca na histerię;
2. kobieta przesadnie wrażliwa, skłonna do gwałtownych wybuchów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. kobieta cierpiąca na histerię, która ma ataki histerii
(1.2) pot. kobieta reagująca zbyt gwałtownie lub jest przesadnie wrażliwa
Wiktionary
IPA: ˌxʲistɛˈrɨt͡ʃka, AS: χʹisteryčka
Wiktionary
rzecz. histeria ż., histeryzowanie n.
:: fm. histeryk m.
czas. histeryzować ndk.
przym. histeryczny
przysł. histerycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób histeryczny
Wiktionary
(1.1) Świadek odmówiła odpowiedzi na pytanie i zaczęła się histerycznie śmiać.
Wiktionary
IPA: ˌxʲistɛˈrɨt͡ʃʲɲɛ, AS: χʹisteryčʹńe
Wiktionary
rzecz. histeria, histeryk, histeryczka, histeryzowanie
przym. histeryczny
czas. histeryzować
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: histerycznie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy histerii
Wiktionary
(1.1) Wówczas w jednym z okien ukazała się głowa w papilotach i rozległ się piskliwy, histeryczny niemal krzyk:
Wiktionary
rzecz. histeria ż., histeryk m., histeryczka ż., histeryzowanie n.
czas. histeryzować
przysł. histerycznie
Wiktionary
1. osoba cierpiąca na histerię, skłonna do gwałtownych, przesadnych reakcji, nadmiernie emocjonalna, wybuchowa;
2. potocznie: panikarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek cierpiący na histerię; taki, który ma ataki histerii
(1.2) pot. człowiek reagujący zbyt gwałtownie lub taki, który jest przesadnie wrażliwy
Wiktionary
IPA: xʲiˈstɛrɨk, AS: χʹisteryk
Wiktionary
rzecz. histeryzowanie n., histeria ż.
:: fż. histeryczka ż.
czas. histeryzować ndk.
przym. histeryczny
przysł. histerycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|histeryzować.
Wiktionary
IPA: ˌxʲistɛrɨzɔˈvãɲɛ, AS: χʹisteryzovãńe
Wiktionary
czas. histeryzować ndk.
rzecz. histeria ż., histeryk m., histeryczka ż.
przym. histeryczny
przysł. histerycznie
Wiktionary
1. wpadać w histerię;
2. reagować jak histeryk, robić histeryczne sceny
SJP.pl
czasownik
(1.1) wpadać w histerię, zachowywać się w sposób histeryczny
Wiktionary
IPA: ˌxʲistɛrɨˈzɔvat͡ɕ, AS: χʹisteryzovać
Wiktionary
rzecz. histeryzowanie n., histeria, histeryk, histeryczka
przym. histeryczny
przysł. histerycznie
Wiktionary
Histiocyt, klastmatocyt – komórka należąca do ludzkiego układu odpornościowego; makrofag tkankowy. Histiocyty znajdują się we wszystkich narządach. Mają owalny kształt i owalne lub w kształcie nerki jądra. Cytoplazma zawiera dużo lizosomów i fagosomów, jest więc kwasochłonna. Histiocyty wydzielają enzymy – hydrolazy, cytokiny – interleukiny i peptydowe antybiotyki – defensyny.
Wikipedia
choroba układu krwiotwórczego polegająca na niekontrolowanym rozrastaniu się histiocytów
SJP.pl
Histiocytoza – grupa rzadko występujących chorób, których wspólną cechą jest występowanie nadmiernej liczby histiocytów[], czyli makrofagów tkankowych.
Według Amerykańskiego Stowarzyszenia Histiocytozy, w 1 na 200000 porodów na rok rodzi się noworodek z histiocytozą. Większość przypadków histiocytozy rozpoznaje się przed 10. rokiem życia.
Wikipedia
temat słowotwórczy
(1.1) biol. pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z tkanką
Wiktionary
IPA: ˈxʲistɔ, AS: χʹisto
Wiktionary
Histochemia – nauka z pogranicza biochemii oraz histologii, zajmująca się badaniem związków chemicznych i ich przemian w poszczególnych tkankach. Odkrycia z tej dziedziny są stosowane m.in. w diagnostyce medycznej.
Wikipedia
część merystemu wierzchołkowego, mająca własne komórki inicjalne i dająca początek określonym częściom organu roślinnego; peryblem
SJP.pl
Histogen – warstwa komórek w merystemie wierzchołkowym korzenia. Zwykle wyróżniane są trzy warstwy: plerom, peryblem i dermatogen. Każda z warstw różnicuje się w określone tkanki stałe. U niektórych roślin wyróżniany jest czwarty histogen, nazywany kaliptrogenem. Jest on obecny na przykład u roślin z rodzajów "Pistia" lub "Hydrocharis". Teoria histogenów została sformułowana przez Johannesa von Hansteina w XIX wieku.
Wikipedia
Histogeneza, różnicowanie tkankowe – zbiór zorganizowanych i połączonych ze sobą procesów, prowadzących do różnicowaniu komórek do tkanek, jakie z nich powstaną. Zachodzi ona na różnych etapach ontogenezy. Przykładowo u zwierząt rozwój tkanki nerwowej kończy się jeszcze w okresie prenatalnym, natomiast krew oraz kościec różnicują się jeszcze po urodzeniu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. wykres słupkowy ukazujący rozkład empiryczny danej cechy, np. jasności pikseli na fotografii cyfrowej;
Wiktionary
Histogram (z ιστos - „maszt”, γραµµα - „coś zapisanego”) – jeden z graficznych sposobów przedstawiania rozkładu empirycznego cechy ilościowej. Składa się z szeregu prostokątów umieszczonych na osi współrzędnych. Prostokąty te są z jednej strony wyznaczone przez przedziały klasowe (patrz: szereg rozdzielczy) wartości cechy, natomiast ich wysokość jest określona przez liczebności (lub częstości, ewentualnie gęstość częstości) elementów wpadających do określonego przedziału klasowego.
Wikipedia
(1.1) Zgodnie z histogramem, rozkład jest daleki od normalnego. Może zastosujmy metody nieparametryczne…
Wiktionary
IPA: xʲiˈstɔɡrãm, AS: χʹistogrãm
Wiktionary
rozpad tkanek organizmu wskutek rozpuszczenia się ich elementów pod wpływem enzymów
SJP.pl
Histoliza – rodzaj lizy, czyli rozpadu komórek, w którym rozpadowi ulega fragment tkanki danego organizmu. Liza zachodzi dzięki działaniu enzymów litycznych, które są uwalniane z lizosomów. Histoliza może zachodzić w czasie rozwoju embrionalnego jako mechanizm formowania się narządów, może mieć podłoże fizjologiczne (np. zużywanie się nabłonków) lub może być wynikiem procesu chorobowego. Histoliza zachodzi też po śmierci organizmu.
Wikipedia
specjalista w dziedzinie histologii
SJP.pl
nauka o budowie, czynnościach i rozwoju tkanek ludzkich i zwierzęcych, ściśle związana z cytologią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. biol. nauka o tkankach
Wiktionary
Histologia (z gr. "histos" – tkanka, "logos" – wiedza, nauka) – nauka o budowie, rozwoju i funkcjach tkanek, w odróżnieniu do anatomii zajmuje się badaniem mikroskopowej budowy ciała. Nauka o mikroskopowych wykładnikach chorób nosi nazwę histopatologii.
W rzeczywistości zakres zainteresowań histologii bywa traktowany szerzej, poza histologią ogólną obejmuje też histologię szczegółową (anatomię mikroskopową) – naukę o mikroskopowej budowie narządów oraz cytologię i embriologię.
Wikipedia
rzecz. histolog mos.
przym. histologiczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. związany z histologią, dotyczący histologii
Wiktionary
rzecz. histologia ż., histolog mos.
przysł. histologicznie
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: histologia
Wiktionary
białko zasadowe występujące w jądrach komórkowych roślin i zwierząt, regulujące biosyntezę białka
SJP.pl
białko zasadowe występujące w jądrach komórkowych roślin i zwierząt, regulujące biosyntezę białka
SJP.pl
Na tę stronę wskazuje „histon”. Zobacz też: Histon – miejscowość w Anglii.
Histony – zasadowe białka wchodzące w skład chromatyny, neutralizujące i wiążące kwas deoksyrybonukleinowy.
Mają niewielką masę cząsteczkową (poniżej 23 kDa). Charakteryzują się dużą zawartością aminokwasów zasadowych, zwłaszcza lizyny i argininy, co nadaje im właściwości polikationów. Histony wiążą się z polianionową helisą DNA, tworząc elektrycznie obojętne nukleoproteiny.
Wikipedia
specjalista w dziedzinie histopatologii
SJP.pl
dział patologii zajmujący się zmianami chorobowymi występującymi w komórkach oraz tkankach i badający je przy zastosowaniu metod histologicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. med. dział patologii zajmujący się badaniem zmian chorobowych w tkankach
Wiktionary
Histopatologia, histologia patologiczna (gr. ἱστός + πάθος + λογία) – nauka zajmująca się rozpoznawaniem i badaniem zjawisk mikroskopowych zachodzących w tkankach organizmu przy różnego rodzaju schorzeniach, dział patomorfologii[].
Zakres stosowania diagnostycznego i znaczenie histopatologii w codziennej praktyce klinicznej stale się zwiększa[].
Wikipedia
rzecz. histopatolog mos.
przym. histopatologiczny
przysł. histopatologicznie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z histopatologią, dotyczący histopatologii
Wiktionary
rzecz. histopatologia ż., histopatolog mos.
przysł. histopatologicznie
Wiktionary
choroba wywoływana przez grzyb Histoplasma capsulotum, powodująca zmiany w płucach podobne do gruźlicy
SJP.pl
Histoplazmoza, choroba Darlinga – choroba wywoływana przez grzyb "Histoplasma capsulatum". Jej objawy mogą być bardzo różnorodne, ale choroba dotyczy najczęściej płuc. Czasami inne narządy mogą być zajęte i ta postać nosi nazwę histoplazmozy rozsianej i może być śmiertelna, jeśli nie leczy się jej właściwie.
Wikipedia
skrót od: historia, historyczny, historyzm; hist.
SJP.pl
1. czasy przeszłe, dzieje państwa, narodu, społeczeństwa lub proces rozwoju czegoś;
2. nauka o dziejach;
3. tekst lub ustna relacja o jakimś zdarzeniu;
4. sprawa, zdarzenie, przygoda;
5. przedmiot w szkole, lekcja tego przedmiotu;
6. wydział lub kierunek na wyższej uczelni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka zajmująca się badaniem przeszłości;
(1.2) krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia
Wiktionary
Historia, dawniej: dziejoznawstwo – nauka humanistyczna i społeczna, która zajmuje się badaniem przeszłości, a w znaczeniu ścisłym badaniem działań i wytworów ludzkich, aż do najstarszych poświadczonych pismem świadectw, w odróżnieniu od prehistorii, archeologii, antropologii lub historii naturalnej. Wynikiem badań historycznych jest opis dziejów (historiografia).
Wikipedia
(1.1) Historia jest moją pasją.
(1.2) Opowiadania o miłości zwykle są nieprawdziwymi historiami.
(1.2) To się wydarzyło naprawdę? A to ci historia!
(1.2) W tej historii nie ma przypadków.
Wiktionary
IPA: xʲiˈstɔrʲja, AS: χʹistorʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. ahistorycyzm m., ahistoryczność ż., ahistoryzm m., historyk m., historyczka ż., historycyzm m., historyka ż., historyzm m.
:: zdrobn. historyjka ż.
czas. historyzować ndk.
przym. ahistoryczny, historyczny
przysł. ahistorycznie, historycznie
Wiktionary
(1.1) stpol. istoryja
(1.2) opowieść, wydarzenie
Wiktionary
1. czasy przeszłe, dzieje państwa, narodu, społeczeństwa lub proces rozwoju czegoś;
2. nauka o dziejach;
3. tekst lub ustna relacja o jakimś zdarzeniu;
4. sprawa, zdarzenie, przygoda;
5. przedmiot w szkole, lekcja tego przedmiotu;
6. wydział lub kierunek na wyższej uczelni
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) M., B., W. lm. od: historia
Wiktionary
Historie – album studyjny producenta muzycznego Andrzeja Smolika, wokalistki Natalii Grosiak oraz rapera Miłosza „Miuosha” Boryckiego. Wydawnictwo ukazało się 29 lipca 2016 roku nakładem Muzeum Powstania Warszawskiego (MPW) w dystrybucji Agory (). Nagrania powstały na zamówienie MPW z okazji 72. rocznicy wybuchu powstania warszawskiego.
Wikipedia
(1.1) Usłyszałem wówczas wielce fascynujące historie.
Wiktionary
IPA: xʲiˈstɔrʲjɛ, AS: χʹistorʹi ̯e
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. koncepcja dążąca do usprawiedliwienia biegu dziejów w kontekście historycznej niesprawiedliwości
Wiktionary
(1.1) W tym zaś przeciwstawieniu powinności i istnienia dochodził do głosu etyczny absolutyzm, […] który nie znajduje żadnego usprawiedliwienia dla zła, stanowczo eliminując wszelkie próby historiodycei.
Wiktionary
osoba opisująca dzieje, zdarzenia, historię; dziejopis; historyk
SJP.pl
1. piśmiennictwo historyczne; dziejopisarstwo;
2. ogół prac historycznych dotyczących jakiegoś okresu, regionu lub zagadnienia;
3. nauka zajmująca się piśmiennictwem historycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) piśmiennictwo historyczne, czyli takie, które opisuje dzieje na podstawie badań naukowych
(1.2) zbiory naukowych opracowań historycznych na temat danego okresu, regionu, postaci itp.
Wiktionary
Historiografia (z gr. "ἱστορία" „badanie”/„informacja”/„opowiadanie” + "γράφω" „piszę”) synonim dziejopisarstwa – dział piśmiennictwa obejmujący gatunki historyczne. Historiografia to inaczej określenie całokształtu pracy historyka razem z jej rezultatem, czyli produkcją dziejopisarską.
Wikipedia
(1.1) W polskiej historiografii i pamięci historycznej relacje Rzeczypospolitej z Turcją są nierzadko postrzegane przez pryzmat Polski jako przedmurza Zachodu i chrześcijaństwa, szlacheckiej republiki broniącej Europy przed jej antytezą – Imperium Osmańskim, muzułmańskim Wschodem i azjatycką despocją.
Wiktionary
rzecz. historiograf mos./ż.
przym. historiograficzny
przysł. historiograficznie
Wiktionary
(1.1) dziejopisarstwo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący historiografii, właściwy historiografii
Wiktionary
rzecz. historiografia ż.
Wiktionary
tworzący historię, wpływający na bieg historii
SJP.pl
osoba zajmująca się filozofią dziejów, analizująca sens historii i jej praw
SJP.pl
filozofia dziejów, historii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. dziedzina filozofii zajmująca się refleksją nad dziejami, ich sensem, biegiem i celem, próbująca ustalić prawidłowości, które nimi rządzą; jej przedmiotem badań jest też postrzeganie procesów dziejowych przez ludzi oraz różne sposoby ich przedstawiania i rozumienia;
Wiktionary
(1.1) Problematyka kantowskiej filozofii prawa ściśle wiąże się z problematyką filozofii polityki, jak i historiozofią, ponieważ dotyczy związków między polityką i moralnością oraz dziejowego postępu ludzkości poprzez rozwój i doskonalenie prawa.
Wiktionary
IPA: ˌxʲistɔrʲjɔˈzɔfʲja, AS: χʹistorʹi ̯ozofʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. historiozof m.
przym. historiozoficzny
przysł. historiozoficznie
Wiktionary
(1.1) filozofia dziejów, filozofia historii
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący historiozofii
Wiktionary
IPA: ˌxʲistɔrʲjɔzɔˈfʲit͡ʃnɨ, AS: χʹistorʹi ̯ozofʹičny
Wiktionary
rzecz. historiozofia ż., historiozof m.
Wiktionary
historyzm
1. pogląd filozoficzny postulujący poznawanie rzeczywistości oraz ujmowanie zjawisk w sposób historyczny;
2. kierunek w sztuce XIX-XX w. polegający na naśladowaniu stylów epok minionych
SJP.pl
Nie mylić z: Historyzm (filozofia).
Historycyzm – pejoratywna nazwa poglądu filozoficznego (neutralną jest historyzm) głoszącego, że w historii istnieją nieubłagane prawa i rozwija się ona w określonym kierunku, aby osiągnąć teoretycznie konieczny cel. Pojęcie zostało wprowadzone przez Karla R. Poppera. Pogląd ten występuje w wielu systemach filozoficznych. Najpełniej został wyrażony przez Hegla, a następnie został zaadaptowany do marksizmu.
Wikipedia
1. uczona zajmująca się historią; badaczka dziejów;
2. autorka dzieł historycznych;
3. nauczycielka historii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. nauczycielka historii
(1.2) pot. specjalistka w dziedzinie historii, badaczka dziejów
Wiktionary
(1.1) Skończyliśmy dziś dwie godziny wcześniej, bo nie było matematyka i historyczki.
Wiktionary
IPA: ˌxʲistɔˈrɨt͡ʃka, AS: χʹistoryčka
Wiktionary
rzecz. historia ż., historyjka ż., historyczność ż., historyzm m., historycyzm m., historyzowanie n.
:: fm. historyk m.
czas. historyzować ndk.
przym. historyczny
przysł. historycznie
Wiktionary
(1.2) historyk
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w dawnych czasach, ujmując określoną historię
(1.2) w sposób charakterystyczny dla odległych czasów
Wiktionary
(1.1) Gdyby spojrzeć na to zjawisko historycznie, miało ono początek w okolicach przełomu XVI i XVII wieku.
Wiktionary
IPA: ˌxʲistɔˈrɨt͡ʃʲɲɛ, AS: χʹistoryčʹńe
Wiktionary
rzecz. historia ż., historyk m., historyczka ż., historyczność ż., historyzowanie n., prehistoryczność ż.
czas. historyzować ndk.
przym. historyczny
Wiktionary
dawno, dawniej, drzewiej
Wiktionary
dotyczący i historii, i literatury (np. konkurs historyczno-literacki)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) historyczny i literacki, związany z historią i literaturą
Wiktionary
IPA: ˌxʲistɔrɨt͡ʃnɔlʲitɛˈrat͡sʲci, AS: χʹistoryčnolʹiteracʹḱi
Wiktionary
przym. historycznoliteracki
Wiktionary
dotyczący historii literatury
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący historii literatury, związany z historią literatury
Wiktionary
(1.1) Najwięcej szkody przynoszą pochopne uogólnienia świadczące o dziwnej bezradności historycznoliterackiej.
Wiktionary
IPA: ˌxʲistɔrɨt͡ʃnɔlʲitɛˈrat͡sʲci, AS: χʹistoryčnolʹiteracʹḱi
Wiktionary
rzecz. historia literatury, historyk literatury
przym. historyczno-literacki
Wiktionary
dotyczący historii prawa
SJP.pl
dotyczący rozwoju historycznego
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest historyczne; cecha tych, którzy są historyczni
Wiktionary
Historyczność (znaczenia):
1. Kategoria opisu zjawisk lub osób oznaczająca:
2. Kategoria teoretyczna filozofii historii, filozofii kultury i metodologii historii wyjaśniająca znaczenie historii, historiografii i historycznego myślenia dla kultury i człowieka.
Wikipedia
przym. historyczny
przysł. historycznie
rzecz. historyczka ż., historyk mos./ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość
(1.2) o czymś starym, dawnym
(1.3) o czymś doniosłym, ważnym
Wiktionary
(1.1) Za jakiś czas te zdjęcia będą miały wartość historyczną.
Wiktionary
IPA: ˌxʲistɔˈrɨt͡ʃnɨ, AS: χʹistoryčny
Wiktionary
rzecz. historia ż., historyjka ż., historyczność ż., historyzm m., historyk mos., historyczka ż., historyzowanie n., prehistoryczność ż.
czas. historyzować
przysł. historycznie
przym. przedhistoryczny
Wiktionary
1. zdrobnienie od: historia;
2. opowiastka, plotka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: historia
Wiktionary
(1.1) Mój dziadek lubi opowiadać różne historyjki.
Wiktionary
rzecz. historyk mos./ż., historyczka ż., historia ż.
przym. historyczny
Wiktionary
1. naukowiec zajmujący się historią; badacz dziejów;
2. autor dzieł historycznych;
3. nauczyciel historii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) specjalistka w dziedzinie historii, badaczka dziejów
Wiktionary
Historyk – osoba zajmująca się naukowym badaniem i opisywaniem dziejów historycznych na podstawie zachowanych źródeł. Zakres działalności w tym zawodzie obejmuje pracę naukowo-badawczą, archiwistyczną, muzealniczą oraz edukacyjną.
Wikipedia
(1.1) Prezydent, który z wykształcenia jest historykiem, z pomocą przepisu na bigos, postanowił opowiedzieć o polskiej polityce.
(2.1) Irena jest historykiem literatury.
Wiktionary
IPA: xʲiˈstɔrɨk, AS: χʹistoryk
Wiktionary
rzecz. historia ż., historyjka ż., historyczność ż., historyzm m., historycyzm m., historyzowanie n.
:: fż. historyczka ż.
czas. historyzować ndk.
przym. historyczny
przysł. historycznie
Wiktionary
(2.1) pot. historyczka
Wiktionary
1. naukowiec zajmujący się historią; badacz dziejów;
2. autor dzieł historycznych;
3. nauczyciel historii
SJP.pl
Historyka. Studia Metodologiczne – rocznik wydawany przez Komisję Historyczną PAN, Oddział w Krakowie oraz Instytut Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ukazuje się od 1967 roku. Redaktorzy: Celina Bobińska (1967-1995), Maciej Salamon i Krzysztof Zamorski (1996-2018), Krzysztof Zamorski (2019-). Pismo poświęcone jest zagadnieniom metodologii historii i historii historiografii. Zawiera działy:
Wikipedia
1. kierunek w sztuce XIX i początku XX w., którego istotą było naśladowanie wielkich stylów epok minionych;
2. pogląd filozoficzny postulujący rozpatrywanie zjawisk społecznych i kulturowych w sposób historyczny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|historyzować.
Wiktionary
IPA: ˌxʲistɔrɨzɔˈvãɲɛ, AS: χʹistoryzovãńe
Wiktionary
rzecz. historia ż., historyjka ż., historyk m., historyczka ż., historyzm m., historycyzm m., historyczność ż.
czas. historyzować ndk.
przym. historyczny
przysł. historycznie
Wiktionary
czasownik
(1.1) wprowadzać w utworach literackich i dziełach sztuki motywy historyczne
(1.2) tworzyć dzieła o tematyce historycznej
(1.3) rozpatrywać coś z historycznego punktu widzenia
Wiktionary
IPA: ˌxʲistɔrɨˈzɔvat͡ɕ, AS: χʹistoryzovać
Wiktionary
rzecz. historia ż., historyjka ż., historyk m., historyczka ż., historyzm m., historycyzm m., historyka ż., historyzowanie n.
przym. historyczny
przysł. historycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. eduk. historia (jako przedmiot lub godzina lekcyjna)
Wiktionary
1. średniowieczny aktor, sztukmistrz, muzykant, akrobata;
2. przestarzale: podrzędny aktor, błazen, komediant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. teatr. średniowieczny wędrowny aktor posługujący się pantomimą, gestem, tańcem, kostiumami itp.;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) icht. ryba z gatunku nazwa systematyczna|Histrio histrio|ref=tak., antenarius sargassowy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
endogenny aminokwas zasadowy, bardzo ważny składnik białek, często wchodzi w skład centrów aktywnych enzymów; łatwo ulega dekarboksylacji, przechodząc w histaminę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. aminokwas białkowy o charakterze zasadowym, względnie egzogenny, prekursor histaminy:
Wiktionary
Histydyna ( histidinum), His, H – organiczny związek chemiczny, jeden z 20 aminokwasów białkowych. Ze względu na budowę cząsteczki histydyna zaliczana jest zarówno do aminokwasów zasadowych, gdyż jej łańcuch boczny zawiera 2 atomy azotu, jak i aromatycznych, ze względu na obecność aromatycznego pierścienia imidazolowego. Jest kodowana przez kodony CAU i CAC w procesie translacji białka.
Wikipedia
skrót od: hiszpański (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = hiszpański
Wiktionary
zob. hiszpański.
Wiktionary
potocznie:
1. seks hiszpański;
2. produkt pochodzący z Hiszpanii;
3. lekcja języka hiszpańskiego;
4. beza przełożona bitą śmietaną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) cuk. kulin. beza przełożona bitą śmietaną
(1.2) pot. miłość hiszpańska;
Wiktionary
(1.1) Pani w cukierni zaoferowała nam zwykłe bezy, hiszpany, pączki, eklerki i wuzetki.
Wiktionary
rzecz. Hiszpan mos., Hiszpania ż., Hiszpanka ż., hiszpański mrz.
przym. hiszpański
przysł. hiszpańsko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: Hiszpanka
Wiktionary
rzecz. Hiszpanka ż.
Wiktionary
państwo w Europie ze stolicą w Madrycie; Królestwo Hiszpanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie;
(1.2) geogr. hist. od starożytności po czasy nowożytne: kraina obejmująca całość ziem Półwyspu Iberyjskiego
Wiktionary
Hiszpania, Królestwo Hiszpanii ( España, Reino de España) – państwo w zachodniej części Europy Południowej, położone głównie na Półwyspie Iberyjskim, obejmujące także Baleary na Morzu Śródziemnym, Wyspy Kanaryjskie na Oceanie Atlantyckim oraz mniejsze wysepki i tereny w północnej Afryce.
Wikipedia
(1.1) Stolicą Hiszpanii jest Madryt.
Wiktionary
IPA: xʲiʃˈpãɲja, AS: χʹišpãńi ̯a
Wiktionary
rzecz. hiszpan mrz., Hiszpańczyk mos., hispanistyka ż., hispanistka ż., Hiszpan m., Hiszpanka ż., hiszpanka ż., hiszpański m., hiszpańszczyzna ż., hiszpańskość ż.
przym. hiszpański
przysł. hiszpańsko, po hiszpańsku
Wiktionary
1. odmiana grypy;
2. sukienka lub bluzka z dekoltem odsłaniającym plecy i ramiona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. groźna dla życia odmiana grypy, która w latach 1918-1919 wywołała pandemię;
(1.2) środ. szach. zob. partia hiszpańska.
(1.3) bródka w szpic przystrzyżona na sposób hiszpański
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Grypa hiszpanka pochłonęła od 50 do 100 milionów ofiar śmiertelnych na całym świecie.
(1.2) W ostatnim turnieju zagrałam 5 hiszpanek, trzy sycylijki i jednego francuza.
Wiktionary
IPA: xʲiʃˈpãnka, AS: χʹišpãnka
Wiktionary
rzecz. Hiszpania ż., Hiszpan m., Hiszpańczyk m., Hiszpanka ż., hiszpański m., hiszpańskość ż., hiszpańszczyzna ż., hiszpanista m., hiszpanistka ż.
przym. hiszpański
przysł. po hiszpańsku
Wiktionary
dawniej: Hiszpan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. Hiszpan
Wiktionary
rzecz. hiszpańszczyzna ż., hiszpanka ż., hiszpański mrz., Hiszpan mos., Hiszpania ż., Hiszpanka ż.
przym. hiszpański
Wiktionary
związany z Hiszpanią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. romański język używany m.in. w Hiszpanii;
Wiktionary
(1.1) Hiszpańskie wino uchodzi za jedno z najlepszych na świecie.
(2.1) Uczę się hiszpańskiego.
Wiktionary
IPA: xʲiʃˈpãj̃sʲci, AS: χʹišpãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. hiszpan mrz., hispanistyka ż., hispanistka ż., hispanista mrz., Hiszpania ż., Hiszpan m., Hiszpańczyk m., Hiszpanka ż., hiszpanka ż., hiszpańszczyzna ż., hiszpańskość ż., hiszpanista m., hiszpanistka ż.
przysł. po hiszpańsku, hiszpańsko
Wiktionary
(1.1) kastylijski, iberyjski
(2.1) kastylijski, hiszpańszczyzna
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób hiszpański, po hiszpańsku
Wiktionary
(1.1) W spisie znalazły się hiszpańsko brzmiące nazwiska.
Wiktionary
rzecz. hiszpan mrz., Hiszpan mos., Hiszpania ż., Hiszpanka ż., hiszpański mrz.
przym. hiszpański
Wiktionary
hispanojęzyczny;
1. posługujący się językiem hiszpańskim;
2. napisany w języku hiszpańskim;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się językiem hiszpańskim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posługujący się językiem hiszpańskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem hiszpańskim
(1.3) spisany, stworzony w języku hiszpańskim
Wiktionary
(1.1) Jej kariera w klasie hiszpańskojęzycznej była mocno podejrzana.
(1.1) Wyjątkiem są stacje hiszpańskojęzyczne, nadające muzykę z Ameryki Łacińskiej i Hiszpanii.
(1.3) Boom iberoamerykański dotyczył literatury hiszpańskojęzycznej: argentyńskiej, meksykańskiej, kubańskiej, kolumbijskiej, peruwiańskiej.
Wiktionary
IPA: xʲiʃˈpãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: χʹišpãĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
zespół cech charakterystycznych dla Hiszpanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co ma związek z kulturą krajów obszaru języka hiszpańskiego
Wiktionary
(1.1) (…) mieszkańcy Los Angeles czy Santa Fe czuli się głęboko związani z hiszpańskością i katolicyzmem.
Wiktionary
rzecz. Hiszpania ż., Hiszpan m., Hiszpanka ż., hiszpanka ż., hiszpański mrz., hiszpańszczyzna ż.
przym. hiszpański
Wiktionary
(1.1) hiszpańszczyzna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. język hiszpański
(1.2) styl hiszpański, akcenty hiszpańskie, np. w modzie, sztuce
(1.3) ogólnie wszystko, co hiszpańskie
Wiktionary
(1.1) Uwielbiam hiszpańszczyznę za jej śpiewne brzmienie.
Wiktionary
IPA: ˌxʲiʃpãj̃ˈʃt͡ʃɨzna, AS: χʹišpãĩ ̯ščyzna
Wiktionary
rzecz. Hiszpania ż., Hiszpan m., Hiszpańczyk m., Hiszpanka ż., hiszpanka ż., hiszpański m., hiszpańskość ż., hiszpanista m., hiszpanistka ż.
przym. hiszpański
przysł. po hiszpańsku
Wiktionary
(1.1) hiszpański
Wiktionary
przebój, szlagier;
1. popularny utwór muzyczny;
2. coś cieszącego się dużym zainteresowaniem, dużą popularnością
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) utwór muzyczny (zazwyczaj piosenka) wyjątkowo modny w danym czasie
(1.2) przedmiot cieszący się dużą popularnością
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ostatnia piosenka zespołu Wilki to prawdziwy hit, wstrząsnął zachwyconymi fanami.
(1.2) Te szale to prawdziwy hit sezonu - wszystkie panie je kupują.
Wiktionary
IPA: xʲit, AS: χʹit
Wiktionary
rzecz. hicik mrz.
Wiktionary
(1.1) przebój, szlagier, bestseller
(1.1) bestseller, przebój
Wiktionary
[czytaj: hitaczi albo hitaci]
1. miasto w Japonii;
2. marka elektroniki i firma
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: hiczkok] nazwisko angielskie, np. Alfred Hitchcock (1899 - 1980), brytyjski reżyser i producent filmowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: hiczkokowski] związany z Alfredem Hitchcockiem i jego twórczością filmową
SJP.pl
skrót od: hitlerowski
SJP.pl
skrót
(1.1) hitlerowski
Wiktionary
nazwisko, np. Adolf Hitler (1889-1945), przywódca niemieckiego nazizmu, dyktator III Rzeszy, osobiście odpowiedzialny za zbrodnie popełnione przez reżim, który stworzył
SJP.pl
rzadko: pejoratywne określenie Niemiec w latach rządów Adolfa Hitlera (1933-1945)
SJP.pl
niemiecka organizacja młodzieży NSDAP, działająca w latach 1926-45
SJP.pl
Hitlerjugend (oficjalnie pisane jako Hitler-Jugend, w skrócie HJ., pol. dosł. „Młodzież Hitlera”) – niemiecka organizacja młodzieżowa NSDAP zorganizowana na wzór paramilitarny w 1922 roku jako przybudówka Oddziałów Szturmowych (SA).
Wikipedia
zwolennik hitleryzmu, nazizmu; nazista, faszysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nazista
Wiktionary
(1.1) Hitlerowcy w odwet za zamach na dowódcę SS rozstrzelali stu zakładników.
Wiktionary
IPA: ˌxʲitlɛˈrɔvʲjɛt͡s, AS: χʹitlerovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. hitleryzm m., hitlerówka ż.
przym. hitlerowski
Wiktionary
(1.1) narodowy socjalista, nacysta, nazista
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Hitlerem, hitleryzmem lub hitlerowcami, dotyczący Hitlera, hitleryzmu lub hitlerowców
Wiktionary
(1.1) Nasz dom rodzinny trwał również przez okres okupacji hitlerowskiej.
(1.1) W Niemczech hitlerowskich promowano określone formy artystyczne.
Wiktionary
IPA: ˌxʲitlɛˈrɔfsʲci, AS: χʹitlerofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. hitleryzm mrz., hitlerowiec mos., hitlerówka ż., zhitleryzowanie n.
czas. odhitleryzować dk., zhitleryzować dk.
przym. antyhitlerowski, filohitlerowski, neohitlerowski, niehitlerowski, pohitlerowski, prohitlerowski, przeciwhitlerowski
Wiktionary
(1.1) nazistowski, brunatny; skr. hitl.
Wiktionary
stosowanie i rozpowszechnianie zasad hitleryzmu, wprowadzanie do polityki m.in. nacjonalizmu, rasizmu, antykomunizmu
SJP.pl
zbrodnicza doktryna i nacjonalistyczny ruch polityczny stworzone przez Adolfa Hitlera; narodowy socjalizm, nazizm, nacyzm (rzadko)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. polit. nazizm, niemiecka skrajna odmiana faszyzmu;
Wiktionary
IPA: xʲiˈtlɛrɨsm̥, AS: χʹitlerysm̦
Wiktionary
rzecz. hitlerowiec m., hitlerówka ż.
przym. hitlerowski
Wiktionary
(1.1) narodowy socjalizm, brunatny faszyzm, nacyzm, nazizm
Wiktionary
stosować i rozpowszechniać zasady hitleryzmu, wprowadzać do polityki m.in. nacjonalizm, rasizm, antykomunizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. zwolenniczka Hitlera, hitleryzmu
(1.2) pot. żart. droga wybudowana w czasach Hitlera charakteryzująca się nawierzchnią z betonowych płyt
Wiktionary
(1.2) Każdy, kto choć raz jechał hitlerówką Wrocław-Gliwice, pamięta te betonowe płyty.
(1.2) Przynajmniej hitlerówka do Szczecina dalej dobrze się trzyma. Nie to, co nasze drogi sypiące się po roku od remontu.
Wiktionary
rzecz. hitlerowiec m., hitleryzm m.
przym. hitlerowski
Wiktionary
wioska sąsiadująca ze wzgórzami będącymi miejscem rozegrania w 1187 r. bitwy stanowiącej największą klęskę chrześcijan w walce z muzułmanami w Ziemi Świętej
SJP.pl
Zobacz też: Hittin (Syria).
Hittin (arab. حطّين) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Tyberiady w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej, po ataku Sił Obronnych Izraela 17 lipca 1948.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. estońska wyspa na Morzu Bałtyckim;
Wiktionary
Zo
Wikipedia
IPA: ˈxʲjũma, AS: χʹi ̯ũma
Wiktionary
Human Immunodeficiency Virus, wirus wywołujący AIDS
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) med. wirus wywołujący AIDS;
Wiktionary
(1.1) To bardzo pozytywna wiadomość – Wynik testu na obecność HIV był negatywny.
Wiktionary
IPA: xʲif, AS: χʹif
Wiktionary
[czytaj: hifowiec] nosiciel wirusa HIV; hifowiec
SJP.pl
część ładunku podnoszona jednorazowo przez podnośnik lub dźwig; unos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) część ładunku jednorazowo podnoszona przez dźwignię
Wiktionary
(1.1) unos, dźwignięcie, podniesienie
Wiktionary
półkrzew będący rośliną przyprawową, leczniczą oraz ozdobną; również uzyskiwany z niego olejek; hyzop
SJP.pl
skrót od: Hitlerjugend
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = hist. Hitlerjugend;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
skrótowiec, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = Hokejowy Klub Sportowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Od najmłodszych lat trenuję w HKS.
(1.1) Od najmłodszych lat trenuję w HKS-ie.
Wiktionary
[czytaj: ha-ka-TE]
1. niemiecka organizacja nacjonalistyczna działająca w latach 1894-1934; Hakata;
2. skrót od: Harcerski Klub Turystyczny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: hektolitr (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. antygeny zgodności tkankowej, termin stosowany w naukach biologicznych;
2. język programowania
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko, np. August Hlond (1881-1948), polski kardynał, w latach 1926-1948 prymas Polski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) związany z Hlondem
Wiktionary
(1.1) W czasie sympozjum hlondowskiego budynek wydziału był otwarty do późnych godzin nocnych.
Wiktionary
rzecz. Hlondianum n.
Wiktionary
potocznie:
1. wykrzyknik wyrażający zamyślenie, zwlekanie z odpowiedzią, np.: Hm, a może pójdziemy do kina?; mhm, mmm;
2. wykrzyknik naśladujący odgłos chrząknięcia, często wyrażający namysł, zakłopotanie, niepewność, powątpiewanie, rzadziej podziw
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …oznaczający namysł
(1.2) …sygnalizujący niepewność w kwestii reakcji na słowa, jakie zaraz będą wypowiedziane
Wiktionary
(1.1) Zobaczmy, hm, co z tym.
Wiktionary
IPA: xm, AS: χm
Wiktionary
(1.1) hmm, hum, humm
(1.2) hmm, hum, humm
Wiktionary
skrót od: harcmistrz, harcmistrzyni
SJP.pl
skrót
(1.1) = harc. harcmistrz lub harcmistrzyni (stopień instruktorski)
Wiktionary
(1.1) W latach 1990-2000 naczelnikiem ZHP był hm. Ryszard Pacławski.
Wiktionary
skrót od: Halowe Mistrzostwa Europy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: wykrzyknik wyrażający zamyślenie, zwlekanie z odpowiedzią, np.: Hm, a może pójdziemy do kina?; hm, mhm, mmm
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …sygnalizujący namysł
Wiktionary
HMM Company Limited (kor. 에이치엠엠 주식회사), dawniej Hyundai Merchant Marine – południowokoreańską firmą zajmującą się transportem kontenerowym i przewozem morskim. Przedsiębiorstwo jest zaliczane do grona 10 największych morskich przewoźników kontenerowych.
Wikipedia
IPA: xm̥m, AS: χm̦m
Wiktionary
(1.1) hm, hum, humm
Wiktionary
potocznie: wykrzyknik wyrażający zamyślenie, zwlekanie z odpowiedzią, np.: Hmmm, a może pójdziemy do kina?; hm, hmm, mhm, mmm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) etn. grupa etniczna zamieszkująca górzyste rejony Azji Południowo-Wschodniej, posługująca się językiem hmong;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) etn. mężczyzna z grupy etnicznej Hmong (1.1)
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(3.1) etn. kobieta z grupy etnicznej Hmong (1.1)
Wiktionary
skrót od: Halowe Mistrzostwa Polski
SJP.pl
skrót od: Her/His Majesty's Ship - statek Jej/Jego Królewskiej Mości
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = chem. heksametylenotriperoksydiamina;
Wiktionary
Halowe Mistrzostwa Świata
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) stpol. od razu
Wiktionary
IPA: xnɛt, AS: χnet
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, położona w rejonie zbaraskim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
Hniezdyczna ( Гніздичне, "Hnizdyczne") – wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie tarnopolskim, w hromadzie Zbaraż.
Wikipedia
(1.1) hist. war. Hniezdyczno, Gniezniczna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. osiedle typu miejskiego w rejonie żydaczowskim obwodu lwowskiego;
Wiktionary
Hnizdyczów (ukr. "Гніздичів") – osiedle typu miejskiego w rejonie stryjskim (do 2020 roku w rejonie żydaczowskim) obwodu lwowskiego. Siedziba władz hromady Hnizdyczów.
Znajduje tu się stacja kolejowa Hnizdyczów, położona na linii Tarnopol – Stryj.
Wikipedia
przym. hnizdyczowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w środkowej Słowacji;
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie turczańskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. hnylski
Wiktionary
(1.1) hist. war. Gniła, Karpackie (wariant na podstawie obecnej nazwy ukraińskiej)
Wiktionary
wykrzyknik wyrażający podziw, uznanie
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) wykrzyknik, zwykle powtórzony, wyrażający zaskoczenie lub podziw
(1.2) onomatopeja, zwykle powtórzona, naśladująca tubalny śmiech
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: xɔ, AS: χo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) książk. duże, straszne zwierzę przypominające słonia w uniwersum opowieści o Kubusiu Puchatku;
Wiktionary
Ho-honie (ang. "Heffalumps") – fikcyjne stworzenia, wymyślone przez A.A. Milne’a, występujące w książkach o przygodach Kubusia Puchatka i ich adaptacjach, mające wyglądem przypominać słonie.
Wikipedia
ptak leśny z rodziny kośników; kośnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Opisthocomus hoazin|Müller|ref=tak., gatunek średniej wielkości tropikalnych ptaków z rodziny hoacynów;
(1.2) ornit. ptak z gatunku hoacynów (1.1)
Wiktionary
Hoacyn, kośnik czubaty ("Opisthocomus hoazin") – gatunek średniej wielkości tropikalnego ptaka, zamieszkującego bagna w dorzeczu Amazonki i Orinoko w Ameryce Południowej. Hoacyn jest jedynym żyjącym przedstawicielem rodziny hoacynów (Opisthocomidae) oraz rzędu hoacynów (Opisthocomiformes) z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes.
Wikipedia
(1.1) Na skutek dużej odmienności hoacynów od innych ptaków ich miejsce w systematyce jest trudne do jednoznacznego sklasyfikowania (…)
Wiktionary
rzecz. hoacyny lm nm.
Wiktionary
(1.1) kośnik, kośnik czubaty
(1.2) kośnik, kośnik czubaty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Opisthocomiformes|L'Herminier|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;
(1.2) syst. ornit. nazwa systematyczna|Opisthocomidae|Swainson|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu hoacynów (1.1)
forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.
(2.1) M., B. i W. lm. od: hoacyn
Wiktionary
Ho
Wikipedia
(1.1) Wydał monografię o wymarłych hoacynach z wczesnego miocenu.
Wiktionary
rzecz. hoacyn mzw.
Wiktionary
[czytaj: hołks] środowiskowo: oszustwo, mistyfikacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fałszywa informacja pozorująca prawdziwą, aby wprowadzić w błąd odbiorcę
Wiktionary
(1.1) Celem projektu jest nie tylko znajdowanie potencjalnych hoaxów, ale także literówek w tytułach i postaci nieencyklopedycznych.
Wiktionary
IPA: ˈxɔaks, AS: χoaks
Wiktionary
(1.1) mistyfikacja, fałszywka, fake
Wiktionary
Hobart (wym.) – miasto w Australii, stolica Tasmanii. Założone zostało (jako kolonia karna) w 1804 i było drugim po Sydney miastem na tym kontynencie. Hobart prawa miejskie posiada od 1842 i jest centrum finansowym i administracyjnym Tasmanii. W 2006 roku liczyło 205 566 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko, np. Thomas Hobbes (1588-1679), angielski filozof
SJP.pl
przedstawiciel rasy z powieści fantastycznych J.R.R. Tolkiena, o niskim wzroście, obrośniętych stopach i z zamiłowaniem do jedzenia
SJP.pl
→ hobbit
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hobbitami, dotyczący hobbitów
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do hobbita, będący własnością hobbita lub jego dziełem
Wiktionary
(2.1) Hobbickie stopy są mocno owłosione.
Wiktionary
rzecz. hobbit m., hobbitka ż., Hobbiton m.
Wiktionary
człowiek mający zamiłowanie do czegoś, oddany czemuś, zainteresowany czymś; hobbysta, pasjonat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna, który ma jakieś hobby
Wiktionary
rzecz. hobby n., hobbysta m.
:: fż. hobbistka ż., hobbystka ż.
przym. hobbistyczny, hobbistowski
przysł. hobbistycznie
Wiktionary
(1.1) hobbysta
Wiktionary
kobieta mająca zamiłowanie do czegoś, oddana czemuś, zainteresowana czymś; hobbystka, pasjonatka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która ma jakieś hobby
Wiktionary
IPA: xɔbˈbʲistka, AS: χobbʹistka
Wiktionary
rzecz. hobby n., hobbystka ż.
:: fm. hobbista m., hobbysta m.
przym. hobbistyczny, hobbistowski
przysł. hobbistycznie
Wiktionary
(1.1) hobbystka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: hobbista; typowy, charakterystyczny dla hobbisty, związany w jakiś sposób z hobbistą; hobbystowski
SJP.pl
przeznaczony dla hobbistów, pasjonatów, łączący ludzi o podobnych zainteresowaniach (np. klub hobbistyczny), mogący przejąć kogoś do głębi, pochłonąć, zainteresować; hobbystyczny, pasjonacki
SJP.pl
przedstawiciel rasy z powieści fantastycznych J.R.R. Tolkiena, o niskim wzroście, obrośniętych stopach i z zamiłowaniem do jedzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) fant. liter. niewielka istota ze świata fantastyki charakteryzująca się niskim wzrostem i krępą budową ciała;
(1.2) paleont. pot. wymarły gatunek hominida, nazwa systematyczna|Homo floresiensis|ref=tak.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Hobbici są skłonni do tycia, zwłaszcza w pasie: miewają wypięte brzuchy; ubierają się kolorowo (najchętniej zielono i żółto); nie używają obuwia, ponieważ stopy ich z przyrodzenia opatrzone są twardą podeszwą i porośnięte bujnym, ciemnym, brunatnym włosem, podobnie jak głowa (zwykle kędzierzawa); mają długie, zręczne, smagłe palce i poczciwe twarze, a śmieją się dużo, basowo i serdecznie (szczególnie po obiedzie, który – w miarę możności – jadają dwa razy dziennie).
Wiktionary
IPA: ˈxɔbbʲit, AS: χobbʹit
Wiktionary
rzecz. hobbitka ż.
przym. hobbicki
Wiktionary
→ hobbit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. odpowiednik kobiety w fikcyjnym świecie hobbitów
Wiktionary
IPA: xɔbˈbʲitka, AS: χobbʹitka
Wiktionary
rzecz. hobbit m.
przym. hobbicki
Wiktionary
[czytaj: hobbi lub hobby] ulubione zajęcie; konik; pasja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pasja, zamiłowanie do robienia czegoś; zainteresowanie;
Wiktionary
Hobby (pasja, pot. "konik") – zamiłowanie do czegoś, czynność wykonywana dla relaksu w czasie wolnym od obowiązków. Może łączyć się ze zdobywaniem wiedzy w danej dziedzinie, doskonaleniem swoich umiejętności w pewnym określonym zakresie albo też nawet z zarobkiem. Głównym celem pozostaje jednak przyjemność płynąca z uprawiania hobby.
Wikipedia
(1.1) Jednym z moich hobby jest zbieranie znaczków pocztowych.
Wiktionary
IPA: ˈxɔbbʲi, AS: χobbʹi
Wiktionary
rzecz. hobbista, hobbistka, hobbysta, hobbystka
przym. hobbistyczny, hobbystyczny
przysł. hobbistycznie, hobbystycznie
Wiktionary
(1.1) pasja, konik, zamiłowanie
Wiktionary
człowiek mający zamiłowanie do czegoś, oddany czemuś, zainteresowany czymś; hobbista, pasjonat
SJP.pl
kobieta mająca zamiłowanie do czegoś, oddana czemuś, zainteresowana czymś; hobbistka, pasjonatka
SJP.pl
przymiotnik od: hobbysta; typowy, charakterystyczny dla hobbysty, związany w jakiś sposób z hobbystą; hobbistowski
SJP.pl
przeznaczony dla hobbystów, pasjonatów, łączący ludzi o podobnych zainteresowaniach (np. klub hobbystyczny), mogący przejąć kogoś do głębi, pochłonąć, zainteresować; hobbistyczny, pasjonacki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hobbystyką, dotyczący hobbystyki
Wiktionary
rzecz. hobby n., hobbystyka ż.
Wiktionary
bezgraniczne oddawanie się jakiemuś hobby, ulubionemu zajęciu, zapał w rozwijaniu i głębszemu poznawaniu tego hobby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. strug
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) gw. Górny Śląsk hebel
Wiktionary
włóczęga z wyboru, zatrudniający się czasowo tylko po to, by móc przeżyć
SJP.pl
Hobo – wędrowny pracownik, często bezdomny, nie posiadający żadnego majątku. Termin wywodzi się ze wschodnich terenów Stanów Zjednoczonych, z ostatniej dekady XIX wieku. W przeciwieństwie do innych bezdomnych (w tradycji amerykańskiej określanych jako "tramps" czy "bums"), hobo podróżował od miasteczka do miasteczka w poszukiwaniu jednodniowej pracy w zamian za nocleg i kolację. Często na taki styl życia decydowali się dobrowolnie, gdy nic nie trzymało ich w miejscu.
Wikipedia
wykrzyknik stosowany na oznaczenie podskoków
SJP.pl
[czytaj: oszPO] gulasz flamandzki z kawałkami różnych mięs, jadalnymi kasztanami (albo rzepą) i warzywami
SJP.pl
oszust; blagier; aferzysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) oszust i aferzysta na dużą skalę
Wiktionary
(1.1) Powoli sam nawet, nie wiedząc kiedy, zamieniał się z człowieka, w gruncie rzeczy uczciwego w hochsztaplera, a zmysły i próżność mile łaskotane przez Tamarę, dopomogły tej przemianie.
(1.1) Okazało się, że nie jest żadnym hochsztaplerem, lecz przedstawicielem kilku firm zagranicznych, że ma swoje biuro, że często wyjeżdża do Francji, Anglii i Niemiec, że ma własny samochód.
Wiktionary
rzecz. hochsztaplerstwo n.
:: fż. hochsztaplerka ż.
przym. hochsztaplerski
Wiktionary
oszustka
SJP.pl
oszustwo, afera
SJP.pl
gra sportowa na lodzie lub na trawie; hokej
SJP.pl
potocznie: rzeczy niepoważne, figle, głupstwa; hocki-klocki
SJP.pl
potocznie: rzeczy niepoważne, figle, głupstwa; hocki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. daw. pogrzebacz
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. roln. mniejszy pług
Wiktionary
rzecz. hoczki nmos.
czas. hoczkować ndk.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hoczwi
Wiktionary
rzecz. Hoczew ż., hoczwianin m., hoczwianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. roln. rodzaj bron z zakrzywionymi do przodu zębami
Wiktionary
rzecz. hoczek mrz.
czas. hoczkować ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. roln. plewić między grzędami przy użyciu hoczka
Wiktionary
rzecz. hoczek mrz., hoczki nmos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hoczwi
Wiktionary
rzecz. Hoczew ż.
:: fż. hoczwianka ż.
przym. hoczewski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hoczwi
Wiktionary
rzecz. Hoczew ż.
:: fm. hoczwianin m.
przym. hoczewski
Wiktionary
skrót od: hodowla, hodowlany
SJP.pl
typ ikony przedstawiającej Matkę Boską z Dzieciątkiem; Hodigitria
SJP.pl
Hodegetria, hodigitria (z grec. ή oδηγήτρια, "i odigitria", wskazująca drogę) – najstarszy i najbardziej rozpowszechniony typ ikonograficzny przedstawienia Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus na ręku.
Wikipedia
nauka o metodach wychowywania, w odróżnieniu od nauki o metodach nauczania (dydaktyki); hodogetyka
SJP.pl
Ho
Wikipedia
typ ikony przedstawiającej Matkę Boską z Dzieciątkiem; Hodegetria
SJP.pl
chorobliwy lęk przed podróżowaniem
SJP.pl
nauka o metodach wychowywania, w odróżnieniu od nauki o metodach nauczania (dydaktyki); hodegetyka
SJP.pl
przyrząd nawigacyjny
SJP.pl
Hodograf – krzywa zakreślana przez koniec wektora zależnego od czasu, przy czym początek wektora znajduje się zawsze w tym samym punkcie.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o drogach
(1.2) med. nauka o szlakach nerwowych i połączeniach nerwowych
Wiktionary
rzecz. hodolog m.
przym. hodologiczny
Wiktionary
przyrząd do mierzenia długości przebytej drogi; drogomierz
SJP.pl
nazwa własna drogi, ulicy, szlaku itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. nazwa własna drogi, traktu, autostrady, itp., albo skweru lub parku
Wiktionary
układ liczników bezśladowych służący do wyznaczania ilości i kierunku ruchu cząstek naładowanych w polu magnetycznym
SJP.pl
Hodoskop (gr. "hodós" – droga, "skopeín" – patrzeć) – układ kilku ułożonych blisko siebie detektorów cząstek, dzięki którym poprzez badanie koincydencji między poszczególnymi detektorami można wyznaczyć trajektorię wysokoenergetycznych cząstek naładowanych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|hodować.
Wiktionary
rzecz. hodowla ż., hodowca m., hodowczyni ż., wyhodowanie n.
czas. hodować ndk., wyhodować dk.
przym. hodowlany
Wiktionary
czasownik
(1.1) zapewniać żywym organizmom (zwierzętom, roślinom, bakteriom) odpowiednie warunki do wzrostu, rozwoju i rozmnażania
(1.2) otrzymywać poza organizmem tkanki biologiczne do badań naukowych lub przeszczepów
(1.3) otrzymywać w sztuczny sposób kryształy
(1.4) rozwijać w sobie jakieś uczucie
Wiktionary
(1.1) W okresie wojen napoleońskich, powstawać zaczęły stadniny prywatne i państwowe, aby hodować konie dla armii.''
(1.1) Storczyki epifityczne, które często hodujemy (wbrew ich zwyczajom) w doniczkach, czasem cierpią z powodu nadmiernej wilgotności i braku możliwości przesychania.
(1.2) Na podobną trudność natrafili obecnie badacze zajmujący się wyrafinowanymi hodowlami tkankowymi, zamierzający hodować z komórek pacjenta całe organy do przeszczepu.
(1.3) Idea polega na tym, aby hodować kryształ, układając atom po atomie, i mieć możliwość ciągłej kontroli procedury wzrostu.
(1.4) Jeśli ktoś hoduje cierpienie i nienawiść, to z pewnością owocem jego uprawy nie będzie wieczne szczęście i wieczna miłość.
Wiktionary
IPA: xɔˈdɔvat͡ɕ, AS: χodovać
Wiktionary
rzecz. hodowla ż., hodowanie n., hodowca m., hodowczyni ż., wyhodowanie n.
przym. hodowlany
czas. wyhodować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba prowadząca hodowlę (zwierząt, roślin)
Wiktionary
To jest strona ujednoznaczniająca. Poniżej znajdują się różne znaczenia hasła „Hodowca”.
Wikipedia
(1.1) Znam wielu hodowców. Ciężko powiedzieć, żeby mieli dochodowy biznes. W wielu przypadkach są wykształconymi zootechnikami albo mają hodowle przekazywane z pokolenia na pokolenie. Zdecydowana większość z nich kocha psy, ale zapewniam cię, że to słaby biznes (…).
Wiktionary
IPA: xɔˈdɔft͡sa, AS: χodofca
Wiktionary
rzecz. hodowla ż., hodowanie n., wyhodowanie n.
:: fż. hodowczyni ż.
czas. hodować ndk., wyhodować dk.
przym. hodowlany
Wiktionary
kobieta hodująca rośliny lub zwierzęta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się hodowlą
Wiktionary
(1.1) Żaneta, hodowczyni koni przygotowuje źrebaki do sprzedaży.
Wiktionary
rzecz. hodowla ż.
:: fm. hodowca mos.
czas. hodować ndk., wyhodować dk.
przym. hodowlany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie pustomyckim;
Wiktionary
Hodowica, błędnie "Hodownica" (ukr. Годовиця, "Hodowycia") – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie lwowskim (do 2020 roku w rejonie pustomyckim). W 2016 roku liczyła 872 mieszkańców.
Wikipedia
przym. hodowicki
Wiktionary
(1.1) hist. war. Hodowice
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. zespół zabiegów i procesów w wytwarzanych sztucznie optymalnych warunkach dla rozwoju hodowanego zwierzęcia bądź rośliny, mający na celu otrzymanie w warunkach stworzonych przez człowieka organizmów żywych;
(1.2) roln. gospodarstwo dokonujące takich czynności w celach zarobkowych
(1.3) biol. próbka bakteryjna lub grzybowa uzyskana w laboratorium
Wiktionary
Hodowla – zespół zabiegów i procesów w wytwarzanych sztucznie optymalnych warunkach dla rozwoju hodowanego zwierzęcia bądź rośliny, mający na celu otrzymanie w warunkach stworzonych przez człowieka organizmów żywych (np. doświadczalnych w nauce).
Hodowla uszlachetniająca ma na celu otrzymanie bardziej wartościowych pod względem genetycznym i komercyjnym odmian albo ras.
Wikipedia
(1.1) Dopuszczono stosowanie antybiotyków w hodowli zwierząt, co pozwoliło zmniejszyć zachorowalność wynikającą z trzymania zbyt wielu zwierząt w za małych pomieszczeniach.
(1.2) Byczki z tej hodowli są bardzo cenione na wszystkich arenach.
Wiktionary
IPA: xɔˈdɔvla, AS: χodovla
Wiktionary
rzecz. hodowczyni ż., hodowca m., hodowlanka ż., hodowanie n., wyhodowanie n.
czas. hodować ndk., wyhodować dk.
przym. hodowlany
Wiktionary
(1.3) kultura
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. hodowla
Wiktionary
rzecz. hodowla ż.
Wiktionary
dotyczący hodowli
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hodowlą, dotyczący hodowli
Wiktionary
(1.1) Jednakże za główną przyczynę regresji jodły uważa się nieodpowiednie zabiegi hodowlane, które pośrednio lub bezpośrednio wzmagają proces obumierania i hamują odnawianie jodły.
Wiktionary
IPA: ˌxɔdɔvˈlãnɨ, AS: χodovlãny
Wiktionary
rzecz. hodowczyni ż., hodowla ż., hodowca m., hodowanie n., wyhodowanie n., podhodowanie n.
czas. hodować ndk., wyhodować dk., podhodować dk.
Wiktionary
osoba należąca do Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego, założonego przez biskupa Franciszka Hodura; narodowiec, polskokatolik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hodyszewa
Wiktionary
rzecz. Hodyszewo n.
:: fż. hodyszewianka ż.
przym. hodyszewski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hodyszewa
Wiktionary
rzecz. Hodyszewo n.
:: fm. hodyszewianin m.
przym. hodyszewski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hodyszewa
Wiktionary
rzecz. Hodyszewo n., hodyszewianin m., hodyszewianka ż.
Wiktionary
chodża;
1. wykształcony muzułmanin; mistrz;
2. w Indiach: członek kasty chodża
SJP.pl
Hodża (lub: Chodża) – tytuł grzecznościowy stosowany dawniej w kulturze muzułmańskiej: nauczyciel, duchowny, pan, mistrz, znawca Koranu i praw islamu. Tytuł występujący na terenach Imperium Osmańskiego oraz Indii.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. koreańskie danie przyrządzane z cienko pokrojonej, surowej ryby;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Hoe jest podawane razem z wieloma dodatkami lub innymi surowymi owocami morza.
Wiktionary
[czytaj: höne-wroński albo hene-wroński] nazwisko, np. Józef Maria Hoene-Wroński (właściwie J. Hoene, nazwisko Wroński przybrał później; 1776-1853), matematyk, fizyk, filozof, astronom, ekonomista i prawnik
SJP.pl
miasto w Chinach; Hefei
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: hofland] marka odzieży i firma
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w Niemczech i Austrii: wysokiej rangi urzędnik na cesarskim dworze
SJP.pl
Hofrat (niem. Radca Dworu lub Rada Nadworna) oznacza w języku niemieckim instytucję, stanowisko urzędowe lub osobę w Niemczech i Austrii.
Wikipedia
stożkowata chata Indian Nawaho
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. etn. rodzaj chaty Indian z plemięemienia Nawahów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mam zamieszkać w tym hoganie?
Wiktionary
IPA: ˈxɔɡãn, AS: χogãn
Wiktionary
w uniwersum Harry'ego Pottera: fikcyjna uczelnia kształcąca młodych czarodziejów; Szkoła Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie
SJP.pl
Szkoła Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie ( Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry) – fikcyjna uczelnia stworzona przez J.K. Rowling, na potrzeby o Harry Potter (seria powieści). Budowla mieści się w bliżej nieokreślonym miejscu na terenie Szkocji. Rzekomą inspirację autorki stanowiła szkocka Gordonstoun School.
Wikipedia
miejscowość w Niemczech
SJP.pl
Hohenlinden – miejscowość i gmina w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, w rejencji Górna Bawaria, w regionie Monachium, w powiecie Ebersberg. Leży około 10 km na północ od Ebersberga, przy drodze B12. 3 grudnia 1800 roku miała tu miejsce Bitwa pod Hohenlinden, która była częścią wojny Francji z drugą koalicją.
Wikipedia
członek dynastii niemieckich władców, która panowała w okresie 1079-1254
SJP.pl
dynastia szwabska
SJP.pl
Hohenstaufowie − dynastia niemieckich władców, w większości również cesarzy Świętego Cesarstwa Rzymskiego i książąt Szwabii. Niemiecka nazwa dynastii "Staufer" pochodzi od nazwy zamku Hohenstaufen na górze o tej samej nazwie w pobliżu dzisiejszego Göppingen w Badenii-Wirtembergii. Dynastia panowała w okresie 1079–1266.
Wikipedia
[czytaj: HOhensztajn] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1490-1568) Albrecht I Hohenzollern- wielki mistrz zakonu krzyżackiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. góra w Badenii-Wirtembergii
(1.2) geogr. archit. zamek rodowy Hohenzollernów na górze Hohenzollern (1.1);
(1.3) astr. planetoida o numerze 85215 z głównego pasa asteroid;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Hohenzollernowie mos.
Wiktionary
dynastia niemiecka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) hist. niemiecka dynastia wywodząca się ze Szwabii, panująca jako królowie oraz cesarze w XIX i XX w.;
Wiktionary
Hohenzollernowie, dawn. także Zollernowie – niemiecka dynastia wywodząca się ze Szwabii. Jej przedstawiciele panowali w krajach niemieckich (m.in. Brandenburgii, Ansbach, Bayreuth, Prusach), od 1871 jako cesarze niemieccy oraz w Rumunii (w latach 1869–1947, linia Hohenzollern-Sigmaringen).
Wikipedia
rzecz. Hohenzollern m./ż.
Wiktionary
miasto w Chinach; Huhehaote
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w północnych Chinach, ośrodek administracyjny regionu autonomicznego Mongolii Wewnętrznej;
Wiktionary
Ho
Wikipedia
przym. hohhocki
Wiktionary
[czytaj: hojsen] słodko-pikantny sos sojowo-śliwkowy używany w kuchni kantońskiej
SJP.pl
wieloletnia roślina pnąca z rodziny trojeściowatych, uprawiana jako doniczkowa; hoya, woskownica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Hoya|R.Br.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny toinowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju hoja (1.1)
Wiktionary
Hoja ("Hoya" R.Br.) – rodzaj roślin z rodziny toinowatych ("Apocynaceae"). Należą do niego co najmniej 533 gatunki pnączy lub niewysokich krzewów. Rośliny te występują w południowo-wschodniej Azji (od Indii po Japonię, Nowej Gwinei i Australii). Liczne gatunki silnie związane są z mrówkami – tworząc zmodyfikowane liście lub zgrubienia na pędach zasiedlane przez te owady, ale też korzeniące się w mrowiskach tworzonych w dziuplach drzew.
Wikipedia
IPA: ˈxɔja, AS: χoi ̯a
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
łódź rybacka wyposażona w skrzynię na ryby
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób hojny
Wiktionary
rzecz. hojność ż.
przym. hojny
Wiktionary
(1.1) szczodrze
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: hojnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: hojny; bardziej hojny
SJP.pl
poganek hojnorostka - roślina (sukulent) z rodziny parolistowatych, rosnąca w Azji i w Afryce
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wspaniałomyślne obdarowywanie innych; szczodrość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co hojne; cecha tych, którzy są hojni
Wiktionary
(1.1) Chciwość pociąga mnie znacznie bardziej, niż hojność.
Wiktionary
przym. hojny
przysł. hojnie, hojno
Wiktionary
(1.1) szczodrość, szczodrobliwość
Wiktionary
1. wspaniałomyślnie obdarowujący innych, szczodry;
2. dawany szczodrze
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) książk. udzielający czegoś, obdarzający czymś chętnie i obficie
(1.2) książk. szczodrze udzielany
(1.3) gw-pl|Mazury. bogaty
Wiktionary
(1.1) Król był bardzo hojny dla swoich popleczników.
(1.2) Poddani złożyli królowi hojne dary.
Wiktionary
IPA: ˈxɔjnɨ, AS: χoi ̯ny
Wiktionary
rzecz. hojność ż.
przysł. hojnie
Wiktionary
(1.1) szczodry
(1.2) obfity
Wiktionary
osoba grająca w hokeja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. zawodnik grający w hokej
Wiktionary
IPA: ˌxɔkɛˈjista, AS: χokei ̯ista
Wiktionary
rzecz. hokej m., hokejówka ż., hokejka ż.
:: fż. hokeistka ż.
przym. hokejowy
Wiktionary
kobieta, dziewczyna grająca w hokeja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. zawodniczka grająca w hokeja
Wiktionary
IPA: ˌxɔkɛˈjistka, AS: χokei ̯istka
Wiktionary
rzecz. hokej m., hokejówka ż., hokejka ż.
:: fm. hokeista m.
przym. hokejowy
Wiktionary
gra sportowa na lodzie lub na trawie; hockey
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) sport. każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika;
(1.2) sport. pot. łyżwa do gry w hokeja (1.1) na lodzie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Hokej jest najszybszą grą zespołową.
Wiktionary
IPA: ˈxɔkɛj, AS: χokei ̯
Wiktionary
rzecz. hokeista m., hokeistka ż., hokejówka ż., hokejka ż., unihokej m.
przym. hokejowy
Wiktionary
(1.2) hokejka, hokejówka
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hokejballem, dotyczący hikejballu
Wiktionary
rzecz. hokejball m.
Wiktionary
gra sportowa na lodzie lub na trawie; hockey
SJP.pl
łyżwa do gry w hokeja; hokejówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. sport. zob. hokejówka.
(1.2) środ. sport. kij hokejowy
Wiktionary
IPA: xɔˈkɛjka, AS: χokei ̯ka
Wiktionary
zob. hokej.
Wiktionary
(1.1) hokejówka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kij hokejowy
Wiktionary
przymiotnik od: hokej (np. mecz hokejowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hokejem, dotyczący hokeja
Wiktionary
(1.1) Chłopaki zaciągnęli go do kina, potem Pawełek zdobył bilety na recital Ewy Demarczyk, a potem był mecz hokejowy Polska – NRD, na który poszli całą gromadą i na przemian to wrzeszczeli, to dęli w trąbki, dopingując swojaków.
Wiktionary
IPA: ˌxɔkɛˈjɔvɨ, AS: χokei ̯ovy
Wiktionary
rzecz. hokej m., hokeista m., hokeistka ż., hokejówka ż., hokejka ż.
Wiktionary
łyżwa do gry w hokeja; hokejka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. sport. łyżwa przeznaczona do gry w hokeja
(1.2) icht. nazwa systematyczna|Thayeria|ref=tak., rodzaj ryb z rodziny kąsaczowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌxɔkɛˈjufka, AS: χokei ̯ufka
Wiktionary
zob. hokej.
Wiktionary
(1.1) hokejka
Wiktionary
wysokie krzesło barowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. taboret
Wiktionary
Hoker – rodzaj wysokiego stołka stosowanego w barach, na którym można siedzieć przy ladzie, pijąc lub jedząc.
Hokery mają zwykle od 74 do 81 cm wysokości, a w wersji wysokiej mogą mieć do 91 cm. Często nie mają oparcia dla pleców, lecz z powodu swojej wysokości mogą mieć podnóżek. Bywają przytwierdzane do podłogi.
Wikipedia
ras psów wywodząca się z Japonii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa nad Oceanem Spokojnym, druga pod względem wielkości wyspa Japonii;
Wiktionary
Hokkaido ( 北海道 "Hokkaidō"; ajn. "Mosir", dawniej "Ezo" lub "Yezo") – największa pod względem powierzchni jednostka podziału administracyjnego Japonii, w skład której wchodzi druga pod względem wielkości wyspa tego państwa. Od Honsiu oddziela ją cieśnina Tsugaru, ale obie wyspy są połączone podwodnym tunelem Seikan. Największym miastem i zarazem stolicą tego dystryktu (regionu administracyjnego i jednocześnie geograficznego) jest Sapporo.
Wikipedia
(1.1) Na Hokkaido jest wiele miejsc o pięknych krajobrazach.
Wiktionary
przym. hokkaidzki
Wiktionary
→ Hokkaido
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wyspą Hokkaido, dotyczący Hokkaido
Wiktionary
rzecz. Hokkaido n.
Wiktionary
odłam buddyzmu japońskiego
SJP.pl
gatunek sylabicznej poezji japońskiej w formie trzywersowych strof o treści komicznej; haikai; haiku
SJP.pl
wykrzyknik używany jako czarodziejskie zaklęcie; czary-mary; abrakadabra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) magiczna formuła, którą posługiwano się jako zaklęciem (często w baśniach)
(1.2) sztuczka, trik
Wiktionary
Ho
Wikipedia
IPA: ˌxɔkuˈs‿pɔkus, AS: χokus‿pokus
Wiktionary
pomieszczenie (obszerny przedpokój, korytarz, poczekalnia itp.), czasem pełniące funkcje reprezentacyjne, np. w teatrze; hall
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. duża, reprezentacyjna sala znajdująca się u wejścia do kina, teatru, hotelu, do apartamentów itp.
(1.2) archit. wysokie, obszerne pomieszczenie użyteczności publicznej
(1.3) łańcuch, lina lub pas służący do holowania, ciągnięcia
(1.4) środ. czynność ciągnięcia po wodzie sieci rybackiej lub ryby złowionej na wędkę
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przed spektaklem spotkałem w holu przyjaciół.
(1.3) Rano tankowiec wszedł na holu do portu.
Wiktionary
IPA: xɔl, AS: χol
Wiktionary
(1.1-2)
rzecz.
:: zdrobn. holik m.
(1.3-4)
rzecz. holownik m., holownica ż.
czas. holować, podholować, przyholować, odholować, zholować, przeholować
przym. holowniczy, holowany
Wiktionary
(1.1) hall, westybul; foyer (w teatrze, operze)
Wiktionary
skrót od: holenderski; holend.
SJP.pl
skrót
(1.1) = holenderski
Wiktionary
wykrzyknik oznaczający sprzeciw, zakaz; dawniej również wezwanie, albo część przyśpiewu
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) wyraża wezwanie do zaniechania czynności
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Hola! Hola! A dokąd to panowie się wybierają?!
Wiktionary
IPA: ˈxɔla, AS: χola
Wiktionary
(1.1) stop, wolnego, z wolna, za pozwoleniem
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. dłuto
Wiktionary
(1.1) Co się zaś tyczy holajzy, to doprawdy nie widzę potrzeby, aby pan miał fatygować się po nią do domu.
Wiktionary
IPA: xɔˈlajza, AS: χolai ̯za
Wiktionary
(1.1) dłuto, daw. hulejza
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
państwo w Europie ze stolicą w Amsterdamie; Królestwo Niderlandów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Europie;
(1.2) geogr. kraina historyczna w zachodniej części Królestwa Niderlandów;
(1.3) kib. reprezentacja holenderska
Wiktionary
Holandia, Królestwo Niderlandów ( Nederland, wym. [], Koninkrijk der Nederlanden) – państwo w Europie Zachodniej, obejmujące także szereg mniejszych terytoriów wyspiarskich w regionie Karaibów, monarchia parlamentarna. Stolicą konstytucyjną jest Amsterdam, jednak faktyczną siedzibą rządu jest Haga. Europejska część Holandii jest obszarem gęsto zaludnionym, a około jednej czwartej tego terytorium leży poniżej poziomu morza – na terenie depresji.
Wikipedia
(1.1) Holandia jest krajem europejskim.
(1.2) Zajęcie całej Holandii nie trwało zbyt długo.
(1.3) Skończmy z teoretyzowaniem, z myśleniem, że Austria to będzie dla nas łatwiejszy rywal niż Holandia.
Wiktionary
IPA: xɔˈlãndʲja, AS: χolãndʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Holender m., Holenderka ż., holender m., holenderka ż., holenderskość ż., holenderski mrz.
przym. holenderski, holandzki
wykrz. holender
Wiktionary
(1.1) urz. Królestwo Niderlandów, Niderlandy
dialekt śląski: (1.1) Ńiderlandy lm. nmos., Holandyjo ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Holandią, dotyczący Holandii
Wiktionary
(1.1) Od roku 1579 do 1795 rząd holandzki tylko protestantom, udzielał prawa uczenia w szkołach.
(1.1) (…) wydał przecież Ungler jego mapę Polski w trzech kartach (…) dziś nieodszukaną, równie jak późniejsza mapa Wacława Gródeckiego: z obu korzystał kartograf holandzki Abraham Ortelius.
Wiktionary
rzecz. Holandia ż.
Wiktionary
(1.1) holenderski
Wiktionary
obszar zoogeograficzny obejmujący krainę palearktyczną i nearktyczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Czechach, w kraju południowoczeskim, znana z zachowanego średniowiecznego układu urbanistycznego;
Wiktionary
margin-left: auto; margin-right:auto;">
Szereg zabytkowych domów w Holaszowicach
Holaszowice (cz., Hollschowitz) – wieś w Czechach, w kraju południowoczeskim, w powiecie Czeskie Budziejowice. Wchodzi w skład gminy Jankov. Wieś zamieszkuje około 140 mieszkańców.
Wikipedia
przym. holaszowicki
Wiktionary
[czytaj: holbajn] nazwisko
SJP.pl
w mitologii germańskiej: przewodniczka zmarłych
SJP.pl
Holda – mityczna germańska przewodniczka zmarłych, przyjaznych lub wrogich ludziom. Opiekunka nowo narodzonych i zmarłych. Sprowadzała wichurę i zamieć śnieżną. W południowych Niemczech zwana "Perchtą".
Wikipedia
przedsiębiorstwo zarządzające innymi firmami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) praw. ekon. spółka zarządzająca lub kontrolująca inne przedsiębiorstwa na podstawie umowy lub wykupienie akcji tych firm
Wiktionary
Ho
Wikipedia
IPA: ˈxɔldʲĩŋk, AS: χoldʹĩŋk
Wiktionary
przym. holdingowy
Wiktionary
(1.1) spółka holdingowa
Wiktionary
→ holding
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ekon. dotyczący holdingu
Wiktionary
rzecz. holding mrz.
Wiktionary
[czytaj: holdap] napad rabunkowy z bronią w ręku
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
skrót od: holenderski; hol.
SJP.pl
1. figura w jeździe na łyżwach;
2. urządzenie do mielenia materiałów włóknistych, stosowane w przemyśle chemicznym i papierniczym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) techn. wiatrak typu holenderskiego;
(1.2) techn. urządzenie papiernicze do mielenia materiałów włóknistych
(1.3) sport. w jeździe figurowej na łyżwach: łuk zataczany na jednej nodze
(1.4) statek lub okręt żeglujący pod holenderską banderą
(1.5) środ. akwarium typu „holenderskiego”, czyli z naturalną roślinnością wodną
(1.6) daw. pot. określenie w XVII-XVIII wieku złotej monety holenderskiej, dukata
wykrzyknik
(2.1) posp. łagodne przekleństwo, eufemizm od „cholera!”
Wiktionary
(1.1) Niewątpliwą atrakcją naszej wsi jest holender z XIX w. zachowany w dobrym stanie.
(1.2) Jako surowca do produkcji papieru czerpanego używano również szmat rozdrabnianych uprzednio w holendrze.
(1.4) Mój pradziadek pływał na holendrach przed wojną.
(1.5) Urządziłem sobie małego holendra z gupikami i mieczykami.
(1.6) Pewnie i jednego holendra w domu nie masz, a tysiącem się przechwalasz
(2.1) O holender! Zapomniałem wyłączyć żelazko!
Wiktionary
IPA: xɔˈlɛ̃ndɛr, AS: χolẽnder
Wiktionary
rzecz. Holandia ż., holenderskość ż., holenderski m., Holender m., Holenderka ż.
:: fż. holenderka
czas. holendrować
przym. holenderski
Wiktionary
(1.1) wiatrak wieżyczkowy
(1.2) młyn papierniczy
(1.5) akwarium roślinne
(2.1) cholewka!
Wiktionary
1. rodzaj dachówki;
2. krowa rasy holenderskiej;
3. rodzaj łyżwy do jazdy figurowej o półokrągłym czubku;
4. potocznie: damski rower miejski, zwykle z koszykiem obok kierownicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. nazwa krowy rasy holsztyno-fryzyjskiej;
(1.2) pot. dachówka ciągniona o przekroju w kształcie litery „S”;
(1.3) sport. łyżwa o półokrągłym zakończeniu
Wiktionary
(1.1) Nasza holenderka daje po dziesięć litrów mleka dziennie.
(1.2) Dom sąsiadów pokryto niedawno holenderką.
Wiktionary
IPA: ˌxɔlɛ̃nˈdɛrka, AS: χolẽnderka
Wiktionary
rzecz. Holandia ż., holenderskość ż., holenderski m., Holender m., Holenderka ż.; holender m.
przym. holenderski, proholenderski, antyholendrski
wykrz. holender
Wiktionary
(1.1) krowa holsztyno-fryzyjska, H-F
(1.2) esówka
(1.3) łyżwa holenderska
Wiktionary
łyżwy
SJP.pl
Holenderki – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kolskim, w gminie Przedecz. Częściami wsi są miejscowości Górka i Karolewo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
Nazwa miejscowości wywodzi się od nazwy pospolitej "holendry" oznaczającej kolonię lub osadę filialną.
Wikipedia
1. dawniej: osada Holendrów;
2. ozdobna obora dworska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z Holandią
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Holandią, dotyczący Holandii (państwa)
(1.2) związany z Holandią, dotyczący Holandii (krainy)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. główny język Holandii;
Wiktionary
(1.1) Holenderski minister sprawiedliwości zabronił swoim podwładnym dostępu do internetowej encyklopedii Wikipedia.
(2.1) Dramat został przetłumaczony również na język holenderski przez René Kok.
Wiktionary
IPA: ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci, AS: χolẽndersʹḱi
Wiktionary
rzecz. Holandia ż., Holender m., Holenderka ż., holender mrz., holenderka ż.
wykrz. holender
Wiktionary
(1.1) daw. olenderski
(2.1) niderlandzki, flamandzki
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem holenderskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem holenderskim
(1.3) spisany, stworzony w języku holenderskim
Wiktionary
IPA: ˌxɔlɛ̃nˈdɛrskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: χolẽnderskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
1. w jeździe na łyżwach: jechać w przechyle po łuku na jednej nodze;
2. o samolocie: przechylać się z jednoczesnym zboczeniem z kierunku lotu;
3. zszywać broszury, przeciągając nici przez wszystkie arkusze w dwóch punktach grzbietu wkładki
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) rzad. sport. jeździć na łyżwach, zataczając koła, łuki, zakreślając esowate linie
Wiktionary
przymiotnik od: holender
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pomieszczenie (obszerny przedpokój, korytarz, poczekalnia itp.), czasem pełniące funkcje reprezentacyjne, np. w teatrze; hall
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hinduistyczne święto wiosny obchodzone na przełomie lutego i marca;
Wiktionary
Holi (dewanagari होली trl. holī, হোলি) – hinduistyczne święto radości i wiosny, obchodzone przeważnie w dniu pełni księżyca w miesiącu phalguna (luty–marzec). To święto obchodzi się przede wszystkim w Indiach, Nepalu i innych regionach świata, głównie wśród Hindusów lub osób pochodzenia indyjskiego. Festiwal ten rozprzestrzenił się w ostatnich latach w częściach Europy i Ameryki Północnej jako święto miłości i kolorów wiosny.
Wikipedia
IPA: ˈxɔlʲi, AS: χolʹi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej Słowacji;
Wiktionary
[czytaj: holidej] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
niewielki hol, poczekalnia
SJP.pl
osoba kierująca się zasadą holizmu
SJP.pl
kobieta kierująca się zasadą holizmu
SJP.pl
1. całościowy, globalny, uwzględniający wszystkie zjawiska;
2. związany z holizmem (teorią rozwoju)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) całościowy, ogólny
Wiktionary
1. teoria rzeczywistości, zgodnie z którą świat stanowi całość hierarchicznie złożoną z licznych całości niższego rzędu;
2. pogląd, według którego wszelkie zjawiska społeczne tworzą układy całościowe, podlegające swoistym prawidłowościom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) teoria zakładająca, że świat stanowi całość, niedającą się sprowadzić do sumy części
(1.2) pogląd głoszący, że zjawiska tworzą układy całościowe;
Wiktionary
Zobacz też: Holizm (album).
Holizm (od gr. "holos" – całość) – pogląd (przeciwstawny redukcjonizmowi), według którego wszelkie zjawiska tworzą układy całościowe, podlegające swoistym prawidłowościom, których nie można wywnioskować na podstawie wiedzy o prawidłowościach rządzących ich składnikami.
Wikipedia
duży żaglowiec północnoeuropejski z XV-XVI wieku; hulk
SJP.pl
Ho
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Kresy. dziewczyna
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: oląDEZ] sos do potraw rybnych i jarzyn; sos holenderski
SJP.pl
w mitologii germańskiej: bogini będąca opiekunką natury i symbolem wierności małżeńskiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: hol-lina] stalowa lina używana na traulerze do ciągnięcia sieci po dnie morza; lina holownicza
SJP.pl
[czytaj: holi] angielskie imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: HOliłud]
1. dzielnica mieszkaniowa Los Angeles;
2. miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. dzielnica miasta Los Angeles w USA;
(1.2) film. ośrodek amerykańskiej kinematografii w dzielnicy (1.1)
(1.3) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości w USA, Wielkiej Brytanii i Irlandii
Wiktionary
Hollywood, czasem nieformalnie Tinseltown – dzielnica miasta Los Angeles w Stanach Zjednoczonych i najważniejszy ośrodek amerykańskiej kinematografii. Słowo "Hollywood" jest używane jako skrótowa nazwa dla amerykańskiego przemysłu filmowo-telewizyjnego bez względu na miejsce kręcenia.
Wikipedia
(1.1) W 1910 roku Los Angeles objęło zasięgiem Hollywood, zaś na terenie samego miasta działało co najmniej dziesięć wytwórni filmowych.
(1.2) Historia produkcji filmu przypomina opowiastkę gangsterską z lat 20. i rzuca nieco światła na stosunki między Hollywoodem a resztą świata.
Wiktionary
rzecz. hollywoodzkość ż.
przym. hollywoodzki, podhollywoodzki
przysł. hollywoodzko
Wiktionary
(1.1) Tinseltown
(1.2) Fabryka Snów
Wiktionary
[czytaj: holiłudzianin] mieszkaniec Hollywoodu
SJP.pl
[czytaj: holiłudzianka] mieszkanka Hollywoodu
SJP.pl
→ Hollywood [czytaj: holiłucki]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hollywoodem, dotyczący Hollywoodu (dzielnicy miasta Los Angeles)
(1.2) film. związany z filmami wyprodukowanymi w Hollywoodzie (także z amerykańską kinematografią w ogólności)
przymiotnik jakościowy
(2.1) film. taki jak filmy z Hollywoodu, tzn. sprawnie zrobiony, widowiskowy, a przy tym płytki i banalny
Wiktionary
(1.2) Hollywoodzka gwiazda Milla Jovovich powróciła do miasta swojego dzieciństwa – Kijowa.
Wiktionary
rzecz. Hollywood mrz.
Wiktionary
pierwiastek chemiczny o symbolu Ho
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma holm?
Wiktionary
IPA: xɔlm, AS: χolm
Wiktionary
przym. holmowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Ho
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: holms] nazwisko angielskie, m.in. Sherlock Holmes, bohater cyklu powieści sir Arthura Conana Doyle'a
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ holm
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący holmu
Wiktionary
rzecz. holm m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. sf. hologram
Wiktionary
(1.1) Uniósł holo żony do kamery.
Wiktionary
przedrostek
(1.1) sf. …oznaczający związek z trójwymiarowym lub quasitrójwymiarowym obrazem
Wiktionary
(1.1) hologram, holoprojektor, holowizerunek, holotransmisja
Wiktionary
dziedziczenie holoandryczne - dziedziczenie przekazujące warunkową cechę cechę wszystkim męskim potomkom, związane z lokalizacją genu w chromosomie Y
SJP.pl
typ podstawki grzybów właściwych; homobazydium
SJP.pl
Holobazydium ( holobasidium, l. mn. "holobasidia", także "homobasidium", "homobasidia") – jednokomórkowe podstawki u grzybów. Przeważnie mają mniej lub bardziej maczugowaty kształt, a ich sterygmy są dość małe w stosunku do podstawki. Ten typ podstawek występuje u większości gatunków grzybów podstawkowych ("Basidiomycota"). Ich przeciwieństwem są wielokomórkowe fragmobazydia.
Wikipedia
[czytaj: holokałst]
1. określenie na ludobójstwo dokonane na Żydach w czasie II wojny światowej; szoa (Szoa); szoah (Szoah); shoah (Shoah); holokaust (Holokaust);
2. całopalenie, ofiara spalona całkowicie na ołtarzu, składana zwłaszcza w starożytności przez Żydów
SJP.pl
młodsza epoka polodowcowa czwartorzędu; epoka holoceńska, aluwium, czwartorzęd kenozoiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. najmłodsza epoka dziejów Ziemi;
Wiktionary
Holocen ( ὅλος „wszystek” + καινός „nowy”), dawniej aluwium ( alluere „obmywać, oblewać”) – najmłodsza, trwająca współcześnie epoka geologiczna. Jako jej początek przyjmuje się rok 11 700 b2k (lub 11 650 BP; data radiowęglowa – 10,2 #PATRZ tys. lat BP). Epoka ta rozpoczęła się z końcem ostatniego zlodowacenia plejstoceńskiego, a dokładnie – z końcem zimnej fazy młodszego dryasu (późny glacjał).
