dotyczący imitacji
SJP.pl
uznanie naśladownictwa za podstawową właściwość i cel sztuki; łaciński odpowiednik greckiej mimesis
SJP.pl
osoba naśladująca coś; naśladowca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba imitująca kogoś lub coś
(1.2) osoba wykonująca mitację czegoś
Wiktionary
przym. imitatywny
rzecz. imitowanie n.
czas. imitować
Wiktionary
kobieta naśladująca kogoś lub coś; naśladowczyni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) osoba imitująca kogoś lub coś
(1.2) osoba wykonująca mitację czegoś
Wiktionary
rzecz. imitowanie n.
czas. imitować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest imitatywne
Wiktionary
IPA: ˌĩmʲitaˈtɨvnɔɕt͡ɕ, AS: ĩmʹitatyvność
Wiktionary
rzecz. imitacja ż., imitowanie n.
przym. imitatywny
czas. imitować
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) naśladowczy, naśladujący
Wiktionary
IPA: ˌĩmʲitaˈtɨvnɨ, AS: ĩmʹitatyvny
Wiktionary
rzecz. imitatywność, imitacja, imitowanie, imitator, imitatorstwo
przym. imitatorski
czas. imitować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wierne naśladowanie kogoś lub czegoś
Wiktionary
IPA: ˌĩmʲitɔˈvãɲɛ, AS: ĩmʹitovãńe
Wiktionary
rzecz. imitacja ż., imitator m., imitatorka ż., imitatywność ż.
czas. imitować
przym. imitacyjny, imitatywny
Wiktionary
(1.1) naśladowanie, kopiowanie; pot. małpowanie, papugowanie
Wiktionary
1. naśladować, brać wzór z kogoś lub czegoś, np. imitować ruch, głos, zachowanie;
2. zastępować jakąś rzecz inną, bardzo podobną, np. imitować złoto, obraz
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) naśladować coś lub kogoś
Wiktionary
(1.1) Aby przekształcić tekst z ciągu bajtów reprezentujących znaki ASCII w dźwięk imitujący głos człowieka, konieczne jest odpowiednie zinterpretowanie tekstu.
Wiktionary
IPA: ˌĩmʲiˈtɔvat͡ɕ, AS: ĩmʹitovać
Wiktionary
rzecz. imitowanie n., imitatywność ż., imitator m., imitatorka ż., imitacja ż., imitowanie n.
przym. imitatywny
Wiktionary
(1.1) naśladować, kopiować, udawać, markować
Wiktionary
1. osobiste, nierodowe miano człowieka używane obok nazwiska;
2. nazwa; nazwisko;
3. przenośnie: sława, rozgłos, honor, reputacja;
4. w językoznawstwie: każdy wyraz odmieniający się przez przypadki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.), zwierzęcia, rośliny itp.;
(1.2) imię (1.1) i nazwisko
(1.3) przest. rzeczownik (imię rzeczowne), przymiotnik (imię przymiotne), liczebnik (imię liczbowe), zaimek lub imiesłów;
(1.4) wartość przypisana człowiekowi; szacunek
Wiktionary
Imię ( nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz z nazwiskiem, czasem imieniem odojcowskim, a rzadziej przydomkiem, stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.
Wikipedia
(1.1) Jak masz na imię?
(1.1) Pierwsze i drugie imię Ani ma trzy pierwsze litery takie same.
(1.2) …a imię jego będzie cztérdzieści i cztery.
(1.4) Po tym wszystkim nie odzyska już dobrego imienia.
Wiktionary
IPA: ˈĩmʲjɛ, AS: ĩmʹi ̯e
Wiktionary
(1.1-2) przym. imienny; rzecz. imiennik
Wiktionary
(1.1) przezwisko, przydomek
(1.2) nazwisko
Wiktionary
pozostawanie wewnątrz czegoś lub niezależność bytowa od czynnika zewnętrznego, istnienie przedmiotu poznania w podmiocie poznającym lub bytu absolutnego wewnątrz świata, przeciwieństwo transcendencji
SJP.pl
Immanencja (z łac. "immanens" – pozostający w czymś, od "immanere" – pozostawać wewnątrz) – przeciwieństwo transcendencji, (nieodłączne) zawieranie się czegoś w czymś. W szczególności immanentne są treści życia wewnętrznego poznającego podmiotu wobec niego samego.
Wikipedia
cecha tego, co jest wewnętrzne w stosunku do innych bytów, właściwe czemuś z natury niezależnie od czynników zewnętrznych; wewnętrzność
SJP.pl
właściwy czemuś z natury, nieodłącznie z czymś związany, niewynikający z działania czynnika zewnętrznego, np. immanentna cecha, immanentne prawo
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. taki, który nie wynika z działań zewnętrznych, tkwiący w naturze czegoś; zawarty w czymś
Wiktionary
rzecz. immanencja ż., immanentność ż., immanentyzm mrz.
przysł. immanentnie
Wiktionary
(1.1) przynależny, inherentny, integralny, nieusuwalny, niezbywalny
Wiktionary
Immanentyzm (z łac. "immanens" dpn. "immanentis" imiesłów od "immanēre" 'pozostawać na miejscu; zamieszkiwać') – "filoz." przeświadczenie, że wszelkie doświadczenia to tylko przeżycia wewnętrzne, a nie zmysłowe (realne). Pogląd ten odrzuca i neguje doznania rzeczywiste.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Immanuel z małżonką; Immanuelowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Immanuela lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. teoria, według której materia nie istnieje, a wszystko, co odbieramy zmysłowo, odbieramy w wyniku działań Boga, a nie cząsteczek materii;
Wiktionary
Im
Wikipedia
IPA: ˌĩmːatɛrʲˈjalʲism̥, AS: ĩ•materʹi ̯alʹism̦
Wiktionary
przym. immaterialny
Wiktionary
1. zaliczenie kogoś w poczet studentów wyższej uczelni;
2. uroczystość przyjęcia nowych studentów na pierwszy rok studiów;
3. dawniej: umieszczenie na oficjalnej liście, np. rejestrze sądowym, spisie szlachty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. stud. wpisanie kogoś w poczet studentów uczelni wyższej
(1.2) uroczystość przyjęcia studentów na pierwszy rok studiów
Wiktionary
Immatrykulacja ( immatriculatio „wpisanie, zaliczenie”, od immatriculare „wciągnąć do spisu”) – akt przyjęcia w poczet studentów uczelni; także uroczystość przyjęcia nowych studentów na I rok studiów.
Termin ten oznacza także wniesienie do spisu szlachty w danym kraju lub prowincji.
Wikipedia
IPA: ˌĩmːatrɨkuˈlat͡sʲja, AS: ĩ•matrykulacʹi ̯a
Wiktionary
przym. immatrykulacyjny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z immatrykulacją, dotyczący immatrykulacji
Wiktionary
rzecz. immatrykulacja ż.
Wiktionary
zapisać lub zapisywać w poczet studentów szkoły wyższej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bezpośrednio podległy jakiemuś zwierzchnictwu, bez pośredników
Wiktionary
(1.1) Zamek był immediowany cesarzowi, bez pośrednictwa książąt.
(1.1) Parafia św. Jana Chrzciciela jest immediowana biskupowi diecezjalnemu, więc dziekan nie miał nic do powiedzenia.
Wiktionary
figura akrobacji lotniczej, półpętla z przewrotem; imelman
SJP.pl
[czytaj: imelman] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wypełnienie przezroczystą cieczą przestrzeni między oglądanym przedmiotem a pierwszą soczewką obiektywu mikroskopu, w celu zwiększenia jasności obrazu i zdolności rozdzielczej mikroskopu; imersja
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
działanie właściciela nieruchomości na własnym gruncie, którego skutki odczuwalne są na gruncie sąsiedzkim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) działanie właściciela nieruchomości na własnym gruncie, którego skutki odczuwalne są na gruncie sąsiedzkim
Wiktionary
Im
Wikipedia
wspólne określenie dla impedancji i admitancji dwójnika elektrycznego
SJP.pl
[czytaj: immobilajzer lub immobilizer] urządzenie w samochodzie uniemożliwiające uruchomienie silnika przez niepowołane osoby (rozłączające pewne elementy w układzie elektrycznym), np. w przypadku próby kradzieży; immobilizer
SJP.pl
1. metoda leczenia urazów przez unieruchomienie kończyny;
2. w ekonomii: zmiana majątku ruchomego na nieruchomy
SJP.pl
[czytaj: immobilajzer lub immobilizer] urządzenie w samochodzie uniemożliwiające uruchomienie silnika przez niepowołane osoby (rozłączające pewne elementy w układzie elektrycznym), np. w przypadku próby kradzieży; immobiliser
SJP.pl
Im
Wikipedia
Immobilizm (łac. "immobilis -e" – nieruchomy, niewzruszony, niezmienny) – pojęcie politologiczne oznaczające paraliż polityczny jako efekt słabej władzy wykonawczej oraz podziałów parlamentarnych i społecznych.
Wikipedia
w ekonomii: zmienić, zmieniać majątek ruchomy na nieruchomy
SJP.pl
1. mało ruchliwy lub nieruchomy;
2. mało aktywny, bierny
SJP.pl
1. osoba niemoralna, odrzucająca ogólnie akceptowane zasady etyczne;
2. w filozofii: zwolennik immoralizmu, stanowiska odrzucającego moralność jako kryterium oceny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna nie uznający norm moralnych
(1.2) filoz. zwolennik immoralizmu
Wiktionary
Immoralista ("L'Immoraliste") – opowiadanie André Gide'a z 1902 roku. Polski przekład Izabelli Rogozińskiej ukazał się w 1984 roku. Utwór jest uzupełnieniem opowiadania "Ciasna brama".
Wikipedia
(1.2) (…) Nietzsche pisze o filozofach, zwłaszcza niemieckich, iż „chcą także, swoim sposobem «poprawiać ludzkość» na własne podobieństwo (…) wierzą wszyscy jeszcze w «ideał»… Ja jestem pierwszym immoralistą” (…)
Wiktionary
IPA: ˌĩmːɔraˈlʲista, AS: ĩ•moralʹista
Wiktionary
rzecz. immoralizm m.
:: fż. immoralistka ż.
przym. immoralistyczny
Wiktionary
(1.1) amoralista, libertyn, farmazon
Wiktionary
1. nieuznawanie jakichkolwiek norm moralnych, kwestionowanie wszelkich zasad etycznych;
2. w filozofii: stanowisko etyczne, zgodnie z którym oceny moralne powinny być zastąpione przez inne kryteria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nieuznawanie norm moralnych
(1.2) filoz. pogląd filozoficzny dopuszczający jedynie kryteria pozamoralne jako podstawę wszelkich ocen, kwestionujący istniejące systemy etyczne i wzorce moralne
Wiktionary
Immoralizm – stanowisko filozoficzne uważające za podstawę wszelkich ocen jedynie kryteria pozamoralne. Pogląd kwestionujący istniejące systemy etyczne i wzorce moralne, czasami wiążący się z zadaniem unieważnienia wszelkich wartości i postulatem stworzenia nowej etyki w miejsce starej. W wersji skrajnej (jako amoralizm) immoralizm domaga się w ogóle zniesienia wszelakiej etyki i moralnych ograniczeń jednostki.
Wikipedia
(1.2) Często w utworach młodopolskich artystów zauważyć można również wpływy immoralizmu i odmiennego niż klasyczne spojrzenia na estetykę.
Wiktionary
IPA: ˌĩmːɔˈralʲism̥, AS: ĩ•moralʹism̦
Wiktionary
rzecz. immoralista m., immoralistka ż.
przym. immoralny, immoralistyczny
przysł. immoralnie
Wiktionary
(1.1) amoralizm, libertynizm
Wiktionary
sprzeczny z normami moralnymi; niemoralny, nieuczciwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niepowiązany z jakimikolwiek normami moralnymi lub niezgodny z nimi
Wiktionary
IPA: ˌĩmːɔˈralnɨ, AS: ĩ•moralny
Wiktionary
przysł. immoralnie
rzecz. immoralizm m.
Wiktionary
pogląd, według którego egzystencja człowieka nie kończy się wraz z jego śmiercią
SJP.pl
rzadko: zdania wyrażające myśli, idee o nieprzemijającej wartości, np. porzekadła, aforyzmy, maksymy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od immunitet
Wiktionary
rzecz. immunitet m.
Wiktionary
zwolnienie od odpowiedzialności; przywilej nietykalności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) praw. przywilej wyłączenia spod prawa ogólnego, który do czasu uchylenia blokuje odpowiedzialność karną; udzielany bywa zwykle ważnym urzędnikom państwowym, sędziom, dyplomatom, parlamentarzystom
(1.2) hist. przekazanie władzy sądowniczej nad ludnością obszaru w ręce posiadacza tych dóbr
(1.3) hist. zwolnienie dóbr feudała ze świadczeń na rzecz panującego.
Wiktionary
Immunitet ( immunitas „uwolnienie od obciążeń”) – instytucja prawna, mocą której osoba z niej korzystająca nie podlega określonym przepisom, do przestrzegania których inne osoby są zobowiązane. Immunitet może też oznaczać ograniczenie odpowiedzialności prawnej danej osoby z tytułu pełnienia przez nią określonej funkcji. Istotą immunitetu jest więc wyłączenie spod określonego obowiązku.
Wikipedia
(1.1) Parlament macedoński uchylił immunitet byłemu premierowi, Vlado Bučkovskiemu.
Wiktionary
IPA: ˌĩmːũˈɲitɛt, AS: ĩ•mũńitet
Wiktionary
rzecz. immunitecik mrz.
Wiktionary
uodpornienie, zwiększenie odporności immunologicznej organizmu na działanie czynników chorobotwórczych, uzyskane sztucznie w wyniku szczepień lub wstrzyknięcia surowicy odpornościowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. uzyskiwanie odporności na chorobotwórczy patogen poprzez pobudzanie mechanizmów odpornościowych organizmu;
Wiktionary
Immunizacja, uodpornienie – pobudzanie mechanizmów odpornościowych organizmu do wywołania odpowiedzi immunologicznej, w wyniku działania danego antygenu, prowadząc do powstania odporności immunologicznej na ten antygen. Istnieją dwa typu immunizacji:
Wikipedia
dotyczący immunizacji, uodpornienia organizmu na działanie czynników chorobotwórczych (np. bariera immunizacyjna); uodporniający, odpornościowy
SJP.pl
substancja chemiczna (np. środek grzybobójczy) powodująca większą odporność roślin na określone czynniki chorobotwórcze
SJP.pl
uodporniać, zwiększać odporność immunologiczną organizmu na działanie czynników chorobotwórczych
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) biol. med. pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z odpornością
Wiktionary
IPA: ĩmˈːũnɔ, AS: ĩ•mũno
Wiktionary
specjalista w dziedzinie immunobiologii, zajmujący się sposobami uodpornienia organizmów na zarazki
SJP.pl
1. dział biochemii i immunologii zajmujący się chemicznym aspektem odporności
2. potoczna nazwa działu badań laboratoryjnych zajmującego się oznaczaniem antygenów i przeciwciał
SJP.pl
Immunochemia – gałąź immunologii, która zajmuje się przede wszystkim chemiczną strukturą antygenów, przeciwciał i innych elementów zjawisk immunologicznych (np. dopełniacza, interferonów itp.), a także fizykochemiczną stroną reakcji immunologicznych.
Wikipedia
hamowanie procesu wytwarzania przeciwciał i komórek chorobotwórczych w celu osłabienia naturalnej odporności organizmu, stosowane m.in. w terapii stanów alergicznych i transplantologii; immunosupresja
SJP.pl
hamujący odpowiedź immunologiczną organizmu (np. lek immunodepresyjny); immunosupresyjny
SJP.pl
metoda rozdziału i identyfikacji białek na podstawie ich właściwości immunologicznych i elektroforetycznych
SJP.pl
metoda badania reakcji antygen-przeciwciało, stosowana w immunopatologii
SJP.pl
dotyczący immunogenetyki, działu genetyki zajmującej się badaniem genetycznych mechanizmów odpornościowych organizmu (np. badania immunogenetyczne)
SJP.pl
dział genetyki zajmujący się badaniem genetycznych mechanizmów odpornościowych organizmu
SJP.pl
Immunogenetyka – gałąź immunologii zajmująca się genetycznymi zagadnieniami odporności na choroby zakaźne (np. malarię), choroby autoimmunologiczne (np. reumatoidalne zapalenie stawów) oraz rolą genetyki w przeszczepianiu tkanek (np. zdolnością do przeszczepu narządów). Termin został po raz pierwszy zastosowany w 1936 r. w pracy naukowej Irwina i Cole'a[].
Wikipedia
zdolność antygenu do wywoływania reakcji odpornościowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zdolność do wywołania odpowiedźi układu immunologicznego
Wiktionary
Immunogenność – zdolność substancji do wywołania przeciwko sobie swoistej odpowiedzi odpornościowej.
Jeśli dany antygen silnie aktywuje układ odpornościowy, mówimy, że jest "silnie immunogenny", w przypadku słabego działania określamy go jako "słabo immunogenny". Niektóre antygeny w ogóle mogą nie wywoływać odpowiedzi odpornościowej - określamy je jako "nieimmunogenne".
Wikipedia
posiadający zdolność do wywoływania reakcji odpornościowej organizmu, np. wirus immunogenny
SJP.pl
białko osocza wytwarzane przez limfocyty, broniące organizm przed atakującymi drobnoustrojami chorobotwórczymi; przeciwciało, immunoglobulina
SJP.pl
białko osocza wytwarzane przez limfocyty, broniące organizm przed atakującymi drobnoustrojami chorobotwórczymi; przeciwciało
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. białko produkowane przez komórki układu odpornościowego w kontakcie z różnymi związkami chemicznymi;
Wiktionary
wykres graficzny odporności organizmu żywego
SJP.pl
dział hematologii zajmujący się immunologią
SJP.pl
specjalista w zakresie nauki zajmującej się odpornością organizmu oraz jego reakcjami na działanie czynników chorobotwórczych
SJP.pl
nauka zajmująca się odpornością organizmu oraz jego reakcjami na działanie czynników chorobotwórczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. biol. nauka o mechanizmach odpornościowych organizmu;
Wiktionary
Immunologia – dziedzina nauki z pogranicza biologii i medycyny zajmująca się biologicznymi i biochemicznymi podstawami reakcji odpornościowo-obronnej ustroju na patogen lub inne obce organizmowi substancje i ciała jak np. toksyny lub transplantaty. Ponadto bada ona prawidłowość tejże reakcji i ewentualne jej zaburzenia.
Wikipedia
IPA: ˌĩmːũnɔˈlɔɟja, AS: ĩ•mũnoloǵi ̯a
Wiktionary
przym. immunologiczny
Wiktionary
1. związany z immunologią, nauką o reakcjach organizmu na czynniki chorobotwórcze;
2. związany z taką reakcją organizmu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z immunologią, dotyczący immunologii
Wiktionary
(1.1) Imbir wzmacnia system immunologiczny i pomaga na mdłości, niezależnie od ich przyczyn.
Wiktionary
rzecz. immunologia ż.
Wiktionary
(1.1) odpornościowy
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który reguluje pracę układu odpornościowego (immunologicznego)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. środek stosowany w procesie immunomodulacji, który aktywizuje mechanizmy odporności nieswoistej i prowadzi do regulacji odpowiedzi zapalnej organizmu, a w konsekwencji do spadku liczby infekcji
Wiktionary
(1.1) W ogólnym leczeniu chorób skóry stosuje się bardzo wiele immunomodulatorów: azatioprynę, hydroksykarbamid (hydroksymocznik), cyklosporynę, cyklofosfamid, mykofenolan mofetilu.
Wiktionary
lekarz zajmujący się chorobami układu odpornościowego
SJP.pl
dział immunologii zajmujący się nieprawidłowościami w funkcjonowaniu układu odpornościowego organizmu
SJP.pl
Immunopatologia – dział nauk biomedycznych zajmujący się nieprawidłowościami w zakresie odporności organizmów na działanie czynników chorobotwórczych oraz substancji obcych (np. alergia, odrzucanie przeszczepu).
Wikipedia
zdolność do wywoływania reakcji immunologicznej organizmu
SJP.pl
regulujący immunologiczną odpowiedź organizmu i oddziaływanie między limfocytami i makrofagami
SJP.pl
pobudzanie procesu wytwarzania przeciwciał i komórek odpornościowych w celu wzmocnienia układu odpornościowego organizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. med. pobudzanie układu odpornościowego do walki z patogenami;
Wiktionary
Immunostymulacja – działanie substancji czynnej leku polegające na pobudzaniu układu odpornościowego organizmu.
Przykładem substancji o takim działaniu są: czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów, interferony, albo lizaty bakterii, w tym autoszczepionki.
Wikipedia
rzecz. immunostymulator mrz., immunostymulowanie n.
przym. immunostymulacyjny, immunostymulujący
przysł. immunostymulująco
Wiktionary
przymiotnik od: immunostymulacja; wzmacniający naturalną odporność organizmu (np. lek immunostymulacyjny, czynniki immunostymulacyjne)
SJP.pl
preparat naturalny, głównie pochodzenia roślinnego, pobudzający system odpornościowy organizmu
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) farm. med. pobudzając układ odpornościowy do walki z patogenami
Wiktionary
(1.1) Szczepionki działające immunostymulująco podawano w ekstremalnych przypadkach.
Wiktionary
rzecz. immunostymulacja ż., immunostymulator mrz., immunostymulowanie n.
przym. immunostymulacyjny, immunostymulujący
Wiktionary
pobudzający proces wytwarzania przeciwciał i komórek odpornościowych w celu wzmocnienia układu odpornościowego organizmu
SJP.pl
hamowanie procesu wytwarzania przeciwciał i komórek chorobotwórczych w celu osłabienia naturalnej odporności organizmu, stosowane m.in. w terapii stanów alergicznych i transplantologii; immunodepresja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. spowalnianie procesu, podczas którego wytwarzane są przeciwciała i komórki odpornościowe, najczęściej farmakologicznie, za pomocą leków immunosupresyjnych;
Wiktionary
Im
Wikipedia
(1.1) W ostatnich latach zanotowano podwojenie liczby zarażeń grzybami u hospitalizowanych pacjentów, zwłaszcza onkologicznych, po przeszczepach i będących w stanie immunosupresji.
Wiktionary
rzecz. immunosupresor m.
przym. immunosupresyjny
przysł. immunosupresyjnie
Wiktionary
hamujący odpowiedź immunologiczną organizmu (np. lek immunosupresyjny); immunodepresyjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z immunosupresją
Wiktionary
rzecz. immunosupresja ż., immunosupresor m.
Wiktionary
obumarcie neuronów współczulnych
SJP.pl
metoda leczenia polegająca na pobudzaniu lub hamowaniu czynności układu odpornościowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. leczenie mające na celu podniesienie lub osłabienie naturalnej odporności organizmu;
Wiktionary
Immunoterapia – zbiór metod polegających na modyfikacji czynności układu odpornościowego. Obejmuje:
Stosuje się je między innymi w leczeniu nowotworów, chorób autoimmunologicznych i transplantologii.
Wikipedia
skrót od: In My Not So Humble Opinion - moim nie tak skromnym zdaniem; imnsho
SJP.pl
akronim od: in my opinion - moim zdaniem, według mnie; imo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Imogena (oryg. Imogen) – postać fikcyjna, występująca w komedii Williama Shakespeare’a pt. Cymbelin. Imogena jest uznawana za kobietę idealną, praktycznie pozbawioną wad; jest córką Cunobelinusa.
Według badaczy z Uniwersytetu w Oksfordzie prawidłowa pisownia jej imienia to "Innogen", zaś zamiana dwóch liter "n" na "m" nastąpiła na skutek błędu edytorskiego w jednym ze wczesnych wydań tego utworu.
Wikipedia
[czytaj: aj-empi lub imp] akronim od angielskiego: international match point, międzynarodowy punkt meczowy; rodzaj punktacji w brydżu sportowym, stosowanej zwłaszcza w meczach między drużynami
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od:
1. imperatiwus (imperativus, imperatyw);
2. imprimatur; impr.
SJP.pl
1. zderzenie dwóch ciał niebieskich; impakt;
2. zderzanie się cząstek materiału skalnego powodujące ich pękanie;
3. zderzenie nasion z gładką powierzchnią powodujące pęknięcie okryw nasiennych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. astr. upadek meteorytu lub innego ciała niebieskiego na Ziemię lub inne ciało niebieskie
Wiktionary
IPA: ĩmˈpakt͡sʲja, AS: ĩmpakcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. impaktyt
przym. impaktytowy
Wiktionary
powstały w wyniku zderzenia dwóch ciał niebieskich; impaktowy
SJP.pl
zderzenie dwóch ciał niebieskich; impakcja; w znaczeniu: wpływ, efekt (z angielskiego: impact), np. impakt słów, krytyki, uważane za niepoprawne
SJP.pl
przyrząd służący do rozkładu aerozolowych składników stałych na frakcje wielkościowe
SJP.pl
powstały w wyniku zderzenia dwóch ciał niebieskich; impakcyjny
SJP.pl
środowiskowo: nadmierne przywiązywanie wagi do wpływu, jaki mają na naukę czasopisma o wysokim wskaźniku impact factor, dążenie do publikowania w tych czasopismach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. skała, która powstała lub została poważnie zmieniona pod wpływem uderzenia meteorytu, w wyniku czego stopieniu ze sobą uległy fragmenty meteorytu i skały, w którą uderzył;
Wiktionary
Impaktyt (od ang. "impact" 'uderzenie, wstrząs' z łac. "impactus") – nieformalna nazwa określająca typ skały, która powstała lub została poważnie zmieniona pod wpływem uderzenia meteorytu. Nazwa ta opisuje zarówno skały, które zostały zmienione bezpośrednio od uderzenia meteorytu, pod wpływem temperatury czy siły uderzenia, jak i skały osadowe zawierające domieszki materiałów pochodzenia pozaziemskiego.
Wikipedia
(1.1) Islamski Czarny Kamień jest najprawdopodobniej impaktytem.
Wiktionary
IPA: ĩmˈpaktɨt, AS: ĩmpaktyt
Wiktionary
rzecz. impakcja
przym. impaktytowy
Wiktionary
→ impaktyt
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od impaktyt
Wiktionary
IPA: ˌĩmpaktɨˈtɔvɨ, AS: ĩmpaktytovy
Wiktionary
rzecz. impaktyt, impakcja
Wiktionary
gatunek antylopy zamieszkujący sawanny i busz w południowo-wschodniej Afryce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Aepyceros melampus|ref=tak., gatunek afrykańskiej antylopy;
(1.2) zool. antylopa z gatunku impali (1.1)
(1.3) mot. samochód marki Chevrolet;
Wiktionary
(1.1) Samice impali nie mają rogów.
(1.2) Widziałem szamana, któremu impale jadły z ręki.
(1.3) Jedziesz po babcię, to weź impalę, kluczyki leżą w przedpokoju.
Wiktionary
IPA: ĩmˈpala, AS: ĩmpala
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teol. hist. teoria o obecności Ciała Chrystusa w chlebie i winie po konsekracji;
Wiktionary
Impanacja (łac. "impanatio" 'wchlebienie' od "im-" 'w-' i "panis" 'chleb') – pogląd dotyczący związku pomiędzy ciałem Chrystusa a chlebem w Eucharystii. Stanowisko to oparte jest na analogii do teorii unii hipostatycznej: na tej samej zasadzie, jak Bóg stał się ciałem w osobie Jezusa Chrystusa, tak staje się on chlebem w Eucharystii. Kościół katolicki uznał impanację za herezję, zaś Kościoły luterańskie odrzuciły ją w ramach przyjęcia Formuły Zgody.
Wikipedia
dawniej: bezstronność
SJP.pl
przestarzałe: bezstronny
SJP.pl
1. sytuacja bez wyjścia; zastój;
2. bicie młodszą z posiadanych kart w przewidywaniu, że przeciwnik nie ma czym jej przebić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zastój, matnia
(1.2) karc. wymuszenie na przeciwniku zagrania niższą kartą, by ją następnie przebić wyższą
Wiktionary
rzecz. impasowość ż., passus mrz., impasik mrz.
czas. impasować ndk.
przym. impasowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od impas
Wiktionary
(1.1) To nie impas, lecz tylko mały impasik.
Wiktionary
rzecz. impas m.
Wiktionary
związany z impasem
SJP.pl
wypukłe nałożenie farby na płótno
SJP.pl
Im
Wikipedia
związany z impastem
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) polit. praw. procedura formalnego oskarżenia o przestępstwo osoby mającej immunitet i zajmującej wysokie stanowisko państwowe;
(1.2) polit. praw. usunięcie takiej osoby z zajmowanego stanowiska
Wiktionary
Impeachment (//, dosł. ang. „postawienie w stan oskarżenia”) – procedura pochodząca z anglosaskiej tradycji parlamentarnej, służąca realizacji odpowiedzialności konstytucyjnej prezydenta, wiceprezydenta i funkcjonariuszy cywilnych m.in. w USA. Procedura wszczynana jest przez parlament lub inne ciała legislacyjne państwa.
Wikipedia
(1.1) Impeachment ma swoje źródło w brytyjskiej tradycji prawnej.
Wiktionary
opór pozorny układów elektrycznych, akustycznych i mechanicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) elektr. fiz. wielkość charakteryzująca przeciwstawianie się przepływowi prądu zmiennego w obwodzie elektrycznym;
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Zauważmy, że w zakresie małych częstotliwości moduły impedancji pojemności pasożytniczych tranzystora są na tyle duże, że można je traktować jako rozwarcia.
Wiktionary
przym. impedancyjny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z impedancją, dotyczący impedancji
Wiktionary
rzecz. impedancja ż.
Wiktionary
w prawie: przeszkody niepozwalające na zawarcie związku małżeńskiego lub unieważniające małżeństwo; impedymenta
SJP.pl
dawniej: przeszkoda, zawada
SJP.pl
w prawie: przeszkody niepozwalające na zawarcie związku małżeńskiego lub unieważniające małżeństwo; impedimenta
SJP.pl
imperata cylindryczna - azjatycki gatunek ozdobnej trawy
SJP.pl
imperatiwus, imperatyw; w językoznawstwie:
1. tryb rozkazujący czasownika;
2. czasownik w trybie rozkazującym
SJP.pl
imperativus, imperatyw; w językoznawstwie:
1. tryb rozkazujący czasownika;
2. czasownik w trybie rozkazującym
SJP.pl
1. tytuł nadawany zwycięskiemu wodzowi w starożytnym Rzymie w okresie republiki;
2. tytuł cesarza rzymskiego w starożytnym Rzymie od czasów Augusta;
3. dziedziczny tytuł panującego w niektórych monarchiach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. w starożytnym Rzymie: dowódca wojskowy
(1.2) hist. w starożytnym Rzymie w okresie republiki: zwycięski wódz, tytuł cesarza
(1.3) hist. polit. tytuł władcy w niektórych monarchiach
Wiktionary
Im
Wikipedia
(1.1) Imperator nie zamierzał ulec Umbrom w tej sprawie.
Wiktionary
IPA: ˌĩmpɛˈratɔr, AS: ĩmperator
Wiktionary
rzecz. imperium n., imperializm m., imperialista m., imperialistka ż.
:: fż. rzad. imperatryca ż.
przym. imperialny, imperialistyczny, imperatorski
Wiktionary
władczyni wielkiego państwa obejmującego wiele krajów i ludów; imperatorowa
SJP.pl
1. tytuł cesarzowej rosyjskiej; caryca, carowa;
2. władczyni wielkiego państwa obejmującego wiele krajów i ludów; imperatorka
SJP.pl
Imperatorowa ("The Scarlet Empress") – amerykański melodramat historyczny z 1934 roku, wyreżyserowany przez Josefa von Sternberga.
Wikipedia
właściwy wielkiemu władcy, imperatorowi, cesarzowi lub należący do niego
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z imperatorem, dotyczący imperatora (np. imperatora Rosji)
Wiktionary
rzecz. imperator mos., imperialność ż.
przym. imperialny
Wiktionary
1. w etyce: naczelna norma moralna, obowiązująca w sposób powszechny, bezwarunkowy i bezwzględny;
2. reguła, nakaz dotyczący dziedzin życia duchowego i społecznego;
3. imperativus, imperatiwus; w językoznawstwie:
a) tryb rozkazujący czasownika;
b) czasownik w trybie rozkazującym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nakaz, zwłaszcza moralny
Wiktionary
Imperatyw (łac. "imperativus" – rozkazujący) – nakaz, reguła, zasada, która nie podlega dyskusji i którą można bezpośrednio wywieść z założeń teoretycznych. Imperatyw może mieć charakter zasady moralnej, artystycznej lub ideowej.
Wikipedia
(1.1) Williams sprzeciwiał się imperatywowi kategorycznemu w swym artykule Persons, Character and Morality.
Wiktionary
siła nakazu, nieodparta konieczność
SJP.pl
1. stanowiący konieczność;
2. nakazujący
SJP.pl
skrót od: imperfektum (w językoznawstwie: czas przeszły niedokonany)
SJP.pl
w językoznawstwie: czas przeszły niedokonany; imperfektum
SJP.pl
w językoznawstwie: czas przeszły niedokonany; imperfektum
SJP.pl
w językoznawstwie: czas przeszły niedokonany; imperfectum
SJP.pl
miękki ser podpuszczkowy z krowiego mleka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zwolennik imperializmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik imperializmu
Wiktionary
(1.1) Występni podżegacze wojenni, imperialiści robią swoją brudną robotę i jak dawniej łączy się front antykomunistyczny z antyżydowskim.
Wiktionary
IPA: ˌĩmpɛrʲjaˈlʲista, AS: ĩmperʹi ̯alʹista
Wiktionary
rzecz. imperator m., imperializm m., imperialistka ż., imperium n., imperialność ż.
przym. imperialistyczny, imperialny
przysł. imperialistycznie
Wiktionary
zwolenniczka imperializmu
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób imperialistyczny
Wiktionary
rzecz. imperium n., imperialny mos., imperialista mos., imperializm mrz., imperialność ż.
przym. imperialny
Wiktionary
dotyczący imperializmu, związany z imperializmem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący imperializmu albo imperialistów; będący wyrazem działań mających na celu podporządkowanie świata
Wiktionary
(1.1) Nie należy imputować globalnemu mocarstwu ani demonicznych, ani imperialistycznych zamiarów pozaplanetarnej ekspansji.
Wiktionary
rzecz. imperium n., imperator m., imperializm m., imperialista m., imperialistka ż., imperatryca ż., imperialność ż.
przym. imperialny
Wiktionary
1. polityka zagraniczna państwa polegająca na podbojach kolonialnych lub dążeniu do podporządkowania sobie innych krajów;
2. w teorii marksistowskiej: ostatnia faza formacji kapitalistycznej, charakteryzująca się koncentracją kapitału, eskalacją konfliktów o strefy wpływów i zaostrzeniem antagonizmów klasowych, co nieuchronnie prowadzi do rewolucji komunistycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. polityka zagraniczna oparta na militaryzmie, dążenie do podporządkowania sobie innych krajów, stania się imperium
(1.2) polit. w marksizmie: ostatnie stadium kapitalizmu, cechujące się koncentracją produkcji i kapitału, a także nieobecnością wolnej konkurencji, a zamiast niej panowaniem monopoli
Wiktionary
Imperializm (od imperium) – polityka państw mocarstwowych, polegająca na podbojach kolonialnych lub dążeniu do podporządkowania sobie innych krajów; mianem imperializmu jest również nazywany okres historyczny zapoczątkowany w ostatniej ćwierci XIX wieku, odznaczający się światową dominacją kilku wielkich mocarstw.
Wikipedia
(1.1) Było to spowodowane, jak się wyraził, „amerykańskim imperializmem”.
(1.2) Po pewnym czasie sekretarz propagandy Komitetu Wojewódzkiego wezwał mnie do siebie na dywanik i dał mi ostrą reprymendę, że po pierwsze – rozpowszechniam nielegalną literaturę, po drugie – zatruwam młode umysły początkujących literatów miazmatami wrogiego imperializmu.
Wiktionary
rzecz. imperialista mos., imperialistka ż., imperator mos., imperium n., imperialność ż.
przym. imperialistyczny, imperialny
przym. imperialistycznie
przysł. imperialistycznie
Wiktionary
(1.2) kapitalizm monopolistyczny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób imperialny
Wiktionary
rzecz. imperium n., imperialność ż.
przym. imperialny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest imperialne; cecha tych, którzy są imperialni
Wiktionary
rzecz. imperium n., imperialista m., imperializm m., imperator m., imperatorka ż., imperialistka ż.
przym. imperialny, imperatorski, wewnątrzimperialny, imperialistyczny
przysł. imperialnie, imperialistycznie
Wiktionary
przymiotnik od: imperium
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący imperium, charakterystyczny dla imperium
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) żołnierz, urzędnik lub inny przedstawiciel imperium
Wiktionary
(1.1) Pewne formy komunikowania są lepiej dostosowane do rozwoju i realizacji celów imperialnych (…)
(2.1) Był mgliście świadom tego, że nagranie ma dalszą część, że dochodzi do ogromnej eksplozji i w barze rozlegają się wiwaty – wiwaty, które pewnie doprowadziłyby do śmierci wszystkich obecnych, gdyby tylko w zasięgu słuchu znaleźli się jacyś imperialni – ale tak naprawdę już nie zwracał na nie uwagi.
Wiktionary
rzecz. imperium n., imperialista m., imperializm m., imperator m., imperatorka ż., imperialistka ż., imperialność ż.
przym. imperatorski, wewnątrzimperialny, imperialistyczny, międzyimperialny
przysł. imperialnie, imperialistycznie
Wiktionary
(1.1) mocarstwowy, wielkomocarstwowy, hegemonistyczny, rzeszowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zgrub. imperialny
Wiktionary
(1.1) Słuchajcie, przyda wam się każda pomoc. Wkrótce zaroi się tu od imperialuchów, a wy nie będziecie w stanie stawić im czoła.
Wiktionary
1. złota moneta bita w latach 1755-1897 w carskiej Rosji, o wartości 15 lub 10 rubli (na ziemiach polskich także pięciorublowa);
2. bity talar niemiecki z czasów Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego;
3. format papieru 63 x 95 cm;
4. górna część pojazdu konnego z miejscami do siedzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. numizm. złota moneta w Rosji carskiej, wartości 10-15 rubli srebrnych, będąca w obiegu w latach 1755–1917;
(1.2) daw. wierzch dyliżansu pocztowego lub omnibusu konnego z miejscami pasażerskimi
Wiktionary
Imperiał (ros. "империал") – wielorublowa złota moneta rosyjska wprowadzona do obiegu w 1755 i emitowana do 1917 r. Nazwa będąca pochodną od łac. "imperialis" (cesarski).
Wprowadzony za panowania cesarzowej Elżbiety imperiał był monetą 10-rublową zawierającą 11,61 g złota o próbie 916 (za Pawła I i Aleksandra I wynosiła ona 987). W obiegu znajdował się także 5-rublowy półimperiał o wadze 5,85 g. Po reformie walutowej Kankrina (1838) wartość imperiała ustalono na 10 rubli 30 kopiejek.
Wikipedia
(1.1) Niosła ze sobą złote i srebrne przedmioty, złote imperiały i srebrne ruble.
(1.1) Staranny egzamin portmonetki nie wykazał więcej nad jednego rubla, jednego imperiała i kilku sztuk drobnej monety.
(1.2) Nie znajdując dla siebie dogodniejszego miejsca, zmuszony był podróżować na imperiale.
Wiktionary
rzecz. półimperiał mrz.
Wiktionary
wielkie, potężne państwo podporządkowujące sobie inne kraje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wielkie i potężne państwo, które podporządkowuje sobie inne kraje
(1.2) przen. wielkie przedsiębiorstwo lub organizacja mająca placówkaacówki w wielu miejscach na dużym obszarze
(1.3) hist. w starożytnym Rzymie najwyższa władza państwowa (zarówno cywilna jak i wojskowa), należąca do konsulów, a później cesarzy
(1.4) praw. określony prawem zakres władzy decyzyjnej organów państwowych
Wiktionary
Im
Wikipedia
(1.1) Rzymianie zmuszeni byli - szczególnie od pierwszego wieku cesarstwa - otaczać swe imperium ze wszystkich niemal stron słynnymi limesami.
(1.2) Imperium ekonomiczne wpływowego przedsiębiorcy rozciąga się na m.in. radio, telewizję, szkołę wyższą, a ostatnio także telefonię komórkową.
(1.4) (…) Państwo jako szczególny podmiot prawa podejmuje działania w sferze władczej (imperium) i w sferze stosunków cywilnoprawnych (dominium).
Wiktionary
IPA: ĩmˈpɛrʲjũm, AS: ĩmperʹi ̯ũm
Wiktionary
rzecz. imperializm m., imperialista m., imperialistka ż., imperator m., imperialność ż.
przym. imperialny, wewnątrzimperialny, imperialistyczny, międzyimperialny
przysł. imperialnie, imperialistycznie
Wiktionary
(1.1) mocarstwo
Wiktionary
książkowo: nieosobowy, bezosobowy
SJP.pl
niestosowne, bezczelne, obraźliwe zachowanie się wobec kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obraźliwe, aroganckie lub niekulturalne słowa czy zachowanie skierowane wobec kogoś
Wiktionary
(1.1) Mam dość słuchania twoich impertynencji!
Wiktionary
IPA: ˌĩmpɛrtɨ̃ˈnɛ̃nt͡sʲja, AS: ĩmpertỹnẽncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. impertynent m., impertynentka ż.
przym. impertynencki
Wiktionary
(1.1) bezczelność, arogancja, zuchwalstwo, zniewaga, obelga, obraza
Wiktionary
niestosowne, bezczelne, obraźliwe zachowanie się wobec kogoś
SJP.pl
taki, który odznacza się obraźliwym, bezczelnym zachowaniem; arogancki, bezczelny, butny, zuchwały
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) arogancki, bezczelny
Wiktionary
IPA: ˌĩmpɛrtɨ̃ˈnɛ̃nt͡sʲci, AS: ĩmpertỹnẽncʹḱi
Wiktionary
rzecz. impertynentka ż., impertynencja ż., impertynent
przysł. impertynencko
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) arogancko, bezczelnie
Wiktionary
IPA: ˌĩmpɛrtɨ̃ˈnɛ̃nt͡skɔ, AS: ĩmpertỹnẽncko
Wiktionary
rzecz. impertynentka ż., impertynent
przym. impertynencki
Wiktionary
osoba zachowująca się niegrzecznie, arogancko, obraźliwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zachowująca się niegrzecznie, arogancko, obraźliwie lub bezczelnie
Wiktionary
(1.1) Nie powinni wpuszczać takich impertynentów.
Wiktionary
IPA: ˌĩmpɛrˈtɨ̃nɛ̃nt, AS: ĩmpertỹnẽnt
Wiktionary
rzecz. impertynencja ż.
:: fż. impertynentka ż.
przym. impertynencki
przysł. impertynencko
Wiktionary
(1.1) arogant, hucpiarz, tupeciarz, zuchwalec
Wiktionary
kobieta arogancka, zuchwała, znieważająca innych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zachowująca się niegrzecznie, arogancko, obraźliwie lub bezczelnie
Wiktionary
(1.1) Oswalda nie znosi tej impertynentki z trzeciego piętra.
Wiktionary
rzecz. impertynencja ż.
:: fm. impertynent m.
przym. impertynencki
przysł. impertynencko
Wiktionary
(1.1) arogantka, tupeciara, grubianka, chamka
Wiktionary
siła rozpędu, rozmachu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) siła rozpędu
(1.2) szybki ruch
(1.3) stpol. atak, uderzenie
Wiktionary
przysł. impetuoso
rzecz. impetyczka ż., impetycja ż., impetyk m.
Wiktionary
określenie wykonawcze: gwałtownie, porywczo
SJP.pl
„Impetuoso” – nazwa noszona na przestrzeni dziejów przez okręty Regia Marina i Marina Militare:
Wikipedia
dawniej: dochodzenie swoich praw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. praw. dochodzenie własnych praw
Wiktionary
rzecz. impet, impetyk
Wiktionary
→ impetyk; raptuska, choleryczka, gwałtownica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta porywcza, gwałtowna, wybuchowa
Wiktionary
rzecz. impet mrz.
:: fm. impetyk mos.
Wiktionary
przestarzale: porywczość, gwałtowność, wybuchowość
SJP.pl
przestarzale: silnie i gwałtownie reagujący; popędliwy, wybuchowy
SJP.pl
osoba wybuchowa, gwałtowna; raptus, pasjonat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. człowiek porywczy, gwałtowny, wybuchowy
Wiktionary
(1.1) A w ogóle pierwszy raz słyszę, by jakakolwiek kobieta wolała mieć męża egoistycznego, brutala, despotę, impetyka, może jeszcze takiego co by ją bił!
Wiktionary
rzecz. impet mrz., impetycja ż.
:: fż. impetyczka ż.
Wiktionary
Impexmetal Spółka Akcyjna – polskie przedsiębiorstwo przemysłu metalowego, działające głównie na rynku metali kolorowych oraz stali, w sektorze półfabrykatów metalowych oraz łożysk.
Wikipedia
tkanka, narząd bądź proteza wszczepiane do organizmu w celu zastąpienia usuniętych, uszkodzonych lub nieczynnych tkanek lub narządów; wszczep
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ciało obce wszczepiane do organizmu w celu odtworzenia naturalnej funkcji lub estetyki uszkodzonego organu;
Wiktionary
Implant (z łac. "im" 'w' i "plantare" 'sadzić'), wszczep – ciało obce wszczepiane do organizmu w celu odtworzenia naturalnej funkcji lub estetyki uszkodzonego organu. Najczęściej stosowane są implanty zastępujące tkanki twarde.
Szeroko stosowane są implanty zastępujące kość lub stawy. W ortopedii dość częste są operacje wszczepienia endoprotezy stawu biodrowego. Nieco rzadziej są stosowane endoprotezy dla innych stawów, np. endoproteza stawu kolanowego.
Wikipedia
IPA: ˈĩmplãnt, AS: ĩmplãnt
Wiktionary
(1.1) wszczep
Wiktionary
1. zabieg chirurgiczny polegający na wprowadzeniu na stałe do organizmu jakiegoś ciała obcego;
2. przesadzanie roślin z jednego miejsca w drugie;
3. zagnieżdżenie się zapłodnionego jaja ssaka w nabłonku macicy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
lekarz specjalizujący się we wszczepianiu implantów
SJP.pl
dział medycyny zajmujący się wszczepianiem implantów
SJP.pl
Im
Wikipedia
dziedzina stomatologii zajmująca się odbudową protetyczną na implantach
SJP.pl
1. osadzać coś, wszczepiać, np. obce ciało lub obce komórki w organizmie;
2. przesadzać rośliny z jednego miejsca na drugie;
3. implantować się - zagnieżdżać się gdzieś, wszczepiać się w coś
SJP.pl
1. wersja programu, języka programowania lub systemu operacyjnego przystosowana do pracy na danym typie komputera
2. adaptacja programu, języka programowania lub systemu operacyjnego do pracy na danym typie komputera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) publ. urz. inform. wdrożenie czegoś w życie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Implementacja algorytmu sortowania była bardzo prosta.
(1.1) Dyrektywa UE może wywierać bezpośredni skutek w przypadku, gdy w odpowiednim czasie nie nastąpi jej implementacja bądź będzie ona niepełna lub nieprawidłowa.
Wiktionary
IPA: ˌĩmplɛ̃mɛ̃nˈtat͡sʲja, AS: ĩmplẽmẽntacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. implementowanie n.
czas. implementować
Wiktionary
(1.1) wdrożenie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|implementować.
Wiktionary
czas. implementować ndk.
rzecz. implementacja ż.
Wiktionary
opracować lub opracowywać implementację
SJP.pl
czasownik
(1.1) wdrażać coś w życie
Wiktionary
rzecz. implementowanie n., implementacja ż.
Wiktionary
[czytaj: imPLIc-ite] z łaciny:
1. do wywnioskowania z kontekstu, domyślnie (w przeciwieństwie do explicite);
2. włącznie, włączając
SJP.pl
taki, którego trzeba się domyślić, wnioskowany z kontekstu; domyślny
SJP.pl
1. konsekwencja, następstwo;
2. zdanie złożone zbudowane według schematu: jeżeli..., to...; zdanie warunkowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) następstwo, konsekwencja
(1.2) log. stosunek wynikania zachodzący między dwoma zdaniami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌĩmplʲiˈkat͡sʲja, AS: ĩmplʹikacʹi ̯a
Wiktionary
czas. implikować
Wiktionary
1. konsekwencja, następstwo;
2. zdanie złożone zbudowane według schematu: jeżeli..., to...; zdanie warunkowe
SJP.pl
dotyczący implikacji
SJP.pl
w matematyce: taki iloczyn literałów, że dla wszystkich wektorów binarnych, dla których jest on równy jedności, funkcja f jest równa jedności
SJP.pl
figura retoryczna lub manipulacja językowa sugerująca jakąś treść, ale nie wyrażająca jej wprost
SJP.pl
Im
Wikipedia
1. przypisywać coś komuś; imputować;
2. przekazywać coś nie wprost; sugerować;
3. stawać się podstawą do sformułowania określonego wniosku; wskazywać;
4. prowadzić do jakiegoś skutku;
5. implikować się:
a) być wnioskiem czegoś;
b) być skutkiem czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) pociągać za sobą
(1.2) przypisywać coś komuś
Wiktionary
rzecz. implikowanie n., implikacja ż.
przym. implikacyjny
Wiktionary
w fizyce: wybuchnąć, wybuchać do wewnątrz
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dwuaspektowy
(1.1) ulegać implozji, gwałtownie zapadać się w sobie
Wiktionary
(1.1) Trafiony popielniczką, kineskop implodował z ogłuszającym hukiem.
Wiktionary
IPA: ˌĩmplɔˈdɔvat͡ɕ, AS: ĩmplodovać
Wiktionary
rzecz. implozja ż.
Wiktionary
1. gwałtowne zapadnięcie się, skoncentrowanie się materii, np. spowodowane zewnętrznym ciśnieniem;
2. początkowy moment artykulacji spółgłosek zwartych (w języku polskim: p, k, t)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nagłe, dynamiczne zniszczenie struktury przez napór z zewnątrz, prowadzące do jej zapadnięcia się do środka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przyczyną runięcia silosu była jego wcześniejsza implozja spowodowana gwałtownym spadkiem ciśnienia wewnętrznego.
Wiktionary
czas. implodować
Wiktionary
czworokątny basen w posadzce atrium w domach etruskich i rzymskich; impluwium
SJP.pl
Impluvium – w domu rzymskim prostokątny basen w posadzce atrium, zbierający wodę deszczową spływającą z dachu przez otwór compluvium.
Zajmował centralne miejsce i był najważniejszym elementem architektonicznym tego pomieszczenia. Wykładano go mozaiką, marmurem. W późniejszych czasach wyposażano go w fontannę. Wodę z impluvium często odprowadzano rurami do cysterny w podziemiach domu i wykorzystywano np. do celów higienicznych.
Wikipedia
czworokątny basen w posadzce atrium w domach etruskich i rzymskich; impluvium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) coś, czego nie da się zmierzyć (np. uczucie), ale co ma istotny wpływ na sytuację oraz przebieg wydarzeń
Wiktionary
(1.1) Jak bowiem idzie nie o technologię, a o imponderabilia, to niepewność jest podstawowym sekretem i zasadą piłki nożnej.
(1.1) Była to bitwa nie tylko o Warszawę, ale o Polskę, honor i imponderabilia narodowe.
Wiktionary
IPA: ˌĩmpɔ̃ndɛraˈbʲilʲja, AS: ĩmpõnderabʹilʹi ̯a
Wiktionary
rzecz nieuchwytna, niematerialna i niemierzalna, jednak o realnym wpływie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|imponować.
Wiktionary
IPA: ˌĩmpɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ĩmpõnovãńe
Wiktionary
czas. imponować ndk., zaimponować dk.
przym. imponujący
przysł. imponująco
Wiktionary
wzbudzać podziw, uznanie; podobać się komuś, olśniewać
SJP.pl
czasownik
(1.1) wzbudzać w kimś uznanie, podziw
Wiktionary
(1.1) Nie jest to jeszcze stolica imponująca wielkimi rozwiązaniami urbanistycznymi, ani nadmiarem pięknej architektury.
Wiktionary
IPA: ˌĩmpɔ̃ˈnɔvat͡ɕ, AS: ĩmpõnovać
Wiktionary
rzecz. imponowanie n.
czas. zaimponować dk.
przym. imponujący
przysł. imponująco
ims. imponujący
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób, który komuś imponuje
Wiktionary
czas. imponować ndk., zaimponować dk.
rzecz. imponowanie n.
przym. imponujący
Wiktionary
budzący podziw, zachwycający, olśniewający, wspaniały
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wzbudzający uznanie i zachwyt
(1.2) godny podziwu z powodu rozmiarów
Wiktionary
(1.1) Dodatkowe atrakcje to imponująca kolekcja drzew w przyzamkowym arboretum, zbiory Biblioteki Kórnickiej, tereny rekreacyjne, bogactwo lasów.
(1.1) Umiejętności kulinarne twojej mamy są imponujące.
Wiktionary
rzecz. imponowanie n., zaimponowanie n.
czas. imponować, zaimponować
przysł. imponująco
Wiktionary
(1.1) cudowny, efektowny, fascynujący, frapujący, niespotykany, niezwykły, olśniewający, przecudny, przecudowny, przejmujący, przepiękny, prześwietny, przewspaniały, spektakularny, wspaniały, wstrząsający
(1.2) gigantyczny, majestatyczny, niebosiężny, ogromny, okazały, pokaźny, wielki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od import
Wiktionary
(1.1) To nie import, lecz tylko mały imporcik.
Wiktionary
rzecz. import m., importer mos.
Wiktionary
1. towary przywiezione z zagranicy;
2. odpłatny przywóz towarów z zagranicy lub odpłatne świadczenie usług przez kontrahenta zagranicznego;
3. umieszczenie w danej aplikacji tekstu, rysunku itp., stworzonego przy pomocy innej aplikacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hand. ekon. przywóz towarów, usług lub kapitału z zagranicy w celu wykorzystania ich na rynku wewnętrznym;
(1.2) zaimportowane towary
(1.3) inform. umieszczanie w danym programie czegoś utworzonego w innym programie
(1.4) sport. przyjęcie zawodnika lub trenera do innego klubu
Wiktionary
Im
Wikipedia
(1.1) Pieszy ruch graniczny jest źródłem sporego importu towarów na ścianie wschodniej.
Wiktionary
IPA: ˈĩmpɔrt, AS: ĩmport
Wiktionary
rzecz. importer m., importerka ż., importowanie n., imporcik mrz.
czas. importować ndk., zaimportować dk.
przym. importowy, importerski
Wiktionary
1. w logice: włączenie do poprzednika implikacji jednego z członów następnika;
2. książkowo: sprowadzenie, import
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekon. osoba lub podmiot gospodarczy, który sprowadza towary z zagranicy
Wiktionary
IPA: ĩmˈpɔrtɛr, AS: ĩmporter
Wiktionary
rzecz. import m., imporcik m., importówka ż.
:: fż. importerka ż.
przym. importowy, importerski
czas. importować
Wiktionary
→ importer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. kobieta, która sprowadza towary z zagranicy
Wiktionary
rzecz. import mrz., importer mos.
Wiktionary
→ import
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z importerem lub importerami, dotyczący importerów
Wiktionary
rzecz. importer mos., import mrz., importowanie n.
czas. importować ndk., zaimportować dk.
przym. importowy,
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) ekon. zużywający dużo importowanych środków
Wiktionary
(1.1) Wskutek gierkowskiej polityki inwestycji licencyjnych gospodarka polska zrobiła się bardziej importochłonna i po to aby aparat produkcyjny, zbudowany za pożyczone miliardy, miał z czego i czym produkować, trzeba więcej importować.
Wiktionary
rzecz. importochłonność ż.
Wiktionary
1. w ekonomii: sprowadzić, sprowadzać towary z zagranicy, aby wykorzystywać je (sprzedawać) na rynku własnego kraju;
2. wczytać, wczytywać dokument do programu komputerowego po jego uprzedniej konwersji
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaimportować)
(1.1) hand. sprowadzać towary z innych krajów
(1.2) inform. umieszczać w danym programie coś utworzonego w innym programie
(1.3) daw. wnosić opłatę
Wiktionary
(1.1) Włochy muszą importować ropę naftową i surowce.
Wiktionary
rzecz. import mrz., importer mos., importowanie n.
przym. importerski, importowy
Wiktionary
związany z importem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z importem, dotyczący importu
Wiktionary
rzecz. importer mos., import mrz., importowanie n.
czas. importować ndk., zaimportować dk.
przym. importerski
Wiktionary
(1.1) przywozowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) śrpol. natręt, ktoś naprzykrzający się
Wiktionary
IPA: ĩmˈpɔrtũn, AS: ĩmportũn
Wiktionary
rzecz. importunia ż.
czas. importunować ndk.
przym. importunny
Wiktionary
kamienny blok między głowicą kolumny a sklepieniem lub arkadą, typowe dla architektury bizantyjskiej; nasadnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. kamienna płyta lub blok stanowiące podporę dla łuku, arkady lub żebra sklepienia
Wiktionary
Impost, nasadnik – w architekturze, element w formie płyty lub bloku, stanowiący przejście między głowicą podpory a dźwiganym przez nią elementem (np. łukiem arkady). Impost mógł przybrać formę głowicy i podpora w efekcie otrzymywała podwójną głowicę (tzn. na jedną głowicę nasadzona była druga, zwana nasadnikową).
Wikipedia
IPA: ˈĩmpɔst, AS: ĩmpost
Wiktionary
rzecz. impostacja ż.
Wiktionary
(1.1) nasadnik
Wiktionary
impostacja głosu:
a) prawidłowe postawienie głosu
b) w nauce śpiewu: usprawnianie funkcji narządów uczestniczących w emisji głosu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. człowiek podszywający się pod czyjś tytuł lub godność
Wiktionary
IPA: ĩmˈpɔstɛr, AS: ĩmposter
Wiktionary
(1.1) daw. impostor
Wiktionary
dawniej: osoba przywłaszczająca sobie cudze nazwisko, godność itp.; szalbierz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. człowiek podszywający się pod czyjś tytuł lub godność
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ĩmˈpɔstɔr, AS: ĩmpostor
Wiktionary
(1.1) daw. imposter
Wiktionary
niemożność, niezdolność do zrobienia czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niemożność zrobienia, dokonania czegoś, mimo że jest to konieczne
Wiktionary
1. niezdolność mężczyzny do odbycia stosunku płciowego; niemoc płciowa;
2. przestarzałe: niezdolność do działania; niemoc, bezsilność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. niezdolność mężczyzny do odbycia stosunku płciowego;
(1.2) przen. niezdolność do działania
Wiktionary
Zasugerowano, aby "Zaburzenia erekcji"
Impotencja, niemoc płciowa, zaburzenia erekcji – dysfunkcja seksualna występująca u mężczyzn, objawiająca się brakiem erekcji lub ejakulacji mimo podniecenia i satysfakcjonującej gry wstępnej. Występuje najczęściej u mężczyzn powyżej 50. roku życia, ale zdarza się też wcześniej. Impotencję można podzielić na pierwotną i wtórną (występującą po okresie prawidłowego funkcjonowania seksualnego).
Wikipedia
(1.1) Kilkadziesiąt lat temu uważano, że impotencja jest zależna od czynników psychicznych.
Wiktionary
IPA: ˌĩmpɔˈtɛ̃nt͡sʲja, AS: ĩmpotẽncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. impotent m.
przym. impotentny
Wiktionary
(1.1) niemoc płciowa, ED
(1.2) bezsilność, niemoc, niemożność
Wiktionary
1. mężczyzna cierpiący na impotencję;
2. przenośnie: człowiek bezsilny, niezdolny do działania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś cierpiący na impotencję
(1.2) ktoś niezdolny do działania
Wiktionary
IPA: ĩmˈpɔtɛ̃nt, AS: ĩmpotẽnt
Wiktionary
rzecz. impotencja ż.
przym. impotentny
Wiktionary
(1.2) oferma
Wiktionary
niezdolny do działania, pozbawiony mocy; gnuśny, inercyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) druk. rozkład stron publikacji na arkuszu drukarskim;
Wiktionary
Im
Wikipedia
(1.1) Do impozycji powinno się użyć jedynie plików PDF lub postscriptowych. (z Internetu)
(1.1) Impozycję wykorzystuje się między innymi przy naświetlaniu klisz czy przy wykonywaniu druków cyfrowych. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˌĩmpɔˈzɨt͡sʲja, AS: ĩmpozycʹi ̯a
Wiktionary
skrót od: imprimatur; imp.
SJP.pl
potocznie: zabawa, spotkanie towarzyskie; inba, impreza, jubel, balanga, party
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. impreza
Wiktionary
rzecz. impreza ż., imprezka ż., imprezowanie n., imprezowicz mos., imprezowiczka ż.
czas. imprezować ndk.
przym. imprezowy
Wiktionary
(1.1) neutr. impreza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od impregnat
Wiktionary
rzecz. impregnat m.
Wiktionary
1. nasycenie materiału odpowiednimi substancjami w celu konserwacji lub nadania określonych właściwości
2. przenikanie jakiejś substancji do porów i kanalików innej substancji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. nasycanie materiału innym środkiem, by zmienić jego właściwości fizyczne lub chemiczne, np. w celu zabezpieczenia
Wiktionary
Im
Wikipedia
(1.1) Impregnacja butów skórzanych przed zimą zabezpiecza je przed przemakaniem.
Wiktionary
czas. impregnować ndk., zaimpregnować dk.
rzecz. impregnat mrz., impregnowanie n.
Wiktionary
służący do impregnacji; impregnujący
SJP.pl
urządzenie do nasycania nasiąkliwych materiałów cieczami impregnującymi; nasycarka
SJP.pl
substancja zabezpieczająca materiał przed szkodliwymi czynnikami; impregnator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) substancja impregnująca
Wiktionary
IPA: ĩmˈprɛɡnat, AS: ĩmpregnat
Wiktionary
rzecz. impregnacja ż., impregnator m., impregnarka ż., impregnowanie n., zaimpregnowanie n., impregnacik mrz.
czas. impregnować ndk., zaimpregnować dk.
przym. impregnacyjny
Wiktionary
substancja zabezpieczająca materiał przed szkodliwymi czynnikami; impregnat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. bud. nasączanie jakiegoś materiału płynem, najczęściej w celu konserwacji
Wiktionary
rzecz. zaimpregnowanie n., impregnacja ż., impregnat m., impregnator m., impregnarka ż.
czas. impregnować ndk., zaimpregnować dk.
przym. impregnacyjny
Wiktionary
1. nasycać materiał impregnatem w celu konserwacji albo nadania określonych właściwości
2. o substancji: przenikać do innej substancji, wypełniać jej pory, kanaliki
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaimpregnować)
(1.1) techn. nasycać materiał specjalną substancją w celu ochronnym lub zmiany właściwości
(1.2) fiz. przenikać do porów lub kanalików innego materiału
(1.3) przen. uodporniać na dane wpływy
Wiktionary
(1.1) Buty są impregnowane przeciw wnikaniu wilgoci.
Wiktionary
rzecz. impregnacja ż., impregnat mrz., impregnowanie n., zaimpregnowanie n.
czas. zaimpregnować dk.
Wiktionary
przestarzale:
a) zaklęcie, zaklinanie
b) przekleństwo, złorzeczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. sztuka drukarska, druk
(1.2) daw. wpływ
Wiktionary
IPA: ˈĩmprɛs, AS: ĩmpres
Wiktionary
rzecz. impresor
Wiktionary
1. dewiza na godle;
2. motto, sentencja, maksyma
SJP.pl
1. organizowanie imprez artystycznych lub podróży, występów, spotkań artysty albo sportowca;
2. instytucja zajmująca się takim organizowaniem
SJP.pl
osoba organizująca imprezy (np. koncerty, przedstawienia, widowiska) o charakterze niestałym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. osoba, która organizuje imprezy artystyczne, odpowiada za spotkania, konferencje, podróże itp. artysty, sportowca lub grupy;
Wiktionary
Impresario (z impresa „przedsiębiorca”) – osoba organizująca, a często również finansująca, koncerty, spektakle teatralne i operowe; analogicznie do producenta filmowego w przemyśle filmowym i telewizyjnym oraz aniołów biznesu w biznesie. Impresario odpowiada również za spotkania, konferencje, podróże itp. artysty, sportowca lub grupy.
Wikipedia
IPA: ˌĩmprɛˈsarʲjɔ, AS: ĩmpresarʹi ̯o
Wiktionary
rzecz. impresariat m.
Wiktionary
(1.1) menedżer, agent
Wiktionary
1. zajmujący się organizowaniem imprez artystycznych lub artysty albo sportowca;
2. teatr impresaryjny - teatr bez własnego stałego zespołu aktorskiego, wystawiający spektakle przygotowane gdzie indziej; scena impresaryjna
SJP.pl
1. wrażenie, doznanie, subiektywne odczucie;
2. nastrojowy obraz, opis literacki lub utwór muzyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ulotne wrażenie
(1.2) szt. liter. muz. film. utwór, obraz lub film o charakterze subiektywnym i nastrojowym
(1.3) przest. wywieranie wrażenia
Wiktionary
rzecz. impresyjność ż., impresjonizm m., impresjonista mos., impresjonistka ż.
przysł. impresjonistycznie
przym. impresyjny
Wiktionary
malarz malujący w nurcie impresjonizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. liter. muz. film. przedstawiciel impresjonizmu, osoba tworząca w duchu impresjonizmu, tj. utrwalająca w swoich utworach własne, subiektywne oraz często ulotne wrażenia
Wiktionary
(1.1) Polscy impresjoniści związani byli przede wszystkim z Krakowem.
Wiktionary
rzecz. impresja ż., impresjonizm m., impresyjność ż.
:: fż. impresjonistka ż.
przym. impresjonistyczny
przysł. impresjonistycznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. liter. muz. film. przedstawicielka impresjonizmu, kobieta tworząca w duchu impresjonizmu, tj. utrwalająca w swoich utworach własne, subiektywne oraz często ulotne wrażenia
Wiktionary
rzecz. impresja ż., impresjonizm m., impresyjność ż.
:: fm. impresjonista m.
przym. impresjonistyczny
przysł. impresjonistycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób właściwy dla impresjonizmu
Wiktionary
rzecz. impresja ż., impresjonizm m., impresyjność ż., impresjonista m., impresjonistka ż., impresjonistyczność ż.
przym. impresjonistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest impresjonistyczne; cecha tych, którzy są impresjonistyczni
Wiktionary
przym. impresjonistyczny
przysł. impresjonistycznie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) szt. liter. muz. film. związany z impresjonizmem, dotyczący impresjonizmu
przymiotnik jakościowy
(2.1) szt. liter. muz. film. charakterystyczny dla impresjonizmu
Wiktionary
(1.1) Malarze impresjonistyczni stronili od czerni.
Wiktionary
rzecz. impresjonizm m., impresjonista m., impresjonistka ż., impresjonistyczność ż.
przysł. impresjonistycznie
Wiktionary
nurt w sztuce powstały w XIX wieku, w którym artyści starali się oddać swoje subiektywne, ulotne wrażenia i odczucia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. szt. nurt w sztuce europejskiej i amerykańskiej drugiej połowy XIX wieku;
Wiktionary
Im
Wikipedia
(1.1) W poezji nurt impresjonizmu był szczególnie istotny w okresie młodopolskim, stając się wtedy obowiązującą manierą stylistyczną.
Wiktionary
rzecz. impresja ż., impresjonista m., impresjonistka ż.
przym. impresjonistyczny
przysł. impresjonistycznie
Wiktionary
dawniej: drukarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. drukarz
Wiktionary
(1.1) Mój dziad był impresorem, mój ojciec takoż, więc i ja impresowi poświęcić się zamierzam.
Wiktionary
IPA: ĩmˈprɛsɔr, AS: ĩmpresor
Wiktionary
rzecz. impres m.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co robi ulotne wrażenie
Wiktionary
rzecz. impresjonistka ż., impresjonista mos., impresja, impresywność
przym. impresywny, impresyjny
przysł. impresyjnie, impresywnie, impresjonistycznie
Wiktionary
(1.1) wrażeniowość, impresywność
Wiktionary
odnoszący się do wrażeń, impresywny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który robi ulotne wrażenie
Wiktionary
(1.1) ''Uwagę widzów i krytyków zwracał impresyjny styl fotografii filmowej [...].''
Wiktionary
rzecz. impresja, impresyjność, impresywność
przym. impresywny
przysł. impresyjnie, impresywnie
Wiktionary
(1.1) wrażeniowy, impresywny
Wiktionary
1. cecha czegoś opartego na subiektywnych myślach lub odczuciach; impresyjność;
2. cecha czegoś nakłaniającego do jakiegoś przekonania lub jakiejś czynności
SJP.pl
1. impresyjny, wrażeniowy;
2. w odniesieniu do funkcji mowy ludzkiej: polegający na oddziaływaniu na rozmówcę za pomocą znaków językowych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. impresyjny, wrażeniowy
(1.2) jęz. w odniesieniu do funkcji mowy ludzkiej: polegający na oddziaływaniu na rozmówcę za pomocą znaków językowych
Wiktionary
rzecz. impresyjność ż.
przym. impresyjny
Wiktionary
1. widowisko (np. koncert, zawody sportowe) organizowane w celach rozrywkowych, propagandowych;
2. potocznie:
a) zamiar podjęcia jakichś działań;
b) zabawa, przyjęcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zabawa, przyjęcie
(1.2) wydarzenie kulturalne lub sportowe
(1.3) daw. przedsięwzięcie
(1.4) stpol. zamysł, chęć
Wiktionary
Impreza – wydarzenie kulturalne o różnorodnej treści i formie, przeznaczone dla publiczności.
Przyjmuje się, że jest to np. koncert, zabawa, widowisko, bal, loteria fantowa, zawody sportowe itp.. Mogą one być organizowane w celach rozrywkowych, propagandowych lub dochodowych.
Wikipedia
(1.1) Tuż przed imprezą Paulinka przeżyła ogromny kryzys odzieżowy – dosłownie nie miała co na siebie włożyć!
(1.2) Plener jest spotkaniem organizowanym przez origamistów dla origamistów, imprezą non-profit.
(1.3) (…) rzucił w kąt Cycerona, przypasał szabelkę, wsadził na głowę konfederatkę z dwubarwnem piórkiem i ruszył z legionem pod Pogrzybowo, a potem za swoją imprezę pokutował wraz z innymi w Kostrzynie.
Wiktionary
IPA: ĩmˈprɛza, AS: ĩmpreza
Wiktionary
rzecz. impra ż., imprezowanie n., imprezowicz mos., imprezowiczka ż.
:: zdrobn. imprezka ż.
czas. imprezować ndk.
przym. imprezowy
Wiktionary
(1.1) zabawa, przyjęcie; przest. prywatka; reg. pozn. labija
Wiktionary
zdrobnienie od: impreza (zabawa, przyjęcie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: impreza
Wiktionary
rzecz. impra ż., impreza ż. imprezowanie n., imprezowicz mos., imprezowiczka ż.
czas. imprezować ndk.
przym. imprezowy
Wiktionary
(1.1) neutr. impreza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. uczestniczenie w zabawach towarzyskich, potańcówkach, zakrapianych spotkaniach
Wiktionary
rzecz. impra ż., impreza ż., imprezka ż., imprezowicz mos., imprezowiczka ż.
czas. imprezować ndk.
przym. imprezowy
Wiktionary
(1.1) balowanie, baletowanie
Wiktionary
potocznie: bawić się, uczestniczyć w zabawach, przyjęciach itp.; balangować, baletować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. spędzać czas na imprezach, spotkaniach towarzyskich, zwykle z alkoholem i tańcami
Wiktionary
(1.1) Imprezowaliśmy z przyjaciółmi do białego rana.
Wiktionary
rzecz. impra ż., impreza ż., imprezka ż., imprezowanie n., imprezowicz mos., imprezowiczka ż.
przym. imprezowy
Wiktionary
(1.1) pot. balangować, baletować, balować, hulać
Wiktionary
żartobliwie: uczestnik imprez
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba często uczestnicząca w imprezach
Wiktionary
rzecz. impra ż., impreza ż., imprezka ż., imprezowanie n.
:: fż. imprezowiczka ż.
czas. imprezować ndk.
przym. imprezowy
Wiktionary
(1.1) pot. balangowicz
Wiktionary
potocznie: kobieta, która często uczestniczy w imprezach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta często uczestnicząca w imprezach
Wiktionary
rzecz. impra ż., impreza ż., imprezka ż., imprezowanie n.
:: fm. imprezowicz m.
czas. imprezować ndk.
przym. imprezowy
Wiktionary
(1.1) pot. balangowiczka
Wiktionary
potocznie: lokal przeznaczony do imprez
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce do imprezowania
Wiktionary
związany z imprezą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przeznaczony na imprezy; związany z imprezą, dotyczący imprezy
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla imprez
Wiktionary
(1.1) Imprezowy autobus jest bardzo głośny i o ile nie przeszkadza to w dzień, to w nocy może być uciążliwe.
Wiktionary
rzecz. impra ż., impreza ż., imprezka ż., imprezowanie n., imprezowicz mos., imprezowiczka ż.
czas. imprezować ndk.
Wiktionary
zezwolenie autora lub redakcji na druk dzieła po wprowadzeniu ostatecznych korekt; w publikacjach religijnych oznacza zgodę władz Kościoła katolickiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kośc. adm. kościelne pozwolenie na druk;
Wiktionary
Imprimatur (łac. „niech będzie odbite”) – w publikacjach kościelnych pozwolenie na druk książki, oficjalna aprobata władz kościelnych, wydawana zazwyczaj przez miejscowego biskupa (ordynariusza) lub generała/prowincjała zakonu.
Dawniej formuła ta była umieszczana i na innych dziełach, których poprawność merytoryczna i typograficzna była sprawą wielkiej wagi, np. na farmakopeach.
Wikipedia
(1.1) Metropolita krakowski, kard. Stanisław Dziwisz, po przeprowadzeniu cenzury kościelnej, nadał 12 kwietnia imprimatur litanii do bł. Jana Pawła II.
Wiktionary
IPA: ˌĩmprʲĩˈmatur, AS: ĩmprʹĩmatur
Wiktionary
nade wszystko, przede wszystkim
SJP.pl
marka wydawnicza tworzona w celu publikacji wydawnictw określonego rodzaju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bibliot. specjalna marka wydawnicza, pod którą wydawca publikuje określony rodzaj książek;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. ptak uwarunkowany od człowieka, poddany imprintingowi podczas hodowli
Wiktionary
Imprint – marka wydawnicza, pod którą wydawca publikuje określony rodzaj wydawnictw. Podmiot wydawniczy jako przedsiębiorca ma tylko jedną firmę (czyli nazwę, pod którą prowadzi działalność gospodarczą), jednak w celu rozróżnienia charakteru różnych publikacji może posługiwać się więcej niż jedną marką wydawniczą.
Wikipedia
IPA: ˈĩmprʲĩnt, AS: ĩmprʹĩnt
Wiktionary
rzecz. impinting m.
czas. imprintingować
przym. imprintingowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bank. mechaniczne urządzenie służące do ręcznej akceptacji transakcji dokonywanych za pomocą wypukłych kart płatniczych;
Wiktionary
Imprinter – urządzenie służące do ręcznej akceptacji tłoczonych (embosowanych) kart bankowych. Zwane są również "żelazkami" bądź ręcznymi powielaczami. Obecnie prawie całkiem zastąpione przez nowocześniejsze urządzenia elektroniczne, wykorzystywane w sytuacjach awaryjnych.
Wikipedia
(1.1) Wcześniej transakcje z użyciem kart wypukłych w przypadku braku łączności z bankiem były realizowane za pomocą tzw. imprintera (potocznie zwanego „żelazkiem”). Tworzył on odbicie karty, i na podstawie zdobytych w ten sposób danych sprzedawca otrzymywał później swoją należność. Dziś jednak imprintery zostały niemalże wycofane z użycia.
(1.1) Imprinter to maszynka zwana też potocznie żelazkiem, umożliwiająca odbicie wizerunku karty na specjalnym papierze.
Wiktionary
(1.1) pot. żelazko, pot. powielacz ręczny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) związany z impintingiem
Wiktionary
rzecz. imprint mzw./mrz.
Wiktionary
potocznie: zabawa, spotkanie towarzyskie; inba, impreza, jubel, balanga, party
SJP.pl
poczucie niemocy twórczej
SJP.pl
[czytaj: ęprąpti]
1. utwór dramatyczny o charakterze rewii, komedio-balet wystawiany z muzyką na scenie dworskiej;
2. utwór improwizowany, powstały bez przygotowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. utwór muzyczny składający się z trzech części o nastroju lirycznym i improwizacyjnym
Wiktionary
Impromptu (od francuskiego „impromptu” /ɛ̃.pʁɔ̃p.ty/ „improwizowany”) – słowo o wielorakim znaczeniu:
Wikipedia
IPA: ĩmˈprɔ̃mptu, AS: ĩmprõmptu
Wiktionary
czas. improwizować, zaimprowizować
Wiktionary
Improperia (łac. "skargi, wyrzuty, narzekania") – antyfony śpiewane podczas liturgii Wielkiego Piątku we wszystkich historycznych kościołach chrześcijańskich, m.in. katolickim i luterańskim. W Kościele katolickim wykonywane są podczas Adoracji Krzyża w Wielki Piątek.
Wikipedia
1. spontaniczne działanie bez przygotowanego z góry planu;
2. efekt takiego działania;
3. tworzenie utworu muzycznego, wiersza lub przemowy ad hoc, bez przygotowania;
4. utwór powstały w ten sposób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) komponowanie muzyki, pisanie utworów, wygłaszanie przemówień pod wpływem chwili i bez przygotowania
(1.2) wynik działania będącego improwizacją (1.1)
(1.3) działanie pod wpływem chwili, nieprzygotowane zawczasu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. improwizować ndk., zaimprowizować dk.
Wiktionary
dotyczący improwizacji
SJP.pl
autor improwizacji, wykonujący coś (np. utwór muzyczny) bez przygotowania
SJP.pl
autorka improwizacji, wykonująca coś (np. utwór muzyczny) bez przygotowania
SJP.pl
wykonywać coś, działać bez przygotowania
SJP.pl
wykonywać coś, działać bez przygotowania
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaimprowizować)
(1.1) prezentować, wykonywać coś bez przygotowania
(1.2) przen. wykonywać z jakichkolwiek dostępnych materiałów
Wiktionary
(1.1) Świetnie improwizujesz, uczyłeś się tego w szkole muzycznej?
(1.2) Franek poszedł do kuchni i z resztek improwizuje nam jakieś jedzenie.
Wiktionary
rzecz. improwizacja ż., improwizator mos., improwizatorka ż., improwizowanie n., zaimprowizowanie n., impromptu n.
przym. improwizacyjny, improwizatorski
czas. zaimprowizować
przysł. improwizacyjnie, impromptu
Wiktionary
(1) robić / działać ad hoc / doraźnie / naprędce
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|imprymować.
Wiktionary
czas. imprymować ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. drukować
Wiktionary
IPA: ˌĩmprɨ̃ˈmɔvat͡ɕ, AS: ĩmprỹmovać
Wiktionary
rzecz. imprymowanie n.
Wiktionary
1. coś, co pobudza, zachęca do działania; bodziec;
2. krótkotrwały stan czynny przewodzony wzdłuż włókna mięśniowego lub nerwowego;
3. przebieg zmian wielkości fizycznej (np. napięcia elektrycznego) różniącej się od zera (lub wartości stałej) w ciągu bardzo krótkiego czasu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fizj. krótki stan przewodzony poprzez włókno mięśniowe albo nerwowe
(1.2) fiz. zmiana wielkości trwająca w bardzo krótkim czasie
(1.3) przen. podnieta, pobudka do działania
(1.4) telekom. jednostka naliczania połączenia głosowego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nimfomania połączona z poszukiwaniem nowych partnerów i podejmowaniem współżycia w każdej, nawet nie sprzyjającej temu okoliczności, bywa wyrazem zakłócenia kontroli impulsów.
(1.2) Szybkość może być sterowana poprzez modulację szerokości impulsów (MSI).
(1.3) Husytyzm dał impuls późniejszej Reformacji.
Wiktionary
IPA: ˈĩmpuls, AS: ĩmpuls
Wiktionary
rzecz. impulsywność ż., impulsowanie n.
czas. impulsować
przym. impulsowy, impulsywny
przysł. impulsywnie
Wiktionary
(1.3) bodziec, zachęta
Wiktionary
w fizjologii: wysyłanie impulsów nerwowych
SJP.pl
urządzenie zapisujące przebieg impulsów elektrycznych
SJP.pl
1. → impuls;
2. lody impulsowe - lody kupowane pod wpływem impulsu (nagłej i spontanicznej chęci zrobienia czegoś) i najczęściej zjadane od razu, np. rożki, wafle, lody na patyku
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób impulsywny
Wiktionary
(1.1) Nie reaguj impulsywnie, użyj zdrowego rozsądku!
Wiktionary
rzecz. impuls m., impulsywność ż.
przym. impulsywny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: impulsywnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: impulsywny
SJP.pl
popędliwość, emocjonalność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest impulsywne; cecha tych, którzy są impulsywni
Wiktionary
rzecz. impuls mrz.
przym. impulsywny
przysł. impulsywnie
Wiktionary
1.
a) działający pod wpływem bodźca, bez większego namysłu, reagujący natychmiast; popędliwy, porywczy, gwałtowny;
b) świadczący o takich cechach, np. impulsywna odpowiedź; popędliwy, porywczy, gwałtowny;
2. zachodzący pod wpływem chwili, impulsu; odruchowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który szybko i wyraziście reaguje na bodźce; taki, który jest porywczy
(1.2) taki, który jest wynikiem działania impulsu
Wiktionary
(1.1) Mężczyźni urodzeni pod znakiem Barana są uparci i impulsywni.
Wiktionary
IPA: ˌĩmpulˈsɨvnɨ, AS: ĩmpulsyvny
Wiktionary
rzecz. impuls m., impulsywność ż.
przysł. impulsywnie
Wiktionary
(1.1) pobudliwy, nieopanowany, spontaniczny, porywczy
Wiktionary
przypisanie komuś złych intencji; posądzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) posądzenie, przypisanie komuś złych intencji
(1.2) mat. uzupełnienie brakujących danych przez wartości sztucznie skonstruowane, np. przez średnią danej zmiennej, w celu zastosowania metod statystycznych wymagających pełnych danych;
Wiktionary
Imputacja – sztuczne wstawienie pewnych wartości do tabeli danych. Na ogół imputacja jest wykonywana w celu usunięcia tzw. braków danych, czyli wartości nieznanych. Wiele metod statystycznych nie akceptuje bowiem obserwacji z brakami danych.
Istnieje wiele różnych metod uzupełniania braków danych (ang. "missing data imputation"), najprostszą jest zastąpienie braków danych średnią ze wszystkich wartości danej zmiennej w próbce.
Wikipedia
IPA: ˌĩmpuˈtat͡sʲja, AS: ĩmputacʹi ̯a
Wiktionary
czas. imputować ndk.
rzecz. imputowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|imputować.
Wiktionary
IPA: ˌĩmputɔˈvãɲɛ, AS: ĩmputovãńe
Wiktionary
czas. imputować ndk.
rzecz. imputacja
Wiktionary
(1.1) imputacja
Wiktionary
przypisywać komuś złe intencje; obmawiać
SJP.pl
czasownik
(1.1) przypisywać komuś coś (zwykle coś ujemnego), dopatrywać się w czyimś postępowaniu złych intencji
Wiktionary
(1.1) Szef imputował mu niesumienność.
Wiktionary
IPA: ˌĩmpuˈtɔvat͡ɕ, AS: ĩmputovać
Wiktionary
rzecz. imputowanie n., imputacja
Wiktionary
(1.1) posądzać
Wiktionary
węgierskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawne wyrażenie grzecznościowe przeważnie przed nazwiskiem lub tytułem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński
(1.1) przest. …zwrot grzecznościowy zwykle używany przed nazwiskiem, tytułem lub innym określeniem osoby (mężczyzny lub kobiety), rzadko samodzielnie
Wiktionary
(1.1) I Imć Lerchenfeldt zaczął perswadować, aby się Imć sądowa dobrowolnie wynosiła. Ktora odpowiedziała: Ja tu gwałtem ani bez racji nie weszła, nie mam racji ustępować. Odpowiedział Imć Lerchenfeldt: a kiedy Imć nie chcesz, to zostanie mnóstwo chłopstwa, ci nie będą spokojnie siedzieli.
(1.1) Imć Pan wojewoda, różne w innych materyach prowadząc dyskursa, nie wspominając nic o Imć Panu Wisłouchu, ani go czekając, lecz na perswazyą Imć Pana Sosnowskiego, pożegnał Imć Pana podskarbiego, i poszedł do Imć Pani Tymanowy na kawę.
(1.1) Imć panowie Guzelfowie nie chcą procentem kontentować się… ale chcą, gdyby suma oddaną była i folwark dla siebie.
(1.1) Imć Anzelm jest partią pierwszej wody (…).
Wiktionary
staropolski tytuł grzecznościowy dodawany do nazwiska lub tytułu; skrót zwrotu: jego miłość pan, jegomość pan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. tytuł grzecznościowy stanowiący skrót wyrażeń jego miłość pan lub jegomość pan, używany w funkcji zwrotu adresatywnego łączonego przeważnie z nazwiskiem lub z tytułem
Wiktionary
(1.1) [...] przypominał podobne postacie swoją powierzchownością, sposobem mówienia, głosem basowym i dowcipem, którego by się Imćpan Mikołaj z Nagłowic nie powstydził swego czasu.
(1.1) Imćpan rotmistrz szablą w cholewę trzasnął.
Wiktionary
jin, yin;
1. w chińskiej filozofii klasycznej: żeński, negatywny pierwiastek w przyrodzie, przeciwieństwo jang (yang);
2. zawierający ten pierwiastek (np. produkty in)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. w filozofii konfucjańskiej i taoizmie: idea uzupełniania się, harmonii przeciwstawnych pierwiastków: męskiego i żeńskiego, pozytywnego i negatywnego;
2. graficzny symbol tej harmonii, dwie figury w kontrastowych kolorach (zwykle czarnym i białym) uzupełniające się do kształtu pełnego koła
SJP.pl
skrót od: inaczej, inny
SJP.pl
rzeka w Polsce, prawy dopływ Odry
SJP.pl
Ina (niem. "Ihna") – rzeka, prawy dopływ Odry o długości 126 km w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim. Powierzchnia dorzecza obejmuje obszar 2151 km². Ina płynie przez Pobrzeże Szczecińskie, Pojezierze Zachodniopomorskie i na krótkim odcinku źródłowym Pojezierze Południowopomorskie.
Wikipedia
1. w inny sposób, innymi słowy;
2. w przeciwny sposób
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w inny sposób, nie tak jak jest; odwrotnie, odmiennie
(1.2) w innym przypadku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Koniom i zakochanym inaczej pachnie siano.
(1.2) Weź się wreszcie do roboty, bo inaczej nigdy tego nie skończysz.
Wiktionary
IPA: ĩˈnat͡ʃɛj, AS: ĩnačei ̯
Wiktionary
rzecz. inność ż., przeinaczanie n., przeinaczenie n.
czas. przeinaczać ndk., przeinaczyć dk.
przym. inny
zaim. inny
Wiktionary
(1.1) przeciwnie, odwrotnie, odmiennie, przest. inak
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk,Ropczyce,Dobry Lasek. zmieniać, przekształcać, przekręcać
czasownik zwrotny niedokonany inaczyć się (dk. brak)
(2.1) stpol. różnić się
Wiktionary
IPA: ĩˈnat͡ʃɨt͡ɕ‿ɕɛ, AS: ĩnačyć‿śe
Wiktionary
brak zdolności przystosowania się organizmów do zmiany warunków otoczenia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. nieadekwatny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. współcz. także gw-pl|Bukowina. inny
Wiktionary
IPA: ĩˈnakʃɨ, AS: ĩnakšy
Wiktionary
w odniesieniu do fermentów, surowic, antybiotyków itp. substancji: utrata aktywności, określonych właściwości czynnych (np. bakteriobójczych), zanik lub zahamowanie zdolności do reakcji chemicznych; neutralizacja, inaktywowanie
SJP.pl
czynnik powodujący osłabienie działania czegoś, spowalniający lub powstrzymujący aktywność
SJP.pl
Inaktywator (łac. "inactivus" - "nieczynny") – dowolny czynnik chemiczny zmniejszający lub całkowicie wstrzymujący aktywność substancji chemicznej do określonej reakcji.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitsumer. bogini miłości, płodności, walki i planetaanety Wenus
Wiktionary
(1.1) Inanna, Isztar
Wiktionary
1. jezioro w Finlandii;
2. bóstwo japońskiej religii shinto, bogini dobrobytu, urodzaju i pożywienia
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. jezioro na północy Finlandii
(1.2) geogr. miejscowość w fińskiej części Laponii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. uroczyste rozpoczęcie, otwarcie czegoś;
2. dawniej uroczyste wprowadzenie osoby na wysoki urząd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) podn. uroczyste rozpoczęcie lub otwarcie czegoś (np. działalności, przedsięwzięcia) datadef|od XVIII w..
(1.2) zwł. daw. uroczystość mianowania kogoś na wysokie stanowisko (np. koronacja)
Wiktionary
(1.1) Dnia 7 maja 1964 r., w Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego, która zbiegła się w tym roku z rocznicą pierwszej profesji Matki Maravillas, dokonano oficjalnie inauguracji życia w klasztorze.
(1.2) Autorzy dokumentu zwraca sic. uwagę, że rentowności obligacji skarbowych USA wzrosły na całej krzywej dochodowości przed inauguracją Trumpa.
Wiktionary
IPA: ˌĩnawɡuˈrat͡sʲja, AS: ĩnau̯guracʹi ̯a
Wiktionary
czas. inaugurować, zainaugurować
przym. inauguracyjny, inauguralny
Wiktionary
dotyczący inauguracji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z inauguracją, dotyczący inauguracji
Wiktionary
(1.1) Parlament odbył swoją sesję inauguracyjną.
Wiktionary
rzecz. inauguracja ż., inaugurowanie n.
czas. inaugurować ndk., zainaugurować dk.
Wiktionary
(1.1) wstępny
Wiktionary
dokonywać lub dokonać inauguracji
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zainaugurować)
(1.1) dokonywać inauguracji; rozpoczynać uroczyście
Wiktionary
rzecz. inauguracja ż., inauguracyjność ż., inauguralność ż., inaugurowanie n.
przym. inauguracyjny, inauguralny
czas. zainaugurować
Wiktionary
(1.1) rozpoczynać, wprowadzać, zaczynać
Wiktionary
potocznie:
1. zabawa, spotkanie towarzyskie; impra, impreza, jubel, balanga, party;
2. negatywne wydarzenie, np. kłótnia, afera, zamieszki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. impreza
(1.2) slang. zdarzenie wywołujące zazwyczaj negatywne emocje; kłótnia, awantura
Wiktionary
(1.1) Szesnastolatka bez słowa pojechała na kilkudniową inbę w Stargardzie, pewnie jeszcze w ten sposób umalowana i podobnie ubrana.
(1.2) W internecie, szczególnie w mediach społecznościowych, inba jest odpowiednikiem ogniska zarazy.
Wiktionary
(1.2) gównoburza, meksyk, sajgon
Wiktionary
inbredowanie, chów wsobny, chów krewniaczy;
1. w hodowli roślin obcopylnych (np. kukurydzy): kilkuletnie zapylanie roślin ich własnym pyłkiem;
2. w hodowli zwierząt: kojarzenie do rozrodu zwierząt spokrewnionych; incest
SJP.pl
inbred, chów wsobny, chów krewniaczy;
1. w hodowli roślin obcopylnych (np. kukurydzy): kilkuletnie zapylanie roślin ich własnym pyłkiem;
2. w hodowli zwierząt: kojarzenie do rozrodu zwierząt spokrewnionych; incest
SJP.pl
rodzaj wkrętaka o przekroju sześciokąta foremnego; klucz ampulowy, klucz imbusowy, klucz inbusowy, imbus
SJP.pl
klucz inbusowy - rodzaj wkrętaka o przekroju sześciokąta foremnego; klucz ampulowy, klucz imbusowy, imbus, inbus
SJP.pl
skrót od: in nomine Christi (z łaciny: w imię Chrystusa); I.N.C.
SJP.pl
INC S.A. – spółka giełdowa notowana na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie, jednostka dominująca w polskiej grupie kapitałowej INC. Funkcjonuje w obszarze inwestycji oraz doradztwa na rynku kapitałowym. Autoryzowany Doradca na rynku NewConnect oraz rynku obligacji Catalyst. W 2015 roku spółka uzyskała status Autoryzowanego Doradcy na rynku AeRO ATS w Rumunii.
Wikipedia
skrót od: incorporated - spółka akcyjna; SA
SJP.pl
skrót
(1.1) = incipit
Wiktionary
(1.1) Biblioteka PAN w Karakowie (…) przechowuje rękopis (…) wiersza Teofila Lenartowicza do Marii Bolewskiej (inc.: „A witajże mi Ty, Marya Kochana…”).
Wiktionary
[czytaj: inka] model samochodu marki Seat
SJP.pl
Inca – gmina w Hiszpanii, w prowincji Baleary, we wspólnocie autonomicznej Balearów, o powierzchni 58,34 km². W 2011 roku gmina liczyła 30 066 mieszkańców.
Wikipedia
określenie wykonawcze: przyspieszając; incalzando
SJP.pl
określenie wykonawcze: przyspieszając; incalcando
SJP.pl
osoba uważająca, że nie może znaleźć partnera, wejść w związek lub uprawiać seksu ze względu na czynniki zewnętrzne, które jej to uniemożliwiają
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. mężczyzna, który pomimo chęci nie jest w stanie nawiązywać relacji seksualnych z kobietami;
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) Incel nie potrafi zbliżyć się do kobiety, więc zaczyna jej nienawidzić.
Wiktionary
rzecz. incelizm
Wiktionary
potocznie: postawa lub środowisko mężczyzn żyjących w mimowolnym celibacie
SJP.pl
[czytaj: inSENtiw] wycieczka będąca nagrodą dla dobrych pracowników danej firmy lub dla osób z nią współpracujących; wyjazd motywacyjny, incentive tour
SJP.pl
1. obcowanie płciowe z osobą blisko spokrewnioną; kazirodztwo;
2. w hodowli zwierząt: kojarzenie do rozrodu zwierząt spokrewnionych; inbred, inbredowanie, chów wsobny, chów krewniaczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzad. obcowanie płciowe z kimś blisko spokrewnionym
(1.2) zootechn. rozród zwierząt hodowlanych pochodzących z tej samej grupy
Wiktionary
IPA: ˈĩnt͡sɛst, AS: ĩncest
Wiktionary
przym. incestualny
Wiktionary
(1.1) kazirodztwo
(1.2) chów wsobny, inbred, kojarzenie krewniacze
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gram. zob. inchoatiwum.
Wiktionary
(1.1) Z postaci zauważył inchoativa np. siwieję, chudnę oraz frequentativa np. siadam.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gram. czasownik oznaczający początek pewnego procesu lub czynności
Wiktionary
(1.1) Prefiks ten jest najczęściej wykorzystywany we współczesnym języku ogólnym do tworzenia inchoatiwów, choć także informuje o osiągnięciu kresu realizacyjnego akcji w innych formacjach słowotwórczych […]
Wiktionary
rzecz. inchoatywność ż.
przym. inchoatywny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) gram. oznaczający początek pewnego procesu lub czynności
Wiktionary
(1.1) Prefiks za- wyspecjalizował się w funkcji inchoatywnej, choć w staropolszczyźnie i we współczesnym języku ogólnym jest także wykorzystywany do tworzenia formacji słowotwórczych, w których informuje o osiągnięciu kresu realizacyjnego akcji.
Wiktionary
rzecz. inchoatiwum n., inchoatywność ż.
Wiktionary
początkowe słowa tekstu, pełniące niekiedy rolę jego tytułu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. słowa rozpoczynające coś, np. piosenkę, wiersz itp., stosowane zwykle wtedy, gdy brak tytułu utworu
Wiktionary
(łac. zaczyna się, od "incipere" – zaczynać) – określenie na formułkę umieszczaną często na początku średniowiecznych rękopisów, która zawierała imię autora i tytuł dzieła. Często formułka ta zaczynała się właśnie od samego słowa "incipit" (skąd jej nazwa). Podobne formułki umieszczano także na początkach poszczególnych części dzieła, takich jak księga czy rozdział. Formułki te mogły też wyróżniać się z tekstu barwą lub formą graficzną.
Wikipedia
(1.1) W Śpiewniku kościelnym księdza Jana Siedleckiego znalazła się pieśń o incipicie „Boże, którego dobroć się unosi”.
Wiktionary
(1.1) skrót inc.
Wiktionary
In
Wikipedia
[czytaj: inKLUs-iwe] z łaciny: włącznie
SJP.pl
[czytaj: inKOgnito]
1. ukrywając swoje nazwisko; skrycie, tajnie, nieoficjalnie;
2. zatajenie swojej tożsamości, nieujawnianie się
SJP.pl
Incognito (z incognitus – nieznany) – określenie wyrażające sytuację, kiedy osoba, grupa osób lub jakikolwiek inny podmiot występuje, nie ujawniając swojej tożsamości, bądź z tożsamością zatajoną, nie dając się przy tym rozpoznać.
Wikipedia
określenie wykonawcze: rozpoczynając, zaczynając
SJP.pl
[czytaj: inkomunikado] bez możliwości porozumienia się z kimkolwiek, w izolatce, w odosobnieniu; incomunicado
SJP.pl
[czytaj: inkompatibilia] incompatibilitas, inkompatibilia; z łaciny:
1. rzeczy nieprzystające do siebie, nie dające się połączyć, pogodzić;
2. w dawnej Polsce: zakaz łącznego sprawowania niektórych urzędów;
3. zakaz łączenia mandatu poselskiego z niektórymi funkcjami publicznymi lub zawodowymi
SJP.pl
[czytaj: inkopatiBIlitas] incompatibilia, inkompatibilia; z łaciny:
1. rzeczy nieprzystające do siebie, nie dające się połączyć, pogodzić;
2. w dawnej Polsce: zakaz łącznego sprawowania niektórych urzędów;
3. zakaz łączenia mandatu poselskiego z niektórymi funkcjami publicznymi lub zawodowymi
SJP.pl
Incompatibilitas (łac. "niepołączalność") – zasada niełączenia określonych funkcji publicznych. Zasada ta odnosi się zarówno do funkcji pełnionych w administracji rządowej, jak i samorządowej.
Wikipedia
[czytaj: inkomunikado] bez możliwości porozumienia się z kimkolwiek, w izolatce, w odosobnieniu; incommunicado
SJP.pl
stop niklu, chromu i żelaza, o zawartości niklu 45-65%
SJP.pl
[czytaj: inkontinentia] niekontrolowane wydalanie moczu lub kału; inkontynencja
SJP.pl
[czytaj: inkoterms] skrót od: International Commercial Terms - Międzynarodowe Reguły Handlu
SJP.pl
In
Wikipedia
[czytaj: inkrementum] podniesienie znaczenia tematu poprzez zastosowanie odpowiednich środków stylistycznych
SJP.pl
[czytaj: ękrłaJABL] niesłychane, niemożliwe, niewiarygodne (jako wykrzyknik)
SJP.pl
[czytaj: inkubus] zły demon objawiający się pod postacią przystojnego, uwodzicielskiego mężczyzny, zniewalający kobiety podczas snu; inkub, inkubus
SJP.pl
Incubus – amerykański zespół rockowy. Powstał w 1991 roku w Calabasas w stanie Kalifornia.
Wikipedia
zdrobnienie od: incydent
SJP.pl
w geometrii: właściwość określonych wzajemnych relacji między odpowiednimi figurami
SJP.pl
Incydencja – własność wzajemnych relacji między pewnymi obiektami.
Wikipedia
1. niespodziewane, nieprzyjemne w skutkach wydarzenie;
2. mało ważne zdarzenie; epizod
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nagłe, krótkotrwałe, nieoczekiwane, zwykle nieprzyjemne w skutkach wydarzenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Incydent graniczny był przyczyną zerwania stosunków dyplomatycznych między tymi dwoma krajami.
Wiktionary
IPA: ĩnˈt͡sɨdɛ̃nt, AS: ĩncydẽnt
Wiktionary
rzecz. incydentalność ż.
przym. incydentalny
przysł. incydentalnie
Wiktionary
(1.1) epizod, zajście
Wiktionary
1. o małym znaczeniu lub zdarzający się bardzo rzadko; marginalny, sporadyczny;
2. mający znaczenie uboczne w sporze sądowym; wypadkowy (dawniej)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdarzający się rzadko, a nawet sporadycznie
(1.2) nieprzewidziany lub mający charakter drugorzędny
Wiktionary
rzecz. incydent mrz.
Wiktionary
(1.1) jednostkowy, sporadyczny, rzadki
(1.2) jednostkowy, marginesowy, nieistotny, nieprzewidziany, przypadkowy
Wiktionary
w teorii grafów: będący w relacji z danym obiektem
SJP.pl
zdolność większości pierwotniaków do tworzenia cyst przetrwalnikowych
SJP.pl
pobudzenie, wzbudzenie; pobudzanie, wzbudzanie
SJP.pl
Incytator – w instrumencie muzycznym siła pobudzająca wibrator do drgań. Może być nią specjalny przyrząd, ruch powietrza lub część ciała człowieka, np. smyczek skrzypiec, pałki perkusyjne, usta muzyka.
Instrumenty dzielą się na podgrupy ze względu na rodzaj incytatora.
Wikipedia
w medycynie: przecięcie ciała
SJP.pl
miasto w Korei Południowej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Inczonem, dotyczący Inczonu
Wiktionary
rzecz. Inczon mrz.
Wiktionary
miasto w Chinach; Yinczuan
SJP.pl
pierwiastek chemiczny o symbolu In
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49;
(1.2) geol. pierwszy, starszy wiek wczesnego triasu, trwający 251 – 249,7 milionów lat temu;
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) Azotki glinu, galu i indu przyjmują diamentopodobną strukturę wurcytu, w której atomy zajmują tetraedryczne położenia.
Wiktionary
IPA: ĩnt, AS: ĩnt
Wiktionary
przym. indowy
Wiktionary
(1.1) symbol. In
Wiktionary
skrót od: indyjski, indikatiwus, indicativus (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
wypytywanie, dopytywanie się; badanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. wypytywanie kogoś o coś, dopytywanie się, badanie (zwykle w liczbie mnogiej)
Wiktionary
(1.1) Na indagacje eks-oficera odpowiadał półgębkiem, niechętnie i, co było najdziwniejsze, zgryźliwie.
Wiktionary
IPA: ˌĩndaˈɡat͡sʲja, AS: ĩndagacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. indagowanie, indagator, indagatorka
przym. indagacyjny
czas. indagować
Wiktionary
(1.1) indagowanie
Wiktionary
dotyczący indagacji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. od indagacja
Wiktionary
IPA: ˌĩndaɡaˈt͡sɨjnɨ, AS: ĩndagacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. indagacja, indagowanie, indagator, indagatorka
czas. indagować
Wiktionary
przestarzałe: osoba prowadząca śledztwo, indagująca kogoś o coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. osoba prowadząca indagację, wypytująca kogoś o coś
Wiktionary
IPA: ˌĩndaˈɡatɔr, AS: ĩndagator
Wiktionary
rzecz. indagacja, indagowanie
:: fż. indagatorka
przym. indagacyjny
czas. indagować
Wiktionary
przestarzałe: kobieta prowadząca śledztwo, indagująca kogoś o coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od rzeczownika indagator
Wiktionary
IPA: ˌĩndaɡaˈtɔrka, AS: ĩndagatorka
Wiktionary
rzecz. indagacja, indagowanie
:: fm. indagator
przym. indagacyjny
czas. indagować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|indagować.
Wiktionary
IPA: ˌĩndaɡɔˈvãɲɛ, AS: ĩndagovãńe
Wiktionary
rzecz. indagacja, indagator, indagatorka
przym. indagacyjny
czas. indagować
Wiktionary
(1.1) indagacja
Wiktionary
wypytywać kogoś, dopytywać się, badać
SJP.pl
wypytywać kogoś, dopytywać się, badać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) książk. przeprowadzać indagację, wypytywać kogoś o coś, dopytywać się, badać, zasypywać pytaniami
Wiktionary
(1.1) Przy magistratach i zamkach bywały oddzielne izby lub wieże nazywane przez lud „męczarnią”, gdzie indagowano obwinionych przy pomocy tortur.
(1.1) Indagowany policjant, obrzucony gradem pytań przez otaczającą go grupkę dziennikarzy, próbował powoli odpowiedzieć na nie wszystkie.
Wiktionary
IPA: ˌĩndaˈɡɔvat͡ɕ, AS: ĩndagovać
Wiktionary
rzecz. indagacja, indagowanie, indagator, indagatorka
przym. indagacyjny
Wiktionary
(1.1) pytać, wypytywać, dopytywać się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. lek do stosowania wziewnie przy leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, będący agonistą receptora β2-adrenergicznego
Wiktionary
Indakaterol ( indacaterolum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny z grupy pirydyn podstawionych grupą karbonylową mający w swojej strukturze pierścień benzenowy. Lek o działaniu sympatykomimetycznym, o długim czasie działania, działający selektywnie na receptory adrenergiczne β2.
Wikipedia
(1.1) Jakie znasz przeciwwskazania do stosowania indakaterolu?
Wiktionary
(1.1) nazwa handlowa: Onbrez; wzór sumaryczny: C24H28N2O3
Wiktionary
błękitny barwnik kadziowy, stosowany do barwienia bawełny, papieru oraz jako pigment do lakierów
SJP.pl
błękitny barwnik stosowany do barwienia bawełny
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, lek moczopędny z grupy sulfonamidów
SJP.pl
Indapamid (łac. "Indapamidum") – organiczny związek chemiczny, lek moczopędny z grupy sulfonamidów hamujący reabsorpcję elektrolitów.
Wikipedia
miasto w Indiach
SJP.pl
określenie wykonawcze: niezdecydowanie, z wahaniem
SJP.pl
1. skorowidz
2. książeczka studenta
3. znak pomocniczy umieszczany przy jakiejś wielkości matematycznej itp.
4. w statystyce: liczba wyrażająca zmiany dotyczące danego zjawiska w określonym czasie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) uporządkowany spis, np. pojęć, terminów, nazwisk, przytoczonych lub omówionych w danej książce;
(1.2) urzędowa lista czegoś
(1.3) eduk. stud. książeczka studenta, w której pracownicy uczelni wyższej odnotowują wyniki egzaminów, zaliczenia, zaliczenie semestru itp.;
(1.4) stat. liczba względna charakteryzująca zmiany poziomu zjawiska zachodzące w pewnym czasie
(1.5) ekon. bank. miernik koniunktury giełdowej obrazujący zmiany cen akcji
(1.6) druk. litera, liczba lub inny znak za pomocą którego rozróżnia się wyrażenia symboliczne, np. a1, a2, a3
(1.7) med. w stomatologii protetycznej: matryca do odtworzenia układu uzębienia
(1.8) inform. dane pozwalające szybko przeszukiwać bazę danych według określonej kolumny lub ich zbioru
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.7) Matryca (indeks silikonowy) odwzorowuje całkowity kształt powierzchni językowej do linii kąta pomiędzy powierzchnią wargową a brzegiem siecznym.
Wiktionary
IPA: ˈĩndɛks, AS: ĩndeks
Wiktionary
rzecz. indeksacja ż., indeksowanie n.
:: zdrobn. indeksik mrz.
czas. indeksować ndk., zaindeksować dk.
Wiktionary
podnoszenie płac, świadczeń socjalnych, stóp procentowych lub cen według wskaźnika inflacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. zmienianie ceny lub wysokości zobowiązania finansowego w zależności od wzrostu kosztów;
(1.2) inform. wprowadzanie opisów do bazy danych ułatwiających przeglądanie i uporządkowanie zbioru
Wiktionary
Indeksacja – system powiązania płac, cen lub stóp procentowych z określonym wskaźnikiem ekonomicznym (najczęściej inflacji bazowej). Zmiana wartości tego wskaźnika powoduje proporcjonalną zmianę płacy, ceny czy stopy procentowej.
Indeksację można również opisać jako przeliczenie wartości określonego parametru (np. płacy) w oparciu o wskaźnik pokazujący zmianę czynnika wpływającego na wartość tegoż parametru (np. inflacji).
Wikipedia
(1.1) W wyniku porozumień Okrągłego Stołu w lipcu 1989 wprowadzono ustawową indeksację płac równoważącą inflację.
(1.1) Nazwa miała też odzwierciedlać zamierzenia przedsiębiorstwa do objęcia indeksacją jak największej liczby stron ze światowych zasobów Internetu.
Wiktionary
rzecz. indeks mrz., indeksowanie n.
Wiktionary
dotyczący indeksacji
SJP.pl
zdrobnienie od: indeks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niewielki indeks
Wiktionary
rzecz. indeks mrz., indeksowanie n.
czas. indeksować ndk., zaindeksować dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ekon. zmienianie ceny lub wysokości zobowiązania finansowego w zależności od wzrostu kosztów
(1.2) inform. wprowadzanie opisów do bazy danych ułatwiających przeglądanie i uporządkowanie zbioru
Wiktionary
Indeksowanie ( indexing) – proces tworzenia i utrzymywania indeksu umożliwiającego skrócenie czasu dostępu do danych.
Stosowane jest np. w bazach danych (patrz indeks) i wyszukiwarkach internetowych.
Wikipedia
(1.2) Pozwala na sprawdzenie statusu indeksowania witryny przez wyszukiwarkę Google oraz zoptymalizowanie widoczności strony.
Wiktionary
rzecz. indeks mrz., indeksacja ż., indeksik mrz.
czas. indeksować ndk., zaindeksować dk.
Wiktionary
(1.1) indeksacja
(1.2) indeksacja
Wiktionary
1. zmieniać wysokość ceny lub zobowiązań finansowych w powiązaniu ze wzrostem wysokości cen czegoś; wprowadzać indeksację;
2. dodawać opisy do bazy danych, ułatwiając przeszukiwanie i segregację zbioru; oznaczać, nadawać indeks
SJP.pl
związany z indeksem
SJP.pl
odszkodowanie, wynagrodzenie strat i szkód
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. odszkodowanie
Wiktionary
przymiotnik od: indemnizacja
SJP.pl
przestarzale: wypłacać odszkodowanie, rekompensować straty i szkody
SJP.pl
nienasycony węglowodór używany do wyrobu żywic lakierniczych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z indenem
SJP.pl
członek protestanckiej grupy religijnej stanowiącej odłam angielskiego kalwinizmu; kongregacjonalista, kongregacjonista
SJP.pl
dawniej: niepodległość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. niepodległość, niezależność
Wiktionary
członek protestanckiej grupy religijnej stanowiącej odłam angielskiego kalwinizmu; kongregacjonalista, kongregacjonista
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. idea polityczna lub kierunek w ruchu społecznym, który dąży do uzyskania niepodległości przez dany region
Wiktionary
rzecz. independysta m., independystka ż.
Wiktionary
marka produktów AGD
SJP.pl
Indesit Company S.p. A. – włoskie przedsiębiorstwo, z siedzibą w Fabriano (AN), należące do głównych producentów elektrycznego sprzętu AGD w Europie.
Wikipedia
w statystyce: współczynnik indeterminacji - współczynnik określający jak bardzo prognozowane wartości odbiegają od wartości rzeczywistych; współczynnik rozbieżności
SJP.pl
w filozofii: pogląd, według którego przyczyna nie determinuje jednoznacznie skutku, dopuszczający działanie przypadku i wolnej woli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. koncepcja dopuszczająca, że ta sama przyczyna może prowadzić do innych skutków;
Wiktionary
Indeterminizm (łac. "in" – nie + "determinare" – określać) – zaprzeczenie determinizmu; koncepcja filozoficzna na gruncie przyrodniczym zakładająca, że związek między przyczyną a skutkiem w przyrodzie nie jest ścisły – dopuszcza istnienie przypadku i neguje możliwość przewidywania zjawisk późniejszych na podstawie wcześniejszych, ponieważ te same przyczyny niekoniecznie mają prowadzić do tych samych skutków.
Wikipedia
rzecz. determinacja ż., determinizm m., determinista ż., deterministka ż., deterministyczność ż., zdeterminowanie n., indeterminista m., indeterministka ż., indeterministyczność ż., determinowanie n.
czas. determinować ndk., zdeterminować dk.
przym. deterministyczny, indeterministyczny, zdeterminowany
przysł. derministycznie
Wiktionary
przestarzałe: Indie
SJP.pl
India – imię żeńskie, wywodzące się od nazwy kraju (Indie) i pośrednio od nazwy rzeki Indus. Ma negatywną opinię Rady Języka Polskiego.
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) Ms. od: Indie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. jedna z ras hodowlanych gołębi ozdobnych;
(1.2) mot. motocykl amerykański marki produkowanej przez Indian Motorcycle Manufacturing Company;
Wiktionary
Indian – amerykańska marka motocykli.
The Indian Motorcycle Manufacturing Company był najstarszym amerykańskim producentem motocykli i pierwszym ich seryjnym producentem, założonym jako Hendee Manufacturing Company. Założycielami byli: kolarz George M. Hendee i mechanik Carl Oscar Hedstrom.
Wikipedia
IPA: ˈĩndʲjãn, AS: ĩndʹi ̯ãn
Wiktionary
stan w USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan w Stanach Zjednoczonych ze stolicą w Indianapolis;
Wiktionary
Indiana () – stan w Stanach Zjednoczonych, w regionie Midwest, w Krainie Wielkich Jezior.
Graniczy ze stanem Michigan i jeziorem Michigan (od północy) oraz Ohio (od wschodu), Kentucky (od południa) i Illinois (od zachodu). Obszar stanu jest równinny (nizina rzeki Missisipi), na południu i wschodzie pagórkowaty.
Wikipedia
IPA: ĩnˈdʲjãna, AS: ĩndʹi ̯ãna
Wiktionary
rzecz. Hindustan mrz., Hindus mos., Indianin m., Indianka ż.
Wiktionary
miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
Indianapolis – miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica i największe miasto stanu Indiana, siedziba hrabstwa Marion, nad rzeką White.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lekcew. Indianin
Wiktionary
rzecz. indianistyka ż., indianista m., Indianin m., Indianiec m., Indianka ż.
przym. indiański
Wiktionary
(1.1) neutr. Indianin; książk. czerwonoskóry
Wiktionary
rdzenny mieszkaniec Ameryki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) czerwonoskóry, rdzenny mieszkaniec obu Ameryk, zaliczany do rasy żółtej;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) astr. jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;
Wiktionary
(1.1) Stwierdzenie to ma szczególne znaczenie w Brazylii, gdzie żyją duże skupiska Indian zaangażowanych w obronę puszczy amazońskiej.
Wiktionary
IPA: ĩnˈdʲjä̃ɲĩn, AS: ĩndʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Indie nmos., indianiec m.
:: fż. Indianka ż.
przym. indiański
przysł. indiańsko
Wiktionary
(1.1) książk. czerwonoskóry; pogard. indianiec; gw. Górny Śląsk Indianer
(2.1) skr. Ind
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rdzenna mieszkanka Ameryki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: Indianin
Wiktionary
IPA: ĩnˈdʲjãŋka, AS: ĩndʹi ̯ãŋka
Wiktionary
zob. Indianin.
Wiktionary
(1.1) czerwonoskóra; gw. Górny Śląsk Indianerka
Wiktionary
skrót od: indiański
SJP.pl
dotyczący Indian, właściwy Indianom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Indianami, dotyczący Indian
Wiktionary
(1.1) Klęska grunwaldzka z perspektywy śląskiego poety to szok taki, jak gdyby indiański wódz, powiedzmy jakiś Winnetou, pokonał całą armię amerykańską i ciągnął na Waszyngton.
Wiktionary
IPA: ĩnˈdʲjä̃j̃sʲci, AS: ĩndʹi ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Indianin m., Indianka ż., indianiec mos.
Wiktionary
jęz. tryb oznajmujący; indikatiwus
SJP.pl
określenie wykonawcze: pewnie, z pewnością siebie
SJP.pl
[czytaj: indi]
1. muzyka indie - muzyka alternatywna lub niezależna;
2. niezwiązany z dużymi wydawcami, np. gra indie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Azji;
Wiktionary
Indie ( भारत, trl. "Bhārat", trb. "Bharat", ; India, //), Republika Indii (hindi: भारत गणराज्य, trl. "Bhārat Gaṇarājya", trb. "Bharat Ganaradźja"; ang. Republic of India) – państwo położone w Azji Południowej, zajmujące większość subkontynentu indyjskiego. Jest największym państwem pod względem liczby ludności oraz siódmym pod względem powierzchni; jest także najludniejszą demokracją świata. Stolicą jest Nowe Delhi.
Wikipedia
(1.1) Indie są azjatyckim krajem.
(1.1) Indie — jak podała wczorajsza prasa delhijska — dały Pakistanowi dwa miesiące czasu na „likwidację transgranicznego terroryzmu”.
Wiktionary
IPA: ˈĩndʲjɛ, AS: ĩndʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. hinduski mrz., Indus mos./mrz., Induska ż., Hindus mos., Hinduska ż., Indyjczyk mos., Hindustan mrz.
przym. hinduski, indyjski
Wiktionary
(1.1) ofic. urz. Republika Indii
Wiktionary
w starożytnej religii rzymskiej: listy imion bóstw i ich właściwości, utworzone przez kapłanów i stanowiące rytualne formuły
SJP.pl
w językoznawstwie: tryb oznajmujący; indicativus
SJP.pl
postać z opowiadania Stanisława Lema "Podróż dwudziesta czwarta"
SJP.pl
obce imię żeńskie
SJP.pl
Indira – przylądek na Andamanach, będący najbardziej wysuniętą na południe częścią Indii. Stoi na nim wybudowana w 1974 latarnia morska. Tsunami z 2004 zalało sporą część przylądka, jednak obecnie powoli wynurza się on spod morza.
Wikipedia
przedrostek
(1.1) związany z Indiami
Wiktionary
(1.1) indo- + europejski — indoeuropejski
Wiktionary
IPA: ĩndɔ, AS: ĩndo
Wiktionary
rzecz. Hindustan mrz.
Wiktionary
region wód morskich obejmujący tropikalne wody Oceanu Indyjskiego i zachodnio-środkową część Pacyfiku; Indopacyfik
SJP.pl
Indo-Pacyfik – region biogeograficzny wód morskich obejmujący tropikalne wody Oceanu Indyjskiego i zachodnio-środkową część Pacyfiku. Obszar ten swym zasięgiem nie obejmuje strefy wód umiarkowanych oraz zimnych polarnych. Rozciąga się od wschodnich wybrzeży Afryki po Oceanię.
Wikipedia
odnoszący się do Ariów, mieszkańców starożytnych Indii i do ich kultury
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Ariów (mieszkańców starożytnych Indii)
(1.2) o języku: stosowany na subkontynencie indyjskim, wywodzący się z indoirańskiej grupy języków indoeuropejskich
Wiktionary
(1.2) Trzy najważniejsze grupy językowe: indoaryjska, semicka i mongolska zakładają istnienie jakiegoś wspólnego prajęzyka, bo niektóre podstawowe źródłosłowy są w nich wspólne.
Wiktionary
dawna nazwa regionu w południowo-wschodniej Azji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. dawna kolonia francuska w południowo-wschodniej Azji;
(1.2) geogr. wschodnia część Półwyspu Indochińskiego
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) W którym roku Francuzi opuścili Indochiny?
(1.1) „Kolonizacja nie była nigdy aktem cywilizacyjnym, nie wyrosła z woli cywilizowania kogokolwiek — mówi Albert Sarraut, w swoim czasie gubernator Indochin. — Jest ona aktem przemocy, i to przemocy kierowanej interesem własnym”.
(1.2) W zeszłym roku na wakacjach byliśmy w Indochinach.
Wiktionary
przym. indochiński
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Indochin
Wiktionary
(1.1) Przybysz pokazał nam indochiński paszport.
Wiktionary
rzecz. Indochiny nmos.
Wiktionary
[czytaj: indoc-id] nazwa handlowa leku przeciwzapalnego, przeciwbólowego i przeciwgorączkowego, zawierającego indometacynę; Metindol
SJP.pl
skrót od: indoeuropejski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) jęz. językoznawca zajmujący się badaniem języków indoeuropejskich
Wiktionary
rzecz. Indoeuropejka ż., indoeuropeistyka ż., Indoeuropejczyk m.
:: fż. indoeuropeistka ż.
przym. indoeuropejski, indoeuropeistyczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. związany z indoeuropeistyką, dotyczący indoeuropeistyki
Wiktionary
rzecz. indoeuropeistyka ż., indoeuropeista mos., Indoeuropejczyk mos., Indoeuropejka ż.
przym. indoeuropejski
Wiktionary
nauka badająca języki indoeuropejskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. nauka zajmująca się badaniem języków indoeuropejskich;
Wiktionary
In
Wikipedia
rzecz. indoeuropeista m., Indoeuropejczyk m., Indoeuropejka ż.
przym. indoeuropejski, indoeuropeistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) jęz. członek grupy ludów posługujących się językami indoeuropejskimi;
Wiktionary
(1.1) Indoeuropejczycy to umowna nazwa grupy ludów posługujących się językami indoeuropejskimi.
Wiktionary
IPA: ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjt͡ʃɨk, AS: ĩndoeu̯ropei ̯čyk
Wiktionary
rzecz. indoeuropeistyka ż., indoeuropeista mos.
:: fż. Indoeuropejka ż.
przym. indoeuropejski, indoeuropeistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. członkini grupy ludów posługujących się językami indoeuropejskimi;
Wiktionary
rzecz. indoeuropeistyka ż., indoeuropeista mos.
:: fm. Indoeuropejczyk mos.
przym. indoeuropejski, indoeuropeistyczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. wywodzący się z praindoeuropejskiej wspólnoty językowej lub stanowiący jej kontynuację
Wiktionary
(1.1) Indoeuropejczycy to umowna nazwa grupy ludów posługujących się językami indoeuropejskimi.
Wiktionary
IPA: ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci, AS: ĩndoeu̯ropei ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Indoeuropejka ż., Indoeuropejczyk m., indoeuropeista mos., indoeuropeistyka ż.
przym. indoeuropeistyczny
Wiktionary
języki indogermańskie - nazwa nadawana przez Niemców językom indoeuropejskim
SJP.pl
substancja chemiczna powstająca w wątrobie na skutek utleniania indolu lub otrzymywana syntetycznie jako półprodukt w procesie syntezy indyga
SJP.pl
systematyczne, natarczywe wpajanie jakichś idei, doktryn, zwłaszcza politycznych lub społecznych; pranie mózgu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) natarczywe, regularne wpajanie komuś jakichś doktryn, idei;
Wiktionary
Indoktrynacja ( doctrina ‘nauka’) – świadomy i systematyczny proces bezkrytycznego wpajania człowiekowi określonych ideologii i doktryn, zwłaszcza politycznych, religijnych lub społecznych, z wykorzystaniem propagandy szerzonej przez środki masowego przekazu oraz system oświaty szkolnej i pozaszkolnej.
Wikipedia
IPA: ˌĩndɔktrɨ̃ˈnat͡sʲja, AS: ĩndoktrỹnacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. indoktrynowanie n.
czas. indoktrynować ndk.
przym. indoktrynacyjny
przysł. indoktrynacyjnie
Wiktionary
dotyczący indoktrynacji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakteryzujący się natarczywym, regularnym wpajaniem komuś jakichś doktryn, idei
Wiktionary
rzecz. indoktrynacja ż., indoktrynowanie n.
czas. indoktrynować ndk., zindoktrynować dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|indoktrynować.
Wiktionary
rzecz. nieindoktrynowanie n., indoktrynacja ż.
czas. indoktrynować ndk.
przym. indoktrynacyjny
Wiktionary
natarczywie wpajać jakieś idee lub doktryny
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) książk. wpajać w sposób nachalny, manipulatorski i systematyczny jakąś doktrynę, ideologię, religię
Wiktionary
rzecz. indoktrynacja ż., indoktrynowanie n.
przym. indoktrynacyjny
Wiktionary
dwupierścieniowy związek heterocykliczny; benzopirol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. heterocykliczny związek chemiczny, zbudowany ze sprzężonych pierścieni benzenowego i pirolowego;
Wiktionary
In
Wikipedia
1. zobojętnienie, bierność;
2. nieudolność, niezaradność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. bezradność, bezczynność, brak reakcji na sytuację
Wiktionary
(1.1) Twoja indolencja intelektualna mnie przeraża.
Wiktionary
IPA: ˌĩndɔˈlɛ̃nt͡sʲja, AS: ĩndolẽncʹi ̯a
Wiktionary
przym. indolentny
Wiktionary
(1.1) niezaradność, niedołęstwo, niemrawość, bezradność, bezczynność, bierność, niedowład, pasywność, opieszałość, nieporadność, niemoc, inercja, impotencja
Wiktionary
osoba cechująca się indolencją, niezaradna, niedołężna, bierna
SJP.pl
kobieta niezaradna, opieszała, bierna
SJP.pl
1. zobojętniały, bierny;
2. nieudolny, niezaradny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. zobojętniały, bierny
Wiktionary
rzecz. indolencja ż.
Wiktionary
specjalista w zakresie indologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista zajmujący się się indologią
Wiktionary
rzecz. indologia ż.
Wiktionary
(1.1) indianista
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. nauka o językach i kulturze Indii
Wiktionary
Indologia, indianistyka – nauka zajmująca się badaniem języków, literatury, historii, sztuki, kultury i religii Indii.
Specjalista w tej dziedzinie to indolog/indolożka lub indianista/ indianistka.
Pierwszym Europejczykiem badającym dawną literaturę Indii (literatura sanskrycka) był Anglik Charles Wilkins, który w 1785 roku przetłumaczył Bhagawadgitę ("Pieśń Pana") na język angielski. W Anglii wybitnymi indologami w XIX wieku byli William Jones i Henry Thomas Colebrooke.
Wikipedia
(1.1) Tadzik interesuje się indologią od dziecka.
Wiktionary
rzecz. indolog m.
Wiktionary
1. kraina indomalajska - kraina zoogeograficzna obejmująca południową część Azji i Archipelag Malajski;
2. bambusowiec indomalajski - gatunek gryzonia z rodziny ślepcowatych
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, lek z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ)
SJP.pl
Indometacyna – organiczny związek chemiczny, pochodna kwasu indoilooctowego (zawiera układ indolu). Stosowana jako lek z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).
Wykorzystywana do leczenia reumatoidalnego zapalenia stawów, jest nieselektywnym inhibitorem cyklooksygenazy (COX1 i COX2), która fizjologicznie występuje w komórkach organizmu. Stosowana także w zamykaniu drożnego przewodu tętniczego.
Wikipedia
państwo w Azji ze stolicą w Dżakarcie; Republika Indonezji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie;
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) Ludność Indonezji jest bardzo zróżnicowana pod względem etnicznym, językowym i religijnym.
Wiktionary
IPA: ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja, AS: ĩndõnezʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Indonezyjczyk mos., Indonezyjka ż., indonezyjski mrz.
przym. indonezyjski, antyindonezyjski, proindonezyjski
Wiktionary
(1.1) urz. Republika Indonezji
Wiktionary
obywatel Indonezji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Indonezji
Wiktionary
IPA: ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjt͡ʃɨk, AS: ĩndõnezyi ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Indonezja ż., indonezyjski mrz.
:: fż. Indonezyjka ż.
przym. indonezyjski
Wiktionary
obywatelka Indonezji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Indonezji
Wiktionary
IPA: ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjka, AS: ĩndõnezyi ̯ka
Wiktionary
rzecz. Indonezja ż., indonezyjski mrz.
:: fm. Indonezyjczyk mos.
przym. indonezyjski
Wiktionary
związany z Indonezją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Indonezja
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język urzędowy Indonezji;
Wiktionary
IPA: ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci, AS: ĩndõnezyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Indonezja ż., Indonezyjczyk mos., Indonezyjka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem indonezyjskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem indonezyjskim
(1.3) spisany, stworzony w języku indonezyjskim
Wiktionary
IPA: ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: ĩndõnezyi ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
dotyczący regionu obejmującego Ocean Indyjski i zachodnią część Pacyfiku
SJP.pl
region wód morskich obejmujący tropikalne wody Oceanu Indyjskiego i zachodnio-środkową część Pacyfiku; Indo-Pacyfik
SJP.pl
samiec indyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) samiec indyka
Wiktionary
IPA: ˈĩndɔr, AS: ĩndor
Wiktionary
rzecz. indyczę n., indyk m., Indyk mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: indor
SJP.pl
1. przeniesienie praw z weksla lub czeku;
2. notatka z podpisem lub tylko podpis wyrażający wolę takiego przeniesienia
SJP.pl
Indos, żyro, indosament (z wł. "indosso" 'na grzbiecie' ze śrdw. łac. "indorsare" 'potwierdzać (uwagą, podpisem) na odwrocie’ od łac. "in" 'na' i "dorsum" 'grzbiet') – oświadczenie woli zbywającego o przeniesieniu własności weksla, czeku (lub innego zbywalnego papieru wartościowego, o ile ustawy przewidują taką możliwość, np. konosamentu na zlecenie).
Wikipedia
przenoszenie na inną osobę prawa z tytułu weksla
SJP.pl
posiadacz weksla przekazujący go innej osobie przez umieszczenie na nim indosu
SJP.pl
osoba, na rzecz której następuje przeniesienie praw z tytułu weksla
SJP.pl
osoba, na rzecz której odstąpiono weksel lub czek; indosatariusz, żyrat
SJP.pl
PT Indosat Tbk – indonezyjski operator telekomunikacyjny. Należy do największych dostawców usług i sieci telekomunikacyjnych w Indonezji.
W 2015 roku przedsiębiorstwo posiadało ok. 21-procentowy udział w indonezyjskim rynku telefonii komórkowej. W tym samym roku operator miał 69 mln abonentów.
Wikipedia
osoba, na rzecz której odstąpiono weksel lub czek; indosat, żyrat
SJP.pl
w prawie, bankowości: odstąpić, odstępować prawo do własności, dokonując indosu - przelania tego prawa na inną osobę
SJP.pl
osadzać powłokę indową
SJP.pl
→ ind
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący indu
Wiktionary
rzecz. ind m.
Wiktionary
w mitologii indyjskiej: bóg nieba, burzy i wojny
SJP.pl
Indra (sanskr. इन्द्र) – w mitologii indyjskiej jeden z najważniejszych bogów panteonu wedyjskiego, najczęściej wymieniane w "Rygwedzie" bóstwo, król bogów.
Wikipedia
przedstawiciel rodziny największych małpiatek z podrzędu lemurowatych, występujący w czterech gatunkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. owocożerna małpiatka madagaskarska;
Wiktionary
IPA: ˈĩndrʲis, AS: ĩndrʹis
Wiktionary
(1.1) babakoto
Wiktionary
o cechach indrisowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
Indrisowate (Indridae) – rodzina ssaków z podrzędu lemurowych (Strepsirrhini) w rzędzie naczelnych (Primates).
Wikipedia
o cechach indrisowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
przedstawiciel rodziny największych małpiatek z podrzędu lemurowatych, występujący w czterech gatunkach
SJP.pl
1. w logice: uogólnianie na podstawie znajomości przypadków; od szczegółu do ogółu
2. w naukach empirycznych: tworzenie teorii w oparciu o fakty nagromadzone przez doświadczenia i obserwacje;
3. w fizyce:
a) wzbudzenie prądu elektrycznego pod wpływem zmian pola elektromagnetycznego;
b) elektryzowanie ciała pod wpływem pola elektrycznego; influencja;
4. w psychologii: przenoszenie emocji lub innych stanów z jednej osoby na drugą w efekcie ich komunikacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etap wprowadzający w danym procesie
(1.2) log. wyciąganie wniosków ogólnych z poszczególnych przypadków składających się na te wnioski;
(1.3) nauk. metoda tworzenia uogólnień naukowych z obserwacji faktów i wyników poszczególnych eksperymentów
(1.4) mat. metoda dowodzenia praw matematycznych przy pomocy zasady indukcji matematycznej;
(1.5) fiz. wzbudzenie prądu albo ładunku elektrycznego pod wpływem czynników elektrycznych lub magnetycznych;
(1.6) pot. kuchenka indukcyjna;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. indukcyjność ż.
czas. indukować ndk.
przym. indukcyjny
przysł. indukcyjnie
Wiktionary
(1.1) wprowadzanie / wprowadzenie, wzbudzanie / wzbudzenie
Wiktionary
pogląd, według którego właściwą metodą uzasadniania twierdzeń jest indukcja, tj. wywodzenie ogólnych praw z jednostkowych spostrzeżeń; uogólnianie
SJP.pl
Indukcjonizm – w nauce, prąd myślowy podkreślający znaczenie indukcji logicznej, czyli wywodzenia ogólnych praw natury z jednostkowych spostrzeżeń, obserwacji i eksperymentów. Przeciwieństwem indukcjonizmu jest dedukcjonizm.
Indukcjonizm – w metodologii stanowisko, zgodnie z którym rzeczywistą wartość poznawczą mają tylko twierdzenia ogólne sformułowane drogą indukcji, na podstawie obserwacji jednostkowych faktów, opisywanych przez tzw. zdania spostrzeżeniowe.
Wikipedia
współczynnik indukcji, wielkość charakteryzująca oddziaływanie indukcyjne obwodów elektrycznych
SJP.pl
Indukcyjność określa zdolność elementu obwodu do wytwarzania strumienia pola magnetycznego formula_1 powstającego w wyniku przepływu przez obwód prądu elektrycznego formula_2 Oznaczana jest symbolem formula_3 Ze strumieniem indukcji magnetycznej formula_1 i natężeniem prądu formula_5 związana jest wzorem:
Wikipedia
dotyczący indukcji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. dotyczący zjawiska indukcji
(1.2) filoz. oparty na metodzie indukcji
Wiktionary
(1.1) Przemiennik ten przekształca trójfazowe, stałoczęstotliwościowe wejście 400 V na trójfazowe, zmiennoczęstotliwościowe wyjście 400 V, aby kontrolować prędkość standardowego silnika indukcyjnego prądu zmiennego.
Wiktionary
rzecz. indukcja ż., indukcyjność ż.
czas. indukować ndk.
przysł. indukcyjnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) podatny na indukcję
Wiktionary
1. wzbudzać prąd w obwodzie elektrycznym w wyniku indukcji elektromagnetycznej;
2. wnioskować w oparciu o metodę indukcyjną
SJP.pl
opór bierny cewki elektrycznej w obwodzie RLC
SJP.pl
Induktancja – reaktancja indukcyjna (opór bierny indukcyjny) cewki elektrycznej.
Cewka o indukcyjności równej formula_1 dla prądu elektrycznego o przebiegu sinusoidalnym i częstotliwości równej formula_2 ma induktancję (oznaczaną najczęściej symbolem formula_3) wyrażającą się wzorem:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektr. prądnica magnetoelektryczna prądu przemiennego, małej mocy, napędzana ręcznie za pomocą korbki;
(1.2) elektr. pot. przyrząd do mierzenia skuteczności izolacji
(1.3) elektr. pot. cewka indukcyjna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ĩnˈduktɔr, AS: ĩnduktor
Wiktionary
Induktosyn - przetwornik przystosowany do bezpośredniego pomiaru przesunięć linowych.
Jest to przetwornik mechaniczno-elektryczny o drukowanych uzwojeniach na stojanie i wirniku.
Induktosyn odbiorczy- wielkościami wejściowymi są napięcia doprowadzone do stojana, wielkością wyjściową jest położenie kątowe wirnika, lub napięcie wirnika.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. odpuszczenie winy, przebaczenie, darowanie
Wiktionary
IPA: ˌĩndulˈɡɛ̃nt͡sʲja, AS: ĩndulgẽncʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) odpust
Wiktionary
odstąpienie od przepisu kościelnego
SJP.pl
Indult – zezwolenie wydawane przez przedstawiciela władzy duchownej (np. papieża, biskupa) na odstąpienie od obowiązujących w prawie kanonicznym przepisów. Może dotyczyć m.in. sposobu odprawiania mszy (np. w pozycji siedzącej) lub zawierania związku małżeńskiego (np. w przypadku pokrewieństwa) czy innych sakramentów.
Wikipedia
przywódca lub radca Zulusów
SJP.pl
[czytaj: induRAJN] nazwisko
SJP.pl
rzeka w Chinach, Indiach i Pakistanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydrol. rzeka w Azji przepływająca przez Chiny, Indie i Pakistan;
(1.2) geogr. wieś w Kanadzie na wschód od Calgary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) obywatel Indii
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) Rzeka Indus to najdłuższa i najważniejsza rzeka w Pakistanie.
Wiktionary
IPA: ˈĩndus, AS: ĩndus
Wiktionary
rzecz. Hindus mos., Hinduska ż., hindus m., hinduista m., hinduska ż., hinduistka ż., Hindustan mrz., Indie nmos. lm., hinduizm m., hinduizacja ż., hinduizowanie n.
:: fż. Induska ż.
czas. hinduizować ndk.
przym. indusowy, indyjski, hinduski, prohinduski, antyhinduski, proindyjski, antyindyjski, hinduistyczny
przysł. hindusko
Wiktionary
(2.1) Hindus
Wiktionary
przestarzale: obywatelka Indii; Hinduska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Indii
Wiktionary
rzecz. Indie nmos.
:: fm. Indus mos., Hindus mos.
przym. indyjski
Wiktionary
(1.1) Hinduska
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Indusem, dotyczący Indusu
Wiktionary
rzecz. Indus mrz.
przym. induski
Wiktionary
(1.1) induski
Wiktionary
przestarzałe:
1. przemysł, uprzemysłowienie;
2. produkcja, wykonanie;
3. pomysłowość, przemyślność
SJP.pl
[czytaj: indastrial]
1. styl w muzyce elektronicznej, którego utwory opierają się na odgłosach cywilizacji;
2. obiekty architektury przemysłowej i poprzemysłowej;
3. nurt w sztuce szukający inspiracji w formach związanych z cywilizacją przemysłową
SJP.pl
In
Wikipedia
zwiększenie udziału przemysłu w gospodarce narodowej; uprzemysłowienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uprzemysłowienie
Wiktionary
Up
Wikipedia
przym. industrialny
rzecz. industrialność ż., reindustrializacja ż., dezindustrializacja ż.
Wiktionary
związany ze zwiększeniem udziału przemysłu w gospodarce narodowej
SJP.pl
przewaga przemysłu nad innymi gałęziami gospodarki
SJP.pl
rozwijać przemysł na jakimś obszarze; uprzemysławiać, uprzemysłowiać
SJP.pl
1. cecha czegoś powiązanego z cywilizacją przemysłową;
2. cecha czegoś związanego z muzyką industrialną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest industrialne
Wiktionary
rzecz. industrializm m., industrializacja ż., industrializowanie n.
czas. industrializować ndk.
przym. industrialny, industrializacyjny
przysł. industrialnie
Wiktionary
związany z przemysłem, dotyczący uprzemysłowienia; przemysłowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z industrializacją, dotyczący industrializacji
(1.2) związany z industrializmem, dotyczący industrializmu
(1.3) muz. szt. czerpiący inspirację z cywilizacji przemysłowej
Wiktionary
rzecz. industrializm m., postindustrializm m., industrializacja ż., industrial m., industrializowanie n., zindustrializowanie n., industrialność ż., postindustrialność ż.
czas. industrializować ndk., zindustrializować dk.
przym. postindustrialny
Wiktionary
(1.1) przemysłowy
(1.2) industrialistyczny
Wiktionary
gleby industrioziemne - gleby wytworzone w rezultacie gospodarczej działalności człowieka
SJP.pl
zwisający, podobny do koronki wytwór owocnika niektórych grzybów kapeluszowych
SJP.pl
roślina z rodziny bobowatych (motylkowatych), występująca w wielu gatunkach w strefie międzyzwrotnikowej obu półkul; indygo; indygowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: indyk
Wiktionary
rzecz. indyczę n., indyk mzw./mos.
Wiktionary
samica indyka, dużego nielotnego ptaka udomowionego o czerwonych naroślach na głowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. samica indyka
Wiktionary
IPA: ĩnˈdɨt͡ʃka, AS: ĩndyčka
Wiktionary
rzecz. indyk m., indyczę n., Indyk mrz.
przym. indyczy
czas. rozindyczyć się
Wiktionary
pomieszczenie dla indyków
SJP.pl
→ indyk
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla indyka; dotyczący, odnoszący się do indyka
Wiktionary
(1.1) Jeżeli lubimy mięso, możemy ukroić cieniutki plasterek boczku, karczku, piersi indyczej, lub dowolnie wybranego mięsa i obsmażyć go w warzywach.
Wiktionary
IPA: ĩnˈdɨt͡ʃɨ, AS: ĩndyčy
Wiktionary
zob. indyk.
Wiktionary
indyczyć się - gniewać się o nic, wściekać się o błahostki
SJP.pl
pisklę indyka; indyczę
SJP.pl
pisklę indyka; indyczątko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zool. pisklę indyka
Wiktionary
IPA: ĩnˈdɨt͡ʃɛ, AS: ĩndyče
Wiktionary
rzecz. indyk m., indyczka ż., indor m., indyczek m., Indyk mrz.
przym. indyczy
czas. indyczyć się ndk., naindyczyć się
Wiktionary
obojętność, bierność; indyferentność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. obojętność
Wiktionary
IPA: ˌĩndɨfɛˈrɛ̃nt͡sʲja, AS: ĩndyferẽncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. dyferencjał mrz., indyferentyzm m., indyferentność ż.
przym. indyferentny
przysł. indyferentnie
Wiktionary
(1.1) indyferentyzm, indyferentność, bierność, pasywność, neutralność, niezaangażowanie; pot. tumiwisizm
Wiktionary
obojętność, bierność; indyferencja
SJP.pl
biernie ustosunkowany do czegoś; obojętny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. obojętny; taki, który ma bierny stosunek
Wiktionary
(1.1) Konsekwencje są oczywiste: poezja jest czysta, indyferentna moralnie, a więc niepotrzebna.
Wiktionary
IPA: ˌĩndɨfɛˈrɛ̃ntnɨ, AS: ĩndyferẽntny
Wiktionary
rzecz. indyferencja ż., indyferentyzm ż.
przysł. indyferentnie
Wiktionary
(1.1) niezaangażowany
Wiktionary
postawa obojętności, bierności wobec spraw społecznych, kulturalnych, politycznych, itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. postawa intelektualna charakteryzująca się obojętnością wobec kwestii religijnych, społecznych, moralnych itp.;
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) Indyferentyzm o charakterze doktrynalnym występuje przynajmniej w dwóch formach: a) jako bezreligijny („naturalny"), b) jako religijny („nadprzyrodzony"). Indyferentyzm bezreligijny można odnaleźć w ateizmie i częściowo w deizmie.
Wiktionary
IPA: ˌĩndɨfɛˈrɛ̃ntɨsm̥, AS: ĩndyferẽntysm̦
Wiktionary
rzecz. indyferencja ż.
przym. indyferentny
Wiktionary
(1.1) niezaangażowanie
Wiktionary
dawniej: cudzoziemiec, który otrzymał prawa i przywileje szlachcica polskiego
SJP.pl
uznanie obcego szlachectwa
SJP.pl
Indygenat (z łac. "indigenatio") – uznanie obcego szlachectwa, nadanie zagranicznemu rodowi szlacheckiemu lub mieszczańskiemu obywatelstwa i związanych z nim przywilejów w państwie uznającym. Historyczny odpowiednik naturalizacji.
Wikipedia
dopasowywanie czegoś do lokalnej kultury
SJP.pl
prąd w kulturze i sztuce (głównie literaturze) południowoamerykańskiej, który dążył do nadania obywatelom rdzennego pochodzenia równego statusu w społeczeństwie
SJP.pl
In
Wikipedia
dopasowywać coś do lokalnej kultury
SJP.pl
rzeka w Azji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji;
Wiktionary
Indygirka (ros. Индиги́рка, "Indigirka") – rzeka w Jakucji w Federacji Rosyjskiej. Ma 1726 km długości i dorzecze o powierzchni ponad 360 000 km². Uchodzi do Morza Wschodniosyberyjskiego. Średni roczny przepływ u ujścia 1810 m³/s (min. 3 m³/s; max. 11500 m³/s).
Wikipedia
IPA: ˌĩndɨˈɟirka, AS: ĩndyǵirka
Wiktionary
przym. indygirski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Indygirką, dotyczący Indygirki
Wiktionary
(1.1) W 1945 roku na OŁP „Pobieda” (Indygirski Zarząd Obozów) kilku własowców również napadło na strażników. Zabrali im karabiny i uciekli – ale nie wiadomo jak daleko.
Wiktionary
rzecz. Indygirka ż.
Wiktionary
1. niebieski barwnik otrzymywany dawniej z liści indygowca farbierskiego; indygotyna, błękit indygowy;
2. roślina z rodziny bobowatych (motylkowatych), występująca w wielu gatunkach w strefie międzyzwrotnikowej obu półkul; indygowiec, indycht
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. ciemnoniebieski barwnik kadziowy
(1.2) kolor ciemnobłękitny
(1.3) bot. roślina, z której otrzymywano barwnik o tej samej nazwie
przymiotnik jakościowy
(2.1) książk. ciemnobłękitny
Wiktionary
Indygo, błękit indygowy – organiczny związek chemiczny, ciemnobłękitny barwnik występujący naturalnie, jak i syntetyzowany chemicznie (od 1897 roku). Występuje w liściach indygowców z rodziny bobowatych. Dawniej otrzymywany z liści tropikalnej rośliny indygowca barwierskiego, występującej m.in. w Indiach (także rdestu ptasiego i urzetu barwierskiego).
Wikipedia
przym. indygowy
Wiktionary
(1.1) indygotyna, błękit indygowy
(1.3) indygowiec
(2.1) ciemnoniebieski, indygowy, niebieskofioletowy
Wiktionary
barwnik kadziowy
SJP.pl
o barwnikach: takie, które są pochodnymi indygo i tioindyga
SJP.pl
niebieski barwnik syntetyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek organiczny, sulfonowa pochodna indyga, niebieski barwnik syntetyczny, stosowany w medycynie, przemyśle barwników i jako odczynnik chemiczny;
Wiktionary
Indygokarmin, indygotyna – organiczny związek chemiczny, disulfonowa pochodna indyga, niebieski barwnik syntetyczny, wskaźnik pH i wskaźnik redoks. Stosowany jest w medycynie, przemyśle barwników (między innymi jako barwnik spożywczy o numerze E132) i jako odczynnik chemiczny.
Wikipedia
(1.1) Indygokarmin występuje jako ciemno niebieski lub fioletowy proszek.
Wiktionary
IPA: ˌĩndɨɡɔˈkarmʲĩn, AS: ĩndygokarmʹĩn
Wiktionary
minerał, niebieska odmiana turmalinu
SJP.pl
Indygolit – minerał z grupy turmalinów, odmiana elbaitu o kolorze intensywnie niebieskim, nieraz z zielonkawym odcieniem. Ciemnoniebieskie odmiany należą do najrzadszych. Jasnoniebieski indygolit z domieszką żelaza jest nazywany turmalinem paraíba.
Wikipedia
kwaśny ester kwasu siarkowego
SJP.pl
niebieski barwnik otrzymywany dawniej z liści indygowca farbierskiego; indygo; błękit indygowy
SJP.pl
roślina z rodziny bobowatych (motylkowatych), występująca w wielu gatunkach w strefie międzyzwrotnikowej obu półkul; indygo; indycht
SJP.pl
In
Wikipedia
przymiotnik od: indygo
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kolor ciemnobłękitny, taki jak kolor indyga (barwnik)
Wiktionary
IPA: ˌĩndɨˈɡɔvɨ, AS: ĩndygovy
Wiktionary
rzecz. indygo n., indygotyna ż., indygowiec mrz.
przym. indygo
Wiktionary
(1.1) indygo
Wiktionary
związany z Indiami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Indiami, dotyczący Indii
Wiktionary
(1.1) Zresztą sięganie do filozofii indyjskiej, w okresie dwudziestolecia międzywojennego, wybiegało znacznie poza epokę Młodej Polski.
Wiktionary
IPA: ĩnˈdɨjsʲci, AS: ĩndyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Indie nmos., Indyk m., Hindus m., Hinduska ż., Hindustan m., Indus mos./mrz.
przym. antyindyjski, proindyjski
Wiktionary
ptak hodowany dla mięsa i piór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Meleagris|ref=Meleagris gallopavo., duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych;
(1.2) pot. samiec indyka (1.1)
(1.3) spoż. tusza indyka (1.1) do celów spożywczych
(1.4) kulin. potrawa z indyka (1.3)
(1.5) pot. gra niezależnej produkcji
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. środ. polit. narodowiec
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mój teść hoduje indyki i perliczki na działce.
(1.2) Indyk jest bardziej agresywny od indyczki.
(1.3) Tradycyjnym daniem na Święto Dziękczynienia jest nadziewany indyk z żurawinami.
(1.5) Valve zabija indyki swoimi ostatnimi działaniami.
Wiktionary
IPA: ˈĩndɨk, AS: ĩndyk
Wiktionary
rzecz. indor mzw., indyczę n., indyczyna ż.
:: zdrobn. indyczek mzw.
:: fż. indyczka ż.
czas. rozindyczyć się dk., indyczyć się ndk., naindyczyć się dk.
przym. indyczy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk pulak, pultak, pulok, pultok, puter, pulpul
(1.2) indor
Wiktionary
ptak hodowany dla mięsa i piór
SJP.pl
wstępne głosowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. wstępne głosowanie
Wiktionary
dotyczący indykacji
SJP.pl
1. organiczny związek chemiczny z grupy estrów;
2. organiczny związek chemiczny z grupy glikozydów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przyrząd do pomiaru i zapisu zmian ciśnienia panującego w jakimś urządzeniu;
2. związek chemiczny, który przez zmianę zabarwienia umożliwia ocenę odczynu roztworu; wskaźnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. war. zob. wskaźnik.
(1.2) techn. przyrząd pomiarowy
(1.3) rzad. oznaka czego
(1.4) mat. funkcja
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ciała chemiczne, za pomocą których stwierdzamy oddziaływanie kwaśne lub zasadowe, nazywamy wskaźnikami, czyli indykatorami.
(1.2) Do otrzymania rzeczywistego wykresu obiegu pary służy przyrząd, zwany indykatorem.
(1.2) ROGUSKI[,] S[tefan]. M[arian].. Indykator i jego zastosowanie w przemyśle (Odbitka z Przeglądu technicznego). Warszawa, Gebethner i Wolff, druk. Al. Ginsa, 1879. w Sce, str. 31 i 3 tablice. 40 kop.
Wiktionary
(1.1-3) wskaźnik
Wiktionary
Indykatrysa ( indicatrice) – (wskaźnik) krzywa dla wykresu dwuwymiarowego, a powierzchnia dla trójwymiarowego, obrazująca rozkład jakiejś własności badanego obiektu w zależności od kierunku. Indykatrysa jest powierzchnią izomorficzną ze sferą (okręgiem) w przestrzeni wykresu.
Wikipedia
wskazujący na coś, określający, orientacyjny
SJP.pl
indykt, podatek rolny w cesarstwie rzymskim
SJP.pl
In
Wikipedia
ptak hodowany dla mięsa i piór
SJP.pl
1. wykonywać wykres pracy silnika za pomocą indykatora;
2. dawniej: wskazywać, pokazywać
SJP.pl
podatek rolny w cesarstwie rzymskim; indykcja
SJP.pl
siarczek żelaza i indu, bardzo rzadki minerał
SJP.pl
proces, w którego rezultacie coś staje się indywiduum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. proces, w którym jednostka staje się świadoma swojej niepowtarzalnej osobowości
Wiktionary
osoba działająca samodzielnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek niezależny i przekorny, mający poczucie odrębności osobistej, niechętnie podporządkowujący się, działający samodzielnie
(1.2) filoz. socjol. zwolennik indywidualizmu
Wiktionary
rzecz. indywidualność ż., indywidualizacja ż., indywidualizowanie n., indywidualizm m., indywiduum n.
:: fż. indywidualistka ż.
czas. odindywidualizowywać, odindywidualizować, indywidualizować ndk.
przym. indywidualistyczny, indywidualny
przysł. indywidualnie, indywidualistycznie
Wiktionary
kobieta działająca samodzielnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta niezależna i przekorna, mająca poczucie odrębności osobistej, niechętnie podporządkowująca się, działająca samodzielnie
(1.2) filoz. socjol. zwolenniczka indywidualizmu
Wiktionary
rzecz. indywidualność ż., indywidualizacja ż., indywidualizowanie n., indywidualizm m., indywiduum n.
:: fm. indywidualista m.
czas. odindywidualizowywać, odindywidualizować, indywidualizować ndk.
przym. indywidualistyczny, indywidualny
przysł. indywidualnie, indywidualistycznie
Wiktionary
odnoszący się do indywidualizmu, oparty na indywidualizmie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z indywidualizmem, charakteryzujący się indywidualizmem
Wiktionary
(1.1) Żyjemy w kapitalistycznym przedłużeniu wieków ciemnych, gdzie akumulacja i indywidualistyczny kult wzbogacenia się zastąpiły wszelkie inne miary postępu i rozwoju.
Wiktionary
rzecz. indywiduum n., indywidualność ż., indywidualizowanie n., indywidualizacja ż., indywidualista m., indywidualistka ż., indywidualizm m.
przym. indywidualny
przysł. indywidualnie
czas. indywidualizować, odindywidualizować, odindywidualizowywać
Wiktionary
1. kształtowania się osobniczych cech indywidualnych osoby lub grupy społecznej;
2. dostosowywanie czegoś do potrzeb jednostek lub konkretnych grup; personalizacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) proces kształtowania się cech indywidualnych jednostki lub zbiorowości
(1.2) dostosowywanie norm, zasad itp. do potrzeb jednostek lub konkretnych grup
Wiktionary
rzecz. indywidualizm m., indywidualista m., indywidualistka ż., indywiduum n., indywidualizowanie n., indywidualność ż.
czas. indywidualizować ndk., odindywidualizować dk., odindywidualizowywać ndk.
przym. indywidualny, indywidualistyczny
przysł. indywidualnie
Wiktionary
1. poczucie niezależności i odrębności osobistej, wyrażające się często w postępowaniu odbiegającym od ogólnych wzorców lub nietypowymi poglądami;
2. w filozofii, polityce: zasada, zgodnie z którą jednostka ludzka uznawana jest za najwyższe dobro;
3. wyraz lub sformułowanie będące czyimś indywidualnym tworem, właściwe autorowi wypowiedzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) poczucie własnej niezależności i odrębności powiązane z dążeniem do zachowania własnych poglądów
(1.2) filoz. zasada zgodnie z którą jednostka ludzka uznawana jest za najwyższe dobro;
Wiktionary
Indywidualizm (łac. "indywiduum" 'całość niepodzielna' i gr. "ismos" 'wiedza') – zasada filozofii politycznej i etyki, zgodnie z którą jednostka ludzka uznawana jest za najwyższe dobro. Przeciwieństwem indywidualizmu jest kolektywizm.
