forma rządów, w której nieograniczona władza należy do jednego człowieka i jest sprawowana poza jakąkolwiek kontrolą społeczną; samowładztwo, absolutyzm, autokratyzm, autokracja, autarchia, jednowładztwo
SJP.pl
1. tylko jeden, tylko ten, niemający poza sobą innego; wyłączny;
2. niemający sobie równego; najwłaściwszy, najlepszy;
3. najmilszy ze wszystkich; ukochany, najdroższy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) istniejący tylko w jednym egzemplarzu
(1.2) wyjątkowy, szczególny, niepowtarzalny
Wiktionary
(1.1) Na wojnie straciła swojego jedynego syna.
(1.1) Jedynym kablem w budynku był metalowy przewód do słuchawki archaicznego telefonu na kartę magnetyczną, do którego wciąż była kolejka.
(1.2) Jesteś dla mnie jedyny.
(1.2) Jedyna rzecz na jaką od ciebie czekałem to zwykłe ludzkie „przepraszam”, ale w tysiącach słów słownika, w nutach piosenek i kadrach filmów nie pojawiło się ono ani razu.
Wiktionary
IPA: jɛˈdɨ̃nɨ, AS: i ̯edỹny
Wiktionary
rzecz. jedyne n., jednostka ż., jedność, jedynka, jeden
licz. jeden
przym. pojedynczy
zaim. jeden
partyk. jedynie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna na południowo-zachodniej Ukrainie i Mołdawii, położona nad Morzem Czarnym;
Wiktionary
Jedysan (rum. "Edisan", ukr. "Єдисан") – kraina historyczna na południowo-zachodniej Ukrainie i Mołdawii, położona nad Morzem Czarnym. Centrami tego regionu były Chadżybej (współcześnie Odessa) i Oczaków.
Wikipedia
(1.1) Zwierzchnictwo Litwy nad Jedysanem, czyli nadczarnomorską krainą między Dnieprem i Dniestrem było czysto teoretyczne.
Wiktionary
przym. jedysański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jedysanem, dotyczący Jedysanu
Wiktionary
rzecz. Jedysan m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północnej Mołdawii;
Wiktionary
Jedyńce (rum. Edineț) – miasto w północnej Mołdawii, 22 tysięcy mieszkańców (2006). Stolica rejonu Jedyńce.
Wikipedia
przym. jedyniecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. przest. jedzenie
Wiktionary
wieś w woj. warmińsko-mazurskim
SJP.pl
Jedzbark (dawniej "Jecpark", niem. "Hirschberg") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Barczewo.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Jedzbark, po jej zniesieniu w gromadzie Barczewo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
to, czym się żywią organizmy żywe; pokarm, żywność, pożywienie, jadło, strawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) coś, co można jeść; żywność, pokarm
(1.2) spożywanie pokarmu
Wiktionary
(1.1) Lodówka jest pełna jedzenia.
(1.2) Ważne jest regularne jedzenie posiłków.
Wiktionary
IPA: jɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: i ̯eʒẽńe
Wiktionary
(1.1) zdrobn. jedzonko; zobacz też: więcej w haśle jeść
Wiktionary
(1.1) żywność, pożywienie; przest. jadło; pot. żarcie, papu, wałówa, wałówka; kraków|amciu., gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk jodło
(1.2) spożywanie, konsumpcja
Wiktionary
kobieta objadająca się z przyczyn psychologicznych
SJP.pl
osoba objadająca się z przyczyn psychologicznych
SJP.pl
objadanie się z przyczyn psychologicznych
SJP.pl
przymiotnik od: jedzenie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jedzeniem, dotyczący jedzenia
Wiktionary
rzecz. jadalny mrz., jedzenie n., podjadanie n., zjedzenie n., jadalność ż.
czas. jeść ndk., zjeść dk., jadać ndk.
przym. jadalny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stpol. jedyny
Wiktionary
IPA: jɛ̇ˈd͡ʑĩnɨ, AS: i ̯ėʒ́ĩny
Wiktionary
zdrobnienie od: jedzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. jedzenie
Wiktionary
(1.1) Potem kolejna porcja jedzonka w południe i jeszcze raz wieczorem.
Wiktionary
rzecz. jadalność ż., jadalnia ż.
czas. jadać
Wiktionary
(1.1) papu
Wiktionary
[czytaj: dżip] dżip;
1. samochód terenowy;
2. wojskowy samochód osobowy; łazik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zob. dżip.
Wiktionary
Jeep – amerykański producent samochodów osobowych i specjalistycznych, z siedzibą w Toledo w stanie Ohio, działający od 1963 roku. Należy do międzynarodowego koncernu Stellantis.
Wikipedia
IPA: d͡ʒʲip, AS: ǯʹip
Wiktionary
(1.1) samochód terenowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środek transportu zbiorowego na Filipinach;
Wiktionary
Jeepney – popularny środek transportu zbiorowego na Filipinach oraz symbol filipińskiej kultury. Jest to rodzaj samochodu terenowego z wieloma dekoracjami i jaskrawymi kolorami. Jeepneye powstały z przerobionych amerykańskich terenówek wojskowych pozostawionych na Filipinach po II wojnie światowej.
Wikipedia
imię
SJP.pl
Jeff – album studyjny brytyjskiego muzyka Jeffa Becka. Wydawnictwo ukazało się 5 sierpnia 2003 roku nakładem wytwórni muzycznej Epic Records. Nagrania zostały zarejestrowane w Cell Labs w Nowym Jorku, FRS, Metropolis Studios w Londynie, Apollo Control oraz BFD Studios. Produkcji podjęli się sam Jeff Beck, a także Andy Wright, Apollo 440, Me One oraz Dean Garcia.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Jeffrey – amerykańska tragikomedia filmowa z 1995 roku, nakręcona przez Christophera Ashleya na podstawie sztuki teatralnej z off-Broadwayu pod tym samym tytułem.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Mazury. myśliwy
Wiktionary
[czytaj: dżeginsy] dżinsowe legginsy
SJP.pl
1. żołnierz lekkiej piechoty niemieckiej, walczącej w czasie wojny trzydziestoletniej;
2. żołnierz specjalnej formacji strzelców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. żołnierz lekkiej piechoty, przeznaczonej do zwiadów, potyczek czy wreszcie zadań strzelców wyborowych, rekrutowanej pierwotnie z myśliwych, gajowych i leśników
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. łowczy, w szczególności na dworze carów rosyjskich
(1.2) daw. wojsk. naczelnik jegrów
Wiktionary
dawniej: ciepła bielizna trykotowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. drut do robótek ręcznych
Wiktionary
rzecz. jegła ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zaimek osobowy
SJP.pl
zaimek dzierżawczy
(1.1) 3. os. lp., rodzaj męski
(1.2) 3. os. lp., rodzaj nijaki
forma zaimka.
(2.1) D. i B. od: on
(2.2) D. od: ono
Wiktionary
(1.1) Możesz mi dać jego numer telefonu?
(1.2) Widzisz to dziecko? Jego spodnie są podarte.
(2.1) Jego nie było dziś w pracy.
(2.1) Widziałam tam jego, a nie ciebie.
Wiktionary
IPA: ˈjɛɡɔ, AS: i ̯ego
Wiktionary
dawniej: należący do jegomościa
SJP.pl
ktoś bliżej nieznany, jakiś człowiek, osobnik, gość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) jakiś bliżej nieznany mężczyzna
(1.2) daw. zwrot używany w stosunku do księdza lub osoby szlacheckiego pochodzenia
Wiktionary
(1.1) […] pan Miecznik sandomierski siwą pokręcając czupryną ciągnął smacznie węgrzyna i rozprawiał o wielkim feście na dworze króla jegomości — […]
Wiktionary
IPA: jɛˈɡɔ̃mɔɕt͡ɕ, AS: i ̯egõmość
Wiktionary
obce imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, położone na południowy wschód od Moskwy;
Wiktionary
Jegorjewsk ( Егорьевск) – miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, 114 km na południowy wschód od Moskwy. W październiku 2021 liczyło 71 686 mieszkańców.
Wikipedia
przym. jegorjewski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jegorjewskiem, dotyczący Jegorjewska
Wiktionary
rzecz. Jegorjewsk mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, na Przedkaukaziu, uchodzi do Manycza
Wiktionary
wzmocnione "jego"; jegóż
SJP.pl
wzmocnione "jego"; jegoż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kraw. igła
Wiktionary
rzecz. jeglica ż.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Jegłownik (niem. "Fichthorst") – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie elbląskim, w gminie Gronowo Elbląskie, na obszarze Żuław Elbląskich, przy trasie drogi krajowej nr 22.
Wieś okręgu sędziego ziemskiego Elbląga w XVII i XVIII wieku. W latach 1945–1954 wieś była siedzibą gminy Jegłownik. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Jegłownik. W latach 1975–1998 wieś należała administracyjnie do województwa elbląskiego.
Wikipedia
potocznie: świadek Jehowy; jehowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rel. imię Boga Biblii
Wiktionary
(1.1) Nikt także nie wydawał się żałować owych egipskich synów pierworodnych, których Jehowa uśmiercił, aby złamać opór ich ojców, wzbraniających Żydom wyjścia z Egiptu.
Wiktionary
rzecz. Jahwe mos., jahwizm n./mzw./mos./mrz./ż.
Wiktionary
(1.1) Jahwe
Wiktionary
członek chrześcijańskiego ruchu religijnego założonego w USA w 1872 roku przez Charlesa Taze Russela, przekształconego w 1931 w Zrzeszenie Świadków Jehowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. członek związku wyznaniowego o podłożu chrześcijańskim (przez wielu uznawanego za sektę), który głosi, że jedynym Bogiem jest Jehowa
Wiktionary
rzecz. Jahwe mos., jahwizm n./mzw./mos./mrz./ż.
Wiktionary
(1.1) jehowa, świadek Jehowy
Wiktionary
potocznie: świadek Jehowy; jehowy
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
potocznie: wykrzyknik wyrażający różne stany emocjonalne, np. podziw, bezradność, przestrach, zagrożenie, zdziwienie, zaskoczenie itp., często wzmacniający wypowiedź; oj, ojoj, ojojoj, ojej, ojejej, ojejku, joj, ojeju, jejciu, jejku
SJP.pl
zaimek dzierżawczy
(1.1) 3. os. lp., rodzaj żeński
forma zaimka.
(2.1) D. i C. od: ona
wykrzyknik
(3.1) zob. ojej.
Wiktionary
Jej ( Ей) – wieś (dieriewnia) w Rosji, w obwodzie irkuckim, w Ust-Ordyńsko-Buriackim Okręgu Autonomicznym, w rejonie nukuckim. W 2021 liczyła 162 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Możesz mi dać jej numer telefonu?
(2.1) Moja żona jest bardzo uczuciowa – gdy oglądamy romanse zawsze zbiera się jej na płacz.
(2.1) Jej nie było dziś w pracy.
(3.1) Jej, zapomniałam wyłączyć żelazko.
Wiktionary
IPA: jɛ̇j, AS: i ̯ėi ̯
Wiktionary
(2.1) reg. śl. ji
Wiktionary
potocznie: wykrzyknik wyrażający różne stany emocjonalne, np. podziw, bezradność, przestrach, zagrożenie, zdziwienie, zaskoczenie itp., często wzmacniający wypowiedź; jej, jejciu, ojeju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, uchodzi do Morza Czarnego
Wiktionary
potocznie: wykrzyknik wyrażający różne stany emocjonalne, np. podziw, bezradność, przestrach, zagrożenie, zdziwienie, zaskoczenie itp., często wzmacniający wypowiedź; oj, ojoj, ojojoj, ojej, ojejej, ojejku, joj, jej, ojeju, jejku
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …wyrażający różne emocje, np. zdziwienie, przerażenie, zakłopotanie, zaskoczenie itp., stosowany często dla wzmocnienia wypowiedzi
Wiktionary
(1.1) oj, ojoj, ojojoj, ojej, ojejej, ojejku, jej, joj, jejku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś oraz gmina położona w południowej Polsce; ,
Wiktionary
Jejkowice ( "Jeykowitz", daw. "Jajkowice") – wieś w Polsce, na Górnym Śląsku w województwie śląskim, w powiecie rybnickim, w gminie Jejkowice.