Wikipedia
IPA: xɔˈlɔt͡sɛ̃n, AS: χolocẽn
Wiktionary
przym. holoceński
Wiktionary
(1.1) przest. aluwium
Wiktionary
związany z holocenem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geol. związany z holocenem, dotyczący holocenu
Wiktionary
rzecz. holocen mrz.
Wiktionary
w mineralogii: rodzaj symetryczności minerałów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina nie będąca pasożytem, która rośnie na innej roślinie służącej jej jako podpora, przechodząc cały cykl rozwojowy bez kontaktu z podłożem
Wiktionary
rzecz. epifit mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. postać biblijna, wódz babilońskiej armii Nabuchodonozora zdekapitowany przez Judytę;
Wiktionary
Holofernes (hebr. הולופרנס, gr. Ὀλοφέρνης) – postać biblijna, wódz armii Nabuchodonozora, ofiara Judyty. Zachwycony jej pięknością zamierzał ją posiąść, lecz gdy upił się w czasie uczty, został przez nią zamordowany przez dekapitację. Odciętą głowę Holofernesa Judyta zaniosła do oblężonej Betulii, gdzie wywieszono ją na murach miejskich, co spowodowało popłoch w obozie licznych wojsk babilońskich, ich ucieczkę i pogrom przez Izraelitów.
Wikipedia
(1.1) Modląc się do Boga, by natchnął ją siłą, Judyta chwyciła miecz wiszący u wezgłowia, podeszła do Holofernesa i dwoma uderzeniami odcięła mu głowę, a potem włożyła do torby przyniesionej przez niewolnicę czekającą na zewnątrz namiotu.
Wiktionary
rozmnażanie płciowe u niektórych jednokomórkowych organizmów, które nie wytwarzają gamet, ale w procesie zapłodnienia same w całości zlewają się parami
SJP.pl
glikozyd zbudowany wyłącznie z cukrów prostych; holozyd
SJP.pl
dokument sporządzony własnoręcznie
SJP.pl
metoda uzyskiwania trójwymiarowych obrazów obiektów, odkryta przez Denisa Gabora
SJP.pl
Holografia (z gr. "holos" = całość, "grapho" = piszę) – dział optyki zajmujący się technikami uzyskiwania obrazów przestrzennych (trójwymiarowych) metodą rekonstrukcji fali (głównie światła, ale też np. fal akustycznych). Przez rekonstrukcję fali rozumie się odtworzenie w pewnym obszarze przestrzeni zarówno jej kierunku ruchu, amplitudy, częstotliwości jak i fazy.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) dotyczący hologramów, będący hologramem
Wiktionary
(1.1) Dobiegł go buczący dźwięk i pojawiła się przed nim holograficzna postać, nie większa niż jego dłoń. Miniatura lorda Vadera.
Wiktionary
rzecz. hologram mrz.
Wiktionary
trójwymiarowy obraz obiektu uzyskany metodą holograficzną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) opt. fotografia laserowa zapisana jako dwufalowy obraz interferencyjny, postrzegana jako dwa odrębne obrazy trójwymiarowe
(1.2) pot. trójwymiarowy znak na przedmiotach, wykonany metodą holografii, pomagający odróżniać oryginał od podróbki
Wiktionary
Hologram – zapis fotograficzny na nośniku przynajmniej dwufalowego obrazu interferencyjnego, który w odczycie daje dwa niezależne od siebie obrazy przestrzenne 3D (trójwymiarowe).
Wikipedia
(1.2) Kiedy ZPAV i ZAiKS wprowadziły hologramy na kasety i płyty kompaktowe?
Wiktionary
IPA: xɔˈlɔɡrãm, AS: χologrãm
Wiktionary
rzecz. holografia ż.
czas. holografować ndk.
przym. holograficzny, hologramowy
Wiktionary
przymiotnik od: hologram
SJP.pl
wirtualna hostessa na ekranie holograficznym
SJP.pl
określenie na ludobójstwo dokonane na Żydach w czasie II wojny światowej; szoa (Szoa); szoah (Szoah); shoah (Shoah); holocaust (Holocaust)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. staroż. składanie ofiary całopalnej
(1.2) hist. zagłada, całkowite zniszczenie, zwłaszcza prześladowanie i zagłada Żydów europejskich przez hitlerowców w czasie II wojny światowej, zob. Holokaust.
Wiktionary
(1.2) Raporty Pileckiego (…) były podsumowaniem działalności polskiego ruchu oporu w Auschwitz, a także pierwszym na świecie świadectwem dokumentującym holokaust.
Wiktionary
IPA: xɔˈlɔkawst, AS: χolokau̯st
Wiktionary
rzecz. holocaust m.
Wiktionary
(1.2) Holokaust, Holocaust, holocaust, szoah, Szoa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sf. mapa przedstawiona za pomocą hologramu
Wiktionary
(1.1) Liczył się tylko jeden człowiek: ten ubrany w imperialny mundur, badający holomapy obszaru z niezadowoloną miną.
Wiktionary
przemiana larwy owada w postać dojrzałą przez pośrednie stadium poczwarki; przeobrażenie zupełne
SJP.pl
w matematyce: cecha funkcji holomorficznej
SJP.pl
w matematyce: funkcja holomorficzna - analityczna funkcja zespolona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nagranie złożone z hologramów
Wiktionary
(1.1) Holonagranie leciało dalej. Teraz dotyczyło przemytnika Hana Solo i jego lekkiego frachtowca YT-1300, czyli „Sokoła Millennium”.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) sf. dotyczący holonetu - sieci, w której przekazywane są hologramy
Wiktionary
(1.1) Od swojego odbicia w szkle i wizerunku generała, który tak często pojawiał się w holonetowych wiadomościach jako Bohater Bez Strachu, różnił się jednym szczegółem: przypasaną rękojeścią sithańskiego miecza świetlnego o czerwonym ostrzu.
Wiktionary
wyraz oznaczający całość zbudowaną z pewnych części, np. pociąg w odniesieniu do wyrazu wagon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. słowo oznaczające całość złożoną z pewnych części, np. „armia” w stosunku do słowa „dywizja”;
Wiktionary
Holonim (z gr. "holos" – cały, "onoma" – imię) – wyraz oznaczający całość złożoną z pewnych części, np. "samochód" w stosunku do wyrazu "koło" lub "osa" w stosunku do wyrazu "żądło". Pojęciem przeciwstawnym wobec holonimu jest meronim.
Wikipedia
(1.1) Twarz jest holonimem nosa.
Wiktionary
IPA: xɔˈlɔ̃ɲĩm, AS: χolõńĩm
Wiktionary
przym. holonimiczny
rzecz. holonimia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sf. rejestrator hologramów
Wiktionary
(1.1) Kiedy poczuła pustkę w głowie i za nic nie mogła ustalić, co powinna zrobić i dokąd się udać, niemal odruchowo uruchomiła holorejestrator i podniosła go na wysokość oczu – równie dobrze może skorzystać z okoliczności, by przygotować ujęcia na potrzeby filmów wymagających dynamicznej akcji – i zerwała się biegiem w kierunku hangaru.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający na celu integrację, zorietowany na scalenie
Wiktionary
w taksonomii: przedstawiciel wzorcowy
SJP.pl
Holotyp (gr. ὅλοτύπος od ὅλος „cały, całkowity” τύπος „odbicie, obraz, posąg, wzór, znak, odcisk”) – pojedynczy typ nomenklatoryczny wskazany przez autora nazwy taksonu, na podstawie którego wyróżniono i opisano nowy gatunek lub podgatunek, ewentualnie także takson w randze gatunku wzorcowy dla rodzaju i rodzaj dla rodziny.
Wikipedia
[czytaj: holołbek albo holubek] nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ciągnięcie za sobą kogoś lub coś, co nie ma lub nie używa własnego napędu
Wiktionary
Holowanie – przemieszczanie pojazdów lub przedmiotów połączonych z pojazdem holującym za pomocą elementów napinających zwanych holem.
Holowanie statków wodnych to operacja przemieszczenia jednostki pływającej (statku, barki, itp.) pozbawionej własnego napędu lub z tymże nieaktywnym przy pomocy holowników lub pchaczy, albo przez pojazdy poruszające się nabrzeżem.
Wikipedia
IPA: ˌxɔlɔˈvãɲɛ, AS: χolovãńe
Wiktionary
czas. holować
przym. holowniczy
rzecz. holownik mrz.
Wiktionary
1. ciągnąć statki, samochody, szybowce niemające własnego napędu;
2. potocznie: prowadzić kogoś do jakiegoś miejsca
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) ciągnąć za sobą kogoś lub coś, co nie ma lub nie używa własnego napędu
(1.2) pot. przen. prowadzić kogoś, kto jest pijany
(1.3) pot. prowadzić kogoś
Wiktionary
(1.1) Będziemy holować łódź na lince, a ja biorę wiosełko… i płyniemy.
Wiktionary
IPA: xɔˈlɔvat͡ɕ, AS: χolovać
Wiktionary
rzecz. hol m., holowanie n., holownik m.
czas. odholowywać, przeholować dk., wyholować dk., odholować dk., doholować dk., zaholować dk.
przym. holowniczy
Wiktionary
telewizja wyświetlająca obraz przestrzenny
SJP.pl
zdrobnienie od: holownik
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z holowaniem, dotyczący holowania
Wiktionary
(1.1) Wóz holowniczy postawił to co zostało z samochodu.
Wiktionary
IPA: ˌxɔlɔvʲˈɲit͡ʃɨ, AS: χolovʹńičy
Wiktionary
rzecz. hol m., holownik m., holowanie n., odholowanie n., przeholowanie n.
czas. holować, odholować, przeholować
Wiktionary
1. statek do holowania innych jednostek pływających;
2. pojazd do holowania innych pojazdów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. niewielki, silny i zwrotny statek przystosowany do ciągnięcia większych jednostek;
Wiktionary
Holownik – statek zbudowany specjalnie do wykonywania operacji holowniczych. Ma silnik o niewspółmiernie dużej mocy i uciągu (do kilkudziesięciu ton siły) w stosunku do wielkości jednostki.
Holowniki wyposaża się w haki holownicze lub windy holownicze z automatyczną regulacją siły naciągu liny holowniczej.
Wikipedia
IPA: xɔˈlɔvʲɲik, AS: χolovʹńik
Wiktionary
rzecz. hol m., holowanie n., odholowanie n.
czas. odholowywać, holować ndk., odholować dk.
przym. holowniczy
Wiktionary
forma odżywania przez pochłanianie nierozpuszczonego pokarmu stałego w formie części, rzadziej w całości
SJP.pl
glikozyd zbudowany wyłącznie z cukrów prostych; hologlikozyd
SJP.pl
[czytaj: holsztajn] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kraina historyczna w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina położona u nasady Półwyspu Jutlandzkiego, obecnie w całości w Niemczech;
Wiktionary
Holsztyn ( Holstein, Holsten, Holsatia) – historyczna kraina w północnych Niemczech, położona pomiędzy Morzem Północnym na zachodzie a Morzem Bałtyckim na wschodzie oraz rzekami Eider na północy i Łabą na południu. W przeszłości znajdowała się we władaniu Danii, Słowian połabskich oraz Sasów.
Wikipedia
przym. holsztyński
rzecz. Holsztynianka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Holsztynu (krainy historycznej w Niemczech)
SJP.pl
mieszkanka Holsztynu (krainy historycznej w Niemczech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Holsztynu
Wiktionary
rzecz. Holsztyn mrz.
:: fm. Holsztynianin mos.
przym. holsztyński
Wiktionary
przymiotnik od: Holsztyn
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Holsztynem, dotyczący Holsztynu
Wiktionary
rzecz. Holsztyn m., Holsztynianka ż.
Wiktionary
przyrząd rejestrujący w sposób ciągły pracę serca przez całą dobę; monitor holterowski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
ścieżka na zalesionym stoku, nadająca się do zjazdu na nartach
SJP.pl
Ho
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
świadome nawiązanie do indywidualnego stylu artysty będące wyrazem szacunku i hołdu składanego mistrzowi
SJP.pl
przymiotnik od: homagium
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący homagium
Wiktionary
1. dawna przysięga wierności składana przez wasala seniorowi lub przez poddanych władcy; hominium, hołd;
2. hołd składany przez kler nowemu biskupowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hołd składany dostojnikowi kościelnemu po wyborze na urząd;
Wiktionary
Homagium, hominium – hołd symbolizujący oddanie się władzy. Może oznaczać też publiczne, oficjalne uznanie przez wasala danej osobistości za swego seniora w czasie ceremonii hołdu lennego. Określenia tego używano często zwłaszcza wobec hołdu składanego od stanów nowo nabytych terytoriów. Kardynałowie składają homagium papieżowi po wyborze na głowę Kościoła, a wierni danej diecezji – biskupowi po wyborze na urząd ordynariusza.
Wikipedia
okular mikroskopowy o ujemnej ogniskowej
SJP.pl
rodzaj roślinożernego dinozaura z podrzędu cerapodów
SJP.pl
Homalocefal – rodzaj roślinożernych wymarłych dinozaurów ptasiomiednicznych z infrarzędu pachycefalozaurów. Żył na terenie dzisiejszej Mongolii w kredzie późnej około 80 milionów lat temu.
Wikipedia
rodzina dinozaurów z podrzędu cerapodów
SJP.pl
Homalocefale (Homalocephalidae) – grupa dinozaurów z infrarzędu pachycefalozaurów (Pachycephalosauria). Pierwsze homalocefale były małe i miały płaską głowę.
Wikipedia
największy ze skorupiaków żyjący w Oceanie Atlantyckim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. skorupiak z rzędu homarowatych – nazwa systematyczna|Nephropidae|ref=tak. – masowo poławiany dla celów spożywczych;
(1.2) kulin. spoż. danie z homara (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Kolacja, rozumie się, jak zwykle: ostrygi, homary, ryby, zwierzyna, ale na zakończenie, dla amatorów, wie pani co?… Kasza!…
Wiktionary
IPA: ˈxɔ̃mar, AS: χõmar
Wiktionary
rzecz. homarzec m.
przym. homarowy
Wiktionary
rodzina skorupiaków z rzędu dziesięcionogów
SJP.pl
Homarowate (Nephropidae) – rodzina skorupiaków z rzędu dziesięcionogów i infrarzędu rakowców.
Autorem nazwy Nephropidae jest James Dwight Dana, który wprowadził ją w 1852 roku. Młodszym synonimem jest nazwa Homaridae, która pierwotnie określała odrębną rodzinę.
Wikipedia
gatunek skorupiaka z rodziny homarowatych; nerczan, langustynka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Nephrops norvegicus|ref=tak., gatunek homara ceniony ze względu na walory smakowe;
Wiktionary
Homarzec, langustynka, nerczan ("Nephrops norvegicus") – gatunek skorupiaka z rzędu dziesięcionogów i rodziny homarowatych (Nephropidae), jedyny przedstawiciel rodzaju "Nephrops". Występuje we wschodniej części Atlantyku i w Morzu Śródziemnym. Ma duże znaczenie gospodarcze, jest poławiany i konsumowany ze względu na ceniony[] smak mięsa.
Wikipedia
IPA: xɔ̃ˈmaʒɛt͡s, AS: χõmažec
Wiktionary
rzecz. homar m.
Wiktionary
miękki kapelusz filcowy z niewielkim rondem podwiniętym do góry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miękki kapelusz filcowy, przepasany jedwabną taśmą nad nieco podwiniętym niedużym rondem, z charakterystycznym zagłębieniem na środku główki;
Wiktionary
Homburg – miasto powiatowe w Niemczech, w kraju związkowym Saara, siedziba powiatu Saarpfalz. W 2010 liczyło 43 808 mieszkańców.
W mieście rozwinął się przemysł metalowy, gumowy, maszynowy oraz spożywczy.
Wikipedia
IPA: ˈxɔ̃mburk, AS: χõmburk
Wiktionary
przymiotnik od: Homburg, miasto w zachodnich Niemczech
SJP.pl
[czytaj: houm] klawisz na klawiaturze komputerowej powodujący przeniesienie kursora do początku linii; Home
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: hołm rul] autonomia Irlandii, o którą zabiegał irlandzki ruch polityczny w latach 1870-1918; home rule
SJP.pl
[czytaj: hołm banking] możliwość dokonania operacji bankowych za pomocą Internetu; home banking, e-banking
SJP.pl
potocznie o homoseksualiście
SJP.pl
miasto na Białorusi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Białorusi;
Wiktionary
Homel ( Гомель, "Homiel"; Гомель, "Gomiel") – miasto obwodowe położone w południowo-wschodniej Białorusi, nad rzeką Soż, stolica obwodu i rejonu homelskiego. Drugie pod względem liczby ludności miasto kraju.
Wikipedia
rzecz. Homelszczyzna ż.
przym. homelski
Wiktionary
przymiotnik od: Homel (miasto na Białorusi)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Homlem, dotyczący Homla
Wiktionary
rzecz. Homel mrz.
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: podobny
Wiktionary
temsłow. homo-
Wiktionary
funkcja ciągła i różnowartościowa, dla której funkcja odwrotna również jest ciągła; przekształcenie homeomorficzne
SJP.pl
Nie mylić z: homomorfizm.
Homeomorfizm, izomorfizm topologiczny – bijekcja pomiędzy przestrzeniami topologicznymi, która jest ciągła oraz której funkcja odwrotna również jest ciągła. O przestrzeniach, pomiędzy którymi istnieje homeomorfizm, mówi się, że są homeomorficzne. Z punktu widzenia topologii, przestrzenie takie są nierozróżnialne.
Wikipedia
lekarz leczący pacjentów metodą opierającą się na założeniu, że ten sam czynnik, który szkodzi organizmowi, może być lekiem, jeśli używa się go w minimalnych dawkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba stosująca w leczeniu homeopatię
Wiktionary
rzecz. homeopatia ż.
przym. homeopatyczny
przysł. homeopatycznie
Wiktionary
kontrowersyjna, alternatywna metoda lecznicza, opierająca się na zasadzie "podobne leczyć podobnym", czyli lekiem może być ten sam czynnik, który powoduje chorobę, ale stosuje się go w minimalnych dawkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę;
Wiktionary
Te
Wikipedia
(1.1) Nigdy nie przekonam się do skuteczności homeopatii.
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja, AS: χõmeopatʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. homeopata m., homeopatka ż.
przym. homeopatyczny
przysł. homeopatycznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta stosująca w leczeniu homeopatię
Wiktionary
rzecz. homeopatia ż.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z homeopatią, właściwy homeopatii
(1.2) niewielki w dawce
Wiktionary
(1.1) Wielu wątpi, czy sprzedaż środków homeopatycznych dla pacjentów onkologicznych jest etyczna.
Wiktionary
rzecz. homeopatia ż., homeopata m.
przysł. homeopatycznie
Wiktionary
urządzenie cybernetyczne stanowiące układ złożony z szeregu regulatorów odwzorowujących homeostazę, czyli zdolność organizmów lub systemów do zachowania równowagi wewnętrznej mimo zmiennych warunków zewnętrznych
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób homeostatyczny
Wiktionary
rzecz. homeostaza ż.
Wiktionary
związany z homeostazą, polegający na zdolności organizmu żywego lub systemu do utrzymywania i przywracania stanu równowagi wewnętrznej mimo zmiennych warunków zewnętrznych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący homeostazy
Wiktionary
rzecz. homeostaza ż.
Wiktionary
1. w biologii: stała zdolność organizmu żywego do utrzymania i ciągłego przywracania warunków równowagi swojego środowiska wewnętrznego mimo zmiennych warunków środowiska zewnętrznego;
2. samoregulacyjne dążenie jakiegoś sytemu (ekonomicznego, ekologicznego itp.) do utrzymania stanu równowagi wewnętrznej mimo zmian w warunkach otoczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdolność organizmu do utrzymywania stałości parametrów wewnętrznych mimo zmian w otoczeniu
(1.2) równowaga, szczególnie taka, którą cechuje samoregulacja
Wiktionary
Ho
Wikipedia
IPA: ˌxɔ̃mɛɔˈstaza, AS: χõmeostaza
Wiktionary
przym. homeostatyczny, homeostazowy
przysł. homeostatycznie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z homeostazą, dotyczący homeostazy
Wiktionary
rzecz. homeostaza ż.
Wiktionary
metoda leczenia z użyciem czynnika podobnego do czynnika wywołującego chorobę
SJP.pl
cecha zwierzęcia zdolnego do utrzymywania temperatury wewnętrznej ciała na względnie stałym poziomie, niezależnym od temperatury otoczenia; ciepłokrwistość, gorącokrwistość, endotermiczność, stałocieplność, homojotermia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zool. utrzymujący mniej więcej stałą temperaturę niezależnie od temperatury otoczenia
Wiktionary
(1.1) Do zwierząt homeotermicznych zalicza się ssaki i ptaki.
Wiktionary
(1.1) stałocieplny
Wiktionary
1. odmiana dużych gołębi;
2. miara objętości w starożytnym Izraelu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) staroż. liter. starożytny grecki epik, pieśniarz i poeta, autor „Iliady” i „Odysei”;
(1.2) imię|polski|m.
Wiktionary
Ho
Wikipedia
(1.1) Najbardziej znanym aojdą jest Homer.
Wiktionary
IPA: ˈxɔ̃mɛr, AS: χõmer
Wiktionary
przym. homerycki, homeryczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. specjalista od twórczości Homera; naukowiec badający twórczość Homera
Wiktionary
(1.1) Ostatnim mykeńskim królestwem, które czeka na odkrycie, jest Itaka. Liczni homerolodzy doszli do wniosku, iż ojczyzna syna Laertesa znajdowała się na innym lądzie niż współczesna Itaka.
Wiktionary
rzecz. homerologia ż.
:: fż. homerolożka ż.
przym. homerologiczny
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Homera lub z nim związany; Homerowy, Homerycki
SJP.pl
dotyczący Homera
SJP.pl
odnoszący się do Iliady lub Odysei Homera; epicki; opisowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liter. odnoszący się do Homera lub jego twórczości;
(1.2) jęz. o opisie czegoś: bardzo rozbudowany, nawiązujący do wielu zagadnień niezwiązanych bezpośrednio z czymś, składający się z wielu odrębnych opisów
Wiktionary
(1.1) Homerycka legenda o Troi została wykorzystana przez rzymskiego poetę Wergiliusza w jego poemacie epickim Eneida.
(1.2) Jak każde porównanie, porównanie homeryckie składa się z dwóch członów – drugi z nich (następujący po spójniku „jak”, „jako”, „jak gdyby” itp.) jest w porównaniu homeryckim obszernym, rozwiniętym obrazem, często stanowiącym samodzielny epizod fabuły utworu o dygresyjnym charakterze.
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃mɛˈrɨt͡sʲci, AS: χõmerycʹḱi
Wiktionary
rzecz. Homer mos., homeryda mos.
przym. homeryczny, homerowy/Homerowy
przysł. homerycznie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) książk. wspaniały, potężny, ogromny; taki, jak bohaterowie utworów Homera
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃mɛˈrɨt͡ʃnɨ, AS: χõmeryčny
Wiktionary
rzecz. Homer m., homeryda mos.
przym. homerowski, homerycki, Homerowy
przysł. homerycznie
Wiktionary
poeta wzorujący się na Homerze, rozpowszechniający jego poezję
SJP.pl
[czytaj: houmspan] gruba, lekka tkanina wełniana o splocie płóciennym
SJP.pl
[czytaj: hołmstejdżer] specjalista przygotowujący mieszkania i domy do sprzedaży lub wynajmu
SJP.pl
[czytaj: hołmstejdżing] niskokosztowe zwiększanie atrakcyjności nieruchomości przeznaczonej do sprzedaży lub wynajęcia; home staging
SJP.pl
osoba zajmująca się układaniem i wygłaszaniem kazań i naukową interpretacją tekstów biblijnych; homiletyk, pastoralista
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z homiletyką, dotyczący homiletyki
przymiotnik jakościowy
(2.1) taki, który ma ton, styl jak kościelne kazanie
Wiktionary
(1.1) Kilka jego kazań opublikowano w kwartalniku homiletycznym.
(2.1) Homiletyczny styl jego wypowiedzi nieco śmieszy i utrudnia efektywną komunikację.
Wiktionary
rzecz. homiletyka ż., homilia ż., homiletyk m., homileta m., homiletyczka ż., homiliarz m.
przym. homilijny
przysł. homiletycznie
Wiktionary
(2.1) kaznodziejski
Wiktionary
osoba zajmująca się układaniem i wygłaszaniem kazań i naukową interpretacją tekstów biblijnych; homileta, pastoralista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie homiletyki
Wiktionary
(1.1) Ta wszechnica papieska miała kilku dobrych homiletyków.
Wiktionary
rzecz. homiletyka ż., homilia ż.
przym. homiletyczny
Wiktionary
sztuka wygłaszania kazań; kaznodziejstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teol. dyscyplina teologiczna, nauka o układaniu i wygłaszaniu kazań;
Wiktionary
Homiletyka ( ὁμιλητική, "homilētikē" – sztuka przemawiania), kaznodziejstwo – dział teologii zajmujący się głoszeniem kazań. Homilista to inaczej kaznodzieja – wygłasza homilie (kazania), a homiletyk to badacz i teoretyk tej działalności[].
Wikipedia
(1.1) Po wykładzie z homiletyki klerycy poszli na obiad.
(1.1) Poznał najnowsze trendy we współczesnej homiletyce polskiej.
Wiktionary
rzecz. homilia ż., homiliarz m., homiletyk m., homilista m.
przym. homilijny, homiletyczny
Wiktionary
w religii:
1. kazanie objaśniające fragmenty Biblii;
2. ozdobne, uroczyste kazanie podejmujące ważne kwestie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. w katolicyzmie kazanie mszalne do tekstów biblijnych, które może głosić tylko kapłan lub diakon;
(1.2) rel. tekst wygłoszonej homilii (1.1)
Wiktionary
Homilia (gr. "ὁμιλία" ("homilía") ‘towarzystwo, rozmowa’) – rodzaj kazania, którego treść oparta jest na wybranych czytaniach liturgicznych. Jej celem jest objaśnianie wybranego na dany dzień fragmentu Pisma Świętego w kontekście okresu liturgicznego, całego Zbawienia, sytuacji społecznej i politycznej. Homilia często zawiera wskazówki moralne dotyczące życia. Może przybierać także formę dialogu z wiernymi.
Wikipedia
(1.1) We wszystkich Mszach św. w niedziele i święta nakazane, odprawianych z udziałem wiernych, homilia jest obowiązkowa i nie wolno jej opuszczać bez poważnej przyczyny.
(1.1) Także te słowa homilii, wypowiedziane przez ks. kard. Ratzingera w czasie Mszy Świętej pogrzebowej, świadczą o jego bliskości i głębokiej przyjaźni z wielkim swoim poprzednikiem Janem Pawłem II.
(1.1) Każda homilia jest kazaniem, ale nie każde kazanie jest homilią.
(1.2) Teolodzy zajęli się odnalezionymi niedawno homiliami nieznanego autora z V wieku.
(1.2) Wszyscy dobrze wiedzieli, że to ks. Stolarczyk był autorem biskupich homilii.
Wiktionary
rzecz. homiliarz mrz., homiletyk mos., homilista mos., homiletyka ż.
przym. homilijny, homiletyczny
Wiktionary
(1.1) kazanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zbiór homilii
Wiktionary
IPA: xɔ̃ˈmʲilʲjaʃ, AS: χõmʹilʹi ̯aš
Wiktionary
rzecz. homiletyka ż., homilia ż.
przym. homilijny, homiletyczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z homilią, dotyczący homilii
Wiktionary
rzecz. homilia ż., homiliarz m., homiletyka ż.
przym. homiletyczny
Wiktionary
osoba wygłaszająca kazania i interpretująca teksty biblijne
SJP.pl
chorobliwy lęk przed bliższymi kontaktami z innymi ludźmi
SJP.pl
[czytaj: hołming] przesiadywanie w domu w wolnym czasie
SJP.pl
przedstawiciel rodziny człowiekowatych, a w węższym znaczeniu tego słowa istota dwunożna blisko spokrewniona z człowiekiem współczesnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) zool. antrop. małpa z rzędu ssaków naczelnych
Wiktionary
(1.1) Szczątki jakiegoś hominida wystawione były w gablocie.
Wiktionary
IPA: xɔ̃ˈmʲĩɲit, AS: χõmʹĩńit
Wiktionary
rzecz. hominidy lm nm.
Wiktionary
(1.1) człowiekowaty
Wiktionary
przedstawicielka rodziny człowiekowatych
SJP.pl
rodzina ssaków w rzędzie naczelnych (Primates), do których należy człowiek współczesny i kopalny; człowiekowate
SJP.pl
dawna przysięga wierności składana przez wasala seniorowi lub przez poddanych władcy; homagium, hołd
SJP.pl
etap ewolucji istot żywych charakteryzujący się pojawieniem się myślenia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: oMAŻ]
1. świadome nawiązanie w dziele (filmowym, muzycznym, plastycznym) do stylu innego twórcy jako wyraz hołdu, czci;
2. dzieło zawierające takie nawiązanie
SJP.pl
potocznie: homoseksualista; tęczowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) w złożeniach człowiek
(1.2) pot. homoseksualista
Wiktionary
(1.2) Wczoraj na mieście podrywał mnie jakiś homo i nawet było dość miło.
Wiktionary
IPA: ˈxɔ̃mɔ, AS: χõmo
Wiktionary
(1.2)
:: rzecz.
::: depr. homoś m.
:: temsłow. homo-
Wiktionary
(1.2) gej, homoseksualista, wulg. obraź. pedał, obraź. depr. homoś
Wiktionary
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: taki sam, jednolity
(1.2) pierwszy człon wyrazów złożonych, oznaczających związek z homoseksualnością
Wiktionary
(1.1) homo- + -geniczny = homogeniczny
(1.2) homo- + fobia = homofobia
Wiktionary
IPA: ˈxɔ̃mɔ, AS: χõmo
Wiktionary
rzecz. homo m., homoś m.
temsłow. homeo-
Wiktionary
(1.1) jedno-, izo-
Wiktionary
pogardliwie: homoseksualista; pedał, ciota, homo nie wiadomo, homo niewiadomo, homoniewiadomo
SJP.pl
lekceważąco: osoba działająca na rzecz osób homoseksualnych
SJP.pl
typ podstawki grzybów właściwych; holobazydium
SJP.pl
uznawanie ludzkości za wartość nadrzędną
SJP.pl
organiczny związek chemiczny z grupy aminokwasów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. aminokwas siarkowy związany z metabolizmem i homeostazą;
Wiktionary
Homocysteina, #PATRZ Hcy – organiczny związek chemiczny z grupy aminokwasów.
Jest to aminokwas siarkowy, powstający u człowieka w wyniku demetylacji aminokwasu metioniny, pochodzącej ze spożywanego białka.
Budową cząsteczki przypomina cysteinę, od której różni się obecnością dodatkowej grupy metylenowej () przed grupą tiolową ().
Wikipedia
w zoologii: taki, który ma równokształtne zęby; równozębny
SJP.pl
zęby niezróżnicowane, jednakowe kształtem i budową
SJP.pl
Ho
Wikipedia
epitaksja dająca warstwę krystaliczną jednakową z materiałem monokrystalicznego podłoża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) homoseksualista
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃mɔɛˈrɔta, AS: χõmoerota
Wiktionary
rzecz. Eros m.
Wiktionary
(1.1) zob. homoseksualista.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest homoerotyczne; cecha tych, którzy są homoerotyczni
Wiktionary
rzecz. homoerotyka ż.
przym. homoerotyczny
przysł. homoerotycznie
Wiktionary
→ homoerotyzm; homoseksualny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z homoerotyzmem, dotyczący homoerotyzmu
Wiktionary
rzecz. Eros mzw./mos./mrz.
Wiktionary
popęd seksualny do osobników tej samej płci; homoseksualizm, homoseksualność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tematyka związana z miłością, fascynacją lub pociągiem zmysłowym, seksualnym do osoby tej samej płci, świadcząca o pobudliwości płciowej
Wiktionary
Ho
Wikipedia
rzecz. Eros mzw./mos./mrz.
Wiktionary
skłonność do preferowania kontaktów z osobami o podobnych cechach lub przekonaniach
SJP.pl
osoba przejawiająca niechęć lub agresję wobec osób homoseksualnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba odczuwająca silną niechęć do homoseksualistów i homoseksualizmu
Wiktionary
rzecz. homofobia ż., homofobiczność ż.
przym. homofobiczny
Wiktionary
chorobliwy lęk lub niechęć wobec homoseksualistów i homoseksualizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) silna niechęć do homoseksualizmu i homoseksualistów, dyskryminacja osób homoseksualnych;
Wiktionary
Ho
Wikipedia
(1.1) W nietolerancyjnym i konserwatywnym środowisku łatwo zetknąć się z homofobią.
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃mɔˈfɔbʲja, AS: χõmofobʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. homofob m., homofobka ż., homofobiczność ż.
przym. homofobiczny
przysł. homofobicznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co homofobiczne; cecha tych, którzy są homofobiczni
Wiktionary
rzecz. homofobia ż., homofob m., homofobka ż.
przym. homofobiczny
przysł. homofobicznie
Wiktionary
przejawiający niechęć lub agresję wobec osób homoseksualnych
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) świadczący o niechęci i wrogości wobec homoseksualistów
Wiktionary
(1.1) W ciągu ostatniego roku ponad dwadzieścia tysięcy uczniów poniżej 11 roku życia zostało zgłoszonych za rasistowskie lub homofobiczne uwagi – z wykroczeniem zachowanym w ich aktach.
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃mɔfɔˈbʲit͡ʃnɨ, AS: χõmofobʹičny
Wiktionary
rzecz. homofobiczność ż., homofobia ż., homofob mos., homofobka ż.
przysł. homofobicznie
Wiktionary
kobieta przejawiająca niechęć lub agresję wobec osób homoseksualnych
SJP.pl
pojazd, z którego głoszone są homofobiczne treści
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) neol. publ. furgonetka propagandowa z homofobicznymi hasłami
Wiktionary
(1.1) Kara grzywny albo ograniczenia wolności grozi kierowcy, który jeździł po ulicach Gdańska tzw. homofobusem.
Wiktionary
wyraz dźwiękowo identyczny z innym wyrazem, lecz różniący się pisownią, pochodzeniem i znaczeniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz dźwiękowo identyczny z innym lub innymi wyrazami, odmienny jednak pod względem pisowni i treści, np. morze i może
Wiktionary
rzecz. homofonia ż.
przym. homofoniczny
przysł. homofonicznie
Wiktionary
skrót od: homofoniczny
SJP.pl
technika kompozytorska, a także faktura, której istotą jest priorytet jednej melodii (najczęściej w głosie najwyższym) w stosunku do akompaniamentu harmonicznego, w przeciwieństwie do polifonii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. styl utworów muzycznych, w których jeden głos dominuje nad pozostałymi, które stanowią akompaniament;
(1.2) jęz. identyczność fonetyczna między wyrazami o różnej pisowni i różnym znaczeniu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌxɔ̃mɔˈfɔ̃ɲja, AS: χõmofõńi ̯a
Wiktionary
przym. homofoniczny
rzecz. homofon
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z homofonią, dotyczący homofonii
Wiktionary
rzecz. homofonia ż., homofon mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. wybieranie partnera podobnego fenotypowo do wybierającego
(1.2) socjol. dobieranie się podobnych typów w doborze małżeńskim
(1.3) bot. jednoczesne dojrzewanie słupka i pręcika w tym samym kwiecie
Wiktionary
Homogamia – termin z biologii, posiadający dwa znaczenia:
Wikipedia
(1.2) To istotna kwestia doboru małżeńskiego – homogamia. W pary dobierają się osoby o podobnej sytuacji społecznej, materialnej. Taka zasada obowiązuje w nowoczesnym społeczeństwie i realizowana jest nieświadomie: zakochujemy się w kimś o podobnym stylu życia, postawie (…)
Wiktionary
przym. homogamiczny
przysł. homogamicznie
Wiktionary
rzecz, istota jednorodna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzecz, istota jednorodna
Wiktionary
IPA: xɔ̃ˈmɔɡɛ̃n, AS: χõmogẽn
Wiktionary
rzecz. homogeniczność ż.
przym. homogeniczny
Wiktionary
preparat biologiczny uzyskany po rozdrobnieniu i wymieszaniu (zhomogenizowaniu) tkanki roślinnej lub zwierzęcej
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób homogeniczny
Wiktionary
rzecz. homogeniczność ż.
przym. homogeniczny
Wiktionary
jednorodność, jednakowość; homogenność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co homogeniczne; cecha tych, którzy są homogeniczni
Wiktionary
rzecz. homogenia ż., homogen m., homogenizacja ż., homogenizator m., homogenizowanie n.
czas. homogenizować
przym. homogeniczny
przysł. homogenicznie
Wiktionary
(1.1) jednorodność
Wiktionary
należący do tego samego rodzaju, jednakowy w strukturze; homogenny, jednorodny, jednolity
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jednorodny, taki, który nie wykazuje różnic w np. budowie
Wiktionary
rzecz. homogeniczność ż., homogen m.
przysł. homogenicznie
Wiktionary
(1.1) jednorodny, jednolity
Wiktionary
1. wytwarzanie jednolitej mieszaniny ze składników niemieszających się ze sobą w warunkach normalnych;
2. ujednolicanie, upodobnianie się do siebie postaw, zachowań jednostek lub grup społecznych; zanik indywidualizmu
SJP.pl
Homogenizacja (gr. "homogenes" „jednorodny”) – proces polegający na wytwarzaniu jednorodnej mieszaniny ze składników, które w warunkach normalnych nie mieszają się ze sobą.
W przemyśle mleczarskim stosuje się homogenizację mleka, śmietany i innych przetworów mlecznych. Polega ona na rozdrabnianiu dużych cząstek tłuszczów zawartych w mleku. Przeciwdziała to zbieraniu się tłuszczu na powierzchni.
Wikipedia
przymiotnik od: homogenizacja
SJP.pl
urządzenie stosowane w przetwórstwie spożywczym do przygotowywania emulsji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|homogenizować.
Wiktionary
czas. homogenizować ndk.
rzecz. homogeniczność ż.
Wiktionary
o produktach mlecznych: jednolity, będący trwałą mieszaniną dwóch lub więcej składników
SJP.pl
czynić coś homogenizowanym (trwałą mieszaniną z kilku składników, które nie połączyłyby się w normalnych warunkach)
SJP.pl
jednorodność, jednakowość; homogeniczność
SJP.pl
należący do tego samego rodzaju, jednakowy w strukturze; homogeniczny, jednorodny, jednolity
SJP.pl
polisacharyd zbudowany wyłącznie z reszty tego samego rodzaju monosacharydu
SJP.pl
polisacharyd zbudowany wyłącznie z reszty tego samego rodzaju monosacharydu
SJP.pl
Homoglikany ("homopolisacharydy") – polisacharydy zbudowane wyłącznie z reszt tego samego rodzaju monosacharydu. Należą do nich m.in. skrobia, glikogen, celuloza, inulina, amyloza i chityna.
Z chemicznego punktu widzenia homopolisacharydy należą do homopolimerów.
Wikipedia
wyraz pisany identycznie jak inny wyraz, ale różniący się od niego wymową, znaczeniem i pochodzeniem; homogram
SJP.pl
jedno z przekształceń konforemnych; jednokreślność
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
każdy z wyrazów o identycznej pisowni, lecz różnym znaczeniu, brzmieniu i pochodzeniu; homograf
SJP.pl
cecha zwierzęcia zdolnego do utrzymywania temperatury wewnętrznej ciała na względnie stałym poziomie, niezależnym od temperatury otoczenia; ciepłokrwistość, gorącokrwistość, endotermiczność, stałocieplność, homeotermia
SJP.pl
o zwierzęciu: zdolny do utrzymywania temperatury wewnętrznej ciała na względnie stałym poziomie, niezależnym od temperatury otoczenia; stałocieplny, ciepłokrwisty, endotermiczny, gorącokrwisty
SJP.pl
w chemii: rozerwanie wiązania kowalencyjnego w cząsteczce z utworzeniem dwóch atomów lub rodników
SJP.pl
lobby homoseksualne
SJP.pl
związek z szeregu homologicznego innego związku różniący się obecnością jednej lub więcej grup metylenowych w cząsteczce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. urzędowa próba prototypu sprzętu (np. lotniczego, telefonicznego) mająca na celu stwierdzenie poprawności jego działania w różnych warunkach pracy;
2. zezwolenie na produkcję, sprzedaż i eksploatację wydane po sprawdzeniu sprzętu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urz. orzeczenie o zdatności sprzętu i pozwolenie na jego produkcję oraz sprzedaż;
(1.2) urz. test prototypu przeprowadzany przed wydaniem mu homologacji (1.1)
Wiktionary
Homologacja (od gr. czasownika ὁμολογέω ["homologeo"] „zgadza się”) – pozwolenie na użytkowanie urządzenia na terytorium kraju wydającego, przyznawane przez uprawnioną instytucję. Korzystanie ze sprzętu nieposiadającego homologacji powoduje, że za uszkodzenia lub szkody spowodowane użytkowaniem odpowiada użytkownik.
Wikipedia
(1.1) Ministerstwo nie wskazało jeszcze producentów kas z homologacją . Taksówkarze nie wiedzą, gdzie mogą je kupić.
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃mɔlɔˈɡat͡sʲja, AS: χõmologacʹi ̯a
Wiktionary
czas. homologować ndk.
przym. homologacyjny
Wiktionary
przymiotnik od: homologacja
SJP.pl
1. zgodność, odpowiedniość;
2. przekształcenie płaszczyzny zachowujące współliniowość punktów, niezmieniające położenia punktów na osi homologii i środka homologii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
równoważny, zgodny, odpowiedni, podobny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odpowiadający sobie ze względu na wspólne pochodzenie lub strukturę
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|homologować.
Wiktionary
czas. homologować ndk.
Wiktionary
1. urzędowo sprawdzać prototypu sprzętu (np. lotniczego, telefonicznego) w celu stwierdzenie poprawności jego działania w różnych warunkach pracy;
2. formalnie zezwalać na produkcję i sprzedaż sprzętu po takim sprawdzeniu
SJP.pl
małżeństwo osób tej samej płci; małżeństwo homoseksualne
SJP.pl
odwzorowanie jednego systemu algebraicznego w inny system tego samego typu, zachowujące działania
SJP.pl
Nie mylić z: homeomorfizm.
Homomorfizm (gr. ὅμοιος, "homoios" – podobny; μορφή, "morphē" – kształt, forma) – funkcja odwzorowująca jedną algebrę ogólną (np. monoid, grupę, pierścień czy przestrzeń wektorową) w drugą, zachowująca przy tym odpowiadające sobie działania, jakie są zdefiniowane w obu algebrach.
Wikipedia
odtworzenie utraconego narządu lub uszkodzonego fragmentu organizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. pozytywne powiązanie osób LGBT i/lub ich praw z ideologią nacjonalistyczną;
Wiktionary
Ho
Wikipedia
IPA: ˌxɔ̃mɔnat͡sʲjɔ̃ˈnalʲism̥, AS: χõmonacʹi ̯õnalʹism̦
Wiktionary
potocznie: mężczyzna o nieokreślonej orientacji seksualnej, mogący być homoseksualistą
SJP.pl
pogardliwie: homoseksualista; pedał, ciota, homo nie wiadomo, homo niewiadomo, homo-niewiadomo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub nijaki
(1.1) żart. mężczyzna uważany za homoseksualistę
Wiktionary
(1.1) Matka Dominiki ma trochę nadziei, że oprócz homoniewiadomo są w Ameryce jacyś inni mężczyźni. Może są, ale na przykład ten syn Blake’a Carringtona z Dynastii też był homoniewiadomo, martwi się Jadzia Chmura; ojciec taki elegancki, męski, matka, Alexis [Colby], też nie żaden margines, a syn homoniewiadomo.
Wiktionary
wyraz o takim samym brzmieniu, lecz odmiennym znaczeniu, pochodzeniu i czasami także pisowni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz o identycznym brzmieniu z innym wyrazem, ale o odmiennym znaczeniu (niekiedy też pisowni) i zwykle innym pochodzeniu
Wiktionary
(1.1) Wyrazy „barón” i „varón” są homonimami.
Wiktionary
IPA: xɔ̃ˈmɔ̃ɲĩm, AS: χõmõńĩm
Wiktionary
rzecz. homonimia ż., homonimiczność ż., homonimikia ż.
przym. homonimiczny
przysł. homonimicznie
Wiktionary
jednakowe brzmienie dwóch wyrazów o różnych znaczeniach i etymologiach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. identyczne brzmienie i pisownia wyrazów o różnych znaczeniach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. homonim mrz., homonimiczność ż., homonimikia ż.
przym. homonimiczny
przysł. homonimicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) jęz. zgodnie z homonimią
Wiktionary
rzecz. homonim mrz., homonimia ż., homonimiczność ż.
przym. homonimiczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. identyczne brzmienie i pisownia wyrazów o różnych znaczeniach
Wiktionary
(1.1) Rodzaj ten wprowadził w 1885 roku Stephen Alfred Forbes dla jednego, opisanego równocześnie gatunku Metallus rubi, który obecnie nosi nazwę Metallus rohweri ze względu na homonimiczność nazwy poprzedniej.
Wiktionary
rzecz. homonim mrz., homonimia ż., homonimikia ż.
przym. homonimiczny
przysł. homonimicznie
Wiktionary
(1.1) homonimia
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. tak samo brzmiący, ale mający inny rodowód i znaczenie
Wiktionary
rzecz. homonimikia ż., homonim mrz., homonimia ż., homonimiczność ż.
przysł. homonimicznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zasób homonimów w danym języku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. zasób homonimów charakterystycznych dla danego języka
Wiktionary
rzecz. homonimia ż., homonim m., homonimiczność ż.
przym. homonimiczny
Wiktionary
polimer, którego łańcuch zawiera jeden rodzaj merów
SJP.pl
pejoratywnie: ideologia LGBT
SJP.pl
linia na mapie łącząca obszary jednocześnie dotknięte trzęsieniem ziemi
SJP.pl
osoba odczuwająca pociąg erotyczny do osobników tej samej płci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) seks. mężczyzna o homoseksualnej orientacji seksualnej;
Wiktionary
(1.1) Młodzi policjanci często nie wiedzą, że (…) homoseksualistów nie należy nazywać „ciotą”.
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃mɔsɛksuwaˈlʲista, AS: χõmoseksuu̯alʹista
Wiktionary
rzecz. homoseksualizm mrz., homoseksualność ż.
:: fż. homoseksualistka ż.
przym. homoseksualny
przysł. homoseksualnie
Wiktionary
(1.1) gej, pot. żart. chomik, pejor. pederasta, wulg. pedał, wulg. ciota, wulg. cwel, pogard. pedzio, obraź. pedryl, obraź. homo, homoerota, obraź. homoniewiadomo, obraź. homo niewiadomo, obraź. homo-niewiadomo, obraź. homoser, obraź. homospecjalista
Wiktionary
kobieta orientacji homoseksualnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) seks. kobieta odczuwająca popęd seksualny do innych kobiet
Wiktionary
rzecz. homoseksualizm mrz., homoseksualność ż.
:: fm. homoseksualista mos.
przym. homoseksualny
przysł. homoseksualnie
Wiktionary
(1.1) lesbijka
Wiktionary
popęd seksualny do osobników tej samej płci; homoerotyzm, homoseksualność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) seks. kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci;
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃mɔsɛksuˈwalʲism̥, AS: χõmoseksuu̯alʹism̦
Wiktionary
rzecz. homoś mos., seks mrz., homoseksualista mos., homoseksualistka ż., homoseksualność ż.
przym. homoseksualny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób homoseksualny
Wiktionary
rzecz. homoseksualność ż., homoseksualista mos., homoseksualistka ż.
przym. homoseksualny
Wiktionary
popęd seksualny do osobników tej samej płci; homoerotyzm, homoseksualizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) seks. cecha tego, co homoseksualne; cecha tych, którzy są homoseksualni
Wiktionary
Homoseksualność, homoseksualizm (z greki ὁμόιος "homoios" „taki sam, równy” oraz z sexualis „płciowy”) – pociąg romantyczny, seksualny lub zachowanie seksualne pomiędzy osobami tej samej płci. Obok heteroseksualności i biseksualności jest jedną z trzech głównych orientacji psychoseksualnych w ramach kontinuum seksualnego.
Wikipedia
rzecz. seks mrz., homoseksualizm mrz., homoseksualista mos., homoseksualistka ż.
przym. homoseksualny
przysł. homoseksualnie
Wiktionary
przymiotnik od: homoseksualizm; homoerotyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z homoseksualizmem, dotyczący homoseksualizmu
przymiotnik jakościowy
(2.1) wykazujący cechy typowe dla homoseksualizmu
Wiktionary
(1.1) Katujący swą „naturalną” żonę „naturalny” mąż, czy zadręczająca się w cierpiętniczych relacjach „normalna” rodzina nie są czymś lepszym z moralnego punktu widzenia niż pełna miłości i wzajemnego zaufania relacja homoseksualna.
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃mɔsɛksuˈwalnɨ, AS: χõmoseksuu̯alny
Wiktionary
rzecz. homoś mos., seks mrz., homoseksualizm mrz., homoseksualność ż., homoseksualista mos., homoseksualistka ż.
przysł. homoseksualnie
Wiktionary
(1.1) spec. homoerotyczny; melior. tęczowy
Wiktionary
warstwa atmosfery ziemskiej od powierzchni Ziemi do wysokości około 80 km, której skład chemiczny nie ulega zmianom wraz ze wzrostem wysokości
SJP.pl
Ho
Wikipedia
zdolność do przeprowadzania procesu płciowego w obrębie tej samej grzybni
SJP.pl
Ho
Wikipedia
termika wód
SJP.pl
przekształcenie geometryczne w jednoznaczny sposób przyporządkowujące każdemu punktowi jednej przestrzeni inny punkt przestrzeni drugiej; jednokładność
SJP.pl
dział topologii algebraicznej powiązany z teorią homologii
SJP.pl
Homotopia – ciągłe przejście między dwoma przekształceniami ciągłymi przestrzeni topologicznych, tj. takie, za pomocą którego można w jednostce "czasu" w wyniku ciągłej "deformacji" z jednego przekształcenia otrzymać drugie. Działem matematyki, w którym się je rozważa, jest teoria homotopii, gałąź topologii algebraicznej.
Wikipedia
przeszczepianie narządów, tkanek lub ich części pochodzących od tego samego osobnika; alotransplantacja, allotransplantacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. transplantacja od osobnika tego samego gatunku
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃mɔtrãw̃splãnˈtat͡sʲja, AS: χõmotrãũ̯splãntacʹi ̯a
Wiktionary
przym. homotransplantacyjny
Wiktionary
w chrześcijaństwie: pojęcie określające relację między osobami Trójcy Świętej, polegającą na współistnieniu, współdziałaniu i współtworzeniu siebie nawzajem; współistotność
SJP.pl
związek osób tej samej płci; związek homoseksualny
SJP.pl
organizm powstały z połączenia się gamet o tym samym składzie genetycznym w stosunku do danej pary lub par czynników dziedzicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. genet. organizm posiadający dwa identyczne allele danego genu;
Wiktionary
Homozygota – organizm posiadający identyczne allele danego genu (np. "aa" lub "AA") w chromosomach. Homozygoty wytwarzają zawsze gamety jednakowego typu – identyczne pod względem materiału genetycznego (danej cechy). Homozygotyczność może dotyczyć jednego, kilku lub nawet wszystkich genów w organizmie. Wyróżnia się dwa rodzaje homozygot:
Wikipedia
rzecz. zygota ż.
przym. homozygotyczny
Wiktionary
pogardliwie: homoseksualista; pedzio, pedał, cieć, pedalarz, pedalista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. pot. gej, homoseksualista
Wiktionary
(1.1) Zdziwię pana, ale udzielałem kiedyś wywiadu pismu „Inaczej”, właśnie pismu dla homosiów, i powiedziano mi, że poparcie wśród homosiów mamy takie same jak w reszcie społeczeństwa.
Wiktionary
rzecz. homo m., homoseksualista m., homoseksualizm m., homoseksualistka ż., homoseksualizacja ż.
czas. homoseksualizować ndk., zhomoseksualizować dk.
przym. homoseksualny
temsłow. homo-
Wiktionary
(1.1) gej, homoseksualista, homo, homek, eufem. kochający inaczej, wesołek, ciepły brat, obraź. pedał, pederasta, ciota, ciepłak, cieplak, pedzio, pedziu, czajnik, gejsza, homo-niewiadomo, homoserek, homoser
Wiktionary
duży ptak z rodziny dzioborożców
SJP.pl
SJP.pl
Homrzyska – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Nawojowa.
Wikipedia
miasto w Syrii; Hims
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. zob. Hims.
(1.2) geogr. zob. Chums.
Wiktionary
(1.1) W okresie II wojny światowej w Homsie była formowana i stacjonowała Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich.
Wiktionary
według wierzeń średniowiecznych: niewielki człowiek stworzony przez alchemików
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) człowieczek, który według poglądów średniowiecznych miał być sztucznie stworzony w retorcie przez alchemików
Wiktionary
Ho
Wikipedia
(1.1) Istniało kilka poglądów na sposoby powołania do życia homunkulusa.
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃mũŋˈkulus, AS: χõmũŋkulus
Wiktionary
skrót od: honorowy
SJP.pl
prowincja w Chinach; Henan
SJP.pl
marka samochodów i firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. pojazd (samochód, motocykl, ciężarówka) marki Honda
(1.2) hand. produkt marki Honda
Wiktionary
Honda Motor Co. Ltd. (jap. 本田技研工業株式会社 "Honda Giken Kōgyō Kabushiki-gaisha") – japońskie przedsiębiorstwo branży motoryzacyjnej produkujące samochody, motocykle, skutery, samoloty, silniki, roboty oraz różnego rodzaju maszyny. Największy na świecie producent silników.
Wikipedia
(1.1) Od lat jeżdżę hondą i innych oglądam w lusterku wstecznym, a warsztat odwiedzam podczas przeglądów.
Wiktionary
IPA: ˈxɔ̃nda, AS: χõnda
Wiktionary
rzecz. Honda ż.
Wiktionary
marka samochodów i firma
SJP.pl
Hondo (ang. "Hondo River", hiszp. "Río Hondo") – rzeka w Gwatemali, Belize i Meksyku. Liczy 209 km długości.
Powstaje z połączenia rzek Río Azul, Chanchich (płynących z Gwatemali i Booth's River (płynącej z Belize), na terytorium Belize (miejscowość Blue Creek Village) i Meksyku (miejscowość La Unión). Płynie następnie w kierunku północno-wschodnim do Zatoki Chetumal na Morzu Karaibskim. Uchodzi na południe od miasta Chetumal. W dolnym odcinku tworzy granicę między Belize a Meksykiem.
Wikipedia
skrót od: honduraski
SJP.pl
obywatel Hondurasu; Honduraszczyk, Hondurasczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Hondurasu
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃nduˈrãɲĩn, AS: χõndurãńĩn
Wiktionary
rzecz. Honduras mrz.
:: fż. Honduranka ż.
przym. honduraski
Wiktionary
obywatelka Hondurasu; Honduraska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Hondurasu
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃nduˈrãŋka, AS: χõndurãŋka
Wiktionary
rzecz. Honduras mrz.
:: fm. Honduranin mos.
przym. honduraski
Wiktionary
państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Tegucigalpie; Republika Hondurasu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Ameryce Środkowej;
Wiktionary
Honduras, Republika Hondurasu ( Honduras, República de Honduras) – państwo w Ameryce Północnej, pomiędzy Morzem Karaibskim a Oceanem Spokojnym (zatoka Fonseca), o łącznej długości wybrzeża 820 km. Honduras graniczy na zachodzie z Gwatemalą (dł. granicy 256 km), na południowym wschodzie z Nikaraguą (922 km) i na południowym zachodzie z Salwadorem (342 km). Do Hondurasu należą również przybrzeżne wyspy, z których największe to Islas de la Bahía. Od 1972 roku do Hondurasu należą Islas Santanilla.
Wikipedia
(1.1) Językiem urzędowym Hondurasu jest hiszpański.
Wiktionary
IPA: xɔ̃nˈduras, AS: χõnduras
Wiktionary
rzecz. Honduranin mos., Honduranka ż.
przym. honduraski
Wiktionary
(1.1) urz. ofic. Republika Hondurasu
Wiktionary
obywatel Hondurasu; Honduranin, Honduraszczyk
SJP.pl
przymiotnik od: Honduras, Honduras Brytyjski
SJP.pl
przymiotnik od: Honduras, Honduras Brytyjski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Honduras
Wiktionary
(1.1) Cieszyński lutnik używa do budowy świerku alpejskiego, cedru kanadyjskiego, mahoniu honduraskiego czy palisandru brazylijskiego. – Gitara z takiego materiału musi swoje kosztować.
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃nduˈrasʲci, AS: χõndurasʹḱi
Wiktionary
rzecz. Honduras mrz., Honduranin mos., Honduranka ż.
Wiktionary
obywatel Hondurasu; Honduranin, Hondurasczyk
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Kresy. elegancki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. miodownik
Wiktionary
1. terytorium autonomiczne w Chinach; Specjalny Region Administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej Hongkong;
2. port w terytorium autonomicznym o tej samej nazwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim;
(1.2) geogr. wyspa w południowej części regionu Hongkong (1.1);
Wiktionary
Hongkong (chiń. 香港, kantoński jyutping: "hoeng gong" wym. [], Hong Kong, mandaryński pinyin: "Xiānggǎng" wym. []), oficjalnie: Specjalny Region Administracyjny Hongkong (ang. Hong Kong Special Administrative Region, w skrócie Hong Kong SAR, HKSAR) – miasto i specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej, znajdujący się nad Morzem Południowochińskim, w Delcie Rzeki Perłowej. Zajmuje m.in. półwysep Koulun oraz liczne wyspy, w tym dwie największe: Lantau i Hongkong.
Wikipedia
(1.1) Hongkong jest specjalnym regionem administracyjnym Chińskiej Republiki Ludowej, znajdujący się na wschodnich wybrzeżach Chin, nad Morzem Południowochińskim.
Wiktionary
IPA: ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk, AS: χõŋ•kõŋk
Wiktionary
rzecz. Hongkończyk mos., Hongkonka ż.
przym. hongkoński
Wiktionary
mieszkanka Hongkongu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hongkongu
Wiktionary
rzecz. Hongkong mrz.
:: fm. Hongkończyk mos.
przym. hongkoński
Wiktionary
mieszkaniec Hongkongu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hongkongu
Wiktionary
rzecz. Hongkong mrz.
:: fż. Hongkonka ż.
przym. hongkoński
Wiktionary
przymiotnik od: Hongkong
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hongkongiem, dotyczący Hongkongu
Wiktionary
(1.1) Dolar hongkoński pozostanie w obiegu i będzie nadal swobodnie wymienialny.
Wiktionary
rzecz. Hongkong mrz., Hongkończyk mos., Hongkonka ż.
Wiktionary
stolica Wysp Salomona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na wyspie Guadalcanal, stolica Wysp Salomona;
Wiktionary
Honiara – miasto portowe położone na wyspie Guadalcanal, będące stolicą niezależnego państwa Wysp Salomona na południowo-zachodnim Pacyfiku. 130,2 tys. mieszkańców[].
Miastem partnerskim Honiary jest, od 5 lipca 1995, australijska miejscowość Mackay.
Wikipedia
IPA: xɔ̃ˈɲara, AS: χõńara
Wiktionary
rzecz. honiarańczyk mos., honiaranka ż.
przym. honiarański
Wiktionary
mieszkanka Honiary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Honiary
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃ɲaˈrãnka, AS: χõńarãnka
Wiktionary
rzecz. Honiara ż.
:: fm. honiarańczyk mos.
przym. honiarański
Wiktionary
mieszkaniec Honiary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Honiary
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃ɲaˈrãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: χõńarãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Honiara ż.
:: fż. honiaranka ż.
przym. honiarański
Wiktionary
→ Honiara (stolica Wysp Salomona); honiarski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Honiara
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃ɲaˈrãj̃sʲci, AS: χõńarãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. honiarańczyk mos., honiaranka ż., Honiara ż.
Wiktionary
mieszkaniec Honiary
SJP.pl
mieszkanka Honiary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Honiatycz
Wiktionary
rzecz. Honiatycze nmos., honiatyczanin m., honiatyczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Honiatycz
Wiktionary
rzecz. Honiatycze nmos.
:: fż. honiatyczanka ż.
przym. honiatycki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Honiatycz
Wiktionary
rzecz. Honiatycze nmos.
:: fm. honiatyczanin m.
przym. honiatycki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) góry. chłopiec pomagający bacy i juhasom przy owcach
Wiktionary
obrabiać metale za pomocą przecierania lub gładzenia; honować
SJP.pl
honkenia piaskowa - roślina z rodziny goździkowatych, występująca na wydmach piaszczystych przy brzegach mórz
SJP.pl
model samochodu terenowego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Honolulu
SJP.pl
mieszkanka Honolulu
SJP.pl
→ Honolulu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Honolulu (miastem na Hawajach)
Wiktionary
rzecz. Honolulu n.
Wiktionary
miasto na Hawajach, na wyspie Oahu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Hawaje;
Wiktionary
Ho
Wikipedia
(1.1) Honolulu jest ważnym ośrodkiem turystycznym.
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃nɔˈlulu, AS: χõnolulu
Wiktionary
przym. honolulski
Wiktionary
1. poczucie godności osobistej, dobre imię, cześć;
2. książkowo: zaszczyt;
3. w niektórych grach karcianych: karta starsza od dziesiątki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) czyjeś poczucie godności
(1.2) czyjeś dobre imię związane z czcią, poważaniem, szacunkiem
(1.3) zob. honory.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Uczynił to, by zachować swój honor.
Wiktionary
IPA: ˈxɔ̃nɔr, AS: χõnor
Wiktionary
rzecz. honorowanie n., dyshonor m.
czas. honorować ndk.
przym. honorowy, niehonorowy, honorny
przysł. honorowo, niehonorowo
Wiktionary
(1.1) godność
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Honoraty lub z nią związany
SJP.pl
wynagrodzenie za pracę wykonywaną nieregularnie lub jednorazowo, zwykle w wolnych zawodach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wynagrodzenie za pracę lub usługę zazwyczaj wykonywaną jednorazowo, nieregularnie
Wiktionary
(1.1) Honorarium za kolejne powieści Jurkowi wysyłają na konto.
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃nɔˈrarʲjũm, AS: χõnorarʹi ̯ũm
Wiktionary
czas. honorować
Wiktionary
(1.1) wynagrodzenie
Wiktionary
przymiotnik od: honorarium
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
– imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa "honoratus", oznaczającego „szanowany, darzony szacunkiem”. Patronami imienia są m.in. św. Honorat z Arles i bł. Honorat Koźmiński.
Wikipedia
IPA: xɔ̃ˈnɔrat, AS: χõnorat
Wiktionary
rzecz. Honorata ż., Honoratka ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Honorat
Wiktionary
– żeński odpowiednik imienia Honorat.
Honorata imieniny obchodzi 11 stycznia, 16 stycznia, 22 lutego, 22 grudnia.
Zdrobnienia od tego imienia to: Hona, Honia, Honka, Honcia, Honoratka, Honorcia, Nora, Norka, Horka, Horcia
Wikipedia
(1.1) Roch siedział z Honoratą w jednej ławce w trzeciej klasie.
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃nɔˈrata, AS: χõnorata
Wiktionary
rzecz. Honorat m.
:: zdrobn. Honorcia ż., Honoratka ż., Honia ż.
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Małych Sióstr Niepokalanego Serca Maryi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Honorata
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z tej naszej Honoratki wyrosła piękna panna.
Wiktionary
rzecz. Honorata ż., Honorcia ż., Honorat m.
Wiktionary
Honorat z małżonką; Honoratowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Honorata lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Honorata
Wiktionary
(1.1) Poprosiliśmy Honorcię o pomoc przy przeprowadzce.
Wiktionary
rzecz. Honorata ż., Honoratka ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Honoria ("Iusta Grata Honoria", ur. 418) – córka cesarza rzymskiego Konstancjusza III oraz Galli Placydii. Siostra cesarza Walentyniana III, w 426 r. ogłoszona augustą, czyli koregentką.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Do XI wieku Honoriusza wyklinali kolejni papieże.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Honoryna ż.
przym. Honoriuszowy
Wiktionary
Honoriusz z małżonką; Honoriuszowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Honoriusza lub z nim związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Honorata (imię żeńskie)
SJP.pl
potocznie: honorowość
SJP.pl
potocznie: honorowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|honorować.
Wiktionary
rzecz. uhonorowanie n., honor m., honory nmos., honorowość ż., honorność ż.
czas. honorować ndk., uhonorować dk.
przym. honorowy, honorny
przysł. honorowo
Wiktionary
1. uznawać coś za prawomocne; respektować;
2. zaszczytnie kogoś wyróżniać, otaczać szacunkiem, oddawać cześć;
3. wypłacać honorarium, wynagrodzenie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. uhonorować)
(1.1) uznawać za ważne, prawomocne
(1.2) płacić honorarium
(1.3) okazywać honor, wyrażać szczególny szacunek do kogoś
czasownik zwrotny niedokonany honorować się (dk. uhonorować się)
(2.1) nagradzać sam siebie
(2.2) nagradzać siebie nawzajem
Wiktionary
rzecz. honor m., honorek m., honorowanie n., uhonorowanie n., honorarium n., dyshonor m.
czas. uhonorować dk.
przym. honorowy, niehonorowy, honorny
przysł. honorowo, niehonorowo, honornie
Wiktionary
(1.1) przyjmować, uznawać, uwzględniać
(1.2) opłacać, wynagradzać
Wiktionary
→ honorowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest honorowe; cecha tych, którzy są honorowi
Wiktionary
przym. honorowy
przysł. honorowo
rzecz. honorowanie n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający poczucie godności osobistej
(1.2) zgodny z honorem
(1.3) taki, który służy do wyróżnienia kogoś lub do okazania szacunku
(1.4) nominalny, tytularny
(1.5) niedający zysków materialnych lub niepobierający zapłaty
Wiktionary
(1.2) Zabójstwa honorowe wśród społeczności muzułmańskiej są ogromnym wyzwaniem dla zachodniego wymiaru sprawiedliwości.
(1.3) Tytuł honorowego obywatela miasta otrzymują osoby spoza miasta, szczególnie dla niego zasłużone.
(1.5) Honorowym dawcom krwi przysługuje jedynie jednodniowe zwolnienie od pracy oraz czekolada.
Wiktionary
IPA: ˌxɔ̃nɔˈrɔvɨ, AS: χõnorovy
Wiktionary
rzecz. honor m., honorowość ż., honorność ż., honorowanie n., uhonorowanie n.
czas. honorować ndk., uhonorować dk.
przym. honorny
przysł. honorowo
Wiktionary
(1.1) szlachetny, honorny
(1.2) rycerski, honorny
Wiktionary
1. dostojeństwa, godności, odznaczenia;
2. oznaki czci, poważania, szacunku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) odznaczenia, godności, dostojeństwa
(1.2) oznaki czci i szacunku
forma rzeczownika.
(2.1) plural|honor.
Wiktionary
(1.1) Nie potrzebował ani honorów, ani uznania.
(1.2) Obecność cesarza była wyzwaniem dla mieszkańców miasta, którzy przyjęli władcę z największymi honorami.
Wiktionary
IPA: xɔ̃ˈnɔrɨ, AS: χõnory
Wiktionary
rzecz. honorowanie n.
Wiktionary
w językoznawstwie: forma, zwrot grzecznościowy lub rejestr języka stosowany w formalnych wypowiedziach, wywyższający osobę, do której jest kierowany
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) jęz. o formie, zwrocie grzecznościowym lub rejestrze języka: stosowany w formalnych wypowiedziach, wywyższający osobę, do której jest kierowany
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Honoryna, Honoria – żeńskie imię łacińskie, stanowiące żeński odpowiednik łacińskiego imienia Honoryn, utworzonego od Honoriusza przy pomocy przyrostka oznaczającego wyzwolenie i usynowienie. Patronką tego imienia jest św. Honoryna z Normandii.
W styczniu 2024 w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych, nie wykazano żadnych kobiet o imieniu Honoryna nadanym jako imię pierwsze ani kobiet noszących imię Honoryna jako imię drugie.
Wikipedia
[czytaj: onoRE] francuskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obrabiać metale za pomocą przecierania lub gładzenia; honingować
SJP.pl
przyrząd do szlifowania cylindrów lub otworów
SJP.pl
Honownica – obrabiarka służąca do honowania, tzn. obróbki wykańczającej bardzo dokładnych powierzchni (najczęściej otworów), w których wymagana jest "wielokierunkowa struktura powierzchni" (np. cylindry silników spalinowych), co bardzo trudno osiągnąć np. poprzez szlifowanie otworów.
Wikipedia
największa, główna wyspa Japonii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. największa wyspa Japonii;
Wiktionary
Honsiu. (jap. 本州 Honshū) – największa, a tym samym główna wyspa Japonii, znajduje się na niej stolica państwa, Tokio. Na północy cieśnina Tsugaru oddziela ją od Hokkaido, na południu Morze Wewnętrzne od Sikoku, a na południowym zachodzie po drugiej stronie cieśniny Shimonoseki leży wyspa Kiusiu. Honsiu jest siódmą co do wielkości wyspą na świecie.
Wikipedia
(1.1) Kioto leży na wyspie Honsiu w Japonii.
Wiktionary
IPA: ˈxɔ̃w̃ɕu, AS: χõũ̯śu
Wiktionary
ochotniczy żołnierz narodowego wojska węgierskiego podczas rewolucji 1848-1849
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. wojsk. związany z honwedami, dotyczący honwedów
Wiktionary
(1.1) W jakiejś wiosce stacjonuje honwedzki oddział karabinów maszynowych, a my weszliśmy przypadkowo do karczmy, gdzie te honwedy jak wściekłe tańcowały swego czardasza.
Wiktionary
rzecz. honwed mos.
Wiktionary
[czytaj: hud] nazwisko
SJP.pl
Hood – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia, w hrabstwie Sacramento.
Wikipedia
[czytaj: hudi] środowiskowo: bluza z kapturem
SJP.pl
Hoodie – singel Lady Sovereign promujący album "Public Warning", wydany 21 listopada 2005 nakładem wytwórni płytowych Def Jam oraz Casual Records.
Za ilustrację okładki singla odpowiadał Jasper Goodall, a fotografię na niej zawartą wykonała Gemma Booth.
Singel notowany był na 44. miejscu zestawienia UK Singles Chart w Wielkiej Brytanii.
Wikipedia
[czytaj: hUDlem] rzadko: osoba, która zachowuje się niezgodnie z normą współżycia społecznego i porządku prawnego; chuligan, wandal, zwyrodnialec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. zbiór afroamerykańskich, synkretycznych wierzeń ludowych praktykowanych głównie na południu USA;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) rel. wyznawca kultu hoodoo (1.1)
rzeczownik, rodzaj żeński
(3.1) rel. wyznawczyni kultu hoodoo (1.1)
Wiktionary
Hoodoo – zbiór wierzeń ludowych nazywanych także magią, występujący głównie na południu Stanów Zjednoczonych.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hooke – wieś w Anglii, w hrabstwie Dorset. Leży 20 km na północny zachód od miasta Dorchester i 194 km na południowy zachód od Londynu.
Wikipedia
[czytaj: huker] nazwisko angielskie, m.in.:
1. John Lee Hooker [dżon li huker], amerykański muzyk bluesowy (1917-2001);
2. Richard Hooker (1554?-1600), angielski pisarz religijny;
3. sir Joseph Dalton Hooker (1817-1911), angielski botanik, podróżnik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: huwer] nazwisko angielskie, m.in.:
1. Herbert Clark Hoover (1874-1964), polityk amerykański;
2. John Edgar Hoover (1895-1972), dyrektor FBI
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie:
1. wykrzyknik zachęcający do szybkiego wykonania czynności, np.: A teraz skacz - hop!;
2. wykrzyknik (zwykle powtarzany), za pomocą którego ludzie nawołują się, np.: Hop! Hop! Gdzie jesteście?;
3. wykrzyknik zachęcający do wykonania skoku, podskoków lub opisujący ich wykonywanie; hopsasa, hopsa, hops, hopla, opa
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …zachęcający kogoś do wykonania skoku lub do podskakiwania
(1.2) …za pomocą którego ludzie nawołują się, zwykle powtarzany
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. skok
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) No to hop do wody!
(1.2) Hop, hop, gdzie wy jesteście?
Wiktionary
IPA: xɔp, AS: χop
Wiktionary
rzecz. hopka
Wiktionary
(1.1) hops!, hopsa!, hopsasa!, hopla!; stpol. huj! sic.
(1.2) hej!
Wiktionary
przeszkoda wybijająca w powietrze lub nierówność trasy pomagająca w wykonaniu skoku na pojeździe; hopka, hopek
SJP.pl
Ho
Wikipedia
bardzo żywy, ludowy taniec ukraiński
SJP.pl
Hopak – ukraiński taniec ludowy w metrum 2/4, a także sztuka walki (zob.: hopak bojowy).
Taniec powstał na Siczy Zaporoskiej. Została w nim zakodowana sztuka walki za pomocą kopnięć i podcięć, a w wersji z szablą – walka tą bronią.
Jego cechą charakterystyczną jest to, że jest to jeden z najbardziej popisowych tańców i tańczy się go zazwyczaj na koniec występu.
Wikipedia
prowincja w Chinach; Hebei
SJP.pl
przeszkoda wybijająca w powietrze lub nierówność trasy pomagająca w wykonaniu skoku na pojeździe; hopa, hopek
SJP.pl
bzik na punkcie czegoś lub kogoś
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
język Indian z grupy Pueblo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język Indian Hopi;
Wiktionary
Ho
Wikipedia
rzecz. Hopi m./ż.
Wiktionary
przeszkoda wybijająca w powietrze lub nierówność trasy pomagająca w wykonaniu skoku na pojeździe; hopa, hopek
SJP.pl
mieszanina tlenku miedziowego i dwutlenku manganu, stosowana w pochłaniaczach masek przeciwgazowych
SJP.pl
Ho
Wikipedia
podskoki, brykanie, wierzganie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: wykrzyknik zachęcający do wykonania skoku, podskoków lub opisujący ich wykonywanie; hopsasa, hopsa, hops, hop, opa
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …zachęcający kogoś do wykonania skoku lub do podskakiwania
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: hopel
Wiktionary
(1.1) hop!, hops!, hopsa!, hopsasa!
Wiktionary
piechur grecki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. ciężkozbrojny żołnierz piechoty starożytnej Grecji walczący w falandze;
Wiktionary
(1.1) Tarcze hoplitów nazywały się hoplonami.
Wiktionary
IPA: xɔˈplʲita, AS: χoplʹita
Wiktionary
rzecz. hoplon m., panoplia ż.
przym. hoplicki
Wiktionary
rodzaj dinozaura ptasiomiednicznego z rodziny ankylozaurów
SJP.pl
Hoplitozaur ("Hoplitosaurus") – rodzaj dinozaura ptasiomiednicznego (Ornithischia) należącego do grupy ankylozaurów (Ankylosauria) i podrodziny Polacanthinae. Dawniej uznawany za synonim "Polacanthus", lecz obecnie przywrócony do rangi osobnego rodzaju. Jego nazwa oznacza „hoplicki jaszczur” – od starogreckiej ciężkozbrojnej piechoty, hoplitów.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. neol. osoba odczuwająca strach przed bronią palną, osoba odczuwająca strach przed uzbrojonymi obywatelami
Wiktionary
rzecz. hoplofobia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. neol. strach przed bronią palną, strach przed uzbrojonymi obywatelami;
Wiktionary
Hoplofobia (z gr. ὅπλον "hoplon" – tarcza i φόβος "phóbos" – strach, lęk) – polityczny neologizm oznaczający „strach przed bronią palną” lub „strach przed uzbrojonymi obywatelami”.
Pojęcie zostało użyte po raz pierwszy w 1962 r. przez emerytowanego pułkownika Piechoty Morskiej USA Jeffa Coopera jako pejoratywne określenie „irracjonalnej niechęci do broni”. Hoplofobia nie jest rozpoznaną fobią w rozumieniu medycznym.
Wikipedia
rzecz. hoplofob mos.
Wiktionary
rzeczownik
(1.1) hoplofobia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hopowa
Wiktionary
rzecz. Hopowo n.
:: fż. hopowianka ż.
przym. hopowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hopowa
Wiktionary
rzecz. Hopowo n.
:: fm. hopowianin m.
przym. hopowski
Wiktionary
Hopowo, dodatkowa nazwa w języku kaszubskim Hopòwò, (niem. Hoppendorf) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Somonino. Leży przy drodze krajowej nr 20 Stargard-Szczecinek-Gdynia. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hopowa
Wiktionary
rzecz. Hopowo n., hopowianin m., hopowianka ż.
Wiktionary
1. Edward Hopper (1882-1967), malarz amerykański;
2. Grace Murray Hopper (1906-92), informatyk i matematyk amerykański
SJP.pl
Hopper – urządzenie mechaniczno-elektryczne, służące do przechowywania (gromadzenia), w celu późniejszego wypłacania oraz zliczania, monet różnych nominałów i wielkości. Urządzenia te są stosowane m.in. w automatach do gier hazardowych w celu wypłacania pieniędzy. Konstrukcja oraz zasada działania zależne są od producenta. W przypadku wypłaty elementy optoelektroniczne bądź przełączniki zliczają impulsy przy wyrzucaniu każdej monety i przekazują je dalej urządzeniom sterującym całym automatem.
Wikipedia
przymiotnik jakościowy
(1.1) dotyczący życia i twórczości Edwarda Hoppera; charakterystyczny, typowy dla Edwarda Hoppera lub jego twórczości; taki jak u Edwarda Hoppera
Wiktionary
potocznie: wykrzyknik zachęcający do wykonania skoku, podskoków lub opisujący ich wykonywanie; hopsasa, hopla, hopsa, hop, opa
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …zachęcający kogoś do wykonania skoku lub do podskakiwania
Wiktionary
(1.1) Hops! Do wody!
Wiktionary
(1.1) hop!, hopsa!, hopsasa!, hopla!
Wiktionary
potocznie: wykrzyknik zachęcający do wykonania skoku, podskoków lub opisujący ich wykonywanie; hopsasa, hopla, hops, hop, opa
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …zachęcający kogoś do wykonania skoku lub do podskakiwania
Wiktionary
(1.1) hop!, hops!, hopsasa!, hopla!
Wiktionary
potocznie: wykrzyknik zachęcający do wykonania skoku, podskoków lub opisujący ich wykonywanie, często występujący w przyśpiewkach; hopsa, hopla, hops, hop, opa
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …zachęcający kogoś do wykonania skoku lub do podskakiwania
Wiktionary
(1.1) hop!, hops!, hopsa!, hopla!
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) pot. żart. neol. skakać, podskakiwać
Wiktionary
(1.1) Będziemy sobie dzisiaj z Kubą hopsasać (…)
Wiktionary
potocznie: skakać, podskakiwać
SJP.pl
podskoki
SJP.pl
(zwykle w liczbie mnogiej) potocznie: nieobliczalny postępek służący głównie popisaniu się; wybryk
SJP.pl
1. jedna z ośmiu części brewiarza; godzina;
2. w liturgii rzymskokatolickiej: nabożeństwo odprawiane o określonej porze dnia, np. nieszpory;
3. rumuński, izraelski i cygański taniec ludowy;
4. muzyka do tego tańca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. góra
(1.2) choreogr. rodzaj folklorystycznego tańca grupowego;
(1.3) rel. godzina kanoniczna w brewiarzu
Wiktionary
Hora – taniec grupowy tańczony w wielu krajach. Jego nazwa wywodzi się ze starożytnego tańca greckiego Chorea.
Wikipedia
IPA: ˈxɔra, AS: χora
Wiktionary
(1.1)
przysł. hore
Wiktionary
Horacy z małżonką; Horacostwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miłośnik, znawca Horacjusza
SJP.pl
1. wszystko, co związane jest z twórczością Horacego;
2. wpływ poezji Horacego na dzieła autorów późniejszych;
3. wzorowanie się przez poetów kolejnych epok do pism Horacego jako do ważnego źródła tradycji kultury świata śródziemnomorskiego
SJP.pl
Horacjanizm – stworzona przez rzymskiego poetę Horacego postawa wobec życia i moralności. Była swoistym poszukiwaniem złotego środka poprzez połączenie dwóch antycznych filozofii życia: epikureizmu i stoicyzmu.
Horacjanizm w poezji to zjawisko naśladowania w liryce modelu poezji stworzonego przez Horacego. Model ten obejmował:
Wikipedia
taki, jak u Horacjusza, związany z twórczością, poglądami Horacjusza (np. horacjański motyw "non omnis moriar"); horacjuszowski
SJP.pl
rzadko: nadawać utworowi charakter zbliżony do utworów Horacego
SJP.pl
wg tradycji rzym. którykolwiek z trzech braci walczących za panowania Tullusa Hostyliusza (VII w. p.n.e.) z 3 braćmi Kuriacjuszami o rozstrzygnięcie sporu pomiędzy Rzymem a Alba Longa
SJP.pl
Horacjusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwiska rzymskiego rodu.
Horacjusz imieniny obchodzi: 24 kwietnia.
Wikipedia
Horacjusz z małżonką; Horacjuszowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Horacjusza lub z nim związany; Horacjański
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Horacjusza lub z nim związany
SJP.pl
Horacy z małżonką; Horacowie
SJP.pl
Horacy z małżonką; Horacostwo
SJP.pl
Horacy (65 r.-8 r. p.n.e.), liryk rzymski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Horacy i jestem policjantem z Miami.
Wiktionary
IPA: xɔˈrat͡sɨ, AS: χoracy
Wiktionary
rzecz. Horacjusz m., Oracy m., Jaracz m., Jeracz m.
przym. Horacowy, horacjański, horacjuszowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
plan dnia w zgromadzeniu zakonnym
SJP.pl
Horatio – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Arkansas, w hrabstwie Sevier.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Horbowa
Wiktionary
rzecz. Horbów m.
:: fż. horbowianka ż.
przym. horbowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Horbowa
Wiktionary
rzecz. Horbów m.
:: fm. horbowianin m.
przym. horbowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Horbowa
Wiktionary
rzecz. Horbów m., horbowianin m., horbowianka ż.
Wiktionary
1. scalona grupa zwierząt tego samego gatunku (np. wilków)
2. pejoratywnie o dużej grupie hałaśliwych i agresywnych ludzi; zgraja
3. inaczej: orda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. tłum, zgraja, banda
(1.2) hist. wojsk. wojsko koczowniczych ludów tureckich i mongolskich
(1.3) hist. wojsk. obóz wojskowy u koczowniczych ludów tureckich i mongolskich
(1.4) hist. główna kwatera chana
(1.5) hist. zjednoczenie plemięemion mongolskich pod wodzą chana
(1.6) etn. wspólnie migrująca grupa ludzi u ludów zbieracko-łowieckich
(1.7) zool. wielorodzinna grupa zwierząt tego samego gatunku
Wiktionary
Horda – grupa ludzi koczujących na określonym terenie; wczesna forma organizacji społecznej, typowa dla ludów zbieracko-łowieckich, ze słabo rozwiniętą hierarchią.
Tą nazwą określa się również dużą grupę zwierząt, posiadającą hierarchię.
W językach słowiańskich „horda” jest pojmowana pejoratywnie jako „banda” albo „łobuzy”. Vide tekst pieśni „Swiaszczennaja wojna” chóru Aleksandrowa z okresu II wojny światowej z fragmentem: „wstawaj na śmiertelny bój z faszystowską siłą, przeklętą hordą”.
Wikipedia
(1.1) Hordy wirusów, gronkowców, streptokoków, bakterii gnilnych i innych plugastwougastw gromadziły się nad małym, białym zawiniątkiem, zawierającym wszystko, co miała najdroższego na tym okropnym świecie.
(1.2) Za panowania Piastów hordy Mongołów zagroziły Wrocławowi.
(1.3) Pochwyconych uprowadzili do hordy za Dniestrem.
(1.4) O odwadze księcia usłyszał chan w swojej hordzie ukryty.
(1.7) Skaliste nadbrzeża okupują hordy góralków.
Wiktionary
IPA: ˈxɔrda, AS: χorda
Wiktionary
(1.1) zgraja
Wiktionary
prolamina występująca w jęczmieniu
SJP.pl
gatunek krzewu z rodzaju kalina
SJP.pl
przysłówek
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. w górę
Wiktionary
Hore – album solowy polskiego rapera Vienia. Wydawnictwo ukazało się 18 marca 2016 roku nakładem wytwórni muzycznej Hore Records. Gościnnie w nagraniach wzięli udział raperzy Kuba Knap i Siwers oraz zespół Wojtek Mazolewski Quintet. Materiał był promowany teledyskami do utworów „Zbiorowa terapia”, „Manifest normalsów” oraz „Hore myśli”.
Wikipedia
rzecz. hora ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) rel. biblijna góra, na której Jahwe powołał Mojżesza i objawił się Eliaszowi, utożsamiana niekiedy z górą Synaj;
(1.2) geogr. wzgórze w Górach Bardzkich, w okolicach Wambierzyc
Wiktionary
Horeb (hebr. "Chorev", חורב) – góra wymieniana w Biblii jako miejsce powołania Mojżesza przez Jahwe, jako wyzwoliciela Izraelitów z niewoli egipskiej - Wj 3,1, oraz miejsce, gdzie Bóg Jahwe ukazał się Eliaszowi, który chronił się w jaskini przed królową Izebel – 1Krl 19,8-14.
Wikipedia
(1.1) A Mojżesz pasł trzodę Jetra, świekra swego, kapłana Madyjańskiego; i zagnał trzodę na puszczą, a przyszedł do góry Bożej, do Horeb (…) sic.
Wiktionary
przym. horebowy
Wiktionary
stolnik Horeszko - bohater dzieła "Pan Tadeusz" autorstwa Adama Mickiewicza
SJP.pl
tradycyjna sałatka grecka ze świeżych warzyw i sera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. przedmiot lub postać z uniwersum Harrego Pottera, w którym ukryta jest cząstka czyjejś duszy;
Wiktionary
zjawisko pożytecznego wpływu na organizm niewielkich dawek czynnika, który w większych dawkach jest szkodliwy
SJP.pl
Hormeza [] – zjawisko polegające na tym, że czynnik występujący w przyrodzie, szkodliwy dla organizmu w większych dawkach, w małych dawkach działa na niego korzystnie.
Już w XVI wieku szwajcarski lekarz Paracelsus stwierdził, że to dawka (a nie substancja) czyni truciznę (łac. "Dosis facit venenum").
Wikipedia
teoria przypisująca instynktom podstawową rolę w działalności człowieka
SJP.pl
Hormizm (z grec. 'horme' – napęd) – teoria psychologiczna stworzona przez angielskiego psychiatrę i psychologa Williama McDougalla.