Odmiennym pojęciem jest "indywidualizm metodologiczny", który jest stanowiskiem w epistemologii i metodologii nauk, zgodnie z którym istnieją tylko byty jednostkowe (np. jednostki ludzkie). Jego przeciwieństwem jest holizm.
Wikipedia
rzecz. indywidualista m., indywidualistka ż., indywidualność ż., indywidualizowanie n., indywiduum n., indywidualizacja ż.
czas. indywidualizować ndk., odindywidualizować dk., odindywidualizowywać ndk.
przym. indywidualny, indywidualistyczny
przysł. indywidualnie, indywidualistycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|indywidualizować.
Wiktionary
rzecz. indywidualność ż., indywidualizacja ż., indywidualizm m., indywidualista m., indywidualistka ż., indywiduum n.
czas. odindywidualizowywać, odindywidualizować, indywidualizować ndk.
przym. indywidualistyczny, indywidualny
przysł. indywidualnie, indywidualistycznie
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) dokonywać indywidualizacji
czasownik zwrotny niedokonany indywidualizować się (dk. brak)
(2.1) dokonywać indywidualizacji wobec własnej osoby
Wiktionary
(1.1) Wymienne obudowy, przednia oraz tylna, pozwalają Ci w pełni indywidualizować swój telefon.
Wiktionary
rzecz. indywidualizm m., indywidualista m., indywidualistka ż., indywiduum n., indywidualizacja ż., indywidualizowanie n., indywidualność ż.
czas. odindywidualizować dk., odindywidualizowywać ndk.
przym. indywidualny, indywidualistyczny
przysł. indywidualnie
Wiktionary
(1.1) odgraniczać, odróżniać, przeciwstawiać
(2.1) odgraniczać się, odróżniać się, przeciwstawiać się
Wiktionary
przysłówek
(1.1) występując osobno
(1.2) dotycząc jednej osoby, konkretnej jednostki
Wiktionary
(1.1) Król pogratulował indywidualnie każdemu z graczy reprezentacji narodowej.
Wiktionary
czas. indywidualizować, indywidualizować się, zindywidualizować, zindywidualizować się, odindywidualizować, odindywidualizowywać
rzecz. indywidualista m., indywidualistka ż., indywidualizacja ż., indywidualizm m., indywidualność ż., indywiduum n., indywidualizowanie n.
przym. indywidualistyczny, indywidualny
przysł. indywidualistycznie
Wiktionary
(1.1) jednostkowo, pojedynczo, odrębnie, oddzielnie, osobno
(1.2) charakterystycznie, osobiście, oryginalnie, specyficznie, subiektywnie, swoiście, wyjątkowo
Wiktionary
1. zespół cech psychicznych tworzących osobowość człowieka; swoistość, oryginalność;
2. osoba wybitna, wyróżniająca się, o wyrazistych i wyjątkowych cechach; osobowość;
3. w filozofii: odrębność właściwa każdemu indywidualnemu bytowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zbiór cech stanowiących osobowość danego człowieka; specyfika każdej osoby, jej odrębność
(1.2) człowiek o specyficznych lub szczególnych cechach wyróżniających go na tle otoczenia
Wiktionary
(1.1) On jest człowiekiem bez indywidualności.
(1.2) W założeniu każdy z nas, ludzi, jest genetycznie prawie identyczny, jednak ta drobna różnica sprawia, że wszyscy jesteśmy w jakimś sensie indywidualnościami.
Wiktionary
IPA: ˌĩndɨvʲiduˈwalnɔɕt͡ɕ, AS: ĩndyvʹiduu̯alność
Wiktionary
rzecz. indywidualizm m., indywidualista m., indywidualistka ż., indywiduum n., indywidualizacja ż., indywidualizowanie n.
czas. indywidualizować ndk.
przym. indywidualny, indywidualistyczny
przysł. indywidualnie
Wiktionary
(1.1) osobowość, odrębność, oryginalność
(1.2) oryginał, ekscentryk
Wiktionary
właściwy jednostce; osobisty; cechujący jednostkę; swoisty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy jednostce, typowy dla konkretnej osoby, swoisty
(1.2) osobny, niezespołowy, pojedynczy, samemu, oddzielny
Wiktionary
(1.1) Jej autor nazwał ją koncepcją trzeciego świata, trzeciego w stosunku do światów rzeczywistości i indywidualnego ludzkiego poznania.
Wiktionary
IPA: ˌĩndɨvʲiduˈwalnɨ, AS: ĩndyvʹiduu̯alny
Wiktionary
rzecz. indywidualność ż., indywidualizacja ż., indywidualizowanie n., indywidualizm m., indywidualista m., indywidualistka ż., indywiduum n.
czas. odindywidualizowywać, odindywidualizować, indywidualizować ndk.
przym. indywidualistyczny
przysł. indywidualnie, indywidualistycznie
Wiktionary
(1.1) osobisty, swoisty, charakterystyczny, jednostkowy, niecodzienny, nienormalny, odrębny, osobniczy, rozpoznawalny, specjalny, specyficzny, swoisty, szczególny, wyjątkowy
Wiktionary
1. stałe i zmienne indywiduowe - w logice predykatów: nazwy rzeczy lub ich klas;
2. modelowanie indywiduowe - formalna metoda modelowania w zagadnieniach sztucznej inteligencji
SJP.pl
człowiek niesympatyczny, arogancki, zadufany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) poszczególny, pojedynczy człowiek
(1.2) osoba bliżej nieznana, zwykle podejrzana lub niepewna
(1.3) chem. określony pierwiastek, związek chemiczny lub cząstka chemiczna;
Wiktionary
Przedmiot jednostkowy, indywiduum – każdy przedmiot, który nie jest zbiorem przedmiotów w sensie logicznym (choć może i musi być zbiorem przedmiotów w sensie mereologicznym).
Wikipedia
rzecz. indywidualizm m., indywidualista m., indywidualistka ż., indywidualizacja ż., indywidualizowanie n., indywidualność ż.
czas. indywidualizować ndk., odindywidualizować dk., odindywidualizowywać ndk.
przym. indywidualny, indywidualistyczny
przysł. indywidualnie
Wiktionary
dawniej: na inne miejsce, w inne miejsce
SJP.pl
składnik kilku przysłówków złożonych miejsca i czasu
(1.1) por|kiedy indziej|gdzie indziej|nigdy indziej|nigdzie indziej.
Wiktionary
IPA: ˈĩɲd͡ʑɛ̇j, AS: ĩńʒ́ėi ̯
Wiktionary
zaim. inny
przym. inny
Wiktionary
rzekoma zdolność człowieka do życia bez pożywienia dzięki energii pobieranej z powietrza; bretarianizm, breatharianizm
SJP.pl
Te
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) utwory, które nie zostały opublikowane za życia ich autora
Wiktionary
Inedita (łac. niewydane) – teksty dzieł literackich niewydanych za życia autora, które pozostają w rękopisach. Inedita są niekiedy publikowane po śmierci autora, nierzadko w postaci dzieł zebranych.
Wikipedia
(1.1) Ale jak pisze tłumaczka i autorka posłowia do „Księgi niepokoju” Janina Z. Klawe, w lutym 1994 ukazał się w Lizbonie nowy tom ineditów poety!
Wiktionary
utwór nieopublikowany za życia jego autora
SJP.pl
żartobliwie o kalesonach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) daw. dolna bielizna męska, żart. gacie, kalesony
Wiktionary
(1.1) Zaskoczony najściem we własnej sypialni, w pośpiechu wciągał porzucone ineksprymable.
Wiktionary
(1.1) niewymowne
Wiktionary
1. bierność;
2. w fizyce: zdolność ciała do zachowania swego stanu ruchu podczas równoważenia się sił działających na to ciało; bezwładność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bierne poddawanie się, niechęć do czynu, brak woli podjęcia własnej inicjatywy
(1.2) fiz. zob. bezwładność.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pogrążył się w inercji.
Wiktionary
IPA: ĩˈnɛrt͡sʲja, AS: ĩnercʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. inercyjność ż.
przym. inercyjny, inercjalny
przysł. inercyjnie
Wiktionary
(1.1) bierność, bezwładność, niezdarność, niezgrabność, próżniactwo, obojętność, lenistwo, opieszałość
(1.2) bezwładność
Wiktionary
przymiotnik od: inercja; inercyjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. charakteryzujący się biernością i niechęcią do aktywności
(1.2) fiz. charakteryzujący się bezwładnością
Wiktionary
(1.2) Układ kopernikański jest na pewno bardziej inercjalny aniżeli układ ptolemeuszowski.
Wiktionary
rzecz. inercja ż., inercyjność ż.
przym. inercyjny
przysł. inercyjnie
Wiktionary
(1.1) inercyjny
(1.2) inercyjny
Wiktionary
bezwładność
SJP.pl
przymiotnik od: inercja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. związany z bezwładnością (inercją)
(1.2) przen. zachowujący stan bez zmian; mało reagujący
Wiktionary
rzecz. inercja ż., inercyjność ż.
przym. inercjalny
przysł. inercyjnie
Wiktionary
(1.1) war. inercjalny
(1.2) bierny
Wiktionary
jednostka masy w układzie MkGS
SJP.pl
Zobacz też: inert – pojęcie z zakresu chemii.
Inert (z łac. "inertia" = „bezwładność”), zwany też techniczną jednostką masy (w skrócie: tjm), jednostka masy w układzie MkGS, obecnie wyszła z użycia.
W układzie tym jednostka masy jest jednostką pochodną, natomiast jednostka siły podstawową.
Wikipedia
1. bezwładny, bierny, niechętny do wysiłku czy zmian;
2. potocznie: niezdarny, próżny, leniwy;
3. gaz inertny - gaz obojętny, nieuczestniczący w przebiegu reakcji
SJP.pl
stopniowe wydłużanie się wypustek komórek nerwowych
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. skrót od: infimum (w matematyce: kres dolny zbioru);
2. skrót od: infinitiwus (bezokolicznik);
3. skrót od: informatyka, informatyczny; inform., infor.
SJP.pl
skrót
(1.1) = kośc. infułat
Wiktionary
(1.1) W 2000 roku ks. inf. Ireneusz Skubiś został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Wiktionary
w gwarze uczniowskiej: informatyka
SJP.pl
1. w dawnym prawodawstwie polskim: kara pozbawienia praw obywatelskich; niesława;
2. hańba, haniebny postępek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. praw. w dawnym prawie polskim: kara polegająca na sądowym pozbawieniu czci i praw obywatelskich
(1.2) przest. pozbawienie kogoś dobrego imienia, czyn niegodny, haniebny narażający na utratę dobrego imienia
Wiktionary
Infamia (łac. "niesława, hańba") – utrata czci i dobrego imienia.
Prawo rzymskie znało różne przyczyny zaistnienia, infamia mogła dotykać automatycznie ( infamia immediata, tj. bezpośrednia) z powodu wykonywanego zajęcia (np. jeśli wolny człowiek został gladiatorem lub aktorem) czy za złe prowadzenie (np. zawarcie nowego małżeństwa bez rozwiązania poprzedniego). Mogła być też wynikiem skazania w procesie pozwanego z tytułu powództwa zniesławiającego (infamia mediata, tj. pośrednia).
Wikipedia
IPA: ĩnˈfãmʲja, AS: ĩnfãmʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. infamis m.
Wiktionary
(1.2) niesława, hańba, sromota
Wiktionary
dawniej: osoba skazana na infamię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś niegodziwy, bez czci, wykluczony ze społeczeństwa
(1.2) daw. praw. ktoś skazany na infamię
Wiktionary
rzecz. infamia ż.
Wiktionary
tytuł przyznawany dzieciom rodziny królewskiej w Hiszpanii i Portugalii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. tytuł przysługujący dzieciom rodziny królewskiej w Hiszpanii i Portugalii;
(1.2) żart. syn pierworodny
Wiktionary
In
Wikipedia
IPA: ˈĩnfãnt, AS: ĩnfãnt
Wiktionary
rzecz. infantylizm mrz., infantylność ż., infantylizowanie n., zinfantylizowanie n.
:: fż. infantka ż., infanta ż.
czas. infantylizować ndk., zinfantylizować dk.
przym. infantylny
przysł. infantylnie
Wiktionary
dawniej: piechota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. daw. piechota
Wiktionary
(1.1) Zatrzymano się pod wysoką skałą wapiennego szczytu na zakręcie drogi. Książę wysiadał właśnie z powozu dla uniknięcia kurzu, kiedy zza tej skały wynurzyły się pierwsze rzędy infanterii.
(1.1) Kowal Klein myśli i mówi po niemiecku, inaczej jego córka nie byłaby na pewno taką prymuską, a kowal Kasperczyk, mimo służby w infanterii w Breslau, trzyma się z tymi, którzy gadają po śląsku.
Wiktionary
rzecz. infanterzysta m.
przym. infanteryjny, infanteryjski
Wiktionary
(1.1) piechota
Wiktionary
dawniej: żołnierz piechoty
SJP.pl
tytuł książęcy nadawany córce króla Hiszpanii
SJP.pl
czynienie lub uczynienie czegoś infantylnym
SJP.pl
1. brak dojrzałości psychicznej, intelektualnej, emocjonalnej itp.; niedojrzałość, naiwność, infantylność;
2. patologiczne zahamowanie rozwoju emocjonalnego (psychicznego, często i fizycznego) człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) naiwność, niedojrzałość w zachowaniu kogoś dorosłego
(1.2) psych. patologiczne zahamowanie rozwoju psychicznego człowieka;
(1.3) cecha tego, co infantylne
Wiktionary
Infantylizm ( infantilis „dziecinny”) – zaburzenie rozwojowe w medycynie.
Na poziomie "somatycznym" przyczyną infantylizmu jest wywołana np. chorobą genetyczną niedoczynność przysadki w okresie dzieciństwa i idące za tym niedobór hormonu wzrostu oraz wtórna niedoczynność gruczołów płciowych. Zarówno u osobników dorosłych jak i młodocianych infantylizm objawia się dziecięcymi proporcjami ciała, niskim wzrostem, brakiem oznak dojrzewania płciowego.
Wikipedia
IPA: ˌĩnfãnˈtɨlʲism̥, AS: ĩnfãntylʹism̦
Wiktionary
rzecz. infant m., infantka ż., infantylność ż., infantylizacja ż., infantylnienie n., infantylizowanie n.
czas. infantylnieć, infantylizować
przym. infantylny
przysł. infantylnie
Wiktionary
(1.1) dziecinada, zdziecinnienie
Wiktionary
czynić dziecinnym
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób infantylny
Wiktionary
rzecz. infant mos., infantylność ż., infantylizm m.
przym. infantylny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: infantylnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: infantylny
SJP.pl
wracać do poziomu umysłowego dziecka, stawać się dziecinnym, naiwnym; dziecinnieć
SJP.pl
brak dojrzałości psychicznej, intelektualnej, emocjonalnej itp.; niedojrzałość, naiwność, infantylizm
SJP.pl
1. o osobie dorosłej: zachowująca się jak dziecko, np. infantylna młodzież; dziecinny;
2. świadczący o czyjejś niedojrzałości, np. infantylna odpowiedź; naiwny, niepoważny;
3. w medycynie: wykazujący cechy patologicznego zahamowania rozwoju psychicznego i fizycznego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o kimś dorosłym: zachowujący się niedojrzale, jak dziecko
(1.2) wykazujący objawy infantylizmu
(1.3) o rzeczach: wyglądający jak dla dzieci
Wiktionary
(1.2) Niektórzy uważają, że zakolanówki są urocze i bardzo kobiece, zaś według innych to infantylny i wyzywający element damskiej garderoby.
(1.2) Był czas, kiedy nadęci krytycy postrzegali filmy Mela Brooksa jako wulgarne, seksistowskie i infantylne.
Wiktionary
IPA: ˌĩnfãnˈtɨlnɨ, AS: ĩnfãntylny
Wiktionary
rzecz. infantylizm m., infantylność ż., infant m., infantka ż., infantylizowanie n., infantylnienie
czas. infantylizować, infantylnieć
przysł. infantylnie
Wiktionary
(1.1) dziecinny, zdziecinniały
Wiktionary
zakażenie;
1. wniknięcie drobnoustrojów chorobotwórczych do organizmu;
2. proces chorobowy wywołany w ten sposób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wet. proces chorobowy wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze w organizmie;
Wiktionary
(1.1) Jan nabawił się nieprzyjemnej infekcji.
Wiktionary
IPA: ĩnˈfɛkt͡sʲja, AS: ĩnfekcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. infekowanie n., zainfekowanie n.
czas. infekować ndk., zainfekować dk.
przym. infekcyjny
Wiktionary
(1.1) zakażenie, zarażenie, inwazja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. biol. med. nauka o chorobach zakaźnych
Wiktionary
→ infekcja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z infekcją, dotyczący infekcji; powodowany przez infekcję
Wiktionary
(1.1) Zakaźne zapalenie krtani i tchawicy (ILT) to infekcyjna choroba występująca głównie u kur, dla której nie istnieje określone postępowanie terapeutyczne.
Wiktionary
rzecz. infekcja ż.
czas. infekować
Wiktionary
(1.1) zaraźliwy, zakaźny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|infekować.
Wiktionary
czas. infekować ndk., zainfekować dk.
rzecz. infekcja ż., zainfekowanie n.
Wiktionary
powodować przedostanie się do organizmu drobnoustrojów chorobotwórczych; zarażać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zainfekować)
(1.1) med. wywoływać infekcję
czasownik zwrotny niedokonany infekować się (dk. zainfekować się)
(2.1) med. ulegać infekcji
(2.2) med. przenosić infekcję między sobą
Wiktionary
rzecz. zainfekowanie n., infekcja ż., infekowanie n.
przym. infekcyjny
Wiktionary
(1.1) zakażać, zarażać
(2.1) zakażać się, zarażać się
(2.2) zakażać się, zarażać się
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związek miedzy dwoma twierdzeniami jakiejś teorii polegający na tym, że jedno twierdzenie daje się wyprowadzić z drugiego; wynikanie inferencyjne; wnioskowanie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący inferencji
SJP.pl
1. związany z piekłem; piekielny;
2. przerażający, wstrząsający, budzący grozę
SJP.pl
inaczej piekło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. piekło
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Paradoksalność sytuacji polega na tym, że żeby się wyrwać z hałaśliwego i smrodliwego inferna „cywilizacji mechanicznej”, muszę się posługiwać hałaśliwym, wydzielającym trujące spaliny mechanizmem. Nie jestem więc bynajmniej entuzjastą automobilizmu.
(1.1) […] zdarzały się co prawda chwile, kiedy i ja stawałem się współuczestnikiem ich nudnego cierpienia […]. Ale to były momenty tylko, wyzwalałem się z nich szybko. A one tkwiły w swoim nieszczęściu, w swoim infernie, i nie umiały się z niego wydostać.
Wiktionary
IPA: ĩnˈfɛrnɔ, AS: ĩnferno
Wiktionary
przym. infernalny
Wiktionary
w średniowieczu: nadanie lenna, prawa do ziemi
SJP.pl
zabiegi mechaniczne na genitaliach mające na celu uniemożliwienie spółkowania; stosowane do dziś w niektórych krajach afrykańskich
SJP.pl
Infibulacja (z in „w” i "fibula") – rytualne usunięcie zewnętrznych żeńskich narządów płciowych oraz zaszycie sromu, które jest praktykowane głównie w północno-wschodniej Afryce, w szczególności w Dżibuti, Erytrei, Etiopii, Somalii i Sudanie. Zazwyczaj wykonywane bez zasad zachowania aseptyki, bez znieczulenia i na osobie przed osiągnięciem okresu dojrzewania. Celem jest odebranie kobiecie możliwości doznawania przyjemności seksualnych i zapewnienie jej wierności wobec męża.
Wikipedia
element fonetyczny w rdzeniu wyrazu, będący wykładnikiem określonej formy gramatycznej; wrostek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. cząstka słowotwórcza występująca w rdzeniu, wrostek;
Wiktionary
IPA: ˈĩnfʲiks, AS: ĩnfʹiks
Wiktionary
rzecz. fiksum n., fiksat mos., fiks mrz., fiksacja ż.
Wiktionary
(1.1) wrostek
Wiktionary
tworzenie wyrazów pochodnych lub form fleksyjnych przez dodawanie infiksów do wnętrza rdzenia wyrazów podstawowych
SJP.pl
1. przenikanie substancji płynnej lub gazowej przez pory i kanaliki substancji stałej; wnikanie, wsiąkanie, przesiąkanie, przesączanie się;
2. przenikanie obcych ludzi, wpływów lub ideologii do jakiegoś środowiska;
3. w medycynie: przesączanie się płynów organicznych (krwi, osocza itp.) do tkanek ciała; naciekanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przesączanie się, przenikanie cieczy lub gazu przez kanaliki i pory jakiegoś ciała stałego
(1.2) trudno zauważalne przedostawanie się, przenikanie do środowiska obcych wpływów, oddziaływań
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Operacja pod kryptonimem „Neutron” miała na celu infiltrację środowisk faszystowskich w Czechach i zaostrzenie nastrojów antycygańskich w tym kraju.
Wiktionary
IPA: ˌĩnfʲilˈtrat͡sʲja, AS: ĩnfʹiltracʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. infiltrator m., infiltrowanie n., zinfiltrowanie n.
czas. infiltrować ndk., zinfiltrować dk.
przym. infiltracyjny
Wiktionary
(1.1-2) przenikanie
Wiktionary
dotyczący infiltracji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z infiltracją, dotyczący infiltracji
Wiktionary
rzecz. infiltracja ż.
czas. infiltrować
Wiktionary
agent, osoba wnikająca w szeregi przeciwnika w celach zwiadowczych lub sabotażowych
SJP.pl
1. o substancjach płynnych lub gazowych: przenikać, przesiąkać; wsiąkać, wnikać;
2. zwykle w odniesieniu do wpływów zewnętrznych, obcej ideologii: niepostrzeżenie przenikać, przedostawać się gdzieś, oddziaływać na coś lub na kogoś, wywołując często negatywne zmiany;
3. o wodzie: przenosić rozpuszczone w niej substancje mineralne
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zinfiltrować)
(1.1) polit. wojsk. potajemnie wnikać do wrogiej organizacji lub środowiska w celu zdobycia informacji lub wpływu
(1.2) biol. med. wnikać w tkankę lub organ
(1.3) fiz. przenikać w głąb materiału
Wiktionary
rzecz. infiltracja ż., infiltrator mos., infiltrowanie n.
przym. infiltracyjny
przysł. infiltracyjnie
Wiktionary
najniższa klasa w dawnych szkołach w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. najniższa, początkowa klasa w szkole
Wiktionary
Infima – najniższa klasa w szkołach dawnych polskich, dzielona zwykle na dwie: infimę minorum (niższą) i infimę maiorum (wyższą), w obydwu uczono głównie gramatyki łacińskiej, a mianowicie zgodności przymiotników z rzeczownikami i przypadkowania imion z trybami i czasami słów. Utarte było wyrażenie „żaczek z infimy", czyli początkujący uczeń, gregorianek.
Wikipedia
w matematyce: dolny kres zbioru liczb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mat. największa liczba taka, że wszystkie elementy danego zbioru są od niej większe lub równe
Wiktionary
(1.1) kres dolny
Wiktionary
w logice, semantyce: przekształcenie zdania przeczącego na równoważne zdanie nieskończone lub na odwrót;
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nieskończenie mały
Wiktionary
(1.1) Punkt jest infinitezymalny w porównaniu do prostej
Wiktionary
IPA: ˌĩnfʲĩɲitɛzɨ̃ˈmalnɨ, AS: ĩnfʹĩńitezỹmalny
Wiktionary
[czytaj: inFIniti] marka samochodów
SJP.pl
Infiniti (jap. インフィニティ) – marka premium samochodów osobowych należąca do koncernu Nissan Motor Co. Ltd. założona w 1989 roku.
Wikipedia
w językoznawstwie: bezokolicznik; infinitiwus, infinityw, infinitiw
SJP.pl
w językoznawstwie: bezokolicznik; infinitivus, infinitiwus, infinityw
SJP.pl
w językoznawstwie: bezokolicznik; infinitivus, infinityw, infinitiw
SJP.pl
w językoznawstwie: bezokolicznik; infinitivus, infinitiwus, infinitiw
SJP.pl
pogląd, który przyjmuje nieskończoność przyrody i świata, podzielność przestrzeni i czasu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. infirmeria.
Wiktionary
(1.1) Leki zaniesiono do infirmarii na trzecim piętrze konwentu.
Wiktionary
rzecz. infirmarium n., infirmeria ż., infirmer mos., infirmiarz mos., infirmerka ż., infirmierka ż.
Wiktionary
(1.1) infirmeria; daw. infirmarium
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. zob. infirmeria.
Wiktionary
(1.1) Na trzecim piętrze klasztoru urządzono infirmarium.
Wiktionary
rzecz. infirmaria ż., infirmeria ż., infirmer mos., infirmiarz mos., infirmerka ż.
Wiktionary
(1.1) infirmaria, infirmeria
Wiktionary
1. przestarzałe: osoba chorowita, wątłego zdrowia;
2. przestarzałe: osoba opiekująca się chorym; pielęgniarz
SJP.pl
dawniej: zakonnik sprawujący opiekę nad chorymi w infirmerii (izbie chorych); infirmier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pielęgniarz w wojskowej lub klasztornej infirmerii
Wiktionary
(1.1) Zostawili leki infirmerowi, który obiecał mu je podawać z wielką starannością.
Wiktionary
rzecz. infirmeria ż., infirmiarz mos.
:: fż. infirmerka ż.
Wiktionary
(1.1) infirmiarz
Wiktionary
dawniej: izba chorych w szkołach, klasztorach, wojsku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. izba chorych w klasztorach;
Wiktionary
Infirmeria (łac. "infirmus" – słaby, chory) – sala przeznaczona dla chorych w budynkach zamieszkiwanych przez duże grupy osób (klasztory, koszary wojskowe, bursy lub internaty itp.). W okresie średniowiecza infirmeria umieszczona przy klasztorze pełniła nie tylko rolę szpitala, ale też przytułku dla ludzi starych i ubogich.
Wikipedia
(1.1) Jan gdy został ranny przebywał w infirmerii.
Wiktionary
IPA: ˌĩnfʲirˈmɛrʲja, AS: ĩnfʹirmerʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. infirmierka ż., infirmer mos., infirmarium n., infirmiarz mos., infirmaria ż.
Wiktionary
dawniej: pielęgniarka sprawująca opiekę nad chorymi w infirmerii (izbie chorych); infirmierka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pielęgniarz w klasztornej infirmerii
Wiktionary
(1.1) Leki zostawił infirmiarzowi, który akurat stał koło furty.
Wiktionary
rzecz. infirmierka ż., infirmarium n., infirmaria ż., infirmeria ż., infirmer mos.
Wiktionary
(1.1) infirmer
Wiktionary
dawniej: zakonnik sprawujący opiekę nad chorymi w infirmerii (izbie chorych); infirmer
SJP.pl
dawniej: pielęgniarka sprawująca opiekę nad chorymi w infirmerii (izbie chorych); infirmerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta odpowiedzialna za infirmerię
(1.2) rel. zakonnica pielegnująca chorych w klasztornej infirmerii
Wiktionary
(1.2) Przełożona zleciła jej posługę siostry infirmierki.
Wiktionary
rzecz. infirmaria ż., infirmeria ż., infirmiarz mos., infirmerka ż.
:: fm. infirmer m.
Wiktionary
(1.1) infirmerka
(1.2) infirmerka
Wiktionary
skrót od: inflancki
SJP.pl
1. w ekonomii: wzrost średniego poziomu cen dóbr i usług w pewnym czasie, odzwierciedlający ubytek siły nabywczej pieniądza;
2. w kosmologii: faza błyskawicznej ekspansji wczesnego wszechświata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen;
Wiktionary
Inflacja (łac. "inflatio" – nadęcie) – proces trwałego wzrostu ogólnego poziomu cen w gospodarce. Skutkiem tego procesu jest spadek siły nabywczej pieniądza krajowego. Zjawiskiem przeciwnym do inflacji jest deflacja – ma ona miejsce gdy poziom cen spada (wartość inflacji jest ujemna).
Wikipedia
(1.1) Inflacja w pierwszym półroczu była wyższa niż powszechnie oczekiwano.
Wiktionary
IPA: ĩnˈflat͡sʲja, AS: ĩnflacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. dezinflacja ż.
przym. inflacyjny
Wiktionary
powodujący inflację
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) generujący inflację
Wiktionary
→ inflacja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ekon. dotyczący inflacji
Wiktionary
rzecz. inflacja ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Inflanty
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Inflantami, dotyczący Inflant
Wiktionary
rzecz. Inflanty nmos., Inflantczyk mos., Inflantka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Inflant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Inflant
Wiktionary
(1.1) Kiedy nazajutrz po bitwie notariusze królewscy zaczęli spisywać jeńców, okazało się, że byli wśród nich rycerze z całej Rzeszy, więc Bawarczycy, Łużyczanie, Szwabowie, Fryzowie, Turyńczycy, Sasi, Frankowie, Westfalczycy, Austriacy, Niemcy znad Renu, Pomorzanie i Inflantczycy.
Wiktionary
rzecz. Inflanty nmos.
:: fż. Inflantka ż.
przym. inflancki
Wiktionary
mieszkanka Inflant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Inflant
Wiktionary
rzecz. Inflanty nmos.
:: fm. Inflantczyk mos.
przym. inflancki
Wiktionary
kraina historyczna obejmująca obecną Łotwę i Estonię, w średniowieczu ziemie Zakonu Kawalerów Mieczowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna nad Dźwiną i Zatoką Ryską;
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) Dwa nasze powiaty, rzeżycki i lucyński, w niczym nie były dawniej podobne do tego zniszczonego, zrujnowanego i zdeptanego kraju, jakim stały się później nasze Inflanty.
Wiktionary
IPA: ĩnˈflãntɨ, AS: ĩnflãnty
Wiktionary
rzecz. Inflantczyk mos., Inflantka ż.
przym. inflancki
Wiktionary
urządzenie do uderzeniowego pompowania opon
SJP.pl
In
Wikipedia
potocznie: influencer
SJP.pl
dawniej: grypa (choroba zakaźna wywoływana przez wirusy, objawiająca się katarem, kaszlem, gorączką, bólem głowy, mięśni); influenza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. med. grypa
Wiktionary
(1.1) Moja influenca chyba nadal infekuje.
Wiktionary
IPA: ˌĩnfluˈwɛ̃nt͡sa, AS: ĩnfluu̯ẽnca
Wiktionary
(1.1) grypa
Wiktionary
[czytaj: influenser] środowiskowo: osoba popularna, mająca duży wpływ na opinie odbiorców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) neol. osoba mająca wpływ na opinie i decyzje innych, zwykle twórca internetowy o znacznym rozgłosie posiadający znaczne grono odbiorców
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) Influencerzy umiejętnie budują wokół siebie grupę lojalnych odbiorców, z którymi łączą ich silne relacje i zainteresowania.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. influencerka
Wiktionary
[czytaj: influenserka] środowiskowo: kobieta popularna, mająca duży wpływ na opinie odbiorców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. kobieta popularna, mająca duży wpływ na opinie i decyzje innych, zwykle twórczyni internetowa o znacznym rozgłosie posiadająca znaczne grono odbiorców
Wiktionary
(1.1) Influencerki to osoby, które potrafią ze swojego hobby, zainteresowań bądź pomysłu na życie, stworzyć świetnie prosperujący interes, przynoszący niemałe zyski.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. influencer
Wiktionary
[czytaj: influenserstwo] zajęcie influencera
SJP.pl
1. zmiana rozkładu ładunków elektrycznych ciała znajdującego się pod wpływem działania pola elektrycznego; indukcja elektrostatyczna
2. dawniej: wpływ, oddziaływanie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący influencji
SJP.pl
[czytaj: influenca] dawniej: grypa (choroba zakaźna wywoływana przez wirusy, objawiająca się katarem, kaszlem, gorączką, bólem głowy, mięśni); influenca
SJP.pl
historyczna nazwa handlowa leku przeciwwirusowego zawierającego moroksydynę
SJP.pl
potocznie: informacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) neol. inform. wyróżniona ramką część artykułu w Wikipediach i projektach siostrzanych, zawierająca najważniejsze informacje dla czytelnika
Wiktionary
IPA: ĩnfɔˈbɔks, AS: ĩnfoboks
Wiktionary
dodatkowa część artykułu wyróżniona ramką, w przejrzysty sposób prezentująca najważniejsze informacje
SJP.pl
In
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) publ. nadmierna ilość informacji na określony problem utrudniająca jego rozwiązanie
Wiktionary
(1.1) WHO ostrzega przed pierwszą infodemią – epidemią informacyjną.
Wiktionary
[czytaj: infodamp] duża ilość informacji przekazywana za jednym razem; info dump
SJP.pl
przystępna wizualizacja graficzna informacji, wyjaśniająca jakieś zagadnienie; ikonografika
SJP.pl
przystępna wizualizacja graficzna informacji, wyjaśniająca jakieś zagadnienie; ikonografika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. poligr. ilustracja z niewielką ilością tekstu wyjaśniająca jakieś zagadnienie
Wiktionary
Infografika (grafika informacyjna) – graficzna wizualizacja informacji, danych i wiedzy, zaprojektowana tak, by przekazywać odbiorcom złożone dane w przystępny i jasny sposób. Proces tworzenia infografiki nazywamy wizualizacją danych, projektowaniem informacji lub architekturą informacji. Przejrzystość przekazu jest w niej priorytetowa. Infografika ma za zadanie przykuć uwagę adresata i umożliwić mu szybkie zapoznanie się z zawartością.
Wikipedia
(1.1) Nasz podręcznik zawiera oryginalne infografiki, które ułatwiają zainteresowanie ucznia lekcją.
Wiktionary
przym. infograficzny
Wiktionary
osoba uzależniona od zdobywania nowych danych i informacji, głównie z internetu; dataholik
SJP.pl
uzależnienie od zdobywania nowych danych i informacji, głównie z internetu; dataholizm
SJP.pl
specjalny komputer z przydatnymi informacjami, np. z informacjami dla turystów; kiosk multimedialny, kiosk informacyjny
SJP.pl
Infokiosk (ang. "interactive kiosk") – interaktywny punkt informacyjny, który należy do grupy samoobsługowych urządzeń elektronicznych.
Wikipedia
informacyjne połączenie telefoniczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. połączenie telefoniczne uruchomione w celach informacyjnych
Wiktionary
IPA: ˌĩnfɔˈlʲĩɲja, AS: ĩnfolʹĩńi ̯a
Wiktionary
urządzenie komputerowe do przekazywania określonych informacji
SJP.pl
punkt informacyjny
SJP.pl
skrót od: informatyka, informatyczny; inform., inf.
SJP.pl
skrót od: informatyka, informatyczny; inf., infor.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poinformowanie o czymś, zakomunikowanie
(1.2) miejsce, w którym udziela się wiadomości z określonej dziedziny
(1.3) inform. dane przesyłane bądź przetwarzane
Wiktionary
Informacja (łac. "informatio" – przedstawienie, wizerunek; informare – kształtować, przedstawiać) – termin interdyscyplinarny, definiowany różnie w różnych dziedzinach nauki; najogólniej – właściwość pewnych obiektów, relacja między elementami zbiorów pewnych obiektów, której istotą jest zmniejszanie niepewności (nieokreśloności).
Wikipedia
(1.1) Na tablicy ogłoszeń jest informacja o planowaćanowanej przerwie w dostawie prądu.
(1.1) Profesor podał wczoraj informację o zmianie harmonogramu zajęć.
(1.1) Pracownik obsługi klienta udzielił mi szczegółowych informacji na temat procedury zwrotu towaru.
(1.1) Gazeta jest dobrym źródłem informacji.
(1.2) Moja mama pracuje w informacji kolejowej.
(1.3) Bit jest dla komputera najmniejszą jednostką informacji.
Wiktionary
IPA: ˌĩnfɔrˈmat͡sʲja, AS: ĩnformacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. informator m., informatorka ż., informatyk mos., informowanie n., poinformowanie n.
czas. informować ndk.
przym. informacyjny
Wiktionary
(1.1) wiadomość, sensacja, niespodzianka, adnotacja, notatka, artykuł, wieść, nowina, powiadomienie, pouczenie, pot. bomba
(1.2) okienko
Wiktionary
wymagający do działania wielu informacji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dostarczający wiadomości lub innych informacji
(1.2) związany z informacjami, ich przesyłaniem i przetwarzaniem
Wiktionary
(1.1) Po drodze usiłuję odczytywać szyldy sklepów i napisy informacyjne.
(1.2) Specyfika rynków finansowych sprzyja występowaniu znacznej asymetrii informacyjnej.
Wiktionary
IPA: ˌĩnfɔrmaˈt͡sɨjnɨ, AS: ĩnformacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. informacja ż., informator m., informatorka ż., informacyjność ż., informowanie n., poinformowanie n.
czas. informować ndk., poinformować dk., doinformować dk.
przysł. informacyjnie
Wiktionary
dopisek na zaproszeniu informujący o tym, że nie obowiązuje strój wizytowy; tenue de ville
SJP.pl
osoba, która udziela informacji, wyjaśnień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba udzielająca informacji
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) broszura zawierająca informacje
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌĩnfɔrˈmatɔr, AS: ĩnformator
Wiktionary
czas. informować ndk., poinformować dk.
rzecz.
:: informacja ż.
:: (1.1) fż. informatorka ż.
przym. informatywny
Wiktionary
rzadko: wydawnictwo dostarczające szczegółowych danych z danej dziedziny; informator
SJP.pl
kobieta, która udziela informacji, wyjaśnień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: informator
Wiktionary
rzecz. informacja ż., informacyjność ż., informowanie n., poinformowanie n.
:: fm. informator m.
czas. informować ndk., poinformować dk., doinformować dk.
przym. informacyjny
przysł. informacyjnie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się systemami informatycznymi
Wiktionary
(1.1) Szkoda, że nie wspomniałaś, że jesteś informatyczką – wykorzystalibyśmy twoją umiejętność programowania.
Wiktionary
IPA: ˌĩnfɔrmaˈtɨt͡ʃka, AS: ĩnformatyčka
Wiktionary
rzecz. informatyka, informatyk
przym. informatyczny
czas. informować
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób informatyczny
Wiktionary
rzecz. informatyk mos., informatyka ż.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od informatyka
Wiktionary
(1.1) Student niósł pięć książek informatycznych.
Wiktionary
IPA: ˌĩnfɔrmaˈtɨt͡ʃnɨ, AS: ĩnformatyčny
Wiktionary
(1.1) zob. informatyka.
Wiktionary
(1.1) komputerowy
Wiktionary
osoba zajmująca się zawodowo informatyką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek zajmujący się zawodowo informatyką
Wiktionary
Informatyk ( Informatiker, computing professional) – osoba wykonująca jeden z zawodów informatycznych, prowadząca badania naukowe w dziedzinie informatyki lub nauczająca informatyki.
Wikipedia
(1.1) Mój brat szuka pracy jako informatyk.
Wiktionary
IPA: ˌĩnfɔrˈmatɨk, AS: ĩnformatyk
Wiktionary
rzecz. informatyka ż., informacja ż., informatyzacja ż.
:: fż. informatyczka ż.
czas. informatyzować, zinformatyzować, informować, poinformować
przym. informatyczny
przysł. informatycznie
Wiktionary
gałąź nauki i techniki zajmująca się teorią i technologią przetwarzania informacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o gromadzeniu i przetwarzaniu informacji;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: informatyk
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Głównymi dyscyplinami wchodzącymi w skład kognitywistyki są: neurobiologia, neuropsychologia, neurokognitywistyka, społeczna nauka poznawcza, psychologia poznawcza, informatyka, sztuczna inteligencja, robotyka kognitywna, językoznawstwo kognitywne, teoria obliczeń i teoria informacji, antropologia kulturowa, filozofia umysłu oraz wybrane działy logiki (zwłaszcza logika epistemiczna, doksastyczna, semantyka logiczna i teoria systemów dedukcyjnych z jej twierdzeniami limitacyjnymi).
(1.1) Obecnie informatyka zajmuje się przetwarzaniem informacji za pomocą komputerów.
Wiktionary
IPA: ˌĩnfɔrˈmatɨka, AS: ĩnformatyka
Wiktionary
rzecz. informatyk mos., informatyczka ż.
przym. informatyczny
przysł. informatycznie
Wiktionary
będący nośnikiem informacji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który dostarcza informacji
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) inform. wprowadzenie systemów informatycznych w jednym lub kilku sektorach działalności;
Wiktionary
Informatyzacja – działania mające na celu poprawę funkcjonowania systemów informacyjnych, sterowania oraz innych systemów poprzez zastosowanie narzędzi i metod informatyki w zakresie gromadzenia, przetwarzania, przechowywania oraz udostępniania informacji.
Wikipedia
(1.1) W zasadzie komputeryzacja winna poprzedzać informatyzację.
Wiktionary
rzecz. informatyzowanie n., zinformatyzowanie n., informatyk mos.
czas. informować, informatyzować ndk., informatyzować się ndk., zinformatyzować dk., zinformatyzować się dk.
Wiktionary
(1.1) informatyzowanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) inform. wprowadzanie systemów informatycznych w jednym lub kilku sektorach działalności
Wiktionary
(1.1) Pieniądze ze sprzedaży przyspieszą proces informatyzowania naszej fabryki.
Wiktionary
rzecz. zinformatyzowanie n., informatyzacja ż.
czas. informatyzować ndk., informatyzować się ndk., zinformatyzować dk., zinformatyzować się dk.
Wiktionary
(1.1) informatyzacja
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zinformatyzować)
(1.1) inform. wprowadzać systemy informatyczne w jednym lub kilku sektorach działalności
czasownik zwrotny niedokonany informatyzować się (dk. zinformatyzować się)
(2.1) inform. wprowadzać systemy informatyczne w jednym lub kilku sektorach własnej działalności
Wiktionary
(1.1) Dyrekcja zaczęła informatyzować biura jakieś trzydzieści lat temu.
(2.1) Dzięki funduszom inwestycyjnym fabryki informatyzowały się dosyć sprawnie.
Wiktionary
rzecz. informatyk mos., informatyzacja ż., informatyzowanie n., zinformatyzowanie n.
czas. zinformatyzować dk., zinformatyzować się dk.
Wiktionary
1. tendencja w sztukach plastycznych, przejawiająca się w wykorzystywaniu metody automatyzmu i działania przypadku w procesie tworzenia dzieła;
2. obraz powstał zgodnie z tą tendencją
SJP.pl
In
Wikipedia
artysta tworzący dzieła zgodnie z zasadami informelu
SJP.pl
Informetria — nauka o zastosowaniu metod matematycznych do badań stanu informacji, dla określenia i analizy jej zjawisk, do wyszukiwania jej praw. Wykorzystywana do mierzenia wszystkiego co da się zmierzyć w informatologii. Metody matematyczne w informetrii: algebra elementarna, algebra wyższa, analiza matematyczna, rachunek prawdopodobieństwa, logika, teoria zbiorów i relacji, statystyka opisowa, metody formalizacji graficznej.
Wikipedia
rybosom połączony z białkami, zawarty w cytoplazmie jaja zwierząt i człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|informować.
Wiktionary
(1.1) Zadaniem instytutu jest informowanie oraz kształtowanie opinii o środowisku.
Wiktionary
IPA: ˌĩnfɔrmɔˈvãɲɛ, AS: ĩnformovãńe
Wiktionary
rzecz. poinformowanie n., informacja ż., informator m., informatorka ż., informacyjność ż.
czas. informować ndk., poinformować dk.
przym. informacyjny
przysł. informacyjnie
Wiktionary
udzielać informacji, powiadamiać o czymś; podawać do wiadomości, objaśniać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. poinformować)
(1.1) przekazywać wiadomość i objaśniać
Wiktionary
(1.1) Zamierzamy informować na bieżąco o wielkości długu publicznego.
Wiktionary
IPA: ˌĩnfɔrˈmɔvat͡ɕ, AS: ĩnformovać
Wiktionary
rzecz. informacja ż., informator m., informatorka ż., informatyk mos., informatyczka ż., informatyzacja ż., informowanie n., poinformowanie n., info n.
czas. poinformować dk.
przym. informacyjny, informatyczny
przysł. informacyjnie
Wiktionary
(1.1) dawać znać, powiadamiać, udzielać informacji, uwiadamiać, zawiadamiać
Wiktionary
środowisko informacyjne człowieka zawierające rodzaje informacji, które są mu potrzebne do funkcjonowania w społeczeństwie
SJP.pl
Infosfera (ang. "infosphere") – środowisko informacyjne człowieka zawierające te rodzaje informacji, które są mu potrzebne do funkcjonowania w społeczeństwie. W tej sferze mają miejsce wszelkie wymiany komunikatów.
Wikipedia
połączenie w sieci komputerowej o dużej przepustowości
SJP.pl
Infostrada ( information highway) – wizja globalnej sieci komunikacyjnej integrującej Internet, sieć kablową, telefonię oraz inne media elektronicznego przekazu w ramach rozwijającego się społeczeństwa informacyjnego. Spopularyzowana szczególnie za prezydentury Billa Clintona. Termin Infostrada na długo przed amerykańskimi pomysłami po raz pierwszy został wprowadzony w Polsce ok. roku 1970 przez Andrzeja Targowskiego.
Wikipedia
[czytaj: infotejnments] wiadomości telewizyjne podawane w formie rozrywkowej
SJP.pl
technik specjalizujący się w informatyce lub sprzęcie komputerowym
SJP.pl
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych, oznaczający: poniżej, późniejszy, wewnątrz
Wiktionary
(1.1) infra- + czerwony = infraczerwony
(1.1) infra- + rząd = infrarząd
Wiktionary
promieniowanie podczerwone; niewidzialne dla ludzkiego oka promieniowanie elektromagnetyczne
SJP.pl
dotyczący promieniowania podczerwonego, niewidzialnego dla ludzkiego oka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. rzad. podczerwony
Wiktionary
dźwięk o częstotliwości poniżej zakresu słyszalnego dla ludzkiego ucha; poddźwięk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt niskiej by być słyszalną dla człowieka (zależnie od definicji poniżej 16 albo 20 Hz);
Wiktionary
(1.1) poddźwięk
Wiktionary
kategoria pomocnicza dla gromady w systematyce roślin lub zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) syst. kategoria pomocnicza w systematyce niższa od gromady i podgromady;
Wiktionary
(1.1) Grzebiące są rzędem ptaków z infragromady ptaków neognatycznych.
Wiktionary
rzecz. gromada ż.
Wiktionary
dawniej: naruszenie czegoś, złamanie
SJP.pl
wykrywanie obiektów i określanie ich położenia w przestrzeni przy użyciu emitowanego lub odbijanego przez nie elektromagnetycznego promieniowania cieplnego; termolokacja
SJP.pl
kategoria systematyczna pomocnicza dla rzędu, używana w systematyce organizmów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. syst. kategoria systematyczna niższa rangą od podrzędu, wyższa od parworzędu
Wiktionary
(1.1) Opis przypomina dinozaura z infrarzędu zauropodów.
Wiktionary
rzecz. podrząd mrz.
Wiktionary
zasoby instytucjonalne i materialne niezbędne do należytego funkcjonowania społeczeństwa, gospodarki itd.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) podstawowe struktury techniczne lub organizacyjne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa, gospodarki lub określonego przedsięwzięcia;
Wiktionary
Infrastruktura (z łac. "infra" – pod i "structura" – budowa) – podstawowe urządzenia i systemy służące państwu, miastu lub innym obszarom, w tym usługi i urządzenia niezbędne do poprawnego funkcjonowania.
Infrastruktura składa się z publicznych i prywatnych usprawnień fizycznych, takich jak drogi, koleje, mosty, tunele, zaopatrzenie w wodę, kanały ściekowe, sieci elektryczne i telekomunikacja (w tym łączność z Internetem i prędkości łączy szerokopasmowych).
Wikipedia
(1.1) Infrastrukturę społeczną stanowią np. budynki publiczne; techniczną – urządzenia i sieci zaopatrujące w prąd, gaz, ogrzewanie, wodę, kanalizacja, firmy sprzątające śmieci, telewizja, radio, internet. Infrastrukturę transportową – m.in. drogi, mosty, tunele, chodniki, linie kolejowe, stacje, porty, kanały, śluzy, lądowiska, urządzenia kontroli lotu.
Wiktionary
IPA: ˌĩnfrastrukˈtura, AS: ĩnfrastruktura
Wiktionary
przym. infrastrukturalny
przysł. infrastrukturalnie
Wiktionary
(1.1) zaplecze
Wiktionary
związany z zasobami materialnymi i instytucjonalnymi niezbędnymi do funkcjonowania społeczeństwa i gospodarki
SJP.pl
firma zajmująca się badaniami opinii publicznej i sondażami, w tym oglądalności programów RTV; badanie wykonane przez tę firmę
SJP.pl
środowiskowo: fryzjerskie urządzenie przyspieszające zabiegi chemiczne i pielęgnacyjne na włosach; klimazon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. nazwa kilku organów, struktur anatomicznych roślin i zwierząt, mających lejkowaty kształt
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) lejek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. infundibulum.
Wiktionary
1. wprowadzenie do organizmu dożylnie, podskórnie lub doodbytniczo większej ilości płynu w celach leczniczych; wlew, wlewka
2. dawniej: napar z wcześniej wymoczonych ziół
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pierwotniak poruszający się za pomocą delikatnych rzęsek lub kurczliwych rurkowatych wypustek, służących także do chwytania i wysysania zdobyczy; Ciliata
SJP.pl
klasa pierwotniaków
SJP.pl
naczynie używane w aptekach do robienia naparów z ziół
SJP.pl
wpływać różnymi składnikami na smak alkoholu
SJP.pl
przymiotnik od: infuzja
SJP.pl
1. nakrycie głowy biskupów lub książąt wschodnich; mitra;
2. przenośnie: godność biskupa;
3. w starożytnym Rzymie: opaska symbolizująca władzę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. liturgiczne nakrycie głowy biskupów, infułatów i opatów
(1.2) rel. przen. godność biskupa
(1.3) pot. przest. infułat, biskup
(1.4) hist. opaska symbolizująca władzę lub godność w starożytnym Rzymie
Wiktionary
(1.1) Ceremoniarz zdjął infułę z głowy biskupa.
Wiktionary
rzecz. infułat m.
przym. infułacki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kośc. daw. parafia obsadzona przez infułata
Wiktionary
rzecz. infułat mos.
Wiktionary
odnoszący się do godności infułata, należący do infułata
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z godnością infułata
Wiktionary
rzecz. infułat mos., infuła ż.
Wiktionary
duchowny katolicki nie będący biskupem, ale mający prawo noszenia infuły; mitrat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. rel. prałat mający przywilej noszenia infuły
Wiktionary
(1.1) W dawnym pałacu infułatów wymieniono wszystkie okna.
Wiktionary
rzecz. infuła ż., infułacja ż.
przym. infułacki
Wiktionary
piestrzenica infułowata - gatunek grzybów z rodziny krążkownicowatych
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Inga – imię żeńskie pochodzenia germańskiego.
Wywodzi się od zdrobnienia grupy imion, także męskich, znanych w kulturach germańskich i skandynawskich rozpoczynających się od "Ing-", imienia jednego z normandzkich bóstw.
W 2026 roku w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazanych zostało 8178 kobiet z pierwszym imieniem Inga.
Wikipedia
(1.1) Inga wtuliła się w Kazimierzowy kołnierz.
Wiktionary
IPA: ˈĩŋɡa, AS: ĩŋga
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Ingeborga – imię żeńskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od złożenia słów "Ing" – imię jednego z nordyckich bogów i "borg" oznaczającego „forteca”, „twierdza”.
W styczniu 2024 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 726 kobiet o imieniu Ingeborga i 142 kobiety o imieniu Ingeborg, nadanym jako imię pierwsze.
Wikipedia
(1.1) Trębacz zagrał na pogrzebie Ingeborgi dwie żałobne melodie.
(1.1) Dziedzic zapisał Ingebordze kawał ziemi pod Raciborowicami.
Wiktionary
wrodzone zdolności i predyspozycje artysty; talent
SJP.pl
1. mieszanie się do czegoś, wtrącanie się w cudze sprawy;
2. naruszanie jakiegoś stanu przez czynniki zewnętrzne; wpływanie na coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wpływ na coś, mieszanie się do jakiejś sprawy, interweniowanie, wtrącanie się
Wiktionary
IPA: ˌĩŋɡɛˈrɛ̃nt͡sʲja, AS: ĩŋgerẽncʹi ̯a
Wiktionary
czas. ingerować
Wiktionary
(1.1) interwencja
Wiktionary
rzadko: osoba wtrącająca się w czyjeś sprawy
SJP.pl
mieszać się, wtrącać się do czegoś; wywierać wpływ na coś (na kogoś)
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zaingerować)
(1.1) zajmować się jakimiś sprawami bez zgody podmiotów, których one bezpośrednio dotyczą
Wiktionary
(1.1) W jakiej sytuacji ingerowałabyś w przypadku tak postępującej młodzieży?
Wiktionary
rzecz. ingerencja ż., ingerowanie n.
Wiktionary
(1.1) interweniować, mieszać się, wdawać się, wtrącać się
Wiktionary
miasto w Chinach; Yingkou
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji na Zabajkalu, która po połączeniu z Ononem tworzy Szyłkę;
Wiktionary
In
Wikipedia
Ingolstadt – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, w rejencji Górna Bawaria, siedziba regionu Ingolstadt. Leży ok. 80 km na północ od Monachium, w dolinie Dunaju, a jego zabytkowe centrum położone jest na lewym brzegu tej rzeki. Miasto o powierzchni 133,4 km² liczy 137 716 mieszkańców (30 września 2021).
Wikipedia
sztaba metalu, zwykle złota lub srebra
SJP.pl
postępowanie zmierzające do wywołania pozytywnego nastawienia jakiejś osoby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. celowe działanie, które ma na celu uzyskanie dla siebie czyjejś przychylności
Wiktionary
Ingracjacja ("wkradanie się w cudze łaski") – technika manipulacji, działanie mające na celu zdobycie sympatii (wytworzenie pozytywnej postawy).
Istota tego zachowania sprowadza się do stworzenia pozytywnego obrazu własnej osoby u drugiego człowieka oraz zastosowania różnego typu technik mających na celu uzyskanie sympatii do siebie oraz próby wymuszenia uznania wszystkich walorów. Zaprzyjaźnienie się ma charakter czysto instrumentalny, i jednocześnie jest narzędziem uzyskania wpływu.
Wikipedia
(1.1) pot. podlizywanie się
Wiktionary
seria pistoletów maszynowych zaprojektowana przez Gordona Ingrama
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składnik mieszaniny; ingredient, domieszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) składnik jakiejś mieszaniny lub przepisu, najczęściej kulinarnego lub mikstury lekarskiej, rzecz wchodząca w skład czegoś
Wiktionary
(1.1) W kuchni francuskiej stosuje się często wykwintne ingrediencje.
Wiktionary
IPA: ˌĩŋɡrɛˈdʲjɛ̃nt͡sʲja, AS: ĩŋgredʹi ̯ẽncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. ingredient m.
Wiktionary
(1.1) ingredient, składnik, składowa
Wiktionary
składnik mieszaniny; ingrediencja, domieszka
SJP.pl
przyjęcie do jakiejś grupy, gremium; kooptacja
SJP.pl
uroczysty wjazd, uroczyste objęcie władzy lub urzędu przez nowo mianowanego biskupa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kośc. uroczyste objęcie władzy w diecezji przez biskupa, dotyczy także nowoobranych papieży
(1.2) hist. w I Rzeczypostpolitej: uroczyste objęcie władzy przez starostów albo wojewodów
(1.3) druk. główka artykułu
Wiktionary
Ingres ( ingressus „wejście” od ingredi „wejść”) – uroczyste objęcie władzy przez biskupa ordynariusza nad diecezją.
W Kościele katolickim nowemu biskupowi hołd ("homagium") składają biskupi pomocniczy, księża, zakonnicy i wierni świeccy. Kościół katolicki zaleca, aby odbywała się wtedy uroczysta procesja do kościoła katedralnego z udziałem duchownych i wiernych.
Wikipedia
(1.3) lid
Wiktionary
lokalne zalanie lądu przez morze
SJP.pl
In
Wikipedia
dotyczący ingresji (lokalnego zalania lądu przez morze)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina historyczna leżąca nad brzegiem Zatoki Fińskiej, na południe od Karelii a na wschód od Estonii, obecnie w granicach administracyjnych Rosji;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. ingryjski
rzecz. ingryjski mrz.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
In
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ingrią, dotyczący Ingrii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język ingryjski;
Wiktionary
rzecz. Ingria ż.
Wiktionary
(2.1) iżorski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na południu Ukrainy, prawy dopływ Dniepru;
Wiktionary
Ingulec ( Інгулець "Inhułeć", Малий Інгул "Małyj Inhuł") – rzeka na południu Ukrainy, prawy dopływ Dniepru.
Bierze początek na Wyżynie Naddnieprzańskiej. Długość rzeki to 549 km (żeglowna na długości 109 km), powierzchnia dorzecza 13 700 km².
Głównymi dopływami są: Saksahań, Wysuń, Żowta.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Gruzji, płynąca przez Swanetię i Nizinę Kolchidzką, uchodzi do Morza Czarnego;
Wiktionary
Inguri (gruz. ენგური - Enguri; abch. Егры - Egry; ros. Ингури - Inguri) – rzeka na Kaukazie Zachodnim.
Zaczyna się w Gruzji kilkoma spływami z lodowców Pasma Głównego Wielkiego Kaukazu takimi jak Lechziri, Caneri czy Adiszi. W biegu górnym płynie przez Swanetię, w biegu dolnym zaś przez Nizinę Kolchidzką. W biegu dolnym stanowi granicę pomiędzy gruzińskim regionem Megrelia i Górna Swanetia a separatystyczną Abchazją. Uchodzi do Morza Czarnego.
Wikipedia
dotyczący Inguszów, związany z Inguszami, właściwy Inguszom
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Inguszami, dotyczący Inguszów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język inguski;
Wiktionary
rzecz. Inguszetia ż., Ingusz mos., Inguszka ż.
przym. inguszecki
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem inguskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem inguskim
(1.3) spisany, stworzony w języku inguskim
Wiktionary
IPA: ĩŋˈɡuskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: ĩŋguskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
mieszkaniec Inguszetii
SJP.pl
→ Inguszetia; inguszetyjski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Inguszetią, dotyczący Inguszetii
Wiktionary
rzecz. Inguszetia ż., Ingusz mos., Inguszka ż., inguski mrz.
przym. inguski
Wiktionary
rosyjska republika na Kaukazie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;
Wiktionary
Inguszetia ( Ингушетия, Гӏалгӏайче), Republika Inguszetii (ros. Респу́блика Ингуше́тия, ing. ГIалгIай Мохк, "Ghalghaj Mochk") – republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej, położona na północny Kaukazu. W ramach federacji Inguszetia graniczy z Osetią Północną oraz Czeczenią, ma także zewnętrzną granicę z gruzińskim regionem Mccheta-Mtianetii (gminy Kazbegi i Duszeti).
Wikipedia
(1.1) Ofiarami ataku terrorystycznego było siedmiu pracowników MSW republiki Inguszetii, ponadto 15 osób zostało rannych.
Wiktionary
rzecz. inguski mrz., Ingusz, Inguszka
przym. inguski, inguszecki
Wiktionary
(1.1) ofic. Republika Inguszetii
Wiktionary
mieszkanka Inguszetii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) członkini narodu Inguszów
Wiktionary
rzecz. Inguszetia ż., inguski mrz.
:: fm. Ingusz mos.
przym. inguski, inguszecki, inguszetyjski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na Ukrainie, lewy dopływ Bohu;
Wiktionary
Inguł ( Інгул "Inhuł") – rzeka na Ukrainie, lewy dopływ Bohu.
Płynie przez obwód kirowogradzki i mikołajowski. Długość rzeki 354 km, powierzchnia dorzecza – 9890 km².
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. imbir
Wiktionary
(1.1) zozwor
Wiktionary
wdychanie w celach leczniczych pary lub rozpylonych płynów; wziewanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wdychanie pary wodnej, gazów lub substancji w celach leczniczych;
Wiktionary
In
Wikipedia
IPA: ˌĩnxaˈlat͡sʲja, AS: ĩnχalacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. inhalatorium n., inhalator m., inhalatorek m., inhalowanie n.
czas. inhalować
przym. inhalacyjny
Wiktionary
dotyczący inhalacji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący inhalacji
Wiktionary
rzecz. inhalator mrz., inhalacja ż.
Wiktionary
1. urządzenie do rozpylania płynów lub proszków przeznaczonych do wdychania, zwykle w celach leczniczych;
2. inhalator tlenowy - urządzenie pokładowe samolotów umożliwiające załodze oddychanie tlenem z butli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. sprzęt służący do inhalacji i terapii dróg oddechowych;
Wiktionary
Inhalator, nebulizator – wyrób medyczny przeznaczony do inhalacji, terapii górnych i dolnych dróg oddechowych.
Wikipedia
(1.1) Importer zmuszony był wycofać z aptek partię skażonych inhalatorów proszkowych dla kotów.
Wiktionary
IPA: ˌĩnxaˈlatɔr, AS: ĩnχalator
Wiktionary
rzecz. inhalacja ż., inhalowanie n.
czas. inhalować
przym. inhalacyjny
Wiktionary
(1.1) nebulizator m.
Wiktionary
zdrobnienie od: inhalator
SJP.pl
miejsce do przeprowadzania inhalacji; inhalatornia, wziewalnia
SJP.pl
Inhalatorium (wziewalnia, waporatorium) – miejsce powstałe naturalnie lub utworzone sztucznie, w którym substancje lecznicze są pobierane w drodze inhalacji. Inhalacje mogą być prowadzone w naturalnych wziewalniach – przestrzeniach powietrznych, powstających wokół źródeł wód gorących, bijących bezpośrednio z głębokich pokładów. Podobne wziewalnie powstają wokół urządzeń budowanych w celu otrzymywania soli kuchennej metodą zagęszczania solanki.
Wikipedia
miejsce do przeprowadzania inhalacji; inhalatorium, wziewalnia
SJP.pl
wdychać coś, najczęściej w celach leczniczych; wziewać
SJP.pl
przynależność
SJP.pl
nieodłączny, tkwiący w istocie, przynależący do czegoś, nieodzowny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nierozłącznie z czymś związany, tkwiący w istocie, strukturze, naturze czegoś
Wiktionary
IPA: ˌĩnxɛˈrɛ̃ntnɨ, AS: ĩnχerẽntny
Wiktionary
przysł. inherentnie
Wiktionary
(1.1) przyrodzony, właściwy, nieodłączny
Wiktionary
zahamowanie, zatrzymanie, zakaz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) proces hamowania lub ograniczania działań, reakcji lub zachowań, stosowany w różnych dziedzinach, m.in. w chemii, biologii, psychologii czy prawie
Wiktionary
Inhibicja – zmniejszanie szybkości reakcji chemicznej spowodowane dodatkiem substancji (inhibitora) wpływającej na stężenie reagentów, katalizatora lub produktu pośredniego.
Bywa ona niepoprawnie nazywana "katalizą ujemną", a inhibitor bywa niepoprawnie nazywany "katalizatorem ujemnym".
Wikipedia
(1.1) Niektóre bakterie beztlenowe tolerują krótką ekspozycję na atmosferę tlenową. Powoduje ona wprawdzie inhibicję wzrostu, nie zabija jednak bakterii.
Wiktionary
przym. inhibicyjny
rzecz. inhibitor mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: inhibicja
SJP.pl
białko jajnika, peptyd biorący udział w regulacji cyklu miesiączkowego
SJP.pl
Inhibina – peptyd będący inhibitorem syntezy i wydzielania FSH, biorący także udział w regulacji cyklu miesiączkowego. U kobiet inhibina jest produkowana przez warstwę ziarnistą pęcherzyka dominującego, ciałko żółte, a także łożysko i przysadkę. U mężczyzn inhibina jest produkowana przez komórki Sertolego i pomaga w lokalnej regulacji spermatogenezy oraz jest głównym czynnikiem, który hamuje wydzielanie FSH.
Wikipedia
w chemii, biologii: związek chemiczny powodujący zahamowanie bądź spowolnienie reakcji chemicznej albo działanie enzymu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. substancja zwalniająca lub hamująca reakcję chemiczną;
Wiktionary
In
Wikipedia
IPA: ˌĩnxʲiˈbʲitɔr, AS: ĩnχʹibʹitor
Wiktionary
rzecz. inhibicja ż.
przym. inhibicyjny, inhibitorowy
Wiktionary
związany z inhibitorem
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) M., B. i W. lm. od inhibitor
Wiktionary
IPA: ˌĩnxʲibʲiˈtɔrɨ, AS: ĩnχʹibʹitory
Wiktionary
pogrzebanie zwłok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. pogrzebanie zmarłego w ziemi
Wiktionary
(1.1) Ludność praktykowała obrządek birytualny, to jest zarówno kremację, jak i inhumację, co uważane jest za cechę charakterystyczną kultury wielbarskiej.
(1.1) Występowanie w nich inhumacji i kremacji świadczy o etnicznej niejednolitości huńskiej ordy.
Wiktionary
przym. inhumacyjny
Wiktionary
(1.1) pogrzeb
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z inhumacją, dotyczący inhumacji
Wiktionary
rzecz. inhumacja ż.
Wiktionary
(1.1) pogrzebowy
Wiktionary
1. delfin słodkowodny z dorzecza Amazonki;
2. punkt, według którego dokonuje się pomiaru ludzkiej czaszki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zapoczątkowanie lub rozpoczęcie się czegoś
2. przyjęcie nowego członka do jakiegoś tajnego stowarzyszenia, bractwa, sekty; wtajemniczenie;
3. osiąganie nowych etapów i wtajemniczeń w procesie stawania się dorosłym;
4. w niektórych kulturach: obrzędy towarzyszące osiąganiu takich etapów, przyjmowaniu do społeczności dorosłych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rozpoczęcie czynności, procesu działania
(1.2) ceremonia przyjęcia nowego członka
(1.3) wtajemniczenie w coś, zaznajomienie się z czymś nowym, zapoznanie się
Wiktionary
Inicjacja występuje w następujących znaczeniach:
Często inicjacja jest zrytualizowana i towarzyszy jej odpowiednia ceremonia. Jest tak zwłaszcza w przypadku, kiedy inicjowany wstępuje do jakiegoś zakonu lub tajnego stowarzyszenia, co oznacza wtajemniczenie w sekretne doktryny czy misteria starożytne.
Wikipedia
(1.1) Musimy jej podziękować za inicjację tych cudownych spotkań.
(1.2) Warunkiem koniecznym odbycia inicjacji w sekcie jest wpłacenie dużej sumy na jej konto.
(1.3) Kasia często się chwali, że przeszła inicjację seksualną w wieku 15 lat.
Wiktionary
IPA: ˌĩɲiˈt͡sʲjat͡sʲja, AS: ĩńicʹi ̯acʹi ̯a
Wiktionary
czas. inicjować, zainicjować
rzecz. inicjator m., inicjatorka ż., inicjowanie n., zainicjowanie n., inicjał mrz.
przym. inicjacyjny, inicjatorski
przysł. inicjacyjnie
Wiktionary
w informatyce: nadanie wartości początkowych dowolnemu obiektowi
SJP.pl
Inicjalizacja – nadanie wartości/stanów początkowych dowolnemu obiektowi. W ogólnym przypadku obiektem może być zmienna, określony obszar pamięci przydzielony dynamicznie itp. W przypadku programowania obiektowego inicjalizacją obiektów zajmują się zwykle konstruktory należące do odpowiedniej klasy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|inicjalizować.
Wiktionary
(1.1) Służą do inicjalizowania pól klasy, w tym stałych i referencji.
Wiktionary
IPA: ˌĩɲit͡sʲjalʲizɔˈvãɲɛ, AS: ĩńicʹi ̯alʹizovãńe
Wiktionary
czas. inicjalizować
Wiktionary
w informatyce: nadawać początkowe wartości; inicjować
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) nadawać czemuś stan początkowy; rozpoczynać coś
Wiktionary
IPA: ˌĩɲit͡sʲjalʲiˈzɔvat͡ɕ, AS: ĩńicʹi ̯alʹizovać
Wiktionary
rzecz. inicjalizowanie n.
czas. inicjować
Wiktionary
1. początkowy, umieszczony na początku;
2. komórki inicjalne - w botanice: komórki wierzchołkowe stożka wzrostu;
3. akcent inicjalny - w językoznawstwie: akcent na pierwszej sylabie wyrazu;
4. gleby inicjalne - w geologii: gleby zaczynające się kształtować
SJP.pl
osoba występująca z inicjatywą; projektodawca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. osoba występująca z inicjatywą, inicjująca coś, dająca czemuś początek
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) chem. czynnik konieczny do zapoczątkowania niektórych reakcji chemicznych, głównie reakcji polimeryzacji
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Artur jest inicjatorem naszego dzisiejszego spotkania.
Wiktionary
IPA: ˌĩɲiˈt͡sʲjatɔr, AS: ĩńicʹi ̯ator
Wiktionary
rzecz. inicjatywa ż., inicjacja ż.
:: fż. inicjatorka ż.
czas. inicjować ndk., zainicjować dk.
przym. inicjatywny, inicjacyjny
Wiktionary
(1.1) duchowy ojciec, pomysłodawca, projektodawca
Wiktionary
kobieta występująca z inicjatywą; projektodawczyni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta występująca z inicjatywą, inicjująca coś, dająca czemuś początek
Wiktionary
rzecz. inicjator mos./mrz., inicjacja ż.
Wiktionary
1. impuls do działania; bodziec;
2. samodzielność i aktywność w działaniu; inicjatywność, przedsiębiorczość, zaradność;
3. realizacja projektu lub pomysłu; działalność;
4. pierwszeństwo w czymś; prymat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) propozycja zrealizowania określonych działań
(1.2) skłonność do samodzielnego inicjowania działań
(1.3) w grach: pierwszeństwo dające przewagę
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wprawdzie Neapol został założony przez Greków i język grecki wciąż był tam powszechnie używany, lecz w neapolitańskim regionie Kampanii osiedlono wielu rzymskich weteranów z inicjatywy Cezara, a jeszcze liczniejsi oczekiwali na przyznanie działek ziemi.
Wiktionary
rzecz. inicjator mrz./mos., inicjatorka ż.
czas. inicjować
przym. inicjatywny
Wiktionary
samodzielność i aktywność w działaniu; inicjatywa, przedsiębiorczość, zaradność
SJP.pl
1. rozpoczynający jakieś działanie; inicjujący, założycielski;
2. pobudzający do działania; inspiracyjny, inspiratorski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z inicjatywą
Wiktionary
rzecz. inicjator mos./mrz., inicjatywa ż.
Wiktionary
litera rozpoczynająca rozdział lub partię tekstu, wyróżniająca się wielkością, kształtem lub ozdobami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) duża, zwykle ozdobna litera rozpoczynająca akapit tekstu
Wiktionary
Inicjał (śrdw.-łac. "initiale" od łac. "initium", początek). Można go zdefiniować jako:
Wikipedia
IPA: ĩˈɲit͡sʲjaw, AS: ĩńicʹi ̯au̯
Wiktionary
rzecz. inicjały, inicjatywa ż., inicjowanie n., zainicjowanie n., inicjatywność ż., inicjacja ż.
czas. inicjować ndk., zainicjować dk.
przym. inicjałowy, inicjatywny, inicjalny
przysł. inicjalnie, inicjatywnie
Wiktionary
związany z inicjałem
SJP.pl
litera rozpoczynająca rozdział lub partię tekstu, wyróżniająca się wielkością, kształtem lub ozdobami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pierwsze litery imienia lub imion i nazwiska
forma rzeczownika.
(2.1) lm. M. zob. inicjał.
Wiktionary
(1.1) Nie wiem czy we frazie „niedawna premiera książki o SW” chodzi o inicjały Wisławy Szymborskiej, Willa Smitha czy Shirley Watts.
(1.1) Najciekawsze jest jednak to, że menedżerem ze strony NASA jest człowiek, którego inicjały to ABC.
Wiktionary
rzecz. inicjał m.
przym. inicjalny
czas. inicjować
Wiktionary
osoba lub instytucja występująca z inicjatywą realizacji jakiegoś pomysłu, wykonania jakiegoś projektu
SJP.pl
dawać początek czemuś, zapoczątkowywać; występować z inicjatywą, dawać pomysł
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zainicjować)
(1.1) dawać czemuś początek
(1.2) występować z inicjatywą, pomysłem
Wiktionary
(1.1) Bankructwo kilku banków było elementem inicjującym światowy kryzys finansowy.
Wiktionary
czas. inicjalizować, zainicjować
rzecz. inicjacja ż., inicjał m., inicjały nmos., inicjator m., inicjatorka ż., inicjatywa ż., inicjowanie n.
przym. inicjacyjny, inicjalny
Wiktionary
(1.1) rozpoczynać, zaczynać, zapoczątkowywać
Wiktionary
1. wstrzyknięcie, zastrzyk;
2. odwzorowanie różnowartościowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zastrzyk
(1.2) mat. funkcja różnowartościowa;
(1.3) techn. wtłaczanie lub wstrzyknięcie cieczy lub gazów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący iniekcji
SJP.pl
inżektor; urządzenie do wtłaczania płynu do obszaru o ciśnieniu wyższym od ciśnienia atmosferycznego
SJP.pl
związany z iniektorem
SJP.pl
cecha funkcji różnowartościowej (iniekcji)
SJP.pl
w językoznawstwie: artykułowany w wyniku iniekcji - wdechu powietrza spowodowanego ruchem krtani w dół
SJP.pl
o cechach iniowatych (rodzina waleni)
SJP.pl
Iniowate (Inidae) – rodzina ssaków z parvordo zębowców (Odontoceti) w obrębie infrarządu waleni (Cetacea).
Wikipedia
o cechach iniowatych (rodzina waleni)
SJP.pl
skrót od: initio (z łaciny: na początku)
SJP.pl
z łaciny: na początku
SJP.pl
dawniej: niesprawiedliwość, obraza, zniewaga; krzywda
SJP.pl
w matematyce: funkcja różnowartościowej, w której różnym wartościom argumentów odpowiadają różne wartości funkcji; iniekcja
SJP.pl
1. środowiskowo: barwnik używany do wykonania tatuażu;
2. środowiskowo: podpisanie kontraktu na występy
SJP.pl
skrót od: inkunabuł
SJP.pl
tytuł władcy Inków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. polska kawa zbożowa instant popularna od PRL-u, produkowana w Skawinie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Inka mos.
Wiktionary
temperaturowe wytwarzanie światła za pomocą prądu elektrycznego, który cieplnie wzbudza cząsteczki lub atomy
SJP.pl
obrzędowe zaklęcie, śpiewane albo recytowane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. rel. obrzędowe zaklęcie
Wiktionary
IPA: ˌĩŋkãnˈtat͡sʲja, AS: ĩŋkãntacʹi ̯a
Wiktionary
wymawiać lub wyśpiewywać obrzędowe zaklęcia albo modły
SJP.pl
pozbawienie wolności; uwięzienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. socjol. psych. pozbawienie wolności, uwięzienie
(1.2) przest. med. uwięźnięcie jakiegoś organu wewnętrznego, przepuklina
Wiktionary
(1.1) Badania wskazują, że czynnikiem nasilającym zaburzenia behawioralne i emocjonalne dzieci jest inkarceracja rodzica, która dotyka bardziej dziewczęta, niż chłopców.
Wiktionary
rzecz. inkarcerat m.
czas. inkarcerować ndk.
przym. inkarceracyjny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z inkarceracją, dotyczący inkarceracji
Wiktionary
rzecz. inkarceracja ż.
Wiktionary
przypisanie duchownego do konkretnej diecezji lub zgromadzenia zakonnego
SJP.pl
Inkardynacja – przypisanie (przynależność) duchownego do konkretnej instytucji kościelnej, jak diecezji, zgromadzenia zakonnego, etc.
Wikipedia
przypisać (przypisywać) duchownego do konkretnej diecezji lub zgromadzenia zakonnego
SJP.pl
1. wcielenie;
2. w hinduizmie: ziemskie stadium istnienia duszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. wcielenie bóstwa w osobę ludzką;
(1.2) rzad. barwa skóry człowieka
Wiktionary
Inkarnacja (z łac.: "incarnatio"; od "incarnare", gdzie "caro" – ciało, mięso) – w religiach dharmicznych jest to jedno z wcieleń przyjmowanych przez żywą istotę (duszę) w cyklu samsary; w chrześcijaństwie – zgodnie z wyznaniem wiary – akt dotyczący jedynie boga Jahwe i jego syna Jezusa.
Wikipedia
rzecz. karnacja ż.
Wiktionary
dawniej o kolorze bladoróżowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. kolor bladoróżowy
Wiktionary
Inkarnat, karnacja, barwa cielista ( incarnat - mocno czerwony; incarnato; carnis, caro - mięso)
W in. językach: Fleischfarbe (niem.), Flesh tone (ang).
Wikipedia
rzecz. karnizm mrz.
Wiktionary
roczna lub dwuletnia koniczyna o jaskrawoczerwonych kwiatach, uprawiana na paszę; koniczyna krwistoczerwona; koniczyna szkarłatna
SJP.pl
przybierać postać czegoś, ucieleśniać; przeżywać inkarnację
SJP.pl
1. podejmowanie pieniędzy z tytułu weksli, czeków, rachunków itp.;
2. forma rozliczeń bezgotówkowych dokonywanych za pośrednictwem banku
SJP.pl
osoba pośrednicząca przy poborze podatków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik zajmujący się pobieraniem od płatników należności w ich miejscu zamieszkania;
Wiktionary
In
Wikipedia
IPA: ĩŋˈkasɛ̃nt, AS: ĩŋkasẽnt
Wiktionary
rzecz. inkaso m., inkasowanie n.
:: fż. inkasentka
czas. inkasować
przym. inkasencki, inkasowy
Wiktionary
przymiotnik od: Inka, Inkas
SJP.pl
przymiotnik od: Inka, Inkas
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Inkami, dotyczący Inków, ich kultury, sztuki
Wiktionary
(1.1) W tym właśnie czasie Hiszpanie ostatecznie rozgromili powstańców inkaskich, których przywódcy postanowili uciec do Europy przed prześladowaniami okupantów.
(1.1) Część pochodzi jeszcze z czasów inkaskich, kiedy to powierzchnia uprawna w Peru była o czterdzieści procent większa niż obecnie.
Wiktionary
IPA: ĩŋˈkasʲci, AS: ĩŋkasʹḱi
Wiktionary
rzecz. Inka mos.
Wiktionary
1. podejmowanie pieniędzy z tytułu weksli, czeków, rachunków itp.;
2. forma rozliczeń bezgotówkowych dokonywanych za pośrednictwem banku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pobranie należności pieniężnej dokonane przez inkasenta (lub za pomocą rozliczenia bankowego)
Wiktionary
Inkaso (również inkaso dokumentowe) – warunkowa forma płatności, polegająca na pobraniu określonej należności przez instytucję inkasującą (na ogół bank) działającą na rzecz zleceniodawcy w zamian za wydanie wskazanemu podmiotowi przedmiotu inkasa, na warunkach określonych przez zleceniodawcę.
Wikipedia
IPA: ĩŋˈkasɔ, AS: ĩŋkaso
Wiktionary
rzecz. inkasent
czas. inkasować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|inkasować.
Wiktionary
czas. inkasować ndk.
rzecz. inkasent ż.
Wiktionary
1. pobierać należność;
2. w boksie: dostawać ciosy, obrywać
SJP.pl
czasownik
(1.1) pobierać pieniądze
(1.2) przen. środ. w boksie: przyjmować ciosy
Wiktionary
(1.1) Picasso, kubiści, Braque, cała szajka Bateau-Lavoire chwacko maszeruje przez salony, a ten szczeniak Kahnweiler inkasuje pieniądze.
Wiktionary
IPA: ˌĩŋkaˈsɔvat͡ɕ, AS: ĩŋkasovać
Wiktionary
rzecz. inkaso n., inkasent ż., inkasowanie n.
czas. zainkasować
przym. inkasowy
Wiktionary
przymiotnik od: inkaso
SJP.pl
nadanie budowli charakteru obronnego
SJP.pl
Inkastelacja – nadanie budowli, która ze swojej natury nie jest obiektem obronnym, charakteru obronnego. Inkastelacja może być pierwotna, gdy charakter obronny nadano podczas wznoszenia, lub wtórna, gdy budowlę przystosowano do tego celu później.
Wikipedia
dawniej: atrament
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. atrament
Wiktionary
IPA: ˈĩŋkawst, AS: ĩŋkau̯st
Wiktionary
rzecz. inkauścik mrz.
Wiktionary
(1.1) atrament
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od inkaust
Wiktionary
rzecz. inkaust m.
Wiktionary
człowiek nakładający tusz w amerykańskiej manufakturze komiksowej
SJP.pl
linia na mapie łącząca punkty o jednakowej wartości inklinacji (odchylenia kierunku wskazywania igły magnetycznej od płaszczyzny poziomej)
SJP.pl
1. skłonność, upodobanie do czegoś; predylekcja, zamiłowanie, zainteresowanie;
2. żartobliwie: sympatia, pociąg do kogoś;
3. w fizyce: kąt nachylenia igły magnetycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. nachylenie, kąt nachylenia
(1.2) upodobanie, skłonność
Wiktionary
Inklinacja (nachylenie) – jeden z elementów orbity. Określa kąt pomiędzy płaszczyzną orbity a płaszczyzną odniesienia. W astronomii gwiazdowej przez nachylenie rozumie się także kąt, jaki tworzy linia widzenia na gwiazdę z jej osią obrotu, albo z osią prostopadłą do płaszczyzny jej orbity, w przypadku gwiazd podwójnych i wielokrotnych.
Wikipedia
rzecz. inklinometr mrz.
czas. inklinować ndk.
Wiktionary
(1.2) słabość, pociąg, zamiłowanie, predylekcja, tendencja
Wiktionary
dotyczący inklinacji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przyrząd do pomiaru kąta pochylenia obiektu względem ustalonej płaszczyzny
SJP.pl
In
Wikipedia
być skłonnym do czegoś
SJP.pl
trwale stabilizować (ustabilizować) próbkę w materiale obojętnym, najczęściej w żywicy
SJP.pl
w dawnych wierzeniach ludowych: tajemnicza siła zamknięta w przedmiocie, przynosząca szczęście właścicielowi; inkluza
SJP.pl
w dawnych wierzeniach ludowych: tajemnicza siła zamknięta w przedmiocie, przynosząca szczęście właścicielowi; inkluza
SJP.pl
1. włączenie czegoś lub kogoś w większą całość, w grupę;
2. coś włączonego w większą całość;
3. ciało obce wtopione w minerał podczas procesu krystalizowania się tego minerału; wrostek;
4. w matematyce: relacja zawierania się zbiorów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś włączonego lub wbudowanego w całość
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. inkluzywny
Wiktionary
(1.1) wtręt
Wiktionary
otwartość na różnorodność i włączanie różnych grup osób; inkluzywność
SJP.pl
1. nurt religijny, zgodnie z którym zbawienie mogą osiągnąć nie tylko wyznawcy chrześcijaństwa, ale także wyznawcy religii pozachrześcijańskich;
2. rzadko: łączenie w całość sprzecznych poglądów religijnych, społecznych, filozoficznych itp.; synkretyzm
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sposób zachowania, który przeciwstawia się tworzeniu zamkniętych grup społecznych, których istnienie jest przejawem dyskryminacji ludzi ze względu na ich pochodzenie, płeć, orientację seksualną czy kolor skóry
Wiktionary
(1.1) Powinniśmy się skupiać na inkluzywności i upewnianiu się, że różne głosy są słyszane i brane pod uwagę, wtedy możemy wykorzystać potencjał inkluzywnego środowiska.
Wiktionary
przym. inkluzywny
przysł. inkluzywnie
Wiktionary
1. dostępny dla każdego;
2. obejmujący całość zbioru lub obszaru
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który poszerza i obejmuje całość pewnego zbioru
(1.2) powszechny i dostępny, przeznaczony dla każdego
(1.3) przeciwstawiający się tworzeniu zamkniętych grup społecznych, których istnienie jest przejawem dyskryminacji ludzi ze względu na ich pochodzenie, płeć, orientację seksualną czy kolor skóry
Wiktionary
(1.1) Najbardziej inkluzywna suma, L, obejmuje również fundusze związane z aktywami, takimi jak obligacje krótkoterminowe.
Wiktionary
rzecz. inkluzywność ż., inkluzja ż., inkludowanie n.
czas. inkludować ndk.
Wiktionary
1. brak spójności, niespoistość;
2. w psychologii: zaburzenie w mowie i myśleniu wynikające z niemożności stworzenia spójnego ciągu myślowego; rozkojarzenie, splątanie
SJP.pl
Inkoherencja (łac. "incoherentio"), rzadziej określana też jako splątanie – zaburzenie myślenia, wyrażające się w rozrywaniu związków pomiędzy członami myślenia. Zaliczana jest do zaburzeń struktury myślenia i skutkuje utratą spójności wypowiedzi w obrębie zdań. Dla zobrazowania dezorganizacji wypowiedzi używa się również określenia „sałata słowna”. Może wystąpić w przebiegu ostrych psychoz z zaburzeniami świadomości np. w zespole splątaniowym (amentywnym), w schizofrenii o ostrym przebiegu.
Wikipedia
1. niezgodny, nielogiczny, niespójny, z niczym niepowiązany; inkoherentny;
2. mowa inkoherencyjna - zaburzenie przy schizofrenii, polegające na utratą rozpoznawania związków logicznych między słowami
SJP.pl
niezgodny, nielogiczny, niespójny, z niczym niepowiązany; inkoherencyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|inkomodować.
Wiktionary
czas. inkomodować ndk.
Wiktionary
przestarzałe: sprawiać komuś kłopot, powodować dyskomfort
SJP.pl
czasownik
(1.1) przest. trudzić kogoś, przeszkadzać komuś, niepokoić, sprawiać kłopot, niewygodę; krępować
Wiktionary
(1.1) Będziecie hałasy czynić i inkomodować, to was każę stąd bizunami przepędzić!
Wiktionary
IPA: ˌĩŋkɔ̃mɔˈdɔvat͡ɕ, AS: ĩŋkõmodovać
Wiktionary
rzecz. inkomodowanie n.
Wiktionary
incompatibilia, incompatibilitas; z łaciny:
1. rzeczy nieprzystające do siebie, nie dające się połączyć, pogodzić;
2. w dawnej Polsce: zakaz łącznego sprawowania niektórych urzędów;
3. zakaz łączenia mandatu poselskiego z niektórymi funkcjami publicznymi lub zawodowymi
SJP.pl
zwolennik poglądu głoszącego, że wolnej woli nie można pogodzić z determinizmem
SJP.pl
brak kompetencji; niekompetencja
SJP.pl
niestosowność, niezgodność, niedorzeczność
SJP.pl
niekontrolowane wydalanie moczu lub kału; incontinentia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. nietrzymanie wydalania – moczu lub stolca;
Wiktionary
Inkontynencja, nietrzymanie ([]) – objaw polegający na niekontrolowanym wydalaniu moczu (łac. "incontinentia urinae") lub kału (łac. "incontinentia alvi")[].
Wikipedia
włączenie do całości, wcielenie, zwłaszcza: przyłącznie jakiegoś terytorium do innego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. wcielenie, włączenie do jakiejś całości, zwłaszcza jednego terytorium w innego państwa
(1.2) praw. zebranie przepisów w usystematyzowaną całość
(1.3) jęz. zjawisko włączania do orzeczenia dopełnieniowych określeń zaimkowych lub rzeczownikowych
(1.4) rzad. przest. uosobienie, wcielenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wraz z rozwojem przemysłu i inkorporacją sąsiednich miejscowości Śródmieście przekształciło się w centrum administracyjno-usługowe Katowic.
Wiktionary
IPA: ˌĩŋkɔrpɔˈrat͡sʲja, AS: ĩŋkorporacʹi ̯a
Wiktionary
czas. inkorporować ndk.
przym. inkorporacyjny
Wiktionary
dotyczący inkorporacji
SJP.pl
wcielać, włączać, dołączać
SJP.pl
tytuł władcy Inków
SJP.pl
wydzielanie hormonów przez gruczoły dokrewne; wydzielanie wewnętrzne
SJP.pl
operacja w programowaniu, która zwiększa wartość o jeden
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) inform. operacja zwiększenia wartości o jeden;
(1.2) inform. operacja zmiany wskazania iteratora z pewnego elementu na kolejny
Wiktionary
Inkrementacja (łac. "incrementum", wzrost) i dekrementacja (łac. "decrementum", ubywanie, ubytek) – operacje informatyczne powodujące odpowiednio zwiększenie lub zmniejszenie wartości argumentu o jeden. Występują zarówno jako operacje w wielu procesorach (np. PDP-11, x86), jak i w językach programowania wyższych rzędów (np. Turbo Pascal, C). Mogą być realizowane jako instrukcja, operator (C i pochodne) lub procedura standardowa (Turbo Pascal).
Wikipedia
IPA: ˌĩŋkrɛ̃mɛ̃nˈtat͡sʲja, AS: ĩŋkrẽmẽntacʹi ̯a
Wiktionary
czas. inkrementować ndk., zinkrementować dk.
Wiktionary
przyrostowy, narastający, np. enkoder inkrementalny
SJP.pl
substancja wydzielana z gruczołów dokrewnych do krwiobiegu, hormon
SJP.pl
hormon jelitowy zwiększający wydzielanie insuliny po posiłku
SJP.pl
1. technika zdobnicza polegająca na pokrywaniu przedmiotu powierzchnią np. ze złota lub kości słoniowej;
2. ozdobnik wykonany tą metodą
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
artysta wykonujący inkrustacje
SJP.pl
artystka wykonująca inkrustacje
SJP.pl
1. zdobić, układając na powierzchni przedmiotu wzory, np. z masy perłowej, metali;
2. wprowadzać elementy nadające czemuś atrakcyjny lub niezwykły charakter
SJP.pl
1. zdobić, układając na powierzchni przedmiotu wzory, np. z masy perłowej, metali;
2. wprowadzać elementy nadające czemuś atrakcyjny lub niezwykły charakter
SJP.pl
1. zdobić, układając na powierzchni przedmiotu wzory, np. z masy perłowej, metali;
2. wprowadzać elementy nadające czemuś atrakcyjny lub niezwykły charakter
SJP.pl
przyjęcie z okazji wprowadzenia się do nowego mieszkania; osiedliny
SJP.pl
książkowo: wypowiedź oceniająca ujemnie kogoś lub coś; zarzut, oskarżenie, posądzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) oskarżenie, zarzut
(1.2) stawianie oskarżeń czy zarzutów
Wiktionary
Inkryminacja – słowo pochodzące od łacińskiego incriminare, a także od francuskiego incrimination, gdzie słowo to ma szersze znaczenie. Inkryminacja oznacza zarzut, oskarżenie, pomówienie, obwinienie lub posądzenie.
Są z nim związane słowa inkryminować, inkryminacyjny. W tym przypadku zostały zastosowane w języku polskim środki reprodukcji słownictwa i adaptacji elementów innoodmianowych, pochodzących z języka obcego.
Wikipedia
rzecz. rekryminacja ż.
czas. inkryminować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|inkryminować.
Wiktionary
IPA: ˌĩŋkrɨ̃mʲĩnɔˈvãɲɛ, AS: ĩŋkrỹmʹĩnovãńe
Wiktionary
czas. inkryminować
Wiktionary
oskarżony, będący przedmiotem zarzutu
SJP.pl
książkowo: zarzucać komuś nieuczciwość, posądzać o coś złego; obwiniać, oskarżać, stawiać zarzut
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) książk. obwiniać, stawiać zarzuty
Wiktionary
(1.1) Prawo, by było szanowane, musi być skuteczne, a sankcje karne – adekwatne do inkryminowanego czynu.
(1.1) W polskim kodeksie karnym z roku 1932, który zastąpił stosowane dotychczas z pewnymi modyfikacjami ustawodawstwa państw zaborczych, inkryminowano publiczne bluźnienie Bogu w art. 172, nie odnosząc się do dogmatów żadnej religii.
Wiktionary
IPA: ˌĩŋkrɨ̃mʲĩˈnɔvat͡ɕ, AS: ĩŋkrỹmʹĩnovać
Wiktionary
rzecz. inkryminowanie n., inkryminacja ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. inny
Wiktionary
(1.1) Łon je inkszy łod nos.
Wiktionary
demon objawiający się pod postacią uwodzicielskiego mężczyzny, nawiedzający kobiety podczas snu, by je kusić do współżycia seksualnego; inkubus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) etn. demon, który pod postacią mężczyzny obcuje z kobietą podczas snu
Wiktionary
Inkub ( incubus od incubare „leżeć na czymś”) – w demonologii inkubami nazywa się demony przybierające postać uwodzicielskich mężczyzn, nawiedzające kobiety we śnie i kuszące je współżyciem seksualnym (zespół „demona nocy”). Często przedstawiane są jako postacie z rogami poruszające się na koniach.
Wikipedia
IPA: ˈĩŋkup, AS: ĩŋkup
Wiktionary
1. w medycynie: rozwój choroby zakaźnej od zarażenia się do wystąpienia pierwszych objawów;
2. hodowanie drobnoustrojów w ustalonych warunkach;
3. rozwój zarodków ptaków i gadów w jajach; wykluwanie się;
4. wylęg piskląt w inkubatorze;
5. dawniej: w starożytnej Grecji i Rzymie zwyczaj pozostawiania chorych w świątyni w celu uleczenia ich przez bóstwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. w zootechnice: urządzenie z regulacją temperatury i wilgotności, zapewniające optymalne warunki służące wzrostowi, wylęganiu lub rozmnażaniu piskląt, zwłaszcza drobiu; wylęgarka;
2. w medycynie: aparat do przetrzymywania dzieci przedwcześnie urodzonych, zapewniający utrzymanie odpowiedniej temperatury ciała;
3. w ekonomii: forma wspierania nowo powstałych przedsiębiorstw, polegająca na udostępnieniu im infrastruktury na korzystnych warunkach finansowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. urządzenie do podtrzymywania procesów życiowych wcześniaków w ściśle kontrolowanych warunkach;
(1.2) zootechn. urządzenie do sztucznego wylęgu piskląt
(1.3) ekon. przen. podmiot inwestujący w nowe przedsiębiorstwa
(1.4) przen. miejsce z dogodnymi warunkami rozwoju
Wiktionary
Inkubator – urządzenie, za którego pomocą stwarza się kontrolowane warunki zewnętrzne w celu podtrzymania procesów życiowych oraz rozwoju i wzrostu. Zadaniem inkubatora jest wytworzenie mikroklimatu o odpowiedniej temperaturze, wilgotności i składzie atmosfery.
Wikipedia
IPA: ˌĩŋkuˈbatɔr, AS: ĩŋkubator
Wiktionary
rzecz. inkubatornia ż., inkubacja ż.
czas. inkubować
przym. inkubacyjny
Wiktionary
(1.1) cieplarka
(1.2) wylęgarka
Wiktionary
w zootechnice: pomieszczenie, w którym znajdują się inkubatory, z których wykluwają się pisklęta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zootechn. pomieszczenie, w którym odbywa się wylęg piskląt w inkubatorach
Wiktionary
rzecz. inkubator mrz.
Wiktionary
w biologii: hodować drobnoustroje na pożywce w odpowiedniej stałej temperaturze
SJP.pl
demon objawiający się pod postacią uwodzicielskiego mężczyzny, nawiedzający kobiety podczas snu, by je kusić do współżycia seksualnego; inkub
SJP.pl
1. proces stopniowego wrastania jednostki w kulturę otaczającego ją społeczeństwa;
2. w teologii: przekształcenie wartości kulturowych jakiejś społeczności w wartości chrześcijańskie, dostosowanie metod katechizacji i rytuału do specyfiki lokalnej kultury; akomodacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teol. adaptacja chrześcijaństwa w innych kulturach
Wiktionary
In
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się badaniem inkunabułów
Wiktionary
(1.1) W przygotowaniu wersji angielskiej uczestniczył także Paul Schweitzer-Martin, inkunabulista z uniwersytetu w Heidelbergu.
Wiktionary
rzecz. inkunabulistyka ż., inkunabuł m.
:: fż. inkunabulistka ż.
przym. inkunabulistyczny
Wiktionary
Inkunabulistyka (od słowa inkunabuł) – dział bibliologii historycznej zajmujący się badaniem inkunabułów oraz opisywaniem ich cech bibliograficznych i typograficznych. Inkunabulistyka bada też historię drukarzy i drukarstwa w XV wieku.
Wikipedia
druk, pismo lub książka drukowane w początkowym okresie rozwoju sztuki drukarskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bibliot. książka wydrukowana w Europie przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem);
Wiktionary
Inkunabuł (z incunabula, powijaki, kołyska, w pieluszce) – umowne określenie pierwszych druków (do 1500 włącznie), a także pierwocin innych technik graficznych, np. pierwociny grafiki i kartografii. Naukę zajmującą się badaniem inkunabułów nazywa się inkunabulistyką.
Wikipedia
(1.1) Szacuje się, że z pras zeszło ponad 30 tysięcy inkunabułów.
Wiktionary
IPA: ˌĩŋkũˈnabuw, AS: ĩŋkũnabuu̯
Wiktionary
rzecz. inkunabulista mos., inkunabulistyka ż., postinkunabuł m., inkunabulistyk m.
przym. inkunabulistyczny
Wiktionary
dawniej: wtargnięcie na czyjeś terytorium; napad, agresja, najazd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. wkroczenie nieprzyjacielskiej armii na suwerenny obszar
Wiktionary
(1.1) Niektórzy tedy cieszyli się, że zgoda nastąpiła między panami, i mówili, że to ją właśnie inkursja szwedzka sprowadziła.
Wiktionary
(1.1) najazd
Wiktionary
dawniej: ustalać wydarzenia drogą przesłuchania, prowadzić śledztwo; wypytywać, indagować, przesłuchiwać
SJP.pl
1. instytucja Kościoła katolickiego w XII-XIX w. do zwalczania herezji; Sanctum Officium;
2. w przenośni: instytucja śledcza lub sąd prowadzący dochodzenie w sposób tendencyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. system śledczo-sądowniczy Kościoła katolickiego, działający od XIII do XIX wieku;
Wiktionary
Inkwizycja, " Inquisitio haereticae pravitatis, Sanctum officium" ( inquisitio – śledztwo, badanie) – instytucja śledczo-sądownicza Kościoła katolickiego działająca od XIII do XIX wieku, utworzona w celu wyszukiwania, nawracania i karania heretyków w oparciu o postanowienia ujęte w dokumentach soborowych, synodalnych oraz bullach papieskich.
Wikipedia
(1.1) Na czele hiszpańskiej inkwizycji stał Wielki Inkwizytor.
(1.1) Więzienie, skazanie na galery, utrata mienia - kary te stosowano nagminnie wobec wszystkich klientów inkwizycji, z wyjątkiem czarownic: te czekało zawsze autodafe, czyli spalenie żywcem.
(1.1) Krucjata albigeńska odegrała znaczącą rolę w tworzeniu i organizacji zarówno zakonu dominikanów, jak i średniowiecznej inkwizycji.
Wiktionary
IPA: ˌĩŋkfʲiˈzɨt͡sʲja, AS: ĩŋkfʹizycʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. inkwizytor mos.
przym. inkwizycyjny, inkwizytorski
przysł. inkwizycyjnie, inkwizytorsko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób inkwizycyjny
Wiktionary
rzecz. inkwizycja ż.
przym. inkwizycyjny, inkwizytorski
Wiktionary
dotyczący inkwizycji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) praw. śledczy, taki gdzie prowadzi się śledztwo, dochodzenie
(1.2) hist. związany z kościelną inkwizycją, dotyczący kościelnej inkwizycji
Wiktionary
rzecz. inkwizycja ż., inkwizytor mos.
przym. inkwizytorski
przysł. inkwizycyjnie, inkwizytorsko
Wiktionary
1. członek sądu inkwizycji;
2. osoba prześladująca ludzi w imię jakiejś ideologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. członek sądu inkwizycyjnego
(1.2) pejor. człowiek nadmiernie podejrzliwy
Wiktionary
rzecz. inkwizycja ż., inkwizytoriat mrz., inkwizytorka ż.
przym. inkwizycyjny, inkwizytorski
Wiktionary
kobieta, która prześladuje ludzi w imię jakiejś ideologii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z inkwizytorem, dotyczący inkwizytora; złożony z inkwizytorów
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający cechy inkwizytora: podejrzliwy, czujny, bezwzględny, surowy
Wiktionary
(2.1) Policjantka zadawała nieprzyjemne, inkwizytorskie pytania.
Wiktionary
rzecz. inkwizytor mos., inkwizycja ż.
przym. inkwizycyjny
przysł. inkwizycyjnie, inkwizytorsko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób inkwizycyjny
Wiktionary
rzecz. inkwizycja ż.
przym. inkwizycyjny, inkwizytorski
Wiktionary
gęsta, bawełniana tkanina
SJP.pl
Inlet – rodzaj bardzo gęstej tkaniny pościelowej bawełnianej, o splocie skośnym, atłasowym bądź płóciennym. Inlet podczas wykańczania jest woskowany oraz bardzo silnie gładzony. Ta tkanina głównie jest używana na wsypy na poduszki oraz kołdry. Cechą charakterystyczną jest konstrukcja tkaniny, która uniemożliwia przedostawanie się piór oraz pierza na zewnątrz. Tkaninę wsypową wyróżnia się ze względu na konstrukcję tkania oraz na gramaturę, zwykle od 105 do 190 gramów na metr kwadratowy.
Wikipedia
organizacja utworzona w 1979 roku przez Międzynarodową Organizację Morską, której zadaniem miało być zapewnienie komunikacji morskim statkom
SJP.pl
Inmarsat (skrót od International Maritime Satellite) – organizacja utworzona w 1979 roku przez Międzynarodową Organizację Morską (International Maritime Organization) – wyspecjalizowaną agendę ONZ-u. Jej zadaniem miało być zapewnienie komunikacji statkom. Komunikacja miała się odbywać za pośrednictwem satelitów geostacjonarnych.
Wikipedia
sieć salonów prasowych w Polsce
SJP.pl
stop oporowy miedzi i manganu z domieszką glinu i żelaza, wykorzystywany do wyrobu rezystorów pomiarowych; nowokonstantan
SJP.pl
rzeka w Szwajcarii, Austrii i Niemczech, prawy dopływ Dunaju
SJP.pl
In
Wikipedia
zaimek nieokreślony; nie ten sam; drugi, pozostały; nie taki sam, różny, zmieniony, nowy; w użyciu rzeczownikowym: ktoś inny
SJP.pl
forma przymiotnika.
(1.1) ż. lp. od: inny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący innerwacji
SJP.pl
mający inną barwę; innokolorowy
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Innocenty lub z nią związany
SJP.pl
Innocencja – jeden z żeńskich odpowiedników imienia Innocenty.
Innocencja imieniny obchodzi 22 czerwca i 16 września.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
Innocenta, Innocentyna – żeński odpowiednik imienia Innocenty
Innocenta, Innocentyna imieniny obchodzi 16 września.
Wikipedia
rzecz.
:: fm. Innocenty m.
Wiktionary
[czytaj: innoczente] określenie wykonawcze: niewinnie, z prostotą
SJP.pl
Innocenty z małżonką; Innocentowie
SJP.pl
Innocenty z małżonką; Innocentostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Innocentego lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Innocentemu uciekł z terrarium jadowity ptasznik.
Wiktionary
IPA: ˌĩnːɔˈt͡sɛ̃ntɨ, AS: ĩ•nocẽnty
Wiktionary
rzecz. Innocenta ż.
Wiktionary
obcojęzyczny;
1. posługujący się innym językiem;
2. napisany w innym języku;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się innym językiem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który używa innego języka, odróżnia się językiem
Wiktionary
(1.1) W bibliotece znalazłem dział z książkami innojęzycznymi.
(1.1) Obywatele innojęzyczni mają problem z załatwianiem spraw urzędowych.
Wiktionary
IPA: ˌĩnːɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: ĩ•noi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
(1.1) obcojęzyczny
Wiktionary
podgromada wymarłych bezżuchwowców wodnych, obejmująca opancerzone kręgowce z okresu wczesnego syluru do późnego dewonu; heterostraki
SJP.pl
o cechach innopancernych (podgromada bezżuchwowców)
SJP.pl
osoba należąca do innego plemienia; obcoplemieniec
SJP.pl
będący innego rodzaju; odmienny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący innego rodzaju
Wiktionary
cudzoziemiec, obcokrajowiec (zwłaszcza w Rosji)
SJP.pl
1. wprowadzenie nowości do użytku, działania; nowatorstwo;
2. rzecz nowo wprowadzona; nowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) proces wprowadzenia czegoś nowego, ulepszania czegoś
(1.2) rzecz nowo wprowadzona
Wiktionary
In
Wikipedia
rzecz. innowator m., innowacyjność ż.
przym. innowacyjny, innowatorski
przysł. innowacyjnie
Wiktionary
(1.1) nowatorstwo, reforma, udoskonalenie, ulepszenie, unowocześnienie
(1.2) nowość, wynalazek
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w nowatorski sposób
Wiktionary
(1.1) Firma działa innowacyjnie, wprowadzając nowe rozwiązania technologiczne.
Wiktionary
rzecz. innowacja ż., innowacyjność ż., innowator mos.
przym. innowacyjny, innowatorski
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest innowacyjne; cecha tych, którzy są innowacyjni
Wiktionary
rzecz. innowacja ż., innowator m., innowatorka ż.
przym. innowacyjny
przysł. innowacyjnie
Wiktionary
dotyczący innowacji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dający nową jakość; wprowadzający coś zupełnie nowego
Wiktionary
rzecz. innowacja ż., innowacyjność ż., innowator mos.
przym. innowatorski
przysł. innowacyjnie
Wiktionary
(1.1) nowatorski
Wiktionary
człowiek wprowadzający coś nowego w jakiejś dziedzinie; nowator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba wprowadzająca nowoczesne rozwiązanie
Wiktionary
rzecz. innowacyjność ż., innowacja ż.
przym. innowacyjny
przysł. innowacyjnie
Wiktionary
kobieta wprowadzająca coś nowego w jakiejś dziedzinie; nowatorka
SJP.pl
działania edukacyjne i organizacyjne sprzyjające innowacyjności, pobudzające kreatywność
SJP.pl
1. człowiek wyznający inną religię niż ludzie z jego otoczenia; różnowierca;
2. potocznie: schizmatyk, heretyk, kacerz itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek wyznający religię inną niż osoba mówiąca lub inną niż dominująca w jakimś środowisku
Wiktionary
(1.1) Państwo Islamskie otwarcie przyznaje się do więzienia i wykorzystywania kobiet innowierców, szczególnie jazydów.
Wiktionary
IPA: ˌĩnːɔˈvʲjɛrt͡sa, AS: ĩ•novʹi ̯erca
Wiktionary
rzecz. innowierstwo n.
przym. innowierczy
Wiktionary
(1.1) różnowierca, dysydent, niewierny
Wiktionary
→ innowierca; różnowierczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący innowierstwa i innowierców
Wiktionary
rzecz. innowierstwo n., innowierca m.
Wiktionary
kobieta, która wyznaje wiarę inną niż obowiązująca w danym środowisku
SJP.pl
różnowierstwo;
1. wyznawanie innej religii niż ta, którą wyznaje dane środowisko;
2. ogół innowierców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. socjol. wyznawanie innej religii od tej wyznawanej przez czyjeś otoczenie
(1.2) socjol. ogół innowierców
Wiktionary
rzecz. innowierca m.
przym. innowierczy
Wiktionary
bycie innym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bycie innym, odznaczanie się cechami różniącymi daną rzecz czy osobę od innej
Wiktionary
przym. inny
przysł. inaczej
zaim. inny
Wiktionary
(1.1) anormalność, anormatywność, atypia, atypowość, odmienność, nietypowość, szczególność, wyjątkowość
Wiktionary
[czytaj: inzbruk] miasto w Austrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Austrii, stolica kraju związkowego Tyrol, położone w dolinie rzeki Inn;
Wiktionary
Innsbruck (baw. "Innschbruck") – miasto statutarne w Austrii, stolica kraju związkowego Tyrol oraz powiatu Innsbruck-Land, do którego jednak miasto nie należy. Położone jest na wysokości 574 m n.p.m. w dolinie rzeki Inn. Liczy 131 358 mieszkańców (1 stycznia 2023). Około 30 km na południe od miasta znajduje się przełęcz Brenner (1370 m n.p.m.).
Wikipedia
(1.1) Innsbruck leży nad Innem.
Wiktionary
przym. innsbrucki
Wiktionary
→ Innsbruck [czytaj: inzbrucki]; insbrucki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Innsbruckiem, dotyczący Innsbrucka, pochodzący z Innsbrucka
Wiktionary
(1.1) Nasze źródła w policji twierdzą, że głowa i nogi Ludwiga zostały znalezione na jednym z innsbruckich cmentarzy.
(1.1) W tym czasie w Mühlen pod Innsbruckiem podjęto prace nad odlaniem pierwszych wielkich figur przodków cesarza Maksymiliana do jego mauzoleum w innsbruckim kościele dworskim.
Wiktionary
rzecz. Innsbruck mrz.
Wiktionary
[czytaj: inzbruczanin] mieszkaniec Innsbrucku
SJP.pl
[czytaj: inzbruczanka] mieszkanka Innsbrucku
SJP.pl
dawanie znaków, skinienie głową
SJP.pl
In
Wikipedia
przedstawiciel rdzennej ludności zamieszkującej obszary Grenlandii, Kanady, Alaski i Syberii; Inuita, Eskimos
SJP.pl
zaimek nieokreślony; nie ten sam; drugi, pozostały; nie taki sam, różny, zmieniony, nowy; w użyciu rzeczownikowym: ktoś inny
SJP.pl
zaimek nieokreślony
(1.1) nie ten, jakiś odmienny
przymiotnik relacyjny
(2.1) odmienny, wyglądający, zachowujący się inaczej niż zwykle
(2.2) w użyciu rzeczownikowym ktoś inny (2.1), coś innego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na równinach abisalnych znajdują się złoża konkrecji polimetalicznych – brył zbudowanych ze związków manganu, niklu, żelaza, kobaltu, miedzi z domieszkami innych metali, będące obiektem zainteresowania ze strony ludzi pod kątem ich gospodarczego wykorzystania.
(1.1) Przyjechałem dziś innym autobusem, niż ten, którym przyjechałem wczoraj.
(2.1) Ona jest dziś jakaś inna: zawsze wesoła, a teraz smutna.
(2.2) Wikipedyści poświęcają swój czas dla innych.
Wiktionary
IPA: ˈĩnːɨ, AS: ĩ•ny
Wiktionary
rzecz. inność ż.
przysł. inaczej, indziej
temsłow. inno-
Wiktionary
(1.1) drugi, reg. śl. inszy, reg. śl. inkszy, reg. śl. inakszy
(2.1) nietypowy, niezgodny, szczególny, różny, odmienny, odrębny, reg. śl. inszy, reg. śl. inkszy, reg. śl. inakszy
Wiktionary
1. gwarowo: tylko;
2. dostojka ino - gatunek motyla dziennego z rodziny rusałkowatych
SJP.pl
partykuła
(1.1) gwara. tylko
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) – Ino czytasz i czytasz. – Mówiłem mamie, że się nie mówi „ino”. – Ino jak? – Ino „tylko”, yyy, tylko „tylko”
Wiktionary
(1.1) jeno, tylko
Wiktionary
kopalny małż pochodzący z okresu jurajskiego i kredowego; inoceramus (rzadko)
SJP.pl
rzadko: inoceram, kopalny małż pochodzący z okresu jurajskiego i kredowego
SJP.pl
Inoceramus – wymarły rodzaj morskich małży żyjący w okresie jurajskim i kredowym.
Posiadały kalcytowe muszle o wydłużonym kształcie, z ornamentacją w postaci koncentrycznych względem dzioba żeberek. Niektóre gatunki osiągały wielkie, jak na małże rozmiary, przekraczając 1 metr. Okaz z gatunku "Inoceramus (Sphenoceramus) steenstrupi" o długości 178 cm znaleziony na Grenlandii jest największym małżem świata.
Wikipedia
zwierzę chodzące inochodem
SJP.pl
chód, bieg niektórych zwierząt czworonożnych polegający na stawianiu jednocześnie raz obu nóg prawych, raz lewych; krocz (r. żeński), krocz (r. męski), skrocz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zool. sposób poruszania się niektórych zwierząt czworonożnych (kopytnych i psowatych), polegający na stawianiu jednocześnie raz obu kończyn prawych, raz lewych;
Wiktionary
Inochód (skrocz) – naturalny sposób poruszania się niektórych ssaków kopytnych i psowatych polegający na unoszeniu jednocześnie obu kończyn z jednej strony ciała, np. lewej przedniej i lewej tylnej, a następnie prawej przedniej i prawej tylnej. W chodzie tym, podobnie jak w kłusie, słychać dwa takty.
Wikipedia
(1.1) Kuc islandzki porusza się inochodem.
Wiktionary
IPA: ĩˈnɔxut, AS: ĩnoχut
Wiktionary
rzecz. inochodziec m.
Wiktionary
(1.1) skrocz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Mazury. zakonnica
Wiktionary
(1.1) Nieco w bok za domami srebrzy się w słońcu biało-niebieska, drewniana cerkiewka, o kilkaset metrów dalej stoi pobudowana z czerwonej cegły „malenna” starowierców, pod samym prawie lasem, już za wsią, mały „nomastyr”, gdzie żyją starowierskie „inoczki”.
Wiktionary
stal nierdzewna; inox
SJP.pl
szczepienie
SJP.pl
Inokulacja (łac. "inoculare") – wprowadzenie do danego ustroju patogenu w postaci wirusa, bakterii, grzyba lub pasożyta.
Wprowadzenie patogenu może nastąpić naturalnie poprzez przeniesienie przez owada kłującego (np. komara) lub wiatr. Wprowadzenie sztuczne wykorzystywane jest do szczepienia lub doświadczeń fitopatologicznych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. zjawisko zrastania się rosnących obok siebie drzew i w efekcie wspólnego wzrostu oraz dzielenia się substancjami odżywczymi
Wiktionary
działający na mięsień sercowy powodując zmianę jego kurczliwości
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
(n
Wikipedia
(1.1) Po ślubie zamieszkali w Inowrocławiu.
Wiktionary
IPA: ˌĩnɔˈvrɔt͡swaf, AS: ĩnovrocu̯af
Wiktionary
rzecz. inowrocławianin mos., inowrocławianka ż.
przym. inowrocławski, podinowrocławski
Wiktionary
mieszkaniec Inowrocławia (miasta i gminy w województwie kujawsko-pomorskim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Inowrocławia
(1.2) osoba pochodząca z Inowrocławia, urodzona w Inowrocławiu
Wiktionary
IPA: ˌĩnɔvrɔt͡swaˈvʲjä̃ɲĩn, AS: ĩnovrocu̯avʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Inowrocław m.
:: fż. inowrocławianka ż.
przym. inowrocławski
Wiktionary
mieszkanka Inowrocławia (miasta i gminy w województwie kujawsko-pomorskim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Inowrocławia
(1.2) kobieta pochodząca z Inowrocławia, urodzona w Inowrocławiu
Wiktionary
IPA: ˌĩnɔvrɔt͡swaˈvʲjãnka, AS: ĩnovrocu̯avʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Inowrocław mrz.
:: fm. inowrocławianin mos.
przym. inowrocławski
Wiktionary
przymiotnik od: Inowrocław (miasto i gmina w województwie kujawsko-pomorskim)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Inowrocławia
Wiktionary
(1.1) Wojewoda inowrocławski, potem sieradzki, wysyłany był często przez Zygmunta I w misjach dyplomatycznych.
Wiktionary
IPA: ˌĩnɔvrɔt͡sˈwafsʲci, AS: ĩnovrocu̯afsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Inowrocław mrz., inowrocławianin mos., inowrocławianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) śrpol. jednowładca
Wiktionary
IPA: ˌĩnɔˈvwatt͡sa, AS: ĩnovu̯atca
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Inowłodza
Wiktionary
rzecz. Inowłódz m.
:: fż. inowłodzanka ż.
przym. inowłodzki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Inowłodza
Wiktionary
rzecz. Inowłódz m.
:: fm. inowłodzanin m.
przym. inowłodzki
Wiktionary
mieszkaniec Inowłodza (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Inowłodza (miasta w Polsce)
SJP.pl
→ Inowłódz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Inowłodza
Wiktionary
rzecz. Inowłódz m., inowłodzanin m., inowłodzanka ż.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
Inowłódz – miasto w Polsce, położone w Dolinie Białobrzeskiej, w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim, siedziba miejsko-wiejskiej gminy Inowłódz. Inowłódz znajduje się w historycznej ziemi łęczyckiej. Leży nad rzeką Pilicą. Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 48 oraz Łódzka Magistrala Rowerowa (odcinek W–E).
Wikipedia
stal nierdzewna; inoks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. stal nierdzewna
Wiktionary
(1.1) INOX, stal nierdzewna, nierdzewka
Wiktionary
zasada azotowa, jedna z pochodnych puryny
SJP.pl
Inozyna ( inosinum) – organiczny związek chemiczny, nukleozyd purynowy zawierający hipoksantynę jako zasadę azotową. Stanowi prekursor w biosyntezie AMP i GMP.
W dużym stężeniu naturalnie występuje w mięsie ryb. W organizmie człowieka powstaje jako metabolit pośredni puryn, rozkładając się dalej głównie do kwasu moczowego.
Wikipedia
związek organiczny zaliczany do witamin z grupy B; inozytol
SJP.pl
związek organiczny zaliczany do witamin z grupy B; inozyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny z grupy cukroli;
Wiktionary
Inozytol (cykloheksanoheksaol; łac. "myo-Inositolum") – organiczny związek chemiczny z grupy cyklitoli (cyklicznych polioli), cykliczny sześciowęglowy alkohol polihydroksylowy zawierający sześć grup hydroksylowych. Bywa określany jako „witamina B8”, nie jest jednak witaminą, gdyż może być syntetyzowany przez organizm. Wszystkie izomery mają słodkawy smak.
Wikipedia
(1.1) cykloheksanoheksaol
Wiktionary
[czytaj: inkuito] określenie wykonawcze: niespokojnie, nerwowo
SJP.pl
skrót od: Iesus Nazarenus Rex Iudaeorum - Jezus Nazarejczyk Król Żydowski, napis umieszczany na krucyfiksach; I.N.R.I.
SJP.pl
INRI ( Iesus Nazarenus Rex Iudaeorum) – napis umieszczany na krucyfiksach, będący akronimem łacińskich słów (Jezus Nazarejczyk Król Żydów). Według Ewangelii św. Jana (J 19,19-22) tekst ten w jęz. hebrajskim, łacińskim i greckim umieszczono na krzyżu, nad głową Jezusa w celu wyjaśnienia powodu, dla którego Piłat skazał go według rzymskiego prawa na śmierć.
Wikipedia
rodzaj niewielkiego pudełka japońskiego, zdobionego w wyszukany sposób
SJP.pl
osoba w organizacji lub instytucji posiadająca informacje niedostępne dla innych; insider
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydrol. rzeka w Republice Mordowii, w Rosji, prawy dopływ Ałatyru;
Wiktionary
Insar – miasto w Rosji, w Mordowii, 77 km na południowy zachód od Sarańska. W 2009 liczyło 8 565 mieszkańców.
Wikipedia
skrót od: inscenizacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teatr. wystawienie utworu dramatycznego na scenie
Wiktionary
Inscenizacja – całokształt prac twórczych związanych z wystawieniem pewnego utworu na scenie.
Podstawą inscenizacji jest scenariusz teatralny (w środowisku ludzi teatru zwany egzemplarzem reżyserskim), czyli na ogół tekst dramatu, ale może to być również rozpisana na dialogi adaptacja innego rodzaju dzieła literackiego, montaż różnych utworów poetyckich czy nawet tekstów o charakterze dokumentalnym (jak protokołów przesłuchań sądowych wykorzystywanych w konwencji teatru faktu).
Wikipedia
(1.1) W ostatniej przedszkolnej inscenizacji pór roku moja córka była jesienią.
Wiktionary
IPA: ˌĩw̃st͡sɛ̃ɲiˈzat͡sʲja, AS: ĩũ̯scẽńizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. inscenizator m., inscenizatorka ż.
czas. inscenizować ndk., zinscenizować dk.
przym. inscenizacyjny
Wiktionary
dotyczący inscenizacji
SJP.pl
osoba zajmująca się opracowaniem scenicznym utworu i kierująca jego wystawieniem na scenie; reżyser
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) teatr. osoba odpowiedzialna za przygotowanie i organizację spektaklu;
Wiktionary
IPA: ˌĩw̃st͡sɛ̃ɲiˈzatɔr, AS: ĩũ̯scẽńizator
Wiktionary
rzecz. inscenizacja ż.
:: fż. inscenizatorka
czas. inscenizować
przym. inscenizatorski, inscenizacyjny
Wiktionary
kobieta zajmująca się opracowaniem scenicznym utworu i kierująca jego wystawieniem na scenie; reżyserka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: inscenizator
Wiktionary
(1.1) Na tym właśnie polega tragizm sytuacji głównego bohatera, a ten aspekt interesował inscenizatorkę najbardziej – czy współcześnie możliwa jest tragedia. (z Internetu)
(1.1) Drugoplanowi wykonawcy, puszczeni przez inscenizatorkę samopas, grają na zasadzie „ratuj się, kto może”. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˌĩw̃st͡sɛ̃ɲizaˈtɔrka, AS: ĩũ̯scẽńizatorka
Wiktionary
zob. inscenizator.
Wiktionary
1. przygotowywać (przygotować) utwór literacki lub muzyczny do wystawienia na scenie;
2. przygotowywać (przygotować), organizować (zorganizować) coś; aranżować (zaaranżować);
3. pozorować (upozorować) jakieś działania
SJP.pl
skrót od: Institut National de la Statistique et des Études Économiques - Narodowy Instytut Statystyki i Badań Ekonomicznych, francuska instytucja nadająca m.in. numery ubezpieczenia społecznego
SJP.pl
owad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) owad, zwłaszcza gdy szkodnik
Wiktionary
(1.1) Irena odkryła jakieś czarne insekty w mące.
(1.1) Przeszedłem 300 metrów i musiałem zawrócić, bo obsiadło mnie 5 insektów, z których dwa złapałem do pudełka.
Wiktionary
IPA: ˈĩw̃sɛkt, AS: ĩũ̯sekt
Wiktionary
rzecz. insektarium n., insektycyd m.
przym. insektowy
Wiktionary
(1.1) owad; pot. robak, robal
Wiktionary
pomieszczenie do hodowli i obserwacji życia owadów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ent. wiwarium przeznaczone do hodowli owadów lub stawonogów;
Wiktionary
Insektarium − rodzaj wiwarium dla owadów i stawonogów, takich jak pająki, chrząszcze, karaluchy, mrówki, pszczoły, wije, stonogi, świerszcze, koniki polne, skorpiony.
Wikipedia
(1.1) Kupiliśmy sobie insektarium w internetowym sklepie zoologicznym.
Wiktionary
rzecz. insekt mzw.
Wiktionary
zabijający owady
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) używany do zabijania owadów
Wiktionary
IPA: ˌĩw̃sɛktɔˈbujt͡ʃɨ, AS: ĩũ̯sektobui ̯čy
Wiktionary
(1.1) owadobójczy, dezynsekcyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środek owadobójczy
Wiktionary
rzecz. insekt mzw.
Wiktionary
sztuczne zapłodnienie zwierząt hodowlanych; unasiennienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zootechn. sztuczne zapłodnienie poprzez wprowadzenie do dróg rodnych samicy nasienia pobranego od samca;
Wiktionary
(1.1) Jako zootechnik zarabiał całkiem dobrze, ale zgubiła go inseminacja. Gdy nauczył się tego szatańskiego sztucznego zapładniania, wtedy dopiero zaczął robić prawdziwe pieniądze, bo każdy chciał mieć bezproblemowo, bez użycia żywego buhaja czy knura, zapłodnioną krowę albo maciorę.
Wiktionary
IPA: ˌĩw̃sɛ̃mʲĩˈnat͡sʲja, AS: ĩũ̯sẽmʹĩnacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. inseminator m., inseminatorka ż.
czas. inseminować ndk.
przym. inseminacyjny
Wiktionary
(1.1) unasienianie, unasienienie, unasiennianie, unasiennienie
Wiktionary
dotyczący inseminacji
SJP.pl
specjalista w dziedzinie inseminacji (sztucznego unasiennienia)
SJP.pl
Inseminator – osoba dokonująca procedury inseminacji.
Praca inseminatora polega na wprowadzeniu nasienia, za pomocą specjalnych instrumentów, do dróg rodnych samicy celem jej zapłodnienia. Nasienie jest pozyskiwane z banków nasienia, które są prowadzone przez wyspecjalizowane jednostki. W Polsce pozyskiwaniem, gromadzeniem i przechowywaniem zamrożonego nasienia zajmują się między innymi "Stacje Hodowli i Unasienniania Zwierząt".
Wikipedia
specjalistka w dziedzinie inseminacji (sztucznego unasiennienia)
SJP.pl
1. wprowadzać plemniki do dróg rodnych kobiety lub samicy; sztucznie zapładniać;
2. inseminować się - poddawać się zabiegowi sztucznego zapłodnienia
SJP.pl
dawniej: ogłoszenie w czasopiśmie, anons
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. ogłoszenie opublikowane w prasie
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) Chociaż podobne kradzieże wcale nie należały do rzadkości, w prasie nie ma po nich śladu, chyba że w formie gazetowych inseratów zrozpaczonych właścicieli gotowych zapłacić wysoką nagrodę za odprowadzenie utraconego pieska, nawet kundelka.
Wiktionary
IPA: ĩw̃ˈsɛrat, AS: ĩũ̯serat
Wiktionary
(1.1) anons, ogłoszenie
Wiktionary
przestarzałe: potwierdzać, zatwierdzać
SJP.pl
klawisz na klawiaturze komputera; Insert
SJP.pl
Insert – klawisz na klawiaturze komputera architektury PC. Zgodnie z przeznaczeniem i nazwą najczęstszym jego zastosowaniem jest przełączanie między trybami wstawiania (domyślny) i nadpisywania podczas wprowadzania tekstu. W programie Microsoft Word można przypisać mu zamiast tego funkcję wklejania ze schowka systemowego.
Wikipedia
reklamować jakiś produkt lub usługę przez ulotkę, folder itp., wkładane lub wklejane do gazety lub czasopisma
SJP.pl
wstawka, wkładka
SJP.pl
[czytaj: inszala] z arabskiego: jak Bóg da, jeśli taka będzie wola Boga; inszallah
SJP.pl
[czytaj: insajder] osoba w organizacji lub instytucji posiadająca informacje niedostępne dla innych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba posiadająca informacje niedostępne dla większości innych ze względu na przynależność do danej organizacji lub instytucji
Wiktionary
(1.1) Zwykło się bowiem uważać, że zachowania insiderów są barometrem nastrojów rynkowych.
Wiktionary
[czytaj: insajderski] przeznaczony dla wtajemniczonych, wąskiej grupy odbiorców
SJP.pl
napis wyryty w materiale trwałym, zwykle na nagrobkach, tablicach pamiątkowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. trwały, pamiątkowy napis zwykle wykuty w kamieniu, czasem wyryty w metalu lub drewnie;
(1.2) daw. praw. wpis w księdze wieczystej
Wiktionary
(1.1) Około tysiąc linii tekstu inskrypcji zostało wyrytych na skale około 100 metrów nad drogą.
Wiktionary
IPA: ĩw̃ˈskrɨpt͡sʲja, AS: ĩũ̯skrypcʹi ̯a
Wiktionary
przym. inskrypcyjny
przysł. inskrypcyjnie
Wiktionary
(1.1) epigraf
(1.2) intabulacja
Wiktionary
przysłówek
(1.1) przy użyciu inskrypcji
Wiktionary
rzecz. inskrypcja ż.
przym. inskrypcyjny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z inskrypcją, dotyczący inskrypcji
Wiktionary
(1.1) Na zewnątrz prezbiterium umieszczony został majuskułowy fryz inskrypcyjny w języku łacińskim, biegnący od południowej wieżyczki schodowej aż do zakrystii.
Wiktionary
rzecz. inskrypcja ż.
przysł. inskrypcyjnie
Wiktionary
działanie światła słonecznego; nasłonecznienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) oddziaływanie promieni słonecznych
(1.2) fiz. metrol. natężenie promieniowania słonecznego na powierzchnię;
Wiktionary
Insolacja, nasłonecznienie – wielkość fizyczna określająca średnią moc promieniowania słonecznego przypadającą na jednostkę powierzchni poziomej.
Jest ona równa stosunkowi energii promieniowania słonecznego, padającego w określonym czasie na daną powierzchnię do pola tej powierzchni i czasu. Jednostką w układzie SI jest W/m², w technice stosuje się też jednostkę kWh/rok/m².
Wikipedia
(1.1) Poddany intensywniejszej insolacji stok dosłoneczny odznacza się wyższą temperaturą.
(1.2) Jednostką insolacji w układzie SI jest W/m².
Wiktionary
przym. insolacyjny
Wiktionary
(1.1) nasłonecznienie
(1.2) nasłonecznienie
Wiktionary
związany z insolacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z insolacją, dotyczący insolacji
Wiktionary
(1.1) Madagaskar ma ogólnie dobre warunki insolacyjne, jednakże są bardzo zróżnicowane.
Wiktionary
rzecz. insolacja ż.
Wiktionary
bezsenność; dyssomnia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przechodzenia substancji ze światła jelita do jego błony śluzowej; wchłanianie
SJP.pl
In
Wikipedia
inspektor
SJP.pl
skrót
(1.1) = inspektor
Wiktionary
(1.1) Dziś odbyła się uroczystość powołania insp. Tomasza Lubiejewskiego na komendanta policji w Grudziądzu.
Wiktionary
skr. nadinsp., podinsp.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od inspekt
Wiktionary
(1.1) To nie inspekt, lecz tylko mały inspekcik.
Wiktionary
rzecz. inspekt m.
Wiktionary
1. kontrolowanie, sprawdzanie działalności;
2. dawniej: nadzór, dozór;
3. instytucja, urząd uprawniony do kontroli i nadzoru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kontrola działalności jakiejś instytucji lub stanu jakiegoś miejsca
(1.2) urząd nadzorujący i kontrolujący stan lub pracę czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Lokalne władze utrzymują, że karuzela przeszła inspekcje bezpieczeństwa
(1.2) Główny Inspektor Pracy podkreśla, że w przypadku kontroli w zakładzie, w którym występują ogniska wirusa i ryzyko zarażenia jest wysokie, pracownik inspekcji pracy będzie dodatkowo wyposażony w pełny strój ochronny (…)
Wiktionary
IPA: ĩw̃ˈspɛkt͡sʲja, AS: ĩũ̯spekcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. inspektorstwo n., inspektorat mrz., inspektor mos., inspektorka ż.
przym. inspekcyjny, inspektorski
Wiktionary
(1.1) kontrola, sprawdzenie, dochodzenie, test, badanie
Wiktionary
związany z inspekcją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z inspekcją, dotyczący inspekcji; służący do inspekcji
Wiktionary
rzecz. inspekcja ż., inspektor mos., inspektorat mrz.
przym. inspektorski
Wiktionary
płytka skrzynia bez dna do uprawy roślin w okresie wiosny i późnej jesieni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ogrod. skrzynia bez dna z przeszklonym zamknięciem do uprawy roślin;
Wiktionary
Inspekt, przyspiesznik – urządzenie, dzięki któremu możliwa jest uprawa roślin w ciągu zimy, wczesnej wiosny, czy późnej jesieni w strefach klimatu umiarkowanego.
Inspektem jest zwykle skrzynia wykonana z drewna, lekkiego betonu lub tworzyw sztucznych, nakryta oknami inspektowymi, wpuszczona na stałe w ziemię lub czasem przenośna.
Wikipedia
(1.1) Ze względu na dużą pracochłonność i kosztowność inspekty zastępuje się tunelami foliowymi.
Wiktionary
przym. inspektowy
rzecz. inspekcik mrz.
Wiktionary
1. osoba upoważniona do kontrolowania działalności instytucji, przedsiębiorstw; rewizor; kontroler; rewident; lustrator; nadzorca; wizytator
2. stopień oficerski w policji;
3. oficer mający stopień inspektora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) urzędnik, który kontroluje pracę instytucji dokonując inspekcji
(1.2) stopień oficerski w policji
Wiktionary
To jest strona ujednoznaczniająca. Poniżej znajdują się różne znaczenia hasła „Inspektor”.
Wikipedia
(1.1) Gdyby w tej firmie zjawili się inspektorzy PIP, konsekwencje mogłyby być surowe.
(1.2) Inspektor przeprowadził wizję lokalną miejsca zbrodni.
Wiktionary
IPA: ĩw̃ˈspɛktɔr, AS: ĩũ̯spektor
Wiktionary
rzecz. inspektorat m., inspekcja ż.
:: fż. inspektorka ż.
przym. inspektorski, inspekcyjny
Wiktionary
1. urząd sprawujący nadzorujący podległe sobie instytucje na jakimś obszarze;
2. obszar pracy takiego urzędu;
3. siedziba takiego urzędu;
4. biuro inspektora
SJP.pl
jednostka administracyjna w strukturach niektórych zgromadzeń zakonnych
SJP.pl
1. kobieta upoważniona do kontrolowania działalności instytucji, przedsiębiorstw; kontrolerka; rewidentka; lustratorka; wizytatorka;
2. kobieta mająca stopień inspektora
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub pracą inspektora, dotyczący inspektora
Wiktionary
rzecz. inspektor mos., inspektorat mrz., inspekcja ż.
przym. inspekcyjny
Wiktionary
związany z inspektem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ogrod. związany z inspektem, dotyczący inspektu
Wiktionary
rzecz. inspekt mrz.
Wiktionary
związany z inspicjentem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z inspicjentem, właściwy inspicjentowi
Wiktionary
rzecz. inspicjent mos., inspicjentka ż., inspicjentura ż.
Wiktionary
pracownik teatru, zajmujący się techniczną stroną przedstawienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) teatr. pracownik odpowiadający za techniczną i organizacyjną stronę przedstawienia;
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) Na znak inspicjenta zgaszono światło na sali, a orkiestra rozpoczęła uwerturę.
Wiktionary
rzecz. inspicjentura ż.
:: fż. inspicjentka ż.
przym. inspicjencki
Wiktionary
pracownica teatru, zajmująca się techniczną i organizacyjną stroną spektaklu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teatr. pracownica odpowiadająca za techniczną i organizacyjną stronę przedstawienia
Wiktionary
rzecz. inspicjentura ż.
:: fm. inspicjent mos.
przym. inspicjencki
Wiktionary
zajęcie pracownika teatru polegające na czuwaniu nad techniczną i organizacyjną stroną przedstawienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teatr. zawód, zajęcie inspicjenta
Wiktionary
rzecz. inspicjent mos., inspicjentka ż.
przym. inspicjencki
Wiktionary
1. natchnienie, zapał twórczy;
2. wpływ wywierany na kogoś, sugestia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) natchnienie, twórczy zapał, wena
(1.2) wpływ wywierany na kogoś; impuls, bodziec będący przyczyną działania
Wiktionary
(1.2) Naturalnie nie porównuję obu autorów i nie doszukuję się wielkich podobieństw – ja tylko widzę inspiracje w stylu Pacyńskiego.
Wiktionary
IPA: ˌĩw̃spʲiˈrat͡sʲja, AS: ĩũ̯spʹiracʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. inspirator mos., inspiratorka ż., inspirowanie n., zainspirowanie n., inspiracyjność ż.
czas. inspirować ndk., zainspirować dk.
przym. inspiracyjny, inspiratorski
przysł. inspirująco
Wiktionary
(1.1) natchnienie, wena
(1.2) zachęta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest inspiracyjne; cecha tych, którzy są inspiracyjni
Wiktionary
rzecz. inspirator m., inspiratorka ż., inspirowanie n., zainspirowanie n., inspiracja ż.
czas. inspirować ndk., zainspirować dk.
przym. inspiracyjny, inspiratorski
przysł. inspirująco
Wiktionary
związany z inspiracją
SJP.pl
osoba, która inspiruje, daje impuls do czegoś; przywódca duchowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, kto zachęca, daje pomysł, sugeruje, inspiruje
Wiktionary
IPA: ˌĩw̃spʲiˈratɔr, AS: ĩũ̯spʹirator
Wiktionary
rzecz. inspiracja ż., inspirowanie n., inspiracyjność ż.
czas. inspirować ndk.
Wiktionary
kobieta, która inspiruje, daje impuls do czegoś
SJP.pl
1. wywierać wpływ, natchnąć, pobudzać do działania, zwłaszcza twórczego;
2. inspirować się:
a) czerpać skądś natchnienie, pomysł, koncepcję;
b) inspirować jeden drugiego
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zainspirować)
(1.1) dostarczać natchnienia
czasownik zwrotny niedokonany inspirować się (dk. zainspirować się)
(2.1) czerpać natchnienie
(2.2) inspirować siebie nawzajem
Wiktionary
rzecz. inspiracja ż., inspirator mos., inspiratorka ż., inspirowanie n., inspiracyjność ż.
przym. inspiracyjny, inspiratorski, inspirujący
przysł. inspirująco
Wiktionary
(1.1) pobudzać, podsuwać myśl, wpływać
(2.1) wzorować się
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób inspirujący, dając inspirację
Wiktionary
rzecz. inspiracja ż., inspirowanie n., inspiracyjność ż.
czas. inspirować ndk.
Wiktionary
taki, który pobudza do działania, daje natchnienie, sugeruje pomysł
SJP.pl
instyt.;
1. skrót od: instytucja, instytucjonalny (czytany jako cały, odmienny wyraz);
2. skrót od: instytut, instytutowy (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
potocznie: Instagram (serwis społecznościowy); Insta
SJP.pl
fotograficzny serwis społecznościowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) inform. społ. internetowy, fotograficzny serwis społecznościowy z elementami bloga;
Wiktionary
In
Wikipedia
rzecz. instagramer m., instagramerka ż., instagramowicz m., instagramowiczka ż., insta ż., instamatka ż., instagramowanie n.
czas. instagramować ndk.
przym. instagramowy
przysł. instagramowo
Wiktionary
(1.1) pot. środ. insta
Wiktionary
użytkownik Instagrama (serwisu społecznościowego); instagramowicz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) twórca treści w serwisie Instagram
Wiktionary
rzecz. Instagram mrz.
Wiktionary
użytkowniczka Instagrama (serwisu społecznościowego); instagramowiczka
SJP.pl
potocznie: korzystać w serwisu społecznościowego Instagram
SJP.pl
użytkownik Instagrama (serwisu społecznościowego); instagramer
SJP.pl
użytkowniczka Instagrama (serwisu społecznościowego); instagramerka
SJP.pl
1. ogół urządzeń doprowadzających elektryczność, gaz, wodę itp. do jakichś budynku lub pomieszczenia;
2. zakładanie gdzieś urządzeń technicznych;
3. urządzanie siebie lub kogoś w nowym miejscu;
4. wgrywanie nowego programu do komputera;
5. dzieło plastyczne zbudowane przez artystę w zastanej przestrzeni lub organizujące przestrzeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. czynność instalowania – montowanie czegoś z części i podzespołów
(1.2) techn. system urządzeń, przewodów tworzący jakąś całość
(1.3) szt. przestrzenne dzieło sztuki zaaranżowane z przedmiotów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W zasadzie po instalacji Linux już powinien być poprawnie skonfigurowany.
(1.2) Jeśli karta sieciowa jest umieszczona w gnieździe PCI, wyjmujemy ją z płyty głównej na czas instalacji systemu.
Wiktionary
IPA: ˌĩw̃staˈlat͡sʲja, AS: ĩũ̯stalacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. instalowanie n., instalatorstwo n., zainstalowanie n., instalator m., instalatorka ż., dezinstalacja ż.
czas. instalować ndk., zainstalować dk.
przym. instalatorki, instalacyjny
Wiktionary
związany z instalacją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z instalacją
Wiktionary
rzecz. instalator mos./mrz., instalacja ż.
Wiktionary
1. pracownik montujący w wyznaczonych miejscach określone urządzenia, sprzęty i przewody;
2. artysta tworzący dzieła sztuki poprzez łączenie kilku przedmiotów w jedną kompozycję
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) techn. osoba zakładająca instalację
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) inform. program komputerowy instalujący oprogramowanie i przygotowujący go do użytkowania;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W procesie projektowania architekt musi współpracować z konstruktorami i instalatorami.
(2.1) Instalator poprawnie rozpoznał wszystkie składniki sprzętowe komputera, automatycznie dokonując instalacji sterowników.
Wiktionary
rzecz. instalacja ż., instalatorstwo n., instalka ż., instalowanie n.
czas. instalować ndk., zainstalować dk.
przym. instalacyjny, instalatorski
Wiktionary
(1.1) monter
(2.1) program instalacyjny
Wiktionary
kobieta zakładająca instalację, instalująca coś
SJP.pl
montowanie w wyznaczonych miejscach określonych urządzeń, sprzętów i przewodów
SJP.pl
potocznie: program instalacyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. inform. plik instalacyjny
(1.2) pot. inform. płyta instalacyjna
Wiktionary
IPA: ĩw̃ˈstalka, AS: ĩũ̯stalka
Wiktionary
czas. instalować
rzecz. instalator
przym. instalacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|instalować.
Wiktionary
IPA: ˌĩw̃stalɔˈvãɲɛ, AS: ĩũ̯stalovãńe
Wiktionary
czas. instalować ndk., zainstalować dk.
rzecz. instalacja ż., instalator m.
przym. instalacyjny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) techn. montować jakieś urządzenie do pracy w danym miejscu lub warunkach
(1.2) inform. umieszczać program komputerowy na komputerze tak, aby poprawnie działał
czasownik zwrotny niedokonany instalować się
(2.1) pot. wprowadzać się do nowego mieszkania, pokoju itp., urządzać się
Wiktionary
(1.1) Jutro przyjdą monterzy i będą instalowali linię telefoniczną
(1.2) Możesz skorzystać z mojego komputera, ale nie instaluj żadnych programów.
(2.1) Od kiedy instalujecie się w nowym mieszkaniu?
Wiktionary
IPA: ˌĩw̃staˈlɔvat͡ɕ, AS: ĩũ̯stalovać
Wiktionary
czas. odinstalowywać, dezinstalować, zainstalować
rzecz. instalacja ż., instalator mos., instalka ż., instalowanie n.
Wiktionary
(1.1) montować
(1.2) kopiować
Wiktionary
kobieta publikująca w mediach społecznościowych treści związane z ciążą i wychowywaniem swojego dziecka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) socjol. środ. kobieta publikująca na Instagramie (hobbystycznie lub zarobkowo) treści związane z ciążą, rodzicielstwem oraz rozwojem swego dziecka
Wiktionary
rzecz. Instagram mrz.
Wiktionary
stopnie w hierarchii władzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) adm. dany stopień organizacyjny w układzie podległych sobie instytucji
(1.2) daw. prośba za kimś
(1.3) inform. obiekt klasy, egzemplarz klasyfikatora
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pomysł na instancję, która miała być ponad biskupami, został utrącony przez samych biskupów.
(1.1) Dwie kobiety nie poddały się postępowaniu mandatowemu za opalanie się topless na kąpielisku miejskim. Sąd pierwszej instancji uznał, że dopuściły się one nieobyczajnego wybryku.
(1.3) Procedurka odwołuje się do trzech instancji klasy o nazwie „Wyjątek_”.
Wiktionary
przym. instancyjny, instant
Wiktionary
(1.1) stopień, szczebel
(1.2) wstawiennictwo
Wiktionary
związany z instancją
SJP.pl
o produkcie spożywczym: będący w postaci łatwo rozpuszczalnego proszku
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) spoż. błyskawiczny, natychmiastowy – o potrawach i produktach w handlu, gotowych po zalaniu wrzątkiem
Wiktionary
(1.1) Na wyprawę w góry zabieramy sporo zupek instant.
Wiktionary
IPA: ˈĩw̃stãnt, AS: ĩũ̯stãnt
Wiktionary
rzecz. instancja ż.
Wiktionary
(1.1) błyskawiczny, rozpuszczalny, liofilizowany
Wiktionary
proces nadawania koncentratom spożywczym w postaci proszku własności umożliwiających bardzo szybką rozpuszczalność
SJP.pl
In
Wikipedia
skrót od:
1. instrukcja, instruktor;
2. instrument
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w obwodzie królewieckim, łącząc się z Węgorapą tworzy Pregołę;
Wiktionary
Instrucz (ros. Инструч; hist. "Wystruć", "Inster") – dopływ Pregoły. Ma swe źródła we wschodniej części obwodu królewieckiego w sąsiedztwie miejscowości Prawdino. Ujście Instruczy znajduje się w Czerniachowsku, gdzie w połączeniu z Węgorapą tworzy Pregołę. Długość rzeki – 111 km[].
Wikipedia
przym. instrucki
Wiktionary
(1.1) hist. Wystruć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zbiór zasad zalecających postępowanie w określonej dziedzinie
(1.2) książka lub broszura z opisem działania
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Minister Spraw Zagranicznych skierował do ambasad na całym świecie instrukcje postępowania podczas aktualnego kryzysu.
(1.2) Zostanie dostarczona instrukcja, jak radzić sobie z trudnymi klientami.
Wiktionary
IPA: ĩw̃ˈstrukt͡sʲja, AS: ĩũ̯strukcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. instruktaż m., instruktarz m., instruktor m., instruktorka ż., instruowanie n., poinstruowanie n.
czas. instruować ndk., poinstruować dk.
przym. instrukcyjny, instruktażowy, instruktorski, instruktywny
Wiktionary
(1.2) podręcznik
Wiktionary
związany z instrukcją; mający informować, instruować; instruktażowy
SJP.pl
przestarzale:
1. zbiór instrukcji, przepisów;
2. przepisy skarbowe; taryfa ceł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. zbiór instrukcji
(1.2) daw. urz. taryfa ceł
Wiktionary
(1.1) W tym starym instruktarzu stało jak byk, że trzeba wcześniej zgłaszać u dyspozytora.
Wiktionary
rzecz. instrukcja ż., instruktaż mrz., instruktor mos., instruktorka ż., instruowanie n., poinstruowanie n.
czas. instruować ndk., poinstruować dk.
przym. instrukcyjny, instruktorski, instruktażowy, instruktywny
Wiktionary
udzielanie instrukcji; instruowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) udzielanie komuś instrukcji, wskazówek
Wiktionary
(1.1) Stewardesy przeprowadziły krótki instruktaż na temat zachowania się w przypadku awarii.
Wiktionary
rzecz. instruktarz mrz., instrukcja ż., instruktor mos., instruktorka ż., instruowanie n., poinstruowanie n.
czas. instruować ndk., poinstruować dk.
przym. instruktażowy, instruktorski
przysł. instruktażowo
Wiktionary
(1.1) instruowanie
Wiktionary
związany z instruktażem; mający informować, instruować; instrukcyjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący instruktażu
Wiktionary
rzecz. instruktarz mrz., instruowanie n., instruktor mos., instruktaż m., instrukcja ż.
czas. instruować
przym. instruktorski
Wiktionary
(1.1) instrukcyjny
Wiktionary
osoba ucząca praktycznych umiejętności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba instruująca, ucząca na kursie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Instruktor tenisa wskazał początkującym, że podczas serwowania podrzucają piłkę za bardzo do przodu.
Wiktionary
IPA: ĩw̃ˈstruktɔr, AS: ĩũ̯struktor
Wiktionary
rzecz. instruktaż mrz.
:: fż. instruktorka ż.
czas. instruować ndk., poinstruować dk.
przym. instruktażowy, instruktorski
przysł. instruktażowo
Wiktionary
kobieta ucząca praktycznych umiejętności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta instruująca, ucząca na kursie
(1.2) harc. członkini organizacji harcerskiej, pełniąca funkcje wychowawcze
Wiktionary
rzecz. instrukcja ż., instruktaż mrz., instruowanie n.
:: fm. instruktor mos.
czas. instruować
przym. instruktorski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z instruktorem, dotyczący instruktora
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący dla instruktora
Wiktionary
(1.1) Młodzi po kursach instruktorskich od ręki znajdują zatrudnienie.
Wiktionary
rzecz. instrukcja ż., instruktaż mrz., instruktarz mrz., instruktor mos., instruktorka ż., instruowanie n., poinstruowanie n.
czas. instruować ndk., poinstruować dk.
przym. instrukcyjny, instruktażowy, instruktywny
Wiktionary
zajęcie instruktora
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: instruktywnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: instruktywny
SJP.pl
książkowo: pomagający w zrozumieniu czegoś; pouczający, kształcący
SJP.pl
zdrobnienie od: instrument
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od instrument
Wiktionary
(1.1) To nie instrument, lecz tylko mały instrumencik.
Wiktionary
rzecz. instrument m., zinstrumentalizowanie n., instrumentalistka ż., instrumentalizowanie n., instrumentariuszka ż.
Wiktionary
1. przyrząd używany do wytwarzania dźwięków muzycznych;
2. (zwykle w liczbie mnogiej) przyrząd używany do czynności wymagających precyzji (np. instrumenty chirurgiczne);
3. środek służący do realizacji czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. przyrząd wytwarzający dźwięk, zob. instrument muzyczny.
(1.2) med. narzędzie chirurgiczne;
(1.3) techn. narzędzie
(1.4) techn. przyrząd pomiarowy;
(1.5) przen. środek służący realizacji celu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Najczęściej stosowana klasyfikacja instrumentów muzycznych dzieli je na strunowe, dęte i perkusyjne.
(1.2) Cyfrowy zapis tomografii komputerowej czy rezonansu magnetycznego wykorzystany jak mapa umożliwia bezpieczne i precyzyjne prowadzenie instrumentów chirurgicznych i minimalizuje uszkodzenie tkanek.
(1.4) To przedsiębiorstwo zajmuje się projektowaniem, produkcją oraz sprzedażą instrumentów pomiarowych.
Wiktionary
IPA: ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt, AS: ĩũ̯strũmẽnt
Wiktionary
rzecz. instrumentacja ż., instrumentalista mos., instrumentalistka ż., instrumentarium n., instrumentalizm mrz., instrumentariusz mos., instrumentariuszka ż., instrumentalizacja ż., instrumentalizowanie n., zinstrumentalizowanie n.
:: zdrobn. instrumencik mrz.
czas. zinstrumentalizować dk., instrumentalizować ndk.
przym. instrumentalny, instrumentacyjny, instrumentalnie
przysł. instrumentalnie
Wiktionary
(1.1) instrument muzyczny
(1.2) narzędzie chirurgiczne
Wiktionary
1. opis partyturowy użycia poszczególnych instrumentów w utworze orkiestrowym;
2. układ dźwięków mowy w utworze literackim, stosowany dla osiągnięcia efektu artystycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) aranżacja muzyki wykonywanej przez orkiestrę
Wiktionary
In
Wikipedia
rzecz. instrument mrz., instrumentalista mos., instrumentalizowanie n., instrumentariuszka ż.
przym. instrumentalny
Wiktionary
związany z instrumentacją
SJP.pl
potocznie: instrumentalny utwór muzyczny
SJP.pl
narzędnik; w językoznawstwie:
1. piąty przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: z (za, pod, przed, nad) kim? z (za, pod, przed, nad) czym?, który w zdaniu może pełnić funkcje dopełnienia bliższego, dalszego, okolicznika oraz orzecznika;
2. forma wyrazowa tego przypadka
SJP.pl
1. osoba grająca na jakimś instrumencie;
2. w filozofii: zwolennik instrumentalizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. muzyk, grający na instrumencie
(1.2) filoz. pragmatyk wyznający instrumentalizm
Wiktionary
(1.1) Instrumentalista wybrał wiolonczelę, jako najbardziej odpowiedni instrument.
Wiktionary
IPA: ˌĩw̃strũmɛ̃ntaˈlʲista, AS: ĩũ̯strũmẽntalʹista
Wiktionary
rzecz. instrumentacja ż., instrument mrz., instrumentarium n., instrumentalizm mrz., instrumentalizowanie n., instrumentariuszka ż., zinstrumentalizowanie n.
:: fż. instrumentalistka ż.
przym. instrumentalny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. kobieta, dziewczyna grająca na instrumencie
Wiktionary
(1.1) Nasza żeńska orkiestra poszukuje kilku instrumentalistek do sekcji dętej.
Wiktionary
rzecz. instrument mrz., instrumencik mrz., instrumentalizacja ż., instrumentalizowanie n., zinstrumentalizowanie n., instrumentariuszka ż., instrumentarium n.
:: fm. instrumentalista mos.
czas. instrumentalizować ndk., zinstrumentalizować dk.
przym. instrumentalny, instrumentalnie
przysł. instrumentalnie
Wiktionary
dziedzina dotycząca gry na instrumentach muzycznych
SJP.pl
1. wykonanie utworu za pomocą instrumentów;
2. wyposażenie czegoś, np. stanowiska pracy, w odpowiednie instrumenty; oprzyrządowanie;
3. przedmiotowe wykorzystania innych ludzi lub dóbr (etyki, religii, prawa) dla osiągnięcia własnych korzyści; uprzedmiotowienie;
4. w informatyce: dodanie kodu do programu w celu zbierania informacji o jego zachowaniu podczas wykonania;
5. instrumentalizacja głoskowa - dobór brzmienia dźwięków mowy w utworze literackim; instrumentacja głoskowa
SJP.pl
w filozofii: koncepcja, według której wiedza i działalność ludzka są tylko reakcjami na bodźce środowiska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) współczesny kierunek filozoficzny będący odmianą pragmatyzmu; w filozofii nauki, pogląd ten określa koncepty i teorie jedynie jako narzędzia (instrumenty), których wartość jest mierzona, nie poprzez ich prawdziwość czy fałszywość, lecz poprzez ich efektywność w tłumaczeniu i przewidywaniu zjawisk;
Wiktionary
Instrumentalizm (łac. "instrumentum" "narzędzie"), ("filozof.") – współczesny kierunek filozoficzny będący odmianą pragmatyzmu. Według niego cała wiedza i wszelka działalność ludzka pełnią jedynie funkcje instrumentalne, czyli stanowią narzędzia (instrumenty) służące przystosowywaniu się do środowiska i opanowywaniu go.