W latach 1954–1972 wieś należała gromady Jejkowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.
Wikipedia
(1.1) Urodził się w Jejkowicach na Górnym Śląsku.
Wiktionary
potocznie: wykrzyknik wyrażający różne stany emocjonalne, np. podziw, bezradność, przestrach, zagrożenie, zdziwienie, zaskoczenie itp., często wzmacniający wypowiedź; oj, ojoj, ojojoj, ojej, ojejej, ojejku, joj, jej, jejciu, ojeju
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …wyrażający różne emocje, np. zdziwienie, przerażenie, zakłopotanie, zaskoczenie itp., stosowany często dla wzmocnienia wypowiedzi
Wiktionary
(1.1) Nie znoszę takich okrzyków jak „łiii”, „jejku”, „juhu” i tak dalej.
Wiktionary
(1.1) oj, ojoj, ojojoj, ojej, ojejej, ojejku, jej, jejciu, joj
Wiktionary
1. nieznana bliżej kobieta, jakaś ona;
2. dawniej: grzecznościowy tytuł, stosowany w odniesieniu do kobiet pochodzenia szlacheckiego, zwłaszcza starszych; waszmość pani, acani
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Azowskim;
Wiktionary
Jejsk ( Ейск) – miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Azowskim. Około 83,1 tys. mieszkańców (2021). Znajduje się tam uzdrowisko oraz kąpielisko morskie. Do 1918 działała w Jejsku linia tramwaju parowego. Miasto zostało założone w 1848 przez księcia Michała Woroncowa z polecenia cara.
Wikipedia
przym. jejski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jejskiem, dotyczący Jejska
Wiktionary
rzecz. Jejsk mrz.
Wiktionary
potocznie: wykrzyknik wyrażający różne stany emocjonalne, np. podziw, bezradność, przestrach, zagrożenie, zdziwienie, zaskoczenie itp., często wzmacniający wypowiedź; oj, ojoj, ojojoj, ojej, ojejej, ojejku, joj, jej, jejciu, jejku, ojeju
SJP.pl
potocznie: wykrzyknik wyrażający różne stany emocjonalne, np. podziw, bezradność, przestrach, zagrożenie, zdziwienie, zaskoczenie itp., często wzmacniający wypowiedź; oj, ojoj, ojojoj, ojej, ojejej, ojejku, joj, jej, jejciu, ojeju, jejusiu, ojejuniu, ojejusiu
SJP.pl
potocznie: wykrzyknik wyrażający różne stany emocjonalne, np. podziw, bezradność, przestrach, zagrożenie, zdziwienie, zaskoczenie itp., często wzmacniający wypowiedź; oj, ojoj, ojojoj, ojej, ojejej, ojejku, joj, jej, jejciu, ojeju, jejuniu, ojejuniu, ojejusiu
SJP.pl
potocznie: wykrzyknik wyrażający różne stany emocjonalne, np. bezradność, zagrożenie, zdziwienie, zaskoczenie itp.; ojej, ojejej, ojejku, jej, jejciu, jejku, jeju, ojeju
SJP.pl
wzmocnione "jej"
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Jekaterynburga; osoba z tego miasta
Wiktionary
(1.1) Wokół wznosiły się kamienne łuki z wygrawerowanymi liczbami od 1979 do 1989. Każda oznaczała kolejny rok wojny. Na nich, drobnym maczkiem wykuto nazwiska poległych jekaterynburczyków.
Wiktionary
rzecz. Jekaterynburg mrz.
:: fż. jekaterynburka ż.
przym. jekaterynburski
Wiktionary
miasto w Federacji Rosyjskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w azjatyckiej części Rosji położone u stóp Uralu, nad rzeką Iset, stolica obwodu swierdłowskiego;
Wiktionary
Jekaterynburg ( Екатеринбург, "Jekatierinburg") – miasto w azjatyckiej części Rosji położone po wschodniej stronie środkowego Uralu, w obwodzie swierdłowskim, nad rzeką Iset. W latach 1924–1991 nosiło nazwę Swierdłowsk ( Свердловск) na cześć bolszewickiego przywódcy Jakowa Swierdłowa.
Wikipedia
rzecz. jekaterynburczyk mos., jekaterynburka ż.
przym. jekaterynburski
Wiktionary
(1.1) peryfr. stolica Uralu; hist. Swierdłowsk (1924-1991); daw. Ekaterynburg
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Jekaterynburga; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Jekaterynburg mrz.
:: fm. jekaterynburczyk mos.
przym. jekaterynburski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jekaterynburgiem, dotyczący Jekaterynburga
Wiktionary
rzecz. Jekaterynburg m., jekaterynburczyk mos., jekaterynburka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Krasnodar, oficjalna nazwa przed 1920 rokiem
Wiktionary
przym. jekaterynodarski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Jekaterynodarem, dotyczący Jekaterynodaru (współcz. Krasnodar)
Wiktionary
rzecz. Jekaterynodar mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. Dniepr, miasto na Ukrainie (polski egzonim dla okresu 1787–1796 oraz 1802–1926);
Wiktionary
przym. jekaterynosławski, katerynosławski, ekaterynosławski
Wiktionary
(1.1) geogr. Dniepr (od 2016), hist. Noworosyjsk (1796-1802), Dniepropietrowsk (1926-1991), hist. war. Ekaterynosław, hist. war. rzad. Katarynosław, Katerynosław
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Jekaterynosławiem, dotyczący Jekaterynosławia (współcz. miasto Dniepr)
Wiktionary
rzecz. Jekaterynosław mrz.
Wiktionary
(1.1) hist. ekaterynosławski
Wiktionary
właściwość fonetyczna niektórych chorwackich dialektów, w których historyczną samogłoskę "ĕ" wymawia się jak "je"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. środ. Żyd, imigrant z Niemiec w Brytyjskim Mandacie Palestyny
Wiktionary
gatunek ssaka z rodziny wiewiórkowatych; wiewióra czarna
SJP.pl
nazwisko, np. Borys Jelcyn (1931-2007), polityk rosyjski, w latach 1991-1999 prezydent Federacji Rosyjskiej
SJP.pl
taki jak u Borysa Jelcyna, charakterystyczny dla Borysa Jelcyna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. polit. dotyczący rządów i polityki Borysa Jelcyna
przymiotnik jakościowy
(2.1) hist. polit. charakterystyczny dla rządów i polityki Borysa Jelcyna
Wiktionary
rzecz. Jelcyn mos./ż.
Wiktionary
marka samochodów i firma (dawniej Jelczańskie Zakłady Samochodowe)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. samochód, autobus lub trolejbus marki Jelcz
Wiktionary
Je
Wikipedia
(1.1) Do akcji gaśniczej zadysponowano dwa jelcze oraz mana.
Wiktionary
rzecz. Jelcz mrz., jelczanin mos., jelczanka ż.
przym. jelczański
Wiktionary
miasto w województwie dolnośląskim, w powiecie oławskim
SJP.pl
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Jelcz-Laskowice – miasto w województwie dolnośląskim, w powiecie oławskim, siedziba gminy Jelcz-Laskowice należące do aglomeracji wrocławskiej. Leży na prawym brzegu Odry w odległości 22 km od Wrocławia i 57 km od Opola. Przez miasto przepływa również mniejsza rzeka – Młynówka Jelecka.
Wikipedia
IPA: ˌjɛlt͡ʃ‿laskɔˈvʲit͡sɛ, AS: i ̯elč‿laskovʹice
Wiktionary
przym. jelczański
Wiktionary
mieszkaniec Jelcza-Laskowic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Jelcza
(1.2) osoba pochodząca z Jelcza, urodzona w Jelczu
Wiktionary
(1.2) Wuj Ginter był rodowitym jelczaninem.
Wiktionary
rzecz. jelcz mrz., Jelcz mrz.
:: fż. jelczanka ż.
przym. jelczański
Wiktionary
mieszkanka Jelcza-Laskowic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Jelcza
(1.2) kobieta pochodząca z Jelcza, urodzona w Jelczu
Wiktionary
(1.2) Barbara i Grażyna są rodowitymi jelczankami.
Wiktionary
rzecz. jelcz mrz., Jelcz mrz.
:: fm. jelczanin mos.
przym. jelczański
Wiktionary
dotyczący Jelcza (miejscowości), związany z Jelczem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Jelcza, związany z Jelczem
Wiktionary
(1.1) Wyprodukowano je w jelczańskich zakładach w 1985 roku.
Wiktionary
rzecz. jelcz mrz., Jelcz mrz., jelczanin mos., jelczanka ż.
Wiktionary
1. ryba z rodziny karpiowatych;
2. część rękojeści broni białej osłaniająca rękę; garda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pałąk, który oddziela rękojeść miecza od ostrza, chroniąc dłoń;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) icht. nazwa systematyczna|Leuciscus|ref=tak., rodzaj ryb słodkowodnych z rodziny karpiowatych
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od: jelca
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈjɛlɛt͡s, AS: i ̯elec
Wiktionary
przym. jelcowy
Wiktionary
(1.1) garda
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jelcem, dotyczący Jelca
Wiktionary
rzecz. Jelec mrz.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
przymiotnik od: jeleń
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jeleniem, dotyczący jelenia
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do jelenia, będący jego własnością
forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.
(3.1) D. lm. od: jeleń
Wiktionary
IPA: jɛˈlɛ̃ɲi, AS: i ̯elẽńi
Wiktionary
rzecz. jeleń m., jelonek m., jelenię n., jelenina ż., Jeleniów m.
Wiktionary
niejadalny grzyb z rzędu kropidlakowców; twardoskór
SJP.pl
strzyżak jelenica - gatunek owada z rodziny narzępikowatych; strzyżak sarni
SJP.pl
Je
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Je
Wikipedia
związany z Jeleniowem, dotyczący Jeleniowa
SJP.pl
mięso jelenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. mięso jelenia
(1.2) kulin. potrawa z jeleniny (1.1)
Wiktionary
IPA: ˌjɛlɛ̃ˈɲĩna, AS: i ̯elẽńĩna
Wiktionary
rzecz. jeleń m., jelonek m., jelenię n.
przym. jeleni
Wiktionary
związany z Jelenią Górą (miasto w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od Jelenia Góra
Wiktionary
(1.1) Od kupców jeleniogórskich wydobywa informacje na temat sytuacji na międzynarodowym rynku włókienniczym.
Wiktionary
IPA: ˌjɛlɛ̃ɲɔˈɡursʲci, AS: i ̯elẽńogursʹḱi
Wiktionary
rzecz. jeleniogórzanin m., jeleniogórzanka ż.
Wiktionary
związany z Jelenią Górą (miasto w Polsce)
SJP.pl
mieszkaniec Jeleniej Góry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Jeleniej Góry
(1.2) osoba pochodząca z Jeleniej Góry, urodzona w Jeleniej Górze
Wiktionary
(1.1) Jak co roku jeleniogórzanie zebrali się na Placu Ratuszowym, by pożegnać stary rok, tym razem pożegnali również województwo.
Wiktionary
IPA: ˌjɛlɛ̃ɲɔɡuˈʒãɲĩn, AS: i ̯elẽńogužãńĩn
Wiktionary
rzecz. Jelenia Góra ż.