Wikipedia
substancja wytwarzana w gruczołach wewnątrzwydzielniczych regulująca procesy chemiczne w komórkach i podstawowe funkcje życiowe organizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. wytwarzana w organizmie substancja która reguluje procesy życiowe;
Wiktionary
(1.1) Diagnostyka nadprodukcji hormonów obejmuje testy laboratoryjne mierzące poziom hormonów we krwi lub moczu, testy dynamiczne oceniające funkcję gruczołów oraz badania obrazowe (USG, TK, MRI) identyfikujące potencjalne zmiany anatomiczne.
Wiktionary
IPA: ˈxɔrmɔ̃n, AS: χormõn
Wiktionary
przym. hormonalny, hormonowy
przysł. hormonalnie
Wiktionary
→ hormon; hormonowy, inkretyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący hormonów, opierający się na hormonach
Wiktionary
(1.1) Nadmierny łojotok występuje w okresie pokwitania, przy zaburzeniach czynności hormonalnych, przy stosowaniu niektórych leków hormonalnych, w tym androgenów i testosteronu.
Wiktionary
rzecz. hormon m.
przysł. hormonalnie
Wiktionary
handlowa nazwa regulatora wzrostu roślin
SJP.pl
poddawanie roślin działaniu preparatów syntetycznych o charakterze fitohormonów
SJP.pl
stosować hormonizację
SJP.pl
w biochemii: substancja niehormonalna o działaniu podobnym do danego hormonu
SJP.pl
niebędący hormonem, lecz pełniący jego funkcje
SJP.pl
metoda leczenia hormonami w celu wyrównania niedoborów wydzielniczych w niedoczynności gruczołów wydzielania dokrewnego albo w celu osiągnięcia efektów ogólnych lub miejscowych
SJP.pl
Hormonoterapia, terapia endokrynna – metoda leczenia za pomocą hormonów. Podawanie antagonistów hormonów również bywa uznawane za terapię hormonalną.
Wikipedia
reagujący na działanie hormonów, zależny od hormonów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. med. zależny od poziomu hormonów w organizmie
Wiktionary
IPA: ˌxɔrmɔ̃nɔzaˈlɛʒnɨ, AS: χormõnozaležny
Wiktionary
1. wyspa w archipelagu Ziemi Ognistej;
2. przylądek na wyspie Horn
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hornadem, dotyczący rzeki Hornad
Wiktionary
rzecz. Hornad mrz.
Wiktionary
minerał skałotwórczy, składnik skał magmowych i metamorficznych
SJP.pl
Hornblenda – z niem. die Hornblende (A.G.Werner 1789 r.) – minerał z grupy amfiboli, ważny składnik skał magmowych (zasadowych i melanokratycznych – ultrazasadowych) oraz skał metamorficznych. Ma wiele odmian polimorficznych, w których występują wszystkie kationy zawarte we wzorze:
Wikipedia
magmowa skała głębinowa
SJP.pl
Hornblendyt – skała magmowa ultramaficzna (abysalna i hipabysalna) zbudowana wyłącznie z minerałów ciemnych. Nazwa pochodzi od składu mineralnego, została ona nadana w 1875 roku przez J.D. Dana.
Wikipedia
jedna z najstarszych roślin telomowych
SJP.pl
Karen Horney (1885-1952), niemiecki psychiatra i psychoanalityk
SJP.pl
drobnoziarnista skała metamorficzna, której charakterystycznymi składnikami są: andaluzyt, kordieryt i granat, a głównymi - kwarc, łyszczyki i skalenie; stosowana na tłuczeń drogowy
SJP.pl
Hornfels to skała metamorficzna kontaktowa utworzona pod wpływem termicznego oddziaływania magmy na osłonę w warunkach facji hornfelsowej.
Nazwa pochodzi od niem. "hornfels" = skała rogowa.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko, np. Stanisław Horno-Popławski (1902-1997), rzeźbiarz i malarz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie bohorodczańskim;
Wiktionary
Horocholina ( Горохолина, "Horochołyna") – wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie iwanofrankiwskim (do 2020 w rejonie bohorodczańskim).
W czasie okupacji niemieckiej ukraiński duchowny z Horocholiny Josyp Petrasz niósł pomoc Żydom, za co w 1993 roku Instytut Jad Waszem uhonorował go tytułem Sprawiedliwego wśród Narodów Świata.
Wikipedia
przym. horocholiński
Wiktionary
miasto na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, siedziba administracyjna rejonu horochowskiego;
Wiktionary
Horochów (ukr. Горохів, "Horochiw") – miasto na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie łuckim. Do 2020 w rejonie horochowskim. Siedziba hromady miejskiej Horochów.
W pobliżu maista jest stacja kolejowa Horochów.
Wikipedia
przym. horochowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Horodło
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Horodła
Wiktionary
rzecz. Horodło n., horodlanin m., horodlanka ż.
Wiktionary
miasto na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;
Wiktionary
Horodenka (ukr. Городенка) – miasto w rejonie kołomyjskim, w obwodzie iwanofrankowskim, na Ukrainie. Historycznie leży na Pokuciu. Siedziba hromady terytorialnej Horodenka. Do 2020 stolica rejonu horodeńskiego.
W mieście rozwinął się przemysł spożywczy.
Wikipedia
przym. horodeński
Wiktionary
mieszkaniec Horodła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Horodła
Wiktionary
rzecz. Horodło n.
:: fż. horodlanka ż.
przym. horodelski
Wiktionary
mieszkanka Horodła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Horodła
Wiktionary
rzecz. Horodło n.
:: fm. horodlanin m.
przym. horodelski
Wiktionary
dawniej:
1. przybudówka zamku lub grodu;
2. gród sądowy; sądy grodzkie
SJP.pl
Horodnia – rodzaj drewnianych przęseł otaczających dziedziniec, składających się w jednym boku na "mur" zamku drewnianego. Horodnie występowały głównie na wschodnim obszarze I Rzeczypospolitej, na Podlasiu, w Wielkim Księstwie Litewskim i terenach obecnej Ukrainy. Nie jest wykluczone, że horodnie były stosowane w grodach wczesnośredniowiecznych także w Wielkopolsce, Pomorzu, Mazowszu i Małopolsce.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Horodnica
SJP.pl
urzędnik ziemski w Wielkim Księstwie Litewskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. w Wielkim Księstwie Litewskim: urzędnik ziemski, który sprawował pieczę nad miastem
Wiktionary
Zobacz też: Marek Horodniczy, Janusz Horodniczy.
Horodniczy, gorodniczy – stanowisko w Wielkim Księstwie Litewskim, państwie moskiewskim i Imperium Rosyjskim. W dawnej Rusi urzędnik miejski, który nadzorował rozwój miasta, w szczególności nadzorował budowę fortyfikacji.
Wikipedia
IPA: ˌxɔrɔdʲˈɲit͡ʃɨ, AS: χorodʹńičy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Horodyszcza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Horodyszcze n., horodyszczanin m., horodyszczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Horodyszcza
Wiktionary
rzecz. Horodyszcze n.
:: fż. horodyszczanka ż.
przym. horodyski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Horodyszcza
Wiktionary
rzecz. Horodyszcze n.
:: fm. horodyszczanin m.
przym. horodyski
Wiktionary
dawniej: miejsce, gdzie znajdował się gród; grodzisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. miejsce, gdzie znajdował się gród
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Horodyszcze opasane było niskim, wklęsłym już w ziemię wałem zielonym.
Wiktionary
IPA: ˌxɔrɔˈdɨʃt͡ʃɛ, AS: χorodyšče
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wieś i gmina w Polsce
SJP.pl
Horodło (lit. "Horodlė") – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Horodło. Leży na obszarze Grzędy Horodelskiej, na lewym brzegu Bugu.
Horodło było dawniej miastem, lokowane w 1413 roku, w XVI wieku położone w województwie bełskim. W 1570 roku należało do starostwa horodelskiego. W latach 1975–1998 w województwie zamojskim.
Wikipedia
chronologiczny opis wydarzeń historycznych; chronologia, kronikarstwo
SJP.pl
1. opis konfiguracji ciał niebieskich stanowiący podstawę przepowiedni astrologicznej; kosmogram;
2. przepowiednia dotycząca jakiejś osoby, wynikająca z konfiguracji ciał niebieskich w dniu jej urodzenia;
3. wróżba dotycząca przyszłości, powiązana z określonym symbolem, np. znakiem zodiaku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) opis konfiguracji ciał niebieskich, na podstawie którego sporządza się przepowiednię
(1.2) przepowiednia sporządzona na podstawie konfiguracji ciał niebieskich
(1.3) przepowiednia, zapowiedź przyszłości, przewidywanie
Wiktionary
Horoskop (z greki: podglądanie godziny; "hora" – godzina; "skopein" – zaglądać, podglądać, podpatrywać) – w astrologii przepowiednia lub charakterystyka danej osoby, czy też wydarzenia, sporządzona na podstawie układu ciał niebieskich według daty, godziny i miejsca.
Wikipedia
IPA: xɔˈrɔskɔp, AS: χoroskop
Wiktionary
przym. horoskopowy
rzecz. sekshoroskop mrz.
Wiktionary
dotyczący horoskopu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący horoskopu
Wiktionary
IPA: ˌxɔrɔskɔˈpɔvɨ, AS: χoroskopovy
Wiktionary
rzecz. horoskop m.
Wiktionary
przenośnie: przewidywania, rokowania na przyszłość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Horoszek Dużych
Wiktionary
rzecz.
:: fż. horoszczanka ż.
przym. horoszczański, horoszkowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Horoszek Dużych
Wiktionary
rzecz.
:: fm. horoszczanin m.
przym. horoszczański, horoszkowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Horoszek Dużych
Wiktionary
rzecz. horoszczanin m., horoszczanka ż.
przym. horoszkowski
Wiktionary
(1.1) horoszkowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Horoszek Dużych
Wiktionary
rzecz. horoszczanin m., horoszczanka ż.
przym. horoszczański
Wiktionary
(1.1) horoszczański
Wiktionary
[czytaj: horowic] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, położona w rejonie monasterzyskim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
Zobacz też: Horożanka (rzeka).
Horożanka (ukr. Горожанка) – wieś w rejonie czortkowskim obwodu tarnopolskiego, założona w 1445 r. W latach 1556–1635 występowała w dokumentach jako miasto. Przed 1615 r. erygowano tu parafię rzymskokatolicką. W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Horożanka w powiecie podhajeckim województwa tarnopolskiego. W 1934 r. w skład tej gminy oprócz Horożanki weszły dotychczasowe gminy wiejskie: Dryszczów, Hnilcze i Panowice.
Wikipedia
przym. horożanecki
Wiktionary
postać literacka, bohaterka powieści "Ogniem i Mieczem" Henryka Sienkiewicza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rosła, mocarna kobieta, herod-baba; wiedźma, czarownica; lwów. duża kobieta
Wiktionary
Horpyna Dońcówna – drugoplanowa bohaterka powieści "Ogniem i mieczem" Henryka Sienkiewicza.
Wikipedia
(1.1) Gospodyni, istna horpyna, wyszła wreszcie na ganek, niechętnie spoglądając na nas z góry.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób horrendalny
Wiktionary
(1.1) Ceny w alpejskich pensjonatach były horrendalnie wysokie, jak na tę porę roku.
Wiktionary
rzecz. horrendalność ż., horrendum n.
przym. horrendalny
Wiktionary
(1.1) koszmarnie, niesamowicie, okropnie, potwornie, strasznie, zatrważająco
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest horrendalne
Wiktionary
przym. horrendalny
przysł. horrendalnie
Wiktionary
budzący oburzenie lub strach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) oburzający, straszny, okropny, skandaliczny
Wiktionary
(1.1) W sposób wielce skandaliczny obchodzimy się ze zwierzętami. Czy to eksperymentując na nich, czy to doprowadzając do horrendalnego, patologicznego masowego chowu tucznego.
Wiktionary
IPA: ˌxɔrːɛ̃nˈdalnɨ, AS: χo•rẽndalny
Wiktionary
przysł. horrendalnie
rzecz. horrendum n., horrendalność ż.
Wiktionary
coś przerażającego, strasznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. coś budzącego strach, oburzenie, odrazę (zwykle w liczbie pojedynczej)
Wiktionary
IPA: xɔrˈːɛ̃ndũm, AS: χo•rẽndũm
Wiktionary
przym. horrendalny
przysł. horrendalnie
Wiktionary
1. strach, zgroza;
2. film grozy, gatunek filmowy wprowadzający widza w atmosferę grozy, niepokoju, tajemniczości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przen. straszne zdarzenie, dramatyczna sytuacja, uciążliwe okoliczności
(1.2) film. teatr. liter. dzieło, głównie film, przedstawiające makabryczną, najczęściej nierealną i pełną napięcia akcję;
Wiktionary
Ho
Wikipedia
(1.1) Mój wujek jest piratem drogowym, jazda z nim to istny horror.
(1.1) To co wyprawiacie to jakiś horror! - krzyczy starsza pani wysiadająca z tramwaju.
(1.2) Bardzo lubię oglądać horrory i thrillery.
Wiktionary
IPA: ˈxɔrːɔr, AS: χo•ror
Wiktionary
[czytaj: horrorkor] podgatunek hip-hopu nawiązujący w warstwie lirycznej do tematów przemocy
SJP.pl
Horrorcore, nazywany także horror hip hop, horror rap, death hip hop, lub death rap – podgatunek hip-hopu powstały na początku lat 80. XX wieku w Stanach Zjednoczonych.
Wikipedia
zrąb tektoniczny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Harcerski Ogólnopolski Rajd Turystyczny
SJP.pl
przymiotnik od: Hortex, HORTEX
SJP.pl
krzew z rodziny skalnicowatych, rosnący dziko w Ameryce Południowej i Północnej, Azji Mniejszej, Chinach i Japonii, uprawiany jako roślina ozdobna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Hydrangea|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny hortensjowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju hortensja (1.1)
(1.3) pot. kwiat hortensji (1.2)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) U nas wiosna, za oknem zielono, krategusy, cisy, hortensje puszczają nowe gałązki i zastanawiam się, czy przeżyją.
Wiktionary
IPA: xɔrˈtɛ̃w̃sʲja, AS: χortẽũ̯sʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. hortensjowate lm nm.
przym. hortensjowy, hortensjowaty
Wiktionary
rodzina roślin z rzędu dereniowców
SJP.pl
Hortensjowate ("Hydrangeaceae" Dumort.) – rodzina roślin należąca do rzędu dereniowców. Obejmuje 9 rodzajów z 270 gatunkami. Należą tu głównie rośliny krzewiaste strefy subtropikalnej i umiarkowanie ciepłej, występujące we wschodniej i południowo-wschodniej Azji oraz wyspach Oceanii, w Ameryce Północnej, Środkowej i wzdłuż Andów w Ameryce Południowej. W Europie tylko jeden przedstawiciel – jaśminowiec wonny. Są to rośliny garbnikodajne, często trujące dla ludzi.
Wikipedia
o cechach hortensjowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Hortensjusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „ogrodnik”. Pochodzi od nazwiska rzymskiego rodu Hortensjuszy. Patronem tego imienia jest św. Hortensjusz, biskup.
Hortensjusz imieniny obchodzi 11 stycznia.
Wikipedia
Hortensjusz z małżonką; Hortensjuszowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hortensjusza lub z nim związany
SJP.pl
marka produktów spożywczych i firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) produkt marki Hortex
Wiktionary
Hortex Sp. z o.o. – polskie przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją mrożonych warzyw i owoców oraz soków i napojów.
Wikipedia
terapeuta wykorzystujący ogrody w pracy z pacjentami
SJP.pl
terapeutka wykorzystująca ogrody w pracy z pacjentami
SJP.pl
terapia polegająca na pracy w ogrodzie i przebywaniu wśród roślin; ogrodolecznictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) terapia wykorzystująca dobroczynny wpływ ogrodu na człowieka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
specjalista w zakresie ogrodnictwa
SJP.pl
dawniej: ogrodnictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. ogrodnictwo
Wiktionary
antologia poetyckich utworów różnych autorów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, położona w rejonie mikołajowskim obwodu lwowskiego;
Wiktionary
przym. horucki
Wiktionary
(1.1) hist. war. Horusko, Horuczko
Wiktionary
egipski Bóg, opiekun władzy i osoby królewskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitegip. staroegipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej;
Wiktionary
Horus – egipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej, z którym utożsamiał się panujący faraon przyjmując jego imię. Czczony pod postacią sokoła lub człowieka z głową sokoła zwieńczoną tarczą słoneczną oraz jako dziecko z palcem w ustach.
Wikipedia
(1.1) Horus był czczony pod postacią sokoła lub człowieka z głową sokoła zwieńczoną tarczą słoneczną oraz jako dziecko z palcem w ustach.
Wiktionary
IPA: ˈxɔrus, AS: χorus
Wiktionary
greckie bóstwa ładu w przyrodzie (pory roku) i w społeczeństwie
SJP.pl
Na tę stronę wskazuje „Aukso”. Zobacz też: Orkiestra Aukso.
Nie mylić z: Horą, postacią z mitologii rzymskiej.
Hory (gr. Ὧραι "Hō̂rai", łac. "Horae") – w mitologii greckiej boginie strzegące ładu między ludźmi i rytmem natury, uważane także za personifikację czterech pór roku; córki Zeusa i Temidy lub według innej wersji Heliosa i Selene, siostry Charyt i Mojr.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kolczyki
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Horyniec-Zdrój (do 6 lutego 1998 "Horyniec") – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie lubaczowskim, w gminie Horyniec-Zdrój. Ma status sołectwa. Leży na pograniczu Płaskowyżu Tarnogrodzkiego i Roztocza Wschodniego. W XVIII–XIX w. miasteczko.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Horyńca
(1.2) dotyczący Horyńca-Zdroju
Wiktionary
rzecz. Horyniec m., horyńczanin m., horyńczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Horyszowa
(1.2) mieszkaniec Horyszowa Polskiego
Wiktionary
rzecz. Horyszów m.
:: fż. horyszowianka ż.
przym. horyszowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Horyszowa
(1.2) mieszkanka Horyszowa Polskiego
Wiktionary
rzecz. Horyszów m.
:: fm. horyszowianin m.
przym. horyszowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Horyszowa
(1.2) dotyczący Horyszowa Polskiego
Wiktionary
rzecz. Horyszów m., horyszowianin m., horyszowianka ż.
Wiktionary
Horyszów (nazwa oboczna: Horyszów Ruski, "dawniej Horyszów Ruski") – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Miączyn. Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 74
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Horyszów, po jej zniesieniu należała do gromady Hostynne. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa zamojskiego.
Wikipedia
zdrobnienie od: horyzont
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od horyzont
Wiktionary
rzecz. horyzont m.
Wiktionary
1. miejsce pozornego zetknięcia się nieba z ziemią lub morzem; widnokrąg, nieboskłon, widnokres;
2. w astronomii: koło wielkie na sferze niebieskiej, prostopadłe do pionu;
3. przenośnie: otoczenie, w którym ktoś się obraca; świat, sfera;
4. przenośnie: zakres czyichś zainteresowań, wiedzy, przekonań; widnokrąg;
5. w geografii: wysokość lustra wody w jeziorze, rzece, źródle;
6. w geologii: pokłady i warstwy ziemi, charakteryzujące się jednakowym rodzajem bogactw naturalnych;
7. dekoracja teatralna sprawiająca wrażenie głębi, nieskończoności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię;
(1.2) przen. zakres, zasięg, np. wiedzy, zainteresowań, myśli
(1.3) przen. otoczenie, środowisko czegoś lub czyjeś
(1.4) zwykle w lm.: przen. możliwości, perspektywy, plany na przyszłość
(1.5) teatr. ściana, materiał stanowiący tył sceny służący do dawania wrażenia głębi
(1.6) odległość w czasie, na jaką prognozowane jest jakieś zjawisko
Wiktionary
Zasugerowano, aby "Widnokrąg" Nie opisano powodu propozycji integracji.
Ta strona dotyczy horyzontu w astronomii. Zobacz też: inne znaczenia.
Horyzont ( ὁρίζων (κύκλος) "horízōn (kýklos)", dosł. „(krąg) oddzielający”) – okrąg powstały w wyniku przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, wyznaczający granicę między przestrzenią widoczną dla obserwacji a zasłoniętą przez Ziemię.
Wikipedia
(1.1) Kapitanie! Na horyzoncie widać ląd!
(1.2) Nauka języków obcych poszerza horyzonty.
(1.2) Horyzont jego zainteresowań był bardzo szeroki.
(1.4) Otworzyły się przede mną nowe horyzonty!
(1.6) Sensowne prognozy meteorologiczne mogą mieć horyzont maksymalnie tygodnia.
Wiktionary
IPA: xɔˈrɨzɔ̃nt, AS: χoryzõnt
Wiktionary
rzecz. horyzontalność ż., horyzoncik mrz.
przym. horyzontalny
przysł. horyzontalnie
Wiktionary
(1.1) widnokrąg
Wiktionary
zasada rozbudowy kompozycji dzieła wszerz, ze specjalnym podkreśleniem kierunków poziomych; przeciwieństwo wertykalizmu
SJP.pl
Zo
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) książk. w sposób ukierunkowany w poziomie
Wiktionary
(1.1) Jego ogon wieńczyły cztery horyzontalnie ułożone kolce, pokrywały go względnie małe płyty.
Wiktionary
IPA: ˌxɔrɨzɔ̃nˈtalʲɲɛ, AS: χoryzõntalʹńe
Wiktionary
rzecz. horyzont mrz., horyzontalność ż.
przym. horyzontalny
Wiktionary
(1.1) poziomo
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest horyzontalne; cecha tych, którzy są horyzontalni
Wiktionary
przym. horyzontalny
przysł. horyzontalnie
rzecz. horyzont mrz.
Wiktionary
poziomy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) książk. taki, który ma poziomy kierunek
Wiktionary
(1.1) Patrzący na tłumy ludzkie z góry widzi je w pionowym skrócie. Patrząc w płaszczyźnie horyzontalnej, ujrzy tylko najbliższych, w wylotach ulic.
Wiktionary
IPA: ˌxɔrɨzɔ̃nˈtalnɨ, AS: χoryzõntalny
Wiktionary
rzecz. horyzont mrz., horyzontalność ż.
przysł. horyzontalnie
Wiktionary
(1.1) poziomy
Wiktionary
przenośnie: perspektywy, widoki na przyszłość
SJP.pl
Horyzonty – miesięcznik wydawany we Francji w latach 1956–1971. Redaktorem był Witold Olszewski.
Pismo o profilu endeckim. Było niechętne zarówno obozowi legalistycznemu w Londynie jak i środowisku paryskiej „Kultury”. Głosiło potrzebę szukania porozumienia z ZSRR.
Wikipedia
rzeka na Ukrainie i Białorusi, prawy dopływ Prypeci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na Ukrainie i Białorusi, prawy dopływ Prypeci;
Wiktionary
Horyń ( Горинь "Horyń", Гарынь "Haryń", Горынь "Goryń") – rzeka na Ukrainie i Białorusi, prawy dopływ Prypeci o długości 659 km i powierzchni dorzecza 27 700 km².
Rzeka wypływa ze źródeł położonych pomiędzy Wzgórzami Krzemienieckimi a Woroniakami, płynie przez Wyżynę Wołyńską i Polesie, a do Prypeci uchodzi na północ od miasta Dawidgródek.
Wikipedia
mieszkaniec Horyńca-Zdroju (wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Horyńca
(1.2) mieszkaniec Horyńca-Zdroju
Wiktionary
rzecz. Horyniec m.
:: fż. horyńczanka ż.
przym. horyniecki
Wiktionary
mieszkanka Horyńca-Zdroju (wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Horyńca
(1.2) mieszkanka Horyńca-Zdroju
Wiktionary
rzecz. Horyniec m.
:: fm. horyńczanin m.
przym. horyniecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś, a dawniej miasteczko, na Ukrainie na terenie rejonu rówieńskiego w obwodzie rówieńskim;
Wiktionary
przym. horyńgrodzki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Horzyca (słow. "Horica") – polana na grzbiecie Klinowate w słowackich Tatrach Zachodnich. Znajduje się na niej szałas w stylu skandynawskim, z zamykanymi drzwiami, wyposażony w piec, prycze do spania, stół, siekierkę. Przy szlaku powyżej polany źródełko wody. Szlak turystyczny do tej polany dostępny jest przez cały rok, powyżej polany (na Baraniec) tylko od 1 lipca do 31 października. Polana to pozostałość dawnego pasterstwa. Rośnie na niej wiele cennych gatunków roślin tatrzańskich.
Wikipedia
wezwanie do Boga o pomoc, używane w judaizmie, a także w liturgii chrześcijańskiej
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) rel. pierwotnie wezwanie do Boga o pomoc, współcześnie wykrzyknik stosowany jako radosna inwokacja;
Wiktionary
Hosanna (hebr. Hoszana (הושענא)) – liturgiczne słowo występujące w judaizmie i chrześcijaństwie. Zawołanie zaczerpnięte ze Starego Testamentu, wyrażające radość, uwielbienie, prośbę o pomoc.
W liturgii judaistycznej słowo to używane jest specyficznie do Posługi Hoszana, cyklu modlitw, z których te wybrane są odśpiewane każdego ranka w czasie święta Sukkot. Kompletny cykl jest śpiewany (lub recytowany) siódmego dnia święta nazywanego Hoszana Raba (הושענא רבא, „Wielka Hosanna”).
Wikipedia
(1.1) Uciszcie się, uciszcie się, • Padnijcie na kolana! • Hosanna, mówcie, chwała Mu! • Witajcie śpiewem Pana.
(1.1) Piersiom twoim hosanna! I pogarda światom, • Co bogów swoich wielbią w obojętnym niebie, • Bo ja, choć lichszy jestem niż najlichszy atom, • Żyć nie mogę bez ciebie ni umrzeć bez ciebie!
Wiktionary
przym. hosannowy
Wiktionary
(1.1) alleluja
Wiktionary
rodzaj sushi (cienkie rolki z jednym lub dwoma składnikami owiniętymi w ryż i nori)
SJP.pl
1. ośrodek opiekuńczy dla nieuleczalnie chorych;
2. dawniej: gospoda, stancja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. zakład świadczący opiekę ludziom nieuleczalnie chorym bądź umierającym;
(1.2) med. stowarzyszenie osób opiekujących się nieuleczalnie chorymi w ich własnych domach oraz wspierających rodziny
(1.3) daw. schronisko dla podróżnych, dom gościnny
(1.4) daw. miejsce, w którym zamieszkać mogli młodzi uczący się ludzie
Wiktionary
Ho
Wikipedia
(1.1) Nasz zakład jest jednym z największych stacjonarnych hospicjów w Europie.
(1.2) Za całokształt działalności hospicjum odpowiadają wszyscy wolontariusze.
(1.3) W miejscach pielgrzymkowych funkcjonują hospicja dla pątników i podróżnych.
(1.4) W tym samym roku został rektorem hospicjum św. Stanisława w Krakowie.
Wiktionary
przym. hospicyjny
Wiktionary
(1.3) gospoda, schronisko
(1.4) stancja
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z opieką paliatywną, dotyczący opieki paliatywnej
Wiktionary
(1.1) Ruch hospicyjny w Polsce rozwija się dosyć prężnie.
(1.1) Celina chciałaby zaangażować się w domową opiekę hospicyjną jako wolontariuszka.
Wiktionary
rzecz. hospicjum n.
Wiktionary
uczestniczenie władz szkolnych, nauczycieli i kandydatów na nauczycieli w zajęciach szkolnych; wizytacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. obserwacja lekcji lub innych zajęć w szkole i innej placówkaacówce oświatowej
Wiktionary
Hospitacja – jedna z form sprawowania nadzoru pedagogicznego w szkole lub placówce oświatowej przez dyrektora lub wizytatora i polega na udziale w zajęciach prowadzonych przez hospitowanego nauczyciela. Termin „hospitacja” pochodzi z łacińskiego słowa "hospitor" – „goszczę kogoś”. Hospitacja służy przede wszystkim obserwacji aktywności i zachowań uczniów na lekcji, spowodowanych określonymi działaniami nauczyciela.
Wikipedia
IPA: ˌxɔspʲiˈtat͡sʲja, AS: χospʹitacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. hospitant m., hospitowanie n.
czas. hospitować
przym. hospitacyjny
Wiktionary
(1.1) hospitowanie
Wiktionary
przymiotnik od: hospitacja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) eduk. związany z hospitacją, dotyczący hospitacji
Wiktionary
rzecz. hospitacja ż., hospitowanie n.
czas. hospitować
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
lekarz medycyny ogólnej w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
1. umieszczenie chorego w szpitalu w celu wykonania badań diagnostycznych lub leczenia;
2. okres przebywania pacjenta w szpitalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. umieszczenie pacjenta w szpitalu
(1.2) med. czas pobytu pacjenta w szpitalu
Wiktionary
Hospitalizacja – pobyt pacjenta w szpitalu przez minimum jedną noc, trwający od chwili wpisu do księgi głównej do chwili wypisu, przeprowadzany w celu wykonania badań diagnostycznych lub leczenia.
Termin „hospitalizacja” bywa także odnoszony do samego procesu przyjęcia do szpitala.
Wikipedia
(1.1) Zaledwie dobę po hospitalizacji pacjentka przeszła operację w znieczuleniu ogólnym.
(1.2) Celem jest zapobieganie powstawaniu odleżyn podczas hospitalizacji.
Wiktionary
IPA: ˌxɔspʲitalʲiˈzat͡sʲja, AS: χospʹitalʹizacʹi ̯a
Wiktionary
czas. hospitalizować
rzecz. hospitalizowanie n., szpital mrz.
przym. szpitalniczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) umieszczanie pacjenta w szpitalu lub innym zamkniętym zakładzie leczniczym
Wiktionary
rzecz. szpital mrz., hospitalizacja ż.
czas. hospitalizować ndk.
przym. hospitalizacyjny, szpitalniczy
przysł. hospitalizacyjnie
Wiktionary
umieszczać w szpitalu na dłuższy pobyt
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) umieszczać pacjenta w szpitalu
Wiktionary
(1.1) Nie zamierzamy hospitalizować chorych z sąsiedniego powiatu.
(1.1) Chorych hospitalizuje się też w nieremontowanych salach.
Wiktionary
rzecz. szpital mrz., hospitalizacja ż., hospitalizowanie n.
przym. szpitalny, przyszpitalny, szpitalniczy
Wiktionary
1. osoba dokonująca hospitacji, wizytacji w szkole, zwłaszcza w ramach przygotowań do zawodu nauczycielskiego;
2. dawniej: wolny słuchacz na uczelni
SJP.pl
kategoria ludności chłopskiej w feudalnej Europie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) eduk. obserwowanie lekcji lub innych zajęć w szkole i innej placówkaacówce oświatowej
Wiktionary
IPA: ˌxɔspʲitɔˈvãɲɛ, AS: χospʹitovãńe
Wiktionary
rzecz. hospitacja ż., hospitant m., hospitantka ż.
czas. hospitować ndk.
przym. hospitacyjny
Wiktionary
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) urz. dokonywać hospitacji, kontrolować przebieg lekcji
Wiktionary
IPA: ˌxɔspʲiˈtɔvat͡ɕ, AS: χospʹitovać
Wiktionary
rzecz. hospitacja ż., hospitowanie n.
przym. hospitacyjny
Wiktionary
dawny tytuł książąt mołdawskich i wołoskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. adm. urząd władców Mołdawii, Wołoszczyzny i innych państw słowiańskich
Wiktionary
Hospodar (pol. gospodarz) – tytuł władców używany od XIV wieku przez kancelarie posługujące się językiem ruskim. W Rosji "gosudar" był tytułem cara. Jest to stare słowo pochodzenia słowiańskiego (w jęz. ros. Господарь), oznaczające pana, władcę, księcia.
W języku polskim stosowane najczęściej z przymiotnikiem "mołdawski" lub "wołoski" – dla określenia władcy Mołdawii lub Wołoszczyzny w wiekach XIV–XVIII.
Wikipedia
(1.1) Odważni hospodarowie zapuszczali się nawet na Krym.
Wiktionary
rzecz. hospodarstwo n., hospodarczyk m., hospodarówna ż., hospodarowanie n.
czas. hospodarować ndk.
przym. hospodarski
przysł. hospodarsko
Wiktionary
→ hospodar, → hospodarstwo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z hospodarem, dotyczący hospodara
Wiktionary
rzecz. hospodar mos., hospodarstwo n., hospodarczyk m., hospodarówna ż., hospodarowanie n.
czas. hospodarować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. urząd lub godność hospodara
(1.2) daw. prowincja lub region zarządzany przez hospodara
(1.3) daw. hospodar z małżonką
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. hospodar m.
przym. hospodarski
Wiktionary
dawniej: córka hospodara
SJP.pl
dawniej: pan, władca
SJP.pl
1. wzrost cen towarów lub kursu papierów wartościowych na giełdzie;
2. nagły ruch w działalności gospodarczej; boom;
3. przenośnie: szczególnie szczęśliwy okres w czyimś życiu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. zwyżka cen papierów wartościowych lub towarów notowanych na giełdzie;
Wiktionary
Hossa (fr. "hausse", pot. "rynek byka", ang. "bull market") – długotrwały trend wzrostowy cen papierów wartościowych lub towarów notowanych na giełdzie papierów wartościowych.
Potoczna nazwa nawiązuje do metody ataku byka – uderza rogami z dołu do góry. Przeciwieństwem hossy jest bessa.
Wikipedia
(1.1) rynek byka
Wiktionary
komputer pełniący w internecie funkcję nadrzędną wobec innych, udostępniający im swoje zasoby, świadczący określone usługi wobec innych użytkowników sieci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. komputer świadczący usługi w sieci komputerowej
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) slang. mężczyzna dbający o osoby odwiedzające pokazy, targi, wystawy
rzeczownik, rodzaj żeński, liczba mnoga
(3.1) D. lm. zob. hosta.
Wiktionary
Ho
Wikipedia
IPA: xɔst, AS: χost
Wiktionary
rzecz. hostessa ż., hościk mrz.
Wiktionary
roślina z rodziny liliowatych; funkia; ślubojawka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Hosta|Tratt.|ref=tak., wieloletnia roślina zielna z rodziny szparagowatych, pochodząca z Azji Wschodniej;
Wiktionary
(1.1) Niektóre gatunki hosty stosuje się w leczeniu po ukąszeniach węży.
Wiktionary
(1.1) funkia
Wiktionary
1. hotel o niższym standardzie, schronisko;
2. dom dla chorych niepełnosprawnych lub uzależnionych znajdujących się pod opieką specjalistów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tani hotel, o niższym standardzie
(1.2) ośrodek będący domem dla osób wymagających pomocy, na przykład ze względu na niepełnosprawność czy uzależnienia
Wiktionary
Hostel – tanie miejsce tymczasowego zakwaterowania o standardzie różniącym się od hotelu głównie liczbą miejsc w pokojach, łóżkami piętrowymi i współdzieleniem części wyposażenia oraz pomieszczeń (np. kuchnie, łazienki).
Częstymi gośćmi w hostelach są studenci i osoby uczące się z różnych krajów. Charakterystyczną cechą tych obiektów jest możliwość wynajęcia łóżka w pokoju wieloosobowym.
Wikipedia
(1.1) Za późno dokonaliśmy rezerwację w hostelu, bo nie było już dwójek, a zostały same czwórki.
Wiktionary
IPA: ˈxɔstɛl, AS: χostel
Wiktionary
przym. hostelowy
rzecz. hostelik mrz.
Wiktionary
(1.1) schronisko
(1.2) dom opieki, dom pomocy społecznej, schronisko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od hostel
Wiktionary
rzecz. hostel m.
Wiktionary
kobieta opiekująca się gośćmi lub klientami na wystawach, targach itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. dziewczyna pełniąca obowiązki przewodniczki, opiekująca się gośćmi lub promująca produkty na wystawach, targach, w hipermarketach itp.
Wiktionary
Hostessa, host – zawód, który wykonuje osoba opiekująca się gośćmi lub klientami, pełniąca obowiązki przewodnika, jak i również promująca produkty między innymi na wystawach, targach, w hipermarketach.
Wikipedia
(1.1) Magda studiuje, a w weekendy dorabia jako hostessa w hipermarkecie.
Wiktionary
IPA: xɔˈstɛsːa, AS: χoste•sa
Wiktionary
rzecz. host m.
Wiktionary
(1.1) promotorka ż.
Wiktionary
okrągły opłatek z mąki pszennej będący przedmiotem ofiary mszalnej; komunia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. okrągły opłatek z mąki pszennej używany podczas mszy oraz wystawiany w monstrancji do adoracji;
Wiktionary
Hostia (łac. hostia – "ofiara", "zwierzę ofiarne") – niekwaszony (przaśny) chleb, okrągły opłatek z mąki pszennej, nierzadko ozdabiany krzyżem lub innymi motywami religijnymi, używany przy sprawowaniu mszy świętej.
Wikipedia
(1.1) Przy podnoszeniu hostii ministrant trzykrotnie uderza w gong.
(1.1) Kiedyś jadwiżanki piekły hostie dla wielu parafii naszej archidiecezji.
Wiktionary
IPA: ˈxɔstʲja, AS: χostʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) komunikant
Wiktionary
dodatkowe usługi świadczone przez dostawców internetu oprócz samego jego dostarczania (np. możliwość zakładania stron internetowych na ich serwerach, oferowanie dostępu do różnych plików, czy utrzymywanie skrzynek pocztowych)
SJP.pl
Hosting – usługa udostępniania miejsca na własnych serwerach.
Innymi słowy, polega to na „zarezerwowaniu” (oddaniu do dyspozycji):
Często oferowane zasoby określane są w oderwaniu od fizycznej budowy serwerowni.
Wikipedia
firma lub osoba świadcząca usługi hostingu
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: hostia
Wiktionary
1. miasto na Ukrainie;
2. lotnisko w Hostomlu
SJP.pl
Hostomel ( Гостомель) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie kijowskim, w rejonie buczańskim, nad Irpieniem, siedziba administracyjna hromady. W 2020 roku liczyło ok. 16,9 tys. mieszkańców.
Na północny zachód od miasta znajduje się lotnisko Hostomel, będące lotniskiem cargo linii Antonov Airlines. Od marca 2022 Miasto-bohater Ukrainy.
Wikipedia
świadczyć usługi hostingowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hostynnego
Wiktionary
rzecz. Hostynne n.
:: fż. hostynianka ż.
przym. hostynieński, hostyński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hostynnego
Wiktionary
rzecz. Hostynne n.
:: fm. hostynianin m.
przym. hostynieński, hostyński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hostynnego
Wiktionary
rzecz. Hostynne n., hostynianin m., hostynianka ż.
przym. hostyński
Wiktionary
(1.1) hostyński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hostynnego
Wiktionary
rzecz. Hostynne n., hostynianin m., hostynianka ż.
przym. hostynieński
Wiktionary
(1.1) hostynieński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. osiedle typu miejskiego na Ukrainie, stolica rejonu w obwodzie rówieńskim;
Wiktionary
Zobacz też: Hoszcza (Białoruś).
Hoszcza (ukr. Гоща) – osiedle na Ukrainie w rejonie rówieńskim obwodu rówieńskiego. Do 2020 roku stolica rejonu hoszczańskiego. Liczyła 5600 mieszkańców w 2023 r. Miasto jest położone nad Horyniem. W przeszłości stanowiło jeden z ośrodków polskiego arianizmu.
Wikipedia
przym. hoszczański
Wiktionary
miasto w południowym Wietnamie, dawniej Sajgon; Ho Szi Min, Ho Chi Minh
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie dolińskim;
Wiktionary
Hoszów – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne. Ma status sołectwa. Leży przy DW896.
Wieś szlachecka Hussow, własność Tarłów, położona była w 1589 roku w ziemi przemyskiej województwa ruskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.
Wikipedia
przym. hoszowski
Wiktionary
w jazzie, swingu i bebopie: wzmożona ekspresja wykonania, przejawiająca się w specjalnej intonacji i frazowaniu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gorąca parówka z dodatkami, podawana w rozciętej bułce; hot dog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kulin. spoż. gorąca parówka podawana w rozciętej bułce z dowolnymi przyprawami;
Wiktionary
(1.1) Ernest jadał hot-dogi i popijał je coca-colą.
Wiktionary
(1.1) war. hot dog
Wiktionary
ochronna półrękawica odporna na wysokie i niskie temperatury, zwykle z gumy silikonowej; hot łapka
SJP.pl
dom mieszkalny przeznaczony do czasowego pobytu osób zatrzymujących się w danej miejscowości, dysponujący liczbą 10 lub więcej pokoi, oferujący pełen zakres usług związanych z pobytem turystów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hotel. budynek do czasowego pobytu za opłatą;
(1.2) gwara. więz. więzienie, areszt
Wiktionary
Hotel – obiekt wchodzący w skład infrastruktury turystycznej, w którym świadczone są odpłatnie usługi noclegowe (przede wszystkim krótkookresowe).
W myśl polskich przepisów, hotele muszą dysponować liczbą co najmniej 10 pokoi, w większości jedno- i dwuosobowych. Jednocześnie powinny oferować szeroki zakres usług związanych z pobytem turystów.
Wikipedia
(1.1) Zatrzymałem się z przyjaciółmi w hotelu na Dworcowej.
Wiktionary
IPA: ˈxɔtɛl, AS: χotel
Wiktionary
rzecz. hotelarstwo n., hotelarz mos., hotelówa ż.
:: zdrobn. hotelik mrz.
przym. hotelowy, hotelarski
Wiktionary
(1.1) kurort, motel, zajazd
(1.2) areszt, kić, paka, więzienie
Wiktionary
skrót od: hotelarski
SJP.pl
dotyczący hotelarstwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z hotelarstwem lub hotelarzem, dotyczący hotelarstwa
Wiktionary
(1.1) — Resztę pieniędzy na utrzymanie zamku „wyrabiamy” organizując sympozja, konferencje, wystawy, prowadząc działalność hotelarską i gastronomiczną.
Wiktionary
IPA: ˌxɔtɛˈlarsʲci, AS: χotelarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. hotel mrz., hotelarstwo n., hotelarz mos., hotelik mrz.
przym. hotelowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) działalność gospodarcza polegająca na udzielaniu gościny przyjezdnym w przeznaczonych do tego obiektach bazy noclegowej;
Wiktionary
Hotelarstwo – działalność polegająca na udzielaniu gościny przybyłym w przeznaczonych do tego obiektach bazy noclegowej. Zaspokaja potrzebę wypoczynku, snu, wyżywienia, bezpieczeństwa zdrowia i mienia, utrzymania higieny osobistej, łączności z otoczeniem oraz rozrywek kulturalnych. Jest jedną z najważniejszych - obok transportu turystycznego - branż turystyki jako gałęzi gospodarki narodowej.
Wikipedia
(1.1) Nie mogła się zdecydować, czy zająć się hotelarstwem, czy otworzyć restaurację.
Wiktionary
IPA: ˌxɔtɛˈlarstfɔ, AS: χotelarstfo
Wiktionary
rzecz. hotel m., hotelarz m., hotelik mrz.
przym. hotelarski, hotelowy
Wiktionary
1. osoba prowadząca hotel;
2. właściciel hotelu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
autobus złożony z pojazdu służącego za sypialnię oraz autokaru przeznaczonego do jazdy
SJP.pl
zdrobnienie od: hotel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od hotel
Wiktionary
rzecz. hotel m., hotelarstwo m., hotelarz m.
przym. hotelowy, hotelarski
Wiktionary
usługa, która polega na umieszczeniu w serwerowni dostawcy urządzeń klienta
SJP.pl
przechowywać zwierzę (np. psa) w hotelu dla zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) statek funkcjonujący jako hotel
Wiktionary
rzecz. hotel
Wiktionary
przymiotnik od: hotel
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z hotelem, dotyczący hotelu, będący częścią hotelu, przynależny do hotelu
Wiktionary
(1.1) W pokoju hotelowym panował półmrok.
Wiktionary
IPA: ˌxɔtɛˈlɔvɨ, AS: χotelovy
Wiktionary
rzecz. hotel m., hotelik m., hotelarstwo n.
przym. hotelarski
Wiktionary
prostytutka uprawiająca nierząd w hotelach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. stud. prostytutka prostytuująca się w hotelach
Wiktionary
IPA: ˌxɔtɛˈluva, AS: χoteluva
Wiktionary
rzecz. hotel m.
Wiktionary
w przenośni: człowiek nieokrzesany, zachowujący się prostacko
SJP.pl
dotyczący Hotentotów, właściwy Hotentotom
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hotentotami, dotyczący Hotentotów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język hotentocki;
Wiktionary
rzecz. Hotentot mos.
Wiktionary
w przenośni: człowiek nieokrzesany, zachowujący się prostacko
SJP.pl
członkini ludu zamieszkującego południową i południowo-zachodnią Afrykę
SJP.pl
w informatyce: poprawka naprawiająca konkretny błąd w aplikacji
SJP.pl
[czytaj: hotLAJN] serwis telefoniczny dla użytkowników jakiegoś produktu lub uczestników jakiegoś zdarzenia; hot line, gorąca linia, infolinia
SJP.pl
technika budowania serwisu internetowego w oparciu o zasoby należące do innych serwisów
SJP.pl
Hotlink – technika budowania serwisu internetowego w oparciu o zasoby należące do innych serwisów. Mowa tutaj o zajmujących przepustowość i miejsce na serwerze plikach multimedialnych, plikach graficznych, plikach archiwalnych lub programach komputerowych.
Wikipedia
dusza zmarłego buddysty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od hotspot
Wiktionary
rzecz. hotspot m.
Wiktionary
publiczny punkt dostępu do internetu za pośrednictwem sieci bezprzewodowej (Wi-Fi); hot spot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) inform. publiczny punkt dostępu do internetu za pośrednictwem sieci bezprzewodowej;
Wiktionary
HotSpot – maszyna wirtualna Javy, dostarczana przez firmę Oracle Corporation razem z pakietem Java Runtime Environment. Wykorzystuje między innymi takie technologie jak kompilacja w locie oraz optymalizacja adaptacyjna. Dla Javy Standard Edition oraz Enterprise Edition dostępna dla systemów Microsoft Windows, Linux oraz Solaris. Istnieją wersje przeznaczone dla Mobile Edition: CDC HotSpot Implementation (wcześniej CVM), CLDC HotSpot Implementation (wcześniej Monty).
Wikipedia
(1.1) Hotspoty są instalowane najczęściej w hotelach, restauracjach, uczelniach i innych miejscach publicznych. Spotykane są również hotspoty prywatne udostępniane przez firmy swoim gościom lub klientom.
Wiktionary
IPA: ˈxɔtspɔt, AS: χotspot
Wiktionary
rzecz. hotspocik mrz.
Wiktionary
młodzieżowo: atrakcyjna osoba
SJP.pl
[czytaj: huDĄ] francuska rasa kur
SJP.pl
Houdan – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, w departamencie Yvelines.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 2912 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 280 osób/km² (wśród 1287 gmin regionu Île-de-France Houdan plasuje się na 411. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 358.).
Wikipedia
[czytaj: hałs] gatunek elektronicznej muzyki tanecznej powstały w połowie lat 80. XX wieku
SJP.pl
House – gatunek elektronicznej muzyki tanecznej (klubowej) powstały w połowie lat 80. XX wieku, a dokładniej na przełomie 1985 i 1986 roku w Chicago.
Wikipedia
[czytaj: hałsbołt] jednostka pływająca zaprojektowana lub zaadaptowana do celów mieszkalnych; barka mieszkalna
SJP.pl
→ house [czytaj: hałsowy]; house'owy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. dotyczący muzyki house
Wiktionary
rzecz. house m.
Wiktionary
[czytaj: hjuston] miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. największe miasto stanu Teksas, w Stanach Zjednoczonych;
Wiktionary
Houston – największe miasto stanu Teksas i jednocześnie czwarte pod względem wielkości miasto w Stanach Zjednoczonych, za sprawą populacji liczącej 2,3 mln (2020), rozlokowanych na obszarze 1700 km². Houston stanowi siedzibę hrabstwa Harris i centrum gospodarcze Houston–Sugar Land–The Woodlands, czyli piątego pod względem wielkości obszaru metropolitalnego w Stanach Zjednoczonych, zamieszkiwanego w sumie przez 7,2 miliona osób.
Wikipedia
przym. houstoński
Wiktionary
[czytaj: hjustonka] mieszkanka Houstonu (miasta w Teksasie)
SJP.pl
[czytaj: hjustończyk] mieszkaniec Houstonu
SJP.pl
→ Houston [czytaj: hjustoński]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Houstonem, dotyczący Houstonu (miasta w Teksasie)
Wiktionary
rzecz. Houston mrz./n.
Wiktionary
rasa psa zaliczana do grupy molosów
SJP.pl
Hovawart – rasa psa zaliczana do grupy molosów, wyhodowana w średniowiecznych Niemczech do celów obronnych, zrekonstruowana w XX wieku. Typ wilkowaty.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
meteor, typ achondrytu
SJP.pl
Howardyt – meteoryt kamienny należący do achondrytów. Howardyt składa się z okruchów skał magmowych, które w meteorytyce zalicza się do eukrytów i diogenitów. Te trzy grupy meteorytów łącznie nazywa się meteorytami HED; analiza spektroskopowa wskazuje, że są to skały pochodzące z planetoidy (4) Westa. Nazwa grupy pochodzi od angielskiego chemika i badacza meteorytów, Edwarda Charlesa Howarda.
Wikipedia
drzewo z rodziny arekowatych (palm), o liściach pierzasto podzielonych, występujące w wielu gatunkach na wyspach Oceanu Spokojnego, pomiędzy Australią a Nową Zelandią, uprawiane jako roślina ozdobna; kencja
SJP.pl
szczyt w Beskidach
SJP.pl
Howerla ( Говерла, "Howerła"; z rum. "hovirla" – „trudne do przejścia”) – najwyższy (2061 / 2055 m n.p.m.) szczyt Beskidów znajdujący się w Beskidach Wschodnich, w północno-zachodniej części pasma Czarnohory, najwyższy szczyt Ukrainy. Jego stoki mają około 1100 metrów wysokości.
Wikipedia
[czytaj: hał] narodowy okrzyk niektórych Indian
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) … służący jako pozdrowienie
(1.2) … służący nadaniu dobitności czemuś, co się powiedziało: rzekłem
Wiktionary
(1.2) Howgh! Winnetou wypowiedział tylko to jedno słowo, ale brzmiało w nim głębokie, nietajone zadowolenie, że ten, którego tak długo nadaremnie szukał, nareszcie wpadnie w jego ręce.
Wiktionary
minerał z grupy krzemianów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z grupy krzemianów
(1.2) jubil. kamień używany do wyrobów jubilerskich w formie oryginalnej lub barwionej
Wiktionary
Howlit – minerał z grupy krzemianów, należy do grupy minerałów rzadkich. Nazwa pochodzi od nazwiska kanadyjskiego chemika i mineraloga Henry'ego Howa, który jako pierwszy opisał ten minerał i określił jego skład chemiczny.
Wikipedia
(1.2) Gabrysia miała na sobie przepiękny naszyjnik z howlitów.
Wiktionary
IPA: ˈxɔvlʲit, AS: χovlʹit
Wiktionary
przym. howlitowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z howlitem, dotyczący howlitu; wykonany z howlitu
Wiktionary
rzecz. howlit m.
Wiktionary
[czytaj: hoja] wieloletnia roślina pnąca z rodziny trojeściowatych, uprawiana jako doniczkowa; hoja, woskownica, woskowiec
SJP.pl
Hoya – niemieckie miasto leżące w kraju związkowym Dolna Saksonia, w powiecie Nienburg (Weser), siedziba gminy zbiorowej Grafschaft Hoya. Obszar miasta wielkości ok. 8,5 km² znajduje się po obu brzegach rzeki Wezery, ok. 20 km na północ od miasta Nienburg (Weser) i ok. 15 km na południowy zachód od Verden (Aller). Według stanu na 31 grudnia 2008 roku miasto zamieszkiwało 3 780 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. wyraz uwielbienia, czci,
2. dawniej: uroczysty akt uległości składany potężniejszemu władcy,
3. dawniej: ceremonia przysięgi składanej przez wasala seniorowi; homagium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wyraz czci, poważania, zachwytu
(1.2) ceremonia uroczystego przekazania lenna przez seniora swojemu wasalowi;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ja tylko przyszłam złożyć hołd kobiecie zbuntowanej przeciw tyranii przesądów…
(1.2) Zwycięską wojnę wiedzie z Moskalem, • Od Prus hołd lenny odbiera (…)
Wiktionary
IPA: xɔwt, AS: χou̯t
Wiktionary
czas. hołdować
rzecz. zhołdowanie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zabawa w gospodzie
Wiktionary
(1.1) Młodzi sie radujó, bo w sobote beje w karczmie hołdamasz.
Wiktionary
oddawać cześć
SJP.pl
uznawanie poddaństwa; złożenie hołdu
SJP.pl
składający hołd lenny wobec możniejszego; poddańczy, lenny
SJP.pl
1. ten, kto składa hołd poddańczy; lennik
2. przestarzale: zwolennik, entuzjasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. władca lub państwo składający hołd poddańczy i płacące trybut innemu władcy czy państwu
(1.2) przest. osoba oddana czemuś lub komuś
Wiktionary
rzecz. zhołdowanie n.
Wiktionary
(1.1) lennik, wasal, trybutariusz
(1.2) entuzjasta, wielbiciel, zwolennik
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś w rejonie podhajeckim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
Hołhocze ( Голгоча) – wieś w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego, założona w 1445 r.
W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Hołhocze w powiecie podhajeckim województwa tarnopolskiego.
W latach 1944–1945 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 22 Polaków.
Wikipedia
przym. hołhocki
Wiktionary
jeden z dwóch dyszli, w które zaprzęga się konie
SJP.pl
przymiotnik od: hołobla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hołodoliny
Wiktionary
rzecz. Hołodolina ż.
:: fż. hołodolinianka ż.
przym. hołodoliński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hołodoliny
Wiktionary
rzecz. Hołodolina ż.
:: fm. hołodolinianin m.
przym. hołodoliński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hołodoliny
Wiktionary
rzecz. Hołodolina ż., hołodolinianin m., hołodolinianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. klęska głodu w latach 1932–1933 w ZSRR, na terenie dzisiejszej Ukrainy wschodniej i centralnej;
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny ciborowatych
SJP.pl
Hołoszeń ("Scirpoides") – rodzaj roślin z rodziny ciborowatych ("Cyperaceae"). Należą do niego cztery gatunki. Rośliny te występują w Europie, północnej i południowej Afryce, w południowo-zachodniej Azji oraz w Meksyku. W Polsce rośnie tylko hołoszeń główkowaty "S. holoschoenus".
Wikipedia
1. pogardliwie o ludziach zachowujących się ordynarnie, motłoch; również o ludziach biednych, pospólstwie;
2. przenośnie, żartobliwie o małych dzieciach, o zwierzętach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. grupa osób, które zachowują się w sposób niekulturalny, chamski, ordynarny, prostacki
(1.2) daw. ludzie biedni
(1.3) gw-pl|Bukowina. zbiorowisko ludzi
Wiktionary
(1.1) W tej dzielnicy mieszka sama hołota.
Wiktionary
IPA: xɔˈwɔta, AS: χou̯ota
Wiktionary
rzecz. hołysz mos.
Wiktionary
(1.1) chuliganeria, dzicz, gawiedź, hałastra, łobuzeria, męty, motłoch, pospólstwo, tałatajstwo, tłuszcza
(1.2) biedota
(1.3) czelada, glota
Wiktionary
zdrobnienie od: hołota
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, położona w rejonie starosamborskim obwodu lwowskiego nad rzeką Dniestr;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. hołowiecki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie w rejonie koreckim obwodu rówieńskiego;
Wiktionary
Hołownica ( Головниця) – wieś na Ukrainie w rejonie koreckim obwodu rówieńskiego.
Wieś włości koreckiej, własność Joachima Koreckiego w 1577 roku. Na przełomie XVI i XVII wieku położona była w województwie wołyńskim.
1 października 1943 roku (rzeź wołyńska) członkowie UPA dokonali tutaj mordu na co najmniej 7 Polakach, uchodźcach z innych miejscowości, którzy przebywali na terenie administrowanego przez Niemców majątku.
Wikipedia
przym. hołownicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie lubomelskim obwodu wołyńskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. hołowieński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hołubli
Wiktionary
rzecz. Hołubla ż., hołublanin m., hołublanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gołąbka
Wiktionary
figura występująca w tańcach ludowych
SJP.pl
1. troskliwie wychowywać; otaczać troskliwą opieką;
2. jednać sobie kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hołubli
Wiktionary
rzecz. Hołubla ż.
:: fż. hołublanka ż.
przym. hołubelski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hołubli
Wiktionary
rzecz. Hołubla ż.
:: fm. hołublanin m.
przym. hołubelski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim
SJP.pl
Hołudza – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Wiślica. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Hołudza, po jej zniesieniu w gromadzie Olganów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
dawniej: biedna, zubożała osoba; biedak, nędzarz, golec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. człowiek ubogi, biedak
Wiktionary
(1.1) Wykroimy szumne szaty dla hołysza.
(1.1) Spójrz na tego hołysza; jaki on brudny i obdarty.
Wiktionary
IPA: ˈxɔwɨʃ, AS: χou̯yš
Wiktionary
rzecz. hołota ż.
Wiktionary
(1.1) biedak, biedaczyna, nędzarz, przen. chudeusz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, w rejonie kałuskim obwodu iwanofrankiwskiego;
Wiktionary
Hołyń – wieś w rejonie kałuskim obwodu iwanofrankiwskiego. Miejscowość liczy 5300 mieszkańców.
Znajduje tu się przystanek kolejowy Hołyń, położony na linii Stryj – Iwano-Frankiwsk (odcinek dawnej Galicyjskiej Kolei Transwersalnej).
Wikipedia
przym. hołyński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od host
Wiktionary
(1.1) To nie host, lecz tylko mały hościk.
Wiktionary
rzecz. host m.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) kwitnąco, zdrowo, żwawo
Wiktionary
rzecz. hożość ż.
przym. hoży
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest hoże; cecha tych, którzy są hoży
Wiktionary
przym. hoży
przysł. hożo
Wiktionary
urodziwy, pełen witalnych sił, krzepki, dorodny itp.
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) daw. taki, który wygląda dobrze, zdrowo, pięknie, młodo, jest silny i urodziwy
Wiktionary
(1.1) Pod gęstym krzaczkiem siedząc w miłej parze / Hoży pastuszek nuci na fujarze.
(1.1) Przepióreczko piękna, hoża! Nie ucieczesz nam do zboża.
(1.1) Nie była to tylko królowa, ale i hoża panna, którą można zaskoczyć w kąpieli.
Wiktionary
IPA: ˈxɔʒɨ, AS: χožy
Wiktionary
przysł. hożo
rzecz. hożość ż.
Wiktionary
(1.1) dorodny
Wiktionary
skrót od: horse power (koń mechaniczny); HP
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: hektopaskal, jednostka ciśnienia (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. wirus brodawczaka ludzkiego
Wiktionary
twardość materiału według skali Rockwella
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: hrabia, hrabina
SJP.pl
skrót
(1.1) = hrabia
(1.2) = hrabina
(1.3) = hrabstwo
Wiktionary
(1.1) Dla melomanów jest również Filharmonia Wrocławska utworzona w 1954, m.in. z inicjatywy hr. Wojciecha Dzieduszyckiego.
(1.3) Londyńska Central line może zostać przedłużona i objąć również miasta w hr. Essex.
Wiktionary
IPA: ˈxrabʲja, AS: χrabʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. hrabina ż.
Wiktionary
skrót od: hrabstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. syn hrabiego (dziecko)
Wiktionary
rzecz. hrabia mos., hrabię n., hrabik mos., hrabina ż.
Wiktionary
(1.1) hrabiątko, hrabię
Wiktionary
1. tytuł arystokratyczny;
2. osoba posiadająca taki tytuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) tytuł szlachecki;
(1.2) daw. wyższy urzędnik w średniowieczu
Wiktionary
Hrabia – tytuł przysługujący:
Wikipedia
(1.1) Cieszę się mocno z poznania przyjaciela pana hrabiego i służby moje pokorne polecam.
(1.2) Okręg administracyjny w średniowiecznej Europie Zachodniej zarządzany był przez hrabiego.
Wiktionary
IPA: ˈxrabʲja, AS: χrabʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. hrabczuk mos., hrabianka ż., hrabianeczka ż., hrabicz mos., hrabię n., hrabik mos., hrabiostwo n., hrabstwo n.
:: fż. hrabina ż.
przym. hrabiowski, hrabski
Wiktionary
(1.1) skr. hr.; daw. grabia
Wiktionary
zdrobnienie od: hrabianka (córka hrabiego)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. o hrabiance
Wiktionary
rzecz. hrabiątko n., hrabina ż., hrabicz mos., hrabię n., hrabik mos., hrabia ż., hrabianka ż.
przym. hrabski
Wiktionary
(1.1) hrabianka
Wiktionary
córka hrabiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) córka hrabiego
Wiktionary
(1.1) Ciąża hrabianki wywołała skandal na salonach.
Wiktionary
IPA: xraˈbʲjãnka, AS: χrabʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. hrabik mos., hrabianeczka ż., hrabia m., hrabstwo n., hrabiostwo n., hrabina ż., hrabicz m., hrabię n., hrabiątko n.
przym. hrabiowski, hrabski
Wiktionary
przestarzałe: młody hrabia, syn hrabiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. syn hrabiego
Wiktionary
IPA: ˈxrabʲit͡ʃ, AS: χrabʹič
Wiktionary
rzecz. hrabia mos., hrabianka ż., hrabianeczka ż., hrabina ż., hrabini ż., hrabiątko n., hrabię n., hrabik mos., hrabiostwo n., hrabstwo n.
przym. hrabiowski, hrabski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. syn hrabiego (dziecko)
Wiktionary
rzecz. hrabiątko n., hrabia mos., hrabczuk mos., hrabina ż., hrabianka ż., hrabianeczka ż., hrabicz mos., hrabię n., hrabiostwo n., hrabstwo n.
przym. hrabiowski, hrabski
Wiktionary
(1.1) hrabiątko, hrabię
Wiktionary
1. tytuł arystokratyczny;
2. kobieta posiadająca taki tytuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żona hrabiego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: xraˈbʲĩna, AS: χrabʹĩna
Wiktionary
rzecz. hrabianka ż., hrabianeczka ż., hrabiostwo n., hrabstwo n., hrabię n., hrabiątko n., hrabczuk mos., hrabicz mos., hrabik mos., hrabini ż., wicehrabina ż., wicehrabia m., półhrabek m.
:: fm. hrabia mos.
przym. hrabiowski, hrabski
skr. hr.
Wiktionary
(1.1) contessa, grafini, daw. hrabini; skr. hr.; rzad. komesowa
Wiktionary
tytuł, godność hrabiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) tytuł, urząd hrabiego
(1.2) hrabia wraz z małżonką
Wiktionary
rzecz. hrabiątko n., hrabię n., hrabik mos., hrabia mos., hrabianka ż., hrabina ż., hrabstwo n., hrabicz mos.
przym. hrabiowski, hrabski
Wiktionary
przymiotnik od: hrabia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do hrabiego
Wiktionary
rzecz. hrabiątko n., hrabię n., hrabik mos., hrabia mos., hrabianka ż., hrabina ż., hrabiostwo n., hrabstwo n., hrabicz mos.
przym. hrabski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) syn hrabiego (dziecko)
(1.2) iron. o hrabim
Wiktionary
rzecz. hrabina ż., hrabianka ż., hrabianeczka ż., hrabicz mos., hrabię n., hrabik mos., hrabiostwo n., hrabstwo n.
przym. hrabiowski, hrabski
Wiktionary
(1.1) hrabię
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. syn hrabiego (dziecko)
forma rzeczownika.
(2.1) B. lp. od: hrabia
Wiktionary
rzecz. hrabia mos., hrabczuk mos., hrabina ż., hrabianka ż., hrabianeczka ż., hrabiątko n., hrabicz mos., hrabik mos., hrabiostwo n., hrabstwo n.
przym. hrabiowski, hrabski
Wiktionary
(1.1) hrabiątko
Wiktionary
dawniej: hrabiowski
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do hrabiego
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący hrabiego, określający hrabiego, używany przy hrabim
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla hrabiego, mający cechy hrabiego
Wiktionary
(1.1) Widzieli ją, gdy kradła ziemniaki z hrabskiego pola.
Wiktionary
rzecz. hrabiątko n., hrabia mos., hrabina ż., hrabianka ż., hrabianeczka ż., hrabicz mos., hrabię n., hrabik mos., hrabiostwo n., hrabstwo n.
przym. hrabiowski
Wiktionary
(1.1) hrabiowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. w średniowieczu w Europie Zachodniej: jednostka administracyjna zarządzana przez hrabiego;
(1.2) urz. jednostka podziału administracyjnego w Wielkiej Brytanii, Irlandii i Stanach Zjednoczonych
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga
(2.1) hist. hrabia z żoną
Wiktionary
Hrabstwo – dawniej okręg administracyjny pod zarządem hrabiego, obecnie jednostka podziału administracyjnego.
W państwie Franków od czasów Merowingów oraz w średniowieczu w państwach Europy Zachodniej terytorialna jednostka administracyjna podległa hrabiemu (łac. "comes", fr. "comte", niem. "Graf"). W okresie feudalizmu we Francji oraz Niemczech hrabstwa uniezależniły się stanowiąc odrębne państwa.
Wikipedia
(1.1) Chłopstwo w zgromadzeniach stanowych nie brało udziału, z jednym krótko trwającym wyjątkiem w hrabstwie goryckim.
(1.2) Hrabstwo Sussex graniczy od zachodu z hrabstwem Hampshire.
Wiktionary
IPA: ˈxrapstfɔ, AS: χrapstfo
Wiktionary
rzecz. hrabiątko n., hrabię n., hrabik mos., hrabia m., hrabina ż., hrabianka ż., hrabiostwo n., hrabicz m.
przym. hrabiowski, hrabski
Wiktionary
(2.1) hrabiostwo
Wiktionary
dzielnica i wzgórze zamkowe w Pradze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, nazwa własna
(1.1) dzielnica mieszkaniowa w Pradze, w Czechach
(1.2) wzgórze z zamkiem królewskim, obecnie będącym siedzibą prezydenta Republiki Czeskiej
Wiktionary
Hradczany (, dawniej "Hradczyn", Hradčany, Hradschin, także "Burgstadt") – powstała w XIV w. „królewska” dzielnica na zachodnim, wysokim brzegu Wełtawy w Pradze. W jej skład wchodzi kompleks zamku królewskiego (założonego w IX wieku), bazylika św. Jerzego, słynna Złota Uliczka, ogrody królewskie z Belwederem oraz, budowana przez 6 stuleci, katedra św. Wita. Jej elementami są także: całe byłe miasto Hradczany włącznie z obszarem zajmowanym przez Loretę oraz dzielnicę Nowy Świat ("Nový Svět").
Wikipedia
(1.2) Ta rozmowa odbyła się 5 grudnia na Hradczanach podczas spotkania prezydenta Vaclava Klausa z przedstawicielami Parlamentu Europejskiego z przewodniczącym Hansem-Gertem Pötteringiem na czele.
Wiktionary
przym. hradczański
Wiktionary
przymiotnik od: Hradczany
SJP.pl
Hradec Králové - miasto w Czechach; Hradec Kralowe
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Hradec Králové (miasto w Czechach)
SJP.pl
gramota;
1. dawniej na Rusi i Litwie: dokument pisany;
2. w Rosji i Związku Radzieckim: oficjalny dokument wydawany przez władcę lub przedstawiciela władzy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
regionalnie: przymiotnik od: hreczka, gryka; gryczany
SJP.pl
Hreczany ( Гречани) – rejon miasta Chmielnickiego ze stacją kolejową Hreczany. Do 1946 roku oddzielna wieś.
W 1936 roku miejscowych Polaków wywieziono do Kazachstanu, gdzie założyli wioskę Tajynsza. Około roku 1937 funkcjonariusze NKWD dokonali w Hreczanach masowej zbrodni (por: operacja polska NKWD)[niewiarygodne źródło?].
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reg. chleb z mąki gryczanej
Wiktionary
rzecz. hreczka ż.
przym. hreczany, hreczkowy
Wiktionary
nazwisko, np. Tadeusz Hreczecha, postać Wojskiego w poemacie Adama Mickiewicza "Pan Tadeusz"
SJP.pl
1. regionalnie: gryka (roślina uprawna);
2. w związku frazeologicznym: siać hreczkę - gospodarować na roli; siać grykę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. rdest
(1.2) gw-pl|Cieszanów,Wiszniów,Tryńcza,Mościska,Stara Jamka,Litwa,Winnica (Ukraina),Rogi (powiat krośnieński),Podhale,Kamieniec Podolski,Polesie,Tuligłowy,Brasławszczyzna,Oleszkowce,Hreczany,Białoruś,Augustów,Bukowina. reg-pl|Kraków,Przemyśl,Kresy południowe. gryka
(1.3) gw-pl|Bukowina. kasza gryczana
(1.4) maść konia – siwa z brązowymi plamkami
Wiktionary
(1.2) Łąki pokrywała para unosząca się ku górze; ptaki śpiewały, ludzie wyjeżdżali na pola; płowy łan żytni kołysał się pochylonymi kłosy, a kwitnąca hreczka zaprawiała wonią powietrze czyste, lekkie, którym miło było oddychać.
(1.2) Oto co się dzieje w małych miasteczkach podczas wojny; ludzie, tak gorliwie zajmują się strategją, że im hreczka marnieje i emerytura w kasach miejsce zawala.
Wiktionary
IPA: ˈxrɛt͡ʃka, AS: χrečka
Wiktionary
rzecz. hreczysko n., hreczanyk m., hreczanik m., hreczuski m., Hreczyszcze n.
przym. hreczany, hreczkowy, hreczkowaty
Wiktionary
(1.1) rdest
(1.2) gryka
(1.3) kasza gryczana
Wiktionary
ironicznie: gospodarz zasiedziały na roli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. iron. zasiedziały na swej roli gospodarz, ubogi zaściankowy szlachcic samodzielnie zajmujący się rolą
Wiktionary
(1.1) Kto by jednak wnosił z prostego ubrania i nie mniej prostej powierzchowności jego, przypuściłby raczej, że szlachcic, hreczkosiej, myśli o tym, ile z każdego morga będzie miał tego żyta, śród którego stoi.
(1.1) „Z notatek hreczkosieja” – tytuł utworu Bolesława Prusa, 1873
(1.1) „Chłopska dola: z notatek hreczkosieja” – tytuł utworu Kazimierza Laskowskiego, 1898
Wiktionary
IPA: xrɛt͡ʃˈkɔɕɛ̇j, AS: χrečkośėi ̯
Wiktionary
rzecz. hreczkosiejstwo ż.
przym. hreczkosiejski
Wiktionary
(1.1) grykosiej
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) właściwy hreczkosiejowi
Wiktionary
rzecz. hreczkosiej m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. małe gospodarstwo rolne
(1.2) przest. zajmowanie się gospodarstwem
Wiktionary
IPA: ˌxrɛt͡ʃkɔˈɕɛ̇jstfɔ, AS: χrečkośėi ̯stfo
Wiktionary
rzecz. hreczkosiej m.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) o maści konia – siwy w brązowymi plamkami
Wiktionary
rzecz. hreczka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kulin. kotlety z mąki gryczanej oraz innymi dodatkami
Wiktionary
Wiktionary
białoruska partia polityczna działająca w latach 1925-27
SJP.pl
Terytorialna hromada ( Територіальна громада, w skrócie terhromada, ukr. тергромада) – jednostka podziału administracyjnego na Ukrainie.
Na terenie Ukrainy jest 1469 terytorialnych hromad.
Terytorialna hromada stanowi najniższą jednostkę administracyjną Ukrainy; wyższą stanowią rejony, a najwyższą obwody.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hronem, dotyczący Hronu (rzeki na Słowacji)
Wiktionary
rzecz. Hron mrz.
Wiktionary
mieszkaniec Hrubieszowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hrubieszowa
Wiktionary
rzecz. Hrubieszów m.
:: fż. hrubieszowianka ż.
przym. hrubieszowski
Wiktionary
mieszkanka Hrubieszowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hrubieszowa
Wiktionary
rzecz. Hrubieszów mrz.
:: fm. hrubieszowianin mos.
przym. hrubieszowski
Wiktionary
dotyczący Hrubieszowa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hrubieszowa
Wiktionary
rzecz. Hrubieszów mrz., hrubieszowianin mos., hrubieszowianka ż.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Hrubieszów (do 1802 niekiedy "Rubieszów", Грубешів, "Hrubesziw", הרוביעשאוו) – miasto w południowo-wschodniej Polsce, w województwie lubelskim, siedziba powiatu hrubieszowskiego oraz gminy wiejskiej Hrubieszów.
Według danych GUS z 2025 r. Hrubieszów liczył 15 935 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: xruˈbʲjɛʃuf, AS: χrubʹi ̯ešuf
Wiktionary
rzecz. hrubieszowianin mos., hrubieszowianka ż.
przym. hrubieszowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hruda
Wiktionary
rzecz. Hrud m.
:: fż. hrudzianka ż.
przym. hrudzki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hruda
Wiktionary
rzecz. Hrud m.
:: fm. hrudzianin m.
przym. hrudzki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hruda
Wiktionary
rzecz. Hrud m., hrudzianin m., hrudzianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie jaworowskim;
Wiktionary
Hruszów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Rejowiec.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego. Od 1 stycznia 2006 wchodzi w skład powiatu chełmskiego (przedtem krasnostawskiego). Przez miejscowość przechodzi szlak turystyczny: – Szlak Ariański.
Wikipedia
przym. hruszowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. osiedle typu miejskiego na Ukrainie, położone w rejonie szepetowskim obwodu chmielnickiego;
Wiktionary
Hryców (ukr. Гриців, "Hryciw") – osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie szepetowskim obwodu chmielnickiego.
Pod rozbiorami siedziba gminy Hryców w powiecie zasławskim guberni wołyńskiej.
Bunt chłopów z okolic Hrycowa, aresztowanie i uwięzienie przez nich w pałacu Grocholskich okolicznej szlachty dnia 23 listopada 1918 roku, opisane są w "Pożodze" Zofii Kossak.
Wikipedia
przym. hrycowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, położona w rejonie wierchowińskim obwodu iwanofrankiwskiego;
Wiktionary
Hryniawa – wieś w rejonie wierchowińskim obwodu iwanofrankiwskiego, założona w 1702 r. Miejscowość liczy ponad 1100 mieszkańców.
W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Hryniawa w powiecie kosowskim województwa stanisławowskiego. Stacjonowała w niej placówka Straży Celnej ze składu komisariatu Straży Celnej „Uścieryki”, a od 1928 roku placówka Straży Granicznej I linii „Hryniawa”
Wikipedia
przym. hryniawski
Wiktionary
(1.1) hist. war. Hryniowa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jednostka monetarna Ukrainy, dzieląca się na 100 kopiejek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) monet. waluta Ukrainy;
Wiktionary
₴
Hrywna ( гривня, "hrywnia", [ˈɦrɪu̯nʲɑ]) – oficjalna waluta Ukrainy. Kod walutowy ISO 4217: UAH, symbol: ₴ (podwójnie przekreślona zapisana kursywą litera "г") – w standardzie Unicode: U+20B4, skrót ukraiński: грн (bez kropki na końcu). 1 hrywna jest równa 100 kopiejkom.
Wikipedia
(1.1) Ukraińską walutą jest hrywna, która dzieli się na sto kopiejek.
(1.1) Na Ukrainie wydałem, dzwoniąc do Polski z ukraińskiej karty SIM, 200 hrywien.
Wiktionary
IPA: ˈxrɨvna, AS: χryvna
Wiktionary
rzecz. grzywna ż.
przym. hrywnowy
Wiktionary
(1.1) skrót hrn., UAH
Wiktionary
1. imię obce;
2. nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lwów. gbur, prostak, cham
Wiktionary
(1.1) hryc m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. mykol. owocnik grzyba z gatunku mleczajowiec chrząstka
Wiktionary
symbol hasu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
międzynarodowy holding finansowy
SJP.pl
HSBC Holdings plc – jeden z największych holdingów finansowych na świecie z siedzibą w Londynie i 9500 oddziałami w 86 krajach.
Wikipedia
skrót od: histerosalpingografia
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik
(1.1) = huta szkła kryształowego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ha es PE] skrót od: Heat Shock Proteins - białka szoku termicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = harc. Harcerska Służba Polsce Socjalistycznej;
Wiktionary
(1.1) Program HSPS opierał się na koncepcji klasodrużyn, w których cała klasa szkolna była uznawana za drużynę harcerską.
Wiktionary
HTC Corporation (dawniej High Tech Computer Corporation) – tajwańskie przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją smartfonów. Marka HTC specjalizowała się w urządzeniach opartych na Windows Mobile i Windows Phone w latach świetności systemów operacyjnych. Przez pewien czas HTC był jednym z największych producentów smartfonów. W roku 2013 telefony marki HTC zajmowały trzecie miejsce w Stanach Zjednoczonych pod względem sprzedaży. W 2023 zajmuje 19. miejsce na świecie pod względem sprzedaży smartfonów.
Wikipedia
Hyper Text Markup Language
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego lub męskozwierzęcego
(1.1) = inform. hipertekstowy język znaczników (język opisu stron internetowych);
(1.2) = inform. dokument zapisany w języku HTML (1.1)
Wiktionary
HTML ( HyperText Markup Language, hipertekstowy język znaczników) – język znaczników stosowany do tworzenia dokumentów hipertekstowych.
Wikipedia
(1.1) Przeglądarki WWW interpretują HTML, wyświetlając stronę internetową z odpowiednim formatowaniem jej treści.
Wiktionary
IPA: ˌxa‿tɛ‿ɛ̃m‿ˈɛl, AS: χa‿te‿ẽm‿el
Wiktionary
rzecz. HTML-owiec m.
przym. HTML-owy, htmlowy
Wiktionary
skrót od ang. Hypertext Transfer Protocol - protokół sieci WWW umożliwiający jej prawidłowe działanie; http
SJP.pl
HTTP ( Hypertext Transfer Protocol) – protokół stworzony przez Tima Bernersa-Lee na potrzeby komunikacji między klientem a serwerem w sieci WWW (ang. World Wide Web). Najnowszą specyfikację HTTP stanowi dokument RFC 2616 ↓. Przy pomocy protokołu klienci HTTP komunikują się z serwerami, zamawiając pliki składające się na strony internetowe oraz dostarczają niezbędne do tego informacje, na przykład treści wprowadzane w formularzach.
Wikipedia
skrót od: hormonalna terapia zastępcza
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = med. hormonalna terapia zastępcza;
Wiktionary
1. wykrzyknienie wyrażające zdziwienie albo wesołość, bądź będące nawoływaniem
2. wyraz naśladujący głos zwierzęcy, ptasi, najczęściej sowy
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. rzad. onomatopeja naśladująca głos sowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dwa krótkie, tubalne, basowe okrzyki, zakończone trzecim, dłuższym i jeszcze bardziej ponurym: hu, hu, huuuuu. To także drapieżnik nocny, sowa.
Wiktionary
IPA: xu, AS: χu
Wiktionary
wykrz. huuuuu
Wiktionary
potocznie: wykrzyknik wyrażający radość i zachęcający do zabawy
SJP.pl
Hu
Wikipedia
rodzaj dinozaura z infrarzędu stegozaurów
SJP.pl
Hu
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. duża rzeka w środkowym i północnym Peru, jeden z głównych dopływów Amazonki
Wiktionary
Huallaga ( Río Huallaga) – rzeka w północnym Peru. Stanowi prawy dopływ Marañón, pośrednio Amazonki. Jej długość wynosi około 1100 km, a powierzchnia dorzecza około 100 tys. km². Średni przepływ średni wynosi około 3,5 tys. m³/s. Głównymi dopływami są Huayabamba oraz Mayo. Nad Huallaga położone jest miasto Yurimaguas.
Wikipedia
dawna jednostka pieniężna Korei Południowej (obecnie: won)
SJP.pl
druga pod względem długości rzeka w Chinach; Huang He, Żółta Rzeka
SJP.pl
odmiana ożaglowania gaflowego; guari
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łaskaran] wulkaniczny masyw górski w Andach Północnych
SJP.pl
Huascarán lub Nevado Huascarán – szczyt w Andach Peruwiańskich. Najwyższy, południowy szczyt masywu (Huascarán Sur) to najwyższy szczyt całego Peru oraz najwyższy szczyt w pasie międzyzwrotnikowym na Ziemi. Nazwę zawdzięcza Huascarowi, XVI-wiecznemu wodzowi Inków, który nosił tytuł Sapa Inca.
Wikipedia
Huawei Technologies Co., Ltd. (, chiń. 华为技术有限公司) – chiński producent elektroniki użytkowej, sprzętu telekomunikacyjnego, pojazdów elektrycznych, samochodów autonomicznych oraz sprzętu i rozwiązań informatycznych założony w 1987 roku, z siedzibą w Shenzhen.
Wikipedia
[czytaj: hab]
1. centralne miejsce, w którym skupiają się kluczowe połączenia lub działania;
2. urządzenie łączące wiele elementów sieci komputerowej; koncentrator;
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. urządzenie łączące wiele urządzeń w sieci komputerowej lub pozwalające na podłączenie kilku urządzeń do jednego wejścia;
(1.2) duży, zintegrowany węzeł komunikacyjny, przeładunkowy, przesiadkowy
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: huba
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Do budowy sieci bez użycia hubów i switchy, potrzebny jest specjalny kabel sieciowy, a mianowicie tzw. kabel krosowany. (z Internetu)
(1.2) Lotnisko w Dubaju to jeden z największych hubów na świecie.
Wiktionary
(1.1) koncentrator
Wiktionary
pasożytniczy grzyb drzewny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. mykol. nazwa systematyczna|Polyporus|ref=tak., grzyb pasożytniczy, rosnący na drzewach, mający zwykle stwardniały owocnik
(1.2) stpol. zakładka na odzieży, fałda, fałd
(1.3) gw-pl|Piwniczna. każdy niejadalny grzyb
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈxuba, AS: χuba
Wiktionary
rzecz. Huby nmos.
:: zdrobn. hubka ż.
Wiktionary
(1.1) żagiew
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitarab. przedislamski bóg słońca i księżyca, najwyższa postać panteonu mekkańskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. hubalczyk m.
Wiktionary
żołnierz walczący w oddziale partyzanckim Henryka Hubala-Dobrzańskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. członek pierwszego oddziału partyzanckiego walczącego w okupowanej Polsce;
Wiktionary
IPA: xuˈbalt͡ʃɨk, AS: χubalčyk
Wiktionary
rzecz. Hubal m.
Wiktionary
gatunek ptaków z rodziny dropi
SJP.pl
hubarka bengalska, hubarka długoczuba - gatunki ptaków z rodziny dropiowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko, m.in. Edwin Hubble - astronom amerykański
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
prowincja w Chinach; Hupej
SJP.pl
Hubei (; chiń. 湖北; pinyin "Húběi"; Wade-Giles "Hu-pei"; dosł. „Na Północ od Jeziora”) – prowincja Chin, położona w centralnej części kraju. Znajduje się tutaj największa na świecie zapora: Tama Trzech Przełomów.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Hubert (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Huberty lub z nią związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hubert – imię męskie pochodzenia germańskiego. Tłumaczy się jako «człowiek wyróżniający się rozumem» (człon "hugu" oznacza «umysł, rozum», natomiast "beraht" – «sławny»).
Wikipedia
(1.1) – Jak znajdujesz nową dziewczynę Huberta? – Ona jest całkiem miła.
Wiktionary
IPA: ˈxubɛrt, AS: χubert
Wiktionary
rzecz. Hubertowa ż.
:: zdrobn. Hubercik
przym. Hubertowy, hubercki
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Huberta – imię żeńskie pochodzenia germańskiego.
Jest to żeński odpowiednik imienia Hubert.
W roku 1994 imię to nosiło w Polsce 28 kobiet, spośród których 4 urodziły się przed 1920 r., 11 urodziło się w latach 20. XX wieku, 7 – w latach 30., 4 – w latach 40. i po 1 osobie w latach 50. i 60. XX wieku.
Wikipedia
Hubert z małżonką; Hubertowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
w łowiectwie: uroczystość związana z dniem św. Huberta
SJP.pl
dotyczący św. Huberta - patrona myśliwych
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Huberta lub z nim związany
SJP.pl
hubiak pospolity - gatunek grzyba z rodziny żagwiowatych
SJP.pl
wysuszony miąższ huby lub inny łatwo tlący się materiał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: huba
(1.2) materiał łatwopalny uzyskiwany z hub, stosowany do rozniecania ognia za pomocą krzesiwa;
Wiktionary
Hu
Wikipedia
(1.2) Kobieta dmucha na nią delikatnie, a kiedy hubka się zapala, dotyka nią przygotowanej słomy, nie przestając dmuchać.
Wiktionary
rzecz. huba ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Huty
(1.2) mieszkaniec Huty-Dąbrowy
(1.3) mieszkaniec Huty Józefów
(1.4) mieszkaniec Huty Kalnej
(1.5) mieszkaniec Huty Komorowskiej
(1.6) mieszkaniec Huty Krzeszowskiej
(1.7) mieszkaniec Huty Nowej
(1.8) mieszkaniec Huty Różanieckiej
(1.9) mieszkaniec Huty Starej
Wiktionary
rzecz. Huta ż.
:: fż. hucianka ż.
przym. hucki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Huty
(1.2) mieszkanka Huty-Dąbrowy
(1.3) mieszkanka Huty Józefów
(1.4) mieszkanka Huty Kalnej
(1.5) mieszkanka Huty Komorowskiej
(1.6) mieszkanka Huty Krzeszowskiej
(1.7) mieszkanka Huty Nowej
(1.8) mieszkanka Huty Różanieckiej
(1.9) mieszkanka Huty Starej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Huta ż.
:: fm. hucianin m.
przym. hucki
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z hutą, dotyczący huty
Wiktionary
rzecz. huta ż., hutnik m., hutnictwo n., Huta ż., Hucisko n., Huciska nmos.
przym. hutniczy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Huciska
(1.2) dotyczący Huciska Jawornickiego
Wiktionary
rzecz. Hucisko n., huciszczanin m., huciszczanka ż.
Wiktionary
1. nazwa około dwudziestu wsi w Polsce;
2. Hucisko Turzańskie - wieś na Ukrainie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Huciska
(1.2) mieszkaniec Huciska Jawornickiego
Wiktionary
rzecz. Hucisko n.
:: fż. huciszczanka ż.
przym. huciski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Huciska
(1.2) mieszkanka Huciska Jawornickiego
Wiktionary
rzecz. Hucisko n.