Wikipedia
rzecz. zinstrumentalizowanie n., instrument mrz., instrumentalista mos., instrumentalizowanie n., instrumentariuszka ż.
przym. instrumentalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|instrumentalizować.
Wiktionary
rzecz. zinstrumentalizowanie n., instrument m., instrumencik m., instrumentacja ż., instrumentalizacja ż., instrumentalizm m., instrumentalista m., instrumentalistka ż., instrumentarium n., instrumentarstwo n., instrumentariusz m., instrumentariuszka ż.
czas. instrumentalizować ndk., zinstrumentalizować dk.
przym. instrumentalny, instrumentacyjny, instrumentalnie
przysł. instrumentalnie
Wiktionary
wykorzystywać innych ludzi lub dobra (etykę, religię, prawo) dla osiągnięcia własnych korzyści; redukować kogoś lub coś do narzędzia swoich celów, uprzedmiotowiać
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) w sposób instrumentalny
Wiktionary
Instrumentalnie – album kompilacyjny zespołu Kombi Łosowski wydany 16 maja 2025 nakładem SL Music.
Wydawnictwo zawiera utwory instrumentalne grupy zagrane w nowych aranżacjach oraz z lat 2009 i 2021, wydane wcześniej na albumach "Zaczarowane Miasto" i "Minerał życia". Znalazły się też na nim trzy utwory premierowe. Do „Cyfrowej gry” i „Koronacji” utworzono teledyski.
Wikipedia
rzecz. zinstrumentalizowanie n., instrumentariuszka ż., instrumentalistka ż., instrument m., instrumentalizowanie n., instrumentalizacja ż.
czas. instrumentalizować ndk.
przym. instrumentalny
Wiktionary
1. wykonywany przy pomocy precyzyjnego narzędzia;
2. wykonywany na instrumencie muzycznym; przeznaczony do wykonywania na instrumentach muzycznych;
3. będący środkiem do osiągnięcia jakiegoś celu; traktowany jako narzędzie do osiągnięcia celu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. wykonywany za pomocą instrumentów muzycznych, bez udziału śpiewu
(1.2) traktowany jako środek do celu
(1.3) przeprowadzany z użyciem niezwykle dokładnego sprzętu
Wiktionary
rzecz. multiinstrumentalistka ż., multiinstrumentalista mos., instrument m., instrumentacja ż., instrumentalista m., instrumentalistka ż., instrumentalizm m., instrumentarium n., instrumentariusz m., instrumentariuszka ż., instrumentalizowanie n., zinstrumentalizowanie n.
przysł. instrumentalnie
przym. instrumentalnie
Wiktionary
(1.3) przedmiotowy
Wiktionary
1. zestaw narzędzi, przyrządów służących do wykonywania jakichś czynności, zabiegów;
2. w muzyce: ogół instrumentów charakterystycznych dla jakiejś epoki lub rodzaju muzyki;
3. w przenośni: ogół metod i środków służących realizacji określonego zadania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zestaw narzędzi służących wykonywaniu precyzyjnych czynności
(1.2) instrumenty muzyczne będące w użyciu w określonej epoce lub zespole
(1.3) zestaw metod pomagających osiągnąć określony cel
Wiktionary
Instrumentarium, instrumentarium muzyczne – termin oznaczający grupę instrumentów muzycznych i używany w kontekstach:
Praktyczne wykorzystanie (czyli instrumentacja) instrumentarium współczesnego jest przedmiotem działu teorii muzyki zwanego instrumentoznawstwem.
Wikipedia
(1.3) Jednym z narzędzi pozostających w instrumentarium prawodawcy jest religia obywatelska (religion civile), mająca rodzić bezrefleksyjną miłość ojczyzny. Opierając się na swoistym „katechizmie obywatela”, ma ona deifikować instytucje państwa i jego praw, wymuszać internalizację nakazów woli powszechnej, przez to zaś ma stanowić gwarant trwałości i stabilności wspólnoty.
Wiktionary
rzecz. instrument m., instrumentalista m., instrumentalistka ż., instrumentariuszka ż., instrumentalizowanie n., zinstrumentalizowanie n.
przym. instrumentalny
Wiktionary
pracownik służby zdrowia podający chirurgowi narzędzia w czasie zabiegu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pielęgniarz asystujący przy operacji, pomagający przy jej przygotowaniu
Wiktionary
rzecz. instrument mrz., instrumentalizowanie n., instrumentariuszka ż., zinstrumentalizowanie n.
przym. instrumentalny
Wiktionary
pracownica służby zdrowia podająca chirurgowi narzędzia w czasie zabiegu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pielęgniarka asystująca przy operacji, pomagająca przy jej przygotowaniu
Wiktionary
IPA: ˌĩw̃strũmɛ̃ntarʲˈjuʃka, AS: ĩũ̯strũmẽntarʹi ̯uška
Wiktionary
rzecz. instrument m., instrumencik m., instrumentacja ż., instrumentalista m., instrumentalistka ż., instrumentarium n., instrumentalizm m., instrumentalizacja ż., instrumentalizowanie n., zinstrumentalizowanie n.
:: fm. instrumentariusz m.
czas. zinstrumentalizować dk., instrumentalizować ndk.
przym. instrumentalny, instrumentacyjny, instrumentalnie
przysł. instrumentalnie
Wiktionary
1. gałąź przemysłu zajmująca się produkcją instrumentów muzycznych;
2. nauka o instrumentach muzycznych; instrumentologia, organologia, instrumentoznawstwo
SJP.pl
pielęgniarz podający narzędzia chirurgiczne przy operacji; instrumentariusz
SJP.pl
pielęgniarka podająca narzędzia chirurgiczne przy operacji; instrumentariuszka
SJP.pl
specjalista zajmujący się historią, budową i własnościami instrumentów muzycznych; instrumentoznawca, organolog
SJP.pl
nauka o instrumentach muzycznych; organologia, instrumentoznawstwo, instrumentarstwo
SJP.pl
Nie mylić z: instrumentoznawstwo.
Instrumentologia, inaczej organologia – dział muzykologii, którego przedmiotem jest historia instrumentów muzycznych, rozwój ich konstrukcji, właściwości akustycznych i odtwórczych, technologia wytwarzania oraz klasyfikacja.
Wikipedia
dotyczący dziedziny nauki zajmującej się instrumentami muzycznymi; instrumentoznawczy, organologiczny
SJP.pl
1. opracowywać utwór muzyczny na poszczególne instrumenty zespołu;
2. środowiskowo: podawać narzędzia chirurgiczne przy operacji;
3. w górnictwie: usuwać zagwożdżenie otworu wiertniczego;
4. dawniej: instalować, mianować
SJP.pl
specjalista zajmujący się historią, budową i własnościami instrumentów muzycznych; instrumentolog, organolog
SJP.pl
dotyczący dziedziny nauki zajmującej się instrumentami muzycznymi; instrumentologiczny, organologiczny
SJP.pl
dziedzina nauki zajmująca się instrumentami muzycznymi; instrumentologia, organologia, instrumentarstwo
SJP.pl
Instrumentoznawstwo − dział nauki z dziedziny sztuk muzycznych w dyscyplinie teoria muzyki, którego przedmiotem jest ogół instrumentów muzycznych (współczesnego oraz dawnego instrumentarium muzycznego) pod kątem ich budowy, konstrukcji, pochodzenia oraz wykorzystania w praktyce (patrz: instrumentacja).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|instruować.
Wiktionary
IPA: ˌĩw̃struwɔˈvãɲɛ, AS: ĩũ̯struu̯ovãńe
Wiktionary
rzecz. poinstruowanie n., instrukcja ż., instruktaż m., instruktarz m., instruktor m., instruktorka ż.
czas. instruować ndk., poinstruować dk.
przym. instrukcyjny, instruktażowy, instruktorski, instruktywny
Wiktionary
wydawać instrukcje, pouczać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) wydawać instrukcje, pouczać
Wiktionary
(1.1) W niedzielę, 20 sierpnia, Halifax instruował Kennarda, by interweniował u Becka w sprawie wyrażenia zgody na pomoc sowiecką.
Wiktionary
IPA: ˌĩw̃struˈwɔvat͡ɕ, AS: ĩũ̯struu̯ovać
Wiktionary
rzecz. instrukcja ż., instruktaż m., instruktarz m., instruktor m., instruktorka ż., instruowanie n.
przym. instrukcyjny, instruktażowy, instruktorski, instruktywny
Wiktionary
(1.1) nauczać, objaśniać, informować, pouczać, kształcić, nauczać, szkolić, uczyć, wykładać
Wiktionary
1. oskarżyciel publiczny, odpowiadający dzisiejszemu prokuratorowi;
2. dawniej: ten, kto podjudza; podżegacz, podjudzacz, prowodyr
SJP.pl
1. oskarżycielka publiczna, odpowiadająca dzisiejszemu prokuratorowi;
2. dawniej: ta, która podjudza; podżegaczka
SJP.pl
dawniej: namawiać, gorąco zachęcać, podżegać, judzić
SJP.pl
1. dyspozycja psychiczna, umiejętność robienia czegoś; skłonność, zdolność;
2. wrodzona zdolność do złożonych, ważnych życiowo, choć nieuświadomionych działań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wrodzona zdolność nieracjonalnego, acz adekwatnego zachowywania się w danej sytuacji
(1.2) biol. wrodzona zdolność żywych organizmów do złożonych, celowych działań, swoistych dla danego gatunku i ważnych dla przetrwania;
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) Instynkt mówi mi, że czeka nas śmierć.
Wiktionary
IPA: ˈĩw̃stɨ̃ŋkt, AS: ĩũ̯stỹŋkt
Wiktionary
rzecz. instynktowość ż.
przym. instynktowy, instynktowny
przysł. instynktowo, instynktownie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób instynktowny
Wiktionary
(1.1) W ramach rozgrzewki miałam zrobić pięćdziesiąt przysiadów, ale przy trzydziestym piątym straciłam równowagę i złamałam nadgarstek, gdy instynktownie starałam się podeprzeć.
(1.1) Człowiek instynktownie chroni to, co jest święte, przed przejawami profanum.
Wiktionary
rzecz. instynkt m.
przym. instynktowny
Wiktionary
(1.1) mimowolnie, odruchowo
Wiktionary
wynikający z instynktu, oparty na instynkcie; odruchowy, bezwiedny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od: instynkt
Wiktionary
(1.1) Ewoluując, człowiek tylko doskonalił charakterystyczne dla gatunku zachowania opiekuńcze, które są z jednej strony instynktowne, a z drugiej uwarunkowane kulturowo.
(1.1) Prawdziwa miłość nie jest instynktowna, nie jest fizycznym zauroczeniem ani chęcią posiadania na wyłączność, nie jest akceptacją rozumianą jako nagroda za posłuszeństwo czy sukcesy.
Wiktionary
IPA: ˌĩw̃stɨ̃ŋkˈtɔvnɨ, AS: ĩũ̯stỹŋktovny
Wiktionary
rzecz. instynkt m.
przym. instynktowy
przysł. instynktownie
Wiktionary
(1.1) instynktowy, mimowolny, mimowiedny, odruchowy, bezwiedny, machinalny
Wiktionary
odruchowość, impulsywność
SJP.pl
związany z instynktem (w ściślejszym znaczeniu wrodzonej zdolności dziedziczenia)
SJP.pl
inst.;
1. skrót od: instytucja, instytucjonalny (czytany jako cały, odmienny wyraz);
2. skrót od: instytut, instytutowy (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od instytut
Wiktionary
(1.1) To nie instytut, lecz tylko marny instytucik.
Wiktionary
rzecz. instytut m.
Wiktionary
1. zakład realizujący określone działania
2. w prawie: zespół norm organizujących jakąś dziedzinę życia; organizacja oparta na tych normach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw
(1.2) zespół norm prawnych lub obyczajowych dotyczących organizacji jakiejś dziedziny życia
(1.3) organizacja działająca na podstawie tych norm
(1.4) wypełniana przez jakąś osobę funkcja społeczna, często niesformalizowana, rozumiana jako instytucja (1.1) w znaczeniu przenośnym
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Unia Europejska nie ma legislatury, lecz proces legislacyjny, w którym uczestniczą różne instytucje.
(1.2) Rodzina jest instytucją naturalną i niezastąpioną.
(1.3) PCK jest instytucją pożytku publicznego.
(1.4) W społecznościach żydowskich zawsze istniała instytucja swatki.
Wiktionary
IPA: ˌĩw̃stɨˈtut͡sʲja, AS: ĩũ̯stytucʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. instytucjonalizacja ż., zinstytucjonalizowanie n.
przym. instytucjonalny, zinstytucjonalizowany
przysł. instytucjonalnie
czas. instytucjonalizować
Wiktionary
(1.3) organizacja
Wiktionary
1. proces przechodzenia od nieformalnych sposobów działania społecznego do uregulowanych form aktywności;
2. nadanie charakteru instytucji istniejącym formom działania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nabieranie cech instytucji
(1.2) społeczne utrwalanie się jakiegoś faktu, zwyczaju w taki sposób, że się stają swoistą instytucją
Wiktionary
Instytucjonalizacja – proces zachodzący w zbiorowościach społecznych polegający na przechodzeniu od stanu w których działania społeczne są względnie niesformalizowane i nieuregulowane do stanu, w którym są one uregulowane, usankcjonowane czy względnie stałe.
Wikipedia
IPA: ˌĩw̃stɨtut͡sʲjɔ̃nalʲiˈzat͡sʲja, AS: ĩũ̯stytucʹi ̯õnalʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. instytucja ż., instytucjonalizm m.
przym. instytucjonalny, zinstytucjonalizowany
czas. instytucjonalizować
Wiktionary
teoria, według której do opisu zjawisk ekonomicznych konieczne jest badanie instytucjonalnych ram działalności gospodarczej
SJP.pl
In
Wikipedia
czasownik niedokonany
(1.1) przeprowadzać instytucjonalizację, nadawać czemuś charakter instytucji
Wiktionary
rzecz. instytucja ż., zinstytucjonalizowanie n., instytucjonalizacja ż.
czas. zinstytucjonalizować dk.
przym. instytucjonalny
przysł. instytucjonalnie
Wiktionary
1. odnoszący się do instytucji, zakładu realizującego określone cele;
2. wynikający z zespołu przyjętych norm prawnych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z instytucją, właściwy instytucji, instytucjonalności
Wiktionary
IPA: ˌĩw̃stɨtut͡sʲjɔ̃ˈnalnɨ, AS: ĩũ̯stytucʹi ̯õnalny
Wiktionary
rzecz. instytucjonalność ż., instytucja ż., instytucjonalizacja ż., zinstytucjonalizowanie n.
przym. zinstytucjonalizowany
czas. instytucjonalizować
Wiktionary
przymiotnik od: instytut; instytutowy
SJP.pl
1. instytucja lub wydzielona jednostka naukowa, oświatowa, kulturalna, wychowawcza itp.;
2. dawniej: zespół norm organizujących jakąś dziedzinę życia; instytucja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nazwa różnego typu instytucji, przede wszystkim naukowo-badawczych i dydaktycznych;
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) On uczy się w instytucie.
Wiktionary
IPA: ĩw̃ˈstɨtut, AS: ĩũ̯stytut
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. instytucik mrz.
przym. instytutowy
Wiktionary
przymiotnik od: instytut; instytucki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z instytutem, dotyczący instytutu
Wiktionary
rzecz. instytut m.
Wiktionary
w starożytnym Rzymie: dom lub grupa domów dla najbiedniejszych mieszkańców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. hist. kamienica czynszowa w starożytnym Rzymie;
Wiktionary
Insula (łac. "īnsŭlă" – dosł. „wyspa”; lm. "insulae") – w starożytnym Rzymie miejski wielopiętrowy dom czynszowy albo zespół mieszkaniowy o zwartej zabudowie, przeznaczony dla uboższej ludności, odpowiednik nowożytnych kamienic i dzisiejszych bloków mieszkalnych.
Wikipedia
IPA: ĩw̃ˈsula, AS: ĩũ̯sula
Wiktionary
rzecz. insulina ż., proinsulina ż.
przym. insulinowy
Wiktionary
mieszkający na wyspie, charakterystyczny dla wyspy; wyspiarski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. wyspiarski.
Wiktionary
(1.1) Konsekwencją ocieplenia klimatu jest podniesienie się poziomu morza, które stanowi ogromny problem dla krajów insularnych, których wysokość rzadko sięga powyżej kilkudziesięciu m n.p.m.
Wiktionary
IPA: ˌĩw̃suˈlarnɨ, AS: ĩũ̯sularny
Wiktionary
rzecz. insulina ż.
Wiktionary
hormon wytwarzany w trzustce, obniżający poziom glukozy we krwi, regulujący gospodarkę węglowodanową, lipidową i białkową ustroju, stosowany w leczeniu cukrzycy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. hormon produkowany przez trzustkę;
(1.2) farm. syntetyczny hormon lub jego analog stosowany jako lek w terapii cukrzycy
Wiktionary
Insulina ( insula – pol. "wyspa") – anaboliczny hormon peptydowy o działaniu ogólnoustrojowym odgrywający zasadniczą rolę w metabolizmie węglowodanów, a także białek i tłuszczów wydzielany przez część wewnątrzwydzielniczą trzustki, a dokładniej przez komórki beta wysp Langerhansa.
Wikipedia
(1.1) W 1923 roku za odkrycie insuliny przyznano Nagrodę Nobla.
(1.2) Przed śniadaniem aplikuję sobie osiem jednostek insuliny, a przed obiadem dziesięć.
Wiktionary
IPA: ˌĩw̃suˈlʲĩna, AS: ĩũ̯sulʹĩna
Wiktionary
rzecz. insula ż., proinsulina ż.
przym. insulinowy, insularny
Wiktionary
zmniejszona wrażliwość organizmu na insulinę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zaburzenie homeostazy glukozy polegające na zmniejszeniu czułości mięśni, tkanki tłuszczowej, wątroby i innych tkanek organizmu na insulinę;
Wiktionary
In
Wikipedia
IPA: ˌĩw̃sulʲĩnɔːˈpɔrnɔɕt͡ɕ, AS: ĩũ̯sulʹĩn•oporność
Wiktionary
przym. insulinooporny
Wiktionary
mający zmniejszoną wrażliwość na insulinę
SJP.pl
podobny w działaniu lub budowie do insuliny
SJP.pl
Insulinoterapia – określenie oznaczające stosowanie insuliny w leczeniu (terapii) cukrzycy.
Wikipedia
człowiek przyjmujący insulinę
SJP.pl
wrażliwość organizmu na działanie insuliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wrażliwość tkanek na insulinę
Wiktionary
związany z insuliną
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z insuliną, dotyczący insuliny
Wiktionary
rzecz. insula ż., insulina ż.
Wiktionary
cukrzyca insulinozależna - cukrzyca o podłożu genetycznym, najczęściej rozwijająca się u dzieci i młodzieży, objawiająca się m.in. wzmożonym pragnieniem, zmianami ropnymi skóry, zaburzeniami wzroku, nawracającymi infekcjami pęcherza moczowego i bólami kurczowymi łydek; typ I cukrzycy, cukrzyca pierwotna, cukrzyca wieku młodzieńczego
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest zależny od insuliny, uzależniony od poziomu jej wytwarzania w organizmie
Wiktionary
strzykawka przeznaczona do iniekcji insuliny
SJP.pl
w technice: płyta wyrabiana z włókna drzewnego, stosowana w budownictwie i meblarstwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. obelga, zniewaga
Wiktionary
(1.1) Dziewczyny też nie ruszać, nie macać, nie czynić wstrętów ni insultów! Okazać nieco kompasji.
Wiktionary
IPA: ˈĩw̃sult, AS: ĩũ̯sult
Wiktionary
rzecz. insultacja ż., instultant m.
czas. insultować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. obelga, zniewaga, obraza
Wiktionary
rzecz. insult mrz., insultant mos., insultantka ż., insultowanie n.
czas. insultować ndk.
Wiktionary
dawniej: powstanie zbrojne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. powstanie zbrojne
Wiktionary
(1.1) Rodzina poety ucierpiała w ramach represji po upadku insurekcji kościuszkowskiej.
(1.1) Ta sama gazeta opublikowała 22 sierpnia 1794 roku pełny tekst aktu insurekcji, wyjaśniającego przyczyny powstania.
(1.1) Ważność długu publicznego Zjednoczonych Stanów jak prawnie uznany, włącznie z długiem na wypłatę uposażeń i nagród za służbę przy tłumieniu insurekcji czy rebelii, nie będzie kwestionowana.
(1.1) Powtórzmy raz jeszcze: insurekcja była jedynie środkiem do celów, jakimi były właśnie wolność i niepodległość.
(1.1) W czasie przejazdu przez Belgię Kościuszko spotkał się z generałem Charlesem François Dumouriezem, którego zapoznał z planami przeprowadzenia insurekcji w Polsce.
(1.1) W czasie insurekcji ciężkie walki toczyły się o kontrolę nad Arsenałem Królewskim (…)
(1.1) ''Równocześnie z insurekcją kościuszkowską w Polsce przeciw Rosji powstała Litwa, której żołnierzom udało się rozbić garnizon rosyjski w Wilnie
Wiktionary
IPA: ˌĩw̃suˈrɛkt͡sʲja, AS: ĩũ̯surekcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. insurgent m.
przym. insurekcyjny
Wiktionary
(1.1) powstanie, rebelia, rewolta, rokosz
Wiktionary
związany z insurekcją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. powstańczy.
Wiktionary
rzecz. insurekcja ż., insurgent m., insurekcjonizm m.
Wiktionary
(1.1) powstańczy, powstaniowy
Wiktionary
osoba biorąca udział w insurekcji, powstaniu; powstaniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. uczestnik insurekcji
Wiktionary
rzecz. insurekcja ż.
przym. insurekcyjny
Wiktionary
przedmiot symbolizujący władzę królewską lub kościelną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) oznaka jakiejś godności, władzy, stanu lub urzędu
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej) przypisanie komuś czynów, intencji itp. niezgodnych z obowiązującym prawem lub normami, wyrażone zwykle w postaci niedomówienia lub nieudowodnionych zarzutów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) osąd, opinia, wypowiedź przypisująca komuś niegodziwe lub nieprawdziwe zamiary, czyny lub myśli, często nie wprost, a z użyciem aluzji
Wiktionary
czas. insynuować ndk.
Wiktionary
związany z insynuacją
SJP.pl
osoba coś insynuująca
SJP.pl
niezgodnie z prawdą przypisywać komuś pewne czyny, myśli, intencje; pomawiać, posądzać, implikować, imputować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zainsynuować)
(1.1) sugerować rzeczy niekoniecznie prawdziwe
Wiktionary
(1.1) Polityk przyjmował łapówki, jak insynuowały niektóre mass media.
Wiktionary
rzecz. insynuacja ż., insynuator mos., insynuatorka ż., insynuowanie n.
czas. zainsynuować dk.
przym. insynuacyjny, insynuatorski, insynuowany, insynuujący
przysł. insynuatorsko
Wiktionary
(1.1) imputować
Wiktionary
[czytaj: inszala] z arabskiego: jak Bóg da, jeśli taka będzie wola Boga; inshallah
SJP.pl
In
Wikipedia
dawniej: inność; dziś tylko w potocznym wyrażeniu: insza inszość - rzecz inna, co innego
SJP.pl
dawniej: inny; dziś tylko w potocznym wyrażeniu: insza inszość - rzecz inna, co innego
SJP.pl
zaimek nieokreślony / przymiotnik
(1.1) daw. (współcz. gw-pl|Śląsk Cieszyński.) inny
Wiktionary
IPA: ˈĩw̃ʃɨ, AS: ĩũ̯šy
Wiktionary
skrót
(1.1) = eduk. błąd interpunkcyjny
Wiktionary
wpis do księgi wieczystej, hipotecznej lub gruntowej
SJP.pl
In
Wikipedia
dawniej w Małopolsce: wpis hipoteczny
SJP.pl
dokonać wpisu do ksiąg urzędowych, np. do księgi wieczystej
SJP.pl
[czytaj: intakta] z łaciny: nietknięta; formuła używana dawniej w umowach przedmałżeńskich
SJP.pl
z łaciny: nietknięty, nienaruszony
SJP.pl
[czytaj: intaljo]
1. w grafice artystycznej: druk wklęsły;
2. gemma ozdobiona reliefem wklęsłym;
3. relief wklęsły na niewielkich przedmiotach zbliżonych kształtem do gemm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. relief wklęsły w kamieniu;
Wiktionary
Intaglio – rodzaj gemmy, szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony wklęsłym reliefem, odznaczający się wielką precyzją wykonania i dbałością o szczegół.
Początkowo intaglio nie pełniło roli wyłącznie dekoracyjnej, jego odcisk w glinie lub miękkim wosku służył do pieczętowania dokumentów. Były też wprawiane w sygnety jako oczka pieczętne.
Wikipedia
1. zdobienie przedmiotów drewnianych z użyciem różnych gatunków drewna;
2. ozdoba wykonana tą techniką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. metoda zdobnicza polegająca na zdobieniu przedmiotów drewnianych innymi gatunkami drewna;
(1.2) szt. ozdoba wykonana metodą intarsji (1.1)
Wiktionary
Intarsja (wł. "intarsio" – wykładzina) – technika zdobnicza polegająca na tworzeniu obrazu przez wykładanie powierzchni przedmiotów drewnianych (zwłaszcza mebli) innymi gatunkami drewna, czasem podbarwianymi, bejcowanymi lub podpalanymi. Wstawki umieszcza się w miejscu usuniętych fragmentów z powierzchni przedmiotu.
Wikipedia
IPA: ĩnˈtarsʲja, AS: ĩntarsʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) markieteria
Wiktionary
ozdabiać, zdobić intarsją
SJP.pl
ozdabiać, zdobić intarsją
SJP.pl
informacja naukowa, techniczna i ekonomiczna; INTE
SJP.pl
stan lub proces łączenia się, scalania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) połączenie danych części w całość (włączenie elementu do całości)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wielu eurosceptyków nie ujawnia swoich rzeczywistych postaw i opinii na temat idei integracji europejskiej, obawiając się posądzeń o nienowoczesność.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛˈɡrat͡sʲja, AS: ĩntegracʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. integralność ż., integralizm m., integryzm m., integrator m., integrowanie n., zintegrowanie n.
czas. integrować ndk.
przym. integralny, integracyjny
przysł. integralnie
Wiktionary
(1.1) integrowanie, zespolenie, scalenie, konsolidacja
Wiktionary
1. w biologii: uogólnianie procesów lub zjawisk biologicznych z wyodrębnieniem ich cech charakterystycznych;
2. w kulturoznawstwie: interpretowanie elementów kultury w ramach całości kulturowej
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący integracji
(1.2) przyczyniający się do integracji
Wiktionary
(1.1) Wydział turystyki organizował wyjazdy integracyjne dla biur podróży.
Wiktionary
rzecz. integracja ż., integralność ż.
Wiktionary
przyrząd do całkowania graficznego
SJP.pl
Integraf – urządzenie do całkowania graficznego, wyspecjalizowany integrator; przy przesuwaniu wodzika wzdłuż danej krzywej sporządza wykres jej całki nieoznaczonej. W Polsce oryginalne integrafy zbudowali w XIX wieku Wawrzyniec Żmurko i Brunon Abakanowicz. Ten drugi opatentował urządzenie w 1880 i odtąd jego integraf był produkowany przez szwajcarskie przedsiębiorstwo Coradi.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) pot. spotkanie integracyjne
(1.2) pot. wyjazd integracyjny
Wiktionary
IN
Wikipedia
IPA: ĩnˈtɛɡral, AS: ĩntegral
Wiktionary
In
Wikipedia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nierozdzielność, związek całości
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dobór krewniaczy, który działać musiał na poziomie takich rodzinnych populacji, umacniał integralność i solidarność wewnątrzgrupową, faworyzował wszelkie zachowania społeczne.
(1.1) Układ ten zapewnia utrzymanie genetycznej integralności wewnętrznego środowiska organizmu, wypełniając funkcję rozpoznawania "swojego" i "obcego".
Wiktionary
rzecz. integracja ż., integrowanie n.
czas. integrować
przym. integralny, integracyjny
przysł. integralnie
Wiktionary
stanowiący jedną całość; całkowity, nienaruszony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nierozerwalnie związany z czymś
Wiktionary
(1.1) Integralną częścią mechanizmu obrotu koparki jest silnik hydrauliczny.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛˈɡralnɨ, AS: ĩntegralny
Wiktionary
rzecz. integralność ż., integracja ż.
czas. integrować
przysł. integralnie
Wiktionary
(1.1) niepodzielny
Wiktionary
zasadnicza część większej całości, podstawowa część organizująca jakąś całość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. impreza integracyjna; zabawa, spotkanie, które ma na celu bliższe poznanie się jej uczestników
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛˈɡratka, AS: ĩntegratka
Wiktionary
1. przyrząd do mechanicznego całkowania;
2. integrator mechaniczny - przyrząd do pomiaru pól figur płaskich
SJP.pl
specjalistka integrująca coś, np. systemy IT
SJP.pl
łączący różne elementy, podejścia lub metody, np. psychoterapia
SJP.pl
enzym retrowirusów katalizujący reakcję integracji (łączenia w całość dwóch odrębnych nici DNA)
SJP.pl
Integraza – enzym kodowany przez materiał genetyczny retrowirusów (np. HIV) oraz przez transpozony. Katalizuje łączenie w całość dwóch odrębnych nici DNA. Razem z dwoma innymi enzymami wirusowymi: odwrotną transkryptazą i proteazą, ma kluczowe znaczenie w proliferacji HIV. Została odkryta podczas badań HIV w 1978 roku przez naukowców z Saint Louis University. W wyniku jej działania DNA z genami wirusa włączane jest do DNA gospodarza.
Wikipedia
1. brajlowskie pismo bez skrótów;
2. dawniej: całka
SJP.pl
Integrimetr – inaczej Integrometr – przyrząd do mechanicznego całkowania, rodzaj integratora, zasadą działania podobny do planimetru.
Wikipedia
rodzaj przyrządu do pomiaru pól figur płaskich
SJP.pl
dający się integrować
SJP.pl
łączyć, scalać, jednoczyć, spajać
SJP.pl
czasownik
(1.1) książk. scalać
Wiktionary
rzecz. integracja ż., integrowanie n., integralność ż., zintegrowanie n.
przym. integralny
Wiktionary
łączyć, scalać, jednoczyć, spajać
SJP.pl
receptor komórki zwierzęcej
SJP.pl
zwolennik integryzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba niechętna procesom modernizacyjnym w katolicyzmie
Wiktionary
związany z zachowawczym prądem w Kościele katolickim, niechętny zmianom w doktrynie, liturgii i pozycji Kościoła
SJP.pl
w Kościele katolickim:
1. prąd zachowawczy, odnoszący się z niechęcią do zmian, w tym do postanowień Soboru Watykańskiego II;
2. teza o supremacji Kościoła nad instytucjami świeckimi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nurt w katolicyzmie niechętny procesom modernizacyjnym
Wiktionary
Integryzm (z łaciny "integer" – nietknięty, cały) – zachowawczy nurt w katolicyzmie, niechętny procesom modernizacyjnym w Europie w II poł. XIX w., mający na celu obronę tradycyjnej dogmatyki i nauczania Kościoła katolickiego.
Wikipedia
rzecz. integracja ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
marka elektroniki i firma
SJP.pl
Intel Corporation – jeden z największych na świecie producentów układów scalonych oraz twórca mikroprocesorów z rodziny x86, które znajdują się w większości komputerów osobistych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od intelekt
Wiktionary
rzecz. intelekt m., intelektualista m., intelektualistka ż.
przym. intelektualny
Wiktionary
(1.1) rozumek
Wiktionary
bezpośrednie wnikanie w istotę rzeczy; intuicja intelektualna, noeza
SJP.pl
ogół zdolności umysłowych i wiedzy człowieka; rozum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdolność człowieka do myślenia, zdobywania wiedzy, wyciągania logicznych wniosków, korzystania z posiadanej wiedzy i doświadczenia
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) Często odnosił wrażenie, że Leonard, który pchnął intelekt na nieodkryte dotąd wyżyny, znalazł tam duże i specjalizowane złoża głupoty.
Wiktionary
IPA: ĩnˈtɛlɛkt, AS: ĩntelekt
Wiktionary
rzecz. intelektualista m., intelektualistka ż., intelektualizacja ż., intelektualizm m., przeintelektualizowanie n., intelekcik mrz., intelektualność ż.
przym. intelektualny, intelektualistyczny
przysł. intelektualnie
czas. przeintelektualizować, intelektualizować ndk.
Wiktionary
(1.1) rozum, umysł, inteligencja, mądrość, rozsądek, oczytanie, pot. szare komórki
Wiktionary
1. osoba o wybitnych zdolnościach umysłowych; mózgowiec;
2. zwolennik intelektualizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek posiadający dużą wiedzę i imponujące zdolności umysłowe;
(1.2) filoz. zwolennik intelektualizmu
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) Nie był typem strongmana, dyktatora albo choćby nawet profesjonalnego rewolucjonisty. Był przede wszystkim intelektualistą, przesiąkniętym do szpiku kości angielskim liberalizmem i duchem tolerancji właściwym indyjskiej kulturze.
Wiktionary
rzecz. intelekt m., intelektualność ż., intelektualizm m., intelektualizacja ż., intelektualizowanie n., przeintelektualizowanie n.
:: fż. intelektualistka ż.
czas. intelektualizować ndk., przeintelektualizować dk.
przym. intelektualny, intelektualistyczny
przysł. intelektualnie
Wiktionary
(1.1) pot. jajogłowy; książk. żart. mózgowiec; mędrzec
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta posiadająca dużą wiedzę i imponujące zdolności umysłowe
(1.2) filoz. zwolenniczka intelektualizmu
Wiktionary
rzecz. intelekt m., intelekcik m., intelektualność ż., intelektualizm m., intelektualizacja ż., intelektualizowanie n., przeintelektualizowanie n.
:: fm. intelektualista m.
czas. intelektualizować ndk., przeintelektualizować dk.
przym. intelektualny, intelektualistyczny
przysł. intelektualnie
Wiktionary
1. przypisywanie lub nadawanie komuś albo czemuś cech intelektualnych;
2. nabieranie cech intelektualnych, stawanie się intelektualnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nabieranie lub nadawanie czemuś cech intelektualnych
(1.2) psych. jeden z mechanizmów obronnych polegający na uciekaniu od rzeczywistych przykrych zdarzeń do przestrzeni abstrakcyjnej, dzięki czemu następuje ich odrealnienie
Wiktionary
Intelektualizacja (od łac. "intellectus", pojmowanie) – jeden z mechanizmów obronnych znanych w psychologii.
Polega on na uciekaniu od rzeczywistych przykrych zdarzeń do przestrzeni abstrakcyjnej, dzięki czemu następuje ich odrealnienie.
Przykład 1: (tzw. gra w psychiatrię – autentyczne zdarzenie). Psycholog z radością nazywa po imieniu wszystkie swoje zaburzenia psychiczne i rozwodzi się nad nimi. Nic jednak nie robi, żeby z nimi walczyć.
Wikipedia
(1.2) Obronami są między innymi: intelektualizacja, racjonalizacja, introjekcja, projekcja, regresja, zaprzeczenie, wyparcie, odczynianie, sublimacja (…)
Wiktionary
rzecz. intelekt m., intelektualista m., intelektualistka ż., intelektualizowanie n., przeintelektualizowanie n.
czas. przeintelektualizować, intelektualizować ndk.
Wiktionary
1. w filozofii: pogląd przypisujący rozumowi podstawowe lub wyłączne znaczenie w procesie poznawczym, kwestionujący znaczenie zmysłów;
2. w psychologii: uznawanie podstawowej roli intelektu w rozwoju psychicznym człowieka;
3. intelektualny, rozumowy charakter czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. pogląd, który przypisuje intelektowi fundamentalne lub wyłączne znaczenie w procesie poznawczym
(1.2) psych. pogląd przywiązujący szczególną wagę do roli intelektu w rozwoju psychicznym człowieka
(1.3) intelektualny charakter danej sprawy
Wiktionary
Intelektualizm (z łac. "intellectualis" - "umysłowy") – zespół poglądów i postaw podkreślających szczególną rolę intelektu, umysłu itp. w poznaniu i działaniu oraz broniących samodzielności czynników intelektualnych wobec uczuć, wiary, woli i intuicji. Postawy takie przeciwstawiają się głównie woluntaryzmowi i pragmatyzmowi, w etyce np. emotywizmowi.
Wikipedia
rzecz. intelekt m., intelektualista m., przeintelektualizowanie n., intelektualistka ż.
czas. przeintelektualizować dk.
przym. intelektualistyczny, intelektualny
przysł. intelektualistycznie, intelektualnie
Wiktionary
1. czynić intelektualnym, rozumowym;
2. podchodzić do czegoś w sposób właściwy intelektualistom;
3. intelektualizować się - nabierać cech intelektualnych
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zintelektualizować)
(1.1) nadawać czemuś charakter intelektualny; czynić bardziej umysłowym niż emocjonalnym
Wiktionary
rzecz. przeintelektualizowanie n., intelektualizacja ż., intelektualizowanie n., intelekt mrz., intelektualista mos., intelektualistka ż.
przysł. intelektualnie
czas. przeintelektualizować
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) pod względem intelektualnym
Wiktionary
(1.1) Zoomerzy wyróżniają się jako generacja, która angażuje się w najmniejszą ilość aktywności seksualnej, jednocześnie będąc najbardziej intelektualnie zainteresowaną tematem seksualności.
Wiktionary
rzecz. intelektualność ż., intelektualizm mrz., intelekt mrz., intelektualista mos., przeintelektualizowanie n., intelektualistka ż.
czas. przeintelektualizować dk., intelektualizować ndk.
przym. intelektualny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest intelektualne; cecha tych, którzy są intelektualni
Wiktionary
rzecz. intelekt m., intelektualista m., intelektualistka ż.
przym. intelektualny
przysł. intelektualnie
Wiktionary
→ intelekt
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący intelektu lub intelektualistów
Wiktionary
(1.1) Dwunożną postawę osiągnęliśmy na małpim etapie rozwoju intelektualnego.
(1.1) O takich schorzeniach jak cukrzyca czy stwardnienie rozsiane, z którymi pacjenci żyją długie lata i które nie zaburzają ich funkcji intelektualnych, pacjenci często więcej wiedzą od lekarza.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛlɛktuˈwalnɨ, AS: ĩntelektuu̯alny
Wiktionary
rzecz. intelekt m., intelektualista m., intelektualizm m., przeintelektualizowanie n., intelekcik mrz., intelektualność ż., intelektualistka ż.
czas. przeintelektualizować
przysł. intelektualnie
Wiktionary
(1.1) rozumowy, umysłowy
Wiktionary
inteligencik;
1. ironicznie, pogardliwie: osoba inteligentna;
2. ironicznie, pogardliwie: osoba mało wykształcona, mająca wysokie mniemanie o własnej inteligencji
SJP.pl
inteligenciak;
1. ironicznie, pogardliwie: osoba inteligentna;
2. ironicznie, pogardliwie: osoba mało wykształcona, mająca wysokie mniemanie o własnej inteligencji
SJP.pl
1. zdolność pojmowania oraz wykorzystywania posiadanej wiedzy w nowych sytuacjach;
2. ogół ludzi wykonujących zawodowo pracę umysłową;
3. sztuczna inteligencja - dział informatyki zajmujący się badaniem i symulacją inteligentnych zachowań ludzkich; AI;
4. rodzaj wiedzowej gry towarzyskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji;
(1.2) przen. ogół ludzi wykształconych i wykonujących zawodowo pracę umysłową;
Wiktionary
Inteligencja (od intelligentia – zdolność pojmowania, rozum) – zdolność do postrzegania, analizy i adaptacji do zmian otoczenia. Zdolność rozumienia, uczenia się oraz wykorzystywania posiadanej wiedzy i umiejętności w różnych sytuacjach. Cecha umysłu warunkująca sprawność czynności poznawczych, takich jak myślenie, reagowanie, rozwiązywanie problemów.
Wikipedia
(1.1) Nie należy bagatelizować jego inteligencji.
(1.2) Wzniecona przez partię pomarcowa kampania antysemicka i antyinteligencka pobudziła polityczną świadomość inteligencji i stała się punktem odniesienia jej politycznych poglądów i preferencji.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nt͡sʲja, AS: ĩntelʹigẽncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. inteligent m., inteligentka ż.
przym. inteligentny, inteligencki
przysł. inteligentnie
Wiktionary
(1.1) pojętność, bystrość, intelekt, zaradność, przenikliwość, błyskotliwość
Wiktionary
odnoszący się do inteligenta lub inteligencji, właściwy lub przypisywany inteligentom; należący do inteligencji lub pochodzący z inteligencji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący inteligencji – ludzi wykonujących zawodowo pracę umysłową
Wiktionary
(1.1) Skończyła prestiżowe warszawskie gimnazjum, do którego chodziła inteligencka młodzież o lewicowych skłonnościach, spotykała się z socjalistami.
Wiktionary
rzecz. inteligencja ż., inteligent m., inteligentka ż.
przym. inteligentny
przysł. inteligentnie
Wiktionary
ktoś odznaczający się wyjątkową inteligencją, mądrością
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna wykształcony, zawodowo zajmujący się pracą umysłową
Wiktionary
(1.1) Co my zresztą dziwimy się różnym chłopom, kiedy teraz tysiące inteligentów, mądrych, wykształconych zajmuje bezsensowne, głupie stanowisko.
Wiktionary
rzecz. inteligencja ż., inteligenckość ż.
:: fż. inteligentka
przym. inteligencki, inteligentny
przysł. inteligentnie
Wiktionary
kobieta wykształcona, pracująca umysłowo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta wykształcona, zawodowo zajmująca się pracą umysłową
Wiktionary
(1.1) Była typową polską postępową inteligentką czyli agnostyczką, i wzmianek o chodzeniu do kościoła u niej nie upatrzysz.
Wiktionary
rzecz. inteligencja ż., inteligenckość ż.
:: fm. inteligent
przym. inteligencki, inteligentny
przysł. inteligentnie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób inteligentny; w sposób świadczący o inteligencji, wiedzy, przemyśleniu
Wiktionary
rzecz. inteligentka ż., inteligencja ż., inteligent mos., inteligenckość ż.
przym. inteligentny, inteligencki
Wiktionary
(1.1) mądrze, rozumnie, rezolutnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: inteligentnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: inteligentny
SJP.pl
1. taki, który jest obdarzony inteligencją; rozumny, myślący, niegłupi;
2. taki, który świadczy o czyjejś inteligencji; mądry, bystry, pojętny, zdolny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) odznaczający się inteligencją
Wiktionary
(1.1) Cenię ludzi inteligentnych.
(1.1) Inteligentne osoby czytają dużo książek.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ, AS: ĩntelʹigẽntny
Wiktionary
rzecz. inteligencja ż., inteligent mos., inteligencik m., inteligenciak m., inteligentka ż., inteligenckość ż.
przym. inteligencki
przysł. inteligentnie
Wiktionary
możliwość rozumowego ujęcia wywodu, problemu
SJP.pl
w odniesieniu do bytu: logiczny, racjonalny i dlatego poddający się poznawaniu; intelligibilny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) filoz. o bycie: poddający się ludzkiemu poznaniu, możliwy do rozeznania
Wiktionary
(1.1) Wszystkie przedmioty poznania, by stały się poznane, muszą mieć w sobie to, co jest poznawalne. (…) To więc co jest w rzeczy „śladem Boga”, jest tym, co jest poznawalne, inteligibilne.
Wiktionary
rzecz. inteligibilność ż.
Wiktionary
(1.1) poznawalny
Wiktionary
Nie mylić z: Inteligo Financial Services, Platforma Inteligo.
Inteligo – marka handlowa bankowości elektronicznej, utrzymywana i rozwijana przez PKO BP Finat, spółkę z grupy kapitałowej Powszechnej Kasy Oszczędności Bank Polski.
Wikipedia
to, co jest poznawalne tylko rozumowo
SJP.pl
w odniesieniu do bytu: logiczny, racjonalny i dlatego poddający się poznawaniu; inteligibilny
SJP.pl
operator satelitarny i komercyjny dostawca usług telekomunikacyjnych
SJP.pl
Intelsat, właściwie: Intelsat Ltd. – największy na świecie komercyjny dostawca usług telekomunikacyjnych i operator satelitarny.
Wikipedia
1. zamiar, zamysł;
2. w religii katolickiej: prośba skierowana do Boga, zwłaszcza w czyjejś sprawie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chęć, zamiar
Wiktionary
Intencja ( intentio – rozciągnięcie, natężenie, napięcie, usiłowanie, uwaga) – świadomy proces umysłowy polegający na aktywnym stosunku umysłu wobec jakiegoś problemu (sytuacji), w wyniku czego pragnienia przekształcają się w potencjalny plan działania. Świadome zamierzenie, zamiar, zamysł, cel, motyw działania; myśl przewodnia, chęć, pragnienie.
Wikipedia
(1.1) Dlatego, że jest osobą odważną, zawsze pozwala sobie na ujawnianie swoich intencji.
Wiktionary
IPA: ĩnˈtɛ̃nt͡sʲja, AS: ĩntẽncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. intencjonalizm m., intencjonalność ż.
przym. intencjonalny, intencyjny
Wiktionary
teoria etyczna głosząca, że czyny należy sądzić według zamiarów
SJP.pl
jedno z podstawowych pojęć fenomenologii, odnoszące się do świadomości i oznaczające, iż zawsze jest ona świadomością czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest intencjonalne
Wiktionary
Intencjonalność – aktywny stosunek umysłu do jakiegokolwiek przedmiotu. Jedno z podstawowych pojęć filozofii XX wieku, szeroko omawiane w fenomenologii Edmunda Husserla, ale również na gruncie filozofii analitycznej przez Elizabeth Anscombe czy Johna R. Searle’a.
Wikipedia
rzecz. intencja ż., intencjonalizm m.
przym. intencjonalny, intencyjny
przysł. intencjonalnie
Wiktionary
mający coś na celu; umyślny, zamierzony, celowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stanowiący intencję, mający coś na celu
Wiktionary
(1.1) Wykorzystując wiedzę szkolną i wiedzę społeczną, podejmuje intencjonalne próby konstruowania intelektualnej wizji świata.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛ̃nt͡sʲjɔ̃ˈnalnɨ, AS: ĩntẽncʹi ̯õnalny
Wiktionary
rzecz. intencja ż., intencjonalność ż.
przysł. intencjonalnie
Wiktionary
(1.1) zaplanowany, umyślny, celowy, zamierzony
Wiktionary
związany z intendentem
SJP.pl
pracownik działu gospodarczego w jakiejś instytucji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik administracyjny zarządzający sprawami gospodarczymi, zaopatrzeniem, wypłatami czy budynkami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Prawdziwą uroczystością w tem kółku, było pojawienie się znakomitego Turgota, gdy ten przyjeżdżał do Paryża z prowincyi, z Limuzynu, którego był intendentem, czyli gubernatorem.
Wiktionary
rzecz. intendentura ż., nadintendent mos.
przym. intendencki
Wiktionary
(1.1) zawiadowca, rządca, główny nadzorca
Wiktionary
pracownica działu gospodarczego w jakiejś instytucji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pracownica administracyjna zarządzająca sprawami gospodarczymi, zaopatrzeniem, wypłatami czy budynkami
Wiktionary
1. służba zaopatrywania i obsługi wojsk w kwatermistrzostwie;
2. stanowisko intendenta;
3. dział gospodarczy instytucji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jednostka organizacyjna zajmująca się dostarczaniem niezbędnego zaopatrzenia dla wojska, szpitali itp.
(1.2) biuro intendenta
Wiktionary
(1.1) Mój brat jest oficerem intendentury batalionu.
Wiktionary
rzecz. intendent mos.
Wiktionary
(1.1) dział gospodarczy, wojsk. przest. komisariat
Wiktionary
w językoznawstwie: postać czynności oznaczająca nasilenie, wzmożenie akcji; intensiwum
SJP.pl
w językoznawstwie: postać czynności oznaczająca nasilenie, wzmożenie akcji; intensivum
SJP.pl
znaczenie lub sens słowa, wyrażenia bądź innego symbolu pozwalające zrozumieć, o co chodzi w jego użyciu; treść, którą przekazuje jakieś słowo czy wyrażenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. filoz. znaczenie danego słowa, wyrażenia lub innego symbolu, jego sens, semantyczny aspekt;
Wiktionary
Intensja – w logice, semantyce logicznej, filozofii języka i semantyce językoznawczej wewnętrzna treść pojęcia lub wyrażenia, czyli zespół cech, warunków albo sposobów przedstawienia, które określają, do czego dane wyrażenie może się stosować. Intensję przeciwstawia się zwykle ekstensji, czyli zakresowi wyrażenia lub zbiorowi przedmiotów, do których wyrażenie to się odnosi.
Wikipedia
pojęcie z dziedziny logiki: cecha zdania złożonego zależna nie tylko od wartości zdań składowych, ale od również od ich kolejności
SJP.pl
1. zwiększenie intensywności; wzmocnienie, wzmożenie;
2. w rolnictwie: zwiększanie nakładu środków na jednostkę powierzchni gruntu w celu uzyskania większej wydajności produkcji z tej jednostki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sprawianie, że coś jest intensywniejsze, silniejsze; nasilenie czegoś
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛ̃w̃sɨfʲiˈkat͡sʲja, AS: ĩntẽũ̯syfʹikacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. intensywność ż., intensyfikowanie n., zintensyfikowanie n.
czas. intensyfikować ndk., zintensyfikować dk.
przym. intensyfikacyjny, intensywny
przysł. intensywnie
Wiktionary
(1.1) dynamizacja, koncentracja, kondensacja
Wiktionary
czynnik wzmacniający, wzmagający coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|intensyfikować.
Wiktionary
rzecz. nieintensyfikowanie n., zintensyfikowanie n., intensyfikacja ż., intensywność ż.
czas. intensyfikować ndk., zintensyfikować dk.
przym. intensywny
przysł. intensywnie
Wiktionary
czynić intensywniejszym, wzmacniać coś (zwykle jakieś działania)
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zintensyfikować)
(1.1) czynić dane zjawisko, czynność lub stan bardziej intensywnym; zwiększać natężenie czegoś, co było zbyt słabe; wzmacniać, pogłębiać lub dynamizować przebieg czegoś
(1.2) roln. zwiększać nakłady pracy oraz środków produkcji w przeliczeniu na jednostkę powierzchni gruntu
czasownik zwrotny niedokonany intensyfikować się (dk. zintensyfikować się)
(2.1) o zjawiskach lub procesach: ulegać wzmocnieniu, stawać się bardziej wyrazistym, wzrastać lub powiększać swój zasięg
Wiktionary
(1.1) Będziemy intensyfikować i poszerzać zakres konsultacji dyplomatycznych w sprawach bilateralnych i międzynarodowych.
(1.1) Intensyfikujesz teraz wszystkie doznania, wszystkie odczucia związane z posiadaniem przez ciebie ciężkiej, zimnej, obcej i starej tkanki tłuszczowej.
(1.2) Małe farmy są zbyt biedne, by intensyfikować produkcję – rolników nie stać, ani też nie mają odpowiednich kompetencji.
(1.2) [...] czy intensyfikować uprawy korzystając z rozwoju biotechnologii za cenę osłabienia naturalnych wartości ziół [...].
(2.1) Pamiętaj: z wiekiem intensyfikują się nie tylko negatywne, ale także pozytywne cechy.
(2.1) Perspektywy wydawały się zachęcające: intensyfikowała się wymiana naukowa i kulturalna, którą spektakularnie wyprzedzały wizyty i rewizyty lotników i okrętów wojennych.
Wiktionary
rzecz. intensyfikacja ż., intensywność ż., intensyfikowanie n., zintensyfikowanie n.
czas. zintensyfikować dk., intensywnieć ndk., zintensywnieć dk., uintensywniać ndk., uintensywnić dk.
przym. intensywny, intensyfikacyjny
przysł. intensywnie
Wiktionary
(1.1) wzmagać, wzmacniać, natężać, zwiększać, powiększać, nasilać, podnosić, pogłębiać, rozwijać, dynamizować, udynamiczniać, ożywiać, pobudzać, przyśpieszać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. specjalista intensywnej terapii
Wiktionary
(1.1) Zadaniem specjalisty opieki intensywnej (intensywisty) jest sprawowanie opieki koordynującej zalecenia specjalistów z innych dziedzin (chirurgów, internistów, mikrobiologów itd.), a więc realizowanie zintegrowanego planu leczenia, uwzględniającego priorytety narzucane przez niewydolność wielonarządową.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób intensywny
Wiktionary
(1.1) W ostatnim czasie intensywnie uczę się słowackiego.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvʲɲɛ, AS: ĩntẽũ̯syvʹńe
Wiktionary
rzecz. intensywność ż., intensyfikacja ż., intensyfikowanie n., zintensyfikowanie n.
czas. intensyfikować ndk., zintensyfikować dk.
przym. intensyfikacyjny, intensywny
Wiktionary
(1.1) mocno, silnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: intensywnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: intensywny
SJP.pl
nasilenie; natężenie; spotęgowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stopień nasilenia czegoś; natężenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Projektując kanalizację deszczową należy brać pod uwagę intensywność opadów w danym rejonie.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɔɕt͡ɕ, AS: ĩntẽũ̯syvność
Wiktionary
rzecz. intensyfikacja ż., intensyfikowanie n., zintensyfikowanie n.
czas. intensywnieć ndk., intensyfikować ndk., zintensyfikować dk.
przym. intensywny, intensyfikacyjny
przysł. intensywnie
Wiktionary
(1.1) natężenie, nasilenie, moc, siła
Wiktionary
mający duże natężenie
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) natężony, mocny, nasycony
(1.2) o dużej dynamice, wzmożonej aktywności
Wiktionary
(1.1) Stale intensywne dostarczanie osadu przeszkadza w rozwoju zespołów organizmów dennych.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɨ, AS: ĩntẽũ̯syvny
Wiktionary
rzecz. intensywność ż., intensyfikacja ż., intensyfikowanie n., zintensyfikowanie n.
czas. intensyfikować ndk., zintensyfikować dk.
przym. intensyfikacyjny
przysł. intensywnie
Wiktionary
(1.1) wyraźny, wyrazisty
Wiktionary
nazwa kilku europejskich klubów sportowych, m.in. Inter Mediolan (klub piłkarski), Inter Bratysława (klub wielosekcyjny)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przedrostek
(1.1) …mający znaczenie: między, wśród-, współ-
Wiktionary
(1.1) interdyscyplinarny
(1.1) internet
(1.1) interakcja
Wiktionary
IPA: ˈĩntɛr, AS: ĩnter
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|interagować.
Wiktionary
czas. interagować ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) rzad. oddziaływać, prowadzić interakcję
Wiktionary
(1.1) (…) ponieważ tylko fizyczne zjawiska mogą przyczynowo interagować z innymi fizycznymi zjawiskami.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛraˈɡɔvat͡ɕ, AS: ĩnteragovać
Wiktionary
rzecz. interagowanie n.
Wiktionary
wzajemne oddziaływanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wzajemne oddziaływanie na siebie obiektów (osób, przedmiotów, zjawisk itp.); zetknięcie, spotkanie kilku akcji lub dążeń
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pomiędzy elitą i masami zachodzą wzajemne interakcje.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrˈakt͡sʲja, AS: ĩnterakcʹi ̯a
Wiktionary
przym. interaktywny
Wiktionary
(1.1) oddziaływanie, relacja
Wiktionary
zwolennik integrowania się różnych grup, łączenia się społeczności i narodów
SJP.pl
oparty na interakcji
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób interaktywny
Wiktionary
rzecz. interaktywność ż.
przym. interaktywny
Wiktionary
SJP.pl
Interaktywność ( interactivity, interactus dosł. „czyn wzajemny”) – pojęcie z dziedziny komunikacji. Oznacza zdolność do wzajemnego oddziaływania na siebie, przez komunikujące się strony.
Pojęcie interaktywności najczęściej stosowane jest w informatyce, telewizji i multimediach. W tym kontekście, ma za zadanie podkreślić zdolność programu lub urządzenia do jednoczesnego odbierania informacji i reagowania na nią.
Wikipedia
o programie komputerowym, sprzęcie elektronicznym itp.: reagujący na sygnały, działania użytkownika
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) książk. o sprzęcie, programie komputerowym: wymagający czynnego udziału człowieka, reagujący na akcje użytkownika, umożliwiający jego wpływ na przebieg wydarzeń, formę dzieła
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrakˈtɨvnɨ, AS: ĩnteraktyvny
Wiktionary
rzecz. interaktywność ż., interakcja ż.
przym. interakcyjny
przysł. interaktywnie
Wiktionary
część pieśni zwrotkowej zwanej arią, w której do solisty dołącza grupa śpiewaków
SJP.pl
międzykomórkowy
SJP.pl
przechwycenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hydrol. chwilowe zatrzymanie wody opadowej na powierzchni liści, pędów, konarów i pni roślin albo obiektów abiotycznych takich jak dachy budynków, drogi;
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) Roczna intercepcja lasu, liczona jako różnica pomiędzy sumą opadu na polanie i na dnie lasu, w 1974 r. wyniosła 183,0 mm.
Wiktionary
1. poręczenie; pośrednictwo;
2. w starożytnym Rzymie: prawo wyższego urzędnika do zawieszania lub unieważniania decyzji urzędnika niższego stopnia
SJP.pl
[czytaj: interczempion] zwierzę będące zwycięzcą międzynarodowego konkursu; interczempion
SJP.pl
[czytaj: inters-iti lub inters-ity] ekspresowy pociąg pasażerski kursujący między dwoma miastami bez zatrzymywania się na stacjach pośrednich
SJP.pl
In
Wikipedia
[czytaj: interkom] system łączności wewnętrznej przy pomocy mikrofonów i głośników; interkom
SJP.pl
[czytaj: interkuler] chłodnica powietrza sprężanego w sprężarce, przed dostarczeniem go do silnika; chłodnica międzystopniowa
SJP.pl
umowa przedślubna ustalająca sprawy majątkowe przyszłych małżonków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. kontrakt przedmałżeński/przedślubny, umowa między narzeczonymi lub małżonkami o zachowaniu odrębnych majątków, rezygnacji ze wspólnoty majątkowej
Wiktionary
(1.1) Podpisanie intercyzy chroni żonę przed odpowiadaniem za długi męża i na odwrót.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrˈt͡sɨza, AS: ĩntercyza
Wiktionary
(1.1) kontrakt małżeński
Wiktionary
zwierzę będące zwycięzcą międzynarodowego konkursu; interchampion
SJP.pl
1. w Kościele katolickim: kara polegająca na zakazie uczestnictwa w pewnych obrzędach lub wykonywania jakichś czynności liturgicznych;
2. w starożytnym Rzymie: zakaz lub nakaz urzędnika zastępujący orzeczenie prawne do czasu rozpatrzenia sporu przez sąd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kośc. zakaz odprawiania obrzędów religijnych (sakramentów)
Wiktionary
Interdykt (łac. "interdictum") – nakładany przez władze kościelne lub powstający na mocy prawa kanonicznego przez sam czyn zakaz odprawiania obrzędów religijnych na danym terenie, przez grupę ludzi lub konkretną osobę. Obecnie nie istnieje już interdykt zbiorowy, ale w średniowieczu był stosowany nawet wobec całych państw, kiedy ich władca działał wbrew nauce Kościoła katolickiego.
Wikipedia
dotyczenie wielu dziedzin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co interdyscyplinarne
Wiktionary
Interdyscyplinarność – rodzaj współpracy naukowej, w której naukowcy, stosując typowe dla swoich dyscyplin metody badawcze, starają się doprecyzować wstępnie sformułowany problem. W wyniku działań interdyscyplinarnych powstaje specyficzna nowa wiedza, przedstawiająca podejście odmienne od podejść reprezentowanych przez dziedziny, na których się opiera.
Wikipedia
przym. interdyscyplinarny
Wiktionary
wielodziedzinowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nauk. dotyczący kilku dyscyplin naukowych
(1.2) nauk. korzystający z dorobku różnych dziedzin nauki
(1.3) nauk. składający z przedstawicieli różnych nauk
Wiktionary
(1.1) Ekoturystyka jest zjawiskiem interdyscyplinarnym, dlatego publikacja, którą Szanowni Czytelnicy trzymają w swoich rękach, jest pozycją korzystającą z dorobku różnych dziedzin nauki.
(1.3) Gmina podejmuje działania na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie w szczególności w ramach pracy w zespole interdyscyplinarnym powoływanym przez burmistrza.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrdɨst͡sɨplʲĩˈnarnɨ, AS: ĩnterdyscyplʹĩnarny
Wiktionary
rzecz. interdyscyplinarność ż.
Wiktionary
(1.1-3) międzydyscyplinarny
Wiktionary
1. tyle co: sprawa
2. korzyść, pożytek
3. (zwykle w liczbie mnogiej) przedsięwzięcie przynoszące zyski; transakcja handlowa
4. potocznie: sklep, przedsiębiorstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sprawa (do załatwienia)
(1.2) pot. ekon. firma, działalność gospodarcza
(1.3) korzyść, pożytek
(1.4) eufem. penis
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Mam interesy do załatwienia, więc się spóźnię na kolację.
(1.2) Prowadzę własny interes i mam duże dochody.
(1.3) Dobro dziecka leży we wspólnym interesie obojga rodziców.
(1.4) Zapnij rozporek, bo ci widać interes.
Wiktionary
IPA: ĩnˈtɛrɛs, AS: ĩnteres
Wiktionary
czas. interesować ndk.
przym. interesowny, bezinteresowny
Wiktionary
(1.1) sprawa
(1.2) firma, działalność, biznes
(1.3) biznes
Wiktionary
osoba ubiegająca się o załatwienie jakiejś sprawy; klient
SJP.pl
kobieta ubiegająca się o załatwienie jakiejś sprawy; klientka
SJP.pl
podmiot mający wpływ na realizację projektu przedsiębiorstwa lub uczestniczący w jego tworzeniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba lub organizacja mająca prawnie uzasadniony interes
Wiktionary
Interesariusze (ang. "stakeholders") – podmioty (osoby, społeczności, instytucje, organizacje, urzędy), które mogą wpływać na przedsiębiorstwo lub pozostają pod wpływem jego działalności. Pojęcie zostało użyte po raz pierwszy w 1963 roku przez Stanford Research Institute.
Wikipedia
kobieta mająca wpływ na realizację projektu przedsiębiorstwa lub uczestnicząca w jego tworzeniu
SJP.pl
zdrobnienie od: interes
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|interesować.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ, AS: ĩnteresovãńe
Wiktionary
czas. interesować
Wiktionary
przestarzale: zainteresowany
SJP.pl
czasownik
(1.1) wzbudzać zainteresowanie, ciekawić
czasownik zwrotny interesować się
(2.1) być ciekawym czegoś, mieć zainteresowanie (hobby)
Wiktionary
(1.1) Z matematyki leżysz na obu łopatkach, język angielski zawaliłaś, chemia i fizyka stanowią dwie twoje achillesowe pięty, że tak powiem. Interesuje mnie, co zamierzasz przedsięwziąć, by wykaraskać się z tego gipsu.
(2.1) Interesuję się siatkówką.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrɛˈsɔvat͡ɕ, AS: ĩnteresovać
Wiktionary
rzecz. interesowanie n., zainteresowanie, interes
przym. interesujący
czas. zainteresować
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: interesownie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: interesowny
SJP.pl
szukanie we wszystkim dobrego interesu, zysku dla siebie; wyrachowanie; chciwość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest interesowne; cecha tych, którzy są interesowni
Wiktionary
przym. interesowny
przysł. interesownie
Wiktionary
mający na celu własny zysk, korzyść
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający na celu własny zysk, korzyść
Wiktionary
(1.1) - Zawsze byłam interesowna - przyznała z dumą. - Dlatego wyglądam, jak wyglądam.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrɛˈsɔvnɨ, AS: ĩnteresovny
Wiktionary
rzecz. interesowność ż., interes m.
przysł. interesownie
Wiktionary
(1.1) wyrachowany
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób zajmujący, ciekawie, pociągająco
Wiktionary
(1.1) Wczoraj, para ta obsadzona była nader interesująco, gdyż grało ją dwoje aktorów bardzo młodych, którzy wnieśli na scenę świeżość tej młodości, umiejąc równocześnie, dzięki temperamentowi „aktorskich dzieci”, pokonać w znacznej mierze czyhające w takich razach niedoświadczenie i tremę.
(1.1) [Klementyna] Hoffmanowa miała wielki dar narracji. Mówiła nadzwyczaj interesująco, potoczyście, barwnie, okraszając relacje żartami, ciętym dowcipem…
(1.1) Chociaż budynek niezwykle interesująco wygląda na zewnątrz, to jednak największy podziw wywołuje bogactwo wnętrza — powiedział Marek Modrzejewski, starosta tczewski.
(1.1) Na piętrze znajduje się sala balowa z ozdobnym stropem. Obiekt interesująco prezentuje się nocą, gdyż posiada iluminację.
(1.1) Interesująco zapowiadają się pokazy szermierki z udziałem muszkieterów oraz walki rycerskie.
Wiktionary
przym. interesujący
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) ciekawy, zajmujący
Wiktionary
(1.1) Znalazłem w gazecie interesujący artykuł.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nt͡sɨ, AS: ĩnteresui ̯õncy
Wiktionary
przysł. interesująco
czas. interesować, interesować się
Wiktionary
(1.1) atrakcyjny, przyciągający, ciekawy, intrygujący, przest. zajmujący
Wiktionary
1. tyle co: sprawa
2. korzyść, pożytek
3. (zwykle w liczbie mnogiej) przedsięwzięcie przynoszące zyski; transakcja handlowa
4. potocznie: sklep, przedsiębiorstwo
SJP.pl
[czytaj: INterfejs] zasady łączenia ze sobą i współpracy dwóch różnych urządzeń lub programów; interfejs
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) interfejs
Wiktionary
rzecz. interfejs mrz.
Wiktionary
Interfaks (Interfax) – międzynarodowa agencja prasowa w Rosji. Powstała w 1989 roku, jako pierwsza niepaństwowa agencja informacyjna na terenie byłego ZSRR.
Wchodzi w skład grupy "Interfax Information Services Group", która z kolei składa się z trzydziestu spółek (spółki składają się z agencji informacyjnych branżowych, regionalnych, państwowych działających na terytorium Rosji, Ukrainy, Kazachstanu, Azerbejdżanu i Chin).
Wikipedia
stadium pomiędzy dwoma kolejnymi podziałami komórki, podczas którego nie zachodzi synteza DNA
SJP.pl
In
Wikipedia
zasady łączenia ze sobą i współpracy dwóch różnych urządzeń lub programów; interface
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. charakterystyczny zestaw suwaków, pokręteł i przycisków, umieszczonych na tablicy rozdzielczej przyrządu
(1.2) techn. charakterystyczny zestaw poleceń rozpoznawanych przez automat
(1.3) techn. sposób połączenia różnych urządzeń lub modułów programowych, umożliwiający przeniesienie energii lub informacji;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Interfejs użytkownika XINE jest niewygodny w obsłudze.
(1.2) Interfejs środowiska MS–DOS zawiera między innymi polecenie VERIFY.
(1.3) Interfejs pomiędzy silnikiem a ramieniem chwytnym składa się z przegubu i zestawu przewodów.
Wiktionary
IPA: ĩnˈtɛrfɛjs, AS: ĩnterfei ̯s
Wiktionary
rzecz. interface m.; zdrobn. interfejsik m.
Wiktionary
(1.1) powłoka, obudowa, oprawa
(1.2) język
(1.3) łącze, złącze; przest. międzymordzie
Wiktionary
związany z interfejsem
SJP.pl
wzajemne oddziaływanie na siebie dwu lub więcej elementów, zjawisk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. zjawisko powstawania nowego, przestrzennego rozkładu amplitudy fali (wzmocnienia i wygaszenia) w wyniku nakładania się na siebie fal;
(1.2) wzajemne oddziaływanie, nakładanie się na siebie czegoś np. zjawisk, sytuacji, części układów
Wiktionary
Interferencja (łac. "inter" – między + "ferre" – nieść) – zjawisko powstawania nowego, przestrzennego rozkładu amplitudy fali (wzmocnienia i wygaszenia) w wyniku nakładania się (superpozycji) dwóch lub więcej fal. Warunkiem trwałej interferencji fal jest ich spójność, czyli korelacja fal i równość częstotliwości.
Wikipedia
rzecz. interferowanie n., interferon m., interferent mrz.
czas. interferować ndk.
przym. interferencyjny, interferonowy
Wiktionary
związany z interferencją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) techn. związany z interferencją, dotyczący interferencji
Wiktionary
(1.1) Z kolei prądy interferencyjne, czyli prądy zmiennoczęstotliwościowe, stosowane są przede wszystkim do leczenia bólu i zapalenia, a także do przyspieszania regeneracji chorych tkanek.
Wiktionary
rzecz. interferent mrz., interferon mrz., interferencja ż.
czas. interferować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. substancja powodująca zakłócenie sygnału analitu w próbce analitycznej
Wiktionary
(1.1) Interferent może być źródłem błędu analizy chemicznej.
Wiktionary
rzecz. interferencja ż., interferowanie n., interferon m.
czas. interferować ndk.
przym. interferencyjny, interferonowy
Wiktionary
przyrząd do pomiarów z wykorzystaniem interferencji fal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. przyrząd do mierzenia długości fal oraz współczynników ich załamania
Wiktionary
Interferometr – przyrząd pomiarowy oparty na zjawisku interferencji fal. Zasada działania opiera się na nakładaniu na siebie dwóch fal spójnych, co prowadzi do powstania obszarów wygaszania oraz wzmacniania drgań. Obserwacja powstających wzorów interferencyjnych umożliwia po odpowiednich obliczeniach uzyskanie bardzo dokładnych pomiarów.
Wikipedia
rzecz. interferometria ż.
Wiktionary
wykonywanie pomiarów z wykorzystaniem zjawiska interferencji fal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. fiz. jedna z metod pomiarowych wykorzystująca zjawisko interferencji;
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) Do tej pory interferometrię z powodzeniem stosowano w radioastronomii, teraz przychodzi pora na obserwacje w świetle widzialnym.
Wiktionary
rzecz. interferometr m.
przym. interferometryczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) fiz. dotyczący interferometrii lub interferometru
Wiktionary
rzecz. interferometria ż.
Wiktionary
substancja białkowa wytwarzana w organizmie m.in. przez leukocyty i zawierające wirusa komórki, wchodząca w skład mechanizmu broniącego organizm przed infekcjami wirusowymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. rodzaj białka wytwarzanego i uwalnianego przez komórki organizmu w odpowiedzi na pojawienie się patogenów, np. wirusów, bakterii, pasożytów, komórek nowotworowych;
(1.2) farm. lek na bazie interferonu (1.1)
Wiktionary
(1.1) Stymulowane interferonem makrofagi nie tylko skuteczniej fagocytują mikroorganizmy, ale przede wszystkim stają się cytotoksyczne wobec, na przykład, komórek nowotworowych.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrˈfɛrɔ̃n, AS: ĩnterferõn
Wiktionary
rzecz. interferent mrz., interferencja ż., interferowanie n.
czas. interferować ndk.
przym. interferonowy, interferencyjny
Wiktionary
(1.1) skr. IFN
Wiktionary
związany z interferonem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z interferonem, dotyczący interferonu
Wiktionary
rzecz. interferent mrz., interferon m., interferencja ż.
Wiktionary
nakładać się na siebie, mieszać się (zazwyczaj w odniesieniu do fal świetlnych, akustycznych itp.)
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. brak)
(1.1) fiz. powodować interferencję
Wiktionary
rzecz. interferent mrz., interferon mrz., interferencja ż.
przym. interferencyjny
Wiktionary
morfem słowotwórczy wyrazów złożonych występujący między członami złożenia, np. pierwsza litera "o" w wyrazie "językoznawstwo"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. afiks występujący między dwoma wyrazami, międzyrostek;
Wiktionary
(1.1) W języku polskim w słowie „prostokąt” interfiksem jest „-o-”.
Wiktionary
IPA: ĩnˈtɛrfʲiks, AS: ĩnterfʹiks
Wiktionary
rzecz. fiksum n., fiksat mos., fiks mrz., fiksacja ż.
Wiktionary
(1.1) międzyrostek
Wiktionary
w językoznawstwie: tworzenie wyrazów pochodnych lub form fleksyjnych przez dodawanie interfiksów do wyrazów podstawowych
SJP.pl
przymiotnik od: interfiks (np. derywacja interfiksalna)
SJP.pl
pusta kartka wstawiona między zapisane lub zadrukowane strony
SJP.pl
urządzenie umożliwiające porozumienie się telefoniczne przez głośniki w obrębie jednego przedsiębiorstwa
SJP.pl
związany z interfonem
SJP.pl
1. pochodzący z okresu międzylodowcowego;
2. okres interglacjalny - cieplejszy okres między dwoma glacjałami (okresami zlodowacenia); interglacjał, okres międzylodowcowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) istniejący/dziejący się w okresie interglacjału (między zlodowaceniami) lub pochodzący z tego okresu
Wiktionary
(1.1) Musimy pamiętać, że i dziś panuje epoka lodowcowa, choć w łagodnej, interglacjalnej postaci, i że stan taki jest dla Ziemi nietypowy.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrɡlaˈt͡sʲjalnɨ, AS: ĩnterglacʹi ̯alny
Wiktionary
rzecz. interglacjał
Wiktionary
(1.1) międzylodowcowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) cieplejszy okres między dwoma zlodowaceniami;
Wiktionary
Interglacjał lub okres międzylodowcowy lub okres interglacjalny – okres między dwoma glacjałami, w którym wskutek ocieplenia czyli wzrostu temperatury powierzchnia lodowca cofa się lub ustępuje z danego obszaru (deglacjacja).
Okres ten charakteryzuje się również wzrostem poziomu oceanu światowego i przesuwaniem się stref roślinnych ku biegunom.
Wikipedia
IPA: ˌĩntɛrˈɡlat͡sʲjaw, AS: ĩnterglacʹi ̯au̯
Wiktionary
przym. interglacjalny
Wiktionary
(1.1) okres międzylodowcowy, okres interglacjalny
Wiktionary
istniejący między grupami osób; międzygrupowy
SJP.pl
polski portal internetowy
SJP.pl
Interia.pl – portal internetowy, założony w 1999 roku przez Comarch S.A. i RMF FM. W latach 2008–2020 należał do Grupy Bauer Media Polska. 8 lipca 2020 stał się częścią Cyfrowego Polsatu (obecnie Grupa Polsat Plus). Redaktorem naczelnym Interii od grudnia 2020 roku jest Piotr Witwicki.
Wikipedia
w gramatyce: wykrzyknik jako część mowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gram. wykrzyknik
Wiktionary
zespół indywidualnych cech budowy wewnętrznej i fizjologii danego gatunku i rasy zwierząt hodowlanych
SJP.pl
[czytaj: INterim] stan tymczasowy, chwilowy; w przerwie między jednym a drugim wydarzeniem
SJP.pl
dawniej: chwilowy, tymczasowy; interymalny
SJP.pl
terytorium położone w głębi kraju, daleko od wybrzeża morskiego i od ośrodków przemysłowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. słabo zagospodarowana część kontynentu lub państwa oddalona od wybrzeża morskiego oraz ośrodków przemysłowych;
Wiktionary
In
Wikipedia
IPA: ĩnˈtɛrʲjɔr, AS: ĩnterʹi ̯or
Wiktionary
rzecz. interioryzacja ż.
Wiktionary
(1.1) hinterland
Wiktionary
1. uczynienie czegoś częścią swojego wewnętrznego "ja"
2. przyswajanie przez jednostkę etosu obowiązującego w danej grupie społecznej
SJP.pl
Interioryzacja (inaczej "uwewnętrznienie") – w psychologii społecznej mechanizm obronny, który polega na uwewnętrznianiu zewnętrznych treści.
Wikipedia
zjawisko chemiczne wiązania cząsteczek wewnątrz większych cząsteczek lub struktur ponadcząsteczkowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dodanie dodatkowego dnia, tygodnia albo miesiąca w roku kalendarzowym, aby dopasować kalendarz do pory roku;
(1.2) chem. odwracalny proces umieszczenia cząsteczki lub całej grupy cząsteczek między dwiema innymi cząsteczkami lub grupami cząsteczek;
(1.3) fiz. proces wprowadzania obcych atomów lub cząsteczek do struktury krystalicznej; jego cechą charakterystyczną jest słabe wiązanie obcych atomów lub cząsteczek oraz odwracalność
Wiktionary
Interkalacja ( intercalatio = wstawienie) – dodanie dodatkowych dni lub miesięcy w roku kalendarzowym.
Wikipedia
IPA: ˌĩntɛrkaˈlat͡sʲja, AS: ĩnterkalacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. interkalat
przym. interkalacyjny
czas. interkalować
Wiktionary
dawniej: fundusze gromadzące się w wyniku nieobsadzenia urzędu kościelnego
SJP.pl
o komórce wewnętrznej nitkowatej plechy: nieulegający dalszym podziałom i rosnący jedynie na długość
SJP.pl
stadium pomiędzy dwoma kolejnymi podziałami komórki, podczas którego zachodzi synteza DNA
SJP.pl
Interkineza, interfaza II – stadium spoczynkowe występujące u niektórych komórek pomiędzy pierwszym a drugim podziałem mejotycznym. W czasie interkinezy (w odróżnieniu od interfazy) nie zachodzi replikacja DNA. Zanika wówczas natomiast wrzeciono podziałowe powstałe w trakcie mejozy I, zaś w jego miejsce mikrotubule formują dwa nowe wrzeciona, które będą wykorzystane podczas mejozy II.
Wikipedia
w architekturze: odległość między dwiema sąsiadującymi z sobą kolumnami; międzysłupie
SJP.pl
system łączności wewnętrznej przy pomocy mikrofonów i głośników; intercom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) system łączności wewnętrznej, zwłaszcza pojazdu albo budynku
(1.2) odbiornik interkomu (1.1)
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.2) Wstał od stołu i podszedł do swojego biurka, na którym prócz kilku aparatów telefonicznych stała także popielata skrzynka interkomu z rzędem czarnych przycisków.
Wiktionary
(1.1-2) domofon
Wiktionary
system łączności dźwiękowej w ośrodku studyjnym, umożliwiający porozumiewanie się obsługi technicznej bez zakłóceń w nadawanym programie
SJP.pl
obejmujący różne kontynenty, wspólny dla różnych kontynentów; międzykontynentalny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący spraw, relacji, itp. między kontynentami
Wiktionary
(1.1) Rekord Pucharu interkontynentalnego został pobity we wrześniu w Ostrawie.
Wiktionary
rzecz. kontynent mrz., kontynentalność ż.
przym. kontynentalny
Wiktionary
(1.1) międzykontynentalny
Wiktionary
1. radziecki międzynarodowy program kosmiczny utworzony na przełomie lat 60. i 70. XX wieku;
2. seria sztucznych satelitów Ziemi wysyłanych przez ZSRR, a później przez Rosję
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdolność kreowania interakcji w multimediach, poprzez tworzenie nowych jakości i innowacyjnych rozwiązań
Wiktionary
(1.1) Dzięki interkreatywności zespołów specjalistów, rynek nowych mediów ma szansę na jeszcze szybszy rozwój.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrkrɛaˈtɨvnɔɕt͡ɕ, AS: ĩnterkreatyvność
Wiktionary
przym. interkreatywny
przysł. interkreatywnie
Wiktionary
dotyczący wielu kultur, zachodzący między wieloma kulturami; międzykulturowy
SJP.pl
Interliga – międzynarodowe, europejskie klubowe rozgrywki w hokeju na lodzie mężczyzn, organizowane równolegle do lig krajowych.
Wikipedia
[czytaj: interLINgwa] interlingwa (rzadziej);
1. sztuczny język oparty na łacinie, opracowany przez Giuseppe Peano; latina sine flexione;
2. sztuczny język międzynarodowy oparty m.in. na łacinie, opracowany przez Aleksandra Godego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. międzynarodowy sztuczny język pomocniczy;
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) Esperanto z powodu swojej schematyczności jest prostsze niż interlingua.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrˈlʲĩŋɡva, AS: ĩnterlʹĩŋgva
Wiktionary
rzecz. lingua ż.
Wiktionary
interlingua (częściej);
1. sztuczny język oparty na łacinie, opracowany przez Giuseppe Peano; latina sine flexione;
2. sztuczny język międzynarodowy oparty m.in. na łacinie, opracowany przez Aleksandra Godego
SJP.pl
lingwistyka badająca języki sztuczne
SJP.pl
Interlingwistyka (łac. "interlingw(a)" + istyka) – dziedzina nauki zajmująca się międzynarodowymi językami sztucznymi/językami planowanymi (np. esperanto) oraz literaturą powstałą w takich językach.
W Polsce jedynym ośrodkiem naukowym, gdzie można studiować interlingwistykę jest Uniwersytet im. Adama Mickiewicza.
Wikipedia
1. odstęp między wierszami tekstu;
2. w poligrafii: metalowa listewka, służąca do oddzielania od siebie wierszy w druku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odstęp między wierszami, liniami;
Wiktionary
Interlinia (światło międzywierszowe) – jedna z najważniejszych cech tekstu sformatowanego w DTP. Jest to odległość między sąsiednimi wierszami tekstu liczona jako odstęp pomiędzy dolną linią pisma w wierszu górnym i górną linią pisma w wierszu dolnym. W zecerstwie był to justunek długi w postaci wąskiej blaszki metalowej wkładanej pomiędzy wiersze tekstu złożone z czcionek lub wierszy linotypowych. Grubość takiej blaszki wynosiła od 1 do 4 punktów.
Wikipedia
IPA: ˌĩntɛrˈlʲĩɲja, AS: ĩnterlʹĩńi ̯a
Wiktionary
przedzielać wiersze interlinią; rozstawiać wiersze
SJP.pl
dawniej: rozmowa, dialog
SJP.pl
partner w rozmowie; rozmówca, dyskutant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. osoba prowadząca z kimś rozmowę
Wiktionary
(1.1) Gdy sprawa nie jest jasna, uważnie wpatrujemy się w interlokutora, by poprzez jego wyraz twarzy odgadnąć, z czym mamy właściwie do czynienia.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrlɔˈkutɔr, AS: ĩnterlokutor
Wiktionary
rzecz. interlokucja ż.
:: fż. interlokutorka ż.
Wiktionary
(1.1) rozmówca, dyskutant
Wiktionary
dyskutantka, rozmówczyni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. kobieta lub dziewczyna prowadząca z kimś rozmowę
Wiktionary
(1.1) Dopiero po chwili zorientował się, że to, co wziął za kanapę, było obszernym fotelem, w którym uprzejma interlokutorka musiała ścieśnićsię z konieczności ścieśnić.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrlɔkuˈtɔrka, AS: ĩnterlokutorka
Wiktionary
rzecz. lokucja ż., interlokucja ż.
:: fm. interlokutor m.
Wiktionary
wstawka instrumentalna między częściami utworu wokalnego lub instrumentalnego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
z łaciny: nów Księżyca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest intermedialne
Wiktionary
rzecz. intermedium n.
przym. intermedialny
przysł. intermedialnie
Wiktionary
przymiotnik od: intermedium
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który łączy w sobie różne metody przekazywania informacji
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrmɛˈdʲjalnɨ, AS: ĩntermedʹi ̯alny
Wiktionary
rzecz. intermedium n., intermedialność ż.
przysł. intermedialnie
Wiktionary
przymiotnik od: intermedium
SJP.pl
1. intermezzo; krótki fragment o charakterze dialogowym, baletowym lub czysto instrumentalnym
2. samodzielna, nastrojowa, romantyczna miniatura instrumentalna
SJP.pl
Intermedium ma dwa znaczenia:
Wikipedia
hormon tropowy o charakterze peptydowym, wydzielany przez komórki przysadki mózgowej, stymulujący produkcję melaniny (ciemnego barwnika) w melanocytach; melanotropina, melanotrofina
SJP.pl
[czytaj: intermedzdzo lub intermecco]
1. gatunek funkcjonujący we włoskim teatrze dworskim w XVI wieku; w nowej operze: fragment o charakterze nastrojowym lub wstawka baletowa; interludium
2. rodzaj miniatury fortepianowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. teatr. forma przejścia w obrębie utworu lub sztuki;
(1.2) muz. utwór napisany na marginesie twórczości
Wiktionary
Intermezzo – forma muzyczna.
Wikipedia
(1.1) intermedium, wstawka, wstawka muzyczna
Wiktionary
wykorzystujący więcej niż jedną gałąź transportu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykorzystujący więcej niż jedną gałąź transportu
Wiktionary
1. potoczna nazwa działu medycyny zajmującego się schorzeniami narządów wewnętrznych; choroby wewnętrzne; medycyna wewnętrzna;
2. oddział chorób wewnętrznych w szpitalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. pot. nauka dotycząca chorób wewnętrznych
(1.2) szpitalny oddział chorób wewnętrznych
Wiktionary
Interna (z łac. "internus", wewnętrzny) – potoczna, zwyczajowa lub żargonowa nazwa działu medycyny, zajmującego się schorzeniami narządów wewnętrznych. Właściwa nazwa to choroby wewnętrzne. Inne nazwy to "medycyna wewnętrzna" (nazwa używana głównie w Polsce, krajach niemieckojęzycznych i skandynawskich) oraz "medycyna ogólna" (niem. Allgemeinmedizin, ang. general medicine, medicine) (nazwa używana częściej w krajach anglosaskich)[].
Wikipedia
IPA: ĩnˈtɛrna, AS: ĩnterna
Wiktionary
rzecz. internistka ż., internista
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od internat
Wiktionary
(1.1) To nie internat, lecz tylko mały internacik.
Wiktionary
rzecz. internat m.
Wiktionary
w prawie: przymusowa izolacja w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym
SJP.pl
osoba dążąca do międzynarodowej solidarności, równouprawnienia i współpracy wszystkich narodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik internacjonalizmu
Wiktionary
przym. internacjonalistyczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwolenniczka internacjonalizmu
Wiktionary
przym. internacjonalistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co internacjonalistyczne
Wiktionary
przym. internacjonalistyczny
Wiktionary
przymiotnik od: internacjonalizm (np. idea internacjonalistyczna)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z internacjonalizmem
Wiktionary
rzecz. internacjonalizm m., internacjonalista m., internacjonalistka ż., internacjonalistyczność ż.
przysł. internacjonalistycznie
Wiktionary
1. umiędzynarodowienie różnych sfer życia społecznego;
2. udostępnienie jakiegoś terenu, akwenu, urządzenia itp. do użytku międzynarodowego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. dążenie do równouprawnienia i współpracy wszystkich narodów; solidarność międzynarodowa, międzynarodowość;
2. wyraz mający to samo znaczenie w wielu językach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) współpraca, solidarność międzynarodowa
(1.2) jęz. słowo pojawiające się w kilku językach, mające w nich to samo znaczenie i tę samą lub nieznacznie inną formę
(1.3) polit. hist. komunizm: światowa solidarność ludzi pracy w walce przeciwko kapitalistom
Wiktionary
Internacjonalizm ( inter „między” + "natio" „naród”) – ideologia wyrażająca dążenie do równouprawnienia i współpracy wszystkich narodów.
Definicja internacjonalizmu w różnych ustrojach politycznych.
Definicja internacjonalizmu w III Rzeszy.
Wikipedia
przym. internacjonalistyczny, internacjonalny
Wiktionary
uznawać (uznać) coś za międzynarodowe; umiędzynaradawiać (umiędzynarodowić)
SJP.pl
dotyczący różnych narodów; międzynarodowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. dotyczący wielu narodów lub państw i relacji między nimi
Wiktionary
(1.1) We Francji, co ważne, komunizm był internacjonalny; nie rosyjski, a co najwyżej proradziecki.
Wiktionary
rzecz. internacjonalizm mrz.
Wiktionary
(1.1) międzynarodowy
Wiktionary
1. osoba dążąca do międzynarodowej solidarności, równouprawnienia i współpracy wszystkich narodów; internacjonalista;
2. zawodnik z innego kraju niż drużyna, w której gra
SJP.pl
związany z internatem; internatowy
SJP.pl
uwewnętrznianie (np. norm społecznych, wartości)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uznanie za własne norm, wartości i poglądów, które zostały narzucane z zewnątrz
Wiktionary
Internalizacja (ang. "internalization", z łac. "internus" – wewnętrzny; pow. z "inter" – między) – mechanizm występujący w wielu dziedzinach nauki.
Wikipedia
rzecz. internalizowanie n.
czas. internalizować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|internalizować.
Wiktionary
czas. internalizować ndk.
rzecz. zinternalizowanie n., internalizacja ż.
Wiktionary
przyjmować za własne narzucane z zewnątrz postawy, poglądy, normy i wartości
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) psych. przyjmować za swoje własne, narzucane z zewnątrz postawy, poglądy, normy lub wartości
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrnalʲiˈzɔvat͡ɕ, AS: ĩnternalʹizovać
Wiktionary
rzecz. internalizacja ż., internalizowanie n., zinternalizowanie n.
Wiktionary
zakład oferujący młodzieży mieszkanie na czas nauki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) eduk. zakład mieszczący mieszkania przeznaczone dla młodzieży uczącej się poza miejscem zamieszkania
Wiktionary
Internat ( internus – wewnętrzny) – prowadzona przy szkole placówka opiekuńczo-wychowawcza dla młodzieży uczącej się poza stałym miejscem zamieszkania.
Po zajęciach szkolnych młodzież mieszkająca w internacie znajduje się pod opieką "wychowawców".
Wikipedia
(1.1) Większość studentów mieszka w internacie.
Wiktionary
rzecz. internacik mrz.
Wiktionary
środowiskowo: uczeń lub student mieszkający w internacie
SJP.pl
związany z internatem; internacki
SJP.pl
osoba korzystająca z Internetu, surfująca po Internecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) użytkownik Internetu
Wiktionary
(1.1) Siedząc przy komputerze podłączonym do Internetu, stajesz się internautą.
(1.1) Leicester świętuje, a internauci szaleją.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrˈnawta, AS: ĩnternau̯ta
Wiktionary
rzecz. Internet mrz., internet mrz.
:: fż. internautka ż.
przym. internetowy
Wiktionary
kobieta korzystająca z Internetu, surfująca po Internecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: internauta
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrˈnawtka, AS: ĩnternau̯tka
Wiktionary
zob. internauta.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od Internet
Wiktionary
rzecz. Internet m.
Wiktionary
ogólnoświatowy zbiór połączonych ze sobą sieci komputerowych, umożliwiający wymianę informacji miedzy użytkownikami z całego świata; Internet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. międzynarodowa sieć komputerowa (medium);
Wiktionary
Internet (skrótowiec od inter-network, dosłownie „między-sieć”) – ogólnoświatowy system połączeń między komputerami, określany również jako sieć sieci. W ujęciu technicznym Internet jest globalnym systemem wzajemnie połączonych sieci komputerowych, korzystających z rodziny protokołów TCP/IP. Łączy on hosty i serwery, którym przydzielane są adresy IP, za pośrednictwem urządzeń sieciowych, takich jak karty sieciowe, modemy i routery, działających w oparciu o infrastrukturę telekomunikacyjną.
Wikipedia
(1.1) Masz podłączenie do internetu?
Wiktionary
IPA: ĩnˈtɛrnɛt, AS: ĩnternet
Wiktionary
rzecz. Internet mrz., internauta mos., internautka ż.
przym. internetowy
Wiktionary
(1.1) sieć, pajęczyna, slang. net
Wiktionary
kobieta uzależniona od internetu; netoholiczka, siecioholiczka, cyberholiczka
SJP.pl
osoba uzależniona od internetu; netoholik, siecioholik, cyberholik
SJP.pl
uzależnienie od internetu; netoholizm, siecioholizm, cyberholizm, dataholizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) uzależnienie od korzystania z Internetu
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrnɛtɔˈxɔlʲism̥, AS: ĩnternetoχolʹism̦
Wiktionary
rzecz. internetoholik m., internetoholiczka ż.
Wiktionary
(1.1) netoholizm
Wiktionary
potocznie: korzystać z internetu
SJP.pl
forma przymiotnika.
(1.1) M. i W. mos. lm. od: internetowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba instalująca sprzęt internetowy
(1.2) pot. znawca technologii internetowych
(1.3) pot. osoba uzależniona od internetu
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób internetowy
Wiktionary
(1.1) Ja na przykład byłem u mojej koleżanki i ona internetowo tam dziabała, nie?
Wiktionary
przym. internetowy
Wiktionary
przymiotnik od: Internet, internet, np. aplikacje internetowe; webowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący internetu; korzystający z internetu; umieszczony w internecie; wykorzystujący do działania internet
Wiktionary
(1.1) Przeglądarka internetowa korzysta z protokołu internetowego.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrnɛˈtɔvɨ, AS: ĩnternetovy
Wiktionary
rzecz. internauta mos., Internet mrz., internet mrz.
przysł. internetowo
Wiktionary
(1.1) sieciowy
Wiktionary
ogólnoświatowy zbiór połączonych ze sobą sieci komputerowych, umożliwiający wymianę informacji miedzy użytkownikami z całego świata; Internet
SJP.pl
wprowadzanie Internetu w gospodarce, technice i innych dziedzinach życia
SJP.pl
lekarz o specjalności: choroby wewnętrzne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób wewnętrznych
Wiktionary
(1.1) Wśród lekarzy szpitalnych najwięcej jest internistów.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrʲˈɲista, AS: ĩnterʹńista
Wiktionary
rzecz. interna ż.
:: fż. internistka
przym. internistyczny
przysł. internistycznie
Wiktionary
(1.1) lekarz chorób wewnętrznych
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. lekarka specjalistka zajmująca się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób wewnętrznych
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrʲˈɲistka, AS: ĩnterʹńistka
Wiktionary
rzecz. interna ż.
:: fm. internista
przym. internistyczny
przysł. internistycznie
Wiktionary
(1.1) lekarka chorób wewnętrznych
Wiktionary
dotyczący chorób wewnętrznych; dotyczący oddziału chorób wewnętrznych w szpitalu
SJP.pl
umieszczać przymusowo w miejscu odosobnienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|internować.
Wiktionary
Internowanie (z łac. "internus" „wewnętrzny”) – przymusowe umieszczenie określonych osób w wyznaczonym miejscu pobytu, bez prawa jego opuszczania.
Dotyczy zazwyczaj osób biorących udział w wojnie, np. rozbrojonych oddziałów wojskowych, które przekroczyły granicę państwa neutralnego. Dotyczyć może też osób cywilnych (obywateli państw prowadzących wojnę). Warunki internowania regulują konwencje genewskie z 1949 r.
Wikipedia
IPA: ˌĩntɛrnɔˈvãɲɛ, AS: ĩnternovãńe
Wiktionary
czas. internować
rzecz. internowany
Wiktionary
osoba przymusowo osadzona w wyznaczonym miejscu
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) polit. praw. imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: internować
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) polit. praw. osoba przetrzymywana w miejscu odosobnienia
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrnɔˈvãnɨ, AS: ĩnternovãny
Wiktionary
czas. internować ndk./dk.
rzecz. internowanie n.
(2.1) fż. internowana
Wiktionary
umieszczać przymusowo w miejscu odosobnienia
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) osadzać w obozach rozbrojone wojska, biorące udział w wojnie, które przekroczyły granicę państwa neutralnego
(1.2) pozbawiać wolności osoby uznane za niebezpieczne politycznie
Wiktionary
(1.2) Legionistów internowano m.in. w Szczypiornie i Beniaminowie.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrˈnɔvat͡ɕ, AS: ĩnternovać
Wiktionary
rzecz. internowanie n., internowany m., internowana ż.
Wiktionary
1. nieposiadający statusu ambasadora przedstawiciel dyplomatyczny Watykanu w mniejszym państwie lub w mieście niebędącym stolicą;
2. dawniej: przedstawiciel dyplomatyczny Austrii w Turcji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdolność systemu lub produktu do pełnej współpracy z innymi systemami lub produktami
SJP.pl
Interoperacyjność – cecha produktu lub systemu, którego interfejsy funkcjonują w pełnej zgodności tak, aby współpracować z innymi produktami lub systemami, które istnieją lub będą istnieć w przyszłości, bez ograniczenia dostępu lub możliwości implementacji.
Wikipedia
mogący współpracować z innymi produktami lub systemami
SJP.pl
receptor reagujący na bodźce pochodzące z wnętrza organizmu
SJP.pl
Interoreceptory (wisceroreceptory) – receptory znajdujące się w ścianach narządów wewnętrznych i naczyń krwionośnych. Związane są z czuciem trzewnym.
Receptory te są pobudzane przez różnego rodzaju bodźce: zmiany ciśnienia krwi, bodźce mechaniczne, czynniki chemiczne krążące we krwi lub powstające w narządach w przebiegu metabolizmu, zmiany temperatury lub zmiany ciśnienia osmotycznego.
Wikipedia
1. oficjalne zapytanie, żądanie wyjaśnienia skierowane przez przedstawiciela parlamentu do rządu lub do ministra;
2. formalne zapytanie w sprawach urzędowych skierowane do władz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. pisemne zapytanie kierowane do członka rządu przez parlamentarzystę
Wiktionary
(1.1) Cezary Miżejewski (PPS) jest inicjatorem interpelacji do ministra sprawiedliwości w sprawie delegalizacji organizacji neofaszystowskich i skrajnej prawicy w Polsce.
Wiktionary
rzecz. interpelator m., interpelant m.
czas. interpelować ndk.
przym. interpelacyjny
Wiktionary
(1.1) zapytanie poselskie
Wiktionary
związany z interpelacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) praw. związany z interpelacją, dotyczący interpelacji
Wiktionary
rzecz. interpelacja ż., interpelator mos., interpelant mos.
czas. interpelować
Wiktionary
osoba występująca z interpelacją; interpelator
SJP.pl
osoba występująca z interpelacją; interpelant
SJP.pl
kobieta występująca z interpelacją
SJP.pl
domagać się wyjaśnienia w jakiejś sprawie; wnosić interpelację
SJP.pl
dotyczący stosunków między osobami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z relacjami między poszczególnymi osobami
Wiktionary
międzyplanetarny
SJP.pl
międzynarodowa organizacja policyjna działająca od 1923 r., zajmująca się współpracą policji różnych państw w walce z pewnymi rodzajami przestępstw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) międzynarodowa organizacja policji kryminalnej;
Wiktionary
In
Wikipedia
1. wstawienie do cudzego tekstu wyrazów, zwrotów, zdań, których pierwotnie nie zawierał;
2. tekst wstawiony w ten sposób;
3. obliczenie, oszacowanie wartości czegoś na podstawie znanych wartości sąsiednich (wyższej i niższej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. przybliżanie funkcji za pomocą innej funkcji, zwykle wielomianu, tak aby były sobie równe w zadanych punktach;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Interpolacja jest metodą statystyczną, szczególnym przypadkiem aproksymacji.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrpɔˈlat͡sʲja, AS: ĩnterpolacʹi ̯a
Wiktionary
czas. interpolować ndk.
przym. interpolacyjny
Wiktionary
związany z interpolacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mat. związany z interpolacją, dotyczący interpolacji
Wiktionary
rzecz. interpolacja ż., interpolowanie n.
czas. interpolować ndk.
Wiktionary
1. wstawienie czegoś pomiędzy;
2. dawniej: wstawiennictwo, poparcie, orędownictwo
SJP.pl
[czytaj: interpres] polska agencja prasowo-wydawnicza działająca w latach 1967-1991
SJP.pl
InterPress – język opisu strony opracowany w Xerox PARC oparty na języku Forth.
Jak wiele projektów PARC InterPress nie został skomercjalizowany, wskutek czego jego twórcy Charles Geschke i John Warnock odeszli z laboratorium i założyli firmę Adobe Systems, tworząc od początku analogiczny język, PostScript.
Wikipedia
1. objaśnienie, sposób wytłumaczenia czegoś; odczytanie znaczenia czegoś; wykładnia;
2. sposób odtworzenia roli, wykonania utworu muzycznego, teatralnego lub literackiego;
3. realizacja programu komputerowego przez interpreter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wykładnia, wyjaśnienie, tłumaczenie;
(1.2) szt. twórcze odtworzenie utworu lub dzieła
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dosłowna interpretacja tego wiersza nie ma sensu, należy raczej rozszyfrować zawarte w nim metafory.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrprɛˈtat͡sʲja, AS: ĩnterpretacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. zinterpretowanie n., interpretowanie n., interpretator m., interpretatorka ż.
czas. interpretować ndk., zinterpretować dk.
przym. interpretacyjny
Wiktionary
związany z interpretacją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący interpretacji
Wiktionary
rzecz. interpretowanie n., interpretacja ż., zinterpretowanie n.
czas. interpretować, zinterpretować
Wiktionary
1. osoba wyjaśniająca sens, znaczenie czegoś;
2. wykonawca utworu muzycznego, literackiego, teatralnego
SJP.pl
wykonawczyni utworu muzycznego lub aktorka odtwarzająca rolę; kobieta, która coś objaśnia, tłumaczy
SJP.pl
Interpretatywizm – jedna z orientacji badawczych, mająca znamiona paradygmatu (i za takowy uważana w typologii paradygmatów socjologicznych Burrella i Morgana), rozwinięta w opozycji do funkcjonalizmu. Występuje także pod nazwą antropologii symbolicznej.
Wikipedia
oparty na interpretacji lub służący interpretowaniu czegoś
SJP.pl
program komputerowy tłumaczący instrukcje języka programowania na komendy odbierane przez procesor; interpretator
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dokonywanie interpretacji
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrprɛtɔˈvãɲɛ, AS: ĩnterpretovãńe
Wiktionary
rzecz. zinterpretowanie n., interpretacja ż., interpretator m., interpretatorka ż.
czas. interpretować ndk., zinterpretować dk.
przym. interpretacyjny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zinterpretować)
(1.1) rozumieć coś na swój sposób
(1.2) robić interpretację, analizować znaczenie
Wiktionary
(1.2) Interpretuję właśnie wiersz Różewicza.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrprɛˈtɔvat͡ɕ, AS: ĩnterpretovać
Wiktionary
rzecz. zinterpretowanie n., interpretowanie n., interpretacja ż., interpretator m., interpretatorka ż.
czas. zinterpretować dk.
przym. interpretacyjny
Wiktionary
nauka badająca mechanizmy oddziaływania jednych ludzi na drugich; intropsychologia
SJP.pl
znaki przestankowe w piśmie i zasady ich użycia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. użycie znaków przestankowych w piśmie;
Wiktionary
In
Wikipedia
IPA: ˌĩntɛrˈpũŋkt͡sʲja, AS: ĩnterpũŋkcʹi ̯a
Wiktionary
przym. interpunkcyjny
Wiktionary
(1.1) przestankowanie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z interpunkcją, dotyczący interpunkcji
Wiktionary
(1.1) Potrafi doskonale interpretować znaki interpunkcyjne – pytanie czy zdziwienie będzie miało zawsze odpowiednią intonację.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrpũŋkˈt͡sɨjnɨ, AS: ĩnterpũŋkcyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. interpunkcja ż.
Wiktionary
posiadanie przez daną osobę cech obu płci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zjawisko urodzenia się z dowolną liczbą różnic w zakresie cech dotyczących płci;
Wiktionary
Os
Wikipedia
(1.1) Interpłciowość dotyczy różnorodności cielesnej, a nie tożsamości płciowej czy orientacji seksualnej.
Wiktionary
przym. interpłciowy
Wiktionary
mający zróżnicowane cechy płciowe, w skład których wchodzą chromosomy, gonady, hormony płciowe lub narządy rozrodcze
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) seks. urodzony z dowolną liczbą różnic w zakresie cech dotyczących płci
Wiktionary
(1.1) Dana osoba może zorientować się, że jest interpłciowa w bardzo wczesnym wieku lub późniejszym okresie swojego życia.
Wiktionary
rzecz. interpłciowość ż.
Wiktionary
czas między ustąpieniem jednego króla a objęciem władzy przez kolejnego; międzykrólewie, bezkrólewie
SJP.pl
interrex;
1. w starożytnym Rzymie: urzędnik sprawujący najwyższą władzę w państwie w czasie interregnum;
2. dawniej w Polsce: prymas zastępujący władcę w okresie bezkrólewia
SJP.pl
interreks;
1. w starożytnym Rzymie: urzędnik sprawujący najwyższą władzę w państwie w czasie interregnum;
2. dawniej w Polsce: prymas zastępujący władcę w okresie bezkrólewia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przestarzałe: badanie śledcze, wypytywanie, dopytywanie się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. zadawanie komuś pytań, wypytywanie lub dopytywanie się
(1.2) przest. zadawanie pytań podczas przesłuchania w śledztwie
(1.3) figura retoryczna polegająca na zadaniu pytania zamiast podania twierdzenia
Wiktionary
(1.1) Najogólniej ujmując można powiedzieć, że badanie, to interakcja trzech przedmiotów: badacza, ankietera i respondenta. Istotą owej interakcji jest komunikacja werbalna, a ściśle mówiąc interrogacja, a więc ukierunkowana komunikacja za pośrednictwem pytań i odpowiedzi.
(1.2) po pierwszym pytaniu / policzki nabiegają krwią // krew rozprowadzają / narzędzia i interrogacja // żelazem trzciną / wolnym ogniem / określa się granice / jego ciała
(1.3) Wśród zastosowanych przez autora środków stylistycznych, w wierszu znalazły się umiejętnie wstawione eksklamacje, interrogacje i pauzy.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrːɔˈɡat͡sʲja, AS: ĩnte•rogacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. interrogator m., interrogatorium n., interrogatoria lm., interrogatorie lm.
czas. interrogować
przym. interrogacyjny
Wiktionary
(1.1) indagacja, pytanie, wypytywanie
(1.2) badanie śledcze, badanie sądowe, przesłuchanie
(1.3) zapytanie, pytanie retoryczne
Wiktionary
związany z interrogacją
SJP.pl
jęz. zaimek pytający
SJP.pl
1. przerwa, nieciągłość;
2. przerwanie ciąży; aborcja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przerwa, nieciągłość
(1.2) med. przerwanie ciąży
Wiktionary
w geologii:
1. obraz przecięcia się powierzchni jakiejś struktury geologicznej z powierzchnią teren;
2. metoda wyznaczania takiego obrazu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. obraz jaki powstaje w wyniku przecięcia powierzchni geologicznych z powierzchnią terenu;
Wiktionary
przym. intersekcyjny
Wiktionary
w biologii: zwierzę, u którego występują cechy obu płci
SJP.pl
osoba, u której występują jednocześnie cechy dwu płci wskutek zaburzeń rozwojowych
SJP.pl
w biologii: występowanie u osobnika danej płci zewnętrznych cech płci przeciwnej lub cech pośrednich między cechami obu płci, powstałych na tle zaburzeń genetycznych lub hormonalnych (np. po kastracji); międzypłciowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. posiadanie cielesnych cech obu płci
Wiktionary
(1.1) Interseksualizm u człowieka jest wrodzonym zaburzeniem różnicowania narządów płciowych.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrsɛksuˈwalʲism̥, AS: ĩnterseksuu̯alʹism̦
Wiktionary
rzecz. interseksualista m.
przym. interseksualny
Wiktionary
(1.1) hermafrodytyzm, obojnactwo, obojnaczość, obojnaczność, dwupłciowość, obupłciowość, bigenderyzm
Wiktionary
związany z występowaniem u osobnika danej płci zewnętrznych cech płci przeciwnej lub cech pośrednich między cechami obu płci, powstałych na tle zaburzeń genetycznych lub hormonalnych
SJP.pl
taki, który odnosi się do przekształcenia znaku sformułowanego w jednym systemie znakowym do postaci uzyskanej przy użyciu innego systemu znaków
SJP.pl
satelitarny system telekomunikacyjny krajów socjalistycznych
SJP.pl
Intersputnik (ros. "Международная организация космической связи „Интерспутник”", pol. Międzynarodowa Organizacja Łączności Kosmicznej „Intersputnik”) – organizacja międzynarodowa utworzona 15 listopada 1971 roku z inicjatywy ZSRR jako agenda RWPG i odpowiednik ówczesnej organizacji Intelsat. Jeden z pierwszych operatorów satelitarnych. Zajmuje się realizacją światowej sieci łączności satelitarnej.
Wikipedia
występujący w okresach przejściowych, między określonymi stadiami
SJP.pl
Interstadiał (interglacistadiał) – jednostka podziału czwartorzędu drugiego rzędu w obrębie glacjału. Cechuje ją cieplejszy klimat, jednak nie tak ciepły jak klimat interglacjału. Oddziela ona zimne jednostki glacjału (rangi stadiału) i charakteryzuje się „cofaniem” lądolodów do ok. 100 km.
Wikipedia
międzygwiezdny, międzygwiazdowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) międzygwiezdny, międzygwiazdowy
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrstɛˈlarnɨ, AS: ĩnterstelarny
Wiktionary
przym. stelarny
Wiktionary
będący wśród miąższu innej tkanki; śródmiąższowy
SJP.pl
pogląd, zgodnie z którym poznanie ma charakter intersubiektywny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. pogląd, według którego wiedza ma charakter intersubiektywny
Wiktionary
w psychologii: cecha wiedzy polegająca na tym, że jest ona dostępna więcej niż jednemu podmiotowi poznającemu i w tym sensie wykracza poza przeżycia i myśli danej jednostki; uniwersalność, wszechstronność
SJP.pl
dostępny więcej niż jednemu podmiotowi poznającemu, nieograniczony wyłącznie do doznań, przeżyć i myśli jednostkowego podmiotu poznającego; uniwersalny, wszechstronny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dostępny więcej niż jednemu podmiotowi poznającemu, nieograniczony wyłącznie do doznań, przeżyć i myśli jednostkowego podmiotu poznającego; uniwersalny, wszechstronny
Wiktionary
cudzy tekst znajdujący się pomiędzy innymi tekstami
SJP.pl
relacja pomiędzy poszczególnymi tekstami
SJP.pl
Intertekstualność – pojęcie wywodzące się od Julii Kristevej, badaczki prac Michaiła Bachtina. W rozumieniu węższym "tekstualność" oznacza dosłownie badanie tekstu, natomiast "intertekstualność" badanie relacji pomiędzy poszczególnymi tekstami. Z intertekstualnością związane są koncepcje dotyczące związków i zależności literackich.
Wikipedia
dotyczący powiązań utworu literackiego z innymi utworami literackimi
SJP.pl
dotyczący okresu pomiędzy różnymi momentami w czasie; międzyczasowy
SJP.pl
występujący między zwrotnikiem Raka i zwrotnikiem Koziorożca; międzyzwrotnikowy
SJP.pl
rodzaj maszyny drukarskiej
SJP.pl
dotyczący intertypu (rodzaju maszyny drukarskiej)
SJP.pl
[czytaj: interWJU] interwiew;
1. spotkanie, rozmowa, zwłaszcza kwalifikacyjna;
2. wywiad prasowy, radiowy, telewizyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wywiad przeprowadzony przez dziennikarza
(1.2) rozmowa kwalifikacyjna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dziękuję, że zgodziła się pani na interview.
Wiktionary
IPA: ĩnˈtɛrvʲju, AS: ĩntervʹi ̯u
Wiktionary
dawniej: interwał;
1. odległość w przestrzeni lub odstęp w czasie;
2. w muzyce: odległość między dwoma dźwiękami, różnica ich wysokości
SJP.pl
1. odległość w przestrzeni lub odstęp w czasie;
2. w muzyce: odległość między dwoma dźwiękami, różnica ich wysokości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. odległość między wysokościami dwóch dźwięków;
Wiktionary
Interwał (z łac. "intervallum", dosłownie „miejsce pomiędzy szańcami”) – w teorii muzyki jest to odległość między dwoma dźwiękami.
Wikipedia
(1.1) Podział interwałów na konsonanse i dysonanse jest jak najbardziej arbitralny – kwarta czysta jeszcze w renesansie uważana była za dysonans, który trzeba jak najprędzej rozwiązać.
Wiktionary
IPA: ĩnˈtɛrvaw, AS: ĩntervau̯
Wiktionary
przym. interwałowy
Wiktionary
1. wmieszanie się w czyjeś sprawy, oddziaływanie w celu osiągnięcia własnych celów;
2. czynności z tym związane;
3. skup lub sprzedaż papierów wartościowych w celu wpłynięcia na ich kurs;
4. mieszanie się państwa lub grupy państw w sprawy innego kraju, również w postaci interwencji zbrojnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wejście pomiędzy, mieszanie się do czegoś, aby osiągnąć zamierzony cel
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Stany Zjednoczone dokonały interwencji w Iraku.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrˈvɛ̃nt͡sʲja, AS: ĩntervẽncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. interwent m., interwenient m., interwencjonizm m., interweniowanie n., zainterweniowanie n.
czas. interweniować ndk., zainterweniować dk.
przym. interwencyjny
przysł. interwencyjnie
Wiktionary
1. zwolennik oddziaływania państwa na gospodarkę metodami ekonomicznymi i administracyjnymi;
2. zwolennik ingerowania państwa lub grupy państw w wewnętrzne sprawy innego państwa
SJP.pl
1. oddziaływanie państwa na gospodarkę metodami ekonomicznymi i administracyjnymi;
2. ingerowanie państwa lub grupy państw w wewnętrzne sprawy innego państwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. ekon. polityka interwencji w sprawy ekonomiczne własnego państwa
Wiktionary
Interwencjonizm – polityka gospodarcza polegająca na aktywnym oddziaływaniu państwa na procesy rynkowe za pomocą instrumentów fiskalnych, pieniężnych i regulacyjnych. Stanowi przeciwieństwo doktryny leseferyzmu, zakładającej, że rynek sam koryguje nierównowagi bez ingerencji władz publicznych.
Wikipedia
(1.1) Rząd nagminnie stosuje interwencjonizm.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrvɛ̃nˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥, AS: ĩntervẽncʹi ̯o̊̃ńism̦
Wiktionary
rzecz. interwencja ż., interwenient m., interwent m., interweniowanie n.
czas. interweniować
przym. interwencyjny
Wiktionary
związany z interwencją
SJP.pl
osoba lub strona interweniująca w danej sprawie; interwent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. osoba, która interweniuje
(1.2) praw. osoba trzecia, która włącza się w postępowanie sądowe, posiadając interes prawny
Wiktionary
In
Wikipedia
IPA: ˌĩntɛrˈvɛ̃ɲɛ̃nt, AS: ĩntervẽńẽnt
Wiktionary
rzecz. interwencja ż., interwent m., interwencjonizm m., interweniowanie n.
:: fż. interwenientka ż.
czas. interweniować ndk.
przym. interwencyjny, interwencjonistyczny
Wiktionary
(1.1) interwent
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) podejmowanie interwencji
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrvɛ̃ɲɔˈvãɲɛ, AS: ĩntervẽńovãńe
Wiktionary
rzecz. interwencja ż., interwent m., interwencjonizm mrz., interwenient mos.
czas. interweniować ndk., zainterweniować dk.
przym. interwencyjny
przysł. interwencyjnie
Wiktionary
oficjalnie:
1. podjąć, podejmować przeciwdziałania, wtrącić się, wtrącać się do czegoś;
2. wstawić się, wstawiać się w czyjejś sprawie
SJP.pl
czasownik
(1.1) mieszać się w sprawy kogoś innego lub innego kraju, w celu uzyskania określonego efektu
Wiktionary
(1.1) Stany Zjednoczone interweniowały w sprawie Iraku.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɛrvɛ̃ˈɲɔvat͡ɕ, AS: ĩntervẽńovać
Wiktionary
rzecz. interwencja ż., interwenient m., interwencjonizm m., interweniowanie n.
Wiktionary
osoba lub strona interweniująca w danej sprawie; interwenient
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś lub coś, co interweniuje, zwłaszcza przy użyciu siły
Wiktionary
rzecz. interweniowanie n., interwenient mos., interwencjonizm mrz., interwencja ż.
Wiktionary
[czytaj: interWJU] interview;
1. spotkanie, rozmowa, zwłaszcza kwalifikacyjna;
2. wywiad prasowy, radiowy, telewizyjny
SJP.pl
telewizja międzynarodowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: chwilowy, tymczasowy; interimalny
SJP.pl
nieustanowienie uprawnionych do spadku, niepozostawienie testamentu
SJP.pl
osoba, która zmarła, nie sporządziwszy testamentu; intestator
SJP.pl
osoba, która zmarła, nie sporządziwszy testamentu; intestat
SJP.pl
1. powstanie palestyńskie na ziemiach arabskich okupowanych przez Izrael;
2. powstanie, bunt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. arabskie określenie buntu, rebelii, powstania;
Wiktionary
Intifada ( אינתיפאדה, انتفاضة "intifāḍa" – "strząsanie") – arabskie określenie buntu, rebelii, powstania.
Robin Shulman na łamach gazety The Washington Post interpretuje słowo "intifada" jako „okres powszechnego oporu przeciwko uciskowi”.
Określenie to jest najczęściej utożsamiane z konfliktem izraelsko-arabskim oraz tzw. intifadami palestyńskimi (pierwszą i drugą). W szerszym rozumieniu określenie odnosi się również do innych powstań:
Wikipedia
IPA: ˌĩntʲiˈfada, AS: ĩntʹifada
Wiktionary
stan chorobowy wywołany wniknięciem substancji trujących do organizmu; zatrucie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zatrucie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzadko: brak szacunku, wyrozumiałości dla cudzych poglądów, upodobań, dla cudzego postępowania; nietolerancja, nietolerancyjność, niewyrozumiałość
SJP.pl
1. sposób wypowiadania wyrazów; modulacja;
2. początek frazy w utworach kościelnych;
3. rozpoczynanie przez jedną osobę śpiewu zbiorowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. sposób akcentowania wyrazów i zdań;
(1.2) muz. sposób wydobywania dźwięków, szczególnie w śpiewie, na instrumencie smyczkowym lub dętym;
(1.3) muz. rozpoczęcie śpiewu zbiorowego przez jedną osobę; zaśpiew;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌĩntɔ̃ˈnat͡sʲja, AS: ĩntõnacʹi ̯a
Wiktionary
czas. intonować
rzecz. intonowanie n.
przym. intonacyjny
Wiktionary
(1.1-2) intonowanie
(1.3) intonowanie, zaśpiew
Wiktionary
związany z intonacją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący intonacji
Wiktionary
rzecz. intonowanie n., intonacja ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|intonować.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: ĩntõnovãńe
Wiktionary
rzecz. intonacja ż.
przym. intonacyjny
czas. intonować
Wiktionary
1. rozpoczynać zbiorowy śpiew, podawać ton do wspólnego śpiewu;
2. wymawiać słowa akcentując je, modulując głos, często w celu wyrażenia swoich odczuć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) jęz. mówić, odpowiednio akcentując i modulując głos
(1.2) zaczynać śpiewać dając sygnał do zbiorowego śpiewu
Wiktionary
(1.2) Cały czas Tadek trzymał mikrofon i komentował, uprzedzał wydarzenia, intonował modlitwy czy śpiewy.
Wiktionary
IPA: ˌĩntɔ̃ˈnɔvat͡ɕ, AS: ĩntõnovać
Wiktionary
czas. zaintonować dk.
rzecz. intonacja ż., intonowanie n.
Wiktionary
krótki utwór instrumentalny rozpoczynający niektóre suity, opery lub balety
SJP.pl
Intrada – krótki utwór instrumentalny o charakterze fanfarowym. Jest utworem otwierającym uroczystości dawniej dworskie, obecnie przedstawienia, bale, turnieje. Najczęściej przeznaczony jest na instrumenty dęte blaszane i perkusję.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. preparat roślinny otrzymywany poprzez wytrawienie świeżego surowca roślinnego etanolem o stężeniu 80–95℃
Wiktionary
(1.1) Ziołowe intrakty to doskonałe mikstury nie tylko dla zdrowia, także dla urody.
Wiktionary
IPA: ˈĩntrakt, AS: ĩntrakt
Wiktionary
(1.1) alkoholatura
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) ekon. odbywający się w ramach dopuszczalnych wahań kursów (o interwencjach walutowych)
(1.2) geogr. dotyczący strefy między czołem lodowca a moreną czołową, pochodzący z tej strefy, związany z nią
Wiktionary
(1.1) Jak dotychczas, większość interwencji walutowych w ESW były to interwencje intramarginalne przy użyciu głównie dolara amerykańskiego.
Wiktionary
IPA: ˌĩntrãmarʲɟĩˈnalnɨ, AS: ĩntrãmarʹǵĩnalny
Wiktionary
(1.1) wewnątrzpasmowy
Wiktionary
zawarty wewnątrz molekuły, odbywający się w jej obrębie; wewnątrzcząsteczkowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od intranet
Wiktionary
rzecz. intranet m.
przym. intranetowy
Wiktionary
wewnętrzna sieć komputerowa przedsiębiorstwa lub organizacji wykorzystująca technologię internetową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. wewnętrzna sieć komputerowa organizacji przeznaczona dla wąskiej grupy osób, np. pracowników;
Wiktionary
Intranet – niepubliczna sieć telekomunikacyjna i informatyczna (zazwyczaj np. przedsiębiorstwa, urzędu, uczelni, organizacji non‑profit), wykorzystująca technologie oraz usługi internetowe, takie jak: HTTPS, TCP/IP, przeglądarki WWW, do udostępniania informacji, aplikacji, a także usług wyłącznie uprawnionym użytkownikom w jednej strukturze organizacyjnej lub organizacji.
Wikipedia
IPA: ĩnˈtrãnɛt, AS: ĩntrãnet
Wiktionary
rzecz. intranecik m.
przym. intranetowy
Wiktionary
→ intranet
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z intranetem, dotyczący intranetu
Wiktionary
rzecz. intranet m., intranecik m.
Wiktionary
jęz. czasownik niemający strony biernej; czasownik intranzytywny; czasownik nieprzechodni
SJP.pl
jęz. czasownik intranzytywny - czasownik niemający strony biernej; czasownik nieprzechodni; intransitivum
SJP.pl
dotyczący wewnętrznych doświadczeń i procesów jednostki
SJP.pl
zysk, korzyść
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. dochód, zysk
Wiktionary
(1.1) Sposobem zaś ode mnie podanym intrata dzisiejsza będzie wiekami nieodmienną i zawsze równie dla Rzeczypospolitej użyteczną, a przecież przemysłu dziedzica nie tamującą.
Wiktionary
IPA: ĩnˈtrata, AS: ĩntrata
Wiktionary
rzecz. intratność ż.
przym. intratny
przysł. intratnie
Wiktionary
otoczony lądem, lądami; śródlądowy
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: intratnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: intratny
SJP.pl
zyskowność jakiegoś przedsięwzięcia
SJP.pl
przynoszący zysk; zyskowny, rentowny, opłacalny, dochodowy, popłatny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przynoszący zysk
Wiktionary
IPA: ĩnˈtratnɨ, AS: ĩntratny
Wiktionary
rzecz. intrata ż.
Wiktionary
(1.1) popłatny, lukratywny, zyskowny, dochodowy, rentowny
Wiktionary
wprowadzany bezpośrednio do żyły; dożylny, śródżylny
SJP.pl
model samochodu marki Dodge
SJP.pl
określenie wykonawcze: śmiało
SJP.pl
wstęp, zwłaszcza do utworu muzycznego lub gry komputerowej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w psychologii: przyjmowanie obcych norm, zasad, celów jako własnych
SJP.pl
część wprowadzająca, wstępna dzieła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wstęp, przedstawienie czegoś, początek
(1.2) ekol. wprowadzenie gatunku do ekosystemu
Wiktionary
Introdukcja ( introductio – wprowadzenie, wstęp) – wprowadzenie nierodzimego gatunku lub niższego taksonu pochodzącego z innego geograficznie regionu, jako nowego elementu danej biocenozy. W rolnictwie jest to celowe wprowadzenie przez człowieka na teren uprawy chronionej organizmów pożytecznych.
Wikipedia
IPA: ˌĩntrɔˈdukt͡sʲja, AS: ĩntrodukcʹi ̯a
Wiktionary
wprowadzać (wprowadzić) na dany teren nowy gatunek zwierząt lub roślin
SJP.pl
wcielenie genów jednego gatunku do puli genowej innego gatunku
SJP.pl
In
Wikipedia
Introit (łac. "introitus") – chrześcijański śpiew liturgiczny, stanowiący m.in. część mszy obrządków zachodnich oraz luterańskiego nabożeństwa głównego. Gatunkowo jest to antyfona, poprzedzająca werset zaczerpnięty z jednego z psalmów.
Wikipedia
bezkrytyczne przejmowanie cudzych ocen i interpretacji oraz traktowanie ich jako własnych
SJP.pl
Introjekcja – mechanizm obronny, który pojawia się w celu obrony ego przed uświadomieniem nieakceptowanych, wrogich impulsów.
Dziecko przyswaja sobie postawy rodziców w formie wielu utrwalonych wzorców myślowych, które są następnie powielane. Utworzony obraz rodziców sprawia, iż jednostka stosuje ich nakazy wobec siebie.
Wikipedia
rzemieślnik lub pracownik przemysłu poligraficznego, zajmujący się oprawianiem książek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) druk. rzem. osoba zajmująca się zawodowo oprawą książek i innych wydawnictw;
Wiktionary
Introligator (z intro „do środka” + "ligare" „związywać”) – rzemieślnik zajmujący się ręcznym introligatorstwem, tj. oprawianiem różnych wydawnictw oraz zdobieniem opraw (głównie zabytkowych), także pracownik drukarni (oprawa książek).
Wikipedia
(1.1) Drukarnia zatrudni krajacza i introligatorów.
(1.1) Książki są często brudne, mokre, oblepione pajęczynami, ale znajomy introligator, pan Wiesio, potrafi przywrócić im dawny blask (…)
Wiktionary
IPA: ˌĩntrɔlʲiˈɡatɔr, AS: ĩntrolʹigator
Wiktionary
rzecz. introligatornia ż., introligatorstwo n.
przym. introligatorski
Wiktionary
(1.1) daw. oprawiacz
Wiktionary
1. kobieta introligator
2. introligatorstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) druk. rzem. kobieta zajmująca się zawodowo oprawą książek i innych wydawnictw
Wiktionary
rzecz. introligatornia ż.
przym. introligatorski
Wiktionary
samodzielny zakład lub wydział drukarni zajmujący się głównie oprawianiem książek i broszur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) druk. rzem. zakład rzemieślniczy, w którym oprawia się książki i inne wydawnictwa
Wiktionary
(1.1) Dysponujemy własną drukarnią offsetową i cyfrową, naświetlarnią, introligatornią, pracownią sitodruku i tampondruku.
Wiktionary
IPA: ˌĩntrɔlʲiɡaˈtɔrʲɲa, AS: ĩntrolʹigatorʹńa
Wiktionary
rzecz. introligator m., introligatorka ż., introligatorstwo n.
przym. introligatorski
przysł. introligatorsko
Wiktionary
odnoszący się do introligatora lub introligatorstwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z introligatorstwem lub introligatorem
Wiktionary
(1.1) W introligatorstwie i zdobieniu skóry technikami introligatorskimi stosowana jest technika złocenia na gorąco, polegająca na przyklejaniu pozłoty przy pomocy rozgrzanych metalowych punc i tłoków.
Wiktionary
rzecz. introligatorstwo n., introligator mos., introligatorka ż., introligatornia ż.
przysł. introligatorsko
Wiktionary
dział przemysłu poligraficznego lub rzemiosło zajmujące się oprawianiem książek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzemiosło introligatorskie
Wiktionary
Introligatorstwo (z intro „do środka” + "ligare" „związywać”) – dziedzina rzemiosła i przemysłu poligraficznego, a także sztuka oprawiania książek. Obejmuje wykonywanie opraw oraz końcowe opracowanie druków, w tym broszur, książek i czasopism. Rzemieślnik trudniący się tym zajęciem to introligator.
Wikipedia
(1.1) W introligatorstwie i zdobieniu skóry technikami introligatorskimi stosowana jest technika złocenia na gorąco, polegająca na przyklejaniu pozłoty przy pomocy rozgrzanych metalowych punc i tłoków.
Wiktionary
rzecz. introligator mos., introligatornia ż.
przym. introligatorski
Wiktionary
dawniej: oficjalne wprowadzenia na urząd lub w stan posiadania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. wejście w posiadanie nieruchomości na drodze sądowej;
(1.2) daw. wprowadzenie na urząd zgodnie z przepisami prawnymi
Wiktionary
Intromisja (łac. "intromissio"). Legalne zawładnięcie – rozumiane jako wejście w posiadanie nieruchomości zgodnie z wyrokiem sądowym, ogłaszane niegdyś osobiście przez przysłanego w tym celu, na miejsce, woźnego sądowego. Ogłaszanie intromisji, zwanej też "wwiązaniem", odbywało się w miejscu publicznym – np. na rynku, wobec zgromadzonych świadków.
Wikipedia
(1.1) Znalazłem dom, jakiego mi było trzeba, kupiłem go i urządziłem tak, że mogę się wprowadzić, kiedy zechcę. Zamierzam więc w najbliższym czasie odbyć tam intromisję i mam nadzieję, będę mógł jeszcze spędzić kilka lat w tem miłem ustroniu, ciesząc się za życia towarzystwem moich przyjaciół i pewny, iż po śmierci będę żył w ich wspomnieniach.
Wiktionary
czas. intromitować ndk.
Wiktionary
odcinek pozbawiony informacji, występujący w tzw. genach podzielonych występujących u organizmów eukariotycznych
SJP.pl
Intron, sekwencja niekodująca – część sekwencji genu, która nie koduje sekwencji aminokwasów polipeptydu, a jedynie rozdziela kodujące eksony. Introny występują w większości eukariontów. Po przepisaniu sekwencji genu z DNA na RNA introny są wycinane przy udziale snRNA w procesie splicingu i powstaje dojrzały matrycowy RNA (mRNA), który jest wykorzystywany przez rybosomy jako matrycę do syntezy peptydów i białek.
Wikipedia
1. nadanie komuś tytułu panującego monarchy;
2. przyznanie komuś najwyższej pozycji w jakiejś grupie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wyniesienie na tron, objęcie władzy królewskiej lub wysokiego stanowiska kościelnego
Wiktionary
In
Wikipedia
rzecz. intronizowanie n., tron mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wprowadzanie na tron, obejmowanie władzy monarszej
Wiktionary
rzecz. intronizacja ż.
czas. intronizować ndk.
Wiktionary
(1.1) intronizacja
Wiktionary
1. nadać, nadawać komuś tytuł panującego monarchy;
2. przyznać, przyznawać komuś najwyższą pozycję w jakiejś grupie
SJP.pl
zdolność postawienia się w sytuacji innych i zrozumienia ich uczuć; empatia
SJP.pl
nauka badająca mechanizmy oddziaływania jednych ludzi na drugich; interpsychologia
SJP.pl
w psychologii: badanie własnych przeżyć psychicznych; samoobserwacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. analiza własnych procesów psychicznych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌĩntrɔˈspɛkt͡sʲja, AS: ĩntrospekcʹi ̯a
Wiktionary
przym. introspekcyjny
Wiktionary
Introspekcjonizm, psychologia introspekcyjna – kierunek w psychologii XIX wieku, zapoczątkowany przez Wilhelma Wundta i kontynuowany przez jego uczniów, m.in. przez Edwarda Titchenera. Zakładał, że podstawową metodą badania psychiki jest introspekcja, czyli systematyczna obserwacja własnych stanów i procesów świadomości.
Wikipedia
związany z obserwacją i analizą własnych myśli, przeżyć i stanów psychicznych; introspektywny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) psych. taki, który opiera się na introspekcji, dotyczy introspekcji
Wiktionary
IPA: ˌĩntrɔspɛkˈt͡sɨjnɨ, AS: ĩntrospekcyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. introspekcja ż.
Wiktionary
związany z obserwacją i analizą własnych myśli, przeżyć i stanów psychicznych; introspekcyjny
SJP.pl
skupianie się na własnych odczuciach, zamknięcie na świat, trudność utrzymania kontaktu z otoczeniem, przeciwieństwo ekstrawertyzmu; introwertyzm
SJP.pl
przymiotnik od: introwersja (np. postawa introwersyjna)
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: introwertyk
Wiktionary
IPA: ˌĩntrɔvɛrˈtɨt͡ʃka, AS: ĩntrovertyčka
Wiktionary
rzecz. introwertyzm m., introwertyczność ż.
:: fm. introwertyk m.
przym. introwertyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co introwertyczne; cecha tych, którzy są introwertyczni
Wiktionary
rzecz. introwertyzm m., introwertyk m., introwertyczka ż.
przym. introwertyczny
Wiktionary
(1.1) skrytość, zamkniętość; pot. borsukowatość
Wiktionary
charakterystyczny dla introwertyka (np. introwertyczna postawa); introwertywny
SJP.pl
osoba zamknięta w sobie, niechętna do nawiązywania znajomości z innymi ludźmi, skupiająca się na własnych sprawach i uczuciach; samotnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) psych. człowiek skupiony na swoich uczuciach, myślach i sprawach, nakierowany na swoje własne wnętrze
Wiktionary
rzecz. introwertyczka ż., introwertyczność ż., introwertyzm mrz.
:: fż. introwertyczka ż.
przym. introwertyczny
przysł. introwertycznie
Wiktionary
(1.1) rzad. wsobek
Wiktionary
charakterystyczny dla introwertyka (np. introwertywna postawa); introwertyczny
SJP.pl
skupianie się na własnych odczuciach, zamknięcie na świat, trudność utrzymania kontaktu z otoczeniem, przeciwieństwo ekstrawertyzmu; introwersja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. zob. introwersja.
Wiktionary
rzecz. introwersja ż., introwertyk m., introwertyczka ż., introwertyczność ż.
Wiktionary
człowiek nieproszony, natrętny; natręt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek niemile widziany w danym miejscu
(1.2) człowiek który dostał się gdzieś bezprawnie, łamiąc zakazy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na dworze cesarskim pojawia się intruz: młody, utalentowany i już słynny kompozytor, u którego cesarz zamawia nową operę.
Wiktionary
rzecz. intruzja ż.
Wiktionary
(1.1) natręt, nieproszony gość
(1.2) nieproszony gość
Wiktionary
wciśnięcie się masy skalnej w wyższe partie skorupy ziemskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. wdzieranie się magmy w wyższe partie skorupy ziemskiej pomiędzy starsze utwory skalne
(1.2) geol. ciało skalne powstałe z zastygłej magmy, która wdarła się pomiędzy starsze skały
(1.3) psych. niechciana, automatyczna myśl, wyobrażenie lub impuls, pojawiający się w świadomości i trudny do opanowania
(1.4) stomat. przemieszczenie zęba w głąb wyrostka zębodołowego (w kierunku wierzchołka korzenia)
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) Badania potwierdziły, że intruzja nastąpiła w erze mezozoicznej.
(1.2) Na powierzchni odsłoniła granitowa intruzja.
(1.3) Pacjenci z zespołem stresu pourazowego często doświadczają bolesnych intruzji.
(1.4) Aparat ortodontyczny umożliwił intruzję siekaczy.
Wiktionary
rzecz. intruz m., intruzywność ż.
przym. intruzyjny, intruzywny
Wiktionary
przymiotnik od: intruzja
SJP.pl
1. związany z wejściem wgłąb innych struktur;
2. skała intruzywna - skała powstała w wyniku krzepnięcia magmy we wcześniej istniejących strukturach skalnych;
3. intruzywny wzrost komórek - wrastanie komórek pomiędzy istniejące wcześniej, poprzez ich rozpuszczanie i rozpychanie
SJP.pl
1. podstępne działanie polegające na wzajemnym skłóceniu jakichś osób;
2. w literaturze: zawiązanie i przeprowadzenie akcji, której przedmiotem jest konflikt między postaciami utworu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chytre, podstępne działanie, zwykle przez wzajemne skłócenie jakichś osób, zmierzające do osiągnięcia jakiegoś celu
(1.2) w utworach fabularnych, zwykle w dramacie: zbieg okoliczności lub umyślne działanie postaci, wywołujące konflikt i prowadzące do zmiany kierunku akcji
Wiktionary
(1.1) Intryga Janka miała opłakane skutki.
(1.2) Intryga w tej książce jest znakomita i nieprzewidywalna.
Wiktionary
IPA: ĩnˈtrɨɡa, AS: ĩntryga
Wiktionary
rzecz. intryganctwo n., intrygant m., intrygantka ż.
przym. intrygancki
czas. intrygować
Wiktionary
(1.1) podstęp, knowanie, matactwo, machinacja
Wiktionary
dotyczący intryganta, jego intryg
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub cechami intryganta; dotyczący intryganta lub właściwy intrygantowi; polegający na intrygach
Wiktionary
rzecz. intrygant mos., intrygantka ż., intryganctwo n., intryga ż.
czas. intrygować ndk., zaintrygować dk.
Wiktionary
skłonność do podstępnych działań w celu skłócenia jakichś osób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) snucie intryg
Wiktionary
rzecz. intryga ż., intrygant m., intrygantka ż.
czas. intrygować ndk.
przym. intrygancki
Wiktionary
(1.1) intrygowanie, krecia robota
Wiktionary
osoba, która intryguje (knuje przeciw komuś lub czemuś)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek czyniący intrygi, działający podstępnie przeciwko komuś
Wiktionary
Intrygant (ang. "The Informant!") – amerykański komediodramat kryminalny z 2009 roku w reżyserii Stevena Soderbergha. Powstał na podstawie powieści non-fiction pod tym samym tytułem autorstwa Kurta Eichenwalda.
Wikipedia
rzecz. intryga ż., intryganctwo n., intrygantka ż.
:: zdrobn. intryżka ż.
czas. intrygować ndk.
przym. intrygancki
Wiktionary
(1.1) kret, podgryzacz
Wiktionary
kobieta, która intryguje (knuje przeciw komuś lub czemuś)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta czyniąca intrygi, działająca podstępnie przeciwko komuś
Wiktionary
Intrygantka ( Woman of Straw) – brytyjski kryminał-dreszczowiec z 1964 roku w reżyserii Basila Deardena, z Giną Lollobrigidą i Seanem Connerym w rolach głównych.
Scenariusz autorstwa Roberta Mullera, Stanley’a Manna i Michaela Relpha powstał na podstawie powieści francuskiej pisarki Catherine Arley pt. "La Femme De Paille" wydanej w 1956 roku.
Wikipedia
rzecz. intrygant mos., intryganctwo n., intryga ż.
przym. intrygancki
Wiktionary
1. wprowadzać w stan zaciekawienia;
2. knuć przeciw komuś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) robić intrygi, knuć spiski
(1.2) wzbudzać zainteresowanie, zaciekawienie, dawać do myślenia
Wiktionary
(1.2) Muszę przyznać, że intryguje mnie twój sposób ubierania się; nigdy nie widziałem niczego podobnego.
Wiktionary
rzecz. intrygant mos., intryga ż., intryganctwo n.
przym. intrygancki
Wiktionary
(1.1) waśnić, mącić
(1.2) ciekawić
Wiktionary
wzbudzający chęć poznania; ciekawy, interesujący
SJP.pl
zdrobnienie od: intryga
SJP.pl
wprowadzenie rurki intubacyjnej do tchawicy w celu napowietrzenia płuc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. umieszczenie plastikowyastikowej rurki, zwanej rurką intubacyjną, w tchawicy pacjenta;
Wiktionary
Intubacja – umieszczenie plastikowej rurki, zwanej rurką intubacyjną, w tchawicy pacjenta w celu zapewnienia drożności dróg oddechowych. Rurka wprowadzana jest najczęściej przez usta za pomocą laryngoskopu. Zabieg ten jest wykonywany przez anestezjologa lub, w przypadku zatrzymania krążenia, do którego doszło poza szpitalem, przez lekarza systemu, pielęgniarkę systemu lub ratownika medycznego.
Wikipedia
związany z intubacją
SJP.pl
w medycynie: wprowadzić, wprowadzać przez usta lub nos do krtani rurkę umożliwiającą oddychanie
SJP.pl
1. wyczucie przyszłości, zdolność przewidywania; przeczucie, instynkt, antycypacja;
2. niezbyt umotywowany, ale prawdopodobny sąd o czymś, słuszne przeczucie;
3. w psychologii: narzucające się przekonanie, którego nie można w pełni uzasadnić, niepoprzedzone świadomym rozumowaniem, a nawet jemu przeciwne;
4. w filozofii: poznanie bezpośrednie, irracjonalne, polegające na uchwyceniu prawdy dzięki wewnętrznemu przekonaniu, bez pomocy rozumowania lub doświadczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. proces polegający na poznaniu prawdy za pomocą wewnętrznego przekonania
(1.2) psych. proces myślowy polegający na szybkim dopasowaniu danej sytuacji do znanych już szablonów i zależności, objawiący się w postaci nagłego przebłysku myślowego;
(1.3) pot. zdolność przeczuwania, przewidywania
Wiktionary
Intuicja (z łac. "intuitio" – wejrzenie) – sądy oraz przekonania pojawiające się bezpośrednio, niebędące świadomym operowaniem przesłankami, rozumowanie bez uświadamiania procesu dochodzenia do rozwiązania problemu. Objawia się w postaci nagłego przebłysku myślowego, w którym dostrzega się myśl, obraz, rozwiązanie problemu lub odpowiedź na nurtujące pytanie.
Wikipedia
(1.2) Decyzje na wszystkich szczeblach władzy, od premiera po wójta w gminie, podejmowane są głównie na podstawie intuicji i wynikają z bieżącej gry interesów.
Wiktionary
IPA: ˌĩntuˈjit͡sʲja, AS: ĩntui ̯icʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. intuicjonizm m., intuicyjność ż.
przym. intuicyjny, intuicjonistyczny
przysł. intuicyjnie
Wiktionary
zwolennik, przedstawiciel intuicjonizmu - doktryny zakładającej, że podstawową lub wyłączną rolę w poznaniu odgrywa intuicja
SJP.pl
zwolenniczka, przedstawicielka intuicjonizmu - doktryny zakładającej, że podstawową lub wyłączną rolę w poznaniu odgrywa intuicja
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) filoz. związany z intuicjonizmem, dotyczący intuicjonizmu, intuicjonistów
Wiktionary
rzecz. intuicjonizm mrz., intuicjonista m., intuicjonistka ż., intuicja ż., intuicyjność ż.
przym. intuicyjny
przysł. intuicyjnie
Wiktionary
1. w filozofii: doktryna poznania zakładająca, że podstawową lub wyłączną rolę w poznaniu odgrywa intuicja; intuitywizm;
2. w logice: współczesny kierunek matematyczny głoszący, iż budowę wszelkich teorii matematycznych należy opierać jedynie na pierwotnej intuicji ciągu liczb naturalnych oraz na zasadzie indukcji matematycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. prąd epistemologiczny przyjmujący intuicję za podstawę poznania;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) U narodzin intuicjonizmu leżała chęć zaradzenia groźbie sprzeczności w matematyce.
Wiktionary
rzecz. intuicyjność ż., intuicja ż., intuicjonista mos., intuicjonistka ż.
przym. intuicjonistyczny, intuicyjny
przysł. intuicjonistycznie, intuicyjnie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) za pomocą intuicji
Wiktionary
IPA: ˌĩntujiˈt͡sɨjɲɛ, AS: ĩntui ̯icyi ̯ńe
Wiktionary
rzecz. intuicja ż., intuicjonizm m., intuicyjność ż.
przym. intuicyjny, intuicjonistyczny
Wiktionary
kierowanie się intuicją - zdolnością przeczuwania, wyczuwania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest intuicyjne
Wiktionary
rzecz. intuicja ż., intuicjonizm m., intuicjonistka ż.
przym. intuicyjny, intuicjonistyczny
przysł. intuicyjnie
Wiktionary
zgodny z intuicją, wynikający z intuicji, oparty na intuicji - zdolności przeczuwania, wyczuwania; podświadomy, aprioryczny, intuitywny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z intuicją
(1.2) wynikający z intuicji, osiągnięty za pomocą intuicji
Wiktionary
IPA: ˌĩntujiˈt͡sɨjnɨ, AS: ĩntui ̯icyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. intuicja ż., intuicjonista m., intuicjonistka ż., intuicjonizm m., intuicyjność ż., intuitywizm m.
przym. intuicjonistyczny, intuitywny
przysł. intuicyjnie, intuitywnie
Wiktionary
(1.1-2) książk. intuitywny
Wiktionary
w filozofii: doktryna poznania zakładająca, że podstawową lub wyłączną rolę w poznaniu odgrywa intuicja; intuicjonizm
SJP.pl
rzadko: zgodny z intuicją, wynikający z intuicji, oparty na intuicji - zdolności przeczuwania, wyczuwania; podświadomy, aprioryczny, intuicyjny
SJP.pl
w botanice: mechanizm wzrostu pierwotnej ściany komórkowej polegający na tym, że nowe łańcuchy celulozy wbudowywane są pomiędzy już istniejące; apozycja
SJP.pl
książkowo: zastraszenie, zatrwożenie, onieśmielenie
SJP.pl
różnego rodzaju literatura dokumentu osobistego, jak listy, dzienniki, notatniki
SJP.pl
Intymistyka – różnego rodzaju literatura dokumentu osobistego, jak listy, dzienniki, notatniki. Może być formą autokreacji i mistyfikacji. Jak napisał prof. Mirosław Bańko: „To bardzo rzadkie w polszczyźnie słowo zostało utworzone chyba od angielskiego przymiotnika "intimist" lub francuskiego "intimiste". Określa coś, co ma związek z intymnością, prywatnością, życiem rodzinnym – zwłaszcza jako tematem w sztuce”.
Wikipedia
1. klimat obrazów postimpresjonistycznych, oddających intymny nastrój codziennych zajęć;
2. klimat dzieł malarzy holenderskich XVII wieku, ukazujących pogodne sceny z życia prywatnego;
3. kierunek w sztuce filmowej, przedstawiający głównie osobiste przeżycia bohaterów
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób intymny (bardzo osobisty)
Wiktionary
(1.1) Ich związek rozwijał się intymnie i w pełnym zaufaniu.
Wiktionary
rzecz. intymność ż.
przym. intymny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: intymnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: intymny
SJP.pl
1. bliskość, zażyłość, poufałość;
2. miłosny, erotyczny charakter czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest intymne, osobiste; osobisty charakter
(1.2) miłosny lub erotyczny charakter
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. intymny
przysł. intymnie
Wiktionary
1. bardzo osobisty, zastrzeżony do najwęższego kręgu bliskich;
2. dotyczący seksu lub narządów płciowych
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mocno osobisty
(1.2) związany z erotyką
Wiktionary
(1.1) Wnikanie w intymne, osobiste sprawy klienta dopuszczalne jest jedynie w takim zakresie, jaki wynika z celów pomocy psychologicznej.
Wiktionary
IPA: ĩnˈtɨ̃mnɨ, AS: ĩntỹmny
Wiktionary
rzecz. intymność ż.
przysł. intymnie
Wiktionary
(1.2) seksualny
Wiktionary
wewnętrzna warstwa błony okrywającej ziarno pyłku
SJP.pl
In
Wikipedia
1. opatrzenie tytułem, tytułowanie czegoś;
2. tytuł, nagłówek;
3. zwracanie się do kogoś tytułem przysługującym mu ze względu na stanowisko lub urodzenie
SJP.pl
[czytaj: ęterJER] w architekturze: wnętrze
SJP.pl
przedstawiciel rdzennej ludności zamieszkującej obszary Grenlandii, Kanady, Alaski i Syberii; Innuita, Eskimos
SJP.pl
język z rodziny eskimo-aleuckiej, urzędowy język kanadyjskich stanów Nunavut i Terytoria Północno-Zachodnie
SJP.pl
Inuktitut (ᐃᓄᒃᑎᑐᑦ "inuktitut", dosł. język ludzi albo „nasz język”), język eskimoski – język z rodziny eskimo-aleuckiej, używany głównie w Kanadzie. Z punktu widzenia typologii jest to język aglutynacyjny.
Jako język urzędowy funkcjonuje w Nunavut i Terytoriach Północno-Zachodnich, a także częściowo w Quebecu oraz Nowej Fundlandii i Labradorze. Na Grenlandii językiem urzędowym jest kalaallisut, który jest przez niektórych uważany za jeden z dialektów inuktitut.
Wikipedia
bylina, rzadziej krzew, z rodziny astrowatych; oman
SJP.pl
wielocukier zbudowany z fruktozy gromadzący się głównie w podziemnych częściach roślin z rodziny złożonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. polisacharyd, roślinna substancja, którą stosuje się m.in. w diagnostyce chorób nerek;
Wiktionary
Inulina ( inulinum) – polisacharyd zbudowany z około 30–35 cząsteczek monocukrów połączonych wiązaniami β-2,1-glikozydowymi w nierozgałęziony łańcuch. Łańcuch ten, zbudowany z reszt β--fruktofuranozy, zawiera jedną terminalnie umieszczoną cząsteczkę -glukozy (na końcu redukującym) oraz drugą, w środku łańcucha, połączoną wiązaniem 1,3-glikozydowym. Masa cząsteczkowa inuliny to ok. 5000 Da. Należy do fruktanów, jest prebiotykiem.
Wikipedia
(1.1) Ponadto cykoria zawiera rodzaj błonnika, zwanego inuliną, który działa jak prebiotyk w układzie trawiennym, stymulując rozwój korzystnych dla jelit bakterii. Inulina pomaga również regulować poziom cukru we krwi (…)
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: inulina
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. powódź
Wiktionary
IPA: ˌĩnũndaˈt͡sɨja, AS: ĩnũndacyi ̯a
Wiktionary
wcieranie lekarstwa (maści lub płynu)
SJP.pl
skrót od: invenit (z łaciny: wykonał, wynalazł, stworzył - słowo potwierdzające oryginalność jakiegoś dzieła)
SJP.pl
stal o dużej zawartości niklu, stosowana do wyrobu przyrządów pomiarowych; inwar
SJP.pl
łac. wykonał, wynalazł, stworzył (słowo potwierdzające oryginalność jakiegoś dzieła, przeważnie umieszczane jako skrót "inv.")
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) rzad. ten, który dokonuje inwazji
(1.2) rzad. podmiot prowadzący inwazję na obszarze wykraczającym poza jego rodzimy zasięg, naturalne środowisko czy miejsce, do którego jest przypisany
Wiktionary
(1.2) (…) opisany niedawno w Macedonii inwader może okazać się jednym ze znanych już gatunków egzotycznych.
Wiktionary
IPA: ĩnˈvadɛr, AS: ĩnvader
Wiktionary
rzecz. inwazja ż., inwazyjność ż.
przym. inwazyjny
przysł. inwazyjnie
Wiktionary
(1.1) najeźdźca, agresor, atakujący, obcy
Wiktionary
wpuklenie się jednego odcinka jelita w drugi, najczęściej na tle nowotworowym; wgłobienie jelit
SJP.pl
Inwaginacja (wpuklenie, wklęśnięcie, embolia) – typ gastrulacji. Polega na wpukleniu do wnętrza blastuli komórek bieguna wegetatywnego. Komórki te zbliżają się następnie do otaczających je komórek bieguna animalnego, co prowadzi do utworzenia dwuwarstwowej gastruli.
Wikipedia
człowiek, który utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy; kaleka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która jest pozbawiona możliwości pracy (całkowicie lub połowicznie) ze względu na kalectwo, utratę zdrowia
Wiktionary
IPA: ˌĩnvaˈlʲida, AS: ĩnvalʹida
Wiktionary
rzecz. inwalidztwo n.
:: fż. inwalidka ż.
przym. inwalidzki
Wiktionary
(1.1) kaleka, niepełnosprawny, reg. śl. kripel
Wiktionary
proces charakteryzujący się dostarczaniem osobie informacji sprzecznych z jej odczuciami, przeciwny do walidacji; unieważnienie
SJP.pl
Inwalidacja (unieważnienie)– proces przeciwny do walidacji charakteryzujący się dostarczaniem osobie informacji sprzecznych z jej odczuciami.
Wikipedia
kobieta częściowo ograniczona w możliwościach wykonywania swoich prac lub całkowicie niezdolna do pracy
SJP.pl
dotyczący inwalidy, inwalidki lub inwalidztwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. dotyczący inwalidy; związany z osobą niepełnosprawną
Wiktionary
rzecz. inwalida mos., inwalidztwo n.
Wiktionary
stan całkowitego lub częściowego ograniczenia w wykonywaniu swoich prac, wywołany kalectwem lub chorobą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) brak pełnej sprawności fizycznej lub intelektualnej u danej osoby spowodowany chorobą, urazem lub wadą wrodzoną
Wiktionary
rzecz. inwalida m., inwalidka ż.
przym. inwalidzki
Wiktionary
(1.1) kalectwo, ułomność
Wiktionary
stal o dużej zawartości niklu, stosowana do wyrobu przyrządów pomiarowych; invar
SJP.pl
Inwar – stop żelaza (54–64%) i niklu (36–46%) z niewielkim dodatkiem węgla i chromu. Z powodu bardzo małego współczynnika rozszerzalności cieplnej jest stosowany m.in. do wytwarzania precyzyjnych przymiarów (stosowane w geodezji: druty inwarowe i inwarowe łaty do niwelacji precyzyjnej), w mechanizmach precyzyjnych (zegarach, zaworach silnikowych). Jest podstawowym stopem stosowanym na warstwę bierną w termobimetalach.
Wikipedia
1. w matematyce: wielkość niezmieniająca się przy dokonywaniu pewnych przekształceń; niezmiennik;
2. w językoznawstwie: element językowy traktowany w analizie lingwistycznej jako stały, niezmienny, w przeciwieństwie do wariantów, które są jego realizacjami w różnych kontekstach i są zmienne
SJP.pl
niezmienność cech, stanu, konfiguracji określonego elementu lub układu elementów; niezmienność, stałość
SJP.pl
niezmienny, stały;
1. w matematyce: niezmieniający się przy danym przekształceniu;
2. w językoznawstwie: mający cechy inwariantu - elementu językowego
SJP.pl
1. zbrojne wtargnięcie, najazd
2. wielka liczba czegoś lub kogoś, duże nasilenie się jakiegoś zjawiska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. najazd lub wtargnięcie zbrojne na czyjeś terytorium;
(1.2) biol. gwałtowne rozprzestrzenienie się nowego gatunku na terytorium zajmowane dotąd przez reprezentantów rodzimych populacji;
(1.3) med. wet. stan albo proces zarażenia organizmu lub populacji przez pasożyty, drobnoustroje albo inne czynniki chorobotwórcze
(1.4) przen. masowe i źle postrzegane pojawienie się czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W wyniku inwazji tureckiej w 1974 obszar, w którym znajduje się miejscowość kontrolowany jest przez nieuznawaną na arenie międzynarodowej, proklamowaną w 1983 Turecką Republikę Cypru Północnego.