:: fż. jeleniogórzanka ż.
przym. jeleniogórski
Wiktionary
mieszkanka Jeleniej Góry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Jeleniej Góry
(1.2) kobieta pochodząca z Jeleniej Góry, urodzona w Jeleniej Górze
Wiktionary
IPA: ˌjɛlɛ̃ɲɔɡuˈʒãnka, AS: i ̯elẽńogužãnka
Wiktionary
rzecz. Jelenia Góra ż.
:: fm. jeleniogórzanin m.
przym. jeleniogórski
Wiktionary
szybko biegający; rączy
SJP.pl
rodzina ssaków pełnorogich z rzędu parzystokopytnych; cerwidy, pełnorożce
SJP.pl
Jeleniowate, pełnorożce (Cervidae) – rodzina ssaków z rzędu parzystokopytnych (Atriodactyla). Należą do niej zwierzęta o kostnym, pełnym porożu (w przeciwieństwie do rogów) ulegającym u większości gatunków corocznej zmianie. Przykładowi przedstawiciele to: renifer tundrowy, mulak białoogonowy, mundżak indyjski, jeleń szlachetny, sarna europejska, łoś euroazjatycki, daniel zwyczajny, czy jeleń wschodni.
Wikipedia
o cechach jeleniowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
Ni
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
żebernica jeleniówka - gatunek błonkówki z rodziny pilarzowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. młody jeleń
Wiktionary
rzecz. jeleń mzw.
Wiktionary
młody jeleń; jelonek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. młody jeleń
Wiktionary
rzecz. jeleń m., jelonek m., jelenina ż.
przym. jeleni
Wiktionary
(1.1) jelonek
Wiktionary
potocznie: o człowieku niemądrym, naiwnym, łatwowiernym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców, przynależny do podrodziny jeleni (nazwa systematyczna|Cervinae|ref=tak.);
(1.2) zool. samiec jelenia (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przen. pot. o człowieku, który dał się łatwo oszukać lub wykorzystać
Wiktionary
Jeleń, jeleniec ("Cervus") – rodzaj ssaków z podrodziny jeleni (Cervinae) w obrębie rodziny jeleniowatych (Cervidae).
Wikipedia
(1.1) Była to pora bekowiska, więc puszcza brzmiała naokół groźnymi rykami jeleni.
Wiktionary
IPA: ˈjɛlɛ̃ɲ, AS: i ̯elẽń
Wiktionary
rzecz. jeloneczek mzw., jeleniątko n., jelonek mzw., jelenię n., jelenina ż.
przym. jeleni
Wiktionary
(1.1) jeleniec
(1.2) byk
(2.1) naiwniak, frajer, lolek, durniacha, safanduła, ofiara
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś w południowej Polsce, w województwie śląskim, na Żywiecczyźnie;
(1.2) geogr. adm. gmina w Polsce z siedzibą w Jeleśni (1.1);
Wiktionary
Jeleśnia – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie żywieckim, w gminie Jeleśnia. Położona jest na Żywiecczyźnie.
W latach 1954–1972 należała i była siedzibą władz gromady Jeleśnia, po reformie administracyjnej należy i jest siedzibą władz gminy Jeleśnia. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie bielskim.
Wikipedia
(1.1) Na stacji kolejowej w Jeleśni wsiadła kobieta z jamnikiem.
(1.2) W herbie gminy Jeleśnia widnieje jelenia głowa.
Wiktionary
rzecz. jeleśnianin mos., jeleśnianka ż.
przym. jeleśniański
Wiktionary
mieszkaniec Jeleśni (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Jeleśni (wsi w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Jeleśnia
SJP.pl
1. pracownica masarni zajmująca się oczyszczaniem jelit do produkcji wędlin;
2. urządzenie do oczyszczenia jelit i odłączania ich od żołądka
SJP.pl
zakład, w którym przetwarza się i użytkuje jelita zwierzęce
SJP.pl
dotyczący jeliciarstwa - przetwarzania i użytkowania jelit zwierzęcych, np. surowiec jeliciarski
SJP.pl
gałąź przemysłu zajmująca się przetwarzaniem i użytkowaniem jelit zwierzęcych; przetwórstwo jelit
SJP.pl
pracownik masarni zajmujący się oczyszczaniem jelit do produkcji wędlin
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: jelito
SJP.pl
dzielnica Gdańska
SJP.pl
Jelitkowo (niem. "Glettkau") – nadmorska część miasta Gdańska, położona na osiedlu administracyjnym Żabianka-Wejhera-Jelitkowo-Tysiąclecia, z przystanią morską dla rybaków (pas plaży) i letnim kąpieliskiem morskim.
Wieś Opactwa Cystersów w Oliwie w województwie pomorskim w II połowie XVI wieku.
Wikipedia
najdłuższa część przewodu pokarmowego, na którą składa się jelito cienkie i jelito grube, w którym z kolei wyróżniamy wstępnicę, okrężnicę lub poprzecznicę i zstępnicę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. część przewodu pokarmowego między żołądkiem a odbytem;
Wiktionary
Jelito ( intestinum) – fragment przewodu pokarmowego kręgowców, a u bezkręgowców – fragment lub cały przewód pokarmowy. W jelicie zachodzi proces wchłaniania substancji powstałych w wyniku enzymatycznego rozkładu pokarmów. Jego budowa jest zależna od stopnia skomplikowania ogólnego planu budowy ciała organizmu. U wyżej rozwiniętych zwierząt wyróżnia się jelito przednie, środkowe i tylne, a także jelito cienkie, grube, proste, czcze i ślepe.
Wikipedia
(1.1) Jelito jest najdłuższym odcinkiem przewodu pokarmowego u kręgowców.
Wiktionary
IPA: jɛˈlʲitɔ, AS: i ̯elʹito
Wiktionary
rzecz. jeliciarstwo n., jeliciarnia ż.
przym. jelitowy, jeliciarski
Wiktionary
(1.1) pot. kiszka, kicha, flak
Wiktionary
przedstawiciel gromady zwierząt z typu przedstrunowców; żołędziogłowiec
SJP.pl
przedstawiciel gromady zwierząt z typu przedstrunowców; żołędziogłowiec
SJP.pl
gromada około 80 gatunków zwierząt zaliczanych do półstrunowców; jelitodyszce, żołędziogłowe, żołędziogłowce
SJP.pl
Jelitodyszne, jelitodyszce (Enteropneusta), żołędziogłowe, żołędziogłowce (Helminthomorpha) – współcześnie żyjąca gromada około 80 gatunków zwierząt zaliczanych do półstrunowców (Hemichordata). Są organizmami morskimi żyjącymi w rytych przez siebie kanałach dennych. Osiągają wielkość od 9 cm do 2,5 m, jednak ich średnia wielkość to ok. 20 cm.
Wikipedia
o cechach jelitodysznych (gromada zwierząt)
SJP.pl
przymiotnik od: jelito
SJP.pl
Jelitowo (niem. "Eschdorf") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Niechanowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Urodził się tu Sylwester Trojanowski (ur. 31 grudnia 1891, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Wikipedia
przymiotnik od: jelito
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od jelito
Wiktionary
(1.1) W rzeczywistości chodziło o schorzenie jelitowe, nowe dla Ojca Świętego, któremu towarzyszyła gorączka.
(1.1) Trzeba pamiętać o stosowaniu probiotyków […], które przywracają prawidłową florę jelitową.
Wiktionary
IPA: ˌjɛlʲiˈtɔvɨ, AS: i ̯elʹitovy
Wiktionary
rzecz. jelito n., jelitówka ż.
Wiktionary
potocznie: grypa jelitowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. grypa jelitowa
Wiktionary
(1.1) Jelitówką najłatwiej zarazić się podczas przebywania w dużych skupiskach ludzi np. w sklepie czy w autobusie.
Wiktionary
przym. jelitowy
Wiktionary
(1.1) trzydniówka
Wiktionary
dawniej: Kropywnycki (miasto na Ukrainie); Jelizawietgrad
SJP.pl
dawniej: Kropywnycki (miasto na Ukrainie); Jelizawetgrad
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: jelonek
Wiktionary
rzecz. jeleń m.
Wiktionary
1. młody jeleń; jelenię;
2. chrząszcz z rodziny jelonkowatych, np. jelonek rogacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) młody jeleń
(1.2) zool. nazwa systematyczna|Lucanidae|ref=tak., gatunek chrząszczy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na łące widzieliśmy sarnę z jelonkiem.
(1.2) Jelonki obejmują ok. tysiąc gatunków.
Wiktionary
IPA: jɛˈlɔ̃nɛk, AS: i ̯elõnek
Wiktionary
rzecz. jeleń m., jelenię n., jelenina ż.
przym. jeleni
Wiktionary
(1.1) rzad. jelenię
Wiktionary
rodzaj polskiego festynu na Jelonkach
SJP.pl
1. młody jeleń; jelenię;
2. chrząszcz z rodziny jelonkowatych, np. jelonek rogacz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzina chrząszczy
SJP.pl
Jelonkowate (Lucanidae) – rodzina chrząszczy z podrzędu wielożernych i nadrodziny żuków. Obejmuje około 1200 znanych gatunków. Jest kosmopolityczna, ale najliczniej reprezentowana w tropikalnej Azji. Larwy żerują w spróchniałych pniach, kłodach i korzeniach roślin liściastych, a rzadziej iglastych. Dorosłe samce wielu gatunków mają duże, uzbrojone żuwaczki, służące do walk o samice. Liczne gatunki są zagrożone wyginięciem.
Wikipedia
o cechach jelonkowatych (rodzina chrząszczy)
SJP.pl
rodzaj ssaków z podrodziny saren
SJP.pl
Jelonkowiec ("Hydropotes") – rodzaj ssaków z podrodziny saren (Capreolinae) w obrębie rodziny jeleniowatych (Cervidae).
Wikipedia
przymiotnik od: Jelonki
SJP.pl
przymiotnik od: jelonek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. miasto w środkowej Słowacji;
Wiktionary
państwo w Azji ze stolicą w Sanie, powstałe 22 V 1990 po zjednoczeniu Jemenu Północnego (Jemeńskiej Republiki Arabskiej) i Jemenu Południowego (Ludowo-Demokratycznej Republiki Jemenu); Republika Jemeńska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Sanie;
Wiktionary
Jemen ( اليَمَن, trb. "Al-Jaman"), Republika Jemeńska ( الجمهوريّة اليمنية, trb. "Al-Dżumhurijja al-Jamanijja") – państwo położone w południowo-zachodniej Azji na Półwyspie Arabskim oraz na archipelagu Sokotra we wschodniej Afryce, utworzone w 1990 roku w wyniku połączenia Jemenu Północnego z Jemenem Południowym.
Wikipedia
(1.1) Jemen zamieszkują prawie wyłącznie Arabowie.
Wiktionary
IPA: ˈjɛ̃mɛ̃n, AS: i ̯ẽmẽn
Wiktionary
rzecz. Jemeńczyk mos., Jemenka ż., jemeńskość ż., projemeńskość ż., antyjemeńskość ż.
przym. jemeński, antyjemeński, projemeński
Wiktionary
(1.1) ofic. urz. Republika Jemeńska
Wiktionary
obywatelka Jemenu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Jemenu
Wiktionary
IPA: jɛ̃ˈmɛ̃ŋka, AS: i ̯ẽmẽŋka
Wiktionary
rzecz. Jemen mrz.
:: fm. Jemeńczyk mos.
przym. jemeński
Wiktionary
obywatel Jemenu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Jemenu
Wiktionary
IPA: jɛ̃ˈmɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: i ̯ẽmẽĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Jemen mrz.