:: fm. huciszczanin m.
przym. huciski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Huty
(1.2) dotyczący Huty-Dąbrowy
(1.3) dotyczący Huty Józefów
(1.4) dotyczący Huty Kalnej
(1.5) dotyczący Huty Komorowskiej
(1.6) dotyczący Huty Krzeszowskiej
(1.7) dotyczący Huty Nowej
(1.8) dotyczący Huty Różanieckiej
(1.9) dotyczący Huty Starej
Wiktionary
Hucki ( Гуцкі; Гуцки) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie kobryńskim, w sielsowiecie Batcze.
W dwudziestoleciu międzywojennym wieś leżała w Polsce, w województwie poleskim, w powiecie kobryńskim.
Wikipedia
rzecz. Huta ż., hucianin m., hucianka ż.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
potocznie: bezczelność, tupet, arogancja; chucpa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nadmierna pewność siebie, połączona z zuchwałością albo chęcią ukrycia swojego braku umiejętności
(1.2) zuchwałe działanie, źle postrzegane przez innych, np. jako oszustwo
Wiktionary
(1.2) Wszystko to była jedna wielka hucpa.
(1.2) Inwestycje okazały się hucpą.
Wiktionary
IPA: ˈxut͡spa, AS: χucpa
Wiktionary
rzecz. hucpiarz mos.
Wiktionary
(1.1) chucpa, tupet
(1.2) chucpa
Wiktionary
pot. bezczelny, arogancki
SJP.pl
osoba bezczelna i arogancka; chucpiarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba odznaczająca się wyjątkową bezczelnością, tupetem i arogancją, która w swoich działaniach nie liczy się z żadnymi zasadami ani opinią innych
Wiktionary
rzecz. hucpa ż., hucpiarstwo n.
przym. hucpiarski
Wiktionary
przymiotnik od: Huculszczyzna, Huculi
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hucułami lub Huculszczyzną, dotyczący Hucułów lub Huculszczyzny
Wiktionary
rzecz. Huculszczyzna ż., Hucuł m., Hucułek m., Hucułka ż., Hucułówka ż., Huculak m./ż., hucuł m., hucułek m.
Wiktionary
wszystko, co dotyczy kultury Hucułów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina położona na obszarze Karpat Wschodnich, w większości na Ukrainie, w małej tylko części w Rumunii;
Wiktionary
Huculszczyzna (ukr. Гуцу́льщина, rum. "Huțulșcina", słow. "Huculsko") – region w zachodniej części Ukrainy, na obszarze Karpat Wschodnich, obejmujący m.in. pasmo Czarnohory.
Wikipedia
rzecz. Hucuł mos., Hucułka ż., hucuł mzw., huculszczyzna ż.
przym. huculski
Wiktionary
koń huculski charakteryzujący się dużą wytrzymałością
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. jeźdz. koń huculski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z rzeszowskiej hodowli pochodziły hucuły przeważnie o gniadej lub srokatej maści.
Wiktionary
rzecz. Huculszczyzna ż., Hucuł m., Hucułek m., Hucułka ż., Hucułówka ż.
:: zdrobn. hucułek m.
przym. huculski
Wiktionary
góralka zamieszkująca Karpaty Wschodnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. góralka zamieszkująca Karpaty Wschodnie (tereny południowo-zachodniej Ukrainy);
Wiktionary
rzecz. hucuł mzw.
:: fm. Hucuł mos.
przym. huculski
Wiktionary
bezogonowy płaz prowadzący nocny tryb życia, w Polsce chroniony; grzebiuszka ziemna
SJP.pl
1. wydawać głośne, niskie dźwięki;
2. powtarzać informacje, które wywołują poruszenie ludzi i liczne komentarze;
3. mówić głośno, z groźbą lub z naganą; grzmieć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. huknąć)
(1.1) wydawać głośny, niski ton
(1.2) o niektórych ptakach i owadach: wydawać głuchy, przeciągły lub przerywany dźwięk
(1.3) pokrzykiwać, łajać, strofować
Wiktionary
(1.1) Morze huczy.
(1.3) Hukali po lesie.
Wiktionary
IPA: ˈxut͡ʃɛt͡ɕ, AS: χučeć
Wiktionary
rzecz. huk m., huknięcie n., huczka ż.
przym. huczny
przysł. hucznie
Wiktionary
(1.1) burczeć
Wiktionary
w gwarze łowieckiej: okres godowy dzików; lochanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łow. okres godowy u dzików;
Wiktionary
Huczka, lochanie – w gwarze myśliwskiej jest to okres godowy u dzików. Trwa 4–5 tygodni. W Polsce odbywa się zimą – od listopada do stycznia. Dorosłe samce dzików łączą się w watahy i rywalizują w tym czasie o względy samur (loch).
Wikipedia
rzecz. huczenie n.
czas. huczeć ndk.
Wiktionary
(1.1) lochanie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) z wystawnością, robiąc wrażenie
Wiktionary
(1.1) Poprzednią rocznicę ślubu obchodziliśmy hucznie w restauracji z wszystkimi dziećmi i wnukami.
Wiktionary
czas. huczeć ndk.
przym. huczny
rzecz. huk m.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: hucznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: huczny
SJP.pl
1. okazały, szumny, wystrzałowy;
2. głośny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odznaczający się wystawnością, zorganizowany na wielką skalę
Wiktionary
(1.1) Uroczystość była huczna i w szalonym stylu.
Wiktionary
przysł. hucznie
czas. huczeć ndk.
rzecz. huk m.
Wiktionary
rzeka w Polsce
SJP.pl
Huczwa – rzeka we wschodniej Polsce, lewobrzeżny dopływ Bugu. Płynie przez powiaty tomaszowski i hrubieszowski, na obszarze Grzędy Sokalskiej i Kotliny Hrubieszowskiej. Ma swoje źródła w Justynówce, w okolicach Tomaszowa Lubelskiego, a uchodzi do Bugu w miejscowości Gródek.
Wikipedia
przymiotnik od: Huczwa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: Hadson] rzeka w północno-wschodniej części Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej, o długości 492 km
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: hadsoński] przymiotnik od: Hudson (rzeka)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
pokój dla studentów Koranu, prawa, języka arabskiego, znajdujący się w muzułmańskiej szkole teologicznej
SJP.pl
miasto w Wietnamie
SJP.pl
Hue ( Huế,) − miasto w środkowym Wietnamie, nad rzeką Hương, 11 km od jej ujścia do Morza Południowochińskiego. W 2023 roku liczyło 1 236 393 mieszkańców. Do XVII w. nazywane Phú Xuân. Siedziba rzymskokatolickiej archidiecezji Hue.
Wikipedia
Huelva (wym. /'welβa/) – miasto w południowo-zachodniej Hiszpanii, w regionie Andaluzja, stolica prowincji Huelva, leżące u ujścia rzeki Tinto do Atlantyku; 148 tys. mieszkańców (2008). Przemysł chemiczny, cementowy, celulozowy, rafineria ropy naftowej. Duży port handlowy i rybacki.
Wikipedia
ssak parzystokopytny z rodziny jeleniowatych, o krępej budowie ciała z krótkimi kończynami, długich uszach i słabo rozgałęzionym porożu, zamieszkujący Andy
SJP.pl
Huemal ("Hippocamelus") – rodzaj ssaków z podrodziny saren (Capreolinae) w obrębie rodziny jeleniowatych (Cervidae).
Wikipedia
1. tropikalna roślina z rodziny trojeściowatych;
2. tropikalna roślina z rodziny toinowatych
SJP.pl
równinny, sztucznie nawodniony teren w Hiszpanii, na którym sadzi się ogrody
SJP.pl
Huerta (hiszp. z łac. "hortus" - ogród) – pieczołowicie uprawiany i nawadniany sad we wschodniej i południowej Hiszpanii. Strefy takich sadów (a także ogrodów warzywnych), ciągnące się wzdłuż wschodniego wybrzeża Hiszpanii, zwane są "huertas".
Wikipedia
dawniej: zastęp, hufiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. hufiec
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zbrojne hufy polskie pogoniły Rusinów.
Wiktionary
IPA: xuf, AS: χuf
Wiktionary
rzecz. hufiec m., hufcowy m.
przym. hufcowy
Wiktionary
(1.1) hufiec
Wiktionary
1. jednostka niektórych organizacji młodzieżowych, opartych częściowo na wzorach wojskowych;
2. w średniowieczu: zwarty oddział składający się z kilku chorągwi
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) podn. o wojsku
forma rzeczownika.
(2.1) M., B., W. lm. od hufiec
Wiktionary
(1.1) wojsko
Wiktionary
komendantka hufca harcerskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) harc. harcerka kierująca hufcem z mianowania komendanta chorągwi
Wiktionary
Osiedle Hufcowa lub Osiedle Botanik – osiedle mieszkaniowe, zlokalizowane na Polesiu w Łodzi, przynależące do obszaru administracyjnego Karolew-Retkinia Wschód jako część składowa Osiedla Retkinia.
Obszar zlokalizowany jest w kwartale ulic: Retkińskiej, Alei kard. Stefana Wyszyńskiego (Trasa W-Z), Armii Krajowej i Janusza Kusocińskiego.
Wikipedia
(1.1) Nasza druhna zostanie hufcową na Wełnowcu.
Wiktionary
rzecz. hufiec m.
:: fm. hufcowy m.
przym. hufcowy
Wiktionary
→ hufiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) harc. harcerz kierujący hufcem z mianowania komendanta chorągwi
przymiotnik relacyjny
(2.1) odnoszący się do hufca, związany z hufcem
Wiktionary
(1.1) Kandydata na hufcowego wybiera zbiórka instruktorów hufca.
(2.1) Mamy pięćdziesiąt hufcowych śpiworów, które zabierzemy na biwak.
Wiktionary
rzecz. hufiec m.
:: fż. hufcowa ż.
Wiktionary
David A. Huffman (1925-1999), amerykański informatyk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. jednostka niektórych organizacji młodzieżowych, opartych częściowo na wzorach wojskowych;
2. w średniowieczu: zwarty oddział składający się z kilku chorągwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) harc. jednostka organizacyjna harcerzy na szczeblu powiatu lub gminy;
(1.2) hist. zwarty oddział średniowiecznych wojsk, który składał się z kilku chorągwi, stanowiący zarazem część szyku bojowego;
(1.3) daw. gromada, kupa
Wiktionary
Hufiec – jednostka organizacyjna w organizacjach harcerskich, usytuowana w hierarchii pomiędzy podstawowymi jednostkami organizacyjnymi a chorągwią.
Wikipedia
(1.1) Hufcowy może powołać komendę hufca.
(1.2) Zbrojnymi hufcami stało państwo Mieszka i Chrobrego.
Wiktionary
IPA: ˈxufʲjɛt͡s, AS: χufʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. hufcowy m., hufcowa ż., huf m.
przym. hufcowy
Wiktionary
(1.2) huf
(1.3) gromada, grupa, daw. huf, uf
Wiktionary
gwóźdź służący do przybijania podków koniom; ufnal, podkowiak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) gwóźdź o niemal kwadratowym przekroju służący do przybijania podkowy koniowi;
Wiktionary
Hu
Wikipedia
IPA: ˈxufnal, AS: χufnal
Wiktionary
(1.1) podkowiak
Wiktionary
lekkie działo o krótkiej lufie, strzelające kulami kamiennymi lub kartaczami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. lekka armata polowa używana do XVI w.;
Wiktionary
Hu
Wikipedia
IPA: xufʲˈɲit͡sa, AS: χufʹńica
Wiktionary
związany z hugenotem; hugonocki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z hugenotami, dotyczący hugenotów
Wiktionary
rzecz. hugenot mos., hugonot mos., hugenotka ż., hugonotka ż.
przym. hugonocki
Wiktionary
(1.1) hugonocki
Wiktionary
wyznawca kalwinizmu we Francji, prześladowany przez Kościół katolicki i władze do 1791 r.; hugonot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. rel. członek wspólnoty Kościoła francuskich ewangelików reformowanych;
Wiktionary
rzecz. hugonot m., hugonotka ż.
:: fż. hugenotka ż.
przym. hugenocki, hugonocki
Wiktionary
(1.1) hugonot
Wiktionary
[czytaj: hju] obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈxuɡɔ, AS: χugo
Wiktionary
rzecz. Hugolin m.
:: zdrobn. Hugonek m.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
(1.1) Hugo
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Hugona – żeński wariant imienia Hugo, które powstało przez skrócenie germańskich imion ze składnikiem hugu (rozum, umysł), co oznacza "człowiek rozumny, bystry".
Wikipedia
zdrobnienie od: Hugon (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hugony lub z nią związany
SJP.pl
członek radykalnej grupy zwolenników rewolucyjnych przemian społecznych i ustrojowych w Polsce w czasie powstania kościuszkowskiego
SJP.pl
związany z hugenotem; hugenocki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z hugonotami (hugenotami), dotyczący hugonotów (hugenotami)
Wiktionary
rzecz. hugenot mos., hugonot mos., hugenotka ż., hugonotka ż.
przym. hugenocki
Wiktionary
(1.1) hugenocki
Wiktionary
Hugon z małżonką; Hugonowie
SJP.pl
wyznawca kalwinizmu we Francji, prześladowany przez Kościół katolicki i władze do 1791 r.; hugenot
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Hugona lub z nim związany
SJP.pl
miasto w Chinach; Hohhot
SJP.pl
Hu
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Finlandii, w regionie Satakunta;
Wiktionary
Huittinen – gmina w Finlandii, położona w południowo-zachodniej części kraju, należąca do regionu Satakunta.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(wulgarne) chuj;
1. członek męski;
2. wyzwisko kierowane do mężczyzn
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) daw. okrzyk zachęcający do skoku hop
rzeczownik, rodzaj męski
(2.1) daw. krzykacz, zabijaka, awanturnik
Wiktionary
IPA: xuj, AS: χui ̯
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. duża wieś na Ukrainie, położona w rejonie żółkiewskim obwodu lwowskiego, blisko granicy polskiej;
Wiktionary
Hujcze (ukr. Гійче) – wieś na Ukrainie, w rejonie lwowskim (wcześniej w rejonie żółkiewskim) obwodu lwowskiego, blisko granicy polskiej. Wieś liczy około 2200 mieszkańców.
Wieś założona w 1513 roku. W II Rzeczypospolitej do 1934 samodzielna gmina jednostkowa. Następnie należała do zbiorowej wiejskiej gminy Hujcze w powiecie rawskim w woj. lwowskim, której była siedzibą. Po wojnie wieś weszła w struktury administracyjne Związku Radzieckiego.
Wikipedia
przym. hujecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. dawna wieś w Polsce na Podkarpaciu, współcześnie włączona do wsi Nowe Sady
Wiktionary
odgłos powstający przy wystrzale, wybuchu, upadku czegoś ciężkiego itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) głośny odgłos słyszalny w czasie wybuchu, wystrzału albo upadku ciężkiego przedmiotu, uderzenia pioruna
(1.2) głośny dźwięk pracujących maszyn
(1.3) pot. poruszenie
(1.4) wielka ilość czegoś
(1.5) rzad. głos wydawany przez niektóre ptaki i zwierzęta
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Głębia przyzywa głębię / hukiem Twych potoków.
(1.2) Jej krzyk zagłuszył huk maszyn fabrycznych.
(1.4) Roboty było huk, ale nikt się nie lenił.
(1.5) Mysz zastygła w bezruchu, słysząc huk sowy.
Wiktionary
IPA: xuk, AS: χuk
Wiktionary
rzecz. huczek mrz., huczenie n., pohukiwanie n.
czas. pohukiwać, huczeć ndk., zahuczeć dk.
przym. zahukany, huczący, huczny
wykrz. hu hu
przysł. hucznie
Wiktionary
(1.1) łomot, trzask, hałas, grzmot
Wiktionary
1. o niektórych ptakach (np. o sowie) i owadach: wydawać głuchy głos;
2. wydawać donośne i głośne dźwięki, podobne do tych, które powstają wskutek upadku czegoś ciężkiego;
3. potocznie:
a) mocno kogoś uderzać;
b) krzyczeć na kogoś, upominając lub pouczając
SJP.pl
1. o niektórych ptakach (np. o sowie) i owadach: wydać głuchy głos;
2. krzyknąć na kogoś;
3. wydać niski, donośny dźwięk;
4. potocznie: uderzyć mocno, walnąć;
5. huknąć się - potocznie: uderzyć się mocno, walnąć się
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Huxleya lub z nim związany
SJP.pl
taniec polinezyjski
SJP.pl
Hula – tradycyjny taniec hawajski, wykonywany przez kobiety i mężczyzn przy akompaniamencie pieśni zwanej mele. Sztuki tańca hula można nauczyć się w szkołach zwanych hālau.
Wikipedia
[czytaj: hula hop lub hula hup] koło używane do zabawy w hula-hoop
SJP.pl
Hu
Wikipedia
zabawa polegająca na kręceniu plastikowym kołem wokół bioder, wykonując ruchy jak przy tańcu hula; hula-hoop
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dynastia mongolska
SJP.pl
(1217-65) chan mongolski, wnuk Czyngis-chana
SJP.pl
mężczyzna prowadzący beztroski tryb życia, spędzający czas na hucznych zabawach lub pijatykach; hulaka, swawolnik
SJP.pl
rodzaj machiny oblężniczej; drewniana, czworoboczna zasłona na kołach lub płozach; używana na Rusi w XVI i XVII wieku podczas działań oblężniczych i w otwartym polu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. ruchoma drewniana machina oblężnicza używana do zdobywania fortyfikacji;
Wiktionary
Hu
Wikipedia
(1.1) W lesie, jakem mówił, formalnym leżeliśmy obozem, jakby na wyprawie przeciwko nieprzyjacielowi, tylko żeśmy się nie okopywali i hulajgrodów nie było…
Wiktionary
(1.1) hulajpole
Wiktionary
potocznie: hulajnoga
SJP.pl
dwukołowy pojazd z kierownicą, wprawiany w ruch przez osobę stojącą na platformie łączącej oba koła, zwykle poprzez odpychanie się od podłoża jedną nogą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) transp. prosty pojazd złożony z dwóch lub trzech kół, kierownicy i miejsc na nogi
Wiktionary
Hulajnoga – jedno- lub wieloosobowy pojazd dwu-, trój- lub czterokołowy. Najprostsza składa się z płaskiej, wąskiej platformy, na której końcach umieszczone są koła. Do przedniego koła przymocowana jest kierownica. Użytkownik hulajnogi stoi na platformie, odpychając się jedną nogą od podłoża i kierując pojazdem przy pomocy kierownicy. Wyróżnia się hulajnogi zwykłe, elektryczne i wyczynowe.
Wikipedia
(1.1) Jeździłem wczoraj na hulajnodze po mieście.
Wiktionary
IPA: ˌxulajˈnɔɡa, AS: χulai ̯noga
Wiktionary
(1.1) slang. hulajka; daw. gw. Poznań hulajpeta
Wiktionary
osoba jeżdżąca na hulajnodze; hulajnogista
SJP.pl
osoba jeżdżąca na hulajnodze; hulajnogarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. gw-pl|Poznań. hulajnoga
Wiktionary
rodzaj machiny oblężniczej
SJP.pl
Hulajpole ( Гуляйполе, "Hulajpołe") – miasto na Ukrainie, w obwodzie zaporoskim, w rejonie połohowskim, siedziba hromady. W 2001 roku liczyło 16 829 mieszkańców. W 2022 roku liczyło 12 786 mieszkańców.
Wikipedia
mężczyzna prowadzący beztroski tryb życia, spędzający czas na hucznych zabawach lub pijatykach; hulajdusza, swawolnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) człowiek spędzający czas głównie na hulankach
Wiktionary
czas. hulać
przym. hulaszczy
Wiktionary
(1.1) birbant, imprezowicz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: hulanka
Wiktionary
rzecz. hulanka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
huczna zabawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) huczna zabawa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jedzą, piją, lulki palą, / Tańce, hulanka, swawola; / Ledwie karczmy nie rozwalą, / Cha, cha! chi, chi! hejża! hola!
Wiktionary
IPA: xuˈlãnka, AS: χulãnka
Wiktionary
rzecz. hulanie n.
:: zdrobn. hulaneczka ż.
czas. hulać ndk.
przym. hulaszczy
Wiktionary
(1.1) bal, pot. balanga, pot. balet, pot. biba, żart. bibka, pot. impra, impreza, pot. melanż, potańcówka, przest. prywatka, zabawa
Wiktionary
właściwy osobie prowadzącej beztroski tryb życia, spędzającej dużo czasu na zabawach i pijatykach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy hulankom lub hulakom
Wiktionary
rzecz. hulanka ż., hulaka m.
Wiktionary
dawniej: hulanka - huczna zabawa
SJP.pl
1. bawić się beztrosko; balować, imprezować, balangować;
2. o wietrze: wiać silnie w różnych kierunkach;
3. o myślach: występować bezładnie;
4. potocznie: działać bez żadnej kontroli;
5. potocznie: funkcjonować bez żadnych problemów;
6. dawniej:
a) grasować, napadać, kraść;
b) biegać w różnych kierunkach;
c) tańczyć szybki, wesoły taniec
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) spędzać czas na hucznych zabawach lub pijatykach
(1.2) o wichurze wiać we wszystkich kierunkach z dużą siłą
(1.3) o myślach, uczuciach występować bezładnie
(1.4) daw. poruszać się we wszystkie strony
(1.5) daw. grasować, kraść, napadać
(1.6) gw-pl|Bukowina. tańczyć
Wiktionary
(1.1) Bronek hulał przez całe życie.
(1.2) Wietrzysko hula, człowiekowi się nie chce nogi za próg wystawiać.
Wiktionary
przym. hulacki
przysł. hulacko
rzecz. hulackość ż., hulactwo n., hulaka mos., hulanka ż.
Wiktionary
(1.6) chulać
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kołysać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hulcza
Wiktionary
rzecz. Hulcze n.
:: fż. hulczanka ż.
przym. hulczański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hulcza
Wiktionary
rzecz. Hulcze n.
:: fm. hulczanin m.
przym. hulczański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hulcza
Wiktionary
rzecz. Hulcze n., hulczanin m., hulczanka ż.
Wiktionary
dawniej: laska pasterska; huletka
SJP.pl
dawniej: laska pasterska; huleta
SJP.pl
Huletka – laska pasterska noszona przez kobiety podczas sielankowych uroczystości dworskich w czasach stanisławowskich.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) herb szlachecki;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nasza rodzina od stu lat pieczętuje się Hulewiczem.
Wiktionary
1. duży żaglowiec północnoeuropejski z XV-XVI wieku; holk;
2. okręt nienadający się do żeglugi, służący za mieszkanie lub warsztat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mar. stary okręt wycofany z normalnej eksploatacji, zwykle przycumowany na stałe do nabrzeża i służący np. jako magazyn lub koszary;
(1.2) hist. żegl. typ średniowiecznego dużego żaglowca północnoeuropejskiego z XV–XVI wieku, używanego do celów handlowych i wojennych; odmiana karaki;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: xulk, AS: χulk
Wiktionary
(1.2) holk
Wiktionary
1. miasto w Anglii; Kingston upon Hull;
2. miasto w Kanadzie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hull (Kingston upon Hull), dotyczący Hull
Wiktionary
rzecz. Hull n.
Wiktionary
małpa z rodziny makakowatych, nadrodziny wąskonosych, zamieszkująca północną i środkową część Indii i Pakistanu
SJP.pl
Hulman ("Semnopithecus") – rodzaj ssaków naczelnych z podrodziny gerez (Colobinae) w obrębie rodziny koczkodanowatych (Cercopithecidae).
Wikipedia
Hulme – dzielnica w Manchesterze, w Anglii, w hrabstwie Wielki Manchester, w dystrykcie metropolitalnym Manchester. W 2011 dzielnica liczyła 16907 mieszkańców.
Wikipedia
potocznie:
1. skoczyć; hultnąć;
2. zaatakować kogoś słownie; hultnąć;
3. szybko udać się gdzieś; kopnąć się;
4. w piłce nożnej: strzelić na bramkę;
5. spaść
SJP.pl
małpa z podrodziny gibbonów
SJP.pl
Hulok ("Hoolock") – rodzaj ssaków naczelnych z rodziny gibbonowatych (Hylobatidae).
Wikipedia
łajdak, łobuz, szelma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. książk. człowiek lekkomyślny, niepoważny, prowadzący hulaszcze, próżniacze życie
(1.2) hist. chłop bezrolny, nieosiadły, wędrujący po wsiach i miasteczkach, najmujący się do różnorodnych robót
Wiktionary
Hultaj lub ultaj – najemnik, pracownik, dawniej hultaje to ludzie wolni, luźni, najemnicy, nieosiadli wyrobnicy, którzy pracowali na czasowym (krótszym niż rok) kontrakcie bądź na umowie o wykonanie dzieła (sztuki).
Prawdopodobnie z powodu obyczajów hultajskich lub też z powodu przyjmowania zleceń, nie zawsze zgodnych z prawem, nazwa hultaj zyskała z czasem negatywne znaczenie i współcześnie oznacza: nicponia, łobuza, huncwota, szelmę, gałgana, łotra i łajdaka.
Wikipedia
(1.1) Ci sami ludzie, którzy mnie ostrzegają, że Suzin jest hultaj, przed miesiącem pisali do Suzina, że ja jestem bankrut, szachraj, ekspowstaniec.
Wiktionary
rzecz. hultajstwo n.
:: fż. hultajka ż.
czas. hultaić ndk.
przym. hultajski
przysł. hultajsko
Wiktionary
(1.1) drapichrust, gałgan, huncwot, ladaco, łachmyta, łapserdak, nic dobrego, nicpoń, niecnota, obwieś, oczajdusza, psiadusza, psiajucha, psianoga, psubrat, ptaszek, utrapieniec; gw. Śląsk Cieszyński beskuryja, gw. Górny Śląsk beskuryjo
(1.2) człowiek luźny
Wiktionary
→ hultaj; łobuziara, rozrabiara, łajdaczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. przestępcza: chuligaństwo
Wiktionary
IPA: xulˈtajka, AS: χultai ̯ka
Wiktionary
rzecz. hultaj mos.
przym. hultajski
Wiktionary
→ hultaj
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki jak u hultaja, charakterystyczny dla hultaja
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z hultajem, dotyczący hultaja
przymiotnik dzierżawczy
(3.1) należący do hultaja, będący jego własnością
Wiktionary
rzecz. hultaj m., hultajka ż., hultajenie n., hultajstwo n.
czas. hultaić ndk.
przysł. hultajsko
Wiktionary
przestarzale:
1. czyn hultajski, łajdactwo, łotrostwo
2. zbiór, zgraja hultajów, łobuzów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ogół chuliganów, hołota
Wiktionary
rzecz. hultaj m.
przym. hultajski
Wiktionary
(1.1) motłoch, swołocz, tałatajstwo
Wiktionary
hulnąć; potocznie:
1. skoczyć;
2. zaatakować kogoś słownie; naskoczyć
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca nosowy dźwięk towarzyszący namysłowi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) hm, hmm, humm
Wiktionary
środowiskowo: klasa lub kierunek studiów o profilu humanistycznym
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nauki społeczne, badające człowieka jako istotę społeczną, interesujące się jego zdolnościami oraz osiągnięciami; nauki humanistyczne, humanistyka
SJP.pl
rzeczownik, liczba mnoga
(1.1) daw. nauki humanistyczne
Wiktionary
IPA: ˌxũmãˈɲɔra, AS: χũmãńora
Wiktionary
rzecz. humanista, humanistyka, humanitarność, humanitarysta, humanitaryzacja, humanitaryzm, humanizacja, humanizator, humanizm, humanizowanie
czas. humanizować
przym. humanistyczny, humanitarny, humanizacyjny
przysł. humanistycznie, humanitarnie
Wiktionary
(1.1) humanistyka
Wiktionary
1. zwolennik, przedstawiciel humanizmu - ruchu kulturalnego i społecznego, ukierunkowanego na człowieka i jego działalność; uczony epoki Odrodzenia;
2. specjalista w dziedzinie nauk humanistycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przedstawiciel humanizmu
(1.2) miłośnik, znawca historii i kultury antycznej, zwłaszcza rzymskiej i greckiej
(1.3) osoba z wykształceniem humanistycznym
Wiktionary
IPA: ˌxũmãˈɲista, AS: χũmãńista
Wiktionary
rzecz. humaniora, humanizm nmos., humanistyka ż.
:: fż. humanistka
przym. humanistyczny
Wiktionary
1. zwolenniczka, przedstawicielka humanizmu - ruchu kulturalnego i społecznego, ukierunkowanego na człowieka i jego działalność; uczona epoki Odrodzenia;
2. specjalistka w dziedzinie nauk humanistycznych
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób humanistyczny
Wiktionary
rzecz. humanitarysta mos., humanistyka ż., humaniora
przym. humanistyczny
Wiktionary
zespół cech typowych dla humanizmu
SJP.pl
1. taki, który dotyczy humanizmu - prądu kulturalno-filozoficznego okresu Renesansu, a także humanisty - przedstawiciela tego okresu;
2. taki, dla którego człowiek i jego działalność są przedmiotem badań naukowych oraz dociekań filozoficznych;
3. taki, który charakteryzuje się troską o dobro człowieka oraz jest zwolennikiem poglądów moralnych, propagowanych przez humanizm
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nauk. związany z naukami o człowieku w relacjach społecznych
(1.2) filoz. traktujący człowieczeństwo jako najwyższą wartość
(1.3) kult. związany z humanizmem epoki renesansu
Wiktionary
rzecz. humanitarysta mos., humanizm m., humanistyka ż., humanista m., humanistka ż., humaniora
przysł. humanistycznie
Wiktionary
(1.3) renesansowy
Wiktionary
1. grupa nauk, których przedmiotem badań jest człowiek jako istota społeczna i jego twórczość; humaniora, nauki humanistyczne;
2. potocznie: wydział humanistyczny uniwersytetu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) grupa nauk dotyczących człowieka, jego wytworów i społeczeństwa ludzkiego;
Wiktionary
IPA: ˌxũmãˈɲistɨka, AS: χũmãńistyka
Wiktionary
rzecz. humaniora, humanista m., humanistka ż.
przym. humanistyczny
przysł. humanistycznie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób humanitarny
Wiktionary
rzecz. humanitarysta mos., humaniora lm.
przym. humanitarny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: humanitarnie
SJP.pl
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: humanitarny; bardziej humanitarny
SJP.pl
poszanowanie człowieka, jego godności, pragnienie oszczędzenia mu cierpień; humanitaryzm
SJP.pl
1. taki, który dba o dobro i godność człowieka, zwraca uwagę na jego potrzeby, troszczy się o jego przyszłość;
2. taki, który stara się lub pomaga łagodzić cierpienie człowieka; łagodny, przyjazny, bez cierpień
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szanujący godność człowieka i zwierząt, zgodny z zasadami humanitaryzmu
Wiktionary
(1.1) — Przyjechali do nas z pomocą humanitarną, przywieźli leki, żywność, artykuły codziennego użytku — opowiada Józef Tomasz Juros, dyrektor szpitala w Ozimku, były radny miasta.
Wiktionary
IPA: ˌxũmãɲiˈtarnɨ, AS: χũmãńitarny
Wiktionary
rzecz. humanitarność, humanitaryzm, humanitarysta, humanitaryzacja, humaniora
przysł. humanitarnie
Wiktionary
(1.1) ludzki
Wiktionary
1. rzadko: osoba, która troszczy się o dobro i godność człowieka, pragnie zaoszczędzić mu cierpień;
2. zwolennik humanitaryzmu - kierunku etyczno-społecznego powstałego we Francji w pierwszej połowie XIX wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna, którego cechuje humanitaryzm
Wiktionary
rzecz. humanitaryzm m., humanizm m., humanista m., humanistka ż., humanistyczność ż., humanitarność ż., niehumanitarność ż., humanizowanie n., dehumanizowanie n., odhumanizowanie n., zdehumanizowanie n., humanoid m., humaniora nmos.
:: fż. humanitarystka ż.
czas. humanizować ndk., dehumanizować ndk., odhumanizować dk., zdehumanizować dk.
przym. humanitarystyczny, humanitarny, niehumanitarny, humanistyczny, humanoidalny
przysł. humanitarnie, humanistycznie
Wiktionary
czynienie czegoś bardziej ludzkim, łagodnym, łatwiejszym i lepszym dla człowieka
SJP.pl
1. postawa, którą cechuje szacunek dla człowieka i troska o jego dobro; humanitarność;
2. w filozofii: kierunek etyczno-społeczny powstały we Francji w pierwszej połowie XIX wieku, propagujący hasła egalitaryzmu, braterstwa i ideę ciągłego doskonalenia moralnego rodzaju ludzkiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kierunek ideowy dążący do reformy prawa karnego
Wiktionary
Humanitaryzm:
Wikipedia
rzecz. humanitarysta mos., humaniora
przym. humanitarny, niehumanitarny
Wiktionary
propagowanie zasad humanizmu; dostosowanie jakiejś dziedziny życia do potrzeb i możliwości człowieka
SJP.pl
taki, który ma na celu propagowanie lub realizację idei humanizmu
SJP.pl
osoba dążąca do humanizacji czegoś
SJP.pl
1. kierunek okresu Odrodzenia, stawiający człowieka i życie ludzkie w centrum zainteresowania nauki i sztuki;
2. postawa uznająca człowieka za największą wartość i źródło innych wartości; antropocentryzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. filoz. intelektualny i kulturalny prąd epoki Odrodzenia przedkładający sprawy ludzkie, doczesne nad to, co nieziemskie
(1.2) postawa moralna i intelektualna przejawiająca się zainteresowaniem człowiekiem, jego dobrem, godnością i wolnością
Wiktionary
Hu
Wikipedia
rzecz. humanitarysta mos., humanista mos., humanizacja ż., humaniora
czas. humanizować ndk., zhumanizować dk.
przym. humanizacyjny, humanistyczny
Wiktionary
(1.1) humanizm renesansowy
Wiktionary
1. wprowadzać w życie idee humanizmu, uznające dobro człowieka, jego godność i wolność za nadrzędne zasady moralne;
2. popularyzować nauki humanistyczne, podkreślać ich znaczenie i rangę;
3. nadawać czemuś charakter i naturę ludzką
SJP.pl
istota kształtem przypominająca człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) twór przypominający człowieka
Wiktionary
Humanoid ( humanus – „ludzki”; gr. εἶδος, "eîdos" – „wygląd, postać, kształt”) – każdy byt, którego kształt ciała przypomina ludzkie. Termin obejmuje więc ssaki naczelne, jak i mityczne istoty czy sztuczne organizmy (androidy), szczególnie w kontekście fantastyki naukowej i fantasy.
Wikipedia
(1.1) Zazwyczaj fikcyjne humanoidy to stworzenia dwunożne, o kształcie ciała podobnym do ludzkiego, jednak różniące się od ludzi kolorem skóry, ilością i umiejscowieniem włosów, wzrostem, masą ciała, kształtem uszu i nosa.
Wiktionary
IPA: ˌxũmãˈnɔjit, AS: χũmãnoi ̯it
Wiktionary
rzecz. humanitarysta mos., humanoidalność ż.
przym. humanoidalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest humanoidalne; cecha tych, którzy są humanoidalni
Wiktionary
(1.1) Wykład będzie dotyczył perspektyw zwiększenia humanoidalności w robotyce XXI wieku.
Wiktionary
przym. humanoidalny
przysł. humanoidalnie
rzecz. humanoid mzw./mrz.
Wiktionary
podobny do człowieka; człekopodobny, człowiekopodobny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cechy ludzkie
Wiktionary
(1.1) W spotkaniu udział bierze znany na całym świecie humanoidalny robot Sophia.
Wiktionary
rzecz. humanitarysta mos., humanoid m., humanoidalność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto na Ukrainie;
Wiktionary
Humań (ukr. Умань, "Umań") – miasto na Ukrainie, w obwodzie czerkaskim, nad Umanką (dorzecze Bohu), siedziba administracyjna rejonu humańskiego.
Ośrodek przemysłu maszynowego, materiałów budowlanych i spożywczego; węzeł drogowy. W mieście znajdują się dwie szkoły wyższe i muzeum.
Wikipedia
(1.1) Jej pradziadek pochodził z Humania na Ukrainie.
Wiktionary
przym. humański
Wiktionary
przymiotnik od: Humań
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Humania, związany z Humaniem
Wiktionary
rzecz. Humań m.
Wiktionary
waleń z podrzędu fiszbinowców; długopłetwowiec, długopłetwiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Megaptera novaeangliae|Borowski|ref=tak., gatunek wieloryba z podrzędu fiszbinowców;
(1.2) zool. zwierzę z gatunku humbaków (1.1)
Wiktionary
(1.2) Humbaki charakteryzują się bardzo długimi płetwami piersiowymi.
Wiktionary
IPA: ˈxũmbak, AS: χũmbak
Wiktionary
(1.1) długopłetwiec; war. długopłetwiec oceaniczny
Wiktionary
[czytaj: hamber] marka samochodów
SJP.pl
Humber (wym. ; w starożytności "Abus") – estuarium rzek Ouse i Trent na wschodnim wybrzeżu Anglii, uchodzące do Morza Północnego. Estuarium wyznacza granicę między hrabstwem East Riding of Yorkshire (historycznie Yorkshire) na północy, a Lincolnshire na południu. Długość 64 km, szerokość w najszerszym miejscu 13 km, wysokość pływów do 6,5 m. Główne porty nad Humber: Kingston upon Hull, Grimsby, Immingham.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: humbolt] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
bardzo rozreklamowana sprawa, która po pewnym czasie okazuje się oszustwem; blaga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. rozpropagowana nieprawda; głośna sprawa, która okazała się nieprawdą
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Umieranie nie jest naukowe. To humbug tych nowoczesnych!
(1.1) Szumnie zapowiadana premiera okazała się być jednym wielkim humbugiem.
Wiktionary
IPA: ˈxũmbuk, AS: χũmbuk
Wiktionary
rzecz. humbugista m.
Wiktionary
(1.1) pot. ściema
Wiktionary
osoba posługująca się humbugami, blagier, oszust
SJP.pl
[czytaj: hjum] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
substancja adsorbująca wodę, o właściwościach nawilżających
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dotyczący pleców, barków
SJP.pl
1. biała chusta wkładana przez kapłana pod albę;
2. naramienna szata arcykapłana żydowskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kośc. element stroju liturgicznego w katolicyzmie w formie płóciennej chusty;
Wiktionary
Humerał (od łac. "humerus" – ramię), rzadziej amictus – w Kościołach tradycji zachodniej (rzymskokatolickim, anglikańskim, luterańskim, itp.) biała, prostokątna chusta z tkaniny lnianej będąca elementem stroju liturgicznego, okrywająca szyję i ramiona noszącego albę, zawiązywana na piersiach.
Wikipedia
(1.1) Niektórzy zakonnicy zakładają nieco większy humerał na swój kaptur, tak aby nie był on widoczny.
(1.1) Zakonnice wyhaftowały na humerałach ozdobny chrystogram IHS.
Wiktionary
skrzynka do przechowywania cygar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pojemnik do przechowywania cygar;
Wiktionary
Humidor – pojemnik lub pomieszczenie do przechowywania cygar.
Wikipedia
urządzenie automatycznie regulujące wilgotność powietrza; higrostat
SJP.pl
proces wytwarzania związków próchniczych ze szczątków roślinnych i zwierzęcych
SJP.pl
Humifikacja – procesy przekształceń materii organicznej gleb (detrytusu) polegające na częściowym rozkładzie pierwotnych związków organicznych (np. szczątków roślinnych) i wtórnej syntezie. W wyniku humifikacji powstaje humus glebowy, nadający ciemne zabarwienie górnym poziomom genetycznym profilu glebowego. Związki humusowe są substancjami o złożonej strukturze. Z uwagi na swe cechy fizyczne i chemiczne, w tym dużą pojemność sorpcyjną, odgrywają bardzo ważną rolę w kształtowaniu właściwości gleb.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) bot. związany z humifikacją, dotyczący humifikacji
Wiktionary
rzecz. humifikacja ż.
Wiktionary
związek chemiczny stanowiący podstawę składu chemicznego węgla kamiennego
SJP.pl
przymiotnik od: humina
SJP.pl
minerał, krzemian wyspowy magnezu
SJP.pl
Humit – minerał z gromady krzemianów, zasadowy fluorokrzemian magnezu i żelaza o wzorze chemicznym (Mg,Fe)7(SiO4)3(F,OH)2. Nazwa pochodzi od nazwiska angielskiego kolekcjonera minerałów Abrahama Hume'a.
Wikipedia
minerał, krzemian wyspowy magnezu
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca nosowy dźwięk towarzyszący namysłowi
Wiktionary
(1.1) hm, hmm, hum
Wiktionary
[czytaj: HAmer] marka samochodów
SJP.pl
Hummer − były amerykański producent samochodów terenowych, z siedzibą w Detroit, działający w latach 1992−2010. Należał do amerykańskiego koncernu General Motors.
Wikipedia
[czytaj: humus] pasta z ciecierzycy, sezamu, cytryny i oliwy; humus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. pasta z ciecierzycy, czosnku i pasty tahini, popularna na Bliskim Wschodzie;
Wiktionary
Hu
Wikipedia
(1.1) Odkąd skosztowałam hummusu w Izraelu, żaden inny mi już tak nie smakuje…
Wiktionary
rzecz. humus mrz.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Humnisk
Wiktionary
rzecz. Humniska nmos., humniszczanin m., humniszczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Humnisk
Wiktionary
rzecz. Humniska nmos.
:: fż. humniszczanka ż.
przym. humniski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Humnisk
Wiktionary
rzecz. Humniska nmos.
:: fm. humniszczanin m.
przym. humniski
Wiktionary
1. węgiel kopalny powstały przez uwęglenie szczątków organicznych
2. nieodwodniony torf leczniczy; borowina
SJP.pl
1. węgiel kopalny powstały przez uwęglenie szczątków organicznych
2. nieodwodniony torf leczniczy; borowina
SJP.pl
1. stan wesołości, dowcip
2. pogodne przedstawienie czegoś
3. chwilowy nastrój
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdolność dostrzegania komicznych stron rzeczywistości
(1.2) chwilowy stan psychiczny, zwłaszcza dobry
Wiktionary
Humor (z humor – płyn, ciecz organiczna) – jedna z postaci komizmu, wyrażająca się w dostrzeganiu stron śmiesznych w ludziach, sytuacjach, zdarzeniach itp., traktowanych – w przeciwieństwie do satyry – z wyrozumiałością i pobłażliwością.
Humor znajduje wszechstronne zastosowanie w literaturze, komiksach oraz programach telewizyjnych, gdzie pełni zarówno funkcję rozrywkową, jak i refleksyjną w odniesieniu do rzeczywistości społecznej i kulturowej.
Wikipedia
(1.2) Wybacz, ale nie mam dzisiaj humoru. Miałam ciężki dzień.
Wiktionary
IPA: ˈxũmɔr, AS: χũmor
Wiktionary
rzecz. humory nmos., humorystyka ż., humorysta m., humorystka ż., humoreska ż., humorystyczność ż.
przym. humorystyczny, humorzasty
przysł. humorystycznie
Wiktionary
(1.1) poczucie humoru
Wiktionary
w medycynie:
1. odnoszący się do płynów ustrojowych: krwi i limfy;
2. regulacja humoralna - proces umożliwiający utrzymanie homeostazy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fizj. związany z płynami organicznymi, dotyczący soków organizmu (krwi, limfy)
Wiktionary
(1.1) Może to mieć znaczenie dla humoralnych reakcji odpornościowych wymagających współdziałania limfocytów B i T.
(1.1) Patologia humoralna, odwołując się do uwarunkowań fizjologicznych, zrywała z etiologią odwołującą się do zrządzeń bogów, czyli stała w opozycji do medycyny teurgicznej.
Wiktionary
zdrobnienie od: humor
SJP.pl
1. miniatura instrumentalna powstała w okresie romantyzmu, przeważnie o żartobliwym charakterze, zbliżona do scherza lub capriccia;
2. krótkie opowiadanie o zabawnym zdarzeniu, zwykle zamknięte dowcipną puentą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. krótkie opowiadanie o zabawnym zdarzeniu, zwykle zamknięte dowcipną puentą
(1.2) muz. miniatura instrumentalna powstała w okresie romantyzmu, przeważnie o żartobliwym charakterze, zbliżona do scherza lub capriccia
Wiktionary
Hu
Wikipedia
(1.1) Ta humoreska jest naprawdę zabawna.
Wiktionary
IPA: ˌxũmɔˈrɛska, AS: χũmoreska
Wiktionary
rzecz. humor mrz., humorysta m., humorystka ż.
przym. humorystyczny
Wiktionary
zdrobnienie od: humory
SJP.pl
potocznie: żartobliwy, śmieszny, dowcipny
SJP.pl
zachowanie wyrażające niezadowolenie, zwykle nieuzasadnione; kaprysy, dąsy, fochy
SJP.pl
1. artysta tworzący dzieła charakteryzujące się humorem;
2. aktor grający role komiczne; komik;
3. potocznie: osoba z dużym poczuciem humoru; żartowniś, dowcipiniś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. twórca dzieł nasyconych humorem lub wykonawca programu humorystycznego na estradzie
(1.2) książk. osoba ujmująca rzeczywistość w sposób humorystyczny
Wiktionary
rzecz.
:: fż. humorystka ż.
przysł. humorystycznie
przym. humorystyczny
Wiktionary
(1.2) dowcipniś, żartowniś
Wiktionary
przysłówek
(1.1) z humorem
Wiktionary
(1.1) Autor przedstawił całe wydarzenie niezwykle humorystycznie.
Wiktionary
rzecz. humor m., humorek m., humorystyka ż., humorysta m., humorystka ż.
przym. humorystyczny
Wiktionary
związany zarówno z humorem jak i estradą
SJP.pl
pełen humoru, wesołości; śmieszny, dowcipny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dowcipny, zabawny, śmieszny, żartobliwy
Wiktionary
rzecz. humor m., humorystyczność ż., humorysta m., humorystka ż., humoreska ż.
przysł. humorystycznie
Wiktionary
kapryśny, marudny
SJP.pl
węglowodór nienasycony z grupy terpenów (seskwiterpen), składnik olejku z konopi
SJP.pl
komponent gleby powstały z rozkładu obumarłych szczątków roślin i zwierząt; próchnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekol. geol. szczątki organiczne w glebie;
(1.2) kulin. bliskowschodnia pasta z ciecierzycy z dodatkami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Użyjemy humusu jako nawozu.
(1.2) Przywiozłam z Izraela dwa humusy i dżem z fig.
Wiktionary
IPA: ˈxũmus, AS: χũmus
Wiktionary
(1.1)
rzecz. inhumacja ż., ekshumacja ż.
przym. humusowy
(1.2)
rzecz. hummus mrz.
Wiktionary
(1.1) próchnica
Wiktionary
pokrywać grunt humusem
SJP.pl
→ humus; hummusowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) ogrod. roln. zrobiony z humusu, zawierający humus
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z humusem, odnoszący się do humusu
Wiktionary
rzecz. humus mrz.
Wiktionary
[czytaj: hamwi] potocznie: ciężki samochód terenowy, produkowany początkowo dla armii amerykańskiej, od początku lat 90. sprzedawany również w wersji cywilnej pod nazwą hummer
SJP.pl
hawajska wiedza ezoteryczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przen. ktoś, kto zachowuje się niecywilizowanie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zawsze po meczu, całe stada hunów przewalają się pod moimi oknami.
Wiktionary
IPA: xũn, AS: χũn
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
(1.1) etymn|pol|Hun.; od koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== hun (język angielski.) ==
thumb|hun (1.2)
wymowa.
audio|LL-Q1860 (eng)-Fake estate-hun.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-hun.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-hun2.wav.
znaczenia.
skrót
(1.1) = pot. pieszcz. honey → kochanie
(1.2) ornit. kuropatwa
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.2) grey partridge
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
(1.1) wandal, barbarzyńca
Wiktionary
hawajska wiedza ezoteryczna
SJP.pl
Hu
Wikipedia
prowincja w Chinach
SJP.pl
Hunan (; chiń. upr. 湖南; chiń. trad. 湖南; pinyin "Húnán") – prowincja ChRL położona w środkowym biegu Jangcy, na południe od jeziora Dongting Hu. Jemu zawdzięcza swą nazwę, Húnán znaczy "Na południe od jeziora (Dongting Hu)". Skrótowa nazwa 湘 (pinyin: "Xiāng") pochodzi od rzeki Xiang Jiang, która płynie przez prowincję.
Wikipedia
mieszkanka Hunanu (prowincji w Chinach)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hunanu
Wiktionary
rzecz. Hunan mrz.
:: fm. Hunańczyk mos.
przym. hunański
Wiktionary
mieszkaniec Hunanu (prowincji w Chinach)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hunanu
Wiktionary
rzecz. Hunan mrz.
:: fż. Hunanka ż.
przym. hunański
Wiktionary
→ Hunan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hunanem, dotyczący Hunanu
Wiktionary
rzecz. Hunan mrz., Hunańczyk mos., Hunanka ż.
Wiktionary
hultaj, gagatek, łobuziak, urwis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) książk. ekspresywnie o osobie, która zachowuje się źle, ale nie wyrządza wielkich szkód albo krzywd
Wiktionary
(1.1) Sio mi z kuchni, wy diabelskie huncwoty!
Wiktionary
rzecz.
:: fż. huncwotka ż.
przym. huncwocki
Wiktionary
(1.1) szelma, nicpoń, łobuz
Wiktionary
rzeczownik
(1.1) sympatyk Węgriów
Wiktionary
naukowiec zajmujący się kulturą Węgier, językiem węgierskim i literaturą węgierską; hungarysta
SJP.pl
filologia węgierska; hungarystyka
SJP.pl
naukowiec zajmujący się kulturą Węgier, językiem węgierskim i literaturą węgierską; hungarolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie filologii węgierskiej
Wiktionary
rzecz. hungaryzm mrz., hungarystyka ż.
:: fż. hungarystka ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalistka w dziedzinie filologii węgierskiej
Wiktionary
rzecz. hungarysta mos., hungaryzm mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka związana z kulturą, językiem i literaturą Węgier
Wiktionary
Hungarystyka lub hungarologia – dyscyplina zajmująca się badaniem języka, literatury, a także historii i kultury narodu węgierskiego. Częścią hungarystyki jest filologia węgierska.
W różnych językach występują nazwy „hungarologia” ( hungarológia) i „hungarystyka” (analogia do terminów takich jak „polonistyka” i „bohemistyka”). Np. hungarologie lub hungaristika; hungaristika; hungarystyka, czasami "hungarologia".
Wikipedia
rzecz. hungarysta mos., hungaryzm mrz.
Wiktionary
narzucanie wpływów węgierskich lub uleganie im; madziaryzacja
SJP.pl
wyraz, zwrot, konstrukcja składniowa przejęte z języka węgierskiego lub na nim wzorowane, np.: leczo, paprykarz, juhas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka węgierskiego;
Wiktionary
Hu
Wikipedia
IPA: xũŋˈɡarɨsm̥, AS: χũŋgarysm̦
Wiktionary
rzecz. hungarystyka ż., hungarysta mos., hungarystka ż., hungaryzacja ż.
przym. hungarystyczny
Wiktionary
(1.1) madziaryzm
Wiktionary
poddawać wpływom węgierskim, rozszerzać wpływy węgierskie, nadawać czemuś cechy typowo węgierskie; madziaryzować
SJP.pl
członek band grabieżczych działających w północno-wschodnich Chinach na początku wieku XX; chunchuz
SJP.pl
członek band grabieżczych działających w północno-wschodnich Chinach na początku wieku XX; chunchuz
SJP.pl
Hu
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta z Hunów, koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Hun mos.
przym. huński
Wiktionary
koczowniczy lud azjatycki pochodzenia tureckiego, wywodzący się ze wschodnich terenów Azji Środkowej
SJP.pl
Hunowie ( Οῦννοι, Χοῦνοι; łac. "Huni, Hunni, Chuni, Unni") – lud koczowniczy, który ok. roku 370 najechał Europę i przyczynił się do upadku Cesarstwa zachodniorzymskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszaniec ogiera pełnej krwi angielskiej z klaczą ciężkiego typu pociągowego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. chiński czerwonogwardzista, uczestnik rewolucji kulturalnej w Chinach;
2. przenośnie: przedstawiciel młodzieżowego ugrupowania politycznego, charakteryzującego się radykalnymi poglądami, stosujący bezkompromisowe formy walki z przeciwnikami politycznymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. członek chińskiej Czerwonej Gwardii, komunistycznej organizacji młodzieżowej działająca podczas rewolucji kulturalnej;
(1.2) przen. polit. publ. członek młodzieżowego ugrupowania politycznego, które wobec politycznych przeciwników stosuje bezkompromisowe formy walki
Wiktionary
(1.1) W czasie Zjazdu przedstawiciele armii podkreślali, że działalność hunwejbinów stanowi przeszkodę na drodze stabilizacji kraju i podważa pracę komitetów rewolucyjnych.
Wiktionary
IPA: xũnˈvɛjbʲĩn, AS: χũnvei ̯bʹĩn
Wiktionary
(1.1) czerwonogwardzista
(1.2) bojówkarz
Wiktionary
radykalny ruch polityczny, którego członkowie, zwłaszcza młodzi fanatycy, bezwzględnie zwalczają przeciwników wszelkimi środkami
SJP.pl
1. chińska czerwonogwardzistka, uczestniczka rewolucji kulturalnej w Chinach;
2. przenośnie: przedstawicielka młodzieżowego ugrupowania politycznego, charakteryzującego się radykalnymi poglądami, stosująca bezkompromisowe formy walki z przeciwnikami politycznymi
SJP.pl
Hunyady – węgierski ród magnacki, z którego wywodził się Maciej Korwin król Węgier w latach 1458-1490.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. szelki
Wiktionary
prowincja w Chinach; Hubei
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = wojsk. Główny Zarząd Wywiadu (ukraiński wywiad wojskowy)
Wiktionary
okrzyk wyrażający radość, tryumf; hurra
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) … wyrażający radość i zachęcający do wiwatowania na cześć kogoś lub z powodu osiągnięcia czegoś
Wiktionary
(1.1) Na cześć drużyny przeciwnej: hip hip. Hura!
(1.1) Hura! Wreszcie wygraliśmy.
Wiktionary
IPA: ˈxura, AS: χura
Wiktionary
temsłow. hura-
przysł. na hura
Wiktionary
(1.1) wiwat
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon rzeczowników złożonych wskazujący na krzykliwość, powierzchowność, przesadne wyrażanie tego, co oznacza drugi człon złożenia
(1.2) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na to, że cecha oznaczona przez drugi człon złożenia jest przesadna, przesadnie, krzykliwie wyrażona
Wiktionary
(1.1) huraoptymizm
(1.2) huraoptymistyczny
Wiktionary
wykrz. hura
Wiktionary
silny, nagły wiatr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. meteorol. silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym;
(1.2) nagły wybuch czegoś
(1.3) gwałtowna siła jakiegoś zjawiska
Wiktionary
Hu
Wikipedia
(1.1) Wczoraj w nocy nadciągnął jakiś huragan i połamał wszystkie drzewa w parku.
(1.2) Widownia odpowiedziała huraganem braw.
Wiktionary
IPA: xuˈraɡãn, AS: χuragãn
Wiktionary
rzecz. huraganik mrz.
przym. huraganowy
przysł. huraganowo
Wiktionary
(1.1) tajfun, orkan
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od huragan
Wiktionary
rzecz. huragan m.
przysł. huraganowo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) typowo dla huraganu
(1.2) niezwykle mocno
Wiktionary
rzecz. huragan mrz., huraganik mrz.
przym. huraganowy
Wiktionary
(1.2) burzliwie, gwałtownie, żywiołowo
Wiktionary
przymiotnik od: huragan
SJP.pl
przymiotnik odrzeczownikowy
(1.1) związany z huraganem
(1.2) niezwykle silny
Wiktionary
rzecz. huragan m.
przysł. huraganowo
Wiktionary
osoba pełna nieuzasadnionego, przesadnego optymizmu; hurraoptymista
SJP.pl
kobieta pełna nieuzasadnionego, przesadnego optymizmu; hurraoptymista
SJP.pl
optymizm przesadny, hałaśliwie wyrażany; hurraoptymizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przesadny, dobitnie wyrażany optymizm
Wiktionary
rzecz. hurraoptymizm m., huraoptymista m., hurraoptymista ż., huraoptymistka ż., hurraoptymistka ż.
przym. huraoptymistyczny, hurraoptymistyczny
przysł. huraoptymistycznie, hurraoptymistycznie
Wiktionary
(1.1) hurraoptymizm
Wiktionary
manifestacyjny, przesadny patriotyzm; hurrapatriotyzm
SJP.pl
ironicznie: szumnie ogłaszana reforma; hurrareforma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od hurt
Wiktionary
rzecz. hurt m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hurka
Wiktionary
rzecz. Hurko n.
:: fż. hurczanka ż.
przym. hurecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hurka
Wiktionary
rzecz. Hurko n.
:: fm. hurczanin m.
przym. hurecki
Wiktionary
w średniowiecznych budowlach obronnych: drewniana galeria na zewnątrz murów, z której miotano pociski i wylewano na atakujących wrzące ciecze przez otwory w podłodze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. bud. średniowieczny, drewniany ganek lub kryta galeria z otworami strzelniczymi w podłodze, zabudowana w postaci występu na murach obronnych;
Wiktionary
Hurdycja – drewniany ganek w średniowiecznym budownictwie obronnym, znajdujący się w górnej części murów obronnych.
Hurdycja wystawała przed lico zewnętrzne muru, nadwieszona była na wspornikach i dawała osłonę obrońcom. Była zaopatrzona w otwory strzelnicze w czołowej ścianie i otwory w podłodze, przez które można było lać np. gorącą smołę czy wodę na szturmujących zamek wrogów lub razić ich kamieniami lub innymi pociskami.
Wikipedia
(1.1) Krenelaż oraz wspomniane machikuły i hurdycje pełniły w dalekiej przeszłości podobną funkcję. Były to konstrukcje umożliwiające rażenie przeciwnika wszelkiego rodzaju pociskami ze szczytu budowli.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hurka
Wiktionary
rzecz. Hurko n., hurczanin m., hurczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we wschodnim Egipcie, na wybrzeżu Morza Czerwonego;
Wiktionary
Hurghada (arab. الغردقة = "Al-Ghardaka", "Al Ghardaqah" wym. egip.) – miasto we wschodnim Egipcie, na wybrzeżu Morza Czerwonego, główny ośrodek administracyjny Prowincji Morza Czerwonego – jednej z 27 egipskich muhafaz (prowincji gubernatorskich), jeden z największych w Egipcie ośrodków turystycznych o znaczeniu międzynarodowym (Riwiera Morza Czerwonego).
Wikipedia
(1.1) Turyści uciekają z Hurghady – w ciągu ostatnich dwóch dni wyjechało stamtąd aż 18 tys. osób.
Wiktionary
IPA: xurˈɡada, AS: χurgada
Wiktionary
rzadko: niski, hałaśliwy odgłos powstały przy osuwaniu się czegoś ciężkiego; hurkot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) łomot, stukot, turkot, hurkot
Wiktionary
(1.1) W nocy słychać było nieustający hurgot wózków z pieczywem, pędzonych ręcznie z pieca chlebowego, od czego cienkie, choć tak stare mury drżały jak w febrze.
Wiktionary
stukać, turkotać, łomotać; hurkotać
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) huczeć, turkotać, hałasować
Wiktionary
(1.1) hurczeć
Wiktionary
niski, hałaśliwy odgłos powstały przy osuwaniu się czegoś ciężkiego; hurgot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) głośny, nieprzyjemny hałas, często powtarzalny lub jednostajny
Wiktionary
(1.1) W starym młynie słychać hurkot maszyn.
Wiktionary
czas. hurkotać ndk.
Wiktionary
hałasować osuwając się; hurgotać
SJP.pl
odmiana hokeja na trawie
SJP.pl
Hurling (irl. "Iomáint") – gra zespołowa, w której gracze używają kijów i piłek. Uważana za najszybszy zespołowy sport świata. Grana głównie w Irlandii Północnej i Irlandii, gdzie obok futbolu gaelickiego jest sportem narodowym i cieszy się ogromną popularnością. Kobieca odmiana tego sportu to camogie.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hurlingiem, dotyczący hurlingu
Wiktionary
rzecz. hurling m.
Wiktionary
1. przestarzale: masa ludzi, ciżba, tłum;
2. rodzaj drzew o soczystych, pomarańczowych lub czerwonych owocach, rosnących w strefie międzyzwrotnikowej; heban, hebanowiec, szaron, persymona, kaki;
3. owoc tego drzewa; persymon, szaron, persymona, kaki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. pot. nazwa systematyczna|Diospyros|L.|ref=tak., rodzaj tropikalnych roślin drzewiastych z rodziny hebankowatych;
(1.2) bot. pot. roślina z rodzaju hurma (1.1)
(1.3) spoż. czerwonopomarańczowy, jadalny owoc hurmy (1.2)
(1.4) przest. tłum, gromada, chmara
Wiktionary
Hu
Wikipedia
(1.1) persymona, hebanek, kaki, hebanowiec
(1.2) kaki, sharon, jabłko orientu, persymona
(1.3) kaki, sharon, jabłko orientu, persymona
(1.4) chmara, mrowie, gromada
Wiktionary
przedstawiciel gromady pierwotniaków z grupy sporowców właściwych, będących pasożytami wewnętrznymi bezkręgowców; gregaryna
SJP.pl
przedstawiciel gromady pierwotniaków z grupy sporowców właściwych, będących pasożytami wewnętrznymi bezkręgowców; gregaryna
SJP.pl
hurmak olchowiec - gatunek chrząszcza z rodziny stonkowatych; hurmak olszowiec, hurmak olszowy
SJP.pl
gromadnie, tłumnie; hurmą
SJP.pl
gromadnie, tłumnie; hurmem
SJP.pl
grupa skał azoicznych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
plemię indiańskie
SJP.pl
Hu
Wikipedia
Indianka Ameryki Północnej
SJP.pl
1. przymiotnik od: Huron (jezioro w Ameryce Północnej lub jedno z kilku miast w USA)
2. dotyczący Huronów, właściwy Huronom
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Huronami, dotyczący Huronów
(1.2) geol. związany z huronem, dotyczący huronu
Wiktionary
rzecz. Huron mos., Huronka ż., huron mrz.
Wiktionary
okrzyk wyrażający radość, tryumf; hura
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) zob. hura.
Wiktionary
(1.1) Na cześć drużyny przeciwnej: hip hip. Hurra!
(1.1) Hurra! Wreszcie wygraliśmy.
Wiktionary
przedr. hurra-
Wiktionary
(1.1) wiwat
Wiktionary
przedrostek
(1.1) …poprzedzający podstawy słowotwórcze przymiotnikowe, wskazuje na przesadność tego, co one oznaczają
(1.2) …poprzedzający podstawy słowotwórcze rzeczownikowe, wskazuje na przesadność tego, co one oznaczają
Wiktionary
(1.1) hurraoptymistyczny
(1.2) hurraoptymizm
Wiktionary
wykrz. hurra
Wiktionary
osoba pełna nieuzasadnionego, przesadnego optymizmu; huraoptymista
SJP.pl
kobieta pełna nieuzasadnionego, przesadnego optymizmu; huraoptymista
SJP.pl
optymizm przesadny, hałaśliwie wyrażany; huraoptymizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest hurrapatriotyczne; cecha tych, którzy są hurrapatriotyczni
Wiktionary
rzecz. hurrapatriotyzm m., hurrapatriota m.
przym. hurrapatriotyczny
przysł. hurrapatriotycznie
Wiktionary
→ hurrapatriotyzm; hurapatriotyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przesadnie patriotyczny
Wiktionary
(1.1) Dziś już nie kręci się takich hurrapatriotycznych filmów.
Wiktionary
IPA: ˌxurːapatrʲjɔˈtɨt͡ʃnɨ, AS: χu•rapatrʹi ̯otyčny
Wiktionary
rzecz. hurrapatriotyczność ż., hurrapatriotyzm, hurrapatriota m., hurrapatriotka ż.
Wiktionary
manifestacyjny, przesadny patriotyzm; hurapatriotyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) patriotyzm naiwny i niemądry w swej formie, często przesadny
Wiktionary
IPA: ˌxurːapaˈtrʲjɔtɨsm̥, AS: χu•rapatrʹi ̯otysm̦
Wiktionary
przym. hurrapatriotyczny
rzecz. hurrapatriotyczność ż.
Wiktionary
ironicznie: szumnie ogłaszana reforma; hurareforma
SJP.pl
[czytaj: HAryken] typ brytyjskiego samolotu myśliwskiego okresu II wojny światowej; Hawker Hurricane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. słodki koktajl alkoholowy przyrządzany z rumu, soku z cytryny i syropu z marakui
(1.2) wysoki, szklany, pękaty kielich z przewężeniem, używany do serwowania koktajli alkoholowych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. sprzedaż (lub kupno) większych ilości towaru po cenach niższych niż detaliczne,
2. dawniej: duża ilość, liczba,
3. przenośne ogrodzenie do wypasu bydła; stado bydła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hand. kupno i sprzedaż towarów w dużych ilościach, po cenach niższych niż w handlu detalicznym
(1.2) daw. roln. przenośny płot okalający miejsce przeznaczone do wypasu bydła
(1.3) daw. roln. trzoda, stado bydła
(1.4) daw. duża ilość, liczba
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: xurt, AS: χurt
Wiktionary
rzecz. hurtownik mos., hurtowniczka ż., hurtownia ż., hurtowanie n., hurcik mrz.
czas. hurtować ndk.
przym. hurtowy, hurtowny
przysł. hurtowo, hurtem, hurtownie, hurtowie
Wiktionary
w dużej ilości, liczbie, wszystko razem
SJP.pl
hurtnica wstydliwa, hurtnica podobna, hurtnica czarna - gatunek mrówki pospolitej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
sprzedaż hurtowa i detaliczna realizowana jednocześnie w jednej instytucji
SJP.pl
dawniej: prowadzić sprzedaż hurtową
SJP.pl
1. przedsiębiorstwo zajmujące hurtem, się transakcjami handlowymi na dużą skalę;
2. budynek lub magazyn takiego przedsiębiorstwa;
3. w informatyce: hurtownia danych - rodzaj relacyjnej baza danych, zbiór zorientowanych tematycznie danych z różnych źródeł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce składowania i sprzedaży towarów w dużych ilościach
Wiktionary
(1.1) Rok temu przed hurtownią, którą codziennie mijałem na rowerze, stał niepilnowany tir pełen arbuzów, które każdy mógł sobie zabrać.
Wiktionary
rzecz. hurt m., hurtownik m.
przym. hurtowy
Wiktionary
kobieta zajmująca się sprzedażą lub zakupem większych ilości towaru po cenach niższych niż w handlu detalicznym
SJP.pl
1. przedsiębiorstwo zajmujące hurtem, się transakcjami handlowymi na dużą skalę;
2. budynek lub magazyn takiego przedsiębiorstwa;
3. w informatyce: hurtownia danych - rodzaj relacyjnej baza danych, zbiór zorientowanych tematycznie danych z różnych źródeł
SJP.pl
osoba zajmująca się sprzedażą lub zakupem większych ilości towaru po cenach niższych niż w handlu detalicznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hand. osoba lub firma zajmująca się handlem hurtowym
Wiktionary
Hurtownik (ang. "wholesaler") – pośrednik kupujący od producentów duże ilości towaru, które odsprzedaje potem detalistom. Przejmuje on tytuł własności i nabywany towar fizycznie w posiadanie.
Na ogół ustalana jest minimalna liczba lub ilość danego artykułu jakie może kupić klient hurtownika. Zarabia on na marży hurtowej. Hurt jest konieczny, bo fabryki potrzebują odbiorców, którzy szybko opróżniają magazyny wyrobów gotowych, aby było miejsce na nowe. A sklepy nie potrzebują takich ilości.
Wikipedia
rzecz. hurt mrz., hurtownia ż.
przym. hurtowy
Wiktionary
(1.1) przedsiębiorca hurtowy
Wiktionary
dawniej: hurtowy
SJP.pl
1. związany z kupnem lub sprzedażą większej liczby towarów;
2. marża hurtowa - różnica między ceną zbytu a ceną hurtową
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hand. kupowany i sprzedawany na dużą skalę, po niższej cenie niż w handlu detalicznym
Wiktionary
rzecz. hurtownik mos., hurt mrz., hurtownia ż.
przysł. hurtowo
Wiktionary
(1.1) masowy
Wiktionary
odezwanie się ze złością
SJP.pl
starożytny lud wywodzący się z Wyżyny Armeńskiej
SJP.pl
Hu
Wikipedia
→ Huryci
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hurytami, dotyczący Hurytów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język hurycki;
Wiktionary
rzecz. Huryta mos.
Wiktionary
1. w islamie: wiecznie młoda i piękna dziewica, będąca nagrodą w raju za pobożne życie na Ziemi;
2. przenośnie: młoda, atrakcyjna dziewczyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. w islamie: jedna z wiecznie młodych i pięknych dziewic będących dla muzułmanina nagrodą w raju za przykładne życie;
(1.2) dziewczyna o orientalnej urodzie
Wiktionary
Hurysa (arab. حورية "ḥūriyya" – wolna, ta co ma czarne oczy) – według religii muzułmańskich to wiecznie młode i piękne dziewice w raju stanowiące jedną z nagród dla zbawionych wiernych. Atrakcyjność hurys opisuje Koran:
A tych, którzy uwierzyli i czynili dobro, wprowadzimy do Ogrodów; gdzie w dole płyną strumyki. Będą oni tam przebywać na wieki, nieśmiertelni. Będą tam mieli małżonki bez skazy. I wprowadzimy ich do cienia cienistego. (4:57)
Wikipedia
(1.1) huryska
Wiktionary
według wierzeń mahometan wiecznie młoda i piękna kobieta w raju, stanowiąca nagrodę wyznawców islamu, którzy polegli w boju za wiarę
SJP.pl
nazwisko, np. Jan Hus (1369-1415), czeski reformator religijny, teolog, kaznodzieja, twórca husytyzmu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Husejn;
1. popularne nazwisko arabskie;
2. zdrobnienie od arabskiego męskiego imienia Hasan
SJP.pl
Husajn, Husejn, Hussein (arab. حسین) to popularne na Bliskim Wschodzie imię pochodzenia arabskiego. Imię to jest popularne szczególnie wśród szyitów, ze względu na Husajna ibn Alego, wnuka Mahometa, trzeciego imama szyitów.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Husak ( Гусак, "Husak"; Гусак, "Gusak") – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie małoryckim, w sielsowiecie Wielkoryta, nad Rytą i przy drodze republikańskiej R17.
Wikipedia
dawniej: żołnierz służący w husarii; husarz
SJP.pl
husarek sosnowiec - gatunek błonkówki z rodziny trzpiennikowatych
SJP.pl
1. lekka jazda polska w XVI wieku;
2. ciężka jazda ubrana w półzbroje ze skrzydłami u ramion (w Polsce od połowy XVI do XVIII wieku)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. lekka formacja kawaleryjska w XVI-wiecznej Polsce;
(1.2) wojsk. ciężka jazda polska od połowy XVI do XVIII w.
Wiktionary
Nie mylić z: huzarzy.
Husaria lub skrzydlata husaria (staropolszczyzna "usaria") – elitarna ciężka jazda Rzeczypospolitej Obojga Narodów, składająca się z najzamożniejszej szlachty, należąca do autoramentu narodowego. Jej cechą charakterystyczną były skrzydła przymocowywane do różnych części zbroi lub siodła. Husaria została sformowana w 1503 roku, a rozwiązana w 1776 roku, następnie przekształcona w kawalerię narodową.
Wikipedia
(1.1) Dopiero w drugiej połowie XVI wieku husaria stała się stopniowo główną siłą uderzeniową wojsk Rzeczypospolitej.
(1.2) Sobieski zabrał z Krakowa ok. 27 tys. wojsk koronnych, w tym 24 chorągwie husarii, i 29 lipca, nie czekając na spóźniających się Litwinów, pomaszerował śpiesznie na odsiecz Wiedniowi.
Wiktionary
rzecz. husarz m., husarstwo n., huzar m., Huzar mos./ż.
przym. husarski
Wiktionary
przymiotnik od: husar
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z husarią, dotyczący husarii
Wiktionary
(1.1) W 1776 roku z chorągwi husarskich i pancernych utworzono brygady kawalerii narodowej.
Wiktionary
rzecz. husaria ż., husarz m., husarstwo n., huzar m.
Wiktionary
dawniej: ogół husarzy, ciężkiej jazdy polskiej z okresu XVI-XVIII w.
SJP.pl
żołnierz służący w husarii; husar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. ciężkozbrojny, skrzydlaty kawalerzysta husarii, elitarnej jazdy z XVI-XVII w.;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ent. ważka z rodzaju nazwa systematyczna|Anax|ref=Anax (Aeshnidae). lub nazwa systematyczna|Hemianax|ref=tak.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z rynsztunku znać husarza, po koniu, po zbroi
Wiktionary
IPA: ˈxusaʃ, AS: χusaš
Wiktionary
rzecz. husaria ż., huzar m., usarz m., pohusarzenie n., husarstwo n.
:: zdrobn. husarzyk m.
czas. pohuzarzyć ndk.
przym. husarski, huzarski, usarski
Wiktionary
(1.1) stpol. usarz, skrzydlaty husarz
Wiktionary
Husajn;
1. popularne nazwisko arabskie;
2. zdrobnienie od arabskiego męskiego imienia Hasan
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca nucenie kołysanki
Wiktionary
osiedle typu miejskiego na Ukrainie
SJP.pl
Husiatyn ( Гусятин) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w rejonie czortkowskim obwodu tarnopolskiego, w hromadzie Husiatyn. Siedziba hromady Husiatyn.
Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1552 roku położone było w XVI wieku w województwie podolskim. "Odznacza się pięknem położeniem w jarze Zbrucza" – pisał tuż przed I wojną światową Mieczysław Orłowicz w swym „Ilustrowanym przewodniku po Galicji, Bukowinie, Spiszu, Orawie i Śląsku Cieszyńskim”.
Wikipedia
[czytaj: haski] pies z lokalnej rasy psów pociągowych w płn. Kanadzie i na Alasce, o gęstej, białej lub szaroczarnej sierści, pochodzący od psa eskimoskiego; rasa tych psów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. pies zaprzęgowy, chowany na terenach podbiegunowych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dookoła nas jest nieokiełznana puszcza, a w pośrodku niej jest nas trzech wiernych towarzyszy: Stanisław, pies husky i ja.
Wiktionary
(1.1) husky syberyjski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Husowa
Wiktionary
rzecz. Husów m.
:: fż. husowianka ż.
przym. husowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Husowa
Wiktionary
rzecz. Husów m.
:: fm. husowianin m.
przym. husowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Husowa
Wiktionary
rzecz. Husów m., husowianin m., husowianka ż.
Wiktionary
marka elektronarzędzi i firma
SJP.pl
Hu
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś, a dawniej miasteczko na Ukrainie, w rejonie mościskim obwodu lwowskiego;
Wiktionary
Hussaków ( Гусаків) – wieś na Ukrainie, w rejonie jaworowskim (do 2020 roku w rejonie mościskim) obwodu lwowskiego. Wieś liczy około 500 mieszkańców.
Wikipedia
przym. hussakowski
Wiktionary
[czytaj: hasl] popularny taniec disco na bazie mamby i salsy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
odnoszący się do husyty lub husytyzmu, właściwy husytom
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z husytami lub husytyzmem
Wiktionary
(1.1) Powieść, której akcja rozgrywa się na Śląsku podczas wojen husyckich, nominowana jest także do tegorocznej nagrody NIKE.
Wiktionary
IPA: xuˈsɨt͡sʲci, AS: χusycʹḱi
Wiktionary
rzecz. Hus m., husytyzm m., husyta m., husytka ż.
Wiktionary
wyznawca husytyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. zwolennik husytyzmu
Wiktionary
IPA: xuˈsɨta, AS: χusyta
Wiktionary
rzecz. husytyzm, husytka
przym. husycki
Wiktionary
→ husyta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. zwolenniczka husytyzmu
Wiktionary
IPA: xuˈsɨtka, AS: χusytka
Wiktionary
rzecz. husytyzm, husyta
przym. husycki
Wiktionary
religijno-społeczny ruch w Czechach w XV w.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. rel. ruch religijny i polityczny, odłam protestantyzmu zapoczątkowany w XV w.;
Wiktionary
Sztandary husyckie
Husytyzm – ruch religijny i polityczny zapoczątkowany przez Jana Husa, którego zwolennicy w 1417 ogłosili "Cztery artykuły praskie" w których domagali się m.in. sekularyzacji dóbr kościelnych i komunii pod dwiema postaciami.
Wikipedia
(1.1) Husytyzm dał impuls późniejszej Reformacji.
Wiktionary
IPA: xuˈsɨtɨsm̥, AS: χusytysm̦
Wiktionary
rzecz. husyta m., husytka ż., husyckość ż.
przym. husycki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Huszczy
Wiktionary
rzecz. Huszcza ż.
:: fż. huszczanka ż.
przym. huszczański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Huszczy
Wiktionary
rzecz. Huszcza ż.
:: fm. huszczanin m.
przym. huszczański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Huszczy
Wiktionary
rzecz. Huszcza ż., huszczanin m., huszczanka ż.
Wiktionary
Huszlew – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie łosickim, siedziba gminy.
Wieś jest położona 15 km na południowy wschód od Łosic nad rzeką Złota Krzywula.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Huszlewa
Wiktionary
rzecz. Huszlew m.
:: fż. huszlewianka ż.
przym. huszlewski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Huszlewa
Wiktionary
rzecz. Huszlew m.
:: fm. huszlewianin m.
przym. huszlewski
Wiktionary
dotyczący Huszlewa, miasta gminnego w województwie mazowieckim
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Huszlewa
Wiktionary
rzecz. Huszlew m., huszlewianin m., huszlewianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie w rejonie kowelskim obwodu wołyńskiego;
Wiktionary
Huszyn ( Гішин) – wieś na Ukrainie w rejonie kowelskim obwodu wołyńskiego.
Znajduje tu się przystanek kolejowy Huszyn, położony na linii Kowel – Kamień Koszyrski.
W maju 1943 r. (rzeź wołyńska) członkowie UPA dokonali tutaj mordu na dwojgu Polaków (jedynej polskiej rodzinie mieszkającej we wsi).
Wikipedia
przym. huszyński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. zakład metalurgiczny
2. zakład wytapiający szkło i wytwarzający produkty szklane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zakład metalurgiczny, w którym wytapia się stal, aluminium lub inne metale
(1.2) chemiczny zakład przemysłowy, który zajmuje się produkcją szkła lub wyrobów szklanych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈxuta, AS: χuta
Wiktionary
rzecz. hutnictwo n., hutnik mos., Huta ż., Hucisko n., Huciska nmos., Hutnicki mos.
przym. hutniczy, huciany
przysł. hutniczo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hutek
Wiktionary
rzecz. Hutki nmos.
:: fż. hutczanka ż.
przym. hutecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hutek
Wiktionary
rzecz. Hutki nmos.
:: fm. hutczanin m.
przym. hutecki
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. prędko
Wiktionary
(1.1) Pódź hute! → Chodź prędko!
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hutek
Wiktionary
rzecz. Hutki nmos., hutczanin m., hutczanka ż.
Wiktionary
gatunek gryzonia z rodziny hutiowatych
SJP.pl
Hutia ("Capromys") – rodzaj ssaków z podrodziny hutii (Capromyinae) w obrębie rodziny kolczakowatych (Echimyidae).
Wikipedia
podrodzina gryzoni z rodziny kolczakowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. daw. sztygar
Wiktionary
Hutman (inaczej "hutman ratuszny") – w dawnej Polsce urzędnik miejski, zajmujący się administracją i ochroną porządku publicznego. Nazwa pochodzi od niemieckiego słowa "Hauptmann".
Podlegał burmistrzowi i radzie miejskiej.
Wikipedia
urzędnik pilnujący robót technicznych w hucie
SJP.pl
skrót od: hutnictwo, hutniczy (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
drewno odpowiednie do zastosowania w hutnictwie
SJP.pl
dział przemysłu zajmujący się produkcją metali z rud i złomu oraz wytapianiem szkła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hutn. dział przemysłu zajmujący się wytwarzaniem metali i ich stopów, szkła, jak również ich przeróbką plastycznyastyczną;
Wiktionary
Hutnictwo – gałąź przemysłu zajmująca się wytapianiem metali i ich stopów z rud z domieszką złomu oraz ich obróbką plastyczną na półprodukty i wyroby gotowe. Nauką traktującą o hutnictwie jest metalurgia.
Hutnictwo dzieli się na hutnictwo żelaza i hutnictwo metali nieżelaznych. Istnieje także oddzielna gałąź hutnictwa – hutnictwo szkła – zajmująca się przetwarzaniem związków chemicznych poprzez topnienie w masę szklaną i przetwarzaniem w szkło gospodarcze, techniczne, okienne i artystyczne.
Wikipedia
(1.1) Ministerstwo Gospodarki chce rozpocząć konsolidację polskiego hutnictwa żelaza i stali w ciągu 3-4 miesięcy.
Wiktionary
rzecz. huta ż., hutnik mos.
przym. hutniczy, huciany
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hutnictwem, dotyczący hutnictwa
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do hutników
Wiktionary
(1.1) Nad kombinatem hutniczym unosiła się świetlista łuna.
(1.1) Odkrycie bogatych złóż węgla w tej okolicy doprowadziło do gwałtownego rozwoju ekonomicznego i demograficznego Karwiny i sąsiednich wsi jako miejscowości górniczych i hutniczych.
(1.1) Obchody Barbórki krakowska Akademia Górniczo-Hutnicza rozpocznie w czwartek od tradycyjnego przemarszu ulicami miasta.
(2.1) Na świętego Floriana sąsiad ubiera zawsze biały strój hutniczy i kapelusz.
Wiktionary
IPA: xutʲˈɲit͡ʃɨ, AS: χutʹńičy
Wiktionary
rzecz. huta ż., hutnik mos., hutniczka ż., hutnictwo n., Huta ż., Hutnicki mos.
rzecz. huciany
przym. huciany
Wiktionary
pracownik huty zajmujący się wytopem metali lub szkła lub ich dalszą obróbką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zaw. pracownik huty metalu pracujący przy piecu
(1.2) zaw. pracownik huty szkła formujący szkło
Wiktionary
Hutnik – robotnik, pracownik huty zajmujący się wytopem metali lub szkła albo ich dalszą obróbką.
Wikipedia
(1.1) Ojciec Haliny był hutnikiem zatrudnionym w jednej z chorzowskich hut.
Wiktionary
IPA: ˈxutʲɲik, AS: χutʹńik
Wiktionary
rzecz. Huciska nmos., Hucisko n., huta ż., Huta ż., hutmistrz mos., hutniak mrz., hutnickość ż., hutnictwo n., Hutniczak mos./ż., Hutnik mos./ż.
przym. hutniczy, huciany
przysł. hutnicko
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: hytspot] holenderska potrawa z duszonych ziemniaków, marchwi i cebuli
SJP.pl
Hutspot – tradycyjna potrawa kuchni holenderskiej, na którą współcześnie składają się ugotowane do miękkości ziemniaki, marchew i cebula wymieszane i utłuczone ze sobą na niejednorodną masę.
Jest przykładem tzw. stamppotu, z marchwi i cebuli. Prosta i w miarę szybka do wykonania potrawa.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
lud afrykański mieszkający głównie w Rwandzie i Burundi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) etn. jedna z trzech grup ludności zamieszkujących Rwandę i Burundi;
Wiktionary
Hutu (Bahutu, wym. "Hūtū") – grupa etniczna należąca do Bantu, zamieszkująca Rwandę (ok. 7,2 mln w 1995) i Burundi (ok. 5,3 mln w 1998). Mówią językiem baniaruanda z grupy bantu.
Pod koniec lat 90. stanowili 90% mieszkańców Rwandy i Burundi, należąc do zdominowanej warstwy wieśniaczej.
Wikipedia
(1.1) Historycznie Tutsi byli związani z rwandyjską klasą rządzącą, ale zdarzało się, że z powodu ubóstwa Tutsi stawał się Hutu.
(1.1) Wkrótce zakończyć się mają ONZ-owskie rokowania pokojowe pomiędzy rebeliantami Tutsi i rządem będącym w rękach Hutu.
Wiktionary
hutujnia sercolistna - dekoracyjna bylina o trójkolorowych liściach w kształcie serca; pstrolistka sercowata; pstrolistka sercowata
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. rzad. onomatopeja naśladująca głos sowy
Wiktionary
(1.1) Dwa krótkie, tubalne, basowe okrzyki, zakończone trzecim, dłuższym i jeszcze bardziej ponurym: hu, hu, huuuuu. To także drapieżnik nocny, sowa.
Wiktionary
wykrz. hu
Wiktionary
→ Huwniki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Huwnik
Wiktionary
rzecz. Huwniki nmos., huwniczanin m., huwniczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Huwnik
Wiktionary
rzecz. Huwniki nmos.
:: fż. huwniczanka ż.
przym. huwnicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Huwnik
Wiktionary
rzecz. Huwniki nmos.
:: fm. huwniczanin m.
przym. huwnicki
Wiktionary
wieś w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim
SJP.pl
Huwniki (w latach 1977–1981 Wiarska Wieś) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Fredropol. Ma status sołectwa. Leży nad Wiarem.
W II Rzeczypospolitej wieś w powiecie dobromilskim województwa lwowskiego. W latach 1945'–1946 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 10 Polaków, paląc tak polskie, jak i ukraińskie, gospodarstwa.
Wikipedia
[czytaj: HAKsly] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
żołnierz lekkiej jazdy węgierskiej, a potem także innych krajów, uzbrojony i ubrany na sposób węgierski z charakterystyczną kurtką zarzuconą na ramię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. żołnierz jazdy lekkiej;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. zool. koczkodan rudy, nazwa systematyczna|Erythrocebus patas|ref=tak., gatunek małpy wąskonosej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wielu współczesnych gdańszczan nie do końca kojarzy modny dziś wrzeszczański Garnizon właśnie z Czarnymi Huzarami, dla których wybudowano te koszary w II połowie XIX stulecia.
(1.1) Ponieważ parmezańscy powstańcy starali się uwieść do buntu wierne rządowi gminy Piacenzy i zbliżyli się ku tej twierdzy, przeto dowódca tejże wysłał naprzeciw nim oddział piechoty i pluton huzarów uwsp..
Wiktionary
rzecz. husarz m., husaria ż.
przym. huzarski, husarski
Wiktionary
(1.1) daw. war. husar
Wiktionary
przymiotnik od: huzar
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. wojsk. związany z huzarem, huzarami, dotyczący huzara
Wiktionary
rzecz. huzar mos., husarz mzw./mos.