(1.1) Inwazja wojsk zakończyła się porażką.
Wiktionary
IPA: ĩnˈvazʲja, AS: ĩnvazʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. inwader m., inwazyjność ż.
przym. inwazyjny
przysł. inwazyjnie
Wiktionary
(1.1) agresja, interwencja, najazd, napaść
(1.3) zakażenie, zarażenie, infekcja
(1.4) zalew, najazd, natłok, nawał, napływ
Wiktionary
dawniej: najeźdźca, agresor
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób inwazyjny
Wiktionary
rzecz. inwader m., inwazja ż., inwazyjność ż.
przym. inwazyjny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co inwazyjne
Wiktionary
(1.1) Czy znaleźli jakiś sposób na inwazyjność rdestowca?
Wiktionary
rzecz. inwader m., inwazja ż.
przym. inwazyjny
przysł. inwazyjnie
Wiktionary
przymiotnik od: inwazja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wojsk. dotyczący inwazji zbrojnej, związany z inwazją zbrojną
(1.2) ekol. dotyczący zasiedlania przez gatunki obce określonemu środowisku
(1.3) med. dotyczący badania lub zabiegu wiążącego się z ingerencją w organizm
Wiktionary
(1.2) W 2018 opublikowana została lista 66 inwazyjnych gatunków zwierząt i roślin uznanych za stanowiące największe zagrożenie dla bioróżnorodności i ekosystemów w Europie.
Wiktionary
rzecz. inwader m., inwazja ż., inwazyjność ż.
przysł. inwazyjnie
Wiktionary
(1.1) najeźdźczy
Wiktionary
Inwałd – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim, w gminie Andrychów. Znajduje się tutaj jedno ze stanowisk Skałek Andrychowskich.
Wieś znajduje się na pograniczu Beskidu Andrychowskiego (wschodnia część Beskidu Małego) i Pogórza Śląskiego, u podnóża góry Ostry Wierch. Leży na wschód od miasta Andrychowa, przy drodze krajowej nr 52, w zlewni strumienia Stawki.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Inwałdu
Wiktionary
rzecz. Inwałd m.
:: fż. inwałdzianka ż.
przym. inwałdzki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Inwałdu
Wiktionary
rzecz. Inwałd m.
:: fm. inwałdzianin m.
przym. inwałdzki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Inwałdu
Wiktionary
rzecz. Inwałd m., inwałdzianin m., inwałdzianka ż.
Wiktionary
zniewaga słowna; obelga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zniewaga, obelga
Wiktionary
przym. inwektywny
Wiktionary
1. pomysłowość, innowatorstwo;
2. krótki instrumentalny utwór polifoniczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha kogoś, kto jest pomysłowy i wynajduje rzeczy nowe, oryginalne
(1.2) muz. krótki instrumentalny utwór polifoniczny oparty na imitacji, często zbliżony do uproszczonej fugi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jan ma inwencję twórczą.
Wiktionary
IPA: ĩnˈvɛ̃nt͡sʲja, AS: ĩnvẽncʹi ̯a
Wiktionary
przym. inwencyjny
Wiktionary
(1.1) kreatywność, pomysłowość, zmyślność
Wiktionary
związany z inwencją
SJP.pl
należący do inwentarza
SJP.pl
1. urzędowy spis z natury inwentarza, wyposażenia itp.;
2. sporządzanie naukowo opracowanego rejestru zabytków, dzieł sztuki itd.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spisywanie inwentarza
Wiktionary
Inwentaryzacja – proces polegający na ustaleniu rzeczywistego stanu składników majątkowych jednostki gospodarczej na określony dzień, poprzez ich fizyczny spis (spis z natury) oraz porównanie z danymi wynikającymi z ewidencji księgowej. Inwentaryzacja obejmuje również identyfikację i analizę różnic pomiędzy stanem rzeczywistym a stanem księgowym.
Wikipedia
(1.1) Dzisiaj przeprowadzono inwentaryzację.
Wiktionary
IPA: ˌĩnvɛ̃ntarɨˈzat͡sʲja, AS: ĩnvẽntaryzacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. inwentarz m., inwentura ż., inwentaryzator m., inwentaryzatorka ż., inwentaryzowanie n., zinwentaryzowanie n.
przym. inwentaryzacyjny, inwentaryzatorski, inwentarzowy
czas. inwentaryzować, zinwentaryzować
Wiktionary
(1.1) inwentura
Wiktionary
związany z inwentaryzacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z inwentaryzacją, dotyczący inwentaryzacji
Wiktionary
rzecz. inwentarz mrz., inwentaryzacja ż., inwentura ż., inwentaryzator m., inwentaryzatorka ż., inwentaryzowanie n., zinwentaryzowanie n.
przym. inwentaryzatorski, inwentarzowy
czas. inwentaryzować ndk., zinwentaryzować dk.
Wiktionary
osoba sporządzająca spis inwentarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba odpowiedzialna za inwentaryzowanie mienia oraz prowadzenie jego rejestrów – inwentarzy
Wiktionary
(1.1) W Warszawie odbył się kolejny zjazd inwentaryzatorów muzealnych.
(1.1) W kwestii użyczenia na wystawę proszę kontaktować się z inwentaryzatorem zbiorów.
Wiktionary
rzecz. zinwentaryzowanie n., inwentarz mrz., inwentaryzowanie n., inwentaryzacja ż.
przym. inwentaryzacyjny
czas. inwentaryzować, zinwentaryzować
Wiktionary
kobieta sporządzająca spis inwentarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta odpowiedzialna za inwentaryzowanie mienia oraz prowadzenie jego rejestrów – inwentarzy
Wiktionary
rzecz. zinwentaryzowanie n., inwentarz mrz., inwentaryzowanie n., inwentaryzacja ż.
przym. inwentaryzacyjny
czas. inwentaryzować, zinwentaryzować
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący inwentaryzacji
Wiktionary
rzecz. inwentaryzacja ż.
przym. inwentaryzacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) księg. sporządzanie spisu mienia z natury
Wiktionary
IPA: ˌĩnvɛ̃ntarɨzɔˈvãɲɛ, AS: ĩnvẽntaryzovãńe
Wiktionary
rzecz. zinwentaryzowanie n., inwentarz m., inwentaryzacja ż., inwentaryzator m., inwentaryzatorka ż.
czas. zinwentaryzować dk., inwentaryzować ndk.
przym. inwentaryzacyjny
Wiktionary
1. sporządzać z natury spis inwentarza;
2. opisywać i opracowywać naukowo zbiór jakichś dóbr, np.: zabytków, dzieł sztuki itd.
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zinwentaryzować)
(1.1) ujmować coś w inwentarz, spis rzeczowy i ilościowy
Wiktionary
(1.1) Wielu Polaków inwentaryzuje towary w zagranicznych supermarketach za psie pieniądze.
Wiktionary
rzecz. inwentarz m., inwentaryzacja ż., inwentaryzator m., inwentaryzatorka ż., inwentaryzowanie n., zinwentaryzowanie n.
czas. zinwentaryzować dk.
przym. inwentarzowy, inwentaryzacyjny
Wiktionary
1. stan posiadania, trwałe składniki majątku;
2. spis takiego stanu;
3. zespół, zbiór;
4. ogół zwierząt hodowlanych w gospodarstwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) trwałe składniki majątku danej osoby fizycznej lub prawnej
(1.2) spis ilościowy i wartościowy inwentarza (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gospodarstwo ma bardzo bogaty inwentarz.
Wiktionary
IPA: ĩnˈvɛ̃ntaʃ, AS: ĩnvẽntaš
Wiktionary
rzecz. inwentaryzacja ż., inwentaryzator m., inwentaryzatorka ż., inwentaryzowanie n., zinwentaryzowanie n.
czas. zinwentaryzować dk., inwentaryzować ndk.
przym. inwentaryzacyjny, inwentarski, inwentarzowy
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z inwentarzem, dotyczący inwentarza
Wiktionary
rzecz. inwentarz m., inwentaryzacja ż.
czas. zinwentaryzować, inwentaryzować
przym. inwentaryzacyjny
Wiktionary
dawniej: wynalazca, twórca
SJP.pl
urzędowy spis z natury majątku; inwentaryzacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. inwentaryzacja
Wiktionary
rzecz. inwentaryzacja ż.
przym. inwentaryzacyjny
Wiktionary
1. gałąź wiedzy zajmująca się procesami twórczymi, wynalazczymi;
2. metodyka poszukiwania nowatorskich, twórczych rozwiązań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziedzina zajmująca się procesami twórczymi
Wiktionary
Inwentyka – gałąź wiedzy zajmująca się procesami twórczymi (łac. "inventio" – dar wynalazczy).
Wikipedia
1. odwrócenie ustalonego porządku, przestawienie kolejności;
2. odstąpienie od naturalnego szyku wyrazów w zdaniu; przestawnia, przekładnia, hyperbaton, szyk przestawny, metateza;
3. chorobliwe wywrócenie wewnętrznej części organu na zewnątrz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odwrócenie naturalnej lub zwyczajnej kolejności w czymś
(1.2) jęz. przestawnia, przestawka, szyk przestawny
(1.3) mat. geometryczne przekształcenie płaszczyzny względem zdefiniowanego okręgu
(1.4) anat. ruch stopy, podczas którego podeszwa kieruje się do środka wyimaginowanej osi ciała dzielącej ciało na lewą i prawą stronę
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z inwersją, polegający na inwersji
SJP.pl
enzym należący do glikozydaz; występuje w drożdżach, drobnoustrojach i roślinach wyższych
SJP.pl
Inwertaza (β-fruktofuranozydaza, β-fruktozydaza, sacharaza, EC 3.2.1.26) – enzym z klasy hydrolaz i podklasy glikozydaz, który katalizuje hydrolizę wiązania fruktofuranozydowego (+)-sacharozy z wytworzeniem (+)-glukozy i (−)-fruktozy. Procesowi towarzyszy zmiana kierunku skręcania płaszczyzny polaryzacji światła spolaryzowanego z dodatniej na ujemną, tzw. "inwersja sacharozy", co jest źródłem nazwy enzymu.
Wikipedia
urządzenie elektryczne zamieniające prąd stały, którym jest zasilane, na prąd przemienny o regulowanej częstotliwości wyjściowej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przyrząd przetwarzający prąd stały na zmienny
SJP.pl
zamieniać na przeciwność; odwracać, nicować
SJP.pl
mieszanina glukozy i fruktozy powstała wskutek hydrolizy sacharozy; cukier inwertowany
SJP.pl
w ekonomii: stosunek wartości inwestycji do wartości produkcji
SJP.pl
osoba lub przedsiębiorstwo inwestujące w coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekon. osoba lub firma/spółka dokonująca inwestycji
Wiktionary
In
Wikipedia
(1.1) Od kilku lat Dania należy do największych inwestorów zagranicznych w Polsce.
(1.1) Dlaczego wielu inwestorów traci na giełdzie?
Wiktionary
IPA: ĩnˈvɛstɔr, AS: ĩnvestor
Wiktionary
rzecz. inwestycja ż., inwestowanie n.
czas. inwestować ndk.
przym. inwestorski, inwestycyjny
Wiktionary
związany z inwestorem, inwestorami (np. grupa inwestorska)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z inwestorem, dotyczący inwestora; przeznaczony dla inwestorów
Wiktionary
rzecz. inwestor m., inwestorka ż., inwestycja ż., inwestowanie n., zainwestowanie n.
czas. inwestować ndk., zainwestować dk.
przym. inwestycyjny
Wiktionary
zajęcie inwestora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przeznaczanie pieniędzy na coś w celu osiągnięcia zysku
Wiktionary
(1.1) Przygotowano też i wdrożono specustawę o organizacji Euro 2012, która ułatwia inwestowanie i zarządzanie tym przedsięwzięciem.
Wiktionary
IPA: ˌĩnvɛstɔˈvãɲɛ, AS: ĩnvestovãńe
Wiktionary
rzecz. zainwestowanie n., inwestycja ż., inwestor m., inwestorka ż.
czas. inwestować ndk., zainwestować dk.
przym. inwestorski, inwestycyjny
Wiktionary
lokować środki finansowe (kapitał) w różnego rodzaju środki i aktywności gospodarcze w celu osiągnięcia korzyści
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zainwestować)
(1.1) dokonywać inwestycji
Wiktionary
(1.1) Chciałem prawdy, ponieważ stałem u progu wielkiej inwestycji, przymusowego zainwestowania siebie i chciałem wiedzieć, w co inwestuję.
(1.1) Nie zarobi pan nigdy, nie inwestując.
Wiktionary
IPA: ˌĩnvɛˈstɔvat͡ɕ, AS: ĩnvestovać
Wiktionary
rzecz. inwestycja ż., inwestor m., inwestowanie n.
czas. zainwestować dk.
przym. inwestycyjny, inwestorski
Wiktionary
nakład środków finansowych (lub kapitału) na tworzenie zasobów środków trwałych (lub powiększanie środków finansowych i kapitałowych)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego;
(1.2) ekon. wydatek przedsiębiorstwa na dobra, które mogą być użyte do produkcji innych dóbr i wykonywania usług
(1.3) przen. wyrzeczenie się obecnych, pewnych korzyści na rzecz niepewnych osiągnięć w przyszłości
Wiktionary
Inwestycja – w ujęciu ekonomicznym nakład gospodarczy poniesiony na utrzymanie, tworzenie lub zwiększanie kapitału (np. maszyn i urządzeń, budynków czy zapasów). Zgodnie z inną definicją inwestycja to wyrzeczenie się obecnych, pewnych korzyści na rzecz niepewnych korzyści w przyszłości.
Wikipedia
(1.2) W wyniku referendum został odwołany - prawo demokracji. Ale paradoksalnie wójt miał przestać pracować dla gminy w czasie, gdy z powodzeniem finalizował kilka najważniejszych inwestycji.
(1.2) Nasza inwestycja zwróciła się po roku.
Wiktionary
IPA: ˌĩnvɛˈstɨt͡sʲja, AS: ĩnvestycʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. inwestor mos., inwestorka ż., inwestowanie n., zainwestowanie n.
czas. inwestować ndk., zainwestować dk.
przym. inwestycyjny, inwestorski
Wiktionary
związany z inwestycją, inwestycjami (np. plan inwestycyjny, fundusz inwestycyjny)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący inwestycji
Wiktionary
(1.1) Straty inwestycyjne i inflacja zmniejszają siłę nabywczą emerytów.
(1.1) Celem „Konkursu Młodych Przedsiębiorców” jest pobudzenie ducha inicjatywy inwestycyjnej w duszach młodego pokolenia.
Wiktionary
rzecz. inwestycja ż., inwestowanie n., inwestor mos.
czas. inwestować ndk.
przym. inwestorski
Wiktionary
dawniej: badanie, dochodzenie śledcze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. dochodzenie śledcze
Wiktionary
rzecz. inwestygator m.
czas. inwestygować ndk.
przym. inwestygatorski
przysł. inwestygatorsko
Wiktionary
(1.1) śledztwo
Wiktionary
1. w średniowieczu: nadanie lenna wasalowi przez seniora lub stanowiska kościelnego przez monarchę;
2. w kościele protestanckim: uroczyste wprowadzenie na urząd nowego duchownego
SJP.pl
Inwestytura (łac. "induere vestimentis" – „przyobleczenie, ubranie”) – nadawanie wasalowi dóbr seniora, przy zachowaniu ceremoniału i zasad prawa lennego.
Wyróżnia się inwestyturę świecką, duchowną, terytorialną oraz szkolną.
Przed odbyciem inwestytury wasal składał przysięgę na wierność seniorowi, symbolem przyjęcia przysięgi było wręczenie wasalowi przez seniora przedmiotu symbolizującego przekazanie władzy podległej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. zazdrość
Wiktionary
systematyczna, dyskretna obserwacja osoby lub grupy osób przez np.: policję; tajny nadzór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tajna obserwacja kogoś lub tajny nadzór nad kimś;
Wiktionary
In
Wikipedia
IPA: ˌĩnvʲiɟiˈlat͡sʲja, AS: ĩnvʹiǵilacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. inwigilator mos., inwigilatorka ż., inwigilowanie n.
czas. inwigilować ndk.
przym. inwigilacyjny
Wiktionary
związany z inwigilacją
SJP.pl
obserwator; ktoś tajnie nadzorujący coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś kto prowadzi inwigilację
Wiktionary
rzecz. inwigilacja ż.
Wiktionary
obserwatorka; kobieta tajnie nadzorująca coś
SJP.pl
prowadzić systematyczną, dyskretną obserwację, sprawować nad kimś tajny nadzór; śledzić
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. zinwigilować)
(1.1) potajemnie obserwować kogoś lub sprawować tajny nadzór nad kimś
Wiktionary
(1.1) Inwigilują właściciela małego sklepu ze słodyczami sądząc, że jest on powiązany z przemytem narkotyków i może ich zaprowadzić do francuskiego łącznika.
Wiktionary
rzecz. inwigilacja ż.
Wiktionary
w brydżu: zachęta do gry premiowanej
SJP.pl
przestarzale: zaproszenie, wezwanie
SJP.pl
przestarzale: zapraszać
SJP.pl
rozwinięta apostrofa będąca bezpośrednią prośbą do Boga lub bóstwa o poetyckie natchnienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. apostrofa
(1.2) zwrócenie się o pomoc do Boga, muz, bóstw, na wstępie
(1.3) rel. liturgiczne wezwanie do modlitwy
Wiktionary
In
Wikipedia
IPA: ˌĩnvɔˈkat͡sʲja, AS: ĩnvokacʹi ̯a
Wiktionary
wygłaszać inwokację
SJP.pl
1. wsteczne zmiany w budowie albo zanik tkanek lub narządu w czasie rozwoju osobnika;
2. powrót narządu do naturalnej wielkości po chorobie;
3. w matematyce: takie przekształcenie, które wykonane dwa razy daje w wyniku przekształcenie tożsamościowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rozwój wsteczny, uwstecznianie się czegoś
(1.2) med. fizjologiczne lub patologiczne zmniejszanie się, zanikanie organu;
(1.3) mat. funkcja, która posiada funkcję odwrotną równą jej samej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Czas apokalipsy jest czasem instynktownej inwolucji: włażenia z powrotem we własną muszlę, wczołgiwania się w swoje wcześniejsze formy, tak żeby chronić się przed nawałem niszczących zdarzeń.
Wiktionary
związany z inwolucją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stpol./gwara. inny
Wiktionary
(1.1) Są też jeszcze ine cnoty, które tak w dworzaninie, jako i w dwornej paniej najdować sie mają, jako jest mądrość, wspaniałe serce, strzymawałość i niektóre drugie.
Wiktionary
skrót od: inżynier
SJP.pl
skrót
(1.1) = inżynier
Wiktionary
(1.1) prof. zw. dr hab. inż. (= profesor zwyczajny doktor habilitowany inżynier) (Wikipedia)
Wiktionary
IPA: ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr, AS: ĩṇžỹńer
Wiktionary
(1.1) inżynier
Wiktionary
iniektor; urządzenie do wtłaczania płynu do obszaru o ciśnieniu wyższym od ciśnienia atmosferycznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
specjalista w danej dziedzinie technicznej (wyraz używany jako tytuł w odniesieniu do absolwentów wyższych szkół technicznych)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne;
(1.2) daw. człowiek, który zna się na budownictwie wojennym
(1.3) pot. eufem. pogard. migrant, uchodźca
Wiktionary
Inżynier – osoba, która ma umiejętności i wiedzę zdobytą w zakresie nauk inżynieryjnych i technicznych. Jest to także określenie tytułu zawodowego nadawanego przez uczelnie po ukończeniu studiów inżynierskich.
Wikipedia
(1.1) Tym zajmuje się inżynier Kowalski.
(1.3) Do naszego powiatu przybyło już 1500 inżynierów.
Wiktionary
IPA: ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr, AS: ĩṇžỹńer
Wiktionary
rzecz. inżynieria ż.
:: fż. inżynierka ż.
przym. inżynierski
Wiktionary
(1.1) skr. inż.
Wiktionary
zdrobnienie od: inżynier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka wykorzystująca matematykę, technologię i praktyczne doświadczenie do projektowania, produkowania i kontrolowania obiektów bądź procesów służących człowiekowi
Wiktionary
Inżynieria – działalność polegająca na projektowaniu, konstrukcji, modyfikacji i utrzymaniu efektywnych kosztowo rozwiązań dla praktycznych problemów, z wykorzystaniem wiedzy naukowej oraz technicznej. Działalność ta wymaga rozwiązywania problemów różnej natury oraz skali. Bardziej ogólnie, inżynieria zajmuje się też rozwojem techniki i technologii.
Wikipedia
(1.1) Myślę, że inżynieria to przyszłość.
Wiktionary
IPA: ˌĩn͇ʒɨ̃ˈɲɛrʲja, AS: ĩṇžỹńerʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. inżynier mos.
przym. inżynieryjny, inżynierski
Wiktionary
potocznie:
1. kobieta inżynier;
2. tytuł inżyniera;
3. praca dyplomowa umożliwiająca uzyskanie tytułu inżyniera;
4. działalność inżyniera - osoby mającej wyższe wykształcenie techniczne
SJP.pl
inżynier z żoną
SJP.pl
małżonka inżyniera
SJP.pl
związany z inżynierem lub inżynierią (np. prace inżynierskie, studia inżynierskie); inżynieryjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący inżynierii i/lub inżynierów
Wiktionary
(1.1) Musimy oblać twój dyplom inżynierski.
Wiktionary
rzecz. inżynier mos., inżynieria ż.
przym. inżynieryjny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z inżynierami i technikami, dotyczący inżynierów i techników
Wiktionary
IPA: ˌĩn͇ʒɨ̃ɲɛrɨjnɔ‿tɛxʲˈɲit͡ʃnɨ, AS: ĩṇžỹńeryi ̯no‿teχʹńičny
Wiktionary
związany z inżynierem lub inżynierią (np. prace inżynieryjne, studia inżynieryjne); inżynierski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z praktycznym zastosowaniem wiedzy technicznej i naukowej do projektowania, budowy i utrzymania różnych obiektów lub systemów
Wiktionary
rzecz. inżynieria ż.
przym. inżynierski
Wiktionary
1. skrót od: Igrzyska Olimpijskie (czytany jako całe, odmienne wyrażenie);
2. skrót od: Input-Output (czytany jako całe, odmienne wyrażenie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. kapłanka Hery w Argos, córka Inachosa, jedna z kochanek Zeusa;
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 85;
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(2.1) mitpolinez. w wierzeniach Maorysów z Nowej Zelandii Istota Najwyższa;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub żeński, nazwa własna
(3.1) astr. trzeci co do wielkości księżyc Jowisza;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Morze Jońskie zostało nazwane na cześć Io.
(1.2) Io porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
(1.2) W gwiazdozbiorze Orła o poranku 21 sierpnia 2003 r. obserwowana była planetoida Io.
(2.1) Siedzibą Io jest najwyższe z dwunastu niebios.
(3.1) Io jest pokryty wulkanami, z których wiele jest obecnie aktywnych.
(3.1) Na Io występują zorze polarne.
Wiktionary
IPA: ˈijɔ, AS: ii ̯o
Wiktionary
roślina z rodziny psiankowatych
SJP.pl
Io
Wikipedia
Eugéne Ionesco, właściwie Eugen Ionescu (1909 - 1994), francuski dramaturg pochodzenia rumuńskiego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: jonikum] radosna, skoczna pieśń weselna, będąca częstym elementem większych utworów liryki starożytnej Grecji i Rzymu
SJP.pl
[czytaj: aj-o-es] mobilny system operacyjny firmy Apple
SJP.pl
Ios ( Ίος) – grecka wyspa na Morzu Egejskim w archipelagu Cyklad. Jest to wyspa górzysta, położona pomiędzy wyspami Naksos oraz Santoryn. Powierzchnia wyspy wynosi 109 km². Długość wyspy wynosi 18 km, a szerokość około 10 km. Zamieszkana jest przez 1838 osób (2001).
Wikipedia
stan w USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan w Stanach Zjednoczonych;
(1.2) geogr. rzeka w Ameryce Północnej, dopływ Missisipi;
Wiktionary
Iowa () – stan w centralnej części Stanów Zjednoczonych. Jego granice wyznaczają rzeki Missisipi (na wschodzie), oraz Missouri i Big Sioux (na zachodzie).
Całe terytorium stanu zajmują rozległe równiny. Położony w centrum tzw. pasa kukurydzianego, jest największym w kraju producentem wieprzowiny i kukurydzy.
Wikipedia
(1.1) Po ucieczce z Europy osiadł w Kent w amerykańskim stanie Iowa.
Wiktionary
1. [czytaj: aj-PI] skrót od: Internet Protocol - protokół komunikacyjny używany powszechnie w internecie i sieciach lokalnych;
2. [czytaj: aj-PI] skrót od: Ingress Protection - stopień ochrony urządzenia technicznego przed ingerencją czynników zewnętrznych;
3. skrót od: Inicjatywa Pracownicza - związek zawodowy w Polsce
SJP.pl
Zobacz też: IP.
Ip ( Ipp) – wieś w Rumunii, w okręgu Sălaj, w gminie Ip. W 2011 roku liczyła 1626 mieszkańców.
Wikipedia
1. mocno gorzkie piwo z gatunku ale;
2. skrót od:
a) izopropanol (alkohol izopropylowy);
b) International Police Association – Międzynarodowe Stowarzyszenie Policji
SJP.pl
Ipa (t. Ippa, Ina; Iпа, Ипа) – rzeka w południowej Białorusi (obwód homelski), lewy dopływ Prypeci w zlewisku Morza Czarnego. Długość – 109 km, powierzchnia zlewni – 1010 km², średni przepływ u ujścia – 5,9 m³/s, spadek – 29,7 m, nachylenie – 0,3%.
Płynie z północy na południe pograniczem Polesia Prypeckiego i Homelskiego. Uchodzi do Prypeci tuż przed Mozyrzem. Na długości 95 km skanalizowana. Dolina szerokości 1,5–2 km.
Wikipedia
[czytaj: ajpad] marka tabletów firmy Apple
SJP.pl
iPad – tablet przedsiębiorstwa Apple. Ma 9,7-calowy ekran dotykowy z technologią Multi-touch oraz m.in. możliwość oglądania filmów i zdjęć. Ma przeglądarkę internetową oraz jest kompatybilny z aplikacjami App Store dla iPhone’óworaz iPodów. Przeglądarka internetowa Safari dołączona do iPada nie obsługuje technologii Flash. Urządzenie waży 680 gramów (wersja 3G waży 730 g), mieści się zatem między cięższymi smartfonami oraz lżejszymi laptopami.
Wikipedia
pracownik IPN-u (Instytutu Pamięci Narodowej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. w projektach typu wiki: użytkownik internetowy, którego identyfikatorem jest jedynie numer IP, niezalogowany
Wiktionary
IPA: ˈipɛk, AS: ipek
Wiktionary
krzew wiecznozielony o drobnych, białych kwiatach i fioletowych jagodach, uprawiany w Indiach i Brazylii; wymiotnica lekarska
SJP.pl
oleista ciecz bardzo trująca i parząca; gaz musztardowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. wojsk. pot. iperyt siarkowy, bojowy środek trujący
(1.2) chem. wojsk. każdy związek organiczny mający budowę zbliżoną do iperytu (1.1) będący bojowym środkiem trującym i wykazujący podobne do niego działanie parzące i trujące lub też mieszanina takich związków;
Wiktionary
(1.1) Iperyt powoduje powstawanie pęcherzy i trudno gojących się ran.
(1.2) Wśród iperytów wyróżniamy iperyty siarkowe i iperyty azotowe.
Wiktionary
IPA: iˈpɛrɨt, AS: iperyt
Wiktionary
przym. iperytowy
rzecz. Ypres n.
Wiktionary
(1.1) iperyt siarkowy, gaz musztardowy, sulfid bis(2-chloroetylu), tioeter bis(2-chloroetylowy), siarczek 2,2'-dichlorodietylowy
Wiktionary
→ iperyt
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z iperytem, dotyczący iperytu
Wiktionary
rzecz. iperyt mrz., Ypres n.
Wiktionary
[czytaj: ajfon] smartfon firmy Apple
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) nazwa serii smartfonów produkowanych przez firmę Apple;
Wiktionary
iPhone – smartfon produkowany przez Apple Inc., oparty na systemie operacyjnym iOS, mający pełnić funkcje telefonu komórkowego, platformy rozrywkowej oraz komunikatora internetowego. Urządzenie posiada także wbudowaną przeglądarkę internetową Safari Mobile, umożliwiającą przeglądanie niektórych zasobów sieciowych.
Wikipedia
(1.1) Na Gwiazdkę dostałam najnowszego iPhone’a.
Wiktionary
rzecz. iPhoniarz mos., iPhoniara ż.
:: zdrobn. iPhonik
przym. iPhonowy
Wiktionary
(1.1) pot. ajfon
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot., często pogard. kobieta używająca iPhone'a
Wiktionary
rzecz. war. ajfoniara ż.; iPhone mzw.
:: fm. iPhoniarz mos.
przym. iPhonowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot., często pogard. osoba używająca iPhone'a
Wiktionary
rzecz. war. ajfoniarz mos.; iPhone mzw.
:: fż. iPhoniara ż.
przym. iPhonowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z iPhonem
Wiktionary
rzecz. iPhoniarz mos., iPhone mzw., iPhoniara ż.
Wiktionary
[czytaj: ipi] skrót od: Instytut Podstaw Informatyki
SJP.pl
miasto w Chinach; Yibin
SJP.pl
skrót od: Instytut Prawa Międzynarodowego
SJP.pl
skrót od: Instytut Pamięci Narodowej
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = Instytut Pamięci Narodowej;
Wiktionary
(1.1) W tym tygodniu IPN prowadził prace poszukiwawcze na cmentarzu w katowickiej dzielnicy Ligota.
Wiktionary
IPA: i‿pɛ‿ˈɛ̃n, AS: i‿pe‿ẽn
Wiktionary
[czytaj: ajpod] marka przenośnych odtwarzaczy firmy Apple
SJP.pl
iPod – wspólna nazwa rodziny przenośnych odtwarzaczy multimedialnych, produkowanych przez firmę Apple w latach 2001–2022.
Niektóre z nich mogą działać w roli dodatkowego dysku twardego dla komputera stacjonarnego lub laptopa, natomiast iPod w najnowszej wersji, iPod touch, stanowi wielofunkcyjny komputer osobisty typu palmtop z systemem operacyjnym iOS i bezprzewodowym dostępem do internetu.
Wikipedia
Ipoh – miasto w Malezji (stolica stanu Perak), w zachodniej części Półwyspu Malajskiego, nad rzeką Kinta.
857 225 mieszkańców (2023) – głównie Chińczyków. Główny ośrodek regionu górniczego Kinta (wydobycie cyny). Nazwa miasta pochodzi od lokalnego drzewa zwanego "pokok ipoh".
Wikipedia
roślina z rodziny powojowatych, mająca różnobarwne kwiaty i wijące się łodygi, uprawiana jako roślina ozdobna lub użytkowa; wilec
SJP.pl
rodzaj lekkiego materiału izolującego, stosowanego do izolacji cieplnej, np. chłodni, samolotów; mipora
SJP.pl
rodzaj materiału izolacyjnego; odmiana pianobetonu
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. farm. inhibitor pompy protonowej
(1.2) wojsk. indywidualny pakiet przeciwchemiczny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
głównie w dżudo i karate: zwycięstwo odniesione przed upływem czasu walki
SJP.pl
Ippon (jap. 一本) − termin używany w japońskich sportach i sztukach walki (budō); oznacza decyzję sędziowską o zakończeniu walki przed czasem i ogłoszeniu zwycięstwa jednego z zawodników w wyniku uzyskania pełnego punktu. Jest stosowany m.in. w judo, jujutsu, karate czy aikido.
Wikipedia
nazwa zwyczajowa fungicydu z grupy pochodnych chinonu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
podrażnianie własnych narządów płciowych w celu zaspokojenia potrzeb seksualnych; onanizm, onania, masturbacja, samogwałt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. masturbacja.
Wiktionary
(1.1) masturbacja, onanizm, onania, samogwałt
Wiktionary
[czytaj: ips-ilateralny] w medycynie: związany z tą samą stroną ciała; tożstronny
SJP.pl
przystawka do telefonu samoczynnie nagrywająca pozostawiane komunikaty
SJP.pl
Ipsofon – poprzednik automatycznej sekretarki telefonicznej. Rozwiązanie dziś już niestosowane, popularne do lat 70. XX wieku składało się z magnetofonu o jakości dźwięku dyktafonu oraz aparatu telefonicznego dostosowanego do współpracy z tym magnetofonem.
Wikipedia
starożytna miejscowość we Frygii
SJP.pl
Ipsos ( Institut Public de Sondage d'Opinion Secteur) – międzynarodowe przedsiębiorstwo z branży badań rynku i konsultingu z siedzibą w Paryżu we Francji. Zostało założone w 1975 przez Didiera Truchot i jest notowane na paryskiej giełdzie od 1 lipca 1999 roku. Ipsos jest trzecim co do wielkości przedsiębiorstwem w branży badań rynku na świecie. W pierwszym kwartale 2020 roku było obecne na 90 rynkach i zatrudniało ponad 18 000 osób.
Wikipedia
1. miasto w Anglii
2. miasto w Australii (do 1843 - Limestone)
SJP.pl
Ipswich // – miasto we wschodniej Anglii, położone nad rzeką Orwell, stolica hrabstwa Suffolk, w dystrykcie Ipswich. W 2021 roku miasto liczyło 151 565 mieszkańców.
Wikipedia
nazwa litery Y w alfabecie greckim i łacińskim; igrek; ypsilon; ypsylon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. nazwa dwudziestej litery alfabetu greckiego, υ;
Wiktionary
Ipsylon (ypsilon, ὖψιλόν, nw.gr. ύψιλον, pisana Υυ lub ϒ) – dwudziesta litera alfabetu greckiego. W greckim systemie liczbowym oznacza liczbę 400.
Wikipedia
(1.1) Słowo „αβγό” (jajo) teraz się pisze betą, a nie ipsylonem.
Wiktionary
IPA: ipˈsɨlɔ̃n|ipˈsʲilɔ̃n, AS: ipsylõn|ipsʹilõn
Wiktionary
(1.1) ypsilon
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. wydrążone tykwy używane jako instrumenty perkusyjne
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w obwodzie mohylewskim Białorusi oraz smoleńskim i briańskim Rosji, dopływ Soży;
Wiktionary
Ipuć ( Іпуць, "Ipuć"; Ипуть, "Iput´") – rzeka na Białorusi (obwody mohylewski i homelski) i w Rosji (obwody smoleński i briański). Lewy dopływ Soży.
Długość 437 km, powierzchnia dorzecza 10 900 km². Brzegi w większości biegu niskie. Zasilanie wytopiskowe. Średni roczny debit koło wsi Nowyje Bobowiczi (Новые Бобовичи) (109 km od ujścia) 83,4 m³/s. Zamarza w końcu listopada, rozmarza pod koniec marca – na początku kwietnia.
Wikipedia
(z angielskiego: intelligence quotient; czytaj: aj-kju albo i-ku) iloraz inteligencji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
symbol irydu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. mieszkaniec Irlandii pochodzenia celtyckiego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Irowie długo atakowali Cesarstwo Rzymskie.
Wiktionary
IPA: i‿ˈɛr, AS: i‿er
Wiktionary
rzecz. Iryjczyk mos.
:: fż. Iryjka ż.
przym. iryjski
Wiktionary
(1.1) Irlandczyk
Wiktionary
[czytaj: ir sensor lub ajer sensor] urządzenie elektroniczne, stosowane we współczesnej technice, które odbiera promienie podczerwone i wysyłane za pomocą tych promieni sygnały; czujnik promieni podczerwonych
SJP.pl
[czytaj: ira] skrót od: Irish Republican Army; Irlandzka Armia Republikańska - nielegalna armia militarna dążąca do oderwania Irlandii Północnej od Wielkiej Brytanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż., zgrubienie od Irena
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Irak; irakijski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Irak
Wiktionary
(1.1) Czy druga intifada oraz druga wojna iracka — jak ich pierwowzory — „uruchomią nową dynamikę polityczną”, która doprowadzi do nowego Camp David około roku 2007?
Wiktionary
IPA: iˈrat͡sʲci, AS: iracʹḱi
Wiktionary
rzecz. Irak mrz., Irakijczyk mos., Irakijka ż.
Wiktionary
[czytaj: irajmbilandza] zdawkowa moneta Madagaskaru
SJP.pl
Iraimbilanja (dosł. jęz. malg. "waga jednego żelaza") – moneta zdawkowa używana na Madagaskarze jako równowartość 1/5 ariary i 1 nieużywanego już franka malgaskiego. Oprócz mauretańskiego khoumu to jedyny przypadek na świecie, gdy waluta nie dzieli się w monetach zdawkowych na części dziesiętne lub setne.
Wikipedia
państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie; Republika Iraku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie;
Wiktionary
Irak, Republika Iraku ( العراق, trl. "Al-'Irāq", trb. "Al-Irak"; جمهورية العراق, trb. "Dżumhurijjat al-Irak", kurd. كۆماری عێراق, trl. "Komarî 'Êraq", trb. "Komari Erak"; asyr. ܩܘܛܢܝܘܬܐ ܕܥܝܪܐܩ) – państwo arabskie na Bliskim Wschodzie, leżące nad Zatoką Perską.
Wikipedia
(1.1) W Iraku jest bardzo niebezpiecznie z powodu trwającej tam od wielu lat wojny.
Wiktionary
IPA: ˈirak, AS: irak
Wiktionary
rzecz. Irakijczyk mos., Irakijka ż., irackość ż.
przym. iracki
Wiktionary
(1.1) ofic. Republika Iraku
Wiktionary
obywatel Iraku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Iraku
Wiktionary
(1.1) Większość Irakijczyków to muzułmanie.
Wiktionary
IPA: ˌiraˈcijt͡ʃɨk, AS: iraḱii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Irak mrz., irakijskość ż.
:: fż. Irakijka ż.
przym. iracki
Wiktionary
obywatelka Iraku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Iraku
Wiktionary
IPA: ˌiraˈcijka, AS: iraḱii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Irak mrz.
:: fm. Irakijczyk mos.
przym. iracki
Wiktionary
miasto w Grecji; Heraklion
SJP.pl
1. państwo w Azji ze stolicą w Teheranie; Islamska Republika Iranu;
2. pasmo górskie na wyspie Borneo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Azji;
(1.2) geogr. hiszpańska miejscowość w Katalonii, w prowincji Lleida;
Wiktionary
Iran, pełna nazwa Islamska Republika Iranu, w Europie dawniej znany jako Persja – państwo na Bliskim Wschodzie, leżące między Morzem Kaspijskim na północy a Zatoką Perską i Zatoką Omańską na południu.
Wikipedia
(1.1) Uznanym w świecie towarem pochodzącym z Iranu są ręcznie tkane dywany perskie.
Wiktionary
IPA: ˈirãn, AS: irãn
Wiktionary
rzecz. iranista mos., Irańczyk mos., Iranka ż., iranistyka ż., iranka ż., irańskość ż.
przym. irański
Wiktionary
(1.1) ofic. urz. Islamska Republika Iranu, hist. Persja
Wiktionary
1. specjalista w dziedzinie iranistyki (znawca języków irańskich, kultury, literatury, historii Iranu)
2. uniwersytecki student iranistyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) badacz języków irańskich
Wiktionary
(1.1) Zrozpaczona Oleńka wyprosiła sobie wreszcie przeniesienie na seminarium starego profesora iranisty, zaczęła pisać pod jego kierunkiem rozprawę doktorską i już by ją spokojnie zakończyła, gdyby na stronice gazet nie wypłynął nagle problem irańskiego Azerbejdżanu.
(1.1) (…) Potwierdził wczoraj, że rozmawiał z premierem na ten temat i jest zwolennikiem kandydatury Ananicza, będącego specjalistą od spraw Bliskiego Wschodu (z wykształcenia jest turkologiem i iranistą).
Wiktionary
rzecz. Iran mrz., iranistyka ż.
:: fż. iranistka ż.
przym. irański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. nauka zajmująca się badaniem języków irańskich i irańskiego obszaru kulturowego (Afganistan, Iran oraz Tadżykistan);
Wiktionary
Ir
Wikipedia
IPA: ˌirãˈɲistɨka, AS: irãńistyka
Wiktionary
rzecz. iranista mos., Iran mrz., Irańczyk mos., Iranka ż., iranka ż.
przym. irański
Wiktionary
gatunek małego ptaka z rodziny muchołówkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Irania gutturalis|ref=tak., gatunek niewielkich ptaków z rodziny muchołówkowatych;
(1.2) ornit. osobnik ptaka z gatunku iranek (1.1)
Wiktionary
Iranka ("Irania gutturalis") – gatunek małego ptaka z rodziny muchołówkowatych (Muscicapidae), jedyny z rodzaju Irania. Zamieszkuje zachodnią i środkową Azję. Nie wyróżnia się podgatunków. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
IPA: iˈrãŋka, AS: irãŋka
Wiktionary
rzecz. Iran mrz., Irańczyk mos., Iranka ż., iranistyka ż., irańskość ż.
przym. irański
przysł. irańsko
Wiktionary
specjalista w zakresie iranologii (studiów nad językiem, kulturą i literaturą irańską); iranista
SJP.pl
laser pracujący w zakresie częstotliwości odpowiadających promieniowaniu podczerwonemu
SJP.pl
określenie wykonawcze: gniewnie
SJP.pl
1. najdłuższa rzeka w Birmie;
2. nizina w Birmie
SJP.pl
Irawadi (birm. ဧရာဝတီမြစ်, wym., Irrawaddy) – rzeka na terenie Chin i Mjanmy (najdłuższa rzeka tego kraju) o dł. 2150 km i powierzchni dorzecza wynoszącej 430 tys. km².
Wypływa z południowo-wschodniej części Wyżyny Tybetańskiej w Chinach. Przy ujściu do Morza Andamańskiego tworzy deltę o powierzchni 30 tys. km². Główne dopływy: (prawe) Mu i Czinduin, (lewe) Shweli, Mjitnge.
Wikipedia
skrót od: irański
SJP.pl
obywatel Iranu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Iranu
Wiktionary
(1.1) 2% Irańczyków to Arabowie.
Wiktionary
IPA: iˈrãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: irãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Iran mrz., iranistyka ż., iranka ż.
:: fż. Iranka ż.
przym. irański
Wiktionary
związany z Iranem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Iran
(1.2) jęz. odnoszący się do podrodziny języków indoeuropejskich, którymi posługuje się około 75 mln osób zamieszkujących Bliski i Środkowy Wschód oraz Azję Środkową
Wiktionary
(1.2) Najbardziej rozpowszechnione języki irańskie to perski i paszto.
Wiktionary
IPA: iˈrãj̃sʲci, AS: irãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
(1.1) zob. Iran.
Wiktionary
miasto w północnej Jordanii
SJP.pl
Irbid (arab. مدينة إربد) – miasto w północnej Jordanii, w pobliżu granicy z Syrią, ośrodek administracyjny muhafazy Irbid, położone ok. 29 km na południowy wschód od Jeziora Galilejskiego. W 2020 roku liczyło 557 tys. mieszkańców. Trzecie co do wielkości miasto kraju. W mieście rozwinął się przemysł spożywczy.
Wikipedia
miasto w północnym Iraku; Arbil
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w północnym Iraku;
Wiktionary
Irbil, Arbil (akad. Arbail; اربيل; Hewlêr; asyr. ܐܪܒܝܠ – "Arab’ilu"; Erbil) – miasto w północnym Iraku, na zachodnim pogórzu Gór Kurdystańskich, ośrodek muhafazy Irbil i stolica Kurdyjskiego Okręgu Autonomicznego, zamieszkiwane przez prawie milion osób (głównie sunnickich Kurdów i chrześcijańskich Asyryjczyków).
Wikipedia
przym. irbilski
Wiktionary
(1.1) Arbil, staroż. Arbala
Wiktionary
→ Irbil
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Irbilem, dotyczący Irbilu
Wiktionary
rzecz. Irbil mrz.
Wiktionary
duży drapieżnik z rodziny kotów, występuje w wysokich górach Azji; pantera śnieżna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Panthera uncia|Schreber|ref=tak., ssak z rodziny kotowatych, występujący w Azji Środkowej;
Wiktionary
(1.1) Irbisy polują na koziorożce i markury.
Wiktionary
(1.1) irbis śnieżny
Wiktionary
miasto w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, znajdująca się na terenie obwodu swierdłowskiego, uchodzi do Nicy w dorzeczu rzeki Tury;
Wiktionary
Irbit (ros. Ирбит) – miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie swierdłowskim, przy ujściu rzeki Iribt do Nicy (dorzecze Obu). 47 300 mieszkańców (2003).
Wikipedia
[czytaj: irc albo i-er-ce] usługa internetowa pozwalająca na prowadzenie rozmów na czatach (skrót od: ang. Internet Relay Chat)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, męskorzeczowy lub męskozwierzęcy
(1.1) inform. protokół internetowy umożliwiający rozmowę z innymi użytkownikami połączonymi z wybranym bezpośrednio lub grupowo na kanałach;
(1.2) środ. inform. kanał na serwerze opartym na protokole IRC (1.1)
przymiotnik relacyjny
(2.1) inform. dotyczący protokołu IRC (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) IRC pozwala na prowadzenie rozmów prywatnych z innymi osobami podłączonymi do serwerów.
(1.2) Na IRC-u Wikisłownika od rana do wieczora panowała cisza, dopiero po dziewiątej pojawił się na nim użytkownik potrzebujący pomocy.
(2.1) Ze względu na problemy z zasięgiem internetowym Jacek utracił połączenie z siecią IRC.
Wiktionary
kontaktować się za pomocą IRC-a; ircować
SJP.pl
miękka skóra, rodzaj dwustronnego zamszu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj zamszu
Wiktionary
Ir
Wikipedia
przym. irchowy
Wiktionary
mający niektóre właściwości irchy, przypominający irchę
SJP.pl
związany z irchą
SJP.pl
zdrobnienie od: Irena (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Irena
Wiktionary
(1.1) Po ciocię Ircię pojedzie pan Konstanty.
Wiktionary
rzecz. Irena ż.
Wiktionary
(1.1) Irenka, Irka, Irena
Wiktionary
kontaktować się za pomocą IRC-a; IRC-ować
SJP.pl
osoba korzystająca z IRC-a
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) użytkownik kanału internetowego IRC
Wiktionary
dotyczący IRC-a, usługi sieciowej umożliwiającej jednoczesną, symultaniczną rozmowę z wieloma osobami na raz; IRC-owy
SJP.pl
system bezprzewodowej transmisji danych z wykorzystaniem promieniowania podczerwonego; IRDA, IrDA
SJP.pl
zdrobnienie od: Ireneusz (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Ireneusz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Panu Ireczkowi leży na sercu sprawa przedszkoli.
Wiktionary
rzecz. Ireneusz mos., Irek mos., Iruś mos.
Wiktionary
(1.1) Irek, Iruś
Wiktionary
zdrobnienie od: Ireneusz (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ireczka lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Ireneusz (imię męskie); Iruś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Ireneusz
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Irka
Wiktionary
(1.1) Wróciliśmy z Irkiem autostopem.
Wiktionary
rzecz. Ireneusz mos., Iruś mos., Ireczek mos., Irena ż.
Wiktionary
(1.1) Iruś, Ireczek
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dostaliśmy od pani Ireny kosz śliwek.
Wiktionary
IPA: iˈrɛ̃na, AS: irẽna
Wiktionary
rzecz. Ireneusz m., Irek m.
:: zdrobn. Irenka ż., Ircia ż., Irka ż.
przym. ireniczny
Wiktionary
(1.1) Irenka, Irka, Ircia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Ireneusz (gr. "eirenaios" – „spokojny, pokojowy”) – imię męskie pochodzenia greckiego. W Polsce pojawiło się w XIX wieku.
Żeński odpowiednik: Irena. Zdrobnienia: Ireczek, Irek, Iruś.
W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 58259 mężczyzn o imieniu Ireneusz nadanym jako imię pierwsze.
Wikipedia
(1.1) Według tradycji uformowanej w VI wieku święty Ireneusz z Lyonu miał ponieść śmierć męczeńską w czasie prześladowania chrześcijan za panowania Septymiusza Sewera.
Wiktionary
IPA: ˌirɛ̃ˈnɛwuʃ, AS: irẽneu̯uš
Wiktionary
rzecz. Ireneuszowa ż., Ireneuszówna ż., Ireneuszostwo lm m.
:: fż. Irena ż.
:: zdrobn. Irek m., Iruś m., Ireczek m.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Irek, Iruś, Ireczek
Wiktionary
Ireneusz z małżonką; Ireneuszowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) przest. żona Ireneusza
Wiktionary
(1.1) Jeśli Ireneuszowa nie przyjdzie, sami zdecydujemy.
Wiktionary
zob. Ireneusz.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ireneusza lub z nim związany
SJP.pl
→ irenizm
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z irenizmem, dotyczący irenizmu
przymiotnik jakościowy
(2.1) promujący pokój, dążący do zaprzestania walki i zawarcia pokoju
Wiktionary
rzecz. irenizm n., irenista m., Irena ż., Irenka ż.
Wiktionary
(1.1) irenistyczny
(2.1) pokojowy, ugodowy, niekonfrontacyjny
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ireny lub z nią związany
SJP.pl
zwolennik irenizmu, kierunku w chrześcijaństwie dążącego do zniesienia różnic między wyznaniami
SJP.pl
kierunek w teologii chrześcijańskiej, dążący do zniesienia różnic między wyznaniami
SJP.pl
Ir
Wikipedia
zdrobnienie od: Irena (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż., zdrobnienie od Irena
Wiktionary
Irenka – struga, prawostronny dopływ Wieprza o długości 11,15 km.
Źródło Irenki stanowi Staw Okręt Dolny w Rykach. Następnie przepływa ona przez Dęblin i na północ od wsi Borowa-Skoki uchodzi do Wieprza tuż przed jego ujściem do Wisły.
Wikipedia
(1.1) Co kupimy pani Irence na urodziny?
Wiktionary
rzecz. Irena ż.
przym. ireniczny
Wiktionary
(1.1) Ircia, Irka, Irena
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniami nad pokojem
SJP.pl
krzaczasta roślina doniczkowa o dekoracyjnych liściach, uprawiana jako jednoroczna; osiąga wysokość do 30 cm
SJP.pl
1. roślina (krzew, rzadziej drzewko) z rodziny różowatych;
2. odmiana ziemniaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Cotoneaster|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny różowatych;
Wiktionary
Ir
Wikipedia
(1.1) Irgi bardzo często są sadzone w parkach i ogrodach ze względu na ozdobne liście.
Wiktionary
IPA: ˈirɡa, AS: irga
Wiktionary
nazwa handlowa leku przeciwbólowego, przeciwgorączkowego i przeciwzapalnego, zawierającego fenylobutazon i piramidon
SJP.pl
przymiotnik od: Irian Zachodni (dawna prowincja Indonezji)
SJP.pl
Ir
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
diafragma iris - rodzaj maski zaciemniającej część kadru filmowego; diafragma irysowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. bogini i uosobienie tęczy, posłanka bogów do ludzi;
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 7;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Iris jako bogini tęczy rozpina ów cudny łuk siedmiobarwny, co ziemię łączy z niebem.
(1.1) W sztukach plastycznych Iris bywa przedstawiana jako uskrzydlona kobieta w szacie o barwach tęczy, z kaduceuszem w ręce.
(1.1) Atrybutami skrzydlatej Iris były: kaduceusz oraz dzban do czerpania i rozlewania wody.
(1.2) Iris porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
Wiktionary
IPA: ˈirʲis, AS: irʹis
Wiktionary
rzecz. Irydion mos., iryd mrz., iryzacja ż., iryzowanie n., irydowość ż., irys mrz./mzw., irysek mrz./mzw., irysowość ż.
czas. iryzować ndk., iryzować się ndk.
przym. irysowy, irydowy, Irydionowy
zob. Iryda, Irys.
Wiktionary
(1.1) war. rzad. Iryda, Irys
Wiktionary
zdrobnienie od: Irena (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) poufała forma imienia Irena
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) D. lp. od: Irek
Wiktionary
IPA: ˈirka, AS: irka
Wiktionary
rzecz. Irena ż.
Wiktionary
Irek z małżonką
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Irka lub z nim związany
SJP.pl
miasto na Syberii w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, na Syberii, położone nad rzeką Irkut;
Wiktionary
Irkuck ( Иркутск, "Irkutsk") – miasto w Rosji, stolica obwodu irkuckiego.
Główny ośrodek gospodarczy, kulturalny (muzea) i naukowy (uniwersytet zał. 1918) Syberii Wschodniej z rozwiniętym przemysłem maszynowym (jedne z największych w Rosji zakłady lotnicze „Irkut”), aluminiowym, materiałów budowlanych, drzewnym, skórzanym i spożywczym. W mieście znajduje się elektrownia wodna o mocy 660 MW.
Wikipedia
(1.1) Kolej transsyberyjska prowadzi z Moskwy przez Irkuck do Władywostoku i liczy ponad dziewięć tysięcy kilometrów.
Wiktionary
rzecz. Irkut mrz., irkucczanin mos., irkucczanka ż.
przym. irkucki
Wiktionary
przymiotnik od miasta Irkuck
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Irkuckiem (miastem w Rosji)
Wiktionary
rzecz. Irkuck mrz., Irkut mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, lewy dopływ Angary;
Wiktionary
Zobacz też: Irkut (zakłady lotnicze).
Irkut – rzeka w Rosji, lewy dopływ Angary.
Długość 488 km, powierzchnia dorzecza 15 tys. km². Swoje źródła ma w Sajanie Wschodnim. U ujścia Irkutu do Angary leży Irkuck.
Wikipedia
rzecz. Irkuck mrz.
przym. irkucki
Wiktionary
[czytaj: i-er-el lub aj-er-el] irl; środowiskowo:
1. mający miejsce w prawdziwym świecie;
2. w prawdziwym świecie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: irlandzki
SJP.pl
skrót
(1.1) = irlandzki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. obywatel Irlandii;
2. obywatel Irlandii Północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; także. mieszkaniec Irlandii Północnej
Wiktionary
(1.1) Jej ojciec był Irlandczykiem i bliskim przyjacielem króla Anglii – Edwarda I.
Wiktionary
IPA: irˈlãnṭt͡ʃɨk, AS: irlãnṭčyk
Wiktionary
rzecz. Irlandia ż., irlandzki mrz.
:: fż. Irlandka ż.
przym. irlandzki
Wiktionary
1. wyspa na Oceanie Atlantyckim;
2. państwo w Europie ze stolicą w Dublinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Europie;
(1.2) geogr. wyspa między Oceanem Atlantyckim i Morzem Irlandzkim;
Wiktionary
Irlandia ( Éire, Ireland), także Republika Irlandii (irl. Poblacht na hÉireann, ang. Republic of Ireland) – państwo wyspiarskie w zachodniej części Europy, zajmujące większość terytorium wyspy Irlandia, członek Unii Europejskiej.
Wikipedia
(1.1) Stolicą Irlandii jest Dublin.
(1.2) Irlandia jest jedną z największych wysp w Europie.
Wiktionary
IPA: irˈlãndʲja, AS: irlãndʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Irlandczyk mos., Irlandka ż., irlandzkość ż., irlandzki mrz.
przym. irlandzki
Wiktionary
1. obywatelka Irlandii;
2. obywatelka Irlandii Północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta narodowości irlandzkiej, obywatelka Irlandii; także. mieszkanka Irlandii Północnej
Wiktionary
(1.1) Na ostatnim etapie Irlandka prześcignęła Amerykankę.
Wiktionary
IPA: irˈlãntka, AS: irlãntka
Wiktionary
rzecz. Irlandia ż., irlandzki mrz.
:: fm. Irlandczyk mos.
przym. irlandzki
Wiktionary
przymiotnik od: Irlandia, Irlandia Północna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Irlandii lub Irlandczyków
(1.2) odnoszący się do wyspy Irlandia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język celtycki używany przez Irlandczyków;
Wiktionary
(1.1) Piłeś kiedyś irlandzkie piwo?
(2.1) Irlandzki jest językiem celtyckim.
Wiktionary
IPA: irˈlãnt͡sʲci, AS: irlãncʹḱi
Wiktionary
rzecz. Irlandia ż., Irlandczyk mos., Irlandka ż.
Wiktionary
(2.1) iryjski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem irlandzkim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem irlandzkim
(1.3) spisany, stworzony w języku irlandzkim
Wiktionary
IPA: irˈlãnt͡skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: irlãnckoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈirma, AS: irma
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Irmina – imię żeńskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od zdrobnienia grupy imion rozpoczynających się na "irm" – od "irmen", co oznacza „czczony, szanowany”.
W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 5003 kobiety o imieniu Irmina nadanym jako imię pierwsze. Dla porównania, najczęściej nadane imię pierwsze – Anna – nosi 1 068 330 osób.
Wikipedia
(1.1) Irmina wyprowadziła się do Nakła nad Notecią we wrześniu 1999 roku.
Wiktionary
IPA: irˈmʲĩna, AS: irmʹĩna
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Irminy lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Irmina (imię żeńskie)
SJP.pl
przymiotnik od: Irokez
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Irokezami, dotyczący Irokezów
Wiktionary
rzecz. Irokez mos., Irokezka ż., irokez mrz.
Wiktionary
fryzura charakteryzująca się pasem dłuższych włosów, biegnących od górnej części czoła aż po kark, czasem krócej, popularna m.in. wśród punków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włosy ułożone w stojący grzebień, kojarzone z subkulturą punk
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Prawdziwe punki noszą irokezy usztywnione białkiem.
Wiktionary
IPA: iˈrɔkɛs, AS: irokes
Wiktionary
rzecz. Irokez m.
przym. irokeski
Wiktionary
plemię indiańskie
SJP.pl
Irokezi (nazwa własna: "Haudenosaunee") – liga plemion (Mohawków, Oneidów, Onondagów, Kajugów i Seneków, od września 1722 także Tuskarorów, a nieco później również 6 plemion kanadyjskich Wyandotów) Indian Ameryki Północnej zamieszkujących tereny na wschód od Wielkich Jezior i na południe od Rzeki św. Wawrzyńca, czyli północną część stanów Nowy Jork, Pensylwanii i Maine, niemal cały stan Vermont oraz południowe obszary kanadyjskich prowincji Quebec i Ontario.
Wikipedia
Indianka Ameryki Północnej
SJP.pl
bezbarwna ciecz o zapachu fiołków, występująca w korzeniach fiołków oraz kosaćców i wykorzystywana jako dodatek do olejków zapachowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. wzór chemiczny|C14H22O., bezbarwny, oleisty, pachnący fiołkami związek organiczny z grupy ketonów, stosowany jako składnik perfum
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈirɔ̃n, AS: irõn
Wiktionary
skrót od: ironiczny, ironicznie (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = ironicznie
Wiktionary
1. ukryta złośliwość, pogarda lub kpina wyrażona przy pomocy pozornej aprobaty;
2. ironia losu - nagły, niekorzystny obrót wypadków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą;
Wiktionary
Ironia (grec. "εἰρωνεία" eironeía, dosłownie „przestawienie, pozorowanie“) – sposób wypowiadania się, oparty na zamierzonej niezgodności, najczęściej przeciwieństwie, dwóch poziomów wypowiedzi: dosłownego i ukrytego, np. w zdaniu "Jaka piękna pogoda" wypowiedzianym w trakcie ulewy. W klasycznej retoryce ironia stanowi jeden z tropów, jest zaliczana także do podstawowych kategorii w estetyce.
Wikipedia
(1.1) „Nie spodziewałem się po tobie aż takiej hojności” – powiedział z ironią w głosie.
Wiktionary
IPA: iˈrɔ̃ɲja, AS: irõńi ̯a
Wiktionary
rzecz. ironista mos., ironistka ż., ironizowanie n.
:: zdrobn. ironijka ż.
czas. ironizować ndk.
przym. ironiczny
przysł. ironicznie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) używając ironii; pozornie szczerze/prawdziwie
Wiktionary
(1.1) Rene odszedł z dużym ociąganiem, przekonując się raz jeszcze, jak ironicznie brzmi samo określenie „wolny związek" w stosunku do współżycia dwojga ludzi. Nie jest on chyba nigdy wolny — jak żaden ludzki związek, jeżeli ma być ludzki.
Wiktionary
IPA: ˌirɔ̃ˈɲit͡ʃʲɲɛ, AS: irõńičʹńe
Wiktionary
rzecz. ironia ż., ironijka ż., ironista m., ironistka ż., ironizowanie n., ironiczność ż.
czas. ironizować
przym. ironiczny
Wiktionary
(1.1) szyderczo, drwiąco
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: ironicznie
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest ironiczne; cecha tych, którzy są ironiczni
Wiktionary
rzecz. ironia ż.
przym. ironiczny
przysł. ironicznie
Wiktionary
żartobliwy z nutką złośliwości
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego
Wiktionary
(1.1) Rozciągnął szeroko wargi we właściwym sobie dziwnym grymasie, wyrażającym ironiczną aprobatę.
Wiktionary
IPA: ˌirɔ̃ˈɲit͡ʃnɨ, AS: irõńičny
Wiktionary
rzecz. ironia ż., ironijka ż., ironizowanie n., ironista m., ironistka ż., ironiczność ż.
czas. ironizować ndk.
przysł. ironicznie
Wiktionary
(1.1) kąśliwy, sarkastyczny, zgryźliwy, złośliwy, kpiarski, kpiący, sardoniczny, szyderczy, uszczypliwy, zjadliwy; książk. kostyczny, prześmiewczy
Wiktionary
osoba drwiąca, ironizująca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto często zachowuje się ironicznie
Wiktionary
IPA: ˌirɔ̃ˈɲista, AS: irõńista
Wiktionary
rzecz. ironia ż., ironijka ż., ironizowanie n.
:: fż. ironistka ż.
czas. ironizować ndk.
przym. ironiczny
przysł. ironicznie
Wiktionary
(1.1) prześmiewca
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wypowiadanie się o czymś z ironią, z przekąsem
Wiktionary
rzecz. ironia ż., ironijka ż., ironista m., ironistka ż.
czas. ironizować
przym. ironiczny
przysł. ironicznie
Wiktionary
wypowiadać się z ironią, sarkazmem
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) mówić o czymś w sposób ironiczny / z ironią
Wiktionary
IPA: ˌirɔ̃ɲiˈzɔvat͡ɕ, AS: irõńizovać
Wiktionary
rzecz. ironia ż., ironijka ż., ironista m., ironistka ż., ironizowanie n.
przym. ironiczny
przysł. ironicznie
Wiktionary
Irpiń;
1. miasto na Ukrainie;
2. rzeka na Ukrainie, prawy dopływ Dniepru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Ukrainie w obwodzie kijowskim, położone nad rzeką Irpienią (2.1) ;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub żeński, nazwa własna
(2.1) geogr. rzeka w Ukrainie, prawy dopływ Dniepru;
Wiktionary
Irpień ( Ірпінь, "Irpiń") – miasto na Ukrainie, w obwodzie kijowskim, w rejonie buczańskim; leży w aglomeracji kijowskiej; liczy 63 tys. mieszkańców (2024).
Irpień leży na lewym brzegu Irpienia i prawym brzegu Buczy, na północny zachód od Kijowa i na południe od Buczy, na północ od której znajduje się port lotniczy Kijów-Hostomel. Znajduje tu się stacja kolejowa Irpień, położona na linii Kijów – Korosteń – Kowel.
Wikipedia
przym. irpieński
Wiktionary
(2.1) hist. war. Irpeń
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący Irpienia
Wiktionary
rzecz. Irpień mrz./ż.
Wiktionary
Irpień;
1. miasto na Ukrainie;
2. rzeka na Ukrainie, prawy dopływ Dniepru
SJP.pl
skrót od: Interrupt Request, w informatyce: kanał przesyłania informacji między urządzeniami komputera a jego procesorem
SJP.pl
osoba myśląca irracjonalnie, nie tłumacząca i nie postrzegająca w realny sposób
SJP.pl
1. kierowanie się czymś pozarozumowym, wiarą, intuicją, odruchem itp.;
2. w filozofii: założenie o niemożności rozumowego poznania rzeczywistości
SJP.pl
Irracjonalizm ( irrationalis – nierozumowy) – pogląd filozoficzny głoszący, że rzeczywistości nie da się poznać w racjonalny sposób, przypisujący najwyższą wartość pozarozumowym środkom poznawczym.
Irracjonalizm był postawą typową dla romantyzmu i modernizmu. Henri Bergson uważał, że człowiek ma do dyspozycji dwie władze poznawcze: intelekt i intuicję, stawiając wyżej intuicję.
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób irracjonalny
Wiktionary
IPA: ˌirːat͡sʲjɔ̃ˈnalʲɲɛ, AS: i•racʹi ̯õnalʹńe
Wiktionary
przym. irracjonalny
rzecz. irracjonalność
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest irracjonalne
Wiktionary
Ir
Wikipedia
przym. irracjonalny
przysł. irracjonalnie
Wiktionary
nieracjonalny, nieuzasadniony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sprzeczny z rozumem, rozsądkiem
Wiktionary
(1.1) Negowano również możliwość stosowania teorii w odniesieniu do sprawców przestępstw irracjonalnych, przypadkowych i kompulsywnych.
Wiktionary
IPA: ˌirːat͡sʲjɔ̃ˈnalnɨ, AS: i•racʹi ̯õnalny
Wiktionary
rzecz. irracjonalizm m., irracjonalność ż.
przysł. irracjonalnie
Wiktionary
(1.1) nieracjonalny, bezsensowny, niedorzeczny, niepojęty, niezrozumiały, nielogiczny, nierozsądny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
laser generujący podczerwień
SJP.pl
w gramatyce: jeden z okresów warunkowych, mający zastosowanie w sytuacji, gdy mówiący chce zaznaczyć, że warunek przez niego wyrażony jest niezgodny z rzeczywistością, a tym samym i następnik się nie spełnia
SJP.pl
1. brak poczucia rzeczywistości; odrzeczywistnienie;
2. w filozofii: koncepcja, według której nierzeczywistość istnieje równie realnie jak rzeczywistość;
3. w literaturze: odnoszenie się do świata baśniowego, snów, magii
SJP.pl
nierzeczywisty; nierealny
SJP.pl
1. dążenie niepodległościowe;
2. ruch polityczny we Włoszech
SJP.pl
Ir
Wikipedia
członek, zwolennik irredenty
SJP.pl
dążący do wyzwolenia narodowego; niepodległościowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. irredenta.
Wiktionary
rzecz. irredentysta m., irredentystka ż.
przym. irredentystyczny
Wiktionary
nieistotny, nieposiadający uzasadnienia
SJP.pl
pokryty irchą (miękką skórą, rodzajem dwustronnego zamszu), oprawiony irchą (np. gąbka irszana), zrobiony z irchy lub w jakiś inny sposób związany z taką skórą; irchowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto powiatowe w obwodzie zakarpackim Ukrainy, położone u południowych stoków Karpat, nad rzeczką Irszawką;
Wiktionary
Irszawa (ukr. Іршава, ros. i rus. Иршава, węg. "Ilosva", czes. i słow. "Iršava", jid. אָרשעווע /Orszewe/) – miasto na Ukrainie, w obwodzie zakarpackim, w rejonie chuściańskim, siedzibahromady Irszawa.
Wikipedia
przym. irszawski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Irszawy
Wiktionary
rzecz. Irszawa ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Irtyszem, dotyczący Irtysza
Wiktionary
(1.1) Obskie i irtyskie zbiorniki oraz zasoby wodne omawianego obszaru zasilają nie tylko turbiny wielu nowych radzieckich elektrowni: tiumeńskiej, jermakowskiej, pietropawłowskiej, ekibastuskiej, buchtarmińskiej czy nowosybirskiej, lecz również zasilają i zaopatrują w wodę centra przemysłowe zachodniej Syberii oraz ważniejsze ośrodki gospodarcze Kazachstanu.
(1.1) Tak samo u Ostiaków irtyskich: wiosną mężczyźni, tam gdzie zajmują się rybołówstwem, przebywają sami w zbudowanych po temu chatach, kobiety pozostają w stałych domostwach, mężowie odwiedzają je od czasu do czasu.
Wiktionary
rzecz. Irtysz mrz.
Wiktionary
rzeka w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji, północno-wschodnim Kazachstanie i zachodnich Chinach, lewy dopływ Obu;
Wiktionary
Zobacz też: Irtysz (rakieta).
Irtysz (ros. Иртыш; kaz. Ертіс, "Jertys"; 额尔齐斯河 "É’ěrqísī Hé") – rzeka w azjatyckiej części Rosji, w północno-wschodnim Kazachstanie i w zachodnich Chinach. Lewy dopływ Obu.
Długość – 4248 km, powierzchnia zlewni – 1643 tys. km², średni przepływ u ujścia – 2830 m³/s. Żeglowna na odcinku ponad 3600 km. Obfita w ryby. Wykorzystywana do nawadniania.
Wikipedia
przym. irtyski
Wiktionary
zdrobnienie od: Ireneusz (imię męskie); Irek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Ireneusz
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Irusia
Wiktionary
(1.1) Chrzestna podarowała Irusiowi nowe puzzle.
Wiktionary
rzecz. Ireneusz mos., Ireczek mos., Irek mos.
Wiktionary
(1.1) Irek, Ireczek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
okrytonasienna roślina tropikalna posiadająca jadalne owoce i tłuszcze stosowane przy produkcji czekolad i oleju roślinnego
SJP.pl
członek protestanckiej grupy wyznaniowej założonej w 1825 roku przez Edwarda Irvinga
SJP.pl
pierwiastek chemiczny o symbolu Ir
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77;
Wiktionary
Iryd (Ir, iridium) – pierwiastek chemiczny, metal przejściowy. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa "iris" oznaczającego tęczę.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma iryd?
Wiktionary
IPA: ˈirɨt, AS: iryt
Wiktionary
rzecz. Iryda ż., Irydion mos., Iris ż., irydowanie n.
przym. irydowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Ir
Wiktionary
w mitologii greckiej: posłanka bogów (głównie Zeusa i Hery) do ludzi, uosobienie tęczy; Iris
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. zob. Iris.
(1.2) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Iryda jako bogini tęczy rozpina ów cudny łuk siedmiobarwny, co ziemię łączy z niebem.
(1.2) Jedna z moich koleżanek biurowych ma na imię Iryda.
(1.2) Irydy imieniny obchodzą 5 maja.
Wiktionary
IPA: iˈrɨda, AS: iryda
Wiktionary
rzecz. iryd mrz., irydowość ż., iryzacja ż. iryzowanie n., Iris ż., irys mrz./mzw., irysek mrz./mzw., irysowość ż.
:: zdrobn. Irydzia ż., Irydeczka ż., Irydusia ż.
czas. iryzować ndk.
przym. Irydzin, Irydowy, Irydeczkowy, Irydusin, Irydusiowy, irydowy, irysowy
zob. Irydion.
Wiktionary
(1.1) Iris, Irys, Taumantyda
(1.2) zdrobn. Irydzia, Irydeczka, Irydusia
Wiktionary
okulistyczny zabieg operacyjny stosowany w leczeniu jaskry, polegający na wycięciu tęczówki oka przy jego podstawie
SJP.pl
Irydektomia – okulistyczny zabieg operacyjny polegający na udrożnieniu kąta przesączania poprzez przypodstawne wycięcie tęczówki oka, stosowany w leczeniu jaskry o zamkniętym kącie przesączania.
Wikipedia
taki jak w "Irydionie"
SJP.pl
dział medycyny alternatywnej zajmujący się oceną stanu zdrowia człowieka za pomocą analizy tęczówki oka; irydologia, irydodiagnostyka
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mój dziadek ze strony matki ma na imię Irydion.
(1.1) Irydionowie imieniny obchodzą 19 kwietnia.
Wiktionary
IPA: iˈrɨdʲjɔ̃n, AS: irydʹi ̯õn
Wiktionary
rzecz. Irydionowa ż., Irydionówna ż., Irydionostwo lm m., Iryda ż., Irydzia ż., Irydeczka ż., Irydusia ż., iryd mrz., irydowość ż., iryzacja ż., iryzowanie n., Iris ż., irys mrz./mzw., irysek mrz./mzw., irysowość ż.
:: zdrobn. Irydionek mos.
czas. iryzować ndk.
przym. Irydionowy, Irydionkowy, Irydzin, Irydeczkin, Irydusin, irydowy, irysowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Irydionek
Wiktionary
dział medycyny alternatywnej zajmujący się oceną stanu zdrowia człowieka za pomocą analizy tęczówki oka; irydiologia, irydologia
SJP.pl
specjalista w zakresie irydologii
SJP.pl
dział medycyny alternatywnej zajmujący się oceną stanu zdrowia człowieka za pomocą analizy tęczówki oka; irydiologia, irydodiagnostyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział paramedycyny zajmujący się kompleksową oceną stanu zdrowia na podstawie wyglądu tęczówki;
Wiktionary
Te
Wikipedia
(1.1) W Polsce irydologia rozwinęła się dopiero na początku lat 90..
Wiktionary
rzecz. irydolog mos./ż.
przym. irydologiczny
Wiktionary
irydotomia laserowa - okulistyczny zabieg operacyjny, polegający na przecięciu tęczówki, stosowany przy jaskrze z wąskim, zamykającym się kątem przesączania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. reakcja chemiczna wprowadzenia atomu irydu do cząsteczki związku chemicznego
Wiktionary
rzecz. iryd mrz.
czas. irydować ndk.
przym. irydowy
Wiktionary
→ iryd
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od iryd
Wiktionary
IPA: ˌirɨˈdɔvɨ, AS: irydovy
Wiktionary
rzecz. iryd mrz., Iryda ż., Irydion mos., Iris ż., irydowanie n.
Wiktionary
organiczny związek chemiczny o trujących właściwościach
SJP.pl
Irydyna – organiczny związek chemiczny z grupy izoflawonów należących do grupy flawonoidów. Jest 7-glikozydem irygeniny. Może być wyizolowana z kilku gatunków kosaćców, w tym z kosaćca bródkowego i kosaćca różnobarwnego ("Iris versicolor"). Związek ten jest toksyczny, stąd też te rośliny są trujące dla ludzi i zwierząt. Związku nie należy mylnie zaliczać do grupy irydoidów.
Wikipedia
1. sztuczne nawadnianie pól
2. zabieg leczniczy lub higieniczny polegający na przepłukiwaniu jamy ciała (pochwy, odbytnicy) ciepłą wodą lub roztworem leku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zabieg przeprowadzany w celach leczniczych lub higienicznych polegający na przepłukiwaniu jamy ciała (np. pochwy, odbytnicy, nosa) roztworem leku lub ciepłą wodą;
(1.2) roln. sztuczne nawadnianie pól;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. irygator m., irygowanie n.
czas. irygować ndk.
przym. irygacyjny
Wiktionary
(1.2) nawadnianie
Wiktionary
związany z irygacją
SJP.pl
przyrząd medyczny do przepłukiwania jam ciała
SJP.pl
Irygator – urządzenie do przepłukiwania jamy ustnej, jelit, pochwy lub innych jam ciała przy użyciu wody lub roztworu leku.
Wikipedia
1. sztucznie nawadniać uprawy rolne;
2. przepłukiwać jamę ciała w celach leczniczych lub higienicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. mieszkaniec Irlandii pochodzenia celtyckiego
Wiktionary
(1.1) Następnie zaatakowała szykującego się do ostatecznej rozprawy z powalonym Iryjczykiem wroga.
Wiktionary
rzecz. Ir mos.
:: fż. Iryjka ż.
przym. iryjski
Wiktionary
(1.1) Ir
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. mieszkanka Irlandii pochodzenia celtyckiego
Wiktionary
(1.1) Iryjka była wyprostowana jak trzcina, smukła i wytrzymała..
Wiktionary
rzecz. Ir mos.
:: fm. Iryjczyk m.
przym. iryjski
Wiktionary
(1.1) Irlandka
Wiktionary
rzadko: związany z Irlandią; irlandzki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Iryjczykami, dotyczący Iryjczyków
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język z grupy goidelskiej języków celtyckich;
Wiktionary
(1.1) Stopniowo władzę Briana uznały niemal wszystkie plemięemiona iryjskie, a nawet szereg osiedli skandynawskich.
(2.1) Celtowie z Irlandii używali iryjskiego.
Wiktionary
rzecz. Ir mos., Iryjczyk mos., Iryjka ż.
Wiktionary
(2.1) irlandzki
Wiktionary
1. bylina o wąskich liściach i barwnych kwiatach kosaciec;
2. rodzaj cukierka;
3. odmiana ziemniaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. pot. kosaciec, roślina kwiatowa;
(1.2) bot. kwiat irysa (1.1)
(1.3) spoż. mleczny cukierek o kwadratowym kształcie
(1.4) poligr. druk tęczowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈirɨs, AS: irys
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. irysek m.
przym. irysowy
Wiktionary
(1.1) kosaciec
Wiktionary
zdrobnienie od: irys
SJP.pl
związany z irysem
SJP.pl
stan rozdrażnienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stan rozdrażnienia
Wiktionary
(1.1) Dwuzłotówka wpadła do szczeliny między kostkami brukowymi i ku irytacji chłopczyka nie dała się wydłubać.
Wiktionary
IPA: ˌirɨˈtat͡sʲja, AS: irytacʹi ̯a
Wiktionary
czas. irytować
rzecz. irytowanie n.
przym. irytujący
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|irytować.
Wiktionary
IPA: ˌirɨtɔˈvãɲɛ, AS: irytovãńe
Wiktionary
czas. irytować
rzecz. irytacja ż.
przym. irytujący
Wiktionary
denerwować, drażnić, gniewać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) drażnić, denerwować kogoś
czasownik zwrotny niedokonany irytować się
(2.1) denerwować się, wpadać w irytację
Wiktionary
(1.1) Najbardziej irytują mnie rozpieszczone, wrzeszczące dzieciaki w autobusie.
(2.1) Adam irytuje się, gdy jego syn puszcza głośno techno w swoim pokoju.
Wiktionary
IPA: ˌirɨˈtɔvat͡ɕ, AS: irytovać
Wiktionary
rzecz. irytacja ż., irytowanie n.
ims. irytujący
przysł. irytująco
przym. irytujący
Wiktionary
nieznośny, wprowadzający w gniew, drażniący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) psych. taki, który irytuje; wywołujący rozdrażnienie
Wiktionary
(1.1) Rozmowa z następczynią Agaty okazała się irytująca i nie dająca nadziei na właściwe zmiany.
Wiktionary
rzecz. irytacja ż., irytowanie n., irytującość ż.
czas. irytować ndk., poirytować dk.
przysł. irytująco
Wiktionary
(1.1) drażniący, dokuczliwy, frustrujący, niemiły, uciążliwy
Wiktionary
mienienie się barwami tęczy cienkich warstw różnych substancji (np. oleju na wodzie) powstające w wyniku interferencji światła białego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zjawisko optyczne polegające na powstawaniu tęczowych barw;
Wiktionary
Ir
Wikipedia
rzecz. Iris ż., Iryda ż., Irydion mos.
Wiktionary
(1.1) tęczowanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|iryzować.
Wiktionary
rzecz. nieiryzowanie n., Iris ż., Iryda ż., Irydion mos.
czas. iryzować ndk.
Wiktionary
mienić się barwami tęczy
SJP.pl
fruktan występujący w irysach
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Irządz
Wiktionary
rzecz. Irządze nmos.
:: fż. irządzanka ż.
przym. irządzki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Irządz
Wiktionary
rzecz. Irządze nmos.
:: fm. irządzanin m.
przym. irządzki
Wiktionary
1. wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie górowskim;
2. wieś w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Irządze
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Irządz
Wiktionary
rzecz. Irządze nmos., irządzanin m., irządzanka ż.
Wiktionary
Intelligence Service, brytyjska służba wywiadowcza
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Industry Standard Architecture
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) rel. hist. imię Jezusa Chrystusa w islamie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W islamie Jezus – po arabsku Isa – postrzegany jest jako prorok, a nie Syn Boży ani Bóg w jednej z trzech postaci. W Koranie wymienia się go z imienia aż 25 razy, sześciokrotnie zaś nadaje mu tytuł Mesjasz (albo Chrystus – w zależności, którym przekładem Koranu się posługujemy). Mówi się o nim także: Posłaniec i Prorok, a przede wszystkim Słowo i Duch Boży.
Wiktionary
IPA: ˈisa, AS: isa
Wiktionary
[czytaj: izaak] obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obce imię męskie
SJP.pl
Isaak właśc. Isaak Guderian (ur. 31 stycznia 1995 w Minden) – niemiecki piosenkarz. Reprezentant Niemiec w 68. Konkursie Piosenki Eurowizji (2024).
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Isabelle – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Wisconsin, w hrabstwie Pierce.
Wikipedia
nauka wstępna, zwłaszcza do studiowania Biblii; isagogika
SJP.pl
nauka wstępna, zwłaszcza do studiowania Biblii; isagoga
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
(z angielskiego: International Standard Book Number) międzynarodowy znormalizowany numer książki
SJP.pl
niedokrwienie całości lub części narządu wskutek skurczu naczyń krwionośnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. rwa kulszowa.
Wiktionary
IPA: isˈxʲjalʲɟja, AS: isχʹi ̯alʹǵi ̯a
Wiktionary
ból nerwu kulszowego przebiegający od okolicy lędźwiowo-krzyżowej do pośladka oraz kończyny dolnej aż do palców stopy; rwa kulszowa
SJP.pl
przymiotnik od: ischias
SJP.pl
chorobowe zjawisko oddawania moczu drobnymi kroplami, pomimo olbrzymiego pęcherza wypełnionego zalegającym moczem; paradoksalne oddawanie moczu
SJP.pl
skrót od: Integrated Services Digital Network; sieć telefoniczna oparta na technologiach cyfrowych
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydrol. rzeka w Rosji. lewy dopływ Tobołu; przepływa przez terytorium obwodu swierdłowskiego, kurgańskiego i tiumeńskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Iset', Isiet'
Wiktionary
rodzaj kobierca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Iranie, położone w oazie na Wyżynie Irańskiej, u stóp łańcucha górskiego Zagros;
(1.2) geogr. adm. ostan w środkowym Iranie, którego stolicą jest Isfahan (1.1);
Wiktionary
Isfahan ( اصفهان, translit. "Eşfahān", transkryp. "Esfahan"; historycznie także jako "Ispahan", starop. "Aspadāna", średniop. "Spahān") – trzecie co do wielkości miasto Iranu, położone ok. 340 km na południe od Teheranu. Stolica prowincji o tej samej nazwie. Populacja 1 547 164 mieszkańców (2026).
Wikipedia
(1.1) Teherańczycy szczególnie dużo miejsca poświęcają w swoich opowieściach obywatelom Szirazu i Isfahanu. Tych pierwszych kochają tych drugich nienawidzą. Isfahańczycy mają opinię zbyt pewnych siebie, przekonanych o swojej wyższości, niezbyt uprzejmych, zakochanych w pieniądzach, wyjątkowo skąpych i konserwatywnych.
Wiktionary
IPA: isˈfaxãn, AS: isfaχãn
Wiktionary
rzecz. isfahańczyk mos., isfahanka ż., isfahan mrz.
przym. isfahański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Isfahanu; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Isfahan mrz., isfahan mrz.
:: fm. isfahańczyk mos.
przym. isfahański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Isfahanu; osoba z tego miasta
Wiktionary
(1.1) Teherańczycy szczególnie dużo miejsca poświęcają w swoich opowieściach obywatelom Szirazu i Isfahanu. Tych pierwszych kochają tych drugich nienawidzą. Isfahańczycy mają opinię zbyt pewnych siebie, przekonanych o swojej wyższości, niezbyt uprzejmych, zakochanych w pieniądzach, wyjątkowo skąpych i konserwatywnych.
(1.1) W 1387 r. zbuntowali się isfahańczycy w Persji południowej. I tym razem barbarzyński wódz stłumił rebelię zaś każdemu ze swoich wojowników kazał wrócić z głową jednego Persa.
Wiktionary
rzecz. Isfahan mrz., isfahan mrz.
:: fż. isfahanka ż.
przym. isfahański
Wiktionary
→ Isfahan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Isfahanem, dotyczący Isfahanu
Wiktionary
rzecz. Isfahan mrz., isfahańczyk mos., isfahanka ż., isfahan mrz.
Wiktionary
Ishikawa (jap. 石川町 Ishikawa-machi) – miasto w Japonii, na wyspie Honsiu, w prefekturze Fukushima. Według danych na rok 2020 miejscowość zamieszkiwało 14 644 mieszkańców, a gęstość zaludnienia wyniosła 126,6 os./km².
Wikipedia
Ishinomaki (jap. 石巻市 Ishinomaki-shi) – miasto w Japonii (prefektura Miyagi), na wyspie Honsiu ("Honshū"), nad Oceanem Spokojnym.
Ma powierzchnię 554,55 km². W 2020 r. mieszkało w nim 140 151 osób, w 56 624 gospodarstwach domowych (w 2010 r. 160 826 osób, w 57 796 gospodarstwach domowych).
Wikipedia
zdrobnienie od: Weronika, Monika, Dominika, Jadwiga, Agnieszka (imiona żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) infantylne zdrobnienie od imienia Weronika
(1.2) infantylne zdrobnienie od imienia Jadwiga
(1.3) infantylne zdrobnienie od imienia Agnieszka
(1.4) infantylne zdrobnienie od imienia Dominika
(1.5) infantylne zdrobnienie od imienia Monika
(1.6) infantylne zdrobnienie od imienia Oliwia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Monisia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = polit. Państwo Islamskie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ataki w Iranie pokazują, że ISIS może uderzyć w zupełnie przeciwnym kierunku.
Wiktionary
(1.1) PI, IS, Daesh
Wiktionary
grupa pszczół zwiadowczych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) spolszczona arabska wersja męskiego imienia Aleksander
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) astr. planetoida nr 5615 z pasa głównego asteroid;
(2.2) wojsk. typ rosyjskiego pocisku balistycznego krótkiego zasięgu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Iskandar m.
Wiktionary
(1.1) Iskandar
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|iskać.
Wiktionary
IPA: iˈskãɲɛ, AS: iskãńe
Wiktionary
czas. iskać
rzecz. odiskanie n.
Wiktionary
wybierać coś, zwłaszcza robactwo, z włosów lub piór
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) usuwać pasożyty żyjące we włosach ludzi lub sierści zwierząt poprzez wyszukiwanie i łapanie (wyskubywanie) ich palcami
Wiktionary
(1.1) W zoo widzieliśmy, jak szympansy iskają się nawzajem.
Wiktionary
IPA: ˈiskat͡ɕ, AS: iskać
Wiktionary
rzecz. odiskanie n., iskanie n.
Wiktionary
zdrobnienie od: iskierka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: iskierka
Wiktionary
IPA: ˌisʲcɛˈrɛt͡ʃka, AS: isʹḱerečka
Wiktionary
rzecz. iskra ż., iskierka ż.
czas. iskrzyć
Wiktionary
zdrobnienie od: iskra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: iskra
Wiktionary
IPA: iˈsʲcɛrka, AS: isʹḱerka
Wiktionary
rzecz. iskra ż.
:: zdrobn. iskiereczka ż.
czas. iskrzyć
przym. iskrowy
Wiktionary
przymiotnik od: iskierka
SJP.pl
przyrząd składający się z dwóch oddzielonych dielektrykiem diod, między którymi przeskakuje iskra
SJP.pl
Iskiernik – aparat elektryczny (lub część innego aparatu) zbudowany z dwóch elektrod przedzielonych izolatorem gazowym lub cieczowym. W takim układzie przy przekroczeniu pewnej wartości napięcia na zaciskach tzw. napięcia zapłonu rezystancja wewnętrzna iskiernika gwałtownie maleje i zaczyna przewodzić prąd.
Wikipedia
rozżarzona cząstka płonącego ciała, która oderwała się od całości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rozżarzona cząstka płonącego ciała oddzielająca się od całości
(1.2) przen. człowiek ruchliwy, szybki, zwinny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Proch zapalał się od iskry z krzoski.
Wiktionary
IPA: ˈiskra, AS: iskra
Wiktionary
rzecz. skra ż., iskrzenie n., zaiskrzenie n., iskrzyk m., iskrownik m., skrzenie n., iskiernik m.
:: zdrobn. iskierka ż., iskiereczka ż.
czas. iskrzyć ndk., zaiskrzyć dk., skrzyć się ndk.
przym. iskrowy
Wiktionary
(1.1) książk. skra
Wiktionary
urządzenie zabezpieczające przed wydobywaniem się iskier; odiskiernik; odiskrownik
SJP.pl
część instalacji zapłonowej silników tłokowych służąca do wytwarzania prądu elektrycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie do wytwarzania iskry zapłonowej
Wiktionary
Iskrownik – urządzenie do generowania iskier elektrycznych (np. do zapłonu w silnikach).
Iskrownik elektromagnetyczny składa się z jednej lub kilku cewek oraz przerywacza i kondensatora. Prąd płynący w cewce wytwarza pole magnetyczne. Przerwanie przepływu prądu powoduje zanik pola magnetycznego, który to wywołuje siłę elektromotoryczną indukcji, co daje impuls wysokiego napięcia.
Wikipedia
rzecz. iskra ż.
czas. iskrzyć
Wiktionary
przymiotnik od: iskrownik
SJP.pl
związany z iskrą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący iskry, związany z iskrą
Wiktionary
rzecz. iskra ż., iskierka ż.
czas. iskrzyć
Wiktionary
1. żarzący się, pełen iskier;
2. skrzący się, migocący
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Iskrzyczyn (niem. "Iskritschin" lub "Iskrzitschin") – wieś sołecka w gminie Dębowiec w powiecie cieszyńskim, w województwie śląskim. Wieś leży w historycznych granicach regionu Śląska Cieszyńskiego. Powierzchnia sołectwa wynosi 465 ha, liczba ludności 628 (2009), co daje gęstość zaludnienia równą 135,05 os./km². Większość terenu wioski zajmują grunty orne (338 ha).
Wikipedia
gatunek chrząszcza z rodziny świetlików
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Iskrzyni
Wiktionary
rzecz. Iskrzynia ż.
:: fż. iskrzynianka ż.
przym. iskrzyński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Iskrzyni
Wiktionary
rzecz. Iskrzynia ż.
:: fm. iskrzynianin m.
przym. iskrzyński
Wiktionary
1. wydawać z siebie iskry, migotliwe blaski; błyszczeć, lśnić;
2. rzadko, poetycko: roziskrzać, rozświetlać;
3. iskrzyć się - lśnić migotliwym blaskiem
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) wyrzucać z siebie iskry
(1.2) świecić lub odbijać światło w sposób przypominający naprzemienne gaśnięcie i zapalanie się
(1.3) o silnym uczuciu: być odczuwanym między ludźmi związanymi ze sobą jakąś sytuacją
(1.4) książk. wyróżniać się w bardzo pozytywny sposób na tle podobnych rzeczy
czasownik zwrotny niedokonany iskrzyć się (dk. brak)
(2.1) wytwarzać iskry prądu elektrycznego
(2.2) odbijając światło sprawiać wrażenie naprzemiennego gaśnięcia i zapalania się
(2.3) być pełnym czegoś, co wyróżnia dany tekst lub wypowiedź na tle innych
Wiktionary
rzecz. iskra ż., iskierka ż., iskiereczka ż., iskrownik m. iskrzenie n.
czas. zaiskrzyć dk.
przym. iskrowy, iskrownikowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Iskrzyni
Wiktionary
rzecz. Iskrzynia ż., iskrzynianin m., iskrzynianka ż.
Wiktionary
niewielki, przenośny radiotelegraf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przenośna radiostacja do nadawania depesz telegraficznych, której działanie opierało się na wykorzystaniu zjawiska iskry elektrycznej
Wiktionary
skrót od: islandzki
SJP.pl
skrót
(1.1) = islandzki
Wiktionary
religia objawiona prorokowi Mahometowi, głosząca wiarę w jednego Boga (Allaha), rozpowszechniona głównie w krajach Bliskiego Wschodu, niektórych krajach azjatyckich oraz afrykańskich; muzułmanizm, mahometanizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. religia monoteistyczna założona przez Mahometa;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Według praw islamu, jeśli ojcem jest muzułmanin, dziecko też jest muzułmaninem.
Wiktionary
IPA: ˈislãm, AS: islãm
Wiktionary
rzecz. islamizm m., islamista m., islamizacja ż., islamistyka ż., islamistka ż., islamiec mos.
czas. islamizować ndk.
przym. islamski, islamistyczny, przedislamski
Wiktionary
(1.1) muzułmaństwo, muzułmanizm, mahometanizm
Wiktionary
stolica Pakistanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Pakistanu;
Wiktionary
Islamabad (urdu: "اسلام آباد") – stolica Pakistanu od 1966 roku, kiedy to została przeniesiona z Karaczi. Położona w północno-wschodniej części kraju na płaskowyżu Pothohar. Według spisu powszechnego z 2017 roku, Islamabad jest dziewiątym miastem Pakistanu pod względem liczby ludności.
Wikipedia
IPA: ˌislãˈmabat, AS: islãmabat
Wiktionary
rzecz. islamabadczyk mos., islamabadka ż.
przym. islamabadzki
Wiktionary
mieszkaniec Islamabadu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Islamabadu
Wiktionary
IPA: ˌislãmaˈbaṭt͡ʃɨk, AS: islãmabaṭčyk
Wiktionary
rzecz. Islamabad mrz.
:: fż. islamabadka ż.
przym. islamabadzki
Wiktionary
mieszkanka Islamabadu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Islamabadu
Wiktionary
IPA: ˌislãmaˈbatka, AS: islãmabatka
Wiktionary
rzecz. Islamabad mrz.
:: fm. islamabadczyk mos.
przym. islamabadzki
Wiktionary
przymiotnik od: Islamabad
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Islamabad
Wiktionary
IPA: ˌislãmaˈbat͡sʲci, AS: islãmabacʹḱi
Wiktionary
rzecz. Islamabad mrz., islamabadczyk mos., islamabadka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. muzułmanin, wyznawca islamu
Wiktionary
rzecz. islam m.
Wiktionary
(1.1) współcz. muzułmanin, mahometanin; przest. islamista
Wiktionary
1. badacz, znawca islamu; islamolog, islamoznawca;
2. zwolennik islamizmu, ideologii wywiedzionej z fundamentalizmu islamskiego;
3. wyznawca islamu; muzułmanin, mahometanin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik islamizmu
(1.2) nauk. badacz, znawca islamu
(1.3) przest. wyznawca islamu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Islamiści postrzegają swe przywiązanie do islamu głównie jako formę politycznej przynależności, czego jako zazwyczaj pobożni muzułmanie nie powinni robić. Wielu islamistów robi wrażenie, że w ogóle nie są pobożni.
(1.1) (…) decydenci na ogół traktowali islamistów jako ważne osobistości i potencjalnych sojuszników w walce z komunizmem lub spisywali ich na straty, jako tych, którzy swoje najlepsze lata mają już za sobą.
Wiktionary
IPA: ˌislãˈmʲista, AS: islãmʹista
Wiktionary
rzecz. islamizacja ż., islam m., islamizm m., islamistyka ż., islamizowanie n.
:: fż. islamistka ż.
czas. islamizować ndk.
przym. islamistyczny, islamski, przedislamski
przysł. islamistycznie, islamsko
Wiktionary
(1.2) islamoznawca
(1.3) muzułmanin; przest. mahometanin; stpol. pogard. bisurmanin
Wiktionary
1. badaczka, znawczyni islamu; islamolożka, islamoznawczyni;
2. zwolenniczka islamizmu, ideologii wywiedzionej z fundamentalizmu islamskiego;
3. wyznawczyni islamu; muzułmanka, mahometanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: islamista
Wiktionary
IPA: ˌislãˈmʲistka, AS: islãmʹistka
Wiktionary
rzecz. islamizacja ż., islam m., islamizm m., islamistyka ż., islamizowanie n.
:: fm. islamista m.
czas. islamizować ndk.
przym. islamistyczny, islamski
przysł. islamistycznie, islamsko
Wiktionary
→ islamista, → islamistyka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. dotyczący islamizmu lub islamisty, związany z islamizmem lub islamistą
(1.2) rel. przest. dotyczący islamu, oparty na islamie
(1.3) nauk. dotyczący islamistyki
Wiktionary
IPA: ˌislãmʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: islãmʹistyčny
Wiktionary
rzecz. islamistyka ż., islamista m., islamistka ż., islam m., islamizm m., islamizacja ż.
przym. islamski
czas. islamizować ndk.
przysł. islamicznie
Wiktionary
islamoznawstwo;
1. nauka zajmująca się islamem; islamologia;
2. kierunek studiów, którego przedmiotem jest ta nauka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. dziedzina nauki zajmująca się badaniami nad islamem;
Wiktionary
Islamistyka (inaczej islamoznawstwo) – jedna z dziedzin orientalistyki i jednocześnie religioznawstwa, zajmująca się naukowym badaniem: islamu i ugrupowań w ramach islamu, społeczeństw muzułmańskich, polityki, ale także literatury, filozofii i kultury muzułmańskiej. Jest ściśle powiązana z innymi dziedzinami orientalistyki, takimi jak: arabistyka, turkologia, afrykanistyka oraz iranistyka.
Wikipedia
IPA: ˌislãˈmʲistɨka, AS: islãmʹistyka
Wiktionary
rzecz. islam m., islamizm m., islamista m., islamistka ż., islamizacja ż., islamizowanie n.
czas. islamizować
przym. islamistyczny, islamski
Wiktionary
(1.1) islamoznawstwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. socjol. proces narzucania islamu albo poddawania się wpływom islamu
Wiktionary
Islamizacja – zmiany rodzimych wierzeń etnicznych, osiadłego w określonym rejonie ludu, przez islam i kulturę arabską. Islamizacja towarzyszyła arabskiej ekspansji i podbojom. Proces ten obejmował Bliski Wschód, Kaukaz, Bałkany oraz północną, centralną i wschodnią Afrykę.
Wikipedia
(1.1) Islamizacja na Bałkanach jest skutkiem różnych czynników. Najważniejszymi są przemoc ze strony władz osmańskich, szantaż ekonomiczny, wybór koniunkturalny oraz propaganda religijna.
(1.1) (…) islamizacja samych Arabów trwała ponad 300 lat.
Wiktionary
IPA: ˌislãmʲiˈzat͡sʲja, AS: islãmʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. islam m., islamistyka ż., islamista m., islamistka ż., islamizm m., islamizowanie n.
czas. islamizować
przym. islamski, islamistyczny, przedislamski
Wiktionary
(1.1) islamizowanie
Wiktionary
1. ideologia polityczna wywiedziona z fundamentalizmu islamskiego;
2. rygorystyczne przestrzeganie zasad islamu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. rel. islam polityczny – doktryna polityczna oparta na islamie, łącząca religię z ideologią, w której Koran uznany jest za podstawę prawa i polityki państwa;
(1.2) przest. rel. islam ogólnie
Wiktionary
Nie mylić z: Islam.
Wikipedia
(1.1) Szukając wyjaśnień dla swych kłopotów, muzułmanie obmyślili trzy polityczne odpowiedzi na współczesne wyzwania: świeckość, reformizm i islamizm.
Wiktionary
IPA: isˈlãmʲism̥, AS: islãmʹism̦
Wiktionary
rzecz. islamista m., islamistka ż., islamizacja ż., islam m., islamistyka ż.
przym. islamistyczny, islamski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|islamizować.
Wiktionary
IPA: ˌislãmʲizɔˈvãɲɛ, AS: islãmʹizovãńe
Wiktionary
czas. islamizować
rzecz. islamista mos., islamistka ż., islamistyka ż., islamizacja ż.
przym. przedislamski
Wiktionary
1. poddawać wpływom islamu;
2. islamizować się - ulegać wpływom islamu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) wprowadzać islam, poddawać coś pod wpływy islamu
Wiktionary
(1.1) (…) słowo „monafeq” znaczy dosłownie „hipokryta; dwulicowiec; ktoś, kto z pozoru wspiera kogoś bądź jakieś stanowisko, podczas gdy w istocie jest mu wrogi” i w kulturze muzułmańskiej ma długą tradycję użycia – pierwotnie tak określani byli Arabowie, którzy za życia Mahometa koniunkturalnie przyjęli islam, ale po śmierci proroka powrócili do dawnych wierzeń i trzeba ich było – siłą – ponownie zislamizować.
Wiktionary
IPA: ˌislãmʲiˈzɔvat͡ɕ, AS: islãmʹizovać
Wiktionary
rzecz. islam m., islamizacja ż., islamista mos., islamizowanie n., islamistka ż., islamistyka ż.
przym. islamski, islamistyczny, przedislamski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik islamofaszyzmu, radykalnej postaci islamu o wielu cechach wspólnych z faszyzmem
Wiktionary
(1.1) Najsłynniejszy islamofaszysta z Wielkiej Brytanii Anjem Choudary, który dąży do radykalizacji muzułmanów brytyjskich, planowaćanuje założyć kolejną organizację po delegalizacji poprzedniej.
Wiktionary
rzecz. islamofaszyzm m., islamofaszystka ż.
przym. islamofaszystowski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający związek z islamofaszyzmem, radykalną postacią islamu o wielu cechach wspólnych z faszyzmem
Wiktionary
rzecz. islamofaszyzm m., islamofaszysta m., islamofaszystka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. radykalna postać islamu o wielu cechach wspólnych z faszyzmem
Wiktionary
(1.1) W jej toku zostały obalone dwa reżimy podejrzane o wspieranie terroryzmu, budżet wojskowy USA zbliżył się już dziś do maksymalnych rozmiarów zimnowojennych, a „wojna z terroryzmem” przekształciła się w jej własnym pojęciu w „długą wojnę z islamofaszyzmem”.
(1.1) My, ludzie Zachodu, możemy stać się zwiastunami podobnych zmian dla wszystkich muzułmanów na świecie, nie tylko potępiając islamofaszyzm, lecz również nie godząc się na odgrywanie roli islamskich fetyszystów, czyli tych, którzy podsycają muzułmański kompleks niższości, pozostawiając innym niełatwe zadanie przeprowadzenia reform.
Wiktionary
IPA: ˌislãmɔˈfaʃɨsm̥, AS: islãmofašysm̦
Wiktionary
przym. islamofaszystowski
rzecz. islamofaszysta
Wiktionary
(1.1) islamski faszyzm
Wiktionary
osoba o przychylnym nastawieniu do islamu i muzułmanów
SJP.pl
przychylny stosunek do islamu i muzułmanów
SJP.pl
kobieta o przychylnym nastawieniu do islamu i muzułmanów
SJP.pl
osoba przejawiająca silną niechęć do islamu i muzułmanów
SJP.pl
niechętny lub wrogi stosunek do islamu i muzułmanów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uprzedzenie, niechęć, wrogość w stosunku do islamu i muzułmanów;
Wiktionary
Islamofobia – antyspołeczne uprzedzenie i dyskryminacja w stosunku do islamu i muzułmanów. Pojęcie odnosi się do wszelkich przejawów dyskryminacji i rozpowszechniania nienawiści.
Określenie "islamofobia" pochodzi od słów: nazwy islam i greckiego słowa "phóbos" (gr.φόβος) – strach. Termin ten używany był już w latach 20. XX wieku.
Wikipedia
(1.1) Opowiadam im o wybuchu islamofobii w Polsce, o tym, że stała się popularną strawą umysłową dla konserwatywnej i nawet liberalnej części inteligencji.
Wiktionary
IPA: ˌislãmɔˈfɔbʲja, AS: islãmofobʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. islamofob m., islamofobka ż.
przym. islamofobiczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z islamofobią, właściwy islamofobowi
Wiktionary
IPA: ˌislãmɔfɔˈbʲit͡ʃnɨ, AS: islãmofobʹičny
Wiktionary
rzecz. islamofobia ż., islamofob m.
Wiktionary
kobieta przejawiająca silną niechęć do islamu i muzułmanów
SJP.pl
badacz, znawca islamu; islamista, islamoznawca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) badacz zajmujący się islamem
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) badaczka zajmująca się islamem
Wiktionary
(2.1) Włoska islamolog – choć z ostrożnością i sceptycyzmem odnosi się do islamu – widzi jednak potrzebę i sens „dialogu z muzułmanami, którzy podzielają z nami wartości uniwersalne, a przede wszystkim respektowanie świętości życia”.
Wiktionary
rzecz. islamologia ż.
:: fż. islamolożka ż.
przym. islamologiczny
Wiktionary
nauka zajmująca się islamem; islamologia, islamoznawstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka badajaca islam
Wiktionary
rzecz. islamolog mos./ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący islamologi
Wiktionary
rzecz. islamolog mos./ż.
Wiktionary
badaczka, znawczyni islamu; islamistka, islamoznawczyni
SJP.pl
badacz, znawca islamu; islamista, islamolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie islamoznawstwa / islamistyki
Wiktionary
(1.1) Wytrawny islamoznawca przeprowadził odczyt o prawach zwierząt w świecie islamskim.
Wiktionary
IPA: ˌislãmɔˈznaft͡sa, AS: islãmoznafca
Wiktionary
rzecz. islamoznawstwo n.
Wiktionary
(1.1) islamista
Wiktionary
badaczka, znawczyni islamu; islamistka, islamolożka
SJP.pl
islamistyka;
1. nauka zajmująca się islamem; islamologia;
2. kierunek studiów, którego przedmiotem jest ta nauka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z islamem, dotyczący islamu
(1.2) związany z islamizmem
Wiktionary
(1.1) Od 1981 r. kobiety w Tunezji mają zakaz noszenia islamskiego ubioru, włącznie z chustami, w szkołach i urzędach państwowych. (…) Policja zatrzymywała kobiety na ulicy i prosiła je o zdjęcie chusty; prezydent opisał chustę jako "sekciarski rodzaj ubioru, który nieproszony przyszedł do Tunezji".
Wiktionary
IPA: isˈlãmsʲci, AS: islãmsʹḱi
Wiktionary
rzecz. islam m., islamista m., islamistyka ż., islamizacja m./ż.
przym. antyislamski, antyislamistyczny, nieislamski, przedislamski
czas. islamizować, islamizować się
Wiktionary
(1.1) mahometański, muzułmański, starop|bisurmański.
(1.2) islamistyczny
Wiktionary
skrót od: islandzki
SJP.pl
obywatel Islandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek narodowości islandzkiej, obywatel Islandii, mieszkaniec Islandii
Wiktionary
(1.1) W dziewiętnastym wieku Islandczycy podwoili swoje starania w walce o niepodległość.
Wiktionary
IPA: isˈlãnṭt͡ʃɨk, AS: islãnṭčyk
Wiktionary
rzecz. Islandia ż., islandzki mrz.
:: fż. Islandka ż.
przym. islandzki
Wiktionary
1. wyspa na Oceanie Atlantyckim;
2. państwo w Europie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. duża wyspa na północy Atlantyku;
(1.2) geogr. polit. państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy;
(1.3) geogr. miasto w USA, w stanie Floryda;
Wiktionary
Islandia ( Ísland, wym. []) – państwo wyspiarskie w Europie Północnej, zaliczane do krajów nordyckich, położone na północy Grzbietu Śródatlantyckiego, na wyspie Islandia i kilku mniejszych wyspach, m.in. archipelagu Vestmannaeyjar w północnej części Oceanu Atlantyckiego. Stolicą państwa i największym miastem jest Reykjavík, w którym mieszka około 36% z 404 610 mieszkańców kraju (2024). Islandia jest kulturowo i politycznie powiązana z Europą. Językiem urzędowym kraju jest język islandzki.
Wikipedia
(1.1) Grzbiet Śródatlantycki jest podwodnym łańcuchem górskim ciągnącym się od Islandii po Antarktydę.
(1.2) Islandia jest wyspiarskim krajem europejskim.
Wiktionary
IPA: isˈlãndʲja, AS: islãndʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Islandczyk mos., Islandka ż., islandzki m.
przym. islandzki, antyislandzki, proislandzki
Wiktionary
(1.2) nieofic. Republika Islandii
Wiktionary
obywatelka Islandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta lub dziewczyna narodowości islandzkiej, obywatelka Islandii
Wiktionary
IPA: isˈlãntka, AS: islãntka
Wiktionary
rzecz. Islandia ż., islandzki mrz.
:: fm. Islandczyk mos.
przym. islandzki
Wiktionary
związany z Islandią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Islandii lub Islandczyków
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język urzędowy Islandii;
Wiktionary
(1.1) Islandzki prezydent wylądował wczoraj na lotnisku w Warszawie.
(2.1) Na Islandii mówi się po islandzku.
Wiktionary
IPA: isˈlãnt͡sʲci, AS: islãncʹḱi
Wiktionary
rzecz. Islandia ż., Islandczyk m., Islandka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem islandzkim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem islandzkim
(1.3) spisany, stworzony w języku islandzkim
Wiktionary
IPA: isˈlãnt͡skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: islãnckoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
sekta muzułmańska utworzona na przełomie VIII i IX wieku, będąca skrajnym odłamem szyitów, uznająca linię siedmiu imamów i wierząca, że ostatni imam nie umarł, lecz pozostaje w ukryciu; ismailici, izmailici, siedmiowcy
SJP.pl
członek sekty isma'ilitów - odłamu szyitów uznającego linię siedmiu imamów; ismailita, izmailita, siedmiowiec
SJP.pl
biblijny syn Abrahama; Izmael
SJP.pl
potomek biblijnego Ismaela; Izmaelita
SJP.pl
miasto w Egipcie
SJP.pl
Is
Wikipedia
członek sekty isma'ilitów - odłamu szyitów uznającego linię siedmiu imamów; isma'ilita, izmailita, siedmiowiec
SJP.pl
przymiotnik od: Ismailia
SJP.pl
członek sekty isma'ilitów - odłamu szyitów uznającego linię siedmiu imamów; isma'ilita, izmailita, siedmiowiec
SJP.pl
szyitka należąca do sekty ismailitów; izmailitka
SJP.pl
doktryna religijna utworzona na przełomie VIII i IX wieku, będąca skrajnym odłamem szyitów, uznająca linię siedmiu imamów i zakładająca, że ostatni imam nie umarł, lecz pozostaje w ukryciu; izmailizm
SJP.pl
Ismailizm, izmailizm także: siedmiowcy – ugrupowanie religijne i polityczne w islamie szyickim.
Wikipedia
nazwa handlowa leku hipotensyjnego zawierającego guanetydynę
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych, obejmujący 11 gatunków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: isˈmɛ̃na, AS: ismẽna
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ismeny lub z nią związany
SJP.pl
skrót od: International Standardization Organization - Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = Informatyczny System Osłony Kraju
Wiktionary
figura stylistyczna polegająca na budowie członów zdania złożonych z równej liczby sylab oraz o takim samym rytmie; izokolon
SJP.pl
[czytaj: ajsolift] zabieg kosmetyczny usuwający zmarszczki prądem elektrycznym
SJP.pl
[czytaj: izoniaz-id] organiczny związek chemiczny, bardzo silny lek przeciwgruźliczy w postaci krystalicznego, białego proszku o gorzkim zapachu; izoniazyd, hydrazyd kwasu izonikotynowego
SJP.pl
ang. Internet Service Provider (dostawca internetu)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Iranie; Isfahan
SJP.pl
1. rzeka na Białorusi;
2. pseudonim Jane Siberry – kanadyjskiej wokalistki i kompozytorki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Issachar (hebr. יִשָּׂשכָר) – bohater biblijny pojawiający się w Starym Testamencie w początkowych księgach historycznych.
Był synem Jakuba i Lei, od którego wywodzi się jedno z pokoleń Izraela. Według tradycji miał dożyć 122 lat.
Wikipedia
skrót od: International Standard Serial Number - międzynarodowy znormalizowany numer wydawnictwa ciągłego
SJP.pl
miasto starożytne w Cylicji
SJP.pl
Issos – starożytne miasto na wybrzeżu północnej Syrii, na pograniczu z Cylicją, nad zatoką İskenderun.
W pobliżu Issos, w listopadzie 333 r. p.n.e. armia Aleksandra Wielkiego odniosła druzgocące zwycięstwo nad wojskami króla perskiego Dariusza III Kodomanusa.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Issyk-kulem, dotyczący Issyk-kulu
Wiktionary
rzecz. Issyk-kul mrz.
Wiktionary
rzadszy wariant nazwy Stambuł (największe miasto w Turcji, w starożytności Bizancjum, 324-1453 Konstantynopol, 1453-1930 nazwy Konstantynopol i Stambuł używane zamiennie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. największe miasto Turcji;
Wiktionary
(1.1) Azjatycka część Istambułu stanowi sypialnię miasta.
Wiktionary
rzecz. Stambuł m., stambułczyk mos., stambułka ż.
przym. stambulski
Wiktionary
(1.1) Stambuł; hist. Konstantynopol, Bizancjum, Carogród, Nowy Rzym
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość w Beskidzie Śląskim;
Wiktionary
Istebna – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, siedziba gminy Istebna.
W latach 1954–1972 wieś należała do gromady Istebna i była siedzibą jej władz. W latach 1975–1998 wieś położona była w województwie bielskim.
Wieś leży w historycznych granicach regionu Śląska Cieszyńskiego. Powierzchnia sołectwa wynosi 4741 ha, a liczba ludności 5142 osoby, co daje gęstość zaludnienia równą 108,4 os./km².
Wikipedia
(1.1) W tym roku jedziemy na narty do Istebnej.
Wiktionary
IPA: iˈstɛbna, AS: istebna
Wiktionary
rzecz. istebnianin mos., istebnianka ż.
przym. istebniański
Wiktionary
mieszkaniec Istebnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Istebnej
Wiktionary
rzecz. Istebna ż.
:: fż. istebnianka ż.
przym. istebniański
Wiktionary
mieszkanka Istebnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Istebnej
Wiktionary
Istebnianka – potok na Słowacji, prawy dopływ rzeki Orawa. Cała jego zlewnia znajduje się w paśmie górskim Magura Orawska. Najwyżej położone źródła ma na południowych stokach wierzchołka Opálené znajdującego się w południowo-zachodnim grzbiecie Minčola. Spływa w południowym kierunku przez zalesione obszary Magury Orawskiej, następnie przez bezleśne i zabudowane tereny miejscowości Istebné, w której uchodzi do Orawy. Następuje to na wysokości około 460 m.
Wikipedia
rzecz. Istebna ż.
:: fm. istebnianin m.
przym. istebniański
Wiktionary
przymiotnik od: Istebna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Istebnej
Wiktionary
rzecz. Istebna ż., istebnianin m., istebnianka ż.
Wiktionary
istmus; pasmo lądu oddzielające dwa morza, przesmyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. geogr. wąski pas lądu pomiędzy dwoma morzami
Wiktionary
(1.1) istmus, międzymorze, przesmyk
Wiktionary
przymiotnik od przesmyku Istm
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Istmią, dotyczący Istmii
Wiktionary
rzecz. Istmia ż.
Wiktionary
pasmo lądu oddzielające dwa morza; istm
SJP.pl
mieć miejsce w rzeczywistości; być; trwać; żyć
SJP.pl
pojęcie metafizyczne oznaczające fakt bycia czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bycie, trwanie, występowanie, egzystencja
(1.2) wyodrębniona całość, istota, byt
Wiktionary
Is
Wikipedia
(1.1) Istnienie kilku dialektów języka urozmaica ten język i dodaje mu waloru.
(1.2) Kto ma na sumieniu tyle istnień?
Wiktionary
IPA: iˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ, AS: istʹńė̃ńe
Wiktionary
czas. istnieć, zaistnieć
rzecz. zaistnienie n., istotność ż.
Wiktionary
(1.1) egzystencja, życie, żywot
(1.2) istota, jednostka, byt, organizm, obiekt, ciało
Wiktionary
mieć miejsce w rzeczywistości; być; trwać; żyć
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) być, występować w rzeczywistości
(1.2) mat. dawać się określić bez popadania w sprzeczność
Wiktionary
(1.1) Ten pogląd istnieje od dawna.
(1.1) Tylko Bóg wie, czy istnieje.
(1.2) Istnieje nieskończenie wiele liczb pierwszych.
Wiktionary
IPA: ˈistʲɲɛ̇t͡ɕ, AS: istʹńėć
Wiktionary
rzecz. istny mos., istnienie n., istność ż., istota ż., istotka ż., istotność ż., istość ż., iściec m., iścina ż., iścizna ż., przeistoczenie n., uiszczenie n., zaistnienie n., ziszczenie n., iście
czas. przeistoczać ndk., przeistoczyć dk., uiszczać ndk., uiścić dk., wyistoczyć dk., wyiścić dk., zaistnieć dk., ziszczać ndk., ziścić dk.
przym. istny, istotny, istotowy, isty, nieistotny, niesamoistny, przeistoczony, przeistotny, samoistny
przysł. istotnie, iście, niesamoistnie, samoistnie
partyk. istotnie
zaim. istny
Wiktionary
(1.1) być, trwać, egzystować, bytować, prowadzić żywot
Wiktionary
dawniej: istnienie, egzystencja; byt, jestestwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. osoba
Wiktionary
IPA: ˈistnɔɕt͡ɕ, AS: istność
Wiktionary
czas. istnieć
Wiktionary
prawdziwy, rzeczywisty, istotny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podkreślenie, że następujący po przymiotniku „istny” rzeczownik jest kwintesencją swojego znaczenia
zaimek
(2.1) reg. pozn. ów
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) gw-pl|Poznań. żart. narzeczony
Wiktionary
(1.1) Ojej, pomyślałam, teraz to się dopiero zacznie, bo przecież ta baba to istna wariatka i ja ją znam.
Wiktionary
IPA: ˈistnɨ, AS: istny
Wiktionary
rzecz. istotność ż.
przysł. iście
czas. istnieć, zaistnieć
Wiktionary
partykuła
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pewnie, zapewne
Wiktionary
przym. isty
przysł. iście
rzecz. iście
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. historia, opowiadanie
Wiktionary
IPA: ˌistɔˈrɨja, AS: istoryi ̯a
Wiktionary
1. żywy organizm, osoba, stworzenie;
2. to, co jest w czymś zasadnicze, podstawowe; grunt;
3. osobowość, charakter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stworzenie, osoba, żyjący organizm, postać
(1.2) charakter, rodzaj, postać czegoś lub kogoś
(1.3) coś, co jest zasadnicze w jakiejś sprawie; podstawa, sedno danej sprawy
Wiktionary
Istota, esencja, eidos (gr. είδος, essentia) – w filozofii istota ma być samym sednem rzeczy, ich prawdziwą naturą, wiedzą, która wydaje się osiągalna przy pogłębionym poznaniu świata. W uproszczeniu: istota bytu jest tym, co sprawia, że byt jest taki jaki jest, albo że w ogóle jest.
Wikipedia
(1.1) Pierwszą żywą istotą w kosmosie pochodzącą z Ziemi była muszka owocowa.
(1.1) Było bardzo przyjemnie tak iść i czuć się małą, bezbronną, poetyczną istotą, która wymaga opieki i tkliwości i która nie potrafi przejść pięciu metrów trotuaru nie podtrzymywana przez silne męskie ramię.
(1.3) Na czym polega istota tego sporu?
(1.3) Na tym polega istota sądownictwa w państwie prawa: wyroki mogą się nie podobać, ale władzy wykonawczej nie wolno ich uchylać.
Wiktionary
IPA: iˈstɔta, AS: istota
Wiktionary
czas. zaistnieć, istnieć ndk.
przym. istotny
przysł. istotnie
partyk. istotnie
rzecz. istotność ż.
Wiktionary
(1.1) istnienie, stworzenie
(1.3) esencja, jądro, kwintesencja, meritum, rdzeń, sedno
Wiktionary
zdrobnienie od: istota
SJP.pl
1. podstawowy, zasadniczy, znaczący;
2. rzeczywisty, prawdziwy, istniejący
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w znaczącym i/lub znacznym stopniu
partykuła
(2.1) …potwierdzająca rację tego, co ktoś wcześniej oznajmił
Wiktionary
(1.1) Zachowanie chuliganów wpłynęło istotnie na przebieg i wynik meczu.
(2.1) Istotnie, nie powinieneś iść na studniówkę w tak schodzonym garniturze, Bartku.
Wiktionary
IPA: iˈstɔtʲɲɛ, AS: istotʹńe
Wiktionary
rzecz. istota, istotność
przym. istotny
czas. istnieć, zaistnieć
Wiktionary
(1.1) znacząco, zasadniczo, decydująco, poważnie, w dużym/znacznym stopniu, znacznie
(2.1) ano, doprawdy, faktycznie, jak najbardziej, naprawdę, naturalnie, nie inaczej, no, no przecież, no tak, no właśnie, oczywiście, owszem, prawda, racja, rzeczywiście, w rzeczy samej, w istocie, właśnie, zaiste, zgadza się, absolutnie tak, absolutnie, niezaprzeczalnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: istotnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: istotny
SJP.pl
to, co stanowi istotę rzeczy; ważność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) to, co stanowi istotę sprawy
Wiktionary
rzecz. istnienie n., istota ż., istotka ż., zaistnienie n., istny mos.
czas. istnieć, zaistnieć
przym. istny, istotny
przysł. istotnie
partyk. istotnie
zaim. istny
Wiktionary
(1.1) esencja, istota, kwintesencja, meritum, waga, ważkość, ważność, znaczenie
Wiktionary
1. podstawowy, zasadniczy, znaczący;
2. rzeczywisty, prawdziwy, istniejący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest istotą czegoś; jest charakterystyczny, specyficzny, ważny
(1.2) taki, który jest prawdziwy, rzeczywisty
Wiktionary
(1.1) Jest jednak znamienne, że najistotniejsze rzeczy po łacinie napisał poeta w pierwszym okresie, a później utrwalił swą sławę pisząc po polsku.
Wiktionary
IPA: iˈstɔtnɨ, AS: istotny
Wiktionary
rzecz. istota ż., istotność ż.
czas. zaistnieć, istnieć ndk.
przysł. istotnie
partyk. istotnie
Wiktionary
(1.1) podstawowy, główny, zasadniczy, ważny, znaczący, fundamentalny
(1.2) faktyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. pewność, niewątpliwość
Wiktionary
(1.1) Przeto niedziwna rzecz jest w tych którzy istość a pewność prawdy znają; że się to ci Ewangelikowie nie tylko jeden z drugim ale też i jeden sam z sobą w jednym tym Artykule nie zgadza.
Wiktionary
czas. istnieć
Wiktionary
chorwacka odmiana wermutu
SJP.pl
Zobacz też: Istra (rzeka).
Istra ( Истра) – miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, 56 km na zachód od Moskwy. Prawa miejskie od 1781 r., w latach 1781–1930 nosiło nazwę Woskriesieńsk.
Wikipedia
półwysep w południowej Europie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. półwysep w północnej części Morza Adriatyckiego, podzielony między Chorwację, Słowenię i Włochy;
Wiktionary
Is
Wikipedia
(1.1) Wędrując po Istrii nie sposób ominąć Limskiego Kanału, cudu natury.
Wiktionary
rzecz. Istryjczyk mos., Istryjka ż., istriocki mrz.
przym. istryjski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język istriocki;
Wiktionary
rzecz. Istria ż.
przym. istryjski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem istriockim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem istriockim
(1.3) spisany, stworzony w języku istriockim
Wiktionary
IPA: istrʲˈjɔt͡skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: istrʹi ̯ockoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Istrorumunami, dotyczący Istrorumunów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język istrorumuński;
Wiktionary
rzecz. Istrorumun mos., Istrorumunka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Istrii, osoba pochodząca stamtąd
Wiktionary
(1.1) Ludności włoskiej zapowiedziano podniesienie subwencji państwowej dla miejscowego szkolnictwa, budowę nowych dróg kolejowych i osuszenie błot w okręgu Narenta. Za tę cenę pięciu Dalmatyńczyków, dwaj Istryjczycy i dwaj posłowie z Gorycji (…) wyraziło zgodę na głosowanie za nowelą wyborczą.
Wiktionary
rzecz. Istria ż.
:: fż. Istryjka ż.
przym. istryjski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Istrii; kobieta pochodząca stamtąd
Wiktionary
(1.1) Nie mniejszą uwagę zwracały na siebie liczne typy południowych Słowian. Slawonka z dzieckiem, Dalmatka, Hercogowiniec, Istryjka, Czarnogórka itd. są to obrazy, które wywierały na każdym widzu głębokie wrażenie, zarówno starannem wykończeniem najmniejszych szczegółów, jak i nader sympatyczną i żywą charakterystyką przedstawianych typów sic..
Wiktionary
rzecz. Istria ż.
:: fm. Istryjczyk mos.
przym. istryjski
Wiktionary
→ Istria
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Istrią, dotyczący Istrii
Wiktionary
(1.1) W wyborach znaczne poparcie (około 20%) uzyskuje Istryjska Partia Narodowa domagająca się szerokiej autonomii dla półwyspu.
Wiktionary
rzecz. Istria ż., Istryjczyk mos., Istryjka ż., istriocki mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. wspomniany, rzeczony, wiadomy
(1.2) stpol. przekonany, nieposiadający wątpliwości
(1.3) stpol. prawdziwy, niewątpliwy, niemylny, pewny
(1.4) stpol. główny, podstawowy
(1.5) daw. pewny, niewątpliwy; wiążący, obowiązujący; ściśle określony, zdecydowany, stwierdzony, niezawodny
(1.6) daw. prawdziwy, rzeczywisty, oczywisty, naturalny, niesfałszowany
(1.7) daw. podkreśla, potęguje cechy (zazwyczaj ujemne) zawarte w rzeczowniku; typowy, wierutny
(1.8) daw. praw. główny, podstawowy; w połączeniu z rzeczownikiem typu: suma, pieniądze, dług itp. oznacza sumę pieniężną główną
(1.9) daw. w połączeniu z zaimkiem wskazującym oznacza: wspomniany, rzeczony, wiadomy, właśnie ten
(1.10) gw-pl|Warmia,Spisz. ten sam
Wiktionary
czas. istnieć, zaistnieć
partyk. isto
Wiktionary
marka samochodów i firma
SJP.pl
Isuzu Motors Ltd. (jap. いすゞ自動車株式会社 Isuzu Jidōsha Kabushiki-gaisha) – japońskie przedsiębiorstwo działające w przemyśle motoryzacyjnym z siedzibą w Tokio.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. piąta, ostatnia modlitwa muzułmańska w ciągu dnia, odmawiana nocą;
Wiktionary
Isza – modlitwa muzułmańska (salat), piąta w ciągu doby, odmawiana w nocy. Obejmuje cztery obowiązkowe rakaty (zwrotki). Jest odmawiana w identyczny sposób, co zuhr lub asr. Jak każda modlitwa salatu rozpoczyna się od oczyszczenia i intencji. Po tej modlitwie można odmówić modlitwę błagalną (witr), składającą się z dwóch rakatów.
Wikipedia
Iszbaal (zm. prawdopodobnie w 1008 p.n.e.) – postać biblijna, król Izraela. Syn i następca Saula.
Czasami występuje jako Iszboszet. Jest to często spotykana w tekstach hebrajskich zamiana końcówki imion zawierających nazwę kananejskiego (pogańskiego) boga Baala na słowo "boszet" (hańba).
Wikipedia
Judasz Iszkariot - jeden z apostołów; Judasz Iskariot
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mitologia babilońsko-asyryjska: bogini miłości, płodności i wojny
SJP.pl
Isztar (sum. Inana, asyr. Issar) – w mitologii mezopotamskiej bogini wojny i miłości, z czasem główna i jedyna licząca się bogini panteonu mezopotamskiego; jej kult rozpowszechnił się szeroko na całym obszarze starożytnego Bliskiego Wschodu – w Syrii i Fenicji (Asztarte) oraz Anatolii (Szauszka); w Babilonii czczona głównie w Uruk w świątyni E-ana („Dom nieba”).
Wikipedia
członek organizacji rewolucyjnej działającej w latach 1863-66 w Moskwie i Petersburgu, założonej przez N. Iszutina i D. Karakozowa; karakozowiec
SJP.pl
członek organizacji rewolucyjnej działającej w latach 1863-66 w Moskwie i Petersburgu, założonej przez N. Iszutina i D. Karakozowa; karakozowiec
SJP.pl
rzeka w Azji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w północnym Kazachstanie i w Rosji zauralskiej, lewy dopływ Irtysza;
(1.2) geogr. miasto w środkowo-południowy części Rosji, w obwodzie tiumeńskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. iszymski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Baszkirii, w Rosji, ośrodek administracyjny rejonu iszymbajskiego;
Wiktionary
Iszymbaj ( Ишимба́й, baszk. Ишембай / "İşembay") – miasto w Republice Baszkirii, w Rosji, ośrodek administracyjny rejonu iszymbajskiego. W 2020 roku miasto zamieszkiwały 64 386 osoby. Jeden z najstarszych ośrodków wydobycia ropy naftowej. W mieście rozwinął się przemysł rafineryjny, maszynowy, środków transportu oraz lekki.
Wikipedia
przym. iszymbajski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Iszymbajem, dotyczący Iszymbaju
Wiktionary
rzecz. Iszymbaj mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: Iszym (rzeka w Rosji i w Kazachstanie lub miasto w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Iszymem, dotyczący Iszymu (miasta lub rzeki)
Wiktionary
rzecz. Iszym mrz.
Wiktionary
skrót od: Information Technology
SJP.pl
skrót od: item (z łaciny: również, także, tak samo)
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z Itaką
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Itaką, dotyczący Itaki
Wiktionary
rzecz. Itakanin mos., Itaka ż.
Wiktionary
wymawianie samogłoski oznaczonej literą grecką "eta" jak "i"
SJP.pl
Itacyzm (od gr. "eta", „litera eta”) – proces fonetyczny polegający na zwężeniu długiego /E/ otwartego (oznaczanego w języku greckim literą "eta") i ujednoliceniu się jej z samogłoską /I/. W nowogreckim „η”, „υ”, „ει”, „οι”, „ηι”, „υι" wymawiane są jako „i”. „Hoi polloi” wymawiane jest jako „i polli”.
Wikipedia
itajara goliat - gatunek ryby z rodziny strzępielowatych
SJP.pl
ojczyzna Odyseusza, kraina w starożytnej Grecji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu;
(1.2) geogr. miejscowość w Kenii
Wiktionary
Itaka ( Ιθάκη, "Ithákī") – grecka wyspa na Morzu Jońskim, w archipelagu Wysp Jońskich, na zachód od wybrzeży Peloponezu, w administracji zdecentralizowanej Peloponez, Grecja Zachodnia i Wyspy Jońskie, w regionie Wyspy Jońskie, w jednostce regionalnej Itaka, w gminie Itaka. W 2011 roku liczyła 3231 mieszkańców. Główną miejscowością i portem wyspy jest Itaka, zwana również Wati (1920 mieszkańców), położona w wąskiej, głębokiej zatoce.
Wikipedia
(1.1) Itaka była ojczyzną Odyseusza i Penelopy.
(1.1) Jeżeli masz wędrować do Itaki, • życzyć sobie winieneś, by długa była wędrówka, • pełna przygód i doświadczeń.
Wiktionary
IPA: iˈtaka, AS: itaka
Wiktionary
rzecz. Itakanin m., Itakanka ż.
przym. itacki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec wyspy Itaki
Wiktionary
(1.1) Gdy Homer powiada, że Itakanie szli gromadnie na agorę (…) rozumiemy, że udawali się na plac publiczny na narady.
(1.1) Z Same dwudziestu czterech; z Zakintu leśnego \\ Dwudziestu masz Achajów; dodajmy do tego \\ Dwunastu Itakanów, wszystko kwiat młodzieży
(1.1) Kłamliwszy jeszcze niż Itakanin Odys, którego Atene (=Atena) nazywała wszelako najkłamliwszym z ludzi (…)
Wiktionary
rzecz. Itaka ż.
:: fż. Itakanka ż.
przym. itacki
Wiktionary
piaskowiec bez spoiwa utworzony z luźnych ziarn piasku kwarcowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. mieszkaniec Italii – historycznej krainy na Półwyspie Apenińskim
Wiktionary
(1.1) Ambasador wenecki wykupił Italczyków przetrzymywanych przez kalifa.
Wiktionary
rzecz. Italia ż., italianizm m., Italianiec m., italianiec m., italianistyka ż., italianista m., italianistka ż., italik m.
:: fż. Italka ż.
przym. italski
Wiktionary
(1.1) Włoch
Wiktionary
potocznie: hipotetyczne wyjście Włoch z Unii Europejskiej
SJP.pl
1. nazwa określająca południowe (później także północne) tereny Półwyspu Apenińskiego w okresie starożytnym;
2. Włochy (określenie używane jako ozdobnik stylistyczny lub dla uniknięcia powtórzeń)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) książk. poet. geogr. Włochy
(1.2) hist. geogr. kraina historyczna na obszarze Półwyspu Apenińskiego;
(1.3) książk. apoteoza, personifikacja Włoch lub Włochów w patriotycznych utworach literackich, dziełach sztuki
Wiktionary
(1.1) Ostatni urlop spędziliśmy w słonecznej Italii.
Wiktionary
IPA: iˈtalʲja, AS: italʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Italik mos., italianizm m., Italianiec m., italianiec m., italianistyka ż., italianista m., italianistka ż., Italczyk m., italik mrz., itlaika ż.
przym. italski
Wiktionary
lekceważąco o Włochu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lekcew. o Włochu
Wiktionary
Italianiec (ros. "Итальянец") – rosyjski dramat obyczajowy z 2005 roku w reżyserii Andrieja Krawczuka. Film został wyselekcjonowany jako rosyjski kandydat do nagrody Amerykańskiej Akademii Filmowej w kategorii najlepszego filmu nieanglojęzycznego, ale ostatecznie nie uzyskał nominacji.
Wikipedia
(1.1) Jakimś italiańcom nie chciało się spać i całą noc rozrabiali pod naszymi oknami.
Wiktionary
rzecz. Italik mos., Italia ż., italianizm mrz., Italczyk mos.
Wiktionary
znawca języka, kultury i literatury włoskiej
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zaw. jęz. znawczyni języka, literatury i kultury włoskiej
Wiktionary
rzecz. italianizm mrz., italianistyka ż., Italik mos., Italczyk mos., Italia ż.
przym. italski
Wiktionary
1. nauka o języku, kulturze i literaturze włoskiej;
2. wydział lub kierunek na uniwersytecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o kulturze, sztuce i języku ludów zamieszkujących Półwysep Apeniński
Wiktionary
(1.1) Italianistyka to moja pasja.
Wiktionary
IPA: ˌitalʲjä̃ˈɲistɨka, AS: italʹi ̯ä̃ńistyka
Wiktionary
rzecz. Italik mos., italianista m., italianistka ż., italianizm mrz., Italia ż., Italczyk mos.
czas. italizować ndk.
przym. italski
Wiktionary
(1.1) filologia włoska
Wiktionary
poddawanie lub uleganie wpływom włoskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka włoskiego;
Wiktionary
należy dopracować:
"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.
Italianizm – słowo zapożyczone z języka włoskiego.
Wikipedia
IPA: ˌitaˈlʲjä̃ɲism̥, AS: italʹi ̯ä̃ńism̦
Wiktionary
rzecz. Italia ż., Italianiec mos., italianiec mos., italianistyka ż., italianista mos., italianistka ż., italika ż./nmos., italizowanie n.
przym. italski, italijski
czas. italizować ndk.
Wiktionary
poddawać wpływom włoskim, rozszerzać wpływy włoskie, nadawać czemuś cechy typowo włoskie; italizować
SJP.pl
[czytaj: italika] dokumenty i rękopisy pisane w języku włoskim lub dotyczące Włoch; italika
SJP.pl
Italica – miasto założone przez rzymskiego wodza Scypiona Afrykańskiego jako osada dla weteranów drugiej wojny punickiej. Aktualnie stanowisko archeologiczne na terenie gminy Santiponce, w pobliżu Sewilli. W Italice urodził się cesarz rzymski Trajan i wychowywał się usynowiony przez Trajana cesarz Hadrian.
Wikipedia
w poligrafii:
1. pochyłe pismo drukarskie; italika, kursywa;
2. czcionka takiego pisma; italika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) staroż. członek indoeuropejskich plemięemion zamieszkujących w czasach starożytnych Półwysep Apeniński (do Italików nie zalicza się Greków, Galów i Etrusków);
(1.2) staroż. mieszkaniec Italii (w przeciwieństwie do mieszkańców innych ziem albo do samego miasta Rzymu)
Wiktionary
Italik, italika – w polszczyźnie potocznej synonim kursywy, czyli każdej pochyłej odmiany pisma w postaci czcionki lub fontu. W terminologii profesjonalnej słowo to jest stosowane dość rzadko, bo tylko w swoim podstawowym znaczeniu dotyczącym historii typografii lub estetyki typograficznej.
Wikipedia
rzecz. Italia ż., italik mrz., italika ż., italianizm m., italianistyka ż., italianista m., italianistka ż., Italczyk mos., italik mrz., Italianiec mos., italianiec mos.
:: fż. Italka ż.
czas. italizować ndk.
przym. italski, italijski, italianistyczny
Wiktionary
italik; w poligrafii:
1. pochyłe pismo drukarskie; kursywa;
2. czcionka takiego pisma
SJP.pl
w poligrafii:
1. pochyłe pismo drukarskie; italika, kursywa;
2. czcionka takiego pisma; italika
SJP.pl
plemiona starożytne
SJP.pl
Italikowie ( Italici) – plemiona indoeuropejskie, zasiedlające od połowy II tysiąclecia p.n.e. Półwysep Apeniński. Italikowie tworzyli grupy zróżnicowane pod względem językowym i kulturowym: równinę u ujścia Tybru zajęli Latynowie (stąd obszar nazywał się Lacjum), doliny na górnym biegu Tybru opanowali Umbrowie, południową Etrurię Faliskowie, na wschód i płd. wschód od Lacjum osiadły tzw. plemiona sabelskie (m.in. lud Samnitów), na południu Półwyspu Apenińskiego – Oskowie, a na Sycylii Sykulowie.
Wikipedia
poddawać wpływom włoskim, rozszerzać wpływy włoskie, nadawać czemuś cechy typowo włoskie; italianizować
SJP.pl
Kościół italo-albański - biskupi kościół wschodni; Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-włoskiego
SJP.pl
miłośnik wszystkiego co włoskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik, miłośnik tego, co włoskie, związane z Włochami
Wiktionary
IPA: ˌitaˈlɔfʲil, AS: italofʹil
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) unita grecki osiadły we Włoszech po zdobyciu Konstantynopola przez Imperium Osmańskie;
Wiktionary
(1.1) Stosunki italogreków uporządkowała bulla Benedykta XIV „Etsi pastoralis” z r. 1742.
Wiktionary
przym. italogrecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Zaolzie. Włoch
Wiktionary
(1.1) Italoki to kiepskie wojoki.
Wiktionary
(1.1) pot. makaroniarz, gw. Śląsk Cieszyński Talijan
Wiktionary
→ Italia: italiański, italijski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany ze starożytną Italią, wywodzący się ze starożytnej Italii
(1.2) przest. lub poet. włoski
Wiktionary
(1.1) Nic nie zachowało się z italskiego malarstwa sztalugowego, chociaż z przygodnych i okolicznościowych informacji autorów starożytnych wiemy, że tego rodzaju dzieła sztuki tu istniały.
(1.2) Christofori Fabio, mozaikarz italski, żył w drugiej połowie w. XVII i pierwszej w. XVIII.
Wiktionary
IPA: iˈtalsʲci, AS: italsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Italia ż., italika ż., italianizm m., italianistyka ż., italianista m., italianistka ż., Italik m., Italczyk mos.
przym. italianistyczny
Wiktionary
(1.2) włoski
Wiktionary
Itamar – postać biblijna ze Starego Testamentu.
Najmłodszy syn Aarona. Itamar był kapłanem, który nadzorował wykonanie Przybytku. Przewodził dwóm grupom lewitów; był ojcem jednej z najważniejszych rodzin kapłańskich. Pojawia się w Księdze Wyjścia 6,23; 38,21 i w Księdze Liczb 3
Wikipedia
Itanium – procesor architektury IA-64 opracowany przez firmy Hewlett-Packard i Intel.
Pierwsza wersja Itanium (nazwa kodowa: "Merced"), ukazała się w czerwcu 2001 roku. Procesor wykonany był w technologii 180 nm, taktowany zegarem 733 lub 800 MHz. Dostępne były dwie wersje: z 2 MB i z 4 MB pamięci podręcznej L3. Ceny wahały się w granicach od 1200 do 4000 USD.
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = adm. Inspekcja Transportu Drogowego
Wiktionary
„itd” – pismo studenckie wydawane przez Zrzeszenie Studentów Polskich w latach 1961–1990, reaktywowane w 2005.
Wikipedia
skrót od: i tak dalej
SJP.pl
skrót
(1.1) = i tak dalej
Wiktionary
(1.1) Zwierzęta: koty, psy itd.
Wiktionary
IPA: i‿tɛ‿ˈdɛ, AS: i‿te‿de
Wiktionary
(1.1) etc.
Wiktionary
potocznie: i tak dalej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) przedstawiciel paleoazjatyckiego ludu, mieszkającego w Kraju Kamczackim
Wiktionary
(1.1) Zimą Itelmeni mieszkali w ziemiankach.
Wiktionary
przym. itelmeński
fż.: Itelmenka
rzecz. itelmeński mrz., Itelmenka ż.
Wiktionary
(1.1) przest. Kamczadal
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) przedstawicielka Itelmenów, paleoazjatyckiego ludu, mieszkającego w Kraju Kamczackim
Wiktionary
(1.1) Czy Pani jest Itelmenką?
Wiktionary
forma męska: Itelmen
przym. itelmeński
rzecz. itelmeński mrz.
Wiktionary
język itelmeński - język paleoazjatycki używany w środkowej części Kamczatki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Itelmenami, dotyczący Itelmenów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język itelmeński;
Wiktionary
rzecz. Itelmen mos., Itelmenka ż.
Wiktionary
(1.1) kamczadalski
Wiktionary
z łaciny: również, także, tak samo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. jakaś rzecz, przedmiot
Wiktionary
potocznie: i tym podobne
SJP.pl
1. mat. wielokrotne stosowanie określonej operacji matematycznej, występujące m.in. w metodzie kolejnych przybliżeń;
2. muz. powtarzanie identycznego motywu melodii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. inform. metoda obliczania polegająca na wielokrotnym powtarzaniu tego samego algorytmu;
(1.2) mat. inform. jednokrotne powtórzenie algorytmu (etap liczenia)
(1.3) jedno z powtórzeń działania, algorytmu lub procesu, jeden z etapów powtarzalnego cyklu
(1.4) wysyłanie sygnału telegraficznego w sposób ciągły
(1.5) muz. powtarzanie tego samego motywu
Wiktionary
Iteracja (łac. "iteratio" – powtarzanie) – czynność powtarzania tej samej operacji w pętli z góry określoną liczbę razy lub aż do spełnienia określonego warunku.
Czynność iteracji przedstawia pętla, zapisana w poniższym pseudokodzie:
W pierwszej iteracji otrzymuje się wartość i=1, w następnej i=2, potem i=3, itd., aż do i=9. Iteracją jest powtarzana tu czynność, czyli zwiększanie zmiennej i o jeden (inkrementacja).
Wikipedia
(1.3) Z każdą kolejną iteracją produkt jest coraz bardziej zanieczyszczony. W iteracji piątej pojawiła się nawet kontaminacja biologiczna.
Wiktionary
IPA: ˌitɛˈrat͡sʲja, AS: iteracʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. iterator m.
czas. iterować ndk.
przym. iteracyjny, iterowalny
Wiktionary
czasownik wielokrotny, określający czynność często powtarzaną (np. mawiać, pisywać); iteratiwum; czasownik iteratywny
SJP.pl
czasownik wielokrotny, określający czynność często powtarzaną (np. mawiać, pisywać); iterativum; czasownik iteratywny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. czasownik niedokonany oznaczający czynność lub stan, który powtarza się, np. „chadzać”, „bywać” lub „stwarzać”
Wiktionary
przym. iterarywny
Wiktionary
(1.1) czasownik iteratywny, czasownik wielokrotny, czasownik frekwentatywny, czasownik częstotliwy; war. iterativum
Wiktionary
częstotliwość
SJP.pl
czasownik iteratywny - czasownik wielokrotny, określający czynność często powtarzaną (np. mawiać, pisywać); iteratiwum; iterativum
SJP.pl
pierwiastek chemiczny o symbolu Yb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Yb i liczbie atomowej 70;
Wiktionary
Iterb (Yb, łac. "ytterbium") – pierwiastek chemiczny z grupy lantanowców w układzie okresowym.
Jest to jeden z czterech pierwiastków, których nazwy zostały utworzone od szwedzkiej miejscowości Ytterby, są to: erb, itr, iterb i terb. Został odkryty w 1907 r. niezależnie przez Georges'a Urbaina i Carla Auera von Welsbacha, którzy rozdzielili (różnymi metodami) "iterbię", wyizolowaną w 1878 r. przez Jeana Charles'a Galissarda de Marignaca na iterb i lutet.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma iterb?
Wiktionary
IPA: ˈitɛrp, AS: iterp
Wiktionary
przym. iterbowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Yb
Wiktionary
jeden z minerałów zawierających itr
SJP.pl
→ iterb
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący iterbu
Wiktionary
rzecz. iterb m.
Wiktionary
w matematyce: dokonywać iteracji
SJP.pl
[czytaj: aj ti AJ] skrót od: International Trading and Investments Holdings SA. Luxembourg - holding medialno-rozrywkowy
SJP.pl
dwa wielkie eposy indyjskie: "Mahabharata" i "Ramajana"
SJP.pl
w starożytnym piśmiennictwie: przewodnik dla podróżnych lub opis podróży z praktycznymi wskazówkami i zaleceniami; itinerariusz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w starożytnym piśmiennictwie: przewodnik dla podróżnych lub opis podróży z praktycznymi wskazówkami i zaleceniami; itinerarium
SJP.pl
uproszczona mapa zawierająca jedynie schematy skrzyżowań z zaznaczonym kierunkiem trasy
SJP.pl
Itinerer – rodzaj mapy, który zawiera jedynie schematy skrzyżowań z zaznaczonym kierunkiem, w którym należy się udać. Wykorzystywany jest w rajdach samochodowych, a także w turystycznych marszach na orientację.
Wikipedia
związek chemiczny stosowany w leczeniu zaburzeń kinetyki przewodu pokarmowego
SJP.pl
skrót od: i tym podobne, i tym podobnie
SJP.pl
skrót
(1.1) = i temu podobne, i tym podobne
Wiktionary
(1.1) Przedawkowanie w antybiotykoterapii może prowadzić do zachwiania równowagi biologicznej i pojawienia się różnego rodzaju grzybic, drożdżyc itp.
Wiktionary
IPA: i‿tɛ‿ˈpɛ, AS: i‿te‿pe
Wiktionary
(1.1) itd.
Wiktionary
pierwiastek chemiczny o symbolu Y
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39;
Wiktionary
It
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma itr?
Wiktionary
IPA: itr̥, AS: itr̦
Wiktionary
przym. itrowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Y
Wiktionary
→ itr
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący itru
Wiktionary
rzecz. itr m.
Wiktionary
International Telephone and Telegraph Corporation
SJP.pl
Ittaj – postać biblijna ze Starego Testamentu.
Gittyta, który był przywódcą grupy 600 żołnierzy filistyńskich. W nagrodę za lojalność król Dawid uczynił go dowódcą jednej trzeciej swojej armii. Występuje w 2 Księdze Samuela 15; 18
Źródło: Słownik Postaci Biblijnych. [dostęp 2015-12-26].zły zapis daty dostępu
Wikipedia
International Telecommunication Union, Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ajtjuns] program do odtwarzania plików audio i wideo
SJP.pl
iTunes – program odtwarzający pliki multimedialne, produkowany i dystrybuowany przez Apple Inc.
Wikipedia
wyspa w Kurylach
SJP.pl
Iturup ( Итуру́п; 択捉島, Etorofu-tō; ainu: エツ゚ヲロㇷ゚シㇼ, Etuworop-sir, etu-or-o-p) – największa wyspa w archipelagu Kuryli.
Wyspa ma powierzchnię 3 166,64 km², długość 200 km, szerokość 7–20 km. Jest to wyspa wulkaniczna, podobnie jak wszystkie wyspy tego łańcucha. Osiąga wysokość do 1634 m n.p.m. Głównym miastem wyspy jest Kurilsk. Cieśnina Friza oddziela Iturup od niezamieszkanej wyspy Urup, a Cieśnina Katarzyny oddziela Iturup od Kunaszyru.
Wikipedia
skrót od: in-the-wild, w informatyce: lista najgroźniejszych wirusów komputerowych
SJP.pl
1. bezpośrednio odwołujący się do sfery seksualnej;
2. jawnie nawiązujący do męskiego organu płciowego
SJP.pl
w mitologii Majów: najwyższy bóg
SJP.pl
Itzamná (w języku Majów dosłownie „"niebiańska rosa, dom spadających kropli”") – jeden z najważniejszych bogów Majów, syn boga-stworzyciela świata Hunab Ku i twórca cywilizacji, uważany za boga nieba i słońca, nazywany także "Panem Dnia" lub "Panem Nocy i Niebios". Jego małżonką jest bogini Ixchel.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) liter. daw. ostatni etap pracy filologa nad tekstem antycznym; omówienie warstwy estetycznej i artystycznej dzieła
Wiktionary
(1.1) Współcześnie iudicium nie jest częścią krytyki tekstu, lecz krytyki literackiej.
Wiktionary
IPA: juˈdʲit͡sʲjũm, AS: i ̯udʹicʹi ̯ũm
Wiktionary
łącznie, razem; wspólna część spraw
SJP.pl
[czytaj: jupak] skrót angielskiego: International Union of Pure and Applied Chemistry - Międzynarodowa Unia Chemii Czystej i Stosowanej, chemiczna organizacja założona w 1918 r. w Londynie, której celem jest koordynacja współpracy naukowej chemików całego świata
SJP.pl
liczba rzymska oznaczająca "4"
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Iv
Wikipedia
[czytaj: iweko] marka samochodów i firma
SJP.pl
Iveco S.p.A. (skrót od: Industrial Vehicles Corporation) – włoskie przedsiębiorstwo motoryzacyjne z siedzibą w Turynie, kontrolowane przez koncern CNH Industrial, specjalizujące się w produkcji samochodów dostawczych, ciężarowych, wojskowych i silników. Za pośrednictwem należącej do spółki Iveco Bus jest również czołowym producentem autobusów i podwozi autobusowych.
Wikipedia
Zobacz też: Ivory (wrestlerka).
Ivory – gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Jura.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 107 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 12 osób/km² (wśród 1786 gmin Franche-Comté Ivory plasuje się na 636. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 502.).
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = adm. Inspekcja Weterynaryjna;
Wiktionary
krzew lub niskie drzewo o srebrzystych baziach (Salix caprea), gatunek wierzby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Salix caprea|L.|ref=tak., gatunek roślin z rodziny wierzbowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈiva, AS: iva
Wiktionary
miasto na Białorusi
SJP.pl
Iwacewicze (biał. Івацэвічы) – miasto na Białorusi, w obwodzie brzeskim, siedziba rejonu iwacewickiego, do 1945 w Polsce, w województwie poleskim, siedziba powiatu iwacewickiego i gminy Iwacewicze.
Wieś szlachecka położona była w końcu XVIII wieku w powiecie słonimskim województwa nowogródzkiego. Dawna posiadłość m.in. Sapiehów, Gołuchowskich i Jundziłłów. W latach 1920–1935 Iwacewicze były miastem w powiecie kosowskim.
Wikipedia
lekceważąco o Rosjaninie; Iwan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
(1.2) lekcew. Rosjanin
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Iwan ma ładny, czerwony samochód.
(1.1) Po niewoli skazany na nowe miejsce pobytu Iwan o mało nie klasnął w ręce na taką poufałość i w milczeniu wskazał palcem piżamę z pąsowego barchanu.
(1.1) Naówczas Iwanów, aby nie stracić twarzy, wysunął tezę, że podziemne składy, piwnice i obronne kazamaty w istocie służyły jako cele oraz izby tortur.
Wiktionary
IPA: ˈivãn, AS: ivãn
Wiktionary
czas. zaiwaniać, zaiwanić
Wiktionary
(1.2) Iwaszka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, w rejonie bohorodczańskim obwodu iwanofrankiwskiego;
Wiktionary
Iwanikówka ( Іваниківка) – wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie iwanofrankiwskim (do 2020 w rejonie bohorodczańskim).
W II Rzeczypospolitej wieś w powiecie stanisławowskim województwa stanisławowskiego.
W 1944 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 10 Polaków.
Wikipedia
przym. iwanikówecki
Wiktionary
→ Iwaniska
SJP.pl
}|-
Iwaniska – miasto w Polsce położone w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Iwaniska.
Iwaniska uzyskały lokację miejską w 1403 roku, zdegradowane w 1869 roku, w 2022 odzyskały prawa miejskie.
Wikipedia
→ Iwaniska
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Iwanisk
Wiktionary
rzecz. Iwaniska nmos., iwaniszczanin m., iwaniszczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Iwanisk (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Iwanisk
Wiktionary
rzecz. Iwaniska nmos.
:: fż. iwaniszczanka ż.
przym. iwaniski
Wiktionary
mieszkanka Iwanisk (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Iwanisk
Wiktionary
rzecz. Iwaniska nmos.
:: fm. iwaniszczanin m.
przym. iwaniski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gwara. bocian, bocian biały
Wiktionary
Zobacz też: Iwanko (władca Dobrudży).
Iwanko (XII/XIII w.) – uzurpator bułgarski w 1197 roku, car Bułgarii.
Wikipedia
(1.1) bocian, pot. bociek; gwara. bocion, bociun, bocan, boción, bociąg, bocon, bocoń, boczoń, boć, boćko, busiek, busion, buśko, klebocon, klobocon, ksiądz wojciech, mocian, pocian, staś, wojtek, wojtuś, wosio; białystok|klekotun.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. osiedle typu miejskiego na Ukrainie, położone w obwodzie kijowskim nad rzeką Teterew, siedziba władz rejonu iwankowskiego;
(1.2) geogr. adm. wieś na Ukrainie w rejonie borszczowskim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
Iwanków (ukr. Іванків, "Iwankiw") – osiedle typu miejskiego w obwodzie kijowskim, w rejonie wyszogrodzkim na Ukrainie, leży nad rzeką Teterew. Do 2020 roku siedziba władz rejonu iwankowskiego.