:: fż. Jemenka ż.
przym. jemeński
Wiktionary
związany z Jemenem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Jemenu, państwa na Półwyspie Arabskim
Wiktionary
(1.1) Zamach na Bali nastąpił dokładnie w drugą rocznicę zdetonowania przez terrorystów samobójców bomby przy burcie amerykańskiego niszczyciela "Cole" w jemeńskim porcie Aden.
Wiktionary
IPA: jɛ̃ˈmɛ̃j̃sʲci, AS: i ̯ẽmẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Jemeńczyk mos., Jemenka ż., Jemen mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: Jemielno
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Zobacz też: Jemielnica w innych znaczeniach tej nazwy.
Jemielnica (dodatkowa nazwa w j. niem. Himmelwitz; śl. Imielnica lub Iymylnica) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, w gminie Jemielnica. Miejscowość jest siedzibą gminy Jemielnica. Od 14 listopada 2008 r. obowiązuje podwójne nazewnictwo polsko-niemieckie.
Wikipedia
przymiotnik od: Jemielnica
SJP.pl
mieszkaniec Jemielnicy (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Jemielnicy (wsi w Polsce)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Jemielno – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie górowskim, w gminie Jebmielno.
Wikipedia
roślina z rodziny gązewnikowatych, półpasożyt drzew mający małe, trujące owoce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. rodzaj pasożytniczej rośliny;
(1.2) środ. przestępcze kawa
Wiktionary
Je
Wikipedia
(1.1) Zwyczaj swobodnego całowania się pod jemiołą wywodzi się przypuszczalnie z siedemnastowiecznej Anglii.
Wiktionary
IPA: jɛ̃ˈmʲjɔwa, AS: i ̯ẽmʹi ̯ou̯a
Wiktionary
rzecz. jemiołowate ż. lm., jemiołuszka ż., jemiołucha ż., jemiołuszkowate nmos.
przym. jemiołowy, jemiołowaty, jemiołuszkowaty, jemieli, jemielny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Bombycilla garrulus|Linnaeus|ref=tak., niewielki ptak wędrowny z rodziny jemiołuszek
Wiktionary
(1.1) W niektórych latach jemiołuchy stają się gatunkiem inwazyjnym.
(1.1) Marzeniem jest wszystkich miasteczkowych ptaszników zastawiać w tym zakątku sidła na wilgi, kraski, dzwońce, drozdy, jemiołuchy - dostęp wszakże do pustelni równie trudny od strony wody, jak lądu.
Wiktionary
rzecz. jemioła ż., jemiołuszka ż., jemiołuszki lm nm., jemiołuszkowate lm nm.
Wiktionary
(1.1) jemiołuszka zwyczajna, jemiołuszka
Wiktionary
gatunek niewielkiego, wędrownego ptaka z rzędu wróblowych, np. jemiołuszka japońska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. rodzaj ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych nazwa systematyczna|Bombycillidae|ref=tak., ;
(1.2) ornit. w Polsce domyślnie jemiołuszka zwyczajna nazwa systematyczna|Bombycilla garrulus|ref=tak., gatunek niewielkiego ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych;
Wiktionary
(1.2) Przemknęły jemiołuszki stadkiem barwistym z drzewa na drzewo.
Wiktionary
IPA: ˌjɛ̃mʲjɔˈwuʃka, AS: i ̯ẽmʹi ̯ou̯uška
Wiktionary
rzecz. jemiołowate nmos., jemioła ż., jemiołuszkowate nmos.
:: zgrub. jemiołucha ż.
przym. jemiołowy, jemiołowaty, jemiołuszkowaty
Wiktionary
(1.2) jemiołuszka zwyczajna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Bombycillidae|Swainson|ref=tak., monotypowa rodzina ptaków z rzędu wróblowych;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: jemiołuszka
Wiktionary
Jemiołuszki, jemiołuszkowate (Bombycillidae) – monotypowa rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes).
Wikipedia
(1.1) Jemiołuszki mają pastelowe upierzenie.
Wiktionary
rzecz. jemiołucha ż., jemiołuszka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Bombycillidae|Swainson|ref=tak., monotypowa rodzina ptaków z rzędu wróblowych;
Wiktionary
(1.1) Klasyfikacja biologiczna jemiołuszkowatych nie jest jednoznaczna.
Wiktionary
rzecz. jemiołowate nmos., jemioła ż., jemiołucha ż., jemiołuszka ż.
przym. jemiołowy, jemiołowaty, jemiołuszkowaty
Wiktionary
(1.1) jemiołuszki
Wiktionary
jednostka monetarna Japonii (1 jen = 100 senów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) monet. waluta Japonii;
Wiktionary
Je
Wikipedia
(1.1) Za zakupy zapłaciła 100 jenów.
Wiktionary
IPA: jɛ̃n, AS: i ̯ẽn
Wiktionary
przym. jenowy
Wiktionary
dawny skrót od: jenerał
SJP.pl
skrótowo: szkło jenajskie - laboratoryjne szkło o bardzo wysokiej odporności termicznej i chemicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto na prawach powiatu w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, nad rzeką Soławą;
Wiktionary
Jena – miasto na prawach powiatu w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, nad rzeką Soławą. Liczy 111 191 mieszkańców (31 grudnia 2022), jest po Erfurcie drugim co do wielkości miastem kraju związkowego.
Wikipedia
IPA: ˈjɛ̃na, AS: i ̯ẽna
Wiktionary
rzecz. jenajczyk mos., jenajka ż.
przym. jenajski
Wiktionary
mieszkaniec Jeny
SJP.pl
mieszkanka Jeny
SJP.pl
1. → Jena;
2. szkło jenajskie - laboratoryjne szkło o bardzo wysokiej odporności termicznej i chemicznej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jeną, dotyczący Jeny (miasta w Niemczech)
Wiktionary
rzecz. Jena ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. generalny (ogólny)
(1.2) przest. generalny (główny)
Wiktionary
rzecz. jeneralność ż., jeneralstwo n., jenerał m., jenerałowa ż., jenerałostwo n.
Wiktionary
→ jenerał
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. generalski
Wiktionary
(1.1) Za oznakę rangi dano mu dubeltowy haft jeneralski, a na szlifach dwie buławy hetmańskie złożone na krzyż.
Wiktionary
rzecz. generał m., jenerał m., generałowa ż., jenerałowa ż., generałówna ż., jenerałówna ż., generałek m., generalik m., generalność ż., generalissimus m., generalisko n., generałowanie n., jenerał m.
czas. generałować ndk.
przym. generalski, generałowy, generalny
przysł. generalnie
Wiktionary
(1.1) generalski
Wiktionary
przestarzałe: generał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. generał
Wiktionary
rzecz. jenerałowa ż., jenerałostwo n., jeneralskość ż.
przym. generalski, jeneralski, jeneralny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. żona jenerała, generała
Wiktionary
(1.1) Całuję rączki pani jenerałowej.
Wiktionary
IPA: ˌjɛ̃nɛraˈwɔva, AS: i ̯ẽnerau̯ova
Wiktionary
rzecz. jenerał m., jenerałostwo n., jeneralskość ż.
przym. generalski, jeneralski, jeneralny
Wiktionary
(1.1) współcz. generałowa
Wiktionary
marka gry zręcznościowej polegającej na budowie wieży z drewnianych klocków, które następnie wyciąga się z dołu i układa na górze do momentu zawalenia się konstrukcji
SJP.pl
Jenga – zręcznościowo-umysłowa gra towarzyska.
Z drewnianej wieży gracze kolejno usuwają z budowli dowolny klocek poniżej skończonego poziomu i układają go na górze. Przegrywa osoba, która wyciągając klocek, przewróci wieżę.
Gra przeznaczona dla dowolnej liczby osób. Została stworzona przez Leslie Scott, a opatentowana przez Parker Brothers (Hasbro).
Wikipedia
osoba, która dostała się do niewoli w wyniku działań wojennych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba wzięta do niewoli w czasie wojny;
(1.2) jeden z kamieni w go;
Wiktionary
(1.1) Prawo międzynarodowe nakazuje godne traktowanie jeńców.
Wiktionary
IPA: ˈjɛ̇̃ɲɛt͡s, AS: i ̯ė̃ńec
Wiktionary
przym. jeniecki
rzecz. jeniectwo n.
czas. jąć
Wiktionary
(1.1) hist. braniec
Wiktionary
związany z jeńcem, dotyczący jeńca
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z jeńcami
Wiktionary
rzecz. jeniec m., jeniectwo n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. niewola
Wiktionary
IPA: jɛ̇̃ˈɲɛt͡stfɔ, AS: i ̯ė̃ńectfo
Wiktionary
rzecz. jeniec m.
przym. jeniecki
Wiktionary
(1.1) hist. jasyr, stpol. jeństwo
Wiktionary
Jenin – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie gorzowskim, w gminie Bogdaniec. Według danych z 2012 r. liczyła 1592 mieszkańców. Od 1945 r. leży w granicach Polski.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa gorzowskiego.
Wikipedia
rzeka w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji;
Wiktionary
Jenisej ( Енисей, Ионесси, Ким, Улуг-Хем, Chuk, Пӱӱл Тяас-қолд, nien. Енся’ ям’) – rzeka środkowej Syberii w azjatyckiej części Rosji. Jedna z największych rzek Azji i świata. Płynie z gór Azji Centralnej, generalnie z południa na północ, i uchodzi do Morza Karskiego.
Wikipedia
(1.1) Długość Jeniseju wynosi ponad cztery tysiące kilometrów.
Wiktionary
IPA: jɛ̇̃ˈɲisɛj, AS: i ̯ė̃ńisei ̯
Wiktionary
rzecz. Jenisejsk mrz.
przym. jenisejski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, nad Jenisejem;
Wiktionary
Jenisejsk (Jenisiejsk, Енисейск) – miasto w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, przystań nad Jenisejem. Około 20,4 tys. mieszkańców.
Założony w 1619 roku jako jedno z najstarszych rosyjskich miast na Syberii. Prawa miejskie otrzymał w 1676 r.
Wikipedia
(1.1) Miasto Jenisejsk posiada własny port lotniczy.
Wiktionary
rzecz. Jenisej mrz.
przym. jenisejski
Wiktionary
przymiotnik od:
1. Jenisej (rzeka w Rosji);
2. Jenisejsk (miasto w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jenisejem, dotyczący Jeniseju
(1.2) związany z Jenisejskiem, dotyczący Jenisejska
Wiktionary
(1.1) Fin znalazł pracę w jenisejskiej elektrowni.
Wiktionary
rzecz. Jenisej mrz., Jenisejsk mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Jenner – jednostka osadnicza w Kalifornii w hrabstwie Sonoma, zamieszkany (według danych z 2007 roku) przez 121 osób, położony nad Oceanem Spokojnym u ujścia rzeki Russian River.
Wikipedia
zagraniczne imię żeńskie
SJP.pl
[czytaj: dżeny] obce imię żeńskie
SJP.pl
Jenny – singel Edyty Bartosiewicz z płyty "Dziecko". Utwór zajął 4. pozycję w Złotej dziesiątce gali PlayBox '97 w 1998 roku. Dwa tygodnie z rzędu utrzymywał się na szczycie listy przebojów Programu Trzeciego.
Do utworu powstał teledysk w ramach Universal Music Polska Vevo. Piosenka opowiada o przyjaciółce Bartosiewicz, której artystka nadała imię Jenny, kojarzące się „z łagodnością i zagubieniem”.
Wikipedia
przestarzale: tylko, jedynie, ino
SJP.pl
partykuła
(1.1) przest. tylko, jedynie
Wiktionary
(1.1) Bez Twojego tchnienia cóż jest wśród stworzenia, jeno cierń i nędze.