Wiktionary
okrzyk zachęcający psa do ataku lub podjudzania kogoś do bitki
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Hunami, dotyczący Hunów
Wiktionary
(1.1) Po śmierci Attyli imperium huńskie na skutek buntu podległych plemięemion upadło.
Wiktionary
rzecz. Hun mos., Hunka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. muz. skrzypce
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. anat. płuca
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca huśtanie
Wiktionary
rzecz. huśtawka ż.
czas. hustać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|huśtać.
Wiktionary
IPA: xuɕˈtãɲɛ, AS: χuśtãńe
Wiktionary
rzecz. huśtawka
czas. huśtać ndk., pohuśtać dk.
Wiktionary
zgrubienie od: huśtawka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: huśtawka
Wiktionary
rzecz. huśtawka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przyrząd do bujania dzieci;
(1.2) przen. gwałtowne zmiany, wahania; zmienność
(1.3) daw. środ. więz. szubienica
Wiktionary
Zobacz też: Huśtawka (ujednoznacznienie).
Huśtawka – urządzenie rekreacyjne z ruchomym elementem, poruszającym się wahadłowo, na którym znajduje się miejsce do siedzenia dla jednej lub kilku osób.
Urządzenie działa na zasadzie wahadła w polu grawitacyjnym. Jest wprawiane w ruch przez użytkownika, który w odpowiednim rytmie zmienia swoje położenie, co powoduje przesunięcie środka ciężkości własnego ciała lub odpycha się od nieruchomych elementów.
Wikipedia
(1.1) Dzieci wesoło bujały się na huśtawce.
Wiktionary
IPA: xuɕˈtafka, AS: χuśtafka
Wiktionary
rzecz. huśtanie n.
:: zdrobn. huśtaweczka ż.
czas. huśtać
wykrz. huśt
Wiktionary
przymiotnik od: huśtawka
SJP.pl
poruszać miarowym jednostajnym ruchem; kołysać; bujać; chwiać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) wprawiać w ruch wahadłowy
czasownik zwrotny niedokonany huśtać się (dk. brak)
(2.1) wprawiać w ruch wahadłowy samego siebie
(2.2) być wprawionym w ruch wahadłowy
Wiktionary
(2.1) Dzieci huśtały się na podwórku.
Wiktionary
IPA: ˈxuɕtat͡ɕ, AS: χuśtać
Wiktionary
rzecz. huśtawka ż., huśtanie n.
czas. wyhuśtać dk.
Wiktionary
(1.1) bujać, kołysać, reg. pozn. huźdać
(2.1) bujać się, kołysać się, reg. pozn. huźdać się, gw. Krajna hojbać się
Wiktionary
dawniej: zabujać, zakołysać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|huźdać.
Wiktionary
czas. huźdać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Poznań. huśtać
czasownik zwrotny niedokonany huźdać się
(2.1) gw-pl|Poznań. huśtać się
Wiktionary
rzecz. huźdanie n.
Wiktionary
symbol
(1.1) fiz. jednostka w skali twardości Vickersa
Wiktionary
IPA: xa‿ˈfaw, AS: χa‿fau̯
Wiktionary
wyspa chorwacka na Morzu Adriatyckim
SJP.pl
Hvar (wł. "Lesina") – górzysta wyspa u wybrzeży Chorwacji.
Wyspa Hvar jest długa (68 km) i wąska (4 do 10,5 km). Powierzchnia wynosi 297,38 km², a liczba mieszkańców 11,5 tys. Długość linii brzegowej wynosi 270,0 km. Odbijająca od lądu stałego na wysokości miasta Drvenik, wyspa rozciąga się pomiędzy Bračem a Korčulą, na linii wschód–zachód. Od północy omywa ją Hvarski kanal, a od południa kanały Šćedrovski, Korčulanski i Neretvanski.
Wikipedia
przymiotnik od: Hvar (wyspa chorwacka na Morzu Adriatyckim); hwarski
SJP.pl
[czytaj: hłacza] rodzaj broni palnej opracowany w XV-wiecznej Korei, wóz stanowiący platformę dla wieloprowadnicowej wyrzutni strzał o napędzie rakietowym bądź wielolufowej broni strzeleckiej
SJP.pl
Hwacha, hwach’a (화차) – rodzaj broni palnej opracowany w XV-wiecznej Korei, w okresie panowania dynastii Joseon, wóz stanowiący platformę dla wieloprowadnicowej wyrzutni strzał o napędzie rakietowym bądź wielolufowej broni strzeleckiej. Nazwa broni oznacza w języku koreańskim „wóz ognisty”.
Wikipedia
slangowe, wulgarne: skrót określenia Huj W Dupę Policji
SJP.pl
Na
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) związany z górą Hybla na Sycylii, dotyczący góry Hybla
Wiktionary
rzecz. Hybla ż.
Wiktionary
nieposkromiona pycha, zuchwałość i arogancja
SJP.pl
Hy
Wikipedia
pociąg seksualny do przestępców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) seks. pociąg seksualny ukierunkowany na przestępców;
Wiktionary
Hybristofilia – parafilia, w której jedynym lub preferowanym obiektem pożądania seksualnego mogą być osoby, które popełniły przestępstwo. Często nakierowana na osoby, które w społecznym odczuciu popełniły szczególnie brutalne zbrodnie, np. morderstwo czy gwałt.
Wikipedia
przym. hybristofiliczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z hybristofilią, dotyczący hybristofilii
Wiktionary
rzecz. hybristofilia ż.
Wiktionary
osobnik powstały w wyniku krzyżowania na drodze płciowej 2 różnych genetycznych form rodzicielskich, np. odmian, ras; mieszaniec, hybryda
SJP.pl
1. coś złożonego z różnych, często niepasujących do siebie części;
2. w biologii: krzyżówka odmian, ras lub gatunków roślin; mieszaniec, hybryd;
3. fantastyczne zwierzę będące połączeniem istniejących zwierząt, np. gryf;
4. wyraz złożony z elementów należących do różnych języków, np. antypowieść;
5. rodzaj aparatu kompaktowego; bezlusterkowiec;
6. potocznie:
a) samochód hybrydowy;
b) lakier hybrydowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. coś, co składa się z różnych elementów, często niepasujących do siebie
(1.2) biol. roślina lub zwierzę powstałe ze skrzyżowania osobników należących do dwóch różnych odmian, ras lub gatunków;
(1.3) jęz. wyraz złożony z elementów pochodzących z dwóch różnych języków;
(1.4) w heraldyce fantastyczne zwierzę, będące połączeniem cech zwierząt realnie istniejących;
(1.5) fot. aparat kompaktowy z wymienną optyką, dawniej także kompakt z dużym zoomem i bardziej zaawansowanymi funkcjami
(1.6) pot. mot. samochód hybrydowy
(1.7) pot. kosmet. lakier hybrydowy, hybrydowy lakier do paznokci
(1.8) pot. kosmet. zwykle w lm. paznokcie pomalowane lakierem hybrydowym
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dziś chiński system to dziwna hybryda, połączenie leninizmu z ultraliberalną gospodarką.
(1.1) Campagna T-Rex to dwumiejscowa, trójkołowa hybryda motocykla i samochodu.
(1.6) Kultowa Honda powraca jako hybryda.
Wiktionary
IPA: xɨ.ˈbrɨ.da, AS: χy.bry.da
Wiktionary
rzecz. hybrydyczność ż., hybryd mzw., hybrydalność ż., hybrydogeneza ż., hybrydyzacja ż.
czas. hybrydyzować ndk.
przym. hybrydowy, hybrydalny, hybrydyczny, hybrydoidalny
przysł. hybrydowo
Wiktionary
(1.2) krzyżówka, mieszaniec, hybryd, bastard
(1.5) bezlusterkowiec, evil
Wiktionary
stanowiący połączenie dwóch ras, form, pojęć itp.; hybrydowy, hybrydyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. stanowiący wynik działania dwóch lub więcej czynników
Wiktionary
rzecz. hybryda ż., hybrydalność ż.
Wiktionary
(1.1) war. hybrydowy
Wiktionary
w embriologii: sposób rozmnażania się mieszańców (hybryd)
SJP.pl
Hybrydogeneza – termin z dziedziny embriologii rozumiany zwykle jako sposób rozmnażania się mieszańców (hybryd), w którym mieszaniec podczas wytwarzania gamet (gametogenezy) usuwa jeden z genomów gatunków rodzicielskich. Inaczej mówiąc, wytwarza takie gamety, jakby należał do jednego z gatunków rodzicielskich, a nie zawierające mieszaninę ich genomów. Usunięty genom jest następnie odtwarzany zwykle w wyniku krzyżówki wstecznej z odpowiednim gatunkiem rodzicielskim.
Wikipedia
żartobliwie: kobieta lubiąca malować paznokcie lakierem hybrydowym
SJP.pl
przysłówek
(1.1) na sposób hybrydowy
Wiktionary
(1.1) Jest tam dystrybuowany hybrydowo, zarówno w kinach i w serwisie HBO Max.
Wiktionary
rzecz. hybryda ż.
przym. hybrydowy, hybrydyczny
Wiktionary
stanowiący połączenie dwóch ras, form, pojęć itp.; hybrydalny, hybrydyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) stanowiący wynik działania dwóch lub więcej czynników
Wiktionary
(1.1) W rezultacie pierwszy brytyjski okręt podwodny z napędem atomowym był jednostką hybrydową, z brytyjskim dziobem okrętu i amerykańską rufą.
Wiktionary
rzecz. hybryda ż.
przysł. hybrydowo
Wiktionary
(1.1) hybrydyczny; war. hybrydalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co hybrydyczne
Wiktionary
rzecz. hybryda ż.
przym. hybrydyczny
Wiktionary
stanowiący połączenie dwóch ras, form, pojęć itp.; hybrydalny, hybrydowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) stanowiący wynik działania dwóch lub więcej czynników
Wiktionary
rzecz. hybryda ż., hybrydyczność ż.
przysł. hybrydowo
Wiktionary
(1.1) war. hybrydowy, hybrydalny
Wiktionary
1. mieszanie, krzyżowanie gatunków; hybrydyzm
2. mieszanie orbitali atomowych elektronów walencyjnych o różnych wartościach orbitalnej liczby kwantowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. łączenie cech różnych odmian ras i gatunków
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. hybryda ż.
czas. hybrydyzować
Wiktionary
1. zespół cech właściwych hybrydom
2. mieszanie, krzyżowanie gatunków; hybrydyzacja
SJP.pl
1. w biologii: mieszać, krzyżować osobniki odmiennych ras, gatunków lub rodzajów;
2. w biologii: krzyżować się;
3. w biochemii: łączyć się ze związkiem chemicznym z innej nici DNA lub RNA
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) biol. krzyżować (gatunki)
(1.2) biol. chem. łączyć ze związkiem chemicznym pochodzącym z innej nici DNA lub RNA
(1.3) książk. tworzyć coś nowego poprzez połączenie istniejących już zjawisk czy elementów różnych rzeczy
(1.4) mot. wymieniać silniki zasilane benzyną na silniki hybrydowe
Wiktionary
(1.2) W metodzie tej, DNA pocięte restryktazą, rozdzielane jest elekroforetycznie, następnie przenoszone na membranę i hybrydyzowane z sondą DNA.
Wiktionary
rzecz. hybryda ż., hybrydyzacja
Wiktionary
(1.1) krzyżować
Wiktionary
wyraz oznaczający podskok
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) odgłos szybkiego uskoczenia, ucieczki drobnego stworzenia itp.
wykrzyknik w użyciu czasownikowym
(2.1) skoczyć, podskoczyć itp.
rzeczownik, rodzaj męski
(3.1) gw-pl|Górny Śląsk, Warszawa. upał
Wiktionary
(1.1) Szyszki masz tu i tam, / wejdź na sosnę, urwij sam. / Fik-myk! Hyc-hyc! / Były szyszki, nie ma nic!
(2.1) Wziął parasol, wielki taki parasol, rozpiął go, w dół, ot tak, obrócił, i razem z parasolem, ot tak, hyc przez okno…
Wiktionary
IPA: xɨt͡s, AS: χyc
Wiktionary
rzecz. hycanie
czas. ndk. hycać, pohycać, dk. hycnąć, reg. pozn. chycać, whycnąć, wyhycnąć
Wiktionary
(3.1) gw. Górny Śląsk hica
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. upał
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk hica, chyc, hyc
Wiktionary
podskakiwać
SJP.pl
rakarz;
1. osoba zawodowo łapiąca bezpańskie psy;
2. potocznie: hultaj, łobuz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba zajmująca się wyłapywaniem bezpańskich psów;
(1.2) daw. kat lub pomocnik kata
(1.3) przen. osoba niegodziwa, bezwartościowa
(1.4) gw-pl|Bukowina. urwis
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) daw. gw-pl|Warszawa. tania kaszanka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dzięki hyclom po mieście nie włóczą się bezpańskie psy.
(1.2) Haniebnie na wózku katowskim przez hycla z Warszawy wywieziony z nakazem surowym, aby się więcej w kraju nie ważył pokazać.
Wiktionary
IPA: ˈxɨt͡sɛl, AS: χycel
Wiktionary
(1.1) przym. hyclowski
Wiktionary
(1.1) rakarz
(1.2) kat, oprawca
(1.3) łajdak, gałgan, nicpoń
Wiktionary
łapać psa; łapać w taki sposób, jak hycel łapie psa
SJP.pl
czasownik
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. skoczyć
Wiktionary
(1.1) skocyć, hulnuńć
Wiktionary
skoczyć, podskoczyć
SJP.pl
szparka wodna, za pomocą której roślina wydziela rozcieńczone roztwory wodne; wypotnik
SJP.pl
nazwa handlowa leku farmaceutycznego rozszerzającego naczynia krwionośne, zawierającego uwodornione alkaloidy sporyszu
SJP.pl
1. symbol odradzającego się nieszczęścia, zła;
2. jamochłon słodkowodny, zamieszkujący najczęściej wody stojące; stułbia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mitgr. wielogłowy potwór (wąż lub smok), którego głowy odrastały po ścięciu
(1.2) książk. nieszczęście, zło trudne do pokonania
(1.3) zool. nazwa systematyczna|Hydra|L.|ref=tak., rodzaj słodkowodnych stułbiopławów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. perhydrol mrz., Hydra ż.
temsłow. hydro-
Wiktionary
(1.3) stułbia
Wiktionary
wyrażony w procentach stosunek wody w cieście lub zakwasie do użytej ilości mąki
SJP.pl
zwiększenie objętości wody we krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od hydrant
Wiktionary
(1.1) To nie hydrant, lecz tylko mały hydrancik.
Wiktionary
rzecz. hydrant m.
temsłow. hydro-
Wiktionary
1. kran sieci wodociągowej umieszczony w publicznym miejscu, służący do czerpania wody w celach gospodarczych i przeciwpożarowych;
2. wąż podłączony do takiego kranu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie, które umożliwia bezpośredni pobór z głównych przewodów sieci wodociągowej wody do celów gospodarczych i pożarniczych;
Wiktionary
Hydrant – urządzenie, które umożliwia bezpośredni pobór wody z głównych przewodów sieci wodociągowej. Hydrant jest wyposażony w zawór i złącze do węża, ma zastosowanie w celach gospodarczych oraz przeciwpożarowych.
Wikipedia
(1.1) Najbliższy hydrant jest pięćdziesiąt metrów stąd.
Wiktionary
IPA: ˈxɨdrãnt, AS: χydrãnt
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. hydrancik m.
przym. hydrantowy
temsłow. hydr-, hydra-, hydro-
Wiktionary
→ hydrant
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hydrantem, dotyczący hydrantu
Wiktionary
rzecz. hydrant mos.
temsłow. hydro-
Wiktionary
minerał, wodorotlenek glinu; gibbsyt
SJP.pl
minerał, wodorotlenek glinu; gibbsyt, hydrargilit
SJP.pl
łacińska nazwa rtęci (pierwiastka chemicznego)
SJP.pl
substancja chemiczna występująca w kłączach gorzknika, stosowana w lecznictwie
SJP.pl
połączenie chemiczne zawierające wodę w postaci oddzielnych cząsteczek; wodzian
SJP.pl
przyłączanie cząsteczek wody do cząsteczek innych substancji lub jonów, mogące zachodzić wskutek elektrostatycznego przyciągania dipolowych cząsteczek wody przez jony w wodnych roztworach elektrolitów; uwodnienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) proces przyłączania cząsteczek wody do cząsteczek innych substancji rozpuszczonych w roztworze wodnym
Wiktionary
Hydratacja, uwodnienie – ogół procesów chemicznych lub fizycznych, w których związkiem chemicznym przyłączanym do innej substancji jest woda, przy czym woda ta jest przyłączana w całości (nie powstają dodatkowo produkty uboczne). Procesy hydratacji są szczególną postacią procesów solwatacji.
Wikipedia
proces polegający na nasycaniu wodą; nawilżanie
SJP.pl
nasycać wodą; nawilżać
SJP.pl
dotyczący hydrauliki; poruszany wodą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający sprężoną ciecz lub poruszany za jej pomocą
(1.2) dotyczący ciśnienia płynów
Wiktionary
(1.1) Bezpośrednią przyczyną eksplozji było zagięcie przewodów hydraulicznych.
(1.1) Integralną częścią mechanizmu obrotu koparki jest silnik hydrauliczny.
Wiktionary
IPA: ˌxɨdrawˈlʲit͡ʃnɨ, AS: χydrau̯lʹičny
Wiktionary
rzecz. hydraulika ż., hydraulik m.
przysł. hydraulicznie
Wiktionary
osoba zawodowo zajmująca się hydrauliką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) robotnik, którego praca polega na montażu i naprawie instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania
(1.2) gwara. muz. puzonista
(1.3) gwara. przestępcza: homoseksualista
(1.4) gwara. przestępcza: złodziej, który kradnie z piwnic i pomieszczeń gospodarczych
Wiktionary
Hydraulik – zawód związany z montażem, instalacją i naprawą instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej i centralnego ogrzewania.
Pochodzenie angielskiego wyrazu określającego przedstawiciela tego zawodu - "plumber" - ma swoje korzenie w czasach antycznych i jest związane z łacińskim terminem "plumbum", określającym ołów. Rzymianie używali ołowiu do budowy rynien i rur spustowych.
Wikipedia
(1.1) Kaloryfer znów eksplodował i musiałam wzywać hydraulika.
Wiktionary
IPA: xɨˈdrawlʲik, AS: χydrau̯lʹik
Wiktionary
rzecz. perhydrol mrz., hydraulika ż.
przym. hydrauliczny
przysł. hydraulicznie
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk guliktraler, guliktrałer, guliktałcher
Wiktionary
osoba zawodowo zajmująca się hydrauliką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. fiz. nauka zajmująca się rzeczywistymi układami, w których zachodzi przepływ cieczy i energii;
(1.2) techn. pot. układ hydrauliczny
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: hydraulik
Wiktionary
Hydraulika (od gr. ὑδραυλικός ("hydraulikos"), które jest połączeniem słów "ὕδωρ" (woda) i "αὐλός" (rura)) – nauka o praktycznych zastosowaniach cieczy, a w szczególności wykorzystywaniu ich ruchu (przepływu). Jest powiązana z mechaniką płynów, która stanowi jej teoretyczną podbudowę.
Wikipedia
(1.2) Hydraulika stosowana jest typowo przy ruchach posuwisto-zwrotnych tłoków.
Wiktionary
rzecz. hydraulik m., perhydrol mrz.
przym. hydrauliczny
przysł. hydraulicznie
Wiktionary
instrument muzyczny skonstruowany w III wielu p.n.e. przez Ktesibiosa z Aleksandrii; organy wodne, organum
SJP.pl
związek powstający z kwasów karboksylowych i hydrazyny
SJP.pl
związek powstający z kwasów karboksylowych i hydrazyny
SJP.pl
Hydrazydy – grupa organicznych związków chemicznych, o ogólnym wzorze: R-CO-NH-NH2.
Związki te można otrzymać w reakcji kwasów karboksylowych i ich pochodnych z hydrazyną. Reakcja ta polega na addycji nukleofilowej z eliminacją cząsteczki wody lub alkoholu, czy chlorowodoru w zależności od substratu.
Wikipedia
trujący związek chemiczny azotu z wodorem, stosowany głównie jako składnik materiałów pędnych w rakietach i łodziach podwodnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. bezbarwna, łatwopalna ciecz o zapachu podobnym do amoniaku, wykorzystywana jako paliwo rakietowe
Wiktionary
Hydrazyna, diazan, – nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z dwóch połączonych ze sobą wiązaniem grup aminowych. Jest to silnie trująca, bezbarwna, łatwopalna, żrąca, higroskopijna ciecz, dymiąca na powietrzu.
Wikipedia
w medycynie: rozwodnienie krwi
SJP.pl
rodzaj naczynia na wodę używany w starożytnej Grecji
SJP.pl
Hydria (stgr. ὑδρία, od ὕδωρ hydōr – woda, lm. "hydriai") – w starożytnej Grecji naczynie służące do pobierania, przenoszenia i przechowywania wody, w użyciu od VII do III wieku p.n.e.
Wikipedia
gatunek azjatyckich wodorostów, sprowadzany do Stanów Zjednoczonych w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku jako roślina akwariowa, będący jednak potem zmorą rozrastającą się po całym płd.-wsch. wybrzeżu tego kraju
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z wodą
Wiktionary
(1.1) hydro- + biologia = hydrobiologia
(1.1) hydro- + izolacja = hydroizolacja
Wiktionary
rzecz. hydra ż., Hydra ż., hydrant m., hydrancik m.
przym. hydrantowy
temsłow. hydr-, hydra-
Wiktionary
(1.1) hydr-, hydra-, wodo-, wodno-
Wiktionary
o kosmetyku: silnie nawilżający
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hydroakustyką, dotyczący hydroakustyki
Wiktionary
(1.1) Taka błystka obrotowa (…) generuje niezwykle silną falę hydroakustyczną, która drażni linię boczną drapieżnika, pozwalając się zlokalizować oraz prowokując rybę do ataku.
Wiktionary
rzecz. hydroakustyka ż.
Wiktionary
dział akustyki zajmujący się rozchodzeniem się fal akustycznych w wodzie
SJP.pl
dział akustyki zajmujący się rozchodzeniem się fal akustycznych w wodzie
SJP.pl
specjalista w dziedzinie hydrobiologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) specjalista w dziedzinie hydrobiologii
Wiktionary
rzecz. hydrobiologia ż.
przym. hydrobiologiczny
Wiktionary
dział biologii, nauka o organizmach żyjących w wodzie i zasiedlanych przez nie środowiskach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. dział biologii zajmujący się organizmami wodnymi;
Wiktionary
Hy
Wikipedia
IPA: ˌxɨdrɔbʲjɔˈlɔɟja, AS: χydrobʹi ̯oloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. hydrobiolog m.
przym. hydrobiologiczny
Wiktionary
odnoszący się do hydrobiologii (np. badania hydrobiologiczne, stacje hydrobiologiczne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. związany z hydrobiologią, dotyczący hydrobiologii
Wiktionary
rzecz. hydrobiologia ż., hydrobiolog mos.
Wiktionary
zwierzę lub roślina żyjące w wodzie, zwykle w koloniach
SJP.pl
Hy
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. reakcja chemiczna przyłączenia borowodoru do wiązania wielokrotnego, w wyniku której powstaje związek boroorganiczny;
Wiktionary
Hydroborowanie, borowodorowanie, reakcja Browna – reakcja chemiczna, w której borowodór (często diboran, #PATRZ) reaguje z alkenem tworząc związek boroorganiczny (alkiloboran). Alkiloborany są uniwersalnymi reagentami do syntez organicznych.
Wikipedia
(1.1) Reakcja hydroborowania może być pierwszym etapem otrzymywania alkoholi z alkenów.
Wiktionary
(1.1) borowodorowanie
Wiktionary
przymiotnik od: hydrobotanika
SJP.pl
Hydrobotanika – dział botaniki i hydrobiologii zajmujący się badaniem roślin wodnych oraz ich zbiorowisk. Tradycyjnie działem hydrobotaniki jest nauka o glonach, czyli fykologia.
Wikipedia
Hydrobudowa – krajowa korporacja przedsiębiorstw budowlanych, powstała w okresie PRL w Polsce.
Wikipedia
mały statek pasażerski służący do celów komunikacyjnych i turystycznych
SJP.pl
wodogłowie; nadmierne gromadzenie się płynu mózgowo-rdzeniowego w rozszerzonych komorach mózgowych i przestrzeni podpajęczynówkowej
SJP.pl
celuloza poddana działaniu kwasów; służy do wyrobu papieru
SJP.pl
Hydrochemia, chemia wód naturalnych – nauka z dziedziny hydrologii. Interesuje się składem chemicznym wód naturalnych, bada procesy chemiczne, które dzieją się w hydrosferze.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hydrochemią, dotyczący hydrochemii
Wiktionary
rzecz. hydrochemia ż.
Wiktionary
substancja krystalizacyjna, rozpuszczalna w wodzie, alkoholu etylowym; temperatura topnienia wynosi 170°C; silny reduktor; otrzymywany z aniliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, łagodny środek redukujący;
Wiktionary
Hydrochinon, chinol – organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, zawierający dwie grupy hydroksylowe przyłączone do pierścienia benzenu. Tradycyjna nazwa tego związku wynika z faktu, że hydrochinon jest najczęściej produkowany poprzez redukcję chinonu.
Wikipedia
(1.1) Maści odbarwiające zazwyczaj zawierają hydrochinon (rozjaśnia plamaamy), kwas azelainowy lub kojowy (blokuje syntezę melaniny) oraz retinoidy, czyli pochodne witaminy A.
Wiktionary
przymiotnik od: hydrochinon
SJP.pl
tworzywo termoplastyczne, produkt przyłączania chlorowodoru do kauczuku naturalnego; chlorowodorokauczuk
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego
SJP.pl
Hydrochlorotiazyd ( hydrochlorothiazidum) – organiczny związek chemiczny z grupy tiazydów, lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
Wikipedia
rozprzestrzenianie się drogą wodną nasion, zarodników i rozmnóżek; wodosiewność
SJP.pl
Hy
Wikipedia
chłonący wodę; wodochłonny
SJP.pl
[czytaj: hydrokortizon] nazwa handlowa leku kortykosteroidowego stosowanego w celu łagodzenia stanów zapalnych i alergicznych, zawierającego syntetyczny hydrokortyzon
SJP.pl
urządzenie służące do oddzielania cząstek ciała stałego od cieczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie stosowane do separacji cząstek stałych z cieczy. wykorzystując siłę odśrodkową
Wiktionary
Hy
Wikipedia
minerał, zasadowy węglan cynku
SJP.pl
Hydrocynkit (kwiat cynkowy) – minerał z gromady węglanów. Należy do grupy minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi.
Nazwa pochodzi od składu chemicznego minerału.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hydrodynamiką, dotyczący hydrodynamiki
Wiktionary
(1.1) Strumień cieczy wypływającej ze zbiornika przez otwór w jego ścianie bocznej oddziałuje na nieruchomą płytę z siłą F, nazywaną naporem hydrodynamicznym (…)
Wiktionary
rzecz. hydrodynamika ż., hydrodynamiczność ż.
przysł. hydrodynamicznie
Wiktionary
Hydroelektrometalurgia – dział metalurgii łączący elektrometalurgię i hydrometalurgię. Głównym zadaniem hydroelektrometalurgii jest wydzielanie metali z rud oraz oczyszczanie ich poprzez elektrolizę wodnego roztworu ich soli. W skali przemysłowej metoda ta jest stosowana do otrzymywania miedzi oraz cynku.
Wikipedia
elektrownia wytwarzająca energię elektryczną z energii wody; hydrosiłownia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) elektr. hydrol. zob. elektrownia wodna.
Wiktionary
(1.1) Hydroelektrownia we wsi Porogi w Obwodzie Czelabińskim jest najstarszym działającym obiektem tego typu w Rosji.
Wiktionary
przym. hydroelektryczny
Wiktionary
(1.1) elektrownia wodna
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) techn. elektr. dotyczący elektryczności powstałej z energii ze spadku wody
Wiktionary
rzecz. hydroelektryczność ż., hydroelektrownia ż.
Wiktionary
zwężkowy przenośnik cieczy do podnoszenia zwykle wody na wyższy poziom
SJP.pl
człowiek zajmujący się hydroenergetyką
SJP.pl
dział energetyki zajmujący się przetwarzaniem energii płynącej wody na energię mechaniczną ruchu obrotowego; energetyka wodna
SJP.pl
energia wody
SJP.pl
półprzezroczysty, biały minerał, szlachetna odmiana opalu
SJP.pl
organizm roślinny lub zwierzęcy żyjący w wodzie lub silnie nawodnionym podłożu; organizm wodolubny
SJP.pl
Hydrofil (gr. hýder - woda + gr. phileín - lubić) – termin stosowany w ekologii i zoocenologii na określenie gatunków żyjących w środowisku wodnym. Na przykład w odniesieniu do larw Tabanidae, których larwy odbywają cały rozwój w wodzie (zbiornikach wodnych).
Wikipedia
właściwość łatwego wiązania się z wodą
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest hydrofilne
Wiktionary
przym. hydrofilny
przysł. hydrofilnie
Wiktionary
tworzący łatwo wodne roztwory koloidowe; hydrofilowy
SJP.pl
SJP.pl
Hydrofilowość ("wodolubność") – skłonność cząsteczek chemicznych do łączenia się z wodą.
Hydrofilowe są zwykle cząsteczki, które mają duży moment dipolowy jako całość (są polarne) lub mają grupy funkcyjne o dużym momencie dipolowym.
Istnieją cząsteczki, które są jednocześnie hydrofilowe i hydrofobowe, gdyż na jednym końcu mają grupy polarne, a na drugim niepolarne. Zjawisko takie nazywa się amfifilowością.
Wikipedia
przymiotnik od: hydrofil
SJP.pl
roślina bytująca w środowisku wodnym; wodorost; roślina wodna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina wodolubna
Wiktionary
opis roślin wodnych
SJP.pl
osoba przejawiająca chorobliwy lęk przed wodą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. osoba chora na hydrofobię
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) chem. cząstka nieulegająca łatwo uwodnieniu
(2.2) biol. zwierzę unikające środowiska wodnego
Wiktionary
(2.2) Tarcznikowate są skrajnymi hydrofobami.
Wiktionary
rzecz. hydrofobia ż., hydrofobowość ż.
przym. hydrofobowy
Wiktionary
1. chorobliwy lęk przed wodą;
2. chorobliwy wstręt do picia wody, charakterystyczny symptom wścieklizny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) proces nadawania powierzchniom własności hydrofobowych
Wiktionary
Hydrofobizacja – proces nadawania powierzchniom lub całym przestrzeniom (strukturom wewnętrznym) materiałów hydrofilowych własności hydrofobowych, tj. odpychania wody. Hydrofobizację przeprowadza się w celu zapobiegania wnikaniu wody w głąb struktury materiałów.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) preparat chroniacy powierzchnię przed wilgocią
Wiktionary
nadawać własności hydrofobowe powierzchniom lub całym przestrzeniom materiałów hydrofilowych
SJP.pl
kobieta przejawiająca chorobliwy lęk przed wodą
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest hydrofobowe
Wiktionary
Hydrofobowość (gr. "hydro" – woda, "phobos" – strach) – skłonność cząsteczek chemicznych do odpychania od siebie cząsteczek wody. Jest to szczególny przypadek solwofobowości, gdy rozpuszczalnikiem jest woda. W ujęciu makroskopowym hydrofobowość to właściwość powierzchni materiału polegająca na niezwilżalności przez wodę.
Wikipedia
przym. hydrofobowy
przysł. hydrofobowo
rzecz. hydrofob mos./mrz.
Wiktionary
urządzenie do odbierania fal dźwiękowych rozchodzących się w wodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. mikrofon służący do odbierania dźwięków rozchodzących się w wodzie lub innych cieczach;
Wiktionary
Hydrofon – mikrofon wraz z urządzeniem wspomagającym służący do odbierania i nagrywania dźwięków rozchodzących się w wodzie lub innych cieczach.
Jest podstawowym elementem konstrukcyjny sonarów pasywnych. Został wynaleziony w celu wykrywania nieprzyjacielskich okrętów podwodnych. Jest też wykorzystywany do innych celów, np. rejestrowania dźwięków wydawanych przez wieloryby.
Wikipedia
IPA: xɨˈdrɔfɔ̃n, AS: χydrofõn
Wiktionary
przym. hydrofonowy
Wiktionary
→ hydrofon
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od: hydrofon
Wiktionary
(1.1) Statek sejsmiczny to jednostka do badania dna morskiego w poszukiwaniach złóż roponośnych. Wyposażony jest w kable hydrofonowe, które odbierają fale dźwiękowe, odbite od dna i struktur skalnych pod dnem morza, emitowane przez tzw. pulsatory pneumatyczne.
Wiktionary
IPA: ˌxɨdrɔfɔ̃ˈnɔvɨ, AS: χydrofõnovy
Wiktionary
rzecz. hydrofon
Wiktionary
urządzenie do podwyższania niskiego ciśnienia wody w sieciach wodociągowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie lub zespół urządzeń mechanicznych mających zapewnić odpowiednie ciśnienie wody w sieci wodociągowej lub jej dopływ na wyższe kondygnacje, gdy ciśnienie jest niewystarczające;
Wiktionary
Instalacja hydroforowa, zestaw hydroforowy, układ hydroforowo-pompowy, małe instalacje nazywane są pot. hydroforami – ("gr." "hydor" – woda, "phoros" – niosący), to zespół urządzeń, które zapewniają stałe ciśnienie wody w sieci wodociągowej.
Wikipedia
IPA: xɨˈdrɔfɔr, AS: χydrofor
Wiktionary
rzecz. hydrofornia ż.
przym. hydroforowy
Wiktionary
katalityczne przyłączanie wodoru i tlenku węgla do alifatycznych węglowodorów nienasyconych
SJP.pl
przyłączać wodór i tlenek węgla do alifatycznych węglowodorów nienasyconych
SJP.pl
pomieszczenie z hydroforami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce, w którym pompy zwiększają ciśnienie wody w rurach
Wiktionary
rzecz. hydrofor mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: hydrofor
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cechy hydroforu
Wiktionary
rzecz. hydrofor mrz.
Wiktionary
Hydrogamia, wodopylność – zapylenie kwiatów za pomocą wody. Występuje u niektórych roślin związanych ze środowiskiem wodnym, których kwiaty wykształcają się pod wodą, jak np. u zamętnicy ("Zannichellia"), rogatka ("Ceratophyllum"), jezierzy ("Najas"), zostery ("Zostera") i in. Może być podwodne, lub nawodne.
Wikipedia
przyłączenie wodoru do cząsteczek związków chemicznych; uwodornienie, hydrogenizacja
SJP.pl
prądnica elektryczna napędzana turbiną wodną
SJP.pl
łacińska nazwa wodoru (pierwiastka chemicznego)
SJP.pl
przyłączenie wodoru do cząsteczek związków chemicznych; uwodornienie, hydrogenacja
SJP.pl
specjalista w dziedzinie hydrogeologii
SJP.pl
dział geologii obejmujący badanie wód podziemnych: ich pochodzenia, właściwości fizyczne i chemiczne, sposobów występowania, rozprzestrzenienia, krążenia w skałach skorupy ziemskiej oraz przemian, którym ulegały w dziejach Ziemi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. geol. dział geologii zajmujący się wodami podziemnymi
Wiktionary
Hydrogeologia (z greckiego: "hydro" – woda, "ge" – ziemia, "logos" – nauka) – nauka o wodach podziemnych i procesach wzajemnego oddziaływania podziemnej hydrosfery, atmosfery, biosfery, litosfery jak i samego człowieka.
Interesuje się ich pochodzeniem, rozmieszczeniem, dynamiką, ustrojem, bada ich zasoby i właściwości fizyczne i chemiczne.
Wikipedia
przym. hydrogeologiczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) geol. związany z hydrogeologią, dotyczący hydrogeologii
Wiktionary
rzecz. hydrogeologia ż., hydrogeolog mos.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie hydrografii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista zajmujący się hydrografią
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) urządzenie rejestrujące poziom wody w rzece, jeziorze
Wiktionary
(1.1) Marszałek z zawodu jest hydrografem.
(2.1) Hydrograf zarejestrował niski poziom wody w rzece.
Wiktionary
IPA: xɨˈdrɔɡraf, AS: χydrograf
Wiktionary
rzecz. hydrografia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. nauka o wodach jako elemencie środowiska geograficznego
Wiktionary
Hydrografia – początkowo dział geografii fizycznej, zajmujący się badaniem stosunków wodnych na Ziemi w ujęciu dynamicznym i w powiązaniu ze środowiskiem geograficznym; w miarę rozwoju nauk geograficznych wykształcony w osobną naukę – hydrologię. Obecnie przedmiotem badań hydrografii jest kartowanie wód występujących na Ziemi (mapy hydrograficzne, locje).
Wikipedia
(1.1) W czasie pierwszego okresu szkolenia należy również przeprowadzać zajęcia z zakresu anatomii i fizjologii ciała, hydrografii itp.
Wiktionary
IPA: ˌxɨdrɔˈɡrafʲja, AS: χydrografʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. hydrograf m.
przym. hydrograficzny
przysł. hydrograficznie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hydrografią, dotyczący hydrografii
Wiktionary
IPA: ˌxɨdrɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ, AS: χydrografʹičny
Wiktionary
rzecz. hydrografia ż.
Wiktionary
hydrograf; specjalista w dziedzinie hydrografii
SJP.pl
martwa komórka wodonośna będąca składnikiem wiązki przewodzącej u mchów
SJP.pl
Hydroidy – komórki przystosowane do przewodzenia wody w rdzeniu gametoforów mchów. Wraz z leptoidami tworzą tkankę przewodzącą, niezbyt wydajną w swej funkcji (mchy korzystają nie tylko z wody pobieranej z podłoża, ale także absorbowaną z otoczenia całą powierzchnią). Hydroidy w dojrzałym stadium funkcjonalnym są komórkami martwymi, o dość dużym świetle, o zgrubiałych ścianach bocznych i skośnych, cienkich ścianach poprzecznych (oddzielających komórki położone nad sobą w gametoforze).
Wikipedia
linia na mapie hydrogeologicznej łącząca punkty odpowiadające tej samej głębokości zwierciadła wód gruntowych względem powierzchni terenu
SJP.pl
Hydroizobaty – izolinie łączące na mapie punkty zwierciadła wody podziemnej występujące na jednakowych głębokościach względem powierzchni terenu, inaczej zwane liniami równych głębokości występowania zwierciadła wody.
Wikipedia
linia na mapie hydrogeologicznej łącząca punkty odpowiadające jednakowej wysokości zwierciadła wód gruntowych względem przyjętego poziomu odniesienia
SJP.pl
Hydroizohipsa – izolinia łącząca na mapie punkty jednakowej wysokości położenia zwierciadła wody podziemnej, leżące na tej samej wysokości względem przyjętego poziomu odniesienia, z reguły morza, tworząc tym samym mapę morfologii zwierciadła wody podziemnej. Wraz z liniami prądu tworzą siatkę ortogonalną.
Wikipedia
1. warstwa substancji chroniąca przed przenikaniem wody;
2. proces kładzenia takiej warstwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) warstwa zabezpieczająca budynek przed szkodliwym działaniem wody i wilgoci
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bud. dotyczący hydroizolacji
Wiktionary
układ koloidalny, w którym solwatacji ulegają cząsteczki wody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. eufem. lewatywa
Wiktionary
(1.1) lewatywa, enema, klizma
Wiktionary
kopalnia eksploatująca złoże i wydobywająca urobek sposobem hydraulicznym, czyli za pomocą wody
SJP.pl
hormon steroidowy wytwarzany przez korę nadnerczy; kortyzol
SJP.pl
odmiana krakingu; proces prowadzony w obecności wodoru i katalizatorów, którymi najczęściej są: siarczki molibdenu, niklu, kobaltu, wolframu oraz platyna i pallad osadzone na glinokrzemianach
SJP.pl
Hy
Wikipedia
przeprowadzać kraking z udziałem wodoru
SJP.pl
przeprowadzać kraking z udziałem wodoru
SJP.pl
sól zawierająca w swej budowie grupę hydroksylową; hydroksysól
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) chem. część nazwy związku organicznego w nomenklaturze chemicznej wskazująca na obecność grupy hydroksylowej;
Wiktionary
(1.1) Kwas 3-hydroksy-3-metylomasłowy jest przykładem hydroksykwasu.
Wiktionary
IPA: xɨˈdrɔksɨ, AS: χydroksy
Wiktionary
rzecz. hydroksyl m., hydrox m., hydroksylowanie n.
czas. hydroksylować
przym. hydroksylowy
Wiktionary
związek organiczny zawierający w cząsteczce grupy hydroksylową i karbonylową
SJP.pl
amin zawierający grupy hydroksylowe, pochodne alkoholi i fenoli
SJP.pl
amin zawierający grupy hydroksylowe, pochodne alkoholi i fenoli
SJP.pl
związek organiczny, wodorotlenowa pochodna benzenu, krystaliczna, bezbarwna substancja o swoistym zapachu, działająca bakteriobójczo; benzenol, kwas karbolowy, fenol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. fenol.
Wiktionary
(1.1) fenol
Wiktionary
keton zawierający grupy hydroksylowe
SJP.pl
keton zawierający grupy hydroksylowe
SJP.pl
związek kompleksowy, w którym ligandem jest jon wodorotlenkowy
SJP.pl
kwas karboksylowy, zawierający grupy hydroksylowe w swej cząsteczce
SJP.pl
kwas karboksylowy, zawierający grupy hydroksylowe w swej cząsteczce
SJP.pl
Hydroksykwasy – grupa organicznych związków chemicznych zawierających w cząsteczce co najmniej jedną grupę karboksylową (–COOH) i co najmniej jedną grupę hydroksylową (–OH). Ich wzór ogólny to: (HO)m–R–(COOH)n.
Hydroksykwasy otrzymuje się z odpowiednich halogenokwasów w reakcji z, między innymi, NaOH:
Wikipedia
grupa atomowa, składająca się z atomu tlenu i atomu wodoru; grupa funkcyjna -OH
SJP.pl
zasadowy, polarny aminokwas endogenny, składnik niektórych białek tkanki łącznej
SJP.pl
Hydroksylizyna (Hyl) – organiczny związek chemiczny, jeden z aminokwasów, hydroksylowa pochodna lizyny, występująca jedynie w białkach tworzących tkankę łączną.
Wikipedia
Hydroksyloamina – nieorganiczny związek chemiczny, pochodna amoniaku, w której jeden atom wodoru został zastąpiony grupą hydroksylową. Najprostsza hydroksyamina.
Jest to bezbarwne higroskopijne, krystaliczne ciało stałe o temperaturze topnienia wynoszącej 33,1 °C. Jest silnie trująca, podczas ogrzewania rozkłada się z wydzieleniem ciepła.
Wikipedia
wprowadzać grupy hydroksylowe do cząsteczek związku organicznego
SJP.pl
przymiotnik od: hydroksyl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. dotyczący połączenia chemicznego, w którym atom tlenu połączony jest z atomem wodoru
Wiktionary
rzecz. hydroksyl mrz.
temsłow. hydroksy-
Wiktionary
(1.1) wodorotlenowy
Wiktionary
kwas hydroksymasłowy - pochodna kwasu masłowego zawierająca grupę hydroksylową
SJP.pl
aminokwas występujący w dużych ilościach w białkach tkanki łącznej: kolagenie i elastynie
SJP.pl
Hy
Wikipedia
hydroksylowa pochodna toluenu występująca w smole węglowej, stosowana w syntezie organicznej i jako środek odkażający; krezol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. polifenol naturalnie występujący w oliwkach o działaniu antyoksydacyjnym
Wiktionary
organiczny związek chemiczny, lek o działaniu hamującym na ośrodkowy układ nerwowy, stosowany w stanach napięcia nerwowego, stanach lękowych i nerwicach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. lek anksjolityczny o działaniu uspokajającym i przeciwlękowym;
Wiktionary
Hy
Wikipedia
(1.1) hydroxizin
Wiktionary
woda kwiatowa lub roślinna, powstająca w procesie destylacji świeżych roślin parą wodną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roztwór wodny powstały podczas procesu destylacji parą wodną olejków eterycznych z roślin
Wiktionary
enzym występujący w komórkach i płynach ustrojowych, powodujący hydrolityczny rozkład substratu
SJP.pl
płyn ustrojowy jamochłonów mający kontakt ze środowiskiem zewnętrznym
SJP.pl
Hydrolimfa – płyn ustrojowy krążący w układzie gastrowaskularnym jamochłonów (Coelenterata). Pełni zarówno funkcję odżywczą, jak i wydalniczą.
Wikipedia
substancja stosowana w kosmetyce, wzbogacająca warstwę hydrolipidową
SJP.pl
warstwa hydrolipidowa - naturalnie wytwarzana powłoka wodno-tłuszczowa skóry
SJP.pl
techniczny wodorek wapniowy
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z hydrolizą, dotyczący hydrolizy
Wiktionary
(1.1) Mydła otrzymuje się w wyniku reakcji hydrolitycznego zmydlania trójglicerydów wodorotlenkami.
Wiktionary
rzecz. hydrolizat mrz., hydroliza ż.
Wiktionary
rozkład związku chemicznego na skutek reakcji z wodą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. rozkład substancji chemicznych pod wpływem wody;
Wiktionary
Hydroliza – reakcja podwójnej wymiany (często odwracalna), która przebiega między wodą i rozpuszczoną w niej substancją. W jej wyniku powstają nowe związki chemiczne. Jest szczególnym przypadkiem liolizy (solwolizy). Często przebiega w obecności katalizatorów (kwasów lub zasad). Hydrolizę wykorzystuje się w przemyśle chemicznym (np. hydroliza wielocukrów na cukry proste lub hydroliza chlorobenzenu do fenolu).
Wikipedia
(1.1) β-D-galaktozydaza jest enzymem katalizującym reakcje hydrolizy wiązań O-glikozydowych w β-D-galaktozydach.
Wiktionary
IPA: ˌxɨdrɔˈlʲiza, AS: χydrolʹiza
Wiktionary
przym. hydrolityczny
rzecz. hydrolizat mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. produkt powstały w wyniku hydrolizy, wytwór hydrolizy
Wiktionary
(1.1) Hydrolizat kolagenu jest to białko kolagenu, które zostało poddane procesowi zwanemu hydrolizą.
Wiktionary
rzecz. hydroliza ż.
czas. hydrolizować ndk., zhydrolizować dk.
przym. hydrolityczny, hydrolizowany
Wiktionary
obiekt, w którym bakterie hydrolityczne przeprowadzają proces hydrolizy części organicznych z wytworzeniem aminokwasów, kwasów tłuszczowych i cukrów prostych
SJP.pl
specjalista w dziedzinie hydrologii
SJP.pl
nauka o wodach występujących w przyrodzie, zajmująca się procesami zachodzącymi w hydrosferze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. geogr. hydrol. nauka o wodzie występującej w przyrodzie;
Wiktionary
Hydrologia (ze ὕδωρ – „woda”) – dział geografii fizycznej, zajmujący się badaniem wody (pod każdą postacią), występującej w środowisku przyrodniczym.
Podstawowe działy powiązane z hydrologią:
Wikipedia
(1.1) W hydrologii izobata oznacza często głębokość do dna zbiornika wód powierzchniowychźródło|dostęp=otwarty|tytuł=Wikipedia.pl|hasło=[https://pl.wikipedia.org/wiki/Izobata Izobata]..
Wiktionary
IPA: ˌxɨdrɔˈlɔɟja, AS: χydroloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. hydrolog m., hydronim mrz.
przym. hydrologiczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z hydrologią, dotyczący hydrologii
Wiktionary
rzecz. hydrologia ż., hydrolog m.
Wiktionary
wykrywanie i lokalizowanie obiektów, zanurzonych częściowo lub całkowicie w wodzie, przy użyciu fal akustycznych za pomocą hydrolokatora
SJP.pl
Hydrolokacja – dziedzina techniki zajmująca się sposobami wykrywania i określania pozycji obiektów podwodnych za pomocą fal akustycznych.
Wikipedia
dotyczący hydrolokacji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hydrolokacją, dotyczący hydrolokacji
Wiktionary
rzecz. hydrolokacja ż.
Wiktionary
urządzenie do hydrolokacji, działające na zasadzie obserwacji echa
SJP.pl
statek wodny z płatami nośnymi pod kadłubem; wodolot
SJP.pl
przymiotnik od: hydromagnetyka
SJP.pl
nauka badająca zjawiska związane z ruchem przewodzących cieczy i gazów w polu elektromagnetycznym; magnetohydrodynamika
SJP.pl
1. urządzenie do masażu wodnego, działające pod ciśnieniem;
2. masaż wykonywany za pomocą strumienia wody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie wykorzystujące wodę do masowania ciała
(1.2) kosmet. zabieg wykonywany za pomocą hydromasażu (1.1)
Wiktionary
(1.1) Korzystałaś już z tej nowej wanny z hydromasażem?
Wiktionary
IPA: ˌxɨdrɔ̃ˈmasaʃ, AS: χydrõmasaš
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hydromechaniką, dotyczący hydromechaniki
Wiktionary
rzecz. hydromechanika ż., hydromechanik mos.
Wiktionary
człowiek zajmujący się hydromechaniką
SJP.pl
dział mechaniki zajmujący się cieczami
SJP.pl
Hydromechanizacja – zespół technicznych przedsięwzięć związanych z wykorzystaniem energii wody do urabiania gruntu, transportu urobku i formowania budowli ziemnych oraz przeróbki urobku na materiały budowlane.
Wikipedia
przymiotnik od: hydromechanizacja
SJP.pl
1. meduza stułbiopławów;
2. hydromeduza argentyńska - gatunek żółwia wężoszyjnego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: hydromelioracja
SJP.pl
Hydrometalurgia − dział metalurgii zajmujący się otrzymywaniem metali z roztworów uzyskiwanych przez ługowanie rud, z reguły polimetalicznych. Zajmuje się również elektrochemiczną rafinacją metali.
Procesy hydrometalurgiczne bywają sprzężone z pirometalurgicznymi (np. elektrochemiczna rafinacja metali otrzymywanych w procesach pirometalurgicznych lub prażenie i wysokotemperaturowa redukcja wodorotlenków wytrącanych z roztworów pozyskiwanych przez ługowanie rud).
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) związany z hydrometalurgią
Wiktionary
rzecz. hydrometalurgia ż.
Wiktionary
ciekły lub stały produkt kondensacji pary wodnej w atmosferze (np. deszcz)
SJP.pl
specjalista w zakresie hydrometeorologii
SJP.pl
dział hydrologii obejmujący zagadnienia dotyczące wody w atmosferze, parowania, kondensacji pary wodnej w atmosferze, opadów atmosferycznych
SJP.pl
Hydrometeorologia – nauka geograficzna wchodząca w skład hydrologii. Interesuje się procesami dotyczącymi obecności wody w atmosferze, jak i zmianami, które jej dotyczą. Zajmuje się więc atmosferycznym transportem wilgoci, opadami atmosferycznymi, kondensacją w rozumieniu meteorologicznym, przemianami z udziałem fazy stałej.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hydrometeorologią, dotyczący hydrometeorologii
Wiktionary
rzecz. hydrometeorolog m., hydrometeorologia ż.
Wiktionary
manometr wodny
SJP.pl
dział hydrologii obejmujący pomiary wód (np. głębokości, szybkości)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hydrol. związany z hydrometrią, dotyczący hydrometrii
Wiktionary
rzecz. hydrometria ż.
Wiktionary
grupa minerałów należących do łyszczyków; łyszczyk uwodniony
SJP.pl
grupa minerałów należących do łyszczyków; łyszczyk uwodniony
SJP.pl
urządzenie do wypłukiwania ziemi, piasku itp. za pomocą silnego strumienia wody; wodomiot; wodomiotacz
SJP.pl
silnik hydrauliczny
SJP.pl
minerał z grupy łyszczyków uwodnionych
SJP.pl
stop aluminium z magnezem
SJP.pl
stop aluminium z magnezem, manganem i krzemem; odporny na działanie wody morskiej
SJP.pl
Hydronalium – stop aluminium zawierający 2–5% magnezu i 0,1–0,4% manganu do obróbki plastycznej. Charakteryzuje się dobrą odpornością na korozję powodowaną wodą morską, stąd jego zastosowanie w przemyśle okrętowym i chemicznym.
Wikipedia
Hy
Wikipedia
dział automatyki strumieniowej dotyczący elementów oraz układów strumieniowych i hydraulicznych
SJP.pl
nazwa własna jeziora, morza, rzeki lub innych wód
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. nazwa własna zbiornika wodnego, rzeki, jeziora itp.;
Wiktionary
Hydronim (z greckiego "hydor" (ὕδωρ), „woda” oraz "onoma" (ὄνομα), „nazwa, imię”) – nazwa rzeki, jeziora, bądź też innego zbiornika wodnego. Hydronimami zajmuje się dział językoznawstwa zwany hydronimią.
Tak jak inne toponimy, hydronimy są bardzo konserwatywne lingwistycznie. Na przykład, nazwa Mississippi przeszła z języków Pierwszych Narodów amerykańskich do języków europejskich (podobnie jak niezliczone inne nazwy geograficzne).
Wikipedia
IPA: xɨˈdrɔ̃ɲĩm, AS: χydrõńĩm
Wiktionary
rzecz. hydrologia ż., hydronimia ż., hydronimik m.
przym. hydronimiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. dział onomastyki obejmujący badanie nazw obiektów wodnych;
Wiktionary
Hy
Wikipedia
IPA: ˌxɨdrɔ̃ˈɲĩmʲja, AS: χydrõńĩmʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. hydronim m., hydronimik m.
przym. hydronimiczny
Wiktionary
osoba lecząca innych z wykorzystywaniem fizycznych właściwości zwykłej wody o różnej temperaturze; lekarz stosujący wodolecznictwo
SJP.pl
leczenie wodą (np. kąpiele, natryski, nacierania); wodolecznictwo, hydroterapia, aquaterapia, akwaterapia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. terapia wodą, zwłaszcza natryskami i okładami
Wiktionary
(1.1) wodolecznictwo, hydroterapia
Wiktionary
samolot przystosowany do lądowania na wodzie i startu z powierzchni wody; wodnopłatowiec, wodnopłat, wodnosamolot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. samolot, który może lądować na wodzie i startować z niej;
Wiktionary
(1.1) Pewnego dnia wywabił ją z domu potężny, dźwięczny huk hydroplanów, które, przeleciawszy nad zatoką, krążyły teraz nad półwyspem.
Wiktionary
IPA: xɨˈdrɔplãn, AS: χydroplãn
Wiktionary
(1.1) wodnosamolot, wodnopłat, wodnopłatowiec
Wiktionary
plankton unoszący się w wodzie
SJP.pl
działający z wykorzystaniem cieczy i sprężonego gazu lub powietrza
SJP.pl
polip stułbiopławów
SJP.pl
podzespół samochodu wchodzący w skład układu chłodzenia samochodu; pompa wody
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący hydroponiki
Wiktionary
rzecz. hydroponika ż.
Wiktionary
urządzenie do uprawy hydroponicznej, składające się z wodoszczelnego zbiornika, w którym znajduje się roztwór wodny pożywki oraz urządzenie podtrzymujące dla roślin i ściółki
SJP.pl
uprawa roślin w basenach z roztworami soli mineralnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bezglebowa metoda uprawy roślin w roztworach wodnych, z których pobierają one składniki pokarmowe, a ziemia została zastąpiona ceramicznym granulatem służącym jedynie do utrzymania rośliny w pionie;
Wiktionary
Hydroponika, uprawa hydroponiczna, kultura wodna – bezglebowa uprawa roślin na pożywkach wodnych roztworów soli mineralnych, umożliwiająca produkcję roślinną w sztucznych warunkach domowych, jak i na skalę przemysłową, głównie w szklarniach i namiotach. Szczególnie przydatna do uprawy warzyw, kwiatów oraz ziół.
Wikipedia
IPA: ˌxɨdrɔˈpɔ̃ɲika, AS: χydropõńika
Wiktionary
przym. hydroponiczny
Wiktionary
urządzenie służące do wirowego rozwłókniania masy celulozowej, makulatury itp., w wodzie
SJP.pl
Hydropulper – maszyna wykorzystywana między innymi w produkcji papieru toaletowego, służąca do rozdrabniania i rozwłókniania w dużej ilości wody masy celulozowej, makulatury, szmat oraz opakowań do żywności płynnej (tzw. TetraPak) itp.
Hydropulper zalicza się do tzw mokrej części maszyny papierniczej, służy do wirowego rozwłókniania celulozy, makulatury i nadaje się doskonale na niszczenie dokumentów. Nowe modele hydropulperów zaczynają się od symbolu HF a starsze HC
Wikipedia
dotyczący hydropulsacji
SJP.pl
sprzęt używany do gaszenia małych pożarów oraz do wypompowywania wody, np. ze studzienek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. mała tłokowa pompa wodna napędzana ręcznie
Wiktionary
płat nośny wodolotu
SJP.pl
Hydrorafinacja, hydroodsiarczanie – katalityczny proces chemiczny stosowany w przemyśle rafineryjnym, w trakcie którego następuje stabilizacja surowca poprzez obniżenie w nim zawartości siarki, azotu, fluorowców, tlenu i śladów metali oraz wysycenie wiązań podwójnych.
Wikipedia
wodna powłoka Ziemi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. hydrol. geosfera obejmująca ogół wód na ziemskim globie;
Wiktionary
Hydrosfera (z gr. ὕδωρ "hydōr" „woda”, σφαῖρα "sphaîra" „kula”) – jedna z geosfer, ogół wód na Ziemi obejmujący wody podziemne i powierzchniowe: rzeki, jeziora, morza, oceany, lodowce i lądolody oraz bagna, a także woda zawarta w atmosferze i biosferze.
Hydrosferę można podzielić na dwie części: oceanosferę i wody na lądach.
Wikipedia
(1.1) Również człowiek wpływa na zmiany ilości wody w hydrosferze, m.in. w procesach chemicznych i technologicznych.
Wiktionary
przym. hydrosferyczny
rzecz. sfera ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hydrosferą, dotyczący hydrosfery
Wiktionary
rzecz. hydrosfera ż.
Wiktionary
związek chemiczny, sól siarkowodoru powstała przez zastąpienie jednego wodoru metalem; wodorosiarczek
SJP.pl
wysiew materiału siewnego razem z wodą; hydrowysiew
SJP.pl
Hydrosiew (nazywany też hydroobsiewem) – biologiczny sposób rekultywacji gruntów, stromych hałd polegający na hydromechanicznym pokrywaniu powierzchni preparatem będącym mieszaniną złożoną z wody, nasion roślin, hydromulczu celulozowego (włókien celulozowych), nawozów oraz substancji zabezpieczających przed erozją wodną, wietrzną i nadmiernym wysychaniem.
Wikipedia
zakład wytwarzający energię elektryczną z energii wody; hydroelektrownia
SJP.pl
przymiotnik od: hydroskop
SJP.pl
rodzaj deski surfingowej pozwalającej na pływanie pod różnymi kątami nawet na niewielkim wietrze
SJP.pl
[czytaj: hydrospid] sport ekstremalny, spływ na desce dziką górską rzeką
SJP.pl
Hydrospeed to rodzaj sportu ekstremalnego polegającego na spływie rwącą górską rzeką na plastikowej desce.
Płynący, ubrany w piankowy kostium, kask, kamizelkę asekuracyjną, trzyma się uchwytów deski. Deska nie zasłania całego ciała, aby nie ulec obrażeniom w zderzeniu z podwodnymi głazami trzeba manewrować przy pomocy płetw na nogach.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. związany z hydrostatyką, dotyczący hydrostatyki
Wiktionary
rzecz. hydrostatyka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. nauka zajmująca się cieczami w stanie spoczynku lub bezwładności;
Wiktionary
Hy
Wikipedia
(1.1) Takimi przypadkami zajmuje się hydrostatyka.
Wiktionary
IPA: ˌxɨdrɔˈstatɨka, AS: χydrostatyka
Wiktionary
przym. hydrostatyczny
Wiktionary
nieorganiczny związek chemiczny używany m.in. przy produkcji papieru oraz jako wybielacz włókna drzewnego; ditionin sodu, podsiarczyn sodu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z hydrotechniką, dotyczący hydrotechniki
Wiktionary
rzecz. hydrotechnika ż., hydrotechnik mos.
Wiktionary
Hydrotechnika – dział nauki i techniki obejmujący metody i sposoby wykorzystania zasobów wodnych (np. mórz, rzek, wód gruntowych) do celów gospodarki wodnej (np. transport, energetyka), ochrony przed powodziami itp. Środkami hydrotechniki są budowle hydrotechniczne, np. zapory i elektrownie wodne.
Wikipedia
specjalista w zakresie leczniczego stosowania wody
SJP.pl
leczenie wodą (np. kąpiele, natryski, nacierania); wodolecznictwo, hydropatia, aquaterapia, akwaterapia
SJP.pl
Hydroterapia, dział fizjoterapii, inaczej wodolecznictwo, akwaterapia (łac. "aqua" = woda) – metoda leczenia bodźcowego polegająca na zewnętrznym stosowaniu wody o różnych stanach skupienia: ciekłej, stałej lub gazowej. Podstawę leczniczego działania stanowi odpowiednia temperatura lub ciśnienie wody użytej odpowiednio do danej terapii.
Wikipedia
torf wydobywany za pomocą silnego strumienia wody
SJP.pl
transport substancji stałych za pomocą cieczy
SJP.pl
ruch organów roślin spowodowany lokalną różnicą wilgotności środowiska; higrotropizm
SJP.pl
Nie mylić z: Hydrotropy.
Hydrotropizm – tropizm wywołany działaniem wody na rośliny. Rodzaj chemotropizmu. Polega na wygięciu i kierunkowym wzroście części roślin wrażliwych na nasycenie wodą (parą wodną) – korzeni, ryzoidów itp. Hydrotropizm dodatni skutkuje przesuwaniem i dalszym wzrostem narządu w kierunku źródła wody. Podstawowym miejscem odbierania bodźca jest wierzchołek korzenia.
Wikipedia
wysiew materiału siewnego razem z wodą; hydrosiew
SJP.pl
zespół budowli wodnych umożliwiających pełne wykorzystanie spiętrzenia wody do celów energetycznych, irygacyjnych lub transportowych (np. jaz, śluza, elektrownia wodna, ujęcie wody dla wodociągów)
SJP.pl
Hydrowęzeł – wyodrębniony układ i związany z nim zespół powiązań, odnoszący się do przepływu wody; układ ten jest ukształtowany w celu gospodarczego wykorzystania i kontrolowania zasobów wodnych. W języku potocznym może dotyczyć różnych obiektów i elementów instalacji wodnej. Bywa utożsamiany z pojęciem węzła wodnego w hydrotechnice, ale tylko w jednym ze znaczeń tego pojęcia rozumianego jako zespół śródlądowych budowli hydrotechnicznych lub jako stopień wodny.
Wikipedia
urządzenie do bezpiecznego półogniowego urabiania węgla w obecności metanu i pyłu węglowego
SJP.pl
Hydrox to mieszanina gazów używana do oddychania w czasie nurkowania, stanowiąca alternatywę dla powietrza.
Hydrox składa się z dwóch gazów: wodoru oraz tlenu w różnych proporcjach, które dobierane są do konkretnego nurkowania. Mieszaninę tą, podobnie jak heliox, trimix i neox, stosuje się w nurkowaniach głębokich. Dzięki wyeliminowaniu azotu nie występuje narkoza azotowa.
Wikipedia
[czytaj: hydroks-iz-in] nazwa handlowa leku uspokajającego i przeciwhistaminowego zawierającego hydroksyzynę
SJP.pl
zespół złożony z turbiny wodnej i napędzanej przez nią maszyny
SJP.pl
Hydrozespół – zespół złożony z turbiny wodnej i napędzanej nią maszyny, np. prądnicy (hydrogenerator), pompy.
Wikipedia
1. żel na bazie wody;
2. kosmetyk lub lek nawilżający w postaci żelu;
3. preparat dodawany do ziemi, zapewniający roślinom wilgoć
SJP.pl
Hydrożel – żel, w którym fazą rozproszoną jest woda. Jako fazę formującą (substancję żelującą) stosuje się rozmaite polimery – zarówno naturalne, jak i modyfikowane oraz sztuczne. Przykładem hydrożelu jest galaretka z żelatyny.
Substancje żelujące używane w produkcji hydrożeli.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
norweska rasa psów gończych
SJP.pl
Hygenhund – rasa psa, należąca do grupy psów gończych i posokowców, sekcji psów gończych. Podlega próbom pracy.
Wikipedia
[czytaj: hyge] wygoda, komfort, błogostan, szczęście
SJP.pl
Hygge (wym.) – duńskie słowo oznaczające komfort, wygodę, przytulność, używane jako określenie osiągnięcia wewnętrznej równowagi, bezpieczeństwa i szczęścia, zwłaszcza przez społeczeństwa skandynawskie. Koncept narodził się w Danii w XIX wieku. Jest uważany za odpowiednik francuskiego "joie de vivre".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hygin – imię męskie pochodzenia greckiego. Imię wywodzi się od słowa "hygieinos" oznaczającego "zdrowy".
Wikipedia
(1.1) Czasy papieża Hygina opisał Euzebiusz z Cezarei.
Wiktionary
nagromadzenie się płynu surowiczego w jamach lub przestrzeniach ciała w wyniku urazu lub zapalenia; wodniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. położna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Jadwiga
Wiktionary
(1.1) Hyjdla zaś polazła rzykać do kościoła.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reg. przeciąg; wzniesienie, na którym wieje silny wiatr
Wiktionary
(1.1) Nie stój na hylu! Stałem na hylu i przez to jestem chory.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hyla – rodzaj płazów bezogonowych z podrodziny Hylinae w rodzinie rzekotkowatych (Hylidae).
Wikipedia
1. w filozofii starożytnej: materia lub świat materialny
2. u Edmunda Husserla: dane zmysłowe nieobjęte intencjonalną aktywnością umysłu, który nadaje im sens
SJP.pl
pogląd filozoficzny zapoczątkowany przez Arystotelesa, zgodnie z którym istnienie i funkcjonowanie obiektów przyrodniczych opiera się na zasadzie połączenia ze sobą dwóch prapierwiastków (praprzyczyn): materii (gr. hyle) i formy (gr. morphe); hilemorfizm
SJP.pl
rodzaj czworonożnego, roślinożernego dinozaura z rodziny ankylozaurów; hileozaur, polakantoid
SJP.pl
u Edmunda Husserla: dziedzina doznań zmysłowych
SJP.pl
dział biologii zajmujący się systematyką, strukturą i właściwościami ekologicznymi leśnych zespołów biologicznych; hilobiologia
SJP.pl
organizm żyjący wyłącznie w środowisku leśnym; hilobiont
SJP.pl
Hylobiont, hilobiont – organizm, zwierzęcy lub roślinny, zdolny do życia wyłącznie w środowisku leśnym lub wymagający go do przejścia cyklu rozwojowego. Należą tu zarówno zamieszkujące skraje lasów, przesieki i poręby hemiumbrofile, występujące w cienistej głębi lasu umbrofile, jak i gatunki przemieszczające się między stanowiskami leśnymi o różnym zacienieniu. Termin odnosi się także do gatunków owadów wodnych, zasiedlających zacienione, śródleśne zbiorniki wodne[].
Wikipedia
organizm najlepiej rozwijający się w środowisku leśnym; hilofil
SJP.pl
Hylofil, hilofil – organizm zwierzęcy lub roślinny preferujący środowisko leśne i najlepiej w nim się rozwijający, ale występujący także poza nim. W odniesieniu do owadów wodnych - gatunki preferujące zacienione, śródleśne zbiorniki wodne[].
Wikipedia
specjalista w dziedzinie nauki o chorobach lasu i zaburzeniach w strukturze i funkcjonowaniu ekosystemów leśnych; hilopatolog
SJP.pl
nauka o chorobach lasu i zaburzeniach w strukturze i funkcjonowaniu ekosystemów leśnych; hilopatologia
SJP.pl
według filozofów przedsokratycznych: pogląd przypisujący życie całej materii; hilozoizm
SJP.pl
Hy
Wikipedia
1. w anatomii: fałd błony śluzowej u ujścia pochwy dziewiczych kobiet i samic niektórych zwierząt; błona dziewicza;
2. grecka pieśń weselna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w mitologii greckiej: bóstwo uroczystości weselnych, patron małżeństwa; Hymen
SJP.pl
warstwa zarodnikująca grzybów wyższych, znajdująca się na powierzchni niektórych owocników; obłócznia
SJP.pl
Hymenium, obłocznia (obłócznia), warstwa hymenialna, warstwa rodzajna – warstwa grzybni u grzybów, w której wytwarzane są zarodniki. Występuje ona w owocnikach u podstawczaków i workowców. Nazwę obłocznia (obłócznia) stosuje się zwykle dla określenia warstwy rodzajnej u podstawczaków.
Wikipedia
część owocnika grzybów wyższych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mykol. część owocnika grzybów z obłocznią wytwarzającą zarodniki;
Wiktionary
Hymenofor – część owocnika grzybów, na której występuje warstwa hymenialna (obłocznia) wytwarzająca zarodniki.
Wikipedia
(1.1) Przeciwieństwem grzybów blaszkowych są grzyby afylloforoidalne o różnego rodzaju hymenoforze, z wyjątkiem blaszkowatego.
Wiktionary
rzecz. hymenium n.
przym. hymenialny
Wiktionary
operacyjne odtworzenie błony dziewiczej
SJP.pl
Hymenoplastyka ( hymenoplasty lub "hymenorrhaphy") – zabieg odtworzenia błony dziewiczej mający na celu stworzenie wrażenia jej obecności u partnera poddającej się temu zabiegowi kobiety (tzn. opór przy immisji, „krwawienie” przy stosunku). Hymenoplastyka w ścisłym znaczeniu obejmowałaby również hymenotomię.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. dział entomologii, nauka o błonkówkach;
Wiktionary
Hymenopterologia (z Ὑμήν – błona, πτερόν – skrzydło, λόγος – rozprawa) – dział entomologii, zajmujący się badaniem owadów z rzędu błonkówek (Insecta: Hymenoptera). Częścią hymenopterologii jest myrmekologia, nauka zajmująca się mrówkami oraz apiologia, nauka zajmująca się pszczołami.
Wikipedia
IPA: xɨ̃ˈmɛ̃nɔˌptɛrɔˈlɔɟja, AS: χỹmẽnopteroloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. hymenopterolog m., hymenopterolożka ż.
przym. hymenopterologiczny
Wiktionary
przymiotnik od: hymen
SJP.pl
pieśń pochwalna, patriotyczny lub religijny utwór liryczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. liter. urz. uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei;
Wiktionary
Hymn (gr. "hýmnos" – "pieśń pochwalna") – uroczysta i podniosła pieśń pochwalna, zwykle o apostroficznym charakterze, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei.
Wikipedia
(1.1) Wydaje mi się, że włoski hymn narodowy jest bardzo długi.
Wiktionary
IPA: xɨ̃mn, AS: χỹmn
Wiktionary
przym. hymniczny
Wiktionary
mający charakter hymnu; uroczysty, patetyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o charakterze hymnu
Wiktionary
(1.1) Wielki temat, wzniosły tekst, hymniczna, łatwo wpadająca w ucho melodia – oto przepis na sukces.
Wiktionary
rzecz. hymn m.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. rzad. odnoszący się do hymnu
Wiktionary
1. zbiór hymnów;
2. śpiewanie hymnu
SJP.pl
specjalista w zakresie hymnologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o hymnach, zwłaszcza kościelnych
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Heniek
Wiktionary
(1.1) Ujek Hyniek zrobioł srogie larmo w doma. → Wujek Heniek zrobił w domu wielką awanturę.
Wiktionary
rodzaj metafory, w której nastąpiła celowa rozbieżność między powiązaniami gramatycznymi a odniesieniami znaczeniowymi w tekście
SJP.pl
Hypallage, hypallaga (z gr. ὑπαλλαγή "hypallage" – "odmiana, zmiana"), enallage (z gr. ἐναλλαγή "enallagḗ") – zaburzenie zgody składniowo-logicznej – określenie przenosi się z jednego składnika wypowiedzi na inny, przydawka zostaje dodana do innego słowa niż wymagałaby tego logika; stosowane jako figura retoryczna.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. aleksandryjska filozofka neoplatońska i matematyczka działająca w IV w.;
(1.2) astr. planeta krążąca wokół gwiazdy jota gwiazdozbioru Smoka;
(1.3) astr. planetoida o numerze 238 z pasa głównego asteroid;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. hypatyjski
Wiktionary
[czytaj: hajp] nagłe, często krótkotrwałe zainteresowanie czymś, szum wokół czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) slang. moda na coś, szum wokół czegoś; zainteresowanie czymś w danym okresie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Śmiało mogę stwierdzić, że hype na tą grę był zjawiskiem jak najbardziej pozytywnym, bo ta nie dość, że nie starała się pokazywać jak bardzo żeruje na marce, to wnosiła powiew świeżości jednocześnie ponawiając stare i sprawdzone metody. sic.
Wiktionary
(1.1) hajp
Wiktionary
[czytaj: hajpmen] środowiskowo: osoba podpowiadająca tekst raperowi w czasie występu na żywo
SJP.pl
Hypeman – w muzyce hip-hopowej jest to osoba towarzysząca raperowi w trakcie występów na żywo. Podczas grania utworów hypeman pomaga raperowi, dokańczając jego zdania, „podbijając” rymy lub powtarzając niektóre wersy, by piosenka była bardziej urozmaicona i brzmiała podobnie jak jej oryginalna wersja.
Wikipedia
zabieg retoryczny polegający na odstąpieniu od naturalnego szyku wyrazów w zdaniu; inwersja, przekładnia, przestawnia, szyk przestawny, metateza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. jeden z tytanów;
(1.2) mitgr. patronimikum Heliosa
(1.3) mitgr. jeden z synów Priama
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) astr. jeden z księżyców Saturna;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Hyperion uchodził za syna Uranosa i Gai oraz męża Tei, z którą miał dzieci: Heliosa (Słońce), Selene (Księżyc) i Eos (Jutrzenka), trzy bóstwa światła.
Wiktionary
IPA: xɨˈpɛrʲjɔ̃n, AS: χyperʹi ̯õn
Wiktionary
przym. Hyperionowy
Wiktionary
[czytaj: HIperlaps lub HAJperlaps] film poklatkowy, w którym zmienia się pozycja aparatu fotograficznego w dłuższym czasie; hiperlaps
SJP.pl
sieć hipermarketów
SJP.pl
Hypernova – sieć sklepów wielkopowierzchniowych (hipermarketów), które należały do holenderskiego koncernu Ahold; w szczycie działalności w Polsce sieć obejmowała 27 sklepów.
Wikipedia
inaczej: hipertekst
SJP.pl
1. o budowli: otwarty, bez dachu;
2. świątynia hypetralna - starożytna świątynia bez dachu, związana z kultem solarnym
SJP.pl
[czytaj: hipnoberting] stosowanie technik hipnotycznej relaksacji podczas narodzin dziecka; hipnorodzenie, hipnoporód
SJP.pl
w mitologii greckiej: bóg snu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. bóg i uosobienie snu utożsamiany z rzymskim Somnusem;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) astr. planetoida o numerze katalogowym 14827;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Hypnos uchodził za syna Nyks i bliźniaczego brata Tanatosa oraz ojca Morfeusza, Fantasosa i Fobetora.
(1.1) W sztukach plastycznych Hypnos bywa przedstawiany jako uskrzydlony młodzieniec w wieńcu z kwiatów maku i z rogiem w ręce, z którego sypie usypiające nasiona maku.
(1.1) Atrybutami skrzydlatego Hypnosa były rośliny o działaniu nasennym i narkotycznym (m.in. makówki i maki) oraz róg.
(2.1) Hypnos porusza się po orbicie, która ma peryhelium położone bliżej Słońca niż Ziemia.
Wiktionary
IPA: ˈxɨpnɔs, AS: χypnos
Wiktionary
rzecz. hipnoza ż., hipnotyk mos., hipnotyzm mrz., hipnotyzer mos., hipnotyzerka ż., hipnotyzowanie n., hipnotyczność ż., hipnotyzacja ż., hipnotyzerskość ż., hipnotyzerstwo n.
czas. hipnotyzować ndk.
przym. Hypnosowy, hipnotyczny, hipnotyzerski, hipnotyzujący
przysł. hipnotycznie, hipnotyzersko, hipnotyzująco
temsłow. hipno-
Wiktionary
(1.1) Somnus; rzad. Sen
Wiktionary
o kosmetykach, środkach higieny: niewywołujący alergii; hipoalergiczny
SJP.pl
komórka nasadowa podstawki właściwej złożonopodstawkowych
SJP.pl
Hypocaustum (łac. "hypocaustum" z gr. "ὑποκαυστός") – rzymski system centralnego ogrzewania / ogrzewania podłogowego. Stosowany od IV w. p.n.e. w starożytnej Grecji i od I w. p.n.e. w starożytnym Rzymie, a w średniowieczu między innymi w zamku w Malborku i prawdopodobnie w zamku w Szydłowie.
Wikipedia
kiełkowanie hypogeiczne - kiełkowanie, w którym liścienie pozostają w glebie, a epikotyl wydłuża się; kiełkowanie hipogeiczne, kiełkowanie podziemne
SJP.pl
Hy
Wikipedia
system grzewczy stosowany w starożytności np. w termach; hypokaustum; hipokaustum
SJP.pl
system grzewczy stosowany w starożytności np. w termach; hipokaustum; hypokauston
SJP.pl
najniższa część łodygi znajdująca się między korzeniem i liścieniami; hipokotyl
SJP.pl
niedobór tlenu w tkankach, mogący powstawać na skutek hipoksemii lub działania toksyn porażających oddychanie komórkowe; hipoksja
SJP.pl
hipolimnion; dolna warstwa wód w jeziorze, słabo oświetlona, najzimniejsza, różnorodnie natleniona
SJP.pl
Hy
Wikipedia
sala kolumnowa; hipostyl
SJP.pl
Hi
Wikipedia
[czytaj: hajpotiszijum] warstwa strzępek, na których powstaje hymenium, występująca u grzybów z owocnikiem w postaci miseczki
SJP.pl
hipotypoza;
1. zabieg niespodziewanie objaśniający omawianą sprawę, np. przez przejście z czasu przeszłego na teraźniejszy;
2. figura retoryczna polegająca na obrazowym, żywym przedstawieniu czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. farm. półsyntetyczna pochodna celulozy, w której część grup hydroksylowych została zastąpiona grupami metylowymi i hydroksypropylowymi; używana głównie jako środek zagęszczający, żelujący lub powlekający w farmacji i kosmetyce, składnik tzw. „sztucznych łez”
Wiktionary
Hypromeloza ( hypromellosum), skrótowiec od (hydroksypropylo)metyloceluloza, HPMC – organiczny związek chemiczny, pochodna celulozy, w której część grup hydroksylowych została alkilowana grupami metylowymi i 2-hydroksypropylowymi. Stosowana jako lek zwilżający, dodatek do żywności (E464), dodatek do klejów, farb, materiałów budowlanych i innych.
Wikipedia
(1.1) Hypromeloza zastępuje żelatynę w kapsułkach wegetariańskich.
Wiktionary
(1.1) hydroksypropylometyloceluloza, HPMC, E464
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
gwarowo lub żartobliwie: pogłoska, opinia, fama
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gwara. lub żart. pogłoska, fama, powszechnie znana opinia
Wiktionary
(1.1) Potem doniesiono mi, że między filozofami poszedł hyr o tym spotkaniu, nie wiem dlaczego i jaką drogą.
Wiktionary
(1.1) pogłoska, fama, opinia
Wiktionary
kopalny i najstarszy przedstawiciel koniowatych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Hyrkanią, dotyczący Hyrkanii
Wiktionary
rzecz. Hyrkania ż., Hyrkańczyk mos.
Wiktionary
regionalnie: pyszny, wyniosły, sławny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
lina do podciągania rogów żagla ku środkowi rei; hislina
SJP.pl
stawiać żagle za pomocą liny i krążka stałego; hisować
SJP.pl
operacyjne usunięcie macicy; histerektomia
SJP.pl
figura retoryczna polegająca na przedstawieniu następstwa zdarzeń w sposób naruszający ich naturalną i logiczną kolejność; histerologia
SJP.pl
Hysteron-proteron (gr. ὕστερον πρότερον "hýsteron próteron"), histerologia (gr. ὑστερολογία "hysterología", pol. uwcześnienie) – figura retoryczna polegająca na naruszeniu następstwa czasowego zdarzeń.
Wikipedia
[czytaj: hjundaj] marka samochodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. samochód marki Hyundai
(1.2) produkt marki Hyundai
Wiktionary
Hyundai Group – południowokoreański czebol założony przez Chung Ju-yung w 1947 roku jako przedsiębiorstwo budowlane.
Wikipedia
(1.1) Kierowca hyundaia wymusił pierwszeństwo.
Wiktionary
rzecz. Hyundai mzw.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Finlandii, w regionie Uusimaa
Wiktionary
Hyvinkää ( Hyvinge) – miasto w Finlandii, w prowincji Finlandia Południowa, położone 59 km na północ od Helsinek. Populacja 45 343 (2010).
Wikipedia
wiatr wiejący z tyłu żagla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) żegl. pełny wiatr, który wieje z tyłu w żagle pod kątem prostym
Wiktionary
półkrzew będący rośliną przyprawową, leczniczą oraz ozdobną; również uzyskiwany z niego olejek; hizop
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Hyssopus|L.|ref=Hyssopus (ICBN)., rodzaj rośliny zielnej lub półkrzewu z rodziny jasnotowatych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Hyzop zawiera olejek eteryczny bogaty w pinokamfon, cyneol, borneol, tujon, garbniki czy flawonoidy.
Wiktionary
1. bez czarny (dziki);
2. sok z kwiatów (owoców) czarnego bzu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. lud. bez czarny, bez dziki
(1.2) kulin. sok z kwiatów lub owoców hyćki (1.1)
Wiktionary
(1.1) Czarny bez w Wielkopolsce nazywany jest hyćką i rośnie dosłownie wszędzie. Z kwiatów i owoców hyćki można robić pyszne soki, syropy i nalewki.
Wiktionary
IPA: ˈxɨt͡ɕka, AS: χyćka
Wiktionary
(1.3) war. daw. chyćka
Wiktionary
potocznie: lekki obłęd, mania; zwykle w wyrażeniach "mieć hysia" albo "dostać hysia" - być niespełna rozumu; bzik, hyź, fiś, fiź
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) pot. utracony rozum
Wiktionary
(1.1) Tak jej pragnę, że dostanę hysia, jeśli da mi kosza.
Wiktionary
IPA: xɨɕ, AS: χyś
Wiktionary
(1.1) bzik, fiks, fioł, fiś, hopel, jobel, obłęd, świr, zajob
Wiktionary
potocznie: lekki obłęd, mania; zwykle w wyrażeniach "mieć hyzia" albo "dostać hyzia" - być niespełna rozumu; bzik, hyś, fiś, fiź
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. utracony rozum
Wiktionary
(1.1) Tak Wandę pożądam, że dostanę hyzia, jeśli ona mnie odrzuci.
Wiktionary
(1.1) bzik, fiks, fioł, fiś, hopel, jobel, kuku na muniu, obłęd, świr, zajob
Wiktionary
Hyżne (wieś w Polsce); hyżneński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hyżnego
Wiktionary
rzecz. Hyżne n., hyżnianin m., hyżnianka ż.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Nie mylić z: Chyżne.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hyżnego
Wiktionary
rzecz. Hyżne n.
:: fż. hyżnianka ż.
przym. hyżeński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hyżnego
Wiktionary
rzecz. Hyżne n.
:: fm. hyżnianin m.
przym. hyżeński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
symbol herca, jednostki częstotliwości w układzie SI
SJP.pl
skrót od: Hnutie za demokratické Slovensko - Ruch na rzecz Demokratycznej Słowacji, słowacka partia polityczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Finlandii, w regionie Kanta-Häme;
Wiktionary
Hämeenlinna (szw. "Tavastehus") − miasto w południowo-zachodniej Finlandii, ośrodek administracyjny prowincji Kanta-Häme. Miasto położne jest w krainie historycznej Häme. Jest to jedno z najstarszych miast kraju.
W miejscowości jest stacja kolejowa Hämeenlinna.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. mieszkańcy gór, hal
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. szybko
Wiktionary
(1.1) Popołedni tak hóne przeleci, że ani nie pomyślisz, a już je wieczór.
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński hónym
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. szybko
Wiktionary
(1.1) Popołedni tak hónym przeleci, że ani nie pomyślisz, a już je wieczór.
Wiktionary
(1.1) hóne
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. muz. skrzypce
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. anat. płuca
Wiktionary
[czytaj: hylderlin] nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
partykuła pytajna (np. Zjesz to, hę?); he
SJP.pl
partykuła
(1.1) pot. …wzmacniająca pytanie
Wiktionary
(1.1) To w końcu idziesz do kina, hę?
Wiktionary
(1.1) co
Wiktionary
nazwisko polskie, m.in. Marek Hłasko (1934-69), prozaik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Hłudna
Wiktionary
rzecz. Hłudno n.
:: fż. hłudnianka ż.
przym. hłudzieński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Hłudna
Wiktionary
rzecz. Hłudno n.
:: fm. hłudnianin m.
przym. hłudzieński
Wiktionary
wieś w województwie podkarpackim, w powiecie brzozowskim
SJP.pl
Hłudno (w latach 1977–1981 Chłodnik) – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie brzozowskim, w gminie Nozdrzec. Ma status sołectwa.
W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tabularnej w Hłudnie Dolnym i Górnym był Ludwik Skrzyński.
Wikipedia
→ Hłudno
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Hłudna
Wiktionary
rzecz. Hłudno n., hłudnianin m., hłudnianka ż.
Wiktionary
1. litera;
2. spójnik pełniący wiele funkcji w zdaniu;
3. wykrzyknik oznaczający m.in. zniecierpliwienie, rozczarowanie, lekceważenie; ii; iii;
4. symbol natężenia prądu zmiennego;
5. symbol jednostki urojonej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. dwunasta litera alfabetu polskiego oznaczająca samogłoskę ustną;
spójnik
(2.1) …łączący słowa i zdania równorzędne
(2.2) …uwydatniający znaczenie (przy powtórzeniach)
wykrzyknik
(3.1) …wyrażający zniecierpliwienie, rozczarowanie, lekceważenie itp.
symbol
(4.1) mat. koniunkcja
Wiktionary
I i
I (minuskuła: i) – dziewiąta litera alfabetu łacińskiego, dwunasta litera alfabetu polskiego. Oznacza zwykle w danym języku samogłoskę przednią wysoką, np. [] lub [].