Wikipedia
przym. iwankowski
Wiktionary
miasto na Ukrainie (dawniej Iwano-Frankowsk, Stanisławów)
SJP.pl
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto na zachodniej Ukrainie, na przedgórzu Karpat, stolica obwodu iwanofrankiwskiego;
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Stanisławów”. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Iwano-Frankiwsk, Stanisławów ( Івано-Франківськ, "Iwano-Frankiwśk") – miasto w zachodniej części Ukrainy, na przedgórzu Karpat, stolica obwodu iwanofrankiwskiego i siedziba rejonu iwanofrankiwskiego. 1 stycznia 2022 roku liczyło 238 196 mieszkańców, dla porównania spis powszechny w 2024 zanotował ich 227 827.
Wikipedia
IPA: iˈva.nɔ ˈfraŋ.kifsk, iˈva.nɔ ˈfran.kifsk
Wiktionary
przym. iwanofrankiwski
Wiktionary
(1.1) hist. a także jako egzonim wariantowy Stanisławów
Wiktionary
dawniej: Iwano-Frankiwsk (miasto na Ukrainie); Stanisławów
SJP.pl
1. → Iwano-Frankiwsk;
2. obwód iwanofrankiwski - jeden z 24 obwodów Ukrainy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Iwano-Frankiwska (miasta na Ukrainie)
Wiktionary
rzecz. Iwano-Frankiwsk mrz.
Wiktionary
(1.1) stanisławowski, przest. iwanofrankowski
Wiktionary
Iwan z małżonką; Iwanowie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Iwanow – pierwsze lub drugie (po Smirnow) wśród najpopularniejszych nazwisk rosyjskich. Występuje również poza Rosją w państwach takich jak Ukraina lub Białoruś. Jest też jednym z częściej spotykanych nazwisk w Bułgarii. Pochodzi od wschodniej wersji imienia własnego Jan (Iwan).
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Iwanowice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Iwanowic
(1.2) dotyczący Iwanowic Dużych
(1.3) dotyczący Iwanowic Włościańskich
Wiktionary
rzecz. Iwanowice nmos., iwanowiczanin m., iwanowiczanka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Iwanowic
(1.2) mieszkaniec Iwanowic Dużych
(1.3) mieszkaniec Iwanowic Włościańskich
Wiktionary
rzecz. Iwanowice nmos.
:: fż. iwanowiczanka ż.
przym. iwanowicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Iwanowic
(1.2) mieszkanka Iwanowic Dużych
(1.3) mieszkanka Iwanowic Włościańskich
Wiktionary
rzecz. Iwanowice nmos.
:: fm. iwanowiczanin m.
przym. iwanowicki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. miasto obwodowe w Rosji;
2. wieś w Rosji;
3. wieś i gmina w Bułgarii;
4. wieś na Białorusi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto obwodowe w Rosji, położone na północny wschód od Moskwy;
Wiktionary
Iwanowo (ros. "Иваново", do 1932 "Iwanowo-Wozniesieńsk") – miasto obwodowe w Rosji, na północny wschód od Moskwy, nad rzeką Uwodz (dopływ Klaźmy).
Wikipedia
przym. iwanowski
Wiktionary
(1.1) hist. Iwanowo-Wozniesieńsk
Wiktionary
→ Iwanowo (miasto w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Iwanowem, dotyczący Iwanowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Iwanowo n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
gatunek sardyny z Pacyfiku
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
taki jak u Iwaszkiewicza, charakterystyczny dla Iwaszkiewicza
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący życia i twórczości Jarosława Iwaszkiewicza
Wiktionary
przym. Iwaszkiewiczowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Iwca
Wiktionary
rzecz. Iwiec m.
:: fż. iwczanka ż.
przym. iwiecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Iwca
Wiktionary
rzecz. Iwiec m.
:: fm. iwczanin m.
przym. iwiecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji w obwodzie swierdłowskim, położone u podnóża Uralu Północnego;
Wiktionary
Iwdel (ros. "Ивдель") – miasto w Rosji w bezpośrednim podporządkowaniu obwodu swierdłowskiego.
Wikipedia
przym. iwdelski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Iwdelem, dotyczący Iwdelu
Wiktionary
rzecz. Iwdel mrz.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Iweta, "Iwetta" – imię żeńskie pochodzące od imienia męskiego Iwo, którego żeńskim odpowiednikiem jest Iwona.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
→ Iwiczna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Iwicznej
Wiktionary
rzecz. Iwiczna ż., iwicznianin m., iwicznianka ż.
Wiktionary
dzielnica Piaseczna
SJP.pl
Iwiczna – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, w gminie Krośniewice. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Szubina. Iwiczna jest gniazdem średniowiecznego rodu Iwickich herbu Kuszaba. Stąd pochodził kanonik ołomuniecki Jan Iwicki z Iwiczny, kontrreformator, zmarły 3 grudnia 1598 roku pisarz polityczny i profesor prawa na uniwersytecie w Ingolstadt.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Iwicznej
Wiktionary
rzecz. Iwiczna ż.
:: fż. iwicznianka ż.
przym. iwiczeński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Iwicznej
Wiktionary
rzecz. Iwiczna ż.
:: fm. iwicznianin m.
przym. iwiczeński
Wiktionary
Iwiec (niem. "Iwitz") – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie tucholskim, w gminie Cekcyn.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 598 mieszkańców. Jest drugą co do wielkości miejscowością gminy Cekcyn.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Iwca
Wiktionary
rzecz. Iwiec m., iwczanin m., iwczanka ż.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Iwierzyce – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie ropczycko-sędziszowskim, w gminie Iwierzyce. Siedziba gminy Iwierzyce. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Iwierzyce. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Iwierzyce
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Iwierzyc
Wiktionary
rzecz. Iwierzyce nmos., iwierzyczanin m., iwierzyczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Iwierzyc
Wiktionary
rzecz. Iwierzyce nmos.
:: fż. iwierzyczanka ż.
przym. iwierzycki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Iwierzyc
Wiktionary
rzecz. Iwierzyce nmos.
:: fm. iwierzyczanin m.
przym. iwierzycki
Wiktionary
przymiotnik od: Iwno
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Iwna
Wiktionary
rzecz. Iwno n., iwnianin m., iwnianka ż.
Wiktionary
gatunek wierzby; iwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Iwin
Wiktionary
rzecz. Iwiny nmos.
:: fż. iwinianka ż.
przym. iwiński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Iwin
Wiktionary
rzecz. Iwiny nmos.
:: fm. iwinianin m.
przym. iwiński
Wiktionary
gatunek wierzby; iwa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Iwięcino (niem.: "Eventin") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Sianów. W pobliżu wsi przebiega linia kolejowa 202 Gdańsk-Stargard.
Według danych z 30 czerwca 2003 r. wieś miała 316 mieszkańców.
Wikipedia
przymiotnik od: Iwin, Iwiny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Iwin
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Iwiny nmos., iwinianin m., iwinianka ż.
Wiktionary
wieś w województwie małopolskim, w powiecie brzeskim
SJP.pl
Iwkowa – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie brzeskim, w gminie Iwkowa.
Wieś królewska wielkorządów krakowskich, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sądeckim województwa krakowskiego. Reforma administracyjna kraju w 1975 r. zlikwidowała powiaty, Iwkowa znalazła się w nowo powstałym województwie tarnowskim. Kolejna reforma administracyjna kraju przywróciła Iwkową do powiatu brzeskiego. Miejscowość jest siedzibą gminy Iwkowa i gromady Iwkowa.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Iwkowej
Wiktionary
rzecz. Iwkowa ż.
:: fż. iwkowianka ż.
przym. iwkowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Iwkowej
Wiktionary
rzecz. Iwkowa ż.
:: fm. iwkowianin m.
przym. iwkowski
Wiktionary
przymiotnik od: Iwkowa (wieś)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Iwkowej
Wiktionary
rzecz. Iwkowa ż., iwkowianin m., iwkowianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Iwli
Wiktionary
rzecz. Iwla ż.
:: fż. iwlanka ż.
przym. iwlański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Iwli
Wiktionary
rzecz. Iwla ż.
:: fm. iwlanin m.
przym. iwlański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Iwli
Wiktionary
rzecz. Iwla ż., iwlanin m., iwlanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Iwna
Wiktionary
rzecz. Iwno n.
:: fż. iwnianka ż.
przym. iwieński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Iwna
Wiktionary
rzecz. Iwno n.
:: fm. iwnianin m.
przym. iwieński
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
krzew lub niskie drzewo o srebrzystych baziach (Salix caprea), gatunek wierzby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) W. lp. od: Iwa
Wiktionary
Iw
Wikipedia
IPA: ˈivɔ, AS: ivo
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Iwa ż.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Iwona
Wiktionary
(1.1) Nasz szef ma na drugie Iwon, niby po babce Iwonie.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: Iwon
Wiktionary
Iwona – imię żeńskie o pochodzeniu germańskim bądź celtyckim, odpowiednik męskiego imienia Iwo.
Iwona w Polsce należy do imion nowych, pojawiło się w XX wieku i uzyskało wtedy popularność: w latach 60. 70. i 80. nadano je około 180 000 kobiet. Jest dość popularne, zajmując w 2025 roku 26. pozycję wśród pierwszych imion żeńskich z 227 919 nadaniami. Imieniem najbardziej popularnym pozostaje Anna z 1068330 nadaniami.
Wikipedia
(1.1) Ojcu nie spodobał się nowy chłopak Iwony, bo nie ustąpił jej miejsca w tramwaju.
(1.1) Nie przejmuj się tak Iwoną, niech jedzie sama.
Wiktionary
IPA: iˈvɔ̃na, AS: ivõna
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Iwonka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Iwonicz-Zdrój
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Iwonicza
(1.2) dotyczący Iwonicza-Zdroju
Wiktionary
(1.2) — Powietrze jest tam przesycone minerałami, mikroelementami oraz jodem, bromem i magnezem — wyjaśnia Małgorzata Sidor z iwonickiego Zakładu Przyrodniczo-Leczniczego.
Wiktionary
IPA: ˌivɔ̃ˈɲit͡sʲci, AS: ivõńicʹḱi
Wiktionary
rzecz. Iwonicz m., iwoniczanin m., iwoniczanka ż.
Wiktionary
wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Iwonicz-Zdrój
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. pot. uzdrowisko Iwonicz-Zdrój
(1.2) geogr. wieś w gminie Iwonicz-Zdrój
Wiktionary
Iwonicz (nazwa oboczna: Iwonicz-Wieś) – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Iwonicz-Zdrój, w pobliżu uzdrowiska Iwonicz-Zdrój. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego. Do 1954 istniała gmina Iwonicz. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Iwonicz.
Wikipedia
IPA: iˈvɔ̃ɲit͡ʃ, AS: ivõńič
Wiktionary
rzecz. iwoniczanin mos., iwoniczanka ż.
przym. iwonicki
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
}|-
Iwonicz-Zdrój – miasto w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Iwonicz-Zdrój.
Leży w historycznej ziemi sanockiej. Iwonicz-Zdrój to jedno z najstarszych polskich uzdrowisk, znane od 1578.
Wikipedia
IPA: ˌivɔ̃ˈɲid͡ʒ‿zdruj, AS: ivõńiǯ‿zdrui ̯
Wiktionary
mieszkaniec Iwonicza-Zdroju (miasta w województwie podkarpackim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Iwonicza
(1.2) mieszkaniec Iwonicza-Zdroju
Wiktionary
IPA: ˌivɔ̃ɲiˈt͡ʃãɲĩn, AS: ivõńičãńĩn
Wiktionary
rzecz. Iwonicz m.
:: fż. iwoniczanka ż.
przym. iwonicki
Wiktionary
mieszkanka Iwonicza-Zdroju (miasta w województwie podkarpackim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Iwonicza
(1.2) mieszkanka Iwonicza-Zdroju
Wiktionary
Iw
Wikipedia
IPA: ˌivɔ̃ɲiˈt͡ʃãnka, AS: ivõńičãnka
Wiktionary
rzecz. Iwonicz m.
:: fm. iwoniczanin m.
przym. iwonicki
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Iwony lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Iwona (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Łódź. prostytutka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) prostytutka
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Iwon z małżonką; Iwonowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Iwona lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Wybrzeża Kości Słoniowej
Wiktionary
(1.1) Mieszkańca Wybrzeża Kości Słoniowej oficjalnie określa się mianem Iworyjczyka.
Wiktionary
IPA: ˌivɔˈrɨjt͡ʃɨk, AS: ivoryi ̯čyk
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Iworyjka ż.
przym. iworyjski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Wybrzeża Kości Słoniowej
Wiktionary
IPA: ˌivɔˈrɨjka, AS: ivoryi ̯ka
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Iworyjczyk m.
przym. iworyjski
Wiktionary
dotyczący Wybrzeża Kości Słoniowej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do państwa Wybrzeże Kości Słoniowej, wywodzący się z Wybrzeża Kości Słoniowej
Wiktionary
(1.1) To jest jeden z najbardziej popularnych iworyjskich kurortów.
Wiktionary
IPA: ˌivɔˈrɨjsʲci, AS: ivoryi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Iworyjczyk mos., Iworyjka ż.
Wiktionary
skrót od: Instytut Wzornictwa Przemysłowego
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) = Instytut Wzornictwa Przemysłowego;
Wiktionary
(1.1) Ceramikę projektowaną w IWP można było podzielić na kilka kategorii, ze względu na jej funkcjonalność.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
liczba rzymska oznaczająca "9"
SJP.pl
1. imię żeńskie;
2. zdrobnienie od: Izabela, Izabella (imiona żeńskie)
SJP.pl
skrót
(1.1) = Księga Izajasza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌizaˈjaʃa, AS: ḱśẽŋga izai ̯aša
Wiktionary
1. imię żeńskie;
2. zdrobnienie od: Izabela, Izabella (imiona żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Izabela;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Iza wyjęła kanapkę i zaczęła ją wcinać, paprząc sobie palce w maśle.
Wiktionary
IPA: ˈiza, AS: iza
Wiktionary
rzecz. Izabela
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
(1.2) rzad. imię|polski|m.;
Wiktionary
Iz
Wikipedia
(1.1) Wziąwszy Rebekę za żonę, Izaak miłował ją, bo była mu pociechą po matce.
(1.2) Ciocia Misia kupiła Izaakowi nowy żakiet.
Wiktionary
IPA: iˈzaːk, AS: iz•ak
Wiktionary
przym. Izaakowy
Wiktionary
Izaak z małżonką; Izaakowie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Izaaka lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Izaaka
Wiktionary
(1.1) Poginęły Izaakowe syny.
Wiktionary
rzecz. Izaak m.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Izabela – spolszczenie imienia "Isabel", tj. albo średniowiecznego oksytańskiego, następnie rozpowszechnionego w Hiszpanii i szerzej w Europie Zachodniej odpowiednika imienia Elżbieta, pochodzącego od hebrajskiego אלישבע (Wj 6,23) "eliszewa" („mój Bóg przysięgą”), albo pochodzi ono od imienia biblijnej królowej "Jezabel", której imię oznacza w hebrajskim „wywyższona przez Baala”.
Wikipedia
(1.1) Założycielka koncepcjonistek była damą na dworze królowej Izabeli Portugalskiej.
Wiktionary
IPA: ˌizaˈbɛla, AS: izabela
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Izabelka ż., Iza ż., Izka ż., Izunia ż.
przym. Izabelin, izabeliński, izabelowy, izabelowaty
Wiktionary
(1.1) war. Izabella; zdrobn. Izabelka, Iza, Izka, Izunia
Wiktionary
stop miedzi z manganem i aluminium
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Izabelina
Wiktionary
rzecz. Izabelin m.
:: fż. izabelinianka ż.
przym. izabeliński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Izabelina
Wiktionary
rzecz. Izabelin m.
:: fm. izabelinianin m.
przym. izabeliński
Wiktionary
stop miedzi z manganem i aluminium
SJP.pl
przymiotnik od: Izabelin (nazwa kilku wsi w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Izabelina
Wiktionary
rzecz. Izabelin m., izabelinianin m., izabelinianka ż., Izabela ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
o maści konia: jasnobrązowy o żółtawym odcieniu; palomino
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hipol. o koniu: w kolorze od złotokremowego po czekoladowy, z grzywą i ogonem jaśniejszym, zwykle białym
Wiktionary
rzecz. Izabela ż.
przym. izabelowy
Wiktionary
przestarzale: brunatnożółty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. mający kolor brunatnożółty
(1.2) przest. o koniu maści brunatnożółtej
Wiktionary
rzecz. izabelowość ż., izabelowatość ż., Izabela ż.
przym. izabelowaty
Wiktionary
(1.2) bułany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. gram. konstrukcja składniowa, występująca m.in. w językach semickich, irańskich i turkijskich, w której jeden rzeczownik określany jest przez inny rzeczownik bądź rzadziej – przez przymiotnik; jej odpowiednikiem w języku polskim jest zwykle rzeczownik z przydawką dopełniaczową lub rzeczownik z przydawką przymiotną
Wiktionary
(1.1) W języku arabskim pierwszy człon izafetu stoi w „status constructus”, a więc jest to rzeczownik pozbawiony jakiegokolwiek rodzajnika, określonego czy nieokreślonego.
(1.1) Izafet w języku perskim składa się z rzeczowników lub rzeczowników i przymiotników, a jego wykładnikiem jest enklityka „-e” lub „-ye”.
(1.1) W języku tureckim istnieją cztery rodzaje izafetu: trzy rodzime i jeden zapożyczony z języka perskiego.
Wiktionary
przym. izafetowy
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m., jedno z imion biblijnych;
(1.2) bibl. postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;
Wiktionary
Izajasz ( יְשַׁעְיָהוּ, "Jeszajahu", "Yesha'yahu" oznaczającego „Jahwe jest zbawieniem”, ur. ok. 765, zm. do 701 p.n.e.) – jeden z największych proroków Starego Testamentu. Jego proroctwa przedstawia Księga Izajasza.
Wikipedia
(1.1) Zeszłoroczne wakacje spędziliśmy z ciocią Esterą i wujkiem Izajaszem w Izraelu.
(1.2) U Izajasza znajdziemy mowę proroczą o Arielu.
Wiktionary
IPA: iˈzajaʃ, AS: izai ̯aš
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Izajaszek mos., Izaj mos., Izajek mos.
przym. Izajaszowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Izajaszek, Izaj, Izajek
Wiktionary
Izajasz z małżonką; Izajaszowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Izajasza lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Izajasza
Wiktionary
(1.1) W Izajaszowym przemówieniu istotnych było kilka wątków.
(1.1) Sąsiadował z Izajaszową zagrodą z jednej strony i z Jakubowym polem z drugiej.
Wiktionary
rzecz. Izajasz mos., Izajaszek mos., Izaj mos., Izajek mos., Izajaszowa ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Izaak
Wiktionary
staropolski zwrot, znaczy tyle co: czy
SJP.pl
partykuła
(1.1) daw. słowo rozpoczynające zdania pytające, na które pytający spodziewa się odpowiedzi „tak” lub „nie”; czy
Wiktionary
połączenie dawnej partykuły "izali" z cząstką "-by"
SJP.pl
staropolski zwrot, znaczy tyle co: czyż
SJP.pl
linia łącząca na mapie punkty o jednakowej zmianie ciśnienia
SJP.pl
Izalobara (gr.) – linia na mapie synoptycznej łącząca punkty o jednakowej zmianie ciśnienia atmosferycznego w czasie tendencji barycznej. Zwykle trwa przez trzy godziny.
Wikipedia
w islamie: nawoływanie przez muezzina do modlitwy
SJP.pl
linia na mapie łącząca punkty o jednakowych anomaliach klimatycznych
SJP.pl
rzeka w Austrii i Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Austrii i Niemczech, prawy dopływ Dunaju, przepływa przez Monachium;
Wiktionary
Iz
Wikipedia
przym. izarski, nadizarski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Izarą, dotyczący Izary
Wiktionary
(1.1) Nie tak dawno, bo na początku lat siedemdziesiątych, Bramę Izarską objęto akcją renowacji, upiększania miasta, w związku z przygotowaniami do letnich igrzysk olimpijskich 1972 roku.
Wiktionary
rzecz. Izara ż.
przym. nadizarski
Wiktionary
linia łącząca na mapie miejsca o takim samym natężeniu w rozmieszczeniu jakiegoś zjawiska
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Izasław – imię męskie pochodzenia słowiańskiego, nienotowane w źródłach staropolskich. Składa się z członów "Iza-" (od "изяти", czyli „wziąć”) i -"sław" („sława”).
Wikipedia
Izasław z małżonką; Izasławowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Izasława lub z nim związany
SJP.pl
krystaliczna substancja organiczna używana w chemii oraz w medycynie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Izaura – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego osobę pochodzącą z Izaurii (region Azji Mniejszej). Popularne w państwach hiszpańsko- i portugalskojęzycznych. Do języka polskiego przedostało się za pośrednictwem popularnego w latach 80. XX w. brazylijskiego serialu telewizyjnego "Niewolnica Isaura".
Wikipedia
(1.1) Matka chciała jej dać na imię Izaura, ale ojciec postawił na swoim i ostatecznie dali jej na imię Marysia.
Wiktionary
IPA: iˈzawra, AS: izau̯ra
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. starożytna kraina w południowej Azji Mniejszej;
Wiktionary
Izauria (gr. Ἰσαυρία) – starożytna kraina w południowej Azji Mniejszej. Obecnie w większości znajduje się w granicach tureckiej prowincji Konya.
Z tej ziemi miał pochodzić cesarz Leon III, w rzeczywistości urodzony w Syrii.
Wikipedia
(1.1) Prawdopodobnie z Izaurii pochodził imperator Leon III Izauryjczyk.
Wiktionary
rzecz. Izauryjczyk mos., izauryjski mrz.
przym. izauryjski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) staroż. mieszkaniec Izaurii
Wiktionary
(1.1) Cesarz Leon Izauryjczyk miał czworo dzieci.
Wiktionary
rzecz. Izauria ż., izauryjski mrz.
przym. izauryjski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Izaurią, dotyczący Izaurii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język izauryjski, wymarły język z podrodziny anatolijskiej języków indoeuropejskich
Wiktionary
rzecz. Izauryjczyk mos., Izauria ż.
Wiktionary
partykuła
(1.1) stpol. czyż
Wiktionary
IPA: iˈzaʒɛ̃m, AS: izažẽm
Wiktionary
1. pomieszczenie mieszkalne
2. wyższy urząd administracji lub jednostka samorządu
3. każdy z dwu organów, na które dzieli się parlament w niektórych państwach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urz. pomieszczenie mieszkalne, pokój
(1.2) urz. jeden z organów parlamentu w niektórych państwach
(1.3) urz. wyższy urząd administracji państwowej
(1.4) urz. organ zajmujący się sprawami jakiegoś zrzeszenia zawodowego, mający na celu jego obronę
(1.5) pot. pomieszczenie w wiejskim domu
(1.6) miar. daw. 40 sztuk
Wiktionary
Izba (w języku staropolskim: istba) – pierwotnie nazwa komórki, łaźni; niegdyś oznaczała całą chatę składającej się z jednej izby. Z czasem zaczęto określać mianem izby każde pomieszczenie mieszkalne w wiejskim domu; współcześnie – pomieszczenie, które w lokalu mieszkalnym spełnia zdefiniowane na potrzeby GUS warunki.
Wikipedia
(1.2) Francuski parlament składa się z dwóch izb.
(1.3) W chwili obecnej, ze względu na zastrzeżenia Ministra Skarbu Państwa, trwa kontrola procesu prywatyzacji ww. spółek, prowadzona przez Najwyższą Izbę Kontroli oraz Departament Kontroli MSP.
Wiktionary
IPA: ˈizba, AS: izba
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. izbina ż., izdebka ż.
przym. izbowy
Wiktionary
(1.1) pokój
Wiktionary
zdrobnienie od: izba; izdebka, izbina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: izba
Wiktionary
IPA: izˈbɛt͡ʃka, AS: izbečka
Wiktionary
1. konstrukcja chroniąca podporę mostu lub zaporę przed lodem; lodołam;
2. najwyższa część wieży kościelnej w architekturze drewnianej;
3. w dawnych grodach: drewniana skrzynia wypełniona ziemią, wchodząca w skład wału obronnego;
4. dawniej: duża izba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. w architekturze drewnianej najwyższa, nadwieszona część wieży kościelnej z pomieszczeniem na dzwony;
(1.2) bud. trójkątna konstrukcja zabezpieczająca filary mostu przed zniszczeniem przez krę;
(1.3) hist. element grodowego wału obronnego w postaci drewnianej skrzyni wypełnionej ziemią lub kamieniami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W XVII wieku do kościoła dobudowano wieżę z izbicą.
(1.3) Obwarowania łużyckiego grodu składały się z ogromnych drewnianych skrzyń – izbic – ustawionych zwartym szeregiem i wypełnionych ziemią oraz kamieniami.
Wiktionary
rzecz. Izbica nmos., Izbice nmos.
Wiktionary
(1.2) lodołam
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Izbicka
Wiktionary
rzecz. Izbicko n.
:: fż. izbicczanka ż.
przym. izbicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Izbicka
Wiktionary
rzecz. Izbicko n.
:: fm. izbicczanin m.
przym. izbicki
Wiktionary
przymiotnik od: Izbica Kujawska, Izbicko, Izbica
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Izbicy
(1.2) dotyczący Izbicy Kujawskiej
(1.3) dotyczący Izbicka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1-2) rzecz. Izbica ż., izbiczanin m., izbiczanka ż.
(1.3) rzecz. Izbicko n., izbicczanin m., izbicczanka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Izbica Kujawska, Izbicko, Izbica
SJP.pl
Izbicko (dodatkowa nazwa w j. niem. Stubendorf) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, w gminie Izbicko.
Miejscowość jest siedzibą gminy Izbicko.
Wikipedia
1. mieszkaniec Izbicy;
2. mieszkaniec Izbicy Kujawskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Izbicy
(1.2) mieszkaniec Izbicy Kujawskiej
Wiktionary
rzecz. Izbica ż.
:: fż. izbiczanka ż.
przym. izbicki
Wiktionary
1. mieszkanka Izbicy;
2. mieszkanka Izbicy Kujawskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Izbicy
(1.2) mieszkanka Izbicy Kujawskiej
Wiktionary
rzecz. Izbica ż.
:: fm. izbiczanin m.
przym. izbicki
Wiktionary
zdrobnienie od: izba; izdebka, izbeczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: izba
(1.2) mała, licha izba
Wiktionary
(1.1) Gaździna uprzątnęła obie izbiny i obejście.
Wiktionary
rzecz. izba ż., izdebeczka ż., izdebina ż., izdebka ż., Izdebski mos., Izdebska ż., Izdebnik mrz., Izdebno n., izdebność ż.
przym. izbowy
Wiktionary
(1.2) izdebeczka, izdebina, izdebka, pokoik
Wiktionary
przymiotnik od: izba
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z izbą, dotyczący izby
Wiktionary
rzecz. izba ż., izbina ż., izdebeczka ż., izdebina ż., izdebka ż., Izdebski mos., Izdebska ż., Izdebnik mrz., Izdebno n., izdebność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. izba
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Izdebek
Wiktionary
rzecz. Izdebki nmos.
:: fż. izdebczanka ż.
przym. izdebecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Izdebek
Wiktionary
rzecz. Izdebki nmos.
:: fm. izdebczanin m.
przym. izdebecki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Izdebek
Wiktionary
rzecz. Izdebki nmos., izdebczanin m., izdebczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: izdebka
(1.2) rzad. mała, licha izba
Wiktionary
(1.1) Kopciuszek zajmował maleńką izdebeczkę pod schodami.
Wiktionary
rzecz. izba ż., izdebina ż., izbina ż., izdebka ż., Izdebnik mrz., Izdebno n., izdebność ż.
przym. izbowy
Wiktionary
(1.2) izdebina, izbina, izdebka, pokoik
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Izdebna
Wiktionary
rzecz. Izdebno n., izdebnianin m., izdebnianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: izba
(1.2) rzad. mała, licha izba
Wiktionary
(1.1) Kazali mi spać w niewielkiej izdebinie pod schodami.
Wiktionary
rzecz. izba ż., izdebeczka ż., izbina ż., izdebka ż., Izdebski mos., Izdebska ż., Izdebnik mrz., Izdebno n., izdebność ż.
przym. izbowy
Wiktionary
(1.2) izdebeczka, izbina, izdebka, pokoik
Wiktionary
zdrobnienie od: izba; izbina, izbeczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niewielka izba
Wiktionary
(1.1) Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu.
Wiktionary
rzecz. izba ż., izbina ż., izdebeczka ż., izdebina ż., Izdebnik mrz., Izdebno n., izdebność ż.
przym. izbowy
Wiktionary
(1.1) izbina, izdebeczka, izdebina
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Izdebna
Wiktionary
rzecz. Izdebno n.
:: fż. izdebnianka ż.
przym. izdebieński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Izdebna
Wiktionary
rzecz. Izdebno n.
:: fm. izdebnianin m.
przym. izdebieński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Izdebnika
Wiktionary
rzecz. Izdebnik m., izdebniczanin m., izdebniczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Izdebnika
Wiktionary
rzecz. Izdebnik m.
:: fż. izdebniczanka ż.
przym. izdebnicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Izdebnika
Wiktionary
rzecz. Izdebnik m.
:: fm. izdebniczanin m.
przym. izdebnicki
Wiktionary
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. cecha tego, co posiada izby
Wiktionary
rzecz. izba ż., izbina ż., izdebeczka ż., izdebina ż., izdebka ż., Izdebski mos., Izdebska ż., Izdebnik mrz., Izdebno n.
przym. izbowy, izdebny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) stpol. izraelski
Wiktionary
IPA: ˌizdraˈɛlsʲci, AS: izdraelsʹḱi
Wiktionary
spójnik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. że
Wiktionary
Ize – miasto w Iranie, w ostanie Chuzestan. W 2006 roku miasto liczyło 103 695 mieszkańców w 20 127 rodzinach.
Wikipedia
Izebel, Jezabel (łac. z gr. "Iezabel"; hebr. "Izebel", 'niewyniesiona, nieskalana, czysta') – postać biblijna ze Starego Testamentu, żona Achaba, matka Atalii, zm. w 843 p.n.e.
Była córką Etbaala I, króla Sydonu. Poślubiła Achaba, króla Izraela. Czciła bogów pogody i płodności: Baala i Aszerę. Za jej namową Achab i zmuszeni przez niego podwładni przyjęli jej religię.
Wikipedia
linia na wykresie termodynamicznym przedstawiająca proces izentalpowy
SJP.pl
proces izentalpowy - proces termodynamiczny, podczas którego entalpia układu nie ulega zmianie
SJP.pl
wykres procesu izentropowego
SJP.pl
przymiotnik od: izentropa
SJP.pl
rzeka w Czechach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Czechach, a w górnym odcinku także w Polsce, prawy dopływ Łaby;
(1.2) geogr. szczyt po czeskiej stronie Gór Izerskich;
Wiktionary
Iz
Wikipedia
rzecz. Poizerze n.
przym. izerski, podizerski, poizerski
Wiktionary
przymiotnik od:
1. Izera (rzeka w Czechach);
2. Izery (góry w Czechach i Polsce; Góry Izerskie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rzeką Izerą, dotyczący rzeki Izery
(1.2) związany z Izerami (Górami Izerskimi), dotyczący Izerów
Wiktionary
rzecz. Izera ż., Izery nmos., Poizerze n.
przym. podizerski, poizerski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. pot. Góry Izerskie
Wiktionary
przym. izerski
Wiktionary
gęstokępkowa bylina z rodziny traw, pospolita na łąkach niżowych i niższych terenach górskich
SJP.pl
Izgrzyca ("Danthonia" DC.) – rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych. Obejmuje około 20 gatunków występujących w Eurazji oraz na obu kontynentach amerykańskich. W Polsce rośnie tylko izgrzyca przyziemna ("Danthonia decumbens").
Wikipedia
zdrobnienie od: Izabela, Izabella (imiona żeńskie); Izka
SJP.pl
miasto na Ukrainie
SJP.pl
Izium ( Ізю́м) – miasto we wschodniej Ukrainie, w obwodzie charkowskim, nad Dońcem i przy ujściu rzek Mokrego i Suchego Iziumca.
Wikipedia
zdrobnienie od: Izabela, Izabella (imiona żeńskie); Izia
SJP.pl
potocznie, ironicznie o terminie zakończonym na "-izm"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. żart. o terminie oznaczającym doktrynę, kierunek filozoficzny, artystyczny itp.
Wiktionary
(1.1) Dostał jakąś książkę o historii sztuki i studiuje te różne izmy.
Wiktionary
IPA: ism̥, AS: ism̦
Wiktionary
biblijny syn Abrahama; Ismael
SJP.pl
Izmael, Ismael (hebr.: יִשְׁמָעֵאל, arab.: إسماعيل), Isma'il – najstarszy syn patriarchy Abrahama i niewolnicy jego żony Sary – Egipcjanki Hagar.
Występuje w Księdze Rodzaju Starego Testamentu. W Koranie jest przedstawiony jako pierwszy z proroków islamu i praojciec wszystkich Arabów.
Wikipedia
przenośnie: odszczepieniec
SJP.pl
sekta muzułmańska utworzona na przełomie VIII i IX wieku, będąca skrajnym odłamem szyitów, uznająca linię siedmiu imamów i wierząca, że ostatni imam nie umarł, lecz pozostaje w ukryciu; ismailici, isma'ilici, siedmiowcy
SJP.pl
członek sekty isma'ilitów - odłamu szyitów uznającego linię siedmiu imamów; ismailita, isma'ilita, siedmiowiec
SJP.pl
szyitka należąca do sekty ismailitów; ismailitka
SJP.pl
doktryna religijna utworzona na przełomie VIII i IX wieku, będąca skrajnym odłamem szyitów, uznająca linię siedmiu imamów i zakładająca, że ostatni imam nie umarł, lecz pozostaje w ukryciu; ismailizm
SJP.pl
Izmaił ( Ізмаїл, "Izmajił") – miasto w południowej części Ukrainy, w obwodzie odeskim na brzegu Kilii.
Wikipedia
miasto w zachodniej Turcji (dawniej Smyrna)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto portowe w zachodniej Turcji nad Zatoką Izmirską;
Wiktionary
Iz
Wikipedia
(1.1) Zespół izmirski, można by określić, jako przykład jednoośrodkowego zespołu miast, którego niewątpliwe centrum stanowi Izmir, drugi po Stambule port handlowy i ośrodek przemysłowy kraju.
Wiktionary
przym. izmirski
Wiktionary
(1.1) hist. Smyrna
Wiktionary
przymiotnik od: Izmir (miasto w Turcji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Izmirem, dotyczący Izmiru
Wiktionary
(1.1) Zespół izmirski, można by określić, jako przykład jednoośrodkowego zespołu miast, którego niewątpliwe centrum stanowi Izmir, drugi po Stambule port handlowy i ośrodek przemysłowy kraju.
Wiktionary
rzecz. Izmir mrz.
Wiktionary
(1.1) hist. smyrneński
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednakowość, równość, np. „izobara”
Wiktionary
IPA: ˈizɔ, AS: izo
Wiktionary
rozgałęziona forma alkoholu
SJP.pl
Izoamplituda – izolinia na mapie łącząca punkty o jednakowej amplitudzie danego elementu meteorologicznego, np. na mapach synoptycznych o jednakowych amplitudach temperatury powietrza.
Wikipedia
jądro pierwiastków które mają taką samą liczbę masową, lecz inną liczbę atomową
SJP.pl
Izobary – jądra atomowe o równej liczbie masowej "A", różniące się liczbą atomową "Z". W praktyce oznacza to, że izobarami są atomy różnych pierwiastków, mające jednak tę samą liczbę nukleonów.
Jak dotąd nie znaleziono dwóch trwałych izobarów o liczbach atomowych różniących się o 1 (sąsiadujące w układzie okresowym pierwiastków).
Wikipedia
linia łącząca na mapie klimatycznej punkty o tym samym ciśnieniu atmosferycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. krzywa łącząca miejsca o jednakowym ciśnieniu atmosferycznym;
Wiktionary
(1.1) Izobara łączy te punkty terenu, które o tej samej godzinie mają to samo ciśnienie atmosferyczne.
(1.1) Szczegółowa interpretacja i analizy map izobar na lekcji doprowadzi do pojęcia gradjentu, jako siły, działającej w kierunku prostopadłym do izobar i wprawiającej w ruch powietrze w kierunku izobary mniejszej (…)
(1.1) Ważną informację przy analizie frontowej stanowi występowanie na pewnych obszarach systematycznych załamań izobar.
(1.1) Prócz tego izobary nie mogą przecinać się, stykać lub rozdwajać, powinny być liniami o łagodnie zmieniającej się krzywiźnie.
(1.1) Pomimo rozwoju zaawansowanych metod obliczeniowych i wizualizacji trójwymiarowych izobary pozostają jednym z najbardziej czytelnych sposobów prezentacji rozkładu ciśnienia.
Wiktionary
IPA: ˌizɔˈbara, AS: izobara
Wiktionary
przym. izobaryczny
rzecz. izobar
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) fiz. meteorol. zachodzący ze stałym ciśnieniem; związany ze stałą wartością ciśnienia
Wiktionary
(1.1) Odwracalny proces izobaryczny przedstawia na wykresie krzywa zwana izobarą.
Wiktionary
rzecz. izobara ż.
Wiktionary
linia łącząca na mapie punkty o tej samej głębokości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. krzywa na mapie łącząca punkty o jednakowej głębokości;
Wiktionary
Izobata – izolinia łącząca punkty o jednakowej głębokości (mierzonej od powierzchni) zbiorników wodnych. Może odnosić się również do geologicznych powierzchni strukturalnych takich jak strop czy spąg. W hydrologii izobata oznacza często głębokość do dna zbiornika wód powierzchniowych.
Wikipedia
(1.1) W hydrologii izobata oznacza często głębokość do dna zbiornika wód powierzchniowych.
(1.1) Widać to wyraźnie na dokładnych mapach batymetrycznych, na co wskazuje asymetria izobat względem obu brzegów.
(1.1) O nieprzeciętnym rozkładzie głębokości w tym jeziorze świadczy fakt, że występujące w nim dwie strefy objęte izobatą 1000 m mają 140 i 180 km długości.
(1.1) Głębokość jest widoczna po wyraźnie koliście ułożonych izobatach.
Wiktionary
linia łącząca na mapie punkty powierzchni Ziemi zmieniające swoją wysokość nad poziomem morza o jednakową wartość w tym samym czasie
SJP.pl
Izobaza – linia na mapie, łącząca punkty na powierzchni Ziemi o jednakowej zmianie wysokości nad poziomem morza w określonym czasie, wywołanej przez stałe ruchy lądotwórcze i górotwórcze. W literaturze naukowej występuje również pod nazwą izanabaza.
Wikipedia
linia na mapie łącząca miejsca, w których w tym samym czasie słychać pierwszy grzmot nadciągającej burzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. krzywa łącząca punkty, w których jednocześnie słychać grzmot burzy
Wiktionary
Izobronta ("izo-" + "bronte" = grzmot) – izolinia na mapie łącząca miejsca, w których w tym samym czasie słychać pierwszy grzmot nadciągającej burzy.
Wikipedia
rozgałęziona forma butanu
SJP.pl
Iz
Wikipedia
rozgałęziona forma butenu
SJP.pl
Izobutylen, izobuten – organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nienasyconych z szeregu homologicznego alkenów rozgałęzionych. Posiada jedno wiązanie podwójne o długości 1,2907 Å. Jest jednym z czterech izomerów butenu. Jest ważnym surowcem w syntezach wielkotonażowych.
Wikipedia
w plastyce: sposób kompozycji, w której głowy przedstawianych postaci znajdują się na tej samej wysokości; izokefalizm, izokefalia
SJP.pl
linia na mapie łącząca punkty o jednakowej średniej temperaturze w porze zimowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. krzywa łącząca punkty o tej samej średniej temperaturze w zimie
Wiktionary
Izochimena ( "isos" = „równy” + "cheimon" = „zima”) – izolinia na mapie łącząca punkty, w których średnia zimowa temperatura osiągnęła taką samą wartość. Miarą stosowaną są jednostki temperatury (w zależności od układu jednostek i miar).
Izochimeny wraz z izoterami stosowane są głównie na mapach meteorologicznych.
Wikipedia
Izochinolina – organiczny związek chemiczny z grupy związków heterocyklicznych zawierających azot. Izochinolina zbudowana jest ze skondensowanego pierścienia benzenowego i pirydynowego. Strukturalny izomer chinoliny.
Wikipedia
linia przedstawiająca na wykresie proces termodynamiczny, podczas którego układ nie zmienia objętości
SJP.pl
w metodzie elastooptycznej:
a) miejsce geometryczne punktów, w których różnice naprężeń głównych modelu elementu konstrukcyjnego mają stałe wartości
b) miejsce geometryczne punktów o równych wartościach maksymalnych naprężeń stycznych
SJP.pl
Izochroma – w elastooptyce - prążek interferencyjny przebiegający przez punkty ciała, w których wartość naprężeń stycznych jest jednakowa.
Wikipedia
odnoszący się do zjawisk optycznych, w których barwa światła nie ulega zmianie
SJP.pl
linia na mapie łącząca punkty, w których jakieś zjawisko występuje jednocześnie
SJP.pl
linia na mapie łącząca punkty, w których jakieś zjawisko występuje jednocześnie
SJP.pl
Izochrona – linia na mapie łącząca punkty, w których występuje to samo zjawisko w tym samym czasie. Innymi słowy izochrony wyznaczają obszary o jednakowej osiągalności czasowej.
Miarą stosowaną są same jednostki czasu, jak minuty, godziny, dni. Niższy gradient izochroniczny wskazuje na większą szybkość ruchu danego zjawiska, wyższy odwrotnie.
Wikipedia
właściwość układów drgających polegająca na zachowywaniu stałego okresu drgań niezależnie od zmian amplitudy
SJP.pl
Izochronizm (gr. "ἴσος" "równy", "χρόνος" "czas") – właściwość układu drgającego polegająca na niezależności okresu drgań od amplitudy. Izochroniczność jest własnością liniowych układów drgań.
Rzeczywiste układy drgające wykonują z dobrym przybliżeniem drgania harmoniczne i pozostają izochroniczne wówczas, gdy amplituda drgań jest stosunkowo mała. Dla drgań mechanicznych oznacza to np.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rakieta lub pocisk rakietowy lecący tym samym kursem, co inny obiekt
Wiktionary
IPA: iˈzɔdrɔ̃m, AS: izodrõm
Wiktionary
linia łącząca na mapie punkty o jednakowym natężeniu pola magnetycznego Ziemi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. krzywa łącząca punkty o tym samym natężeniu pola magnetycznego
Wiktionary
Izodynama ("izo-" + "dýnamis" = „siła”) – izolinia biegnąca na mapie wzdłuż miejsc, w których składowa pozioma lub pionowa natężenia pola magnetycznego Ziemi jest jednakowa, np. izogona, izoklina.
Wikipedia
w fizyce, o atomach, jonach, cząsteczkach: posiadające taką samą liczbę i konfigurację elektronów walencyjnych
SJP.pl
każdy z enzymów katalizujących tę samą reakcję, lecz różniących się pod względem budowy lub właściwości; izozym
SJP.pl
linia na mapie łącząca punkty, w których zachodzi to samo zjawisko biologiczne
SJP.pl
fitohormon występujący w roślinach strączkowych
SJP.pl
linia na mapie oznaczająca granice występowania jakiegoś zjawiska fonetycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) akust. krzywa łącząca punkty o jednakowym poziomie głośności dźwięku;
(1.2) jęz. krzywa wyznaczająca granicę wystąpienia zjawiska fonetycznego;
Wiktionary
Izofona, krzywa izofoniczna – krzywa jednakowego poziomu głośności dźwięku. Izofony są przedstawiane w układzie logarytmicznej zależności poziomu natężenia dźwięku lub poziomu ciśnienia akustycznego od częstotliwości. Dana krzywa izofoniczna ma tę samą wartość, na przestrzeni różnych częstotliwości, liczoną w fonach, ale różną liczoną w decybelach. Wynika to z różnego odbioru częstotliwości przez ludzkie ucho.
Wikipedia
krzywa izofoniczna - krzywa łącząca na wykresie punkty o jednakowym poziomie głośności, częstotliwości i natężenia dźwięku
SJP.pl
linia łącząca na oświetlonej powierzchni punkty o jednakowym natężeniu oświetlenia, wyrażonym w fotach
SJP.pl
kwas izoftalowy - kwas aromatyczny, izomer kwasu ftalowego
SJP.pl
jedna z gamet o takim samym kształcie i wymiarze, lecz zróżnicowanych płciowo
SJP.pl
rozmnażanie się za pośrednictwem izogamet czyli dwóch gamet zróżnicowanych płciowo ale identycznych pod względem ruchliwości i rozmiaru
SJP.pl
Izogamia – typ rozmnażania płciowego, gdzie dwie gamety są identyczne pod względem kształtu i ruchliwości, ale różniące się biochemią, fizjologią i genetycznie. Gamety oznacza się tu jako „+” i „–”. Występuje u pierwotniaków (ameby), jednokomórkowych glonów, grzybów i zielenic.
Wikipedia
typ rozmnażania płciowego, gdzie dwie komórki rozrodcze są identyczne pod względem kształtu i ruchliwości
SJP.pl
linia na mapie oznaczająca zasięg terytorialny jakiejś cechy językowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. linia na mapie wyznaczająca zasięg danej cechy językowej
Wiktionary
Izoglosa (z greckiego) – ogólna nazwa linii na mapach w atlasach językowych.
Izoglosa określa terytorialny zasięg występowania jakiejś cechy językowej, np. mazurzenia w języku polskim. Wśród nich można wyróżnić: izofony, izomorfy i izoleksy.
Wikipedia
IPA: ˌizɔˈɡlɔsa, AS: izoglosa
Wiktionary
przym. izoglosowy
Wiktionary
związany z izoglosą, linią na mapie oznaczającą zasięg terytorialny jakiejś cechy językowej, np. mapa izoglosowa
SJP.pl
syrop glukozowo-fruktozowy, zamiennik cukru wykorzystywany w produkcji napojów i rozmaitych artykułów spożywczych
SJP.pl
linia na mapie łącząca punkty o jednakowym kierunku wiatru w określonym czasie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. krzywa łącząca punkty o tej samej deklinacji magnetycznej;
Wiktionary
Izogona ("izo-" + "gõnía" = „kąt”) – izolinia biegnąca na mapie (geograficznej lub magnetycznej) wzdłuż miejsc o takiej samej wartości deklinacji magnetycznej. Szczególną odmianą izogony jest agona – linia łącząca punkty o zerowej deklinacji magnetycznej.
Wikipedia
(1.1) Deklinacje danego miejsca otrzymujemy przez odczytanie liczby podanej na izogonie położonej najbliżej szukanej miejscowości.
(1.1) Linia łącząca na mapie punkty o jednakowej wartości deklinacji magnetycznej nazywa się izogoną (nie mylić z południkiem magnetycznym), a linia łącząca punkty o deklinacji równej zeru — agoną.
Wiktionary
(1.1) izogonalny
Wiktionary
linia na mapie łącząca punkty na morzu o tym samym zasoleniu wody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. krzywa na mapie łącząca punkty o jednakowym zasoleniu;
Wiktionary
Izohalina ("izo-" + "háls" = „sól”) – izolinia na mapie łącząca punkty o takim samym stopniu zasolenia. Stosowana do graficznego przedstawienia poziomów zasolenia jezior, mórz, oceanów.
Wikipedia
(1.1) Istnieje wiele rodzajów izolinii, a jedną z nich jest izohalina.
(1.1) Nazwa „izohalina“ wzbudzało często uśmiech na ustach gimnazjalistów.
(1.1) ''Linia łącząca na mapie punkty o takim samym stopniu zasolenia wody to izohalina.
(1.1) W basenie Gotlandzkim ta izohalina przebiega na głębokości większej niż 100 m. w Basenie Bornholmskim płyciej.
Wiktionary
linia na mapie, która łączy punkty o jednakowej wartości usłonecznienia w tym samym czasie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) metrol. linia łącząca na mapie punkty o takich samych wartościach usłonecznienia
(1.2) fot. linia łącząca punkty o tej samej gęstości optycznej w obrazie nieprzetworzonym
Wiktionary
fotograficzna technika tonorozdzielcza, w której obraz złożony jest z plam bieli, szarości i czerni, bez przejść między tonami
SJP.pl
Izohelia – pozytywowa technika tonorozdzielcza opracowana przez Witolda Romera w 1931, polegająca na przetworzeniu obrazu polegającym na utworzeniu w nim w efekcie końcowym kilku dowolnie wybranych odcieni wyraźnie oddzielonych od siebie jasnością, odpowiadającym punktom o tej samej gęstości optycznej w obrazie nieprzetworzonym, nazwanymi izohelami.
Wikipedia
linia na mapie klimatycznej łącząca punkty o jednakowej ilości opadów atmosferycznych w danym czasie bądź o jednakowych średnich opadach wieloletnich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) metrol. linia łącząca na mapie punkty o takich samych wartościach sum opadów;
Wiktionary
Iz
Wikipedia
1. linia na mapie łącząca punkty o jednakowej wysokości względem przyjętego poziomu odniesienia; poziomica, warstwica;
2. linia na mapie pogody łącząca punkty leżące na jednakowej wysokości danej powierzchni izobarycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krzywa na mapie łącząca punkty o jednakowej wysokości nad poziom morza lub względem innego przyjętego poziomu odniesienia;
Wiktionary
(1.1) Za pomocą izohips można przedstawić na mapie ukształtowanie terenu.
(1.1) Aby w pełni zrozumieć ukształtowanie terenu działki, niezbędna jest analiza izohips, czyli krzywych linii na mapie łączących punkty o takiej samej wysokości względem przyjętego poziomu odniesienia, najczęściej nad poziomem morza.
(1.1) Dotyczy to zresztą każdego obszaru wydzielonego na podstawie kryterjum nie hipsometrycznego, a więc każdego nie ograniczonego wspólną izohipsą.
(1.1) Przy tej metodzie do wyrysowania orientacyjnego układu izohips wystarczy mieć podane wysokości nad poziom morza kilku bądź kilkunastu punktów odniesienia najlepiej rozsianych po całej przestrzeni objętej analizą.
Wiktionary
IPA: ˌizɔˈxʲipsa, AS: izoχʹipsa
Wiktionary
(1.1) poziomica, warstwica
Wiktionary
Izohumida ("izo" + "humidus" = „wilgotny”) – izolinia na mapie klimatycznej lub diagramie łącząca punkty o takiej samej wilgotności względnej powietrza w tym samym czasie. Wyraz ten pochodzi z języka greckiego.
Wikipedia
linia łącząca na mapie punkty o jednakowym poziomie wód
SJP.pl
stały, względnie równy poziom stężenia jonów wodorowych w organizmie
SJP.pl
utrzymywanie poszczególnych jonów w organizmie na stałym poziomie
SJP.pl
krzywa na powierzchni umyślonej kuli, w której środku znajduje się źródło światła, łącząca punkty odpowiadające kierunkom, w których światłość jest taka sama; także rzut tej płaszczyzny na krzywą
SJP.pl
w plastyce: sposób kompozycji, w której głowy przedstawianych postaci znajdują się na tej samej wysokości; izokefalizm, izocefalia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. rodzaj kanonicznej kompozycji plastycznyastycznej, w której głowy postaci znajdują się w jednej linii, na tej samej wysokości;
Wiktionary
(1.1) izokefalizm
Wiktionary
w plastyce: sposób kompozycji, w której głowy przedstawianych postaci znajdują się na tej samej wysokości; izokefalia, izocefalia
SJP.pl
Iz
Wikipedia
linia na mapie łącząca punkty o jednakowym nachyleniu magnetycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. krzywa łącząca punkty o tej samej inklinacji magnetycznej
Wiktionary
Zobacz też: Izokliny.
Izoklina – izolinia biegnąca na mapie (geograficznej lub magnetycznej) wzdłuż miejsc o takiej samej wartości inklinacji magnetycznej.
Wikipedia
figura stylistyczna polegająca na budowie członów zdania złożonych z równej liczby sylab oraz o takim samym rytmie; isokolon
SJP.pl
linia łącząca te same punkty promieniowania kosmicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. krzywa łącząca punkty o tym samym natężeniu promieniowania kosmicznego
Wiktionary
Izokosma ("izo" + "kósmos" = „świat”) – izolinia na mapie łącząca punkty o tym samym natężeniu promieniowania kosmicznego, czyli promieniowania złożonego, zarówno korpuskularnego, jak i elektromagnetycznego, docierającego do Ziemi z otaczającej ją przestrzeni kosmicznej.
Wikipedia
krzywa jednakowego kosztu dwóch czynników wytwórczych (nakładów pracy i kapitału), jakie mogą być zaangażowane do produkcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. linia obrazująca wszystkie kombinacje dwóch czynników wytwórczych, których koszt całkowity jest taki sam;
Wiktionary
Izokoszta ("krzywa jednakowego kosztu") − w mikroekonomii prosta obrazująca różne kombinacje czynników produkcji, których koszt całkowity jest taki sam.
Wikipedia
(1.1) Wykorzystując izokoszty i izokwanty można wyznaczyć punkty styku obu krzywych, będący optimami producenta.
Wiktionary
IPA: ˌizɔˈkɔʃta, AS: izokošta
Wiktionary
(1.1) krzywa jednakowego kosztu
Wiktionary
(436-338 p.n.e.) mówca grecki, uczeń Sokratesa, nauczyciel młodzieży, twórca teorii klasycznej prozy attyckiej
SJP.pl
Izokrates ( Ἰσοκράτης "Isokrates"; 436-338 p.n.e.) – mówca grecki, nauczyciel wymowy, twórca teorii klasycznej prozy attyckiej. Zaliczany do kanonu dziesięciu mówców. Jego zasługą jest, że dokonał klasyfikacji prozy attyckiej, wprowadzając podział na: języki poetyckie i języki prozy.
Wikipedia
linia na mapie łącząca punkty o jednakowej najniższej temperaturze powietrza w zimie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. krzywa łącząca punkty o tej samej najniższej temperaturze w zimie
Wiktionary
Izokryma ("izo-" + "krymós" = „zimno, mróz”) – linia na mapie, łącząca punkty o jednakowej średniej temperaturze powietrza zimy astronomicznej.
Wikipedia
w teorii produkcji: krzywa wyznaczająca wszelkie możliwe kombinacje czynników produkcji, które dają tę samą ilość produktu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. linia przedstawiająca wszystkie kombinacje dwóch czynników wytwórczych pozwalające osiągnąć dany rozmiar produkcji;
Wiktionary
Izokwanta (krzywa jednakowego produktu) to krzywa przedstawiająca wszystkie kombinacje dwóch czynników wytwórczych pozwalające osiągnąć dany rozmiar produkcji.
Wikipedia
(1.1) Długości wektorów, których końce wyznaczają izokwanty, są proporcjonalne do ilości produktu, czyli do rozmiaru produkcji.
Wiktionary
IPA: ˌizɔˈkfãnta, AS: izokfãnta
Wiktionary
(1.1) krzywa jednakowego produktu
Wiktionary
1. bycie w odosobnieniu, bycie poza oddziałwaniem otoczenia; alienacja, odosobnienie, odseparowanie;
2. w psychologii: mechanizm obronny polegający na unikaniu wszelkiej aktywności mogącej wywołać nieprzyjemne odczucia; alienowanie się, izolowanie się;
3. w biologii: ograniczenie lub uniemożliwienie krzyżowania się gatunków roślin lub zwierząt przez wytworzenie się bariery chroniącej;
4. oddzielenie danego ciała fizycznego od otoczenia warstwą specjalnie przystosowanego materiału;
5. warstwa specjalnego materiału, utrudniająca wzajemne oddziaływanie dwóch układów, ciał, środowisk itp.; izolator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) oddzielenie od otoczenia lub uniemożliwienie kontaktu z otoczeniem
(1.2) fiz. warstwa materiału o niskiej przewodności cieplnej chroniąca, ograniczająca dopływ lub odpływ ciepła;
(1.3) niska przewodność cieplna (cecha izolacji (1.2))
(1.4) elektr. warstwa materiału o niskiej przewodności elektrycznej;
Wiktionary
Izolacja – sposób zabezpieczenia dwóch sąsiadujących układów, elementów itp. w celu utrudnienia wzajemnego oddziaływania.
Wikipedia
(1.3) Styropian ma dobrą izolację.
(1.4) Izolację przewodu wykonano z polwinitu.
Wiktionary
rzecz. izolator mrz., izolacjonista mos., izolacjonizm mrz., izolatka ż., wyizolowanie n., odizolowanie n.
czas. izolować ndk., odizolować dk., izolować ndk., zaizolować dk.
przym. izolacyjny
Wiktionary
(1.1) odosobnienie, separacja
(1.2) termoizolator
Wiktionary
zwolennik izolacjonizmu - strategii w polityce międzynarodowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik izolacjonizmu w polityce zagranicznej
(1.2) zwolennik izolowania się od innych
Wiktionary
IPA: ˌizɔlat͡sʲjɔ̇̃ˈɲista, AS: izolacʹi ̯o̊̃ńista
Wiktionary
rzecz. izolacjonizm m., izolacja ż., izolowanie n., izolatka ż.
:: fż. izolacjonistka ż.
czas. izolować ndk.
przym. izolacjonistyczny
Wiktionary
(1.2) separatysta
Wiktionary
zwolenniczka izolacjonizmu - strategii w polityce międzynarodowej
SJP.pl
1. taki, który dotyczy izolacjonizmu - strategii w polityce międzynarodowej, np. doktryna izolacjonistyczna; separatystyczny;
2. rzadko: taki, który dąży do izolacjonizmu, czyli skłonności do bycia w odosobnieniu, poza oddziaływaniem otoczenia; izolacyjny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. związany z izolacjonizmem, dotyczący izolacjonizmu
Wiktionary
rzecz. izolatka ż., izolacjonizm mrz., izolacjonista mos., izolacjonistka ż.
Wiktionary
1. skłonność do pozostawania poza oddziaływaniem otoczenia; izolacja, alienacja;
2. w polityce zagranicznej: strategia polegająca na odrzuceniu lub okazaniu braku zainteresowania przez dany kraj przymierzami międzynarodowymi oraz sprawami innych krajów, przy jednoczesnym skupieniu się na obronie interesów i praw narodowych; separatyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. polityka danego państwa polegająca na ograniczeniu angażowania się w sprawy zagraniczne i skupieniu się na problemach wewnętrznych kraju;
(1.2) tendencja do izolowania się
Wiktionary
Izolacjonizm (ang. "isolationism" z fr. "isolation" ‘izolacja’ od wł. "isolato" 'oddzielony od wszystkiego, jak wyspa od lądu’ od "isola" ‘wyspa’ z łac. "insula" ‘wyspa’), kierunek polityki zagranicznej sprowadzający się do obrony interesów i bezpieczeństwa własnego państwa.
Wikipedia
(1.2) Obie grupy: żydowska wcześniej, romska do czasów współczesnych, zajmowały najniższe miejsce w hierarchii społecznej, dzieliły wyraźną odrębność językową od społeczności większościowych, charakterystyczny ubiór, wykonywane zawody oraz izolacjonizm: zarówno wewnętrzny jak i narzucony przez społeczeństwo większościowe.
Wiktionary
IPA: ˌizɔlaˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥, AS: izolacʹi ̯o̊̃ńism̦
Wiktionary
rzecz. izolacja ż., izolacjonista m., izolatka ż.
czas. izolować
przym. izolacjonistyczny
Wiktionary
cecha tego, co ma właściwości izolacyjne, czyli takie, które służą do oddzielenia dwóch układów, ciał, środowisk itp., np. izolacyjność cieplna
SJP.pl
1. taki, który dąży do izolacji, czyli bycia w odosobnieniu, poza oddziaływaniem otoczenia; izolacjonistyczny (rzadko);
2. taki, który służy do oddzielenia dwóch układów, ciał, środowisk itp.;
3. taki, który dotyczy izolacji - mechanizmu obronnego człowieka;
4. w biologii: taki, który ogranicza lub uniemożliwia krzyżowanie się gatunków roślin albo zwierząt
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający zdolność izolacji
Wiktionary
rzecz. izolatka ż., izolacja ż.
czas. izolować ndk.
Wiktionary
pracownik wykonujący izolację; izoler
SJP.pl
1. kultura patogenu rośliny przechowywana w celach doświadczalnych;
2. związek zapachowy wyodrębniony z balsamu, żywicy lub olejku eterycznego;
3. język niewykazujący pokrewieństwa z innym istniejącym językiem; język izolowany;
4. izolat białka - produkt wysokobiałkowy o bardzo wysokiej zawartości protein
SJP.pl
1. w szpitalach, internatach, żłobkach itp.: oddzielny pokój, w którym umieszcza się osoby chore lub podejrzane o chorobę zakaźną; separatka;
2. w zakładzie karnym: cela jednoosobowa; pojedynka, separatka, karcer;
3. przenośnie: rodzaj dodatkowej kary polegającej na umieszczeniu osadzonego w zakładzie karnym w jednoosobowej celi; karcer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wydzielona jednoosobowa sala dla chorych, zwykle zakaźnie
(1.2) jednoosobowa cela w więzieniu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na oddziale znajdują się dwie nowocześnie wyposażone izolatki.
Wiktionary
IPA: ˌizɔˈlatka, AS: izolatka
Wiktionary
rzecz. izolacja ż., izolacyjność ż., izolator m., izolarz m., izoler m., izolatorium n., izolacjonizm m., izolacjonista m., izolacjonistka ż.
przym. izolacyjny, izolacjonistyczny
Wiktionary
(1.1-2) separatka
Wiktionary
1. warstwa specjalnego materiału, utrudniająca wzajemne oddziaływanie dwóch układów, ciał, środowisk itp.; izolacja;
2. przedmiot z porcelany, szkła lub tworzywa sztucznego, który służy do łączenia i jednocześnie izolowania części będących względem siebie pod napięciem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) materiał izolujący
(1.2) elektr. przedmiot z materiału nie przewodzącego prądu elektrycznego, łączący a zarazem izolujący części urządzenia będące względem siebie pod napięciem
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pracownik wykonujący lub montujący izolację
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. izolacja ż., izolatka ż., wyizolowanie n.
czas. izolować
Wiktionary
w medycynie: szpital sanatoryjny przeznaczony dla osób chorych na chorobę zakaźną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) budynek lub pomieszczenie przeznaczone do prowadzenia izolacji chorych na choroby zakaźne;
Wiktionary
Izolatorium – zamknięty zakład leczniczy, czasem też sanatorium, z przeznaczeniem tylko dla chorych na jedną z chorób zakaźnych.
Izolatoria powstają najczęściej podczas epidemii lub pandemii, często wtedy, kiedy brakuje miejsc w szpitalach na oddziałach zakaźnych. Przykładem może być epidemia ospy we Wrocławiu lub pandemia COVID-19.
Wikipedia
(1.1) W Sanatorium Uzdrowiskowym MSWiA „Orion” w Ciechocinku działa pierwsze w województwie kujawsko-pomorskim izolatorium dla osób zakażonych koronawirusem.
Wiktionary
rzecz. izolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. taśma izolacyjna
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk band-zola
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitcelt. szt. liter. teatr. film. imię bohaterki niespełnionej miłości ;
(1.2) imię|polski|ż.
Wiktionary
Izolda – imię żeńskie pochodzenia celtyckiego lub germańskiego. Wywodzi się najprawdopodobniej z walijskiego "Essylt" oznaczającego „piękna”. Według legendy nosiła to imię irlandzka księżniczka, kochanka Tristana, zaręczona królowi Kornwalii Markowi. Możliwe jednak, że imię pochodzi z staro-wysoko-niemieckiego "isan" „żelazo” i "waltan" „rządzić, panować”.
Wikipedia
IPA: iˈzɔlda, AS: izolda
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Izoldy lub z nią związany
SJP.pl
dialektologia: linia na mapie wyznaczająca terytorialny zasięg występowania jakiegoś wyrazu, najczęściej gwarowego
SJP.pl
Izoleksa (z greckiego "izo" – równy i "leksis" – wyraz) – linia wytyczona na mapie zgodnie z granicą zasięgu terytorialnego występowania danego (którego dotyczy dana izoleksa) wyrazu jako elementu słownikowego. Izoleksa przebiega np. między obszarami z dominującymi formami "na polu" i "na dworze".
Wikipedia
pracownik wykonujący izolację; izolarz
SJP.pl
aminokwas egzogenny, izomer leucyny; występuje w większości białek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. egzogenny aminokwas o rozgałęzionym łańcuchu, ważny w metabolizmie mięśni, biosyntezie białek i regulacji energii
Wiktionary
Izoleucyna, skróty: Ile, I – organiczny związek chemiczny, izomer leucyny, alifatyczny aminokwas białkowy, obojętny elektrycznie. Należy do aminokwasów egzogennych, czyli nie może być syntetyzowany w organizmie człowieka i musi być dostarczany z pożywieniem. Duże jego ilości znajdują się w kazeinie, hemoglobinie, białkach osocza krwi.
Wikipedia
rzecz. leucyna ż.
Wiktionary
(1.1) skrót: Ile, symbol: I
Wiktionary
linia na mapie łącząca punkty o takich samych wartościach danego zjawiska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geod. linia na mapie łącząca punkty o jednakowych wartościach danej cechy;
Wiktionary
Izolinia, izarytma (w kartografii), izograma (w meteorologii) – krzywa na mapie łącząca punkty o jednakowych wartościach liczbowych danej cechy. Termin ten i pokrewne terminy pochodzą od ίσος "ísos", „równy” i słowa „linia”, bądź odpowiednich innych słów.
Wikipedia
(1.1) W bezpośrednim otoczeniu emitora przebiegają izolinie stężeń kilkakrotnie mniejszych od progu - nie oznacza to jednak całkowitego komfortu.
(1.1) (…) gdzie uzyskane wartości jeziorności w polach podstawowych stanowią o tym, że izolinie przekraczają 70% i są to największe wartości na świecie
(1.1) W niektórych przypadkach, w celu dokładniejszego wyznaczania przebiegu izolinii, elementarny prostokąt siatki jest automatycznie dzielony na trójkąty.
Wiktionary
(1.1) izarytma, izograma
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|izolować.
Wiktionary
Iz
Wikipedia
rzecz. izolacjonista mos., wyizolowanie n., odizolowanie n.
Wiktionary
1. nie dopuszczać, nie dopuścić do zetknięcia z kimś lub z czym;
2. wyodrębniać, wyodrębnić jakąś substancję, np. gen, wirus z jakiegoś preparatu;
3. oddzielać, oddzielić coś od otoczenia materiałem nieprzewodzącym (np. prądu, ciepła) lub nieprzepuszczającym (np. dźwięku);
4. o ludziach: izolować się - unikać, zaprzestać kontaktu z kimś lub czymś; separować się, odseparować się
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wydzielony, odosobniony, oddzielony od ogółu
(1.2) pokryty izolacją
Wiktionary
IPA: ˌizɔlɔˈvãnɨ, AS: izolovãny
Wiktionary
czas. izolować
Wiktionary
(1.1) odosobniony
Wiktionary
1. nie dopuszczać, nie dopuścić do zetknięcia z kimś lub z czym;
2. wyodrębniać, wyodrębnić jakąś substancję, np. gen, wirus z jakiegoś preparatu;
3. oddzielać, oddzielić coś od otoczenia materiałem nieprzewodzącym (np. prądu, ciepła) lub nieprzepuszczającym (np. dźwięku);
4. o ludziach: izolować się - unikać, zaprzestać kontaktu z kimś lub czymś; separować się, odseparować się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wyizolować)
(1.1) wydzielać z całości
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaizolować)
(2.1) pokrywać izolacją
czasownik przechodni niedokonany (dk. odizolować)
(3.1) oddzielać od otoczenia, nie dopuszczać do zetknięcia
(3.2) być używanym jako izolacja
czasownik zwrotny niedokonany izolować się (dk. wyizolować się)
(4.1) oddzielać się od czegoś
czasownik zwrotny niedokonany izolować się (dk. odizolować się)
(5.1) odsuwać się od innych, pozostawać w odosobnieniu, trzymać się na uboczu
Wiktionary
czas. odizolować, wyizolować, zaizolować
rzecz. izolacja ż., izolacjonizm m., izolacjonista m., izolat m., izolator m., odizolowanie n.
przym. izolowany, izolacyjny
Wiktionary
(3.1) oddzielać, separować
Wiktionary
linia łącząca na oświetlonej powierzchni punkty o jednakowym natężeniu oświetlenia, wyrażonym w luksach
SJP.pl
małokaloryczny środek słodzący
SJP.pl
Izomalt, E953 – mieszanina organicznych związków chemicznych, niskokaloryczny i niepowodujący próchnicy masowy środek słodzący o niskiej higroskopijności, łatwo krystalizujący. Daje dobrą klarowność, zapobiega lepieniu się cukierków oraz umożliwia długi okres przechowywania[].
Wikipedia
organiczny związek chemiczny, izomer sacharozy używany głównie w przemyśle spożywczym; palatynoza
SJP.pl
Izomaltuloza (palatynoza) – organiczny związek chemiczny z grupy disacharydów, izomer sacharozy. Jest substancją bezwonną, białą lub prawie białą, krystaliczną. Izomaltuloza znajduje zastosowanie głównie w przemyśle spożywczym. Charakteryzuje się niższym od sacharozy indeksem glikemicznym, a w procesie jej trawienia energia uwalniana jest w bardziej zrównoważony sposób i przez dłuższy czas.
Wikipedia
każdy ze związków organicznych mających identyczny wzór cząsteczkowy, lecz różny układ atomów w cząsteczce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. jeden z dwóch lub większej liczby związków chemicznych o tym samym składzie atomowym, różniących się połączeniami lub ułożeniem atomów;
Wiktionary
(1.1) Przyczyny zróżnicowania zapachu obu izomerów karwonu są w ostatnich latach przedmiotem ożywionej polemiki.
Wiktionary
rzecz. izomeraza ż., izomeria ż.
przym. izomeryczny
Wiktionary
katalizator reakcji przekształceń wewnątrzkomórkowych
SJP.pl
zjawisko występowania związków o różnym rozmieszczeniu atomów w cząsteczkach przy identycznym składzie chemicznym i masie cząsteczkowej
SJP.pl
Izomeria – zjawisko istnienia różnic w budowie cząsteczek o takim samym składzie atomowym.
W zależności od różnic, jakie występują pomiędzy izomerami, wyróżnia się następujące rodzaje izomerii:
Wikipedia
Izomeryzacja – reakcja chemiczna polegająca na przekształcaniu się jednego izomeru w drugi, na przykład izomeryzacja kwasu (−)mlekowego w kwas (+)mlekowy w wyniku inwersji Waldena. Izomeryzacja może stanowić zarówno samodzielną reakcję chemiczną, jak i być ubocznym, często niepożądanym, efektem innej reakcji chemicznej.
Wikipedia
przemieniać jeden izomer związku chemicznego w inny bez zmiany jego masy cząsteczkowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie do kontroli stanu izolacji przewodów elektrycznych
Wiktionary
przekształcenie nie zmieniające odległości pomiędzy punktami
SJP.pl
Izometria (gr. "isos" – równy, "métron" – miara), także przekształcenie izometryczne – funkcja zachowująca odległości między punktami przestrzeni metrycznej. Jest to więc "izomorfizm izometryczny". W geometrii figury, między którymi istnieje izometria (są "izometryczne"), nazywane są "przystającymi".
Wikipedia
1. w matematyce: nie zmieniający odległości między punktami, np. przekształcenie izometryczne, rzut izometryczny;
2. ćwiczenia izometryczne - ćwiczenia polegające na napinaniu mięśni bez wykonywania ruchów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mat. taki, który nie zmienia odległości między punktami
(1.2) o ćwiczeniu, gimnastyce: taki, który polega na napinaniu mięśni bez wykonywania ruchów
Wiktionary
rzecz. izometria ż.
Wiktionary
językoznawstwo: linia na mapie wyznaczająca terytorialny zasięg występowania jakiejś cechy językowej z zakresu fleksji lub słowotwórstwa
SJP.pl
Izomorfa – w językoznawstwie wytyczona na mapie linia oddzielająca od siebie tereny, na których różne morfemy (końcówki, sufiksy lub prefiksy) są używane w tej samej funkcji.
Przykładowo, izomorfa będzie oddzielać na mapie tereny, na których czasownik "iść" w trybie rozkazującym liczby mnogiej przyjmuje końcówki odpowiednio: "-my" i "-wa" "(chodźmy, chodźwa)".
Wikipedia
1. w chemii, mineralogii: równopostaciowy;
2. w matematyce: strukturalnie identyczny, równoważny
SJP.pl
mat. właściwość zbiorów polegająca na tym, iż wyniki odpowiednich działań na przyporządkowanych sobie elementach tych zbiorów są również sobie przyporządkowane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. odwzorowanie pomiędzy dwiema przestrzeniami matematycznymi, zachowujące wszystkie relacje i funkcje
Wiktionary
Izomorfizm (gr. "isos" – równy, "morphe" – kształt) – funkcja wzajemnie jednoznaczna (bijekcja) z jednego obiektu matematycznego w drugi, która zachowuje funkcje, relacje i wyróżnione elementy.
W przypadku obiektów algebry uniwersalnej (takich jak grupy, pierścienie, moduły itp.) izomorfizmem nazywamy wzajemnie jednoznaczne odwzorowanie formula_1 takie, że formula_1 i jego odwrotność (ozn. formula_3) są homomorfizmami.
Wikipedia
(1.1) Między tymi obiektami zachodzi izomorfizm – nie da się ich odróżnić na podstawie ich własności.
Wiktionary
IPA: ˌizɔ̃ˈmɔrfʲism̥, AS: izõmorfʹism̦
Wiktionary
rzecz. morfizm m., homomorfizm m., homeomorfizm m., epimorfizm m.
Wiktionary
krzywa na mapie klimatycznej łącząca punkty odpowiadające miejscom, w których w określonym czasie wielkość zachmurzenia była jednakowa
SJP.pl
Izonefa – linia na mapie klimatycznej łącząca punkty o jednakowym przeciętnym stopniu zachmurzenia w określonym czasie.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny, bardzo silny lek przeciwgruźliczy w postaci krystalicznego, białego proszku o gorzkim zapachu; isoniazid, hydrazyd kwasu izonikotynowego
SJP.pl
Izoniazyd ( isoniazidum) – organiczny związek chemiczny, powszechnie używany lek przeciwgruźliczy, zaliczany do tzw. leków pierwszego rzutu. Jest stosowany także w leczeniu niektórych innych mykobakterioz (chorób powodowanych przez prątki).
Wobec prątków wrażliwych izoniazyd jest lekiem bakteriobójczym, wykazującym aktywność wobec szybko namnażających się bakterii wewnątrz komórek i poza nimi.
Wikipedia
w starożytnej Grecji: ustrój polityczny zapewniający obywatelom równość wobec prawa, a także prawo do równego udziału we władzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. równość ludzi wobec prawa;
Wiktionary
Izonomia (gr. "ἰσονομία") – termin wywodzący się z prawa starożytnej Grecji oznaczający ustrój polityczny zapewniający obywatelom równość wobec prawa, a także prawo do równego udziału we władzy. Obecnie termin ten mylony jest z równouprawnieniem. Równość wobec prawa oznaczała, iż ogólnie sformułowane prawo dotyczy wszystkich obywateli.
Wikipedia
IPA: ˌizɔ̃ˈnɔ̃mʲja, AS: izõnõmʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) równouprawnienie
Wiktionary
związek organiczny w postaci bezbarwnej cieczy nierozpuszczalnej w wodzie i trudno rozpuszczalnej w alkoholu i eterze, stosowany w mieszaninie z heptanem jako paliwo wzorcowe do wyznaczania liczby oktanowej
SJP.pl
Izooktan ("2,2,4-trimetylopentan") – organiczny związek chemiczny, węglowodór należący do alkanów. Jest to rozgałęziony izomer oktanu.
Wikipedia
miejsce geometryczne punktów o równym współczynniku pochłaniania (warstwy fotograficznej)
SJP.pl
identyczny jak stężenie osmotyczne płynów fizjologicznych
SJP.pl
Te
Wikipedia
jedna z figur płaskich o jednakowym obwodzie
SJP.pl
w kartografii: linia jednakowych wartości liczbowych wskazująca natężenie w rozmieszczeniu jakiegoś zjawiska; izarytma
SJP.pl
Iz
Wikipedia
stawonóg występujący głównie w wodach morskich; równonóg
SJP.pl
linia na mapie lub wykresie łącząca punkty o tej samej zawartości pyłku danego gatunku rośliny w określonym czasie
SJP.pl
związek organiczny, węglowodór nienasycony; substancja wyjściowa do otrzymywania syntetycznego kauczuku
SJP.pl
Izopren – organiczny związek chemiczny z grupy dienów. Stosowany w przemyśle do otrzymywania jednego gatunku kauczuku syntetycznego (kopolimeru izoprenu i izobutanu).
Występuje w dwóch stereochemicznych odmianach – 1,4 cis oraz 1,4 trans, oraz w formie dwóch adduktów (1,2 oraz 3,4). Wynika to z rodzaju syntezy (wolnorodnikowa lub koordynacyjna). Izopren bardzo łatwo ulega fotodegradacji.
Wikipedia
węglowodór nienasycony, naturalny związek organiczny pochodzenia roślinnego, najczęściej bezbarwny olej o charakterystycznym zapachu; terpen
SJP.pl
proces termodynamiczny przebiegający przy stałej wartości jakiegokolwiek parametru stanu
SJP.pl
alkohol drugorzędowy stosowany jako rozpuszczalnik
SJP.pl
Izopropanol, propan-2-ol, alkohol izopropylowy, IPA – organiczny związek chemiczny z grupy alkoholi alifatycznych. Jest najprostszym alkoholem drugorzędowym. Ma jeden izomer podstawnikowy, propan-1-ol.
Wikipedia
związek organiczny, węglowodór aromatyczny; kumen
SJP.pl
stałe stężenie jonów wodorowych
SJP.pl
Izorytmia (z gr. równy rytm) – technika kompozytorska, która pojawiła się we Francji w XIV wieku. Opisana jest w traktacie "Ars nova" Filipa de Vitry (ok. 1320). Polega na zastosowaniu tzw. "ordo" – periodycznego powtarzania schematu rytmicznego (czyli tzw. talea) i melodycznego (color) lub tylko jednego z nich. Rytmikę izorytmiczną stanowiło 6 modi – schematów rytmicznych opartych na greckich stopach metrycznych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. krzywa łącząca punkty o tym samym natężeniu trzęsienia ziemi
Wiktionary
Izosejsta (gr. "ísos" = równy + "seistós" = wstrząśnięty) – krzywa na mapie łącząca punkty na powierzchni ziemi, w których wystąpiło takie samo natężenie trzęsienia ziemi.
Gdyby skorupa ziemska była jednorodna, to izosejsty układałyby się koncentrycznie wokół epicentrum trzęsienia ziemi. Niejednorodność skał skorupy oraz układ uskoków wywołuje zaburzenia w rozkładzie izosejst.
Wikipedia
krzywa łącząca punkty odpowiadające jednakowym sumarycznym stężeniom soli w roztworach na wykresach wieloskładnikowych, ilustrujących stany równowag fazowych w roztworach w określonej temperaturze
SJP.pl
w przybliżeniu zachowana wielkość fizyczna związana z oddziaływaniem elektrosilnym; spin izotopowy
SJP.pl
Izospin – liczba kwantowa, charakteryzująca cząstki kwantowe, transformująca się względem reprezentacji grupy SU(2). Identyczną grupę transformacji ma zwykły spin, stąd wzięła się nazwa tej wielkości. Izospin jest wektorem w pewnej abstrakcyjnej przestrzeni. Tak samo jak w przypadku zwykłego spinu, nie jest możliwe jednoczesne zmierzenie więcej niż jednej składowej izospinu, podaje się więc tylko jego trzecią składową. Izospin zwykle oznacza się literą formula_1 a jego trzecią składową – formula_2
Wikipedia
równowaga zachodząca pomiędzy poszczególnymi wycinkami skorupy ziemskiej
SJP.pl
Iz
Wikipedia
pogląd filozoficzny mówiący o równosilności argumentów za i przeciw jakiemuś twierdzeniu
SJP.pl
Izostenia (gr. "ισοσθενεια") – koncepcja równosilności sądów, tj. - równowagi argumentów. Pogląd obecny m.in. w filozofii starożytnych sofistów oraz sceptyckiej, wedle którego każdemu twierdzeniu można przeciwstawić inne twierdzenie z nim równosilne. O określonym przedmiocie dyskusji można sformułować dwa wykluczające się sądy i oba będą posiadały taką samą wagę.
Wikipedia
linia na mapie morskiej łącząca punkty o jednakowej objętości masy wodnej, przemieszczanej przez prądy morskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. krzywa łącząca punkty o tej samej objętości wody przenoszonej przez prądy morskie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
SJP.pl
Izostrukturalność (izotypia) – występowanie substancji o różnym składzie chemicznym w strukturze krystalicznej tego samego typu; jest to izomorfizm w szerokim tego słowa znaczeniu.
Jest to też określenie podobieństwa struktur należących do tej samej grupy przestrzennej i wykazujących takie samo geometryczne rozmieszczenie elementów:
Wikipedia
Izosylabizm – rodzaj sylabizmu polegający na występowaniu jednakowej liczby sylab we wszystkich wersach, np. we fraszce Marii Jasnorzewskiej-Pawlikowskiej "Mól":
Wikipedia
linia na mapie wyznaczająca zasięg terytorialny jakiegoś składniowego zjawiska językowego
SJP.pl
linia na przekroju poprzecznym koryta otwartego, np. rzeki, łącząca punkty o jednakowej prędkości przepływu wody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. krzywa łącząca punkty o tej samej prędkości wiatru;
Wiktionary
Izotacha ("izo-" + "tachos" = „prędkość”) – izolinia łącząca punkty o takiej samej wartości prędkości w danej chwili. Linia ta może łączyć punkty o takiej samej wartości prędkości wiatru, ruchów wody (hydroizotacha).
Wikipedia
(1.1) Koncentrycznie zamykające się krzywe oznaczają izotachy (linie jednakowych prędkości wiatru).
(1.1) Położenie punktu w przekroju wody płynącej charakteryzują prócz wysokości nad dnem także odległości od obu brzegów i one też muszą mieć wpływ na jego prędkość wobec tego, że znane wykresy krzywych jednakich prędkości (izotach) wykazują pewne powinowactwo z kształtem dna.
Wiktionary
przym. izotachowy
Wiktionary
o polimerze: mający wszystkie podstawniki po tej samej stronie łańcucha
SJP.pl
linia na mapie klimatycznej łącząca punkty o jednakowej średniej temperaturze powietrza w lecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. krzywa łącząca punkty o tej samej średniej temperaturze w lecie
Wiktionary
Izotera ("izo-" + "théros" = „lato”) – linia na mapie łącząca punkty o jednakowej średniej temperaturze powietrza lata astronomicznego.
Wikipedia
linia na mapie łącząca punkty o jednakowej temperaturze w określonym czasie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. linia łącząca na mapie punkty o tej samej temperaturze;
(1.2) fiz. zależność właściwości układu fizycznego otrzymana przy stałej temperaturze;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mapy termalne wykonywane są zazwyczaj jako mapy kreskowe. Treść ich stanowią izotermy o założonych interwałach temperatury, naniesione na sytuacyjny rysunek badanego obiektu.
(1.2) Przebieg krzywej v=f ([A]) przypomina kształt jednej z omawianych (…) izoterm adsorpcji - izotermy Langmuira.
(1.2) Na izotermach odpowiadających coraz wyższym temperaturom odległość ta jest coraz mniejsza, co wskazuje na zbliżanie się do siebie właściwości obu faz.
Wiktionary
IPA: ˌizɔˈtɛrma, AS: izoterma
Wiktionary
przym. izoterminczy
Wiktionary
brak zmienności temperatury powietrza wraz ze zmianą wysokości
SJP.pl
Izotermia – niezmienność temperatury powietrza wraz z wysokością (pionowy gradient temperatury powietrza = 0). Często bywa stanem przejściowym do inwersji temperatury.
Wikipedia
utrzymujący stałą temperaturę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) utrzymujący stałą temperaturę
Wiktionary
sole kwasu izotiocyjanowego wykorzystywane przy sekwencjonowaniu białek
SJP.pl
pierwiastek, którego atomy mają jądra o tej samej liczbie neutronów, lecz o innej ogólnej liczbie nukleonów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. chem. każdy z pierwiastków chemicznych mający taką samą liczbę neutronów w jądrze, lecz różne liczby protonów;
Wiktionary
identyczność stężenia elektrolitów w roztworach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest izotoniczne
Wiktionary
przym. izotoniczny
przysł. izotonicznie
Wiktionary
1. uzupełniający niedobór płynów i składników mineralnych w organizmie powstały podczas wysiłku fizycznego, np. napój izotoniczny;
2. powodujący zmianę długości mięśnia bez zmiany jego napięcia, np. skurcz izotoniczny;
3. mający identyczne ciśnienie z ciśnieniem porównywanym, np. roztwór izotoniczny; izoosmotyczny;
4. mający taką samą liczbę akcentów, np. wiersz izotoniczny; toniczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. o takim samym stężeniu substancji rozpuszczonych jak w porównywanym roztworze
(1.2) sport. mający takie samo, stałe napięcie mięśniowe przez cały ruch
Wiktionary
(1.1) Roztwór soli fizjologicznej (0,9%) jest izotoniczny w stosunku do krwi.
Wiktionary
rzecz. izotonik mrz., izotoniczność ż.
Wiktionary
napój o niskiej zawartości cukru, wyrównujący poziom wody i elektrolitów w organizmie; napój izotoniczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) napój wyrównujący poziom wody i elektrolitów usuwanych z organizmu podczas pocenia oraz uzupełniający witaminy i sole mineralne, które organizm spala podczas wysiłku fizycznego
Wiktionary
przym. izotoniczny
Wiktionary
atom tego samego pierwiastka różniący się ilością neutronów w jądrze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. fiz. każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów;
Wiktionary
(1.1) Jak można mylić izotopy z izotonami, czy ty do szkoły nie chodziłaś?
Wiktionary
IPA: iˈzɔtɔp, AS: izotop
Wiktionary
przym. izotopowy
Wiktionary
zjawisko występowania izotopów
SJP.pl
przymiotnik od: izotop
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. związany z izotopami
Wiktionary
rzecz. izotop mrz.
Wiktionary
przeszczepianie narządów lub tkanek między osobnikami jednakowymi genetycznie, np. bliźniętami jednojajowymi
SJP.pl
Izotransplantacja (gr. ἴσος "isos", "równy") – przeszczepianie narządów lub tkanek osobie identycznej genetycznie, np. bliźnięciu monozygotycznemu, czy pomiędzy szczepami wsobnymi u zwierząt.
Wikipedia
urządzenie służące do rozdzielania izotopów
SJP.pl
Izotron (ang. "isotron") – urządzenie do rozdzielania izotopów. Zasada jego działania polega na przyspieszaniu jonów atomowych danego pierwiastka do poziomu określonej energii przez zastosowanie silnego pola elektrycznego. W wyniku tego zabiegu jony o różnych masach rozpędzają się do różnych prędkości, co umożliwia ich rozdzielenie.
Wikipedia
cecha ośrodka polegająca na wykazywaniu przez niego tych samych właściwości fizycznych (rozszerzalność, twardość, łupliwość itp.) we wszystkich kierunkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mech. cecha materiałów posiadających jednakowe właściwości fizyczne we wszystkich kierunkach w ciele;
Wiktionary
(1.1) Zagadnienie plastycznośćastyczności rozpatruje się jedynie makroskopowo, zakładając jednorodność i izotropię betonu.
Wiktionary
przym. izotropowy
rzecz. izotropowość ż.
Wiktionary
mający takie same własności we wszystkich kierunkach, o własnościach fizycznych niezależnych od kierunku; równokierunkowy
SJP.pl
okaz pochodzący z tego samego zbioru, co okaz, który posłużył przy opisie botanicznym rośliny
SJP.pl
Izotyp (gr. ἴσος „równy” τύπος „wzór, znak, odcisk”) – termin z dziedziny nomenklatury botanicznej: dublet holotypu, pochodzący z tego samego zbioru i często rozsyłany do innych zielników (nie może być ilustracją). W nomenklaturze zoologicznej pojęcia izotypu nie używa się.
Wikipedia
tworzenie przez różne substancje struktury krystalicznej tego samego typu
SJP.pl
równowaga płynów ustrojowych, właściwa objętość krwi krążącej w naczyniach
SJP.pl
każdy z enzymów katalizujących tę samą reakcję, lecz różniących się pod względem budowy lub właściwości; izoenzym
SJP.pl
1. państwo w Azji ze stolicą w Jerozolimie; Państwo Izrael;
2. imię nadane Jakubowi po jego walce z aniołem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów;
rzeczownik zbiorowy, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) podn. rel. wyznawcy judaizmu
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(3.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Iz
Wikipedia
(1.1) Izrael leży nad Morzem Śródziemnym i Morzem Czerwonym.
(3.1) Imię twe jest Jakub, ale odtąd nie będą cię zwać Jakubem, lecz będziesz miał imię Izrael.
Wiktionary
IPA: izˈraɛl, AS: izrael
Wiktionary
rzecz. izraelitka ż., izraelita mos., Izraelczyk mos., Izraelka ż., Izraelita mos., Izraelitka ż., izraelskość ż.
przym. izraelski, izraelicki, Izraelowy
Wiktionary
(1.1) ofic. Państwo Izrael
Wiktionary
skrót od: izraelski
SJP.pl
mieszkaniec Izraela
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael
Wiktionary
(1.1) We wschodniej części Jerozolimy mieszka około 200 tys. Izraelczyków w kilkunastu nowych osiedlach oraz 270 tys. Palestyńczyków.
Wiktionary
IPA: ˌizraˈɛlt͡ʃɨk, AS: izraelčyk
Wiktionary
rzecz. Izraelita mos., Izrael mrz.
:: fż. Izraelka ż.
przym. izraelski, izraelicki, Izraelowy
Wiktionary
wyznawca judaizmu; żyd
SJP.pl
1. związany z izraelitą, dotyczący izraelity
2. związany z Izraelitami, dotyczący Izraelitów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. żydowski
Wiktionary
przym. izraelski, Izraelowy
rzecz. Izrael mos./mrz., Izraelczyk mos., izraelita m., izraelitka ż., Izraelka ż., Izraelita mos., Izraelitka ż.
Wiktionary
(1.1) judaistyczny
Wiktionary
wyznawca judaizmu; żyd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. rel. wyznawca judaizmu
Wiktionary
Izraelita – polskojęzyczny tygodnik żydowski, wydawany w Warszawie w latach 1866–1915 (według niektórych źródeł 1866–1912).
Był to tygodnik o tematyce społeczno-politycznej, religijnej, oświatowej i kulturalnej, według wydawców misją pisma było szerzenie oświaty, postulowanie reformy tradycji oraz równouprawnienie i integracja Żydów z narodem polskim. Było to najdłużej wydawane czasopismo żydowskie w Polsce. Czytelnikami czasopisma byli w większości zasymilowani Żydzi.
Wikipedia
(1.1) Pobożny izraelita w szabat idzie do synagogi.
Wiktionary
przym. izraelicki, izraelski, Izraelowy
rzecz. Izrael mos./mrz., Izraelczyk mos., Izraelka ż., Izraelita mos., Izraelitka ż.
:: fż. izraelitka ż.
Wiktionary
(1.1) żyd
Wiktionary
wyznawczyni judaizmu; żydówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. rel. wyznawczyni judaizmu
Wiktionary
(1.1) Grupka izraelitek modliła się pod Ścianą Płaczu.
Wiktionary
przym. izraelicki, izraelski, Izraelowy
rzecz. Izrael mos./mrz., Izraelczyk mos., Izraelka ż., Izraelita mos., Izraelitka ż.
:: fm. izraelita m.
Wiktionary
(1.1) żydówka
Wiktionary
mieszkanka Izraela
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Izraela
Wiktionary
(1.1) (…) chciałem opowiedzieć historię dwóch młodych ludzi, Palestyńczyka i Izraelki, którzy mieszkają na Zachodnim Brzegu Jordanu, ona jest żołnierką, a on żyje w obozie dla uchodźców (…).
Wiktionary
IPA: ˌizraˈɛlka, AS: izraelka
Wiktionary
rzecz. Izraelita mos., Izrael mrz.
:: fm. Izraelczyk mos.
przym. izraelski, izraelicki, Izraelowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Izraela
Wiktionary
(1.1) Jahwe pobłogosławił potomstwo Izraelowe.
Wiktionary
przym. izraelski, izraelicki
rzecz. Izrael mos./mrz., Izraelczyk mos., izraelita m., izraelitka ż., Izraelka ż., Izraelita mos., Izraelitka ż.
Wiktionary
związany z Izraelem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Izrael
Wiktionary
(1.1) Izraelski premier, Ariel Szaron, nabawił się obustronnego zapalenia płuc i jest leczony antybiotykami […]
(1.1) Izraelska tenisistka wygrała dziś z Niemką polskiego pochodzenia.
Wiktionary
IPA: ˌizraˈɛlsʲci, AS: izraelsʹḱi
Wiktionary
rzecz. izraelskość ż., izraelitka ż., izraelita mos., Izrael m., Izraelczyk m., Izraelka ż., Izraelita m., Izraelitka ż.
przym. izraelicki, Izraelowy
Wiktionary
(1.1) stpol. izdraelski
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. cecha tego, co izraelskie; izraelski charakter czegoś
Wiktionary
rzecz. Izrael mos./mrz., izraelitka ż., izraelita mos., Izraelczyk mos., Izraelka ż., Izraelita mos., Izraelitka ż.
przym. izraelski, izraelicki, Izraelowy
Wiktionary
1. miasto w Japonii;
2. japoński śmigłowcowiec
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dziennik rosyjski; Izwiestija
SJP.pl
dziennik rosyjski; Izwiestia
SJP.pl
Izwiestija ( Известия) – rosyjski dziennik. Powstał po rewolucji lutowej w 1917 jako organ Piotrogrodzkiej Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich, następnie Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego i Rady Najwyższej ZSRR (do rozpadu ZSRR w 1991). Od marca 1918 wydawany w Moskwie. Po prywatyzacji w 1992 roku zachował charakter gazety ogólnonarodowej, chociaż czytają go głównie studenci i ludzie z wyższym wykształceniem.
Wikipedia
w starożytnym Egipcie: siostra i żona Ozyrysa, znana ze swych magicznych umiejętności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) mitegip. staroegipska bogini płodności;
Wiktionary
Izyda (egip. Ȝs.t "Aset", Ἶσις "Isis") – w mitologii egipskiej bogini płodności, opiekunka rodzin i domowego ogniska, patronka małżeństwa i macierzyństwa. Najbardziej znana bogini egipska o charakterze antropomorficznym.
Wikipedia
(1.1) Na urodziny Izyda dostała kolię.
(1.2) Kapłanka Izydy zeszła na brzeg Nilu.
Wiktionary
IPA: iˈzɨda, AS: izyda
Wiktionary
(1.2) Izys
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej) sadzonka używane zwykle do uzupełnień młodych pokoleń drzew i starszych upraw; wyrostek
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Izydor – imię męskie pochodzenia greckiego, utworzone przez Greków osiadłych w starożytnym Egipcie po podboju Egiptu przez Aleksandra Wielkiego. Grecy ci włączyli do swego panteonu boginię Izydę jako jedno z głównych bóstw.
Izydor został utworzony przez połączenie imienia bogini Izydy oraz gr. "dōron" – „dar” i oznacza „dar Izydy”. Mogło stanowić przekład grecki imienia egipskiego lub też zostać utworzone przez Greków bezpośrednio na gruncie języka greckiego.
Wikipedia
(1.1) Kupiłam Izydorowi kalendarz na 2016 rok.
(1.1) Święty Izydor z Sewilli jest patronem internetu i internautów.
Wiktionary
IPA: iˈzɨdɔr, AS: izydor
Wiktionary
rzecz. Izydora ż.
przym. izydoriański
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Izydora – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Oznacza „dar Izydy” i pochodzi od imienia Izydy, egipskiej bogini.
Patronką tego imienia jest św. Izydora z Egiptu.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Izydor (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący życia i twórczości Izydora z Sewilli, charakterystyczny, typowy dla Izydora z Sewilli lub jego twórczości, taki jak u Izydora z Sewilli
Wiktionary
(1.1) Ryt izydoriański nazywany też bywa rytem wizygockim.
Wiktionary
rzecz. Izydor m.
Wiktionary
Izydor z małżonką; Izydorowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Izydora lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Izydory lub z nią związany
SJP.pl
drobnoziarnista, bardzo często spotykana w przyrodzie, skała osadowa składająca się głównie z minerałów ilastych, z domieszką łyszczyków, pyłu kwarcowego, wodorotlenków żelaza i innych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. drobnoziarnista skała osadowa zbudowana głównie z minerałów ilastych;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) lotn. samolot marki Iljuszyn
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Iły wykorzystuje się w przemyśle ceramicznym jako surowiec do produkcji cegieł.
Wiktionary
IPA: iw, AS: iu̯
Wiktionary
(1.1)
rzecz. iłowanie n., iłowiec m.
czas. iłować ndk.
przym. ilasty, iłowaty, iłowy
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie iławskim;
(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Nysa;
(1.3) geogr. dawna wieś w Polsce, od 1925 roku dzielnica Szprotawy;
Wiktionary
Ił
Wikipedia
(1.1) Leżąca na Drodze św. Jakuba Iława gościła przyszłego papieża.
(1.2) Wyjeżdżając z Iławy, złapaliśmy kapcia.
(1.3) To właśnie w Iławie cesarz Otton III miał spotkać się z królem Bolesławem Chrobrym.
Wiktionary
IPA: iˈwava, AS: iu̯ava
Wiktionary
rzecz. iławianin mos., iławianka ż.
przym. iławski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie w rejonie trembowelskim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
Iławcze ( Ілавче, "Iławcze") – wieś na Ukrainie w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego, założona w 1785 r. W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Iławcze w powiecie trembowelskim województwa tarnopolskiego. Wieś liczy 1575 mieszkańców.
Wikipedia
przym. iławecki, iławczański
Wiktionary
przymiotnik od: Iławka (rzeka)
SJP.pl
mieszkaniec Iławy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Iławy
(1.2) osoba pochodząca z Iławy, urodzona w Iławie
Wiktionary
IPA: ˌiwaˈvʲjä̃ɲĩn, AS: iu̯avʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Iława ż.
:: fż. iławianka ż.
przym. iławski
Wiktionary
mieszkanka Iławy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Iławy
(1.2) kobieta pochodząca z Iławy, urodzona w Iławie
Wiktionary
IPA: ˌiwaˈvʲjãnka, AS: iu̯avʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Iława ż.
:: fm. iławianin m.
przym. iławski
Wiktionary
1. miasto w Rosji; Bagrationowsk;
2. rzeka w Polsce;
3. struga, dopływ Bobru
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Iława
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Iławą, dotyczący Iławy
Wiktionary
IPA: iˈwafsʲci, AS: iu̯afsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Iława ż., iławianin m., iławianka ż.
Wiktionary
1. związany z iłem - skałą; ilasty;
2. związany z iłem - samolotem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w Zielonogórskiem;
(1.2) geogr. wieś w Polsce, w Chełmskiem;
Wiktionary
Zobacz też: Iłowa w innych znaczeniach tej nazwy.
Iłowa (pol. hist. "Ilwa", niem. "Halbau", Jiłwa) – miasto w województwie lubuskim, w powiecie żagańskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Iłowa.
Położone na Nizinie Śląsko-Łużyckiej po części w Kotlinie Żagańskiej (317.743) i na Równinie Gozdnickiej (317.741), na wysokości 122–125 m n.p.m., wśród Borów Dolnośląskich, nad Czerną Małą, Czerną Wielką i Czernicą. Iłowa leży na pograniczu historycznych Górnych Łużyc i Dolnego Śląska.
Wikipedia
IPA: iˈwɔva, AS: iu̯ova
Wiktionary
rzecz. Iłowo n., Iłów m., iłowianin m., iłowianka ż.
przym. iłowski
Wiktionary
podobny właściwościami lub składem do iłu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geol. zawierający ił
Wiktionary
(1.1) W warstwie żwirów rzecznych można było obserwować przewarstwienie piasków iłowatych.
Wiktionary
IPA: ˌiwɔˈvatɨ, AS: iu̯ovaty
Wiktionary
rzecz. ił, iłołupek, iłowanie, iłowiec
przym. ilasty, iłowy
czas. iłować
Wiktionary
(1.1) ilasty
Wiktionary
uszczelniać za pomocą iłu
SJP.pl
1. mieszkaniec Iłowy (miasta w województwie lubuskim);
2. mieszkaniec Iłowa (wsi w województwie mazowieckim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Iłowej (w Zielonogórskiem)
(1.2) mieszkaniec Iłowy (w Chełmskiem)
(1.3) mieszkaniec Iłowa (miejscowości Iłowo)
(1.4) mieszkaniec Iłowa-Osady
(1.5) mieszkaniec Iłowa (miejscowości Iłów)
Wiktionary
rzecz. Iłowa ż., Iłowo n., Iłów m.
:: fż. iłowianka ż.
przym. iłowski
Wiktionary
1. mieszkanka Iłowy (miasta w województwie lubuskim);
2. mieszkanka Iłowa (wsi w województwie mazowieckim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Iłowej (w Zielonogórskiem)
(1.2) mieszkanka Iłowy (w Chełmskiem)
(1.3) mieszkanka Iłowa (miejscowości Iłowo)
(1.4) mieszkanka Iłowa-Osady
(1.5) mieszkanka Iłowa (miejscowości Iłów)
Wiktionary
rzecz. Iłowa ż., Iłowo n., Iłów m.
:: fm. iłowianin m.
przym. iłowski
Wiktionary
rodzaj skały osadowej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w europejskiej części Rosji, lewy dopływ Donu
Wiktionary
Iłowla ( Иловля) – osiedle typu miejskiego w Rosji, w obwodzie wołgogradzkim, ośrodek administracyjny rejonu iłowlińskiego. W 2010 liczyło 11 255 mieszkańców.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Iłowo-Osada (daw. "Iłowo", niem. "Illowo") – wieś w Polsce położona na Wzniesieniach Mławskich, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie działdowskim, w gminie Iłowo-Osada przy drodze wojewódzkiej nr 544 między Mławą a Działdowem. Miejscowość leży przy linii kolejowej nr 9 Warszawa – Gdańsk.
Wikipedia
1. → Iłowa;
2. → Iłowo;
3. → Iłowo-Osada;
4. → Iłowo-Wieś;
5. → Iłów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Iłowej (w Zielonogórskiem)
(1.2) dotyczący Iłowy (w Chełmskiem)
(1.3) dotyczący Iłowa (miejscowości Iłowo)
(1.4) dotyczący Iłowa-Osady
(1.5) dotyczący Iłowa (miejscowości Iłów)
Wiktionary
rzecz. Iłowa ż., Iłowo n., Iłów m., iłowianin m., iłowianka ż.
Wiktionary
1. związany z iłem - skałą; ilasty;
2. związany z iłem - samolotem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) złożony, zbudowany z iłu
Wiktionary
(1.1) Porowatość gruntów spoistych wzrasta ze wzrostem zawartości frakcji iłowej.
Wiktionary
IPA: iˈwɔvɨ, AS: iu̯ovy
Wiktionary
rzecz. ił, iłołupek, iłowanie, iłowiec
przym. ilasty, iłowaty
czas. iłować
Wiktionary
rodzaj skały osadowej, podobnej do iłu, twardszej od niego, składającej się głównie z minerałów ilastych, hydromik, drobnych ziarn kwarcu, często chlorytów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. zwięzła osadowa skała ilasta wykazująca łupkowatość;
Wiktionary
przym. iłołupkowy, ilasty, iłowaty, iłowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowo-wschodniej części Łotwy, w Semigalii, nad rzeką Iłuksztą;
Wiktionary
Iłukszta (łot. "Ilūkste", niem. "Illuxt", lit. "Alūksta", ros. "Илуксте", spotykana także nazwa "Illuxt" lub w zapisie alfabetem rosyjskim: "Иллукст"; w archaicznej XIX-w. polskiej pisowni "Iłłukszta") – miasto w południowo-wschodniej części Łotwy, w Selonii, w novadsie Górna Dźwina, w nad rzeką Iłuksztą, ok. 4 km od Dźwiny. W latach 2009–2021 siedziba novadsu Iłukszta.
Wikipedia
przym. iłuksztański
Wiktionary
(1.1) hist. Iłłukszta
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Iłyczem, dotyczący Iłycza
Wiktionary
rzecz. Iłycz mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w północnej Rosji w Republice Komi, prawy dopływ Peczory
Wiktionary
przym. iłycki
Wiktionary
drobnoziarnista, bardzo często spotykana w przyrodzie, skała osadowa składająca się głównie z minerałów ilastych, z domieszką łyszczyków, pyłu kwarcowego, wodorotlenków żelaza i innych
SJP.pl
Zobacz też: Iłów w innych znaczeniach tej nazwy.
Iłów – wieś (dawne miasto) w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Iłów. Ma status sołectwa. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 575.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Iłówca
Wiktionary
rzecz. Iłówiec m.
:: fż. iłówczanka ż.
przym. iłówiecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Iłówca
Wiktionary
rzecz. Iłówiec m.
:: fm. iłówczanin m.
przym. iłówiecki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Iłówca
Wiktionary
rzecz. Iłówiec m., iłówczanin m., iłówczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. Iłukszta
Wiktionary
miasto w województwie mazowieckim, powiat radomski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Iłża – miasto w Polsce leżące na południowym krańcu województwa mazowieckiego, w powiecie radomskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Iłża. Położone na północnym krańcu Wyżyny Kieleckiej, historycznie w Małopolsce, w ziemi radomskiej.
Na terenie miasta i gminy Iłża znajduje się podstrefa Specjalnej Strefy Ekonomicznej Starachowice, obejmująca obszar 9,2 ha.
Wikipedia
IPA: ˈiwʒa, AS: iu̯ža
Wiktionary
przym. iłżecki
Wiktionary
mieszkaniec Iłży
SJP.pl
mieszkanka Iłży
SJP.pl
Iłżanka – lewobrzeżny dopływ Wisły. Ma długość 77,2 km i powierzchnię zlewni 1114 km².
Rzeka płynie w województwie mazowieckim, przepływa przez, między innymi, Mirów Stary, Iłżę, Kazanów i Ciepielów, a swój początek (źródło) ma w miejscowości Gąsawy Rządowe, w pobliżu cmentarza w tejże miejscowości[]. W okolicach Iłży rzeka rozlewa się, tworząc układ czterech przepływowych jezior, m.in. Zalew Iłżecki. Do Wisły wpada w okolicach Chotczy Dolnej.
Wikipedia
przymiotnik od: Iłża
SJP.pl
przymiotnik od: Ińsko (miasto oraz jezioro w woj. zachodniopomorskim), Ina (dopływ Odry)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Ińska
Wiktionary
IPA: ˈĩj̃sʲci, AS: ĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Ińsko n., ińszczanin mos., ińszczanka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Ińsko (miasto oraz jezioro w woj. zachodniopomorskim), Ina (dopływ Odry)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim;
(1.2) geogr. jezioro w Polsce na Pojezierzu Ińskim;
Wiktionary
Ińsko (niem. "Nörenberg") – miasto w Polsce położone w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Ińsko, nad jeziorem Ińsko.
Według danych z 31 grudnia 2021 r. miasto miało 1810 mieszkańców
Ośrodek turystyczny w centrum Pojezierza Ińskiego.
Wikipedia
(1.1) W 1719 w Ińsku mieszkało zaledwie 298 mieszkańców.
(1.2) Na jednym z brzegów Ińska wyznaczono rezerwat leśny.
Wiktionary
IPA: ˈĩj̃skɔ, AS: ĩĩ ̯sko
Wiktionary
rzecz. ińszczanin mos., ińszczanka ż.
przym. iński
Wiktionary
mieszkaniec Ińska (miasta w województwie zachodniopomorskim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ińska
Wiktionary
IPA: ĩj̃ʃˈt͡ʃãɲĩn, AS: ĩĩ ̯ščãńĩn
Wiktionary
rzecz. Ińsko n.
:: fż. ińszczanka ż.
przym. iński
Wiktionary
mieszkanka Ińska (miasta w województwie zachodniopomorskim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ińska
Wiktionary
IPA: ĩj̃ʃˈt͡ʃãnka, AS: ĩĩ ̯ščãnka
Wiktionary
rzecz. Ińsko n.
:: fm. ińszczanin mos.
przym. iński
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. iść
Wiktionary
(1.1) Jo sie bojem iś po ćmi przez las. → Boję się chodzić po ciemku przez las.
Wiktionary
doprawdy, naprawdę; niewątpliwie, istotnie
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) książk. albo podn. na pewno, prawdziwie
rzeczownik
(2.1) rzad. odczasownikowy od|iść.
Wiktionary
(1.1) Kochanowski, przeciwnie, przemawia z głębi serca, ma często żar iście poetycki, ale ten żar nie może ożywić każdego utworu; często wybucha, ale i przygasa.
Wiktionary
IPA: ˈiɕt͡ɕɛ, AS: iśće
Wiktionary
(1.1)
czas. istnieć ndk.
przym. istny
zaim. istny
partyk. isto
(2.1)
czas. iść ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. wierzyciel, ten, co ma roszczenie
(1.2) stpol. dłużnik, ten, na którym ciąży główne zobowiązanie
(1.3) stpol. winny, ten, który popełnił przestępstwo
(1.4) daw. ten, który co komu pożycza, wierzyciel
(1.5) daw. ten, który od kogo co pożyczył, jest komu co winien, dłużnik
(1.6) daw. ten, który popełnił przestępstwo, winowajca, pozwany do sądu, oskarżony
(1.7) daw. powód, strona wnosząca sprawę do sądu, oskarżyciel
(1.8) daw. świadek, osoba składająca zeznania, stwierdzająca, poświadczająca co lub będąca świadkiem czego, obecna przy czym
(1.9) daw. prawdziwy, rzeczywisty właściciel
(1.10) daw. wykonawca, egzekutor czego
Wiktionary
czas. istnieć
Wiktionary
(1.4) daw. kredytor, daw. pożyczacz, daw. pożyczalnik, daw. pożycznik, daw. pożyczyciel, wierzyciel
(1.5) daw. debitor, dłużnik, daw. pożycznik
(1.6) daw. obwinion, daw. obżałowan, daw. pozwaniec, pozwany, winny
(1.7) daw. aktor, powód
(1.8) świadek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. suma pieniężna główna (tj. nieobejmująca dodatkowych świadczeń pieniężnych, jak odsetki, kary umowne itp.) należna z różnych tytułów
Wiktionary
czas. istnieć
Wiktionary
(1.1) stpol. iścizna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. daw. suma pieniężna główna (tj. nieobejmująca dodatkowych świadczeń pieniężnych, jak odsetki, kary umowne itp.) należna z różnych tytułów
(1.2) daw. suma pieniężna, zapłata
(1.3) daw. własność stanowiąca majątek
Wiktionary
(1.2) Na targu nieznajomym towaru odbywa; ceni na poły darmo, a wziąwszy iściznę, mknie precz, przelichmaniwszy swą powołowczyznę.
(1.3) Nie o gwałt, ani o mord, ani o truciznę. Lecz o trzy kózki idzie, o moją iściznę.
Wiktionary
czas. istnieć
Wiktionary
(1.1) stpol. iścina
Wiktionary
dawniej:
1. urzeczywistniać coś;
2. spłacać, uiszczać;
3. głosić, twierdzić;
4. iścić się - urzeczywistniać się, dziać się
SJP.pl
w hinduizmie: najwyższy bóg, pan wszechświata
SJP.pl
Iśwara (dewanagari ईश्वर trl. Īśvara, Iś oznacza „panowanie”) – w hinduizmie, Najwyższy Bóg osobowy, Pan bądź rządca wszechświata, jednak nie Stwórca. Zarządza formami zjawiskowymi i panuje nad duszami.
Wikipedia
1. kroczyć, stąpać, chodzić
2. wstępować gdzieś, udawać się, kierować się
3. dziać się, odbywać się
4. funkcjonować, działać
5. powodzić się, wieść się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. pójść)
(1.1) poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem
(1.2) udawać się w jakimś kierunku lub celem wykonania jakiejś czynności, część drogi pokonując pieszo
(1.3) przen. wydobywać się
(1.4) o maszynach i urządzeniach funkcjonować
(1.5) upływać, mijać
(1.6) idzie, szło radzić sobie
(1.7) o instalacji, przewodzie znajdować się, być położonym
(1.8) być przeznaczonym do czegoś
(1.9) następować w czasie
(1.10) idzie, szło łódź. można, można było
Wiktionary
(1.1) Było bardzo przyjemnie tak iść i czuć się małą, bezbronną, poetyczną istotą, która wymaga opieki i tkliwości i która nie potrafi przejść pięciu metrów trotuaru nie podtrzymywana przez silne męskie ramię.
(1.2) Już jesteś zdrowy i możesz iść do pracy.
(1.3) Łzy idą jej z oczu.
(1.4) Silnik idzie bardzo głośno.
(1.5) Ale ten czas wolno idzie!
(1.6) Jak ci idzie?
(1.7) Tędy idzie rura z gazem, a tam ścieki.
(1.10) U niego to szło zarobić.
Wiktionary
IPA: iɕt͡ɕ, AS: iść
Wiktionary
rzecz. iście n.
czas. pójść dk.
Wiktionary
(1.3) wydobywać się, wydostawać się
Wiktionary
spójnik równoważny: że
SJP.pl
spójnik
(1.1) ofic. że
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) "Antropolodzy mają prawo twierdzić, że przyczynili się do zachowania kulturowego dziedzictwa społeczeństw, które badali, […]. Lecz prawdą jest również, iż mieli oni swój udział, czasem tylko pośredni, w utrzymywaniu struktur władzy reprezentowanych przez system kolonialny".
(1.1) Powód nie wykazał, iż cokolwiek go łączyło z pozwaną.
Wiktionary
IPA: iʃ, AS: iš
Wiktionary
(1.1) że
Wiktionary
spójnik; łączy ze zdaniem nadrzędnym zdanie podrzędne
SJP.pl
dawniej: że (w funkcji spójnika)
SJP.pl
spójnik
(1.1) przest. iż, że
Wiktionary
(1.1) Krzyk obydwu rybaków stał się obłąkany i głupi, gdy widzieli, iże giną.
(1.1) Otoczyli wodza Frycza kołem żelaznym i na miecze obnażone przysięgli, iże z placu tego boju nie ujdą.
Wiktionary
stolica Udmurcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w europejskiej części Federacji Rosyjskiej, stolica Udmurcji, położona nad rzeką Iż, dopływem Kamy;
Wiktionary
Iżewsk ( Ижевск, Ижкap) – miasto w europejskiej części Federacji Rosyjskiej, stolica Udmurcji, położone nad rzeką Iż, dopływem Kamy. W latach 1984–1987 nosiło nazwę Ustinow (ros. Устинов). Liczba ludności w 2020: 648,1 tys. Znaczny ośrodek przemysłowy: przemysł zbrojeniowy (prod. m.in. automatów Kałasznikowa i pocisków rakietowych), produkcja środków transportu, maszyn (zakłady Iżmasz, IżAwto, Bajkał), hutnictwo żelaza, przemysł lekki, ważny węzeł kolejowy, lotnisko.
Wikipedia
(1.1) Z mapy, którą Tian rozłożył na kolanach i studiował w migotliwym świetle paleniska, wynikało, że ujechali z siedemdziesiąt kilometrów i że przez najbliższe dwieście kilometrów nie ma możliwości zmiany trasy. Trzeba jechać na Agryz i Iżewsk.
Wiktionary
rzecz. Iż mrz.
przym. iżewski
Wiktionary
(1.1) hist. Ustinow (1985-1987)
Wiktionary
przymiotnik od: Iżewsk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Iżewskiem, dotyczący Iżewska
Wiktionary
rzecz. Iżewsk mrz., Iż mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka płynąca w Rosji przez terytorium Republiki Komi, lewy dopływ Peczory;
Wiktionary
Iżma (ros. Ижма) – rzeka płynąca w Rosji przez terytorium Republiki Komi. Jej źródła znajdują się na Wyżynie Lem’junskiej na zachód od Troicko-Pieczorska. Jej długość wynosi 531 km, przepływa przez Uchtę. Wpada do Peczory na wysokości wsi Ust'-Iżma (Усть-Ижма).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w europejskiej części Rosji, lewy dopływ Newy;
Wiktionary
Iżora (ros. Ижора, fiń. "Inkereenjoki") – rzeka w europejskiej części Rosji, lewy dopływ Newy. Długość rzeki wynosi 76 km, a powierzchnia zlewni 1000 km².
Źródła rzeki znajdują się w pobliżu miejscowości Skworicy, na północny zachód od Gatczyny. Płynie przez rejon gatczyński i tosnieński obwodu leningradzkiego, a następnie w granicach Petersburga przez rejony kołpiński i puszkiński. Uchodzi do Newy w miejscowości Ust´-Iżora. Inne miejscowości leżące nad Iżorą to Kołpino oraz Kommunar.
Wikipedia
rzecz. iżorski mrz., Iżorowie lm m.
przym. iżorski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Iżorami lub Iżorą, dotyczący Iżorów lub Iżory
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język iżorski;
Wiktionary
rzecz. Iżorowie lm m., Iżora ż.
Wiktionary
(2.1) ingryjski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. spółgłoska;
2. trzynasta litera alfabetu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. trzynasta litera polskiego alfabetu;
Wiktionary
J j
J (minuskuła: j) ("jot", "jota") – dziesiąta litera alfabetu łacińskiego, trzynasta litera alfabetu polskiego. Pierwotnie była jedynie wariantem graficznym litery I. W pisowni polskiej J służy głównie do zapisu półsamogłoski przedniej /j/ (niesylabicznego i). W alfabecie łacińskim J występuje od XII w., w polskim występuje od XVII w..
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|J.}}
źródła.
== j (język afrykanerski.) ==
ortografie.
odpowiednik arabski: ي
wymowa.
IPA|j.
znaczenia.
litera
(1.1) j, minuskuła dziesiątej litery alfabetu afrykanerskiego
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: jɔt, AS: i ̯ot
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|J.}}
źródła.
== j (język afrykanerski.) ==
ortografie.
odpowiednik arabski: ي
wymowa.
IPA|j.
znaczenia.
litera
(1.1) j, minuskuła dziesiątej litery alfabetu afrykanerskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: J; nazwa litery: jee
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|J.}}
źródła.
== j (język afrykanerski.) ==
ortografie.
odpowiednik arabski: ي
wymowa.
IPA|j.
znaczenia.
litera
(1.1) j, minuskuła dziesiątej litery alfabetu afrykanerskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: J; nazwa litery: jee
Wiktionary
skrót od:
1. język; jęz.;
2. jezioro; jez.
SJP.pl
skrót
(1.1) = jezioro
Wiktionary
J., właściwie Jay Noel Yuenger (ur. 26 grudnia 1966 w Chicago) – amerykański gitarzysta. Współpracował między innymi z industrialmetalową grupą "White Zombie", z którą był nominowany do nagrody Grammy.
Wikipedia
zob. jezioro.
Wiktionary
(1.1) jez.
Wiktionary
skrót
(1.1) = astr. jednostka astronomiczna;
(1.2) = jednostka archiwalna;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) AU
Wiktionary
skrót od: jednostka miary; jm
SJP.pl
zaimek osobowy
SJP.pl
zaimek osobowy
(1.1) pierwsza osoba liczby pojedynczej
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) jaźń, jestestwo
(2.2) psych. świadomość własnej osobowości, myślenia, poznawania
partykuła
(3.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński, Warmia, Zaolzie, Bydgoszcz. tak (odpowiedź twierdząca)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Moja droga, ja cię kocham.
(2.1) „Straciłam własne ja!” – krzyczała piosenkarka ze sceny.
Wiktionary
IPA: ja, AS: i ̯a
Wiktionary
(2.1) ego, moja osoba
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w środkowych Indiach, na wyżynie Dekan;
Wiktionary
Jabalpur (hindi जबलपुर, "Dźabalpur"; hist. "Jubbulpore") – miasto w środkowych Indiach, w stanie Madhya Pradesh, na wyżynie Dekan, w dolinie rzeki Narbada. W 2011 roku liczyło ok. 1,1 mln mieszkańców.
Duży węzeł kolejowy i drogowy a także ośrodek przemysłowy z fabryką broni, zakładami przemysłu spożywczego, bawełnianego, szklarskiego, cementowego. W mieście działa uniwersytet (od 1983 im. Rani Durgavati) i wyższa szkoła rolnicza. Na obrzeżach znajduje się lotnisko.
Wikipedia
(1.1) W 1864 roku Jabalpur otrzymał prawa miejskie.
(1.1) Na obrzeżach Jabalpuru znajduje się lotnisko.
Wiktionary
żartobliwie: jabłko
SJP.pl
potocznie: wino wyrabiane z jabłek; jabłecznik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) pot. wino jabłkowe
(1.2) pot. komputer firmy Apple Inc.
Wiktionary
(1.1) Stasiek kupił jabcoka.
(1.2) Widziałem jabcoki w sklepie komputerowym.
Wiktionary
IPA: ˈjapt͡sɔk, AS: i ̯apcok
Wiktionary
rzecz. jabłko n., jabłecznik m., jabłoń ż., jabol m.
przym. jabłkowy
Wiktionary
(1.1) jabol, alpaga, bełt, wino marki wino
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. cuk. jabłecznik
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pot. spoż. jabcok
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, księstwo łowickie. spoż. jabłko
(1.2) gw-pl|księstwo łowickie. kolano
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk płónka
Wiktionary
1. Jablonec nad Nysą - miasto w Czechach;
2. Jablonec nad Jizerou - miasto w Czechach
SJP.pl
przymiotnik od: Jablonec
SJP.pl
potocznie: tanie, kiepskie wino; alpaga, mózgotrzep, bełt, pryta, siara, wińsko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. tanie, bardzo niskiej jakości wino owocowe, zwykle wytwarzane z jabłek;
Wiktionary
Zobacz też: "Wino marki wino" – singel K.A.S.Y.
Jabol (także: "alpaga", "bełt", "jabcok"," mamrot", "pryta", "siara", "wino marki wino", "wino patykiem pisane," "żur" i in.) – potoczne określenie taniego wina owocowego niskiej jakości, najczęściej jabłkowego lub wiśniowego.
Wikipedia
(1.1) Złożyliśmy się na jabola i obaliliśmy go w parku.
(1.1) Jabol, bo tak powszechnie nazywano wino produkowane ze sfermentowanych jabłek i spirytusu z ziemniaków, był ulubionym napojem całych rzesz pijaków. Jego niewątpliwą i najważniejszą zaletę stanowiła niska cena, bo o walorach smakowych lepiej było nie mówić. Litrowa butelka kosztowała nieco mniej niż dwa piwa poznańskie.
Wiktionary
IPA: ˈjabɔl, AS: i ̯abol
Wiktionary
rzecz. jabłecznik m., jabłko n., jabcok mrz./mzw.
przym. jabolowy
Wiktionary
(1.1) jabcok, jabłcok, jabłuszko, jubel, alpaga, awanturka, barbolec, bełt / bełd, berberucha, brejza, burak, ćmaga, gracioł, kapuśnik, korbolak, kwaśniczki, lewaś, maliniak, patyk, premier, pryta, siara, sikacz, zbełt, żur
Wiktionary
→ jabol
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z jabolem, dotyczący jabola
Wiktionary
(1.1) To wino ma jakiś jabolowy posmak.
Wiktionary
rzecz. jabol mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Kazimierz,Wąwolnica. topola
Wiktionary
rzecz. jabrzędzie n.
Wiktionary
partykuła
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. tylko
(1.2) gw-pl|księstwo łowickie. chociaż
Wiktionary
(1.1) Ozeńdźta sie ludzie, jaby dozór niech ostanie.
Wiktionary
(1.1) aby, jyno
(1.2) aby, chocioz, choć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zob. jabol.
Wiktionary
(1.1) Złożyliśmy się na jabłcoka i obaliliśmy go w parku.
Wiktionary
IPA: ˈjap.w̥t͡sɔk, AS: i ̯a.pu̯̦cok
Wiktionary
przym. jabłeczny
Wiktionary
(1.1) zob. jabol.
Wiktionary
zjonizowana forma kwasu jabłkowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól lub ester kwasu jabłkowego
Wiktionary
przym. jabłczanowy
Wiktionary
zupa z jabłek
SJP.pl
→ jabłczan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z jabłczanami
Wiktionary
(1.1) Ponadto enzym jabłczanowy wykazuje wysoką aktywność podczas kilku minut niedotlenienia.
Wiktionary
rzecz. jabłczan m.
Wiktionary
przymiotnik od: jabłko; jabłeczny, jabłkowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jabłkami
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od jabłczan
Wiktionary
(1.1) Pachniało kurzem, woskiem i kwaśną, jabłczaną wonią zakonserwowanego drewna.
Wiktionary
przym. jabłkowy
Wiktionary
(1.1) jabłeczny, jabłkowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. ciasto z jabłkami;
2. napój niskoalkoholowy o słodko-kwaśnym smaku, przefermentowany sok z dojrzałych jabłek; cydr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) cuk. kulin. ciasto z jabłkami
(1.2) enol. słabe wino z jabłek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Moja babcia upiekła dzisiaj pyszny jabłecznik.
(1.2) Dla ochłody piliśmy jabłecznik, którym częstował wujek Staszek.
Wiktionary
IPA: jabˈwɛt͡ʃʲɲik, AS: i ̯abu̯ečʹńik
Wiktionary
rzecz. jabłko n., jabłoń ż., jabol mrz., jabcok mrz.
przym. jabłeczny, jabłkowy, jabłoniowy
Wiktionary
(1.1) szarlotka, gw. Śląsk Cieszyński jabczok
(1.2) cydr, gw. Śląsk Cieszyński jabczok
Wiktionary
przymiotnik od: jabłko; jabłczany, jabłkowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący jabłek (owoców)
(1.2) przyrządzony z jabłek, z dodatkiem jabłek
Wiktionary
(1.2) Przywoziłem dawniej pulpę jabłeczną, ale zrezygnowałem - mówi Florian Zawieja.
Wiktionary
rzecz. jabłko n., jabłuszko n., jabłoń ż., jabłonka ż., jabłecznik m., jabol m., jabłcok
przym. jabłkowy, jabłoniowy
Wiktionary
(1.1) jabłkowy, jabłczany
Wiktionary
owoc jabłoni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) ciemniejsze, owalne plamaamy występujące najczęściej w siwej, a rzadziej w bułanej i gniadej maści konia
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp.; M., B. i W. lm. od: jabłko
Wiktionary
(2.1) Zobaczyłem kolegę, który kradnie jabłka.
Wiktionary
IPA: ˈjapw̥ka, AS: i ̯apu̯̦ka
Wiktionary
owoc jabłoni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. owoc jabłoni
(1.2) przedmiot w kształcie jabłka (1.1) lub je przypominający
(1.3) złota kula z krzyżem, symbol władzy królewskiej;
(1.4) pot. rzepka w kolanie
(1.5) pot. anat. wystająca grdyka u mężczyzn, jabłko Adama
(1.6) zob. jabłka. – plamaamy w maści konia
(1.7) spoż. owoc granatowca
(1.8) daw. spoż. ziemniak
Wiktionary
Jabłko – jadalny, kulisty owoc drzew z rodzaju jabłoń "Malus". Jabłka odmian uprawnych o mieszańcowym pochodzeniu, uznawanych za gatunek jabłoń domowa "Malus domestica", są istotnym komercyjnie owocem o soczystym i chrupkim miąższu. Są spożywane na surowo, a także po obróbce kulinarnej.
Wikipedia
(1.1) Nieprawdą jest, że jedno jabłko wieczorem zastąpi umycie zębów.
(1.3) Króla pochowano w koronie i z jabłkiem w dłoni.
Wiktionary
IPA: ˈjap.w̥kɔ|ˈjap.kɔ, AS: i ̯a.pu̯̦ko|i ̯a.pko
Wiktionary
rzecz. jabłoń ż., jabłonka ż., jabłecznik m., jabłczanka ż., jabol m., jabcok m., jabłkowity mzw.
:: zdrobn. jabłuszko n.
przym. jabłkowy, jabłeczny, jabłoniowy, jabłkowaty, jabłkowity
przysł. jabłkowo
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk jabko, płónka, stpol. jabło
(1.5) jabłko Adama
(1.8) bałaban, bulba, gajda, gajdak, grul, harcak, knul, pątak, perka, ziemiak, jabłko ziemne
Wiktionary
automat do sprzedaży jabłek lub innych owoców i przetworów owocowych
SJP.pl
kulisty, podobny kształtem do jabłka
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przypominający kształtem jabłko
Wiktionary
rzecz. jabłko n.
Wiktionary
przymiotnik od: jabłko
SJP.pl
kwieciak jabłkowiec - pospolity chrząszcz z rodziny ryjkowcowatych, którego larwy żywia się pręcikami i słupkami kwiatów
SJP.pl
o koniu: mający maść siwą z ciemniejszymi, owalnymi plamami, głównie na zadzie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o koniu: mający siwą maść z ciemniejszymi okrągłymi plamami
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. jabłkowity (1.1) koń
Wiktionary
(1.1) Do najczęstszych umaszczeń perszeronów zalicza się siwe, jabłkowite i kare.
Wiktionary
rzecz. jabłko n.
przym. jabłkowy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) tak jak jabłka
Wiktionary
Jabłkowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, w gminie Skoki.
Wikipedia
(1.1) Kisiel pachniał jabłkowo i już nie mogliśmy się doczekać, żeby wystygł.
Wiktionary
rzecz. jabłko mrz.
przym. jabłkowy
Wiktionary
przymiotnik od: jabłko
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zrobiony z jabłek, zawierający jabłka
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z jabłkami, odnoszący się do jabłek
Wiktionary
(1.1) Podobnie jak świeżutka bułka z jabłkowym nadzieniem, którą zakupiłem w cukierni u bardzo uprzejmej ekspedientki.
Wiktionary
IPA: japˈkɔvɨ|japw̥ˈkɔvɨ, AS: i ̯apkovy|i ̯apu̯̦kovy
Wiktionary
rzecz. jabłkowity mzw., jabłko n., jabłuszko n., jabłoń ż., jabłonka ż., jabłecznik m., jabol m., jabcok
przym. jabłoniowy, jabłeczny, jabłczany, jabłkowity
przysł. jabłkowo
Wiktionary
motyl z rodziny zwójkowatych, groźny szkodnik jabłoni, jego gąsienice powodują robaczywienie owoców
SJP.pl
1. ciasto przełożone marmoladą z jabłek
2. motyl z rodziny zwójek, szkodnik drzew owocowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) może stpol., także. gw-pl|Koziel (powiat kielecki),Dąbrowa Tarnowska,Garwolińskie,Konińskie,Opolskie,Olesno,Kolbuszowa,Sieradzkie,Łęczyckie,Śremskie. ekspr. jabłko
(1.2) gw-pl|Tarnowskie Góry. ziemniak
Wiktionary
mieszkaniec Jabłonki (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Jabłonki (wsi w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Jabłonka
SJP.pl
zdrobnienie od: jabłonka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: jabłonka
Wiktionary
IPA: ˌjabwɔ̃ˈnɛt͡ʃka, AS: i ̯abu̯õnečka
Wiktionary
przymiotnik od: Jabłonna, Jabłonna Lacka; jabłoński
SJP.pl
pryszczarek jabłoniak - gatunek muchówki, której larwy żerują na jabłoniach
SJP.pl
mieszkaniec Jabłonny (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Jabłonny (wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, podlegająca radzie miejskiej Jaremcza;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. jabłonicki
Wiktionary
przymiotnik od: jabłoń (np. sad jabłoniowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) składający się z jabłoni
(1.2) wykonany z drewna lub innej części jabłoni
(1.3) będący częścią jabłoni
Wiktionary
IPA: ˌjabwɔ̃ˈɲɔvɨ, AS: i ̯abu̯õńovy
Wiktionary
rzecz. jabłoń, jabłko, jabłonka, jabłecznik, jabłuszko, jabol
przym. jabłkowy, jabłeczny
Wiktionary
zdrobnienie od: jabłoń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: jabłoń
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zające obgryzły młode jabłonki.
Wiktionary
rzecz. jabłoń ż., jabłko n.
przym. jabłeczny, jabłkowy, jabłoniowy
Wiktionary
w językoznawstwie: spłynięcie się w mowie spółgłosek dziąsłowych z palatalnymi w pośredni szereg, np. śzćzekaćz – szczekać; siakanie
SJP.pl
Ja
Wikipedia
mieszkaniec Jabłonkowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Jabłonkowa
Wiktionary
(1.1) Marszałka witał na rynku tłum jabłonkowian.
Wiktionary
rzecz. Jabłonków m.
:: fż. jabłonkowianka ż.
przym. jabłonkowski
Wiktionary
mieszkanka Jabłonkowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Jabłonkowa
Wiktionary
(1.1) Ondrasz zakochał się w takiej jednej jabłonkowiance o ciemnych oczach.
Wiktionary
rzecz. Jabłonków m.
:: fm. jabłonkowianin m.
przym. jabłonkowski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Jabłonkowa, związany z Jabłonkowem
Wiktionary
(1.1) Czego jeszcze brakuje na jabłonkowskim rynku?
Wiktionary
rzecz. Jabłonków m., jabłonkowianin mos., jabłonkowianka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: jabłonka (np. jabłonkowa szkółka)
SJP.pl
miasto w Czechach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we wschodnich Czechach na Zaolziu;
Wiktionary
Jabłonków (cz. "Jablunkov", niem. "Jablunkau") – miasto w Czechach, w kraju morawsko-śląskim, w powiecie Frydek-Mistek. Leży w regionie Śląska Cieszyńskiego, na tzw. Zaolziu, kilka kilometrów od granicy z Polską i jest najbardziej wysuniętym na wschód miastem w Czechach.
Wikipedia
(1.1) Dojechaliśmy na rowerach aż do Jabłonkowa po czeskiej stronie.
(1.1) W Jabłonkowie mieszka wielu Polaków.
Wiktionary
rzecz. jabłonkowianin m., jabłonkowianka ż.
przym. jabłonkowski
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. nazwa szeregu wsi w Polsce;
(1.2) geogr. nazwa szeregu gmin w Polsce;
(1.3) geogr. wzniesienie w Górach Świętokrzyskich;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. jabłoneński, jabłoński, jabłonowski
rzecz. jabłonianin mos., jabłonianka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Jabłonowa Pomorskiego (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Jabłonowa Pomorskiego (miasta w Polsce)
SJP.pl
ogłodek jabłonowiec - kornik z rodziny ryjkowcowatych, występujący w Europie i północnej Azji
SJP.pl
Jabłonowiec – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim, w gminie Trojanów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Antoniego w Życzynie.
Wikipedia
nazwa wielu miejscowości i ich części w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Jabłonowo, Jabłonowo Pomorskie
SJP.pl
Jabłonowski – polskie nazwisko.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. osiedle typu miejskiego w rejonie kosowskim obwodu iwanofrankiwskiego Ukrainy, na Pokuciu;
(1.2) geogr. adm. wieś na Ukrainie w rejonie husiatyńskim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. jabłonowski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
drzewo owocowe z rodziny różowatych, którego owocami są jabłka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. ogrod. nazwa systematyczna|Malus|Mill.|ref=tak., drzewo, na którym rosną jabłka;
Wiktionary
Ja
Wikipedia
(1.1) Ta jabłoń rodzi pyszne owoce.
(1.1) Nasze jabłonie zaatakowała pleśń.
(1.1) Dziewczyna wplotła kwiat jabłoni w swoje długie czarne włosy.
Wiktionary
IPA: ˈjabwɔ̃ɲ, AS: i ̯abu̯õń
Wiktionary
rzecz. jabłko n., jabłecznik m.
:: zdrobn. jabłonka ż.
przym. jabłkowy, jabłoniowy, jabłeczny
Wiktionary
(1.1) jabłonka; lud. płonka
Wiktionary
1. przymiotnik od: Jabłonna, Jabłonna Lacka; jabłoneński;
2. przymiotnik od: Jabłoń
SJP.pl
Jabłoński (forma żeńska: Jabłońska, w liczbie mnogiej: Jabłońscy) – polskie nazwisko, które nosi ponad 50 tysięcy osób. Pierwsza wzm. w 1400 r. od nazw miejscowych Jabłonna, Jabłonie (kilka wsi).
Wikipedia
zdrobnienie od: jabłko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od jabłko
(1.2) pot. żart. sprzęt komputerowy marki Apple
(1.3) niewielki plastikowy przyrząd do zjeżdżania po śniegu kształtem przypominający jabłko lub łopatkę
(1.4) uczn. ocena bardzo dobra
Wiktionary
(1.3) Na oślej łączce było kilku początkujących narciarzy i dzieci zjeżdżające na jabłuszkach.
Wiktionary
IPA: jabˈwuʃkɔ, AS: i ̯abu̯uško
Wiktionary
zob. jabłko.
Wiktionary
(1.3) dupolot, ślizgacz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
roślina z rodziny bobowatych; palisandrowe drzewo, cabiuna, dalbergia
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Jacek i wykonuję w Grecji okna na statki.
(1.1) Na koniec, jakby ślepym chciał uderzyć ciosem, / Zasłonił oczy ręką i rzekł mocnym głosem: / „Jam jest Jacek Soplica…”
(1.1) Czy mamą Jacka jest pani Nagórska?
(1.1) Jackowi nic nie wychodziło tak jak powinno.
Wiktionary
IPA: ˈjat͡sɛk, AS: i ̯acek
Wiktionary
rzecz. Jackowa ż., Jackówna ż., Jackostwo lm m., Jacusiowa ż., Jacusiówna ż., Jacentowa ż., Jackowski m., Jackowska ż., Hiacynt m., Hiacynta ż., Hiacyntowa ż., Hiacyntówna ż., hiacynt m., hiacyncik m., hiacyntowiec m., Jacki nmos.
:: war. Jacenty m.
:: zdrobn. Jacuś m.
przym. Jackowy, Jacusiowy, Hiacyntowy, Jacentowy, hiacyntowy
Wiktionary
(1.1) war. Jacenty; zdrobn. Jacuś
Wiktionary
Jacenty z małżonką; Jacentowie
SJP.pl
Jacenty z małżonką; Jacentostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jacentego lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
rzecz. Jacek mos., Jacuś mos., hiacynt mrz.
przym. Jackowy, hiacyntowy
Wiktionary
(1.1) war. Jacek
Wiktionary
Jacenty z małżonką; Jacentostwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wykrzyknik
(1.1) slang. zob. jasne.
Wiktionary
(1.1) -Przyjdziesz dziś na urodziny do Janka? / -No jacha!
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|jachać.
Wiktionary
czas. jachać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. jechać
Wiktionary
IPA: ˈjaxat͡ɕ, AS: i ̯aχać
Wiktionary
rzecz. jachanie n.
Wiktionary
(1.1) jać
Wiktionary
bydgoskie osiedle położone na północno-wschodnim krańcu miasta, nad lewym brzegiem Brdy
SJP.pl
Jachcice (niem: "Jachschirz" – 1879, "Jadgschütz" – 1860) – bydgoska jednostka urbanistyczna (osiedle) położona w północno-zachodniej części miasta, nad lewym brzegiem Brdy. Północna granica Jachcic stanowi granicę miasta Bydgoszczy.
Wikipedia
zdrobnienie od: jacht
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. turyst. żegl. mały jacht
Wiktionary
rzecz. jacht mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Jachranka – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie legionowskim, w gminie Serock.
Wikipedia
1. lekki statek żaglowy;
2. potocznie: luksusowa łódź
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. turyst. żegl. lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu;
Wiktionary
Jacht – jednostka pływająca o napędzie żaglowym lub motorowym, w zależności od konstrukcji i wyposażenia przeznaczona najczęściej do celów rekreacyjnych lub turystycznych. Jachty budowane i wykorzystywane są także do uprawiania sportu, do celów szkoleniowych, reprezentacyjnych lub wychowania morskiego.
Wikipedia
(1.1) Jacht wpłynął do zatoki.
(1.1) Tutaj, w sezonie letnim, zawsze stoi na kotwicy parę prywatnych jachtów i łodzi rybaków, łowiących w przybrzeżnych wodach.
Wiktionary
IPA: jaxt, AS: i ̯aχt
Wiktionary
rzecz. jachting mrz.
:: zdrobn. jachcik mrz.
przym. jachtowy
Wiktionary
(1.1) żaglówka
Wiktionary
pływanie na łodziach i statkach żaglowych oraz deskach z żaglem; żeglarstwo, yachting
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) yachting, żeglarstwo
Wiktionary
Zobacz też: czasopismo Jachting.
Jachting (ang. "yachting") – żeglowanie za pośrednictwem jachtu. Szerzej jest to sztuka sterowania łodzią i wykorzystywania siły wiatru za pomocą żagli dla celów sportowych lub rekreacyjno-turystycznych.
Potocznie określa się tą nazwą żeglowanie od portu do portu, w porze dziennej przy ładnej pogodzie.
Wikipedia
IPA: ˈjaxtʲĩŋk, AS: i ̯aχtʹĩŋk
Wiktionary
rzecz. jacht mrz.
Wiktionary
(1.1) yachting, żeglarstwo
Wiktionary
przymiotnik od: jachting
SJP.pl
klub gromadzący fascynatów żeglarstwa; yacht-club, yacht club
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jachtklubem, dotyczący jachtklubu
Wiktionary
rzecz. jachtklub mrz.
Wiktionary
forma podróżowania polegająca na korzystaniu z jachtów w zamian za darmową pomoc na pokładzie
SJP.pl
osoba podróżująca jachtami w zamian za darmową pomoc na pokładzie
SJP.pl
kobieta podróżująca jachtem w zamian za wykonywanie drobnych prac na pokładzie
SJP.pl
przymiotnik od: jacht (np. sport jachtowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący jachtu
Wiktionary
rzecz. jacht m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie: owad podobny do ważki, żyjący do kilku dni w pobliżu wód słodkich; jętka, efemeryda
SJP.pl
[czytaj: dżek] wtyczka w formie bolca; wtyk koncentryczny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: dżakfrut] owoc chlebowca różnolistnego (drzewa bochenkowego); dżakfrut
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
popularna wśród Polaków nazwa dzielnicy w Chicago w USA (angielska nazwa: Avondale)
SJP.pl
popularna wśród Polaków nazwa dzielnicy w Chicago w USA (angielska nazwa: Avondale)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geogr. pot. nieoficjalna nazwa dzielnicy Chicago Avondale, w której chętnie osiedlali się imigranci z Polski;
(1.2) geogr. wieś w województwie kujawsko-pomorskim, w powiacie toruńskim, w gminie Czernikowo;
(1.3) geogr. osada w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Choczewo;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: jat͡sˈkɔvɔ, AS: i ̯ackovo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jacka lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Jacka
Wiktionary
(1.1) Na Jackowym polu bujnie rosną chwasty.
Wiktionary
IPA: jat͡sˈkɔvɨ, AS: i ̯ackovy
Wiktionary
rzecz. Jacek mos., Jacenty mos., Jacuś mos., Hiacynt mos., Hiacynta ż., hiacynt mrz., jacynt m.
przym. przest. gwara. Jacusiowy; hiacyntowy, jacyntowy
Wiktionary
[czytaj: dżekpot] główna wygrana pieniężna, np. w maszynach wrzutowych
SJP.pl
Zobacz też: Jackpot (album).
Jackpot – jednostka osadnicza w hrabstwie Elko w stanie Nevada tuż przy granicy z Idaho. Leży przy drodze krajowej U.S. Route 93. Miasto swą popularność zawdzięcza kasynom, które odwiedzane są przez mieszkańców pobliskich stanów, w których hazard był lub jest zabroniony.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kradzież pieniędzy z bankomatu przy wykorzystaniu złośliwego oprogramowania lub poprzez fizyczne podpięcie się do złącza serwisowego i zmuszenie modułu wypłaty gotówki do wypłacenia pieniędzy
Wiktionary
[czytaj: DŻEKson] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
Jacksonville – miasto portowe w amerykańskim stanie Floryda, siedziba hrabstwa Duval, nad Oceanem Atlantyckim. Według spisu w 2020 roku liczyło 950 tys. mieszkańców, co czyniło je 12. co do wielkości miastem USA. Obszar metropolitalny Jacksonville z ponad 1,7 mln mieszkańców jest 4. co do wielkości obszarem metropolitalnym Florydy.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: jakops] niemiecka marka kawy
SJP.pl
Jacobs – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Wisconsin, w hrabstwie Ashland.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: jakobson] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: dżaklyn] imię żeńskie
SJP.pl
[czytaj: żakeMAR] jaquemart;
1. mechanizm zegarowy w postaci figury ludzkiej wybijającej godziny;
2. zabawka dziecięca w postaci dwóch figurek ludzkich uderzających na zmianę, najczęściej młotkiem, w znajdujące się między nimi kowadło
SJP.pl
francuska nazwa żakierii, powstania chłopskiego we Francji w roku 1358
SJP.pl
[czytaj: żak] francuskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Jacuś z małżonką
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jacusia lub z nim związany
SJP.pl
[czytaj: dżakuz-i] jakuzzi;
1. duża wanna z systemem napowietrzania wody i masaży wodnych
2. kąpiel w takiej wannie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. med. wanna lub mały basen kąpielowy z urządzeniem tworzącym wiry lub bąbelki;
(1.2) relaksująca kąpiel w jacuzzi (1.1)
Wiktionary
(1.1) Potrzebuję relaksu, chyba wejdę na kwadrans do jacuzzi.
(1.2) Mam ochotę na godzinne jacuzzi.
Wiktionary
IPA: d͡ʒaˈkuzʲi, AS: ǯakuzʹi
Wiktionary
zdrobnienie od: Jacek (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobniała forma męskiego imienia Jacek
(1.2) zdrobniała forma męskiego imienia Jacenty
Wiktionary
Jacuś, właśc. Jacek Pala (ur. 3 lipca 2002) – polski raper, piosenkarz i producent muzyczny.
Wikipedia
(1.1) Mój młodszy brat Jacuś poszedł w tym roku do szkoły.
Wiktionary
IPA: ˈjat͡suɕ, AS: i ̯acuś
Wiktionary
rzecz. Jacek m., Jacenty m., Hiacynt m., Hiacynta ż., hiacynt m., jacynt m.
przym. Jackowy, Jacusiowy, hiacyntowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) stpol. hiacynt
Wiktionary
IPA: ˈjat͡sɨ̃ŋkt, AS: i ̯acỹŋkt
Wiktionary
rzecz. hiacynt
przym. hiacyntowy
Wiktionary
dawniej w ZSRR: podstawowa komórka partii komunistycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. polit. najniższa komórka organizacyjna partii komunistycznej
(1.2) mała grupa ludzi działająca w ramach większej, zazwyczaj tajnej lub ideologicznej organizacji
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Jaczemir – staropolskie imię męskie, złożone z członów: "Jacze-" („znakomitszy, mocniejszy”) i "-mir" („pokój, spokój, dobro”). Mogło ono oznaczać: „ten, kto przynosi lepszy pokój”.
Wikipedia
(1.1) Powiedzcie Jaczemirowi, żeby przyszedł o ósmej.
(1.1) Żona Jaczemira handluje rajstopami.
Wiktionary
rzecz. Jaczemirowa ż., Jaczemirówna ż., Jaczemirostwo lm m.
:: fż. Jaczemira ż.
:: zdrobn. Jaczemireczek m., Jaczemirek m., Jaczemiruś m., Jaczemiś m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Jaczemir
Wiktionary
(1.1) Powiedzcie Jaczemirze, żeby przyszła o ósmej.
(1.1) Jaczemira handluje rajstopami.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Jaczemir m.
:: zdrobn. Jaczemirka ż., Jaczemisia ż.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Jaczewoj – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Jacze-" („znakomitszy, mocniejszy”) i "-woj" („wojownik”). Ma ono charakter życzący i oznacza „ten, który będzie wojownikiem świetniejszym niż inni”.
Wikipedia
nazwisko polskie, m.in. Tadeusz Franciszek Jaczewski (1899-1974) - zoolog, podróżnik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Jaczów (niem. "Friedenshagen", do 1937 r. "Jätschau") – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie głogowskim, w gminie Jerzmanowa.
Wikipedia
1. trująca wydzielina niektórych zwierząt, roślin czy bakterii;
2. przenośnie: złośliwość, uszczypliwość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. toksykol. zool. substancja pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub bakteryjnego mająca właściwości toksyczne dla innego organizmu;
(1.2) książk. przen. niechęć, złośliwość
Wiktionary
Jad – silnie toksyczna wydzielina niektórych zwierząt, wytwarzana przez nie w celu odstraszania, paraliżowania lub uśmiercania innych zwierząt. Jadami bywają też nazywane toksyny wytwarzane przez drobnoustroje (na przykład jad trupi) i rośliny.
Do zwierząt produkujących jad między innymi należą niektóre węże, osy, pszczoły, pająki i skorpiony. Produkowany jest zazwyczaj przez specjalne gruczoły i wprowadzany do ciała przeciwnika lub ofiary za pomocą zębów i kolców jadowych lub żądeł.
Wikipedia
(1.1) Jad tego węża jest wyjątkowo silny.
(1.2) Źle się czuję w pracy, odkąd pracuje z nami Jadzia. Dość mam tego jej jadu.
Wiktionary
IPA: jat, AS: i ̯at
Wiktionary
rzecz. jadowitość ż., jadownik mos.
przym. jadowity, jadowy
przysł. jadowicie
Wiktionary
(1.1) toksyna
Wiktionary
potocznie: usta; dziób, gęba, japa, morda, ryj, pysk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. gęba
Wiktionary
(1.1) Monika nie ma już w jadaczce smoczka.
Wiktionary
rzecz. jadalnia ż., jadalność ż.
czas. jadać, jeść
Wiktionary
(1.1) pot. posp. pysk, morda, ryj; neutr. usta
Wiktionary
1. pokój przeznaczony do spożywania posiłków; pokój stołowy;
2. komplet mebli składających się na wyposażenie pokoju stołowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomieszczenie przeznaczone do spożywania w nim posiłków
(1.2) komplet mebli znajdujących się w jadalni (1.1)
Wiktionary
Jadalnia, in. pokój stołowy – pomieszczenie służące do spożywania posiłków. Obecnie jest zazwyczaj zlokalizowana w pobliżu kuchni w celu ułatwienia serwowania posiłków, jednakże od średniowiecza znajdowała się nieraz w znacznej odległości, nawet na różnych piętrach. Umeblowanie historycznych jadalni składało się z dużego stołu jadalnianego, krzeseł oraz niekiedy kredensu lub dresuaru.
Wikipedia
(1.1) Najważniejszym meblem w jadalni jest stół.
(1.2) Ile kosztowała was ta dębowa jadalnia?
Wiktionary
IPA: jaˈdalʲɲa, AS: i ̯adalʹńa
Wiktionary
rzecz. jadalny mrz., jadło n., jadaczka ż., jadanie n., jedzenie n., jedzonko n., zjedzenie n., wyjedzenie n., podjedzenie n., jadalność ż.
czas. jeść, jadać, podjadać, zjadać, najeść się, wyjadać, zajadać
przym. jadalniany, jadalniowy, jadalny, najedzony
Wiktionary
(1.1) jadalny
Wiktionary
przymiotnik od: jadalnia; jadalniowy
SJP.pl
przymiotnik od: jadalnia; jadalniany
SJP.pl
→ jadalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest jadalne
Wiktionary
rzecz. niedojedzenie n., niedojadanie n., jedzenie n., jadło n., zjedzenie n., jadalnia ż., jadaczka ż., jedzonko n., podjadanie n., podjedzenie n., jadalny mrz.
czas. jeść ndk., jadać ndk., zjeść n., podjadać ndk., podjeść dk.
przym. jadalny, jedzeniowy
przysł. jadalnie
Wiktionary
nadający się do jedzenia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć
(1.2) pot. całkiem smaczny
(1.3) przeznaczony do posiłków
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pokój, w którym się spożywa posiłki
Wiktionary
(1.1) Borowiki przeważnie są jadalne, choć niektóre tylko raz.
(1.3) Wstawszy bardzo rano, poszliśmy do sali jadalnej, gdzie ojciec Stefan, brat Oskar i inni misjonarze zgromadzili się, by zjeść z nami ostatnie śniadanie.
Wiktionary
IPA: jaˈdalnɨ, AS: i ̯adalny
Wiktionary
rzecz. jadło n., jadalnia ż., jedzenie n., jeść n., jadanie n., jadalność ż., niejadalność ż.
czas. jadać ndk., jeść ndk., zjeść dk.
przym. jadalniany, jadalniowy, jedzeniowy
Wiktionary
(2.1) jadalnia
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|jadać.
Wiktionary
IPA: jaˈdãɲɛ, AS: i ̯adãńe
Wiktionary
czas. jadać
rzecz. jadalnia ż., jadło n., jadalny mrz.
przym. jadalny
Wiktionary
jeść co jakiś czas, o podobnej porze, w tym samym miejscu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) jeść coś regularnie albo wiele razy np. w tym samym miejscu, to samo lub o tej samej porze
Wiktionary
(1.1) Dawniej w Wielkim Poście jadano żur ze śledziem.
Wiktionary
IPA: ˈjadat͡ɕ, AS: i ̯adać
Wiktionary
rzecz. jadanie n., jadalny mrz., jadalność ż., jadalnia ż., jadło n., jadaczka ż., jedzenie n., zjadanie n., zjedzenie n., podjadanie n., podjedzenie n., wyjadanie n., wyjedzenie n., podjadek m., jedzonko n.
czas. zajadać, jeść, objadać ndk., objeść dk., podjadać ndk., podjeść dk., wyjadać ndk., wyjeść dk., zjadać ndk., zjeść dk.
przym. jadalny, jedzeniowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
minerał z grupy piroksenów, krzemian sodu i glinu; żadeit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. miner. minerał w różnych odcieniach zieleni, rzadziej biały, połyskliwy, używany w jubilerstwie;
Wiktionary
Jadeit – minerał z gromady krzemianów łańcuchowych, zaliczany do grupy piroksenów. Minerał należy do grupy minerałów rzadkich.
Wraz z egirynem i omfacytem tworzy szereg jadeitu.
Nazwa pochodzi od wykonanych z jadeitu amuletów noszonych przez hiszpańskich konkwistadorów w celu ochrony przed dolegliwościami ze strony nerek. Nazywali je "piedra de ijada" (kamień lędźwiowy) albo "piedra de los riñones" (kamień nerkowy).
Wikipedia
(1.1) Beata ma przepiękny naszyjnik z jadeitów.
Wiktionary
IPA: jaˈdɛjit, AS: i ̯adei ̯it
Wiktionary
przym. jadeitowy
Wiktionary
(1.1) astrydyt, chloromelanit, żadeit
Wiktionary
→ jadeit
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jubil. zrobiony z jadeitu
(1.2) o kolorze jadeitu
Wiktionary
(1.1) Patrz, jaka śliczna bransoletka jadeitowa!