(1.1) Bracia, patrzcie jeno, jak niebo goreje!
(1.1) Po odzyskanych, żyznych ziemiach Anglii / Stąpać będziemy w chwale jeno my.
Wiktionary
IPA: ˈjɛ̃nɔ, AS: i ̯ẽno
Wiktionary
(1.1) reg. śl. jyny
Wiktionary
ssak drapieżny z rodziny psowatych przypominający kształtem szopa pracza; junot, junat, kunopies
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Nyctereutes|ref=tak., rodzaj ssaka z rodziny psowatych o długiej, gęstej sierści;
(1.2) syst. zool. nazwa systematyczna|Nyctereutes procyonoides|ref=tak., gatunek ssaka z rodzaju jenotów (1.1);
(1.3) zool. osobnik drapieżnika z gatunku jenotów (1.2)
Wiktionary
Jenot ("Nyctereutes") – rodzaj ssaków z podrodziny Caninae w obrębie rodziny psowatych (Canidae).
Wikipedia
(1.2) Hodowla fermowa jenota w Polsce została rozpoczęta w 1959 roku.
(1.3) Widzieliśmy dziś w lesie jenota.
Wiktionary
przym. jenotowy
Wiktionary
→ jenot; jenoci
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący, odnoszący się do jenota (o ssaku)
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla jenota, mający cechy jenota
Wiktionary
rzecz. jenot m.
Wiktionary
ssak drapieżny z rodziny psowatych przypominający kształtem szopa pracza; junot, junat, kunopies
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Chinach; Yantai
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. okrzyk zdumienia
forma rzeczownika.
(2.1) M. lm. od: jen
Wiktionary
(1.1) rany
Wiktionary
[czytaj: czon] 1/100 wona, południowokoreańskiej jednostki monetarnej; chon
SJP.pl
gatunek zięby z rodziny łuszczaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. głoska występująca w języku prasłowiańskim, oznaczana znakami ъ i ь;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. nazwa systematyczna|Fringilla montifringilla|ref=tak., mały ptak z rodziny łuszczaków;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W pewnym momencie rozwoju języka jery zaczęły ginąć, bo prawo otwartych sylab przestało obowiązywać.
(2.1) Kiedy w Rosji ściśnie mróz, stada jerów wędrują na południe i wtedy można je u nas spotkać bez większego kłopotu.
Wiktionary
IPA: jɛr, AS: i ̯er
Wiktionary
przym. jerowy
Wiktionary
(1.1) półsamogłoska, samogłoska zredukowana
(2.1) zięba jer
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Jeremi – oboczna forma imienia Jeremiasz.
Jeremi imieniny obchodzi: 16 lutego, 5 kwietnia, 1 maja, 14 maja, 7 czerwca, 26 czerwca i 15 września.
Wikipedia
IPA: jɛˈrɛ̃mʲi, AS: i ̯erẽmʹi
Wiktionary
rzecz. Jeremiasz mos., jeremiada ż.
Wiktionary
skarżąca i narzekająca mowa lub utwór literacki przypominający biblijne proroctwa Jeremiasza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bibl. pot. biadolenie, lament, skarga
(1.2) liter. utwór literacki zawierający skargi i żale z powodu klęski ojczyzny lub naruszania wyższych wartości oraz przestrogi dla narodu bądź proroctwa dotyczące odzyskania wolności;
Wiktionary
IPA: ˌjɛrɛ̃ˈmʲjada, AS: i ̯erẽmʹi ̯ada
Wiktionary
rzecz. Jeremiasz m., Jeremi m., Jarema m.
przym. Jeremiaszowy
Wiktionary
(1.1) narzekanie
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.;
(1.2) bibl. Księga Jeremiasza;
Wiktionary
Je
Wikipedia
(1.1) Tornister Jeremiasza został w szatni.
(1.2) Sprawdzimy, czy ten sam przysłówek występuje u Jeremiasza.
Wiktionary
IPA: jɛˈrɛ̃mʲjaʃ, AS: i ̯erẽmʹi ̯aš
Wiktionary
rzecz. Jeremi mos., jeremiada ż.
:: zdrobn. Jeremiaszek mos.
przym. Jeremiaszowy
Wiktionary
(1.2) skr. Jr
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Jeremiasz
Wiktionary
(1.1) Znaleźliśmy Jeremiaszkowi miejsce w przedszkolu u służebniczek.
Wiktionary
rzecz. Jeremiasz mos.
przym. Jeremiaszowy
Wiktionary
Jeremiasz z małżonką; Jeremiaszowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jeremiasza lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Jeremiasza
Wiktionary
(1.1) W Jeremiaszowym tekście nie brakuje nawiązań do Pięcioksiągu.
Wiktionary
rzecz. Jeremiasz mos., jeremiada ż., Jeremiaszek mos.
Wiktionary
Jeremy – ballada rockowa grunge’owego zespołu Pearl Jam, wydana jako trzeci singel promujący ich debiutancki album "Ten" z 1991 roku. Zrzeszenie amerykańskich wydawców muzyki RIAA przyznało temu wydawnictwu status złotej płyty (ponad 500 000 sprzedanych egzemplarzy).
Wikipedia
białe, mocne wino hiszpańskie; sherry, xeres
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zob. sherry.
Wiktionary
IPA: ˈjɛrɛs, AS: i ̯eres
Wiktionary
Jerka – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Krzywiń.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. solone i suszone na słońcu paski chudej wołowiny, pierwotnie przygotowywane przez rdzennych mieszkańców Ameryki Południowej; współcześnie również produkowane przemysłowo w wielu wariantach smakowych;
Wiktionary
Je
Wikipedia
(1.1) charqui
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. Jeroboam I (?-903 p.n.e.), król Izraela od ok. 925;
2. Jeroboam II (?-745 p.n.e.), król Izraela od 785
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
→ jer
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. związany z jerami, dotyczący jerów
Wiktionary
rzecz. jer mrz.
Wiktionary
stolica Izraela
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów;
(1.2) geogr. adm. dystrykt administracyjny w Izraelu;
Wiktionary
Je
Wikipedia
(1.1) Chwal, Jerozolimo, Pana, / chwal Boga twego, Syjonie!.
Wiktionary
IPA: ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma, AS: i ̯erozolʹĩma
Wiktionary
rzecz. jerozolimczyk mos., jerozolimka ż.
przym. jerozolimski
Wiktionary
(1.1) Al-Quds, Jeruzalem, Syjon; peryfr. święte miasto
Wiktionary
mieszkaniec Jerozolimy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Jerozolimy
Wiktionary
(1.1) Ten franciszkanin jest prawdziwym jerozolimczykiem, bo urodził się i mieszka w Jerozolimie.
Wiktionary
IPA: ˌjɛrɔzɔˈlʲĩmt͡ʃɨk, AS: i ̯erozolʹĩmčyk
Wiktionary
rzecz. Jerozolima ż.
:: fż. jerozolimka ż.
przym. jerozolimski
Wiktionary
1. angielska odmiana śliwy;
2. owoc tego drzewa;
3. potocznie: Biblia Jerozolimska; Jerozolimka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Jerozolimy
Wiktionary
Jerozolimka – część Wilna, położona na terenach dawnej osady.
Wikipedia
(1.1) Ta siostra jest prawdziwą jerozolimką, bo urodziła się i mieszka w Jerozolimie.
Wiktionary
IPA: ˌjɛrɔzɔˈlʲĩmka, AS: i ̯erozolʹĩmka
Wiktionary
rzecz. Jerozolima ż.
:: fm. jerozolimczyk mos.
przym. jerozolimski
Wiktionary
przymiotnik od: Jerozolima (stolica Palestyny)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Jerozolimy, związany z Jerozolimą
Wiktionary
(1.1) Czy pamiętasz te jerozolimskie noce?
(1.1) Jestem absolwentem jerozolimskiej jesziwy.
(1.1) Babcia Józia mieszka przy Alejach Jerozolimskich w Warszawie.
Wiktionary
IPA: ˌjɛrɔzɔˈlʲĩmsʲci, AS: i ̯erozolʹĩmsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Jerozolima ż., jerozolimczyk mos., jerozolimka ż.
Wiktionary
(1.1) daw. jeruzalemski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Jersey (wyspa i terytorium) [czytaj: dżersejski]; jerseyski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jersey, dotyczący Jersey
Wiktionary
rzecz. Jersey
Wiktionary
[czytaj: dżersej lub dżer-zy] dżersej;
1. cienka dzianina wełniana lub bawełniana;
2. ubranie z tej tkaniny
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa w Europie;
Wiktionary
Jersey (wym. []), oficjalnie Baliwat Jersey ( Bailiwick of Jersey, jèrriais Bailliage dé Jèrri) – dependencja korony brytyjskiej obejmująca administracyjnie wyspę Jersey, jedną z Wysp Normandzkich, oraz kilkadziesiąt sąsiednich, niezamieszkanych wysepek.
Wikipedia
(1.1) Jersey jest wyspą w kanale La Manche.
Wiktionary
rzecz. dżersej m., jersey m.
przym. jersejski, dżersejowy, jerseyowy
Wiktionary
[czytaj: dżersej lub dżer-zy] dżersej;
1. rasa bydła mlecznego; dżerseje;
2. krowa tej rasy
SJP.pl
[czytaj: dżersejowy] wykonany z dżerseju; dżersejowy
SJP.pl
[czytaj: dżersejski] przymiotnik od: Jersey (wyspa należąca do Wysp Normandzkich lub terytorium na niej); jersejski
SJP.pl
bzdury, głupstwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w południowej Rosji przeduralskiej (obwody saratowski i wołgogradzki), lewy dopływ Wołgi;
Wiktionary
Je
Wikipedia
Jerutki (niem. "Klein Jerutten") – wieś mazurska w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Świętajno. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wieś mazurska o okładzie ulicówki z kościołem i cmentarzem, zabytkowym budynkiem plebanii oraz starą szkołą, we wsi działa Fundacja "Kreolia" na rzecz wspierania rozwoju dzieci i młodzieży.
Wikipedia
biblijna nazwa Jerozolimy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) podn. geogr. Jerozolima;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kolonii kaszubskiej na Pojezierzu Bytowskim;
(1.3) rel. biblijny synonim nieba, miejsca przebywania z Bogiem w przyszłym życiu;
Wiktionary
(1.1) Po półgodzinnej wspinaczce oczom naszym wreszcie ukazało się Jeruzalem, jakże pięknie Jerozolima wyglądała na wiosnę.
(1.2) Przed laty Jeruzalem należało do województwa słupskiego.
(1.3) Jeruzalem, Jeruzalem to miasto, na które czekamy.
(1.3) Wy natomiast przystąpiliście do góry Syjon, do miasta Boga żyjącego, Jeruzalem niebieskiego, do niezliczonej liczby aniołów, na uroczyste zebranie, do Kościoła pierworodnych, którzy są zapisani w niebiosach…
Wiktionary
IPA: jɛˈruzalɛ̃m, AS: i ̯eruzalẽm
Wiktionary
przym. jeruzalemski
Wiktionary
(1.1) Jerozolima
(1.3) raj, niebo, Niebieska Jerozolima
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. związany z Jeruzalem (współcz. Jerozolima)
Wiktionary
rzecz. Jeruzalem n.
Wiktionary
(1.1) współcz. jerozolimski
Wiktionary
miasto w Autonomii Palestyńskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. bibl. miasto w Judei, we wschodniej części Palestyny, znajdujące się pod administracją Autonomii Palestyńskiej;
Wiktionary
Je
Wikipedia
(1.1) Polecił im król: «Zostańcie w Jerychu, aż wam brody odrosną, a potem wrócicie».