Wikipedia
(1.1) Miód pisze się przez i.
(2.1) Psy i koty zwykle nie lubią się nawzajem.
(2.2) Myślę i myślę, a wymyślić nic nie mogę.
Wiktionary
IPA: i, AS: i
Wiktionary
frazeologia.
postawić kropkę nad i • i to by było na tyle
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* abchaski: (2.1) -и (-i), -гьы (-g̍ə)
* adygejski: (2.1) ыкӏи (əč̣̍i)
* alabama: (2.1) mooton
* albański: (2.1) dhe, e
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* amharski: (2.1) እና (əna)
* angielski: (2.1) and; (2.2) and; (4.1) and
* arabski: (2.1) و (wa)
* awarski: (2.1) ва (wa)
* azerski: (2.1) və / وه
* baskijski: (2.1) eta
* baszkirski: (2.1) һәм, ла, лә, менән
* białoruski: (2.1) і
* bułgarski: (2.1) и (i)
* chakaski: (2.1) даа, дее, таа, тее
* chiński standardowy: (2.1) 和 (hé), 及 (jí), 以及 (yǐjí), 跟 (gēn), 还是 (háishì), 还有 (háiyǒu), 再 (zài), 而且 (érqiě), 然后 (ránhòu)
* chorwacki: (2.1) i
* czamorro: (2.1) yan
* czeczeński: (2.1) а
* czeski: (2.1) a
* czirokeski: (2.1) ᎠᎴ (ale)
* czuwaski: (2.1) тата
* dargijski: (2.1) -ра, ва, гу
* dari: (2.1) ﻭ (va)
* dolnołużycki: (2.1) a
* duński: (2.1) og; (2.2) og
* dżuhuri: (2.1) בא (və)
* esperanto: (2.1) kaj
* estoński: (2.1) ja
* farerski: (2.1) og; (2.2) og
* fenicki: (2.1) 𐤅
* fiński: (2.1) ja; (2.2) ja
* francuski: (2.1) et; (2.2) et
* gagauski: (2.1) hem
* górnołużycki: (2.1) a
* grenlandzki: (2.1) -lu, aamma
* gruziński: (2.1) და (da); (2.2) და (da)
* guarani: (2.1) ha
* gudźarati: (2.1) અને (anē)
* hausa: (2.1) da
* hawajski: (2.1) a me
* hebrajski: (2.1) ו־ (we); (2.2) ו־ (we)
* hindi: (2.1) और (aur)
* hiszpański: (2.1) y, e
* ido: (2.1) e
* inari: (2.1) já
* indonezyjski: (2.1) dan
* inguski: (2.1) а
* interlingua: (2.1) e, (rzadziej et)
* islandzki: (2.1) og; (2.2) og
* jakucki: (2.1) уонна (uonna), итиэннэ
* japoński: (2.1) と (to), かつ (katsu), とか (toka), や (ya)
* jawajski: (2.1) lan
* jidysz: (2.1) און (un), i…, i… סײַ…, סײַ… (saj…, saj…); (2.2) און (un)
* joruba: (2.1) òun, àti, sì
* kabardyjski: (2.1) рэ, икӏи
* karaczajsko-bałkarski: (2.1) эм
* karakałpacki: (2.1) haʻm, jaʻne
* karelski: (2.1) ga
* kaszubski: (2.1) ë, i; (2.2) ë, i
* kataloński: (2.1) i
* kazachski: (2.1) және
* khmerski: (2.1) និង (niṅ)
* kildin: (2.1) я
* kirgiski: (2.1) жана
* komi-permiacki: (2.1) и, да
* koreański: (2.1) 와 (wa) / 과 (kwa), 그리고 (kŭrigo)
* krymskotatarski: (2.1) ve, ile
* kumycki: (2.1) ва, да
* kurdyjski: (2.1) kurmandżi û, sorani و, zazaki u
* ladino: (2.1) i
* ladyński: (2.1) e
* lakijski: (2.1) ва (wa), гу (gu)
* lakota: (2.1) na
* laotański: (2.1) ແລະ (læ)
* lazyjski: (2.1) დო (do)
* lezgiński: (2.1) ва (wa)
* litewski: (2.1) ir
* łaciński: (2.1) et, at, atque, -que
* łatgalski: (2.1) i
* łotewski: (2.1) un
* macedoński: (2.1) и
* malajski: (2.1) dan
* malgaski: (2.1) sy, dia, ary
* maltański: (2.1) u
* maoryski: (2.1) me
* maryjski: (2.1) да, и, -ат
* maya: (2.1) yéetel
* moksza: (2.1) и
* nahuatl: (2.1) auh
* niderlandzki: (2.1) en
* niemiecki: (2.1) und; (2.2) und
* nieniecki: (2.1) ӈо’, ӈод
* norweski (bokmål): (2.1) og; (2.2) og
* norweski (nynorsk): (2.1) og; (2.2) og
* nowogrecki: (1.1) και, κι; (2.1) και, κι; (2.2) και, κι
* nowopruski: (2.1) be; (2.2) be
* ormiański: (2.1) և (yev)
* osetyjski: (1.1) ӕмӕ
* oskijski: (2.1) inim, w skrócie - in
* osmański: (2.1) ﻭ (ve)
* paszto: (2.1) او (au)
* pendżabski: (2.1) ਵਾ
* perski: (2.1) و (va)
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|I.}}
* portugalski: (2.1) e
* północnolapoński: ja
* quenya: ar
* romski: (2.1) i
* rosyjski: (2.1) и
* rumuński: (2.1) și
* russenorsk: på
* sanskryt: (1.1) च
* serbski: (2.1) и
* serbsko-chorwacki: (2.1) i / и
* skolt: (2.1) da, de, di
* slovio: (2.1) i / и
* słowacki: (2.1) a
* słoweński: (2.1) in
* somalijski: (2.1) iyo
* staroangielski: (2.1) and
* starogrecki: (2.1) καί
* staropruski: (2.1) bhe; (2.2) bhe
* suahili: (2.1) na
* syryjski: (2.1) ܘ (ū)
* szerpa: (2.1) ताङ (tāṅ)
* szkocki: (2.1) an
* szwedzki: (2.1) och, samt
* śląski: (2.1) a
* tabasarański: (2.1) ва (wa)
* tacki: (2.1) вэ
* tadżycki: (2.1) ва (va)
* tagalski: (2.1) at
* tajski: (2.1) และ (læ)
* tatarski: (2.1) һәм, вә
* tigrinia: (2.1) ከኣ (kä’a)
* turecki: (2.1) ve
* turkmeński: (2.1) we
* tuvalu: (2.1) kae, kā
* tuwiński: (2.1) болгаш, биле, база
* tybetański: (2.1) དང། (daṅ)
* udmurcki: (2.1) но
* ujgurski: (2.1) ۋە (we)
* ukraiński: (2.1) і, й, та
* uzbecki: (2.1) va
* wenedyk: (2.1) i
* wepski: (2.1) i, da, dai
* węgierski: (2.1) és
* wietnamski: (2.1) và
* wilamowski: (2.1) an, ana
* włoski: (2.1) e, ed
* wolof: (2.1) ak, te
* xhosa: (2.1) na- / ne- / ni- / no- / nu-
* zulu: (2.1) na, futhi
źródła.
== i (język aceh.) ==
thumb|i (1.1)
wymowa.
IPA3|i.
audio|LL-Q27683 (ace)-Rachmat04-i.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) woda
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
(2.1) też, także, oraz, również
(3.1) ii, iii
(4.1) symbol. ∧
Wiktionary
[czytaj: icing] chińska księga wróżb, klasyczne dzieło literatury chińskiej; I Ching, Yijing
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca końskie rżenie
Wiktionary
(1.1) Koń stanął dęba, wydając z siebie głośne: – I-ja!
Wiktionary
(1.1) ihaha, ichacha, ihahaha, ihahaa, iaa, i-jja
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca końskie rżenie
Wiktionary
(1.1) Koń stanął dęba, wydając z siebie głośne: – I-jja!
Wiktionary
(1.1) ihaha, ichacha, ihahaha, ihahaa, iaa, i-ja
Wiktionary
skrót od: imię
SJP.pl
skrót od: inter alia (z łaciny: między innymi)
SJP.pl
skrót od: id est (z łaciny: to jest, to znaczy)
SJP.pl
w starożytnym chrześcijaństwie: symbol i monogram Jezusa; IHS
SJP.pl
skrót od: in margine (z łaciny: z brzegu, na marginesie)
SJP.pl
skrót od: in nomine Christi (z łaciny: w imię Chrystusa); INC
SJP.pl
skrót od łacińskiego: in nomine Dei - w imię Boże; IND
SJP.pl
skrót od: Iesus Nazarenus Rex Iudaeorum - Jezus Nazarejczyk Król Żydowski, napis umieszczany na krucyfiksach; INRI
SJP.pl
spójnik
(1.1) łącznik pomiędzy warunkami, które muszą zajść jednocześnie lub alternatywnie
Wiktionary
(1.1) Stocznia to przedsiębiorstwo produkujące i/lub konserwujące statki.
Wiktionary
IPA: i‿ˈlup, AS: i‿lup
Wiktionary
(1.1) lub
Wiktionary
symbol
(1.1) elektron. inform. wejście / wyjście
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca końskie rżenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Koń stanął dęba, wydając z siebie głośne: – Iaa!
Wiktionary
(1.1) ihaha, ichacha, ihahaha, ihahaa, i-ja, i-jja
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = sport. International Association of Athletics Federations → Międzynarodowe Stowarzyszenie Federacji Lekkoatletycznych
(1.2) = sport. przest. International Amateur Athletics Federation → Międzynarodowa Amatorska Federacja Lekkiej Atletyki
Wiktionary
ang. Interactive Advertising Bureau
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: International Atomic Energy Agency - Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej
SJP.pl
japońska sztuka walki, forma szermierki prowadzonej przy użyciu miecza
SJP.pl
anglosaskie imię męskie pochodzenia szkockiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) anglosaskie imię męskie
Wiktionary
IAN – francuska seria komiksowa autorstwa scenarzysty Fabiena Vehlmanna i rysownika Ralpha Meyera, wydana w czterech tomach w latach 2003–2007 nakładem wydawnictwa Dargaud. Po polsku opublikowało ją wydawnictwo Elemental w 2019 w jednym tomie zbiorczym.
Wikipedia
(1.1) W sieci pojawił się kolejny już zwiastun świetnie zapowiadającego się dramatu z Helen Mirren i Ianem McKellenem.
Wiktionary
IPA: ˈijãn, AS: ii ̯ãn
Wiktionary
satelita Saturna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: ang. International Air Transport Association (Zrzeszenie Międzynarodowego Transportu Lotniczego), organizacja międzynarodowa zajmująca się rozwojem, bezpieczeństwem transportu powietrznego; Iata
SJP.pl
skrót od: ibidem - łac. tamże; ibid.
SJP.pl
miasto w Nigerii
SJP.pl
Ibadan – miasto w południowo-zachodniej Nigerii, ośrodek administracyjny stanu Oyo. Około 5,1 mln mieszkańców (2011), w 1991 1,3 mln. Drugie pod względem wielkości miasto kraju.
W mieście rozwinął się przemysł spożywczy, włókienniczy, drzewny, metalowy, środków transportu, rzemieślniczy oraz chemiczny.
Wikipedia
członek umiarkowanego odłamu muzułmańskiego ugrupowania religijnego charydżytów; odłam ten wyodrębnił się w VII wieku w Iraku
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z ibadytami lub ibadytyzmem
Wiktionary
rzecz. ibadyta mos., ibadytka ż., ibadyzm mrz., ibadytyzm mrz.
Wiktionary
członek umiarkowanego odłamu muzułmańskiego ugrupowania religijnego charydżytów; odłam ten wyodrębnił się w VII wieku w Iraku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wyznawca ibadytyzmu, umiarkowanego odłamu charydżytów
Wiktionary
rzecz. ibadytyzm mrz.
przym. ibadycki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. odłam islamu, umiarkowane odgałęzienie charydżytów;
Wiktionary
Ib
Wikipedia
rzecz. ibadyta mos.
przym. ibadycki
Wiktionary
pracownik IBL-u (Instytutu Badań Literackich); iblowiec, IBL-owiec
SJP.pl
dotyczący IBL-u (Instytutu Badań Literackich); iblowski, IBL-owski
SJP.pl
1. członek ludu nieindoeuropejskiego, zamieszkującego starożytną Iberię;
2. członek ludu nieznanego pochodzenia, zasiedlającego w starożytności wschodnie wybrzeże Półwyspu Iberyjskiego
SJP.pl
1. starożytna nazwa Hiszpanii;
2. hiszpańskie linie lotnicze;
3. górzysta kraina w Azji, dziś Gruzja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. starożytna nazwa Hiszpanii
(1.2) hist. staroż. starożytna kraina we wschodniej Gruzji
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: iˈbɛrʲja, AS: iberʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. iberystyka ż., Iber m., Iberyjka ż.
przym. iberyjski
Wiktionary
(1.2) współcz. Kartlia
Wiktionary
Iberyjka;
1. członkini ludu nieindoeuropejskiego, zamieszkującego starożytną Iberię;
2. członkini ludu nieznanego pochodzenia, zasiedlającego w starożytności wschodnie wybrzeże Półwyspu Iberyjskiego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do krajów Ameryki, w których językiem oficjalnym jest hiszpański lub portugalski
(1.2) odnoszący się do kultury krajów Ameryki opartej na języku hiszpańskim lub portugalskim
Wiktionary
(1.2) Boom iberoamerykański dotyczył literatury hiszpańskojęzycznej: argentyńskiej, meksykańskiej, kubańskiej, kolumbijskiej, peruwiańskiej.
Wiktionary
IPA: ˌibɛrɔãmɛrɨˈkãj̃sʲci, AS: iberoãmerykãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
(1.1) hispanoamerykański, latynoski
Wiktionary
1. członek ludu nieindoeuropejskiego, zamieszkującego starożytną Iberię;
2. członek ludu nieznanego pochodzenia, zasiedlającego w starożytności wschodnie wybrzeże Półwyspu Iberyjskiego
SJP.pl
Iberowie ( Hibērī, Ἴβηρες) − lud nieznanego pochodzenia, prawdopodobnie [] i w starożytności zasiedlający wschodnie wybrzeże Półwyspu Iberyjskiego. W połowie V wieku p.n.e. zmieszali się z Celtami, przybyłymi z terenów dzisiejszej Francji przez przełęcze w Pirenejach. W wyniku tego powstał lud Celtyberów.
Wikipedia
Iberka;
1. członkini ludu nieindoeuropejskiego, zamieszkującego starożytną Iberię;
2. członkini ludu nieznanego pochodzenia, zasiedlającego w starożytności wschodnie wybrzeże Półwyspu Iberyjskiego
SJP.pl
przymiotnik od: Iberia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. związany z Iberią, krainą w zachodniej Europie, oddzielonej od niej Pirenejami lub z mieszkańcami tej krainy - Iberami (Iberyjczykami), pochodzący z niej lub wykonywany na sposób taki jak w Iberii
(1.2) geogr. hist. związany z Iberią na Kaukazie
Wiktionary
rzecz. iberyzm mrz., Iberia ż., Iber mos., Iberka ż., Iberyjczyk mos., Iberyjka ż., iberystyka ż., iberysta mos., iberystka ż.
przym. iberystyczny
Wiktionary
znawca języka, literatury, kultury Hiszpanii i Portugalii
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z iberystyką, dotyczący iberystyki
Wiktionary
rzecz. iberyzm mrz., iberystyka ż., iberysta mos., iberystka ż.
przym. iberyjski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o języku, historii i kulturze hiszpańskiej i portugalskiej
(1.2) kierunek studiów poświęcony iberystyce (1.1)
(1.3) wydział wyższej uczelni obejmujący studia w zakresie iberystyki (1.1)
Wiktionary
Iberystyka – dział nauki zajmujący się literaturą i kulturą Hiszpanii i Portugalii i hiszpańskojęzycznych lub portugalskich krajów Ameryki Południowej i Północnej oraz językami: hiszpańskim i portugalskim. W ramach studiów iberystycznych wyróżnia się dwie sekcje:
Wikipedia
(1.2) Na uniwersytetach iberystyka jest w tej chwili jednym z najbardziej obleganych kierunków – podobnie jak filologia rosyjska, która także wraca do łask.
Wiktionary
rzecz. iberyzm mrz., Iberia ż., iberysta m., iberystka ż.
przym. iberyjski, iberystyczny
Wiktionary
1. w językoznawstwie: zapożyczenie z języka iberyjskiego, zwłaszcza z iberoamerykańskiego;
2. koncepcja wspólnego rozwoju całego Półwyspu Iberyjskiego bez podziału na regiony i państwa; paniberyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. zapożyczenie z hiszpańskiego lub portugalskiego
(1.2) polit. koncepcja zjednoczenia terenów Półwyspu Iberyjskiego, lub szerzej: bliższej współpracy Hiszpanii i Portugalii
Wiktionary
(1.2) Iberyzm był zawsze o wiele bardziej popularny w Hiszpanii, ale miał też swoich zwolenników w Portugalii.
Wiktionary
rzecz. iberysta mos., iberystka ż., iberystyka ż.
przym. iberyjski, iberystyczny
Wiktionary
skrót od: ibidem - łac. tamże; ib.
SJP.pl
określenie używane w przypisach: tamże
SJP.pl
Ibidem ( ibidem „tamże”, „w tym samym miejscu”; skracane do ibid., w pracach anglojęzycznych także ibid) – skrót używany w przypisach, cytatach lub tekstach źródłowych dla wskazania na ostatnio cytowaną pozycję. Inne znaczenie: „To pojęcie/zwrot jest również określone we wskazanym dokumencie”.
Wikipedia
duży ptak błotno-moczarowy z rodziny o tej samej nazwie; ibis kasztanowaty i ibis czczony (otaczany kultem w starożytnym Egipcie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak brodzący z podrodziny ibisów, nazwa systematyczna|Threskiornithinae|ref=tak.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Do Polski ibisy zalatują sporadycznie.
(1.1) Warugi poznawaliśmy po czepku z piór na głowie, a gdy przeleciało nad nami stado ibisów z groteskowo zagiętymi ku dołowi dziobami, nie było już wątpliwości, że zbliżaliśmy się do wielkiej wody.
Wiktionary
IPA: ˈibʲis, AS: ibʹis
Wiktionary
rzecz. ibisowate lm nm.
Wiktionary
popstrucha ibiska - gatunek muchówki z rodziny popstruchowatych
SJP.pl
gatunek ptaka z rodziny ostrygojadów
SJP.pl
Ibisodziób ("Ibidorhyncha struthersii") – gatunek średniej wielkości ptaka będący jedynym przedstawicielem podrodziny ibisodziobów (Ibidorhynchinae) w rodzinie ostrygojadów (Haematopodidae).
Wikipedia
rodzina ptaków z rzędu brodzących, o zróżnicowanych rozmiarach ciała, długich nogach i długim, charakterystycznie zakrzywionym dziobie, zamieszkujących środowiska wodno-błotne strefy międzyzwrotnikowej, a także w kilku obszarach umiarkowanej
SJP.pl
o cechach ibisowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
rodzina dużych ptaków błotno-moczarowych występujących w Afryce, Ameryce, Azji, rzadko w południowo-wschodniej Europie
SJP.pl
Ibisy, ibisowate (Threskiornithidae) – rodzina ptaków z rzędu pelikanowych (Pelecaniformes). Obejmuje gatunki brodzące, zamieszkujące strefy klimatów równikowych, zwrotnikowych i podzwrotnikowych całego świata, nieliczne gatunki pojawiają się w strefie klimatów umiarkowanych.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
roślina zielna lub drzewo z rodziny ślazowatych, rosnące w około 200 gatunkach w strefie zwrotnikowej i podzwrotnikowej; ketmia, hibiskus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. pot. hibiskus, ketmia
Wiktionary
(1.1) hibiskus, ketmia
Wiktionary
hiszpańska wyspa na Morzu Śródziemnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. samochód osobowy typu SEAT Ibiza;
Wiktionary
Ibiza (kat. "Eivissa") – trzecia co do wielkości i druga co do liczby ludności wyspa hiszpańskiego archipelagu Baleary, położona w zachodniej jego części. Powierzchnia 571 km², największa w grupie Pitiuz.
Wikipedia
(1.1) Mój sąsiad postanowił sprzedać swoją dwudziestoletnią ibizę i kupić nowego passata.
(1.1) Druga generacja ibizy wykorzystuje wiele elementów z niemieckiego golfa.
(1.1) W sobotnie popołudnie doszło do niebezpiecznego wypadku z udziałem ibizy i corolli.
Wiktionary
Instytut Badań Jądrowych, centrum rozwoju badań naukowych
SJP.pl
[czytaj: ibl albo ibeEL]
1. Instytut Badań Literackich;
2. Instytut Badawczy Leśnictwa
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = nauk. liter. Instytut Badań Literackich;
(1.2) = nauk. leśn. Instytut Badawczy Leśnictwa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: iblowiec albo ibeelowiec] pracownik IBL-u (Instytutu Badań Literackich); iblowiec, ibeelowiec
SJP.pl
w wierzeniach muzułmańskich: diabeł, szatan; eblis
SJP.pl
Iblis, arab. إِبْلِيسْ – imię własne diabła w tradycji muzułmańskiej.
Prawdopodobnie jest to skrótowa forma greckiego "διάβολος", która pojawiła się w wyniku kontaktu z tradycją chrześcijańską. Arabscy filologowie wywodzą ten termin od arabskiego rdzenia "bls", gdyż Iblis „nie ma po co oczekiwać ("ublisa") Boskiego miłosierdzia”. Iblis jest również znany jako "aduww Allah" (wróg Boga) lub po prostu "aduww".
Wikipedia
pracownik IBL-u (Instytutu Badań Literackich); ibeelowiec, IBL-owiec
SJP.pl
dotyczący IBL-u (Instytutu Badań Literackich); IBL-owski, ibeelowski
SJP.pl
[czytaj: aj-bi-em, możliwe też: i-be-em] marka komputerów i firma
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) inform. ekon. nazwa koncernu informatycznego i marki produktów;
Wiktionary
International Business Machines Corporation (IBM) – amerykańska spółka publiczna, będąca jednym z najstarszych przedsiębiorstw informatycznych na świecie.
Obecnie przedsiębiorstwo oferuje rozwiązania w oparciu o usługi doradcze i informatyczne oraz oprogramowanie i sprzęt. Jego główną siedzibą jest Armonk w pobliżu Nowego Jorku.
Wikipedia
(1.1) W roku 1981 został skonstruowany przez firmę IBM pierwszy komputer osobisty z procesorem 8088.
Wiktionary
IPA: aj‿bʲi‿ˈɛ̃m, AS: ai ̯‿bʹi‿ẽm
Wiktionary
przym. IBM-owski
Wiktionary
[czytaj: aj-bi-emowski, możliwe też: i-be-emowski] przymiotnik od: IBM (firma komputerowa)
SJP.pl
syn (w imionach arabskich); ben, bin
SJP.pl
jeden z głównych języków w Nigerii (obok języków hausa i joruba); igbo
SJP.pl
Ibo, także: Ibowie, Igbo, Igbowie – grupa etniczna zamieszkująca głównie Nigerię, licząca ponad 32 miliony osób. W czasach przedkolonialnych Ibo stworzyli ośrodek cywilizacyjny u zbiegu rzek Niger i Benue. Odkryte tu ruiny Ibo-Ukuwu z VIII wieku n.e. pozwalają stwierdzić, że lud ten zamieszkuje te tereny przynajmniej od kilkunastu wieków. Niektórzy archeologowie oceniają, że nawet od 6000 lat. Według niektórych źródeł pochodzą od Hebrajczyków lub Egipcjan. Mają regularne rysy i pociągłe twarze.
Wikipedia
jeden z najsilniejszych alkaloidów psychoaktywnych, stosowany w leczeniu uzależnień
SJP.pl
Ib
Wikipedia
skrót od: Instytut Badań Pedagogicznych
SJP.pl
arabskie imię męskie, m.in.: Ibrahim, syn proroka Mahometa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Ibrahim (arab. "إبراهيم", "Ibrāhīm") – imię arabskie, pochodzące od starotestamentowego Abrahama.
Wikipedia
(1.1) Ojciec nadał mu imię Ibrahim ze względu na czczonego również w islamie patriarchę Abrahama.
(1.1) Oryginalne dzieło Ibrahima niestety zaginęło.
Wiktionary
IPA: iˈbraxʲĩm, AS: ibraχʹĩm
Wiktionary
Ibrahim z małżonką; Ibrahimowie
SJP.pl
arabskie imię męskie, m.in.: Ibrahim, syn proroka Mahometa
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ibrahima lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Ibramowic
Wiktionary
rzecz. Ibramowice nmos., ibramowiczanin m., ibramowiczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ibramowic
Wiktionary
rzecz. Ibramowice nmos.
:: fż. ibramowiczanka ż.
przym. ibramowicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ibramowic
Wiktionary
rzecz. Ibramowice nmos.
:: fm. ibramowiczanin m.
przym. ibramowicki
Wiktionary
ang. International Bank for Reconstruction and Development, Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju, wyspecjalizowana organizacja ONZ
SJP.pl
nazwisko, np. Henrik Ibsen (1828 - 1906), dramaturg norweski
SJP.pl
nurt w twórczości literackiej oparty na dramatach Henryka Ibsena, przedstawiający walkę jednostki z zakłamaniem społeczeństwa
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ibsena lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liter. dotyczący życia i twórczości Ibsena, charakterystyczny, typowy dla Ibsena lub jego twórczości, taki jak u Ibsena
Wiktionary
rzecz. Ibsen mos.
Wiktionary
niesteroidowy lek o silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. niesteroidowy środek przeciwzapalny, przeciwbólowy, przeciwgorączkowy, pochodna kwasu propionowego
Wiktionary
Ib
Wikipedia
nazwa handlowa leku przeciwbólowego i przeciwgorączkowego, zawierającego ibuprofen
SJP.pl
[czytaj: ajbaton] układ scalony w małej obudowie, używany jako klucz elektroniczny; pastylka Dallas
SJP.pl
iButton – rodzaj obudowy układów scalonych (a zarazem rodzaj złącza) z magistralą 1-Wire, wprowadzony i używany przez firmę Dallas Semiconductor, dlatego nazywany jest "Dallas key".
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = InterCity (rodzaj pociągów);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z Wrocławia do Kołobrzegu kursuje pociąg IC „Fregata”.
Wiktionary
IPA: i‿ˈt͡sɛ, AS: i‿ce
Wiktionary
ICANN ( Internet Corporation for Assigned Names and Numbers, pol. Internetowa Korporacja ds. Nadanych Nazw i Numerów – instytucja odpowiedzialna za przyznawanie nazw domen internetowych, ustalanie ich struktury oraz za ogólny nadzór nad działaniem serwerów DNS na całym świecie. Została powołana do życia 18 września 1998 r. w celu przejęcia od rządu USA funkcji nadzorowania technicznych aspektów Internetu.
Wikipedia
skrót od:
1. International Chamber of Commerce - Międzynarodowa Izba Handlowa;
2. International Criminal Court - Międzynarodowy Trybunał Karny;
3. International Color Consortium - Międzynarodowe Konsorcjum Kolorystyczne;
4. International Cricket Council - Międzynarodowa Rada Krykieta
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
skrót od: Intercity-Express - kategoria pociągów dużych prędkości
SJP.pl
symbol
(1.1) …umieszczany na specjalnych kartach i w osobistych telefonach, który informuje ratowników medycznych kogo powiadomić w nagłych wypadkach;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ajsberg] pływająca po morzu góra lodowa oderwana od lodowca
SJP.pl
[czytaj: ajsbord] jazda na desce iceboardowej - specjalnej desce do jeżdżenia po lodzie
SJP.pl
[czytaj: ajsbordzista] osoba uprawiająca iceboard
SJP.pl
1. potocznie, lekceważąco o Żydzie; Icek;
2. nitka przymocowywana do wanty pokazująca kierunek wiatru pozornego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. tasiemka na wancie jachtu pokazująca kierunek wiatru;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ajsmaster] środowiskowo: osoba przygotowująca do użytku taflę lodowiska; ice master, lodomistrz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) windsurfing lodowy
Wiktionary
ang. International Confederation of Free Trade Unions, Międzynarodowa Konfederacja Wolnych Związków Zawodowych (MKWZZ), międzynarodowa centrala związków zawodowych
SJP.pl
zaimek osobowy
SJP.pl
zaimek dzierżawczy
(1.1) 3. os. lm.
forma zaimka.
(2.1) D. i B. od: oni
(2.2) D. od: one
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ich dzieci strasznie hałasują.
(2.1) Kowalscy mieli być, ale jeszcze ich nie ma.
Wiktionary
IPA: ix, AS: iχ
Wiktionary
przym. ichni
Wiktionary
(1.1) pot. ichni
Wiktionary
okrzyk wyrażający żal za utraconą chwałą
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca końskie rżenie
Wiktionary
(1.1) Koń stanął dęba i zarżał głośno: – Ichacha!
Wiktionary
(1.1) ihahaha, ihahaa, iaa, i-ja, i-jja
Wiktionary
dawniej: liczba mnoga od jegomość lub jejmość; tytuł grzecznościowy stosowany w odniesieniu do osób szlacheckiego pochodzenia; ich miłość
SJP.pl
dawniej: liczba mnoga od jegomość lub jejmość; tytuł grzecznościowy stosowany w odniesieniu do osób szlacheckiego pochodzenia; ich miłość
SJP.pl
dawniej: liczba mnoga od jegomość lub jejmość; tytuł grzecznościowy stosowany w odniesieniu do osób szlacheckiego pochodzenia; ich miłość
SJP.pl
zwierzę drapieżne z rodziny łasz; mangusta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. zob. mangusta.
Wiktionary
Gą
Wikipedia
(1.1) […] to łatwo pojmie nie tylko tak przenikliwy umysł jak twój, panie, albo jak umysł krokodyla, kota lub ichneumona, ale nawet zwykły, miałki rozum człowieczy […]
Wiktionary
IPA: ixˈnɛwmɔ̃n, AS: iχneu̯mõn
Wiktionary
(1.1) mangusta, szczur faraona
Wiktionary
zwierzę drapieżne z rodziny łasz; mangusta
SJP.pl
potocznie: obcy, należący do nich; ich, ichniejszy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) pot. nie nasz, należący do jakiejś grupy, charakterystyczny dla grupy, o której mowa
Wiktionary
(1.1) Powiedziano mi wtedy, że każdy może zatelefonować do ichniego urzędu skarbowego i dowiedzieć się, ile zarabia i ile podatku płaci dowolnie wskazany obywatel.
Wiktionary
IPA: ˈixʲɲi, AS: iχʹńi
Wiktionary
przym. ichniejszy
Wiktionary
(1.1) ichniejszy
Wiktionary
potocznie: obcy, należący do nich; ich, ichni
SJP.pl
specjalista w dziedzinie ichnologii
SJP.pl
nauka badająca skamieniałe ślady prehistorycznych zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) paleont. nauka badająca skamieniałe ślady zwierząt kopalnych
Wiktionary
Ichnologia (gr. "íchnos – trop, ślad stopy + lógos – nauka") – dział paleozoologii, nauka zajmująca się badaniem skamieniałych śladów zwierząt kopalnych, czyli skamieniałości śladowych. Na podstawie analizy tych śladów czyniono próby ich rekonstrukcji. Ichnologia dostarcza informacji paleoekologicznych o warunkach życia organizmów, które pozostawiły ślady. Może też dostarczać informacji o tempie sedymentacji.
Wikipedia
przym. ichnologiczny
Wiktionary
(mitologia grecka) krew bogów w postaci eterycznej cieczy
SJP.pl
Ichor ( ἰχώρ) – słowem tym Homer określił w Iliadzie krew bogów (por. Iliada 5. 340). W późniejszych traktatach medycznych słowem tym określa się wysięk w opozycji do krwi i ropy, natomiast w pismach Platona i Arystotelesa termin ten odnosi się do limfy lub surowicy krwi. Jest koloru złotego.
Wikipedia
skrót od: ichtiologia, ichtiologiczny
SJP.pl
skrót
(1.1) = (termin) ichtiologiczny
Wiktionary
ichtys;
1. słowo, którego 6 liter stanowi skrót chrześcijańskiego wyznania wiary (Iesous Christos Theou Yios Soter - Jezus Chrystus Syn Boga Zbawiciel);
2. ryba - symbol w sztuce wczesnochrześcijańskiej, znak rozpoznawczy pierwszych chrześcijan
SJP.pl
Ichthys pisany też ichtys – w języku starogreckim oznacza „ryba” (ἰχθύς, ΙΧΘΥΣ). Jest znakiem pierwszych chrześcijan i symbolizuje Jezusa Chrystusa. To akrostych, czyli słowo, które można utworzyć z pierwszych liter wyrazów w zdaniu. Ichthys (ΙΧΘΥΣ) składa się ze starogreckich słów:
Wikipedia
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z rybami
Wiktionary
IPA: ˈixtʲjɔ, AS: iχtʹi ̯o
Wiktionary
specjalista w dziedzinie ichtiobiologii
SJP.pl
olbrzymi rybokształtny gad i mięczak z okresu węgla kamiennego
SJP.pl
człowiek żywiący się głównie rybami
SJP.pl
ogół gatunków ryb, występujących w danym czasie na określonym obszarze wodnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. gatunki ryb żyjące w zbiorniku wodnym
Wiktionary
Ichtiofauna – gatunki ryb zamieszkujące określony ciek, akwen lub obszar w jednym okresie. Do ichtiofauny zaliczane są gatunki ryb chrzęstnoszkieletowych i kostnoszkieletowych (tradycyjnie Pisces) oraz minogi.
Skład i liczebność ichtiofauny w zbiorniku wodnym zmienia się przez odłów, zarybianie, wypieranie przez gatunki obce, zwłaszcza gatunki inwazyjne oraz przez zmiany warunków panujących w zbiornikach wodnych.
Wikipedia
(1.1) Jego prace badawcze dotyczą ichtiofauny polskich jezior tatrzańskich.
Wiktionary
(1.1) ryby
Wiktionary
związek organiczny, gęsta ciecz o zapachu asfaltu; sulfobituminian amonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. gęsty, ciemnobrunatny płyn o nieprzyjemnym zapachu, mający działanie antyseptyczne i przeciwzapalne;
Wiktionary
Ic
Wikipedia
(1.1) Głównym składnikiem maści jest ichtiol, który zawiera związki siarki i ma dosyć nieprzyjemny, duszący zapach przypominający topiący się asfalt.
Wiktionary
przym. ichtiolowy
Wiktionary
(1.1) sulfobituminian amonowy, ichtamol
Wiktionary
skamielina zawierająca szczątki ryby kopalnej
SJP.pl
specjalista w dziedzinie nauki o rybach; ryboznawca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zool. uczony – specjalista badający ryby
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) zool. specjalistka z dziedziny ichtiologii
Wiktionary
(2.1) Irena jest ichtiologiem na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Wiktionary
rzecz. ichtiologia ż.
przym. ichtiologiczny
Wiktionary
dział zoologii poświęcony rybom; ryboznawstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nauka o rybach;
Wiktionary
Ichtiologia ( ιχθυς "ikhthus" „ryba”; λογος "logos" „słowo, dyskusja”) – dział zoologii zajmujący się rybami, ich systematyką, biologią, morfologią, embriologią, fizjologią, ekologią, rozsiedleniem geograficznym i paleontologią.
Wikipedia
(1.1) Ichtiologia jest działem zoologii, ta zaś – biologii.
Wiktionary
IPA: ˌixtʲjɔˈlɔɟja, AS: iχtʹi ̯oloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. ichtiolog m.
przym. ichtiologiczny
Wiktionary
związany z nauką, wiedzą o rybach, hodowli ryb; ryboznawczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zool. związany z ichtiologią, dotyczący ichtiologii
Wiktionary
(1.1) - Zbiornik został zarybiony, zgodnie ze sztuką ichtiologiczną.
Wiktionary
IPA: ˌixtʲjɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: iχtʹi ̯oloǵičny
Wiktionary
rzecz. ichtiologia ż., ichtiolog m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. poszukiwanie ryb w zbiornikach wodnych przy użyciu specjalistycznej aparatury
Wiktionary
przym. ichtiolokacyjny
Wiktionary
związany z ichtiolem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. składający się z ichtiolu, wykonany z ichtiolu, mający w składzie ichtiol
Wiktionary
(1.1) Nie zapomnij kupić w aptece maści ichtiolowej.
Wiktionary
rzecz. ichtiol mrz.
Wiktionary
specjalista w zakresie ichtioparazytologii
SJP.pl
dział zoologii, nauka o pasożytach ryb
SJP.pl
specjalista badający przyczyny powstawania i przebieg chorób ryb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba będąca specjalistą w zakresie ichtiopatologii
Wiktionary
(1.1) Dalsze decyzje co do martwych węgorzy powinny zapaść po tym, gdy PZW otrzyma wyniki badań ichtiopatologa.
Wiktionary
rzecz. ichtiopatologia ż.
przym. ichtiopatologiczny
Wiktionary
nauka badająca przyczyny powstawania i przebieg chorób ryb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wet. dziedzina nauki zajmująca się badaniem chorób ryb
Wiktionary
(1.1) Wczorajsza analiza wody w kanale i śniętych ryb wykonana przez specjalistę z zakresu ichtiopatologii wykluczyła skażenie wody.
Wiktionary
rzecz. ichtiopatolog m.
przym. ichtiopatologiczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) wet. związany z badaniem chorób ryb
Wiktionary
(1.1) W nocy z 10 na 11 czerwca na zbiorniku w Kozłowej Górze przeprowadzono odłowy kontrolne do badań ichtiopatologicznych.
Wiktionary
rzecz. ichtiopatolog m., ichtiopatologia ż.
Wiktionary
o mózgu: taki, w którym dominują jego tylne części
SJP.pl
rodzaj wymarłych ptaków z okresu późnej kredy
SJP.pl
Ichtiornis – rodzaj wymarłych ptaków z rodziny ichtiornisów (Ichthyornithidae).
Żył w epoce późnej kredy (ok. 93-71 mln lat temu) na terenach obu Ameryk i centralnej Azji. Długość ciała ok. 20 cm, wysokość ok. 15 cm, masa ok. 300 g. Jego szczątki znaleziono w Kanadzie, USA, Argentynie i w Uzbekistanie.
Wikipedia
rodzaj wymarłych ptaków z okresu późnej kredy
SJP.pl
elektroniczne urządzenie slużące do wykrywania ławic ryb
SJP.pl
najstarszy płaz kopalny, forma przejściowa pomiędzy rybami i płazami posiadająca cechy obu gromad; rybopłaz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) paleont. zool. nazwa systematyczna|Ichthyostega|ref=tak., rodzaj jednego z najstarszych płazów, uznawanego za formę przejściową pomiędzy rybami a płazami
Wiktionary
Ic
Wikipedia
(1.1) Ichtiostega raczej nie przebywała zbyt długo na lądzie.
Wiktionary
(1.1) rybopłaz, pot. czworonożna ryba
Wiktionary
rząd płazów z podgromady labiryntodontów
SJP.pl
jad znajdujący się we krwi niektórych gatunków ryb, np. węgorzy, mogący wywołać zatrucie w przypadku dostania się do krwi człowieka
SJP.pl
Ichtiotoksyna – biotoksyna o działaniu podobnym do działania jadu węży, znajdująca się w surowicy krwi węgorza europejskiego. U ssaków, w tym człowieka, wywołuje drżenie mięśni, hemolizę krwinek, porażenie ośrodka oddechowego i serca. Podgrzana do temperatury 58 °C traci toksyczne właściwości i ulega rozkładowi.
Wikipedia
forma wegetarianizmu dopuszczająca spożywanie ryb; ichtiwegetarianizm
SJP.pl
wrodzona choroba skórna polegająca na nadmiernym łuszczeniu i wysuszaniu się naskórka
SJP.pl
morski gad kopalny z okresu mezozoicznego, charakteryzujący się długim, uzębionym pyskiem; ichtiozaurus, rybojaszczur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. paleont. nazwa systematyczna|Ichthyosaurus|ref=tak., rodzaj wymarłego gada morskiego, który żył w erze mezozoicznej (od triasu do kredy) i przypominał ryby lub delfiny;
(1.2) zool. zwierzę z rodzaju ichtiozaur (1.1)
Wiktionary
Ichtiozaur ("Ichthyosaurus") – rodzaj ichtiozaura z rodziny Ichthyosauridae; jego nazwa znaczy „rybi jaszczur”.
Żył w okresie wczesnej jury (około 200–176 mln lat temu) na terenach współczesnych Ameryki Północnej, Azji i Europy. Jego szczątki znaleziono na Grenlandii, w Niemczech, Chinach, Kanadzie i USA.
Wikipedia
morski gad kopalny z okresu mezozoicznego, charakteryzujący się długim, uzębionym pyskiem; rybojaszczur, ichtiozaur
SJP.pl
morski gad kopalny z okresu mezozoicznego, charakteryzujący się długim, uzębionym pyskiem; ichtiozaurus, rybojaszczur
SJP.pl
Ic
Wikipedia
forma wegetarianizmu dopuszczająca spożywanie ryb; ichtiowegetarianizm
SJP.pl
ichthys;
1. słowo, którego 6 liter stanowi skrót chrześcijańskiego wyznania wiary (Iesous Christos Theou Yios Soter - Jezus Chrystus Syn Boga Zbawiciel);
2. ryba - symbol w sztuce wczesnochrześcijańskiej, znak rozpoznawczy pierwszych chrześcijan
SJP.pl
skrót od: Imperial Chemical Industries - brytyjska korporacja, jeden z największych chemicznych producentów na świecie
SJP.pl
[czytaj: iceJOT] skrót od: International Court of Justice - Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości
SJP.pl
ang. Internet Control Message Protocol, internetowy protokół komunikatów kontrolnych, wykorzystywany przy diagnostyce oraz routingu
SJP.pl
skrót będący grą słowną, pochodzący od angielskiego zdania: I seek you (szukam Cię); pierwszy darmowy komunikator internetowy
SJP.pl
ICQ – komunikator internetowy, będący własnością rosyjskiej firmy VK (wcześniej Mail.ru). Stworzony przez izraelską firmę Mirabilis. Było to narzędzie pozwalające na bezpośredni kontakt z innymi użytkownikami tej usługi. Nazwa ICQ stanowi grę słów – pochodzi od wyrażenia I seek you. Pierwsza wersja powstała w listopadzie 1996 roku.
Wikipedia
[czytaj: iktus] akcent metryczny padający na arsę; iktus; ikt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w zachodniej części Kamczatki w Rosji, uchodzi do Morza Ochockiego
(1.2) geogr. rzeka w obwodzie nowosybirskim Rosji, prawy dopływ Omu
Wiktionary
przym. iczyński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. nieuznawana republika na Kaukazie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Iczą, dotyczący Iczy
Wiktionary
rzecz. Icza ż.
Wiktionary
w psychoanalizie: poziom podświadomości skupiający utajone popędy, żądze, kompleksy itp. będące poza kontrolą, lecz wpływające na zachowanie jednostki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) psych. w psychoanalizie impulsywny komponent osobowości (jeden z trzech komponentów, obok ego i superego)
Wiktionary
Id
Wikipedia
IPA: it, AS: it
Wiktionary
skrót od: idem (z łaciny: ten sam, tenże)
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) astr. planetoida średniej wielkości, o numerze 243, z głównego pasa asteroid;
(1.3) mitgr. nimfa kreteńska, która wychowywała małego Zeusa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Ida i mieszkam w Stroniu Śląskim.
Wiktionary
IPA: ˈida, AS: ida
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Idka ż., Idusia ż., Idźka ż., Hidka ż.
Wiktionary
stan w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan w Stanach Zjednoczonych;
Wiktionary
Idaho () – stan na północnym zachodzie Stanów Zjednoczonych. Na zachodzie graniczy z Waszyngtonem i Oregonem, na południu z Nevadą i Utah, na wschodzie z Wyoming i Montaną, a na północy z Kanadą. Obszar północnej i środkowej części stanu jest górzysty (Góry Skaliste). Na południu występują równiny (dolina rzeki Snake).
Wikipedia
(1.1) Dążymy do Idaho, gdzie odkryto nowe kopalnie kruszcu.
(1.1) Znaczna część stanu Idaho jest górzysta.
(1.1) Zdaniem władz stanu Idaho, niektórych pożarów w trudno dostępnych rejonach górskich nie uda się całkowicie ugasić.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Id
Wikipedia
zdrobnienie od: Idalia (imię żeńskie)
SJP.pl
1. odmiana jabłoni o dobrze przechowujących się owocach pokrytych błyszczącą żółtą skórką z czerwonym rumieńcem, wyhodowana w Ameryce, popularna na całym świecie;
2. owoc tej odmiany jabłoni
SJP.pl
Id
Wikipedia
1. odmiana jabłoni o dobrze przechowujących się owocach pokrytych błyszczącą żółtą skórką z czerwonym rumieńcem, wyhodowana w Ameryce, popularna na całym świecie;
2. owoc tej odmiany jabłoni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. med. związek organiczny, syntetyczny lek stosowany w leczeniu białaczki;
Wiktionary
Idarubicyna ( idarubicinum) – organiczny związek chemiczny, syntetyczny antybiotyk o działaniu antymitotycznym i cytostatycznym należący do grupy antracyklin.
Wikipedia
(1.1) Idarubicyny nie należy stosować w czasie ciąży.
Wiktionary
IPA: ˌidarubʲiˈt͡sɨ̃na, AS: idarubʹicỹna
Wiktionary
Idas (gr. Ίδας Idas, łac. Idas) – w mitologii greckiej jeden z Argonautów i uczestników łowów kalidońskich.
Uchodził za syna Afareusa i, jego żony, Arene. Był mężem Marpessy, porwanej przez niego, kochanki Apollona, bratem Linkeusa oraz kuzynem Dioskurów. Zginął podczas walki z Dioskurami.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
skrót od:
1. Integrated Development Environment, zintegrowane środowisko programistyczne;
2. Integrated Drive Electronics, standard komunikacji pamięci masowych;
3. Instytut Doradztwa Europejskiego
SJP.pl
Ide – wieś i civil parish w Anglii, w Devon, w dystrykcie Teignbridge. W 2011 civil parish liczyła 526 mieszkańców. Ide jest wspomniana w Domesday Book (1086) jako "Ide"/"Ida".
Wikipedia
1. postawa, wzór lub pogląd typowe dla jakiejś kultury, epoki lub grupy ludzi;
2. myśl przewodnia wyznaczająca kierunek i cel działania;
3. w platonizmie: samoistny byt idealny;
4. wrażenie, impresja umysłu ludzkiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) myśl przewodnia;
(1.2) pomysł
Wiktionary
Idea (gr. ιδέα) – jedno z głównych pojęć filozoficznych.
W filozofii idealistycznej jest to tzw. istota rzeczy, byt samoistny. W filozofii materialistycznej – jedna z form odbicia obiektywnie istniejącej rzeczywistości, stanowiąca treść świadomości ludzkiej.
Wikipedia
(1.2) Myślę, że to świetna idea!
Wiktionary
IPA: iˈdɛa, AS: idea
Wiktionary
rzecz. ideacja ż., bezideowość ż., idealizm mrz., ideowość ż., idealista m., ideowiec m., ideolog mos., idealność ż.
przym. ideowy, idealny
przysł. ideowo, idealnie, idealistycznie
Wiktionary
(1.1) ideologia, myśl
(1.2) koncepcja, myśl, pomysł
Wiktionary
w filozofii: tworzenie pojęć, wyobrażeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. proces tworzenia pojęć i wyobrażeń, gra wyobraźni, a także odtwarzanie obrazów w rozmaitych związkach i następstwie
(1.2) filoz. wgląd w istotę lub jej ogląd
(1.3) filoz. fenomenologia: akt lub proces poznawczy, którego celem jest uchwycenie idealnej struktury bytu albo jakości idealnych, które go konstytuują
Wiktionary
(1.1) W końcu, z chwilą gdy nawet ta skąpa płynność wyczerpie się [...], melancholik wydaje się cicho zawieszać proces ideacji, mroczniejąc w pustce asymbolii czy też w nadmiarze nieuporządkowanego chaosu ideacji.
(1.1) DSM-IV rzeczywiście unika wyodrębniania paranoi – raczej mówi się o ideacji paranoicznej.
(1.2) Są jeszcze inne cechy ducha ludzkiego [...]: to zdolność do ideacji (abstrahowania od empirycznych danych, oddzielenia istoty od istnienia, wglądu w dziedzinę idei), przeżywania wartości oraz ukierunkowanie w stronę transcendencji Boga.
(1.2) Istota, a więc i widzenie istoty (ideacja) nie może istnieć, a więc wszędzie, gdzie ogólnie przyjęty sposób mówienia temu przeczy, musi chodzić o „gramatyczne hipostazowanie”…
(1.3) Wśród ważnych pojęć fenomenologii znajduje się analiza eidetyczna, czyli dążenie do uchwycenia istoty tego, co dane, ideacja, docieranie do istoty zjawisk, widzenie istotnościowe.
Wiktionary
rzecz. idea ż., ideał mrz., idealizm mrz., idealista mos., idealistka ż., idealizacja ż., ideolog mos., ideologia ż.
czas. idealizować ndk., ideologizować ndk.
przym. ideacyjny, idealny, ideowy, idealistyczny, ideologiczny
przysł. ideacyjnie, idealnie, ideowo, idealistycznie, ideologicznie
Wiktionary
zdrobnienie od: ideał
SJP.pl
1. człowiek kierujący się w życiu i postępowaniu ideami, wzniosłymi celami;
2. przedstawiciel, zwolennik idealizmu (kierunku filozoficznego)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) filoz. zwolennik idealizmu
(1.2) osoba kierująca się wiarą w ideały, postępująca zgodnie z zasadami
(1.3) przen. lub iron. marzyciel
Wiktionary
(1.1) […] idealiści, przyjmując za źródło wiedzy prawdy a priori, zarzucali indukcji brak pewności i utrzymywali, że sama tylko dedukcja jest naturalnym kierunkiem myślenia, doprowadzającym nas do wniosków koniecznych i bezwzględnie prawdziwych.
Wiktionary
IPA: ˌidɛaˈlʲista, AS: idealʹista
Wiktionary
rzecz. idealizm m., idealizacja ż., idea ż., ideał m.
:: fż. idealistka ż.
czas. idealizować ndk.
przym. idealistyczny, idealny
przysł. idealistycznie, idealnie
Wiktionary
kobieta kierująca się ideami szlachetnymi, często niedającymi się urzeczywistnić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. zwolenniczka idealizmu
(1.2) kobieta kierująca się wiarą w ideały, postępująca zgodnie z zasadami
(1.3) kobieta mająca skłonność do idealizowania rzeczywistości
Wiktionary
IPA: ˌidɛaˈlʲistka, AS: idealʹistka
Wiktionary
zob. idealista.
Wiktionary
(1.3) marzycielka
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: idealista
Wiktionary
IPA: ˌidɛaˈlʲistɔ, AS: idealʹisto
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób idealistyczny
Wiktionary
(1.1) Zabrzmi to może idealistycznie, ale przecież proste wieżowce były budowane wszędzie, od Chicago do Władywostoku.
Wiktionary
rzecz. ideacja ż., idealizm mrz., idealista mos., idealistka ż., idea ż., idealizowanie n.
czas. idealizować ndk.
przym. idealistyczny
Wiktionary
→ idealizm
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) filoz. związany z idealizmem
(1.2) gorliwie służący wzniosłej idei
Wiktionary
(1.1) Można na przykład mieć pragmatyczne podejście do niektórych kwestii, a do innych idealistyczne.
Wiktionary
rzecz. idealista mos., ideowiec mos., idealizm mrz., ideacja ż.
przysł. idealnie, idealistycznie
Wiktionary
nadawanie komuś przesadnych, idealnych cech; gloryfikacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nadawanie komuś lub czemuś cech idealnych, doskonałych, nierealnych
Wiktionary
rzecz. idealista mos., ideacja ż.
Wiktionary
1. wyznawanie szczytnych, lecz nierealnych, niepraktycznych idei;
2. przenośnie: niedostrzeganie negatywnych stron życia, brak krytycyzmu; marzycielstwo;
3. kierunek filozoficzny zakładający wyższość idei, świadomości nad światem materialnym, przeciwieństwo materializmu; filozofia idealistyczna;
4. w estetyce: pogląd, według którego warunkiem piękna dzieła jest idealizacja rzeczywistości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dążenie do realizacji wysokich wartości, ideałów i zasad, nawet jeśli są trudne do osiągnięcia
(1.2) przekonanie, że świat można ulepszyć przez szlachetne cele i działania
(1.3) filoz. kierunek myślowy, który przyjmuje, że idea (duch, świadomość lub umysł) to podstawa rzeczywistości, natomiast świat materialny istnieje tylko jako odbicie idei lub w zależności od świadomości
(1.4) szt. kierunek estetyki propagujący przedstawienie rzeczywistości w sposób wyidealizowany
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jej idealizm sprawił, że poświęciła życie na pomoc innym.
(1.3) Filozofowie idealizmu starali się odpowiedzieć na pytanie, czym jest rzeczywistość.
Wiktionary
rzecz. ideacja ż., idea ż., idealista mos., idealistka ż., idealizowanie n., ideowość ż.
czas. idealizować ndk., wyidealizować dk.
przym. idealistyczny, idealny
przysł. idealistycznie, idealnie, ideowo
Wiktionary
(1.1) ideowość
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|idealizować.
Wiktionary
czas. idealizować ndk.
przysł. idealnie, idealistycznie
rzecz. idealizm mrz., idealność ż., ideowość ż.
Wiktionary
przypisywać komuś lub czemuś cechy doskonalsze niż w rzeczywistości
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) postrzegać kogoś (coś) jako doskonalszego niż w rzeczywistości
Wiktionary
(1.1) Stojąc u progu III RP idealizowaliśmy polskie społeczeństwo, zresztą nie bez powodu. Widzieliśmy przecież dziesięć milionów robotników i inteligentów, którzy połączyli swe siły w walce z totalitaryzmem.
Wiktionary
czas. wyidealizować dk.
rzecz. ideacja ż., idealizm mrz., idealista mos., idealistka ż., idealność ż., ideowość ż., idealizowanie n.
przym. idealny
przysł. idealistycznie, idealnie
Wiktionary
(1.1) przeceniać
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób bliski ideałowi
Wiktionary
(1.1) Zachodzili do kościoła, idealnie okrągłego kamiennego budynku.
Wiktionary
rzecz. ideacja ż., ideał m., idealizm m., idealista m., idealistka ż., idealność ż., idealizowanie n., idea ż., ideowość ż.
czas. idealizować ndk.
przym. idealny, idealistyczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: idealnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: idealny
SJP.pl
cecha kogoś lub czegoś idealnego (doskonałego)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest idealne; cecha tych, którzy są idealni
Wiktionary
rzecz. idea ż., ideowiec m., idealizowanie n., zidealizowanie n., ideowość ż., ideał m.
czas. idealizować ndk., zidealizować dk.
przym. idealny, ideowy
przysł. idealnie, ideowo
Wiktionary
1. taki, jak ideał, odpowiadający wymyślonemu wzorcowi; doskonały, wzorowy;
2. wzniosły, szczytny, szlachetny, uduchowiony;
3. istniejący w postaci idei; niematerialny, duchowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma cechy ideału, doskonały, bezbłędny
(1.2) taki jak trzeba, odpowiedni, całkowicie właściwy
Wiktionary
(1.1) Nikt nie jest idealny.
(1.2) To idealny kandydat na to stanowisko, ponieważ jest doświadczony i mądry.
Wiktionary
IPA: ˌidɛˈalnɨ, AS: idealny
Wiktionary
rzecz. ideacja ż., idealizm mrz., ideowiec mos., ideał m., idealista mos., idea ż., idealność ż., ideowość ż.
czas. idealizować
przysł. idealnie
Wiktionary
(1.1) doskonały
Wiktionary
w filozofii: przedmiot wyrażający jakąś ideę
SJP.pl
coś doskonałego, pozbawionego wad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) doskonałość, najwyższy cel dążeń, pragnień
(1.2) stan rzeczy uznawany za najdoskonalszy
(1.3) mat. podzbiór pierścienia o własnościach pozwalających na konstrukcję pierścienia ilorazowego;
(1.4) mat. taki podzbiór półgrupy, że jeśli pomnożymy jego dowolny element przez dowolny element półgrupy, to wynik pozostanie w tym podzbiorze;
(1.5) mat. pojęcie dualne do pojęcia filtru;
(1.6) ideały: idealistyczne koncepcje
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(2.1) człowiek idealny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ideał sięgnął bruku.
Wiktionary
rzecz. ideacja ż., idealista mos., idealność ż., ideowość ż.
przym. idealny
przysł. idealnie
Wiktionary
(1.1) najdoskonalszy okaz, probierz, wzorzec, ucieleśnienie cnót, nieskazitelność
Wiktionary
coś doskonałego, pozbawionego wad
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
czerwony barwnik roślinny (np. kapusta czerwona), antycyjan
SJP.pl
zdrobnienie od: idea
SJP.pl
określenie używane zwykle w przypisach oznaczające tę samą pozycje biograficzną lub tego samego autora; tamże, ten sam, to samo
SJP.pl
Idem (łac. „to samo”, „ten sam”, „tenże”, skracane do Id.) – określenie używane głównie w przypisach i cytatach (zawartych w tekstach naukowych lub prawniczych), odnoszące się do poprzedniej pozycji lub autora. Po polsku to określenie stosuje się w formie „tenże”.
Wikipedia
w matematyce: operator lub działanie o takiej własności, że wykonane wielokrotnie daje taki sam efekt, jak wykonane jeden raz, np. liczba 1 w mnożeniu, branie wartości bezwzględnej z liczby itp.
SJP.pl
w matematyce: właściwość pewnych operacji, która pozwala na ich wielokrotne stosowanie bez zmiany wyniku
SJP.pl
Idempotentność –
właściwość pewnych operacji, która pozwala na ich wielokrotne stosowanie bez zmiany wyniku.
Pojęcie idempotentności pojawia się wielokrotnie w algebrze (w szczególności w teorii rzutów i operatorów domknięcia) oraz programowaniu funkcyjnym (w którym ma ono związek z przejrzystością referencyjną).
Wikipedia
w matematyce, informatyce: taki, którego wielokrotne użycie (działanie) daje taki sam efekt, jak użycie jednorazowe
SJP.pl
[czytaj: ajdent] środowiskowo: wizualny i dźwiękowy identyfikator programu
SJP.pl
skrót od: identyczny, identycznie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób identyczny, tak samo, kropka w kropkę
Wiktionary
rzecz. identyczność ż.
przym. identyczny
Wiktionary
(1.1) jednakowo, kubek w kubek
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co identyczne
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. identyczny
przysł. identycznie
Wiktionary
taki sam, jednakowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dokładnie taki sam
Wiktionary
(1.1) Dwie aktorki pojawiły się na bankiecie w identycznych sukienkach.
Wiktionary
IPA: ˌidɛ̃nˈtɨt͡ʃnɨ, AS: idẽntyčny
Wiktionary
rzecz. identyczność ż.
przysł. identycznie
Wiktionary
(1.1) tożsamy, kubek w kubek, jednakowy, jednaki
Wiktionary
1. rozpoznawanie czegoś lub kogoś, ustalenie tożsamości poprzez pewne specyficzne cechy;
2. utożsamianie się z inną osobą lub grupą albo z jej poglądami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. stwierdzenie czyjejś tożsamości, ustalenie jednakowości czegoś w porównaniu z czymś
(1.2) psych. utożsamianie się z kimś, współodczuwanie; przeżywanie przez kogoś czegoś bezpośrednio jego niedotyczącego tak, jak ktoś inny, kogo to dotyczy naprawdę
(1.3) psych. socjol. utożsamianie się osoby bądź grupy z wartościami i stylem innej osoby lub grupy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌidɛ̃ntɨfʲiˈkat͡sʲja, AS: idẽntyfʹikacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. identyfikator mrz., identyfikowanie n., zidentyfikowanie n.
czas. zidentyfikować dk., identyfikować ndk.
przym. identyfikatorowy, identyfikacyjny, identyfikowalny
Wiktionary
(1.1) rozpoznanie, rozpoznawanie, utożsamienie, ustalenie
Wiktionary
dotyczący identyfikacji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z identyfikacją, służący do identyfikacji
Wiktionary
(1.1) Postanowiliśmy zweryfikować znaki identyfikacyjne na walizkach.
Wiktionary
IPA: ˌidɛ̃ntɨfʲikaˈt͡sɨjnɨ, AS: idẽntyfʹikacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. identyfikacja ż., identyfikator m., identyfikowanie n., zidentyfikowanie n.
czas. zidentyfikować dk., identyfikować ndk.
przym. identyfikatorowy, identyfikowalny
Wiktionary
1. plakietka, urządzenie lbu tatuaż z danymi jakiegoś człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu;
2. ciąg cyfr, liter lub symboli, przypisywany jakiemuś obiektowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) plakietka z imieniem i nazwiskiem, często ze zdjęciem, służąca do określenia tożsamości danej osoby
Wiktionary
Identyfikator – oznacza niezależną językowo sekwencję znaków umożliwiającą identyfikowanie w sposób jednoznaczny i trwały tego, z czym jest powiązana.
Wikipedia
IPA: ˌidɛ̃ntɨfʲiˈkatɔr, AS: idẽntyfʹikator
Wiktionary
rzecz. identyfikacja ż., identyfikowanie n., zidentyfikowanie n.
czas. zidentyfikować dk., identyfikować ndk.
przym. identyfikatorowy, identyfikacyjny, identyfikowalny
Wiktionary
zdrobnienie od: identyfikator
SJP.pl
zdrobnienie od: identyfikator
SJP.pl
cecha czegoś możliwego do zidentyfikowania
SJP.pl
możliwy do zidentyfikowania
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dający się zidentyfikować
Wiktionary
(1.1) Firmy "ambitne" cechują się tym, iż mają wyraźnie identyfikowalny cykl życia: od wczesnego etapu z powolnym wzrostem, poprzez fazę szybkiego wzrostu, do fazy słabego wzrostu i stagnacji.
Wiktionary
rzecz. identyfikacja ż., identyfikator mrz., identyfikowanie n., zidentyfikowanie n., identyfikowalność ż.
czas. zidentyfikować dk., identyfikować ndk.
przym. identyfikatorowy, identyfikacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|identyfikować.
Wiktionary
rzecz. zidentyfikowanie n., identyfikacja ż., identyfikator m.
czas. identyfikować ndk., zidentyfikować dk.
przym. identyfikacyjny, identyfikatorowy, identyfikowalny
Wiktionary
rozpoznawać coś lub kogoś po czymś
SJP.pl
czasownik
(1.1) ustalać kim lub czym coś lub ktoś jest
(1.2) uznawać dwie rzeczy, osoby, sytuacje i tym podobne za takie same
Wiktionary
(1.1) Po wypadku zwłoki są identyfikowane.
Wiktionary
rzecz. identyfikacja ż., identyfikator mrz., identyfikowanie n., zidentyfikowanie n.
czas. zidentyfikować dk.
przym. identyfikacyjny, identyfikatorowy, identyfikowalny
Wiktionary
młodzieżowo: identycznie
SJP.pl
zwolennik nurtu związanego z ruchem Europejskiej Nowej Prawicy, opowiadającego się za zachowaniem etnicznej i kulturowej tożsamości i krytykującego stan współczesnego Zachodu
SJP.pl
nurt związany z ruchem Europejskiej Nowej Prawicy, opowiadający się za zachowaniem etnicznej i kulturowej tożsamości i krytykujący stan współczesnego Zachodu
SJP.pl
Identytaryzm (z fr. "identitaire", dotyczący tożsamości osoby lub grupy) – skrajnie prawicowy nurt związany z ruchem Europejskiej Nowej Prawicy i jego sympatykami. Opowiada się za zachowaniem i rozwojem etnicznej i kulturowej tożsamości jako centralnej ideologicznej zasady i krytykuje stan współczesnego Zachodu. Istnieje wiele powiązań tego ruchu z organizacjami o profilu neofaszystowskim.
Wikipedia
w psychologii: badanie pochodzenia pomysłów
SJP.pl
umowny znak pisemny wyrażający określone pojęcie; ideogram
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. przedstawianie informacji za pomocą ideogramów
(1.2) jęz. pismo ideograficzne
Wiktionary
przym. ideograficzny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z ideografią lub ideogramem
Wiktionary
rzecz. ideografia ż.
Wiktionary
1. zbiór zasad pisowni ideogramów danego języka;
2. rysunek ukazujący coś w sposób symboliczny i uproszczony
SJP.pl
1. umowny znak pisemny wyrażający określone pojęcie; ideograf;
2. utwór poetycki zapisany w kształcie czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. znak graficzny, który pojedynczo może oznaczać określony przedmiot, ale też zależnie od kontekstu pewną ideę; nie informuje o wymowie;
Wiktionary
Ideogram ( idea – „prawzór” ἰδέα "idéa" – „kształt, wyobrażenie”; gr. γράμμα "grámma" – „litera, pismo”) – umowny znak graficzny, wyrażający określone pojęcie bez użycia liter. Ideogramami posługuje się współcześnie pismo chińskie, pismo japońskie i dawne pismo w Korei Południowej, a w starożytności także hieroglify egipskie i pismo klinowe. Nie informuje on o wymowie, stąd np. ten sam znak chiński może być w różnych dialektach języka chińskiego wymawiany odmiennie, zachowując swoje znaczenie.
Wikipedia
(1.1) Przykładami ideogramów są starożytne hieroglify, a współcześnie – pismo chińskie.
Wiktionary
IPA: ˌidɛˈɔɡrãm, AS: ideogrãm
Wiktionary
ustrój polityczny państwa, w którym życie społeczne podporządkowane jest konkretnej ideologii
SJP.pl
żartobliwie:
1. ideologia;
2. ideologiczny
SJP.pl
osoba tworząca lub popularyzująca określony system poglądów, idei i przekonań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) twórca, teoretyk lub zagorzały propagator określonej ideologii
Wiktionary
(1.1) Lenin był przywódcą i ideologiem rewolucji proletariackiej w Rosji.
Wiktionary
rzecz. ideologia ż., ideologiczność ż., ideologizowanie n.
:: fż. ideolożka ż.
czas. idealizować, ideologizować ndk.
przym. ideologiczny, ideowy
przysł. ideologicznie, ideowo
Wiktionary
zbiór idei, poglądów i przekonań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego
Wiktionary
Ideologia – zbiór poglądów i światopogląd do całościowego interpretowania i przekształcania świata. Pojęcie występujące w filozofii i naukach społecznych (m.in. nauce o polityce, socjologii, naukach prawnych).
Zapotrzebowanie na ideologie wynika z właściwego ludziom poszukiwania odpowiedzi na pytania o sens i sposób istnienia. Ideologie mają charakter normatywny; proponują bowiem określony światopogląd, wskazując, jaki powinien być świat lub pewien jego aspekt.
Wikipedia
(1.1) Islamizm ma trzy główne cechy wyróżniające: wierność wobec świętego prawa (Szariatu), odrzucenie wpływów Zachodu oraz przeistoczenie wiary w ideologię.
Wiktionary
IPA: ˌidɛɔˈlɔɟja, AS: ideoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. ideacja ż., ideolog m., ideolożka ż.
przym. ideologiczny
przysł. ideologicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób dotyczący ideologii
Wiktionary
rzecz. ideacja ż., ideolożka ż., ideologia ż., ideolog m.
przym. ideologiczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z ideologią, mający cechy ideologii
Wiktionary
(1.1) Panarabizm jest politycznym, kulturalnym i zdecydowanie świeckim ruchem ideologicznym dążącym do zjednoczenia i scalenia ludów arabskich.
Wiktionary
IPA: ˌidɛɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: ideoloǵičny
Wiktionary
rzecz. ideacja ż., ideolożka ż., ideologia ż., ideolog n.
przysł. ideologicznie
Wiktionary
(1.1) ideowy
Wiktionary
podporządkowywanie wpływom jakiejś ideologii
SJP.pl
podporządkowywać wpływom jakiejś ideologii
SJP.pl
→ ideolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta ideolog
Wiktionary
rzecz. ideologia ż., ideolog m., ideologizowanie n.
przym. ideologiczny
przysł. ideologicznie
Wiktionary
w językoznawstwie: nazwa własna wytworu kultury artystycznej, np. tytuł obrazu, dzieła literackiego, utworu muzycznego itp.
SJP.pl
1. w sztuce: kształtowany według wyobraźni;
2. w psychologii: polegający na wpływie wyobraźni, sugestii
SJP.pl
wpływający na powstawanie idei
SJP.pl
człowiek oddany pewnej idei, dążący do jej urzeczywistnienia bez własnych korzyści
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek działający z pobudek czysto ideowych, nie dla pieniędzy czy innych korzyści
Wiktionary
rzecz. bezideowość ż., idea ż., idealność ż., ideowość ż.
przym. ideowy, idealny, idealistyczny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) pod względem idei
Wiktionary
(1.1) […] był to oficer, który choć służył w Polskim Korpusie Posiłkowym, to jednak ideowo był oddany Piłsudskiemu.
Wiktionary
rzecz. ideacja ż., bezideowość ż., ideowość ż., idealność ż., idea ż., ideolog m., idealizm m.
przym. ideowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest ideowe; cecha tych, którzy są ideowi
Wiktionary
rzecz. idealizm mrz., idea ż., ideowiec m., idealność ż., ideał m., idealizowanie n., zidealizowanie n.
czas. idealizować ndk., zidealizować dk.
przym. ideowy, idealny
przysł. ideowo, idealnie
Wiktionary
1. oddany, wierny jakiejś idei, walczący bezinteresownie o jej realizację;
2. dotyczący ideologii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z pewną ideą, ideologią
(1.2) oddany określonej idei
Wiktionary
rzecz. ideacja ż., bezideowość ż., ideolog mos., idealność ż., idea ż., ideowiec mos., ideowość ż.
przysł. ideowo
Wiktionary
(1.1) ideologiczny, światopoglądowy
(1.2) idealistyczny
Wiktionary
niewielka zmiana ewolucyjna organu lub narządu, dzięki której organizm są lepiej przystosowany do życia w określonym środowisku
SJP.pl
Idioadaptacja – przystosowanie pewnych organów do życia w ściśle określonym środowisku opanowanym wcześniej podczas aromorfozy. Związana jest ze specjalizacją cech, a nie podnoszeniem specjalizacji całego organizmu.
Np. obecne płazy (żaby i traszki) nie różnią się w budowie od swoich przodków, jednakże idealnie przystosowały się do życia w środowisku wodnym.
Wikipedia
komórka znajdująca się w tkance, ale niebędąca jej normalnym składnikiem
SJP.pl
potocznie: stawać się ograniczonym umysłowo, tracić bystrość, inteligencję; głupieć, tępieć, durnieć
SJP.pl
potocznie: czynić wyjątkowo głupim
SJP.pl
potocznie: idiotyzm;
1. głupota, bezmyślność czegoś; tępota, bezmyślność;
2. wypowiedź, zdanie lub czyn uznane za głupie, pozbawione sensu
SJP.pl
w fizyce: ciało idioelektryczne - ciało elektryzujące się przez tarcie
SJP.pl
instrument muzyczny perkusyjny (np. gong, talerze, kastaniety), w których dźwięk powstaje przez drganie całego instrumentu wywołane uderzeniem
SJP.pl
instrument muzyczny perkusyjny (np. gong, talerze, kastaniety), w których dźwięk powstaje przez drganie całego instrumentu wywołane uderzeniem
SJP.pl
Id
Wikipedia
1. opisujący coś jednorazowego, jedynego w swoim rodzaju;
2. nauki idiograficzne - nauki zajmujące się ustalaniem jednostkowych faktów, opisem i przyporządkowywaniem konkretnych zdarzeń
SJP.pl
teoria metodologii humanistycznej popularna na przełomie XIX i XX wieku
SJP.pl
Idiografizm (gr. "ídios" własny, prywatny, swoisty, "gráphō" piszę) – pogląd w metodologii humanistyki XX w., według którego historia jako nauka ma wyłącznie idiograficzny charakter.
Przedstawiciele tego poglądu: Wilhelm Windelband, Heinrich Rickert, nauki idiograficzne zajmują się opisem i wyjaśnianiem faktów jednostkowych, a nie formułowaniem ogólnych praw naukowych.
Wikipedia
czasy, w których dominują osoby o niskim poziomie intelektualnym
SJP.pl
czczenie samego siebie; samouwielbienie, samoubóstwienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. czczenie samego siebie, samouwielbienie
Wiktionary
(1.1) samouwielbienie, samoubóstwienie, narcyzm
Wiktionary
ogół jednostkowych właściwości znamionujących mowę danej osoby, wiążących się z jej przynależnością do grupy społecznej, wykształceniem, tradycjami rodzinnymi, środowiskowymi itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. zbiór indywidualnych cech mowy danego rozmówcy;
(1.2) liter. zbiór indywidualnych cech języka danego dzieła literackiego
Wiktionary
Idiolekt (gr. ἴδιος, "idios" – „własny, swoisty” + λέξις, "leksis" – „mowa”), język osobniczy – odmiana mowy właściwa dla danego użytkownika języka w danym okresie jego rozwoju, tzw. indywidualny dialekt. Różnice idiolektalne dotyczą w mniejszym stopniu gramatyki, w większym cech leksykalnych i fonetycznych. Na idiolekt mogą się składać zarówno środki znane biernie, jak i używane aktywnie.
Wikipedia
(1.1) Możemy powiedzieć, że idiolekt jest językiem (lektem) konkretnej (pojedynczej) osoby.
Wiktionary
IPA: iˈdʲjɔlɛkt, AS: idʹi ̯olekt
Wiktionary
przym. idiolektalny, idiomatyczny
Wiktionary
(1.1) język osobniczy, język indywidualny, mowa jednostkowa
(1.2) idiostyl
Wiktionary
w językoznawstwie: taki, który odnosi się do osobniczego posługiwania się językiem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. dotyczący idiolektu, związany z idiolektem
Wiktionary
rzecz. idiolekt mrz.
Wiktionary
odnoszący się do faktów historycznych; zdarzeniowy
SJP.pl
wyraz, zwrot, wyrażenie właściwe danemu językowi, nie dające się dosłownie przetłumaczyć na inny język; idiomatyzm; idiomat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyrażenie językowe, którego znaczenie jest swoiste, odmienne od znaczenia, jakie należałoby mu przypisać, biorąc pod uwagę poszczególne części składowe oraz reguły składni;
(1.2) przest. rzad. mowa, narzecze
(1.3) szt. zespół cech charakterystycznych dla danej dziedziny sztuki, okresu artystycznego lub artysty;
Wiktionary
Idiom, idiomat, idiomatyzm (z idioma „specyfika języka, osobliwości językowe”; od gr. "idiōma", dop. "idiōmatos" „specyficzna cecha; właściwość” od "idiousthai" „odpowiedni”; "ídios" „własny; prywatny; swoisty”) – konstrukcja językowa, której znaczenie ma charakter swoisty, tj. nie daje się wyprowadzić ze znaczenia jej poszczególnych części składowych. Idiomy należy odróżnić od kolokacji, czyli związków wyrazowych wykazujących pewną ustaloną łączliwość, ale dających się rozumieć dosłownie.
Wikipedia
(1.1) Idiomów nie tłumaczy się dosłownie.
Wiktionary
IPA: ˈidʲjɔ̃m, AS: idʹi ̯õm
Wiktionary
rzecz. idiomatyka ż., idiomat m., idiomatyzm m., idiomatyzacja ż.
przym. idiomatyczny, idiomowy
przysł. idiomatycznie
Wiktionary
(1.1) idiomat, idiomatyzm
Wiktionary
wyraz, zwrot właściwe danemu językowi, nie dające się dosłownie przetłumaczyć na inny język; idiom; idiomatyzm
SJP.pl
→ idiomat, → idiomatyzm; idiomowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) jęz. swoisty dla konkretnego języka, będący idiomem
(1.2) szt. przen. swoisty dla określonego twórcy, dla jego „języka sztuki”
(1.3) jęz. charakteryzujący się mnogością idiomów
Wiktionary
(1.1) Pośredniość idiomatyczna wysłowienia nakazu jest tu jednocześnie związana z pośredniością idiomatyczną wysłowienia pozostałych elementów. Cały przepis jest więc jednym z najbardziej skomplikowanych wyrażeń kodu idiomatycznego.
(1.3) Język polski uchodzi za bardziej idiomatyczny od języka angielskiego.
Wiktionary
rzecz. idiom m., idiomatyka ż., idiomatyk m., idiomat m., idiomatyzm m., idiomatyczność ż., idiomowość ż., idiomatyzacja ż., idiomatyzowanie n., idiolekt m.
czas. idiomatyzować ndk.
przym. idiomowy
przysł. idiomatycznie
Wiktionary
(1.2) swoisty, osobliwy, specyficzny, charakterystyczny
Wiktionary
1. nauka o idiomach, wyrazach, zwrotach, wyrażeniach właściwych danemu językowi, nieprzetłumaczalnymi dosłownie na inny język;
2. zbiór idiomów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. nauka o idiomach
(1.2) jęz. zbiór idiomów np. w określonym języku, dialekcie lub dziele
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) D. i B. lp. od: idiomatyk
Wiktionary
(1.1) W tym rozdziale pragnę przedstawić propozycję metodologiczną naukowca od lat zajmującego się badaniem idiomatyki porównawczej z perspektywy kognitywnej (…).
Wiktionary
rzecz. idiom m., idiomatyk m., idiomat m., idiomatyzm m., idiomatyczność ż., idiomowość ż., idiomatyzacja ż., idiomatyzowanie n.
czas. idiomatyzować ndk.
przym. idiomatyczny, idiomowy
przysł. idiomatycznie
Wiktionary
wyraz, zwrot, wyrażenie właściwe danemu językowi, nie dające się dosłownie przetłumaczyć na inny język; idiom; idiomat
SJP.pl
ekspresywnie: idiom, idiomat
SJP.pl
Idiomorfizm = automorfizm – występowanie minerałów w skałach w postaci kryształów o symetrii odpowiadającej ich budowie wewnętrznej, ograniczonej płaskimi ścianami.
Kryształy, które wykrystalizowały wcześniej niż kryształy innego składnika magmy są lepiej wykształcone i zbudowane prawidłowo.
Wikipedia
→ idiom; idiomatyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany idiomem, dotyczący idiomu
Wiktionary
rzecz. idiom mrz., idiomatyka ż.
przym. idiomatyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. stan, w którym choroba ma niejasne lub nieznane podłoże
Wiktionary
przym. idiopatyczny
Wiktionary
w medycynie, o chorobie lub dolegliwości: o niemożliwej do ustalenia przyczynie, o nieznanym pochodzeniu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. powstający spontanicznie lub mający niejasne albo nieznane podłoże;
Wiktionary
Idiopatyczny jest przymiotnikiem używanym przede wszystkim w medycynie, oznaczającym "powstający spontanicznie" albo "mający niejasne lub nieznane podłoże (przyczynę)". Pochodzi z greckiego ἴδιος (idios) – "własny" + παθος (pathos) – "cierpienie", czyli w wolnym tłumaczeniu "chorobę samą z siebie". Jest to określenie techniczne, wywodzące się z nozologii, tj. klasyfikacji schorzeń.
Wikipedia
rzecz. idiopatyczność ż.
Wiktionary
(1.1) samoistny
Wiktionary
w weismanizmie: hipotetyczna substancja przekazywana z pokolenia na pokolenie, odpowiedzialna za dziedziczenie cech; plazma zarodkowa
SJP.pl
1. cecha kogoś wyróżniającego się spośród innych ludzi;
2. cecha czegoś wyróżniającego się spośród innych rzeczy lub zjawisk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest idiosynkratyczne; cecha tych, którzy są idiosynkratyczni
Wiktionary
rzecz. idiosynkrazja ż.
przym. idiosynkratyczny
przysł. idiosynkratycznie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z idiosynkrazją
Wiktionary
rzecz. idiosynkrazja ż., idiosynkratyczność ż.
Wiktionary
1. wstręt, antypatia, niechęć
2. wrodzona nadwrażliwość organizmu na pewne substancje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wstręt, niechęć do kogoś lub czegoś;
(1.2) med. farm. osobnicza, wrodzona nadwrażliwość organizmu na określone związki chemiczne
(1.3) cecha, która wyróżnia kogoś lub coś spośród innych ludzi bądź obiektów
(1.4) jęz. element w systemie językowym, którego opisu nie da się uogólnić w formie jakiejkolwiek reguły; wyjątek
Wiktionary
Idiosynkrazja (gr. ιδιοσυνκρασία, "idiosinkrasia", "idios" „jego własny” i "syn-krasis" „mieszanina”) – nadwrażliwość organizmu (uczulenie, alergia) na pewne substancje. Przenośnie – ""alergia"," niechęć, antypatia, wrogość, odraza do kogoś lub czegoś.
Wikipedia
(1.1) Mogę cię zapewnić, że położenie pięknej kobiety, mającej starego męża, nie należy do najgorszych. (…) Nie masz lat szesnastu i na życie musisz patrzeć serio. Nie można przecie dla jakiejś idiosynkrazji poświęcić bytu ojca.
(1.2) Główne przeciwwskazania do stosowania leku to nadwrażliwość lub idiosynkrazja na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
(1.3) W organach elektrycznych dźwięk nuty jest trochę „zanieczyszczony” sygnałami audio od generatorów niezwiązanych z tym dźwiękiem. Dawniej był to problem, ale obecnie ta idiosynkrazja jest traktowana jako ważny element, charakterystyczny dla brzmienia instrumentu tradycyjnego.
(1.4) Nierzadko w tekstach średniowiecznych autorów latyniści diagnozują idiosynkrazję, a nawet błąd tam, gdzie mamy do czynienia z użyciem doskonale klasycznym.
Wiktionary
rzecz. idiosynkratyczność ż.
przym. idiosynkratyczny
przysł. idiosynkratycznie
Wiktionary
(1.1) wstręt
(1.2) uczulenie
(1.3) dziwactwo, ekscentryczność
Wiktionary
1. mężczyzna dotknięty idiotyzmem, chorobą umysłową;
2. potocznie: mężczyzna ograniczony, nieodpowiedzialny, naiwny; głupiec, bałwan, dureń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) pot. pejor. człowiek głupi, tępak
(1.2) przest. med. człowiek upośledzony umysłowo w stopniu znacznym
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ten idiota myśli, że skoro są jego urodziny, to może jeździć po pijanemu po mieście!
(1.2) Jako idiotę dawniej klasyfikowano człowieka z IQ w przedziale: 20-34.
Wiktionary
IPA: iˈdʲjɔta, AS: idʹi ̯ota
Wiktionary
rzecz. idiotyczność ż., idiotyzm m., idioctwo n., idiocenie n., zidiocenie n.
:: fż. idiotka ż.
czas. idiocieć ndk., zidiocieć dk.
przym. idiotyczny, zidiociały
przysł. idiotycznie
Wiktionary
(1.1) baran, bałwan, bęcwał, głupiec, głupek, cymbał, debil, dureń, imbecyl, jełop, kretyn, matoł, młotek, tępak, tuman, osioł, palant, przygłup, psychol, porąbaniec, półgłówek, barania / kapuściana głowa, zakuta pała
(1.2) mente captus
Wiktionary
1. med. kobieta dotknięta idiotyzmem, chorobą umysłową;
2. pot. kobieta ograniczona, nieodpowiedzialna, naiwna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta głupia
(1.2) przest. med. kobieta lub dziewczyna upośledzona umysłowo w stopniu znacznym
Wiktionary
IPA: iˈdʲjɔtka, AS: idʹi ̯otka
Wiktionary
rzecz. idiotyzm m., idioctwo n., idiotyczność ż., idiocenie n.
:: fm. idiota m.
czas. idiocieć ndk., zidiocieć dk.
przym. idiotyczny, zidiociały
przysł. idiotycznie
Wiktionary
(1.1) kretynka, debilka
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: idiota
Wiktionary
żartobliwie: odporność urządzenia na nieumiejętne korzystanie z niego
SJP.pl
żartobliwie: odporny na nieumiejętne korzystanie; głupoodporny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. żart. niezawodny, odporny, stworzony tak by nawet najgłupszy albo najbardziej nieodpowiedzialny użytkownik nie mógł go popsuć
Wiktionary
idiotyczny, debilowaty, debilny;
1. w medycynie: taki, który ma cechy idioty, czyli osoby niedorozwiniętej umysłowo; chory psychicznie, chory umysłowo;
2. potocznie: głupi, bezmyślny, bezsensowny; kretyński, imbecylny, durny
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób idiotyczny
Wiktionary
IPA: ˌidʲjɔˈtɨt͡ʃʲɲɛ, AS: idʹi ̯otyčʹńe
Wiktionary
przym. idiotyczny, zidiociały
rzecz. idiota m., idiotka ż., idiotyzm m., idioctwo n., idiotyczność ż., idiocenie n., zidiocenie n.
czas. idiocieć ndk., zidiocieć dk.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: idiotycznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: idiotyczny
SJP.pl
cecha tego, co jest idiotyczne; głupota, niedorzeczność, bzdurność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest idiotyczne
Wiktionary
rzecz. idiota m., idiotka ż., idiotyzm m., idioctwo n., idiocenie n., zidiocenie n.
czas. idiocieć ndk., zidiocieć dk.
przym. idiotyczny, zidiociały
przysł. idiotycznie
Wiktionary
(1.1) niedorzeczność
Wiktionary
idiotowaty, debilowaty, debilny;
1. w medycynie: taki, który ma cechy idioty, czyli osoby niedorozwiniętej umysłowo; chory psychicznie, chory umysłowo;
2. potocznie: głupi, bezmyślny, bezsensowny; kretyński, imbecylny, durny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posp. nieprzemyślany, bezmyślny, głupi
Wiktionary
(1.1) Pomysł z fałszywym alarmem był idiotyczny – policja nas złapała.
Wiktionary
IPA: ˌidʲjɔˈtɨt͡ʃnɨ, AS: idʹi ̯otyčny
Wiktionary
rzecz. idiota m., idiotka ż., idiotyzm m., idiotyczność ż.
przysł. idiotycznie
przym. zidiociały
Wiktionary
(1.1) kretyński, bezmyślny, głupawy, głupi
Wiktionary
1. ciężkie upośledzenie umysłu;
2. głupota, bezmyślność czegoś; tępota, bezmyślność, idioctwo;
3. wypowiedź, zdanie lub czyn uznane za głupie, pozbawione sensu; idioctwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. przest. upośledzenie umysłowe w stopniu znacznym;
(1.2) grub. coś głupiego, nieroztropnego
Wiktionary
(1.2) O różnych już rzeczach słyszałem, ale żeby ktoś przebrał trupa i postawił na warcie, żeby na mecz pójść, to największy idiotyzm, z jakim miałem dotąd do czynienia – stwierdził Fred Marcinkowski, kręcąc z niedowierzaniem głową.