(1.2) Pomnę na ten jadeitowy odcień liści z jej obrazu, istna magia!
Wiktionary
rzecz. jadeit mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Jadowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Jadowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) trująco
(1.2) zjadliwie, napastliwie
Wiktionary
(1.2) Odpowiedziała mu jadowicie, bo nie cierpiała go serdecznie.
Wiktionary
rzecz. jad mrz., jadowitość ż., jadownik mos.
przym. jadowity, jadowy
Wiktionary
(1.2) zjadliwie, zgryźliwie, pogardliwie, uszczypliwie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: jadowicie
SJP.pl
→ jadowity
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest jadowite; cecha tych, którzy są jadowici
Wiktionary
rzecz. jad mrz., jadownik mos.
przym. jadowity, jadowy
przysł. jadowicie
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: jadowity
SJP.pl
1. zawierający w sobie jad, truciznę;
2. w przenośni: złośliwy, dokuczliwy, wrogi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający jad
(1.2) przen. złośliwy, wrogi
Wiktionary
(1.1) Wąż ten należy do niezwykle jadowitych.
(1.2) Nieraz doświadczaliśmy jej jadowitego języka.
Wiktionary
rzecz. jad mrz., jadowitość ż., jadownik mos.
przym. jadowy
przysł. jadowicie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zaklinacz węży, truciciel, czarownik
Wiktionary
IPA: jaˈdɔvʲɲik, AS: i ̯adovʹńik
Wiktionary
rzecz. jad mrz., jadowitość ż.
przym. jadowy, jadowity
przysł. jadowicie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w województwie świętokrzyskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌjadɔvʲˈɲici, AS: i ̯adovʹńiḱi
Wiktionary
przymiotnik od: Jadów
SJP.pl
→ jad, np. kolec jadowy, zęby jadowe
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jadem, dotyczący jadu; wydzielający jad; spowodowany jadem
Wiktionary
(1.1) Pająki paraliżują ofiary jadem z gruczołów jadowych.
Wiktionary
rzecz. jad mrz., jadownik mos., jadowitość ż.
przym. jadowity
przysł. jadowicie
Wiktionary
środkowa część sieci do chwytania zwierzyny; matnia
SJP.pl
Jadro – rzeka w Dalmacji w Chorwacji. Przepływa przez miasto Solin. Długość rzeki Jadro wynosi tylko 4,3 km. Mimo tego, że jest tak krótką rzeką, jest bardzo obfitym źródłem wody dla miast znajdujących się w pobliżu: Splitu, Trogiru, Kašteli. Mieszkańcy Solinu nazywają potocznie rzekę Jadro „Solinska rika”. Powierzchnię dorzecza szacuje się na 300 km².
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) astr. jeden z kraterów na powierzchni Wenus;
Wiktionary
– imię żeńskie pochodzenia germańskiego, germ. "Hadwig" lub "Hedwig", złożone z elementów "Hadu-" i "-wig", które oba oznaczają „walka”. W Polsce imię to zostało zanotowane po raz pierwszy w 1208 roku, w formach "Hedwiga" i "Edwiga"; innymi pojawiającymi się formami rodzimymi były "Hadwiga", "Adwiga", "Jedwiga" i – najpóźniej (1379) – Jadwiga. Uważa się, że imię to pojawiło się w Polsce wraz z małżeństwem Henryka I Brodatego ze św. Jadwigą Śląską.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Jadwiga i studiuję pielęgniarstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.
(1.1) 16 października przypadają imieniny Jadwigi.
Wiktionary
IPA: jadˈvʲiɡa, AS: i ̯advʹiga
Wiktionary
rzecz. jadwiżanka ż., Jadwiżanka ż., Jadwigów mrz., Jadwigowo n., Jadwisin mrz., Jadwichnia ż., Jadwiżyn mrz.
:: zdrobn. Jadzia ż., Jadźka ż., Jadwinia ż., Jadwisia ż.
przym. jadwiżański, jadwiżankowy
:: przest. gwara. Jadwiżyn, Jadwigowy
Wiktionary
(1.1) reg. śl. Hyjdla, Hajdla; zdrobn. Jadzia, Jadźka, Jadwinia, Jadwisia
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) taki, który należy do Jadwigi
Wiktionary
(1.1) Obok Jadwigowej chaty rośnie stara grusza.
Wiktionary
IPA: ˌjadvʲiˈɡɔvɨ, AS: i ̯advʹigovy
Wiktionary
rzecz. Jadwiga ż., jadwiżanka ż., Jadwiżanka ż., Jadwigów m., Jadwigowo n., Jadwisin m., Jadwichnia ż., Jadwiżyn m., Jadzia ż., Jadwisia ż., Jadwinia ż., Jadźka ż.
przym. jadwiżański, jadwiżankowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. toponim, nazwa kilku wsi w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: jadˈvʲiɡuf, AS: i ̯advʹiguf
Wiktionary
rzecz. Jadwiga ż., jadwiżanka ż., Jadwiżanka ż., Jadwigowo n., Jadwisin m., Jadwichnia ż., Jadwiżyn m., Jadzia ż., Jadwinia ż., Jadwisia ż., Jadźka ż., jadwigowianin m., jadwigowianka ż.
przym. Jadwigowy, jadwiżański, jadwiżankowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Jadwiga
Wiktionary
(1.1) W tym roku Jadwinia skończyła dwadzieścia wiosen.
Wiktionary
IPA: jadˈvʲĩɲa, AS: i ̯advʹĩńa
Wiktionary
rzecz. jadwiżanka ż., Jadwigów m., Jadwigowo n., Jadwisin m., Jadwichnia ż., Jadwiga ż., Jadwisia ż., Jadzia ż., Jadźka ż., Jadwiżyn m.
przym. Jadwigowy, jadwiżański, jadwiżankowy
Wiktionary
(1.1) Jadwisia ż., Jadzia ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: Jadwiga (imię żeńskie); Jadwiśka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Jadwiga
Wiktionary
(1.1) Sądzę, że Jadwisi ten kapelusik z piórkiem zupełnie nie pasuje.
Wiktionary
IPA: jadˈvʲiɕa, AS: i ̯advʹiśa
Wiktionary
rzecz. jadwiżanka ż., Jadwigów m., Jadwigowo n., Jadwisin m., Jadwichnia ż., Jadwiga ż., Jadzia ż., Jadwinia ż., Jadźka ż., Jadwiżyn m.
przym. Jadwigowy, jadwiżański, jadwiżankowy
Wiktionary
(1.1) Jadzia ż., Jadwinia ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jadwisi lub z nią związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jadwisi lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Jadwiga (imię żeńskie); Jadwisia
SJP.pl
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr św. Jadwigi od Niepokalanej Bogarodzicy Dziewicy Maryi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) członkini żeńskiego zakonu Zgromadzenie Sióstr Świętej Jadwigi;
(1.2) członkini żeńskiego zakonu Zgromadzenie Sióstr Świętej Jadwigi Królowej Służebnic Chrystusa Obecnego;
Wiktionary
IPA: ˌjadvʲiˈʒãnka, AS: i ̯advʹižãnka
Wiktionary
rzecz. Jadwiżanka ż., Jadwiga ż., Jadwiżyn m., Jadwigów mrz., Jadwinia ż., Jadwisia ż., Jadzia ż., Jadźka ż.
przym. jadwiżański, Jadwigowy, jadwiżankowy
Wiktionary
(1.2) jadwiżanka wawelska
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr św. Jadwigi od Niepokalanej Bogarodzicy Dziewicy Maryi
SJP.pl
Jadwiżanki, Zgromadzenie Sióstr Świętej Jadwigi ("Congregatio Sororum Sancte Hedvigs") – zgromadzenie zakonne założone przez księdza Roberta Spiskego w 1859 r.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jadwiżanką, dotyczący jadwiżanki
(1.2) związany z Jadwiżanką, dotyczący Jadwiżanki
Wiktionary
IPA: ˌjadvʲiʒãŋˈkɔvɨ, AS: i ̯advʹižãŋkovy
Wiktionary
rzecz. Jadwiga ż., jadwiżanka ż., Jadwiżanka ż., Jadwigów m., Jadwigowo n., Jadwisin m., Jadwichnia ż., Jadwiżyn m., Jadzia ż., Jadwisia ż., Jadwinia ż., Jadźka ż.
przym. jadwiżański, Jadwigowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z zakonem jadwiżanek, dotyczący zakonu jadwiżanek
Wiktionary
IPA: ˌjadvʲiˈʒãj̃sʲci, AS: i ̯advʹižãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Jadwiga ż., jadwiżanka ż., Jadwiżanka ż., Jadwigów m., Jadwigowo n., Jadwisin m., Jadwichnia ż., Jadwiżyn m., Jadzia ż., Jadwisia ż., Jadwinia ż., Jadźka ż.
przym. Jadwigowy, jadwiżankowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jadwigi lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Jadwiga (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Jadwiga
Wiktionary
Jadzia – polska komedia romantyczna (komedia pomyłek) z 1936 roku w reżyserii Mieczysława Krawicza, zrealizowana na podstawie scenariusza Karola Jarossego i Emanuela Szlechtera.
Wikipedia
(1.1) […] a panienki wyglądają wprost wspaniale: i Pola, i Marysia, i Stella, i Wanda, i Stasia, i druga Marysia, i Dzidka, i Zosia, i wszędobylska Jadzia […]
Wiktionary
IPA: ˈjäd͡ʑa, AS: i ̯äʒ́a
Wiktionary
rzecz. jadwiżanka ż., Jadwigów m., Jadwigowo n., Jadwisin m., Jadwichnia ż., Jadwiga ż., Jadwisia ż., Jadwinia ż., Jadźka ż., Jadwiżyn m.
przym. Jadwigowy, jadwiżański, jadwiżankowy
Wiktionary
(1.1) Jadwisia, Jadwinia
Wiktionary
zatrucie organizmu przez krążące we krwi jady (przeważnie bakteryjne); toksemia
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jadzi lub z nią związany
SJP.pl
w gwarze krakowskiej: jadzić się - ropieć; jątrzyć się
SJP.pl
1. trująca wydzielina niektórych zwierząt, roślin czy bakterii;
2. przenośnie: złośliwość, uszczypliwość
SJP.pl
}|-
Jadów (jid. יאַדאָוו, ros. "Ядув") – miasto w Polsce położone w województwie mazowieckim, w powiecie wołomińskim, siedziba gminy Jadów.
Przez miejscowość przepływa Osownica, niewielka rzeka dorzecza Bugu, dopływ Liwca. Przez miasto przebiega droga wojewódzka nr 636.
Wikipedia
przestarzałe: pokarm, żywność, pożywienie, jedzenie; strawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. pokarm
forma czasownika.
(2.1) 3. os. n. lp. przesz. od: jeść
Wiktionary
(1.1) Znam jedną restaurację ze swojskim jadłem tuż obok dworca w Katowicach.
Wiktionary
IPA: ˈjadwɔ, AS: i ̯adu̯o
Wiktionary
rzecz. jadalny mrz., jedzenie n., jadalnia ż., jadanie n., jeść n., jadalność ż.
czas. jadać ndk., jeść ndk.
przym. jadalny
Wiktionary
(1.1) jedzenie
Wiktionary
samochód, w którym przyrządza i sprzedaje się gorące przekąski; food truck, jadłowóz
SJP.pl
lokal, w którym można spożyć posiłek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gastr. miejsce, w którym daje się posiłki, często tanie lub darmowe
Wiktionary
Jadłodajnia – lokal gastronomiczny (stacjonarny lub ruchomy), w którym można zjeść posiłek, najczęściej taniej i szybciej niż w restauracji, przy czym wybór potraw jest bardziej ograniczony.
Wikipedia
(1.1) Kaf i niebieskie mleko lecą we wszystkie strony do wtóru okrzyków zaskoczonych gości jadłodajni.
Wiktionary
IPA: ˌjadwɔˈdajɲa, AS: i ̯adu̯odai ̯ńa
Wiktionary
(1.1) garkuchnia; daw. traktiernia
Wiktionary
miejsce dzielenia się żywnością z osobami potrzebującymi
SJP.pl
Jadłodzielnia – punkt służący do nieodpłatnej wymiany żywności pomiędzy użytkownikami w ramach foodsharingu.
Wikipedia
1. spis potraw przygotowanych w lokalu gastronomicznym wraz z cennikiem;
2. potrawy składające się na codzienny posiłek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. menu.
(1.2) zob. dieta.
Wiktionary
Jadłospis, także menu, karta dań – arkusze papieru, lub tablica, na których umieszczono listę potraw dostępnych w danym zakładzie gastronomicznym. Oprócz nazw dań jadłospis może zawierać ich ceny i listę składników potrawy. Jadłospisy posiadają m.in. restauracje, bary, kawiarnie, wagony restauracyjne, linie lotnicze na dalekich trasach. Obecnie jadłospisy występują także w wersji elektronicznej – publikowane w internecie bądź jako aplikacje na smartfony.
Wikipedia
(1.1) Obowiązuje tzw. dekadówka, która gwarantuje, że w ciągu 10 dni w jadłospisie nie powtórzy się żadne danie.
(1.1) Na drzwiach stołówki wisiał dzisiejszy jadłospis.
Wiktionary
IPA: jadˈwɔspʲis, AS: i ̯adu̯ospʹis
Wiktionary
przym. jadłospisowy
Wiktionary
przymiotnik od: jadłospis
SJP.pl
drzewo (lub krzew) z rodziny mimozowatych, o drobnych kwiatach zebranych w grona, rosnące w krajach tropikalnych, głównie w Ameryce
SJP.pl
Ja
Wikipedia
odraza do jedzenia; chorobliwy brak apetytu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. chorobliwa niechęć do jedzenia
Wiktionary
(1.1) Pojedyncze przypadki jadłowstrętu psychicznego mogą występować w różnym wieku, ale najczęściej pojawiają się u dziewcząt w okresie pokwitania.
Wiktionary
IPA: jadˈwɔfstrɛ̃nt, AS: i ̯adu̯ofstrẽnt
Wiktionary
(1.1) anoreksja
Wiktionary
samochód, w którym przyrządza i sprzedaje się gorące przekąski; jadłobus, food truck
SJP.pl
zdrobnienie od: Jadwiga (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Jadwiga
Wiktionary
(1.1) Marta to znana plotkarka, to ona rozpeplała wszystkim o problemach małżeńskich Jadźki.
Wiktionary
IPA: ˈjät͡ɕka, AS: i ̯äćka
Wiktionary
rzecz. Jadwiga ż., jadwiżanka ż., Jadwigów mrz., Jadwigowo n., Jadwisin mrz., Jadwichnia ż., Jadwiżyn mrz., Jadzia ż., Jadwisia ż., Jadwinia ż.
przym. Jadwiżyn, Jadwigowy, jadwiżański, jadwiżankowy
Wiktionary
jedna z Wed, składająca się przede wszystkim z opisów formuł ofiarnych, mantr recytowanych przez kapłanów w czasie ofiary; Jadżurweda
SJP.pl
Jadźurweda (dewanagari यजुर्वेद) – jedna z czterech sanhit (zbiorów) wchodzących w skład Wed; składa się z formuł liturgicznych ("jadźus") różnej długości, które wypowiadał cicho w czasie ofiary wedyjskiej "adhwarju" (kapłan, wykonujący wszelkie czynności manualne w ramach ofiary wedyjskiej).
Wikipedia
członek wymarłego ludu bałtyckiego, zamieszkującego Jaćwież; Jaćwięg; Jaćwing
SJP.pl
wymarły dziś lud zamieszkujący niegdyś ziemie prusko-litewskie; Jaćwingowie
SJP.pl
w hinduizmie: kult oparty na rytuałach nakazanych przez Wedy; jadżnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. skrót|wed.|wedyjski|wedyjski. rytuał ofiarny;
Wiktionary
Ja
Wikipedia
w hinduizmie: kult oparty na rytuałach nakazanych przez Wedy; jadźńa
SJP.pl
jedna z Wed, składająca się przede wszystkim z opisów formuł ofiarnych, mantr recytowanych przez kapłanów w czasie ofiary; Jadźurweda
SJP.pl
dzielnica Tel Awiwu; Jaffa
SJP.pl
Jafa, Jafo ( יָפוֹ "Yafo"; يافا, "Yāfā", ang. "Jaffa") – dzielnica Tel Awiwu-Jafy, do 1949 roku osobne miasto.
Wikipedia
postać biblijna, brat Chama i Sema, syn Noego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. postać starotestamentowa, jeden z synów Noego;
(1.2) rzad. imię|polski|m.
Wiktionary
Jafet (hebr. יֶפֶת/יָפֶת) – według biblijnej Księgi Rodzaju jeden z trzech synów Noego, brat Sema i Chama, symboliczny przodek Indoeuropejczyków lub szerzej, ludów Północy.
Jafet był najprawdopodobniej najstarszym synem Noego i przodkiem ras żółtej i białej. Jego synami byli: Gomer, Magog, Jawan, Meszech, Tubal, Tiras i Madaj.
Wikipedia
(1.1) A gdy Noe miał pięćset lat, urodzili mu się: Sem, Cham i Jafet.
Wiktionary
języki jafetyckie - języki kaukaskich grup ludnościowych
SJP.pl
dzielnica Tel Awiwu; Jafa
SJP.pl
przymiotnik od: Jafa (Jaffa; dzielnica Tel Awiwu)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Jafą, dotyczący Jafy (dawniej miasta, dziś części Tel Awiwu-Jafy)
Wiktionary
w gwarze kaszubskiej: kobieta pyskata; zwykle w połączeniu: baba-jaga (baba jaga) - brzydka, stara kobieta; straszydło, czarownica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. mit. zob. baba-jaga.
(1.2) daw. rodzaj szuby
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈjaɡa, AS: i ̯aga
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gwara. imię|polski|ż. Agata
Wiktionary
(1.1) Rozbierał je upał, cichość i ten płakliwy, nieustający głos Jagaty, modlącej się przy umarłym.
Wiktionary
rzecz. Agata ż., Jaga ż.
Wiktionary
(1.1) Jaga; war. Agata
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jaganami, dotyczący Jaganów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język jagański;
Wiktionary
rzecz. Jaganie lm m.
Wiktionary
nazwisko angielskie, m.in. Mick Jagger [czytaj: mik dżeger], angielski muzyk rockowy, solista zespołu Rolling Stones
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. nierafinowany cukier palmowy o żółtej barwie produkowany tradycyjnie w Indiach
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
członek dynastii królewskiej zapoczątkowanej przez Władysława Jagiełłę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) hist. tylko w lm. Jagiellonowie → dynastia panująca w Polsce od XIV do XVI w., zapoczątkowana przez Władysława II Jagiełłę, wygasła wraz ze śmiercią Zygmunta II Augusta;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) hist. przedstawiciel dynastii Jagiellonów (1.1)
Wiktionary
(1.1) Jagiellonowie należeli do najpotężniejszych rodzin monarszych w Europie, a ich czasy były okresem świetności politycznej, kulturalnej i gospodarczej dawnej Polski.
(1.1) Anna Jagiellonka, siostra Zygmunta II Augusta i żona Stefana Batorego, uchodzi za ostatnią przedstawicielkę rodu Jagiellonów w Polsce.
(1.1) Za kontynuatorów Jagiellonów można uznać polską linię dynastii Wazów (…)
Wiktionary
IPA: jäˈɟɛlːɔ̃n, AS: i ̯äǵe•lõn
Wiktionary
rzecz. Jagiełło mos., Jagiellończyk mos., jagiellońskość ż.
:: fż. Jagiellonka ż.
przym. jagielloński, pojagielloński, przedjagielloński
przysł. jagiellońsko
Wiktionary
klub sportowy, np. Jagiellonia Białystok
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. Katarzyna Jagiellonka (1526-1583), królowa Szwecji;
2. Anna Jagiellonka (1523-1596), królowa Polski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. przedstawicielka dynastii Jagiellonów
(1.2) pot. Biblioteka Jagiellońska w Krakowie
Wiktionary
(1.1) Anna Jagiellonka, siostra Zygmunta II Augusta i żona Stefana Batorego, uchodzi za ostatnią przedstawicielkę rodu Jagiellonów w Polsce.
(1.2) Starodruki (…) zostały skradzione z Biblioteki Jagiellońskiej. Dyrekcja Jagiellonki od kilku miesięcy nie może doliczyć się, ile ukradziono jej książek.
(1.2) Biblioteka Jagiellońska, popularnie zwana Jagiellonką, jest jedną z najstarszych i największych bibliotek w Polsce.
Wiktionary
rzecz. Jagiełło mos., Jagiellończyk mos., jagiellońskość ż.
:: fm. Jagiellon mos.
przym. jagielloński, pojagielloński, przedjagielloński, jagiełłowy
przysł. jagiellońsko
Wiktionary
(1.2) Biblioteka Jagiellońska
Wiktionary
dynastia panująca w państwie polskim od XIV do XVI w.
SJP.pl
Jagiellonowie – gałąź dynastii Giedyminowiczów, wywodząca się od Władysława II Jagiełły, wielkiego księcia litewskiego i króla Polski. Jej przedstawiciele panowali w Polsce w latach 1386–1572, w Wielkim Księstwie Litewskim w latach 1377–1401 i 1440–1572, w Czechach w latach 1471–1526 oraz na Węgrzech i w Chorwacji w latach 1440–1444 i 1490–1526.
Wikipedia
1. Aleksander J. (1461-1506), wielki książę litewski, król Polski;
2. Fryderyk J. (1468-1503), kardynał, prymas Polski;
3. Kazimierz IV J. (1427-1492), wielki książę litewski, król polski;
4. Władysław II J. (1456-1516), król Czech, Węgier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. przedstawiciel dynastii Jagiellonów
Wiktionary
(1.1) Na mocy postanowienia Jagiellończyka Żmudź miała być traktowana na równi z województwami wileńskim i trockim.
Wiktionary
rzecz. Jagiełło m., Jagiellon m., jagiellońskość ż.
:: fż. Jagiellonka ż.
przym. jagielloński
przysł. jagiellońsko
Wiktionary
związany z Jagiellonami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jagiełłą lub wywodzącą się od niego dynastią, dotyczący Jagiełły lub wywodzącej się od niego dynastii
Wiktionary
(1.1) Profesor polecił książkę o dobie jagiellońskiej.
Wiktionary
rzecz. jagiellońskość ż., Jagiełło m., Jagiellon mos., Jagiellonka ż., Jagiellończyk mos.
przysł. jagiellońsko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób jagielloński, po jagiellońsku
Wiktionary
rzecz. Jagiellon mos., Jagiellonka ż., Jagiellończyk mos., jagiellońskość ż., Jagiełło mos.
przym. jagielloński, pojagielloński, przedjagielloński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jagiellońskie; jagielloński charakter czegoś
Wiktionary
rzecz. Jagiellon mos., Jagiellonka ż., Jagiellończyk mos., Jagiełło mos.
przym. jagielloński, pojagielloński, przedjagielloński, jagiełłowy
przysł. jagiellońsko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś, a dawniej miasteczko na Ukrainie, położone w rejonie czortkowskim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. jagielnicki
Wiktionary
maszyna młynarska do oczyszczania ziaren prosa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Agnieszka (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Jagna
Wiktionary
(1.1) Poczem zwrócił się do Jagienki i mówiąc jej: „ty“ z polecenia Zycha, zapytał: — A ty którego wolisz?
Wiktionary
rzecz. Jagna ż., Jaga ż., Jagula ż., Jagusia ż.
przym. Jagienkowy
Wiktionary
(1.1) Jaga, Jagula, Jagusia
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Jagienki
Wiktionary
(1.1) Zych z chęcią pokazywał swoje bogactwa, mówiąc co chwila, że to Jagienkowe gospodarowanie.
Wiktionary
rzecz. Jagna ż., Jaga ż., Jagienka ż., Jagula ż., Jagusia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. Eger (miasto w północno-wschodnich Węgrzech)
Wiktionary
(1.1) Zapisu źródłowego wymieniającego Ostrzyhom i Jagier jako granice Polski, nie należy oczywiście rozumieć dosłownie w ten sposób, że granica biegła przez te grody. Ostrzyhom leżał po południowej stronie Dunaju, a granica dochodziła »ad litus Danubii«. I przez Jagier nie biegła granica, a tylko krańcem obszaru, w którego ramach leżał Jagier jako główny ośrodek.
(1.1) Dalsza granica Słowaczyzny, od Ostrzyhomia na wschód, jest w kronice węgiersko-polskiej również w przybliżeniu określona. Wiodła ona w kierunku miasta Jagier: to znaczy prawdopodobnie naprzeciw Wyszehradu, opuszczając Dunaj, zwracała na północ (…) i okrążając Nowohrad zwracała się znów na wschód (…), omijając gród Jagier.
(1.1) W samej rzeczy Waców leży w odległości 100 km na południowy zachód od Jagru (w linii powietrznej), a więc bardzo zbliżonej do tej, którą podaje Idrisi (80 mil sycylijskich), zwłaszcza jeżeli uwzględnimy zawiłość drogi.
(1.1) Nareszcie są doniesienia z Jagru (Erlau), iż i w tamtejszéj okolicy zbiory wypadły tak licho, że ledwie dwa ziarna tam mają sic..
Wiktionary
przym. jagierski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Jagrem, dotyczący Jagru (współcz. Eger)
Wiktionary
(1.1) Zaraz przy pierwszem starciu pierzchły oddziały biskupa waradyńskiego, Franka bana, biskupa jagierskiego, krzyżowców i Wołochów; uciekano w kierunku Galaty, biskup jagierski ku Warnie sic..
(1.1) Do takiego starcia przyszło teraz w Mezököwesd, gdzie przyszło do bójki. Wystąpiło tam trzech kandydatów. Jeden z nich, kanonik jagierski ks. Ipolyi, raczył swoich stronników winem od dnia 1. do 8. bm., w skutek czego, gdy się ci na jarmarku zetknęli ze stronnikami innego kandydata, powstała walka, w której sześćdziesiąt trzy osób pokaleczonych zostało sic..
Wiktionary
rzecz. Jagier mrz.
Wiktionary
(1.1) współcz. egerski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: jagła (drobna grudka będąca objawem choroby oczu jaglicy)
SJP.pl
nazwisko, np. Władysław II Jagiełło (ok. 1351-1434), wielki książę litewski, król Polski; Eugeniusz Jagiełło (1873-1947), działacz socjalistyczny; Michał Jagiełło (ur. 1941), pisarz, alpinista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. imię króla Polski i wielkiego księcia Litwy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kolega jest autorem kilku publikacji o Jagielle.
Wiktionary
IPA: jäˈɟɛwːɔ, AS: i ̯äǵe•u̯o
Wiktionary
rzecz. jagiellońskość ż., Jagiellon mos., Jagiellończyk mos., Jagiellonka ż.
przym. jagielloński
przysł. jagiellońsko
Wiktionary
taki jak u Jagiełły, charakterystyczny dla Jagiełły
SJP.pl
potocznie:
1. kasza jaglana;
2. gęsta zupa lub deser z kaszy jaglanej
SJP.pl
zrobiony z obłuskanych i oczyszczonych ziaren prosa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z jagłą, otłuczonym, obłuskanym ziarnem prosa
Wiktionary
(1.1) Teraz dopiero odezwał się gburowaty mruk warzący jaglane krupy nad ogniskiem.
(1.1) Zwróciwszy się do komina, nalała dwie miski jaglanego krupniku ze skwarkami
(1.1) Jedzą także koninę i rodzaj włoskiej polenty z mąki kukuruzianej [kukurydzanej] lub jaglanej
Wiktionary
rzecz. jagła ż.
Wiktionary
wirusowe zapalenie spojówek; trachoma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wirusowe zapalenie spojówek lub całego oka;
Wiktionary
Jaglica (łac. "trachoma", synonimy: "egipskie zapalenie spojówek", "przewlekłe pęcherzykowe zapalenie rogówki") – przewlekłe zapalenie rogówki i spojówek wywołane przez serotypy A, B, Ba i C "Chlamydia trachomatis".
Wikipedia
(1.1) Gdyby wszędzie była czysta woda w obfitości, miliony nie chorowałyby na jaglicę, chorobę, która oślepia, a którą najłatwiej pokonać czystością.
Wiktionary
przym. jagliczy
rzecz. jagła ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) zdrobn. Agnieszka
(1.3) zdrobn. Jadwiga
(1.4) zdrobn. Agata
Wiktionary
– imię żeńskie, według różnych badaczy stanowiące usamodzielnione zdrobnienie imienia: Agnieszka("→" "Jagniszka" "→ Jagna"), bądź Jadwiga ("→ Jaga → Jagna") albo Agata ("→ Jagata → Jagna").
Wikipedia
(1.1) Karolina poszła z Jagną doić krowy.
(1.2) Widzieliśmy Jagnę w bibliotece.
(1.3) Natalis spotyka się z Jagną przed sklepem jubilera.
(1.4) Czarnoskórej Jagnie wypadła z ręki zielona szminka.
Wiktionary
rzecz. Jagula ż., Agnisia ż., Jagienka ż., Agnieszka ż.
przym. Jagienkowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
pieszczotliwe zdrobnienie od: jagnię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: jagnię
Wiktionary
(1.1) W zagrodzie pasło się małe jagniątko.
Wiktionary
IPA: jäɟˈɲɔ̃ntkɔ, AS: i ̯äǵńõntko
Wiktionary
rzecz. jagnię n., jagnięcina ż.
przym. jagnięcy
czas. jagnić się
Wiktionary
dzielnica Jeleniej Góry
SJP.pl
Jagniątków (do 1945 niem. "Agnetendorf"; 1945–1946 "Agnieszków") – część miasta Jelenia Góra (do 1954 wieś, 1954–1976 część osiedla typu miejskiego, a następnie miasta Sobieszów, 1976–1997 część miasta Piechowice) o zabudowie typowej dla podgórskich pensjonatów. Prowadzi stąd wiele szlaków w Karkonosze, zarówno pieszych, jak i rowerowych.
Wikipedia
o owcy: rodzić jagnię, jagnięta
SJP.pl
młode owcy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zool. młode owcy;
Wiktionary
Jagnię – młoda owca przed osiągnięciem dojrzałości płciowej w wieku kilku miesięcy do jednego roku (zależnie od rasy).
Wikipedia
(1.1) Na ołtarzu całopalnym ofiarowano tysiąc byków, tysiąc baranów i tysiąc jagniąt.
Wiktionary
IPA: ˈjäɟɲɛ, AS: i ̯äǵńe
Wiktionary
rzecz. jagnięcina ż.
:: zdrobn. jagniątko n.
przym. jagnięcy
czas. jagnić się
Wiktionary
(1.1) jagniątko, owieczka, owczę
Wiktionary
mięso z jagniąt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. mięso jagnięce (z młodej owcy)
(1.2) kulin. potrawa z jagnięciny (1.1)
Wiktionary
Jagnięcina – baranina pozyskana z jagnięcia od 6 do 12 miesiąca życia. Oddzielnym rodzajem jagnięciny, uchodząca za najsmaczniejsze, jest mięso jagniąt, które nie ukończyły 6 tygodnia życia i były karmione wyłącznie mlekiem.
Wikipedia
(1.1) Mama kupiła kilogram jagnięciny.
(1.2) Dziś na obiad będzie jagnięcina z warzywami.
Wiktionary
IPA: ˌjäɟɲɛ̇̃ɲˈt͡ɕĩna, AS: i ̯äǵńė̃ńćĩna
Wiktionary
rzecz. jagniak m., jagnię n., jagniątko n., jagniąteczko n.
czas. jagnić się
przym. jagnięcy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla jagnięcia; dotyczący, odnoszący się do jagnięcia
Wiktionary
(1.1) Przychodzi tu, podlizuje się, a to jest wilk w jagnięcej skórze.
Wiktionary
IPA: jäɟˈɲɛ̃nt͡sɨ, AS: i ̯äǵńẽncy
Wiktionary
rzecz. jagnię n., jagniątko n., jagnięcina ż.
czas. jagnić się
Wiktionary
młode owcy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany Jagnobczykami, dotyczący Jagnobczyków
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język jagnobijski;
Wiktionary
rzecz. Jagnob mrz., Jagnobczyk mos.
Wiktionary
(2.1) jagnobi, jagnobiński, jagnobski, nowosogdyjski
Wiktionary
w gwarze kaszubskiej: kobieta pyskata; zwykle w połączeniu: baba-jaga (baba jaga) - brzydka, stara kobieta; straszydło, czarownica
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. owoc wielu roślin;
2. czarna jagoda - krzewinka o czarnych owocach, borówkach; owoc tej rośliny;
3. wilcza jagoda - roślina o trujących owocach, wykorzystywana w lecznictwie z uwagi na występowanie atropiny w liściach; pokrzyk;
4. poetycko: policzek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. owoc mięsisty zawierający wewnątrz nasiona;
(1.2) bot. pot. czarna jagoda
(1.3) kulin. owoc czarnej jagody
(1.4) poet. przest. policzek, zwłaszcza dziewczęcy
(1.5) gw-pl|Bukowina. poziomka
(1.6) gw-pl|Dukiel. dzika czereśnia (drzewo i owoc)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przykładem jagód są pomidor, cytryna, pomarańcza, porzeczka, agrest, winorośl i borówka.
(1.3) Lubię jeść jagody z bitą śmietaną.
(1.4) Miecznik poruszył się gwałtownie i przebódł go rozsrożonymi oczyma; na jagody wystąpiły mu czerwone plamaamy (…)
(1.4) Na jagodach miał takie same mocne rumieńce, takie same długie włosy (…)
Wiktionary
IPA: jaˈɡɔda, AS: i ̯agoda
Wiktionary
rzecz. jagodzianka ż., jagodnik m., jagodowiec m., Jagoda ż., Jagodzin m., Jagodno n., Jagodna ż., jagodzisko n.
:: zdrobn. jagódka ż.
przym. jagodowy, jagodny
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny flaszowcowatych; kananga
SJP.pl
Jagodlin ("Cananga" (DC.) Hook. f. & Thomson) – rodzaj roślin z rodziny flaszowcowatych ("Annonaceae" Juss.). Według "The Plant List" w obrębie tego rodzaju znajdują się 4 gatunki o nazwach zweryfikowanych i zaakceptowanych, podczas gdy jeden takson ma status gatunku niepewnego (niezweryfikowanego). Rośliny te występują naturalnie w klimacie równikowym na obszarze od Azji po Australię. Gatunkiem typowym jest "C. odorata" (Lam.) Hook.f. & Thomson.
Wikipedia
choroba występująca zwłaszcza w krajach podzwrotnikowych, objawiająca się guzkowatą wysypką na całym ciele, wywoływana przez krętki
SJP.pl
Jagodnica – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Leśna Podlaska.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Leśna Podlaska. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 103 mieszkańców.
Wikipedia
1. obszar porosły krzewami czarnej jagody;
2. plantacja czarnych jagód; 2. sok lub wino z czarnych jagód; 4. rodzaj roślin z rzędu goździkowców; miłowój, wyćwiklin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Paramythia montium|ref=tak., gatunek ptaka z rodziny jagodników;
(1.2) ornit. nowogwinejski ptak z gatunku jagodnik (1.1)
(1.3) ornit. pot. nazwa systematyczna|Passer domesticus|ref=tak., wróbel zwyczajny (wróbel domowy)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) bot. pot. obszar porośnięty jagodami, np. borówką czarną lub borówką brusznicą
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Jagódka ż., jagoda ż., jagódka ż., jagodzianka ż., jagodowiec m., Jagoda ż., Jagodzin m., Jagodno n., Jagodna ż., jagodzisko n., Jagodnik m., jagodniki nmos.
przym. jagodowy, jagodny
przysł. jagodowo
Wiktionary
(2.1) jagodzisko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: jagodowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. jagodowy
Wiktionary
rzecz. jagodnik mzw./mrz., jagoda ż., jagodzianka ż.
przym. jagodowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zbieranie jagód
Wiktionary
dostarczający jagód, rodzący jagody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. ciasto z jagodami
Wiktionary
Ja
Wikipedia
rzecz. jagodnik mzw./mrz., jagoda ż.
Wiktionary
miejsce w lesie, gdzie rosną jagody; jagodzisko
SJP.pl
przymiotnik od: jagoda (np. zupa jagodowa)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: jagoda (np. zupa jagodowa)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący czarnych jagód (krzaków i owoców); rzadziej jagód w znaczeniu ogólnym
(1.2) przyrządzony z jagód, z dodatkiem jagód
(1.3) mający kolor dojrzałego owocu jagody, ciemny fioletowy z dodatkiem czerwieni
Wiktionary
IPA: ˌjaɡɔˈdɔvɨ, AS: i ̯agodovy
Wiktionary
rzecz. jagoda ż., jagódka ż., jagodzianka ż., Jagoda ż., Jagódka ż./mos.
przym. jagodziany
Wiktionary
1. owoc wielu roślin;
2. czarna jagoda - krzewinka o czarnych owocach, borówkach; owoc tej rośliny;
3. wilcza jagoda - roślina o trujących owocach, wykorzystywana w lecznictwie z uwagi na występowanie atropiny w liściach; pokrzyk;
4. poetycko: policzek
SJP.pl
plusknia jagodziak - gatunek pluskwiaka z rodziny tarczówkowatych
SJP.pl
drzewo owocowe z rodziny mydleńcowatych, uprawiane w Indonezji i Ameryce Środkowej; rambutan
SJP.pl
1. zupa jagodowa
2. słodka bułka nadziewana czarnymi jagodami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. zupa jagodowa
(1.2) kulin. drożdżówka nadziewana jagodami
(1.3) pot. żart. denaturat
(1.4) pot. przen. przydrożna prostytutka, stojąca przy drodze w lesie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W ciepłe, sierpniowe dni gotuję dzieciom jagodziankę na obiad.
(1.2) Do pracy, na drugie śniadanie, wziąłem dwie jagodzianki i precla.
(1.3) Za rogiem jakieś menele raczą się jagodzianką pod salceson.
(1.4) Kupuje nowe ubrania i kosmetyki, w tym mocno czerwoną szminkę. Stylizuje się na jakąś "jagodziankę", a wiadomo, że czerwone usta zawsze działają silnie na mężczyzn.
Wiktionary
IPA: ˌjaɡɔˈd͡ʑãnka, AS: i ̯agoʒ́ãnka
Wiktionary
rzecz. jagodzina ż., jagoda ż., jagódka ż., jagodka ż., jagódeczka ż., Jagoda ż., Jagódka ż., jagodnik m., jagodowisko n., jagodówka ż., jagodzisko n., jagodziny nmos., Jagodzianka ż.
przym. jagodowy, jagodny, jagodziany
przym. jagodowo
Wiktionary
(1.3) pot. jagodzianka na kościach, nalewka na kościach, dynks, dykta, denatka
(1.4) tirówka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający cechy jagodzianki
Wiktionary
zakaźna choroba tropikalna o przebiegu podobnym do kiły; frambezja, framboezja, malinica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto rejonowe na Ukrainie, położone w obwodzie kijowskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: jaˈɡɔ.d͡ʑin
Wiktionary
przym. jagodziński
rzecz. jagodnik mzw./mrz., jagoda ż.
Wiktionary
(1.1) hist. war. Jagotyn
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. bot. nazwa systematyczna|Vaccinium myrtillus|L.|ref=tak., gatunek krzewinki z rodziny wrzosowatych
Wiktionary
rzecz. jagoda ż., jagodzianka ż., jagódka ż., jagodowiec mrz.
przym. jagodowy, jagodny
Wiktionary
(1.1) borówka czarna, borówka czernica, czarna jagoda, czernica, borownik, jagoda, jagoda leśna
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jagody lub z nią związany
SJP.pl
Jagodziny (niem. "Ketzwalde") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Dąbrówno.
Wikipedia
1. miejsce w lesie, gdzie rosną jagody; jagodowisko;
2. zgrubienie od: jagoda
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jagodzinem, dotyczący Jagodzina
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Jagodzin mrz.
Wiktionary
nalewka na czarnych jagodach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. nalewka na jagodach
(1.2) pot. butelka zawierająca jagodówkę (1.1)
Wiktionary
(1.1) Nalej mi trochę tej jagodówki.
(1.2) W barku stoją dwie jagodówki.
Wiktionary
rzecz. jagoda ż., jagodzianka ż.
przym. jagodowy
Wiktionary
gatunek pantery, rodzaj lamparta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, nazwa systematyczna|Panthera onca|ref=tak.;
(1.2) mot. samochód brytyjskiej marki Jaguar;
Wiktionary
(1.1) Byłżeby to jaguar lub ocelot, zwierzęta dzikie i okrutne jak lampart albo pantera?
Wiktionary
IPA: jaˈɡuwar, AS: i ̯aguu̯ar
Wiktionary
przym. jaguarowy, jaguarzy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do jaguara
Wiktionary
rzecz. jaguar mzw.
przym. jaguarzy
Wiktionary
(1.1) jaguarzy
Wiktionary
gatunek ssaka drapieżnego z podrodziny kotów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Puma yagouaroundi|Geoffroy Saint-Hilaire|ref=tak., gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący od Paragwaju aż po południowo-wschodnią część Stanów Zjednoczonych;
(1.2) zool. kot z gatunku jaguarundi (1.1)
Wiktionary
(1.1) Do jadłospisu jaguarundi należą m.in. pancerniki.
Wiktionary
(1.1) jaguarundi amerykański
(1.2) jaguarundi amerykański
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do jaguara
Wiktionary
(1.1) Nie ma stworzenia, które przetrwałoby zacisk jaguarzych szczęk – jest on dwa razy silniejszy niż uścisk paszczy lwa.
(1.1) Na szczęście siedziałem na skórze jaguarzej, inaczej upadłbym na ziemię.
(1.1) (…) postać jaguara odgrywała nadrzędną rolę w społeczno-religijnym światopoglądzie tego ludu, o czym upewnia nas powszechna dominacja jaguarzego motywu w olmeckiej sztuce (…)
Wiktionary
rzecz. jaguar mzw.
przym. jaguarowy
Wiktionary
(1.1) jaguarowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. poufała forma imienia Jagna
Wiktionary
(1.1) Przez długi czas Zbyszko słyszał tylko odgłos pocałunków i dwa wyrazy: „Tatulo! Jagula! Tatulo! Jagula!“ i jeszcze się obejmowali za szyję.
Wiktionary
rzecz. Jagna ż., Jaga ż., Jagienka ż., Jagusia ż.
przym. Jagienkowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Jaga, Jagienka, Jagusia
Wiktionary
zdrobnienie od: Jadwiga, Agnieszka (imiona żeńskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jaguni lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Jadwiga, Agnieszka (imiona żeńskie); Jaguśka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż., forma imienia Agnieszka
(1.2) imię|polski|ż., forma imienia Jadwiga
Wiktionary
Ja
Wikipedia
(1.1) Na chodniku stała Jagusia rozpromieniona radością i szczęściem.
Wiktionary
(1.1)
rzecz. Agnieszka ż., Aga ż., Jagnieszka ż., Agusia ż., Jaga ż.
(1.2)
rzecz. Jadwiga ż., Jadwinia ż., Jaga ż., Jadwisia ż., jadwiżanka ż., Jadwiżanka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jagusi lub z nią związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Jadwiga, Agnieszka (imiona żeńskie); Jagusia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. adwent
Wiktionary
(1.1) jadwynt
Wiktionary
zdrobnienie od: jagódka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: jagódka
Wiktionary
IPA: ˌjaɡuˈdɛt͡ʃka, AS: i ̯agudečka
Wiktionary
rzecz. jagoda ż., jagódka ż., jagodzianka ż.
przym. jagodowy
Wiktionary
zdrobnienie od: jagoda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od jagoda
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Chciało się Zosi jagódek, / kupić ich za co nie miała, / Jaś ich miał pełen ogródek, / ale go prosić nie śmiała.
Wiktionary
rzecz. jagoda ż., jagodzianka ż., Jagoda ż., Jagódka ż.
:: zdrobn. jagódeczka ż.
przym. jagodowy
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej)
1. grudka występująca jako objaw jaglicy;
2. dawniej: kasza jaglana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kulin. kasza jaglana
(1.2) med. grudka jagliczna, narośl przypominająca kaszę
(1.3) reg. dendr. sosna
Wiktionary
(1.1) Niesiem miski tłustej jagły, / By se chudzielce podjadły!
(1.1) Używając mąki razowej z pszenicy, gryki czy jagieł, możemy sporządzić makarony o różnych smakach.
Wiktionary
rzecz. jaglanka ż., jaglica ż.
:: zdrobn. jagiełka ż.
rzecz. jaglotto n.
przym. jaglany
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jahorłykiem, dotyczący Jahorłyka
Wiktionary
rzecz. Jahorłyk mrz.
Wiktionary
imię Boga występujące w Biblii; Jehowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rel. Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, sakralne imię Boga;
Wiktionary
Ja
Wikipedia
(1.1) Jako przykład może tu służyć król Salomon: oddawał on wprawdzie cześć boską Jahwe, ale jednocześnie kazał ustawić w Jerozolimie posążki bożków kananejskich.
Wiktionary
IPA: ˈjaxfɛ, AS: i ̯aχfe
Wiktionary
rzecz. Jehowa m., jehowita m., jehowitka ż., jahwizm m., jahwista m., jahwistka ż.
przym. jehowicki, jahwistyczny
Wiktionary
(1.1) Jehowa
Wiktionary
zwolennik tradycji jahwistycznej powstania Starego Testamentu
SJP.pl
kult Jahwe, pierwsza religia monoteistyczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) rel. hist. kult Jahwe, pierwsza religia monoteistyczna w starożytnym Izraelu i Judei
Wiktionary
rzecz. Jahwe m., Jehowa m., jehowita m., jehowitka ż., jahwista m., jahwistka ż.
przym. jehowicki, jahwistyczny
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: jajo
Wiktionary
jajca; potocznie:
1. figle, żarty;
2. niezwykła, szokująca sytuacja;
3. męskie genitalia; klejnoty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. anat. męskie narządy płciowe – moszna i jądra
(1.2) pot. kpina z kogoś lub czegoś
forma rzeczownika|rodzaj=nijaki.
(2.1) plural|jajo.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bardzo nieprzyjemnie jest dostać piłką tenisową w jaja.
(1.2) To są normalne jaja, czekam drugi tydzień na list wysłany z Warszawy.
Wiktionary
IPA: ˈjäja, AS: i ̯äi ̯a
Wiktionary
rzecz. jajecznik mrz., jajcarnia ż., jajo n., jajko n., jajeczko n., jajówa ż.
przym. jajeczny, jajcarski
Wiktionary
(1.1) moszna, jądra; pot. wory
(1.2) kpina, żart, drwina, naigrywanie się
Wiktionary
rzeczownik
(1.1) kulin. koreańskie danie, makaron z pastą sojową i mięsem
Wiktionary
Jajangmyeon (Hangul: 자장면 lub 짜장면) – danie kuchni koreańskiej; składa się z makaronu z sosem, którego głównym składnikiem jest pasta "chunjang" z czarnej fasolki sojowej, kawałki wieprzowiny oraz warzywa.
Wikipedia
IPA: t͡ʃaˈd͡ʒãŋɡmʲjɔ̃n, AS: čaǯãŋgmʹi ̯õn
Wiktionary
1. wesołek; dowcipas, jajcarz;
2. osoba sprzedająca jajka; jajczarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. producent jaj firmowych
(1.2) slang. wspinacz. człowiek, który popełnia błędy podczas wspinaczki
(1.3) pot. żartowniś, kawalarz
(1.4) człowiek kradnący jaja
Wiktionary
IPA: ˈjäjaʃ, AS: i ̯äi ̯aš
Wiktionary
rzecz. jajecznik mrz., jajo n., jajeczko n., jajcarnia ż., jajówa ż.
Wiktionary
(1.3) jajcarz
Wiktionary
jajo; potocznie:
1. jajko ptactwa domowego;
2. męskie jądro, rzadziej jądro byka, konia itp.;
3. zupełnie nic; guzik
SJP.pl
1. firma produkująca i sprzedająca jaja; jajczarnia;
2. potocznie: przyrząd kuchenny do cięcia jaj;
3. potocznie: strojenie żartów;
4. żartobliwie: jajecznica, porcja jajecznicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. żarty, wygłupy
(1.2) żart. krajalnica do jajek
(1.3) pot. żart. jajecznica
(1.4) miejsce gdzie produkuje i sprzedaje się jajka
Wiktionary
(1.2) (…) w szufladzie, w której mama zawsze trzymała tak zwane artykuły metalowe, a wśród nich ich ulubioną zabawkę z dzieciństwa, jajcarnię, usprawniającą proces krojenia jajek.
Wiktionary
IPA: jäjˈt͡sarʲɲa, AS: i ̯äi ̯carʹńa
Wiktionary
rzecz. jajczarka ż., jajecznik mrz., jajo n., jajko n., jajco n., jaja nmos., jajarz m., jajcarz m., jajco n., jajówa ż.
przym. jajowaty, jajowy, jajeczny, jajcarski
przysł. jajowato
Wiktionary
(1.3) jajecznica, jajówa
Wiktionary
dowcipny, żartobliwy
SJP.pl
potocznie: robienie innym żartów, kpienie; dowcipkowanie
SJP.pl
wesołek; dowcipas; jajarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żartowniś
Wiktionary
rzecz. jajczarstwo n., jajczarka ż., jajcarnia ż.
przym. jajowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. jajko
Wiktionary
Ja
Wikipedia
IPA: ˈjäjt͡sɛ, AS: i ̯äi ̯ce
Wiktionary
(1.1) jaje, jajko
Wiktionary
jajo; potocznie:
1. jajko ptactwa domowego;
2. męskie jądro, rzadziej jądro byka, konia itp.;
3. zupełnie nic; guzik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. pot. jajko
wykrzyknik
(2.1) posp. grub. nieuprzejma odpowiedź na pytanie „co?”, nieniosąca ze sobą żadnej treści
Wiktionary
(1.1) Ile ona tych jajec wbiła do tej jajecznicy?
Wiktionary
IPA: ˈjäjt͡sɔ, AS: i ̯äi ̯co
Wiktionary
przym. jajcarski, jajeczny, jajowy
rzecz. jajczarka ż., jajecznik mrz., jajczarstwo n., jajcarnia ż., jajeczko n., jajeczniki nmos., jajo n., jajówa ż.
Wiktionary
(1.1) jajo, jajko, jajeczko; gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk, Zaolzie wajco
Wiktionary
związany z jajami ptaków domowych; jajeczny, jajkowy, jajowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hand. kobieta zajmująca się sprzedażą jaj
(1.2) pojemnik do przechowywania jaj
Wiktionary
rzecz. jajo n., jajko n., jajeczko n., jajco n., jajnik m., jajeczkowanie n., jajczarstwo n., jajcarz m., jajcarka ż., jajcarnia ż., jajecznica ż., jajowatość ż., jajeczność ż., jajecznik m., jajówa ż., jajówka ż., Jajeczkowicze nmos.
:: fm. jajczarz m.
czas. jajeczkować ndk.
przym. jajowy, jajkowy, jajowaty, jajeczny, jajeczkowy, jajeczkowaty, jajczarski, jajcarski, jajecznicowy, jajnikowy, bezjajeczny
przysł. jajowato
Wiktionary
firma produkująca i sprzedająca jaja; jajcarnia
SJP.pl
dotyczący produkcji jaj, handlu jajami
SJP.pl
gałąź gospodarki rolnej zajmująca się przygotowywaniem, konserwacją i składowaniem jaj oraz wychowem kur; przemysł jajczarski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zootechn. hodowla drobiu na jaja
Wiktionary
rzecz. jajo n., jajko n., jajco n., jajeczko n., jajcarz m., jacarka ż., jajeczkowanie n., jajecznica ż., jajówa ż., jajowatość ż., jajczarz m., jajczarka ż., jajnik m.
czas. jajeczkować ndk.
przym. jajczarski, jajowaty, jajkowy, jajowy, jajcarski, jajeczny, bezjajeczny, jajnikowy
przysł. jajcarsko
Wiktionary
osoba sprzedająca jajka; jajarz
SJP.pl
dawniej: jajo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. zob. jajo.
Wiktionary
Jaje ( Яя; Яя) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w sielsowiecie Druja.
Wikipedia
(1.1) Do tej zawiesiny należy wbić jedno jaje.
Wiktionary
IPA: ˈjäjɛ, AS: i ̯äi ̯e
Wiktionary
zdrobnienie od: jajko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: jajko
(1.2) małe jajko
(1.3) med. żeńska komórka rozrodcza
Wiktionary
(1.2) Są gatunki, które wieczorem rozpoczynają budowę kokonu, kształtem przypominającego odwrócony kieliszek do koniaku. Wewnątrz jest on podzielony na dwie komory. W komorze głównej mieści się czterdzieści, czasem sześćdziesiąt jajeczek. Praca nad budową kokonu i składanie jajeczek trwa całą noc.
(1.3) Z grubsza rzecz biorąc, technika klonowania polega na pobraniu komórek od osoby dorosłej, następnie stworzeniu embriona i wszczepieniu jego komórek do jajeczka pobranego od kobiety.
Wiktionary
rzecz. jajczarka ż., jajecznik mrz., jajczarstwo n., jajko n., jajo n., jajco n., jajówa ż., jajecznica ż., jajarz m., jajeczkowanie n., jaja nmos., jajeczniki nmos.
czas. jajeczkować ndk.
przym. jajowy, jajowaty, jajeczny, jajeczkowy, jajcarski
Wiktionary
u kobiet, samic: uwolnienie komórki jajowej z jajnika; owulacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) biol. występujące okresowo wydalanie dojrzałego jaja z jajnika do jajowodu;
Wiktionary
IPA: ˌjäjɛt͡ʃkɔˈvãɲɛ, AS: i ̯äi ̯ečkovãńe
Wiktionary
rzecz. jajczarka ż., jajecznik mrz., jajczarstwo n., jajeczko n., jajo n., jajówa ż.
czas. jajeczkować
Wiktionary
(1.1) owulacja
Wiktionary
przechodzić (przejść) owulację; owulować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) fizj. uwalniać z jajnika dojrzałą, gotową do zapłodnienia komórkę jajową
Wiktionary
rzecz. jajczarka ż., jajecznik mrz., jajczarstwo n., jajeczko n., jajeczkowanie n., jajo n., jajówa ż.
Wiktionary
(1.1) mieć owulację
Wiktionary
→ jajeczko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jajeczkiem, dotyczący jajeczka
Wiktionary
rzecz. jajeczko n., jajczarka ż.
Wiktionary
potrawa z rozbełtanych i przysmażonych jajek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. smażona potrawa z wymieszanych jajek;
Wiktionary
Jajecznica – potrawa z rozmąconych, usmażonych na patelni jajek. Jest domeną prostej kuchni, ponieważ nie wymaga umiejętności kulinarnych ani techniki. Jajecznica ma długą historię, przewija się w dziejach, występuje w polskiej tradycji, wielokrotnie przytaczano ją w literaturze, a obecnie jest również elementem życia społecznego na publicznie organizowanych festynach, zabawach i spotkaniach.
Wikipedia
(1.1) Na śniadanie zwykle jem jajecznicę.
Wiktionary
IPA: ˌjäjɛt͡ʃʲˈɲit͡sa, AS: i ̯äi ̯ečʹńica
Wiktionary
rzecz. jajczarka ż., jajecznik mrz., jajczarstwo n., jajeczko n., jajo n., jajówa ż., jajeczniki nmos.
przym. jajeczny, jajowy
Wiktionary
(1.1) pot. jajówa; pot. żart. jajcarnia; reg. śl. jajeczniki, smażonka, smażylnica, wajecznica
Wiktionary
zdrobnienie od: jajecznica
SJP.pl
1. potocznie: ajerkoniak - domowy likier jajeczny;
2. ciasto z żółtek jaj;
3. dawniej: omlet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. pot. ajerkoniak
(1.2) kulin. daw. ciasto drożdzowe na jajach
(1.3) kulin. daw. tradycyjne ciasto wypiekane na Wielkanoc z żółtek oraz mąki pszennej; omlet
(1.4) element zastawy stołowej służący do podawania ugotowanych jaj, w którym to umieszcza się je w okrągłym zagłębieniu;
Wiktionary
Zobacz też: ajerkoniak.
Jajecznik – element zastawy stołowej służący do podawania jajek ugotowanych na miękko lub na twardo. Może zawierać od jednego do kilkunastu wgłębień na jajka. Jajecznik w kształcie małego kieliszka, przeznaczony do podawania i jedzenia jajka na miękko (utrzymujący jajko w pozycji pionowej), nazywany jest kieliszkiem do jajek lub kieliszkiem na jajko. Inna spotykana nazwa: podstawka do jajek.
Wikipedia
(1.3) A w domach zacnych, arystokratycznych o bogatych mieszczańskich tradycjach, w Wielką Sobotę, krzątali się księża, machając kropidłami: święcili po domach jaja pisane, szynki, kiełbasy, jajeczniki, mazurki i placekacki różnego rodzaju (…)
(1.4) Sklepy z ceramiką oferują nam także jajeczniki w różnych kształtach.
Wiktionary
rzecz. jajczarka ż., jajo n., jaja nmos., jajcarnia ż., jajarz mos., jajco n., jajówa ż., jajecznica ż., jajnik mrz., jajeczkowanie n., jajko n., jajeczko n.
czas. jajeczkować ndk.
przym. jajowaty, jajowy, jajeczny, jajcarski
przysł. jajowato
Wiktionary
(1.1) adwokat
(1.4) kieliszek do jajek, podstawka do jajek, kieliszek na jajko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kulin. jajecznica
Wiktionary
rzecz. jajecznica ż., jajeczko n., jajo n., jajco n., jajówa ż.
przym. jajeczny
Wiktionary
1. związany z jajami ptaków domowych; jajczany, jajkowy, jajowy;
2. potocznie: dowcipny, żartobliwy; jajcarski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który zawiera jajka
Wiktionary
IPA: jäˈjɛt͡ʃnɨ, AS: i ̯äi ̯ečny
Wiktionary
rzecz. jajczarka ż., jajecznik mrz., jajczarstwo n., jajo n., jajko n., jajco n., jajeczko n., jajecznica ż., jajcarnia ż., jaja nmos., jajówa ż., jajeczniki nmos.
przym. jajowaty, jajkowy, jajowy
Wiktionary
żeńska komórka jajowa niektórych zwierząt, składająca się z białka i żółtka w skorupce, używana jako produkt spożywczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: jajo
(1.2) ornit. ptasi zarodek w wapiennej osłonce
(1.3) spoż. kulin. jajko (1.2) używane jako produkt spożywczy;
(1.4) inform. jądro systemu operacyjnego;
Wiktionary
(1.2) W sobotę zawsze odbywał się tam targ rolny, na którym swoje towary sprzedawali rolnicy z podpoznańskich wiosek. Zamożniejsi bambrzy przyjeżdżali tu swoimi wozami, które natychmiast zamieniały się w stragany na kołach, oferujące mieszkańcom miasta drób, jajka, warzywa i pyry w workach albo w mniejszych ilościach na wymborki.
(1.3) Do biszkoptu potrzebnych będzie pięć jajek.
(1.4) Skompilowałem sobie nowe jajko.
Wiktionary
IPA: ˈjäjkɔ, AS: i ̯äi ̯ko
Wiktionary
rzecz. jajczarka ż., jajecznik mrz., jajczarstwo n., jajo n., jajcarnia ż., jaja nmos., jajeczko n., jajówa ż.
przym. jajowaty, jajeczny, jajkowy, jajowy
Wiktionary
(1.2) jajo; stpol. jajce; gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk, Zaolzie wajco
(1.4) jądro
Wiktionary
podobny kształtem do jajka
SJP.pl
przymiotnik od: jajko
SJP.pl
żeński gruczoł rozrodczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. żeński gruczoł płciowy;
Wiktionary
Jajnik ( ovarium) – gonada występująca u samic większości zwierząt (z wyjątkiem gąbek).
Zwykle parzysty narząd, występujący u samic, odpowiednik rozwojowy jąder. U dojrzałej kobiety ma kształt spłaszczonej elipsoidy o wielkości 5×3×1 cm i masie od 6 do 8 gramów.
Wikipedia
(1.1) Kobieta ma dwa jajniki.
Wiktionary
IPA: ˈjäjɲik, AS: i ̯äi ̯ńik
Wiktionary
zob. jajo.
Wiktionary
przymiotnik od: jajnik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jajnikiem, dotyczący jajnika
Wiktionary
rzecz. jajnik m., jajczarstwo n., jajczarka ż.
Wiktionary
1. jajko ptaków domowych wykorzystywane do przygotowywania potraw;
2. żeńska komórka rozrodcza, komórka jajowa;
3. potocznie: przedmiot o owalnym kształcie;
4. potocznie: jądro męskie; jajco
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) biol. dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka;
(1.2) spoż. jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie;
(1.3) zob. jaja.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jajo zawiera surowce odżywcze pozwalające na rozwój zarodka bez dostępu do organizmu macierzystego.
(1.2) Jaja jako bogate źródło substancji odżywczych są podstawą wielu potraw.
Wiktionary
IPA: ˈjäjɔ, AS: i ̯äi ̯o
Wiktionary
rzecz. jaja nmos., jajcarnia ż., jajarz mos., jajco n., jajówa ż., jajecznica ż., jajnik mrz., jajecznik mrz., jajeczkowanie n.
:: zdrobn. jajko n., jajeczko n.
czas. jajeczkować ndk.
przym. jajowaty, jajowy, jajeczny, jajcarski
przysł. jajowato
Wiktionary
(1.1) komórka jajowa, gameta
(1.2) jajko
Wiktionary
zabijający jaja, niszczący jaja
SJP.pl
proste danie z chleba zapiekanego lub smażonego z jajkiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) żart. spoż. kulin. tost francuski, najczęściej wykonany przy użyciu zwykłego chleba
Wiktionary
(1.1) Kocham jajochlebki na śniadanie.
Wiktionary
IPA: jäjɔ'xlɛbɛk
Wiktionary
potocznie: obcisłe spodnie męskie; jajościski
SJP.pl
pogardliwie o intelektualistce
SJP.pl
taki, którego głowa przypomina kształtem jajo
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający jajowatą, owalną głowę
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) żart. lub iron. inteligent, intelektualista;
Wiktionary
Jajogłowy ( egghead) – obecnie żartobliwe, chociaż pierwotnie pejoratywne i pogardliwe określenie intelektualisty.
W XX wieku jedną z najbardziej znanych kampanii przeciwko „jajogłowym” było amerykańskie tzw. „polowanie na czarownice” w dobie maccartyzmu. Według wspierającego tę kampanię Bromfielda (1952) jajogłowy był „doktrynalnym zwolennikiem środkowo-europejskiego socjalizmu, któremu przeciwstawiają się grecko-francusko-amerykańskie idee demokracji i liberalizmu”.
Wikipedia
(2.1) pejor. publ. wykształciuch; pejor. lekcew. inteligencik; neutr. inteligent, intelektualista
Wiktionary
automat służący do sprzedaży jaj
SJP.pl
znoszący jaja; znoszący dużo jaj
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znoszący jaja
(1.2) znoszący sporo jaj
(1.3) zool. utrzymujący oocyt
Wiktionary
(1.1) jajorodny
Wiktionary
forma rozwoju zwierząt, występuje powszechnie u wszystkich grup z wyjątkiem ssaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest jajorodne
Wiktionary
Ja
Wikipedia
przym. jajorodny
przysł. jajorodnie
Wiktionary
składający jaja, z których wykluwa się potomstwo
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zool. odznaczający się rozwojem zarodkowym w jaju poza organizmem matki
Wiktionary
(1.1) Wiedzieliście, że stekowce są jajorodnymi ssakami?
Wiktionary
rzecz. jajorodność ż.
Wiktionary
hodowlana odmiana złotego karasia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) lud. reg. bocian czarny
Wiktionary
przyrząd kuchenny do gotowania jajek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie do gotowania jaj
Wiktionary
Jajowar – urządzenie elektryczne służące do gotowania jajek. Konstrukcja składa się z płyty grzewczej (z owalnymi miejscami na jajka) i przykrywki w kształcie kopuły (zrobionej zazwyczaj z metalu lub przezroczystego plastiku). Bardziej zaawansowane modele pozwalają na wybieranie poziomu ugotowania jajka (można zazwyczaj wybierać pomiędzy trzema poziomami: na twardo, na półmiękko i na miękko) oraz posiadają dźwiękowy sygnał informujący o zakończeniu procesu gotowania.
Wikipedia
owalny, podobny kształtem do jaja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kształtem przypominający ptasie jajo
Wiktionary
(1.1) Liście niektórych roślin mają jajowaty kształt.
Wiktionary
IPA: ˌjäjɔˈvatɨ, AS: i ̯äi ̯ovaty
Wiktionary
rzecz. jajczarka ż., jajecznik mrz., jajczarstwo n., jajo n., jajcarnia ż., jajko n., jajeczko n., jajówa ż.
przym. jajeczny, jajowy
Wiktionary
(1.1) owalny
Wiktionary
ornament ciągły, rzeźbiony lub malowany, składający się ze stylizowanych liści na przemian szerszych, jajowatych i wąskich, lancetowatych; kimation joński
SJP.pl
przymiotnik od: jajownik
SJP.pl
przymiotnik od: jajowód
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z jajowodem, dotyczący jajowodu
Wiktionary
rzecz. jajowód mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: jajo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jajem
Wiktionary
IPA: jäˈjɔvɨ, AS: i ̯äi ̯ovy
Wiktionary
rzecz. jajówa ż., jajecznik mrz., jajeczko n., jajczarstwo n., jajczarka ż., jajcarnia ż., jajcarz mos., jajco n., jajecznica ż., jajko n., jajo n.
przym. jajczany, jajeczny, jajkowy, jajowaty
wykrz. jajco
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. przewód o długości ok. 10-12 cm, który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika;
Wiktionary
Ja
Wikipedia
(1.1) U kobiet zapalenie cewki moczowej i szyjki macicy może rozprzestrzenić się na jajowody.
Wiktionary
IPA: jäˈjɔvut, AS: i ̯äi ̯ovut
Wiktionary
przym. jajowodowy
Wiktionary
potocznie: obcisłe spodnie męskie; jajognioty
SJP.pl
niejadowity wąż z rodziny połozowatych
SJP.pl
Jajożer ("Dasypeltis scabra") – wąż z rodziny połozowatych.
Wikipedia
rozmnażanie się przez składanie jaja z całkowicie rozwiniętym i gotowym do samodzielnego życia osobnikiem lub przez rodzenie żywego potomstwa, które wydostało się z jaja bezpośrednio przed opuszczeniem organizmu matki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest jajożyworodne
Wiktionary
przym. jajożyworodny
przysł. jajożyworodnie
Wiktionary
cechujący się jajożyworodnością
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w Kraju Permskim, lewy dopływ Kamy
Wiktionary
Jajwa ( Яйва) – osiedle typu miejskiego w Rosji, w Kraju Permskim, w rejonie aleksandrowskim. W 2010 liczyło 10 325 mieszkańców.
Wikipedia
potocznie: jajecznica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. gwara. jajecznica
Wiktionary
(1.1) Jajówa z tuzina jaj to danie dla prawdziwego faceta.
Wiktionary
rzecz. jajczarka ż., jajczarstwo n., jajo n., jaja nmos., jajcarnia ż., jajarz m., jajco n., jajko n., jajeczko n., jajecznica ż., jajnik m., jajecznik m., jajeczkowanie n., jajeczniki nmos.
czas. jajeczkować ndk.
przym. jajowaty, jajowy, jajeczny, jajcarski
przysł. jajowato
Wiktionary
(1.1) jajecznica
Wiktionary
potocznie:
1. jajecznica; jajcarnia;
2. adwokat, ajerkoniak; jajecznik
SJP.pl
duży, rogaty ssak o brunatnoczarnych włosach, zamieszkujący środkową Azję, hodowany jako zwierzę pociągowe i juczne
SJP.pl
zaimek
(1.1) …używany w pytaniach o sposób lub stan
(1.2) …używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu
(1.3) …używany w zdaniach zależnych w znaczeniu: jeśli, jeżeli
(1.4) …używany do wprowadzania oznajmujących zdań podrzędnych na ten temat
spójnik
(2.1) …łączący zdania wtrącone
(2.2) …łączący wymieniane elementy
(2.3) …wprowadzający porównanie
(2.4) …wyłączający z zaprzeczonego zdania dany element
(2.5) gwara. …używany przy porównaniach w znaczeniu: niż
przyimek
(3.1) …wprowadzający porównanie
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(4.1) zool. nazwa systematyczna|Bos grunniens|ref=tak., ssak z rodziny pustorożców;
(4.2) lotn. samolot marki Jak (Jakowlew)
Wiktionary
(1.1) Jak się masz?
(1.2) Pies wył, i to jak!
(1.3) Jak nie chcesz pracować, to nie dostaniesz zapłaty.
(1.4) Gdybyś oglądał ten film, zobaczyłbyś, jak wyjątkowa jest jego fabuła.
(2.1) Niektóre napoje, jak kawa, mogą uzależniać.
(2.2) Rozumiem norweski jak i szwedzki.
(2.3) Patrzyłam na niego jak na kompletnego idiotę.
(2.4) Nie pozostało nam nic innego, jak tylko zacząć.
(2.5) Jacek jest wyższy jak Ada.
(3.1) Wysoki jak brzoza, a głupi jak koza.
(4.1) Udomowione jaki są zwierzętami jucznymi, poza tym dają mleko i wełnę.
Wiktionary
IPA: jak, AS: i ̯ak
Wiktionary
(1-2)
:: przysł. jakoś, jakkolwiek
:: zaim. jako, jaki, jakiś, jakikolwiek, jakkolwiek
:: przyim. jako
:: sp. jakkolwiek, jako
:: partyk. jakoś
Wiktionary
(1.1) reg. śl. jakóż
(1.3) jeśli, jeżeli, skoro
(2.2) zarówno, również, i
(2.3) niczym
(2.4) tylko
(3.1) niczym, niby
(4.1) wół tybetański
Wiktionary
skrót od: jakucki
SJP.pl
rodzaj okrycia wierzchniego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. kaftan
(1.2) reg-pl|Poznań. wierzchnie okrycie
forma zaimka.
(2.1) zob. jaki.
Wiktionary
Jaka lub Jaczka (z niemieckiego "Jacke") − inaczej zwana koszulką − narzuta na zbroję rycerską, najczęściej bez rękawów, w barwach i z herbem rodowym noszącego ją rycerza. W Polsce nazwa ta przyjęła się pod koniec XIV wieku wraz z ugruntowaniem się i rozkwitem stanu rycerskiego. W języku starofrancuskim odpowiednikiem "jaki" była "jaquee", później "jaquet", z arabskiego "szak", z czego po kilkuset latach wyodrębniła się nazwa eleganckiego męskiego stroju wyjściowego, "żakietu".
Wikipedia
IPA: ˈjaka, AS: i ̯aka
Wiktionary
rzecz. jaczka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. partykuła osłabiająca dosłowność wyrazu, wyrażenia, do którego się odnosi; niby;
2. potocznie: spójnik wprowadzający zdanie podrzędne warunkowe; gdyby
SJP.pl
partykuła
(1.1) …oznaczająca, że wyrażony w zdaniu pogląd może nie jest prawdziwy, ale jest bliski prawdy
spójnik
(2.1) …określający sytuację, która mogłaby mieć miejsce, biorąc pod uwagę resztę wypowiedzi, ale tak naprawdę jest nieprawdziwa
(2.2) pot. oznaczający, że warunek występujący w zdaniu podrzędnym może się spełnić
(2.3) pot. oznaczający, że warunek występujący w zdaniu podrzędnym nie został spełniony w przeszłości, a zdarzenie w zdaniu nadrzędnym nie mogło i nie może nastąpić
(2.4) pot. oznaczający, że warunek występujący w zdaniu podrzędnym jest z założenia nieprawdziwy, a zdarzenie w zdaniu nadrzędnym ma charakter hipotetyczny
(2.5) pot. oznaczający, że spełnienie warunku występującego w zdaniu podrzędnym jest zależne od czyjejś woli
Wiktionary
(1.1) – Okłamałeś go? – No… tak jakby.
(1.1) Na koniec, jakby ślepym chciał uderzyć ciosem, / Zasłonił oczy ręką i rzekł mocnym głosem: / „Jam jest Jacek Soplica…”
(1.1) Czytając tę książkę, doznałem jakby olśnienia.
(2.1) Oczy miał podkrążone, jakby całą noc nie spał.
(2.2) Byłoby bardzo miło, jakby oddzwonił.
(2.2) Daj znać, jakbyś znalazł tę płytę.
(2.3) Jakbym była cię nie ostrzegła, wylądowałbyś w szpitalu.
(2.4) Jakbyś była bogata, nie ożeniłbym się z tobą.
(2.5) Jakby poprawić błędy interpunkcyjne w artykule, nadawałby się do publikacji.
Wiktionary
IPA: ˈjaɡbɨ, AS: i ̯agby
Wiktionary
(1.1) niejako, poniekąd
(2.1) jak gdyby, tak jak gdyby
(2.2-5) gdyby, jeśliby
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. hist. rodzaj lodowni o stożkowatym kształcie budowanej w starożytnej Persji
Wiktionary
1. zaimek przymiotny;
2. potocznie: bliżej nieznany, jakikolwiek;
3. potocznie: około, mniej więcej;
4. potocznie: jak bardzo (używane na początku zdań wykrzyknikowych)
SJP.pl
zaimek
(1.1) …służący do pytania o cechę wyrażoną zwykle w przymiotniku
(1.2) …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych dotyczących cechy
(1.3) …służący do rozpoczynania pytań o sprecyzowanie elementu
forma rzeczownika.
(2.1) plural|jak.
Wiktionary
Jaki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie grajewskim, w gminie Wąsosz.
Prywatna wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie wąsoskim ziemi wiskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.
Wikipedia
(1.1) — Jaka jest żona Krzysztofa? — Ona jest bardzo ładna.
(1.1) — Jaki dziś jest dzień? — Sobota.
(1.2) Nie wiem, jaka jutro będzie pogoda.
(1.3) Jaki jest wasz samochód? Ten czerwony?
Wiktionary
IPA: ˈjäci, AS: i ̯äḱi
Wiktionary
przysł. jak
przym. jakiś, jakikolwiek
przyim. jako
zaim. jak, jakiś, jakikolwiek, jako
Wiktionary
(1.3) który
Wiktionary
zaimek nieokreślony; byle jaki, obojętnie jaki
SJP.pl
zaimek
(1.1) dowolny, nieokreślony, wszystko jedno jaki
Wiktionary
(1.1) Siadłem pod drzwiami na walizce, wyjałowiony z jakichkolwiek pomysłów.
(1.1) Dieta roślinna jest pozytywnie skorelowana z niższym ryzykiem cukrzycy, nadciśnienia, chorób serca, udaru i śmierci z jakiejkolwiek przyczyny.
Wiktionary
IPA: ˌjäciˈkɔlvʲjɛk, AS: i ̯äḱikolvʹi ̯ek
Wiktionary
zaim. jaki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) polski herb szlachecki;
Wiktionary
Zobacz też: Jakimowicz (herb szlachecki).
Jakimowicz – nazwisko polskie. Najwięcej osób noszących to nazwisko zamieszkuje: Białystok, Gdańsk, Wrocław, Świebodzin, Jawor, Opole i Białą Podlaską. W Polsce nosi je 1305 osób.
Wikipedia
(1.1) Nasza rodzina od XIX wieku pieczętuje się Jakimowiczem.
Wiktionary
rzecz. Jakimów m., Jakimowo n., Jakimowce nmos., Jakimowice nmos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Jakimowski lub Jakimovski – polskie i macedońskie nazwisko.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zaimek przymiotny nieokreślony
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. jakiś
Wiktionary
określenie czegoś nieznanego, osłabienie jego znaczenia
SJP.pl
zaimek przymiotny nieokreślony
(1.1) bliżej nieokreślony, bliżej nieznany
Wiktionary
(1.1) Wczoraj przez całe miasto łaził za mną jakiś facet.
Wiktionary
IPA: ˈjäciɕ, AS: i ̯äḱiś
Wiktionary
przysł. jakoś
zaim. jakoś, jaki
partyk. jakoś
Wiktionary
(1.1) pewien, nieokreślony, reg. śl. kierysikej, reg. śl. kierysi, gw. Śląsk Cieszyński jakisikej
Wiktionary
zaimek "jaki" wzmociony partykułą "-ż"
SJP.pl
zaimek
(1.1) wzmocniony zaimek jaki w pytaniach i zdaniach wykrzyknikowych
Wiktionary
(1.1) Ale Dembiński, katolik, pobożny, jakież musiał zdławić w sobie odruchy, żeby wybrać państwo diabła spełniające proroctwo Dostojewskiego w legendzie o Wielkim inkwizytorze! [zob. ros. Legenda o Velikom inkvizitore F. M. Dostoevskogo (Rozanov)]
(1.1) Jakiż tu temat jest dumania warty, / gdy wokół nuda, nędza[,] i głupota, / w których masz reszty dokonać żywota?
Wiktionary
1. spójnik znaczący tyle, co: chociaż, mimo że
2. zaimek znaczący tyle, co: jakoś, byle jak
SJP.pl
przysłówek
(1.1) obojętnie jak, nie ważne jak, w dowolny sposób
zaimek
(2.1) cokolwiek się zdarzy (w zdaniu podrzędnym) i tak się wydarzy (zdanie nadrzędne)
spójnik
(3.1) chociaż
Wiktionary
(1.1) Mogę pomalować ten pokój jakkolwiek. To nie ja będę w nim mieszkał.
(2.1) Mam tak silne karty, że jakkolwiek byś zagrał, wygrywam.
(3.1) […] ale, jakkolwiek daleka krewna, Helena czuła, że po mieczu płynie w jej żyłach trochę krwi tego świetnego rodu.
(3.1) Jesteśmy już na kilka tysięcy stóp nad poziomem morza, jakkolwiek prawie nigdzie nie można dostrzec, żeby pociąg szedł pod górę.
Wiktionary
IPA: jakˈːɔlvʲjɛk, AS: i ̯a•kolvʹi ̯ek
Wiktionary
(1.1) dowolnie, jak bądź
(2.1) bez względu, niezależnie
(3.1) chociaż
Wiktionary
luźny kaftan będący częścią regionalnego stroju śląskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. kraw. luźny kaftan noszony na Śląsku
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kraw. bluzka, żakiet
Wiktionary
(1.1) Ciotka Ordensowa, w jakli zapiętej na szereg guziczków, w fałdzistej kiecce i błękitnym fartuchu z napierśnikiem, pochyla się nad stołem nad płaskimi placekackami ciasta; dłonie ma błyszczące od tłuszczu.
Wiktionary
IPA: ˈjakla, AS: i ̯akla
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek
(1.1) stpol. całkiem, po prostu
Wiktionary
IPA: ˈjakmʲjaʃ, AS: i ̯akmʹi ̯aš
Wiktionary
1. przyimek pełniący różne funkcje w zdaniu;
2. spójnik pełniący różne funkcje w zdaniu
SJP.pl
przyimek
(1.1) używany do określania roli, stanowiska, znaczenia itp., które sprawuje podmiot
spójnik
(2.1) przest. jak
zaimek
(3.1) przest. jak
Wiktionary
(1.1) Od lipca pracuję jako kierowca prezydenta.
(2.1) Artyleryi ruskiej ciągną się szeregi, / Prosto, długo, daleko, jako morza brzegi
(3.1) Jako ślubowałem, tak zrobię!
Wiktionary
IPA: ˈjakɔ, AS: i ̯ako
Wiktionary
zaim. jak, jaki, jakóż
Wiktionary
(2.1) jak
Wiktionary
wyznacznik macierzy Jacobiego (macierzy kwadratowej o n kolumnach i n wierszach)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
odnoszący się do jakobina lub jakobinizmu, właściwy jakobinom; jakobiński
SJP.pl
1. członek najbardziej radykalnego ugrupowania w czasie rewolucji francuskiej;
2. przestarzałe: radykalny zwolennik rewolucji i metod rewolucyjnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. polit. w czasie rewolucji francuskiej: członek lewicowego klubu politycznego dążącego do radykalnych zmian i wprowadzenia republiki;
(1.2) polit. przen. radykał polityczny
Wiktionary
rzecz. jakobinizm mrz.
przym. jakobiński
Wiktionary
1. członek najbardziej radykalnego ugrupowania w czasie rewolucji francuskiej;
2. przestarzałe: radykalny zwolennik rewolucji i metod rewolucyjnych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. radykalny kierunek w okresie rewolucji francuskiej, akceptujący rewolucyjny terror;
2. przestarzałe: skrajnie lewicowe i radykalne poglądy polityczne;
3. sposób działania właściwy jakobinom
SJP.pl
Jakobinizm (fr. "jacobinisme", od łac. "Jacobus – Jakub") – skrajnie lewicowy kierunek polityczno-społeczny (ideologiczny); nazwa pochodzi od francuskich jakobinów, tzn. członków klubu politycznego działającego w okresie rewolucji francuskiej.
Wikipedia
roślina z rodziny astrowatych o szorstkich liściach, pochodząca z Ameryki Płn. i Meksyku; cynia; cynka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wierny jednego z dwóch kościołów wschodnich tj. Syryjskiego Kościoła Ortodoksyjnego lub Syryjskiego Kościoła Katolickiego
(1.2) hist. zwolennik podnoszonej w XVII i XVIII wieku sprawy osadzenia Stuartów na tronie Anglii i Szkocji;
Wiktionary
przym. jakobicki
Wiktionary
dotyczący jakobinizmu, jakobinów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jakobinami, dotyczący jakobinów lub jakobinizmu
Wiktionary
rzecz. jakobin mos., jakobinizm mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. spójnik wprowadzający zdania podrzędne, wyrażające wahanie, powątpiewanie
2. partykuła wyrażająca powątpiewanie co do prawdomówności kogoś
SJP.pl
spójnik
(1.1) łączący zdanie nadrzędne ze zdaniem podrzędnym i również podający w wątpliwość treść, o której jest mowa w przyłączanym zdaniu
partykuła
(2.1) informująca, że mówiący przytacza cudzy sąd i podaje w wątpliwość jego prawdziwość
Wiktionary
(1.1) Niemiec w żywe oczy przeczy, jakoby Mazur pruski mówił po polsku.
(2.1) Inkowie byli jakoby najpotężniejszym plemięemieniem indiańskim obu Ameryk.
Wiktionary
(1.1) że
(2.1) niby, podobno, rzekomo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zaimek
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. jakoś
partykuła
(2.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. jakoś
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Jakowlew (ros. ОАО «Опытно-конструкторское бюро им. А. С. Яковлева») – rosyjskie (dawniej radzieckie) lotnicze biuro konstrukcyjne i przedsiębiorstwo przemysłu lotniczego. Zostało założone w 1934 roku przez Aleksandra Jakowlewa. W przedsiębiorstwie opracowano wiele typów samolotów o bardzo różnych zastosowaniach – od małych samolotów szkolnych do odrzutowców pasażerskich. W biurze skonstruowano ponad 200 typów samolotów, 100 z nich weszło do seryjnej produkcji.
Wikipedia
dawniej: jaki
SJP.pl
dawniej: jakiś
SJP.pl
zaimek nieokreślony
(1.1) przest. jakiś
Wiktionary
(1.1) Myśl niespokojna szperała ciekawie w dalszych moich obrotach i lubo byłem przeświadczonym, iż po to wieziony byłem, ażebym w wnętrznościach ziemi kruszce kopał, przecież głos jakowyś wewnętrzny powtarzał niekiedy, iż przyjdzie czas taki, w którym się to zakończy.
Wiktionary
IPA: jaˈkɔvɨɕ, AS: i ̯akovyś
Wiktionary
w jakiś sposób
SJP.pl
zaimek
(1.1) w pewien, nie do końca określony, sposób
(1.2) z niewiadomego powodu
partykuła
(2.1) mniej więcej, około
Wiktionary
(1.1) Nie mam mapy miasta, ale myślę, że jakoś trafię do hotelu.
(1.2) Jakoś nie mogę się przekonać do jedzenia chleba razowego.
(2.1) — Ile pieniędzy potrzebujesz? — Nie wiem, tak jakoś 100, może 150 złotych.
(2.1) Przyjdziemy do ciebie jakoś o 17:00.
Wiktionary
IPA: ˈjakɔɕ, AS: i ̯akoś
Wiktionary
zaim. jakiś, niejakoś
Wiktionary
(1.1) niejakoś, gw. Śląsk Cieszyński jakosik
(2.1) coś, gdzieś, mniej więcej, około, gw. Śląsk Cieszyński jakosik
Wiktionary
pracownik firmy zajmujący się zapewnieniem jakości produkcji lub usług, zwykle w ramach standaryzowanego systemu zarządzania jakością
SJP.pl
przysłówek
(1.1) pod względem jakości
Wiktionary
rzecz. jakość ż.
przym. jakościowy
Wiktionary
dotyczący jakości, związany z jakością
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do jakości, związany z jakością
przymiotnik jakościowy
(2.1) dobry, cenny
Wiktionary
(1.1) Post jakościowy dotyczy tego co jemy, post ilościowy – ile jemy.
(2.1) Produkty bardziej jakościowe przechowujemy w tylnej części magazynu.
Wiktionary
rzecz. jakość ż.
przysł. jakościowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) neol. liter. postawa hołdująca powiedzeniu „jakoś to będzie”, kojarzona z pejoratywną cechą narodową Polaków
Wiktionary
(1.1) U nas jak zwykle jakośtobędzizm, brak ubezpieczeń od zalania, a potem płacz do kamery: panie premierze, jak żyć.
Wiktionary
pewien stopień doskonałości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu
Wiktionary
Jakość (gr. "poiotes", łac. "qualitas") – pojęcie filozoficzne zdefiniowane przez Platona jako „pewien stopień doskonałości”. Nazwę łacińską, która zachowała się w językach romańskich utworzył Cyceron tłumacząc termin grecki.
Wikipedia
(1.1) Dachówki naszej firmy to wyroby najwyższej jakości, dlatego przyznajemy na nie 10 lat gwarancji.
(1.1) Nie kupiłem tych krzeseł, bo nie odpowiadała mi jakość ich wykończenia. Właściwie uważam te zaokrąglone oparcia za wyjątkowo kiczowate.
Wiktionary
IPA: ˈjakɔɕt͡ɕ, AS: i ̯akość
Wiktionary
rzecz. jakościowanie n.
czas. jakościować ndk.
przym. jakościowy
przysł. jakościowo
Wiktionary
spójnik występujący na początku zdania nawiązującego do zdania poprzedniego; dlatego też; i rzeczywiście
SJP.pl
spójnik "jakoż" wraz z cząstką trybu przypuszczającego
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
duch opiekuńczy w wierzeniach ludowych Indii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mitind. duch reprezentujący siły przyrody, strzegący bogactw;
Wiktionary
IPA: ˈjakʃa, AS: i ̯akša
Wiktionary
Ja
Wikipedia
mieszkaniec Jaktorowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Jaktorowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Jaktorów
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie mazowieckim;
Wiktionary
Jaktorów – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grodziskim, w gminie Jaktorów.
Miejscowość jest siedzibą gminy Jaktorów oraz parafii Świętej Rodziny należącej do dekanatu Żyrardów diecezji łowickiej. Nazwa miejscowości pochodzi od imienia Jaktor – dawnego spolszczenia Hektora.
Wikipedia
przym. jaktorowski
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
(1.2) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gdy zaś wrócił i został sam jeden, ktoś zmagał się z nim aż do wschodu jutrzenki, a widząc, że nie może go pokonać, dotknął jego stawu biodrowego i wywichnął Jakubowi ten staw podczas zmagania się z nim.
(1.2) Mam na imię Jakub i jestem kierowcą z Nowego Sącza.
(1.2) Od 2000 roku najczęściej nadawanym imieniem męskim w Polsce jest Jakub.
(1.2) Jakuba znam jeszcze z podstawówki, ale jego żonę poznałem później.
(1.2) Poszedłem z Jakubem do wesołego miasteczka.
Wiktionary
IPA: ˈjakup, AS: i ̯akup
Wiktionary
rzecz. Jakubowa ż., Jakubczyna ż., Jakubówna ż., Jakubostwo lm m., Jakubczyk mos./ż., Jakubczykowa ż., Jakubczykówna ż., Jakubiak mos./ż., Jakubiakowa ż., Jakubiakówna ż., Jakubski mos., Jakubska ż., Jakubowski mos., Jakubowska ż., Jakubowicz mos./ż., Jakubowiczowa ż., Jakubowiczówna ż., Jakubów mrz., Jakubowskie n., jakubka ż., jakubówka ż., jakubowskość ż., Jakubowo n.
:: zdrobn. Jakubek mos., Kuba mos., Kubuś mos.
przym. jakubowy, jakubowski, jakubski
:: przest. gwara. Jakubowy, Jakubkowy, Kubowy, Kubusiowy
przysł. jakubowsko
Wiktionary
(1.1) Izrael
(1.2) zdrobn. Jakubek, Kuba, Kubuś
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
linka z grubymi węzłami umieszczonymi w równych odstępach, służąca zwykle do wspinania się z łodzi na statek
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
linka z grubymi węzłami umieszczonymi w równych odstępach, służąca zwykle do wspinania się z łodzi na statek
SJP.pl
Jakubka – kolonia w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Przykona.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jakubka lub z nim związany
SJP.pl
Jakub z małżonką; Jakubowie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Jakub z małżonką; Jakubostwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Jakubowo, Jakubów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jakuba lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Jakuba
Wiktionary
(1.1) Przed Jakubowym domem rosną piękne rozłożyste kasztany.
(1.1) Sąsiadował z Jakubową zagrodą z jednej strony i z Maciejowym polem z drugiej.
(1.1) Jakubowi synowie wyrośli na dorodnych mężczyzn.
Wiktionary
rzecz. Jakub mos., Jakubek mos., Kuba mos., Kubuś mos., Jakubowa ż., Jakubski mos., Jakubska ż., Jakubowski mos., Jakubowska ż., Jakubowicz mos./ż., Jakubów mrz., Jakubowskie n., jakubówka ż.
przym. Jakubkowy, Kubowy, Kubusiowy, jakubowy, jakubowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Jakub z małżonką; Jakubostwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
odmiana gruszy zwyczajnej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Jakucka
SJP.pl
mieszkanka Jakucka
SJP.pl
lud zamieszkujący głównie Jakucję; Sacha
SJP.pl
Ja
Wikipedia
autonomiczna republika w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej, położona we wschodniej Syberii, największa pod względem powierzchni, (ponad 3 miliony km²), jednostka administracyjno-terytorialna na świecie;
Wiktionary
Jakucja (Republika Sacha, dawniej także: "Republika Jakucka"; Республика Саха, Якутия, Саха Өрөспүүбүлүкэтэ) – republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej (od roku 2000), położona w Dalekowschodnim Okręgu Federalnym, geograficznie stanowi wschodnią część Syberii.
Wikipedia
(1.1) W Jakucji, w wiecznej marzłoci znaleziono zamrożone mamuciątko.
Wiktionary
IPA: jaˈkut͡sʲja, AS: i ̯akucʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. jakucki mrz., Jakut mos., Jakutka ż., Jakuck mrz.
przym. jakucki
Wiktionary
(1.1) Republika Sacha, Republika Jakucka
Wiktionary
miasto w północno-wschodniej Syberii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, w północno-wschodniej Syberii, stolica Jakucji;
Wiktionary
Jakuck ( Якутск "Jakutsk", Дьокуускай "D´okuuskaj") – miasto w azjatyckiej części Rosji, w północno-wschodniej Syberii, położone na lewym brzegu Leny. Jest stolicą i największym miastem Jakucji.
Wikipedia
(1.1) W Jakucku znajduje się muzeum mamutów.
(1.1) Epopeja rozpoczęła się zimą 1941 roku w łagrze pod Jakuckiem, w samym sercu Syberii.
Wiktionary
IPA: ˈjakut͡sk, AS: i ̯akuck
Wiktionary
rzecz. jakucki mrz., Jakucja ż., Jakut mos., Jakutka ż.
przym. jakucki
Wiktionary
przymiotnik od: Jakucja, Jakuck
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Jakucją lub Jakutami, dotyczący Jakucji lub Jakutów
(1.2) związany z Jakuckiem
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język jakucki;
Wiktionary
IPA: jaˈkut͡sʲci, AS: i ̯akucʹḱi
Wiktionary
rzecz. Jakucja ż., Jakut mos., Jakutka ż., Jakuck mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Ja
Wikipedia
mieszkaniec Jakucji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek narodowości jakuckiej
Wiktionary
(1.1) Od pierwszych dni mojego pobytu w Jakucji moją uwagę zwrócił bardzo specyficzny i niezwykle serdeczny stosunek jej rdzennych mieszkańców do Polski i Polaków. Wpływ na postrzeganie Polaków przez Jakutów i Ewenków miały niewątpliwie kilkusetletnie kontakty z polskimi zesłańcami.
Wiktionary
IPA: ˈjakut, AS: i ̯akut
Wiktionary
rzecz. Jakucja ż., Jakuck mrz.
:: fż. Jakutka ż.
przym. jakucki
Wiktionary
mieszkanka Jakucji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta narodowości jakuckiej
Wiktionary
rzecz. Jakucja ż., Jakuck mrz.
:: fm. Jakut mos.
przym. jakucki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
członek yakuzy (mafii japońskiej); yakuza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek mafii japońskiej;
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) mafia japońska
Wiktionary
(2.1) Policja dorwała bossa jakuzy w jednym z kasyn w Jokohamie.
Wiktionary
[czytaj: dżakuz-i] rzadko: duża wanna z systemem napowietrzania wody i masaży wodnych; jacuzzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. Jakub
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zaimek
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. jakże, jak
Wiktionary
zaim. jako
przyim. jako
Wiktionary
wzmocnione "jak"
SJP.pl
zaimek
(1.1) …używany do zapytania o sposób wykonywania czynności
(1.2) …podkreślający natężenie czegoś
(1.3) …wprowadzający oburzenie
(1.4) …pytający
Wiktionary
(1.1) Jakże go do tego namówić?
(1.2) Jakże byłem głupi!
(1.3) Jakże mogłeś to zrobić?
(1.4) Jakże tam pański pokój?
Wiktionary
IPA: ˈjaɡʒɛ, AS: i ̯agže
Wiktionary
zaim. jak
Wiktionary
(1.1) jak, gw. Górny Śląsk jakóż
(1.2) a jak
(1.3) jakżeś; gw. Śląsk Cieszyński kież
Wiktionary
'jakże' w połączeniu z cząstką form trybu warunkowego 'by'
SJP.pl
wzmocnione "jakże", głównie w funkcjach pytajnych i ekspresywnych
SJP.pl
[czytaj: dżal lub jal] skrót od: Japan Air Lines - Japońskie linie lotnicze
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Jugosłowiańska Armia Ludowa
Wiktionary
Jal – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Meksyk, w hrabstwie Lea.
Wikipedia
bylina z rodziny powojowatych; wilec przeczyszczający
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: chalapenio] bardzo ostra, zielona papryczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bot. kulin. rodzaj ostrej papryczki;
Wiktionary
Ja
Wikipedia
miasto w Indonezji
SJP.pl
[czytaj: jale, rzadziej jejl]
1. automatyczny zamek do drzwi o płaskim kluczu; yale
2. taniec hiszpański o umiarkowanym tempie
SJP.pl
rzeka w Korei Północnej
SJP.pl
Jalu, także: Amnok (chiń. upr. 鸭绿江; pinyin "Yālù Jiāng", wym. ; kor. 압록강, "Amnok-gang") – rzeka we wschodniej Azji, tworząca zachodnią część granicy pomiędzy Chinami a Koreą Północną. Źródła rzeki znajdują się w Górach Wschodniomandżurskich, a jej ujście na Zatoce Zachodniokoreańskiej na Morzu Żółtym, pomiędzy chińskim miastem Dandong a koreańskim Sinŭiju. Długość rzeki wynosi około 800 km, powierzchnia dorzecza – 31 750 km². Znajduje się na niej kilka elektrowni wodnych.
Wikipedia
[czytaj: dżem] przestarzale: dżem (rodzaj konfitur o galaretowatej konsystencji przyrządzanych przez gotowanie świeżych owoców z dodatkiem cukru i pektyny)
SJP.pl
zaimek
(1.1) …ja z końcówką czasownikową
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) przest. zob. dżem.
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od jama
forma zaimka.
(4.1) gw-pl|Mazury. im, C. od oni, one
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jam jest Pan, Bóg twój, który cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli.
(1.1) Ja jestem Dawid, jam jest pasterz – / Błagalną wiodę pieśń, / byś się zmiłować chciał nad Piastem, / byś żniwo zwolił zwieść.
Wiktionary
IPA: jãm, AS: i ̯ãm
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
(1.1) etymn|ja|-m.
(2.1) etym|ang|jam. → dżem
uwagi.
tłumaczenia.
(4.1) zobtłum|im.
źródła.
== jam (język albański.) ==
wymowa.
audio|LL-Q8748 (sqi)-Arianit-jam.wav.
znaczenia.
czasownik
(1.1) być
odmiana.
(1.1) teraźn.: unë jam – ti je – ai është – ne jemi – ju jeni – ata janë; przeszł.: unë isha – ti ishe – ai ishte – ne ishim – ju ishit – ata ishin
przykłady.
(1.1) Ku është ai? → Gdzie on jest?
składnia.
kolokacje.
(1.1) jam dakort → zgadzam się
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
(1.1) etymn|ja|-m.
(2.1) etym|ang|jam. → dżem
uwagi.
tłumaczenia.
(4.1) zobtłum|im.
źródła.
== jam (język albański.) ==
wymowa.
audio|LL-Q8748 (sqi)-Arianit-jam.wav.
znaczenia.
czasownik
(1.1) być
odmiana.
(1.1) teraźn.: unë jam – ti je – ai është – ne jemi – ju jeni – ata janë; przeszł.: unë isha – ti ishe – ai ishte – ne ishim – ju ishit – ata ishin
przykłady.
(1.1) Ku është ai? → Gdzie on jest?
składnia.
kolokacje.
(1.1) jam dakort → zgadzam się
synonimy.
Wiktionary
1. kryjówka (w ziemi), nora, legowisko;
2. dół, wgłębienie gruntu;
3. wypełniona płynem przestrzeń między ścianą ciała a narządami wewnętrznymi u zwierząt i człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wgłębienie w ziemi
(1.2) zool. schronienie zwierząt wykopane w ziemi
(1.3) łow. pułapka na wilki wykopana w ziemi
(1.4) biol. wolna przestrzeń w organizmach wyściełana błoną;
(1.5) med. ubytek w narządach wewnętrznych wskutek martwicy tkanek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.4) Podniebienie tworzy przegrodę między jamami nosową a ustną.
Wiktionary
IPA: ˈjãma, AS: i ̯ãma
Wiktionary
rzecz. jamnik m., jamniczek m., jamistość ż.
:: zdrobn. jamka ż.
przym. jamisty, jamowy, jamny, jamalny, jamniczy
Wiktionary
(1.1) dziura, dołek, zagłębienie
(1.2) nora
(1.3) wilczy dół, wilczodół
Wiktionary
bardzo rzadko: jamajski (przymiotnik od: Jamajka)
SJP.pl
1. obywatel Jamajki (kraju);
2. mieszkaniec Jamajki (wyspy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Jamajki
Wiktionary
Jamajczyk ("Loxipasser anoxanthus") – gatunek małego ptaka z rodziny tanagrowatych (Thraupidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Loxipasser. Występuje endemicznie na Jamajce. Nie jest zagrożony.
Wikipedia
IPA: jãˈmajt͡ʃɨk, AS: i ̯ãmai ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Jamajka ż.
przym. jamajski
Wiktionary
gatunek rumu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj rumu
Wiktionary
Jamajka ( Jamaica) – wyspa i państwo na Morzu Karaibskim w archipelagu Wielkich Antyli, położone na południe od Kuby i na zachód od Haiti.
Wikipedia
(1.1) Bosman poczęstował nas jamajką.
Wiktionary
IPA: jãˈmajka, AS: i ̯ãmai ̯ka
Wiktionary
przym. jamajski
Wiktionary
przymiotnik od: Jamajka; jamajcki (bardzo rzadko)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Jamajka
(1.2) odnoszący się do wyspy Jamajka
Wiktionary
IPA: jãˈmajsʲci, AS: i ̯ãmai ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Jamajczyk mos., Jamajka ż., jamajka ż.
Wiktionary
→ Jamał
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jamałem, dotyczący Jamału
Wiktionary
rzecz. Jamał mrz.
Wiktionary
Jamał, Półwysep Jamalski (ros. Ямал, z nien. Ja – ziemia, mał – koniec) – półwysep w północno-zachodniej Syberii, w azjatyckiej części Rosji.
Leży nad Morzem Karskim, pomiędzy Zatoką Bajdaracką i Zatoką Obską (ujście Obu). Półwysep leży w strefie arktycznej, na północ od koła podbiegunowego północnego.
Wikipedia
w metryce antycznej: stopa wierszowa złożona z dwu głosek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. w wersyfikacji antycznej: stopa, miara wierszowa złożona z sylaby krótkiej i długiej;
(1.2) jęz. w języku polskim: stopa złożona z sylaby nieakcentowanej i akcentowanej
(1.3) liter. wiersz pisany jambem (1.1) lub jambem (1.2)
(1.4) liter. wiersz o budowie niejambicznej, nawiązujący do tradycji greckiej, o satyrycznej lub żartobliwej treści
Wiktionary
Jamb (gr. ἴαμβος – íambos) w metryce iloczasowej to stopa metryczna złożona z dwóch sylab – krótkiej i długiej, o postaci:
W wierszach polskich odpowiednikiem jest sekwencja dwóch sylab: nieakcentowanej i akcentowanej. W języku polskim bardzo niewiele wyrazów to naturalne jamby (np. "aha), więc stopa ta jest zwykle tworzona jako zestrój z proklityką (np. "do snu) lub dzięki odpowiedniemu łączeniu wyrazów w szyku zdania, jak w pierwszym wersie " Monachomachii" Krasickiego:
Wikipedia
IPA: jãmp, AS: i ̯ãmp
Wiktionary
przym. jambiczny
Wiktionary
kreolska potrawa z warzyw oraz ryżu
SJP.pl
Jambalaya – potrawa kreolska, składająca się głównie z ryżu, z dodatkiem cebuli, czosnku, papryki i pomidorów.
Jej dokładny skład zależy od pochodzenia przepisu. Występuje w bardzo wielu wersjach.
Jambalaya jest to raczej rodzaj przygotowywania ryżu z dodatkami, niż konkretny przepis, gdyż tradycyjne składniki różnią się w zależności od tego, co było aktualnie dostępne na targu, w gospodarstwie, zostało wyłowione z wody lub też upolowane.
Wikipedia
przymiotnik od: jamb
SJP.pl
szydercze, złośliwe utwory poetyckie; jamby
SJP.pl
[czytaj: dżembori]
1. międzynarodowe spotkanie muzyków;
2. międzynarodowy zlot skautów
SJP.pl
Jamboree, Jambo – termin odnoszący się do międzynarodowych zlotów skautowych, stosowany od 1920.
Wikipedia
owoc egzotyczny; jabłko wodne; czapetka wodnista
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Kingisepp (nazwa oficjalna do 1922 roku);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. jamburski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Jamburgiem, dotyczący Jamburga (współcz. Kingisepp)
Wiktionary
rzecz. Jamburg mrz.
Wiktionary
niskie drzewo lub krzew z rodziny mirtowatych; drzewo goździkowe, goździkowiec, eugenia, eugenka
SJP.pl
zdrobnienie od: jamka
SJP.pl
[czytaj: dżejms] obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: dżemsonit] ciemnoszary, metaliczny minerał z grupy siarkosoli; dżemsonit
SJP.pl
Jamesonit – minerał z klasy siarczków.
Wikipedia
[czytaj: dżejmstałn]
1. wyspa w USA; Jamestown Island;
2. nazwa wielu miejscowości i gmin w USA:
3. stolica Świętej Heleny, terytorium zależnego od Wielkiej Brytanii;
4. miasto w Australii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Wyspie Świętej Heleny, stolica brytyjskiego terytorium zamorskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: dżem] przestarzale: dżem (rodzaj konfitur o galaretowatej konsystencji przyrządzanych przez gotowanie świeżych owoców z dodatkiem cukru i pektyny)
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący Jamna, związany z Jamnem (z jeziorem Jamno)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od Jamno
Wiktionary
IPA: jãˈmʲjɛ̇̃j̃sʲci, AS: i ̯ãmʹi ̯ė̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Jamno
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Jamiroquai – angielski zespół muzyczny założony w 1992 w Londynie.
Wikipedia
cecha materiału, w którym istnieją przerwy między tworzącymi go cząstkami
SJP.pl
pokryty jamami, mający kształt jamy, tworzący jamy
SJP.pl
1. zdrobnienie od: jama;
2. zagłębienie w błonie komórkowej, sięgające do błony pierwotnej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przypominający jamkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektron. urządzenie do zagłuszania sygnałów radiowych GPS, GSM, radarów policyjnych, sygnałów zdalnego sterowania itp.
Wiktionary
(1.1) zagłuszarka, zagłuszacz, bloker
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kynol. suka rasy jamnik
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dałem naszej jamnicy kaszy z mięsem.
Wiktionary
rzecz. jama ż., jamniczek m.
:: fm. jamnik m.
:: zdrobn. jamniczka ż.
przym. jamniczy
Wiktionary
zdrobnienie od: jamnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: jamnik
(1.2) mały jamnik
Wiktionary
(1.2) W przedziale siedziała starsza pani z jamniczkiem oraz drzemiący barczysty młodzik w granatowej czapce z daszkiem.
Wiktionary
rzecz. jamnik mzw., jama ż.
:: fż. jamniczka ż.
przym. jamnikowaty, jamniczy, jamnikowy
przysł. jamnikowato
Wiktionary
(1.2) jamnik
Wiktionary
samica jamnika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kynol. suka jamnika
forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.
(2.1) D. lp. od: jamniczek
Wiktionary
(1.1) W przedziale siedziała starsza pani z jamniczką oraz drzemiący barczysty młodzik w granatowej czapce z daszkiem.
Wiktionary
rzecz. jamniczek mzw.
:: fm. jamnik mzw.
przym. jamnikowaty, jamniczy, jamnikowy
przysł. jamnikowato
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do jamnika
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący jamnika, określający jamnika, używany przy jamniku
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla jamnika, mający cechy jamnika
Wiktionary
(3.1) Mamy na trawniku jamnicze nory.
Wiktionary
rzecz. jama ż., jamnica ż., jamniczek m., jamniczka ż., jamnik m.
przysł. jamnikowato
przym. jamnikowaty, jamnikowy
Wiktionary
pies myśliwski używany do tropienia zwierząt kryjących się w norach, popularny również jako pies pokojowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. rasa psów o niskim wzroście, długim tułowiu i krótkich nogach;
(1.2) kynol. pies rasy jamnik (1.1)
(1.3) pot. rzecz długa i niska
Wiktionary
Jamnik – jedna z ras psów pochodząca z Niemiec. Niemiecka nazwa jamnika " Dachshund" oznacza w dosłownym tłumaczeniu "borsuczy pies", etymologia nazwy związana jest z jego zbliżoną do borsuków budową oraz wykorzystywaniem tej rasy do polowania na zwierzęta ryjące nory. Podlega próbom pracy.
Wikipedia
(1.1) Głośno szczekający jamnik bywa nieufny wobec obcych.
(1.1) W ogóle rasy typu pekińczyk czy ratlerek odeszły w zapomnienie, mamy za to miniatury jamnika (to już obłęd, żeby z czegoś tak małego robić jeszcze ekstrakt), boksera, terriera.
(1.2) Na wycieraczce załatwił się jamnik naszych sąsiadów.
(1.2) Jego żona, która również od czasu do czasu w zastępstwie wyprowadzała jamnika, miała dla męża nieskończoną cierpliwość, wpasowała się w jego życie na takiej samej zasadzie, jak towarzyszki marynarzy muszą zaakceptować okresy wielomiesięcznej rozłąki.
Wiktionary
IPA: ˈjãmʲɲik, AS: i ̯ãmʹńik
Wiktionary
rzecz. jama ż.
:: fż. jamnica ż., jamniczka ż.
:: zdrobn. jamniczek m.
przym. jamniczy, jamnikowaty, jamnikowy
przysł. jamnikowato
Wiktionary
przysłówek
(1.1) rzad. tak jak jamnik
Wiktionary
(1.1) Blondynka trzymała na kolanach jamnikowato wyglądającego pieska.
Wiktionary
rzecz. jamnik mzw., jamniczek mzw., jamniczka ż.
przym. jamniczy, jamnikowaty, jamnikowy
Wiktionary
podobny do jamnika (taksa); taksowaty
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przypominający jamnika
Wiktionary
(1.1) Kobiecina przyprowadziła małe jamnikowate psisko.
Wiktionary
rzecz. jamnik mzw., jamniczek mzw., jamniczka ż.
przym. jamniczy, jamnikowy
przysł. jamnikowato
Wiktionary
potocznie: długi blok mieszkalny
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) kynol. należący do jamnika
przymiotnik relacyjny
(2.1) kynol. dotyczący jamnika, określający jamnika, używany przy jamniku
przymiotnik jakościowy
(3.1) kynol. charakterystyczny dla jamnika, mający cechy jamnika
Wiktionary
rzecz. jamnik mzw., jamniczek mzw., jamniczka ż.
przym. jamniczy, jamnikowaty
przysł. jamnikowato
Wiktionary
jezioro w Polsce
SJP.pl
Jamno – jezioro przybrzeżne na Wybrzeżu Koszalińskim, położone w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Mielno, odcięte mierzeją od Morza Bałtyckiego.
Wikipedia
bezkręgowiec wodny o prymitywnej budowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. bezkręgowe zwierzę żyjące w wodzie, zbudowane z dwóch warstw komórek, posiadające najprostszy układ pokarmowy - jamę chłonąco-trawiącą
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) elektron. pot. zakłócanie łączności elektronicznej, w szczególności WiFi
Wiktionary
przymiotnik od: jama
SJP.pl
naziemny ssak z rzędu torbaczy, zamieszkujący Australię, Tasmanię i Nową Gwineę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Peramelemorphia|Ameghino|ref=tak., niewielki torbacz zamieszkujący Australię i Nową Gwineę;
Wiktionary
Jamraj ("Perameles") – rodzaj niewielkich ssaków z podrodziny jamrajów (Peramelinae) w obrębie rodziny jamrajowatych (Peramelidae).
Wikipedia
(1.1) Z wyglądu jamraj przypomina szczura.
Wiktionary
IPA: ˈjãmraj, AS: i ̯ãmrai ̯
Wiktionary
rzecz. jamraje nmos., jamrajowate nmos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Peramelemorphia|Ameghino|ref=tak., rząd ssaków z nadrzędu australotorbowych;
(1.2) syst. zool. nazwa systematyczna|Peramelinae|J.E. Gray|ref=tak., podrodzina ssaków z rodziny jamrajowatych;
forma rzeczownika.
(2.1) plural|jamraj.
Wiktionary
Jamraje (Peramelinae) – podrodzina ssaków z rodziny jamrajowatych (Peramelidae).
Wikipedia
(1.1) Uszy jamrajów są sprężyście wyprostowane.
Wiktionary
rzecz. jamraj mzw., jamrajowate nmos.
Wiktionary
(1.1) war. jamrajokształtne
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Peramelemorphia|Ameghino|ref=tak., rząd ssaków z nadrzędu australotorbowych;
Wiktionary
Jamrajokształtne, jamraje (Peramelemorphia) – rząd ssaków z nadrzędu australotorbowych (Australidelphia) obejmujący niewielkie gatunki o wydłużonym pysku, długim ogonie oraz z drugim palcem stopy zrośniętym z trzecim.
Wikipedia
(1.1) Morfologią jamrajokształtne przywodzą na myśl należące do łożyskowców gryzonie.
Wiktionary
(1.1) war. jamraje
Wiktionary
o cechach jamrajowatych (rodzina torbaczy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Peramelidae|J.E. Gray|ref=tak., rodzina torbaczy z rzędu jamrajokształtnych;
Wiktionary
Jamrajowate, borsuki workowate (Peramelidae) – rodzina torbaczy z rzędu jamrajokształtnych (Peramelemorphia). Obejmuje gatunki zwierząt wszystkożernych, zamieszkujących różne środowiska (od pustynnych po wilgotne) Australii i Nowej Gwinei. Formy kopalne znane są od miocenu.
Wikipedia
(1.1) Występujące na Nowej Gwinei jamrajowate zamieszkują lasy deszczowe.
Wiktionary
rzecz. jamraj mzw., jamraje nmos.
Wiktionary
(1.1) war. borsuki workowate
Wiktionary
o cechach jamrajowatych (rodzina torbaczy)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. pnąca roślina zielna z rodziny pochrzynowatych; pochrzyn, ignam;
2. jams chiński - wschodnioazjatycki gatunek rośliny z rodziny pochrzynowatych; pochrzyn chiński, chiński ziemniak
SJP.pl
dawniej: furman powożący bryczką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) kynol. rasa psa z grupy szpiców myśliwskich pochodząca z regionu Jämtland w Szwecji;
Wiktionary
IPA: ˈjãmtxũnt, AS: i ̯ãmtχũnt
Wiktionary
(1.1) szwedzki elkhund
Wiktionary
rzeka w Indiach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stolica Wybrzeża Kości Słoniowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Wybrzeża Kości Słoniowej;
Wiktionary
Jamusukro (fr. "Yamoussoukro") – stolica konstytucyjna Wybrzeża Kości Słoniowej (od 1983). W 2014 roku liczyło 310 000 mieszkańców. Burmistrzem miasta jest Kouacou Gnrangbé.
W Jamusukro urodził się pierwszy prezydent Wybrzeża Kości Słoniowej Félix Houphouët-Boigny.
Wikipedia
IPA: ˌjãmuˈsukrɔ, AS: i ̯ãmusukro
Wiktionary
mieszkaniec Jamusukra (stolicy Wybrzeża Kości Słoniowej)
SJP.pl
mieszkanka Jamusukra (stolicy Wybrzeża Kości Słoniowej)
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
( Ἰωάννης od hebr. rdzenia יחנ – łaska) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Po hebrajsku יוחנן ("Johanan") oznacza „Jahwe jest łaskawy”. Według Ewangelii imię to nosił prorok Jan Chrzciciel oraz apostoł Jan Ewangelista. Zostało ono przejęte najpierw do greki, a potem do łaciny. Rozpowszechniło się we wszystkich krajach chrześcijańskich.
Wikipedia
(1.1) Jan Kowalski to określenie na statystycznego Polaka.
Wiktionary
IPA: jãn, AS: i ̯ãn
Wiktionary
rzecz. Janowa ż., Janówna ż., Janostwo lm m., Jasiowa ż., Janinka ż., Janka ż., Jasia ż., Janów mrz., Janowo mrz., Janówek m., Janówko n., Joasia ż., Joaśka ż., Asia ż., Aśka ż.
:: zdrobn. Janek mos., Janeczek mos., Janko mos., Jaś mos., Jasiek mos., Jasio mos., Jaśko mos.
:: fż. Janina ż., Joanna ż.
przym. janowski, jański
:: przest. gwara. Janowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Janek, Janeczek, Janko, Jaś, Jasiek, Jasio, Jaśko
Wiktionary
rzeka w Azji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydrol. rzeka w północnej Rosji, w Jakucji, powstaje na Płaskowyżu Jańskim z połączenia dwóch rzek, uchodzi do Zatoki Jańskiej Morza Łaptiewów;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Jan
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nury pacyficzne gniazdują w Azji od nizinnego biegu rzeki Jany do Półwyspu Czukockiego.
Wiktionary
IPA: ˈjãna, AS: i ̯ãna
Wiktionary
przym. jański
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. antychryst, diabeł
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. rel. bezbożnik, niewierzący
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk ancykryst
(1.2) gw. Górny Śląsk ancykryst
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
żołnierz doborowej piechoty tureckiej, tworzonej z porwanych brańców chrześcijańskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. żołnierz dawnej regularnej, doborowej piechoty tureckiej, tworzonej początkowo z młodych chrześcijańskich brańców zmuszonych do przyjęcia islamu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ciemny las twoim płaszczem, a janczary strachu • Twój turban z chmur haftują błyskawic potoki.
(1.1) Najgłówniejszą zaś rzeczą było, że janczarowie domagali się wojny i że nie śmiano opierać się ich woli.
(1.1) Nie od ciosu pierzastej strzały janczara jęknął tak głucho hetmański syn, lecz zatrząsł się wszystek od polskiej strzały nieomylnej, co serce przeszyła boleścią.
Wiktionary
rzecz. janczarka ż.
przym. janczarski
Wiktionary
dawna strzelba turecka
SJP.pl
dawna strzelba turecka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wojsk. strzelba turecka o długiej lufie i krótkiej zakrzywionej kolbie, często bardzo ozdobna, używana głównie przez osmańskich janczarów, także w XVII-wiecznej Polsce ;
Wiktionary
Janczarka – lekka strzelba turecka z długą lufą, od drugiej połowy XVII wieku będąca na wyposażeniu oddziałów janczarów (stąd nazwa), gdzie zastąpiła poprzednio używane łuki. W Polsce używana w XVII–XVIII wieku, zwłaszcza przez formacje kozackie.
Wikipedia
(1.1) Janczarowie (…) służyli pieszo uzbrojeni w strzelby, zwane w Polsce janczarkami, krótkie szable, kordelas i pistolet za pasem.
(1.1) Z promów zaczęły grzmieć janczarki, którym dragonia huknęła w odpowiedź z bandoletów.
Wiktionary
rzecz. janczar mos.
przym. janczarski
Wiktionary
dzwonki przy uprzęży; janczary
SJP.pl
przymiotnik od: janczar
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. wojsk. związany z janczarami, dotyczący janczarów
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do janczara
Wiktionary
(1.1) Wbiją znowu ostrogi w boki końskie i skoczą w janczarskie gęstwiny.
Wiktionary
rzecz. janczar mos., janczaryn mos., janczaria ż., janczarstwo n., janczarka ż., janczarycha ż., janczaryczka ż.
Wiktionary
dzwonki przy uprzęży; janczarki
SJP.pl
Janczary – rodzaj instrumentu muzycznego z grupy idiofonów, w postaci niewielkich dzwoneczków. Klasyczny sposób ich użycia polega na przywiązaniu ich do uprzęży końskiej, skutkiem czego zaprzęg biegnąc wywołuje charakterystyczny dźwięk w rytm końskich kroków.
Wikipedia
Janczewice – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, w gminie Lesznowola. Została założona w 1838 r.
Wieś królewska Janczewice położona była w 1580 roku w powiecie warszawskim ziemi warszawskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Janczewski – polski herb szlachecki z nobilitacji.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: dżejn] obce imię żeńskie
SJP.pl
Jane – niemiecka grupa rockowa aktywna w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku grająca w stylu kosmicznego rocka. Grupa mające progresywne zapędy, wyraźnie wzorowała się na brzmieniu Pink Floyd. Najmocniejszym punktem grupy była melodyjna gitara Klausa Hessa.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Jan
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pan Janeczek nie dotarł do pracy.
(1.1) Powiedz Janeczkowi, żeby naniósł węgla.
Wiktionary
rzecz. Jan m., Jaś m., Jasiek m., Janko m., Jaśko m., Janek mos.
przym. Janeczkowy, Janowy
Wiktionary
(1.1) Jaś, Jasiek, Jaśko
Wiktionary
zdrobnienie od: Janina (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Janina
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Janeczek
Wiktionary
(1.1) Widziałam takiego storczyka u pani Janeczki w Żywcu.
Wiktionary
rzecz. Jan mos., Janina ż.
przym. Janowy, Janeczkowy
Wiktionary
(1.1) Janka, Janinka
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Janeczka
Wiktionary
(1.1) Ktoś sprzedał Janeczkową piszczałkę.
Wiktionary
rzecz. Janeczek mos., Janeczka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: Jan (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Jan
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Janka
Wiktionary
(1.1) Śliczne córki nauczyciela śpiewały do wtóru ojcowskim skrzypkom. Starszej, Pelagii, przelotnej sympatii (bo czołową adresatką „tęsknot” gimnazjalistów była panna Olimpia Drwęska, o iście olimpijskiej urodzie), wpisał 19-letni Janek w imionnik dwa wiersze „Bądź silną i mężną”, „Bądź Polką”.
(1.1) Intryga Janka miała opłakane skutki.
(1.1) Panie Janku, proszę naprawić faks! Znów zaciął się papier.
(1.1) Jankowi się nie przelewa; oszczędza prawie na wszystkim i za każdym razem kontroluje swoje wydatki.
(1.1) Anka z Jankiem kompromitowali się przy swoich znajomych.
(1.1) Jankowi nieźle się powodzi, ostatnio kupił nową willę z basenem.
Wiktionary
IPA: ˈjãnɛk, AS: i ̯ãnek
Wiktionary
rzecz. Janostwo mos., janusz mos., Janusz mos., Jan, Jaś, Jasiek, Janko, Janeczek
przym. Jankowy, Janowy
Wiktionary
(1.1) Jaś, Jasiek, Janeczek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
słoweńskie imię męskie
SJP.pl
w chińskiej filozofii: męski, pozytywny pierwiastek w przyrodzie, łączący się i współdziałający ze swym przeciwieństwem - jin; yang
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeka w Chinach, najdłuższa w Azji; Niebieska Rzeka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. najdłuższa rzeka Chin i Azji;
Wiktionary
Ja
Wikipedia
(1.1) Czy Szanghaj leży nad Jangcy?
Wiktionary
rodzaj dinozaura z rodziny sinraptorów
SJP.pl
Ja
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reg. pozn. agrest
Wiktionary
dawniej: Jangcy (rzeka w Chinach)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zob. janczar.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pot. światełko robaczka świętojańskiego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|jać.
Wiktionary
czas. jać ndk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Janik – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie ostrowieckim, w gminie Kunów. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
mieszkaniec Janikowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Janikowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Janikowo (niem. "Amsee") – miasto w Polsce położone w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim. W latach 1975–1998 administracyjnie należało do województwa bydgoskiego. Siedziba gminy Janikowo.
Leży na pograniczu trzech polskich regionów etniczno-kulturowych: Kujaw, Wielkopolski oraz Pałuk.
Wikipedia
IPA: ˌjä̃ɲiˈkɔvɔ, AS: i ̯ä̃ńikovo
Wiktionary
przymiotnik od: Janikowo, Janików
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) związany z rzymskim wzgórzem Janikulum
Wiktionary
(1.1) Na wieść o bliskim niebezpieczeństwie, Nazariusz wyprowadził wszystkich ukrytym przejściem do furtki ogrodowej, a następnie do opuszczonych kamieniołomów, odległych o kilkaset kroków od bramy Janikulskiej.
Wiktionary
rzecz. Janikulum n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wzgórze w obrębie Rzymu, na prawym brzegu Tybru, jako znajdujące się poza starożytnymi murami nie jest zaliczane do historycznych siedmiu wzgórz;
Wiktionary
Janikulum (wł. "Gianicolo", łac. "Ianiculum") – wzgórze w obrębie Rzymu, stolicy Włoch, na prawym brzegu Tybru. Na jego szczycie stoi pomnik Giuseppe Garibaldiego. Mimo że jest jednym z najwyższych w granicach dzisiejszego Rzymu, nie jest zaliczany do historycznych siedmiu wzgórz; leży bowiem na zachód od Tybru i poza murami starożytnego miasta.
Wikipedia
przym. janikulski
Wiktionary
(1.1) daw. Janikuł
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) daw. geogr. zob. Janikulum.
Wiktionary
(1.1) Klasztor św. Onufrego leży za Tybrem, na Janikule nad bramą San Spirito, stary, zbudowany był w XV wieku uwsp..
(1.1) Porsena w pierwszym szturmie odparty, przedsięwzięcie siłą dobycia miasta, na oblężenie odmieniwszy, obsadził żołnierzem Janikuł, całe zaś wojsko nad Tybrem rozciągnął.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) astr. krater na powierzchni Wenus;
Wiktionary
– żeńska forma imienia Jan zapożyczona z języka czeskiego. W średniowieczu używano w Polsce także formy Janna, Jana.
Janina imieniny obchodzi 12 czerwca, 24 czerwca, także 29 sierpnia.
Wedle danych rejestru PESEL imię Janina (jako pierwsze) według stanu na 22 stycznia 2025 w Polsce nosi 207 669 kobiet. Było wówczas na 33. miejscu pod względem popularności.
Wikipedia
(1.1) Rozmawiałyśmy z Janiną o nowej zastawie.
Wiktionary
IPA: jä̃ˈɲĩna, AS: i ̯ä̃ńĩna
Wiktionary
rzecz. Janka ż., Janeczka ż., Janinka ż.
:: fm. Jan mos.
przym. Janowy
Wiktionary
(1.1) Janka, Janeczka, Janinka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Janina
Wiktionary
(1.1) Kupiłem Janince pierścionek z cyrkonią.
Wiktionary
rzecz. Jan mos., Janina ż., Janka ż.
przym. Janowy
Wiktionary
(1.1) Janina, Janka, Janeczka
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Janki lub z nią związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. miejscowość w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Od kilku lat mieszkam w Janiszewie.
Wiktionary
IPA: jä̃ˈɲiʃɛf, AS: i ̯ä̃ńišef
Wiktionary
rzecz. janiszewiak m.
przym. janiszewski
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Janiszewice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zduńskowolskim, w gminie Zduńska Wola.
W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Janiszewice, po jej zniesieniu w gromadzie Zduńska Wola, będąc początkowo tymczasową jej siedzibą. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Janiszewski (forma żeńska Janiszewska, liczba mnoga Janiszewscy) – polskie nazwisko. Nosi je około 15 059 osób. Najwięcej osób o tym nazwisku mieszka na terenie Warszawy.
Na początku lat 90.XX wieku w Polsce nosiło je 15 267 osób.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu szawelskim.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. janiski
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Janisław – imię męskie, będące neologizmem utworzonym poprzez dodanie do imienia Jan typowej dla imion słowiańskich końcówki "-sław".
Wikipedia
IPA: jä̃ˈɲiswaf, AS: i ̯ä̃ńisu̯af
Wiktionary
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Janisławice
SJP.pl
Janisław z małżonką; Janisławowie
SJP.pl
Janisław z małżonką; Janisławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Janisława lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Janina (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Janina
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Janek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na głowie Janki było mnóstwo rzeczy: biegała na wykłady, pracowała i opiekowała się chorą sąsiadką.
(1.1) Janka wiedziała, do czego to wszystko zmierza, więc zbyt do serca nie brała drwin Meli ani pedantycznych informacji reżysera.
Wiktionary
IPA: ˈjãŋka, AS: i ̯ãŋka
Wiktionary
rzecz. Janinka ż., Jasiek mos., Jan mos., Janina ż., Janostwo mos. lm.
przym. Janowy
Wiktionary
(1.1) Janina
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
lekceważąco lub żartobliwie: obywatel USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. albo żart. Amerykanin
(1.2) hist. mieszkaniec północnej części Stanów Zjednoczonych;
Wiktionary
Jankes ( Yankee) – posiadające wiele znaczeń określenie Amerykanina. Czasami ma ono zabarwienie negatywne i głównie odnosi się do osób z północnej części Stanów Zjednoczonych.
Wikipedia
(1.1) Polacy współpracowali z jankesami nie tylko w Iraku.
(1.2) Przystępując do walki z jankesami, Południe nie mogło liczyć na nasze wsparcie.
Wiktionary
rzecz. Jankes mos.
:: fż. jankeska ż.
przym. jankeski
przysł. jankesko
Wiktionary
lekceważąco lub żartobliwie: obywatel USA
SJP.pl
lekceważąco lub żartobliwie: obywatelka USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. albo żart. Amerykanka (obywatelka USA)
Wiktionary
(1.1) Na granicy przesłuchiwała mnie ruda jankeska z sandwichem w dłoni.
Wiktionary
rzecz. Jankes mos., Jankeska ż.
:: fm. jankes mos.
przym. jankeski
przysł. jankesko
Wiktionary
(1.1) Amerykanka
Wiktionary
1. przymiotnik do: jankes
2. przymiotnik od: Jankes
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jankesami, dotyczący jankesów
Wiktionary
(1.1) Któregoś dnia wojska jankeskie będą musiały opuścić Irak.
Wiktionary
rzecz. jankeska ż., jankes mos., Jankes mos., Jankeska ż.
przysł. jankesko
Wiktionary
(1.1) amerykański
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób jankeski, po jankesku
Wiktionary
rzecz. jankes mos., Jankes mos., jankeska ż., Jankeska ż.
przym. jankeski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Ja
Wikipedia
(1.1) Przed Jankielem tłumili dawne swe urazy, / Gerwazy groźny ręką, językiem Protazy.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jankiela lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m., zdrobnienie od Jan
Wiktionary
(1.1) Bohaterem Sienkiewiczowskiej noweli jest chorowity chłopiec Janko.
Wiktionary
rzecz. Jan m., Jaś m., Jasiek m., Janeczek m., Jaśko m., Janek mos., Jasio mos., Janusz mos.
przym. Jankowy, Janowy
Wiktionary
(1.1) Jaś, Jasiek, Jaśko, Janeczek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa kilkudziesięciu wsi lub ich części w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mieszkańcy Jankowic już oddali głosy.
(1.1) Bogusz przenocował w Jankowicach u swojej chrzestnej.
Wiktionary
rzecz. jankowiczanin mos., jankowiczanka ż.
przym. jankowicki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Jankowic, związany z Jankowicami
Wiktionary
(1.1) Zapłaciłam za prąd i gaz na jankowickiej poczcie.
Wiktionary
rzecz. Jankowice lm nm., jankowiczanin mos., jankowiczanka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Jan (imię męskie)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko, np. Henryk Jankowski (1936-2010), polski ksiądz katolicki, prałat
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Janka lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Janka
Wiktionary
Jankowy – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kępińskim, w gminie Baranów.
Wikipedia
(1.1) Ktoś sprzedał Jankowe skrzypki.
Wiktionary
rzecz. Janko mos., Janek mos.
przym. Janowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) etn. związany z Janomamami, dotyczący Janomamów
Wiktionary
rzecz. Janomamowie lm m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) iron. bliska kultowi postawa bezkrytycznego uwielbienia postaci Jana Pawła II
Wiktionary
czas. odjaniepawlać ndk.
Wiktionary
potocznie:
a) szlachetny zbójnik;
b) człowiek wierzący w szlachetność ludzi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wpłata środków pieniężnych do budżetu państwa dokonywana przez jednostki samorządu terytorialnego, których dochody podatkowe przekroczyły limity wyznaczone przez odpowiednią ustawę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) publ. obowiązkowa wpłata do budżetu państwa, uiszczana przez najbogatsze samorządy na rzecz pozostałych;
Wiktionary
Janosikowe (nazwa nieformalna) − wpłata do budżetu państwa dokonywana na podstawie uchylonej ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego () przez jednostki samorządu terytorialnego, których dochody z podatków przekraczają wskaźniki określone w tej ustawie.
Wikipedia
(1.1) W 2011 r. powstał komitet inicjatywy ustawodawczej, który zaproponował zmianę zasady naliczania janosikowego, czyli nowelizację ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego.
Wiktionary
IPA: ˌjãnɔɕiˈkɔvɛ, AS: i ̯ãnośikove
Wiktionary
rzecz. janosik mos., Janosik mos.
przym. janosikowy, Janosikowy
przysł. janosikowo
Wiktionary
(1.1) podatek janosikowy
Wiktionary
1. → janosik;
2. podatek janosikowy - danina wypłacana biedniejszym ośrodkom przez bogatsze ośrodki; janosikowe
SJP.pl
Jan z małżonką; Janowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) Jan wraz z żoną
Wiktionary
(1.1) Władek już jest, Halinka też. Czekamy jeszcze tylko na Janostwo.
Wiktionary
rzecz. Jan m., Janina ż., Janek m., Janka ż.
przym. Janowy
Wiktionary
1. imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Janowca (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Janowca (wsi w Polsce)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec miejscowości: Janowo, Janów, Janów Lubelski, Janów Podlaski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec miejscowości: Janowo, Janów, Janów Lubelski lub Janów Podlaski
Wiktionary
rzecz. Janowo n., Janów m.
:: fż. janowianka ż.
przym. janowski
Wiktionary
(1.1) pot. janowiak
Wiktionary
mieszkanka miejscowości: Janowo, Janów, Janów Lubelski, Janów Podlaski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka miejscowości: Janowo, Janów, Janów Lubelski lub Janów Podlaski
Wiktionary
rzecz. Janowo n., Janów m.
:: fm. janowianin m.
przym. janowski
Wiktionary
wieś w województwie śląskim, w powiecie bielskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Janowice Wielkie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Janowic (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Janowic (wsi w Polsce)
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
1. niski krzew z rodziny motylkowatych;
2. włókno używane do wyrobu tkanin, sieci, worków, itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Genista|L.|ref=tak., rodzaj roślin o żółtych kwiatach, z rodziny bobowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) janowczyk
Wiktionary
przymiotnik od: Janowiec, Janowiec Kościelny, Janowiec Wielkopolski
SJP.pl
1. nazwa wielu miejscowości w Polsce;
2. osiedle Bydgoszczy;
3. dzielnica Rumi;
4. wieś na Białorusi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Janowo, Janów, Janów Lubelski, Janów Podlaski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od Janowo
(1.2) od Janów
(1.3) od Janów Lubelski
(1.4) od Janów Podlaski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Janów mrz., Jan mos., janowianin mos., janowianka ż.
przym. Janowy
Wiktionary
taki jak u Jana, charakterystyczny dla Jana
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Jana
Wiktionary
(1.1) Przypuszcza się, że rozdział ten pochodzi od kogoś z kręgu Janowego, ponieważ szereg elementów wskazuje na łączność z całą Ewangelią.
(1.1) Przed Janową chałupą rosną stare lipy.
(1.1) Sąsiadował z Maciejową zagrodą z jednej strony i z Janowym polem z drugiej.
(1.1) Janowi synowie wyrośli na dorodnych mężczyzn.
Wiktionary
rzecz. Janostwo mos., Janeczka ż., Jan mos., Janek mos., Janeczek mos., Janko mos., Jaś mos., Jasiek mos., Jasio mos., Jaśko mos., Janina ż., Janinka ż., Janka ż., Jasia ż., Joanna ż., Joasia, Joaśka ż., Asia ż., Aśka ż., Janów mrz., Janowo mrz.
przym. Jankowy, Jasiowy, Jaśkowy, janowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zwolennik jansenizmu
SJP.pl
dotyczący jansenizmu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) filoz. związany z jansenizmem albo jansenistą, dotyczący jansenizmu albo jansenistów
Wiktionary
rzecz. jansenizm mrz., jansenista mos., jansenistka ż.
Wiktionary
potępiany przez papieży reformatorski prąd filozoficzny w katolicyzmie francuskim (XVII-XVIII wiek)
SJP.pl
Jansenizm – ruch teologiczno-duchowy zapoczątkowany przez biskupa Ypres, Corneliusa Jansena (1585–1638), którego dzieło "Augustinus" stało się podstawą tej nauki. Rozwój jansenizmu przypadł na przełom XVII i XVIII wieku. Zyskał on znaczne uznanie we Francji i w Niderlandach stając się przyczyną kryzysu Kościoła katolickiego w tych państwach.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kopalna żywica drzew iglastych z trzeciorzędu; bursztyn, sukcynit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. bursztyn
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Szedł do rozkopujących ławice piaskowe i brodzących wśród mielizn, żeby na bryłę bladego jantaru natrafić.
Wiktionary
IPA: ˈjãntar, AS: i ̯ãntar
Wiktionary
przym. jantarowy
Wiktionary
(1.1) bursztyn
Wiktionary
przymiotnik od: jantar
SJP.pl
gwarowe zdrobnienie od: Antoni (imię męskie)
SJP.pl
zdrobnienie od: Antonina; Jantośka
SJP.pl
zdrobnienie od: Antonina; Jantosia
SJP.pl
zdrobnienie od: Antoni (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. styczeń
Wiktionary
IPA: jãˈnuwar, AS: i ̯ãnuu̯ar
Wiktionary
rzecz. January m.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Januaria – żeński odpowiednik imienia January. Istnieją dwie święte o tym imieniu.
Januaria imieniny obchodzi: 2 marca i 17 lipca.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Januariusz – męskie imię pochodzenia łacińskiego, oboczna forma imienia January.
Januariusz imieniny obchodzi 19 stycznia i 19 września.
Wikipedia
January z małżonką; Januarowie
SJP.pl
January z małżonką; Januarostwo
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
January – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od imienia boga Janusa, jednak pierwotnie oznaczało chłopca, który urodził się w styczniu (po łacinie "mensis Ianuarius").
Wikipedia
IPA: ˌjãnuˈwarɨ, AS: i ̯ãnuu̯ary
Wiktionary
rzecz. januar mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Januchta – przysiółek wsi Kuźnica w województwie mazowieckim w powiecie przysuskim w gminie Przysucha.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Ruskim Brodzie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
bóstwo rzymskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mit. staroitalski bóg o dwóch twarzach;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) astr. jeden z księżyców Saturna;
Wiktionary
Janus – jedno z najważniejszych bóstw staroitalskich czczone w starożytnym Rzymie. Był bogiem wszelkich początków, a także opiekunem drzwi, bram, przejść i mostów, patronem umów i układów sojuszniczych.
Od niego pochodzi łacińska nazwa miesiąca stycznia ("Ianuarius"). W późniejszych przedstawieniach alegorycznych (renesans, barok) uosabiał zimę.
Wikipedia
(1.1) Przy modłach i ofiarach Westę wymieniano zawsze na ostatnim miejscu, a Janusa zawsze na pierwszym.
Wiktionary
IPA: ˈjãnus, AS: i ̯ãnus
Wiktionary
rzecz. Janusz m.
przym. Janusowy, janusowy, Januszowy
Wiktionary
(2.1) Saturn X
Wiktionary
dwuznaczny; dwulicowy; zagadkowy
SJP.pl
Janusz; pogardliwie:
1. osoba o stereotypowych, negatywnych cechach przypisywanych Polakom, np. duży brzuch, częste narzekanie, zamiłowanie do alkoholu;
2. osoba niekompetentna w danej dziedzinie; laik, dyletant, amator;
3. osoba zawistna, przesądnie skąpa; burak, cebulak, cebularz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. pejor. o osobie niekompetentnej, nieznającej się na rzeczy
(1.2) slang. pejor. o stereotypowym Polaku;
Wiktionary
– imię męskie utworzone na gruncie języka polskiego od imienia Jan; pierwotnie była to forma zdrobniała, ale od bardzo dawna występuje jako samodzielne imię, być może nawet od XII wieku (najstarsze zapisy pochodzą z lat 1145 i 1178). Regionalnie do dziś tworzy się od imienia "Jan" zdrobnienie "Janusz".
Wikipedia
(1.1) Ten koleś to niezły janusz, odkurzaczem chciał posprzątać rozlaną wodę.
Wiktionary
IPA: ˈjãnuʃ, AS: i ̯ãnuš
Wiktionary
rzecz. januszostwo n., Janusz mos., Jan mos., Janek mos., Jaś mos.
:: zdrobn. Januszek mos.
przym. januszowy, Januszowy
Wiktionary
(1.1) książk. dyletant, laik, profan
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Janusz (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: Janusz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Januszek tłukł matkę ile wlezie.
(1.1) Inka założyła Januszkowi dwie różne skarpety.
Wiktionary
rzecz. Janusz mos., janusz mos.
przym. Januszowy
Wiktionary
januszostwo; pogardliwie:
1. sposób bycia charakterystyczny dla osoby o stereotypowych, negatywnych cechach przypisywanych Polakom;
2. ogół ludzi zachowujących się w sposób charakterystyczny dla osoby o stereotypowych, negatywnych cechach przypisywanych Polakom
SJP.pl
potocznie: prymitywne, nieprofesjonalne zachowania lub tandetne rozwiązania; cwaniactwo, bylejakość
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
potocznie: firma działająca nieprofesjonalnie, oferująca tanie, niskiej jakości usługi i źle traktująca pracowników
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Januszka lub z nim związany
SJP.pl
januszeria; pogardliwie:
1. sposób bycia charakterystyczny dla osoby o stereotypowych, negatywnych cechach przypisywanych Polakom;
2. ogół ludzi zachowujących się w sposób charakterystyczny dla osoby o stereotypowych, negatywnych cechach przypisywanych Polakom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) Janusz z żoną
Wiktionary
rzecz. Janusz mos./ż.
Wiktionary
pogardliwie: mający stereotypowe, negatywne cechy przypisywane Polakom; januszowy, januszowski
SJP.pl
pogardliwie: zachowywać się jak osoba o stereotypowych, negatywnych cechach przypisywanych Polakom
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Janusz z małżonką; Januszostwo
SJP.pl
pogardliwie: mający stereotypowe, negatywne cechy przypisywane Polakom; januszowy, januszowaty
SJP.pl
pogardliwie: mający stereotypowe, negatywne cechy przypisywane Polakom; januszowaty, januszowski
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Janusza
Wiktionary
(1.1) Na Januszowym polu latoś zboże obrodziło.
Wiktionary
rzecz. Janusz m., Januszek m., janusz mos., Janus mos./mrz.
Wiktionary
1. wieś w Polsce;
2. miasto na Litwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie
(1.2) geogr. miasto w Białorusi, w obwodzie brzeskim
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Jan mos., janowianin m., janowianka ż.
przym. janowski, Janowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
lud zamieszkujący południowe Chiny i północne Indochiny; Miao; Meosi
SJP.pl
skrót od: japoński (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
potocznie: twarz, usta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. dziura
(1.2) gw-pl|Poznań. jama ustna
(1.3) wulg. twarz, gęba, facjata, morda, pysk, buzia
wykrzyknik
(2.1) grub. zamknij się!, stul pysk!
Wiktionary
[czytaj: dżapandi] styl wnętrzarski łączący minimalizm japoński z przytulnością skandynawskiego designu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|japić.
Wiktionary
czas. japić
Wiktionary
pogardliwie o yuppim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. osoba młoda, zwykle z dużego miasta, nastawiona na karierę, pieniądze i wizerunek
Wiktionary
(1.1) yuppie
Wiktionary
czasownik
(1.1) reg. pozn. dziurawić
Wiktionary
rzecz. japienie n.
Wiktionary
ssak z rodziny dydelfowatych, zaliczany do torbaczy; płetwonóg workowaty, dydelf wodny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Chironectes minimus|Zimmermann|ref=tak., amerykański torbacz o ziemno-wodnym trybie życia;
Wiktionary
(1.1) Palce tylnych kończyn japoków są połączone błoną pławną.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: Japonka
Wiktionary
rzecz. Japonia ż., Japończyk m., Japoniec m., japoniec m., Japonka ż., japonka ż., japoński m., japonistyka ż., japonista m., japonistka ż., japonizm m., japonizacja ż., japonizowanie n.
czas. japonizować
przym. japoński, japonistyczny, japonizacyjny
przysł. po japońsku
Wiktionary
państwo w Azji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Azji;
Wiktionary
Japonia (jap. 日本 Nihon lub Nippon; właśc. 日本国 "Nippon-koku" lub "Nihon-koku", czyli "Państwo Japońskie") – państwo wyspiarskie położone na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km, ze stolicą w Tokio.
Wikipedia
(1.1) Walutą Japonii jest jen.
(1.1) Od dziecka chciałem jechać do Japonii.
Wiktionary
IPA: jaˈpɔ̃ɲja, AS: i ̯apõńi ̯a
Wiktionary
rzecz. Japończyk m., Japoniec m., japoniec m., Japonka ż., japonka ż., japonistyka ż., japonista m., japonistka ż., japonizm m., japońskość ż., japońszczyzna ż., japoński m., japonizacja ż., japonizowanie n., Japoneczka ż.
czas. japonizować ndk.
przym. japoński, japonistyczny
przysł. po japońsku
Wiktionary
(1.1) Kraj Kwitnącej Wiśni, Kraj Wschodzącego Słońca, Nippon; śląski Japůńijo
Wiktionary
lekceważąco: Japończyk; Japoniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. lekcew. obraź. Japończyk
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. mot. samochód osobowy japońskiej produkcji
(2.2) pot. icht. nazwa systematyczna|Carassius gibelio|ref=tak., karaś srebrzysty
(2.3) pot. kulin. rodzaj ciasta z makiem i jabłkami
Wiktionary
(1.1) Te japońce to jednak mają nasrane pod kopułą!
(2.2) W czasie tarła samice japońców wykorzystują samce innych ryb karpiowatych, by te polewały swoim nasieniem ich ikrę.
(2.3) Japoniec to niedrogie ciasto, które dzięki wykorzystaniu jabłek ma wilgotną i delikatną konsystencję.
Wiktionary
IPA: jaˈpɔ̃ɲɛt͡s, AS: i ̯apõńec
Wiktionary
rzecz. Japoniec m., Japonia ż., Japończyk m., japończyk m., Japonka ż., japonka ż., Japoneczka ż., japonizm m., japoński m., japońszczyzna ż., japonistyka ż., japonista m., japonistka ż., japonizacja ż., japonizowanie n.
czas. japonizować
przym. japoński, japonistyczny, japonizacyjny
przysł. po japońsku
Wiktionary
(2.1) japończyk
(2.2) japończyk
(2.3) makowiec japoński
Wiktionary
specjalista w dziedzinie japonistyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nauk. osoba zajmująca się naukowo językiem japońskim oraz kulturą i literaturą Japonii
(1.2) nauczyciel języka japońskiego
(1.3) pot. student lub absolwent japonistyki
Wiktionary
rzecz. Japonia ż., japonistyka ż.
:: fż. japonistka ż.
czas. japonizować ndk.
przym. japoński, japonistyczny
przysł. po japońsku
Wiktionary
specjalistka w dziedzinie japonistyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: japonista
Wiktionary
IPA: ˌjapɔ̃ˈɲistka, AS: i ̯apõńistka
Wiktionary
rzecz. japonistyka ż., Japonia ż., Japończyk m., japończyk m., Japoniec m., japoniec m., Japonka ż., Japoneczka ż., japonka ż., japonizm m., japoński m., japonizacja ż., japonizowanie n.
:: fm. japonista m.
czas. japonizować
przym. japonistyczny, japoński, japonizacyjny
przysł. po japońsku
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z japonistyką, dotyczący japonistyki
Wiktionary
(1.1) Zapraszamy na Drugi Ogólnopolski Kongres Japonistyczny do Katowic.
Wiktionary
rzecz. japonistyka ż., japonista m., japonistka ż., japonizacja ż., japoński mrz., japonizm mrz., Japoneczka ż., Japonia ż., Japoniec mos., Japonka ż., Japończyk mos., japoniec mos./mzw.
przym. japoński
Wiktionary
studia nad językiem i literaturą japońską; filologia japońska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. nauka o kulturze, sztuce i języku ludów zamieszkujących Japonię;
(1.2) pot. wydział lub kierunek na uczelni obejmujący studia w zakresie japonistyki (1.1)
Wiktionary
Japonistyka, inaczej japonologia – w szerokim rozumieniu ogół dziedzin naukowych humanistycznych i społeczno-ekonomicznych, mających za obiekt badań to, co wiąże się z Japonią: język japoński, kulturę, historię, systemy religijne i filozoficzne, literaturę, a także gospodarkę, politykę, społeczeństwo japońskie itd.
Wikipedia
(1.1) Pisarka studiowała w Krakowie japonistykę.
(1.2) Poznali się na wydziale japonistyki w Rzymie.
Wiktionary
rzecz. japonista m., japonistka ż., Japonia ż., japoński mrz., japonizm mrz., Japoneczka ż., Japoniec mos., Japonka ż., Japończyk mos., japoniec mos./mzw.
przym. japonistyczny, japoński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) narzucanie lub przyswajanie kultury japońskiej i języka japońskiego
(1.2) nadawanie czemuś japońskiego charakteru lub właściwości
Wiktionary
rzecz. Japonia ż., japonizm m., Japoneczka ż., japoński mrz., Japoniec mos., Japonka ż., Japończyk mos., japoniec mos./mzw.
przym. japonistyczny, japoński
Wiktionary
1. w językoznawstwie: wyraz lub jego forma fonetyczna przejęte z języka japońskiego bądź na tym języku wzorowane; zapożyczenie japońskie;
2. element typowy dla Japonii, zwłaszcza dla sztuki japońskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa zapożyczona z języka japońskiego;
(1.2) szt. stylistyczne nawiązanie do sztuki japońskiej, wpływy i inspiracje
Wiktionary
Japonizmy – wyrazy bądź zwroty zapożyczone z języka japońskiego, ewentualnie wzorowane na tym języku.
Japonizmy to określenia związane z kulturą japońską. W języku polskim wyrazami zapożyczonymi i niemającymi polskiego odpowiednika są m.in.: aikido, bonsai, dżudo, dżudżitsu, harakiri, ikebana, karaoke, karate, origami, sake, seppuku, siogun, sumo, torii i wiele innych.
Wikipedia
IPA: jaˈpɔ̃ɲism̥, AS: i ̯apõńism̦
Wiktionary
rzecz. Japonia ż., Japończyk mos., Japonka ż., japonistyka ż., japonista mos., japonistka ż., japońszczyzna ż., japońskość ż., japonologia ż., Japoniec mos., japoniec mos., japonka ż., japonki nmos., japoński mrz., japonizowanie n., Japoneczka ż., japonizacja ż.
przym. japoński, japonistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|japonizować.
Wiktionary
rzecz. Japonia ż., Japończyk mos., japończyk mrz., Japoniec mos., japoniec mos./mzw., Japonka ż., japonka ż., Japoneczka ż., japonistyka ż., japonista mos., japonistka ż., japonizm mrz., japoński mrz., japonizacja ż.
czas. japonizować ndk.
przym. japoński, japonistyczny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zjaponizować)
(1.1) kult. promować lub narzucać kulturę japońską
Wiktionary
rzecz. japoniec mzw./mos., Japończyk mos., Japonka ż., Japoniec mos., Japonia ż., Japoneczka ż.
Wiktionary
1. ręczny dwukołowy wózek do przewozu ciekłego betonu, piasku itp.;
2. (zwykle w liczbie mnogiej) sandałek noszony na bosą stopę, zwykle plastikowy lub gumowy, trzymający się na dwóch paskach przechodzących między paluchem a sąsiednim palcem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. klapek z paskiem pomiędzy dużym palcem a palcem obok;
(1.2) bud. dwukołowy wózek ręczny z przechylną skrzynią służący do przewożenia betonu, piasku itp.
(1.3) kulin. ciasto z makiem, bitą śmietaną i jabłkami
Wiktionary
(1.1) Latem najchętniej chadzam w japonkach.
Wiktionary
IPA: jaˈpɔ̃nka, AS: i ̯apõnka
Wiktionary
rzecz. Japonia ż., Japończyk m., Japoniec m., japoniec m., Japonka ż., japonistyka ż., japonista m., japonistka ż., japonizm m., japońskość ż., japońszczyzna ż., japoński m., japonizacja ż., japonizowanie n., Japoneczka ż.
czas. japonizować
przym. japoński, japonistyczny
przysł. po japońsku
Wiktionary
1. ręczny dwukołowy wózek do przewozu ciekłego betonu, piasku itp.;
2. (zwykle w liczbie mnogiej) sandałek noszony na bosą stopę, zwykle plastikowy lub gumowy, trzymający się na dwóch paskach przechodzących między paluchem a sąsiednim palcem
SJP.pl
Japonki – rodzaj obuwia, lekkie sandały lub klapki przytrzymywane na stopie dwoma elastycznymi paskami łączącymi się z przodu i wspólnie mocowanymi do podeszwy obuwia pomiędzy paluchem a palcem drugim. Ich końce są przytwierdzone do tylnej części podeszwy w ten sposób, że paski tworzą kształt litery „Y”.
Wikipedia
specjalista w zakresie japonologii
SJP.pl
studia nad językiem i literaturą japońską
SJP.pl
potocznie: pojazd produkcji japońskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. środ. samochód produkcji japońskiej
Wiktionary
(1.1) Pod maską auta znajduje się nowoczesna – jak na „japończyka” przystało – szesnastozaworowa jednostka benzynowa o pojemności 1800 ccm.
(1.1) Nasz mechanik nie ma dobrego zdania o japończykach.
Wiktionary
rzecz. Japończyk mos., japoniec mzw./mos.
Wiktionary
związany z Japonią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków
(1.2) odnoszący się do języka japońskiego (2.1)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język używany w Japonii;
Wiktionary
(1.1) Japońskie samochody mają kierownicę po prawej lub po lewej stronie.
(2.1) Znam zaledwie kilka słów po japońsku.
Wiktionary
IPA: jaˈpɔ̃j̃sʲci, AS: i ̯apõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Japonia ż., Japończyk m., Japoniec m., japoniec m., japończyk m., Japonka ż., japonka ż., japonizm m., japonistyka ż., japonista m., japonistka ż., japonizacja ż., japonizowanie n., Japoneczka ż., japońskość ż., japońszczyzna ż.
czas. japonizować
przym. japonistyczny, japonizacyjny
przysł. po japońsku
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) posługujący się językiem japońskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem japońskim
(1.3) spisany, stworzony w języku japońskim
Wiktionary
IPA: jaˈpɔ̃j̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: i ̯apõĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
rzecz. japońskojęzyczność ż.
Wiktionary
zespół cech charakterystycznych dla Japonii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. cecha tego, co japońskie; japoński charakter czegoś
Wiktionary
(1.1) O japońskości parku zadecydował dobór drzew i krzewów.
Wiktionary
rzecz. Japonia ż., japonizm mrz., japoński mrz., japonka ż.
przym. japoński
przysł. po japońsku
Wiktionary
to, co jest japońskie, pochodzi z Japonii lub naśladuje wzory japońskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kult. kultura japońska, język japoński; ogół tego, co japońskie
Wiktionary
rzecz. Japonia ż., japonizm m., japoniec mos./mzw.
czas. japonizować ndk.
przym. japoński
przysł. po japońsku
Wiktionary
młody, pnący się w górę, przedstawiciel wolnego zawodu; yuppie; yuppi; yumpie
SJP.pl
starożytny lud iliryjski, podbity przez Rzymian w 128 r. p.n.e.
SJP.pl
grupa ludów zamieszkujących w starożytności południowo-wschodnią Italię
SJP.pl
[czytaj: żakeMAR] jacquemart;
1. mechanizm zegarowy w postaci figury ludzkiej wybijającej godziny;
2. zabawka dziecięca w postaci dwóch figurek ludzkich uderzających na zmianę, najczęściej młotkiem, w znajdujące się między nimi kowadło
SJP.pl
dolina, wąwóz, parów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. wydłużona dolina o wąskim dnie i stromych zboczach, powstała najczęściej w wyniku erozyjnego działania wody, rzadziej poprzez aktywność osuwisk;
(1.2) daw. wiosna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Płynący potok utworzył głęboki jar.