Wiktionary
IPA: jɛˈrɨxɔ, AS: i ̯eryχo
Wiktionary
rzecz. jerychończyk mos., jerychonka ż.
przym. jerychoński
Wiktionary
mieszkanka Jerycha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Jerycha
Wiktionary
rzecz. Jerycho n.
:: fm. jerychończyk mos.
przym. jerychoński
Wiktionary
mieszkaniec Jerycha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Jerycha
Wiktionary
(1.1) Jerychończycy na murach śmieli się z wrogów myśląc, że powariowali. Ale ten się śmieje, kto się śmieje ostatni.
Wiktionary
rzecz. Jerycho n.
:: fż. jerychonka ż.
przym. jerychoński
Wiktionary
1. → Jerycho (miasto w Palestynie);
2. trąby jerychońskie - trąby użyte do zburzenia biblijnego miasta Jerycho; przenośnie: głośny dźwięk;
3. róża jerychońska - gatunek rośliny rocznej z rodziny kapustowatych (krzyżowych); zmartwychwstanka, anastatyka, ręka Maryi
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jerychem, dotyczący Jerycha
Wiktionary
IPA: ˌjɛrɨˈxɔ̃j̃sʲci, AS: i ̯eryχõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Jerycho n., jerychonka ż., jerychończyk mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wieś w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim;
2. wieś w województwie łódzkim, w powiecie łowickim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim
SJP.pl
Jerzkowice (kaszub. Jerzkòjce, "niem. Jerskewitz") – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Czarna Dąbrówka. Leży na północnym krańcu Parku Krajobrazowego Dolina Słupi na Pojezierzu Bytowskim. Ma status sołectwa.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) stpol. imię|polski|m.
Wiktionary
IPA: ˈjɛʒmãn, AS: i ̯ežmãn
Wiktionary
Jerzmanice-Zdrój (niem. "Bad Hermsdorf") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie złotoryjskim, w gminie wiejskiej Złotoryja. Geograficznie znajduje się na Pogórzu Kaczawskim w północnych Sudetach.
W latach 1975–1998 miejscowość należała do województwa legnickiego, wcześniej od 1946 do 1975 do województwa wrocławskiego.
Wikipedia
wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie głogowskim
SJP.pl
Jerzmanowa (nazwa oboczna: Jerzmanów, "Hermsdorf") – wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie głogowskim, siedziba gminy wiejskiej Jerzmanowa.
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Jerzmanowice
SJP.pl
mieszkaniec Jerzmanowic (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Jerzmanowic (wsi w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Jerzmanowa, Jerzmanowo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) przest. Jerzy z małżonką
Wiktionary
(1.1) Rozsiadło się Jerzostwo, wszak świętują srebrne gody.
Wiktionary
przym. Jerzowy
rzecz. Jerzy mos./ż., Jerzowa ż., Jerzówna ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) przest. żona Jerzego
Wiktionary
(1.1) Nasłuchałam się o tych rzeczach od Jerzowej.
Wiktionary
rzecz. Jerzy mos./ż., Jerzówna ż.
Wiktionary
Jerzy z żoną
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Jerzego
Wiktionary
(1.1) Andżelika niepostrzeżenie wyciągnęła dwa banknoty z Jerzowego portfela.
Wiktionary
rzecz. Jerzy mos./ż., Jerzostwo n., Jerzowa ż., Jerzówna ż.
Wiktionary
Jerzwałd ( Gerswalde) – wieś w Polsce położona nad jeziorem Płaskim, będącym częścią Jezioraka, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie iławskim, w gminie Zalewo.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Jerzwałd, po jej zniesieniu w gromadzie Zalewo. W 1973 wieś należała do powiatu morąskiego. W latach 1946–1975 miejscowość administracyjnie należała do tzw. dużego województwa olsztyńskiego, a w latach 1975–1998 do tzw. małego województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Jerzy – imię męskie, polski odpowiednik greckiego "Georgios". Wywodzi się od γεωργός ("geōrgos"), „pracownik ziemny”, „rolnik”, które stało się imieniem w języku greckim: "Γεώργιος" (Geōrgios) i Georgius. Słowo "γεωργός" powstało w wyniku połączenia γῆ (Ge), „ziemia”, „gleba” i ἔργον (ergon), „praca”.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Jerzy i jestem matematykiem z Poznania.
(1.1) Jerzy Popiełuszko, błogosławiony, ksiądz i duszpasterz ludzi pracy (…), bronił prawa do życia w wolności i sprawiedliwości oraz protestował przeciw aktom bezprawia i przemocy.
(1.1) W polskim Kościele katolickim na 24 kwietnia przypada wspomnienie św. Jerzego, patrona żołnierzy, harcerzy, skautów, rycerzy i rolników oraz chroniącego od chorób skóry.
(1.1) Jerzowie dzień swego patrona, czyli imieniny, obchodzą 23 kwietnia.
Wiktionary
IPA: ˈjɛʒɨ, AS: i ̯ežy
Wiktionary
rzecz. Jerzowa ż., Jerzówna ż., Jerzostwo lm m., Jurkowa ż., Jurkówna ż., Jureczkowa ż., Jureczkówna ż., Jurki nmos., Jurów mrz., Jurowce nmos., jerzyk mzw.
:: zdrobn. Jerzyk mos., Jurek mos., Jureczek mos., Juruś mos., Jurcyś mos.
::: stpol. Jurzyk mos., Jurk mos., Jurko mos., Jura mos., Irzyk mos., Hirzyk mos.
:: stpol. Jurzy mos., Jirzy mos.
:: fż. Georgina ż.
przym. Jerzowy, Jurowy, Jurkowy, Jureczkowy, Jurusiowy, jerzykowy, jerski, jerzski
zob. Jur.
Wiktionary
(1.1) rzad. war. Jur; zdrobn. Jerzyk, Jurek, Jureczek, Juruś, Jurcyś, Orcio; stpol. Jurzy, Jirzy; zdrobn. stpol. Jurzyk, Jurk, Jurko, Jura, Irzyk, Hirzyk; gw. Górny Śląsk Jorg, Jorguś, Jerzik
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ptak przelotny z rodziny jerzyków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Apus apus|ref=tak., smukły ptak, którego palce uniemożliwiają stąpanie po ziemi i siedzenie na gałęziach;
Wiktionary
(1.1) Łacińska nazwa jerzyka „apus” pochodzi z greki i oznacza „bez nóg”. Nóżki jerzyka są bardzo krótkie, tak krótkie, że w istocie nie może on bez pomocy wznosić się z ziemi ani siadać na kablach elektrycznych czy gałęziach.
(1.1) Nawet bocian na niebiosach dobrze zna swe wyznaczone czasy, również turkawka i jerzyk, i bilbil starannie przestrzegają czasu swego przylotu.
Wiktionary
IPA: ˈjɛʒɨk, AS: i ̯ežyk
Wiktionary
przym. jerzykowy
rzecz. Jerzy mos.
Wiktionary
o cechach jerzykowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
Jerzykowate (Apodidae) – rodzina ptaków z rzędu krótkonogich (Apodiformes).
Wikipedia
o cechach jerzykowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
zdrobnienie od: Jerzy (imię męskie); Jurek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ jerzyk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) charakterystyczny dla jerzyka; dotyczący, odnoszący się do jerzyka
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) taki, który należy do jerzyka
Wiktionary
(1.1) Kot siedział obok rynny, przyglądając się jerzykowym akrobacjom.
(2.1) W jerzykowym gnieździe znajdowały się trzy jaja.
Wiktionary
rzecz. jerzyk mzw., Jerzy mos./ż.
Wiktionary
Jerzyn – wieś położona nad jeziorem Jerzyńskim w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Pobiedziska. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Złotniczki. W Jerzynie działa klub piłkarski Okoń Jerzyn.
Wikipedia
→ Jerzyska
SJP.pl
Jerzyska – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie węgrowskim, w gminie Łochów. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Jerzyska, po jej zniesieniu w gromadzie Łochów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) przest. córka Jerzego
Wiktionary
(1.1) Zupełnie zapomnieliśmy o Jerzównie.
Wiktionary
rzecz. Jerzostwo n., Jerzy mos., Jerzowa ż.
przym. Jerzowy
Wiktionary
spójnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. jeżeli
partykuła
(2.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. czy
Wiktionary
Jesi – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Marche, w prowincji Ankona.
Według danych na styczeń 2010 r. gminę zamieszkiwało 40 399 osób przy gęstości zaludnienia 375 os./km². Urodził się tu cesarz rzymski Fryderyk II Hohenstauf oraz kompozytor Giovanni Battista Pergolesi.
Wikipedia
(1.1) Jesi możesz, zapisz jej w testamyncie trocha pola.
(2.1) Spytej sie, jesi idom do kościeliczka.
Wiktionary
latalec jesieniak - gatunek ćmy z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
potocznie: miłośniczka jesieni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. dziewczyna, która jest miłośniczką jesieni i manifestuje to przez ubiór, nastrój itp.; często też lubi spędzać jesienne wieczory pod kocem, pijąc herbatę lub kakao i czytając książki
Wiktionary
(1.1) Na przekór wszystkim jesieniarom świata Zosia postanowiła porzucić panoszące się po ulicach brązy i szarości na rzecz odważnego błękitu.
Wiktionary
rzecz. jesień ż., jesionka ż., jesiennienie n., przedjesień ż.
:: fm. jesieniarz m.
czas. jesiennieć ndk.
przym. jesienny, przedjesienny, pojesienny
przysł. jesiennie
Wiktionary
skłonność do przebywania w domu, melancholii, noszenia wygodnych i ciepłych ubrań, picia ciepłych napojów i innych zachowań powiązanych z jesienią
SJP.pl
osoba, która lubi jesień
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) powtórny jesienny wypas krów lub owiec na niżej położonych polanach i halach Tatr
Wiktionary
rzecz. jesień ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w czasie trwania jesieni
forma rzeczownika.
(2.1) N. lp. od: jesień
Wiktionary
(1.1) Niekiedy jesienią dopada mnie taka mała melancholia.
(2.1) W ostatniej przedszkolnej inscenizacji pór roku moja córka była jesienią.
Wiktionary
IPA: jɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲɔ̃w̃, AS: i ̯ėśė̃ńõũ̯
Wiktionary
zob. jesień.
Wiktionary
(1.1) na jesień
Wiktionary
przysłówek
(1.1) typowo dla jesieni
Wiktionary
(1.1) Zadumajmy się jesiennie i posłuchajmy starej płyty Eli Adamiak.
Wiktionary
IPA: jɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲːɛ, AS: i ̯ėśė̃•ńe
Wiktionary
rzecz. jesień ż., jesionka ż., jesiennienie n., jesienność ż., jesieniara ż.
czas. jesiennieć ndk.
przym. jesienny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: jesiennie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. poet. stawanie się jesiennym, nabieranie cech jesieni
Wiktionary
(1.1) Prace dzieci miały przedstawiać jesiennienie parku w listopadzie.
Wiktionary
rzecz. jesień ż., jesionka ż., jesieniara ż.
czas. jesiennieć ndk.
przysł. jesiennie, jesienią
przym. jesienny
Wiktionary
nabierać cech jesiennych, stawać się jesiennym
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) rzad. poet. stawać się jesiennym, nabierać cech jesieni
Wiktionary
(1.1) Niespodziewanie jesienniejące drzewa przyspieszyły decyzję o zakupie kartofli.
Wiktionary
rzecz. jesień ż., jesionka ż., jesiennienie n., jesieniara ż.
przysł. jesiennie
przym. jesienny
Wiktionary
→ jesienny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest jesienne; cecha tych, którzy są jesienni
Wiktionary
przym. jesienny
przysł. jesiennie
Wiktionary
żółty o jesiennym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający związek z jesienią, dotyczący jesieni, odbywający się jesienią
Wiktionary
(1.1) Jesienne liście miewają różne kolory: żółte, czerwone, brązowe.