Wiktionary
rzecz. idiota m., idiotka ż., idiotyczność ż., idioctwo n., idiocenie n., zidiocenie n.
czas. idiocieć ndk., zidiocieć dk.
przym. idiotyczny, zidiociały
przysł. idiotycznie
Wiktionary
disa; w mitologii germańskiej:
1. żeńskie bóstwo opiekuńcze pokrewne nornom;
2. demon śmierci, zniszczenia i wojny, wegetacji i płodności
SJP.pl
akronim od: I don't know - nie wiem; IDK
SJP.pl
język międzynarodowy opracowany we Francji, odmiana esperanta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. język sztuczny, opracowany na bazie esperanto;
Wiktionary
Ido ("-ides" – grecki przyrostek patronimiczny = odojcowski) – sztuczny język opracowany w 1908 na bazie esperanto, stąd jego druga nazwa: esperanto reformita = 'esperanto reformowane'. Jego autorami byli Louis Couturat i Leopold Leau. Celem reformy było usunięcie niektórych krytykowanych cech esperanta, jak końcówka biernika czy tabela korelatywów, a także poprawienie brzmienia języka. Ido jest zasadniczo językiem schematycznym z pewnymi cechami języka naturalistycznego.
Wikipedia
(1.1) Uczę się ido.
Wiktionary
IPA: ˈidɔ, AS: ido
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) Ido
* baskijski: (1.1) ido
* esperanto: (1.1) Ido
* niemiecki: (1.1) Ido n.
* rosyjski: (1.1) идо n.
* słowacki: (1.1) ido n.
* ukraiński: (1.1) ідо n.
* węgierski: (1.1) ido
źródła.
== ido (język baskijski.) ==
wymowa.
audio|LL-Q8752 (eus)-Xabier Cañas-ido.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) jęz. ido
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) Ido
* baskijski: (1.1) ido
* esperanto: (1.1) Ido
* niemiecki: (1.1) Ido n.
* rosyjski: (1.1) идо n.
* słowacki: (1.1) ido n.
* ukraiński: (1.1) ідо n.
* węgierski: (1.1) ido
źródła.
== ido (język baskijski.) ==
wymowa.
audio|LL-Q8752 (eus)-Xabier Cañas-ido.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) jęz. ido
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
minerał, zasadowy krzemian wapnia, magnezu, żelaza i glinu; wezuwian
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. wezuwian; minerał z gromady krzemianów;
Wiktionary
IPA: iˈdɔkras, AS: idokras
Wiktionary
(1.1) wezuwian
Wiktionary
1. osoba szczególnie popularna, uwielbiana; bożyszcze,
2. wizerunek bóstwa stanowiący przedmiot kultu; bożek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, którą się podziwia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) rel. figura bóstwa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Moim idolem jest Krzysztof Krawczyk.
(2.1) Ten idol pochodzi z epoki brązu.
Wiktionary
IPA: ˈidɔl, AS: idol
Wiktionary
rzecz. idolatria ż.
Wiktionary
(1.1) autorytet, bożyszcze
(2.1) bałwan
Wiktionary
w teorii indukcji Franciszka Bacona: złudzenia poznawcze umysłu; idole
SJP.pl
oddawanie czci boskiej idolom, czyli wyobrażeniom bóstw; idololatria; bałwochwalstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. bałwochwalstwo
Wiktionary
(1.1) Dawniej na tych terenach panowała idolatria.
Wiktionary
IPA: ˌidɔˈlatrʲja, AS: idolatrʹi ̯a
Wiktionary
zobacz. idol
Wiktionary
(1.1) idololatria, bałwochwalstwo
Wiktionary
cząsteczki wysyłane przez przedmioty (według epikurejczyków)
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lm. i M. plural|idol.
Wiktionary
kobieta ciesząca się szczególną popularnością, bezkrytycznie uwielbiana i naśladowana
SJP.pl
wprowadzanie lub występowanie kultu idoli
SJP.pl
kobieta ciesząca się szczególną popularnością, bezkrytycznie uwielbiana i naśladowana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: idol
Wiktionary
IPA: iˈdɔlka, AS: idolka
Wiktionary
zob. idol.
Wiktionary
oddawanie czci boskiej idolom, czyli wyobrażeniom bóstw; idolatria; bałwochwalstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. bałwochwalstwo, kult bożków
Wiktionary
(1.1) Biblia jednoznacznie potępia idololatrię.
Wiktionary
(1.1) bałwochwalstwo
Wiktionary
nazwa wprowadzona przez F. Gonsetha na określenie jego własnego stanowiska filoz., łączącego pewne elementy kantyzmu i pozytywizmu, uznającego konieczność przyjmowania w poznaniu założeń, które jednak są historycznie uwarunkowane i zmienne
SJP.pl
miękki, zielonkawo-żółty minerał w kształcie rombu, odkryty w kopalni Idria w Słowenii; idrialit
SJP.pl
miękki, zielonkawo-żółty minerał w kształcie rombu, odkryty w kopalni Idria w Słowenii; idrialin
SJP.pl
Idrialit – bardzo rzadki minerał należący do węglowodorów.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na terenie Słowenii;
Wiktionary
Idrijca – rzeka w Słowenii, na terenie Regional Park Zgornja Idrijca. Źródło rzeki znajduje się w Idrijsko hribovje, w pobliżu wsi Idrijska Bela, na wysokości 960 m n.p.m. Rzeka rozciąga się na 60 km i uchodzi do rzeki Socza we wsi Most na Soči.
Wikipedia
(1.1) Dzisiaj wybrałem się nad Idrijcę łowić ryby, gdzie złowiłem dorodny okaz lipienia pospolitego.
Wiktionary
Idumea (łac. "Idumaea", hebr. "Edom" – czerwony) – kraina historyczna na południu Izraela, pierwotnie ciągnąca się aż do Morza Czerwonego. Od VI wieku p.n.e. ograniczona do okolic Hebronu i wzgórz między Morzem Martwym a Morzem Śródziemnym. Zamieszkana przez Idumejczyków (Edomitów), będących plemieniem o semickim rodowodzie.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Idumei
Wiktionary
rzecz. Idumea ż.
:: fż. Idumejka ż.
przym. idumejski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Idumei
Wiktionary
rzecz. Idumea ż.
:: fm. Idumejczyk mos.
przym. idumejski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Idumeą, dotyczący Idumei
Wiktionary
rzecz. Idumea ż., Idumejczyk mos., Idumejka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Ida
Wiktionary
przym. Idusiowy
rzecz. Ida ż.
Wiktionary
piętnasty (w marcu, maju, lipcu i październiku) lub trzynasty dzień miesiąca w kalendarzu rzymskim
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) hist. w kalendarzu rzymskim trzynasty, a w marcu, maju, lipcu i październiku piętnasty dzień miesiąca;
Wiktionary
Idy (łac. "Idus") – w kalendarzu rzymskim dzień przypadający w środku miesiąca.
W słonecznym kalendarzu juliańskim termin ten nie ma astronomicznego znaczenia. Natomiast w pierwotnym kalendarzu księżycowym mianem "Idus" określano dzień, po którym następuje pełnia Księżyca. Idy były w relacji do kalend i non.
Wikipedia
IPA: ˈidɨ, AS: idy
Wiktionary
1. gatunek literacki obejmujący głównie utwory poetyckie o tematyce pasterskiej, wiejskiej itp.; sielanka; bukolika; ekloga;
2. spokojne, sielankowe życie; bezkonfliktowa miłość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. sielankowe życie
(1.2) liter. pogodny liryk opiewający uroki życia na wsi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Idylla maleńka taka: / Wróbel połyka robaka, / Wróbla kot dusi niecnota, / Pies chętnie rozdziera kota…
(1.2) Autorstwo tych idyll przypisywano Konopnickiej.
Wiktionary
rzecz. idylliczność ż., idyllizm m., idyllista m., idyllik m.
przym. idylliczny
przysł. idyllicznie
Wiktionary
(1.2) sielanka, ekloga, bukolika, skotopaska
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób idylliczny, sielankowo
Wiktionary
(1.1) A jednak – tuż przed świętami pierwsi poranni przechodnie ze zdumieniem ujrzeli świat odmieniony, przykryty niewinną bielą, idyllicznie cichy.
Wiktionary
rzecz. idylla ż.
przym. idylliczny
Wiktionary
książkowo: stan, w którym nie występują żadne problemy ani negatywne rzeczy; sielankowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co idylliczne
Wiktionary
rzecz. idylla ż.
przym. idylliczny
Wiktionary
sielankowy, nastrojowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pogodny, beztroski, sielankowy
(1.2) liter. o utworze literackim: będący idyllą lub mający jej cechy
Wiktionary
(1.1) Robert wydał szereg wierszy o idyllicznych bornholmskich krajobrazach.
Wiktionary
IPA: ˌidɨlˈlʲit͡ʃnɨ, AS: idyllʹičny
Wiktionary
rzecz. idylla ż., idylliczność ż., idyllizm m., idyllista m. idyllik m.
przysł. idyllicznie
Wiktionary
(1.1) sielankowy, sielski
(1.2) sielski, bukoliczny, pastoralny
Wiktionary
autor sielanek; idyllista
SJP.pl
autor bukolik; idyllik
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Idzi – imię męskie pochodzenia greckiego. Jest spolszczeniem łacińskiego imienia Aegidius, „Egidiusz”, o źródłosłowie greckim. "Aigidios" był jednym z przydomków Zeusa i nawiązywał do noszenia przez niego tarczy Egidy.
Imię w Polsce jest imieniem nadawanym rzadko. W styczniu 2024 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 408 mężczyzn o imieniu Idzi nadanym jako imię pierwsze.
Wikipedia
IPA: ˈid͡ʑi, AS: iʒ́i
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Idzikowa
Wiktionary
rzecz. Idzików m.
:: fż. idzikowianka ż.
przym. idzikowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Idzikowa
Wiktionary
rzecz. Idzików m.
:: fm. idzikowianin m.
przym. idzikowski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Idzikowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Idzików m., idzikowianin m., idzikowianka ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Idy lub z nią związany
SJP.pl
Idzi z małżonką
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Idziego lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Idzisław – imię męskie, neologizm utworzony na wzór imion słowiańskich. Spolszczone imię Idzi uzupełnione zostało przyrostkiem imienniczym -sław.
W źródłach polskich poświadczone w 1212 roku. W XXI wieku nie zostało wykazane w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, ani jako imię pierwsze, ani jako imię drugie.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Idzisławy lub z nią związany
SJP.pl
Idzisław z małżonką; Idzisławowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Idzisława lub z nim związany
SJP.pl
1. kroczyć, stąpać, chodzić
2. wstępować gdzieś, udawać się, kierować się
3. dziać się, odbywać się
4. funkcjonować, działać
5. powodzić się, wieść się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
czasownik "idź" wzmocniony partykułą "-żeż"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rozwijanie prawa, możliwość uczonego islamskiego (mudżtahida) do samodzielnego formułowania opinii, twórcza, racjonalna interpretacja szariatu;
Wiktionary
Idżtihad ( اجتهاد, iğtihād) – rozwijanie prawa, „wysiłek twórczy”; „możliwość uczonego (mudżtahida) do samodzielnego formułowania opinii, posługiwania się indywidualnym rozumowaniem”, twórcza, racjonalna interpretacja szariatu, zdyscyplinowane posługiwanie się rozumem pomagające w dostosowywaniu prawa islamu do nowych warunków. Wyróżnia się trzy stopnie:
Wikipedia
rzecz. dżihad mrz.
Wiktionary
skrót od: Internet Explorer (przeglądarka internetowa)
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Internet Explorer (przeglądarka internetowa)
Wiktionary
Ie ie
Ie – dwuznak występujący w języku angielskim, niemieckim i języku niderlandzkim. Oznacza on i czytane bez występującego po nim e. Przykład: holenderskie „iedereen” ("iderejn") – „wszyscy”
Wikipedia
(1.1) FF, IE, Opera, Chrome i Safari to pięć najpopularniejszych obecnie przeglądarek internetowych w Polsce.
Wiktionary
(1.1) MSIE
Wiktionary
skrót od: indoeuropejski
SJP.pl
skrót w funkcji przymiotnika
(1.1) = jęz. indoeuropejski
Wiktionary
IPA: ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci, AS: ĩndoeu̯ropei ̯sʹḱi
Wiktionary
skrót od: Institute of Electrical and Electronics Engineers - Instytut Inżynierii Elektrycznej i Elektronicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Belgii, w Zachodniej Flandrii;
Wiktionary
Ieper (wym. w IPA: []; fr. "Ypres", wym. w IPA: []) – miasto w północno-zachodniej Belgii, w Regionie Flamandzkim, w prowincji Flandria Zachodnia, siedziba administracyjna okręgu Ieper. Zajmuje powierzchnię 131,451 km². 1 stycznia 2024 r. liczyło 35 550 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Generał Maczek wyzwolił Ieper 6 września 1944 roku.
Wiktionary
skrót od: International Finance Corporation - Międzynarodowa Korporacja Finansowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
postać z mitologii greckiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 112;
Wiktionary
Ifigenia – w mitologii greckiej, córka Agamemnona i Klitajmestry, siostra Elektry, Chrysotemis i Orestesa. U Homera występuje jako Ifianassa.
Ojciec miał złożyć ją w ofierze Artemidzie w Aulidzie w Beocji, w celu przebłagania bogini. Zanim jednak wróżbita Kalias wbił nóż ofiarny w serce dziewczyny, z Niebios zstąpiła Artemida, przynosząc ze sobą łanię. Nakazała zwierzę złożyć w ofierze, a córkę Agamemnona uczyniła swoją kapłanką w Taurydzie.
Wikipedia
(1.1) Po wstąpieniu do miejscowego klasztoru sióstr sakramentek przyjęła imię Ifigenia od św. Mateusza.
Wiktionary
skrót od: International Federation of Information Processing - Międzynarodowa Federacja Przetwarzania Informacji
SJP.pl
skrót od: Instytut Fizyki Jądrowej
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = biochem. interferon
Wiktionary
skrót od: Implementation Force - międzynarodowe wojsko pod przywództwem NATO powołane w celu nadzorowania realizacji postanowień porozumienia pokojowego w sprawie Bośni i Hercegowiny
SJP.pl
[czytaj: i-ef-PE]
1. skrót od: Instytut Filologii Polskiej;
2. skrót od: Internetowe Forum Policyjne
SJP.pl
w arabskich wierzeniach ludowych: zły duch ognia, upiór; afryt; efryt
SJP.pl
pierwszy posiłek, który spożywa muzułmanin po zachodzie słońca w okresie ramadanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. w islamie: pierwszy posiłek, który spożywa muzułmanin po zachodzie słońca w okresie postu ramadan; posiłek przerywający post dzienny;
Wiktionary
If
Wikipedia
IPA: ˈiftar, AS: iftar
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = med. indeks glikemiczny
(1.2) = fizj. immunoglobulina
Wiktionary
Ig – wieś w Słowenii, siedziba gminy Ig. W 2018 roku liczyła 2318 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: i‿ˈɟɛ, AS: i‿ǵe
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
– imię żeńskie. Usamodzielnione w czasach współczesnych zdrobnienie imienia Jadwiga. Może być również zdrobnieniem imienia Ignacja.
Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Iga w 2022 r. zajmowała 17. miejsce w grupie imion żeńskich.
Wikipedia
(1.1) Iga wzięła udział w sympozjum szopenologicznym w Pile.
(1.1) Przypomnieliśmy Idze o jej obietnicy.
Wiktionary
IPA: ˈiɡa, AS: iga
Wiktionary
rzecz. Jadwiga ż.
Wiktionary
dawna wieś w Polsce, obecnie Nowe Iganie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jeden z głównych języków w Nigerii (obok języków hausa i joruba); ibo
SJP.pl
w mitologii nordyckiej: gigantyczne drzewo, na którym znajdują się różne światy, w tym: Asgard, Midgard, Utgard i Helheim; Yggdrasil
SJP.pl
[czytaj: igelit albo igielit] trudnopalne tworzywo sztuczne; igielit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tworzywo sztuczne uzyskiwane w procesie polimeryzacji chlorku winylu i estrów kwasu akrylowego;
Wiktionary
Igelit – tworzywo sztuczne uzyskiwane w procesie polimeryzacji chlorku winylu (ok. 80%) i estrów kwasu akrylowego (ok. 20%).
Prawa do nazwy "Igelit" należały do niemieckiego koncernu chemicznego IG Farben. Znalazł zastosowanie w elektrotechnice jako materiał izolacyjny w postaci osłon przewodów elektrycznych i kabli elektrycznych, a także w budownictwie do pokrywania nawierzchni skoczni narciarskich, stoków zjazdowych, peronów kolei linowych i wyciągów narciarskich.
Wikipedia
związany z igelitem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z igelitu
Wiktionary
trudnopalne tworzywo sztuczne; igelit
SJP.pl
1. część składowa maszyny do szycia, w której umocowana jest igła;
2. część składowa maszyny tkackiej, przez którą przechodzą igły;
3. podłużne narzędzie do szycia o ostrym czubku, zwykle wykonane z kości zwierzęcych
SJP.pl
zdrobnienie od: igielnik
SJP.pl
pojemnik służący do przechowywania igieł (szpilek) lub ozdobna poduszeczka do wbijania igieł celem uchowania ich w porządku i jednym miejscu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: igiełka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: igła
Wiktionary
IPA: ˌiɟɛˈwɛt͡ʃka, AS: iǵeu̯ečka
Wiktionary
1. zdrobnienie od: igła;
2. jakieś doznanie zmysłowe lub psychiczne, np. igiełka strachu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: igła
Wiktionary
podobny kształtem do igiełki
SJP.pl
1. regionalnie: drzewo iglaste;
2. pilnik iglicowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. krzew lub drzewo iglaste
Wiktionary
(1.1) Po chwili stał już przy tarasie, z którego kilka schodów prowadziło na trawnik ozdobiony paroma równo przyciętymi iglakami.
Wiktionary
przym. iglasty
rzecz. igła ż.
Wiktionary
dawniej: przymiotnik od: igła (w znaczeniu narzędzia do szycia); igielny
SJP.pl
dotyczący wyrobu igieł
SJP.pl
w dawnej Polsce: rzemieślnik wyrabiający igły, szpilki i haftki; szpilkarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. rzemieślnik wykonujący igły
(1.2) pracownik czesalni
(1.3) pracownik przy produkcji igieł w fabryce
Wiktionary
rzecz. iglarstwo n., iglarnia ż., igła ż.
przym. iglarski
Wiktionary
klasa drzew lub krzewów należących do gromady nagonasiennych, obejmująca około 600 gatunków; szpilkowe
SJP.pl
Ig
Wikipedia
1. pokryty igłami, złożony z igieł;
2. ostro zakończony, wysmukły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest zakończony ostrym szpicem, którego zakończenie przypomina igłę
(1.2) bot. dendr. związany z roślinami, których liście mają formę igieł
Wiktionary
(1.1) Krogulec zakłada gniazdo na drzewach iglastych w pobliżu pnia, na wysokości 5-6 m.
(1.1) Siedzieliśmy pod rozłożystymi, iglastymi drzewami, przy pniu, gdzie było zacisznie i sucho.
(1.2) Złotoborowik wysmukły rośnie w lasach iglastych, przede wszystkim wśród sosen (jego grzybnia tworzy związek, tzw. mikoryzę z korzeniami właśnie tych drzew).
Wiktionary
IPA: iɡˈlastɨ, AS: iglasty
Wiktionary
rzecz. igła ż., igliwie n., iglak mrz.
przym. igielny, igłowy
Wiktionary
(1.2) szpilkowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. ostre zwieńczenie wieży lub dachu w postaci smukłego stożka;
2. część składowa różnego rodzaju narzędzi lub urządzeń kształtem przypominająca igłę;
3. szpiczasta skała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. długi, wąski stożek zwieńczający wieżę
(1.2) techn. część urządzenia w kształcie igły
(1.3) ruchomy element broni palnej uderzający w spłonkę
(1.4) geol. spiczasta skała
(1.5) bot. nazwa systematyczna|Erodium cicutarium|ref=tak., roślina owłosiona o liliowych kwiatach
(1.6) ryb. narzędzie do dziania ręcznego siatek rybackich
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: iɡˈlʲit͡sa, AS: iglʹica
Wiktionary
przym. iglicowy
rzecz. igłówka ż., igła ż., zdrobn. igliczka ż.
Wiktionary
(1.1) igła ż.
(1.2) igła ż.
(1.6) kleszczka ż., igła ż.
Wiktionary
związany z iglicą
SJP.pl
regionalnie, zwykle w liczbie mnogiej: druty do robienia dzianiny lub siatek
SJP.pl
regionalnie, zwykle w liczbie mnogiej: druty do robienia dzianiny lub siatek
SJP.pl
rodzina ślimaków z podgromady przodoskrzelnych
SJP.pl
1. drzewo z rodziny bobowatych rosnące w Ameryce, Azji i tropikalnej Afryce; glediczia, glediczja;
2. ryba z rodziny igliczniowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. europejska ryba morska, u której ikra i młode znajduje się w komorze lęgowej na ciele;
(1.2) dendr. cierniste drzewo o owocach zebranych w strąki;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: iɡˈlʲit͡ʃʲɲa, AS: iglʹičʹńa
Wiktionary
(1.2) glediczja
Wiktionary
rząd ryb promieniopłetwych
SJP.pl
Igliczniokształtne (Syngnathiformes) – rząd ryb promieniopłetwych (Actinopterygii), czasami klasyfikowany jako Syngnathoidei – podrząd ciernikokształtnych (Gasterosteiformes). Obejmuje ponad 260 gatunków opisanych naukowo (2006), między innymi iglicznie i koniki morskie. W Polsce występują dwa gatunki igliczniowatych – iglicznia ("Syngnathus typhle") oraz wężynka ("Nerophis ophidion").
Wikipedia
o cechach igliczniokształtnych (rząd ryb)
SJP.pl
rodzina ryb morskich, o wydłużonym, wężykowatym ciele, żyjących w zaroślach z trawy morskiej, upodabniających się do niej barwą i kształtem
SJP.pl
Igliczniowate (Syngnathidae) – rodzina ryb igliczniokształtnych (Syngnathiformes), obejmująca pławikoniki oraz iglicznie.
Wikipedia
o cechach igliczniowatych (ryb morskich żyjących w zaroślach z trawy morskiej, upodabniających się do niej barwą)
SJP.pl
przymiotnik od: iglica
SJP.pl
karabin odtylcowy
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca śpiew samca wilgi
Wiktionary
(1.1) Z ogrodu wzywał samiec wilgi: – Iglio-diglio, iglio-diglio.
Wiktionary
(1.1) iglio-dyglio
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca śpiew samca wilgi
Wiktionary
(1.1) Z ogrodu wzywał samiec wilgi: – Iglio-dyglio, iglio-dyglio.
Wiktionary
(1.1) iglio-diglio
Wiktionary
igły drzew iglastych zaściełające ziemię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) igły drzew iglastych
(1.2) opadłe igły drzew iglastych
Wiktionary
Igliwie – opadłe na dno lasu liście (igły) drzew iglastych, stanowiące składnik ściółki leśnej. Igliwie stanowi także surowiec użytkowany do wyrobu m.in. pasz, olejków eterycznych, sztucznego włosia, stroiszu, wosków, papieru, płyt izolacyjnych. Do przerobu pozyskiwane jest jednak zwykle w formie cetyny, tj. pozyskiwane jest z gałęzi drzew iglastych po ich obaleniu w lasach użytkowanych rębnie. Igliwie sosen długoigielnych stanowi także surowiec dla plecionkarstwa.
Wikipedia
(1.1) Zesmreczyły się chmury igliwiem / Bure świerki o góry wsparte.
Wiktionary
IPA: iɡˈlʲivʲjɛ, AS: iglʹivʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. igłówka ż., igła ż.
przym. iglasty
Wiktionary
przymiotnik od: igliwie; igliwiowy
SJP.pl
kopulasty domek z bloków lodu lub brył ubitego śniegu; igloo, iglu
SJP.pl
[czytaj: iglo lub iglu] kopulasty domek z bloków lodu lub brył ubitego śniegu; iglo, iglu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kopulasty domek z brył ubitego śniegu lub lodu;
Wiktionary
Ig
Wikipedia
(1.1) Eskimosi budują swoje igloo z lodu.
Wiktionary
IPA: ˈiɡlɔ|ˈiɡlu, AS: iglo|iglu
Wiktionary
kopulasty domek z bloków lodu lub brył ubitego śniegu; igloo, iglo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. igloo.
Wiktionary
(1.1) Eskimosi budują swoje iglu z lodu.
Wiktionary
IPA: ˈiɡlu, AS: iglu
Wiktionary
skrót od: ignotus (z łaciny: nieznany)
SJP.pl
zdrobnienie od: Ignacy (imię męskie)
SJP.pl
nazwa wielu miejscowości i ich części w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Ignacja – żeński odpowiednik imienia Ignacy, które posiada nieustaloną do końca etymologię. Według najbardziej rozpowszechnionej teorii wywodzi się je od łacińskiego wyrazu "ignis", oznaczającego „ogień”. Zachodzi jednak również podobieństwo między tym imieniem a nazwą łacińskiego rodu Egnacjuszów ("Egnatii"). Istnieją też hipotezy o etruskim pochodzeniu Ignacego.
Wikipedia
1. taki jak u św. Ignacego Loyoli, charakterystyczny dla św. Ignacego Loyoli;
2. w religii katolickiej: medytacja ignacjańska - metoda modlitwy według św. Ignacego Loyoli, jedno z ćwiczeń duchownych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. odnoszący się do duchowości świętego Ignacego Loyoli, związany z duchowością świętego Ignacego Loyoli
Wiktionary
(1.1) Wiktor pojechał na rekolekcje ignacjańskie do Zakopanego.
Wiktionary
rzecz. Ignacy mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: Ignacy (imię męskie)
SJP.pl
Ignac z małżonką; Ignacowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ignacowa
Wiktionary
rzecz. Ignaców m.
:: fż. ignacowianka ż.
przym. ignacowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ignacowa
Wiktionary
rzecz. Ignaców m.
:: fm. ignacowianin m.
przym. ignacowski
Wiktionary
Ignac z małżonką; Ignacostwo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Ignacowa
Wiktionary
rzecz. Ignaców m., ignacowianin m., ignacowianka ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ignaca lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
– imię męskie o niepewnej do końca etymologii. Według najbardziej rozpowszechnionej teorii wywodzi się je od łacińskiego wyrazu "ignis", oznaczającego „ogień”. Zachodzi jednak również podobieństwo między tym imieniem, a nazwą łacińskiego rodu Egnacjuszów ("Egnatii"). Istnieją też hipotezy o etruskim pochodzeniu Ignacego.
Wikipedia
(1.1) Brat Ignacy maluje piękne ikony.
(1.1) Dnia 16 sierpnia 1986 r. zmarł pod Londynem prof. Ignacy Wieniewski, wybitny znawca i tłumacz literatury antycznej.
(1.1) Dodajmy, że Ignacy Łukasiewicz przeniósł się do Gorlic, by być bliżej terenów roponośnych.
(1.1) Wśród polityków jest kilku naukowców, jak Władysław Grabski, Ignacy Mościcki, Gabriel Narutowicz, Leszek Balcerowicz czy Zbigniew Brzeziński, ludzi z tytułami profesorskimi znajdujemy w niemal każdej grupie.
Wiktionary
IPA: iɡˈnat͡sɨ, AS: ignacy
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Ignaś mos.
przym. ignacjański
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Ignac z małżonką; Ignacostwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ignalina
Wiktionary
rzecz. Ignalin m.
:: fż. ignalinianka ż.
przym. ignaliński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ignalina
Wiktionary
rzecz. Ignalino n.
:: fm. ignalinianin m.
przym. ignaliński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu uciańskim.
Wiktionary
Ignalino (lit. "Ignalina") – miasto na Litwie, w okręgu uciańskim, położone w północno-wschodniej części kraju w Auksztocie. W okresie II Rzeczypospolitej w województwie wileńskim, powiecie święciańskim, gminie Daugieliszki.
Siedziba rejonu i gminy, ok. 7,5 tys. mieszkańców (w całym starostwie ok. 25 tys.). W okolicy miasta utworzony w 1974 r. Auksztocki Park Narodowy (21 2100 2ha), liczne jeziora (ok. 200, w samym Parku ponad sto) i pierwotne lasy.
Wikipedia
rzecz. ignalinianin m., ignalinianka ż.
przym. ignaliński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Ignalina
Wiktionary
rzecz. Ignalino n., ignalinianin m., ignalinianka ż.
Wiktionary
pnąca roślina zielna z rodziny pochrzynowatych; jams; pochrzyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. zob. pochrzyn.
Wiktionary
(1.1) pochrzyn, jams
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Ignacy (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ignasia lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Ignatowicz – polskie nazwisko typowe patronimiczne, z końcówką "-icz" co oznacza „potomek Ignacego”. Rosyjskim odpowiednikiem jest Игнатович []. Według bazy PESEL z dnia 27 stycznia 2022 roku nazwisko to nosiło 1157 Polek i 1070 Polaków.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Ignacy (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od Ignacy
Wiktionary
(1.1) Zwiedziliśmy z Ignasiem muzeum w Katowicach.
Wiktionary
rzecz. Ignacy mos.
Wiktionary
(1.1) Ignacy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
skała piroklastyczna, silnie spieczony tuf
SJP.pl
Ignimbryt lub tuf spieczony – skała piroklastyczna będąca skałą osadową pochodzenia wulkanicznego, silnie porowata, należąca do grupy skał kwaśnych, o składzie chemicznym zbliżonym do ryolitu lub dacytu. Powstała podczas wybuchu wulkanu w wyniku wypadania materiałów piroklastycznych z chmur erupcyjnych i spojenia tego materiału upłynnionym, rozgrzanym popiołem wulkanicznym, przy udziale gorących par i gazów wulkanicznych.
Wikipedia
leczenie drobnych zmian na skórze lub błonach śluzowych elektrokauterem
SJP.pl
model samochodu marki Suzuki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w elektryce: nieruchoma elektroda zapłonowa w kształcie stożka wykonanego z półprzewodnika, zanurzona ostrzem w ciekłej katodzie, umożliwiająca wybór chwili zapłonu w głównym obszarze wyładowczym ignitronu; zapalnik
SJP.pl
trójelektrodowa lampa elektronowa gazowana
SJP.pl
związany z ignitronem
SJP.pl
potocznie: automatyczne blokowanie (ignorowanie) czyichś wiadomości
SJP.pl
brak podstawowej wiedzy lub nieznajomość czegoś; nieuctwo, ciemnota, niewiedza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak wiedzy na jakiś ważny temat
Wiktionary
IPA: ˌiɡnɔˈrãnt͡sʲja, AS: ignorãncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. ignorowanie n., ignorant m., ignorantka ż.
czas. ignorować
przym. ignorancki, ignorowany
Wiktionary
(1.1) niewiedza, nieobeznanie, nieznajomość, nieuctwo, nieświadomość, niekompetencja, dyletantyzm
Wiktionary
1. przejawiający brak podstawowej wiedzy; niekompetentny;
2. świadczący o czyjejś nieznajomości czegoś, np. ignorancka opinia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nacechowany lekceważeniem faktów
Wiktionary
(1.1) Jego ignoranckie podejście do problemów ekologii jest niebezpieczne.
Wiktionary
rzecz. ignorowanie n., ignorant mos., ignorancja ż.
czas. ignorować
Wiktionary
człowiek odznaczający się brakiem podstawowej wiedzy; nieuk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek wykazujący ignorancję, odznaczający się brakiem elementarnej wiedzy
Wiktionary
IPA: iɡˈnɔrãnt, AS: ignorãnt
Wiktionary
rzecz. ignorancja ż., ignorowanie n., zignorowanie n.
:: fż. ignorantka ż.
czas. ignorować ndk., zignorować dk.
przym. ignorancki, ignorowany
Wiktionary
kobieta odznaczająca się brakiem podstawowej wiedzy; dyletantka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pomijanie, niezwracanie uwagi
Wiktionary
IPA: ˌiɡnɔrɔˈvãɲɛ, AS: ignorovãńe
Wiktionary
rzecz. ignorancja ż., ignorant m., ignorantka ż., zignorowanie n.
czas. ignorować ndk., zignorować ndk.
przym. ignorancki
przysł. ignorancko
Wiktionary
1. celowo czegoś nie zauważać bądź nie zwracać na coś uwagi;
2. ignorować się - ignorować jeden drugiego
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zignorować)
(1.1) pomijać, nie zwracać uwagi
czasownik zwrotny niedokonany ignorować się (dk. zignorować się)
(2.1) nie zwracać uwagi na siebie nawzajem
Wiktionary
(1.1) Ignorujemy tych, którzy sobie na to zasłużyli.
Wiktionary
IPA: ˌiɡnɔˈrɔvat͡ɕ, AS: ignorovać
Wiktionary
rzecz. ignorowanie n., ignorancja ż., ignorant m., ignorantka ż.
przym. ignorancki
przysł. ignorancko
Wiktionary
(1.1) lekceważyć, bagatelizować, traktować jak powietrze, wulg. olewać
Wiktionary
świadomie nie reagując na coś; ignorancko
SJP.pl
z łaciny: nieznany (w skrócie zapisywane: ign.)
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = biol. inwazyjny gatunek obcy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Ig
Wikipedia
(1.1) W czasie wakacji w Bostonie Igor zaczął mężnieć.
Wiktionary
IPA: ˈiɡɔr, AS: igor
Wiktionary
rzecz. Igorek m.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Igorek
Wiktionary
zdrobnienie od: Igor (imię męskie); Iguś
SJP.pl
zdrobnienie od: Igor (imię męskie); Iguś
SJP.pl
Igor z małżonką; Igorowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Igora lub z nim związany
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Igołomia – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Igołomia-Wawrzeńczyce.
Miejscowość leży przy drodze krajowej nr 79.
W latach 1918–1939 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego. Do 1954 siedziba gminy Igołomia. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Igołomia. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
Wikipedia
mieszkaniec Igołomi (wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Igołomi
Wiktionary
rzecz. Igołomia ż.
:: fż. igołomianka ż.
przym. igołomski
Wiktionary
mieszkanka Igołomi (wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Igołomi
Wiktionary
rzecz. Igołomia ż.
:: fm. igołomianin m.
przym. igołomski
Wiktionary
→ Igołomia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Igołomi
Wiktionary
rzecz. Igołomia ż., igołomianin m., igołomianka ż.
Wiktionary
dawniej:
1. zabawa, gra, igrzysko;
2. miłosna igraszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. gra
Wiktionary
Igra ( Игра) – osiedle w Rosji, w Udmurcji, ośrodek administracyjny rejonu igrińskiego. W 2010 liczyło 20 737 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈiɡra, AS: igra
Wiktionary
czas. igrać ndk., grać dk.
rzecz. gra ż.
Wiktionary
1. fraszka, coś prostego;
2. coś do zabawy;
3. bawienie się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) beztroska zabawa
Wiktionary
czas. igrać
Wiktionary
1. fraszka, coś prostego;
2. coś do zabawy;
3. bawienie się
SJP.pl
1. bawić się czymś, traktować coś jak zabawę, niepoważnie (np. Nie igraj ze śmiercią.);
2. poetycko: migać, drgać (np. o świetle)
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) traktować coś bez należnej powagi, robić sobie z czegoś zabawkę, lekceważyć ryzyko lub uczucia
(1.2) książk. poet. o świetle, barwie, wyrazie twarzy: migotać, mienić się, drgać, pojawiać się i znikać
(1.3) spędzać czas na radosnej, swawolnej zabawie, baraszkować; robić sobie z czegoś igraszkę
(1.5) książk. spędzać czas na czynnościach o charakterze erotycznym; zadawać się z kimś (o rozpuście)
(1.6) daw. muz. grać na instrumencie, wydobywać tony (także o dzwonach)
Wiktionary
(1.1) [...] dla was to jest zabawką, nic więcej, igrać sercem kobiety.
(1.2) Na jej ustach igrał cień uśmiechu.
(1.3) Rusałeczka z wodą igra, pląsaćąsa w wodnej mgle.
(1.6) Igra na gęśli tak mile, aż mi się serce rozpływa.
Wiktionary
IPA: ˈiɡrat͡ɕ, AS: igrać
Wiktionary
czas. grać, doigrać się, poigrać, zaigrać, rozegrać, wygrać, naigrawać się
rzecz. igraszka ż., igra ż., igrzysko n., granie n., gra ż.
przym. igrzyskowy
Wiktionary
(1.1) lekceważyć, bagatelizować, ryzykować
(1.2) migotać, mienić się, błyszczeć, drgać, migać
(1.3) bawić się, swawolić, baraszkować, dokazywać, figlować, harcować
Wiktionary
dawniej: zabawy, gry, igraszki, igrzyska; igry
SJP.pl
Igrce – widowiska średniowieczne.
Miały charakter ludyczny, czyli zabawny, daleki od spraw religii, bliski życia codziennego i spraw doczesnych. Prezentowane pod gołym niebem, zwykle podczas jarmarku przez wędrownych artystów o rozmaitych umiejętnościach: akrobatów, grajków, śpiewaków, mimów i żartownisiów. O tego typie teatru wiemy tylko ze źródeł przekazu ustnego, literacką wizję takich występów dał Wacław Berent w powieści historycznej "Żywe kamienie" z 1918 roku.
Wikipedia
1. nazwa litery Y;
2. potocznie: coś, o czymś nie chce się lub nie można mówić dokładnie; iks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. nazwa litery y / Y
(1.2) mat. oznaczenie niewiadomej lub zmiennej zależnej (funkcji)
(1.3) coś bliżej niesprecyzowanego
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) ktoś, o kim dokładniej nie można lub nie chce się mówić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Igrek n.
przym. igrekowy
Wiktionary
(1.1) y / Y
(1.3) Igrek
Wiktionary
potocznie: bliżej nieokreślona osoba; jakiś człowiek, pewna osoba; Iksiński, iksiński, Igrekowski
SJP.pl
w średniowieczu: wędrowny muzyk, śpiewak, sztukmistrz, aktor zabawiający publiczność; wagant, truwer, goliard
SJP.pl
Ig
Wikipedia
zawody sportowe składające się z wielu dyscyplin, oglądane przez liczną widownię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) publiczna impreza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Podczas igrzysk zdarzyło się kilka istotnych wpadek.
Wiktionary
rzecz. igrzysko n.
przym. igrzyskowy
Wiktionary
(1.1) zawody
Wiktionary
dawniej: impreza o charakterze innym niż sportowy, np. teatralna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. impreza o charakterze niesportowym
Wiktionary
(1.1) A motłoch wył z rosnącą wściekłością, igrzysk i chleba....
Wiktionary
rzecz. igrzyska nmos.
czas. igrać
Wiktionary
duża jaszczurka, ceniona ze względu na jadalne jaja i mięso; legwan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) herp. jaszczurka należąca do legwanów;
(1.2) kulin. mięso z iguany (1.1)
(1.3) kulin. potrawa z iguana (1.1)
Wiktionary
Iguana – rodzaj jaszczurek z rodziny legwanowatych (Iguanidae).
Wikipedia
(1.1) Na ścianie wisi makatka z iguaną.
Wiktionary
IPA: ˌiɡuˈwãna, AS: iguu̯ãna
Wiktionary
(1.1) legwan
(1.2) legwan
(1.3) legwan
Wiktionary
roślinożerny gad kopalny z grupy dinozaurów, osiągający dziesięć metrów długości
SJP.pl
Ig
Wikipedia
roślinożerny gad kopalny z grupy dinozaurów, osiągający dziesięć metrów długości
SJP.pl
Ig
Wikipedia
rodzina jaszczurek; legwany
SJP.pl
ihumen, przełożony klasztoru prawosławnego
SJP.pl
Igumen, ihumen ( ἡγούμενος, 'hēgoúmenos' – „idący na przedzie, wiodący”; mac. i игумен, 'igumen'; ros. "игумен", 'igumien'; ігумен, 'ihumen'; ігумен, 'ihumien') – w prawosławiu oraz w katolickich Kościołach wschodnich przełożony samodzielnego monasteru lub domu zakonnego, odpowiednik katolickiego przeora.
Wikipedia
przełożona żeńskiego monasteru; ihumenia
SJP.pl
ihumeństwo; dawniej:
1. godność, stanowisko igumena;
2. klasztor kierowany przez igumena
SJP.pl
zdrobnienie od: Igor (imię męskie); Igorek
SJP.pl
1. narzędzie do szycia, ostry pręcik z uszkiem do nawlekania nici;
2. element urządzenia technicznego kształtem przypominający igłę; iglica;
3. wąski, ostro zakończony liść drzew i krzewów iglastych;
4. rodzaj zwieńczenia wieży; iglica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kraw. cienki podłużny przedmiot o ostrym zakończeniu, najczęściej wykonany z metalu;
(1.2) bot. dendr. liść roślin iglastych
(1.3) biol. mineralny element strukturalny szkieletu gąbek
(1.4) med. podłużny metalowy pręcik pusty w środku wbijany w ciało w czasie wykonywania zastrzyku;
(1.5) techn. element wytwarzający drgania podczas przesuwania się w rowku płyty gramofonowej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Moja babcia używa igły do szycia.
(1.2) Trzeba pozamiatać igły spod choinki.
(1.5) Wydobyła płytę z koperty, położyła ją na obrotowym talerzu i przesunęła ramię z igłą magnetyczną na brzeg.
Wiktionary
IPA: ˈiɡwa, AS: igu̯a
Wiktionary
rzecz. igliwie n., iglak m., igłówka ż.
:: zdrobn. igiełka ż.
:: zgrub. iglica ż., igliszcza lm.
przym. igielny, igłowy, iglasty
Wiktionary
(1.1) szpilka, reg. śl. jegła
(1.2) szpilka
(1.3) skleryt
Wiktionary
wiecznie zielone drzewo iglaste; araukaria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. rodzaj drzew iglastych z rodziny araukariowatych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kwiaty igławy są wiatropylne.
Wiktionary
IPA: iɡˈwava, AS: igu̯ava
Wiktionary
(1.1) araukaria
Wiktionary
rodzina roślin nagonasiennych; araukariowate
SJP.pl
o cechach igławowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Igławą, dotyczący Igławy (miasta lub rzeki)
Wiktionary
rzecz. Igława ż.
Wiktionary
w budownictwie: długa, cienka rura ze stali zakończona ostrzem, zaopatrzona w filtr i połączona z pompą ssącą; urządzenie służące do obniżania poziomu wód gruntowych i odprowadzania ich poza miejsce budowy; filtr igłowy
SJP.pl
Igłofiltr, filtr igłowy – Przewód rurowy (PE, PCW, metalowy itp.) na którego końcu znajduje się część robocza – tzw. filtr z perforacją/szczelinami za pośrednictwem którego odprowadzana jest woda z gruntu. Podstawowym celem zastosowania igłofiltrów jest tymczasowe obniżenie poziomu wód gruntowych, najczęściej w trakcie prowadzenia prac ziemnych, budowlanych i inżynieryjnych.
Wikipedia
rodzaj ptaków z podrodziny jerzyków
SJP.pl
dalekowschodnia metoda leczenia, polegająca na wbijaniu igieł w określone punkty ciała pacjenta; nakłuwanie, akupunktura
SJP.pl
podobny kształtem do igły
SJP.pl
nakłuwać igłami
SJP.pl
materiał wytworzony techniką igłowania
SJP.pl
→ igła
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z igłą, dotyczący igły
Wiktionary
rzecz. igła ż., igłówka ż.
przym. iglasty
Wiktionary
rodzaj gryzoni z rodziny ursonowatych; koendu, kuandu, jeżownica
SJP.pl
1. potocznie: drukarka igłowa;
2. igłówka sosnowa - muchówka z rodziny pryszczarkowatych, szkodnik upraw sosnowych; pryszczarek sosnowy;
3. igłówka Baera - muchówka z rodziny pryszczarkowatych, szkodnik upraw sosnowych; pryszczarek Baera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. drukarka igłowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wydrukujesz mi coś na swojej igłówce?
Wiktionary
rzecz. igła ż., iglica ż., igliwie n.
:: zdrobn. igiełka
przym. igielny, igłowy
Wiktionary
wykrzyknik naśladujący końskie rżenie
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca końskie rżenie
Wiktionary
(1.1) Koń stanął dęba i zarżał głośno: – Ihaha!
Wiktionary
(1.1) ihahaha, ihahaa, iaa, i-ja, i-jja
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca końskie rżenie
Wiktionary
(1.1) Koń stanął dęba, wydając z siebie głośne: – Ihahaa!
Wiktionary
(1.1) ihaha, ichacha, ihahaha, iaa, i-ja, i-jja
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca końskie rżenie
Wiktionary
(1.1) Koń stanął dęba, wydając z siebie głośne: – Ihahaha!
Wiktionary
(1.1) ihaha, ichacha, ihahaa, iaa, i-ja, i-jja
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. stan uświęcenia, w jakim znajduje się muzułmanin w czasie pielgrzymki do Mekki
2. biały, bawełniany ubiór pielgrzyma
SJP.pl
Ihram (arab. إحرام) to w islamie stan uświęcony, który muzułmanin musi przyjąć przed wejściem na teren „haram” Mekki i Medyny, w punkcie zwanym mikat, w celu odprawienia obrzędów hadżdżu lub umry, zwanych niekiedy – niezbyt szczęśliwie – „wielką” i „mniejszą pielgrzymką”.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, położona w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
Ihrowica ( Ігровиця, lokowana jako "Irowice", inne nazwy "Ihrowice") – wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie tarnopolskim. W 2001 liczyła 1704 mieszkańców.
Leży na Wyżynie Podolskiej między rzekami Seret i Zbrucz, 16 km na północ od Tarnopola, na trasie Tarnopol-Załoźce.
Wikipedia
przym. ihrowicki
Wiktionary
(1.1) hist. war. Ihrowice
Wiktionary
w starożytnym chrześcijaństwie: symbol i monogram Jezusa; I.H.S.
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) rel. monogram będący symbolem Jezusa;
Wiktionary
(1.1) Zakonnice wyhaftowały na humerałach ozdobny chrystogram IHS.
Wiktionary
(1.1) IHC, chrystogram
Wiktionary
igumen, przełożony klasztoru prawosławnego
SJP.pl
przełożona żeńskiego monasteru; igumenia
SJP.pl
igumeństwo; dawniej:
1. godność, stanowisko ihumena;
2. klasztor kierowany przez ihumena
SJP.pl
wykrzyknik oznaczający m.in. zniecierpliwienie, rozczarowanie, lekceważenie; i; iii
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …wyrażający niezadowolenie, lekceważenie, zniecierpliwienie, rozczarowanie itp.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) i, iii
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== ii (język jaćwieski.) ==
wymowa.
znaczenia.
przyimek
(1.1) w, do
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
(1.1) i, iii
Wiktionary
wykrzyknik oznaczający m.in. zniecierpliwienie, rozczarowanie, lekceważenie; i; ii
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …wyrażający niezadowolenie, lekceważenie, zniecierpliwienie, rozczarowanie itp.
Wiktionary
(1.1) i, ii
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Finlandii, w regionie Pohjois-Savo;
Wiktionary
Iisalmi (szw. Idensalmi) – miasto w Finlandii w regionie Pohjois-Savo (do 2010 w prowincji Finlandia Wschodnia).
Wikipedia
skrót od: International Institute for Strategic Studies - Międzynarodowy Instytut Studiów Strategicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w obwodzie irkuckim Rosji, uchodzi do Zbiornika Brackiego
Wiktionary
właściwość fonetyczna niektórych chorwackich dialektów, w których historyczną samogłoskę "ĕ" wymawia się jak "ije"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydrol. rzeka w Rosji, w Baszkortostanie i Tatarstanie, lewy dopływ Kamy w dorzeczu Wołgi;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) związany z Ikatem (rzeką na Syberii w Rosji)
Wiktionary
1. krzew z rodziny ikacynowatych;
2. alkaloid ekstrahowany z tego krzewu
SJP.pl
rodzina roślin z rzędu ostrokrzewowców
SJP.pl
o cechach ikacynowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
modraszek ikar - motyl dzienny z rodziny modraszkowatych; mnogooczak lazurek
SJP.pl
Ik
Wikipedia
grecka wyspa na Morzu Egejskim
SJP.pl
Ikaria ( Ικαρία) – grecka wyspa na Morzu Egejskim, w administracji zdecentralizowanej Wyspy Egejskie, w regionie Wyspy Egejskie Północne, w jednostce regionalnej Ikaria, w gminie Ikaria.
W 2011 roku liczyła 8423 mieszkańców, mając powierzchnię 255 km². Główna miejscowość to Ajos Kirikos.
Wikipedia
marka autobusów
SJP.pl
Ikarus – przedsiębiorstwo specjalizujące się w produkcji autobusów. Jego główna siedziba mieści się w Budapeszcie na Węgrzech. Autobusy produkowane są w Székesfehérvárze. Ikarus należał do 2006 roku do koncernu Irisbus.
Wikipedia
mieszkaniec Ikarii
SJP.pl
mieszkanka Ikarii
SJP.pl
1. → Ikar; ikarowy;
2. → Ikaria; ikariański;
3. → Ikaryjczyk
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Morza Ikaryjskiego
Wiktionary
właściwość fonetyczna niektórych chorwackich dialektów, w których historyczną samogłoskę "ĕ" wymawia się jak "i"
SJP.pl
Ik
Wikipedia
skrót od: Indywidualne Konto Emerytalne
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = ekon. indywidualne konto emerytalne;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
szwedzki koncern meblarski; Ikea
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju żeńskiego, nazwa własna
(1.1) szwedzka firma produkująca meble i artykuły dekoracyjne;
(1.2) marka produktów sprzedawanych przez firmę IKEA (1.1)
(1.3) sklep należący do firmy IKEA (1.1)
Wiktionary
IKEA (albo Ikea) – przedsiębiorstwo z siedzibą w Holandii, zajmujące się produkcją oraz sprzedażą mebli, artykułów dekoracyjnych oraz żywności, założone przez Ingvara Kamprada w 1943 roku w Szwecji. Nazwa jest akronimem od wyrazów: Ingvar, Kamprad, Elmataryd, Agunnaryd.
Wikipedia
(1.1) W 2010 r. IKEA posiadała 316 sklepów w 44 krajach.
(1.3) W niedzielę jedziemy do Ikei na zakupy.
Wiktionary
przym. ikeowski
Wiktionary
1. sztuka układania kompozycji kwiatowych, pochodząca z Japonii;
2. kompozycja ułożona według tej sztuki;
3. naczynie do układania kwiatów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tradycyjna japońska sztuka układania kompozycji z kwiatów i innych części roślin;
(1.2) kompozycja ułożona według zasad sztuki ikebana (1.1)
(1.3) naczynie do układania kompozycji ikebana (1.2)
Wiktionary
Ik
Wikipedia
IPA: ˌikɛˈbãna, AS: ikebãna
Wiktionary
zdrobnienie od: ikebana
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wyprodukowany i sprzedawany przez koncern IKEA; mający związek z tym koncernem
Wiktionary
skr. IKEA
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Mołdawii, prawy dopływ Dniestru
Wiktionary
Ikiel (rum. Ichel) – rzeka w Mołdawii, prawy dopływ Dniestru. Ma 101 kilometry długości, co czyni ją 8 najdłuższą rzeką w Mołdawii.
Roczny przepływ wody wynosi 20,5 mln m³, a średni wynosi 0,7 m³/s
Woda w rzece jest silnie zanieczyszczona, a brzegi są w wielu miejscach zaśmiecone odpadami z gospodarstw domowych.
Wikipedia
(1.1) Sieć rzeczna jest dobrze rozwinięta, a główne rzeki to Dniestr z dopływami: Reut, Ikiel, Botna i Byk oraz Prut, należące do zlewiska Morza Czarnego.
Wiktionary
przym. ikielski
Wiktionary
(1.1) daw. Ikuł
Wiktionary
w semiotyce: znak nazywający przedmioty, rzeczy, stan rzeczy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: ikonografia
SJP.pl
1. obraz o tematyce religijnej w sztuce wschodniochrześcijańskiej i bizantyjskiej
2. niewielki znak graficzny symbolizujący folder, plik, program lub polecenie, stosowany w informatyce w aplikacjach z graficznym interfejsem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. rel. obraz sakralny, malowany na drewnie, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne;
(1.2) przen. osoba lub rzecz symbolizująca jakieś zjawisko, podziwiana w danej branży
(1.3) inform. niewielki obrazek widoczny na ekranie, symbolizujący określony plik, folder, aplikację lub program i stanowiący odsyłacz uruchamiający je;
Wiktionary
Ikona (gr. εἰκών "eikón" „obraz”) – obraz sakralny powstały w kręgu kultury bizantyńskiej, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne, charakterystyczny dla chrześcijańskich Kościołów wschodnich, w tym prawosławnego i greckokatolickiego. Pierwowzorem ikon były (prawdopodobnie, ponieważ nie ma pewności wśród historyków sztuki) portrety grobowe z Fajum lub wczesnochrześcijańskie malarstwo katakumbowe.
Wikipedia
(1.1) Według tradycji autorem pierwszych ikon był Łukasz Ewangelista.
(1.2) Zmarła ikona polskiego rocka.
Wiktionary
IPA: iˈkɔ̃na, AS: ikõna
Wiktionary
rzecz. ikonostas m.
:: zdrobn. ikonka ż.
przym. ikonowy
przedr. ikono-
skr. ikon.
Wiktionary
1. cecha czegoś przedstawiającego święte postacie w otoczeniu symboli religijnych, charakterystycznego dla stylu sztuki bizantyjskiej lub wczesnochrześcijańskiej; ikonograficzność, ikonowość;
2. cecha kogoś lub czegoś postrzeganego za symbol czegoś; ikonowość;
3. cecha czegoś przypominającego swym kształtem to, co przedstawia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest ikoniczne; cecha tych, którzy są ikoniczni
Wiktionary
przym. ikoniczny
przysł. ikonicznie
rzecz. ikonka ż.
Wiktionary
ikonowy;
1. związany z ikoną - obrazem w cerkwi;
2. związany z ikoną - obrazkiem na ekranie; ikonkowy;
3. związany z ikoną - symbolem; emblematyczny;
4. związany z ikoną - przedstawieniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. dawna nazwa miasta Konya w Turcji
Wiktionary
(1.1) W teologii prawosławnej Kefas wymieniany jest jako biskup Ikonium.
Wiktionary
(1.1) Konya
Wiktionary
1. mała ikona;
2. graficzny znak na monitorze komputera otwierający program, plik, folder itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała ikona
(1.2) ekspresywnie o kimś lub czymś będącym ikoną, symbolem czegoś
(1.3) inform. schematyczna ilustracja jakiejś rzeczy, oprogramowania albo czynności, wyświetlana na ekranie monitora, spotykana często w informatyce, grach komputerowych i Internecie, po kliknięciu której przeprowadzana jest określona operacja w systemie
Wiktionary
(1.2) Straszny z niego bufon: JA wypędziłem, JA bym zrobił etc. A przecież cała jego rola sprowadzała się do bycia taką najbardziej czytelną ikonką opozycji (…)
(1.3) Na liście zadań w prawym dolnym rogu ekranu powinna znajdować się ikonka przedstawiająca głośnik.
Wiktionary
rzecz. ikona ż., ikonografia ż., ikonograf mos., ikonopisarz mos., ikonopisarka ż., ikonopis mos., ikonizacja ż., ikoniczność n.
czas. ndk. ikonizować, dk. zikonizować
przym. ikonkowy, ikoniczny, ikonowy, ikonograficzny
przysł. ikonicznie, ikonograficznie
Wiktionary
(1.2) symbol
(1.3) ikona
Wiktionary
osoba tworząca ikony - obrazy o tematyce religijnej; ikonopis, ikonopisarz, ikonografik, ikonograf
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z obrazem
Wiktionary
IPA: iˈkɔ̃nɔ, AS: ikõno
Wiktionary
rzecz. ikona ż.
Wiktionary
członek ikonoklazmu - ruchu religijnego, który przeciwstawiał się czci figur i obrazów religijnych; ikonoklasta, obrazoburca
SJP.pl
człowiek broniący czci obrazów świętych; obrazochwalca
SJP.pl
oddawanie czci ikonom i symbolom rzeczy świętych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. oddawanie czci ikonom
Wiktionary
Ikonodulia (gr. "douleía" „służba niewolnicza, niewola”) – oddawanie czci ikonom, obrazom, wizerunkom bóstwa i symbolom rzeczy świętych.
Wikipedia
IPA: ˌikɔ̃nɔˈdulʲja, AS: ikõnodulʹi ̯a
Wiktionary
1. osoba tworząca ikony - obrazy o tematyce religijnej; ikonografik, ikonopis, ikonopisarz, ikonnik;
2. specjalista interpretujący dzieła wizualne; ikonografik, ikonolog;
3. osoba tworząca dzieła wizualne przedstawiające określony temat
SJP.pl
Ikonograf (ikonopisarz, ikonopis, malarz ikon) – to teolog, który wyraża wiarę Kościoła poprzez sztukę kościelną, która może być dopuszczona do udziału w liturgii (np. ikony, obrazy, rzeźby, odlewy, freski, hafty, mozaiki, itp.).
Wikipedia
1. dziedzina historii sztuki zajmująca się opisem i interpretacją dzieł plastycznych i występujących na nich motywów;
2. ogół związanych ze sobą dzieł plastycznych;
3. nauka pomocnicza historii zajmująca się badaniem dzieł plastycznych jako źródeł informacji historycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. pisanie ikon
(1.2) nauk. szt. naukowe interpretowanie obrazów;
(1.3) książk. ogół przedstawień wizualnych połączonych ze sobą osobą twórcy lub tematyką
(1.4) książk. przedstawienie wizualne
(1.5) książk. elementy uważane za charakterystyczne dla przedstawianego podmiotu
Wiktionary
Ikonografia (gr. eikonograhpia - 'przedstawienie, wyobrażenie' od eikon - 'obraz', grahpia - 'opis') – dziedzina badań historii sztuki, której zadaniem jest opis i interpretacja elementów treściowych i symbolicznych w dziełach sztuki. Termin użyty w piśmiennictwie greckim jako "eikonographia" ma oznaczenie przedstawienia obrazowego.
Wikipedia
(1.1) Iwan zainteresował się sztuką ikonografii po powrocie z Krety.
(1.2) Na zajęciach z ikonografii uczymy studentów rozpoznawania świętych na freskach i obrazach.
(1.3) W ikonografii chrześcijańskiej Biedaczyna z Asyżu posiada brodę.
Wiktionary
przym. ikonograficzny
rzecz. ikonka ż.
Wiktionary
(1.1) ikonopisarstwo
(1.2) ikonologia
(1.3) ikonografika
(1.5) ikonologia
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) nauk. związany z ikonografią (nauką)
(1.2) szt. będący przykładem ikonografii
Wiktionary
rzecz. ikonka ż., ikonografika ż., ikonografia ż., ikonograf m., ikonografka ż.
Wiktionary
(1.1) ikonologiczny
Wiktionary
ikonograf;
1. osoba tworząca ikony - obrazy o tematyce religijnej; ikonopis, ikonopisarz, ikonnik;
2. specjalista interpretujący dzieła wizualne; ikonolog
SJP.pl
ikonograf;
1. osoba tworząca ikony - obrazy o tematyce religijnej; ikonopis, ikonopisarz, ikonnik;
2. specjalista interpretujący dzieła wizualne; ikonolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. ogół przedstawień wizualnych połączonych ze sobą osobą twórcy lub tematyką
(1.2) szt. graficzna wizualizacja informacji
Wiktionary
przym. ikonograficzny
Wiktionary
(1.1) ikonografia
(1.2) grafikon, infografika
Wiktionary
1. kobieta tworząca ikony - obrazy o tematyce religijnej; ikonopisarka, ikonopiska;
2. kobieta tworząca dzieła wizualne przedstawiające określony temat;
3. mała ikonografika
SJP.pl
członek ikonoklazmu - ruchu religijnego, który przeciwstawiał się czci figur i obrazów religijnych; ikonoburca, obrazoburca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. przeciwnik kultu obrazów, wizerunków i figur religijnych
Wiktionary
rzecz. ikonoklazm mrz.
Wiktionary
(1.1) ikonoburca, obrazoburca
Wiktionary
ruch zwalczający oddawanie czci obrazom i figurom religijnym, rozwijający się na przełomie VIII i IX wieku w Bizancjum; obrazoburstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. ruch zwalczający oddawanie czci obrazom i figurom religijnym, rozwijający się na przełomie VIII i IX wieku w Bizancjum;
Wiktionary
Ikonoklazm, obrazoburstwo (od gr. "eikōn" – obraz; "klásis" – złamanie) – ruch religijny szerzący się w łonie chrześcijaństwa w VIII–IX wieku w Bizancjum i państwie Franków oraz w Niderlandach w XVI w., sprzeciwiający się kultowi obrazów i wizerunków.
Wikipedia
(1.1) Wkrótce ikonoklazm stał się doktryną Kościoła bizantyjskiego.
Wiktionary
IPA: ˌikɔ̃ˈnɔklasm̥, AS: ikõnoklasm̦
Wiktionary
rzecz. ikonoklasta m.
Wiktionary
(1.1) obrazoburstwo
Wiktionary
oddawanie czci obrazom i figurom religijnym
SJP.pl
specjalista w zakresie ikonologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. szt. naukowe interpretowanie obrazów;
(1.2) szt. elementy uważane za charakterystyczne dla przedstawianego podmiotu
Wiktionary
Ikonologia (gr. kl., εικών „malarstwo” i λόγος „nauka”) – nauka o symbolice obrazów i ich treści. Jest też traktowana jako metoda odczytywania treści dzieła sztuki przez rozszyfrowywanie znaczeń przedstawionych i zestawionych w tym dziele symboli.
Wikipedia
rzecz. ikonolog mos.
przym. ikonologiczny
Wiktionary
(1.1) ikonografia
(1.2) ikonografia
Wiktionary
przyrząd do wyznaczania zasięgu zdjęcia naziemnego
SJP.pl
osoba tworząca ikony - obrazy o tematyce religijnej; ikonnik, ikonopisarz, ikonografik, ikonograf
SJP.pl
kobieta tworząca ikony - obrazy o tematyce religijnej; ikonopiska, ikonografka
SJP.pl
1. tworzenie ikon - obrazów w cerkwi; ikonografia;
2. ogół ikon - obrazów w cerkwi;
3. kierunek studiów zajmujący się tworzeniem ikon - obrazów w cerkwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. sztuka tworzenia ikon
(1.2) szt. zbiór posiadanych ikon
(1.3) szt. nauk. kierunek studiów zajmujących się pisaniem ikon
Wiktionary
(1.1) Wielu mnichów prawosławnych trudni się ikonopisarstwem.
(1.2) Zbióry ikonopisarstwa muzeum diecezjalnego są niezwykle bogate.
(1.3) W latach 1942–1943 podczas nowicjatu studiował ikonopisarstwo w unickiej Ławrze Uniowskiej św. Jana Chrzciciela w Uniowie pod Lwowem.
Wiktionary
(1.1) ikonografia
Wiktionary
osoba tworząca ikony - obrazy o tematyce religijnej; ikonopis, ikonografik, ikonograf, ikonnik
SJP.pl
kobieta tworząca ikony - obrazy o tematyce religijnej; ikonopisarka, ikonografka
SJP.pl
1. ogół obrazów, widoków, doznań wzrokowych charakterystycznych dla jakiegoś miejsca, okresu lub jakiejś kultury
SJP.pl
telewizyjna lampa elektronowa najstarszego typu
SJP.pl
Ik
Wikipedia
cerkiewna przegroda oddzielająca ołtarz od reszty świątyni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. rel. w cerkwiach: ozdobna, pokryta rzędami ikon przegroda oddzielająca ołtarz od reszty świątyni, zawierająca troje drzwi;
Wiktionary
Ikonostas (gr. "eikonostasion", "eikonostasis" (od: "eikón" „obraz”, "stásis" „postawienie” ew. "histemi" „stawiać”, „ustawiać”); cs. "ikonostaw" lub "obrazostaw") – we wschodnich Kościołach chrześcijańskich tradycji bizantyńskiej ozdobna, wykonana z kamienia, drewna lub metalu, pokryta ikonami przegroda we wnętrzu cerkwi, która znajduje się między miejscem ołtarzowym ("swiatłyszcze", sanktuarium, prezbiterium) a nawą ("naos") przeznaczoną dla wiernych. Innym greckim określeniem jest "templo".
Wikipedia
rzecz. ikona ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ikoniczność;
1. cecha czegoś przedstawiającego święte postacie w otoczeniu symboli religijnych, charakterystycznego dla stylu sztuki bizantyjskiej lub wczesnochrześcijańskiej; ikonograficzność;
2. cecha kogoś lub czegoś postrzeganego za symbol czegoś
SJP.pl
ikoniczny;
1. związany z ikoną - obrazem w cerkwi;
2. związany z ikoną - obrazkiem na ekranie; ikonkowy;
3. związany z ikoną - symbolem; emblematyczny;
4. związany z ikoną - przedstawieniem
SJP.pl
strofa w dawnych hymnach i pieśniach bizantyjskich o nieokreślonej liczbie wersów i sylab w wersie, regulowanej przez konsekwentne stosowanie w danym utworze
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jedna z pięciu brył platońskich; dwudziestościan foremny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. dwudziestościan foremny
Wiktionary
(1.1) Ikosaedr posiada aż 15 płaszczyzn symetrii.
Wiktionary
IPA: ˌikɔˈsaɛtr̥, AS: ikosaetr̦
Wiktionary
1. popularna nazwa jaj ryb;
2. temperament, wigor
SJP.pl
rzeczownik zbiorowy, rodzaj żeński
(1.1) icht. jaja ryb
(1.2) przen. pot. energia życiowa
Wiktionary
Ikra – komórki jajowe ryb. W budowie i funkcji zasadniczo nie odbiega od jaj innych zwierząt – najważniejsza różnica to znacznie większa ilość żółtka w ikrze, porównując z typowymi przedstawicielami innych grup. Pojęcie to bywa także używane do określania jaj części wodnych stawonogów, mięczaków i szkarłupni.
Wikipedia
(1.1) Słyszałem, że ikra niektórych gatunków ryb jest niejadalna, a nawet trująca.
(1.2) Bacha to dziewczyna swojska i z ikrą, więc zaprośmy ją na parapetówę!
Wiktionary
IPA: ˈikra, AS: ikra
Wiktionary
(1.1) kulin. kawior
(1.2) animusz, temperament, werwa, wigor
Wiktionary
mogący rodzić, wytwarzać ikrę
SJP.pl
skała osadowa składająca się z ooidów (kulistych ziaren mineralnych o średnicy poniżej 2 mm); oolit
SJP.pl
samica ryb z dojrzałymi jajami (ikrą), gotowa do tarła; ikrzyca
SJP.pl
Ikrzak (ikrzyca) – nazwa hodowlana określająca dojrzałą samicę ryby gotową do rozrodu, wypełnioną jajami zwanymi ikrą.
Wikipedia
samica ryb z dojrzałymi jajami (ikrą), gotowa do tarła; ikrzak
SJP.pl
miejsce składania przez ryby ikry
SJP.pl
ikrzyć się - o rybach: składać ikrę; trzeć się
SJP.pl
1. nazwa litery X;
2. niewiadoma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nazwa litery x / X
(1.2) mat. określenie niewiadomej
liczebnik nieokreślony
(2.1) pot. nieokreślona ilość lub liczba
Wiktionary
(2.1) Mówiłam ci już iks razy. Nie bierz moich rzeczy bez pytania!
Wiktionary
rzecz. Iks m./ż., Iksiński m., Iksińska ż.
przym. iksowy, iksowaty, iksty
Wiktionary
(2.1) n, x
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) slang. zob. XD.
Wiktionary
(1.1) xD, xd
Wiktionary
potocznie: odzież, bielizna o rozmiarze XL
SJP.pl
potocznie o rozmiarze XS
SJP.pl
potocznie: odzież, bielizna o rozmiarze XXL
SJP.pl
o bliżej nieokreślonej kobiecie; pani Iks, Iksińska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. bliżej nieokreślona lub nieznana kobieta
Wiktionary
(1.1) Mass media też nie dają nam odpocząć opowiadając, jak to pani Iksińska zrzuciła dziesięć kilo w dwa tygodnie, a sławna pani Pipścińska je tylko trzy banany dziennie, zapija sokiem z papai i czuje się świetnie.
Wiktionary
rzecz. iks m., Iks m./ż.
:: fm. Iksiński m.
przym. iksowy, iksowaty, iksty
Wiktionary
potocznie: bliżej nieokreślona osoba; jakiś człowiek, pewna osoba; Iksiński, igrekowski, Igrekowski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. bliżej nieokreślony lub nieznany mężczyzna
Wiktionary
(1.1) Skoro Iksiński, którego zgodnie uważamy za prawdomównego znawcę zagadnienia, twierdzi, że jest tak a tak, to widocznie są poważne argumenty za tym, iż rzeczywiście jest tak a tak, bo Iksiński nie rzuca słów na wiatr. Jeśli jednak przeciwnik nie uznaje autorytetu Iksińskiego w danej dziedzinie,to odwoływanie się do tego autorytetu w dyskusji jest niecelowe.
Wiktionary
rzecz. iks m., Iks m./ż.
:: fż. Iksińska ż.
przym. iksowy, iksowaty, iksty
Wiktionary
rodzaj wieloletnich roślin z rodziny kosaćcowatych; lepniczka
SJP.pl
Iksja, lepniczka ("Ixia" L.) – rodzaj wieloletnich roślin należący do rodziny kosaćcowatych ("Iridaceae"). Należy do niego ok. 50 gatunków roślin występujących w południowej Afryce, w regionie przylądkowym. Nazwa łacińska pochodzi z greckiego słowa "ixios", oznaczającego klej używany przy łapaniu ptaków, ze względu na lepkość soku tej rośliny. Gatunkiem typowym jest "Ixia polystachya ('polystachia')" L..
Wikipedia
1. mit. gr. król Lapitów w Tesalii, strącony do Tartaru i wpleciony w ciągle obracające się koło ogniste, ukarany w ten sposób za targnięcie się na cześć Hery;
2. koło Iksjona - męczarnie, katusze bez kresu
SJP.pl
Ik
Wikipedia
rodzaj roślin z rodziny marzanowatych, obejmujący około 400 gatunków, np. iksora szkarłatna
SJP.pl
Iksora ("Ixora") – rodzaj roślin należących do rodziny marzanowatych. Należy do niego około 400 gatunków. Gatunkiem typowym jest "Ixora coccinea" L.
Wikipedia
podobny kształtem do litery X
SJP.pl
związany z iksem
SJP.pl
potocznie: któryś z kolei (np. Po raz iksty widzę to ogłoszenie!); x-ty
SJP.pl
akcent metryczny padający na arsę; iktus; ictus
SJP.pl
akcent metryczny padający na arsę; ictus; ikt
SJP.pl
rzeka na Ukrainie, dopływ Styru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na Wołyniu na Ukrainie, prawy dopływ Styru;
Wiktionary
Ikwa ( Іква "Ikwa") – rzeka na Wołyniu, prawy dopływ Styru.
Długość rzeki wynosi 155 km. Swoje źródło ma w okolicach Czernicy k. Brodów. Jeden z większych dopływów górnego Styru. Tworzy dość szeroką dolinę. Przepływa koło Krzemieńca i Dubna. Na południe od tego ostatniego jej dolina oddziela Pasmo Pełczańskie od Pasma Mizockiego. Koło Targowicy wpada do Styru (na jego 283 kilometrze).
Wikipedia
jednostka administracyjna w Turcji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ilustr.; skrót od:
1. ilustracja;
2. ilustrowany;
3. ilustrował (używany tylko w zapisach bibliograficznych)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. tamilska nazwa Sri Lanki
(1.2) polit. hist. państwo, o którego utworzenie walczyła organizacja Tamilskie Tygrysy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gatunek tropikalnego drzewa z rodziny flaszowcowatych, z którego wytwarza się olejki eteryczne; jagodlin wonny, ylang-ylang
SJP.pl
olejek ilangowy - stosowany w kosmetyce olejek eteryczny z kwiatów jagodlinu wonnego (tropikalnego drzewa ylang-ylang); olejek ylangowy
SJP.pl
zawierający ił, złożony z iłu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający ił, zbliżony składem i właściwościami do iłu
Wiktionary
(1.1) Zbudowane są z ilastych łupków, piaskowców i gdzieniegdzie z wapieni.
Wiktionary
IPA: iˈlastɨ, AS: ilasty
Wiktionary
rzecz. ił mrz., iłołupek mrz., iłowanie n., iłowiec mrz.
czas. iłować ndk.
przym. iłowaty, iłowy
Wiktionary
(1.1) iłowaty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Ildefons – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów "hild" "walka, potyczka" i "funs " "gotowy", co mogło oznaczać "gotowego do walki". Patronem tego imienia jest św. Ildefons z Toledo, zakonnik, biskup (VII wiek).
Wikipedia
(1.1) Panu Ildefonsowi spodobał się właśnie ten stolik przy oknie.
Wiktionary
IPA: ilˈdɛfɔ̃w̃s, AS: ildefõũ̯s
Wiktionary
zdrobnienie od: Ildefons (imię męskie)
SJP.pl
Ildefons z małżonką; Ildefonsowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ildefonsa lub z nim związany
SJP.pl
owca mięsna
SJP.pl
owca mięsna
SJP.pl
1. zaimek liczebny
2. składnik spójników złożonych
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) używany do pytania o liczność elementów w zbiorze
(1.2) używany do pytania o wielkość
zaimek względny
(2.1) rozpoczynający zdanie podrzędne określające liczność elementów w zbiorze
(2.2) rozpoczynający zdanie podrzędne określające wielkość czegoś
Wiktionary
(1.1) Ile dzieci przyszło dziś do szkoły?
(1.1) Ilu ludzi widzisz?
(1.2) Ile chcesz wody?
(2.1) Nie wiem, o ilu miastach jest ta książka.
(2.2) To jest urządzenie, które mierzy, ile zużyli państwo energii.
Wiktionary
IPA: ˈilɛ, AS: ile
Wiktionary
rzecz. ilość ż., iloczyn mrz., iloraz mrz.
zaim. ileś
Wiktionary
(1-2) jak dużo, jak wiele
(1.1-2) reg. śl. wiela
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w północno-zachodnim Kazachstanie i w Rosji zauralskiej, lewy dopływ Uralu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zaimek zastępujący bliżej nie określoną lub dowolną ilość, liczbę; ileś
SJP.pl
dawniej: ilokrotny - ile razy powtórzony
SJP.pl
spójnik wskazujący na zależność między regularnie powtarzającymi się zdarzeniami, zjawiskami, np. w zdaniu: "Ilekroć chcę pójść na spacer, zaczyna padać deszcz"
SJP.pl
spójnik
(1.1) wskazujący na zależność między regularnie powtarzającymi się zdarzeniami, zjawiskami
Wiktionary
(1.1) Ilekroć zbliżają się wybory, kandydaci dają kiełbasę wyborczą.
Wiktionary
stomia wytworzona na jelicie cienkim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. stomia operacyjnie wyłoniona na jelicie cienkim;
Wiktionary
Ileostomia – rodzaj stomii jelitowej polegający na operacyjnym wyprowadzeniu światła jelita cienkiego na powierzchnię skóry brzucha, co umożliwia odprowadzanie płynnej treści jelitowej poza organizm. Podczas wytwarzania ileostomii koniec jelita cienkiego zostaje wynicowany w taki sposób, że widoczna na zewnątrz część stomii jest pokryta śluzówką, a następnie przyszyta do skóry. Ileostomia jest zazwyczaj umieszczana po prawej stronie brzucha, nieco poniżej pępka.
Wikipedia
przym. ileostomijny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) med. dotyczący ileostomii, związany z ileostomią
Wiktionary
rzecz. ileostomia ż.
Wiktionary
niedrożność jelit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. stan niedrożności jelita
Wiktionary
(1.1) Powodem ileusa u człowieka może być też bezoar.
Wiktionary
(1.1) niedrożność jelit
Wiktionary
zaimek zastępujący bliżej nie określoną liczbę, ilość; ilekolwiek
SJP.pl
zaimek
(1.1) …w wyrażeniu zastępujący liczbę, ilość dokładnie nie znaną
Wiktionary
(1.1) To było już ileś lat temu. Teraz jest zupełnie inaczej.
Wiktionary
IPA: ˈilɛɕ, AS: ileś
Wiktionary
zaim. ile, ilekolwiek
Wiktionary
zaimek oznaczający w sposób przybliżony liczbę w przedziale od 20 do 99; parędziesiąt, kilkadziesiąt
SJP.pl
zaimek oznaczający w sposób przybliżony liczbę w przedziale od 200 do 999; paręset, kilkaset
SJP.pl
'ile' wzmocnione partykułą
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) używany do pytania o liczbę lub ilość
Wiktionary
(1.1) Ileż radości sprawia nam Wigilia, Boże Narodzenie, Nowy Rok.
Wiktionary
rzeka w Chinach i Kazachstanie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stpol. jak duży, jak mały
Wiktionary
Ili (kaz. Іле, "Yle"; ros. Или, "Ili"; chiń. 伊犁河, "Yīlí Hé") – rzeka na obszarze bezodpływowym w Azji Środkowej, na terytorium Chin oraz Kazachstanu. Długość – 1439 km (624 km w Chinach, 815 km w Kazachstanie), powierzchnia zlewni – około 140 tys. km².
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) stpol. ilki
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
por. ile
rodzaj żeński ila, rodzaj nijaki ile
odpowiedniki wskazujące: tyli, tylki
współczesna.
tłumaczenia.
źródła.
== ili (język chorwacki.) ==
ortografie.
wymowa.
znaczenia.
spójnik
(1.1) lub, albo
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: ˈilʲi, AS: ilʹi
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
por. ile
rodzaj żeński ila, rodzaj nijaki ile
odpowiedniki wskazujące: tyli, tylki
współczesna.
tłumaczenia.
źródła.
== ili (język chorwacki.) ==
ortografie.
wymowa.
znaczenia.
spójnik
(1.1) lub, albo
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
(1.1) stpol. ilki
Wiktionary
rzadko: słowiańska (ruska) wersja imienia Eliasz; Illa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydrol. rzeka na Białorusi, lewy dopływ Wilii w dorzeczu Niemna;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
grecki epos, którego autorstwo przypisywane jest Homerowi
SJP.pl
Il
Wikipedia
nazwisko odojcowskie; Iljicz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ili, dotyczący Ili (rzeki w Chinach i Kazachstanie)
Wiktionary
rzecz. Ili ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. jezioro w Beocji, w centralnej Grecji
(1.2) geogr. miejscowość w Grecji, w regionie Beocja
Wiktionary
IPA: iˈlʲici, AS: ilʹiḱi
Wiktionary
rzecz. Helike
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydrol. rzeka w obwodzie irkuckim Rosji, prawy dopływ Angary
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka na wschodniej Syberii, w Kraju Krasnojarskim, lewy dopływ Dolnej Tunguzki
Wiktionary
(1.1) war. Ilimpeja
Wiktionary
starożytne miasto położone na zachodnim wybrzeżu dzisiejszej Turcji; Troja
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
członek starożytnego ludu indoeuropejskiego
SJP.pl
starożytna kraina nad Adriatykiem, obejmująca tereny dawnej Jugosławii i Albanii; Illiria
SJP.pl
Iliria (łac. "Illyria", "Illyricum") – starożytna kraina nad Morzem Adriatyckim, obejmująca mniej więcej tereny obecnej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Serbii, Albanii i Macedonii Północnej.
Appian umiejscawia ludy Ilirii powyżej Macedonii i Tracji, aż po Dunaj, Morze Jońskie i podnóże Alp. Kraj swoją nazwę wziął od Iliriusza, syna Polifema.
Wikipedia
starożytny lud indoeuropejski
SJP.pl
Ilirowie – starożytny lud indoeuropejski zamieszkujący u schyłku epoki brązu i we wczesnej epoce żelaza (głównie w okresie halsztackim) tereny między wschodnim wybrzeżem Morza Adriatyckiego a środkowym Dunajem oraz obszary wschodnich Alp oraz Apulię na Półwyspie Apeninskim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) staroż. mieszkaniec Ilirii
(1.2) daw. Słowianin południowy (szczególnie Chorwat)
Wiktionary
(1.1) Germanie, Iliryjczycy, Trakowie i przedstawiciele innych ludów Wschodu mieli natomiast maszerować na wschód, w swe strony rodzinne.
(1.2)
(1.2) Niech każdy Słowianin będzie, czem być powinien: Polak, dobrym Polakiem, Czech, dobrym Czechem, Iliryjczyk czy Serb, dobrym Iliryjczykiem, czy Serbem, ale nie powiemy: dobrym Rosyaninem, bo dobrym Rosyaninem, wedle panującego w Rosyi pojęcia, jest ten tylko, kto wolę cara ślepo wypełnia sic..
(1.2) Z wyjątkiem Rosji, ludność monarchii austriackiej była najbardziej różnorodna ze wszystkich państw europejskich, gdyż cesarskiemu berłu podlegali: Niemcy, Słowianie, Węgrzy, Wołosi, Polacy, Iliryjczycy, Żydzi, Grecy, Turcy, Włosi, Holendrzy i inne narodowości uwsp..
Wiktionary
rzecz. Iliria ż., iliryjski mrz.
:: fż. Iliryjka ż.
przym. iliryjski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) staroż. mieszkanka Ilirii
(1.2) daw. Słowianka południowa (zwłaszcza Chorwatka)
Wiktionary
rzecz. Iliria ż., iliryjski mrz., Ilirowie lm m.
:: fm. Iliryjczyk mos.
przym. iliryjski
Wiktionary
dotyczący Ilirii (starożytna kraina), Ilirów (starożytny lud indoeuropejski)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Ilirią, dotyczący Ilirii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język (języki) iliryjski;
Wiktionary
rzecz. Iliria ż., Iliryjczyk mos.. Iliryjka ż., Ilir mos., Ilirka ż.
Wiktionary
ruch społeczno-polityczny i kulturalny w 1 połowie XIX wieku głównie w Chorwacji, dążący do zjednoczenia ziem południowosłowiańskich w autonomiczne państwo - Ilirię
SJP.pl
Iliryzm (chorw. "Ilirski pokret") – ruch kulturowy i polityczny w latach 30. i 40. XIX w., mający na celu dążenie do zjednoczenia południowych Słowian bez względu na granice państwowe i administracyjne, skupiający głównie działaczy chorwackich, ale także słoweńskich i serbskich.
Wikipedia
słowiańska (ruska) wersja imienia Eliasz; Ilia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko odojcowskie; Ilicz
SJP.pl
typ radzieckich samolotów bojowych
SJP.pl
Il
Wikipedia
dawniej: ustny wniosek do sądu; żądanie jednostronne
SJP.pl
dawniej: nielegalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. sprzeczny, niezgodny z prawem
Wiktionary
(1.1) Ale jest to niepotrzebne, gdyż jeśliby nawet te klasyczne metody kreacji okazały się raz na zawsze niedostępne, pozostają pewne metody illegalne, cały bezmiar metod heretyckich i występnych.
Wiktionary
(1.1) współcz. nielegalny
Wiktionary
[czytaj: iliNOJZ labo iliNOJ]
1. rzeka w Stanach Zjednoczonych;
2. stan w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan w USA położony na środkowym zachodzie kraju, ze stolicą w Springfield;
(1.2) geogr. rzeka w USA w Illinois (1.1), dopływ Missisipi;
(1.3) geogr. toponim, nazwa kilku gmin w USA
Wiktionary
Illinois () – stan w Stanach Zjednoczonych, w regionie Midwest, w Krainie Wielkich Jezior. Graniczy od północnego wschodu z jeziorem Michigan. Sąsiednie stany to Wisconsin na północy, Iowa i Missouri na zachodzie, Kentucky na południu i Indiana na wschodzie.
Wikipedia
(1.1) Jako senator Illinois prezydent Obama napisał, że "Stany Zjednoczone nie powinny tolerować" szkaradnej rzezi fok w Kanadzie.
Wiktionary
rzecz. Illinojczyk mos., Illinojka ż.
przym. illinojski
Wiktionary
[czytaj: ilinojczyk] mieszkaniec Illinois
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Illinois
Wiktionary
rzecz. Illinois n.
:: fż. Illinojka ż.
przym. illinojski
Wiktionary
[czytaj: ilinojka] mieszkanka Illinois
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Illinois
Wiktionary
rzecz. Illinois n.
:: fm. Illinojczyk mos.
przym. illinojski
Wiktionary
→ Illinois [czytaj: ilinojski]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Illinois (stanem lub rzeką)
Wiktionary
rzecz. Illinois mrz., Illinojczyk mos., Illinojka ż.
Wiktionary
starożytna kraina nad Adriatykiem, obejmująca tereny dawnej Jugosławii i Albanii; Iliria
SJP.pl
minerał używany jako surowiec ceramiczny, glinokrzemian potasu i glinu
SJP.pl
Zobacz też: Illit (zespół muzyczny).
Illit – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do minerałów ilastych. Jest minerałem bardzo pospolitym i wyjątkowo szeroko rozpowszechnionym na całym świecie. Szczególnie duże nagromadzenia występują na dnach oceanów. Nazwa pochodzi od stanu Illinois w Stanach Zjednoczonych, gdzie minerał ten stanowi jeden z głównych składników gleb.
Wikipedia
w językoznawstwie: intencja wypowiedzi, np. obietnica, zastraszenie, ostrzeżenie, rozkaz itp.
SJP.pl
osoby światłe, uczone
SJP.pl
jezioro w północno-zachodniej Rosji; Ilmień
SJP.pl
Ilmen (Ilmień, ros. "Озеро Ильмень", fin. "Ilmajärvi") – jezioro w północno-zachodniej Rosji (obwód nowogrodzki).
Jest zasilane w wodę przez 52 rzeki, a wypływa z niego jedynie rzeka Wołchow, która odprowadza wody do jeziora Ładoga. Jego powierzchnia jest zmienna, w zależności od poziomu wód – średnio 982 km² (w granicach 733–2090 km²).
Wikipedia
minerał, tlenek żelaza i tytanu; ważna ruda tytanu
SJP.pl
Ilmenit (żelaziak tytanowy) – minerał zaliczany do gromady tlenków. Nazwa minerału pochodzi od Gór Ilmeńskich na Uralu Południowym w Rosji, gdzie występuje.