Wiktionary
IPA: jar, AS: i ̯ar
Wiktionary
rzecz. jarek mrz.
Wiktionary
(1.1) kanion
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara więzienna teściowa
forma przymiotnika.
(2.1) zob. jary.
forma czasownika.
(3.1) 3. os. lp. ter. od: jarać
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈjara, AS: i ̯ara
Wiktionary
(1.1) gwara więzienna jarecka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Jaraczewa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Jaraczewa (miasta w Polsce)
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce;
3. osada w Polsce
SJP.pl
Jaraczewo – miasto w województwie wielkopolskim, w powiecie jarocińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Jaraczewo.
Wikipedia
przymiotnik od: Jaraczewo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. tradycyjne mieszkanie Czukczów i innych ludów koczowniczych północno-wschodniej Syberii, namiot w kształcie ściętego stożka
Wiktionary
(1.1) Podróżując po Czukotce, najdalszych peryferiach Rosji, odwiedziłem mieszkającego w jarandze podeszłego wiekiem pasterza reniferów.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|jarać.
Wiktionary
IPA: jaˈrãɲɛ, AS: i ̯arãńe
Wiktionary
czas. jarać
przym. najarany
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
potocznie:
1. palić papierosa;
2. jarać się - palić się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) pot. palić, kopcić (papierosy)
(1.2) pot. podniecać, podobać się bardzo
czasownik zwrotny niedokonany jarać się
(2.1) pot. palić się
(2.2) pot. ekscytować się
(2.3) pot. śmiać się
Wiktionary
(1.1) On od dawna jara szlugi?
(1.2) Ta muza mnie jara.
(2.3) Z czego się jarasz?
Wiktionary
IPA: ˈjarat͡ɕ, AS: i ̯arać
Wiktionary
czas. zajarać dk., zjarać dk., jarzyć ndk.
przym. jary, najarany
rzecz. jaranie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Jarczów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzadko: ściernisko po zbożu sianym na wiosnę
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Jarczyński (forma żeńska Jarczyńska; liczba mnoga Jarczyńscy) – polskie nazwisko. Nosi je około 1396 osób. Najwięcej osób o tym nazwisku mieszka na terenie Warszawy i Poznania. Jarczyńscy należą do herbownych używających herbu Poraj.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Jarczów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Jarczów, na obszarze Równiny Bełskiej.
Jarczów uzyskał lokację miejską w 1755 roku, zdegradowany w 1867 roku.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Jarczów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wikipedia
anglosaska jednostka długości, równa trzem stopom, czyli 0,9144 m; yard
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) brytyjska i amerykańska miara długości, równa trzem stopom lub 36 calom, albo 0,9144 metra
Wiktionary
Jard (yd) (Yard) – anglosaska jednostka długości. Jednostka podstawowa angielskiego i amerykańskiego układu miar. Jest on równy trzem stopom lub 36 calom, jego długość w jednostkach SI różni się w zależności od układu. Najpowszechniej używanym jardem jest jard międzynarodowy, mierzący dokładnie 0,9144 metra.
Wikipedia
przym. jardowy
Wiktionary
(1.1) yard
Wiktionary
pustynna forma ukształtowania powierzchni Ziemi, zwykle w formie stromego wzniesienia
SJP.pl
Jardang – forma ukształtowania powierzchni Ziemi występująca na pustynnych obszarach na całym świecie; ostry grzbiet oddzielający bruzdy korazyjne. Główną rolę w jego tworzeniu odgrywają procesy korazji i deflacji.
Wikipedia
→ jard
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jardem, wyrażony w jardach
Wiktionary
rzecz. jard mrz.
Wiktionary
w slangu: matka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara więzienna matka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: jaˈrɛt͡ska, AS: i ̯arecka
Wiktionary
(1.1) gwara więzienna jara
Wiktionary
w slangu: ojciec
SJP.pl
Ja
Wikipedia
zdrobnienie od: Jarosław (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Jarosław
Wiktionary
(1.1) Książki pana Jareczka leżą na regale.
Wiktionary
rzecz. Jarosław m., Jarek m.
Wiktionary
(1.1) Jaruś, Jarek
Wiktionary
1. zboże jare
2. młoda owca; jarlica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od jar (wąska dolina)
Wiktionary
(1.1) Na jednem miejscu wśród gęstwiny, kiedy się tak wleczemy niby ścieżyną, ale fałszywą, przyszliśmy nad wąski jarek, w środku którego rzeczka płynęła, […]
Wiktionary
rzecz. jar m.
Wiktionary
1. imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Jarema – (יִרְמְיָהוּ Yirməyāhū) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od słów hebrajskich "Jirme-jahu" oznaczających „Jahwe, podnieś z upadku”.
Wikipedia
(1.1) Jako przyjacielską prowokację ofiarował mi wówczas Jarema w Bagdadzie piękną kasetę z farbami.
Wiktionary
IPA: jaˈrɛ̃ma, AS: i ̯arẽma
Wiktionary
rzecz. jeremiada ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. ukraińskie miasto na prawach rejonu, położone w obwodzie iwanofrankiwskim nad rzeką Prut;
Wiktionary
Jaremcze (ukr. Яремче) – miasto na Ukrainie, na prawach rejonu, w obwodzie iwanofrankiwskim, nad rzeką Prut, 66 km od Iwano-Frankiwska, 525 m n.p.m., 8044 mieszkańców (2020), dla porównania spis powszechny w 2001 zanotował ich 7543.
Miasto jest obecnie głównym ukraińskim ośrodkiem wypoczynkowo-sportowym Karpat Wschodnich. W Jaremczu swoją siedzibę mają władze Karpackiego Parku Narodowego. Miasto partnerskie Namysłowa.
Wikipedia
przym. jaremczański, jaremecki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Jarema z małżonką; Jaremowie
SJP.pl
Jarema z małżonką; Jaremostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jeremiego lub z nim związany
SJP.pl
stolica Nauru
SJP.pl
Jaren – centrum administracyjne norweskiej gminy Gran w okręgu Innlandet. Wraz z Brandbu tworzy obszar miejski liczący 4323 mieszkańców.
W miejscowości jest stacja kolejowa Jaren.
Wikipedia
mieszkanka Jarenu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Yarenu
Wiktionary
IPA: jaˈrɛ̃nka, AS: i ̯arẽnka
Wiktionary
rzecz. Yaren mrz.
:: fm. jareńczyk mos.
przym. jareński
Wiktionary
mieszkaniec Jarenu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Yarenu
Wiktionary
IPA: jaˈrɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: i ̯arẽĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Yaren
:: fż. jarenka ż.
przym. jareński
Wiktionary
→ Jaren (stolica Nauru)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Yaren
Wiktionary
IPA: jaˈrɛ̃j̃sʲci, AS: i ̯arẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. jareńczyk m., jarenka ż., Yaren
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. muz. harmonijka ustna
Wiktionary
minerał, przejrzysta odmiana krzemianu cyrkonu ceniona w jubilerstwie, występująca głównie w skałach magmowych i osadowych
SJP.pl
1. zboże jare
2. młoda owca; jarlica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. określenie samicy jagnięcia
(1.2) zboże jare owca, która nie rodziła
(1.4) gw-pl|Bukowina. owca albo jałówka, która po raz pierwszy ma młode
Wiktionary
Jarka – rzeka III rzędu, górny odcinek Gołdapy o długości 32,4 km, przepływająca przez Pojezierze Zachodniosuwalskie.
Wikipedia
IPA: ˈjarka, AS: i ̯arka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydrol. rzeka w zachodnich Chinach, źródłowy odcinek rzeki Tarym;
Wiktionary
Jarkend-daria (chiń. upr. 叶尔羌河; chiń. trad. 葉爾羌河; pinyin "Yè’ěrqiāng Hé"; يەكەن دەرياسى; "Yarkant därya") – rzeka w zachodnich Chinach, źródłowy odcinek rzeki Tarym. Jej źródła znajdują się w górach Karakorum, głównym dopływem jest Kaszgar. Długość rzeki wynosi ok. 1000 km, a powierzchnia jej dorzecza to 80 tys. km². Wykorzystywana do irygacji.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Jarkowice (przed 1945 niem. "Hermsdorf städt. bei Liebau") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kamiennogórskim, w gminie Lubawka.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jarka lub z nim związany
SJP.pl
dawniej:
1. władca prowincji i namiestnik królewski w średniowiecznej Skandynawii, odpowiedzialny za pobór podatków, utrzymanie porządku i obronę terytorium w swoim regionie;
2. przywódca drużyny wikingów na wyprawach
SJP.pl
Jarl (starnord. "iarl") – średniowieczny tytuł nadawany skandynawskim wodzom lub powiernikom króla. Używali go również niezależni władcy mniejszych terytoriów. Pierwotnie słowo jarl oznaczało człowieka możnego, potężnego lub wysoko postawionego. Później symbolizowało namiestnika królewskiego lub zarządcę prowincji. Tytuł był znany w całej Skandynawii, ale najczęściej używano go w Norwegii i na Orkadach. W Anglii od słowa "jarl" wywodzi się tytuł earl.
Wikipedia
młoda owca; jarka
SJP.pl
zdrobnienie od: jarlica
SJP.pl
zdrobnienie od: jarmark
SJP.pl
dawniej: osoba sprzedająca lub kupująca coś, bywająca na jarmarkach
SJP.pl
jarmarkowy;
1. → jarmark;
2. świadczący o braku gustu, tandetny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący jarmarku
(1.2) pot. pogard. wieśniacki
(1.3) pot. tandetny
Wiktionary
(1.1) Był to wtorek, dzień jarmarczny
(1.3) Archaiczne, żeby nie powiedzieć jarmarczne, z przodu za dużo naćkane, z tyłu - numery pochyłe, sprawiające wrażenie krzywych.
Wiktionary
rzecz. jarmark mrz.
Wiktionary
handlować na jarmarku; jarmarkować
SJP.pl
miejsce, w którym odbywa się regularnie sprzedaż i kupno towarów; targ
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hand. rodzaj targu o znaczeniu ponadlokalnym, stanowiącego miejsce wolnej wymiany towarów handlu dalekosiężnego;
Wiktionary
Jarmark (niem. "Jahrmarkt" – "targ doroczny") – rodzaj targu średniowiecznego o znaczeniu ponadlokalnym, będącego centrum wymiany towarów handlu dalekosiężnego.
Wikipedia
(1.1) Kupię sobie kapelusz na jarmarku w Jarosławiu.
(1.1) Potocznie nazwa targ i jarmark używana jest zamiennie.
Wiktionary
IPA: ˈjarmark, AS: i ̯armark
Wiktionary
rzecz. jarmarkowicz m., jarmarcznik m., jarmarczność ż., Jarmarkowszczyzna ż.
:: zdrobn. jarmarczek m.
czas. jarmarczyć ndk., jarmarkować ndk.
przym. jarmarczny, jarmarkowy
Wiktionary
(1.1) targ, bazar, targowisko, rynek, giełda
Wiktionary
dawniej: handlować na jarmarku; jarmarczyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zootechn. jarzmo
Wiktionary
rzecz. jarmo n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zootechn. jarzmo
Wiktionary
rzecz. jarmica ż.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) reg-pl|Lubelszczyzna wschodnia, Lubelszczyzna zachodnia. gw-pl|pogranicze Mazowsza,Bogucin,Łabunie,Kaszuby południowe. robić hałas, hałasować
(1.2) reg-pl|Lubelszczyzna wschodnia, Lubelszczyzna zachodnia. narzekać nieprzerwanie
(1.4) gw-pl|Kartuzy,Wejherowo. czochrać
czasownik zwrotny niedokonany jarmolić się
(2.1) gw-pl|Kraśnik. turkotać
(2.2) gw-pl|Wejherowo. grymasić
Wiktionary
(1.1) W moim samochodzie coś jarmoli z prawej strony silnika na wolnych obrotach.
Wiktionary
rzecz. jarmolenie n., jarmolicha ż.
Wiktionary
(1.1) hałasować, jazgoczyć, wyć, skowyć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka na Bliskim Wschodzie, dopływ Jordanu, rzeka graniczna między Syrią i Jordanią oraz Izraelem i Jordanią;
Wiktionary
Jarmuk (arab. نهر اليرموك "Nahr Al-Jarmuk", hebr. נהר הירמוך "Nehar HaJarmukh", gr. "Hieromax") – rzeka na Bliskim Wschodzie, dopływ Jordanu, rzeka graniczna między Syrią i Jordanią oraz Izraelem i Jordanią. Na północnym brzegu rzeki Jarmuk znajdują się Wzgórza Golan.
Wikipedia
(1.1) Na północnym brzegu rzeki Jarmuk znajdują się Wzgórza Golan.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
tradycyjne żydowskie nakrycie głowy; kipa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) okrągła czapeczka bez daszka, okrywająca tylko czubek głowy, noszona głównie przez Żydów;
Wiktionary
Jarmułka (mycka, kipa) – mała, płytka czapeczka ściśle przylegająca do czubka głowy, wykonywana najczęściej z sukna lub adamaszku. W XVI-XVII wieku popularnie noszona przez uczonych, duchowieństwo i ludzi starszych. W kontekście rytualnym wykorzystywana głównie przez Żydów.
Wikipedia
(1.1) Była to broda siwa i siwe włosy, dobywające się spod jarmułki aksamitnej.
Wiktionary
(1.1) mycka, kipa, kapel
Wiktionary
odmiana kapusty bezgłowej o jadalnych liściach po ugotowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Brassica oleracea|var=sabellica|L.|ref=tak., odmiana botaniczna kapusty warzywnej o mocno pomarszczonych liściach;
(1.2) kulin. reg. potrawa z roślin kapustowatych
(1.3) bot. reg. komosa
Wiktionary
Jarmuż ("Brassica oleracea" L. var. "sabellica" L.) – odmiana botaniczna kapusty warzywnej. Jest to roślina dwuletnia należąca do rodziny kapustowatych. Jest to jedna z najstarszych odmian użytkowych tego gatunku. W starożytności uprawiana była jako roślina ozdobna i jadalna. Znana jest wyłącznie z uprawy, nie występuje na stanowiskach naturalnych.
Wikipedia
(1.1) Jarmuż jest doskonałym źródłem żelaza.
Wiktionary
IPA: ˈjarmuʃ, AS: i ̯armuš
Wiktionary
przym. jarmużowy
Wiktionary
(1.3) reg. faćka, jarmucha, jarmuska, jarmużka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
→ jarmuż
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od jarmuż
Wiktionary
IPA: ˌjarmuˈʒɔvɨ, AS: i ̯armužovy
Wiktionary
rzecz. jarmuż
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jarnatowem, dotyczący Jarnatowa
Wiktionary
rzecz. Jarnatów m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
jarnik solankowy - roślina z rodziny pierwiosnkowatych
SJP.pl
Jarnik ("Samolus") – rodzaj roślin z rodziny pierwiosnkowatych. Obejmuje 12–14 gatunków. Rośliny te występują głównie na słonych mokradłach w rejonie wybrzeży na półkuli południowej; w Ameryce Południowej i w południowej Afryce, poza tym w Ameryce Środkowej i Północnej (3 gatunki) oraz w Eurazji, w której rozprzestrzeniony jest jeden gatunek – jarnik solankowy, będący także jedynym przedstawicielem rodzaju we florze polskiej.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Jarnołtówek (daw. "Jarantowice", Arnoldsdorf, Arnoltovice) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Głuchołazy. Historycznie leży na Dolnym Śląsku, na ziemi prudnickiej. Położona jest w Górach Opawskich. Przepływa przez nią rzeka Złoty Potok.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Wysoka,Istebna,Jaworzynka,Wisła,Spisz,Czaca. wiosna
przysłówek
(2.1) w sposób jary, jasno
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jarochny lub z nią związany
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Jarocin – miasto w środkowo-zachodniej Polsce, w województwie wielkopolskim, siedziba powiatu jarocińskiego i gminy Jarocin.
Według danych z 31 grudnia 2021 miasto liczyło 26 410 mieszkańców i zajmuje powierzchnię 22 km².
Wikipedia
(1.1) To koncert w Jarocinie w 1985 albo 1986 r. zdecydował o tym, że powstał zespół.
Wiktionary
IPA: jaˈrɔt͡ɕĩn, AS: i ̯aroćĩn
Wiktionary
rzecz. jarocinianin m., jarocinianka ż.
przym. jarociński
Wiktionary
mieszkaniec Jarocina
SJP.pl
mieszkanka Jarocina
SJP.pl
przymiotnik od: Jarocin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Jarocina, związany z Jarocinem
Wiktionary
(1.1) Wśród 18 nowych zakażonych koronawirusem w Wielkopolsce siedem osób pochodzi z powiatu kępińskiego, który jest głównym ogniskiem epidemii w regionie, trzy z powiatu kaliskiego, po jednym z pilskiego, śremskiego, jarocińskiego, ostrzeszowskiego i tureckiego.
Wiktionary
rzecz. Jarocin m., jarocinianin m., jarocinianka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Jarogniewa – nienotowany w źródłach staropolskich żeński odpowiednik imienia Jarogniew. Znaczenie imienia: "porywcza w gniewie". Patronem tego imienia w Kościele katolickim jest bł. Jarogniew Wojciechowski, którego wspomnienie obchodzimy 12 czerwca. Męski odpowiednik tego imienia to Jarogniew.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jarogniewy lub z nią związany
SJP.pl
Jarogniew z małżonką; Jarogniewowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jarogniewa lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Jaromin (nazwa oboczna: Warcisław) – część miasta Trzebiatowa, położona we wschodnim obszarze miasta, ok. 0,5 km na zachód od Sekwanki.
Znajduje się tu gminny dom pomocy społecznej.
Jaromin znajduje się przy trasie linii Nadmorskiej Kolei Wąskotorowej Trzebiatów – Brojce – Gryfice (obecnie zawieszonej).
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.;
Wiktionary
Jaromir, Jaromiar, Jeromiar, Jeromier – męskie imię pochodzenia słowiańskiego. Składa się z członów "Jaro" („surowy, ostry”) i "mir" („pokój”).
W staropolskich dokumentach występuje od 1287 roku; jest również popularne w wielu językach słowiańskich (zwłaszcza czeskim, słowackim, serbskim i chorwackim). Żeńskim odpowiednikiem tego imienia jest Jaromira.
Wikipedia
(1.1) Nasz mały Jaromir jest bardzo radosnym niemowlęciem.
Wiktionary
IPA: jaˈrɔ̃mʲir, AS: i ̯arõmʹir
Wiktionary
rzecz. Jaromiar m., Jeromiar m., Jeromier m., Jaromierki nmos.
:: zdrobn. Jaromirek m.
:: fż. Jaromira ż.
przym. Jaromirowy
Wiktionary
(1.1) Jaromiar, Jeromiar, Jeromier
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Jaromira – nienotowany w źródłach staropolskich żeński odpowiednik imienia Jaromir.
Imię rzadko nadawane. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 23 kobiety o imieniu Jaromira nadanym jako imię pierwsze.
Wikipedia
Jaromir z małżonką; Jaromirowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jaromira lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jaromiry lub z nią związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Jaromił z małżonką; Jaromiłowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jaromiła lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Jaropełk – imię męskie pochodzenia słowiańskiego, ruskie, nienotowane w źródłach staropolskich.
Jaropełk imieniny obchodzi 21 listopada.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
czeskie, słowackie albo rosyjskie imię męskie
SJP.pl
Jaroslav – wieś i gmina w Czechach, w powiecie Pardubice, w kraju pardubickim.
1 stycznia 2017 gminę zamieszkiwały 234 osoby, a ich średni wiek wynosił 40,1 roku.
Wikipedia
minerał, zasadowy siarczan potasu, sodu i żelaza; jarozyt
SJP.pl
Jarosyt – minerał, zasadowy uwodniony siarczan potasu i żelaza o wzorze KFe3+3(OH)6(SO4)2. Ten minerał siarczanowy powstaje w złożach rud poprzez utlenianie siarczków żelaza. Jarosyt jest często wytwarzany jako produkt uboczny podczas oczyszczania i rafinacji cynku, a także występuje w kwaśnych odpływach wód kopalnianych.
Wikipedia
człowiek niejedzący mięsa, wegetarianin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. osoba nie jedząca potraw mięsnych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zrób coś bezmięsnego, bo Anka z Tomkiem są jaroszami.
Wiktionary
IPA: ˈjarɔʃ, AS: i ̯aroš
Wiktionary
rzecz. jarskość ż., jare n., Jaroszówka ż., Jaroszów m.
:: fż. jaroszka ż.
przym. jarski, jary
Wiktionary
(1.1) wegetarianin
Wiktionary
→ jarosz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. diabełek
Wiktionary
Jaroszek – demon polny występujący na Śląsku.
Jaroszek pokazuje się na błotnistych polach mamiąc ludzi pod postacią kuropatwy, bażanta lub zająca. Próba złapania jaroszka może się skończyć utonięciem w błocie, ale jeśli uda się go złapać, wtenczas przeobraża się on w demona domowego, który staje się pomocnikiem w sprawach domowych.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ jarosz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. zob. wegetarianka.
Wiktionary
IPA: jaˈrɔʃka, AS: i ̯aroška
Wiktionary
przym. jarski
rzecz. jarosz m.
Wiktionary
przestarzale: wegetarianizm; jarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. sposób odżywiania się charakteryzujący się niejedzeniem mięsa
Wiktionary
rzecz. jarosz mos.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Jaroszowiec – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie olkuskim, w gminie Klucze. Wieś przemysłowa z XIX w. położona niedaleko Olkusza.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce w województwie dolnośląskim, słynna ze względu na dużą stadninę koni
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) geogr. nazwa miasta oraz dwóch miejscowości w Polsce;
(2.2) geogr. miasto obwodowe w Rosji, położone nad górną Wołgą;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wsiadłyśmy z Jarosławem do gondoli.
(2.1) W dobie józefinizmu zagarnięto klasztor panien benedyktynek w Jarosławiu.
(2.2) Ludmiła pochodziła z Jarosławia i świetnie mówiła po polsku.
Wiktionary
IPA: jaˈrɔswaf, AS: i ̯arosu̯af
Wiktionary
rzecz. Jarosławowa ż., Jarosławówna ż., Jarosławostwo lm m., Jarkowa ż., Jarkówna ż., Jareczkowa ż., Jareczkówna ż., jarosławianin m., jarosławianka ż., Jarosławski m., Jarosławska ż.
:: zdrobn. Jareczek m., Jarek m., Jaruś m.
:: zgrub. Jaras m.
:: fż. Jarosława ż.
przym. Jarosławowy, jarosławski
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Jaruś, Jareczek
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
Jarosława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów "Jaro-" ("gorąca", a także "gniewna, sroga, surowa") i "-sława" ("sława"). W źródłach polskich poświadczone w XIII wieku jako Jarosława (1265) i Jerosława (1409).
Męskie odpowiedniki: Jarosław, Jerosław, Jirosław.
Wikipedia
mieszkaniec Jarosławia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Jarosławia
Wiktionary
IPA: ˌjarɔswaˈvʲjä̃ɲĩn, AS: i ̯arosu̯avʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Jarosław mrz./mos.
:: fż. jarosławianka ż.
przym. jarosławski
Wiktionary
mieszkanka Jarosławia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Jarosławia
Wiktionary
IPA: ˌjarɔswaˈvʲjãnka, AS: i ̯arosu̯avʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Jarosław m.
:: fm. jarosławianin mos.
przym. jarosławski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jarosławy lub z nią związany
SJP.pl
Jarosław z małżonką; Jarosławowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jarosława lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik od: Jarosław (miasto w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Jarosławia, związany z Jarosławiem (miastem w Polsce)
(1.2) odnoszący się do Jarosławia, związany z Jarosławiem (miastem w Rosji)
Wiktionary
(1.1) Czytałem o tym w jarosławskiej gazecie.
Wiktionary
rzecz. Jarosław mrz., jarosławianin mos., jarosławianka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Jaroty (warm. "Jondorf", Jomendorf) – dawna wieś, a obecnie największe pod względem liczby mieszkańców osiedle (jednostka pomocnicza gminy) Olsztyna, stanowiące część oficjalnego podziału administracyjnego miasta. Osiedle powstało w 1987 roku, gdy teren wsi Jaroty został włączony w granice administracyjne miasta. Osiedlu administracyjnie podlega Skarbówka Poszmanówka (Poszmanówka).
Wikipedia
przyspieszać kwitnienie roślin ozimych poprzez działanie niskimi temperaturami; jarowizować
SJP.pl
bóstwo słowiańskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitsłow. połabski bóg wojny czczony w Wołogoszczy i Hobolinie;
Wiktionary
Jarowit (lub Jerowit) – połabski bóg wojny, czczony w Wołogoszczy (Czrezpienianie) oraz Hobolinie (Hobolanie; współcześnie Havelberg). Źródła podają tylko krótki opis kultu; jego główna świątynia znajdowała się w Wołogoszczy, gdzie przechowywano należącą do tego boga złotą tarczę. Przez jednego z chrześcijańskich mnichów utożsamiony z rzymskim Marsem.
Wikipedia
(1.1) Kleryk zaś imieniem Dytryk, który ich wyprzedzając doszedł do drzwi samej świątyni, nie wiedząc, gdzieby zawrócić, odważnie wpadł do świątyni, a widząc na ścianie złotą tarczę poświęconą bogu Jarowitowi, który był bogiem wojny.
Wiktionary
przym. jary, Jarowitowy
Wiktionary
(1.1) war. rzad. Jerowit
Wiktionary
proces pobudzający lub przyspieszający kwitnienie roślin na skutek działania niskich temperatur; jaryzacja; wernalizacja
SJP.pl
Jarowizacja, jaryzacja, wernalizacja – procesy biochemiczne zachodzące pod wpływem niskich temperatur u roślin ozimych i wieloletnich, wpływające na ich zakwitanie. Rośliny te bez okresu chłodu mogą rozwijać się tylko wegetatywnie, w ogóle nie tworząc kwiatów. Dopiero okres chłodów powoduje przejście rośliny w fazę generatywną. Długość niezbędnego do indukcji kwitnienia okresu wernalizacji zależy od gatunku rośliny. Temperatura okresu chłodu to najczęściej 0-10 °C.
Wikipedia
związany z jarowizacją
SJP.pl
przymiotnik od: jar
SJP.pl
minerał, zasadowy siarczan potasu, sodu i żelaza; jarosyt
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ża:r] nazwisko, m.in. Jean-Michel Jarre - słynny francuski twórca muzyki elektronicznej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[dżaret] nazwisko
SJP.pl
Jarry – stacja metra w Montrealu, na linii pomarańczowa. Obsługiwana przez Société de transport de Montréal (STM). Znajduje się w dzielnicy Villeray–Saint-Michel–Parc-Extension.
Wikipedia
dotyczący wegetarianizmu, wegetarianów; wegetariański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) o pokarmie, daniu: bezmięsny
Wiktionary
IPA: ˈjarsʲci, AS: i ̯arsʹḱi
Wiktionary
rzecz. jarzyna ż., jarosz m., jaroszka ż., jarzynowa ż., jarskość ż.
przym. jarzynowy
Wiktionary
(1.1) wegetariański, bezmięsny
Wiktionary
cecha bezmięsnych potraw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest jarskie; cecha tych, którzy są jarscy
Wiktionary
rzecz. jarosz m., Jarosz m./ż.
przym. jarski
przysł. jarsko
Wiktionary
przestarzale: wegetarianizm; jaroszostwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. sposób odżywiania się charakteryzujący się niejedzeniem mięsa
Wiktionary
1. głęboki błotnisty jar, wąwóz
2. nisko położona i gęsto zarosła część lasu, trudna do przebycia; gąszcz; gęstwina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. błotniste topielisko
(1.2) przest. gęstwina leśna
(1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. niepogoda
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Za niejednym drzewem, w niejednej jarudze leśnej nakrytej śniegiem czyhała cicha furteczka i jeszcze cichszy zjazd do kryształów.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitsłow. słowiańskie bóstwo płodności i wiosny
Wiktionary
(1.1) Jaryło, Jaryła
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. hist. okres sprawowania władzy przez gen. Wojciecha Jaruzelskiego
Wiktionary
(1.1) „W latach jaruzelszczyzny straciliśmy ochotę na jakiekolwiek działanie w ponownie uzależnionym od władz Stronnictwie” – komentuje potem Nowak.
Wiktionary
zdrobnienie od: Jarosław (imię męskie); Jarek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Jarosław
Wiktionary
(1.1) Kupiłam Jarusiowi nowy wózek.
Wiktionary
rzecz. Jarek m., Jarosław mrz./mos.
przym. Jarkowy
Wiktionary
(1.1) Jarek, Jareczek
Wiktionary
1. siany na wiosnę; wiosenny; tegoroczny;
2. dawniej: krzepki, dziarski (dziś tylko w wyrażeniu: stary, ale jary - krzepki, dziarski (mimo podeszłego wieku))
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) roln. wysiewany na wiosnę
przymiotnik jakościowy
(2.1) przest. krzepki, mocny, silny, tęgi
(2.2) przest. jasny, jaskrawy
forma rzeczownika.
(3.1) M., B. i W. lm. od: jar
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Owies jest zbożem jarym.
Wiktionary
rzecz. jarzyna ż., Jarowit m., Jaryło m., jarowizacja ż., jarosz m.
przym. jarzenny
czas. jarać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
proces pobudzający lub przyspieszający kwitnienie roślin na skutek działania niskich temperatur; jarowizacja; wernalizacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitsłow. słowiańskie bóstwo płodności i wiosny
Wiktionary
(1.1) Jaryło, Jaruna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitsłow. słowiańskie bóstwo płodności i wiosny;
Wiktionary
Jaryło, Jaryła, Jaruna – według etnografów personifikacja jednego z wiosennych świąt w ludowym kalendarzu rosyjskim; lub słowiańskie bóstwo płodności i wiosny, poświadczone jedynie w nowożytnym folklorze Słowian wschodnich i południowych i czczone współcześnie przez neopogan.
Wikipedia
przym. jary
Wiktionary
(1.1) Jaruna, Jaryła
Wiktionary
gwarowo: jęczmień jary
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zdrobnienie od: jarzmo;
2. przyrząd do pomiaru średnicy drzew; fita, klupa, średnicomierz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) małe jarzmo
Wiktionary
rzecz. jarzmo n., ujarzmianie n.
Wiktionary
dotyczący jarzma, zaprzęgany w jarzmo, chodzący w jarzmie; jarzmowy
SJP.pl
świecenie materiału pod wpływem czynnika wzbudzającego innego niż energia cieplna, np. promieniowania, reakcji chemicznej; luminescencja
SJP.pl
związany z jarzeniem, świeceniem, np. lampa jarzeniowa, światło jarzeniowe
SJP.pl
zgrubienie od: jarzeniówka
SJP.pl
potocznie: lampa jarzeniowa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. przym. od: jarzyna
Wiktionary
(1.1) Jarzenny siew wszelkiego zboża im najwcześniej zasieje, tym też najlepszy bywa.
Wiktionary
rzecz. jarzyna ż.
przym. jary
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. roln. zboże jare
Wiktionary
krzew z rodziny sączyńcowatych
SJP.pl
rodzaj roślin zielnych z rodziny selerowatych
SJP.pl
Jarzmianka ("Astrantia" L.) – rodzaj roślin zielnych z rodziny selerowatych ("Apiaceae") liczący 10 gatunków. Występuje w Europie środkowej, wschodniej i południowej (5 gatunków) oraz w rejonie Kaukazu i Turcji. Jedynym przedstawicielem we florze Polski jest jarzmianka większa "A. major". Jarzmianki zasiedlają lasy i formacje trawiaste na terenach skalistych. Są to rośliny długowieczne i rozrastające się w duże kolonie.
Wikipedia
1. używany dawniej drewniany zaprząg dla bydła roboczego;
2. ciężar, brzemię, niewola
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zootechn. drewniana uprząż zakładana zwierzęciu pociągowemu na kark, szyję, czoło lub rogi;
(1.2) przen. coś co zniewala i zmusza do ponoszenia ciężarów
(1.3) techn. urządzenie służące spinaniu, zwieraniu czegoś
(1.4) geogr. przest. przełęcz górska
(1.5) żegl. wzmocniona część kadłuba żaglowca, w której mocowany jest maszt;
(1.6) przest. jarzmo wołów: para wołów pociągowych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Woły chodzą w jarzmie.
(1.1) Ja mu sam włożę jarzmo na wspaniałą szyję, / sam Efraima zaprzęgnę, / orać będzie Juda, / Jakub zaś będzie bronował.
(1.2) Wyzwólmy się spod jarzma niewoli!
Wiktionary
IPA: ˈjaʒmɔ, AS: i ̯ažmo
Wiktionary
rzecz. ujarzmienie n., ujarzmianie n., jarzmiciel mos.
:: zdrobn. jarzemko n.
czas. ujarzmiać ndk., ujarzmić dk.
przym. jarzmowy, jarzemny
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński jarmo
(1.2) ciężar, brzemię, niewola
(1.3) klamra
Wiktionary
przymiotnik od: jarzmo
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący jarzma
Wiktionary
rzecz. jarzmo n., ujarzmianie n.
Wiktionary
element lampy wyładowczej, w którym następuje wyładowanie elektryczne
SJP.pl
Jarznik – element lampy wyładowczej, w którym następuje wyładowanie elektryczne. Wykonany jest w postaci rurki ze szkła lub przezroczystej ceramiki. Wewnątrz znajdują się gazy i metale będące czynnikami święcącymi. W jarzniku zatopione są elektrody, pomiędzy którymi następuje wyładowanie.
Wikipedia
jednoroczna roślina z rodziny ślazowatych, występująca w wielu gatunkach; korchorus, juta
SJP.pl
jarzynka;
1. roślina zielna, której części używane są jako pożywienie; warzywo, zielenina;
2. jadalna część rośliny warzywnej; warzywo;
3. potrawa przygotowana z warzyw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) warzywo
(1.2) kulin. danie z jarzyn (1.1)
(1.3) daw. nasiona jarzyn (1.1)
(1.4) daw. roln. zboże jare
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie wiem, jak można jeść tylko jarzyny!
(1.1) Nawet wtedy, gdy ogólne warunki naturalne, przemysłowe i handlowe zostają spełnione, można uprawę jarzyn polnych polecić tylko w tym wypadku, gdy jest ona prowadzona umiarkowanie i jeśli do hodowli wybiera się takie rodzaje i gatunki, których zbiory nie przypadają równocześnie i to wtedy, kiedy rynek jest nimi przepełniony.
(1.4) Grunta pojałowiały, spustoszały lasy / I w polu tego roku zupełnie chybiło; / Po nizinach wymokło, na wzgórkach spaliło; / Siana i źdźbła nie będzie, toż samo z jarzyną; / Cieszyłem się przynajmniej cokolwiek oźminą, / Alić się dowiaduję z listów ekonoma, / Że i te nie omłotne, sama tylko słoma (…)
Wiktionary
IPA: jaˈʒɨ̃na, AS: i ̯ažỹna
Wiktionary
przym. jarzynowy, jarski, jarzenny, jary
rzecz. jarzynowa ż.
Wiktionary
(1.2) jarzynka
Wiktionary
potocznie:
1. nożyk do obierania warzyw;
2. sklep lub stragan z warzywami; jarzynowy, warzywniak, warzywny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. sklep z jarzynami
(1.2) pot. nóż do krojenia warzyw
Wiktionary
(1.1) Przyjmę młodą dziewczynę do jarzyniaka.
(1.2) Noże leżały w szufladzie największego stołu. Ogromne, niczym rzeźnicze, nic mu po takich, zębate do krojenia chleba i zupełnie nieprzydatne jarzyniaki.
Wiktionary
rzecz. jarzynowa ż., jarzynka ż.
przym. jarzynowy
Wiktionary
(1.1) warzywniak, zieleniak
Wiktionary
1. mechaniczna obieraczka do warzyw;
2. kobieta sprzedająca lub uprawiająca warzywa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mechaniczna lub elektryczna obieraczka do jarzyn
Wiktionary
przymiotnik od: jarzyny
SJP.pl
jarzyna;
1. roślina zielna, której części używane są jako pożywienie; warzywo, zielenina;
2. jadalna część rośliny warzywnej; warzywo;
3. potrawa przygotowana z warzyw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: jarzyna
(1.2) gotowy zestaw warzyw do przygotowania zupy sprzedawany w pęczkach
(1.3) przyprawa ze sproszkowanych, suszonych warzyw
Wiktionary
IPA: jaˈʒɨ̃nka, AS: i ̯ažỹnka
Wiktionary
rzecz. jarzyniak m., jarzynówka ż., jarzynowa ż.
przym. jarzynowy
Wiktionary
potocznie: zupa jarzynowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kulin. zupa z jarzyn, najczęściej różnych
forma przymiotnika.
(2.1) ż. od: jarzynowy
Wiktionary
(1.1) Mama zmusiła Jasia, żeby zjadł jeszcze trochę jarzynowej, mimo że wcale nie miał ochoty.
(2.1) Weź sobie jeszcze trochę sałatki jarzynowej.
Wiktionary
rzecz. jarzyna ż., jarzynka ż., jarzynówka ż., jarzyniak m.
przym. jarzynowy, jarski
Wiktionary
(1.1) zupa jarzynowa, zupa warzywna, pot. jarzynówka
Wiktionary
jarzynowy i mięsny
SJP.pl
→ jarzyna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z warzywami, dotyczący warzyw
(1.2) kulin. przyrządzony z warzyw
(1.3) daw. związany z jarzynami, dotyczący jarzyn w ich pierwotnym znaczeniu
Wiktionary
rzecz. jarzyna ż., jarzynka ż., jarzynowa ż., jarzynówka ż., jarzyniak m.
przym. jarski
Wiktionary
(1.1) warzywny
(1.2) warzywny
Wiktionary
1. błyszczka jarzynówka - motyl z rodziny sówek, którego gąsienice żywią się liśćmi roślin warzywnych; błyszczka gamma;
2. potocznie: zupa jarzynowa
SJP.pl
1. potocznie: rozumieć, pojmować; kumać, czaić;
2. dawniej: zapalać, rozpalać ogień;
3. w gwarze uczniowskiej: palić papierosa;
4. jarzyć się:
a) żarząc się, świecić słabym blaskiem;
b) błyszczeć w jasnym świetle;
c) mienić się wieloma jaskrawymi barwami
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zjarzyć, zajarzyć)
(1.1) pot. rozumieć, wiedzieć, co ktoś miał na myśli
czasownik przechodni niedokonany
(2.1) gw-pl|Podhale. rozpalać, palić
czasownik zwrotny niedokonany jarzyć się (dk. zajarzyć się)
(3.1) świecić słabo
(3.2) książk. błyszczeć się w jasnym oświetleniu
(3.3) książk. wyglądać jaskrawo na tle otoczenia
Wiktionary
(1.1) Nauczycielka chyba z dziesięć razy mu to tłumaczyła, ale on nadal nie jarzył, o co chodzi.
(3.1) Lampy elektryczne jarzyły się bardzo słabo, nie oświetlając wystarczająco baru. Nie miały zresztą czego oświetlać.
(3.2) Na zdjęciach kolorowych gotowe amulety i talizmany jarzyły się kolorami pełnymi i wielobarwnymi.
Wiktionary
IPA: ˈjaʒɨt͡ɕ, AS: i ̯ažyć
Wiktionary
rzecz. jarzenie m.
czas. jarać, zjarzyć dk., zajarzyć dk., zajarzyć się dk.
Wiktionary
(1.1) czaić, obczajać, kapować, kumać, pojmować, rozumieć, trybić
(3.1) świecić, żarzyć się
(3.2) świecić, błyszczeć się, lśnić, lśnić się, pałać, połyskiwać, szklić się, mienić się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. bot. młoda jarzębina
Wiktionary
przym. jarzómbkowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. mający kolor owocu jarzębiny
Wiktionary
rzecz. jarzómbek m.
Wiktionary
1. drzewo lub wysoki krzew z rodziny różowatych o najczęściej białych kwiatach i kulistych, pomarańczowych owocach;
2. jarząb mączny - gatunek krzewu lub drzewa z rodziny różowatych; mąkinia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. jarząbek
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) syst. dendr. nazwa systematyczna|Sorbus|L.|ref=tak., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny różowatych;
(2.2) bot. drzewo lub krzew z rodzaju jarząb (2.1)
(2.3) drewno jarzębu (2.2)
Wiktionary
Ja
Wikipedia
(1.1) Ptasznik złapał dwa młode jarzęby i poszedł z nimi na targ do miasteczka.
(2.2) Młode liście jarzębów charakteryzują się srebrzystym zabarwieniem.
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. jarząbek mzw.
:: przym. jarząbkowy
(2.1)
:: przym. jarząbowy
Wiktionary
(1.1) jarząbek
Wiktionary
1. ptak łowny z rodziny głuszcowatych, zamieszkuje gęste stare drzewostany;
2. mięso z tego ptaka;
3. drzewo lub krzew z rodziny różowatych; jarząb pospolity, jarzębina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. gatunek niewielkiego eurazjatyckiego grzebiącego ptaka łownego (nazwa systematyczna|Tetrastes bonasia|Linnaeus|ref=tak.), z rzędu kuraków, zamieszkującego gęste starodrzewy;
(1.2) ornit. ptak z gatunku jarząbków (1.1)
Wiktionary
(1.2) Krajową populację jarząbków szacuje się na ok. 80 tysięcy sztuk.
Wiktionary
IPA: jaˈʒɔ̃mbɛk, AS: i ̯ažõmbek
Wiktionary
przym. jarząbkowy
Wiktionary
(1.1) jarząbek zwyczajny
(1.2) jarząbek zwyczajny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: jarząbek
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do jarząbka
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący jarząbka, określający jarząbka, używany przy jarząbku
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla jarząbka, mający cechy jarząbka
Wiktionary
rzecz. jarząbek mzw.
Wiktionary
→ jarząb
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z jarzębu
(1.2) wykonany z drewna lub innej części jarzębu
(1.3) będący częścią jarzębu
Wiktionary
IPA: ˌjaʒɔ̃mˈbɔvɨ, AS: i ̯ažõmbovy
Wiktionary
rzecz. jarząb
Wiktionary
jarzący się - taki, który się jarzy
SJP.pl
ptak wędrowny z rodziny pokrzewkowatych, w Polsce nieliczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Curruca nisoria|Bechstein|ref=tak., gatunek niedużego ptaka wędrownego z rodziny pokrzewkowatych;
Wiktionary
Jarzębatka, pokrzewka jarzębata, gajówka jarzębata ("Curruca nisoria") – gatunek niewielkiego ptaka wędrownego z rodziny pokrzewek (Sylviidae).
Wikipedia
(1.1) gajówka jarzębata, pokrzewka jarzębata
Wiktionary
nakrapiany na czarno lub na brązowo, pstrokaty; jarzębiaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. zdrobn. od: jarzębiak
Wiktionary
(1.1) Wypiłyśmy z bratówką po trzy kieliszki jarzębiaczku i trochę się wstawiłyśmy.
Wiktionary
IPA: ˌjaʒɛ̃mˈbʲjat͡ʃɛk, AS: i ̯ažẽmbʹi ̯aček
Wiktionary
zob. jarzębiak.
Wiktionary
1. wytrawna wódka z owoców jarzębiny;
2. domowa nalewka jarzębinowa; jarzębinówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. wódka o złotopomarańczowym kolorze i wytrawnym smaku, produkowana z owoców jarzębiny
(1.2) kulin. zob. jarzębinówka.
Wiktionary
Jarzębiak – wódka owocowa zestawiona z nalewu jarzębinowego z dodatkiem destylatów owocowych i destylatu winnego oraz naturalnego karmelu. Napój ma barwę jasnobrązową, niekiedy występuje lekka opalizacja lub osad. Wódkę spożywa się lekko schłodzoną (16–18 °C) jako aperitif, do mięs ciemnych i dziczyzny, lub po posiłku na lepsze trawienie. Dostępna w butelkach o pojemności 0,5 l.
Wikipedia
IPA: jaˈʒɛ̃mbʲjak, AS: i ̯ažẽmbʹi ̯ak
Wiktionary
rzecz. jarzębina ż., jarzębinówka ż., jarząb m.
:: zdrobn. jarzębiaczek m.
przym. jarzębinowy
Wiktionary
(1.2) jarzębinówka
Wiktionary
nakrapiany na czarno lub na brązowo, pstrokaty; jarzębaty
SJP.pl
1. drzewo z rodziny różowatych, występujące w Eurazji; chętnie sadzone w parkach i ogrodach ze względu na ozdobne czerwone owoce;
2. owoc tego drzewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. rodzaj drzewa o małych, czerwonych owocach;
(1.2) owoc jarzębiny (1.1)
(1.3) drewno jarzębiny (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dalej rosły lipy i klony, gdzieniegdzie wznosiła się samotna jarzębina albo stara brzoza.
Wiktionary
IPA: ˌjaʒɛ̃mˈbʲĩna, AS: i ̯ažẽmbʹĩna
Wiktionary
rzecz. jarząb m., jarzębiak m.
:: zdrobn. jarzębinka ż.
przym. jarzębinowy
Wiktionary
(1.1) jarząb, reg. śl. skoruszyna
(1.2) reg. śl. skoruszyna
Wiktionary
zdrobniale o jarzębinie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: jarzębina (np. jarzębinowy zagajnik, jarzębinowe korale)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący jarzębiny (drzew i owoców)
(1.2) przyrządzony z jarzębiny, z dodatkiem jarzębiny
(1.3) koloru owoców jarzębiny
Wiktionary
rzecz. jarzębina ż., jarzębinka ż., jarzębiak m., jarzębinówka ż.
Wiktionary
(1.3) pomarańczowoczerwony
Wiktionary
domowa nalewka z owoców jarzębiny; jarzębiak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. domowa nalewka przyrządzana z owoców jarzębiny
Wiktionary
(1.1) Jarzębinówka to niezbyt słodka nalewka o intensywnym smaku.
Wiktionary
IPA: ˌjaʒɛ̃mbʲĩˈnufka, AS: i ̯ažẽmbʹĩnufka
Wiktionary
rzecz. jarzębina ż., jarzębinka ż., jarzębiak m.
przym. jarzębinowy
Wiktionary
(1.1) jarzębiak
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
o liściach podobnych do liści jarzębiny; tawlina jarzębolistna - ozdobny krzew z rodziny różowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pisemne rozporządzenie władców tureckich i tatarskich, głównie chanów Złotej Ordy i chanów krymskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. adm. dekret władcy mongolskiego lub tatarskiego, który zawiera rozkazy dla książąt podbitych terenów bądź akt darowizny
Wiktionary
Jarłyk ( ярлык z jarl-ek) – pismo dyplomatyczne; pisemne rozporządzenie lub przywilej dla władców podbitych ziem wydawane przez władców mongolskich.
Na podlegającej Złotej Ordzie Rusi jarłyk był formalnym potwierdzeniem oddania we władanie książętom ruskim ich ziemi. Jarłyki pisano przeważnie w języku ujgurskim, później w języku arabskim.
Wikipedia
(1.1) Księstwa ruskie jako pierwsze w Europie posmakowały tatarskiej sztuki walki i niezwykłego sposobu rządzenia. Rządy te były nieobliczalne, okrutne, a o panowaniu decydował jarłyk, po który podległy książę ruski musiał jeździć do stolicy chana.
Wiktionary
danina w naturze ściągana od ludów Powołża i Syberii przez miejscowych książąt, od XVII wieku przez urzędników carskich
SJP.pl
Jasak ( ясак) – rodzaj daniny pobieranej dla Imperium Rosyjskiego w naturze (w futrach i skórach) od rdzennej ludności Syberii i Kamczatki.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
szopka;
1. widowisko sceniczne lub kukiełkowe związane tematycznie z Bożym Narodzeniem;
2. kompozycja figuralna przedstawiająca narodzenie Chrystusa, wystawiana w kościele w okresie świąt Bożego Narodzenia; żłóbek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) widowisko o Bożym Narodzeniu wzorowane na średniowiecznych misteriach franciszkańskich;
(1.2) figurki przedstawiające postacie związane z narodzeniem Chrystusa, ustawiane w kościołach
Wiktionary
Jasełka – widowiska o Bożym Narodzeniu wzorowane na średniowiecznych misteriach franciszkańskich. Ich nazwa wywodzi się od staropolskiego słowa "jasło" oznaczającego żłób, jednak nie w formie litego koryta, a ażurowej konstrukcji z drabinkami, w którą kładzie się zwierzętom paszę w postaci trawy lub siana.
Wikipedia
(1.1) Dzieci ze szkoły podstawowej zaprezentowały rodzicom jasełka bożonarodzeniowe.
Wiktionary
IPA: jaˈsɛwka, AS: i ̯aseu̯ka
Wiktionary
przym. jasełkowy
Wiktionary
jasełkowy charakter czegoś
SJP.pl
przymiotnik od: jasełka (np. dramat jasełkowy)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z jasełkami
Wiktionary
rzecz. jasełka nmos.
Wiktionary
1. mała poduszka pod głowę; jasiek;
2. odmiana fasoli o białym ziarnie; jasiek;
3. ziarna tej fasoli; jasiek;
4. żartobliwie: głupi jaś - zastrzyk oszałamiający lub uśmierzający ból
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: jasiek
SJP.pl
jaś;
1. mała poduszka pod głowę
2. odmiana fasoli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mała poduszka, zwykle pod głowę
(1.2) ogrod. odmiana fasoli o dużym, białym ziarnie
(1.3) spoż. ziarna jaśka (1.2)
Wiktionary
IPA: ˈjäɕɛk, AS: i ̯äśek
Wiktionary
rzecz. Jasiek m., Jaś m., Jasia ż., jaś m.
przym. Jasiowy, Jaśkowy
Wiktionary
(1.1) poduszeczka; rzad. jaś
(1.2) jaś
Wiktionary
przymiotnik od: Jasło
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Jasła, związany z Jasłem
Wiktionary
(1.1) Działamy tutaj zespołowo, bo więcej udaje się w ten sposób osiągnąć dla każdej ziemi: jasielskiej, krośnieńskiej, przemyskiej czy jarosławskiej.
Wiktionary
IPA: jäˈɕɛlsʲci, AS: i ̯äśelsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Jasło n., jaślanin mos., jaślanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Jasienia
SJP.pl
mieszkanka Jasienia
SJP.pl
Jasienianka ("Wojnarówka", "Jasienna") – potok, lewy dopływ Białej o długości 13,35 km.
Źródła potoku znajdują się na wysokości około 490 m n.p.m. w miejscowości Jasienna. Spływa przez tę miejscowość w południowo-wschodnim kierunku. W sąsiedniej miejscowości Korzenna przyjmuje swój największy dopływ – potok Spólnik. Od tego miejsca zmienia kierunek na bardziej wschodni i płynie przez miejscowość Wojnarowa, gdzie uchodzi do Białej na wysokości 282 m.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Jasienica, Jasienica Dolna, Jasienica Rosielna
SJP.pl
mieszkaniec Jasienicy (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Jasienicy (wsi w Polsce)
SJP.pl
roślina z rodziny dzwonkowatych o błękitnych lub białych kwiatach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Jasieniec
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gwarowo o jesionie; jasion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wkrótce poszli spać, ale już leżąc, zaczęli się naradzać i jeszcze raz rozważać sprawę przyjazdu do Jasienia.
Wiktionary
IPA: ˈjäɕɛ̇̃ɲ, AS: i ̯äśė̃ń
Wiktionary
przym. jasieński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Jasień
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jasi lub z nią związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. osiedle typu miejskiego na Ukrainie, położona w rejonie rachowskim obwodu zakarpackiego nad Czarną Cisą;
Wiktionary
Jasina ( Ясіня, "Jasinia", Kőrösmező, Frasin, יאַסין "Jasin") – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie zakarpackim, w rejonie rachowskim.
Wikipedia
przym. jasiński
Wiktionary
Zobacz też: Jasiniec (województwo kujawsko-pomorskie).
Jasiniec (do 1945 "Johanneshof") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie gorzowskim, w gminie Bogdaniec. Według danych z 2012 r. liczyła 76 mieszkańców. Miejscowość została założona w 1773 r. w ramach kolonizacji fryderycjańskiej – zagospodarowania tzw. łęgów warciańskich. Od 1945 r. leży w granicach Polski.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jasi lub z nią związany
SJP.pl
Jasiny (nazwa oboczna: Kolonia Komarów, nazwa historyczna: Jasino, Jaśniewice) – część wsi Komarowo w Polsce, położonej w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Goleniów.
Osada założona w 2 poł. XVIII w., znajdował się tu cmentarz ewangelicki.
Wikipedia
zdrobnienie od: Jan (imię męskie); Jaś, Jasiek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma imienia Jan
Wiktionary
(1.1) Bruno pojechał z Jasiem na narty.
Wiktionary
rzecz. Jan mos., Jaś mos., Jasiek mos., Jaśko mos., Janko mos.
przym. Jasiowy, Janowy
Wiktionary
regionalnie: jesion; jasień
SJP.pl
Jasion – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie opoczyńskim, w gminie Żarnów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Niepokalanego Serca NMP w Machorach.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, położona w rejonie brodzkim obwodu lwowskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. jasionowski
Wiktionary
przymiotnik od: Jasionówka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Jaś z małżonką; Jasio z małżonką
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Jasia
Wiktionary
(1.1) Ktoś ukradł Jasiowego górala.
Wiktionary
rzecz. Jasio mos., Jaśko mos., Jaś mos., jasiek mrz.
przym. Jaśkowy, Janowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na Białorusi, lewy dopływ Prypeci;
Wiktionary
Jasiołda – rzeka na Białorusi, lewy dopływ Prypeci.
Ma długość 242 km, powierzchnia dorzecza 5430 km².
Wikipedia
(1.1) hist. war. Jesiołda
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Janina
Wiktionary
(1.1) Poproś Jasiunię, żeby tu przyszła.
Wiktionary
IPA: jäˈɕü̃ɲa, AS: i ̯äśü̃ńa
Wiktionary
(1.1) Jasia, Janka, Janeczka, Jaśka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dendr. jesion
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Jassy (miasto w północno-wschodniej Rumunii)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Jassami, dotyczący Jass, pochodzący z Jass
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Jassy nmos.
Wiktionary
rodzaj z rodziny jaskrowatych obejmujący ponad 400 gatunków, w Polsce rośnie kilkadziesiąt gatunków, m.in. jaskier płomieńczyk czy jaskier polny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Ranunculus|ref=tak., liczący około 400 gatunków rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju jaskier (1.1)
Wiktionary
Ja
Wikipedia
(1.2) Nasze jaskry zwiędły!
Wiktionary
IPA: ˈjasʲcɛr, AS: i ̯asʹḱer
Wiktionary
rzecz. jaskrowate nmos., jaskrowce nmos.
przysł. jaskrawo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
próżnia, pustka w skale lub system takich próżni dostępnych dla człowieka, powstałych w sposób naturalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka;
(1.2) przen. miejsce nielegalnych lub występnych zgromadzeń
Wiktionary
Ja
Wikipedia
(1.1) Sklepienie jaskini pokrywały gęsto stalaktyty.
(1.2) Las Vegas uważa się za największą jaskinię hazardu na świecie.
Wiktionary
IPA: jaˈsʲcĩɲa, AS: i ̯asʹḱĩńa
Wiktionary
rzecz. jaskiniowiec m., jaskiniec m.
przym. jaskiniowy
Wiktionary
(1.1) pieczara, grota
Wiktionary
człowiek zamieszkujący jaskinie w epoce przedhistorycznej; człowiek pierwotny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) antrop. człowiek jaskiniowy, wczesny człowiek zamieszkujący w jaskiniach;
(1.2) książk. przen. człowiek niewychowany, zachowujący się w sposób prostacki
Wiktionary
IPA: ˌjasʲcĩˈɲɔvʲjɛt͡s, AS: i ̯asʹḱĩńovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. jaskinia ż.
przym. jaskiniowy
Wiktionary
(1.1) troglodyta
(1.2) bamber, burak, barbarzyńca, burek, cham, chamidło, chamisko, chamskie nasienie, chamuś, gbur, gburzysko, grubianin, kałmuk, nieokrzesaniec, ordynus, parobas, plebejusz, prostak, prymityw, troglodyta, żłób, gw. Lwów ćmok
Wiktionary
przymiotnik od: jaskinia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zamieszkujący jaskinię, związany z jaskinią
Wiktionary
rzecz. jaskinia ż., jaskiniowiec m.
Wiktionary
dział geologii zajmujący się budową i pochodzeniem jaskiń; speleologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. glistnik jaskółcze ziele
Wiktionary
IPA: ˌjaskɔˈlʲit͡sa, AS: i ̯askolʹica
Wiktionary
(1.1) jaskółka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ornit. nazwa systematyczna|Hirundo|Linnaeus|ref=tak., jaskółka
Wiktionary
przewlekłe schorzenie oka spowodowane wzmożonym ciśnieniem śródgałkowym; glaukoma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. przewlekłe schorzenie oka spowodowane wzmożonym ciśnieniem śródgałkowym;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: jaskier
Wiktionary
Jaskra (łac. "glaucoma") – grupa chorób oczu prowadzących do postępującego, nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego (neuropatii jaskrowej) i w konsekwencji do charakterystycznych ubytków w polu widzenia.
Najważniejszym modyfikowalnym czynnikiem ryzyka progresji jaskry jest podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe (IOP), jednak jaskra może rozwijać się także przy wartościach IOP mieszczących się w zakresie uznawanym za prawidłowy (tzw. jaskra normalnego ciśnienia).
Wikipedia
(1.1) Jaskra może powodować ostre bóle i pogarszać widzenie.
Wiktionary
przysł. jaskrawo
Wiktionary
(1.1) glaukoma
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: jaskrawo
SJP.pl
właściwość tego, co jest przesadnie jaskrawe; także sama ta rzecz
SJP.pl
jaskrawić się - odbijać się jaskrawo od tła
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) dając intensywny, jasny kolor
(1.2) rażąc w oczy
(1.3) w sposób bardzo oczywisty; mocno uwydatniając
Wiktionary
(1.2) Potem trzeci szereg — bud zielonych, czerwonych i żółtych, gdzie przy wejściu jaśniały potworne malowidła, a na dachu ukazywali się jaskrawo odziani pajace, albo olbrzymie lalki.
Wiktionary
rzecz. jaskier mrz., jaskra ż., jaskrawizna ż., jaskrawościomierz mrz., jaskrawość ż., jaskrzyca ż., jaskrzyn mrz.
czas. jaskrawić się ndk., jaskrawieć ndk., przejaskrawiać ndk.
przym. jaskrawy
przysł. jaskrawie
przedr. jaskrawo-
Wiktionary
(1.1-2) przest. jaskrawie
(1.3) dobitnie, wyraziście
Wiktionary
biały o jaskrawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) biały o intensywnym, jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Te ciemne kształty na tle jaskrawobiałej ściany dobrze wyglądają.
Wiktionary
IPA: ˌjaskravɔˈbʲjawɨ, AS: i ̯askravobʹi ̯au̯y
Wiktionary
(1.1) śnieżnobiały
Wiktionary
czerwony o jaskrawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) czerwony o intensywnym, jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Dlaczego jaskrawoczerwone motywy tak was chwytają za serca?
Wiktionary
IPA: ˌjaskravɔt͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ, AS: i ̯askravočervõny
Wiktionary
fioletowy o jaskrawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fioletowy o intensywnym, jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Żele fluorescencyjne – świecą na skórze i włosach, przede wszystkim w świetle ultrafioletowym. Dostępne w dwóch kolorach: jaskrawożółtym i jaskrawofioletowym.
Wiktionary
IPA: ˌjaskravɔfʲjɔlɛˈtɔvɨ, AS: i ̯askravofʹi ̯oletovy
Wiktionary
niebieski o jaskrawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niebieski o intensywnym, jasnym odcieniu
Wiktionary
IPA: ˌjaskravɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci, AS: i ̯askravõńebʹi ̯esʹḱi
Wiktionary
pomarańczowy o jaskrawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pomarańczowy o intensywnym, jasnym odcieniu
Wiktionary
IPA: ˌjaskravɔpɔ̃marãj̃n͇ˈt͡ʃɔvɨ, AS: i ̯askravopõmarãĩ ̯ṇčovy
Wiktionary
rdzawy o jaskrawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rdzawy o intensywnym, jasnym odcieniu
Wiktionary
IPA: ˌjaskravɔrˈd͡zavɨ, AS: i ̯askravorʒavy
Wiktionary
rudy o jaskrawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rudy o intensywnym, jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) W drzwiach w towarzystwie policjantki staje kobieta o jaskraworudych włosach związanych gumką.
Wiktionary
IPA: ˌjaskravɔˈrudɨ, AS: i ̯askravorudy
Wiktionary
różowy o jaskrawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) różowy o intensywnym, jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) To musiało wyglądać okropnie, jarmarczny, czerwony znaczek w czarne kropki na jaskraworóżowym swetrze.
Wiktionary
IPA: ˌjaskravɔruˈʒɔvɨ, AS: i ̯askravoružovy
Wiktionary
zielony o jaskrawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zielony o intensywnym, jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Oglądałyśmy dziś takie jaskrawozielone ciuszki, ale nie było nic ciekawego.
(1.1) W okresie godowym dorosłe samce mają turkusowoniebieskie podgardle, a kolor ich grzbietu staje się bardziej jaskrawozielony.
Wiktionary
IPA: ˌjaskravɔʑɛˈlɔ̃nɨ, AS: i ̯askravoźelõny
Wiktionary
miernik jaskrawości barw powierzchni, np. tkanin, ścian, ekranów telewizorów, wyświetlaczy LCD, itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. przyrząd służący do pomiaru luminancji powierzchni, które emitują lub odbijają światło
Wiktionary
IPA: ˌjaskravɔɕˈt͡ɕɔ̃mʲjɛʃ, AS: i ̯askravośćõmʹi ̯eš
Wiktionary
zob. jaskrawość.
Wiktionary
→ jaskrawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzymiotnikowy od|jaskrawy.
Wiktionary
przym. jaskrawy
przysł. jaskrawo
Wiktionary
żółty o jaskrawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) żółty o intensywnym, jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Kiedy słyszę tę muzykę, przed oczami mam ferię jaskrawożółtych reflektorów na koncercie.
Wiktionary
IPA: ˌjaskravɔˈʒuwtɨ, AS: i ̯askravožuu̯ty
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: jaskrawy
SJP.pl
1. o kolorze: jasny i bardzo intensywny, np. jaskrawa biel; ostry, rażący, żywy, wściekły, krzykliwy;
2. mający jasny i bardzo intensywny kolor, np. jaskrawy garnitur;
3. o świetle, blasku: rażący oczy, np. jaskrawe oświetlenie;
4. świecący mocnym i rażącym w oczy światłem, np. jaskrawa żarówka;
5. bardzo wyraźny, oczywisty, np. jaskrawe kłamstwo; dobitny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o kolorze: intensywny
(1.2) o przedmiocie: mający intensywny kolor
(1.3) o świetle: mocno świecący, rażący oczy
(1.4) przen. bardzo wyraźny, dobitny; skrajny
Wiktionary
(1.3) Płaski krążek ziemi przykryje mleczny, mgielny klosz. Światło będzie jaskrawe i doskonale rozproszone.
(1.4) Przeciwieństwo między Leibnizem a Spinozą jest jaskrawe, chociaż obydwaj są racjonalistami.
Wiktionary
IPA: jasˈkravɨ, AS: i ̯askravy
Wiktionary
rzecz. jaskrawość ż.
przysł. jaskrawo
Wiktionary
rodzina roślin dwuliściennych, prawie wyłącznie zielnych, obejmująca około 2000 gatunków zamieszkujących głównie obszary umiarkowane półkuli północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Ranunculaceae|Juss.|ref=tak., rodzina roślin należąca do rzędu jaskrowców;
Wiktionary
Jaskrowate ("Ranunculaceae" Juss.) – rodzina roślin należąca do rzędu jaskrowców ("Ranunculales"). Liczy ok. 60 rodzajów i ok. 2,5 tysiąca gatunków (w Polsce ok. 75 gatunków). Występują one głównie w klimacie umiarkowanym i chłodnym na półkuli północnej, często w górach, stosunkowo rzadko w strefie równikowej.
Wikipedia
(1.1) W obrębie rodziny jaskrowatych wyróżnia się pięć podrodzin.
Wiktionary
rzecz. jaskier mrz., jaskrowce lm. nmos.
Wiktionary
o cechach jaskrowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rząd roślin okrytonasiennych obejmujący ponad 4400 gatunków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Ranunculales|Dumort.|ref=tak., rząd roślin należący do klasy okrytonasiennych;
Wiktionary
Ja
Wikipedia
(1.1) Knieć błotną zalicza się do jaskrowców.
Wiktionary
rzecz. jaskier mrz., jaskrowate lm. nmos.
Wiktionary
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych
SJP.pl
1. przymiotnik od: jaskier;
2. przymiotnik od: jaskra
SJP.pl
1. dawniej: jaskra, groźna choroba oczu
2. roślina z rodziny jaskrowatych
SJP.pl
roślina z rodziny złożonych
SJP.pl
Jaskrzyn, szczęstka ("Felicia") – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Obejmuje ok. 85–87 gatunków. Większość występuje w południowej Afryce (zwłaszcza w Kraju Przylądkowym), nieliczne sięgają na północ do środkowej Afryki, a jeden rośnie także na Półwyspie Arabskim.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych
SJP.pl
Jaskólak ("Elanoides forficatus") – gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae), jedyny przedstawiciel rodzaju Elanoides. Występuje w Ameryce Północnej i Południowej – od południowo-wschodnich wybrzeży Stanów Zjednoczonych i północnego Meksyku po północną Argentynę. Północnoamerykańskie populacje migrują na zimowiska do Ameryki Południowej.
Wikipedia
przedstawiciel podrodziny ptaków z rodziny jaskółkowatych
SJP.pl
podrodzina ptaków z rodziny jaskółkowatych
SJP.pl
Jaskólniki (Pseudochelidoninae) – monotypowa podrodzina ptaków z rodziny jaskółkowatych (Hirundinidae).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny jaskółkowatych
SJP.pl
1. związany z jaskółką, dotyczący jaskółki;
2. jaskółcze ziele - trujący chwast o żółtych kwiatach; glistnik
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla jaskółki; dotyczący, odnoszący się do jaskółki (o ptaku)
Wiktionary
IPA: jaˈskuwt͡ʃɨ, AS: i ̯askuu̯čy
Wiktionary
rzecz. jaskółka ż., jaskółeczka ż.
Wiktionary
młode jaskółki; jaskółczę
SJP.pl
młode jaskółki; jaskółczątko
SJP.pl
zdrobnienie od: jaskółka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: jaskółka
Wiktionary
(1.1) Małe jaskółeczki otwierały radośnie swe dzióbki.
Wiktionary
IPA: ˌjaskuˈwɛt͡ʃka, AS: i ̯askuu̯ečka
Wiktionary
rzecz. jaskółka ż., Jaskólski m., Jaskólska ż.
przym. jaskółczy
Wiktionary
niewielki ptak wędrowny z rodziny jaskółkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Hirundo|ref=tak., owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie;
(1.2) daw. archit. najwyższy balkon w teatrze;
(1.3) daw. męski żakiet o połach przypominających ogon jaskółki (1.1)
(1.4) próbny egzemplarz jakiegoś wydawnictwa
(1.5) sport. jedna z figur akrobacyjnych m.in. w jeździe figurowej na lodzie
Wiktionary
(1.1) Od kilku tygodni męczył domowników nieustannym dopytywaniem: czy jaskółki już przyleciały, czy akacja rozwinęła się; czy bez zakwitł?
Wiktionary
IPA: jaˈskuwka, AS: i ̯askuu̯ka
Wiktionary
rzecz. jaskółeczka ż.
przym. jaskółczy
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński lasztówka; gw. Górny Śląsk jaskołka
(1.2) paradyz
(1.3) żakiet; gw. Górny Śląsk szaket, szakiet
Wiktionary
rodzina ptaków z rzędu wróblowych
SJP.pl
Jaskółkowate (Hirundinidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), do której należy około 90 gatunków.
Wikipedia
o cechach jaskółkowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
przymiotnik od: jaskółka
SJP.pl
nienasycony keton, bezbarwna ciecz o zapachu jaśminu występująca w niektórych roślinnych olejkach eterycznych, otrzymywana także syntetycznie, używana w przemyśle perfumeryjnym
SJP.pl
Jasmon – naturalny organiczny związek chemiczny uzyskiwany z oleju z kwiatów jaśminu. Kolor od bezbarwnego do bladego żółtego; ciecz ma woń jaśminu. Jasmon może występować w dwóch izomerycznych formach różniących się geometrią wokół podwójnego wiązania łańcucha pentenylu: "cis"-jasmon i "trans"-jasmon. Naturalny ekstrakt zawiera tylko formę cis, przy czym materiał syntetyczny jest często mieszaniną zawierającą obie formy z przewagą formy cis.
Wikipedia
przymiotnik od: jasmon
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jasmundem, dotyczący Jasmundu (półwyspu na wyspie Rugii)
Wiktionary
rzecz. Jasmund m.
Wiktionary
trochę jasny, niezupełnie jasny
SJP.pl
potocznie: porcja (kufel) jasnego piwa
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …wyrażający aprobatę, potwierdzenie wcześniejszej wypowiedzi
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) porcja jasnego piwa
forma przymiotnika.
(3.1) M., B. i W. lp. n. i lm. nmos. od: jasny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) No jasne, że na was poczekamy!
(2.1) Kelner, jedno jasne z nalewaka, proszę!
Wiktionary
rzecz. jasność ż., jasnota ż.
czas. jaśnieć ndk., pojaśnieć dk.
przym. jaśniutki, jasny
przysł. jasno
temsłow. jasno-
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) z dużą ilością światła
(1.2) w jasnym odcieniu
(1.3) książk. w sposób zrozumiały, oczywisty
(1.4) książk. w sposób zdecydowany, stanowczy
(1.5) książk. beztrosko, pogodnie, radośnie
Wiktionary
(1.1) Gdy się obudziła, na dworze było już zupełnie jasno.
(1.2) Czemu tak jasno się malujesz? Wcale nie widać, że masz makijaż.
(1.3) Dopiero brat jasno wytłumaczył mu to zadanie.
(1.4) Postawiła sprawę jasno: albo wódka, albo ona.
(1.5) Odkąd znalazł pracę, jasno patrzył w przyszłość.
Wiktionary
IPA: ˈjasnɔ, AS: i ̯asno
Wiktionary
rzecz. jasność ż., jasnota ż., jaśnienie n., objaśnianie n., objaśnienie n., wyjaśnianie n., wyjaśnienie n., rozjaśnianie n., rozjaśnienie n., Jasna ż., jasne n.
czas. jaśnieć ndk., objaśniać ndk., objaśnić dk., wyjaśniać ndk., wyjaśnić dk., rozjaśnić dk.
przym. jasny, jaśniutki
przysł. jaśnie
temsłow. jasno-
wykrz. jasne
Wiktionary
(1.3) prosto, wyraźnie, przejrzyście, zrozumiale
(1.5) pogodnie
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na jasny odcień lub małą intensywność określonej barwy
(1.2) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na jasną barwę tego, co nazywa drugi człon złożenia
Wiktionary
IPA: ˈjasnɔ, AS: i ̯asno
Wiktionary
rzecz. jasność ż., jasnota ż., jasne n.
czas. jaśnieć
przym. jasny
przysł. jasno
wykrz. jasne
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor amarantowy o jasnym odcieniu
Wiktionary
beżowy o jasnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) beżowy o jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Pół godziny później obejmują nas miękkie, pokryte jasnobeżową, perforowaną skórą fotele lexusa.
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔbɛˈʒɔvɨ, AS: i ̯asnobežovy
Wiktionary
lśniąco biały
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) lśniącej białości, lśniąco biały
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔˈbʲjawɨ, AS: i ̯asnobʹi ̯au̯y
Wiktionary
o kolorze włosów: bardzo jasny
SJP.pl
mający jasne brwi
SJP.pl
brunatny o jasnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) brunatny o jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Pączki nie są zwykłym smakołykiem. Jasnobrunatne, kuliste z jaśniejszą obrączką, delikatne, nadziane konfiturą z róży.
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔbrũˈnatnɨ, AS: i ̯asnobrũnatny
Wiktionary
brązowy o jasnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kolor brązowy o jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Skrzydła przednie samca są szare z widocznymi białoszarymi punktami na całej powierzchni i zaokrąglonym wierzchołku. Ich strzępina i użyłkowanie są nieco ciemniejsze w przeciwieństwie do tylnych podłużnych, jasnobrązowych, matowych skrzydeł o jaśniejszej strzępinie.
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ, AS: i ̯asnobrõũ̯zovy
Wiktionary
bursztynowy o jasnym odcieniu; bladobursztynowy
SJP.pl
o koniu: bułany o jasnym odcieniu
SJP.pl
błękitny o jasnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kolor błękitny o jasnym odcieniu
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔbwɛ̃ŋʲˈcitnɨ, AS: i ̯asnobu̯ẽŋʹḱitny
Wiktionary
czerwony o jasnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) w kolorze czerwonym o niezbyt intensywnym nasyceniu / odcieniu
Wiktionary
(1.1) Tamta jasnoczerwona bluzka podobała mi się bardziej.
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔt͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ, AS: i ̯asnočervõny
Wiktionary
kołowatek jasnoczułki - gatunek błonkówki z rodziny nasteczników
SJP.pl
wrona jasnodzioba - gatunek ptaka z rodziny krukowatych
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem jasnofioletowej barwy; w jasnofioletowym kolorze, odcieniu
Wiktionary
przym. jasnofioletowy
Wiktionary
fioletowy o jasnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor fioletowy o jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Nie mieszaj jasnofioletowego barwnika z tym roztworem.
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔfʲjɔlɛˈtɔvɨ, AS: i ̯asnofʹi ̯oletovy
Wiktionary
przysł. jasnofioletowo
Wiktionary
fiołkowy o jasnym odcieniu
SJP.pl
o koniu: gniady o jasnym odcieniu
SJP.pl
granatowy o jasnym odcieniu
SJP.pl
pejoratywnie: związany ze środowiskiem postępowym, progresywnym, liberalnym
SJP.pl
pejoratywne określenie postępowców, przeciwników poglądów tradycjonalistycznych
SJP.pl
przymiotnik od: Jasna Góra
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jasną Górą, dotyczący Jasnej Góry
Wiktionary
(1.1) Kolejna pielgrzymka dotarła dziś do jasnogórskiego sanktuarium.
(1.1) Cała wieś wybierała wczoraj jasnogórskiego sołtysa.
Wiktionary
rzecz. Jasna Góra ż., jasnogórzanin m., jasnogórzanka ż.
Wiktionary
mający jasne włosy na głowie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma głowę w jasnym kolorze
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔˈɡwɔvɨ, AS: i ̯asnogu̯ovy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający kolor kasztanowy o jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Na twoim miejscu pociągnęłabym tę półkę jasnokasztanową bejcą.
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔkaʃtãˈnɔvɨ, AS: i ̯asnokaštãnovy
Wiktionary
kawowy o jasnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kawowy o jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Na drugim piętrze Theodor otworzył kluczem drzwi i nareszcie zobaczyła światło. A w nim duży kwadratowy pokój z podłogą z czerwono malowanych desek, różową tapetą w amorki i piecem z jasnokawowych kafli w rogu.
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔkaˈvɔvɨ, AS: i ̯asnokavovy
Wiktionary
rak jasnokomórkowy - najczęstszy typ raka nerki
SJP.pl
kremowy o jasnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kremowy o jasnym odcieniu
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔkrɛ̃ˈmɔvɨ, AS: i ̯asnokrẽmovy
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) lawendowy o jasnym odcieniu
Wiktionary
lazurowy o jasnym odcieniu
SJP.pl
przestarzałe: mający jasne lica, jasną twarz; nieopalony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) poet. taki, który ma jasną twarz
Wiktionary
lila o jasnym odcieniu
SJP.pl
liliowy o jasnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liliowy o jasnym odcieniu
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔlʲiˈlʲjɔvɨ, AS: i ̯asnolʹilʹi ̯ovy
Wiktionary
malinowy o jasnym odcieniu
SJP.pl
o maści konia: myszaty o jasnym odcieniu
SJP.pl
niebieski o jasnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor niebieski o jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) W lodówce stała jasnoniebieska puszka napoju energetycznego.
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci, AS: i ̯asnõńebʹi ̯esʹḱi
Wiktionary
borecznik jasnonogi - gatunek błonkówki z rodziny borecznikowatych
SJP.pl
ochrowy o jasnym odcieniu
SJP.pl
mający oczy koloru jasnego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. mający jasne oczy
Wiktionary
(1.1) Spojrzał na bladą, jasnooką, najzupełniej niewłoską twarz szewca…
(1.1) Wtedy jasnooki, młody oficer wyciągnął z kabury pistolet i strzelił kilka razy w sufit.
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔˈːci, AS: i ̯asn•oḱi
Wiktionary
narzędzie online do oceny i uproszczenia tekstów w języku polskim
SJP.pl
pomarańczowy o jasnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor pomarańczowy o jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Czy młoda mandarynka jest jasnopomarańczowa, czy zielonkawa?
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔpɔ̃marãj̃n͇ˈt͡ʃɔvɨ, AS: i ̯asnopõmarãĩ ̯ṇčovy
Wiktionary
popielaty o bardzo bladym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) popielaty o jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) W dzień jej skóra stawała się czerwonawobrązowa, a w nocy jasnopopielata.
(1.1) Spodnie jasnopopielate, szerokie, brudne i pomięte, buty jaskrawożółte i skarpetki kolorowe przesadnie.
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔpɔpʲjɛˈlatɨ, AS: i ̯asnopopʹi ̯elaty
Wiktionary
purpurowy o jasnym odcieniu
SJP.pl
płowy o jasnym odcieniu
SJP.pl
rudy o jasnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rudy o jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Kot tygrysi dochodzi do 95 cm długości. Futerko jasnorude, na bokach tułowia i kończynach rzędy czarnych plamaam, jak u lamparta.
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔˈrudɨ, AS: i ̯asnorudy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) astr. planetoida o numerze katalogowym 4114;
Wiktionary
(1.1) Jasnorzewska porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
różowobeżowy o jasnym odcieniu
SJP.pl
różowy o jasnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor różowy o jasnym odcieniu
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔruˈʒɔvɨ, AS: i ̯asnoružovy
Wiktionary
siny o jasnym odcieniu
SJP.pl
sikora jasnoskrzydła - północnoamerykański gatunek sikory
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma skrzydła w jasnym kolorze
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔˈskʃɨdwɨ, AS: i ̯asnoskšydu̯y
Wiktionary
mający jasną skórę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o jasnej skórze, karnacji
Wiktionary
nieco szary o jasnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szarawy o jasnym odcieniu
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔʃaˈravɨ, AS: i ̯asnošaravy
Wiktionary
szary o jasnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) w kolorze szarym o jasnym odcieniu
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔˈʃarɨ, AS: i ̯asnošary
Wiktionary
słomkowy o jasnym odcieniu
SJP.pl
pospolity chwast mający zastosowanie w zielarstwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Lamium|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju jasnota (1.1)
(1.3) jasność, jaśń, istność jasna, coś jasnego
Wiktionary
Ja
Wikipedia
IPA: jasˈnɔta, AS: i ̯asnota
Wiktionary
rzecz. jasność ż., jasnotowate nmos., jaśnienie n., pojaśnienie n., jasne n., jasnotowce nmos.
czas. jaśnieć ndk., pojaśnieć dk.
przym. jasny, jaśniutki, rzad. jasnowaty
przysł. jasnotowy, jasno
temsłow. jasno-
wykrz. jasne
Wiktionary
(1.2) lud. głucha pokrzywa, martwa pokrzywa, medunka, midunka
Wiktionary
o cechach jasnotowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Lamiaceae|ref=tak. (nazwa systematyczna|Labiatae|ref=tak.), rodzina roślin zielnych należąca do rzędu jasnotowców;
forma przymiotnika.
(2.1) M., B., W. lp. n. i lm. nmos. od: jasnotowaty
Wiktionary
Ja
Wikipedia
(1.1) Majeranek należy do rodziny jasnotowatych.
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔtɔˈvatɛ, AS: i ̯asnotovate
Wiktionary
przym. jasnotowaty
rzecz. jasnota ż.
Wiktionary
(1.1) wargowe
Wiktionary
o cechach jasnotowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny jasnotowatych
Wiktionary
rzecz. jasnotowate nmos.
Wiktionary
rząd roślin okrytonasiennych z kladu astrowych; wargowce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Lamiales|Bromhead|ref=tak., rząd roślin należący do kladu astrowych;
Wiktionary
Ja
Wikipedia
(1.1) Jasnotę białą zaliczamy do jasnotowców.
Wiktionary
rzecz. jasnota ż., jasnotowe lm. nmos.
Wiktionary
(1.1) wargowce
Wiktionary
1. → jasnota;
2. o cechach jasnotowych (podklasa roślin okrytonasiennych)
SJP.pl
Jasnotowe (Lamiidae Takht. ex Reveal, 1993) - podklasa roślin należących do klasy Rosopsida. Liczy ponad 40 000 gatunków zgrupowanych w 53 rodzinach.
Wikipedia
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych z kladu astrowych; wargowiec
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor turkusowy o jasnym odcieniu
Wiktionary
człowiek mający zdolność przepowiadania przyszłości; jasnowidzący, prorok, wróżbita, wróżbiarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ezot. człowiek, któremu przypisuje się zdolność pozazmysłowego przewidywania przyszłości lub poznawania zjawisk niemożliwych do postrzegania zmysłami
Wiktionary
(1.1) A skąd do cholery ja mam wiedzieć, przecież nie jestem jasnowidzem!
Wiktionary
IPA: jasˈnɔvʲit͡s, AS: i ̯asnovʹic
Wiktionary
rzecz. jasnowidzący mos., jasnowidząca ż., jasnowidztwo n., jasnowidzenie n.
:: fż. jasnowidzka ż.
przym. jasnowidny, jasnowidzący
Wiktionary
(1.1) jasnowidzący
Wiktionary
zdolność przepowiadania przyszłości; jasnowidztwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. zdolność pozazmysłowego przewidywania przyszłości lub poznawania zjawisk niemożliwych do postrzegania zmysłami
Wiktionary
Ten artykuł opisuje teorie, metody lub czynności niezgodne ze współczesną wiedzą naukową.
Jasnowidzenie – zdolność umożliwiająca postrzeganie osób, zjawisk i przedmiotów w czasie i przestrzeni bez udziału percepcji zmysłowej. Nie jest znany ani jeden wiarygodny eksperyment naukowy, który dowodziłby istnienia tego zjawiska.
Wikipedia
(1.1) Opatka obdarzona była darami jasnowidzenia i proroctwa.
Wiktionary
rzecz. jasnowidzka ż., jasnowidz mos., jasnowidzący mos., jasnowidząca ż., jasnowidztwo
przym. jasnowidny
Wiktionary
(1.1) jasnowidztwo
Wiktionary
→ jasnowidz; wróżbiarka, wróżbitka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ezot. kobieta, której przypisuje się zdolność pozazmysłowego przewidywania przyszłości lub poznawania zjawisk niemożliwych do postrzegania zmysłami
(1.2) kobieta oferująca usługi w zakresie jasnowidztwa
Wiktionary
(1.2) Jako doświadczona i uzdolniona jasnowidzka Stella oferowała także telefoniczne stawianie tarota.
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔˈvʲit͡ska, AS: i ̯asnovʹicka
Wiktionary
rzecz. jasnowidztwo n., jasnowidzenie n.
:: fm. jasnowidz ż.
Wiktionary
(1.1) wieszczka
(1.2) wróżbitka, wróżka
Wiktionary
zdolność przepowiadania przyszłości; jasnowidzenie
SJP.pl
kobieta mająca zdolność jasnowidzenia
SJP.pl
taki, który widzi rzeczy z przenikliwością jasnowidza
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mający jasne wąsy
SJP.pl
mający jasne włosy; słomianowłosy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający jasne włosy
Wiktionary
(1.1) Jedna z kobiet - jasnowłosa - leżała nieruchomo, natomiast dwie pozostałe - ciemnowłosa i ruda - wykonywały szereg czynności, które świadczyły o ich najwyższych umiejętnościach w zakresie ars amandi.
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔˈvwɔsɨ, AS: i ̯asnovu̯osy
Wiktionary
(1.1) blond, płowy
Wiktionary
zielonożółty o jasnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zielonożółty o jasnym odcieniu
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔʑɛlɔ̃nɔˈʒuwtɨ, AS: i ̯asnoźelõnožuu̯ty
Wiktionary
zielony z jasnym odcieniem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kolor zielony o jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Tylko ten jeden egzemplarz miał taki jasnozielony kufer.
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔʑɛˈlɔ̃nɨ, AS: i ̯asnoźelõny
Wiktionary
złocisty o jasnym odcieniu; jasnozłoty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) złocisty o jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Wino lekkie jasnozłociste o delikatnym bukiecie, najlepsze jako młode, po rocznym lub dwuletnim starzeniu w butelce.
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔzwɔˈt͡ɕistɨ, AS: i ̯asnozu̯oćisty
Wiktionary
złoty o jasnym odcieniu; jasnozłocisty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) złoty o jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) W rondlu rozgrzać oliwę, podsmażyć cebulę i ziemniaki na jasnozłoty kolor.
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔˈzwɔtɨ, AS: i ̯asnozu̯oty
Wiktionary
śmietankowy o jasnym odcieniu; jasnokremowy
SJP.pl
1. światło wysyłane przez naturalne lub sztuczne źródło, blask tego źródła światła;
2. natężenie, intensywność tego światłą lub oświetlenia;
3. mała intensywność barwy czegoś; białość, bladość;
4. przenośnie: pogoda ducha, otwartość, szczerość; życzliwość, optymizm;
5. o głosie, dźwięku; wyraźne brzmienie, brak szmerów; czystość, dźwięczność;
6. jednoznaczność i wyrazistość w sposobie wyrażania się;
7. przejrzystość, przystępność czegoś, prostota; zrozumiałość, klarowność, łatwość;
8. w astronomii: natężenie oświetlenia płaszczyzny prostopadłej do kierunku promieniowania danego obiektu astronomicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest jasne
(1.2) światło wysyłane przez źródło światła
(1.3) delikatny, słabo nasycony odcień
(1.4) przejrzystość, zrozumiałość i klarowność
(1.5) czystość, dźwięczność głosu
(1.6) astr. ilość energii świetlnej wysyłanej przez ciało niebieskie w jednostce czasu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) W celu zwiększenia jasności koloru, można do danej farby dolać trochę białej.
(1.4) Jeśli ktoś logicznie myśli, to z reguły cechuje go jasność wypowiedzi.
(1.6) Należy rozróżnić pojęcia obserwowanej jasności gwiazdy i jasności absolutnej.
Wiktionary
IPA: ˈjasnɔɕt͡ɕ, AS: i ̯asność
Wiktionary
rzecz. jasnota ż., jasne n.
czas. jaśnieć ndk., pojaśnieć dk.
przym. jasny, jaśniutki
przysł. jasno
temsłow. jasno-
wykrz. jasne
Wiktionary
(1.2) blask, lśnienie, naświetlenie
(1.3) bladość
(1.4) logiczność, ścisłość, dokładność, precyzyjność, niedwuznaczność
Wiktionary
nieco żółty o jasnym odcieniu; bladożółtawy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) żółtawy o jasnym odcieniu
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔʒuwˈtavɨ, AS: i ̯asnožuu̯tavy
Wiktionary
żółty o jasnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kolor żółty o jasnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Nie miała jeszcze tylko jasnożółtego ręcznika do naczyń, reszta sprzętów kuchennych była na miejscu i rozpakowana.
Wiktionary
IPA: ˌjasnɔˈʒuwtɨ, AS: i ̯asnožuu̯ty
Wiktionary
(1.1) przest. paliowy
Wiktionary
1. pełen światła, taki, którego nie przesłaniają chmury, mgły, dymy itp.; widny, słoneczny, bezchmurny, czysty;
2. taki, który daje jasne światło, oślepia blaskiem;
3. blady, zbliżony kolorem do białego; przejrzysty;
4. przenośnie: taki, który świadczy o czyjejś pogodzie ducha, wyraża wesołość, szczerość, otwartość, życzliwość; radosny, pogodny;
5. przenośnie: taki, który pozbawione jest trosk; pozytywny, szczęśliwy, pomyślny, radosny;
6. zrozumiały, niebudzący wątpliwości, prosty;
7. o głosie: taki, który ma wysoką, czystą barwę
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pełen światła, słońca, nie zaciemniony
(1.2) emitujący jasne (1.1) światło
(1.3) o kolorze: mało intensywny
(1.4) o przedmiotach: mający mało intensywny kolor
(1.5) o włosach: blond
(1.6) zarysowujący się na białawo na ciemniejszym tle
(1.7) podobny do koloru białego
(1.8) pot. zrozumiały, prosty, oczywisty
(1.9) pot. wyrażający się zrozumiale
(1.10) przen. błyskotliwy
(1.11) przen. świadczący o pogodzie ducha, wesoły
(1.12) przen. beztroski, szczęśliwy
(1.13) o głosie: dźwięczny, mający wysoką i czystą barwę
(1.14) fot. o obiektywie: mający duży maksymalny otwór przysłony, przepuszczający wiele światła
(1.15) daw. wysoko postawiony w hierarchii społecznej
(1.16) gw-pl|księstwo łowickie. niebieski, szafirowy
Wiktionary
(1.1) Pokój był bardzo jasny i przytulny.
(1.3) Twoja bluzka ma jasny kolor.
Wiktionary
IPA: ˈjasnɨ, AS: i ̯asny
Wiktionary
rzecz. jasność ż., jasnota ż., jasne n.
czas. jaśnieć ndk., pojaśnieć dk.
przym. jaśniutki
przysł. jasno
temsłow. jasno-
wykrz. jasne
Wiktionary
(1.1) świetlisty, świetlany, promienny, promienisty
(1.8) klarowny, ścisły, logiczny, ewidentny, bez wątpliwości, oczywisty
Wiktionary
[czytaj: dżejson] zagraniczne imię męskie
SJP.pl
Ja
Wikipedia
JASPERS (Joint Assistance to Support Projects In European Regions, pol. "Wspólna Pomoc we Wspieraniu Projektów dla Europejskich Regionów") – jest to inicjatywa mająca na celu usprawnienie przygotowania projektów ubiegających się o finansowanie z unijnych funduszy i pomoc państwom członkowskim w wykorzystaniu dotacji UE szybciej i w bardziej efektywny sposób.
Wikipedia
skała kwarcowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. skała osadowa, składająca się głównie z chalcedonu i kwarcu (w różnych proporcjach), mogąca przybierać barwy: czerwoną, żółtą, brązową lub zieloną;
(1.2) jubil. oszlifowany kamień z jaspisu (1.1)
Wiktionary
Jaspis – kamień ozdobny, osadowa, mikrokrystaliczna skała krzemionkowa złożona głównie z chalcedonu, kwarcu i związków żelaza.
Wikipedia
(1.2) Beata ma przepiękny naszyjnik z jaspisów.
Wiktionary
IPA: ˈjaspʲis, AS: i ̯aspʹis
Wiktionary
przym. jaspisowy
Wiktionary
przymiotnik od: jaspis
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący jaspisu
(1.2) zrobiony z jaspisu
Wiktionary
rzecz. jaspis mrz.
Wiktionary
styl w muzyce rozrywkowej, łączący elementy współczesnej muzyki improwizowanej, jazzu, punk rocka i folku; yass
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
styl w muzyce rozrywkowej, łączący elementy współczesnej muzyki improwizowanej, jazzu, punk rocka i folku; yass
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północno-wschodniej Rumunii, w historycznej Mołdawii;
(1.2) geogr. adm. okręg w północno-wschodniej Rumunii;
Wiktionary
Jassy ( Iași) – miasto w północno-wschodniej Rumunii, w historycznej Mołdawii, nad rzeką Bahlui w dorzeczu Prutu, ośrodek administracyjny okręgu Jassy. W 2021 roku liczyło ok. 272 tys. mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Kamień z Coşauţi jest szeroko znany i ceniony w Mołdawii – posłużył do wzniesienia fortecy w pobliskich Sorokach, cerkwi Trzech Hierarchów w Jassach czy kiszyniowskiego Łuku Triumfalnego.
Wiktionary
przym. jaski
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie puckim;
Wiktionary
Jastarnia (kaszb. "Jastarniô", niem. "Putziger Heisternest") – miasto w województwie pomorskim, w powiecie puckim. Leży na Mierzei Helskiej. Jest siedziba gminy Jastarnia,
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Kurort nadmorski z pięcioma letnimi kąpieliskami morskimi, portem morskim i trzema przystaniami morskimi.
Wikipedia
(1.1) W tym roku pojechaliśmy do Jastarni na urlop.
Wiktionary
IPA: jaˈstarʲɲa, AS: i ̯astarʹńa
Wiktionary
przym. jastarniański
rzecz. jastarnianin mos., jastarnianka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Jastarni
SJP.pl
mieszkanka Jastarni
SJP.pl
przymiotnik od: Jastarnia
SJP.pl
wieś w województwie podkarpackim, w powiecie stalowowolskim
SJP.pl
Jastkowice – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie stalowowolskim, w gminie Pysznica. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Jastkowice. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Jastków
SJP.pl
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kultura jastorfska - kultura archeologiczna wczesnej epoki żelaza
SJP.pl
mieszkaniec Jastrowia
SJP.pl
mieszkanka Jastrowia
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
}|-
Jastrowie ( Jastrow) – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie złotowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Jastrowie.
Według danych z 30 czerwca 2016 miasto liczyło 8671 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: jaˈstrɔvʲjɛ, AS: i ̯astrovʹi ̯e
Wiktionary
przym. jastrowski
rzecz. jastrowianin, jastrowianka
Wiktionary
przymiotnik od: Jastrowie
SJP.pl
1. roślina zielna z rodziny złożonych; złocień właściwy, margerytka;
2. roślina ozdobna wyhodowana ze złocienia właściwego i gatunku Chrysanthemum maximum; złocień wielki, jastruń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Leucanthemum|Mill.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny astrowatych posiadających kwiatostan w formie koszyczka białego z brzegu, o żółtym środku;
Wiktionary
Jastrun ("Leucanthemum" Mill.) – rodzaj roślin należący do rodziny astrowatych. Należy do niego 48 gatunków. Rośliny te występują w całej Europie i w północnej Azji (na południu po Uzbekistan i Iran). Najbardziej zróżnicowane są na obszarach górskich. Poza pierwotnym zasięgiem rośliny te rosną rozprzestrzenione na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy.
Wikipedia
(1.1) margerytka, war. jastruń
Wiktionary
roślina ozdobna wyhodowana ze złocienia właściwego i gatunku Chrysanthemum maximum; złocień wielki, jastrun
SJP.pl
bezspoinowa posadzka lub podkład pod posadzkę
SJP.pl
przymiotnik od: jastrych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
duży ptak drapieżny o szarobrunatnym upierzeniu i zakrzywionym dziobie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych;
(1.2) ornit. jastrząb zwyczajny;
(1.3) daw. przen. rodzaj armaty
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Czasem, nisko nad głowami, płosząc ptaki, wśród nich watahy jastrzębi, przeleci jedno- lub dwusilnikowy samolot.
Wiktionary
IPA: ˈjasṭʃɔ̃mp, AS: i ̯asṭšõmp
Wiktionary
rzecz. jastrzębie nmos., jastrzębnik mos., jastrzębiowate nmos.
przym. jastrzębi
Wiktionary
(1.2) jastrząb zwyczajny, jastrząb gołębiarz, pot. gołębiarz, reg. kastruba, reg-pl|Kresy|karszun, korszun., białystok. szulak
Wiktionary
1. zdrobnienie od: jastrząb;
2. młody jastrząb
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. przypominający jastrzębiec
Wiktionary
rzecz. jastrzębiec
Wiktionary
przymiotnik od: jastrząb
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jastrzębiem, dotyczący jastrzębia
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do jastrzębia
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla jastrzębia, taki jak u jastrzębia
forma rzeczownika.
(4.1) D. lm. od: jastrząb
Wiktionary
IPA: jaˈsṭʃɛ̃mbʲi, AS: i ̯asṭšẽmbʹi
Wiktionary
rzecz. jastrząb m., jastrzębnik m., jastrzębiowate nmos., jastrzębie nmos.
Wiktionary
duży ptak drapieżny o szarobrunatnym upierzeniu i zakrzywionym dziobie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj ptaków z rodziny jastrzębiowatych
SJP.pl
mieszkaniec Jastrzębia, Jastrzębi lub Jastrzębia-Zdroju
SJP.pl
mieszkanka Jastrzębia, Jastrzębi lub Jastrzębia-Zdroju
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. mający barwnie prążkowane pióra;
2. dawniej: podobny do jastrzębia
SJP.pl
1. samica jastrzębia;
2. niedźwiedziówka jastrzębica - gatunek motyla
SJP.pl
Jastrzębica (ukr. Яструбичі, "Jastrubyczi"), Jastrzębicze – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie szeptyckim. Wieś liczy 1191 mieszkańców.
Znajduje się tu zabytkowa cerkiew drewniana św. Michała z 1759 roku.
Wikipedia
duży ptak drapieżny o szarobrunatnym upierzeniu i zakrzywionym dziobie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Accipitrinae|Vigors|ref=tak., podrodzina ptaków z rodziny jastrzębiowatych;
forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.
(2.1) M., B. i W. lm. od: jastrząb
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Polujące jastrzębie atakują znienacka.
Wiktionary
rzecz. jastrząb mzw., jastrzębnik mos., jastrzębiowate nmos.
przym. jastrzębi
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
}|-
Jastrzębie-Zdrój (śl. Jastrzymbie-Zdrōj, Bad Königsdorff-Jastrzemb) – miasto na prawach powiatu położone w południowej części województwa śląskiego. Według danych Głównego Urzędu Statystycznego z 2024 roku, miasto było zamieszkiwane przez 82 301 osoby, a jego powierzchnia wynosiła 88,62 km².
Wikipedia
(1.1) Jastrzębie-Zdrój dostało prawa miejskie w 1963 roku.
Wiktionary
IPA: ˌjasṭʃɛ̃mˈbʲjɛ‿zdruj, AS: i ̯asṭšẽmbʹi ̯e‿zdrui ̯
Wiktionary
przym. jastrzębski
Wiktionary
(1.1) pot. Jastrzębie
Wiktionary
bylina z rodziny astrowatych (złożonych), o liściach na ogół zebranych w przyziemną rozetę i kwiatostanach typu koszyczka, rosnąca na suchych łąkach, pastwiskach i w widnych lasach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Jastrzębia Góra
SJP.pl
rodzina ptaków drapieżnych z rzędu szponiastych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Accipitridae|Vigors|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu szponiastych;
Wiktionary
Jastrzębiowate (Accipitridae) – rodzina ptaków z rzędu szponiastych (Accipitriformes).
Wikipedia
(1.1) Do rodziny jastrzębiowatych zalicza się: kaniuki, orłosępy oraz jastrzębie.
Wiktionary
rzecz. jastrząb mzw., jastrzębie nmos.
przym. jastrzębi
Wiktionary
o cechach jastrzębiowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
rząd ptaków; drapieżne, szponiaste
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. ktoś, kto poluje z jastrzębiem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: jaˈsṭʃɛ̃mbʲɲik, AS: i ̯asṭšẽmbʹńik
Wiktionary
rzecz. jastrząb m., jastrzębie nmos.
przym. jastrzębi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie w rejonie kozowskim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
przym. jastrzębowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Jastrząb, Jastrzębia, Jastrzębie-Zdrój
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Jastrzębia
Wiktionary
Jastrzębski (f. Jastrzębska) – nazwisko używane m.in. w Polsce.
Na początku lat 90. XX wieku nosiło je w Polsce 19156 pełnoletnich osób. Najwięcej w dawnym woj. warszawskim (2211 osób), siedleckim (1875 osób), katowickim (952 osoby) i łomżyńskim (948 osób).
Wikipedia
IPA: jasˈtʂɛmp.ski
Wiktionary
rzecz. Jastrzębie m., Jastrzębie-Zdrój m., jastrzębianin m., jastrzębianka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. niewola u Turków lub Tatarów;
2. ludność wzięta w jasyr w znacz. 1
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. niewola u Tatarów lub Turków
Wiktionary
Ja
Wikipedia
dawny wóz służący do przewożenia amunicji artyleryjskiej; jaszczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. jednoosiowy pojazd artyleryjski, używany zwłaszcza w artylerii konnej, przeznaczony głównie do przewożenia amunicji
Wiktionary
Zo
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. jazgotać, wrzeszczeć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
potocznie: wymarły gad z ery mezozoicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) paleont. wymarły gad ogoniasty z mezozoiku
(1.2) pot. duża jaszczurka
(1.3) herp. płaz ogoniasty
(1.4) rzem. skóra używana w kaletnictwie do wyrobu galanterii
(1.5) daw. pochwa szabli obciągnięta skórą zwierzęcą, także gadzią
(1.6) przest. med. pryszczyca
Wiktionary
Jaszczur (oryg. fr. "La peau de chagrin") – powieść Honoriusza Balzaka wydana po raz pierwszy w sierpniu 1831. Napisana przed stworzeniem ogólnego planu cyklu "Komedia ludzka", została następnie umieszczona w jej części zatytułowanej "Studia filozoficzne". Akcja utworu rozgrywa się w czasach współczesnych autorowi, bezpośrednio po rewolucji lipcowej i wstąpieniu na tron Ludwika Filipa I.
Wikipedia
(1.1) Poczta Polska wydała znaczek z jaszczurem kopalnym.
(1.2) Ale jaszczury nie polegają na wzroku, a głównie na węchu – potrafią wyczuć martwe lub zranione zwierzę w promieniu 10 kilometrów!
(1.4) Kupię żonie torebkę z jaszczuru na targu w Jerozolimie.
Wiktionary
rzecz. Jaszczur mos./ż., Jaszczurówka ż., Jaszczury lm nm.
przym. jaszczurczy, jaszczurowy, jaszczurowaty
przysł. jaszczurczo
Wiktionary
(1.4) szagryn
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) należący do jaszczurki, właściwy jaszczurce
przymiotnik jakościowy
(2.1) przen. pełen złych skłonności
Wiktionary
(2.1) Krwawym wzrokiem wkoło toczył człowiek z jaszczurczymi oczy.
Wiktionary
IPA: jaʃˈt͡ʃurt͡ʃɨ, AS: i ̯aščurčy
Wiktionary
rzecz. jaszczurkowate nmos., jaszczurka ż., jaszczur m.
Wiktionary
(1.1) rzad. jaszczurzy
Wiktionary
zdrobnienie od: jaszczurka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: jaszczurka
Wiktionary
IPA: ˌjaʃt͡ʃuˈrɛt͡ʃka, AS: i ̯aščurečka
Wiktionary
rzecz. jaszczurkowate nmos., jaszczurka ż.
Wiktionary
niewielki gad o wydłużonym ciele pokrytym łuskami i długim, regenerującym się ogonem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) herp. czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach;
(1.2) pot. złośliwa kobieta
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Najliczniej występującą w Polsce jaszczurką jest zwinka.
(1.2) Zastanawiałam się, kto za tym stoi, ale to przecież oczywiste – to Iwona, ta jaszczurka!
Wiktionary
IPA: jaʃˈt͡ʃurka, AS: i ̯aščurka
Wiktionary
rzecz. Jaszczurówka ż.
:: zdrobn. jaszczureczka ż.
:: zgrub. jaszczur mzw.
przym. jaszczurczy, jaszczurzy
Wiktionary
jaszczurkojad ciemnogłowy - gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny kukułkowatych
SJP.pl
rodzina gadów łuskoskórych, obejmująca kilka tysięcy gatunków, żyjących nieomal na całym świecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. herp. nazwa systematyczna|Lacertidae|Bonaparte|ref=tak., rodzina jaszczurek z rzędu łuskonośnych;
Wiktionary
Jaszczurkowate, jaszczurki właściwe (Lacertidae) – rodzina jaszczurek z infrarzędu Scincomorpha w rzędzie łuskonośnych (Squamata). Obejmuje ponad 370 gatunków.
Wikipedia
(1.1) Poza jaszczurką żyworodną wszystkie jaszczurkowate są jajorodne.
Wiktionary
rzecz. jaszczur mzw., jaszczurka ż., jaszczureczka ż., Jaszczurówka ż.
przym. jaszczurczy, jaszczurzy
Wiktionary
(1.1) jaszczurki właściwe
Wiktionary
1. o cechach jaszczurkowatych (rodzina gadów);
2. podobny wyglądem lub zachowaniem do jaszczurki
SJP.pl
gatunek afrykańskiego ptaka z rodziny jastrzębiowatych; owadożer mały, jastrząb sawannowy
SJP.pl
Jaszczurkołap, owadożer mały, jastrząb sawannowy ("Kaupifalco monogrammicus") – gatunek ptaka z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae). Mały ptak drapieżny występujący w Afryce Subsaharyjskiej. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
1. gatunek ptaka z rodziny jastrzębiowatych;
2. gatunek ryby z rodziny jaszczurnikowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Jaszczurnikowate (Synodontidae) – rodzina drapieżnych ryb skrzelokształtnych (Aulopiformes). Z powodu podobieństwa kształtu głowy i pyska do jaszczurek określane są też nazwą "ryby-jaszczurki". Niektóre gatunki są poławiane gospodarczo.
Wikipedia
przypominający wyglądem jaszczura
SJP.pl
wycinka jaszczurówka - gatunek motyla z rodziny wycinkowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawny wóz służący do przewożenia amunicji artyleryjskiej; jaszcz
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wieś w województwie wielkopolskim, z największym w Europie ośrodkiem jeździeckim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jaszkową, dotyczący Jaszkowej
Wiktionary
rzecz. Jaszkowa ż.
Wiktionary
tradycyjna część ubioru kobiet muzułmańskich; czarczaf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) część tradycyjnego muzułmańskiego ubioru kobiecego, która okrywa twarz i szyję, jedynie z otworami na oczy
Wiktionary
(1.1) kwef, czarczaf
Wiktionary
dzielnica Ustronia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Jaszun, związany z Jaszunami
Wiktionary
(1.1) Mocną pozycję na rynku krajowym jaszuński zakład zdobył od początku swego założenia w 1959 roku.
Wiktionary
rzecz. Jaszuny nmos., jaszunianin m., jaszunianka ż.
Wiktionary
1. rodzaj paśnika dla zwierzyny
2. krata bądź siatka, przez którą przepuszcza się wodę podczas wybierania ryb ze stawu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim;
Wiktionary
– miasto w południowo-wschodniej Polsce, w województwie podkarpackim, siedziba powiatu jasielskiego, położone w obrębie Dołów Jasielsko-Sanockich. Znajduje się ono na wysokości od 225 do 380 m n.p.m. w miejscu połączenia trzech rzek: Wisłoki, Ropy oraz Jasiołki. Według danych GUS z 31 grudnia 2024 r. Jasło liczyło 32 378 mieszkańców i miało powierzchnię 36,52 km². Patronem miasta jest św. Antoni z Padwy.
Wikipedia
(1.1) Tym dokumentem nadał król miasteczku Jasłu prawo niemieckie.
Wiktionary
IPA: ˈjaswɔ, AS: i ̯asu̯o
Wiktionary
rzecz. jaślanin mos., jaślanka ż., Jasiołka ż.
przym. jasielski
Wiktionary
w górnictwie:
1. szopa na rudę
2. przybudówka na urządzenia wiertnicze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) górn. szopa na rudę
(1.2) górn. przybudówka na urządzenia wiertnicze
(1.4) stpol. kram
(1.5) stpol. namiot
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈjata, AS: i ̯ata
Wiktionary
(1.3-5) jatka
Wiktionary
broń sieczna używana od XVI wieku przez Turków, Arabów i Persów
SJP.pl
Ja
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. sklep mięsny;
2. rzeźnia;
3. dawniej: ubój;
4. przenośnie: krwawa bójka, rzeź, masakra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sklep z mięsem, zwłaszcza prymitywny
(1.2) przen. bójka zakończona krwawo
(1.3) daw. prowizoryczny budynek
Wiktionary
Jatka – miejsce, w którym dawniej sprzedawano mięso z uboju lub miejsce takiego uboju (rzeźnia).
Jatki powstawały od końca XII wieku wraz z wykształceniem się specjalizacji handlowej. Były to kramy rzeźnicze zwane z łaciny "macellum" lub "mensa carnifiucium" (ława rzeźnicza).
Wikipedia
(1.2) Za Leszkiem jest Kraków zdolny do wszelkich bijatyk lub jatek; za Mieszka poznańskie rycerstwo da sobie obciąć podatek.
Wiktionary
IPA: ˈjatka, AS: i ̯atka
Wiktionary
chemiczny związek organiczny stosowany w leczeniu czerwonki; yatren
SJP.pl
dawny kierunek w chemii, według którego głównym zadaniem chemii jest preparowanie leków i wyjaśnianie procesów zachodzących w organizmie ludzkim; chemia lekarska, chemiatria
SJP.pl
Jatrochemia (gr. "iatrós" – lekarz, "chemia"), chemiatria, alchemia lekarska – kierunek panujący w alchemii od XVI do XVIII wieku, mówiący, że głównym zadaniem chemii jest odkrywanie nowych leków. Czołowym propagatorem jatrochemii był Paracelsus. Wprowadził on do lecznictwa alkohol, sole arsenu, miedzi, ołowiu i srebra oraz opracował reguły dawkowania leków. Polskim przedstawicielem jatrochemii był, wzorujący się na Paracelsusie, Jakub Barner.
Wikipedia
przedstawiciel dawnego kierunku w chemii, według którego głównym zadaniem chemii jest preparowanie leków i wyjaśnianie procesów zachodzących w organizmie ludzkim
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny wilczomleczowatych
SJP.pl
Ja
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. paniczny lęk przed lekarzami
Wiktionary
IPA: ˌjatrɔˈfɔbʲja, AS: i ̯atrofobʹi ̯a
Wiktionary
przym. jatrogeniczny
Wiktionary
wystąpienie lub nasilenie się u pacjenta określonych objawów chorobowych na skutek postępowania lekarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o wpływie lekarza i jego działań na pacjenta
Wiktionary
Jatrogenia (gr. ἰατρός "iatros – lekarz," γένεσις "genesis – pochodzenie, geneza") – oddziaływanie lekarza (lub innego personelu medycznego) na pacjenta. Określenia „jatrogenia”, „jatrogenny” zwykle są stosowane w kontekście negatywnych następstw działań personelu medycznego, choć pojęcie to zawiera w sobie wszystkie następstwa związane z przebiegiem leczenia (w tym pozytywne), a następstwa niekorzystne określa się mianem „jatropatogenii”.
Wikipedia
przym. jatrogeniczny
Wiktionary
taki, którego przyczyną było leczenie, będący następstwem leczenia; jatrogenny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący następstwem działalności lekarza lub personelu medycznego; taki, którego przyczyną było leczenie
Wiktionary
IPA: ˌjatrɔɡɛ̃ˈɲit͡ʃnɨ, AS: i ̯atrogẽńičny
Wiktionary
rzecz. jatrofobia ż., jatrogenia ż.
przym. jatrogenny
przysł. jatrogenicznie
Wiktionary
(1.1) jatrogenny
Wiktionary
będący następstwem leczenia; taki, którego przyczyną było leczenie; jatrogeniczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. będący szkodliwym, niekorzystnym następstwem leczenia
Wiktionary
(1.1) To badanie ma na celu wykrycie jatrogennych skutków nadużywania leków.
Wiktionary
IPA: ˌjatrɔˈɡɛ̃nːɨ, AS: i ̯atrogẽ•ny
Wiktionary
przym. jatrogeniczny
Wiktionary
(1.1) jatrogeniczny
Wiktionary
Jatutów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Zamość. Leży na wschodnim skraju gminy, nad rzeką Łabuńką, w obrębie Padołu Zamojskiego.
Do 11 października 1973 w gminie Łabunie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wikipedia
stolica Kamerunu
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Kamerunu;
Wiktionary
Ja
Wikipedia
IPA: jawnˈdɛ, AS: i ̯au̯nde
Wiktionary
rzecz. jaundejczyk mos., jaundejka ż.
przym. jaundejski
Wiktionary
mieszkaniec Jaunde, stolicy Kamerunu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Jaunde
Wiktionary
IPA: jawnˈdɛjt͡ʃɨk, AS: i ̯au̯ndei ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Jaunde n.
:: fż. jaundejka ż.
przym. jaundejski
Wiktionary
mieszkanka Jaunde (stolicy Kamerunu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Jaunde
Wiktionary
IPA: jawnˈdɛjka, AS: i ̯au̯ndei ̯ka
Wiktionary
rzecz. Jaunde n.
:: fm. jaundejczyk mos.
przym. jaundejski
Wiktionary
przymiotnik od: Jaunde (stolica Kamerunu)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Jaunde
Wiktionary
IPA: jawnˈdɛjsʲci, AS: i ̯au̯ndei ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Jaunde n., jaundejczyk mos., jaundejka ż.
Wiktionary
[czytaj: dżawa] język programowania obiektowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) inform. popularny obiektowy język programowania;
Wiktionary
Java – obiektowy, oparty na klasach, statycznie i silnie typowany język programowania ogólnego zastosowania, wspierający programowanie współbieżne. Podstawą języka jest model obiektowy, jednak jego kolejne wersje wprowadziły również mechanizmy umożliwiające stosowanie elementów programowania funkcyjnego, w szczególności wyrażenia lambda, referencje do metod i interfejsy funkcyjne.
Wikipedia
(1.1) Kod wynikowy kompilatora Javy ma postać kodu dla maszyny wirtualnej.
Wiktionary
[czytaj: dżawaskript] obiektowy język programowania skryptów na stronach www
SJP.pl
JavaScript, w skrócie JS – skryptowy oraz wieloparadygmatowy język programowania, stworzony przez firmę Netscape, najczęściej stosowany na stronach internetowych. Twórcą JavaScriptu jest Brendan Eich. W połowie lat 90. XX wieku organizacja ECMA wydała na podstawie JavaScriptu standard języka skryptowego o nazwie ECMAScript, aktualnie rozwijaniem tego standardu zajmuje się komisja TC39.
Wikipedia
Javier – gmina w Hiszpanii, w Nawarze, o powierzchni 46,6 km². Położona na skrajnym wschodzie prowincji, granicząca z Saragossą.
W 2011 roku gmina liczyła 120 mieszkańców. Miejsce urodzenia św. Franciszka Ksawerego.
Wikipedia
dawniej: jawa; dziś tylko w związkach frazeologicznych:
a) wyjść na jaw - stać się wiadomym, znanym; okazać się;
b) wydobyć, wyciągnąć coś na jaw - odkryć coś, co było dotąd tajemnicą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. zob. jawa.; dziś tylko we frazeologii
Wiktionary
IPA: jaf, AS: i ̯af
Wiktionary
stan przytomności i świadomego reagowania na bodźce w odróżnieniu od snu lub halucynacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stan czuwania, niespanie
(1.2) rzeczywistość
(1.3) czeski motocykl
Wiktionary
Nie mylić z: Java.
Jawa – wyspa w Azji Południowo-Wschodniej, jedna z Wielkich Wysp Sundajskich. Należy do Indonezji, a największe miasto wyspy, Dżakarta, jest stolicą tego kraju. Jest najludniejszą wyspą na świecie, zamieszkuje ją 151,6 mln osób. Na obszarach nizinnych Jawy Centralnej na jeden km² przypada 2000 osób. Powierzchnia Jawy to 126,7 tys. km², co daje jej trzynaste miejsce wśród wysp na świecie i piąte w Indonezji.
Wikipedia
(1.1) Na jawie zobaczyłem jej postać zbliżającą się zalotnym krokiem do mnie.
Wiktionary
IPA: ˈjava, AS: i ̯ava
Wiktionary
czas. jawić się
Wiktionary
(1.1) czuwanie
Wiktionary
[czytaj: dżawaharlal] obce imię męskie
SJP.pl
mieszkaniec Jawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Jawy
Wiktionary
(1.1) Sam będąc synem Jawajczyka i Balijki, planowaćanował dla swego prezydencko-królewskiego rodu kolejne krzyżówki etniczne, umacniające spoistość archipelagu.
Wiktionary
rzecz. Jawa ż., jawajski mrz.
:: fż. Jawajka ż.
przym. jawajski
Wiktionary
typ lalki teatralnej poruszanej od dołu przez aktora ukrytego w zapadni lub za parawanem; lalka jawajska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Jawy
Wiktionary
Jawajka – lalka teatralna osadzona na kołku – gapicie, który znajduje się w otworze pośrodku ramion, działających niezależnie od głowy. Funkcjonujące osobno ręce lalki poruszane są za pomocą drucianych wyciągników – czempurytów, które lalkarz trzyma w drugiej dłoni. Prowadzenie lalki polega na połączeniu animacji tułowia i głowy z niezależną od ich ruchu animacją każdej z dłoni.
Wikipedia
rzecz. Jawa ż., jawajski mrz.
:: fm. Jawajczyk mos.
przym. jawajski
Wiktionary
→ Jawa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jawą, dotyczący Jawy
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język jawajski;
Wiktionary
IPA: jaˈvajsʲci, AS: i ̯avai ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Jawa ż., Jawajczyk mos., Jawajka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem jawajskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem jawajskim
(1.3) spisany, stworzony w języku jawajskim
Wiktionary
IPA: jaˈvajskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: i ̯avai ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Győr, miasto w północno-zachodnich Węgrzech;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Jawiszowice – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie oświęcimskim, w gminie Brzeszcze.
Wikipedia
przymiotnik od: Jawiszowice
SJP.pl
jawić się - książkowo: stać sie, stawać się widocznym (np. W cieniu jawił się potwór.)
SJP.pl
zdrobnienie od: Jawa (motocykl marki Jawa)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób jawny, widoczny dla każdego, niczego nie ukrywając
Wiktionary
(1.1) Dzięcioł należy do drapieżników, jawnie napadających na swą zdobycz.
(1.1) Prorocy opowiadali się jawnie przeciwko bałwochwalstwu członków narodu wybranego.
Wiktionary
IPA: ˈjavʲɲɛ, AS: i ̯avʹńe
Wiktionary
rzecz. jawność ż.
czas. jawić się ndk.
przym. jawny
przysł. jawno
Wiktionary
(1.1) publicznie, otwarcie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: jawnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: jawny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. poborca, celnik
Wiktionary
przestarzale: kobieta uprawiająca nierząd; prostytutka, nierządnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. rel. kobieta jawnie uprawiająca nierząd
Wiktionary
Ja
Wikipedia
(1.1) Królestwo Boże otworzyło się przed jawnogrzesznicą, gdy upadła do nóg Jezusa i płakała, ale otwiera się i przed tobą, gdy ujrzysz swoje grzechy.
Wiktionary
IPA: ˌjavnɔɡʒɛʃʲˈɲit͡sa, AS: i ̯avnogžešʹńica
Wiktionary
rzecz. jawnogrzesznictwo n.
:: fm. jawnogrzesznik m.
czas. jawnogrzeszyć ndk.
przym. jawnogrzeszny
przysł. jawnogrzesznie
Wiktionary
(1.1) prostytutka; wulg. kurwa; daw. nierządnica, rozpustnica, ladacznica, wszetecznica, kortezanka, kurtyzana, kokota
Wiktionary
grupa roślin mających kwiaty i rozmnażających się przez nasiona
SJP.pl
grupa roślin zielnych, których pączki odnowieniowe znajdują się wysoko nad powierzchnią ziemi; fanerofity
SJP.pl
roślina jawnopączkowa - roślina, której pączki odnowieniowe znajdują się wysoko nad powierzchnią ziemi; fanerofit
SJP.pl
grupa roślin nasiennych w odróżnieniu od roślin zarodnikowych
SJP.pl
Ja
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jawne
Wiktionary
przym. jawny
przysł. jawnie, jawno
czas. jawić się
Wiktionary
znany wszystkim, podany do wiadomości publicznej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) widoczny dla wszystkich, powszechnie wiadomy; taki, którego się nie ukrywa, nie maskuje
(1.2) taki, który jest jasny i oczywisty
(1.3) mat. inform. wprost widoczny w zapisie
(1.4) fot. poddany wywołaniu i widoczny gołym okiem
Wiktionary
(1.1) Sąd oddalił wniosek obrony o utajnienie rozprawy i zadecydował, że proces będzie się toczył w trybie jawnym.
(1.3) Język C++ nie pozwala na niejawne konwersje między wskaźnikami różnych typów i aby tego dokonać, konieczne jest zastosowanie jawnej konwersji typów.
Wiktionary
IPA: ˈjavnɨ, AS: i ̯avny
Wiktionary
rzecz. jawność ż., ujawnianie n., ujawnienie n.
czas. jawić się, ujawniać ndk., ujawnić dk.
przysł. jawnie
Wiktionary
(1.1) publiczny, otwarty
(1.2) wyraźny, oczywisty
Wiktionary
1. gatunek drzewa z rodzaju klon, o rozłożystej koronie, szarej korze łuszczącej się drobnymi płatami i kwiatach zebranych w zwisające grona, w Polsce spotykany w lasach mieszanych, górskich i wyżynnych; klon jawor, klon jaworowy, jawór (regionalnie);
2. drewno tego drzewa, jasne, elastyczne, używane głównie w stolarstwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Acer pseudoplatanus|ref=tak., gatunek drzewa z rodziny mydleńcowatych o szarej korze i dłoniastych liściach;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jesionom często towarzyszą jawory i drzewa tych dwóch gatunków stanowią najczęstsze otoczenie góralskich domów.
Wiktionary
rzecz. jaworzyna ż., jaworzynka ż., Jawor mos./mrz.
przym. jaworowy
Wiktionary
(1.1) klon jawor, klon jaworowy
Wiktionary
zdrobnienie od: jawor (gatunek drzewa)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Jawornik Polski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Jawornika Polskiego (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Jawornika Polskiego (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkaniec Jaworowa
SJP.pl
mieszkanka Jaworowa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Jaworów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jaworowem, dotyczący Jaworowa (miasta na Ukrainie)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Jaworów mrz.
Wiktionary
związany z jaworem, dotyczący jaworu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z jaworu
(1.2) wykonany z drewna lub innej części jaworu
(1.3) będący częścią jaworu
Wiktionary
Jaworowy, Wielki Jaworowy (cz. "Javorový vrch", niem. "Jaworowy", w okresie II wojny światowej "Ahornberg"; 1032 m n.p.m.) – szczyt górski w Beskidzie Morawsko-Śląskim w Czechach, w pobliżu Trzyńca.
Z rzadko porośniętego szczytu rozciąga się panorama na polskie Beskidy oraz w kierunku słowackich Tatr.
Wikipedia
(1.1) Minęli jaworowy młodnik i zniknęli w gęstwinie.
(1.2) Na półce stały jaworowe ludziki.
(1.3) Jaworową gałązką zdzieliła go po nogach.
Wiktionary
rzecz. jawor m., jaworzynka ż., Jaworzynka ż., jaworzyna ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Jawor
SJP.pl
Jaworski (forma żeńska: Jaworska; liczba mnoga: Jaworscy) – polskie nazwisko. Według danych rejestru PESEL z 27 stycznia 2021 nazwisko to nosi 46 644 osób.
Wikipedia
mieszkaniec Jawora, Jaworza
SJP.pl
mieszkanka Jawora, Jaworza
SJP.pl
przymiotnik od: Jaworze
SJP.pl
1. gatunek drzewa z rodzaju klon, o rozłożystej koronie, szarej korze łuszczącej się drobnymi płatami i kwiatach zebranych w zwisające grona, w Polsce spotykany w lasach mieszanych, górskich i wyżynnych; klon jawor, klon jaworowy, jawór (regionalnie);
2. drewno tego drzewa, jasne, elastyczne, używane głównie w stolarstwie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina z rodziny zapylcowatych
SJP.pl
Jaworznia – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Piekoszów. Ma status sołectwa.
W Królestwie Polskim istniała gmina Jaworznia.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Jaworznia, po jej zniesieniu w gromadzie Białogon, powtórnie była siedzibą gromady Jaworznia. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
mieszkaniec Jaworzna
SJP.pl
mieszkanka Jaworzna
SJP.pl
przymiotnik od: Jaworzno; jaworznicki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jaworznem, dotyczący Jaworzna
Wiktionary
rzecz. Jaworzno n.
przym. jaworznicki
Wiktionary
(1.1) jaworznicki
Wiktionary
część wsi Kiełczygłów-Okupniki
SJP.pl
Jaworznica – część wsi Kiełczygłów-Okupniki w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie pajęczańskim, w gminie Kiełczygłów.
W latach 1975–1998 Jaworznica administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
1. przymiotnik od: Jaworzno; jaworzniański;
2. przymiotnik od: Jaworznica
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jaworznem
Wiktionary
(1.1) Uczęszczałem kiedyś do jaworznickiego liceum.
Wiktionary
IPA: ˌjavɔʒʲˈɲit͡sʲci, AS: i ̯avožʹńicʹḱi
Wiktionary
rzecz. Jaworzno n., jaworznianin m., jaworznianka ż.
przym. jaworzniański, jaworzeński
Wiktionary
(1.1) jaworzniański; daw. jaworzeński
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie śląskim;
(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie oleskim, w gminie Rudniki;
Wiktionary
Jaworzno – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce położone na Pagórach Jaworznickich (Wyżyna Śląsko-Krakowska) w województwie śląskim. Pod względem kulturowym, etnograficznym i historycznym Jaworzno wraz ze swoim regionem stanowi część ziemi krakowskiej oraz Małopolski.
Wikipedia
(1.1) Jaworzno jest położone w województwie śląskim.
(1.1) Moja babcia pochodzi z Jaworzna.
(1.1) Mieszkam w Jaworznie.
Wiktionary
IPA: jaˈvɔʒnɔ, AS: i ̯avožno
Wiktionary
rzecz. jaworznianin m., jaworznianka ż.
przym. jaworznicki, jaworzniański
Wiktionary
1. las jaworowy;
2. drewno jaworowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. las jaworowy, skupisko rosnących jaworów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. jawor m., Jaworzynka ż.
:: zdrobn. jaworzynka ż.
przym. jaworowy
Wiktionary
mieszkaniec Jaworzyny Śląskiej (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Jaworzyny Śląskiej (miasta w Polsce)
SJP.pl
dolina w Tatrach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: jaworzyna
(1.2) leśn. niewielka jaworzyna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Leśnik sprawdził poszycie w jaworzynce nad potokiem.
Wiktionary
rzecz. Jaworzynka ż., jaworzyna ż., jawor m.
przym. jaworowy
Wiktionary
przymiotnik od: Jaworzyna, Jaworzyna Śląska
SJP.pl
1. gatunek drzewa z rodzaju klon, o rozłożystej koronie, szarej korze łuszczącej się drobnymi płatami i kwiatach zebranych w zwisające grona, w Polsce spotykany w lasach mieszanych, górskich i wyżynnych; klon jawor, klon jaworowy, jawór (regionalnie);
2. drewno tego drzewa, jasne, elastyczne, używane głównie w stolarstwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie (polski egzonim)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: jaˈvɔ.ruf
Wiktionary
przym. jaworowski
Wiktionary
regionalnie: jawor (gatunek klonu)
SJP.pl
Jawór – wieś sołecka w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Sobków. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
1. budowla wznoszona na rzece w celu spiętrzenia wody;
2. rodzaj plecionego płotu służącego do połowu ryb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. zapora, tama;
(1.2) ryb. rodzaj pułapki w postaci ruchomego, pleśćecionego płotu zastawianego na ryby w rzece lub jeziorze
Wiktionary
Zobacz też: Jaz w innych znaczeniach tej nazwy.
Jaz – budowla hydrotechniczna w poprzek rzeki lub kanału, piętrząca wodę w celu utrzymania stałego poziomu dla celów żeglugowych lub (w ograniczonym zakresie) zabezpieczenia przed powodzią, zaopatrywania w wodę oraz do celów energetycznych. Równolegle do jazu czasami buduje się śluzy umożliwiające żeglugę i przepławki.
Wikipedia
(1.1) Potokiem woda huczy spadając pianą po śliskich skałach, a pod jazami na bajorach srebrnołuskie pstrągi rzucają się błyskawicznie szybko (…)
Wiktionary
IPA: jas, AS: i ̯as
Wiktionary
(1.1) tama
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w środkowym Iranie;
Wiktionary
Ja
Wikipedia
1. przemieszczanie się z miejsca na miejsce za pomocą środków lokomocji;
2. dawniej: kawaleria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przenoszenie się z miejsca na miejsce, przebywanie drogi za pomocą różnych środków lokomocji; poruszanie się, posuwanie się środków lokomocji
(1.2) hist. kawaleria, żołnierze konni, konnica
(1.3) druk. drukowanie (w szczególności dużego nakładu)
wykrzyknik
(2.1) lekcew. ponaglenie rozmówcy, aby przystąpił do wykonywania swoich obowiązków
(2.2) pogard. żądanie opuszczenia jakiejś przestrzeni (rzeczywistej lub wirtualnej)
Wiktionary
(1.1) Jazda na miejsce była bardzo trudna.
(1.1) Jazda autobusem jest bardzo męcząca.
(1.2) Zza pierścienia strzelców konnych wyłonił się oddział lekkiej jazdy prowadzony przez kilku ciężkozbrojnych z pysznymi pióropuszami na hełmach.
(1.3) Drukarz mówił mi, że to zlecenie to trzy palety papieru do jazdy.
Wiktionary
IPA: ˈjazda, AS: i ̯azda
Wiktionary
czas. jeździć ndk., jechać ndk., dojechać dk.
rzecz. jeżdżenie n., wyjazd mrz., jeźdźczyni ż., przejażdżka ż., podjazd mrz., pojazd mrz., jeździec mos., przyjezdny mos., dojechanie n., zajezdnia ż., Przejazd mrz., przejazd mrz.
przym. przyjezdny, jeździecki
Wiktionary
(1.1) podróż, droga
(2.1) do roboty
(2.2) jazda stąd, precz, precz stąd
Wiktionary
Jazdów – historyczny gród i dwór książąt mazowieckich znajdujący się na terenie Ujazdowa w Warszawie.
Wikipedia
sieć do połowu jazgarzy
SJP.pl
ryba z rodziny okoniowatych; jażdż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. ryba z rodziny okoniowatych;
Wiktionary
Jazgarz ("Gymnocephalus cernua") – gatunek ryby okoniokształtnej z rodziny okoniowatych (Percidae).
Wikipedia
(1.1) Byczki sporządza się głównie z płoci, wzdręgi, okonia i jazgarza.
Wiktionary
IPA: ˈjazɡaʃ, AS: i ̯azgaš
Wiktionary
rzecz. jazgarnik m.
Wiktionary
wieś w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim
SJP.pl
Ja
Wikipedia
wieś w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. wieś w Polsce w województwie mazowieckim, w gminie Lesznowola;
Wiktionary
Jazgarzewszczyzna – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, w gminie Lesznowola. Miejscowość znajduje się w terenie leśnym.
W skład sołectwa "Jazgarzewszczyzna" wchodzi także wieś Łoziska.
Wikipedia
przymiotnik od: jazgarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od jazgot
Wiktionary
(1.1) To nie jazgot, lecz tylko mały jazgocik.
Wiktionary
rzecz. jazgot m.
Wiktionary
1. gwar, wrzawa, powstałe ze zmieszanych głosów wielu ludzi; także: krzykliwa kłótnia, rozmowa, wrzask, pisk;
2. mieszanina głośnych, piskliwych dźwięków; hałas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gwar, wrzawa składająca się z ludzkich głosów
(1.2) krzykliwa kłótnia
(1.3) mieszanina głośnych, piskliwych odgłosów
Wiktionary
(1.3) To szuranie po podłodze naraz przerodziło się w ostry, świdrujący powietrze jazgot.
Wiktionary
rzecz. jazgotanie n., jazgotliwość ż., rozjazgotanie n., zajazgotanie n.
:: zdrobn. jazgocik mrz.
czas. jazgotać ndk., rozjazgotać dk., zajazgotać dk.
przym. jazgotliwy
przysł. jazgotliwie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|jazgotać.
Wiktionary
rzecz. jazgot m., jazgotliwość ż.
czas. jazgotać ndk.
przym. jazgotliwy
przysł. jazgotliwie
Wiktionary
czasownik
(1.1) artykułować krzykliwie
Wiktionary
rzecz. jazgot mrz., jazgotanie n., jazgotliwość ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób jazgotliwy
Wiktionary
rzecz. jazgot mrz., jazgotanie n., jazgotliwość ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: jazgotliwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest jazgotliwe; cecha tych, którzy są jazgotliwi
Wiktionary
rzecz. jazgot m., jazgotanie n.
czas. jazgotać ndk.
przym. jazgotliwy
przysł. jazgotliwie
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: jazgotliwy
SJP.pl
1. czyniący jazgot; kłótliwy, krzykliwy;
2. przenikliwy, piskliwy, ujadający
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) o człowieku: krzykliwy, kłótliwy; czyniący jazgot
(1.2) o ludzkim głosie: donośny, krzykliwy, piskliwy
(1.3) o dźwiękach, odgłosach itp.: głośny, uciążliwy, przenikliwy, zgrzytliwy, ujadający
Wiktionary
rzecz. jazgot mrz., jazgotanie n., jazgotliwość ż.
Wiktionary
nazwa dwóch północnoamerykańskich roślin z rodziny kaktusowatych, będących źródłem pejotlu
SJP.pl
Jazgrza ("Lophophora" J.M.Coult.) – rodzaj roślin z rodziny kaktusowatych. Przedstawiciele rodzaju występują na południowym zachodzie USA (Teksas, Nowy Meksyk), przez północno-wschodni Meksyk na południe aż do Querétaro. Gatunkiem typowym jest "L. williamsii".
Wikipedia
postać z mitologii greckiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po weselu Jazon czuł się osłabiony i kręciło mu się w głowie.
Wiktionary
IPA: ˈjazɔ̃n, AS: i ̯azõn
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jazona lub z nim związany
SJP.pl
Jazowsko – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Łącko, na północnym brzegu rzeki Dunajec, poniżej przełomu rzeki, która przewija się pomiędzy masywem Lubania i lesistym pasem Radziejowej. Wieś położona jest na styku Kotliny Sądeckiej i Beskidu Sądeckiego.
Wikipedia
przymiotnik od: jaz
SJP.pl
wyznawca jazydyzmu, monoteistycznej religii kurdyjskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zob. jezyd.
Wiktionary
rzecz. jazydyzm m.
:: fż. jazydka ż.
przym. jazydzki
Wiktionary
(1.1) jazyd, jezyd, jezyda
Wiktionary
wyznawczyni jazydyzmu, monoteistycznej religii kurdyjskiej; jezydka
SJP.pl
monoteistyczna religia kurdyjska; jezydyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. zob. jezydyzm.
Wiktionary
(1.1) Założycielem tego odłamu religijnego był szejk Adii, żyjący w XII w. na terenie dzisiejszego północnego Iraku. Jazydyzm jest religią synkretyczną; jej korzeni należy szukać w perskim zoroastrianizmie i u szyitów.
Wiktionary
rzecz. jezydyzm m., jazyd m., jazyda mos.
Wiktionary
(1.1) jezydyzm
Wiktionary
koczowniczy lud sarmacki
SJP.pl
Jazygowie ("Jaxamatae", "Ixibatai", "Iazyges") – lud scyto-sarmacki, zamieszkujący po 20 roku n.e. tereny dzisiejszych Węgier i południowej i wschodniej Słowacji.
Wikipedia
[czytaj: dżez] rodzaj improwizowanej muzyki powstałej w USA, w której używane są europejskie instrumenty i w której powiązane są europejskie elementy harmonii z europejsko-afrykańską melodyką i afrykańskim rytmem; dżez; dżaz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. jeden z improwizowanych gatunków muzycznych;
Wiktionary
Jazz – nurt muzyki współczesnej powstały w Stanach Zjednoczonych, ukształtowany na przełomie XIX i XX wieku z elementów bluesa, ragtime’u, spirituals, "work songs" i tradycji marszowo-tanecznych, szczególnie w środowisku afroamerykanów zamieszkujących Nowy Orlean. Jego podstawą jest połączenie improwizacji, synkopowanego rytmu, swingowania, indywidualnego brzmienia wykonawców, polifonicznej gry zespołowej oraz harmoniki wywodzącej się częściowo z tradycji europejskiej.
Wikipedia
(1.1) Jazz powstał w Stanach Zjednoczonych.
Wiktionary
IPA: d͡ʒɛs, AS: ǯes
Wiktionary
rzecz. jazzista m., jazzowanie n.
czas. jazzować ndk.
przym. jazzowy
przysł. jazzowo
Wiktionary
[czytaj: dżezbend] orkiestra dżezowa; dżezbend
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. zespół wykonujący muzykę jazzową
Wiktionary
(1.1) Zaproszono kilka jazz-bandów zza oceanu.
Wiktionary
(1.1) zespół jazzowy
Wiktionary
[czytaj: dżez dżembori] międzynarodowe spotkanie muzyków grających jazz, połączone z występami; jazzowisko (środowiskowo)
SJP.pl
[czytaj: dżezrok] styl w muzyce popularnej, połączenie jazzu i rocka; jazzrock, jazz rock
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) muz. styl w muzyce popularnej będący połączeniem jazzu i rocka;
Wiktionary
Jazz-rock – nurt w muzyce jazzowej i rockowej będący wypadkową elementów tych dwóch koncepcji muzycznych.
Wikipedia
przym. jazz-rockowy
przysł. jazz-rockowo
Wiktionary
(1.1) jazz fusion, fusion
Wiktionary
[czytaj: dżezbend] orkiestra dżezowa; dżezbend, jazz-band
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. zespół wykonujący muzykę jazzową
Wiktionary
(1.1) Właśnie ukazała się trzecia płyta katowickiego jazzbandu, zatytułowana „Blask jazz”.
Wiktionary
(1.1) zespół jazzowy
Wiktionary
[czytaj: dżezfan] miłośnik muzyki jazzowej
SJP.pl
muzyk grający w zespole jazzowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. muzyk jazzowy
Wiktionary
(1.1) Do tej knajpki zaglądali znani jazziści, by pomuzykować.
Wiktionary
rzecz. jazz mrz., jazzowanie n.
czas. jazzować ndk.
przym. jazzowy
przysł. jazzowo
Wiktionary
(1.1) dżezmen, jazzman
Wiktionary
[czytaj: dżezmen] muzyk jazzowy; dżezmen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. muzyk jazzowy
Wiktionary
(1.1) Po wejściu jazzmanów na estradę, zapanowała cisza.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. jazzmanka ż.
Wiktionary
mający niektóre cechy jazzu; przypominający jazz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|jazzować.
Wiktionary
rzecz. jazz mrz., jazzista mos.
przym. jazzowy
czas. jazzować
przysł. jazzowo
Wiktionary
[czytaj: dżezować] grać, śpiewać muzykę jazzową; dżezować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) muz. wykonywać muzykę jazzową
(1.2) muz. występować w zespole jazzowym
Wiktionary
(1.1) Muzycy jazzowali delikatnie, a pary lekko kołysały się na parkiecie.
Wiktionary
rzecz. jazz mrz., jazzista mos., jazzowanie n.
przym. jazzowy
przysł. jazzowo
Wiktionary
środowiskowo: międzynarodowe spotkanie muzyków grających jazz, połączone z występami; jazz-jamboree
SJP.pl
przysłówek
(1.1) na sposób jazzowy
Wiktionary
(1.1) Saksofonista zaczął jazzowo, delikatnie przyspieszając, zachęcając niejako pianistę.
Wiktionary
rzecz. jazz mrz., jazzista mos., jazzowanie n.
czas. jazzować ndk.
przym. jazzowy
Wiktionary
[czytaj: dżezowy] dotyczący jazzu, związany z jazzem; dżezowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. związany z jazzem, dotyczący jazzu
Wiktionary
(1.1) Bridge łączy dwie skrajne części utworu jazzowego.
(1.1) Urzekła ją gra jazzowego saksofonisty.
(1.1) Wokalistka ma w swoim repertuarze znane standardy jazzowe.
(1.1) Był jednym z najpopularniejszy muzyków jazzowych grających na skrzydłówce.
(1.1) Zaduszki jazzowe odbywają się zwykle w kościele ponorbertańskim koło dworca.
Wiktionary
rzecz. jazz m., jazzista m., jazzowanie n.
czas. jazzować ndk.
przysł. jazzowo
Wiktionary
(1.1) dżezowy
Wiktionary
[czytaj: dżezrok] styl styl w muzyce popularnej, połączenie jazzu i rocka; jazz-rock, jazz rock
SJP.pl
dotyczący jazz-rocka, związany z jazz-rockiem
SJP.pl
1. wykorzystujący motywy jazzowe;
2. zbliżony do jazzu
SJP.pl
[czytaj: dżez] rodzaj improwizowanej muzyki powstałej w USA, w której używane są europejskie instrumenty i w której powiązane są europejskie elementy harmonii z europejsko-afrykańską melodyką i afrykańskim rytmem; dżez; dżaz
SJP.pl
but używany przez tancerzy jazzowych; dżezówka
SJP.pl
[czytaj: dżezówki] obuwie tancerzy jazzowych; dżezówki
SJP.pl
Ja
Wikipedia
samogłoska długa występująca m.in. w języku prasłowiańskim, wymawiana podobnie jak [æ] w języku angielskim
SJP.pl
czasownik
(1.1) stpol. jechać
Wiktionary
IPA: jät͡ɕ, AS: i ̯äć
Wiktionary
rzecz. janie n.
Wiktionary
(1.1) jachać
Wiktionary
przymiotnik od: Jaćwież (ziemie Jaćwingów (Jadźwingów); Jadźwingowie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Jaćwieżą albo Jaćwingami, dotyczący Jaćwieży albo Jaćwingów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język jaćwieski;
Wiktionary
rzecz. Jaćwing mos., Jadźwing mos., Jaćwież ż., jaćwieskość ż.
przym. jaćwiński
przysł. jaćwiesko
Wiktionary
(1.1) jaćwiński
(2.1) jaćwiński
Wiktionary
nazwa ziem należących do ok. XIII wieku do Jaćwingów, znajdujących się głównie na obecnej Suwalszczyźnie; Sudowia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina Jaćwingów położona w okresie średniowiecza między rzekami takimi jak: Biebrza, Niemen, Szeszupa oraz obszarami pomiędzy jeziorami Mamry i Śniardwy a rzeką Łęg;
Wiktionary
Jaćwież, także Sudawia (Sudowia) ( Sudovia, Sudauen) – ziemie zajmowane do ok. XIII wieku przez bałtyjskie plemię Jaćwingów.
Wikipedia
(1.1) W Jaćwieży zajmowano się łowiectwem, hodowlą tarpanów, owiec i świń oraz uprawą ziemi.
Wiktionary
IPA: ˈjät͡ɕfʲjɛʃ, AS: i ̯äćfʹi ̯eš
Wiktionary
rzecz. Jaćwing mos., Jadźwing mos., jaćwieski mrz.
przym. jaćwieski
Wiktionary
(1.1) Sudawia, Sudowia
Wiktionary
członek wymarłego ludu bałtyckiego, zamieszkującego Jaćwież; Jaćwięg; Jadźwing
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. hist. członek plemięemienia bałtyckiego zamieszkującego w średniowieczu tereny północno-wschodniej Polski;
Wiktionary
(1.1) Komtur odrąbał Jaćwingowi rękę.
Wiktionary
rzecz. jaćwieski mrz., Jadźwing mos., Jaćwież ż., jaćwieskość ż.
przym. jaćwieski, jaćwiński
przysł. jaćwiesko
Wiktionary
(1.1) Jadźwing
Wiktionary
wymarły dziś lud zamieszkujący niegdyś ziemie prusko-litewskie; Jadźwingowie
SJP.pl
Jaćwingowie lub Jaćwięgowie – lud zachodniobałtycki, blisko spokrewniony z Prusami i Litwinami, zamieszkujący do późnego średniowiecza obszar pomiędzy środkowym Niemnem, Narwią a Wielkimi Jeziorami Mazurskimi. Mówili zrozumiałym dla Litwinów i Prusów słabo poznanym językiem jaćwieskim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. nicpoń
Wiktionary
IPA: ˈjawat, AS: i ̯au̯at
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) stpol. imię|polski|m.
Wiktionary
IPA: ˈjawbʒɨk, AS: i ̯au̯bžyk
Wiktionary
datek ofiarowany ubogiemu, zapomoga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania
(1.2) ekspr. rozczarowująco niewielka kwota pieniędzy, nieadekwatna do potrzeb lub pracy
Wiktionary
Jałmużna – datek dla biednych i potrzebujących, ofiarowany w kontekście religijnym; jej odpowiednikiem jest w islamie zakat.
W chrześcijaństwie jałmużna należy do uczynków miłosierdzia i zalecana jest szczególnie w takich okresach jak wielki post i adwent[].
Wikipedia
(1.1) Przed kościołem jakiś żebrak czekał na jałmużnę.
Wiktionary
IPA: jawˈmuʒna, AS: i ̯au̯mužna
Wiktionary
rzecz. jałmużnica ż., jałmużnik mos., jałmużnictwo n.
przym. jałmużniczy, jałmużnowy
Wiktionary
(1.1) datek; daw. elemozyna, elimozna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) torba na jałmużnę
Wiktionary
dawniej: dawanie lub pobieranie jałmużny; prowadzenie działalności jałmużnika
SJP.pl
dawniej:
1. godność lub urząd dworski związany z nadzorowaniem działalności dobroczynnej;
2. osoba, zwykle duchowna, sprawująca taki urząd;
3. osoba ofiarująca jałmużnę; darczyńca;
4. osoba otrzymująca jałmużnę; żebrak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba rozdająca jałmużnę
(1.2) osoba prosząca o jałmużnę
(1.3) daw. urzędnik rozdający jałmużnę w imieniu władcy
(1.4) hist. urząd osoby rozdającej jałmużnę;
Wiktionary
Jałmużnik (fr. "aumônier") − francuska godność, którą piastował jeden z duchownych na dworze książęcym. Za czasów króla Franciszka I Wielki Jałmużnik (Grand-Aumônier de France) stał na czele kleru francuskiego. W armii francuskiej Aumonier jest tytułem kapelanów (wojskowych, szkolnych, harcerskich itp.) różnych wyznań. W Wielkiej Brytanii istnieje dziedziczny urząd Wielkiego Jałmużnika (biskup, lord High-Almoner), sprawującego nadzór nad fundacjami dobroczynnymi.
Wikipedia
(1.1) Szereg szczodrych jałmużników pochylał się nad dolą ofiar minionej wojny.
(1.2) Przy cmentarnej bramie ręce jałmużników wciąż wyciągnięte były ku przybywającym.
(1.3) Opaci tego klasztoru byli jałmużnikami królów portugalskich.
(1.4) Urząd wielkiego jałmużnika nie był dziedziczony.
Wiktionary
rzecz. jałmużna ż., jałmużnictwo n., jałmużniczość ż.
:: fż. jałmużnica ż.
przym. jałmużniczy, jałmużnowy
Wiktionary
regionalnie: jałoszka, jałowica, jałówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) śrpol. zdrobn. od: jałowica
Wiktionary
IPA: jaˈwɔxna, AS: i ̯au̯oχna
Wiktionary
rzecz. jałowica ż., jałówka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w południowej Rumunii, lewy dopływ Dunaju;
(1.2) geogr. okręg w południowo-wschodniej Rumunii;
Wiktionary
Ja
Wikipedia
(r. męski) tępy, ograniczony mężczyzna; jełopa; jołop; jełop; jołopa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
młoda krowa niemająca jeszcze potomstwa; jałówka; jałowica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. zootechn. młoda, niemająca jeszcze potomstwa, samica, głównie w odniesieniu do krów
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. jałóweczka ż.
Wiktionary
(1.1) cielica, jałowica, jałówka; stpol. jałochna; gw. Śląsk Cieszyński jałowa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Jałoszyński, Jałoszyńska – polskie nazwisko, które obecnie nosi ok. 1100 osób.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zootechn. jałówka
Wiktionary
czas. jałowić ndk.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający liście takie jak jałowiec
Wiktionary
1. widłak jałowcowaty - gatunek roślin wieloletnich z rodziny widłakowatych; widłak gajowy;
2. płonnik jałowcowaty - gatunek mchu z rodziny płonnikowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. przypominający jałowiec
Wiktionary
rzecz. jałowiec m., jałowcowate nmos.
przym. jałowcowy
Wiktionary
tarcznik jałowcowiec - gatunek pluskwiaka z rodziny tarcznikowatych
SJP.pl
przymiotnik od: jałowiec (np. olejek jałowcowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący jałowca
Wiktionary
(1.1) Pokoje dzieci, a także te, w których leżeli chorzy, okadzano dymem jałowcowym.
Wiktionary
IPA: ˌjawɔfˈt͡sɔvɨ, AS: i ̯au̯ofcovy
Wiktionary
rzecz. jałowiec mrz., jałowcówka ż.
przym. jałowcowaty
Wiktionary
miejsce porośnięte jałowcami
SJP.pl
wódka o smaku i zapachu jałowca; dżin; gin; dżyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. wytrawna wódka na owocach jałowca
(1.2) bot. ogrod. odmiana gruszy
(1.3) spoż. owoc jałowcówki (1.2)
Wiktionary
(1.1) Napiłbym się dziadkowej jałowcówki.
(1.2) W sadzie u proboszcza rośne stara jałowcówka.
(1.3) Nazrywam ci jałowcówek, zawieziesz ciotce Honoracie.
Wiktionary
rzecz. jałowiec m.
przym. jałowcowy
Wiktionary
młoda krowa niemająca jeszcze potomstwa; jałówka; jałoszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zootechn. głównie w odniesieniu do krów: młoda, niemająca jeszcze potomstwa, samica
Wiktionary
rzecz. jałówka ż., jałoszka ż., jałochna ż., jałowość ż.
:: zdrobn. jałóweczka ż.
czas. wyjaławiać ndk., jałowieć ndk.
przym. jałowy
przysł. jałowo
Wiktionary
(1.1) cielica, jałówka; przest. jałoszka; stpol. jałochna; gw. Śląsk Cieszyński jałowa
Wiktionary
zdrobnienie od: jałówka; jałóweczka
SJP.pl
iglasty krzew lub drzewo z rodziny cyprysowatych o niewielkich, zwykle czarnych owocach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Juniperus|ref=tak., roślina iglasta należąca do rodzaju jałowcowatych;
(1.2) kulin. owoc jałowca (1.1), przyprawa
Wiktionary
Jałowiec ("Juniperus" L.) – rodzaj roślin iglastych należący do rodziny cyprysowatych. Liczy ok. 50–71 gatunków. Rodzaj należy obok sosen do najbardziej rozpowszechnionych przedstawicieli iglastych na Ziemi. Występują w strefie klimatu umiarkowanego i subpolarnego na wszystkich kontynentach półkuli północnej, a także w górach w strefie międzyzwrotnikowej najdalej na południe sięgając do środkowej Afryki. W Polsce w warunkach naturalnych występują dwa gatunki.
Wikipedia
(1.1) Przed moją szkołą podstawową rosły rozłożyste jałowce.
(1.2) Do pieczeni z dziczyzny dobrze jest dodać kilka jałowców.
Wiktionary
IPA: jaˈwɔvʲjɛt͡s, AS: i ̯au̯ovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. jałowcówka ż., jałowcowate nmos.
przym. jałowcowy, jałowcowaty
Wiktionary
(1.1) reg-pl|Warmia|kadyk., przest. i reg-pl|kresy północne|jadłowiec.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stawać się jałowym
SJP.pl
1. młode bydło niemające jeszcze potomstwa;
2. jałowe, nieurodzajne pole
SJP.pl
1. uczynić nieurodzajnym; wyjaławiać;
2. niszczyć znajdujące się w czymś lub na czymś zarazki; sterylizować, wyjaławiać;
3. pozbawiać czegoś uznawanego za wartościowe; wyjaławiać;
4. o samicy zwierzęcia: nie móc zajść w ciążę
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zootechn. o krowie przestawać być cielną
Wiktionary
(1.1) Krowa jałowi już trzecio wiosna i nie momy mlyka.
Wiktionary
rzecz. jałowa ż.
Wiktionary
młode bydło, niemające jeszcze potomstwa; jałowizna
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób jałowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. jałówka ż., jałowica ż.
przym. jałowy
Wiktionary
1. niepłodność;
2. nieurodzajność;
3. sterylność
SJP.pl
Jałowość (sterylność) to nieobecność w danym materiale zdolnych do życia drobnoustrojów w ich formach wegetatywnych jak i przetrwalnikowych. Materiał jałowy nie może zawierać bakterii ani ich przetrwalników, grzybów ani ich zarodników, pierwotniaków ani wirusów. Jałowość osiąga się poprzez proces sterylizacji.
Wikipedia
1. nieurodzajny, dający małe plony, niedający plonów;
2. pozbawiony drobnoustrojów, sterylizowany, aseptyczny;
3. o samicy zwierząt: niepłodna;
4. nieokraszony, mało pożywny;
5. bezużyteczny (np. bieg jałowy);
6. w przenośni: pozbawiony sensu, bezwartościowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pozbawiony zdolności do urodzaju albo płodzenia
(1.2) bez wartości
(1.3) nie zawierający drobnoustrojów
(1.4) pozbawiony smaku
(1.5) podjęty nadaremno
Wiktionary
(1.1) Mamuty unikały więc obszarów wilgotnych, cofając się na tereny suchsze, ale bardziej mroźne i jałowe.
Wiktionary
IPA: jaˈwɔvɨ, AS: i ̯au̯ovy
Wiktionary
czas. jałowieć
przysł. jałowo
rzecz. jałowica ż., jałówka ż., jałowość
Wiktionary
(1.1) nieurodzajny, nieżyzny, bezpłodny, bezdzietny, bezproduktywny, bezowocny
(1.2) bezwartościowy, byle jaki, nijaki, nużący, akademicki, niewartościowy, do niczego
(1.3) aseptyczny, sterylny
(1.4) bezsmakowy, nijaki
(1.5) bezpodstawny, czczy, daremny
Wiktionary
miasto na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto leżące w południowej części Półwyspu Krymskiego, na brzegu Morza Czarnego;
(1.2) przen. hist. konferencja jałtańska, konferencja krymska w 1945 r.;
Wiktionary
Jałta ( Ялта, Ялта, Yalta, Յալտա) – miasto na Ukrainie leżące w południowej części okupowanego przez Rosję Półwyspu Krymskiego, na brzegu Morza Czarnego. Liczy 79 tys. mieszkańców (2020). Z Jałty do Symferopola prowadzi najdłuższa w Europie linia trolejbusowa długości około 86 km.