Wiktionary
IPA: jɛ̇ˈɕɛ̃nːɨ, AS: i ̯ėśẽ•ny
Wiktionary
rzecz. jesień ż., jesionka ż., jesiennienie n., jesienność ż., jesieniara ż.
czas. jesiennieć ndk.
przysł. jesiennie
przym. przedjesienny
Wiktionary
jedna z pór roku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pora roku między latem a zimą;
(1.2) przen. schyłek czegoś, kres
Wiktionary
Jesień – jedna z czterech podstawowych pór roku w przyrodzie, w strefie klimatu umiarkowanego. Charakteryzuje się umiarkowanymi temperaturami powietrza z malejącą średnią dobową oraz (w przypadku Polski) stosunkowo dużym w skali roku opadem atmosferycznym. W świecie roślin i zwierząt jest to okres gromadzenia zapasów przed zimą.
Wikipedia
(1.1) Spośród pór roku najbardziej lubię jesień.
(1.1) Masy powietrza zwrotnikowo-kontynentalnego napływają znad Azji Mniejszej i Bałkanów bardzo rzadko, przeważnie latem i wczesną jesienią.
Wiktionary
IPA: ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ, AS: i ̯ėśė̃ń
Wiktionary
rzecz. jesionka ż., jesiennienie n., jesieniara ż., jesieniarz m., jesieniowisko n.
czas. jesiennieć ndk.
przym. jesienny
przysł. jesiennie, jesienią
Wiktionary
1. drzewo liściaste (rzadziej krzew) z rodziny oliwkowatych, o pierzastych liściach, niepozornych kwiatach zebranych w wiechy i owocach w postaci oskrzydlonych orzeszków, występujące na obszarze półkuli północnej;
2. drewno z tego drzewa, twarde, elastyczne, używane m.in. do wyrobu mebli i sprzętu sportowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Fraxinus|L.|ref=tak., drzewo, rzadziej krzew, występujące na obszarze półkuli północnej, z rodziny oliwkowatych;
(1.2) techn. jesionowe drewno
Wiktionary
Je
Wikipedia
(1.1) Jesiony uprawiane są w parkach i ogrodach jako drzewa ozdobne.
Wiktionary
IPA: ˈjɛ̇ɕɔ̃n, AS: i ̯ėśõn
Wiktionary
przym. jesionowy
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński jasiyń
(1.2) gw. Śląsk Cieszyński jasiyń
Wiktionary
stara jesionka; licha jesionka
SJP.pl
zdrobnienie od: jesionka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: jesionka
Wiktionary
IPA: ˌjɛ̇ɕɔ̃ˈnɛt͡ʃka, AS: i ̯ėśõnečka
Wiktionary
zdrobnienie od: jesion
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wschodniosudeckim pasmem górskim Jesioniki
Wiktionary
rzecz. Jesioniki
Wiktionary
płaszcz przejściowy, palto
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kraw. ciepły, zwykle wełniany płaszcz
(1.2) pot. żart. trumna
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) D. lp. od: jesionek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wygolony aż do siności, niziutki i absolutnie kwadratowy mężczyzna w okularach w rogowej oprawie, w nowiuteńkim, nie wymiętym jeszcze kapeluszu bez zacieków na wstążce, w jesionce lila i w rudych rękawiczkach glace stał przy ladzie i myczał coś rozkazująco.
(1.2) Za płotem chcą mieć zieleń i spokój. Spokój to będziecie mieć dopiero w drewnianej jesionce (…).
Wiktionary
IPA: jɛ̇ˈɕɔ̃nka, AS: i ̯ėśõnka
Wiktionary
rzecz. jesień ż., jesiennienie n., jesieniara ż.
czas. jesiennieć ndk.
przym. jesienny
przysł. jesiennie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
gatunek drzewa z rodziny mydleńcowatych, sadzony w Polsce jako drzewo ozdobne; klon jesionolistny
SJP.pl
1. przypominający kształtem liście jesionu;
2. klon jesionolistny - gatunek drzewa z rodziny mydleńcowatych, sadzony w Polsce jako drzewo ozdobne;
3. dyptam jesionolistny - gatunek rośliny z rodziny rutowatych, uprawiany jako roślina ozdobna;
4. skrzydłorzech jesionolistny - gatunek drzewa z rodziny orzechowatych; skrzydłorzech kaukaski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dendr. mający liście jak jesion
Wiktionary
oskrobek jesionowiec - gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych
SJP.pl
Jesionowiec (niem. "Jeschonowitz", w latach 1930–1945 "Eschenwalde") – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Wielbark, przy linii kolejowej Szczytno – Wielbark, ok. 4 km na północny wschód od drogi Wielbark – Szczytno.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: jesion
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z jesionu
(1.2) wykonany z drewna lub innej części jesionu
(1.3) będący częścią jesionu
Wiktionary
IPA: ˌjɛ̇ɕɔ̃ˈnɔvɨ, AS: i ̯ėśõnovy
Wiktionary
rzecz. jesion m., jesionek m.
Wiktionary
ryba z rodziny jesiotrowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Acipenser|Linnaeus|ref=tak., duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze;
(1.2) kulin. mięso lub potrawa z jesiotra (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ja myślę, bez urazy jaśnie pana, że prędzej w pańskiej sadzawce zdybalibyśmy jesiotra aniżeli jedną sturublówkę w okolicy.
(1.2) Dziś na obiad jest jesiotr w śmietanie.
Wiktionary
IPA: ˈjɛ̇ɕɔtr̥, AS: i ̯ėśotr̦
Wiktionary
rzecz. jesiotrowate nmos., jesiotrzyna ż.
przym. jesiotrowy, jesiotrowaty, jesiotrokształtny
Wiktionary
(1.2) jesiotrzyna
Wiktionary
rząd ryb promieniopłetwych, potężnych, o ciele walcowato wydłużonym, nagim lub z pięcioma rzędami łusek kostnych, zamieszkujących wody słodkie i przybrzeżne wody morskie półkuli północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Acipenseriformes|Berg|ref=tak., rząd ryb promieniopłetwych;
Wiktionary
Jesiotrokształtne (Acipenseriformes) – rząd ryb promieniopłetwych (Actinopterygii) obejmujący około 30 współcześnie żyjących gatunków o wielu archaicznych cechach budowy, w tym typowych dla rekinów. Są znane w zapisie kopalnym od wczesnej jury. Mają duże znaczenie gospodarcze ze względu na smaczne i delikatne mięso oraz czarny kawior wyrabiany z ich ikry. Niektóre dożywają 100 lat.
Wikipedia
(1.1) Głowa jesiotrokształtnych wyciągnięta jest w ryj.
Wiktionary
przym. jesiotrokształtny
Wiktionary
o cechach jesiotrokształtnych (rząd ryb)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) icht. o kształcie jesiotra
Wiktionary
IPA: ˌjɛ̇ɕɔtrɔˈkʃtawtnɨ, AS: i ̯ėśotrokštau̯tny
Wiktionary
rzecz. jesiotrokształtne nmos., jesiotr
Wiktionary
rodzina ryb chrzęstnoszkieletowych, o zachowanej strunie grzbietowej i ciele pokrytym płytkami kostnymi, zamieszkujących wody Europy i Azji oraz Ameryki Północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Acipenseridae|Bonaparte|ref=tak., rodzina anadromicznych ryb jesiotrokształtnych;
Wiktionary
Jesiotrowate (Acipenseridae) – rodzina słodkowodnych lub anadromicznych ryb jesiotrokształtnych (Acipenseriformes). Poławiane gospodarczo dla mięsa i kawioru.
Wikipedia
(1.1) Tarło jesiotrowatych odbywa się w rzekach.
Wiktionary
rzecz. jesiotr mzw.
Wiktionary
o cechach jesiotrowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
przymiotnik od: jesiotr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. mięso z jesiotra
Wiktionary
rzecz. jesiotr m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko, np. Teodor Jeske-Choiński (1854-1920), powieściopisarz, publicysta i historyk
SJP.pl
staropolski tytuł grzecznościowy; skrót zwrotu: jegomość pan; jeśpan
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
postać biblijna, syn Obeda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. postać biblijna;
(1.2) rzad. imię|polski|m.;
Wiktionary
Jesse lub Isaj (hebr. Jiszaj / יֵשַׁי, XI w. p.n.e.) – postać biblijna, syn Obeda i ojciec Dawida, późniejszego króla Izraela.
Jesse pochodził z pokolenia Judy. Po mieczu był wnukiem Booza i Rut. Według 1 Krn 2,13-16 miał siedmiu synów – Eliaba, Abinadaba, Szimeę, Netaneela, Raddaja, Osema i Dawida – a także dwie córki, Seruję i Abigail, natomiast według 1 Sm 16,10n i 1 Sm 17,12 – ośmiu synów.
Wikipedia
(1.1) I Jesse przedstawił Samuelowi siedmiu swoich synów, lecz Samuel oświadczył Jessemu: «Nie ich wybrał Pan».
Wiktionary
IPA: ˈjɛsːɛ, AS: i ̯e•se
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jessentukami, dotyczący Jessentuków
Wiktionary
rzecz. Jessentuki nmos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w europejskiej części Rosji, w Kraju Stawropolskim, na przedgórzu Wielkiego Kaukazu;
Wiktionary
Jessentuki (ros. Ессентуки) – miasto w europejskiej części Rosji, w Kraju Stawropolskim, na przedgórzu Wielkiego Kaukazu na wysokości 640 m n.p.m. Liczy 114 824 mieszkańców (2021). Założone w 1836 roku. Od 1917 roku posiada prawa miejskie. Jessentuki są znanym rosyjskim kurortem balneologicznym.
Wikipedia
przym. jessentucki
Wiktionary
(1.1) war. Essentuki
Wiktionary
[czytaj: dżes-ika]
1. imię żeńskie;
2. dżesika, Dżesika; pogardliwie:
a) młoda dziewczyna cechująca się głupotą, prostactwem i roszczeniowością; Karyna, karyna;
b) mała dziewczynka, której zachowanie i wygląd wzbudza niechęć, gdyż uważa się je za przejaw błędów wychowawczych rodziców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zapożyczone z języka angielskiego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nasza wnuczka nosi imię Jessica.
Wiktionary
IPA: d͡ʒɛˈsʲika, AS: ǯesʹika
Wiktionary
rzecz. Dżesika ż.
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. ter. czasownika być
Wiktionary
Jest – czternasty album studyjny polskiego zespołu rockowego Budka Suflera wydany w roku 2004 z okazji 30-lecia istnienia grupy.
Częściowo płyta została nagrana w studiu The Village w Los Angeles, a w jej nagrywaniu udział wzięli m.in. tacy muzycy, jak Steve Lukather (na gitarze solowej) i Greg Phillinganes z Toto, Marcus Miller (zagrał gościnnie na basie) i Sheila E. (zagrała na instrumentach perkusyjnych).