Wikipedia
związany z ilmenitem
SJP.pl
→ Ilmen (jezioro w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Ilmeniem (jeziorem w Rosji)
Wiktionary
jezioro w północno-zachodniej Rosji; Ilmen
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, położona w rejonie turczańskim obwodu lwowskiego nad Stryjem;
Wiktionary
Il
Wikipedia
przym. ilnicki
Wiktionary
International Labour Organization, Międzynarodowa Organizacja Pracy (MOP), organizacja wyspecjalizowana ONZ
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zaimek pytajny
(1.1) mający ile arkuszy
Wiktionary
IPA: ˌilɔarkuˈʃɔvɨ, AS: iloarkušovy
Wiktionary
(1.1) iluarkuszowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile arów
Wiktionary
IPA: ˌilɔaˈrɔvɨ, AS: iloarovy
Wiktionary
(1.1) iluarowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile bajtów
Wiktionary
IPA: ˌilɔbajˈtɔvɨ, AS: ilobai ̯tovy
Wiktionary
(1.1) ilubajtowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile cali
Wiktionary
IPA: ˌilɔt͡saˈlɔvɨ, AS: ilocalovy
Wiktionary
(1.1) ilucalowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile centymetrów
Wiktionary
IPA: ˌilɔt͡sɛ̃ntɨ̃mɛˈtrɔvɨ, AS: ilocẽntỹmetrovy
Wiktionary
(1.1) ilucentymetrowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile cyfr
Wiktionary
IPA: ˌilɔt͡sɨfˈrɔvɨ, AS: ilocyfrovy
Wiktionary
(1.1) ilucyfrowy
Wiktionary
czas, w ciągu którego trwa wymowa głoski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) czas wymawiania samogłosek, pozwalający wyróżnić samogłoski długie i krótkie;
Wiktionary
Il
Wikipedia
(1.1) Zanikło występujące w języku prasłowiańskim zjawisko iloczasu.
Wiktionary
IPA: iˈlɔt͡ʃas, AS: iločas
Wiktionary
przym. iloczasowy
przysł. iloczasowo
Wiktionary
(1.1) muz. rytm
Wiktionary
przymiotnik od: iloczas
SJP.pl
w matematyce: wynik mnożenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. wynik mnożenia arytmetycznego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Iloczynem liczb 5 i 2 jest 10.
Wiktionary
IPA: iˈlɔt͡ʃɨ̃n, AS: iločỹn
Wiktionary
przym. iloczynowy
zaim. ile
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile części
Wiktionary
IPA: ˌilɔt͡ʃɛ̃w̃ɕˈt͡ɕɔvɨ, AS: iločẽũ̯śćovy
Wiktionary
(1.1) iluczęściowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile członów
Wiktionary
IPA: ˌilɔt͡ʃwɔ̃ˈnɔvɨ, AS: iloču̯õnovy
Wiktionary
(1.1) iluczłonowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile dań
Wiktionary
IPA: ˌilɔdãˈɲɔvɨ, AS: ilodãńovy
Wiktionary
(1.1) iludaniowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile decymetrów
Wiktionary
IPA: ˌilɔdɛt͡sɨ̃mɛˈtrɔvɨ, AS: ilodecỹmetrovy
Wiktionary
(1.1) iludecymetrowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile dekagramów
Wiktionary
IPA: ˌilɔdɛkaɡrãˈmɔvɨ, AS: ilodekagrãmovy
Wiktionary
(1.1) iludekagramowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile dni
Wiktionary
IPA: ˌilɔˈdʲɲɔvɨ, AS: ilodʹńovy
Wiktionary
(1.1) iludniowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile dolarów
Wiktionary
IPA: ˌilɔdɔlaˈrɔvɨ, AS: ilodolarovy
Wiktionary
(1.1) iludolarowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile drzwi
Wiktionary
IPA: ˌilɔˈḍʒvʲjɔvɨ, AS: iloḍžvʹi ̯ovy
Wiktionary
(1.1) iludrzwiowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile ekranów
Wiktionary
IPA: ˌilɔɛkrãˈnɔvɨ, AS: iloekrãnovy
Wiktionary
(1.1) iluekranowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile elementów
Wiktionary
IPA: ˌilɔɛlɛ̃mɛ̃nˈtɔvɨ, AS: iloelẽmẽntovy
Wiktionary
(1.1) iluelementowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile etapów
Wiktionary
IPA: ˌilɔɛtaˈpɔvɨ, AS: iloetapovy
Wiktionary
(1.1) iluetapowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile fal
Wiktionary
IPA: ˌilɔfaˈlɔvɨ, AS: ilofalovy
Wiktionary
(1.1) ilufalowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile faz
Wiktionary
IPA: ˌilɔfaˈzɔvɨ, AS: ilofazovy
Wiktionary
(1.1) ilufazowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile franków
Wiktionary
IPA: ˌilɔfrãŋˈkɔvɨ, AS: ilofrãŋkovy
Wiktionary
(1.1) ilufrankowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile funtów
Wiktionary
IPA: ˌilɔfũnˈtɔvɨ, AS: ilofũntovy
Wiktionary
(1.1) ilufuntowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile galonów
Wiktionary
IPA: ˌilɔɡalɔ̃ˈnɔvɨ, AS: ilogalõnovy
Wiktionary
(1.1) ilugalonowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile gigabajtów
Wiktionary
IPA: ˌilɔɟiɡabajˈtɔvɨ, AS: iloǵigabai ̯tovy
Wiktionary
(1.1) ilugigabajtowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile godzin
Wiktionary
IPA: ˌilɔɡɔˈd͡ʑĩnːɨ, AS: ilogoʒ́ĩ•ny
Wiktionary
(1.1) ilugodzinny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile gramów
Wiktionary
IPA: ˌilɔɡrãˈmɔvɨ, AS: ilogrãmovy
Wiktionary
(1.1) ilugramowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile groszy
Wiktionary
IPA: ˌilɔɡrɔˈʃɔvɨ, AS: ilogrošovy
Wiktionary
(1.1) ilugroszowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile gwiazdek
Wiktionary
IPA: ˌilɔɡvʲjaˈstkɔvɨ, AS: ilogvʹi ̯astkovy
Wiktionary
(1.1) ilugwiazdkowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile głów
Wiktionary
IPA: ˌilɔˈɡwɔvɨ, AS: ilogu̯ovy
Wiktionary
(1.1) ilugłowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile hektarów
Wiktionary
IPA: ˌilɔxɛktaˈrɔvɨ, AS: iloχektarovy
Wiktionary
(1.1) iluhektarowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile hektolitrów
Wiktionary
IPA: ˌilɔxɛktɔlʲiˈtrɔvɨ, AS: iloχektolʹitrovy
Wiktionary
(1.1) iluhektolitrowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile instancji
Wiktionary
IPA: ˌilɔjĩw̃stãnˈt͡sɨjnɨ, AS: iloi ̯ĩũ̯stãncyi ̯ny
Wiktionary
(1.1) iluinstancyjny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile izb
Wiktionary
IPA: ˌilɔjizˈbɔvɨ, AS: iloi ̯izbovy
Wiktionary
(1.1) iluizbowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile jardów
Wiktionary
IPA: ˌilɔjarˈdɔvɨ, AS: iloi ̯ardovy
Wiktionary
(1.1) ilujardowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile jenów
Wiktionary
IPA: ˌilɔjɛ̃ˈnɔvɨ, AS: iloi ̯ẽnovy
Wiktionary
(1.1) ilujenowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile języków
Wiktionary
IPA: ˌilɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: iloi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
(1.1) ilujęzyczny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile kanałów
Wiktionary
IPA: ˌilɔkãnaˈwɔvɨ, AS: ilokãnau̯ovy
Wiktionary
(1.1) ilukanałowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile kartek
Wiktionary
IPA: ˌilɔkartˈkɔvɨ, AS: ilokartkovy
Wiktionary
(1.1) ilukartkowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile kilobajtów
Wiktionary
IPA: ˌilɔcilɔbajˈtɔvɨ, AS: iloḱilobai ̯tovy
Wiktionary
(1.1) ilukilobajtowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile kilogramów
Wiktionary
IPA: ˌilɔcilɔɡrãˈmɔvɨ, AS: iloḱilogrãmovy
Wiktionary
(1.1) ilukilogramowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile kilometrów
Wiktionary
IPA: ˌilɔcilɔ̃mɛˈtrɔvɨ, AS: iloḱilõmetrovy
Wiktionary
(1.1) ilukilometrowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile kolorów
Wiktionary
IPA: ˌilɔkɔlɔˈrɔvɨ, AS: ilokolorovy
Wiktionary
(1.1) ilukolorowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile kolumn
Wiktionary
IPA: ˌilɔkɔlũmˈnɔvɨ, AS: ilokolũmnovy
Wiktionary
(1.1) ilukolumnowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile kondygnacji
Wiktionary
IPA: ˌilɔkɔ̃ndɨɡnaˈt͡sɨjnɨ, AS: ilokõndygnacyi ̯ny
Wiktionary
(1.1) ilukondygnacyjny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile koni
Wiktionary
IPA: ˌilɔˈkɔ̃nːɨ, AS: ilokõ•ny
Wiktionary
(1.1) ilukonny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile koron
Wiktionary
IPA: ˌilɔkɔrɔ̃ˈnɔvɨ, AS: ilokorõnovy
Wiktionary
(1.1) ilukoronowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile kół
Wiktionary
IPA: ˌilɔkɔˈwɔvɨ, AS: ilokou̯ovy
Wiktionary
(1.1) ilukołowy
Wiktionary
rzadko: ile razy powtórzony
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) mający ile kątów
Wiktionary
IPA: ˌilɔˈkɔ̃ntnɨ, AS: ilokõntny
Wiktionary
(1.1) ilukątny
Wiktionary
w pytaniach: ile lat mający; iluletni
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) mający/trwający ile lat
Wiktionary
IPA: ˌilɔˈlɛtʲɲi, AS: iloletʹńi
Wiktionary
(1.1) iluletni
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile linijek
Wiktionary
IPA: ˌilɔlʲĩɲijˈkɔvɨ, AS: ilolʹĩńii ̯kovy
Wiktionary
(1.1) ilulinijkowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile liści
Wiktionary
IPA: ˌilɔˈlʲistnɨ, AS: ilolʹistny
Wiktionary
(1.1) ilulistny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile liter
Wiktionary
IPA: ˌilɔlʲitɛˈrɔvɨ, AS: ilolʹiterovy
Wiktionary
(1.1) iluliterowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile litrów
Wiktionary
IPA: ˌilɔlʲiˈtrɔvɨ, AS: ilolʹitrovy
Wiktionary
(1.1) ilulitrowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile mandatów
Wiktionary
IPA: ˌilɔ̃mãndaˈtɔvɨ, AS: ilõmãndatovy
Wiktionary
(1.1) ilumandatowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile megabajtów
Wiktionary
IPA: ˌilɔ̃mɛɡabajˈtɔvɨ, AS: ilõmegabai ̯tovy
Wiktionary
(1.1) ilumegabajtowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile metrów
Wiktionary
IPA: ˌilɔ̃mɛˈtrɔvɨ, AS: ilõmetrovy
Wiktionary
(1.1) ilumetrowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile miejsc
Wiktionary
IPA: ˌilɔ̃mʲjɛ̇jˈst͡sɔvɨ, AS: ilõmʹi ̯ėi ̯scovy
Wiktionary
(1.1) ilumiejscowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile miesięcy
Wiktionary
IPA: ˌilɔ̃mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: ilõmʹi ̯ėśẽṇčny
Wiktionary
(1.1) ilumiesięczny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile mieszkań
Wiktionary
IPA: ˌilɔ̃mʲjɛʃkãˈɲɔvɨ, AS: ilõmʹi ̯eškãńovy
Wiktionary
(1.1) ilumieszkaniowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile miligramów
Wiktionary
IPA: ˌilɔ̃mʲilʲiɡrãˈmɔvɨ, AS: ilõmʹilʹigrãmovy
Wiktionary
(1.1) ilumiligramowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile mililitrów
Wiktionary
IPA: ˌilɔ̃mʲilʲilʲiˈtrɔvɨ, AS: ilõmʹilʹilʹitrovy
Wiktionary
rzecz. mililitr mrz.
Wiktionary
(1.1) ilumililitrowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile milimetrów
Wiktionary
IPA: ˌilɔ̃mʲilʲĩmɛˈtrɔvɨ, AS: ilõmʹilʹĩmetrovy
Wiktionary
(1.1) ilumilimetrowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile mil
Wiktionary
IPA: ˌilɔ̃mʲiˈlɔvɨ, AS: ilõmʹilovy
Wiktionary
(1.1) ilumilowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile minut
Wiktionary
IPA: ˌilɔ̃mʲĩnuˈtɔvɨ, AS: ilõmʹĩnutovy
Wiktionary
(1.1) iluminutowy
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Ilona – imię żeńskie, węgierska forma imienia Helena.
W Polsce liczba nadań w latach 60. XX wieku przekroczyła 1000 na dekadę. W styczniu 2024 w publicznych danych rejestru PESEL wykazano 55 045 kobiet o imieniu Ilona nadanym jako imię pierwsze oraz 12 920 noszących imię Ilona jako imię drugie. Dla porównania, najczęściej nadane żeńskie imię pierwsze – Anna – nosi 1 072 616 Polek.
Wikipedia
(1.1) Przez przypadek usiadłam na odtwarzaczu Ilony.
Wiktionary
IPA: iˈlɔ̃na, AS: ilõna
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Ilonka ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ilony lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Ilona (imię żeńskie)
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) mający ile nóg
Wiktionary
IPA: ˌilɔ̃ˈnɔʒnɨ, AS: ilõnožny
Wiktionary
(1.1) ilunożny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile oczu
Wiktionary
IPA: ˌilɔˈːci, AS: il•oḱi
Wiktionary
(1.1) iluoki
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile okrążeń
Wiktionary
IPA: ˌilɔːkrɔ̃w̃ʒɛ̃ˈɲɔvɨ, AS: il•okrõũ̯žẽńovy
Wiktionary
(1.1) iluokrążeniowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile osi
Wiktionary
IPA: ˌilɔːˈɕɔvɨ, AS: il•ośovy
Wiktionary
(1.1) iluosiowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile osób
Wiktionary
IPA: ˌilɔːsɔˈbɔvɨ, AS: il•osobovy
Wiktionary
(1.1) iluosobowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile pasów
Wiktionary
IPA: ˌilɔpaˈsɔvɨ, AS: ilopasovy
Wiktionary
(1.1) ilupasowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile pięter
Wiktionary
IPA: ˌilɔpʲjɛ̃nˈtrɔvɨ, AS: ilopʹi ̯ẽntrovy
Wiktionary
(1.1) ilupiętrowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile pokoi
Wiktionary
IPA: ˌilɔpɔkɔˈjɔvɨ, AS: ilopokoi ̯ovy
Wiktionary
(1.1) ilupokojowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile pokoleń
Wiktionary
IPA: ˌilɔpɔkɔlɛ̃ˈɲɔvɨ, AS: ilopokolẽńovy
Wiktionary
(1.1) ilupokoleniowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile porcji
Wiktionary
IPA: ˌilɔpɔrˈt͡sʲjɔvɨ, AS: iloporcʹi ̯ovy
Wiktionary
(1.1) iluporcjowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile procent
Wiktionary
IPA: ˌilɔprɔt͡sɛ̃nˈtɔvɨ, AS: iloprocẽntovy
Wiktionary
(1.1) iluprocentowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile przewodów
Wiktionary
IPA: ˌilɔpʃɛvɔˈdɔvɨ, AS: ilopševodovy
Wiktionary
(1.1) iluprzewodowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile przycisków
Wiktionary
IPA: ˌilɔpʃɨt͡ɕiˈskɔvɨ, AS: ilopšyćiskovy
Wiktionary
(1.1) iluprzyciskowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile płatków
Wiktionary
IPA: ˌilɔpwatˈkɔvɨ, AS: ilopu̯atkovy
Wiktionary
(1.1) ilupłatkowy
Wiktionary
1. wynik dzielenia;
2. iloraz inteligencji - wskaźnik poziomu rozwoju umysłowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. wynik dzielenia
Wiktionary
(1.1) Każdy ułamek jest ilorazem licznika i mianownika.
Wiktionary
IPA: iˈlɔras, AS: iloras
Wiktionary
zaim. ile
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile rodzin
Wiktionary
IPA: ˌilɔrɔˈd͡ʑĩnːɨ, AS: iloroʒ́ĩ•ny
Wiktionary
(1.1) ilurodzinny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile rzędów
Wiktionary
IPA: ˌilɔʒɛ̃nˈdɔvɨ, AS: iložẽndovy
Wiktionary
(1.1) ilurzędowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile rąk
Wiktionary
IPA: ˌilɔˈrɛ̃ŋʲci, AS: ilorẽŋʹḱi
Wiktionary
(1.1) iluręki
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile schodków
Wiktionary
IPA: ˌilɔsxɔtˈkɔvɨ, AS: ilosχotkovy
Wiktionary
(1.1) iluschodkowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile sekund
Wiktionary
IPA: ˌilɔsɛkũnˈdɔvɨ, AS: ilosekũndovy
Wiktionary
(1.1) ilusekundowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile składników
Wiktionary
IPA: ˌilɔskwadʲɲiˈkɔvɨ, AS: ilosku̯adʹńikovy
Wiktionary
(1.1) iluskładnikowy
Wiktionary
urzędowo: stan liczebny (liczbowy)
SJP.pl
w pytaniach: ile stopni mający; ilustopniowy
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) mający ile stopni
Wiktionary
IPA: ˌilɔstɔpʲˈɲɔvɨ, AS: ilostopʹńovy
Wiktionary
(1.1) ilustopniowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile stronic
Wiktionary
IPA: ˌilɔstrɔ̃ɲiˈt͡sɔvɨ, AS: ilostrõńicovy
Wiktionary
(1.1) ilustronicowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile stron
Wiktionary
IPA: ˌilɔˈstrɔ̃nːɨ, AS: ilostrõ•ny
Wiktionary
(1.1) ilustronny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile sylab
Wiktionary
IPA: ˌilɔsɨlaˈbɔvɨ, AS: ilosylabovy
Wiktionary
(1.1) ilusylabowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile szczebli
Wiktionary
IPA: ˌilɔʃt͡ʃɛˈblɔvɨ, AS: iloščeblovy
Wiktionary
(1.1) iluszczeblowy
Wiktionary
spartański niewolnik; helota
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) mający ile tomów
Wiktionary
IPA: ˌilɔtɔ̃ˈmɔvɨ, AS: ilotõmovy
Wiktionary
(1.1) ilutomowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile ton
Wiktionary
IPA: ˌilɔtɔ̃ˈnɔvɨ, AS: ilotõnovy
Wiktionary
(1.1) ilutonowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile tygodni
Wiktionary
IPA: ˌilɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ, AS: ilotygodʹńovy
Wiktionary
(1.1) ilutygodniowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile uncji
Wiktionary
IPA: ˌilɔũnˈt͡sʲjɔvɨ, AS: iloũncʹi ̯ovy
Wiktionary
(1.1) iluuncjowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile warstw
Wiktionary
IPA: ˌilɔvarˈstfɔvɨ, AS: ilovarstfovy
Wiktionary
(1.1) iluwarstwowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile watów
Wiktionary
IPA: ˌilɔvaˈtɔvɨ, AS: ilovatovy
Wiktionary
(1.1) iluwatowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile wierszy
Wiktionary
IPA: ˌilɔvʲjɛrˈʃɔvɨ, AS: ilovʹi ̯eršovy
Wiktionary
(1.1) iluwierszowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile wyrazów
Wiktionary
IPA: ˌilɔvɨraˈzɔvɨ, AS: ilovyrazovy
Wiktionary
(1.1) iluwyrazowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile zdań
Wiktionary
IPA: ˌilɔzdãˈɲɔvɨ, AS: ilozdãńovy
Wiktionary
(1.1) iluzdaniowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile znaków
Wiktionary
IPA: ˌilɔznaˈkɔvɨ, AS: iloznakovy
Wiktionary
(1.1) iluznakowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile zwrotek
Wiktionary
IPA: ˌilɔzvrɔtˈkɔvɨ, AS: ilozvrotkovy
Wiktionary
(1.1) iluzwrotkowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile złotych
Wiktionary
IPA: ˌilɔzwɔˈtɔvɨ, AS: ilozu̯otovy
Wiktionary
(1.1) iluzłotowy
Wiktionary
miara czegoś
SJP.pl
przysłówek
(1.1) pod względem ilości
Wiktionary
rzecz. ilość ż.
przym. ilościowy
Wiktionary
dotyczący ilości
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący ilości
Wiktionary
rzecz. ilość ż.
przysł. ilościowo
Wiktionary
miara czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liczba określająca objętość lub masę;
(1.2) pot. liczba sztuk
Wiktionary
Ilość – wielkość czegoś co może być mierzone i/lub ważone; czego może być mniej lub więcej. W mowie potocznej bywa zastępowane przez słowo „wielkość”, a często też błędnie słowem „liczba” (niepoprawne sformułowania to np. „liczba wody” zamiast ilość wody czy „ilość osób” zamiast „liczba osób”; rzeczownik „liczba” łączy się z nazwami rzeczy policzalnych, „ilość” zaś – niepoliczalnych.).
Wikipedia
(1.1) Ilość wody w zbiorniku to 200 litrów.
Wiktionary
IPA: ˈilɔɕt͡ɕ, AS: ilość
Wiktionary
przym. ilościowy
przysł. ilościowo
zaim. ile
Wiktionary
(1.1) objętość, waga, masa itp.
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile żył
Wiktionary
IPA: ˌilɔʒɨˈwɔvɨ, AS: iložyu̯ovy
Wiktionary
(1.1) ilużyłowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
forma liczebnika.
(1.1) forma od ile
Wiktionary
(1.1) Ciekawe, ilu mariensztacian wie, kto wyrzeźbił sławną mariensztacką „Przekupkę”?
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile arkuszy
Wiktionary
IPA: ˌiluarkuˈʃɔvɨ, AS: iluarkušovy
Wiktionary
(1.1) iloarkuszowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile arów
Wiktionary
IPA: ˌiluaˈrɔvɨ, AS: iluarovy
Wiktionary
(1.1) iloarowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile bajtów
Wiktionary
IPA: ˌilubajˈtɔvɨ, AS: ilubai ̯tovy
Wiktionary
(1.1) ilobajtowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile cali
Wiktionary
IPA: ˌilut͡saˈlɔvɨ, AS: ilucalovy
Wiktionary
(1.1) ilocalowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile centymetrów
Wiktionary
IPA: ˌilut͡sɛ̃ntɨ̃mɛˈtrɔvɨ, AS: ilucẽntỹmetrovy
Wiktionary
(1.1) ilocentymetrowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile cyfr
Wiktionary
IPA: ˌilut͡sɨfˈrɔvɨ, AS: ilucyfrovy
Wiktionary
(1.1) ilocyfrowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile części
Wiktionary
IPA: ˌilut͡ʃɛ̃w̃ɕˈt͡ɕɔvɨ, AS: ilučẽũ̯śćovy
Wiktionary
(1.1) iloczęściowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile członów
Wiktionary
IPA: ˌilut͡ʃwɔ̃ˈnɔvɨ, AS: iluču̯õnovy
Wiktionary
(1.1) iloczłonowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile dań
Wiktionary
IPA: ˌiludãˈɲɔvɨ, AS: iludãńovy
Wiktionary
(1.1) ilodaniowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile decymetrów
Wiktionary
IPA: ˌiludɛt͡sɨ̃mɛˈtrɔvɨ, AS: iludecỹmetrovy
Wiktionary
(1.1) ilodecymetrowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile dekagramów
Wiktionary
IPA: ˌiludɛkaɡrãˈmɔvɨ, AS: iludekagrãmovy
Wiktionary
(1.1) ilodekagramowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile dni
Wiktionary
IPA: ˌiluˈdʲɲɔvɨ, AS: iludʹńovy
Wiktionary
(1.1) ilodniowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile dolarów
Wiktionary
IPA: ˌiludɔlaˈrɔvɨ, AS: iludolarovy
Wiktionary
(1.1) ilodolarowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile drzwi
Wiktionary
IPA: ˌiluˈḍʒvʲjɔvɨ, AS: iluḍžvʹi ̯ovy
Wiktionary
(1.1) ilodrzwiowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile ekranów
Wiktionary
IPA: ˌiluɛkrãˈnɔvɨ, AS: iluekrãnovy
Wiktionary
(1.1) iloekranowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile elementów
Wiktionary
IPA: ˌiluɛlɛ̃mɛ̃nˈtɔvɨ, AS: iluelẽmẽntovy
Wiktionary
(1.1) iloelementowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile etapów
Wiktionary
IPA: ˌiluɛtaˈpɔvɨ, AS: iluetapovy
Wiktionary
(1.1) iloetapowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile fal
Wiktionary
IPA: ˌilufaˈlɔvɨ, AS: ilufalovy
Wiktionary
(1.1) ilofalowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile faz
Wiktionary
IPA: ˌilufaˈzɔvɨ, AS: ilufazovy
Wiktionary
(1.1) ilofazowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile franków
Wiktionary
IPA: ˌilufrãŋˈkɔvɨ, AS: ilufrãŋkovy
Wiktionary
(1.1) ilofrankowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile funtów
Wiktionary
IPA: ˌilufũnˈtɔvɨ, AS: ilufũntovy
Wiktionary
(1.1) ilofuntowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile galonów
Wiktionary
IPA: ˌiluɡalɔ̃ˈnɔvɨ, AS: ilugalõnovy
Wiktionary
(1.1) ilogalonowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile gigabajtów
Wiktionary
IPA: ˌiluɟiɡabajˈtɔvɨ, AS: iluǵigabai ̯tovy
Wiktionary
(1.1) ilogigabajtowy
Wiktionary
w pytaniach: ile godzin liczący
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) mający ile godzin
Wiktionary
IPA: ˌiluɡɔˈd͡ʑĩnːɨ, AS: ilugoʒ́ĩ•ny
Wiktionary
(1.1) ilogodzinny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile gramów
Wiktionary
IPA: ˌiluɡrãˈmɔvɨ, AS: ilugrãmovy
Wiktionary
(1.1) ilogramowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile groszy
Wiktionary
IPA: ˌiluɡrɔˈʃɔvɨ, AS: ilugrošovy
Wiktionary
(1.1) ilogroszowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile gwiazdek
Wiktionary
IPA: ˌiluɡvʲjaˈstkɔvɨ, AS: ilugvʹi ̯astkovy
Wiktionary
(1.1) ilogwiazdkowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile głów
Wiktionary
IPA: ˌiluˈɡwɔvɨ, AS: ilugu̯ovy
Wiktionary
(1.1) ilogłowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile hektarów
Wiktionary
IPA: ˌiluxɛktaˈrɔvɨ, AS: iluχektarovy
Wiktionary
(1.1) ilohektarowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile hektolitrów
Wiktionary
(1.1) Iluhektolitrowy zbiornik jest potrzebny?
Wiktionary
IPA: ˌiluxɛktɔlʲiˈtrɔvɨ, AS: iluχektolʹitrovy
Wiktionary
(1.1) ilohektolitrowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile instancji
Wiktionary
IPA: ˌilujĩw̃stãnˈt͡sɨjnɨ, AS: ilui ̯ĩũ̯stãncyi ̯ny
Wiktionary
(1.1) iloinstancyjny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile izb
Wiktionary
IPA: ˌilujizˈbɔvɨ, AS: ilui ̯izbovy
Wiktionary
(1.1) iloizbowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile jardów
Wiktionary
IPA: ˌilujarˈdɔvɨ, AS: ilui ̯ardovy
Wiktionary
(1.1) ilojardowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile jenów
Wiktionary
IPA: ˌilujɛ̃ˈnɔvɨ, AS: ilui ̯ẽnovy
Wiktionary
(1.1) ilojenowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile języków
Wiktionary
IPA: ˌilujɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: ilui ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
(1.1) ilojęzyczny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile kanałów
Wiktionary
IPA: ˌilukãnaˈwɔvɨ, AS: ilukãnau̯ovy
Wiktionary
(1.1) ilokanałowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile kartek
Wiktionary
IPA: ˌilukartˈkɔvɨ, AS: ilukartkovy
Wiktionary
(1.1) ilokartkowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile kilobajtów
Wiktionary
IPA: ˌilucilɔbajˈtɔvɨ, AS: iluḱilobai ̯tovy
Wiktionary
(1.1) ilokilobajtowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile kilogramów
Wiktionary
IPA: ˌilucilɔɡrãˈmɔvɨ, AS: iluḱilogrãmovy
Wiktionary
(1.1) ilokilogramowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile kilometrów
Wiktionary
IPA: ˌilucilɔ̃mɛˈtrɔvɨ, AS: iluḱilõmetrovy
Wiktionary
(1.1) ilokilometrowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile kolorów
Wiktionary
IPA: ˌilukɔlɔˈrɔvɨ, AS: ilukolorovy
Wiktionary
(1.1) ilokolorowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile kolumn
Wiktionary
IPA: ˌilukɔlũmˈnɔvɨ, AS: ilukolũmnovy
Wiktionary
(1.1) ilokolumnowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile kondygnacji
Wiktionary
IPA: ˌilukɔ̃ndɨɡnaˈt͡sɨjnɨ, AS: ilukõndygnacyi ̯ny
Wiktionary
(1.1) ilokondygnacyjny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile koni
Wiktionary
IPA: ˌiluˈkɔ̃nːɨ, AS: ilukõ•ny
Wiktionary
(1.1) ilokonny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile koron
Wiktionary
IPA: ˌilukɔrɔ̃ˈnɔvɨ, AS: ilukorõnovy
Wiktionary
(1.1) ilokoronowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile kół
Wiktionary
IPA: ˌilukɔˈwɔvɨ, AS: ilukou̯ovy
Wiktionary
(1.1) ilokołowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile kątów
Wiktionary
IPA: ˌiluˈkɔ̃ntnɨ, AS: ilukõntny
Wiktionary
(1.1) ilokątny
Wiktionary
w pytaniach: ile lat mający; iloletni
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) mający ile lat
Wiktionary
(1.1) A jakie (iluletnie) w naszym wymiarze sprawiedliwości trzeba mieć doświadczenie, żeby łapownika wsadzić do paki?
Wiktionary
IPA: ˌiluˈlɛtʲɲi, AS: iluletʹńi
Wiktionary
(1.1) iloletni
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile linijek
Wiktionary
IPA: ˌilulʲĩɲijˈkɔvɨ, AS: ilulʹĩńii ̯kovy
Wiktionary
(1.1) ilolinijkowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile liści
Wiktionary
IPA: ˌiluˈlʲistnɨ, AS: ilulʹistny
Wiktionary
(1.1) ilolistny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile liter
Wiktionary
IPA: ˌilulʲitɛˈrɔvɨ, AS: ilulʹiterovy
Wiktionary
(1.1) iloliterowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile litrów
Wiktionary
IPA: ˌilulʲiˈtrɔvɨ, AS: ilulʹitrovy
Wiktionary
(1.1) ilolitrowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile mandatów
Wiktionary
IPA: ˌilũmãndaˈtɔvɨ, AS: ilũmãndatovy
Wiktionary
(1.1) ilomandatowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile megabajtów
Wiktionary
IPA: ˌilũmɛɡabajˈtɔvɨ, AS: ilũmegabai ̯tovy
Wiktionary
(1.1) ilomegabajtowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile metrów
Wiktionary
IPA: ˌilũmɛˈtrɔvɨ, AS: ilũmetrovy
Wiktionary
(1.1) ilometrowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile miejsc
Wiktionary
IPA: ˌilũmʲjɛ̇jˈst͡sɔvɨ, AS: ilũmʹi ̯ėi ̯scovy
Wiktionary
(1.1) ilomiejscowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile miesięcy
Wiktionary
IPA: ˌilũmʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: ilũmʹi ̯ėśẽṇčny
Wiktionary
(1.1) ilomiesięczny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile mieszkań
Wiktionary
IPA: ˌilũmʲjɛʃkãˈɲɔvɨ, AS: ilũmʹi ̯eškãńovy
Wiktionary
(1.1) ilomieszkaniowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile miligramów
Wiktionary
IPA: ˌilũmʲilʲiɡrãˈmɔvɨ, AS: ilũmʹilʹigrãmovy
Wiktionary
(1.1) ilomiligramowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile mililitrów
Wiktionary
IPA: ˌilũmʲilʲilʲiˈtrɔvɨ, AS: ilũmʹilʹilʹitrovy
Wiktionary
rzecz. mililitr mrz.
Wiktionary
(1.1) ilomililitrowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile milimetrów
Wiktionary
IPA: ˌilũmʲilʲĩmɛˈtrɔvɨ, AS: ilũmʹilʹĩmetrovy
Wiktionary
(1.1) ilomilimetrowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile mil
Wiktionary
IPA: ˌilũmʲiˈlɔvɨ, AS: ilũmʹilovy
Wiktionary
(1.1) ilomilowy
Wiktionary
członek jednego z bractw iluminatów; iluminat
SJP.pl
1. oświetlenie;
2. ozdoba rysunkowa książki niezwiązana tematycznie z treścią utworu;
3. wykonana ręcznie artystyczna ilustracja tekstu rękopiśmiennego;
4. uświadomienie sobie czegoś ; olśnienie;
5. w filozofii, religii: oświecenie umysłu przez Boga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) intensywne oświetlenie sztucznym światłem; zwykle nocne, ozdobne podświetlenie budynku lub innego obiektu
(1.2) nagłe olśnienie, uświadomienie sobie
(1.3) filoz. rel. oświecenie umysłu przez Boga
(1.4) poligr. rysunkowa ozdoba książki
(1.5) szt. ręcznie wykonana ilustracja tekstu, zwłaszcza charakterystyczna dla średniowiecza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌilũmʲĩˈnat͡sʲja, AS: ilũmʹĩnacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. iluminator m., iluminizm m., iluminowanie n.
czas. iluminować ndk.
przym. iluminacyjny, iluminatorski
Wiktionary
(1.4) winieta
(1.5) miniatura
Wiktionary
dotyczący iluminacji
SJP.pl
członek jednego z bractw iluminatów; iluminata
SJP.pl
członek jednego z bractw iluminatów; iluminat
SJP.pl
osoba ozdabiająca dawniej rękopiśmienne książki malowanymi ilustracjami lub ozdobnymi inicjałami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. okienko w samolocie
(1.2) żegl. wodoszczelne okienko w na statku;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) średniowieczny artysta-rzemieślnik, który zdobił księgi;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. iluminacja ż., iluminowanie n., iluminant m., iluminizm m., iluminatorstwo n., lumen m.
czas. iluminować ndk.
Wiktionary
kobieta ozdabiająca dawniej rękopiśmienne książki malowanymi ilustracjami lub ozdobnymi inicjałami
SJP.pl
zdobienie ksiąg ilustracjami
SJP.pl
zwolennik iluminizmu, poglądu głoszącego, że prawdę poznaje się intuicyjnie, dzięki oświeceniu umysłu przez Boga
SJP.pl
związany z iluminizmem, przekonaniem o zasadniczej roli oświecenia przez Boga jako metody poznania
SJP.pl
pogląd w teorii poznania, zgodnie z którym prawdę poznaje się intuicyjnie, dzięki oświeceniu umysłu przez Boga
SJP.pl
1. oświetlać;
2. zdobić książki iluminacjami, czyli barwnymi ilustracjami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|iluminować.
Wiktionary
czas. iluminować ndk.
rzecz. iluminacja ż., iluminator mos./mrz.
Wiktionary
1. oświetlać;
2. zdobić książki iluminacjami, czyli barwnymi ilustracjami
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) mający ile minut
Wiktionary
IPA: ˌilũmʲĩnuˈtɔvɨ, AS: ilũmʹĩnutovy
Wiktionary
(1.1) ilominutowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile nóg
Wiktionary
IPA: ˌilũˈnɔʒnɨ, AS: ilũnožny
Wiktionary
(1.1) ilonożny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile oczu
Wiktionary
IPA: ˌiluˈɔci, AS: iluoḱi
Wiktionary
(1.1) ilooki
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile okrążeń
Wiktionary
IPA: ˌiluɔkrɔ̃w̃ʒɛ̃ˈɲɔvɨ, AS: iluokrõũ̯žẽńovy
Wiktionary
(1.1) ilookrążeniowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile osi
Wiktionary
IPA: ˌiluɔˈɕɔvɨ, AS: iluośovy
Wiktionary
(1.1) iloosiowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile osób
Wiktionary
(1.1) W umowie z biurem należy ustalić, iluosobowy będzie pokój, czy ma balkon i klimatyzację, czy jest łazienka, TV, lodówka.
Wiktionary
IPA: ˌiluɔsɔˈbɔvɨ, AS: iluosobovy
Wiktionary
(1.1) iloosobowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile pasów
Wiktionary
IPA: ˌilupaˈsɔvɨ, AS: ilupasovy
Wiktionary
(1.1) ilopasowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile pięter
Wiktionary
IPA: ˌilupʲjɛ̃nˈtrɔvɨ, AS: ilupʹi ̯ẽntrovy
Wiktionary
(1.1) ilopiętrowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile pokoi
Wiktionary
IPA: ˌilupɔkɔˈjɔvɨ, AS: ilupokoi ̯ovy
Wiktionary
(1.1) ilopokojowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile pokoleń
Wiktionary
IPA: ˌilupɔkɔlɛ̃ˈɲɔvɨ, AS: ilupokolẽńovy
Wiktionary
(1.1) ilopokoleniowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile porcji
Wiktionary
IPA: ˌilupɔrˈt͡sʲjɔvɨ, AS: iluporcʹi ̯ovy
Wiktionary
(1.1) iloporcjowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile procent
Wiktionary
IPA: ˌiluprɔt͡sɛ̃nˈtɔvɨ, AS: iluprocẽntovy
Wiktionary
(1.1) iloprocentowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile przewodów
Wiktionary
IPA: ˌilupʃɛvɔˈdɔvɨ, AS: ilupševodovy
Wiktionary
(1.1) iloprzewodowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile przycisków
Wiktionary
IPA: ˌilupʃɨt͡ɕiˈskɔvɨ, AS: ilupšyćiskovy
Wiktionary
(1.1) iloprzyciskowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile płatków
Wiktionary
IPA: ˌilupwatˈkɔvɨ, AS: ilupu̯atkovy
Wiktionary
(1.1) ilopłatkowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile rodzin
Wiktionary
IPA: ˌilurɔˈd͡ʑĩnːɨ, AS: iluroʒ́ĩ•ny
Wiktionary
(1.1) ilorodzinny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile rzędów
Wiktionary
IPA: ˌiluʒɛ̃nˈdɔvɨ, AS: ilužẽndovy
Wiktionary
(1.1) ilorzędowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile rąk
Wiktionary
IPA: ˌiluˈrɛ̃ŋʲci, AS: ilurẽŋʹḱi
Wiktionary
(1.1) iloręki
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile schodków
Wiktionary
IPA: ˌilusxɔtˈkɔvɨ, AS: ilusχotkovy
Wiktionary
(1.1) iloschodkowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile sekund
Wiktionary
IPA: ˌilusɛkũnˈdɔvɨ, AS: ilusekũndovy
Wiktionary
(1.1) ilosekundowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile składników
Wiktionary
IPA: ˌiluskwadʲɲiˈkɔvɨ, AS: ilusku̯adʹńikovy
Wiktionary
(1.1) iloskładnikowy
Wiktionary
w pytaniach: ile stopni mający; ilostopniowy
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) mający ile stopni
Wiktionary
IPA: ˌilustɔpʲˈɲɔvɨ, AS: ilustopʹńovy
Wiktionary
(1.1) ilostopniowy
Wiktionary
il.; skrót od:
1. ilustracja;
2. ilustrowany;
3. ilustrował (używany tylko w zapisach bibliograficznych)
SJP.pl
skrót
(1.1) = ilustrował
(1.2) = ilustrowany
(1.3) = ilustracje
(1.4) = ilustrator
(1.5) = ilustratorka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reprodukcja fotografii, rysunku lub obrazu, będąca uzupełnieniem, wyjaśnieniem lub ozdobą drukowanego tekstu;
(1.2) książk. przykład, który wyjaśnia, komentuje lub interpretuje coś, np. wykład, tezę
Wiktionary
Ilustracja (łac. "illustratio" rozjaśnienie, unaocznienie) – obraz, fotografia, rysunek, rycina lub inny element graficzny dodany do napisanego lub wydrukowanego tekstu (książka, artykuł prasowy, hasło encyklopedyczne), mający za zadanie go uzupełniać, objaśniać albo zdobić. Ilustracja nawiązuje do myśli, historii, tekstu literackiego lub do codziennego życia, jej rolą jest wyjaśnienie i dookreślenie tematu, a także dokumentacja i analiza danego problemu.
Wikipedia
(1.1) Nie powinien dziwić fakt, że pierwszy udokumentowany dowód pojawienia się ilustracji w tekście pochodzi z Chin.
Wiktionary
IPA: ˌiluˈstrat͡sʲja, AS: ilustracʹi ̯a
Wiktionary
czas. ilustrować, zilustrować
rzecz. zilustrowanie n., ilustrator mos., ilustratorka ż., ilustratorstwo n.
przym. ilustracyjny
Wiktionary
(1.1) rycina
(1.2) egzemplifikacja
Wiktionary
1. rzadko: mała ilustracja;
2. lekceważąco o ilustracji
SJP.pl
dotyczący ilustracji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z ilustracją
(1.2) wyjaśniający coś, stanowiący ilustrację
Wiktionary
rzecz. ilustracja ż., ilustrator m., ilustratorka ż., ilustrowanie n.
czas. ilustrować ndk., zilustrować dk.
Wiktionary
osoba wykonująca ilustracje do czasopisma lub tekstu książki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba tworząca ilustracje, osoba zajmująca się ilustrowaniem – opatrywaniem tekstów ilustracjami
Wiktionary
Ilustrator – artysta specjalizujący się we wspomaganiu napisanego tekstu lub wyjaśnianiu pojęć, zapewniający wizualną reprezentację treści związanej z tekstem lub pomysłem. Ilustracja może być przeznaczona do wyjaśnienia skomplikowanych pojęć lub zobrazowania przedmiotów, które są trudne do opisania tekstowo, co jest powodem, że ilustracje są często spotykane w książkach dla dzieci.
Wikipedia
IPA: ˌiluˈstratɔr, AS: ilustrator
Wiktionary
rzecz. ilustratorstwo m., ilustracja ż., ilustrowanie n., zilustrowanie n.
:: fż. ilustratorka ż.
czas. ilustrować ndk.; zilustrować dk.
przym. ilustratorski, ilustracyjny
Wiktionary
kobieta wykonująca ilustracje do czasopisma lub tekstu książki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta ilustrator
Wiktionary
rzecz. ilustracja ż., ilustrowanie n.
:: fm. ilustrator mos.
przym. ilustratorski, ilustracyjny
czas. ilustrować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) działalność związana z tworzeniem ilustracji
Wiktionary
rzecz. ilustrator mos., ilustracja ż.
czas. ilustrować
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile stronic
Wiktionary
IPA: ˌilustrɔ̃ɲiˈt͡sɔvɨ, AS: ilustrõńicovy
Wiktionary
(1.1) ilostronicowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile stron
Wiktionary
IPA: ˌiluˈstrɔ̃nːɨ, AS: ilustrõ•ny
Wiktionary
(1.1) ilostronny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ilustrować.
Wiktionary
rzecz. ilustrator m., ilustratorka ż.
czas. ilustrować ndk., zilustrować dk.
przym. ilustracyjny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zilustrować)
(1.1) opatrywać tekst ilustracją: fotografią, grafiką lub wykresem
(1.2) przen. uzupełniać, unaoczniać coś przykładem, dodatkowym komentarzem lub dokumentacją
Wiktionary
(1.2) Ten przykład ilustruje jakie problemy musieli rozwiązać naukowcy realizujący projekt Manhattan.
Wiktionary
rzecz. ilustracja ż., ilustracyjka ż., ilustrator m., ilustratorka ż., ilustratorstwo n., ilustrowanie n., zilustrowanie n.
czas. zilustrować dk.
przym. ilustratorski, ilustracyjny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile sylab
Wiktionary
IPA: ˌilusɨlaˈbɔvɨ, AS: ilusylabovy
Wiktionary
(1.1) ilosylabowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile szczebli
Wiktionary
IPA: ˌiluʃt͡ʃɛˈblɔvɨ, AS: iluščeblovy
Wiktionary
(1.1) iloszczeblowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile tomów
Wiktionary
IPA: ˌilutɔ̃ˈmɔvɨ, AS: ilutõmovy
Wiktionary
(1.1) ilotomowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile ton
Wiktionary
IPA: ˌilutɔ̃ˈnɔvɨ, AS: ilutõnovy
Wiktionary
(1.1) ilotonowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile tygodni
Wiktionary
IPA: ˌilutɨɡɔdʲˈɲɔvɨ, AS: ilutygodʹńovy
Wiktionary
(1.1) ilotygodniowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile uncji
Wiktionary
IPA: ˌiluũnˈt͡sʲjɔvɨ, AS: iluũncʹi ̯ovy
Wiktionary
(1.1) ilouncjowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile warstw
Wiktionary
IPA: ˌiluvarˈstfɔvɨ, AS: iluvarstfovy
Wiktionary
(1.1) ilowarstwowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile watów
Wiktionary
IPA: ˌiluvaˈtɔvɨ, AS: iluvatovy
Wiktionary
(1.1) ilowatowy
Wiktionary
dotyczący iluwium
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) mający ile wierszy
Wiktionary
IPA: ˌiluvʲjɛrˈʃɔvɨ, AS: iluvʹi ̯eršovy
Wiktionary
(1.1) ilowierszowy
Wiktionary
materiał wpłukany do luźnych warstw powierzchni skorupy ziemskiej
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) mający ile wyrazów
Wiktionary
IPA: ˌiluvɨraˈzɔvɨ, AS: iluvyrazovy
Wiktionary
(1.1) ilowyrazowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile zdań
Wiktionary
IPA: ˌiluzdãˈɲɔvɨ, AS: iluzdãńovy
Wiktionary
(1.1) ilozdaniowy
Wiktionary
1. złudzenie; wrażenie, że się widzi coś, czego w istocie nie ma;
2. wywoływanie omamów wzrokowych lub odbieranie błędnych bodźców wzrokowych, niewłaściwa interpretacja widzianego zjawiska;
3. wiara lub przekonanie niemające pokrycia w rzeczywistości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. uświadomione doznanie wrażenia widzenia czegoś nieistniejącego, zniekształcone widzenie
(1.2) błędna interpretacja
(1.3) sztuka iluzjonisty
(1.4) daw. przezroczysta tkanina jedwabna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. iluzjon m., iluzjonista m., iluzjonistka ż., iluzjonizm m.
przym. iluzjonistyczny, iluzyjny
Wiktionary
(1.1) złudzenie, miraż, przywidzenie, złuda
(1.2) wrażenie
Wiktionary
dawniej, w dobie filmu niemego: kino
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. kino
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: iˈluzʲjɔ̃n, AS: iluzʹi ̯õn
Wiktionary
rzecz. iluzja ż., iluzjonista m., iluzjonizm m.
przym. iluzjonistyczny, iluzyjny, iluzjowy
Wiktionary
(1.1) daw. bioskop
Wiktionary
1. artysta pokazujący sztuczki oparte na niezwykłej zręczności; sztukmistrz, prestidigitator;
2. artysta dążący do oddania wiernego złudzenia rzeczywistości w sztukach plastycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. człowiek wykorzystujący efekt złudzenia w czasie swoich występów
Wiktionary
Iluzjonista – główne określenie dla wszystkich osób zajmujących się sztuką iluzji.
Klasyczny strój iluzjonisty stanowi garnitur, cylinder, „magiczna” pałeczka i mniejsze rekwizyty, jednak współczesny wygląd iluzjonisty znacznie różni się od tego klasycznego i jest o wiele nowocześniejszy.
Wikipedia
rzecz. iluzja ż., iluzjon m., iluzjonizm m.
:: fż. iluzjonistka ż.
przym. iluzoryczny, iluzyjny, iluzjonistyczny
przysł. iluzorycznie, iluzyjnie, iluzjonistycznie
Wiktionary
(1.1) prestidigitator, magik, kuglarz
Wiktionary
1. artystka pokazująca sztuczki oparte na niezwykłej zręczności; sztukmistrzyni, prestidigitatorka;
2. przedstawicielka iluzjonizmu w sztuce
SJP.pl
1. odnoszący się do iluzjonistów; magiczny, prestidigitatorski;
2. odnoszący się do iluzjonizmu w sztuce lub filozofii;
3. odnoszący się do rozpowszechniania iluzji niemających związku z rzeczywistością
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z iluzjonistą, dotyczący iluzjonisty; właściwy iluzjoniście; polegający na iluzjach
(1.2) filoz. związany z iluzjonizmem, dotyczący iluzjonizmu
Wiktionary
rzecz. iluzjonista mos., iluzja ż., iluzjon m., iluzjonizm mrz.
:: fż. iluzjonistka ż.
przym. iluzoryczny, iluzyjny
przysł. iluzorycznie, iluzyjnie, iluzjonistycznie
Wiktionary
1. w filozofii: pogląd, według którego świat poznawalny za pomocą zmysłów jest iluzją;
2. w sztuce:
a) technika, dzięki której obraz daje złudzenie oglądania rzeczywistości;
b) teoria zakładająca, że obcowanie ze sztuką jest dobrowolnym poddaniem się złudzeniom, jakie ona wywołuje;
3. rozpowszechnianie twierdzeń niemających pokrycia w rzeczywistości
SJP.pl
Il
Wikipedia
zaimek pytajny
(1.1) mający ile znaków
Wiktionary
IPA: ˌiluznaˈkɔvɨ, AS: iluznakovy
Wiktionary
(1.1) iloznakowy
Wiktionary
cecha czegoś sprawiającego wrażenie prawdziwego; złudność, ułudność, pozorność
SJP.pl
sprawiający wrażenie prawdziwego; złudny, pozorny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) złudny, pozorny
Wiktionary
(1.1) To jest człowiek, którego przykład jasno pokazuje, że konflikt między wiarą i nauką jest czysto iluzoryczny.
Wiktionary
IPA: ˌiluzɔˈrɨt͡ʃnɨ, AS: iluzoryčny
Wiktionary
rzecz. iluzoryczność ż., iluzjonista mos.
przysł. iluzorycznie
przym. iluzjonistyczny
Wiktionary
(1.1) zwodniczy, zakłamany, udawany, oszukańczy, fałszywy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile zwrotek
Wiktionary
IPA: ˌiluzvrɔtˈkɔvɨ, AS: iluzvrotkovy
Wiktionary
(1.1) ilozwrotkowy
Wiktionary
będący rezultatem iluzji; nierealny; fikcyjny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) będący rezultatem iluzji
Wiktionary
(1.1) Wpływ i władza tych kniaziów—namiestników były słabe i prawie iluzyjne.
(1.1) Podatek z krwi, zwłaszcza w XVII stuleciu, były w gruncie rzeczy iluzyjnym.
Wiktionary
rzecz. iluzjonista mos., iluzjon mrz., iluzja ż.
przym. iluzjonistyczny
Wiktionary
(1.1) fikcyjny, nierealny, ułudny, złudny
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile złotych
Wiktionary
IPA: ˌiluzwɔˈtɔvɨ, AS: iluzu̯otovy
Wiktionary
(1.1) ilozłotowy
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) mający ile żył
Wiktionary
IPA: ˌiluʒɨˈwɔvɨ, AS: ilužyu̯ovy
Wiktionary
(1.1) ilożyłowy
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Ilza – imię żeńskie. Pochodzi ze zdrobniałej formy niemieckiej odmiany imienia Elżbieta - "Elizabeth" - "Ilse".
Wikipedia
wyraz występujący jedynie w wyrażeniu "im... tym..." (najczęściej w połączeniu ze stopniem wyższym lub najwyższym przymiotnika), np. "im jest większy, tym jest cięższy"; "w jakim stopniu... w takim..."; "o ile... tym..."
SJP.pl
spójnik
(1.1) im… tym… – wskazuje zwiększanie się jednej cechy wraz ze wzrostem drugiej lub proporcjonalną zależność jednej zmiany względem drugiej
forma zaimka.
(2.1) C. od oni lub one
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Im lepsza jakość towarów, tym wyższa ich cena.
(1.1) Im dłużej będziesz pracować, tym wyższą będziesz mieć emeryturę.
Wiktionary
IPA: ĩm, AS: ĩm
Wiktionary
1. skrót od: imienia;
2. skrót od: imiesłów; imiesł.
SJP.pl
skrót
(1.1) = imienia
Wiktionary
(1.1) Publiczne Gimnazjum nr 1 (= jeden) im. Ignacego Potockiego w Kurowie.
Wiktionary
IPA: ĩˈmʲjɛ̇̃ɲa, AS: ĩmʹi ̯ė̃ńa
Wiktionary
marka komputerów firmy Apple
SJP.pl
iMac – seria komputerów All-in-One zaprojektowanych przez Apple. Jest jednym z kilku komputerów dostępnych w ofercie nieprzerwanie od 1998 roku.
iMac zdobył swoją popularność przede wszystkim wysoką ergonomią (zajmuje mało miejsca na biurku, wszystko w jednym miejscu, minimalna liczba kabli, fabrycznie skonfigurowany komputer gotowy do działania łącznie z wejściem do Internetu) oraz, co nie jest bez znaczenia, estetyką wyglądu.
Wikipedia
uchwyt tarczy rycerskiej, wykonany najczęściej ze skóry lub powrozów (rzadziej z materiału)
SJP.pl
zdrobnienie od: imadło
SJP.pl
1. przyrząd do przytrzymywania przedmiotów podczas obróbki;
2. kleszcze chirurgiczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. przyrząd, który służy do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce lub w trakcie montażu;
(1.2) część przedmiotu służąca do chwytania jej dłonią w celu przenoszenia tego przedmiotu;
(1.3) med. kleszcze chirurgiczne;
Wiktionary
Zobacz też: Imadło (ujednoznacznienie).
Imadło – przyrząd służący do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce ręcznej lub mechanicznej.
Imadło (rys. A) zbudowane jest z dwóch szczęk (3) zaciskanych przy pomocy śruby (2) napędzanej pokrętłem (1). Większe imadła oraz imadła maszynowe i specjalistyczne posiadają bardziej złożoną budowę: korpus (4), elementy mocujące do stołu warsztatowego lub obrabiarki (5), obrotnice lub przeguby, które mogą być wyposażone w podziałkę kątową.
Wikipedia
(1.1) Brygadzista umocował walec w imadle.
(1.1) Trzymał w rękach jego głowę jak w imadle.
(1.2) Amfora i każda waza o dwóch imadłach to diota.
Wiktionary
IPA: ĩˈmadwɔ, AS: ĩmadu̯o
Wiktionary
rzecz. imak mrz., imanie n.
czas. imać ndk.
Wiktionary
(1.1) przest. śrubsztak; stpol. szrobsztok, białystok|śrubstag.; gw. Górny Śląsk szraubsztok, szróbsztok
(1.2) ucho, uchwyt
(1.3) szczypce, kleszcze
Wiktionary
[czytaj: imidż albo imAŻ] oblicze, wizerunek jakiejś osoby, np. aktora, stworzony w oparciu o jego dokonania, cechy charakteru; imaż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wykreowany wizerunek, którym jakaś osoba, organizacja itp. jest postrzegana
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. imaginarium n.
Wiktionary
1. zdolność wyobrażania rzeczy nieistniejących lub niewidzianych; wyobraźnia, fantazja;
2. wytwór wyobraźni, rzecz wymyślona; urojenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wytwór wyobraźni, przedstawienie sobie czegoś
(1.2) zdolność do tworzenia obrazów za pomocą wyobraźni; fantazjowanie
Wiktionary
IPA: ˌĩmaɟĩˈnat͡sʲja, AS: ĩmaǵĩnacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. imaginarium n., imago n.
Wiktionary
(1.1) wyobrażenie, fantazja, urojenie
Wiktionary
dotyczący imaginacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nierzeczywisty, wyimaginowany świat – czyjejś wyobraźni lub pewnego ogólnego zbioru poglądów
Wiktionary
IPA: ˌĩmaɟĩˈnarʲjũm, AS: ĩmaǵĩnarʹi ̯ũm
Wiktionary
rzecz. imaginacja ż., imago n., image m., imagizm m.
czas. imaginować, wyimaginować
przym. imaginacyjny, wyimaginowany, imaginatywny
Wiktionary
(1.1) rzeczywistość wirtualna, model, imaginatorium
Wiktionary
rzadko: odnoszący się do wyobraźni; imaginacyjny
SJP.pl
Im
Wikipedia
reprezentant, zwolennik imagizmu; imagista
SJP.pl
związany z imaginizmem w literaturze; obrazowy, imagistyczny
SJP.pl
kierunek w poezji angielskiego obszaru językowego, który postulował swobodę języka i dowolność w wyborze tematu; imagizm
SJP.pl
książkowo: wymyślać, wyobrażać sobie coś zgodnie z własną wolą, z własnym pragnieniem; fantazjować, roić
SJP.pl
reprezentant, zwolennik imagizmu; imaginista
SJP.pl
związany z imagizmem w literaturze; obrazowy, imaginistyczny
SJP.pl
kierunek w poezji angielskiego obszaru językowego, który postulował swobodę języka i dowolność w wyborze tematu; imaginizm
SJP.pl
Imagizm (imaginizm od łac. "imago" „obraz”) – ruch poetycki w poezji angielskiej i amerykańskiej w latach 1910–1918. Kierunek ten przeciwstawiał się romantyzmowi oraz idealizmowi jak również kierunkom współczesnym. Najważniejszy dla imagistów był obraz poetycki – charakteryzujący się jasnością i dokładnością detali – opierający się na metaforze. Wielu twórców wzorowało się na dalekowschodniej poezji (japońskiej i chińskiej).
Wikipedia
1. dojrzałe stadium owada; owad w tym stadium;
2. w psychologii: wyobrażenie jakiejś osoby powstałe w dzieciństwie, przekładające się na późniejsze postrzeganie innych osób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ent. owad dorosły, ostateczna postać owada;
(1.2) psych. idealny obraz określonej osoby wytworzony we wczesnym dzieciństwie, projektowany później na inne osoby z otoczenia
Wiktionary
Imago ( imago – obraz; l.mn. – imagines lub imaga), owad dorosły, owad doskonały – ostateczne stadium w rozwoju osobniczym owadów przechodzących proces przeobrażenia. Imago nie przechodzi już linień. U większości gatunków jest osobnikiem zdolnym do rozrodu, często niepobierającym pokarmu lub pobierającym go jedynie w minimalnych ilościach.
Wikipedia
IPA: ĩˈmaɡɔ, AS: ĩmago
Wiktionary
rzecz. imaginacja ż., imaginarium n.
Wiktionary
uchwyt do zamocowania narzędzi skrawających, np. w obrabiarce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) uchwyt ślusarski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. imadło n.
Wiktionary
1. przełożony w meczecie;
2. szyicki następca Alego;
3. teolog sunnicki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) uczony duchowny muzułmański, przywódca religijny;
forma czasownika.
(2.1) 1. os. lp. ter. od: imać
Wiktionary
Imam (arab. إمام, dosł. „przywódca”) –
muzułmański przywódca religijny; w tradycyjnym znaczeniu – przewodniczący rytualnej modlitwy muzułmańskiej, czyli salatu. W ogólności może to być osoba świecka bądź przełożony meczetu. Władca kraju również może być nazywany imamem.
Wikipedia
(2.1) Odkąd straciłem etat, imam się każdej drobnej roboty.
Wiktionary
IPA: ˈĩmãm, AS: ĩmãm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rządy sprawowane przez imama
(1.2) państwo lub terytorium pod przywództwem imama
Wiktionary
(1.1) Jednakże po podbojach powstała znacząca różnica między w większości sunnickimi Arabami […], a rojalistycznym Żyznym Półksiężycem, gdzie dominowała szyicka koncepcja dziedziczenia imamatu […].
(1.2) Dokładnie wtedy, kiedy Rosjanie niszczyli w Czeczenii Imamat Mansura, dokonali też rozbiorów Polski.
Wiktionary
rzecz. imam m., imamista m., imamizm m.
Wiktionary
wyznawca imamizmu, odłamu szyizmu uznającego pierwszych 12 imamów; dwunastowiec
SJP.pl
wyznawca imamizmu, odłamu szyizmu uznającego pierwszych 12 imamów; dwunastowiec
SJP.pl
muzułmańska doktryna szyitów
SJP.pl
Imamizm – główny nurt szyizmu, uznający dwunastu imamów.
Wikipedia
rzadko: muzułmańska przywódczyni religijna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|imać.
Wiktionary
IPA: ĩˈmãɲɛ, AS: ĩmãńe
Wiktionary
rzecz. imadło n.
czas. imać
Wiktionary
[czytaj: ajmaks] system kinowy z zastosowaniem największego kadru w kinematografii; IMAX
SJP.pl
IMAX – jeden z alternatywnych systemów kinowych używanych w przemyśle filmowym. Taśma filmowa IMAX znacznie różni się od tradycyjnej – powierzchnia użytkowa ma szerokość 48,5 mm i wysokość 70 mm, stąd obraz ma proporcje 1,44:1. Kadr jest ustawiony poziomo, a nie pionowo, jak na taśmie filmowej 35 mm.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny, substancja aktywna środków ochrony roślin oraz środków wykorzystywanych do zabezpieczania owoców po zbiorze
SJP.pl
dawniej: szybko chwytać coś albo kogoś, np. imać gołębia, zająca, źrebię
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. pojmać)
(1.1) daw. chwytać
czasownik zwrotny niedokonany imać się
(2.1) książk. chwytać się
Wiktionary
(1.1) Prawo nakazywało starostom, regimentarzom i hetmanom ludzi tych imać i karać na gardle.
Wiktionary
IPA: ˈĩmat͡ɕ, AS: ĩmać
Wiktionary
rzecz. imanie, imadło
Wiktionary
(1.1) chwytać, łapać
Wiktionary
oblicze, wizerunek jakiejś osoby, np. aktora, stworzony w oparciu o jego dokonania, cechy charakteru; image
SJP.pl
kierunek w poezji rosyjskiej uformowany pod wpływem imagizmu; imażynizm
SJP.pl
zwolennik, reprezentant imażynizmu
SJP.pl
dotyczący imażynizmu
SJP.pl
kierunek w poezji rosyjskiej uformowany pod wpływem imagizmu; imażinizm
SJP.pl
Imażynizm – kierunek w poezji rosyjskiej w latach 20. XX wieku, wywodzący się z futuryzmu i nawiązujący do angielskiego i amerykańskiego imagizmu. Imażynizm głosił postulaty obrazowości i intuicyjności w sztuce, za podstawę poezji uznawał tzw. czysty obraz.
Wikipedia
1. pogardliwie o głupim człowieku;
2. osoba niedorozwinięta umysłowo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. ktoś z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym
(1.2) pot. obraź. głupek
Wiktionary
(1.2) Ten tępy imbecyl patrzy na to ze złej perspektywy.
Wiktionary
IPA: ĩmˈbɛt͡sɨl, AS: ĩmbecyl
Wiktionary
rzecz. imbecylizm mrz., imbecylność ż., imbecylowatość ż.
przym. imbecylny, imbecylowaty
przysł. imbecylnie
Wiktionary
(1.1) głuptak
(1.2) debil, bałwan, idiota, dureń, kretyn
Wiktionary
zdrobnienie od: imbecyl
SJP.pl
nieporadność umysłowa;oligofrenia
SJP.pl
zdrobnienie od: imbecyl
SJP.pl
podobny do imbecyla, właściwy imbecylowi
SJP.pl
1. zjawisko przepajania i przeobrażania skał przez roztwory pochodzenia magmowego;
2. proces pęcznienia koloidów występujący np. w nasionach
SJP.pl
Imbibicja (od łac. "imbibo" "wypijać, nasiąkać") – proces pęcznienia koloidów. Polega on na przyłączaniu coraz większej ilości cząsteczek wody wiązaniami wodorowymi do cząsteczek płaszcza wodnego otaczającego cząsteczkę koloidu hydrofilnego, a tym samym na zwiększaniu odległości między kolejnymi micellami koloidowymi. Występuje m.in. w początkowej fazie kiełkowania nasion – pęcznieniu, w której zwiększają swoją objętość i masę po zanurzeniu w wodzie lub otoczeniu wilgotnego środowiska.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. jadalna bylina o silnie rozwiniętych kłączach i krótkich łodygach naziemnych;
2. przyprawa korzenna uzyskiwana z kłączy rośliny o tej samej nazwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Zingiber|Boehm.|ref=tak., rodzaj roślin wieloletnich, pochodzących z Azji i Australii;
(1.2) kulin. przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku
(1.3) kulin. jarzyna z kłącza imbiru japońskiego, Zingiber mioga (Thunb.) Roscoe
Wiktionary
Im
Wikipedia
(1.1) Imbir uprawiany jest na Jamajce.
(1.2) Często dodaję imbiru do ciasta.
(1.3) Lubię marynowany imbir do sushi.
Wiktionary
IPA: ˈĩmbʲir, AS: ĩmbʹir
Wiktionary
rzecz. imbirowce nmos., imbirowiec m., imbirowate nmos., ambirz m., imbirówka ż.
przym. imbirowy, imbirowaty
Wiktionary
(1.1) ambirz
(1.2) gw. Górny Śląsk ingwer, zozwor
Wiktionary
rodzina roślin jednoliściennych, występujących w okolicach podzwrotnikowych, obejmujących takie gatunki jak imbir i kardamon
SJP.pl
Im
Wikipedia
o cechach imbirowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rząd roślin zielnych z kladu jednoliściennych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Zingiberales|Griseb.|ref=tak., rząd roślin zielnych należący do jednoliściennych;
Wiktionary
Imbirowce ("Zingiberales" Griseb.) – rząd roślin zielnych należący do jednoliściennych. Rośliny tu zaliczane wyewoluowały ok. 80 milionów lat temu. W obrębie rzędu wyróżnia się 8 rodzin, 92 rodzaje i blisko 2,2 tys. gatunków. Należy tu wiele popularnych roślin użytkowych (np. banan, imbir, kardamon) i ozdobnych (paciorecznik, strelicja, maranta).
Wikipedia
(1.1) Liście imbirowców są zwykle pochwiaste.
Wiktionary
rzecz. imbir mrz., imbirowate nmos., imbirowe nmos., imbirówka ż.
przym. imbirowy
Wiktionary
przedstawiciel rzędu roślin zielnych z kladu jednoliściennych
SJP.pl
związany z imbirem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z imbiru lub dotyczący imbiru
Wiktionary
(1.1) Powstawały w ten sposób pierniki miodowe i pieprzne, cynamonowe i imbirowe.
Wiktionary
rzecz. imbirowce nmos., imbir m., imbirówka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. nalewka na imbirze
(1.2) pot. butelka imbirówki (1.1)
Wiktionary
(1.1) Mogę prosić kieliszeczek tej imbirówki.
(1.2) W barku znajdziesz koniak, stoi za imbirówkami.
Wiktionary
rzecz. imbir m., imbirowce nmos.
przym. imbirowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Imbramowice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Imbramowic
Wiktionary
rzecz. Imbramowice nmos., imbramowiczanin m., imbramowiczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Imbramowic
Wiktionary
rzecz. Imbramowice nmos.
:: fż. imbramowiczanka ż.
przym. imbramowicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Imbramowic
Wiktionary
rzecz. Imbramowice nmos.
:: fm. imbramowiczanin m.
przym. imbramowicki
Wiktionary
[czytaj: imbrolio] scena operowa wyrażająca środkami muzycznymi wielorakość równocześnie przebiegających wątków akcji
SJP.pl
zdrobnienie od: imbryk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) imbryk małych rozmiarów służący zazwyczaj do zaparzania herbaty
Wiktionary
(1.1) Możemy teraz użyć nasz nowo zakupiony imbryczek!
Wiktionary
rzecz. imbryk mrz.
przym. imbrykowy
Wiktionary
(1.1) czajniczek
Wiktionary
naczynie kuchenne służące do gotowania wody; czajnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. przest. naczynie z pokrywką i z dodatkową rurką zakończoną dzióbkiem służące do gotowania wody
Wiktionary
rzecz. zdrobn. imbryczek m.
przym. imbrykowy
Wiktionary
(1.1) czajnik
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z imbrykiem, dotyczący imbryka, właściwy imbrykowi
Wiktionary
rzecz. imbryk mrz., imbryczek mrz.
Wiktionary
rodzaj klucza o przekroju sześciokąta foremnego; klucz ampulowy, klucz imbusowy, klucz inbusowy, inbus
SJP.pl
Klucz imbusowy, imbus (pierwotnie: klucz inbusowy, inbus; rzadziej: klucz ampulowy) – klucz trzpieniowy o przekroju sześciokąta foremnego. Ma on postać pręta wygiętego w kształt litery L (rzadziej Z) lub stanowi wymienną końcówkę (tzw. bit) do wkrętaków ręcznych i automatycznych.
Wikipedia
klucz imbusowy - rodzaj wkrętaka o przekroju sześciokąta foremnego; klucz ampulowy, klucz inbusowy, imbus, inbus
SJP.pl
figura akrobacji lotniczej, półpętla z przewrotem; immelman
SJP.pl
tylko w wyrażeniu: do imentu - całkowicie, zupełnie, do cna
SJP.pl
(1.1) tylko w wyrażeniu do imentu
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Imeretią, dotyczący Imeretii
Wiktionary
rzecz. Imeretia ż., Imeretyjczyk mos., Imeretyjka ż.
przym. imeretyński
Wiktionary
(1.1) imeretyński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w zachodniej Gruzji
(1.2) geogr. adm. jeden z regionów administracyjnych w zachodniej Gruzji;
Wiktionary
Imeretia ( იმერეთის მხარე "Imereti Mchare") – region w zachodniej Gruzji, leżący w górnym dorzeczu rzeki Rioni. 800 tys. Imeretian posługuje się dialektem języka gruzińskiego, stanowiąc jednocześnie grupę etniczną o silnej tożsamości kulturowej.
Wikipedia
przym. imerecki, imeretyński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Imeretią, dotyczący Imeretii
Wiktionary
rzecz. Imeretia ż.
przym. imerecki
Wiktionary
(1.1) imerecki
Wiktionary
wypełnienie przezroczystą cieczą przestrzeni między oglądanym przedmiotem a pierwszą soczewką obiektywu mikroskopu, w celu zwiększenia jasności obrazu i zdolności rozdzielczej mikroskopu; immersja
SJP.pl
skrót od: International Monetary Fund, Międzynarodowy Fundusz Walutowy; międzynarodowa instytucja finansowa powołana jako agenda ONZ w 1946 roku, stawiająca sobie za cele stabilizację międzynarodowego systemu monetarnego, kontrolowanie parytetu wymiany państw członkowskich oraz pomoc w sytuacji okresowych kłopotów finansowych
SJP.pl
Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik
(1.1) = meteorol. Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej;
Wiktionary
(1.1) Nadzór nad IMGW od 9 stycznia 2018 r. sprawuje Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej.
Wiktionary
(1.1) IMiGW
Wiktionary
imho; slangowo:
1. akronim od: in my humble opinion - moim skromnym zdaniem;
2. akronim od: in my honest opinion - w mojej szczerej opinii
SJP.pl
dawny rodzaj szamba; studnia Imhoffa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wysoki dostojnik egipski, żyjący w czasach III dynastii
SJP.pl
Imhotep (czasami wymawiane jako A.mhotep lub Ii-em-Hotep, egip. "ii-m-ḥtp") – pierwszy architekt i lekarz znany z imienia z pisanych źródeł historycznych, wezyr faraona Dżesera, który panował w latach 2690–2670 p.n.e. lub 2720–2700 p.n.e.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny, pochodna aminy
SJP.pl
słaba zasada o własnościach aromatycznych, stosowana do syntez organicznych; glioksalina
SJP.pl
Im
Wikipedia
grupa związków organicznych o cząsteczkach pierścieniowych, otrzymywanych np. w wyniku reakcji bezwodników kwasów karboksylowych z amoniakiem
SJP.pl
Imidy – grupa organicznych związków chemicznych, pochodnych amin, w których do atomu azotu przyłączone są bezpośrednio dwie grupy acylowe (natomiast amidy zawierają jedną grupę acylową).
Imidy można otrzymywać w wyniku reakcji bezwodników kwasów karboksylowych z amoniakiem. Użycie w tej reakcji kwasów dikarboksylowych prowadzi do otrzymania imidów cyklicznych. Imidy otrzymuje się też w reakcji kwasów karboksylowych z aminami pierwszorzędowymi i amoniakiem.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Imielno
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Imielna
Wiktionary
rzecz. Imielno n., imielnianin m., imielnianka ż.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. część Ursynowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Imielin – miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, w powiecie bieruńsko-lędzińskim.
Według danych z 31 grudnia 2025 miasto miało 9 139 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ĩˈmʲjɛlʲĩn, AS: ĩmʹi ̯elʹĩn
Wiktionary
przym. imieliński
rzecz. imielinianin mos., imielinianka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Imielina (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Imielina
Wiktionary
rzecz. Imielin m.
:: fż. imielinianka ż.
przym. imieliński
Wiktionary
mieszkanka Imielina (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Imielina
Wiktionary
rzecz. Imielin m.
:: fm. imielinianin m.
przym. imieliński
Wiktionary
przymiotnik od: Imielin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Imielina
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Imielin m., imielinianin m., imielinianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Imielna
Wiktionary
rzecz. Imielno n.
:: fż. imielnianka ż.
przym. imieleński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Imielna
Wiktionary
rzecz. Imielno n.
:: fm. imielnianin m.
przym. imieleński
Wiktionary
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: imieniny
SJP.pl
związany z imieninami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący imienin
Wiktionary
rzecz. imieniny n.
Wiktionary
1. doroczne święto z okazji dnia patrona danego imienia;
2. przyjęcie z okazji tego święta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) dzień patrona określonego imienia; dzień, który jest świętem dla osób o danym imieniu;
(1.2) przyjęcie z okazji czyjegoś święta imieninowego
Wiktionary
Im
Wikipedia
(1.1) Po twoich imieninach skoczymy do Zakopca.
(1.2) Nie chce mi się iść na te imieniny, same antyki tam będą siedzieć.
Wiktionary
IPA: ˌĩmʲjɛ̇̃ˈɲĩnɨ, AS: ĩmʹi ̯ė̃ńĩny
Wiktionary
rzecz. imię n., imiennik mos., imienniczka ż.
przym. imieninowy, imienny
przysł. imiennie
Wiktionary
1. dział językoznawstwa zajmujący się imionami osób;
2. zbiór imion osobowych
SJP.pl
kobieta nosząca to samo imię, co ktoś inny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta lub dziewczyna mająca takie samo imię lub nazwisko, jak inna osoba
Wiktionary
(1.1) Moja imienniczka w pracy powiedziała, że nie obchodzi imienin.
Wiktionary
IPA: ˌĩmʲjɛ̇̃ɲˈːit͡ʃka, AS: ĩmʹi ̯ė̃•ńička
Wiktionary
rzecz. imię n., imieniny nmos.
:: fm. imiennik m.
przym. imienny
przysł. imiennie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) określając kogoś z imienia (i nazwiska)
Wiktionary
(1.1) Żeby nie było wątpliwości kto zdecydował o emisji obligacji, grudziądzcy radni głosowali imiennie
Wiktionary
IPA: ĩˈmʲjɛ̇̃ɲːɛ, AS: ĩmʹi ̯ė̃•ńe
Wiktionary
przym. imienny
rzecz. imieniny n., imienniczka ż., imię, imiennik
przysł. bezimiennie
Wiktionary
mężczyzna, chłopiec noszący to samo imię bądź nazwisko, co ktoś inny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto ma takie samo imię, jak dana osoba
(1.2) ktoś niespokrewniony, kto nosi takie samo nazwisko, jak dana osoba
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1-2) Jestem imiennikiem prezydenta.
Wiktionary
IPA: ĩˈmʲjɛ̇̃ɲːik, AS: ĩmʹi ̯ė̃•ńik
Wiktionary
rzecz. imię n., imieniny nmos., imiennictwo n.
:: fż. imienniczka ż.
przym. imienny, imienniczy
przysł. imiennie, bezimiennie
Wiktionary
1. określający z imienia i nazwiska;
2. zawierający spis nazwisk;
3. w językoznawstwie: dotyczący imienia jako części mowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z imieniem i nazwiskiem; wskazujący kogoś z imienia i nazwiska; zawierający nazwisko
(1.2) jęz. dotyczący części mowy odmieniającej się przez przypadki
(1.3) liter. publ. opatrzony nazwiskiem autora
Wiktionary
rzecz. imiennik mos., imienniczka ż., imieniny nmos., imienność ż.
przysł. imiennie, bezimiennie
Wiktionary
(1.1) tytularny
Wiktionary
skrót od: imiesłów (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
związany z imiesłowem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gram. dotyczący imiesłowu
Wiktionary
(1.1) Konstrukcja imiesłowowa sprawiła uczniom najwięcej trudności.
Wiktionary
rzecz. imiesłów mrz.
Wiktionary
forma czasownika, która ma cechy przymiotnika (i. przymiotnikowy, np. chodzący) bądź przysłówka (i. przysłówkowy, np. wszedłszy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek;
Wiktionary
Imiesłów ( participium) – nieosobowa forma czasownika mająca cechy składniowe i fleksyjne przymiotnika. W języku polskim istnieją również imiesłowy o funkcji zbliżonej do przysłówka (imiesłowy przysłówkowe). Imiesłów jest przykładem kategorii gramatycznej, która znajduje się na granicy fleksji i derywacji.
Wikipedia
(1.1) Imiesłów jest formą czasownika.
Wiktionary
IPA: ĩˈmʲjɛswuf, AS: ĩmʹi ̯esu̯uf
Wiktionary
przym. imiesłowowy
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. począć
(1.2) stpol. mieć
Wiktionary
IPA: ˈĩmʲjɛ̇t͡ɕ, AS: ĩmʹi ̯ėć
Wiktionary
1. przybywanie osobników z innej populacji tego samego gatunku;
2. przybywanie obywateli innego państwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim
(1.2) ogół cudzoziemców przybyłych do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim
Wiktionary
Imigracja ( immigrare – wprowadzić się) – przyjazd z zagranicy na pobyt czasowy lub w celu zamieszkania na stałe.
Imigracja jest przeciwieństwem emigracji. Jej przyczyny mogą być polityczne, religijne, gospodarcze lub prywatne.
W ramach imigracji występuje też reemigracja (migracja powrotna) oraz repatriacja, czyli migracja powrotna organizowana i wspierana przez instytucje państwowe.
Wikipedia
IPA: ˌĩmʲiˈɡrat͡sʲja, AS: ĩmʹigracʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. imigrant m., imigrantka ż., imigrowanie n.
czas. imigrować
przym. imigracyjny, imigrancki
Wiktionary
dotyczący imigracji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z imigracją, należący do niej
Wiktionary
(1.1) Podczas oficjalnej konsultacji w Bundestagu eksperci nalegali na kompromis w sprawie ustawy imigracyjnej.
Wiktionary
IPA: ˌĩmʲiɡraˈt͡sɨjnɨ, AS: ĩmʹigracyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. imigracja ż., imigrant m., imigrantka ż., imigrowanie n.
czas. imigrować ndk.
przym. imigrancki
Wiktionary
→ imigrant
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z imigrantami, dotyczący imigrantów
Wiktionary
(1.1) Niektórzy z nich (wojujący demokraci) tak bardzo kochają ludzką godność, że są gotowi zalegalizować użycie tortur (które są ostateczną degradacją ludzkiej godności), żeby jej bronić… I czy to samo nie dotyczy także rosnących ostatnio w siłę obrońców Europy przeciwko imigranckiemu zagrożeniu? W swoim zapale do ochrony tradycji judeochrześcijańskiej, ci zeloci są gotowi poświęcić prawdziwe sedno chrześcijaństwa.
Wiktionary
IPA: ˌĩmʲiˈɡrãnt͡sʲci, AS: ĩmʹigrãncʹḱi
Wiktionary
rzecz. imigrant m., imigrantka ż., imigrowanie n., imigracja ż.
czas. imigrować ndk.
przym. imigracyjny
Wiktionary
osoba, która przybyła zza granicy do innego kraju w celu osiedlenia się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba przybywająca do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim
Wiktionary
(1.1) Imigranci najmocniej doświadczają społecznego mechanizmu kozła ofiarnego.
Wiktionary
IPA: ĩˈmʲiɡrãnt, AS: ĩmʹigrãnt
Wiktionary
rzecz. imigracja ż., imigrowanie n.
:: fż. imigrantka ż.
czas. imigrować ndk.
przym. imigrancki, imigracyjny
Wiktionary
urzędowo: przybyć, przybywać do obcego kraju, aby się w nim osiedlić
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (brak dk.)
(1.1) przybywać do obcego kraju w celu osiedlenia
Wiktionary
rzecz. imigrant mos., imigrowanie n.
:: fż. imigrantka ż.
przym. imigracyjny, imigrancki
Wiktionary
Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = meteorol. Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej
Wiktionary
(1.1) IMiGW przewiduje na piątek wystąpienie opadów marznącego deszczu lub mżawki powodujących gołoledź.
Wiktionary
IPA: ˌi‿ɛ̃m‿i‿ɟɛ‿ˈvu, AS: i‿ẽm‿i‿ǵe‿vu
Wiktionary
(1.1) IMGW
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. med. związek organiczny, lek przeciwnowotworowy, przeciwwirusowy i immunomodulujący;
Wiktionary
Imikwimod – organiczny związek chemiczny z grupy aminochinolin, modulator odpowiedzi immunologicznej, lek stosowany w leczeniu niektórych chorób skóry. Wprowadzony na rynek przez firmę 3M w 1997 roku i zaakceptowany przez FDA. Wykazuje działanie przeciwnowotworowe i skuteczność w leczeniu wirusowych chorób skóry.
Wikipedia
(1.1) Przeciwwskazaniami do stosowania imikwimodu są otwarte rany i owrzodzenia skóry.
Wiktionary
IPA: ˌĩmʲiˈkfʲĩmɔt, AS: ĩmʹikfʹĩmot
Wiktionary
organiczny związek chemiczny zawierający ugrupowanie C=N
SJP.pl
1. osobiste, nierodowe miano człowieka używane obok nazwiska;
2. nazwa; nazwisko;
3. przenośnie: sława, rozgłos, honor, reputacja;
4. w językoznawstwie: każdy wyraz odmieniający się przez przypadki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pseudonim, przezwisko lub przydomek tworzony zwykle od nazwy zalety lub wady, zwyczaju, czy cechy wyglądu
Wiktionary
Imionisko – rodzaj pseudonimu, przezwiska lub przydomku tworzony zwykle od nazwy zalety lub wady, zwyczaju, czy cechy wyglądu, popularny wśród polskiej szlachty.
Dawniej szlachta dobrzyńska nadawała swoim dzieciom wyłącznie imiona patronów ziemi, z której przybyła. Większość więc młodych kobiet to ówcześnie Katarzyny lub Maryny, zaś przedstawiciele płci męskiej najczęściej nazywani byli Bartłomiejami lub Maćkami. By odróżnić ich od siebie nadawano im imionisko.
Wikipedia
zdrobnienie od: imię
SJP.pl
dawniej: rodzaj pamiętnika, oprawny zeszyt, do którego wpisywano teksty okolicznościowe, wierszyki, aforyzmy itp.; album, imiennik, sztambuch
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. med. związek organiczny z grupy karbapenemów, antybiotyk beta-laktamowy o działaniu bakteriobójczym;
Wiktionary
Imipenem (łac. "Imipenemum") – organiczny związek chemiczny, antybiotyk beta-laktamowy o działaniu bakteriobójczym, należący do grupy karbapenemów.
Antybiotyk ten podlega intensywnej hydrolizie w nerkach przez enzym dehydropeptydazę I, co powoduje jego inaktywację. Z tego względu konieczne jest podawanie go łączne z cylastatyną (selektywnym i odwracalnym inhibitorem tego enzymu).
Wikipedia
(1.1) Konieczne jest podawanie imipenemu łącznie z cylastatyną.
Wiktionary
IPA: ˌĩmʲiˈpɛ̃nɛ̃m, AS: ĩmʹipẽnẽm
Wiktionary
ilość zanieczyszczeń (pyłów lub gazów) w jednostce objętości powietrza
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Imisław, Jimisław, Himisław – staropolskie imię męskie, po raz pierwszy odnotowane w 1212 roku. Składa się z członów: "Imi-", pochodzącego od prasł. "*jęti", w trybie rozkazującym "*jьmi" („jąć”, „rozpocząć”) i "-sław" („sława”). Nie ma odpowiedników w innych językach słowiańskich. Mogło oznaczać „ten, który zapoczątkowuje sławę”. Jako Himisław (z H-protetycznym) wystąpiło w XV wieku (1409)
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Imisława – staropolskie imię żeńskie. Składa się z członu "Imi-" („jąć”, „rozpocząć”) i "-sława" („sława”). Mogło oznaczać „ta, która zapoczątkowuje sławę”. W źródłach polskich poświadczone w XIV wieku (1398 rok).
Imisława imieniny obchodzi 25 maja i 12 lipca.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Imisławy lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Imisława (imię żeńskie)
SJP.pl
Imisław z małżonką; Imisławowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Imisława lub z nim związany
SJP.pl
1. przedmiot nieoryginalny, powtarzający cechy wzorca, wykonany na ogół z materiału tańszego lub gorszej jakości; duplikat, falsyfikat, kopia, podróbka;
2. odtwórcze działanie mające na celu dokładne powtórzenie cech wzorca; imitowanie, imitatorstwo, naśladownictwo;
3. w muzyce: środek techniki polifonicznej, polegający na powtórzeniu odcinka melodii wprowadzonego przez jeden głos przez drugi lub kolejne głosy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzecz udająca, naśladująca inną rzecz
(1.2) czynność polegająca na udawaniu, naśladowaniu czegoś; naśladowanie
(1.3) muz. technika polifoniczna polegająca na powtórzeniu melodii z jednego głosu przez inny;
Wiktionary
Imitacja (z łac. oznacza naśladowanie) – najstarsza technika polifoniczna polegająca na powtórzeniu melodii z jednego głosu w innym.
Wikipedia
(1.1) Ten wykonał dla niego w ojczyźnie imitacje arabskich meczetów w glinie.
Wiktionary
rzecz. imitatywność ż., imitowanie n.
przym. imitatywny, imitacyjny
czas. imitować
Wiktionary
(1.1) atrapa, erzac, ersatz, namiastka, substytut, surogat, pot. podróbka
(1.2) naśladowanie, imitatorstwo, imitacjonizm, naśladownictwo, mimesis, fałszerstwo
Wiktionary