Wikipedia
(1.1) Z Jałty do Symferopola prowadzi najdłuższa w Europie linia trolejbusowa.
(1.1) Wielka trójka spotkała się w Jałcie w 1945 roku.
Wiktionary
IPA: ˈjawta, AS: i ̯au̯ta
Wiktionary
przym. jałtański, pojałtański
Wiktionary
mieszkaniec Jałty
SJP.pl
mieszkanka Jałty
SJP.pl
przymiotnik od: Jałta
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. związany z Jałtą, dotyczący Jałty
(1.2) hist. polit. związany z konferencją w Jałcie z 1945 roku, związany z porządkiem świata jaki po niej nastał
Wiktionary
przym. pojałtański
rzecz. Jałta ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: jałówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: jałówka
Wiktionary
IPA: ˌjawuˈvɛt͡ʃka, AS: i ̯au̯uvečka
Wiktionary
rzecz. jałoszka ż., jałowica ż., jałówka ż.
Wiktionary
młoda krowa niemająca jeszcze potomstwa; jałowica; jałoszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zootechn. młoda, niemająca jeszcze potomstwa, samica, głównie w odniesieniu do krów
(1.2) łow. młoda, niemająca jeszcze potomstwa, samica zwierzęcia łownego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W całej wsi ani jeden gospodarz nie miał nie tylko szkapy, ale nawet źrebięcia; niektórzy posiadali krowy, jałówki i cielęta, a jeden z kolonistów, Lejba Koniecpolski, posiadał tylko dwie brodate kozy.
Wiktionary
IPA: jaˈwufka, AS: i ̯au̯ufka
Wiktionary
rzecz. jałowica ż., jałoszka ż., jałochna ż., jałowość ż.
:: zdrobn. jałóweczka ż.
czas. wyjaławiać ndk., jałowieć ndk.
przym. jałowy
przysł. jałowo
Wiktionary
(1.1) cielica, jałowica; przest. jałoszka; stpol. jałochna; gw. Śląsk Cieszyński jałowa
Wiktionary
roślina z rodziny złożonych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: Pisz (miasto w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Janą (rzeką na Dalekim Wschodzie Rosji)
(1.2) związany z osobą o imieniu Jan
Wiktionary
(1.1):
rzecz. Jana ż.
(1.2):
rzecz. Jan mos.
Wiktionary
1. mała poduszka pod głowę; jasiek;
2. odmiana fasoli o białym ziarnie; jasiek;
3. ziarna tej fasoli; jasiek;
4. żartobliwie: głupi jaś - zastrzyk oszałamiający lub uśmierzający ból
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) roln. odmiana białej fasoli o dużych ziarnach
(1.2) środ. przestępcze chleb
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Halina obsiała jasiem grządkę przy płocie.
Wiktionary
rzecz. jasiek mrz.
Wiktionary
(1.1) jasiek
Wiktionary
jaś;
1. mała poduszka pod głowę
2. odmiana fasoli
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Jaśkiewicz – nazwisko polskie. Pochodzi od imienia Jan, które to imię jest rdzeniem jednej z najliczniejszych grup polskich nazwisk (liczącej ponad 300 różnych form). Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 8039 osób. Blisko 70% osób noszących to nazwisko mieszka w południowej połowie kraju.
Wikipedia
1. zdrobnienie od: Jan (imię męskie);
2. nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała, regionalna forma męskiego imienia Jan
Wiktionary
(1.1) Do otwartej walizy wrzuca Jaśko przywiezione prezenty.
Wiktionary
rzecz. Jan m., Jaś m., Jasiek m., Janko m., Janeczek m., Jasio mos.
przym. Jaśkowy, Jasiowy, Janowy
Wiktionary
(1.1) Jaś, Jasiek, Janeczek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Jan (imię męskie); Jaś, Jasio
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jaśka lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Jaśka
Wiktionary
(1.1) Jaśkowy samochód stoi zaparkowany przed remizą.
Wiktionary
rzecz. Jaśko mos., jasiek mrz.
przym. Jasiowy, Janowy
Wiktionary
(1.1) Jankowy
Wiktionary
mieszkaniec Jasła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Jasła
(1.2) osoba pochodząca z Jasła, urodzona w Jaśle
Wiktionary
(1.1) Znam jaślan wypoczywających rok w rok nad Bałtykiem.
Wiktionary
rzecz. Jasło n.
:: fż. jaślanka ż.
przym. jasielski
Wiktionary
mieszkanka Jasła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Jasła
(1.2) kobieta pochodząca z Jasła, urodzona w Jaśle
Wiktionary
(1.1) Jaślankom znowu udało się pokonać sanoczanki.
Wiktionary
rzecz. Jasło n.
:: fm. jaślanin mos.
przym. jasielski
Wiktionary
roślina górska z rodziny pierwiosnkowatych; urdzik
SJP.pl
przymiotnik od: Jaśliska
SJP.pl
1. roślina należąca do rodziny oliwkowatych, występująca w wielu gatunkach; jaśminowiec;
2. kwiat tej rośliny;
3. jaśmin wielkolistny - jeden z gatunków jaśminowca, pochodzący z Azji krzew o wonnych kwiatach; jaśminek wielkolistny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Jasminum|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych (nazwa systematyczna|Oleaceae|ref=tak.);
(1.2) pnącze lub krzew z rodzaju jaśmin (1.1)
(1.3) kwiat jaśminu (1.2)
(1.4) rzad. perfum o zapachu kwiatów jaśminu (1.2)
Wiktionary
Jaśmin, jaśminek ("Jasminum" L.) – rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych. Obejmuje ok. 200 gatunków. Występują one w strefie międzyzwrotnikowej Afryki, Azji i Australii, sięgając do stref umiarkowanych w południowej Afryce i Australii oraz w rejonie Kaukazu i wschodnich Chin. Rosną zwykle w formacjach zaroślowych. Ich wonne, zwykle słodko pachnące kwiaty są zapylane przez owady.
Wikipedia
(1.2) Intensywny zapach jaśminu napełniał pokój.
(1.3) W wazonie stały wonne jaśminy.
(1.4) Łoże skropiła jaśminem i zaciągnęła kotary.
Wiktionary
IPA: ˈjäɕmʲĩn, AS: i ̯äśmʹĩn
Wiktionary
rzecz. jaśminowiec mrz., jaśminówka ż., Jaśmina ż., Jaśminka ż.
przym. jaśminowy, jaśminowaty, jaśminowcowy
przysł. jaśminowo
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Jaśmina – imię żeńskie, wywodzące się od یاسمن ("jāsämin"), od którego pochodzi słowo jaśmin. Do Polski trafiło na nieco szerszą skalę za pośrednictwem języka angielskiego i być może niemieckiego (w którym to języku imię to jest z kolei identyfikowane jako współczesne, stanowiące wynik wpływów angielskich i francuskich). Imię Jaśmina w Polsce odnotowano w latach dwudziestych XX wieku.
Wikipedia
rzecz. jaśmin mrz.
Wiktionary
jaśminek wielkolistny - jeden z gatunków jaśminowca, pochodzący z Azji krzew o wonnych kwiatach; jaśmin wielkolistny
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jaśminy lub z nią związany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. przypominający jaśmin
Wiktionary
rzecz. jaśmin, jaśminowate
przym. jaśminowy
Wiktionary
rodzaj z rodziny hortensjowatych, obejmuje około 70 gatunków krzewów z Eurazji i Ameryki Północnej oraz środkowej; liczne gatunki i odmiany pospolite w Polsce jako rośliny ozdobne, zwane błędnie jaśminami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Philadelphus|L.|ref=tak., rodzaj krzewów z rodziny hortensjowatych o pachnących białych kwiatach;
Wiktionary
Jaśminowiec ("Philadelphus" L.) – rodzaj krzewów z rodziny hortensjowatych. Obejmuje 45 gatunków. Najwięcej z nich rośnie w Azji wschodniej od Himalajów po Japonię, liczne rosną także w Ameryce Północnej (od Ameryki Centralnej po Kolumbię Brytyjską). Jeden gatunek – jaśminowiec wonny "P. coronarius" występuje w rejonie Kaukazu i południowo-wschodniej Europy. Zasiedlają różne siedliska – tereny skaliste i półpustynne, lasy świetliste i luki w lasach wilgotnych. Pachnące kwiaty zapylane są przez owady.
Wikipedia
rzecz. jaśmin mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: jaśmin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od jaśmin
Wiktionary
IPA: ˌjäɕmʲĩˈnɔvɨ, AS: i ̯äśmʹĩnovy
Wiktionary
rzecz. jaśmin m.
przym. jaśminowaty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. jasność, światło dzienne
Wiktionary
IPA: ˈjäɕɲa, AS: i ̯äśńa
Wiktionary
pierwsza część tytułów i zwrotów grzecznościowych używanych dawniej w stosunku do osób wysoko postawionych w hierarchii społecznej, arystokracji, możnych, rzadziej szlachty
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: jasno
SJP.pl
Jaśniej – pierwszy singel Krzysztofa Zalewskiego promujący drugi album pt. "Zelig". To energiczna piosenka przeciwko przeciętności, proklamująca kreatywność dającą dobro wspólne. Refren stanowi przekaz na przyszłość ("dla po nas pokoleń zrobimy jaśniej"), przy końcu utworu zaśpiewany przez chórek dziecięcy.
Wikipedia
stopień wyższy od przymiotnika: jasny
SJP.pl
1. przestarzale o arystokracie;
2. ironicznie o zarozumialcu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. iron. człowiek z wyższych sfer lub mający zbyt duże mniemanie o sobie
(1.2) daw. człowiek z wyższych sfer
Wiktionary
(1.1) Daj spokój, ten jaśniepan zwykłego chleba nie je, tylko paryskie bułki.
Wiktionary
IPA: jäɕˈɲɛpãn, AS: i ̯äśńepãn
Wiktionary
rzecz. jaśniepaństwo n., jaśniepańskość ż.
:: fż. jaśniepani ż.
przym. jaśniepański
Wiktionary
(1.2) jaśnie pan
Wiktionary
jaśniepanna;
1. przestarzale o arystokratce;
2. ironicznie o zarozumiałej kobiecie
SJP.pl
jaśniepani;
1. przestarzale o arystokratce;
2. ironicznie o zarozumiałej kobiecie
SJP.pl
wyniosły sposób bycia przypisywany jaśniepanom, ludziom zarozumiałym lub z wyższych sfer; zarozumialstwo
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. stawać się jasnym lub jaśniejszym;
2. wydawać jasne światło;
3. być wyraźnie widocznym;
4. wyróżniać się czymś pozytywnym;
5. wyrażać pozytywne cechy, emocje; promieniować, emanować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zajaśnieć)
(1.1) dawać wyraźnie jasny blask
(1.2) odbijać światło; być widocznym, pełnym blasku
(1.3) przen. być wyraźnie widocznym ze względu na swoje zalety
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zjaśnieć)
(2.1) tracić natężenie barwy
Wiktionary
(1.1) Gdyż jak błyskawica pojawia się od wschodu i jaśnieje aż na zachód, tak będzie z przyjściem Syna człowieczego.
(1.2) Błękit nieba jaśniał niczym szafir.
(1.3) Warszawa radowała się, gwarzyła, jaśniała.
Wiktionary
rzecz. jasność ż., jasnota ż., jaśnienie n., jasne n.
czas. zajaśnieć dk.
przym. jasny, jaśniejący
przysł. jasno, jaśnie
wykrz. jasne
temsłow. jasno-
Wiktionary
(1.1) promienieć, świecić
(1.2) błyszczeć, pałać, świecić, świecić się
(1.3) promieniować
(2.1) blednąć, płowieć
Wiktionary
1. gwarowo: jaśniejący, błyszczący, świecący;
2. potocznie: przeklęty, cholerny
SJP.pl
zdrobnienie od: jasny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: jasny
Wiktionary
(1.1) Kolor wody przeszedł z ciemnego szmaragdu w jaśniuteńki błękit, a tu i ówdzie pode mną białymi plamami piasku prześwitywać poczęło dno.
Wiktionary
IPA: ˌjäɕɲuˈtɛ̃ɲci, AS: i ̯äśńutẽńḱi
Wiktionary
przysłówek
(1.1) rzad. bardzo jasno
Wiktionary
(1.1) Wtenczas na polu robiło się jaśniuteńko. Nie było to nijakie półświatło, ale jasność taka, jakby już było daleko na dzień.
Wiktionary
zdrobnienie od: jasny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: jasny
Wiktionary
(1.1) Potem potrząsnęła nieporządną grzywą jaśniutkich jak słoma włosów, nieposłusznymi pasemkami spadających na brwi.
Wiktionary
IPA: jäɕˈɲutʲci, AS: i ̯äśńutʹḱi
Wiktionary
przym. jasny
rzecz. jasnota ż., jasność ż., jasne n.
przysł. jasno
wykrz. jasne
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Ja
Wikipedia
ryba z rodziny karpiowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Leuciscus idus|L.|ref=tak., gatunek słodkowodnej ryby stadnej z rodziny karpiowatych;
Wiktionary
Jaź ("Leuciscus idus") – gatunek słodkowodnej ryby karpiokształtnej z rodziny karpiowatych (Cyprinidae).
Wikipedia
1. dawniej: nora borsuka;
2. potocznie: twarz; morda
SJP.pl
przymiotnik od: jaźwiec
SJP.pl
przestarzale: ssak o biało-czarnym umaszczeniu sierści, drapieżnik z rodziny łasicowatych; borsuk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. borsuk
Wiktionary
IPA: ˈjäʑvʲjɛt͡s, AS: i ̯äźvʹi ̯ec
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jeden z obszarów osobowości ludzkiej; ego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) świadomość siebie i swojej osobowości
(1.2) w psychoanalizie: element osobowości
Wiktionary
Jaźń – oś, wokół której organizuje się struktura psychiczna człowieka. Jest odpowiedzialna za przepływ informacji z części świadomej do nieświadomej i odwrotnie. Pełni funkcję integrującą. Celem jaźni jest własne urzeczywistnienie w procesie teleologicznym (celowościowym), ale w trakcie rozwoju jednostki elementem pośredniczącym na tej drodze jest wytworzenie „ja” (czyli ego).
Wikipedia
IPA: jäɕɲ̊, AS: i ̯äśń̦
Wiktionary
(1.1-2) ja
(1.2) ego
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ryba z rodziny okoniowatych; jazgarz
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Jażdżewski (forma żeńska: Jażdżewska, liczba mnoga: Jażdżewscy) – polskie nazwisko.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
spójnik
(1.1) przest. gwara. aż
Wiktionary
(1.1) Pioruny już biły jeden za drugim, jaże oczy ślepiło, i spadała ulewa, że świata nie można było dojrzeć, zaś stronami poszły grady.
(1.1) Było tak zawdy i jeszcze za moje pamięci tak było. Jaże naraz gruchnęło po wsi, że hrabia lasy przedał. Z początku nie chcieli temu wierzyć.
(1.1) Katarynka przygrywała zawzięcie i na taką nutę, jaże niejednemu kulasy drygały, a jakby do wtóru i dziady, usadowieni we dwa rzędy, od kruchty do placu, jęły wyciągać swoje pieśni proszalne…
(1.1) Hale! byłam tam we szpitalu, u starszego pana i tak się spłakałam, że jaże mnie mroczyło.
Wiktionary
(1.1) aż; gwara. aże
Wiktionary
skrót od: Jego (Jej) Cesarska Mość
SJP.pl
skrót od: Jego (Jej) Cesarska Wysokość
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = jednoosobowa działalność gospodarcza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jeśli JDG odniesie sukces, może stać się alternatywą dla etatu.
Wiktionary
skrót od: Księga Judyty - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Starego Testamentu
SJP.pl
skrót
(1.1) = bibl. Księga Judyty
Wiktionary
IPA: ˈcɕɛ̃ŋɡa juˈdɨtɨ, AS: ḱśẽŋga i ̯udyty
Wiktionary
zaimek osobowy
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. ter. od: jeść
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. 3. os. lp. ter. od: być
forma zaimka.
(2.1) B. od: ono
(2.2) B. od: one
Wiktionary
(1.1) Prokop je jabłko.
(1.2) To je marniok synek, raczyj nie chodzuj ś nim. → Chłopak ten jest utracjuszem, lepiej z nim nie przestawaj.
(2.1) Gdzie jest moje pióro? Zgubiłem je.
(2.2) Gdzie są książki? Przyniosłem je wczoraj.
Wiktionary
IPA: jɛ, AS: i ̯e
Wiktionary
[czytaj: żan] francuskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: dżins] dżins, denim;
1. mocna i gruba tkanina bawełniana;
2. potocznie: ubranie uszyte z jeansu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kraw. dżins
Wiktionary
(1.1) W poprzednim sezonie modne były kurtki z jeansu.
Wiktionary
rzecz. jeansy lm.
przym. jeansowy
Wiktionary
(1.1) dżins, teksas
Wiktionary
dżinsowy;
1. przymiotnik od: jeans;
2. przymiotnik od: jeansy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z jeansu
Wiktionary
(1.1) Honorata włożyła dzisiaj jeansową garsonkę.
Wiktionary
rzecz. jeans m., jeansy lm.
Wiktionary
(1.1) z jeansu, dżinsowy
Wiktionary
[czytaj: dżinsy] spodnie z jeansu; dżinsy, denimy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) odzież. spodnie z jeansu
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(2.1) plural|jeans.
Wiktionary
(1.1) Dzisiaj chyba założę jeansy.
Wiktionary
IPA: ˈd͡ʒʲĩw̃sɨ, AS: ǯʹĩũ̯sy
Wiktionary
rzecz. jeans m.
przym. jeansowy
Wiktionary
(1.1) dżinsy, teksasy
Wiktionary
wulgarne: wyraz określający odgłos upadku, uderzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. wulg. osoba, która uprawia dużo seksu
Wiktionary
czas. wyjebać
rzecz. jebak mzw./mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od jebak
Wiktionary
rzecz. jebak m.
czas. jebać, wyjebać
przym. jebnięty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) atrapa penisa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. środ. sport. urządzenie do wyjmowania kostek i innych metalowych elementów sprzętu wspinaczkowego ze skał, umieszczonych uprzednio celem założenia asekuracji;
Wiktionary
Jebadełko (zwane także ekstraktorem lub kluczem do kostek) – urządzenie służące głównie do wyjmowania kostek i innych metalowych elementów sprzętu wspinaczkowego ze szczelin i innych formacji skalnych, w których zostały umieszczone celem założenia asekuracji. Używane bywa również do przewlekania repów i pętli przez małe ucha skalne. Zazwyczaj niesione jest przez drugiego wspinacza w zespole, gdyż to do niego należy demontaż przelotów osadzonych przez prowadzącego.
Wikipedia
(1.1) Większość wspinaczy ma na wyposażeniu jebadełko do kostek.
Wiktionary
IPA: ˌjɛbaˈdɛwkɔ, AS: i ̯ebadeu̯ko
Wiktionary
zob. jebać.
Wiktionary
(1.1) ekstraktor, klucz do kostek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wulg. dom publiczny
Wiktionary
IPA: ˌjɛbadɛwˈkɔvɔ, AS: i ̯ebadeu̯kovo
Wiktionary
zob. jebać.
Wiktionary
(1.1) zob. dom publiczny.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wulg. pot. sypialnia
(1.2) wulg. pot. łóżko
(1.3) wulg. pot. dildo lub wibrator
Wiktionary
(1.2) Kładź się na jebadło!
(1.3) Kupiłam sobie nowe jebadło.
Wiktionary
IPA: jɛˈbadwɔ, AS: i ̯ebadu̯o
Wiktionary
rzecz. jebak mzw./mos., jebaka
czas. jebać
Wiktionary
wulgarne: mężczyzna o dużej potencji seksualnej (słowo czasem używane jako obraźliwe); jebaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) wulg. obraź. mężczyzna o dużej potencji seksualnej
Wiktionary
IPA: ˈjɛbak, AS: i ̯ebak
Wiktionary
rzecz. jebacz m., jebadełkowo n., jebadło n., jebaka m., jebalnia ż., jebalska ż., jebanie n., jebaniec m., jebanina ż., jebanko n., jebankowanie n., jebankowo n., jebaństwo n., jebielonka ż., jebliwość ż., jebu-jebu n., pojeb m., pojebaniec m., pojebus m., zjeb m., zjebka ż.
:: zdrobn. jebaczek m.
czas. jebać ndk., podjebać dk., pojebać dk., zajebać dk., przyjebać dk., dojebać dk., ujebać dk., rozjebać dk., wyjebać dk., zjebać dk., odjebać dk., przejebać dk., wjebać dk., najebać dk., uzajebistnić dk., uzajebiścić dk., jebnąć dk.
przym. jebacki, jebaczy, jebliwy, zajebisty, jebany, pojebany, zjebany, wyjebany, jebnięty
przysł. zajebiście
Wiktionary
(1.1) jebaka
Wiktionary
wulgarne: mężczyzna o dużej potencji seksualnej (słowo czasem używane jako obraźliwe); jebak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wulg. pot. mężczyzna odbywający dużo stosunków płciowych z wieloma kobietami
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) wulg. pot. niegodziwa, zła kobieta, oszustka, lekkich obyczajów
Wiktionary
(1.1) Ale z niego jebaka, wydupczył już wszystkie laski w naszej firmie!
(2.1) Czy zawsze byłaś taka, pierdolona jebaka?
Wiktionary
IPA: jɛˈbaka, AS: i ̯ebaka
Wiktionary
rzecz. jebadło n., jebak mzw./mos.
czas. jebać, odjebać, zjebać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wulg. dom publiczny
Wiktionary
IPA: jɛˈbalʲɲa, AS: i ̯ebalʹńa
Wiktionary
zob. jebać.
Wiktionary
(1.1) zob. dom publiczny.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) prostytutka
Wiktionary
czas. wyjebać
rzecz. jebak mzw./mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wulg. uprawianie seksu
Wiktionary
IPA: jɛˈbãɲɛ, AS: i ̯ebãńe
Wiktionary
rzecz. pojeb mos., jebanko n., jebnięcie n., jebaniec mos., jebak mzw./mos.
czas. jebać, dojebać, odjebać, zjebać, jebnąć
przym. zajebisty
Wiktionary
wulgarnie: osoba budząca podziw lub niechęć; skubaniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wulg. głupi lub podły mężczyzna
(1.2) wulg. ktoś zadziwiający, budzący podziw
Wiktionary
(1.1) Ten jebaniec nas zakapował.
(1.2) Patrz jaki jebaniec, zeskoczył z dachu i przeżył!
Wiktionary
IPA: jɛˈbãɲɛt͡s, AS: i ̯ebãńec
Wiktionary
rzecz. jebanie n., jebak mzw./mos.
czas. dojebać, jebać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stosunek płciowy
Wiktionary
czas. wyjebać
rzecz. jebak mzw./mos.
Wiktionary
wulgarnie: sprytny, przebiegły, chytry; skubany
SJP.pl
wulgarnie: stosunek płciowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wulg. stosunek płciowy
Wiktionary
IPA: jɛˈbãŋkɔ, AS: i ̯ebãŋko
Wiktionary
czas. jebać, dojebać, wyjebać
rzecz. jebak mzw./mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wulg. dom publiczny
Wiktionary
IPA: ˌjɛbãŋˈkɔvɔ, AS: i ̯ebãŋkovo
Wiktionary
zob. jebać.
Wiktionary
(1.1) zob. dom publiczny.
Wiktionary
wulgaryzm o wielu znaczeniach, m.in.: uprawiać seks; nie liczyć się z czymś, olewać
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: jebać
przymiotnik relacyjny
(2.1) wulg. taki, który denerwuje, wzbudza gniew, pogardę
(2.2) wulg. iron. wzbudzający podziw, zazdrość
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) wulg. człowiek denerwujący, wzbudzający gniew, pogardę
(3.2) wulg. iron. człowiek wzbudzający podziw, zazdrość
Wiktionary
(2.1) Moi jebani sąsiedzi znów hałasują.
(2.2) O, jebany! W jeden dzień przejechał na rowerze jakieś 150 km.
(3.1) Jebany ukradł mi portfel!
(3.2) Jebani wygrali 8:0!
Wiktionary
IPA: jɛˈbãnɨ, AS: i ̯ebãny
Wiktionary
rzecz. jebak m., pojeb m., pojebaniec m., jebanie n., jebanko n., dojebanie n., odjebanie n., jebnięcie n., podjebanie n., wyjebanie n., zjeb m., zjebanie n., ujebanie n., przyjebanie n., jebańsko n.
czas. jebać ndk., jebnąć dk., dojebać dk., odjebać dk., podjebać dk., podjebywać ndk., wyjebać dk., zjebać dk., zajebać dk., ujebać dk., przyjebać dk.
przym. jebaniutki, jebaniuteńki, pojebany, jebnięty
wykrz. jeb
Wiktionary
(2.1) nieszczęsny; wulg. cholerny, pierdolony
(2.2) skubany, wulg. pierdolony
Wiktionary
wulgaryzm o wielu znaczeniach, m.in.: uprawiać seks; nie liczyć się z czymś, olewać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) wulg. pot. uprawiać z kimś seks (jako strona aktywna)
(1.2) wulg. pot. przen. śmierdzieć
czasownik przechodni niedokonany (dk. jebnąć)
(2.1) wulg. pot. przen. uderzać kogoś lub coś
(2.2) wulg. pot. przen. rzucać czymś
(2.3) wulg. pot. przen. lekceważyć
(2.4) wulg. pot. przen. kraść
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. jebnąć)
(3.1) wulg. pot. przen. wydawać głośny dźwięk
(3.2) wulg. pot. rzad. przen. zmyślać, mówić coś głupiego
czasownik zwrotny niedokonany jebać się (dk. jebnąć się)
(4.1) wulg. pot. przen. uderzać się, bić się
(4.2) wulg. pot. przen. psuć się
(4.3) wulg. pot. przen. mylić się
czasownik zwrotny niedokonany jebać się (dk. brak)
(5.1) wulg. pot. uprawiać seks
Wiktionary
(1.1) Będę cię jebać przez całą noc.
(1.2) Ale tu jebie szczynami!
(2.1) Gdy mnie wkurwia, jebię go w łeb.
(2.2) Zawsze jak się wkurwi, to jebie talerzami w ziemię.
(2.3) Jebię to wszystko!
(2.4) Ktoś jebał u wszystkich z szatni.
(3.1) Co tam tak głośno jebie za tą ścianą?
(3.2) Naprawdę? Jebiesz.
(4.1) Za szkołą Piotrek z Markiem jebią się po ryjach.
(4.2) Komputer mi się jebie.
(4.3) Jebie mi się prawa z lewą.
(5.1) Jebiemy się ze sobą każdego wieczoru jak króliki.
Wiktionary
IPA: ˈjɛbat͡ɕ, AS: i ̯ebać
Wiktionary
rzecz. jebany mos., dojebanie n., dojebywanie n., jebacz mos., jebaczek mos., jebadełkowo n., jebadło n., jebak mos., jebaka mos., jebalnia ż., jebalska ż., jebanie n., jebaniec mos., jebanina ż., jebanko n., jebankowanie n., jebankowo n., jebaństwo n., jebielonka ż., jebliwość ż., jebnięcie n., jebu-jebu n., najebanie n., odjebanie n., odjebywanie n., ojebanie n., podjebanie n., podjebywanie n., pojeb mos., pojebanie n., pojebaniec mos., pojebus mos., przejebanie n., przejebywanie n., przyjebanie n., przyjebywanie n., rozjebanie n., rozjebywanie n., ujebanie n., ujebywanie n., wjebanie n., wjebywanie n., wyjebanie n., wyjebywanie n., zajebanie n., zjeb mos., zjebanie n., zjebka ż.
czas. dojebać dk., dojebywać ndk., jebnąć dk., najebać dk., odjebać dk., odjebywać ndk., ojebać dk., podjebać dk., podjebywać ndk., pojebać dk., przejebać dk., przejebywać ndk., przyjebać dk., przyjebywać ndk., rozjebać dk., rozjebywać ndk., ujebać dk., ujebywać ndk., wjebać dk., wjebywać ndk., wyjebać dk., wyjebywać ndk., zajebać dk., zjebać dk.
przym. jebacki, jebaczy, jebany, jebliwy, pojebany, wyjebany, zajebisty, zjebany, jebnięty
przysł. zajebiście
Wiktionary
(1.1) pierdolić, pieprzyć
(1.2) capić, walić
(2.3) pierdolić, pieprzyć
(3.2) pierdolić, pieprzyć
(5.1) wulg. pierdolić się, pieprzyć się, bzykać się, ruchać się; neutr. uprawiać seks, kopulować; przest. chędożyć się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wulg. rzecz nieprzyjemna lub irytująca
Wiktionary
(1.1) To jebaństwo cały czas mi się psuje.
Wiktionary
IPA: jɛˈbãj̃stfɔ, AS: i ̯ebãĩ ̯stfo
Wiktionary
zob. jebać.
Wiktionary
(1.1) wulg. chujostwo, kurewstwo, szajs, gówno; pot. dziadostwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. prostytutka
Wiktionary
IPA: ˌjɛbʲjɛˈlɔ̃ŋka, AS: i ̯ebʹi ̯elõŋka
Wiktionary
czas. jebać
rzecz. jebak mzw./mos.
Wiktionary
(1.1) zob. prostytutka.
Wiktionary
wulgarnie:
1. wielki, ogromny, olbrzymi;
2. świetny, wspaniały, znakomity; zarąbisty, wyrąbisty, wyczepisty, zaczepisty, zajefajny
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób jebliwy
Wiktionary
rzecz. jebliwość ż.
Wiktionary
→ jebliwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wulg. seksualna aktywność
Wiktionary
przym. jebliwy
przysł. jebliwie
rzecz. jebak mzw./mos.
Wiktionary
wulgarne:
1. (zwykle o mężczyznach) o dużej potencji seksualnej;
2. przymiotnik mający obrażać określaną osobę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o dużej potencji seksualnej
Wiktionary
rzecz. jebak mzw./mos., jebliwość
Wiktionary
pierdolnąć; wulgaryzm o bardzo wielu znaczeniach, m.in.:
1. uderzyć w coś lub kogoś;
2. powiedzieć coś śmiesznego, nie na temat;
3. jebnąć się:
a) położyć się;
b) pomylić się
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wulg. zwariowany, niespełna rozumu
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od jebnąć
Wiktionary
(1.1) Chyba jesteś jebnięty?
Wiktionary
rzecz. jebany mos., dojebanie n., dojebywanie n., jebacz mos., jebaczek mos., jebadełkowo n., jebadło n., jebak mos., jebaka mos., jebalnia ż., jebalska ż., jebanie n., jebaniec mos., jebanina ż., jebanko n., jebankowanie n., jebankowo n., jebaństwo n., jebielonka ż., jebliwość ż., jebnięcie n., jebu-jebu n., najebanie n., odjebanie n., odjebywanie n., ojebanie n., podjebanie n., podjebywanie n., pojeb mos., pojebanie n., pojebaniec mos., pojebus mos., przejebanie n., przejebywanie n., przyjebanie n., przyjebywanie n., rozjebanie n., rozjebywanie n., ujebanie n., ujebywanie n., wjebanie n., wjebywanie n., wyjebanie n., wyjebywanie n., zajebanie n., zjeb mos., zjebanie n., zjebka ż.
czas. jebać ndk., dojebać dk., dojebywać ndk., jebnąć dk., najebać dk., odjebać dk., odjebywać ndk., ojebać dk., podjebać dk., podjebywać ndk., pojebać dk., przejebać dk., przejebywać ndk., przyjebać dk., przyjebywać ndk., rozjebać dk., rozjebywać ndk., ujebać dk., ujebywać ndk., wjebać dk., wjebywać ndk., wyjebać dk., wyjebywać ndk., zajebać dk., zjebać dk.
przym. jebacki, jebaczy, jebany, jebliwy, pojebany, wyjebany, zajebisty, zjebany
przysł. zajebiście
Wiktionary
(1.1) pot. walnięty, stuknięty, szurnięty; wulg. ciulnięty, pojebany
Wiktionary
pierdolnąć; wulgaryzm o bardzo wielu znaczeniach, m.in.:
1. uderzyć w coś lub kogoś;
2. powiedzieć coś śmiesznego, nie na temat;
3. jebnąć się:
a) położyć się;
b) pomylić się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) wulg. mocno uderzyć
(1.2) wulg. rzucić czymś
(1.3) wulg. ukraść
czasownik zwrotny dokonany jebnąć się (ndk. brak)
(2.1) wulg. uderzyć się
(2.2) wulg. pomylić się
Wiktionary
(1.1) Jebnął go tak potwornie mocno, że gość padł jak długi.
(1.2) Nudziło im się na lekcji geografii, więc jebnęli w tablicę globusem.
(2.1) Byłem mocno upity, więc idąc do domu jebnąłem się o słup.
(2.1) Przejście okazało się cholernie niskie i przez nieuwagę jebnąłem się o futrynę.
Wiktionary
IPA: ˈjɛbnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: i ̯ebnõńć
Wiktionary
rzecz. jebak mzw./mos., jebanie, zjeb
przym. jebany, jebnięty, zjebany, pojebany
czas. pojebać, zjebać dk.; jebać ndk.
Wiktionary
(1.1) uderzyć, palnąć, grzmotnąć; wulg. pierdolnąć, pieprznąć, pierdyknąć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wulg. dom publiczny
Wiktionary
IPA: jɛˈbɔdrɔ̃m, AS: i ̯ebodrõm
Wiktionary
zob. jebać.
Wiktionary
(1.1) zob. dom publiczny.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) neol. wulg. mówić „jebać”
Wiktionary
(1.1) A jak wójt w swoją stronę, tak i żołnierz udał się w swoją stronę, a też zły i jebujący na domiar, bo samochód ugrzązł mu w rozbełtanej bryi — i ani do tyłu go, ani do przodu.
Wiktionary
IPA: jɛˈbɔvat͡ɕ, AS: i ̯ebovać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wulg. stosunek płciowy
Wiktionary
IPA: ˌjɛbu‿ˈjɛbu, AS: i ̯ebu‿i ̯ebu
Wiktionary
zob. jebać.
Wiktionary
wulgarnie: wykrzyknik naśladujący odgłos spadania czegoś ciężkiego; łubudu, bęc, buch
SJP.pl
według Starego Testamentu - dawna (kananejska) nazwa Jerozolimy
SJP.pl
wulgarnie: wykrzyknik naśladujący bardzo silne i głośne uderzenie; pierdut
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|jechać.
Wiktionary
(1.1) Chłopiec dostał mandat za jechanie na rowerze po chodniku.
Wiktionary
IPA: jɛˈxãɲɛ, AS: i ̯eχãńe
Wiktionary
czas. jechać, zjeżdżać, pojechać
rzecz. zajezdnia ż., jezdnia ż.
przym. zjazdowy
Wiktionary
1. przemieszczać się przy pomocy odpowiednich środków umożliwiających poruszanie, np. aut, koni, pociągów; odbywać podróż, kierować się gdzieś;
2. o pojazdach: poruszać się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) o pojazdach: poruszać się, przemieszczać się z jednego miejsca na inne
(1.2) o człowieku, towarze, zwierzęciu itp.: poruszać się, przemieszczać się przy użyciu pojazdu lub na grzbiecie zwierzęcia
(1.3) pot. o butach, sankach: ślizgać się
(1.4) pot. brzydko pachnieć, śmierdzieć
(1.5) druk. drukować (w szczególności duży nakład)
Wiktionary
(1.1) Wyprzedził nas jadący szybko samochód.
(1.2) Po drugiej stronie właśnie jedzie grupa amazonek.
(1.3) Te buty nie jadą, ale mama kazała mi je ubrać.
(1.4) Nawet nie próbowałem z nim rozmawiać, bo strasznie jechało od niego wódką.
(1.5) — Co drukujesz? — Jadę jeszcze to wczorajsze zlecenie.
Wiktionary
IPA: ˈjɛxat͡ɕ, AS: i ̯eχać
Wiktionary
czas. odjeżdżać, jeździć ndk., dojeżdżać ndk., dojechać dk., najeżdżać ndk., najechać dk., objeżdżać ndk., objechać dk., przejeżdżać ndk., przejechać dk., przyjeżdżać ndk., przyjechać dk., ujeżdżać ndk., ujechać dk., ujeździć dk., wjeżdżać ndk., wjechać dk., wyjeżdżać ndk., wyjechać dk., zajeżdżać ndk., zajechać dk., zjeżdżać ndk., zjechać dk., pojechać dk.
rzecz. jechanie n., jazda ż., jeźdźczyni ż., wyjazd mrz., podjazd mrz., jezdnia ż., jeździec mos., przyjezdny mos., zajezdnia ż., Przejazd mrz., przejazd mrz.
przym. przyjezdny, jeździecki, zjazdowy
wykrz. jazda
Wiktionary
(1.1) stpol. jachać
(1.2) podróżować
(1.4) cuchnąć, śmierdzieć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. gw-pl|Śląsk Cieszyński. jedwab
Wiktionary
rzecz. jedbownica ż.
przym. jedbowny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. jedwabna chustka na głowę
Wiktionary
rzecz. jedbow m.
przym. jedbowny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. jedwabny
Wiktionary
rzecz. jedbow m., jedbownica ż.
Wiktionary
liczebnik oznaczający cyfrę 1
SJP.pl
liczebnik główny
(1.1) liczba 1
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) cyfra 1
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(3.1) pot. kieliszek wódki
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(4.1) lekcew. osoba
zaimek przymiotny
(5.1) sam, pojedynczy, bez nikogo/niczego innego
(5.2) jednaki, jednakowy
(5.3) pierwszy, rozpoczynający coś
(5.4) tworzący całość
(5.5) jakiś, któryś
zaimek rzeczowny
(6.1) któryś (z większej grupy)
Wiktionary
(1.1) Jeden plus dwa równa się trzy.
(1.1) W całym bloku tylko jeden mieszkaniec ma telefon.
(2.1) Jeden-dwa to pięć w systemie trójkowym.
(2.1) Dziesięć jest zapisywane jako jeden-zero.
(3.1) A teraz idziemy na jednego.
(4.1) Coś ty za jeden?
(5.1) On jeden wytrwał do końca.
(5.1) Jam jest jeden winowajca / karz jednego, jam jest zdrajca.
(5.2) Ta czy tamta, jedna cholera.
(5.3) Jeden, drugi, trzeci szew. To było wprost nie do uwierzenia, że te ogromne ręce zdolne są do takiej precyzji.
(5.4) Duch polski jest jeden, cały, organiczny, nie podzielony w sobie.
(5.5) Jeden gość powiedział mi, że tam nie warto iść.
(6.1) Jeden z nich mnie uderzył!
(6.1) Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego.
(6.1) Jeden by wszystkimi rządzić, jeden by wszystkie odnaleźć, / Jeden by wszystkie zgromadzić, i w ciemności związać.
Wiktionary
IPA: ˈjɛdɛ̃n, AS: i ̯edẽn
Wiktionary
rzecz. jedyne n., jedynka ż., jedynak mos., jedynaczka ż., jedność ż., jednostka ż., jedynkowicz mos., jednakowość ż., pojedynek mrz., jednia ż., jedno n.
przym. jedyny, pojedynczy
przysł. jednako, jednakowo, pojedynczo
partyk. jedynie, jedno
zaim. jedno
Wiktionary
(2.1) jedynka
Wiktionary
godzina jedenasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) godzina 11 rano lub wieczorem
forma przymiotnika.
(2.1) M. i W. ż. lp. od: jedenasty
Wiktionary
(1.1) Mam spotkanie z doktorem o jedenastej.
Wiktionary
licz. jedenaście
przym. jedenasty
Wiktionary
ktoś związany z obiektem (np. drużyną, oddziałem) oznaczonym liczbą 11
SJP.pl
1. grupa jedenastu osób lub przedmiotów;
2. potocznie o budynku, pokoju, pojeździe lub czymkolwiek, co oznaczone jest liczbą 11;
3. jedenaście lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 11
(1.2) sport. pot. w piłce nożnej: rzut karny (wykonywany z 11 metrów)
(1.3) sport. pot. skład graczy w piłkę nożną
(1.4) tramwaj, autobus itp. oznaczony numerem 11
Wiktionary
(1.1) Napisana na fotelu jedenstka oznacza, że to jest pana miejsce.
(1.2) W meczu sędzia dał aż cztery żółte kartki i zarządził dwie jedenastki.
(1.3) Na boisku są już obie jedenastki i zaraz rozpocznie się mecz.
(1.4) Czy jedenastka dojeżdża do dworca?
Wiktionary
IPA: ˌjɛdɛ̃ˈnastka, AS: i ̯edẽnastka
Wiktionary
przym. jedenasty
licz. jedenaście, jedenaścioro
Wiktionary
(1.2) rzut karny
(1.3) zespół, drużyna
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z liczbą jedenaście, dotyczący liczby jedenaście
Wiktionary
mający jedenaście boków
SJP.pl
złożony z jedenastu cyfr
SJP.pl
mający jedenaście dni, trwający jedenaście dni itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający jedenaście dni
(1.2) będący w wieku jedenastu dni
Wiktionary
IPA: ˌjɛdɛ̃nastɔˈdʲɲɔvɨ, AS: i ̯edẽnastodʹńovy
Wiktionary
trwający jedenaście godzin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający jedenaście godzin
(1.2) będący w wieku jedenastu godzin
Wiktionary
(1.1) Jedenastogodzinny odpoczynek będzie jednak uznany przez inspektorów tylko wtedy, gdy szoferka wyposażona jest w leżankę.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdɛ̃nastɔɡɔˈd͡ʑĩnːɨ, AS: i ̯edẽnastogoʒ́ĩ•ny
Wiktionary
będący w wieku jedenastu lat i pół roku
SJP.pl
mający długość jedenastu kilometrów, wynoszący jedenaście kilometrów
SJP.pl
uczeń jedenastej klasy
SJP.pl
uczennica jedenastej klasy
SJP.pl
obejmujący jedenaście klas, mający jedenaście klas
SJP.pl
mający jedenaście kondygnacji
SJP.pl
przysłówek
(1.1) jedenaście razy
Wiktionary
(1.1) Reprezentacje piłkarskie Polski i USA spotykały się jedenastokrotnie.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdɛ̃nastɔˈkrɔtʲɲɛ, AS: i ̯edẽnastokrotʹńe
Wiktionary
rzecz. jedenastokrotność ż.
przym. jedenastokrotny
Wiktionary
powtarzający się jedenaście razy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbywający się/powtarzający się jedenaście razy
(1.2) taki, który osiągnął/zdobył/robił coś jedenaście razy
(1.3) jedenaście razy większy bądź mniejszy od czegoś
Wiktionary
(1.2) Na czele dębickiej ekipy stanie wicemistrz Europy i brązowy medalista mistrzostw świata Roman Gotfryd, a także jedenastokrotny mistrz Polski, olimpijczyk Andrzej Rżany.
(1.3) Kompakt, kaseta i śpiewniczek osiągnęły w licytacji jedenastokrotne przebicie ceny wywoławczej.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdɛ̃nastɔˈkrɔtnɨ, AS: i ̯edẽnastokrotny
Wiktionary
rzecz. jedenastokrotność ż.
przysł. jedenastokrotnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od jedenastokąt
Wiktionary
(1.1) To nie jedenastokąt, lecz tylko mały jedenastokącik.
Wiktionary
rzecz. jedenastokąt m.
Wiktionary
figura płaska mająca 11 kątów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. figura geometryczna, która ma jedenaście boków i jedenaście kątów
Wiktionary
Jedenastokąt – wielokąt o jedenastu (11) bokach i przez to jedenastu (11) kątach.
Wikipedia
(1.1) Suma kątów wewnętrznych w jedenastokącie wynosi 1620 stopni.
Wiktionary
rzecz. jedenastokącik mrz.
Wiktionary
(1.1) undekagon
Wiktionary
jedenastoletni chłopiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) chłopiec mający jedenaście lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca jedenaście lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od jedenastolatka
Wiktionary
IPA: ˌjɛdɛ̃nastɔˈlatɛk, AS: i ̯edẽnastolatek
Wiktionary
przym. jedenastoletni
rzecz. jedenastolatka
Wiktionary
dziewczynka albo samica zwierząt mająca jedenaście lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziewczynka mająca jedenaście lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina rodzaju żeńskiego mająca jedenaście lat
(1.3) jedenastoletnia szkoła ogólnokształcąca, działająca w okresie PRL
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od jedenastolatek
Wiktionary
IPA: ˌjɛdɛ̃nastɔˈlatka, AS: i ̯edẽnastolatka
Wiktionary
przym. jedenastoletni
rzecz. jedenastolatek m.
Wiktionary
dziewczynka albo samica zwierząt mająca jedenaście lat
SJP.pl
1. okres jedenastu lat;
2. jedenasta rocznica czegoś
SJP.pl
1. trwający jedenaście lat; przypadający za jedenaście lat;
2. będący w wieku jedenastu lat, mający jedenaście lat
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający jedenaście lat
(1.2) trwający jedenaście lat
Wiktionary
(1.1) Również z Katowic jest Donata z przyjaciółką Ewą, (obie po 14 lat) i jedenastoletni brat Donaty – Jurand.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdɛ̃nastɔˈlɛtʲɲi, AS: i ̯edẽnastoletʹńi
Wiktionary
rzecz. jedenastolecie n., jedenastolatek m., jedenastolatka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który składa się z jedenastu liter
Wiktionary
IPA: ˌjɛdɛ̃ˈnastɔˌlʲitɛˈrɔvɨ, AS: i ̯edẽnastolʹiterovy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) trwający jedenaście miesięcy
(1.2) będący w wieku jedenastu miesięcy
Wiktionary
IPA: ˌjɛdɛ̃nastɔ̃mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: i ̯edẽnastõmʹi ̯ėśẽṇčny
Wiktionary
trwający jedenaście minut
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający jedenaście minut
Wiktionary
1. składający się z jedenastu osób (np. drużyna jedenastoosobowa);
2. przeznaczony dla jedenastu osób (np. jedenastoosobowy pojazd)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeznaczony dla jedenastu osób, mogący pomieścić jedenaście osób
(1.2) złożony z jedenastu osób, wykonywany przez jedenaście osób
Wiktionary
(1.2) O gładki przebieg całego rejsu dba jedenastoosobowa załoga "Baltiki".
Wiktionary
IPA: ˌjɛdɛ̃nastɔːsɔˈbɔvɨ, AS: i ̯edẽnast•osobovy
Wiktionary
mający jedenaście pięter
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) złożony z parteru i jedenastu kondygnacji położonych nad nim
Wiktionary
trwający jedenaście sekund
SJP.pl
1. mający jedenaście stopni (w jakiejś skali);
2. mający jedenaście stopni, etapów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający jedenaście strun
Wiktionary
(1.1) Muzyk grał na jedenastostrunnej cytrze.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) składający się z jedenastu tomów, zawarty w jedenastu tomach, wydany w jedenastu tomach
Wiktionary
IPA: ˌjɛdɛ̃nastɔtɔ̃ˈmɔvɨ, AS: i ̯edẽnastotõmovy
Wiktionary
ważący jedenaście ton
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający jedenaście tygodni
(1.2) będący w wieku jedenastu tygodni
Wiktionary
IPA: ˌjɛdɛ̃nastɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ, AS: i ̯edẽnastotygodʹńovy
Wiktionary
statek o nośności jedenastu tysięcy ton
SJP.pl
pochodzący z jedenastego wieku
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który wydarzył się lub żył w jedenastym wieku; taki, który pochodzi z jedenastego wieku
Wiktionary
IPA: ˌjɛdɛ̃ˈnastɔˈvʲjɛt͡ʃnɨ, AS: i ̯edẽnastovʹi ̯ečny
Wiktionary
rzecz. jedenastowiecze n.
Wiktionary
rodzaj utworu poetyckiego, w którym każdy wers składa się z jedenastu zgłosek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. wers jedenastozgłoskowy
(1.2) liter. utwór składający się z wersów jedenastozgłoskowych
Wiktionary
Jedenastozgłoskowiec – format wiersza sylabicznego, w którym w każdym wersie występuje jedenaście sylab. W poezji polskiej średniówka występuje w nim przeważnie po sylabie piątej, bardzo rzadko po czwartej lub szóstej. Jako format wiersza sylabotonicznego przeważnie w postaci bezśredniówkowej.
Wikipedia
(1.1) Poeta napisał kilka wierszy jedenastozgłoskowcem.
Wiktionary
przym. jedenastozgłoskowy
Wiktionary
złożony z jedenastu zgłosek (sylab); jedenastosylabowy
SJP.pl
wielościan o 11 ścianach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. wielościan o jedenastu ścianach
Wiktionary
liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 11
SJP.pl
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) od 11
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) dzień miesiąca po dziesiątym
rzeczownik, rodzaj żeński
(3.1) jedenasta: godzina jedenasta
Wiktionary
(1.1) O godzinie jedenastej mamy spotkanie u premiera.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdɛ̃ˈnastɨ, AS: i ̯edẽnasty
Wiktionary
przedr. jedenasto-
rzecz. jedenastka ż., jedenasta ż.
liczgł. jedenaście
licz. jedenaścioro
Wiktionary
liczebnik główny oznaczający liczbę 11
SJP.pl
liczebnik główny
(1.1) liczba 11
Wiktionary
(1.1) Spośród jedenastu kompozycji napisał osiem, a kolejnych dwóch był współautorem.
(1.1) Wtedy stanął Piotr razem z Jedenastoma i przemówił do nich donośnym głosem.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdɛ̃ˈnaɕt͡ɕɛ, AS: i ̯edẽnaśće
Wiktionary
rzecz. jedenasta ż., jedenastka ż., jedenastość ż.
przym. jedenasty
licz. jedenaścioro
Wiktionary
(1.1) zapis arabski 11, zapis rzymski XI
Wiktionary
liczebnik zbiorowy odpowiadający liczbie 11, używany w odniesieniu do osób różnej płci, dzieci i młodych zwierząt oraz do przedmiotów o nazwie występującej tylko w liczbie mnogiej
SJP.pl
liczebnik zbiorowy
(1.1) …odpowiadający liczbie 11
Wiktionary
(1.1) Jedenaścioro uczniów z naszej klasy (sześciu chłopców i pięć dziewczynek) zakwalifikowało się do finału konkursu.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdɛ̃naɕˈt͡ɕɔrɔ, AS: i ̯edẽnaśćoro
Wiktionary
licz. jedenaście, jedenasty
rzecz. jedenastka ż.
przym. jedenasty
Wiktionary
bohater literacki lub filmowy reprezentujący przeciętnego człowieka; jedermann, everyman
SJP.pl
bohater literacki lub filmowy reprezentujący przeciętnego człowieka; jederman, everyman
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) sf. liter. film. wojownik zakonu jasnej strony mocy w uniwersum „Gwiezdnych wojen”
(1.2) sf. liter. film. futurystyczny zakon rycerski w uniwersum „Gwiezdnych wojen”;
(1.3) socjol. rel. ranga wśród wyznawców ruchu Jediism
Wiktionary
Jedi (wym. []) – w świecie "Gwiezdnych wojen" starożytny zakon złożony z wojowników obdarzonych nadnaturalnymi zdolnościami opartymi na Mocy. Rolą zakonu jest utrzymanie pokoju w Republice Galaktycznej oraz zwalczanie antagonistycznych względem nich Sithów. Ich charakterystyczną bronią są miecze świetlne.
Wikipedia
(1.1) Tylko prawdziwy Jedi może opanować telekinezę!
Wiktionary
IPA: ˈd͡ʒɛdaj, AS: ǯedai ̯
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. gw-pl|Śląsk Cieszyński. jodła
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. jedliczka ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. osłona rękojeści miecza lub szabli
Wiktionary
IPA: ˈjɛtl̥t͡sa, AS: i ̯etl̦ca
Wiktionary
drzewo iglaste z rodziny sosnowatych, występuje głównie w Ameryce Północnej; daglezja
SJP.pl
przymiotnik od: Jedlicze (miasto na Podkarpaciu)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z jedlicy
(1.2) wykonany z drewna lub innej części jedlicy
(1.3) będący częścią jedlicy
Wiktionary
IPA: ˌjɛdlʲiˈt͡sɔvɨ, AS: i ̯edlʹicovy
Wiktionary
rzecz. jodełka ż., jedlica
Wiktionary
(1.1-3) daglezjowy
Wiktionary
mieszkaniec Jedlicza (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Jedlicza (miasta w Polsce)
SJP.pl
miasto na Podkarpaciu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub niemęskoosobowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w powiecie krośnieńskim;
Wiktionary
Jedlicze – miasto w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, położone nad rzeką Jasiołką. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Jedlicze. Miasto znajduje się w zachodniej części Kotliny Jasielsko-Krośnieńskiej, będącej centralną częścią Dołów Jasielsko-Sanockich. Jedlicze leży w dawnej ziemi sandomierskiej historycznej Małopolski, położone było w powiecie pilzneńskim w województwie sandomierskim.
Wikipedia
IPA: jɛˈdlʲit͡ʃɛ, AS: i ̯edlʹiče
Wiktionary
przym. jedlicki
Wiktionary
zdrobnienie od: jedlica (jodła)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dendr. jodełka
Wiktionary
rzecz. jedla ż.
Wiktionary
przymiotnik od: jedlica
SJP.pl
drewno jodłowe; również las jodłowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ścięte gałęzie jodły
(1.2) drewno z jodły
(1.3) bot. jodła
(1.4) las jodłowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przyniosłem jedliny na świąteczny stroik.
(1.2) W salonie mamy podłogę z jedliny.
(1.4) Spacerując po lesie, weszliśmy w gęstą jedlinę.
Wiktionary
IPA: jɛˈdlʲĩna, AS: i ̯edlʹĩna
Wiktionary
przym. jedlinowy, jodłowy
rzecz. jodła ż., jodełka ż.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Jedlina-Zdrój (niem. "Bad Charlottenbrunn") – miasto uzdrowiskowe w województwie dolnośląskim, w powiecie wałbrzyskim, historycznie na Dolnym Śląsku. W latach 1945–1954 siedziba wiejskiej gminy Jedlina Zdrój.
Według danych GUS z 1 stycznia 2023 r. miasto miało 4682 mieszkańców (583. miejsce w kraju).
Wikipedia
IPA: ˌjɛdlʲĩˈna‿zdruj, AS: i ̯edlʹĩna‿zdrui ̯
Wiktionary
wyłogówka jedlineczka - gatunek motyla z rodziny zwójkowatych
SJP.pl
gwarowo: las jodłowy
SJP.pl
mieszkaniec Jedliny-Zdroju
SJP.pl
mieszkanka Jedliny-Zdroju
SJP.pl
zdrobnienie od: jedlina (jodła, gałęzie jodłowe)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: jedlina
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Jedlińsk – wieś w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Jedlińsk. Ma status sołectwa.
Wieś jest siedzibą gminy Jedlińsk, a także rzymskokatolickiej parafii Świętych Apostołów Piotra i Andrzeja.
Jedlińsk uzyskał lokację miejską w 1530 roku, zdegradowany w 1869 roku. Prywatne miasto szlacheckie w drugiej połowie XVI wieku położone było w powiecie radomskim województwa sandomierskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Jedlina-Zdrój, Jedlińsk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim (dawniej Jedlna)
SJP.pl
Je
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
Je
Wikipedia
mieszkaniec Jedlni-Letniska (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Jedlni-Letniska (miasta w Polsce)
SJP.pl
skrót od: jednostka
SJP.pl
forma liczebnika.
(1.1) M. i W. ż. od: jeden
forma zaimka.
(2.1) M. i W. ż. od: jeden
forma czasownika.
(3.1) 3. os. lp. ter. od: jednać
Wiktionary
IPA: ˈjɛdna, AS: i ̯edna
Wiktionary
1. spójnik wprowadzający przeciwstawne lub odmienne w treści zdania lub części zdań
2. partykuła nawiązująca do poprzedniej wypowiedzi, podkreślająca, że coś się dzieje, stało, mimo że spodziewano się czego innego
SJP.pl
spójnik
(1.1) …łączy dwa zdania, w których zdanie ze spójnikiem wyraża sytuację, która powstała w wyniku akcji ze zdania bez spójnika, a która nie była oczekiwana przez mówiącego
partykuła
(2.1) …partykuła wyrażająca sytuację nieoczekiwaną
Wiktionary
(1.1) Pierwszej niedzieli po tym wypadku pomyślałam, że prędzej czy później odkryto by u mnie pierścień, będąc więc w kościele udałam, że znalazłam go pod nogami, i pokazałam mojej matce, która orzekła, że jest to bez wątpienia kawałek szkła, oprawny w tombak; zaleciła mi jednak, abym go schowała do kieszeni.
(2.1) Szef powiedział, że jednak musimy przyjść do biura jutro.
Wiktionary
IPA: ˈjɛdnak, AS: i ̯ednak
Wiktionary
przym. jednaki, jednakowy
przysł. jednako
sp. jednakże
Wiktionary
(1.1) ale, lecz, mimo że, wszelako, jednakże
(2.1) mimo wszystko
Wiktionary
taki sam; jednakowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. książk. taki sam
Wiktionary
(1.1) Dla wszystkich był jednaki los.
Wiktionary
partyk. jednak
przysł. jednako, jednakowo
rzecz. jedynka ż., jedynak mos., jednostka ż., jednakość ż., jednakowość ż.
przym. jednakowy
Wiktionary
(1.1) jednakowy, taki sam, niezmienny, równy, stały
Wiktionary
przysłówek
(1.1) przest. jednakowo
Wiktionary
(1.1) Jednako umiera mądry i prostak.
Wiktionary
rzecz. jedynak mos., jednakowość ż., jednakość ż., jedność ż., jeden mos./mzw./n.
przym. jednakowy, jednaki
przysł. jednakowo
licz. jeden
zaim. jeden
Wiktionary
zdrobnienie od: jednakowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: jednakowy
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnakɔvʲjüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: i ̯ednakovʹi ̯üśė̃ńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: jednakowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: jednakowy
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnakɔvʲjuˈtɛ̃ɲci, AS: i ̯ednakovʹi ̯utẽńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: jednakowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: jednakowy
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnakɔˈvʲjutʲci, AS: i ̯ednakovʹi ̯utʹḱi
Wiktionary
(1.1) jednakowiuśki
Wiktionary
zdrobnienie od: jednakowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: jednakowy
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnakɔˈvʲjüɕci, AS: i ̯ednakovʹi ̯üśḱi
Wiktionary
przysłówek
(1.1) tak samo, identycznie, w taki sam sposób
spójnik
(2.1) gw-pl|Warmia. jednak
Wiktionary
(1.1) Z siostrą zawsze ubieramy się jednakowo, bo jesteśmy bliźniaczkami.
(1.1) On bowiem stworzył małego i wielkiego / i jednakowo o wszystkich się troszczy, / ale możnym grozi surowe badanie.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnaˈkɔvɔ, AS: i ̯ednakovo
Wiktionary
rzecz. jedynak mos., jednakowość ż., jednakość ż., jedność ż., jeden
przym. jednakowy, jednaki
przysł. jednako
licz. jeden
zaim. jeden
Wiktionary
(1.1) tak samo, identycznie, przest. jednako
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest jednakowe; cecha tych, którzy są jednakowi
Wiktionary
rzecz. jedynak mos., jedynka ż., jedność ż., jeden mos./mzw./n.
przym. jednakowy, jednaki
przysł. jednako, jednakowo
licz. jeden
zaim. jeden
Wiktionary
wzmocniona partykuła: jednak
SJP.pl
spójnik
(1.1) książk. przest. jednak
Wiktionary
(1.1) Wtem o godzinie trzynastej z południa ozwał się dzwon na katedralnej wieży. Nie zrozumiano od razu, co to znaczy, jednakowoż niepokój począł podnosić włosy na głowach.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnaˈkɔvɔʃ, AS: i ̯ednakovoš
Wiktionary
(1.1) a, ale, aliści, atoli, choć, jakkolwiek, jednak, niemniej jednak, jednakże, lecz, mimo to, natomiast, podczas gdy, pomimo tego, przeciwnie, tymczasem, zaś, za to
Wiktionary
spójnik "jednakowoż" wraz z cząstką trybu przypuszczającego
SJP.pl
taki sam; jednaki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki sam, identyczny
Wiktionary
(1.1) Moja córka i ja mamy jednakowy kolor oczu.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnaˈkɔvɨ, AS: i ̯ednakovy
Wiktionary
rzecz. jednostka ż., jednakowość ż., jedność ż., jedynak mos.
przym. jednaki
przysł. jednakowo, jednako
partyk. jednak
Wiktionary
(1.1) jednaki, bliźniaczy, taki sam, takiż, identyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest jednakie; cecha tych, którzy są jednacy
Wiktionary
przym. jednaki
przysł. jednako, jednakowo
rzecz. jedynak mos.
Wiktionary
wzmocnione "jednak"; jednakże, jednakowoż
SJP.pl
wzmocniony spójnik lub partykuła: jednak
SJP.pl
spójnik
(1.1) wzmocniona forma spójnika jednak
Wiktionary
(1.1) Osobiście nie czuł doń antypatii, jednakże powszechna fama głosiła, iż są zaciętymi wrogami (…)
Wiktionary
IPA: jɛdˈnaɡʒɛ, AS: i ̯ednagže
Wiktionary
partyk. jednak
Wiktionary
(1.1) niemniej
Wiktionary
1. zapewniać sobie czyjeś względy; pozyskiwać, zjednywać;
2. doprowadzać poróżnionych do zgody; godzić
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) usposabiać kogoś do siebie przychylnie
(1.2) przest. doprowadzać poróżnionych do zgody
czasownik zwrotny niedokonany jednać się (dk. brak)
(2.1) godzić się
Wiktionary
rzecz. jednanie n., pojednanie n., pojednywanie n., przejednanie n., przejednywanie n., przyjednanie n., wyjednanie n., wyjednywanie n., zjednanie n., zjednywanie n., jedynak mos.
czas. pojednać dk., pojednywać ndk., przejednać dk., przejednywać ndk., przyjednać dk., wyjednać dk., wyjednywać ndk., zjednać dk., zjednywać ndk.
Wiktionary
1. źródło wszystkich bytów;
2. poetycko: jedność, nierozerwalność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. jedność, nierozerwalność
(1.2) filoz. doskonały i nieograniczony byt istniejący sam z siebie, stanowiący źródło całej rzeczywistości i podstawę jej istnienia
Wiktionary
rzecz. jedność ż., jeden n./mzw./mos.
przym. pojedynczy, jednościowy
licz. jeden
zaim. jeden
Wiktionary
zdrobnienie od: jeden (jedyny); jedniuteńki, jedniutki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: jeden
Wiktionary
IPA: ˌjɛdʲɲüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: i ̯edʹńüśė̃ńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: jeden (jedyny); jedniusieńki, jedniutki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: jeden
Wiktionary
IPA: ˌjɛdʲɲuˈtɛ̃ɲci, AS: i ̯edʹńutẽńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: jeden (jedyny); jedniuteńki, jedniusieńki
SJP.pl
liczebnik oznaczający cyfrę 1
SJP.pl
zaimek
(1.1) tylko to
(1.2) całość
forma liczebnika.
(3.1) M., B. i W. n. od: jeden
zaimek przymiotny, forma fleksyjna
(4.1) M., B. i W. n. od: jeden
zaimek rzeczowny, forma fleksyjna
(5.1) M., B. i W. n. od: jeden
Wiktionary
(1.1) Jedno wiem – ja już tam nie wrócę.
(1.3) Tyle razy ci mówiłem, a ty wciąż jedno.
(2.1) Bo nie maszci zboża inszego pożyteczniejszego, jedno żyto, pszenica, jęczmyk miły a owies.
(3.1) Wyobraź sobie kochana, że w tym placekacku jest tylko jedno jajko.
Wiktionary
IPA: ˈjɛdnɔ, AS: i ̯edno
Wiktionary
licz. jeden
rzecz. jeden n./mzw./mos.
zaim. jeden
Wiktionary
(2.1) daw. jeno; współcz. jedynie, tylko, wyłącznie
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na jednostkowość elementu, który nazywa druga część złożenia
(1.2) pierwszy człon wyrazów złożonych podkreślający jednolity charakter czegoś lub tożsamość z elementem, który nazywa druga część złożenia
Wiktionary
(1.1) jednoarkuszowy • jednodaniowy • jednoaktówka • jednodniówka (itp.)
(1.2) jednobrzmiący • jednogłośny (itp.)
Wiktionary
dotyczący jednego abonenta
SJP.pl
składający się z jednego aktu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) teatr. mający jeden akt
Wiktionary
(1.1) Jednoaktowy dramat dla dwóch aktorów powstał w przeciągu zaledwie 9 dni.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔakˈtɔvɨ, AS: i ̯ednoaktovy
Wiktionary
rzecz. jednoaktówka ż.
Wiktionary
sztuka teatralna w jednym akcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. utwór dramatyczny zbudowany z jednego aktu
Wiktionary
(1.1) Zazwyczaj jednoaktówkami są komedie.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔakˈtufka, AS: i ̯ednoaktufka
Wiktionary
przym. jednoaktowy
Wiktionary
(1.1) aktówka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) fiz. o prądzie mający natężenie jednego ampera
(1.2) techn. mogący pracować z prądem o natężeniu jednego ampera
Wiktionary
składający się z jednego arkusza
SJP.pl
mający powierzchnię jednego ara (100 m^2)
SJP.pl
składający się z jednego aspektu
SJP.pl
związany z pojedynczym atomem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. chem. złożony z jednego atomu
Wiktionary
(1.1) W lampach gazowanych stosuje się najczęściej jednoatomowe pierwiastki z grupy gazów szlachetnych […] oraz pary rtęci; charakteryzują się one cząstkami jednoatomowymi.
Wiktionary
jednolitość koloru; jednokolorowość, monochromatyczność
SJP.pl
będący jednego koloru; jednokolorowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający jedną barwę
(1.2) szach. o gońcach poruszający się po polach tego samego koloru
Wiktionary
(1.1) W dali widać błękitne Apeniny, góry spalone od słońca – jednobarwną smugę.
(1.2) Tematem naszych rozważań są końcówki skoczkowe, gońcowe (z różnobarwnymi i jednobarwnymi) oraz skoczkowo-gońcowe, które stosunkowo często zdarzają się w partiach praktycznych.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈbarvnɨ, AS: i ̯ednobarvny
Wiktionary
rzecz. jednobarwność ż.
przysł. jednobarwnie
Wiktionary
(1.1) jednokolorowy, monochromatyczny, gładki
(1.2) jednokolorowy
Wiktionary
1. o mechanizmie napędowym: mający jeden bieg;
2. o pojeździe: wyposażony w mechanizm napędowy o jednym biegu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. o mechanizmie napędowym: taki, który ma jeden bieg
Wiktionary
(1.1) Klatka schodowa była jednobiegowa z drugiego na trzecie piętro i dwubiegowa z pierwszego na drugie z tym, że jeden bieg był znacznie dłuższy od drugiego.
Wiktionary
posiadający jeden biegun
SJP.pl
dający się wykreślić bez odrywania pisaka od papieru
SJP.pl
1. zawierający jeden bit;
2. działający w oparciu o słowa (rozkazy, dane) długości jednego bitu
SJP.pl
charakteryzujący się strzeleniem jednej bramki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sport. liczący jedną bramkę, jednego gola
Wiktionary
(1.1) Skromna jednobramkowa zaliczka Kolejorza wywalczona w Dniepropietrowsku okazała się wystarczająca – mistrz Polski awansował do fazy grupowej Ligi Europy.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔbrãmˈkɔvɨ, AS: i ̯ednobrãmkovy
Wiktionary
składający się z jednej branży
SJP.pl
składający się z jednej bryły
SJP.pl
mający jeden brzeg, związany z jednym brzegiem
SJP.pl
mający jednakowe brzmienie; zgodny co do treści
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający jednakowe brzmienie
(1.2) mający jednakową treść; identyczny co do treści
Wiktionary
(1.2) - Jeśli wypowiedź prezydenta Radomska była cytowana przez kilka dzienników i jest ona jednobrzmiąca, to jest to jednoznaczna odpowiedź na to, czy on to powiedział, czy nie.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈbʒmʲjɔ̃nt͡sɨ, AS: i ̯ednobžmʹi ̯õncy
Wiktionary
przysł. jednobrzmiąco
Wiktionary
(1.2) identyczny
Wiktionary
mający jeden brzusiec
SJP.pl
składający się z jednego bębna
SJP.pl
mający długość jednego cala
SJP.pl
o nominale jednego centa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący jednego centa, mający wartość jednego centa
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔt͡sɛ̃nˈtɔvɨ, AS: i ̯ednocẽntovy
Wiktionary
rzecz. jednocentówka
Wiktionary
moneta o nominale jednego centa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) moneta o nominale jednego centa
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔt͡sɛ̃nˈtufka, AS: i ̯ednocẽntufka
Wiktionary
przym. jednocentowy
Wiktionary
czworonożne zwierzę o charakterystycznym chodzie, polegającym na jednoczesnym stawianiu obu prawych nóg na przemian z obiema lewymi
SJP.pl
węglowodan zawierający 3-7 atomów węgla; cukier prosty, monocukier, monosacharyd
SJP.pl
składający się z jednej cyfry
SJP.pl
mający jeden cylinder, np. silnik jednocylindrowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. mający jeden cylinder
Wiktionary
środowiskowo: wykonywany w tym samym czasie, przeprowadzany w jednym etapie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|jednoczyć.
Wiktionary
rzecz. zjednoczenie n., jedynak mos.
czas. jednoczyć ndk., zjednoczyć dk.
Wiktionary
1. rodzaj roślin z rzędu kalobriowców;
2. jednoczepek Hookera - gatunek mszaka, w Polsce prawnie chroniony
SJP.pl
rodzina mszaków z rzędu kalobriowców
SJP.pl
posiadający jeden czerpak
SJP.pl
posiadający jedną czerparkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jednoczesne, co odbywa się w tym samym czasie
Wiktionary
przym. jednoczesny
przysł. jednocześnie
rzecz. jedynak mos.
Wiktionary
(1.1) symultaniczność
Wiktionary
zachodzący w tym samym czasie, w tej samej chwili
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbywający się, zachodzący w tym samym czasie, w tej samej chwili
Wiktionary
(1.1) Trzej obecni w mieście członkowie przyszłego Rządu Narodowego stracili głowę i postanowili odwołać wybuch powstania; w parę godzin później cofnęli i ten rozkaz odwoławczy. W ten sposób załamał się plan jednoczesnego, ogólnopolskiego wybuchu.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈt͡ʃɛsnɨ, AS: i ̯ednočesny
Wiktionary
rzecz. jednoczesność ż.
przysł. jednocześnie
Wiktionary
(1.1) równoczesny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w tej samej chwili, w jednym czasie
(1.2) naraz, równolegle
(1.3) zarazem, również (sygnalizuje kontrast w opisie czegoś)
Wiktionary
(1.1) Do mety dotarli jednocześnie.
(1.2) Nie możesz robić dwóch rzeczy jednocześnie.
(1.2) Komputer może jednocześnie wykonywać kilka programów.
(1.3) Kochał ją i nienawidził jednocześnie.
(1.3) Nowe materiały są jednocześnie elastyczne i trwałe.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈt͡ʃɛɕɲɛ, AS: i ̯ednočeśńe
Wiktionary
rzecz. jednoczesność ż.
przym. jednoczesny
Wiktionary
(1.1) symultanicznie, równocześnie, w tym samym czasie
(1.2) naraz, symultanicznie, za jednym zamachem, równolegle
(1.3) równocześnie, zarazem, również, także
Wiktionary
mający jeden czub
SJP.pl
mający jeden czujnik
SJP.pl
uwarunkowany jednym czynnikiem
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zjednoczyć)
(1.1) łączyć do wspólnego działania wokół jakiejś idei
(1.2) spajać coś z czymś
czasownik zwrotny niedokonany jednoczyć się (dk. zjednoczyć się)
(2.1) łączyć się z kimś do wspólnego działania wokół jakiejś idei
(2.2) łączyć się w jedno
Wiktionary
(1.1) Prześladowania jednoczą i krzepią prześladowanych.
Wiktionary
rzecz. jednoczenie n., jedność ż., zjednoczenie n., jedynak mos.
czas. zjednoczyć dk.
Wiktionary
(1.2) łączyć, spajać
(2.2) łączyć się
Wiktionary
składający się z jednej części
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z jednej części
Wiktionary
składający się z jednego członu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący jeden człon, składający się z jednego członu
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔt͡ʃwɔ̃ˈnɔvɨ, AS: i ̯ednoču̯õnovy
Wiktionary
składający się z jednego dania
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) składający się z jednego dania
Wiktionary
(1.1) Jak zaczną dowozić obiady z Cieszanowa, to po pierwsze będą one uboższe, bo jednodaniowe, a po drugie będzie trzeba płacić ponad 50 zł miesięcznie.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔdãˈɲɔvɨ, AS: i ̯ednodãńovy
Wiktionary
wymagający jednej dawki
SJP.pl
trwający jeden dzień
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający jeden dzień
(1.2) mający jeden dzień
Wiktionary
(1.1) Wybrałem się na jednodniową wycieczkę w Tatry.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈdʲɲɔvɨ, AS: i ̯ednodʹńovy
Wiktionary
rzecz. jednodniówka ż.
Wiktionary
czasopismo okolicznościowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) druk. wydawnictwo okazyjne, aperiodyczne;
(1.2) teatr. przedstawienie wystawiane tylko w jednym dniu
(1.3) ornit. zootechn. pisklę drobiu do 24 do 36 h od wyklucia
Wiktionary
Je
Wikipedia
(1.1) Ten wiersz opublikuję w szkolnej jednodniówce z okazji święta patrona szkoły.
(1.2) Pierwszy raz Kwiatkowska wystąpiła w jednodniówce w teatrze rapsodycznym.
Wiktionary
przym. jednodniowy
Wiktionary
mający wartość jednego dolara, kosztujący jednego dolara
SJP.pl
moneta lub banknot o nominale jednego dolara
SJP.pl
odbywanie całego cyklu rozwojowego pasożyta na jednym żywicielu
SJP.pl
Jednodomowość, autoecja, homoecja – w odniesieniu do pasożytów określenie cechy polegającej na przebiegu całego cyklu życiowego na lub w organizmie pojedynczego żywiciela. Przykładem pasożyta jednodomowego jest rdza prawoślazu ogrodowego "Puccinia malvacearum". Termin stanowi także alternatywne określenie dla jednopienności.
Wikipedia
pasożyt jednodomowy - organizm pasożytujący na osobnikach należących do jednego gatunku; pasożyt monokseniczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający jedne drzwi
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈḍʒvʲjɔvɨ, AS: i ̯ednoḍžvʹi ̯ovy
Wiktionary
o instytucji: mający jeden dział
SJP.pl
okno jednodzielne - okno mające jedno skrzydło
SJP.pl
mający jeden ekran
SJP.pl
złożony z jednego elementu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który zawiera, składa się z jednego elementu
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w jednym etapie, jednej fazie
Wiktionary
(1.1) Rzepak zbierano rokrocznie jednoetapowo kombajnem poletkowym w terminach 16–29 lipca.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔɛtaˈpɔvɔ, AS: i ̯ednoetapovo
Wiktionary
przym. jednoetapowy
rzecz. jednoetapowość ż.
Wiktionary
(1.1) jednofazowo, jednostopniowo
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest jednoetapowe
Wiktionary
przym. jednoetapowy
przysł. jednoetapowo
Wiktionary
składający się z jednego etapu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z jednego etapu
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔɛtaˈpɔvɨ, AS: i ̯ednoetapovy
Wiktionary
przysł. jednoetapowo
rzecz. jednoetapowość ż.
Wiktionary
(1.1) jednostopniowy, jednofazowy
Wiktionary
związany z jednym etatem
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w jednej fazie, jednym etapie
Wiktionary
(1.1) Zbioru nasion dokonywano corocznie jednofazowo kombajnem poletkowym.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔfaˈzɔvɔ, AS: i ̯ednofazovo
Wiktionary
przym. jednofazowy
Wiktionary
(1.1) jednoetapowo, jednostopniowo
Wiktionary
prąd jednofazowy - prąd zmienny, którego natężenie zmienia się według praw ruchu harmonicznego, prostego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z jednej fazy (jednego etapu)
(1.2) fiz. chem. składający się z jednej fazy
Wiktionary
(1.2) Podczas zwarcia jednofazowego napięcia składowej zgodnej, składowej przeciwnej i składowej zerowej są równe.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔfaˈzɔvɨ, AS: i ̯ednofazovy
Wiktionary
przysł. jednofazowo
Wiktionary
(1.1) jednostopniowy, jednoetapowy
Wiktionary
składający się z jednego fotonu
SJP.pl
składający się z jednej frakcji
SJP.pl
mający wartość jednego franka
SJP.pl
mający jedną funkcję; monofunkcyjny
SJP.pl
mający wartość jednego funta
SJP.pl
wielbłąd jednogarbny; dromader
SJP.pl
wielbłąd jednogarbny - wielbłąd o jednym garbie, hodowany w Azji i w Afryce; dromader
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o wielbłądach: mający jeden garb
Wiktionary
(1.1) Wielbłądy jako zwierzęta hodowlane są kosmopolityczne. Występują w postaci dwóch gatunków: wielbłąd jednogarbny (dromader) i dwugarbny (baktrian).
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈɡarbnɨ, AS: i ̯ednogarbny
Wiktionary
gotowany w jednym naczyniu
SJP.pl
potocznie: wieloskładnikowa potrawa przygotowana w jednym garnku; danie jednogarnkowe
SJP.pl
składający się z jednego gatunku
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący jeden gatunek, składający się z jednego gatunku
Wiktionary
dotyczący jednego genu
SJP.pl
trwający godzinę; godzinny; jednogodzinowy (rzadko)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający jedną godzinę
(1.2) będący w wieku jednej godziny
Wiktionary
(1.1) Aby obliczyć dobową sumę promieniowania bezpośredniego przypadającą na powierzchnię poziomą należy wyliczyć jego sumy w poszczególnych przedziałach jednogodzinnych.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔɡɔˈd͡ʑĩnːɨ, AS: i ̯ednogoʒ́ĩ•ny
Wiktionary
przestarzale: trwający godzinę; jednogodzinny, godzinny
SJP.pl
ważący jeden gram
SJP.pl
mający wartość jednego grosza
SJP.pl
moneta o nominale jednego grosza; groszówka, groszak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) moneta, której wartość wynosi jeden grosz
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔɡrɔˈʃufka, AS: i ̯ednogrošufka
Wiktionary
przym. jednogroszowy
Wiktionary
śpiewanie na jeden głos
SJP.pl
składający się z jednej głoski
SJP.pl
przysłówek
(1.1) muz. wykonując jednym głosem
Wiktionary
(1.1) Kilka pieśni wykonano jednogłosowo z akompaniamentem fortepianu.
Wiktionary
rzecz. jednogłosowość ż.
przym. jednogłosowy
Wiktionary
1. śpiewanie lub recytowanie jednym głosem;
2. budowa utworu muzycznego, w którym występuje tylko jeden głos prowadzący melodię;
3. zgodność opinii na jakiś temat; jednogłośność, jednomyślność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. wykonywanie utworów przez solistę lub jednym głosem
(1.2) muz. odznaczanie się przez utwór tylko jedną linią melodyczną
Wiktionary
przym. jednogłosowy
przysł. jednogłosowo
Wiktionary
(1.1) monofonia, monodia
Wiktionary
mający jedną linię melodyczną
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. wykonywany przez solistę jednym głosem
(1.2) muz. odznaczający się jedną linią melodyczną
Wiktionary
(1.1) Śpiewnik z pieśniami jednogłosowymi wydano w 1557 roku.
Wiktionary
rzecz. jednogłosowość ż.
przysł. jednogłosowo
Wiktionary
wyposażony w jedną głowicę
SJP.pl
mający jedną głowę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający tylko jedną głowę
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) bez ani jednego głosu sprzeciwu; wszystkimi głosami
Wiktionary
(1.1) Pojedziemy na wczasy do Kudowy-Zdroju, jeżeli jednogłośnie to ustalimy.
Wiktionary
rzecz. jednogłośność ż.
przym. jednogłośny
Wiktionary
(1.1) jednomyślnie, zgodnie
Wiktionary
zgodność opinii na jakiś temat; jednogłosowość, jednomyślność
SJP.pl
1. jednomyślny; zgodny;
2. brzmiący jako jeden głos
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jednomyślny
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈɡwɔɕnɨ, AS: i ̯ednogu̯ośny
Wiktionary
przysł. jednogłośnie
rzecz. jednogłośność
Wiktionary
(1.1) jednomyślny, zgodny
Wiktionary
składający się z jednego hektara, mający powierzchnię jednego hektara
SJP.pl
sosna jednoigielna - gatunek drzewa iglastego z rodziny sosnowatych
SJP.pl
wyposażony w jedną igłę
SJP.pl
1. mający tylko jedno imię;
2. mający takie samo imię lub nazwisko jak ktoś inny;
3. będący tego samego rodzaju, gatunku co inny; jednorodny
SJP.pl
składający się z jednej izby
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z jednej izby, pojedynczego pomieszczenia
(1.2) polit. składający się z jednej izby parlamentarnej
Wiktionary
(1.1) Typowy szałas to jednoizbowa chata bez okien i komina.
(1.2) W Finlandii władzę ustawodawczą sprawuje jednoizbowa Eduskunta wybierana co 4 lata.
Wiktionary
rzecz. jednoizbowość ż.
Wiktionary
(1.2) unikameralny
Wiktionary
pomieszczenie składające się z jednej izby
SJP.pl
1. mający w składzie jedno jajko;
2. żartobliwie:
a) tylko tylko jedno jądro;
b) pochodzący z tej samej komórki jajowej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który zawiera jedno jajko (na pewną porcję)
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔjäˈjɛt͡ʃnɨ, AS: i ̯ednoi ̯äi ̯ečny
Wiktionary
przym. jednojajowy
Wiktionary
mający jedną jezdnię
SJP.pl
potocznie: droga z jedną jezdnią
SJP.pl
mający jedno jądro; jednojądrzasty
SJP.pl
mający jedno jądro; jednojądrowy
SJP.pl
1. posługujący się jednym językiem;
2. napisany w jednym języku;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się jednym językiem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posługujący się jednym językiem
(1.2) napisany w jednym języku
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: i ̯ednoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
rzecz. jednojęzyczność
Wiktionary
(1.1-2) jednojęzykowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) zob. jednojęzyczny.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ, AS: i ̯ednoi ̯ẽũ̯zykovy
Wiktionary
(1.1) jednojęzyczny
Wiktionary
statek o jednym kadłubie
SJP.pl
mający jeden kadłub, np. statek jednokadłubowy
SJP.pl
o urządzeniu elektronicznym: mający jeden kanał umożliwiający przekaz sygnałów elektrycznych
SJP.pl
ważący jeden karat
SJP.pl
mający jedną kartkę
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przeznaczony na jedną kasetę
Wiktionary
(1.1) Słuchaliśmy Wałów Jagiellońskich na jednokasetowym magnetofonie pożyczonym od Pawła.
Wiktionary
odbywający się tylko w jednym kierunku; jednostronny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) działający, poruszający się w jednym kierunku
(1.2) biorący pod uwagę jeden aspekt; jednostronny
Wiktionary
(1.1) Od Lipska do Końskich była to szosa jednokierunkowa, dziwaczny kręty produkt fantazji drogowców, wymagający od kierowcy odwagi i doświadczenia.
(1.2) Powstaje bowiem mentalność wąska, zamknięta, jednokierunkowa, która odrzuca wszystko, co inne i co nie potwierdza jej przekonania o własnej wyjątkowości, wyższości, supremacji.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔcɛrũŋˈkɔvɨ, AS: i ̯ednoḱerũŋkovy
Wiktionary
mający długość jednego kilometra, wynoszący jeden kilometr
SJP.pl
potocznie: jednokilogramowy
SJP.pl
składający się z jednej klamry
SJP.pl
szkoła jednoklasowa - szkoła bez podziału na klasy
SJP.pl
potocznie: szkoła jednoklasowa
SJP.pl
będący jednego koloru; jednobarwny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający jeden kolor
Wiktionary
(1.1) Każdy uczestnik gali ubrał się w strój jednokolorowy.
Wiktionary
przysł. jednokolorowo
przym. kolorowy
rzecz. kolorowy mos.
Wiktionary
(1.1) jednobarwny, monochromatyczny
Wiktionary
składający się z jednej kolumny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który składa się z jednej kolumny
Wiktionary
mający jedną komorę, np. serce jednokomorowe
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający jedną komorę
Wiktionary
organizm jednokomórkowy (organizm roślinny lub zwierzęcy składający się z jednej komórki)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) biol. organizm składający się tylko z jednej komórki
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvʲjɛt͡s, AS: i ̯ednokõmurkovʹi ̯ec
Wiktionary
przym. jednokomórkowy
Wiktionary
(1.1) mikroorganizm
Wiktionary
o organizmie roślinnym lub zwierzęcym: składający się z jednej komórki (np. jednokomórkowy glon, jednokomórkowe bakterie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. składający się z jednej komórki
Wiktionary
(1.1) Część grzybów to organizmy jednokomórkowe, ale w większości należą do grupy wielokomórkowych.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvɨ, AS: i ̯ednokõmurkovy
Wiktionary
rzecz. jednokomórkowiec m.
Wiktionary
mający jedną kondygnację
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma tylko jedną kondygnację
Wiktionary
(1.1) parterowy
Wiktionary
dawniej: pojazd zaprzężony w jednego konia
SJP.pl
1. o pojeździe: zaprzężony w jednego konia;
2. o silniku: mający moc jednego konia mechanicznego
SJP.pl
zwierzęta ssące z rzędu nieparzystokopytnych, mające nogi zakończone kopytem rogowym
SJP.pl
kazuar jednokoralowy - gatunek ptaka z rodziny kazuarowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wartość/liczący/wynoszący 1 koronę
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔkɔrɔ̃ˈnɔvɨ, AS: i ̯ednokorõnovy
Wiktionary
rzecz. jednokoronówka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) moneta o nominale 1 korony
Wiktionary
(1.1) Czy może pan rozmienić banknot 20-koronowy na jednokoronówki?
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔkɔrɔ̃ˈnufka, AS: i ̯ednokorõnufka
Wiktionary
przym. jednokoronowy
Wiktionary
pojazd o jednym kole; monocykl
SJP.pl
Jednokołowiec, monocykl – jednośladowy pojazd samochodowy, posiadający jedno koło jezdne.
Najczęściej spotykaną wersją monocykla jest pojazd, w którym kierowca siedzi w fotelu wbudowanym w obręcz dużego koła jezdnego. Pomysł na tego typu rozwiązanie techniczne powstał w XIX wieku i jest do tej pory stosowany przez większość konstruktorów i firm produkujących jednokołowce z silnikiem spalinowym.
Wikipedia
mający jedno koło, np. rower jednokołowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma jedno koło
Wiktionary
(1.1) Do ręcznego transportu paliwa służą jednokołowe taczki lub dwukołowe wózki.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔkɔˈwɔvɨ, AS: i ̯ednokou̯ovy
Wiktionary
rzecz. jednokółka ż.
Wiktionary
o łąkach itp.: koszony raz w roku
SJP.pl
jedno z przekształceń konforemnych; homografia
SJP.pl
oktawa jednokreślna - jedna z oktaw (dźwięki oznaczane małymi literami z jedynką arabską w górnym indeksie); oktawa razkreślna (częściej)
SJP.pl
rodzaj narciarskiej techniki biegowej
SJP.pl
przysłówek
(1.1) jeden raz
Wiktionary
(1.1) Aby uaktywnić wybraną komórkę, ustaw w jej obszarze kursor myszy (przyjmujący postać krzyżyka) i kliknij jednokrotnie lewym przyciskiem myszy.
Wiktionary
rzecz. jednokrotność ż.
przym. jednokrotny
przysł. jedenkroć, jednokroć
Wiktionary
(1.1) przest. jedenkroć, jednokroć
Wiktionary
występujący tylko jeden raz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) występujący tylko jeden raz, nie powtarzający się po raz drugi
Wiktionary
(1.1) Jednorazówki są przedmiotami jednokrotnego użytku.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈkrɔtnɨ, AS: i ̯ednokrotny
Wiktionary
rzecz. jednokrotność ż.
licz. jednokrotnie
przysł. jednokrotnie
Wiktionary
(1.1) jednorazowy
Wiktionary
posiadający jeden, określony kształt
SJP.pl
grupa roślin dwuliściennych z podklasy wolnopłatkowych; Monochlamydeae, jednookwiatowe
SJP.pl
1. o cechach jednokwiatowych (grupa roślin);
2. gruszycznik jednokwiatowy - gatunek rośliny z rodziny wrzosowatych; gruszyczka jednokwiatowa, monezes jednokwiatowy;
3. rogownica jednokwiatowa - gatunek rośliny z rodziny goździkowatych;
4. goździkowiec jednokwiatowy - gatunek drzewa z rodziny mirtowatych; piernia jednokwiatowa, eugenia jednokwiatowa, pitanga;
5. brzeżyca jednokwiatowa - gatunek rośliny z rodziny babkowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający jeden kwiat
Wiktionary
rzecz. kwiat mrz., kwietnik mzw./mrz.
Wiktionary
przekształcenie geometryczne w jednoznaczny sposób przyporządkowujące każdemu punktowi jednej przestrzeni inny punkt przestrzeni drugiej; homotetia
SJP.pl
Jednokładność, homotetia (gr. ὁμοίως + θέσεις = pokrewieństwo) o środku formula_1 i niezerowej skali formula_2 – odwzorowanie geometryczne prostej, płaszczyzny lub przestrzeni, określone następująco:
Wikipedia
mający jeden kłos
SJP.pl
mający jedną lampę radiową
SJP.pl
zwierzę, roślina lub przedmiot mające jeden rok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) chłopiec mający jeden rok
(1.2) osoba w tym samym wieku
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę lub rzecz mające jeden rok
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od: jednolatka
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈlatɛk, AS: i ̯ednolatek
Wiktionary
rzecz. jednolatka ż.
przym. jednoletni
Wiktionary
(1.2) równolatek, rówieśnik
Wiktionary
roczniaczka;
1. dziewczynka mająca jeden rok;
2. samica zwierząt mająca jeden rok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziewczynka mająca jeden rok
(1.2) dziewczyna lub kobieta w tym samym wieku
(1.3) zwierzę, rzecz lub roślina mająca jeden rok
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od jednolatek
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈlatka, AS: i ̯ednolatka
Wiktionary
rzecz. jednolatek m.
przym. jednoletni
Wiktionary
(1.2) równolatka, rówieśnica, rówieśniczka
Wiktionary
dotyczący jednego leku
SJP.pl
mający rok, trwający rok itp.; jednoroczny; roczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający jeden rok
(1.2) trwający jeden rok
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈlɛtʲɲi, AS: i ̯ednoletʹńi
Wiktionary
rzecz. jednolatek m., jednolatka ż.
Wiktionary
(1.1-2) jednoroczny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób jednolity, ujednolicony
Wiktionary
(1.1) W związku z tym, że kluby nie były w stanie ustalić jednolicie, jaka informacja ma być przez Sejm rozpatrywana, będę poddawał po kolei pod głosowanie te cztery propozycje.
(1.1) - Na honor! - zapiał młodzieńczym głosem drugi, z tarczą jednolicie błękitną.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈlʲit͡ɕɛ, AS: i ̯ednolʹiće
Wiktionary
przym. jednolity
czas. ujednolicić, ujednolicać
rzecz. ujednolicenie n., jednolitość ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: jednolicie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fragment tekstu lub kodu długi na jedną linijkę; bardzo krótka wypowiedź, wiadomość
Wiktionary
przym. jednolinijkowy
Wiktionary
stanowiący jedną linijkę; jednowersowy
SJP.pl
mający jedną linię, związany z jedną linią
SJP.pl
mający jeden listek
SJP.pl
mający jeden liść
SJP.pl
złożony z jednej litery
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który składa się z jednej litery
Wiktionary
(1.1) W Polsce nie ma miasta o jednoliterowej nazwie.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔlʲitɛˈrɔvɨ, AS: i ̯ednolʹiterovy
Wiktionary
tworzący jednolity front polityczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jednolite; cecha tych, którzy są jednolici
Wiktionary
przym. jednolity, jednolicie
przysł. jednolicie, niejednolicie
rzecz. ujednolicenie n., niejednolitość ż.
czas. ujednolicić
Wiktionary
(1.1) spójność, zborność, zwartość, koherentność
Wiktionary
a) mający pojemność jednego litra;
b) zawierający litr czegoś
SJP.pl
niezróżnicowany pod względem budowy, składu; tworzący zharmonizowaną całość
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niezróżnicowany pod względem budowy, składu
Wiktionary
(1.1) Unia Europejska wprowadziła jednolity wzorzec prawa jazdy.
(1.1) Równocześnie tracą moc Pierwsze zarządzenie dotyczące wspierania łużyckiej grupy etnicznej z 12 września 1950 i Czwarte zarządzenie wykonawcze do Ustawy o jednolitym socjalistycznym systemie edukacyjnym.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈlʲitɨ, AS: i ̯ednolʹity
Wiktionary
czas. ujednolicać ndk., ujednolicić dk.
przym. jednolicie
rzecz. jednolitość ż., ujednolicenie n.
przysł. niejednolicie, jednolicie
Wiktionary
(1.1) regularny, stały
Wiktionary
gromada roślin należąca do okrytozalążkowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Monocotyledoneae||ref=., grupa roślin okrytonasiennych o różnej randze systematycznej, których cechą charakterystyczną jest wytwarzanie tylko jednego liścienia;
Wiktionary
Je
Wikipedia
(1.1) W nowszych publikacjach zarówno monofiletyzm jednoliściennych jak i pozycja w obrębie okrytonasiennych nie budzi istotnych zastrzeżeń.
Wiktionary
przym. jednoliścienny
Wiktionary
o cechach jednoliściennych (rodzina roślin)
SJP.pl
składający się z jednego lokalu
SJP.pl
mający jedną lufę
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wojsk. mający jedną lufę
Wiktionary
dysponujący jednym mandatem poselskim, senatorskim itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający wartość jednej marki
(1.2) wynoszący jedną markę
Wiktionary
(1.1) Wiatr porwał jednomarkowy banknot z lady.
Wiktionary
statek jednomasztowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) żegl. statek mający jeden maszt
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔ̃maˈʃtɔvʲjɛt͡s, AS: i ̯ednõmaštovʹi ̯ec
Wiktionary
przym. jednomasztowy
rzecz. maszt m.
Wiktionary
mający jeden maszt
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) żegl. o żaglowcu – mający jeden maszt
Wiktionary
(1.1) Ale jedyny statek w Palos, który miał popłynąć na Karaiby, nie budził zaufania. Był to antyczny korab zjedzony przez czerwie, zaledwie jednomasztowy.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔ̃maˈʃtɔvɨ, AS: i ̯ednõmaštovy
Wiktionary
rzecz. jednomasztowiec m., jednomasztówka ż.
Wiktionary
mający długość jednego metra, wynoszący jeden metr
SJP.pl
szczególny przypadek wielomianu, w którym występuje jedynie działanie mnożenia i potęgowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. wyrażenie będące iloczynem liczby oraz zmiennych podniesionych do potęg naturalnych;
Wiktionary
Jednomian – wyrażenie algebraiczne będące iloczynem liczby oraz zmiennych.
Liczbę stojącą przy zmiennej nazywa się współczynnikiem jednomianu. Jednomian przedstawiony jest w postaci uporządkowanej, jeżeli w jego zapisie pierwszym czynnikiem jest liczba, a kolejnymi zmienne występujące w porządku alfabetycznym (a jeśli są oznaczone jedną i tą samą literą z różnymi wskaźnikami, to w porządku zwiększenia wskaźnika).
Wikipedia
przym. jednomianowy
Wiktionary
przymiotnik od: jednomian
SJP.pl
1. w literaturze: złożony z jednakowych stóp rytmicznych;
2. w muzyce: zachowujący równe wartości rytmiczne
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) będący jednej długości, wielkości, objętości itp.
(1.2) równomierny
(1.3) złożony z jednakowych stóp rytmicznych
(1.4) zachowujący równe wartości rytmiczne
Wiktionary
(1.2) równomierny, miarowy
(1.3-4) miarowy, rytmiczny
Wiktionary
mający jedno miejsce siedzące, mieszczący jedną osobę
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przeznaczony dla jednego siedzącego
Wiktionary
(1.1) Był największym kiedykolwiek produkowanym jednomiejscowym i jednosilnikowym samolotem myśliwsko-bombowym.
Wiktionary
rzadko: równomierny, jednakowy
SJP.pl
mający miesiąc, trwający miesiąc itp.; miesięczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający jeden miesiąc
(1.2) będący w wieku jednego miesiąca
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔ̃mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: i ̯ednõmʹi ̯ėśẽṇčny
Wiktionary
liczący miliard czegoś
SJP.pl
liczący milion czegoś
SJP.pl
mierzący jedną milę
SJP.pl
trwający minutę
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający jedną minutę
Wiktionary
zbudowany z jednego modułu
SJP.pl
a) będący wielkości jednej morgi (jednego morga);
b) posiadający jedną morgę (jeden mórg) ziemi, np. rolnik jednomorgowy
SJP.pl
pojazd napędzany jednym motorem
SJP.pl
mający jeden motor, silnik
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób jednomyślny
Wiktionary
(1.1) Konferencja oświadcza, że jeżeli Trybunał Sprawiedliwości wystąpi, zgodnie z artykułem 222 akapit pierwszy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, o zwiększenie liczby rzeczników generalnych o trzy osoby (czyli jedenastu zamiast ośmiu), Rada, stanowiąc jednomyślnie, wyrazi na to zgodę.
Wiktionary
przym. jednomyślny
rzecz. jednomyślność ż.
Wiktionary
zgodność opinii na jakiś temat; jednogłosowość, jednogłośność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zupełna zgodność zdań, opinii, myśli
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕt͡ɕ, AS: i ̯ednõmyśl̦ność
Wiktionary
przym. jednomyślny
przysł. jednomyślnie
Wiktionary
(1.1) jednogłośność
Wiktionary
wyrażający jedną opinię, zgodny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bez różnic w przekonaniach
Wiktionary
(1.1) Kongresmeni William Ashbrook i Albert Vestal podjęli starania, aby doprowadzić do jednomyślnego uchwalenia rezolucji nakazującej wybicie takiej monety.
Wiktionary
rzecz. jednomyślność ż.
przysł. jednomyślnie
Wiktionary
(1.1) jednogłośny
Wiktionary
mający jedno naczynie, np. koparka jednonaczyniowa
SJP.pl
mający jedno nasienie
SJP.pl
mający jedną nawę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) archit. taki, który ma jedną nawę
Wiktionary
(1.1) W Cieszynie zwiedziliśmy jednonawowy kościół franciszkanów.
Wiktionary
(1.1) salowy
Wiktionary
mający jeden nerw
SJP.pl
składający się z jednej nici
SJP.pl
o związku chemicznym: posiadający jedno podwójne wiązanie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. o kwasach tłuszczowych: mający jedno podwójne wiązanie między atomami węgla w łańcuchu kwasu tłuszczowego
Wiktionary
(1.1) Tłuszcze dzielimy na wielonienasycone, nasycone i jednonienasycone.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔ̃ɲɛ̃nasɨˈt͡sɔ̃nɨ, AS: i ̯ednõńẽnasycõny
Wiktionary
mający jedną nitkę, np. ścieg jednonitkowy
SJP.pl
trwający lub odbywający się tylko jedną noc
SJP.pl
mający jedną nogę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający jedną nogę
Wiktionary
(1.1) Wszyscy jednonodzy pracowali na siedząco: kruszyli kamienie na żwir, sortowali odpadki drzewne.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔ̃ˈnɔɟi, AS: i ̯ednõnoǵi
Wiktionary
rzecz. jednonożność ż.
przym. jednonożny
Wiktionary
(1.1) beznogi, jednonożny
Wiktionary
mający jedną nogę; jednonogi
SJP.pl
wyposażony w jeden nóż
SJP.pl
dotyczący jednego obszaru
SJP.pl
widzenie jednym okiem
SJP.pl
wada wzroku polegająca na widzeniu każdym okiem innego obrazu
SJP.pl
1. dotyczący jednego oka (np. zaćma jednooczna);
2. mający jedno oko lub tylko jedno oko sprawne; jednooki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma jedno oko
Wiktionary
(1.1) Już przed wiekami opisywano przypadki cyklopii u niemowląt. Większość z tych jednoocznych dzieci umierała wkrótce po urodzeniu.
Wiktionary
przym. jednooki
Wiktionary
(1.1) jednooki
Wiktionary
składający się z jednego odcinka
SJP.pl
mający jeden oddział
SJP.pl
tworzący jedno ognisko skupienia światła
SJP.pl
mający jedno oko lub tylko jedno oko sprawne; jednooczny
SJP.pl
mający jedną połać dachową i jeden okap; jednospadowy
SJP.pl
mający jedno oko lub tylko jedno oko sprawne; jednooczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma tylko jedno oko
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) ktoś jednooki (1.1)
Wiktionary
(1.1) Starszy syn w wieku dwóch lat stracił oko, nie pomogły jazdy do wiedeńskich profesorów, pozostał jednooki, ze szklaną gałką o brązowej tęczówce.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈːci, AS: i ̯edn•oḱi
Wiktionary
(1.1) jednooczny
Wiktionary
mający jedno okno
SJP.pl
mający rozpiętość jednej oktawy
SJP.pl
grupa roślin dwuliściennych z podklasy wolnopłatkowych; Monochlamydeae, jednokwiatowe
SJP.pl
mający jedną oś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający jedną oś
Wiktionary
1. wykonywany przez jedną osobę (np. urząd jednoosobowy);
2. przeznaczony dla jednej osoby (np. jednoosobowy pojazd)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeznaczony dla jednej osoby, mogący pomieścić jedną osobę
(1.2) złożony z jednej osoby, wykonywany przez jedną osobę
Wiktionary
(1.1) Jeśli położymy się w poprzek, to z łóżka jednoosobowego mamy już kilkuosobowe!
(1.2) Jest wiele jednoosobowych projektów muzycznych, gdzie jeden artysta zajmuje się pracą całego zespołu.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔːsɔˈbɔvɨ, AS: i ̯edn•osobovy
Wiktionary
(1.1) pojedynczy
Wiktionary
mający jedno ostrze
SJP.pl
mający jeden otwór
SJP.pl
zwykle o zwierzęciu lub przedmiocie: mający jeden palec; jednopalczasty
SJP.pl
zwykle o zwierzęciu lub przedmiocie: mający jeden palec; jednopalcowy
SJP.pl
zasilany jednym paliwem
SJP.pl
mający jeden palnik
SJP.pl
system rządów, w którym jedna partia sprawuje władzę; monopartyjność
SJP.pl
składający się z przedstawicieli jednej partii politycznej
SJP.pl
składający się z jednego pasma, działający w jednym paśmie itp.; o drodze, jezdni itp.: składający się z jednego pasma, przez co pozwalający na poruszanie się wyłącznie w jednym kierunku
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma jedno pasmo
Wiktionary
(1.1) W miejscu gdzie doszło do wypadku "siódemka" jest jednopasmową szosą, pełną głębokich kolein.
Wiktionary
rzecz. jednopasmówka ż.
Wiktionary
dotyczący jednego państwa
SJP.pl
występowanie u roślin kwiatów męskich i żeńskich na jednym osobniku danego gatunku
SJP.pl
Je
Wikipedia
1. mający jeden pień;
2. wykonany z jednego pnia;
3. o cechach jednopiennych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. mający zarówno męskie jak i żeńskie organy płciowe
(1.2) wykonany z jednego pnia
Wiktionary
(1.1) Nagietek jest rośliną jednopienną o jasnym kwiecie.
Wiktionary
składający się z jednego pierwiastka
SJP.pl
mający jedno piętro
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający tylko parter i jedno piętro
(1.2) mający jeden wyrównany poziom
Wiktionary
(1.1) W dzielnicy willowej dominują domy jednopiętrowe.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔpʲjɛ̃nˈtrɔvɨ, AS: i ̯ednopʹi ̯ẽntrovy
Wiktionary
znajdujący się na jednej płaszczyźnie, nieuwzględniający perspektywy głębi; jednopłaszczyznowy
SJP.pl
mający jeden podmiot
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który pojawił się tylko jeden raz
Wiktionary
złożony z jednego pokoju
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) z jednym pokojem
Wiktionary
(1.1) Porucznik dostał tu jednopokojowe mieszkanie z kuchnią i łazienką w starej kamienicy. Przed wojną był to stołowy w siedmiopokojowym mieszkaniu.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔpɔkɔˈjɔvɨ, AS: i ̯ednopokoi ̯ovy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) składający się z jednego pokolenia
Wiktionary
(1.1) Ale proszę pamiętać, że bigbitowcy to była formacja jednopokoleniowa. Autorzy tekstów mieli po tyle samo lat, co wykonawcy.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔpɔkɔlɛ̃ˈɲɔvɨ, AS: i ̯ednopokolẽńovy
Wiktionary
statek o jednym pokładzie
SJP.pl
mający jeden pokład
SJP.pl
gospodarka jednopolowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. sposób uprawy roli w którym dane pole uprawia się co roku, aż do jego wyjałowienia
Wiktionary
Jednopolówka – pierwotny sposób użytkowania rolniczego pola polegający na obsiewaniu pola corocznie, aż do spadku żyzności pola w wyniku zmniejszenia składników odżywczych, rozwoju patogenów oraz uciążliwych chwastów. Pole wyczerpane porzucano lub ugorowano przez nieokreślony z góry czas.
Wikipedia
przym. jednopolówkowy
Wiktionary
mający tylko jedną postać
SJP.pl
mający jedną powłokę
SJP.pl
mający jeden poziom
SJP.pl
mający jedną połać dachową i jeden okap; jednospadowy; jednookapowy
SJP.pl
stanowiący jeden procent czegoś
SJP.pl
mający jeden profil
SJP.pl
stanowiący jeden promil czegoś
SJP.pl
rząd ślimaków przodoskrzelnych; Monotocardia
SJP.pl
1. mający jeden przedsionek;
2. o cechach jednoprzedsionkowych (rząd ślimaków)
SJP.pl
bilet jednoprzejazdowy - ważny na jeden przejazd bez przesiadek
SJP.pl
mający jeden przelot, np. łuk jednoprzelotowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) archit. składający się z jednej przestrzeni, zamknięty w jednej przestrzeni
Wiktionary
(1.1) Wnętrze kaplicy jest jednoprzestrzenne, rozczłonkowane trójbocznymi wnękami arkadowymi.
Wiktionary
mający jedno przęsło
SJP.pl
1. o kwiecie: mający jeden pręcik;
2. o roślinie: mający kwiaty o jednym pręciku
SJP.pl
pręgomysz jednopręga - gatunek myszy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. mający jedną pręgę
Wiktionary
1. składający się z jednego punktu;
2. mający wymiar jednego punktu (np. czcionka)
SJP.pl
o roślinie: mający jeden pęd
SJP.pl
mający jeden płaszcz, np. zbiornik jednopłaszczowy
SJP.pl
znajdujący się na jednej płaszczyźnie, nieuwzględniający perspektywy głębi; jednoplanowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się na jednej płaszczyźnie
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔpwaʃt͡ʃɨzˈnɔvɨ, AS: i ̯ednopu̯aščyznovy
Wiktionary
rzecz. jednopłaszczyznowość
Wiktionary
samolot z jednym płatem nośnym, z jedną parą skrzydeł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. samolot lub szybowiec mający jedną parę skrzydeł stanowiących jeden płat nośny;
Wiktionary
Je
Wikipedia
(1.1) monoplan
Wiktionary
mający jeden płatek
SJP.pl
samolot o jednym płacie nośnym (o jednym skrzydle)
SJP.pl
mający jedną parę skrzydeł
SJP.pl
1. dotyczący jednej płci;
2. zawierający w kwiatach jeden tylko organ rozmnażania płciowego: pręciki albo słupki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który dotyczy jednej płci
(1.2) taki, który zawiera w kwiatach tylko jeden organ rozmnażania płciowego
Wiktionary
komputer jednopłytkowy - komputer z pamięcią, mikroprocesorem, złączami i dyskiem na jednej płytce
SJP.pl
składający się z jednej płyty
SJP.pl
w jednym gatunku, rodzaju
SJP.pl
liczebnik wieloraki
(1.1) jednakowy, jednolity, jednorodny, jednego typu, rodzaju
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈraci, AS: i ̯ednoraḱi
Wiktionary
przysł. jednorako
Wiktionary
(1.1) jednakowy, jednolity, jednorodny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) przysł. od przymiotnika → jednoraki
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈrakɔ, AS: i ̯ednorako
Wiktionary
przym. jednoraki
licz. jednoraki
Wiktionary
(1.1) jednakowo, jednolicie, jednorodnie
Wiktionary
mający jedno ramię, odnogę itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posiadający jedno ramię, jeden wygiętnik
Wiktionary
(1.1) Biała, woskowa świeca, zatknięta w wielkim jednoramiennym szklanym lichtarzu, oświetlała pokój, na którego środku stał stół, nakryty białym obrusem.
Wiktionary
mający jedną ramę
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób jednorazowy
Wiktionary
rzecz. jednorazówka ż., jednorazowość ż.
przym. jednorazowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest jednorazowe
Wiktionary
przym. jednorazowy
przysł. jednorazowo
Wiktionary
zachodzący jeden raz; jednokrotny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zachodzący, mający miejsce jeden raz
(1.2) mogący być użyty, wykorzystany jeden raz, przeznaczony do jednokrotnego użytku
(1.3) mogący być użytym wiele razy, ale tylko w ramach jednego nieodnawialnego zasobu
Wiktionary
(1.2) W aptece na dolnym poziomie Karolina musiała sobie kupić paczkę jednorazowych chusteczek do nosa.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔraˈzɔvɨ, AS: i ̯ednorazovy
Wiktionary
rzecz. jednorazówka ż., jednorazowość ż.
przysł. jednorazowo
Wiktionary
(1.1) jednokrotny
(1.2) jednorazowego użytku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. rzecz do jednorazowego wykorzystania i wyrzucenia
Wiktionary
(1.1) Prawdziwy ekolog nie używa jednorazówek.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔraˈzufka, AS: i ̯ednorazufka
Wiktionary
przym. jednorazowy
przysł. jednorazowo
Wiktionary
mający jeden rdzeń, np. jednordzeniowy procesor
SJP.pl
jednorek kosaćcowy - gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych
SJP.pl
1. chłopiec mający jeden rok życia; roczniak, jednolatek;
2. dawniej: człowiek odsługujący obowiązek służby wojskowej w okresie skróconym do jednego roku
SJP.pl
mający rok, trwający rok itp.; jednoletni; roczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający lub trwający jeden rok
Wiktionary
(1.1) Kalafior uprawiany w miesiącach letnich w Europie północnej to odmiana jednoroczna.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈrɔt͡ʃnɨ, AS: i ̯ednoročny
Wiktionary
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pochodzący z jednego źródła, mający te same właściwości; jednakowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) złożony z takich samych składowych
(1.2) mający identyczne cechy
(1.3) wywodzący się z jednego źródła
Wiktionary
(1.2) Neopentekostalizm nie jest więc zjawiskiem jednorodnym i Gifford skłonny jest do wyodrębnienia czterech fal lub trendów, które w ciągu wspomnianych dwudziestu lat pojawiły się w Ghanie.
Wiktionary
rzecz. jednorodność ż.
przysł. jednorodnie
Wiktionary
(1.1) homogenny, jednolity, regularny
(1.2) identyczny, jednakowy, tożsamy
Wiktionary
przeznaczony dla jednej rodziny, mieszczący jedną rodzinę
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przeznaczony dla jednej rodziny
Wiktionary
(1.1) Mieszkam w małym domku jednorodzinnym na przedmieściach.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔrɔˈd͡ʑĩnːɨ, AS: i ̯ednoroʒ́ĩ•ny
Wiktionary
będący jedynym potomkiem, zwłaszcza synem, rodziców
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. będący jedynym synem; współcz. rel. jedynie w odniesieniu do Chrystusa
Wiktionary
(1.1) Panie, Synu Jednorodzony, / Jezu Chryste.
Wiktionary
mający jeden róg; jednorożny
SJP.pl
1. mityczne stworzenie o bogatej symbolice, przypominająca wyglądem konia z jednym rogiem na czole;
2. środowiskowo: młoda firma, której wartość przekracza miliard dolarów amerykańskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mit. fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach;
(1.2) stpol. nosorożec
(1.3) neol. ekon. start-up wyceniany na co najmniej miliard dolarów
Wiktionary
Je
Wikipedia
(1.1) Jednorożca identyfikowano m.in. z nosorożcem, oryksem, elandem i kudu. Do grona możliwych pierwowzorów często zalicza się także wymarłe elasmoterium.
(1.1) Masz już dziesięć lat i nadal wierzysz w świętego mikołaja? Może jeszcze mi powiesz, że wierzysz także w jednorożce i krasnoludki?
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈrɔʒɛt͡s, AS: i ̯ednorožec
Wiktionary
rzecz. jednorożność ż.
przym. jednorożcowy, jednorożny
Wiktionary
(1.3) unicorn
Wiktionary
przymiotnik od: Jednorożec (wieś w województwie mazowieckim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest jednorożne; cecha tych, którzy są jednorożni
Wiktionary
rzecz. jednorożec m.
przym. jednorożny
przysł. jednorożnie
Wiktionary
mający jeden róg; jednorogi
SJP.pl
mający wartość jednego rubla
SJP.pl
o samicy zwierzęcia: taka, która ma ruję tylko raz w roku; monoestralny
SJP.pl
składający się z jednej rundy, trwający jedną rundę
SJP.pl
jednolufowa i jednostrzałowa strzelba śrutowa; pojedynka
SJP.pl
mający jeden rząd
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z jednego rzędu, mający jeden rząd, występujący w jednym rzędzie
Wiktionary
(1.1) Jednorzędowy grzebień na wszy to nieodłączny produkt w walce ze wszami.
Wiktionary
1. marynarka mająca jeden rząd guzików;
2. wieś o jednorzędowym układzie zabudowy
SJP.pl
1. rodzaj rosyjskiego działa z XVIII wieku, odmiana haubicy;
2. gatunek dużego ptaka z rodziny czubaczy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jedną ręką; za pomocą jednej ręki
SJP.pl
1. posługujący się jedną ręką;
2. o narzędziach: przystosowany do posługiwania się nim jedną ręką
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posługujący się jedną ręką
(1.2) przystosowany do posługiwania się jedną ręką
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈrɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: i ̯ednorẽṇčny
Wiktionary
rzecz. jednoręczność ż.
przym. jednoręki
Wiktionary
mający jedną rękę; jednoręczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający jedną rękę
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈrɛ̃ŋʲci, AS: i ̯ednorẽŋʹḱi
Wiktionary
rzecz. jednoręczność ż.
przym. jednoręczny
Wiktionary
(1.1) bezręki
Wiktionary
mający jedną sekcję
SJP.pl
mający jeden sektor
SJP.pl
trwający sekundę
SJP.pl
złożony z jednej serii
SJP.pl
związany z jedną sesją, np. inwestor jednosesyjny,
SJP.pl
mający jeden set
SJP.pl
o serialu: mający jeden sezon
SJP.pl
mający ostrze z jednej tylko strony
SJP.pl
mający jeden silnik; jednomotorowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) techn. wyposażony w jeden silnik, posiadający jeden silnik
Wiktionary
(1.1) Akcja wyciągania jednosilnikowej Cesny 172 zakończyła się w sobotę, około godziny 17.
Wiktionary
rzecz. jednosilnikowiec m.
Wiktionary
pług jednoskibowy - pług z jednym lemieszem odwracającym skibę
SJP.pl
o budynku, drzwiach, oknie: mający jedno skrzydło
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma jedno skrzydło
Wiktionary
(1.1) Wewnętrzne drzwi najczęściej są jednoskrzydłowe, ale zdarzają się także z podwójnym skrzydłem.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔskʃɨdˈwɔvɨ, AS: i ̯ednoskšydu̯ovy
Wiktionary
mający jedno skrzydło, np. drzwi jednoskrzydłe
SJP.pl
drut żarnikowy zwinięty w kształcie linii śrubowej
SJP.pl
złożony z jednego składnika
SJP.pl
mający jeden smak
SJP.pl
mający jedną soczewkę
SJP.pl
o dachu: z jednym spadkiem, pochyły w jedną stronę; jednospadowy
SJP.pl
o dachu: z jednym spadkiem, pochyły w jedną stronę; jednospadkowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma tylko jedną powierzchnię spadku
Wiktionary
(1.1) Nowe, murowane, parterowe budynki przekryto jednospadowym dachem.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔspaˈdɔvɨ, AS: i ̯ednospadovy
Wiktionary
mający jedno stadium; jednoetapowy, jednoczęściowy
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób jednostajny
Wiktionary
rzecz. jednostajność ż.
przym. jednostajny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: jednostajnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: jednostajny
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest jednostajne
Wiktionary
przym. jednostajny
przysł. jednostajnie
Wiktionary
stale taki sam
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stale taki sam
Wiktionary
(1.1) Spadochroniarz opada ruchem prostoliniowym jednostajnym.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈstajnɨ, AS: i ̯ednostai ̯ny
Wiktionary
rzecz. jednostajność ż.
przysł. jednostajnie
Wiktionary
(1.1) monotonny
Wiktionary
mający jedno stanowisko
SJP.pl
odnoszący się do jednego stanu
SJP.pl
1. człowiek, osoba
2. wyodrębniona, jednolita część jakiejś całości, np. oddział wojska, urząd miasta, statek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. osoba, pojedynczy osobnik
(1.2) część całości
(1.3) placówka określonej instytucji
(1.4) mat. fiz. chem. zapis, w którym podawana jest dana wartość
(1.5) bank. nominał waluty
(1.6) techn. pojedyncze, samodzielne urządzenie lub maszyna
(1.7) mot. pojedynczy pojazd
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Każda jednostka ma prawo do wolności poglądów i wypowiedzi (…).
Wiktionary
IPA: jɛdˈnɔstka, AS: i ̯ednostka
Wiktionary
rzecz. jedynak mos., jedynka ż., jedność ż., jedyneczka ż., jeden
przym. jednostkowy, pojedynczy, jedynkowy, jedyny, jednaki, jednakowy
licz. jeden
zaim. jeden
Wiktionary
(1.2) część (składowa), cząstka, człon, kawałek, element
Wiktionary
1. człowiek, osoba
2. wyodrębniona, jednolita część jakiejś całości, np. oddział wojska, urząd miasta, statek
SJP.pl
wyosobniać, wyodrębniać; indywidualizować
SJP.pl
przysłówek
(1.1) rzad. w sposób uwzględniający pojedynczy przypadek
Wiktionary
(1.1) Partie starodrzewu buduje przede wszystkim świerk pospolity, sosna zwyczajna, brzoza brodawkowata i omszona, miejscami olsza czarna, oraz jednostkowo dąb szypułkowy, grab, lipa drobnolistna.
Wiktionary
rzecz. jedynka ż., jednostkowość ż.
przym. jednostkowy
Wiktionary
(1.1) pojedynczo
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest jednostkowe; cecha tych, którzy są jednostkowi
Wiktionary
przym. jednostkowy
przysł. jednostkowo
rzecz. jedynka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: jednostka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący jednego bytu (osoby, rzeczy, itp.)
(1.2) dotyczący jednego zdarzenia, wyjątkowej sytuacji
(1.3) odnoszący się do określonej wartości danej wielkości
(1.4) mat. odnoszący się do jedności albo liczb od 1 do 9
(1.5) log. odnoszący się do jednego desygnatu
(1.6) jęz. dotyczący tego, co da się wyodrębnić jako jedna sztuka
Wiktionary
rzecz. jednostkowość ż., jednostka ż., jedynka ż.
przysł. jednostkowo
Wiktionary
(1.1) indywidualny, osobniczy, osobny
(1.2) izolowany, kazuistyczny, odosobniony, osobny, pojedynczy, sporadyczny, szczególny
(1.6) policzalny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w jednym etapie, jednej fazie
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔstɔpʲˈɲɔvɔ, AS: i ̯ednostopʹńovo
Wiktionary
przym. jednostopniowy
rzecz. jednostopniowość ż.
Wiktionary
(1.1) jednoetapowo, jednofazowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest jednostopniowe
Wiktionary
przym. jednostopniowy
przysł. jednostopniowo
Wiktionary
1. mający jeden stopień;
2. taki, który zmienił swoją wartość o jeden stopień;
3. odbywający się w jednym etapie;
4. działający w jednym trybie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z jednego stopnia, schodka
(1.2) składający się z jednego stopnia, etapu
Wiktionary
(1.2) Studia dzienne są jednostopniowe, trwają 5 lat i kończą się napisaniem pracy magisterskiej oraz egzaminem magisterskim.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔstɔpʲˈɲɔvɨ, AS: i ̯ednostopʹńovy
Wiktionary
(1.2) przysł. jednostopniowo
Wiktionary
(1.2) jednoetapowy, jednofazowy
Wiktionary
jednostopowa miara wierszowa; monopodia
SJP.pl
Jednostopowiec – wers, będący jedną stopą metryczną. Jednostopowce występują z reguły w przeplocie z innymi formatami.
Angielski poeta Robert Herrick jednostopowcem jambicznym (dwuzgłoskowcem) napisał wiersz „Upon his departure hence”:
Wikipedia
1. o wierszu: składający się z jednej stopy;
2. rzadko: mający długość jednej stopy
SJP.pl
mający kształt jednego stożka, np. pierścień jednostożkowy
SJP.pl
mający jedną strefę, obowiązujący w jednej strefie
SJP.pl
składający się z jednej strofy
SJP.pl
mieszczący się na jednej stronie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mieszczący się na jednej stronie, składający się z jednej strony, zawierający jedną stronę
Wiktionary
(1.1) Minęły kolejne dwie godziny, zanim jednostronicowy protokół przetłumaczono na baszkirski.
Wiktionary
rzecz. stronica
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób jednostronny
Wiktionary
rzecz. jednostronność ż.
przym. jednostronny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: jednostronnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: jednostronny
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest jednostronne; cecha tych, którzy są jednostronni
Wiktionary
przym. jednostronny
przysł. jednostronnie
Wiktionary
1. mający jedną stronę
2. ograniczony, uwzględniający tylko jeden aspekt czegoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) poruszający się w jednym kierunku, odbywający się w jedną stronę
(1.2) znajdujący się na jednej z dwu stron
(1.3) dokonywany przez jedną ze stron
(1.4) o wąskim zakresie; uwzględniający interes lub opinię tylko jednej ze stron
Wiktionary
(1.1) Separatystyczny rząd Abchazji przyjmuje, że jest ona niepodległym państwem – jednostronna proklamacja niepodległości nastąpiła w 1992 roku.
Wiktionary
rzecz. jednostronność ż.
przysł. jednostronnie
Wiktionary
(1.4) ograniczony, powierzchowny
Wiktionary
o instrumentach muzycznych: mający jedną strunę; jednostrunowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. mający jedną strunę
Wiktionary
(1.1) jednostrunowy
Wiktionary
o instrumentach muzycznych: mający jedną strunę; jednostrunny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. mający jedną strunę
Wiktionary
(1.1) jednostrunny
Wiktionary
potocznie: ktoś do pokonania jednym uderzeniem
SJP.pl
o ręcznej broni palnej: wymagający ręcznego wprowadzania nabojów do komory nabojowej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który może wykonać tylko jeden strzał
Wiktionary
(1.1) Postawił świecę na skrzyni, wyjął spod płaszcza jednostrzałową kuszę, oparł ją o ścianę i napiął z wysiłkiem.
Wiktionary
o silniku: mający jeden suw
SJP.pl
jednozgłoskowiec;
1. wyraz złożony z jednej zgłoski (sylaby); monosylabik, wyraz jednozgłoskowy (jednosylabowy, monosylabowy, monosylabiczny);
2. rodzaj utworu poetyckiego, w którym każdy wers składa się z jednej zgłoski
SJP.pl
składający się z jednej sylaby, zgłoski; jednozgłoskowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący jedną sylabę, składający się z jednej sylaby
Wiktionary
(1.1) Wydają zwykle okrzyki jednosylabowe lub kombinacje kilku powtarzanych sylab.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔsɨlaˈbɔvɨ, AS: i ̯ednosylabovy
Wiktionary
składający się z jednego szczebla
SJP.pl
o probiotykach: zawierający jeden konkretny szczep bakterii probiotycznych
SJP.pl
mający jeden szczyt
SJP.pl
wiązany z jedną szczęką
SJP.pl
ustawiony w jeden szereg
SJP.pl
drukowany w formacie jednej szpalty
SJP.pl
składający się z jednej szyny; używający jednej szyny
SJP.pl
1. zawarty w jednym słowie, wyrażony jednym słowem;
2. dawniej: zgodny co do słowa; jednoznaczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawarty w jednym słowie; wyrażony jednym słowem; będący jednym słowem
(1.2) daw. zgodny co do słowa
Wiktionary
jedność
SJP.pl
Jednota, w podtytule: Pismo religijno-społeczne poświęcone polskiemu ewangelicyzmowi i ekumenii – ekumeniczne czasopismo wydawane przez Konsystorz Kościoła Ewangelicko-Reformowanego, w którym prezentowane są artykuły, wywiady, reportaże i wiadomości z życia mniejszości wyznaniowych, kazania, modlitwy, felietony i recenzje. Ukazuje się z przerwami od 1926 roku.
Wikipedia
odnoszący się do pojedynczego taktu
SJP.pl
jedna z gromad zwierząt należących do mięczaków
SJP.pl
Jednotarczowce, jednopłytkowce (Monoplacophora) – gromada morskich, reliktowych mięczaków charakteryzujących się pojedynczą, tarczowatą muszlą w kształcie stożka lub symetrycznej czapeczki frygijskiej – oraz seryjną powtarzalnością narządów.
Wikipedia
przedstawiciel prymitywnej gromady mięczaków z podtypu muszlowców
SJP.pl
mający jedną tarczę, np. rozsiewacz jednotarczowy
SJP.pl
mający jedną taryfę
SJP.pl
mający jedną taśmę
SJP.pl
związany z jednym tematem
SJP.pl
składający się z jednego tomu, zawarty w jednym tomie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) składający się z jednego tomu, zawarty w jednym tomie, wydany w jednym tomie
Wiktionary
(1.1) Znalazłem w antykwariacie jednotomowy słownik języka sango.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔtɔ̃ˈmɔvɨ, AS: i ̯ednotõmovy
Wiktionary
dotyczący jednego tonu
SJP.pl
1. złożony z jednego tonu muzycznego;
2. tonowy;
a) ważący tonę;
b) mieszczący tonę czegoś;
c) mogący unieść tonę
SJP.pl
linia kolejowa lub tramwajowa posiadająca tylko jeden tor dla ruchu w obu kierunkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jednotorowe, uwzględniające tylko jeden czynnik
Wiktionary
przym. jednotorowy
przysł. jednotorowo
Wiktionary
(1.1) jednostronność, jednoaspektowość, jednopłaszczyznowość, jednowymiarowość
Wiktionary
składający się z jednego toru
SJP.pl
linia kolejowa o jednym torze
SJP.pl
mający tydzień (siedem dni), trwający tydzień (siedem dni) itp.; tygodniowy; siedmiodniowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający jeden tydzień
(1.2) będący w wieku jednego tygodnia
Wiktionary
(1.1) Dom Kultury organizuje jednotygodniowe warsztaty plastycznyastyczne dla wszystkich chętnych.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ, AS: i ̯ednotygodʹńovy
Wiktionary
przym. tygodniowy
Wiktionary
mający jeden tłok, np. kompresor jednotłokowy
SJP.pl
mający jeden uchwyt
SJP.pl
mający jedno ucho
SJP.pl
opierający się na jednym układzie
SJP.pl
1. mający jedno ucho;
2. przeznaczony na jedno ucho
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma jedno ucho
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) inform. telekom. mogący obsługiwać jednego użytkownika na raz
Wiktionary
mający jeden walec
SJP.pl
dotyczący jednej waluty, obsługujący jedną walutę itp.
SJP.pl
o cząsteczce: mający jeden atom wapnia
SJP.pl
mający jedną wargę
SJP.pl
będący jedyną odmianą czegoś
SJP.pl
złożony z jednej warstwy, np. papier jednowarstwowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący jedną warstwę, składający się z jednej warstwy
Wiktionary
(1.1) Blaszka liściowa większości gatunków mchów, która jest zazwyczaj jednowarstwowa, wykazuje dość dużą różnorodność kształtu oraz wielkości.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔvarˈstfɔvɨ, AS: i ̯ednovarstfovy
Wiktionary
1. o pierwiastku: mogący przyjąć lub oddać ze swego atomu w trakcie tworzenia cząsteczki związku chemicznego jeden elektron;
2. funkcja jednowartościowa - funkcja przyporządkowująca zmiennej niezależnej tylko jedną wartość zmiennej zależnej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. o pierwiastku: mogący przyjmować lub oddawać ze swojego atomu jeden elektron podczas tworzenia cząsteczki związku chemicznego
(1.2) mat. o funkcji: przyporządkowująca zmiennej niezależnej tylko jedną wartość zmiennej zależnej
Wiktionary
(1.1) Wodór jest pierwiastkiem jednowartościowym.
(1.2) Funkcja jednowartościowa przyporządkowuje każdemu argumentowi tylko jedną wartość.
Wiktionary
mający moc jednego wata
SJP.pl
mający jeden wałek
SJP.pl
o jednym wale
SJP.pl
stanowiący jeden wers; jednolinijkowy
SJP.pl
trwający jeden wieczór
SJP.pl
mający jeden wiek, trwający jeden wiek, stuletni
SJP.pl
myśl, sentencja wyrażona w jednym wersie; monostych
SJP.pl
składający się z jednego wiersza
SJP.pl
składający się z jednej wioski
SJP.pl
mający jedno wiosło, np. łódź jednowiosłowa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający jedno wiosło, napędzany jednym wiosłem
Wiktionary
(1.1) Myłem już łódź, ale także pływałem na bączku, jednowiosłowej łódce, i na motorówce. Przyjemność z pływania rekompensuje mi wkład w pracę przed wypłynięciem.
Wiktionary
mający jeden wirnik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) archit. posiadający tylko jedno pomieszczenie
Wiktionary
(1.1) Obiekt na obu kondygnacjach jest jednownętrzny.
Wiktionary
składający się z jednego wydziału
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest jednowymiarowe; cecha tych, którzy są jednowymiarowi
Wiktionary
przym. jednowymiarowy
przysł. jednowymiarowo
Wiktionary
mający jeden wymiar (długość)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mat. mający tylko jeden wymiar, rozpatrywany w jednym wymiarze
(1.2) książk. uwzględniający tylko jeden punkt widzenia, jednoaspektowy, jednostronny, uproszczony
Wiktionary
rzecz. jednowymiarowość ż.
Wiktionary
składający się z jednego wyrazu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. złożony z jednego wyrazu
Wiktionary
(1.1) jednosłowny
Wiktionary
1. cecha czegoś mającego tylko jeden wątek;
2. cecha czegoś, co dotyczy wyłącznie jednej czynności lub jednego tematu;
3. cecha osoby całkowicie skupiającej się na jednej czynności lub jednym temacie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jednowątkowe
Wiktionary
przym. jednowątkowy
Wiktionary
1. mający jeden wątek;
2. całkowicie skupiający się na jednej czynności lub jednym temacie
SJP.pl
mający jeden atom węgla w cząsteczce
SJP.pl
dawniej: władca nieograniczony, absolutny; autokrator, autokrata, jedynowładca, jedynowładca
SJP.pl
→ jednowładztwo; jedynowładczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. dotyczący jednowładcy
Wiktionary
rzecz. jednowładca m.
Wiktionary
forma rządów, w której nieograniczona władza należy do jednego człowieka i jest sprawowana poza jakąkolwiek kontrolą społeczną; samowładztwo, absolutyzm, autokratyzm, autokracja, autarchia, jedynowładztwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. jedynowładca
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈvwajt͡sa, AS: i ̯ednovu̯ai ̯ca
Wiktionary
wykonany z jednego włókna
SJP.pl
1. mający powierzchnię jednej włóki;
2. mający jedną włókę, np. szew jednowłókowy
SJP.pl
1. mogący spełniać wyłącznie jedno główne zadanie;
2. w informatyce: dający możliwość wykonania wyłącznie jednego zadania, np. jednozadaniowy system operacyjny
SJP.pl
obejmujący jeden zakres, działający w jednym zakresie
SJP.pl
1. taki, który składa się z jednego zakładu - przedsiębiorstwa o charakterze usuługowo-produkcyjnym;
2. taki, który obejmuje jeden zakład - akt umowy miedzy osobami o różnych poglądach, zwłaszcza miedzy uczestnikami gier liczbowych
SJP.pl
składający się z jednego zalążka
SJP.pl
mający jeden zawór
SJP.pl
składający się z jednego zdania, np. jednozdaniowa notatka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający jedno zdanie, składający się z jednego zdania, wyrażony jednym zdaniem
Wiktionary
jednosylabowiec;
1. wyraz złożony z jednej zgłoski (sylaby); monosylabik, wyraz jednozgłoskowy (jednosylabowy, monosylabowy, monosylabiczny);
2. rodzaj utworu poetyckiego, w którym każdy wers składa się z jednej zgłoski
SJP.pl
Jednozgłoskowiec – wzorzec metryczny, w którym wers składa się tylko z jednej sylaby.
Niekiedy wykorzystywany w utworach żartobliwych. Przykładem jest sonet Józefa Jankowskiego "Pobudka":
Wikipedia
złożony z jednej zgłoski (sylaby); jednosylabowy
SJP.pl
związany z ziarnem jednego rodzaju
SJP.pl
mający jedno ziarno
SJP.pl
trwający jedną zmianę
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób jednoznaczny, jasny, niebudzący wątpliwości
Wiktionary
(1.1) Wektor jest jednoznacznie określony przez kierunek, zwrot i długość.
Wiktionary
rzecz. jednoznaczność ż., ujednoznacznianie n.
przym. jednoznaczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: jednoznacznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: jednoznaczny; bardziej jednoznaczny
SJP.pl
rzadko: stawać się jednoznacznym
SJP.pl
wyrażenie lub słowo znaczące to samo, co inne wyrażenie lub słowo; synonim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) słowo, morfem lub fraza z takim samym albo bliskim znaczeniem jak inna
Wiktionary
rzecz. jednoznaczność
przym. jednoznaczny
Wiktionary
(1.1) synonim, równoznacznik, bliskoznacznik, wyraz bliskoznaczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest jednoznaczne; cecha tych, którzy są jednoznaczni
Wiktionary
przym. jednoznaczny
przysł. jednoznacznie
rzecz. ujednoznacznianie n., jednoznacznik mrz.
Wiktionary
1. niebudzący wątpliwości, dopuszczający tylko jedną możliwą interpretację;
2. znaczący to samo
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niebudzący wątpliwości, pewny, definitywny, zdecydowany
(1.2) o wyrażeniach, zwrotach: znaczący to samo
(1.3) posiadający jedno znaczenie
Wiktionary
(1.1) Przepis MSZ jest w tej sprawie jednoznaczny: prawo do korzystania z samochodu służbowego do celów prywatnych przysługuje od stopnia ministra pełnomocnego wzwyż.
(1.1) Władza chciała jednoznacznej deklaracji o przystąpieniu do "obozu postępu".
(1.2) Odmowa udziału w naszym proteście jest jednoznaczna ze zgodą na te represje.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈznat͡ʃnɨ, AS: i ̯ednoznačny
Wiktionary
rzecz. jednoznacznik mrz., jednoznaczność ż., ujednoznacznianie n.
przysł. jednoznacznie
Wiktionary
(1.1) niedwuznaczny, bezdyskusyjny, pozadyskusyjny, bezsporny, bezsprzeczny, jaskrawy, oczywisty, namacalny, niepodważalny, niezaprzeczalny, niezbity, pewny, zrozumiały sam przez się
(1.2) równoznaczny
(1.3) rzad. monosemiczny
Wiktionary
składający się z jednego znaku
SJP.pl
lina jednozwita - lina zbudowana ze jednej lub kilku warstw linek (nieplecionych) nawiniętych wokół rdzenia
SJP.pl
składający się z jednego zwoju; jednozwojowy
SJP.pl
składający się z jednego zwoju; jednozwojny
SJP.pl
składający się z jednej zwrotki
SJP.pl
mający tylko jeden ząb; jednozęby
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. o osobach mający jeden ząb
(1.2) książk. o przedmiotach mający jeden ząb (ostrze)
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈzɛ̃mbnɨ, AS: i ̯ednozẽmbny
Wiktionary
(1.1-2) jednozęby
Wiktionary
mający tylko jeden ząb; jednozębny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. o osobach mający jeden ząb
(1.2) książk. o przedmiotach mający jeden ząb (ostrze)
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈzɛ̃mbɨ, AS: i ̯ednozẽmby
Wiktionary
(1.1-2) jednozębny
Wiktionary
mający wartość jednego złotego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) moneta, której wartość wynosi jeden złoty
Wiktionary
(1.1) Białostocki Wydział Śledczy zaczął odnotowywać pojawianie się, w różnych miejscach miasta, dobrze podrobionych jednozłotówek.
Wiktionary
(1.1) złotówka
Wiktionary
mający jedno łożysko
SJP.pl
mający jeden łuk
SJP.pl
mający jedno łóżko
SJP.pl
mający jedną ścianę, np. ul jednościenny
SJP.pl
mający jedną ścieżkę, np. magnetofon jednościeżkowy
SJP.pl
pojazd jednośladowy: rower, motorower lub motocykl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pojazd, którego koła są ustawione w jednej linii (tak, że jadąc, pozostawiają po sobie ślad w postaci jednej linii);
Wiktionary
IPA: jɛdˈnɔɕlat, AS: i ̯ednoślat
Wiktionary
rzecz. jednośladowiec m.
przym. jednośladowy
Wiktionary
zostawiający jeden ślad
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o pojazdach: taki, który podczas ruchu po linii prostej pozostawia tylko jeden ślad
Wiktionary
(1.1) Przykładem pojazdu jednośladowego jest rower.
Wiktionary
rzecz. jednoślad m., jednośladowiec m.
Wiktionary
statek napędzany motorem o jednej śrubie
SJP.pl
napędzany silnikiem o jednej śrubie
SJP.pl
mający jedną świecę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wspólnota, unia, zjednoczenie
(1.2) nazwa cyfry 1 i liczby 1
(1.3) mat. element odwracalny, czyli taki, przez który da się podzielić jedynkę;
(1.4) filoz. wewnętrzna niesprzeczność;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Podczas pełnienia urzędu Washington skupiał się głównie na utrzymaniu jedności kraju, dlatego nie angażował się w sprawy ustawodawcze.
(1.1-2) Bo gdzie się serca palą,
:: Cyrklem uniesienia duch,
:: Dobro powszechne skałą,
:: Jedność większa od dwóch.
(1.2) Jak podnieść do kwadratu liczbę z cyfrą jedności 5?
(1.3) Jednościami w pierścieniu liczb całkowitych są +1 i -1, a w ciele liczb rzeczywistych dowolna liczba oprócz zera.
(1.4) Gdyby nie jedność bytu, byłby on podzielny na byt i niebyt, co jest sprzecznością, więc byt jest jednością.
Wiktionary
IPA: ˈjɛdnɔɕt͡ɕ, AS: i ̯edność
Wiktionary
rzecz. jeden n./mzw./mos., jedynka ż., jednostka ż., pojedynczość ż., jednakowość ż., jednia ż., jedynak mos.
przym. jedyny, jednakowy, pojedynczy
przysł. jednakowo, pojedynczo, jednako
licz. jeden
zaim. jeden
Wiktionary
(1.1) jedynka
Wiktionary
mający jedno źródło; będący tego samego pochodzenia
SJP.pl
mający jeden żagiel
SJP.pl
w zoologii: żywienie się zwierząt tylko jednym rodzajem pokarmu; monofagizm
SJP.pl
w zoologii: odżywiający się tylko jednym rodzajem pokarmu; monofagiczny
SJP.pl
małżeństwo jednego mężczyzny z jedną kobietą; monogamia, monoginia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) życie w związku z tylko jednym partnerem
Wiktionary
IPA: ˌjɛdnɔˈʒɛ̃j̃stfɔ, AS: i ̯ednožẽĩ ̯stfo
Wiktionary
(1.1) monogamia
Wiktionary
składający się z jednej żyły, z jednego przewodu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stpol. taki sam
Wiktionary
IPA: jɛdˈnɨlʲci, AS: i ̯ednylʹḱi
Wiktionary
tkanina z naturalnego włókna uzyskiwanego z kokonu jedwabnika morwowego lub dębowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. przędza uzyskiwana z kokonów jedwabników;
(1.2) włók. tkanina z jedwabiu (1.1);
Wiktionary
Je
Wikipedia
(1.2) Cisza w sali panująca pełną była szelestów jedwabiu, skrzypów igieł przez grube materie przesuwanych lub krojących je nożyczek (…)
Wiktionary
IPA: ˈjɛdvap, AS: i ̯edvap
Wiktionary
rzecz. jedwabność ż., jedwabnik m., jedwabnictwo n., jedwabistość ż., jedwabniczki nmos., Jedwabno n., jedwabik mrz.
przym. jedwabny, jedwabisty, jedwabniczy
przysł. jedwabiście
Wiktionary
(1.1) reg. śl. jedbow
Wiktionary
jedwabek brunatny - gatunek chrząszcza z rodziny poświętnikowatych
SJP.pl
mieszkaniec Jedwabnego
SJP.pl
mieszkanka Jedwabnego
SJP.pl
tkanina z naturalnego włókna uzyskiwanego z kokonu jedwabnika morwowego lub dębowego
SJP.pl
→ Jedwabne, → Jedwabno; jedwabiński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z miejscowością Jedwabne, dotyczący miejscowości Jedwabne
(1.2) związany z miejscowością Jedwabno, dotyczący miejscowości Jedwabno
Wiktionary
rzecz. Jedwabne n., Jedwabno n., Jedwabnianin m., Jedwabnianka ż.
przym. jedwabiński
Wiktionary
(1.1) jedwabiński
(1.2) jedwabiński
Wiktionary
1. zdrobnienie od: jedwab;
2. tkanina jedwabna gorszego sortu, przeważnie ze sztucznego jedwabiu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od jedwab
Wiktionary
rzecz. jedwab m.
Wiktionary
mający niektóre właściwości jedwabiu; przypominający jedwab
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podobny do jedwabiu
Wiktionary
IPA: ˌjɛdvabʲjɔpɔˈdɔbnɨ, AS: i ̯edvabʹi ̯opodobny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest jedwabiste
Wiktionary
rzecz. jedwab m., jedwabnik m., jedwabnictwo n., jedwabność ż.
przym. jedwabisty, jedwabnikowy, jedwabniczy, jedwabny
przysł. jedwabiście
Wiktionary
miękki, gładki, połyskliwy jak jedwab
SJP.pl
przymiotnik odrzeczownikowy
(1.1) przypominający jedwab swoją miękkością, gładkością i połyskiem
Wiktionary
rzecz. jedwabistość ż., jedwab mrz., jedwabność ż.
przysł. jedwabiście
przym. jedwabny
Wiktionary
(1.1) delikatny, gładki, miękki, puszysty
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gładko, w sposób jedwabisty
Wiktionary
rzecz. jedwabność ż., jedwab mrz., jedwabistość ż.
przym. jedwabisty, jedwabny
Wiktionary
zrobiony z jedwabiu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce w województwie podlaskim;
Wiktionary
}|
Wikipedia
(1.1) W czasie II wojny światowej w Jedwabnem doszło do pogromu Żydów.
Wiktionary
IPA: jɛdˈvabnɛ, AS: i ̯edvabne
Wiktionary
rzecz. Jedwabno n., Jedwabnianin m., Jedwabnianka ż., jedwab mrz.
przym. jedwabieński, jedwabiński
Wiktionary
mieszkaniec Jedwabnego
SJP.pl
mieszkanka Jedwabnego
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny altanników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. jedwabna tkanina
Wiktionary
IPA: ˌjɛdvabʲˈɲit͡sa, AS: i ̯edvabʹńica
Wiktionary
rzecz. jedwabnik mzw.
Wiktionary
1. dział przemysłu zajmujący się produkcją jedwabiu naturalnego lub sztucznego;
2. hodowla jedwabników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) roln. dział gospodarki rolnej obejmujący hodowlę jedwabników, wstępną obróbkę kokonów oraz uprawę morwy
(1.2) włók. przemysł zajmujący się produkcją jedwabiu
Wiktionary
Jedwabnictwo – dział rolnictwa zajmujący się uprawą morwy na potrzeby produkcji oprzędów jedwabników oraz rzemiosło zajmujące się obróbką tych oprzędów i wytwarzaniem z nich jedwabiu.
Wikipedia
IPA: ˌjɛdvabʲˈɲit͡stfɔ, AS: i ̯edvabʹńictfo
Wiktionary
rzecz. jedwab m., jedwabnik mzw., jedwabistość ż.
Wiktionary
1. jedwabniczka długosterna - gatunek niewielkiego ptaka górskiego z rodziny jedwabniczek;
2. lepiarka jedwabniczka - gatunek błonkówki z rodziny lepiarkowatych
SJP.pl
odnoszący się do jedwabnika lub jedwabnictwa
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób miły i urzekający
(1.2) połyskliwie
Wiktionary
motyl, którego gąsienica przed przepoczwarzeniem się tworzy oprzęd, wykorzystywany do wyrobu przędzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. owad, z którego kokonów wytwarzany jest jedwab;
(1.2) techn. rodzaj pilnika o drobnych nacięciach (35,5–67 na cm)
Wiktionary
(1.1) Snuć miłość, jak jedwabnik nić wnętrzem swym snuje […]
Wiktionary
IPA: jɛdˈvabʲɲik, AS: i ̯edvabʹńik
Wiktionary
rzecz. jedwab m., jedwabnica ż., jedwabnictwo n., jedwabistość ż., jedwabność ż.
przym. jedwabny
Wiktionary
rodzina motyli; prządki, prządkowate
SJP.pl
o cechach jedwabnikowatych (rodzina motyli)
SJP.pl
pochwiak jedwabnikowy - gatunek grzyba z rodziny łuskowcowatych
SJP.pl
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest jedwabne
(1.2) delikatność, miękkość, finezyjność
Wiktionary
rzecz. jedwab m., jedwabnik m., jedwabistość ż.
przym. jedwabny, jedwabisty
przysł. jedwabnie, jedwabiście
Wiktionary
zrobiony z jedwabiu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący jedwabiu, związany z jedwabiem
(1.2) zrobiony, wyprodukowany z jedwabiu
Wiktionary
(1.2) Wieczorem, w granatowym cieniu, wysoki bufetowy w nicianych rękawiczkach wynosi na werandę lampę z jedwabnym abażurem.
Wiktionary
IPA: jɛdˈvabnɨ, AS: i ̯edvabny
Wiktionary
rzecz. jedwabność ż., jedwab m., jedwabistość ż., jedwabnik m.
przym. jedwabisty
przysł. jedwabiście
Wiktionary
(1.1-2) reg. śl. jedbowny
Wiktionary
nieposiadanie rodzeństwa
SJP.pl
zdrobnienie od: jedynak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od jedynak
Wiktionary
rzecz. jedynak m., jedynaczka ż., jedynka ż.
Wiktionary
jedyna córka w rodzinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) osoba płci żeńskiej, która nie ma rodzeństwa; jedyne dziecko rodziny
Wiktionary
(1.1) Moja koleżanka Teresa jest jedynaczką.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdɨ̃ˈnat͡ʃka, AS: i ̯edỹnačka
Wiktionary
rzecz. jedynka ż., jedynak mos., jeden
:: zdrobn. jedynaczek
zaim. jeden
partyk. jedynie
licz. jeden
przym. pojedynczy
Wiktionary
jedyny syn w rodzinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba płci męskiej, która nie ma rodzeństwa; jedyny syn rodziny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mój kolega Tomek jest jedynakiem.
Wiktionary
IPA: jɛˈdɨ̃nak, AS: i ̯edỹnak
Wiktionary
rzecz. jedynka ż., jedyneczka ż., jednostka ż., jedność ż., jednoczesność ż., zjednywanie n., zjednanie n., jednoczenie n., zjednoczenie n., jednanie n., zjednanie n., zjednywanie n., pojedynczość ż., jedynkowość ż., jednakość ż., jednakowość ż., pojednanie n.
:: zdrobn. jedynaczek m.
:: fż. jedynaczka ż.
czas. zjednywać ndk., zjednać dk., jednoczyć ndk., zjednać ndk., jednać ndk., zjednać dk., zjednywać ndk., pojednać dk.
przym. pojedynczy, jedynkowy, jednaki, jednakowy
przysł. pojedynczo, jedynkowo, jednako, jednakowo
zaim. jeden
licz. jeden
partyk. jedynie
Wiktionary
1. tylko jeden, tylko ten, niemający poza sobą innego; wyłączny;
2. niemający sobie równego; najwłaściwszy, najlepszy;
3. najmilszy ze wszystkich; ukochany, najdroższy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) coś jedynego
forma rzeczownika.
(2.1) plural|jedyna.
(2.2) depr. plural|jedyny.
forma przymiotnika.
(3.1) plural|jedyny.
Wiktionary
(1.1) Uważam, że jedyne, co jest w stanie ją zadowolić, to pieniądze.
Wiktionary
rzecz. jedynaczka ż., jedynak mos., jedynka ż., jeden m. n.
licz. jeden
przym. jedyny
zaim. jeden
partyk. jedynie
Wiktionary
zdrobnienie od: jedynka
SJP.pl
Jedyneczka – program dla dzieci emitowany w TVP1 od września 2000 roku do 2007 roku. Gospodarzem programu była pacynka Jedyneczka. W każdym programie oglądające dzieci mogły nauczyć się piosenek, wierszyków, oraz tworzenia prac plastycznych. Program pełnił rolę rozwijania twórczości młodych Polaków. Producentem programu był Paweł Karpiński, producent takich seriali jak: "W labiryncie" czy "Klan" oraz "Kamienna tajemnica".
Wikipedia
1. partykuła wprowadzająca zdanie przeciwstawne; tylko (np. Wszyscy już zjedli, jedynie on grzebał widelcem w talerzu.)
2. partykuła podkreślająca wyjątkowość; wyłącznie, tylko (np. Lubię wypoczywać jedynie nad morzem.)
SJP.pl
partykuła
(1.1) …ograniczająca wypowiedziany sąd do wymienionych obiektów i stanów rzeczy
(1.2) …komunikująca, że czegoś jest mniej niż spodziewała się osoba mówiąca
Wiktionary
(1.1) Jedynie w soboty mogę chodzić na basen.
(1.2) Za dziesięć nadgodzin szef wypłacił mi jedynie czterdzieści złotych.
Wiktionary
IPA: jɛˈdɨ̃ɲɛ, AS: i ̯edỹńe
Wiktionary
rzecz. jedynaczka ż., jedynak m., jedynka ż., jedyne n., jeden m.
licz. jeden
przym. jedyny
zaim. jeden
Wiktionary
(1.1) tylko, wyłącznie, reg. śl. jyny
(1.2) tylko, zaledwie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jedyńcami, dotyczący Jedyńców
Wiktionary
rzecz. Jedyńce nmos.
Wiktionary
1. pierwszy program Telewizji Polskiej;
2. pierwszy program Polskiego Radia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa cyfry 1 i liczby 1
(1.2) eduk. ocena niedostateczna (najniższa) w szkole
(1.3) pot. anat. ząb sieczny przyśrodkowy (mezjalny)
(1.4) mat. element neutralny różnych działań matematycznych
(1.5) pot. to, co ma numer jeden, np. autobus, trolejbus, tramwaj, pokój (w instytucji, w hotelu itp.), program radia, telewizji
(1.6) hotel. pokój przeznaczony dla jednej osoby, z jednym łóżkiem
(1.7) sport. łódka, kajak, sanki, bobslej przeznaczone dla jednego zawodnika
(1.8) slang. harc. eufem. siku, mocz
(1.9) środ. kolej. pierwsza klasa
Wiktionary
(1.1) Dzisiejszy szczęśliwy numer to jedynka.
(1.2) Marek nie uczy się dobrze, ma dwie jedynki w dzienniczku.
(1.3) Dentysta wyrwał mi jedynkę.
(1.4) Macierz jednostkowa jest jedynką rachunku macierzy.
(1.5) Jedynka transmituje spotkania polskiej reprezentacji narodowej w piłce nożnej.
(1.5) Przejechaliśmy dwa przystanki jedynką, a potem szliśmy pieszo.
(1.5) Proszę kupić znaczek skarbowy i zgłosić się do jedynki.
(1.6) Zarezerwowałem w hotelu trzy jedynki i cztery dwójki.
(1.7) W wyścigu jedynek nasz reprezentant zajął trzecie miejsce.
(1.8) Druhu, muszę iść do lasu zrobić jedynkę!
Wiktionary
IPA: jɛˈdɨ̃nka, AS: i ̯edỹnka
Wiktionary
rzecz. jedynak m., jedynaczek m., jedynaczka ż., jedność ż., jednakowość ż., pojedynka ż., jednostka ż., jednostkowość ż.
:: zdrobn. jedyneczka ż.
czas. jedynkować, ujednolicać, ujednolicić, zjednać
przym. jedynkowy, jedyny, jednaki, pojedynczy, jednostkowy
przysł. pojedynczo, jednako, jednostkowo
licz. jeden
partyk. jedynie
zaim. jeden
Wiktionary
(1.2) niedostateczny, slang. uczn. pała, kołek, laczek, kapeć, kabaretka, kaczka, kampa, kanapa, kapuć, karabin, kationer, kita, klakson, klapa, klepa, klops, knur, kolba, kolos, kołek, kosa, kulfon, faja, lufa
(1.6) pokój jednoosobowy
Wiktionary
uczeń mający dużo jedynek (ocen niedostatecznych)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. uczeń, który często dostaje jedynki
Wiktionary
IPA: ˌjɛdɨ̃ŋˈkɔvʲit͡ʃ, AS: i ̯edỹŋkovʹič
Wiktionary
rzecz. jedynka, jeden
licz. jeden
zaim. jeden
Wiktionary
(1.1) dwójkowicz, dwójarz
Wiktionary
→ jedynka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z liczbą jeden, dotyczący liczby jeden
Wiktionary
rzecz. jednostka ż., jedynka ż., jedynak mos.
Wiktionary
wyznawanie istnienia tylko jednego boga; monoteizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. zob. monoteizm.
Wiktionary
(1.1) Jedynobóstwo w starożytności było niesłychaną herezją.
Wiktionary
IPA: ˌjɛdɨ̃nɔˈbustfɔ, AS: i ̯edỹnobustfo
Wiktionary
(1.1) monoteizm
Wiktionary
władca nieograniczony, absolutny; autokrator, autokrata, samowładca, jednowładca
SJP.pl