Wikipedia
IPA: jɛst, AS: i ̯est
Wiktionary
1. istnieć, żyć;
2. przebywać, znajdować się gdzieś;
3. trwać przez pewien czas, mieć miejsce, zdarzać się, odbywać się;
4. brać w czymś udział, uczestniczyć;
5. uczęszczać gdzieś, korzystać z czegoś, uczyć się;
6. sięgać, dostawać do jakiejś wysokości;
7. znajdować się w jakimś stanie, doznawać czegoś
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) 1. os. lp. ter. czasownika być
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
natura człowieka; sfera uczuć i przeżyć człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sfera psychiczno-emocjonalna, uczucia i przeżycia człowieka, jego natura
(1.2) przest. istota żywa, stworzenie
(1.3) przest. istnienie, bytowanie, byt, egzystencja
Wiktionary
Jestestwo – przestarzały, wieloznaczny polski termin filozoficzny. Jest to nominalizacja czasownika „być”, notuje się też (słownik Lindego) formy oboczne „jesteństwo”, „jestwo”. Spotykany w filozofii polskiej do XIX wieku, m.in. u Staszica. Oznaczać mógł albo istotę żywą albo byt, bytowanie, egzystencję. Obecnie funkcjonuje także jako jedno z polskich tłumaczeń terminu Dasein (Bogdan Baran), istnieją także inne propozycje przekładowe („przebywanie” – Wawrzyniec Rymkiewicz).
Wikipedia
(1.1) Cierpliwa harmonia z jestestwem nie oznacza, że dana osoba nie może wpłynąć na swoje położenie we wszechświecie czy je ulepszyć. Akceptacja nie jest równa pasywności.
(1.3) Wiadomość wstrząsnęła całym moim jestestwem.
Wiktionary
IPA: jɛˈstɛstfɔ, AS: i ̯estestfo
Wiktionary
czas. jest
Wiktionary
(1.1) dusza
(1.2) istota żywa, stworzenie
(1.3) istnienie, bytowanie, byt, egzystencja
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 2. os. lp. ter. czasownika być
Wiktionary
Jesteś – singel polskiego piosenkarza Dawida Kwiatkowskiego, promujący album studyjny, zatytułowany "13 grzechów niczyich". Singel został wydany 1 stycznia 2018.
Kompozycja znalazła się na 34. miejscu listy OLiA, najczęściej odtwarzanych utworów w polskich rozgłośniach radiowych. Nagranie otrzymało w Polsce status złotego singla, przekraczając liczbę 25 tysięcy sprzedanych kopii.
Wikipedia
forma czasownika.
(1.1) 2. os. lm. ter. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 1. os. lm. ter. czasownika być
Wiktionary
dawniej: czasownik "być" w formie osobowej połączony z partykułą pytającą "-li" (= czy); czy jest
SJP.pl
"jest" wzmocnione partykułą "-że", słowo występujące w zdaniach o formie pytającej (np. "Nie jestże ktoś chętny na partyjkę?")
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) 2. os. lp. ter. od: jeść
Wiktionary
IPA: jɛʃ, AS: i ̯eš
Wiktionary
1. partykuła wyrażająca trwanie pewnego stanu rzeczy, choć można było się spodziewać jego zmiany;
2. partykuła wskazująca, że ma się na myśli nie tylko wyróżniony wyraz, ale także wspomniane wcześniej elementy;
3. partykuła ukazująca skutki czegoś
SJP.pl
partykuła
(1.1) …oznaczająca, że coś ciągle trwa, odbywa się wciąż, ciągle
(1.2) …z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym podkreślająca ten stopień bardziej
(1.3) …podkreślająca odległość (w czasie lub przestrzeni) jakiegoś wydarzenia już
(1.4) w funkcji przysłówka znowu, znów, ponownie; dodatkowo
Wiktionary
(1.1) Jeszcze mam trochę pieniędzy.
(1.2) Jesteś jeszcze głupszy (= jeszcze bardziej głupi) od niego!
(1.3) Jeszcze jako student zadziwiał profesorów swoją wiedzą.
(1.4) Chyba muszę to jeszcze (raz) przemyśleć.
Wiktionary
IPA: ˈjɛʃt͡ʃɛ, AS: i ̯ešče
Wiktionary
(1.1) w dalszym ciągu, do tej pory, dotąd
Wiktionary
'jeszcze' wzmocnione partykułą
SJP.pl
żydowska uczelnia ortodoksyjna przeznaczona dla chłopców; jesziwa; jeszybot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zob. jesziwa.
Wiktionary
(1.1) Za Niemca zamknięto w mieście jeszibę.
Wiktionary
(1.1) jesziwa, jeszybot
Wiktionary
żydowska uczelnia ortodoksyjna przeznaczona dla chłopców; jeszybot; jesziba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. wyższa szkoła rabinacka;
Wiktionary
Jesziwa, jesziba, jeszywa, jeszybot (hebr. ישיבה, posiedzenie) – rodzaj wyższej szkoły talmudycznej dla nieżonatych studentów. Dawniej pobierali w niej nauki chłopcy w wieku od 13 lub 14 do dwudziestu kilku lat, absolwenci chederu lub szkoły zwanej talmud tora. Po ukończeniu jesziwy niektórzy otrzymywali smichę, która uprawniała do objęcia stanowiska rabina.
Wikipedia
(1.1) Nie wolno mieszkać tam, gdzie nie ma lekarza, a tam, gdzie się mieszka, ma być jesziwa, bo ona daje Żydom duchowy dom.
Wiktionary
(1.1) jesziba, jeszybot
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w województwie opolskim, w powiecie brzeskim
SJP.pl
Jeszkotle ( Jäschkittel) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie brzeskim, w gminie Grodków.
Wikipedia
wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim
SJP.pl
Jeszkowice (niem. "Jäschkowitz", 1937–1945 "Lengefeld") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Czernica.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. próżność
Wiktionary
IPA: jɛˈʃutnɔɕt͡ɕ, AS: i ̯ešutność
Wiktionary
żydowska uczelnia ortodoksyjna przeznaczona dla chłopców; jesziwa; jesziba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. zob. jesziwa.
Wiktionary
(1.1) Kilku uczniów spóźniło się do jeszybotu.
Wiktionary
(1.1) jesziba, jesziwa
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Jesówka – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, w gminie Piaseczno.
Wieś szlachecka Jesewa położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie czerskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.
Wikipedia
[czytaj: dżet] dżet;
1. w fizyce kwantowej: wiązka cząstek wtórnych, wysyłana przez jądro atomowe podczas bombardowania go cząstkami o wysokiej energii;
2. w astronomii: strumień plazmowej materii wyrzucany z biegunów jądra galaktyki lub gwiazdy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. bot. koniczyna
Wiktionary
człowiek śniegu; yeti
SJP.pl
Jeti – wieś w Estonii, prowincji Valga, w gminie Hummuli.
Wikipedia
[czytaj: dżetlag] zmęczenie wywołane szybkim przekroczeniem kilku stref czasowych; jet lag
SJP.pl
Jetlag – singel polskich raperów Kiza i Masnego Bena z albumu studyjnego, zatytułowanego Ostatni taniec. Singel został wydany 30 maja 2022.
Nagranie otrzymało w Polsce status platynowej płyty.
Wikipedia
[czytaj: dżeta] model samochodu marki Volkswagen
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawne imię żeńskie
SJP.pl
rosyjskie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskorzeczowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu wileńskim.
Wiktionary
Jewie (lit. "Vievis", ros. "Вевис", "Евье") – miasto na Litwie, położone w okręgu wileńskim, 14 km od Elektren, nad jez. Jewie (Vievis).
Znajduje się tu stacja kolejowa Jewie (Vievis), położona na linii Wilno – Kowno.
Wikipedia
przym. jewski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. imię|polski|ż. Ewka
Wiktionary
(1.1) Jeszcze latoś Jewka bedzie miała wiesieli.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. przest. żyd
Wiktionary
rzecz.
:: fż. jewrejka ż.
przym. jewrejski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. przest. żydówka
Wiktionary
rzecz.
:: fm. jewrej m.
przym. jewrejski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pogard. przest. żydowski
Wiktionary
rzecz. jewrej m., jewrejka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
skrót od: jezioro; j.
SJP.pl
skrót
(1.1) = jezioro
Wiktionary
zob. jezioro.
Wiktionary
(1.1) j.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ojej, o Boże (okrzyk przestrachu)
Wiktionary
(1.1) Jezderkusie, Antek, a po jakiymu ty niy idziesz do jakisik roboty, toby ci i przeca na jakiesik piwo i maluskigo sznapsa stykło?
Wiktionary
droga przeznaczona dla pojazdów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) część ulicy przeznaczona do ruchu pojazdów
Wiktionary
Jezdnia – część drogi przeznaczona do ruchu pojazdów, składająca się z pasa albo pasów ruchu, z wyjątkiem
Wikipedia
(1.1) Do wyrównywania asfaltu na jezdni używa się walców.
Wiktionary
IPA: ˈjɛzdʲɲa, AS: i ̯ezdʹńa
Wiktionary
rzecz. jeździectwo n., jeździec m., jezdny mos., jeżdżenie n., jechanie n., przejazd mrz., Przejazd mrz.
czas. przyjeżdżać, zjeżdżać, jeździć ndk., jechać ndk.
przym. jezdniowy, jezdny
Wiktionary
przymiotnik od: jezdnia
SJP.pl
w jeździectwie: stopień łatwości współpracy konia z jeźdźcem
SJP.pl
1. przeznaczony do jazdy;
2. jadący na koniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. jeździec konny
Wiktionary
IPA: ˈjɛzdnɨ, AS: i ̯ezdny
Wiktionary
rzecz. przejażdżka ż., jezdnia ż., jeźdźczyni ż., zajezdnia ż., Przejazd mrz., przejazd mrz.
czas. zjeżdżać
przym. jeździecki, zjazdowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś, a dawniej miasteczko na Ukrainie położone w rejonie zborowskim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
Jezierna (ukr. Озерна, "Ozerna") – wieś (dawniej miasteczko) na Ukrainie w rejonie tarnopolskim obwodzie tarnopolskim. W 2001 roku liczyła 3615 mieszkańców.
Od XIX w. znajduje się tu stacja kolejowa Jezierna, położona na linii Tarnopol – Lwów.
Wikipedia
przym. jezierneński
rzecz. jeziorko n., jezioro n.
Wiktionary
przymiotnik od: Jeziorsko, Jeziora Wielkie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina z rodziny jezierzowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Najas|L.|ref=tak., rodzaj roślin wodnych z rodziny żabiściekowatych, żyjących w zanurzeniu;
Wiktionary
Je
Wikipedia
rzecz. jeziorko n., jezioro n., jeziorzysko n.
Wiktionary
rodzina roślin wodnych
SJP.pl
Jezierzowate ("Najadaceae" Juss.) – rodzina roślin z klasy jednoliściennych ("Najadaceae" Juss.) wyróżniana w niektórych systemach klasyfikacyjnych. W nowszych klasyfikacjach (system APG II z 2003, Angiosperm Phylogeny Website) ta grupa roślin włączana jest do rodziny żabiściekowatych.
Wikipedia
o cechach jezierzowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rząd roślin okrytonasiennych z klasy jednoliściennych; Najadales
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych z klasy jednoliściennych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jezioro w Polsce, na północ od Iławy
SJP.pl
Jeziorak (pot. "Jeziorak Duży", hist. "Gizerek", "Jezierzyce", Geserich See) – jezioro rynnowe w Polsce, położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie iławskim, w granicach administracyjnych miasta Iława, gminy wiejskiej Iława oraz gminy miejsko-wiejskiej Zalewo.
Wikipedia
mieszkaniec Jezioran (miasta w Polsce); Jezioranin
SJP.pl
mieszkanka Jezioran (miasta w Polsce); Jezioranka
SJP.pl
mieszkaniec Jezioran (miasta w Polsce); Jezioranianin
SJP.pl
mieszkanka Jezioran (miasta w Polsce); Jezioranianka
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. osiedle w Śremie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Jeziorany (dawniej "Zybork", Seeburg) – miasto w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, nad rzeką Symsarną, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Jeziorany. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. olsztyńskiego.
Jeziorany leżą na historycznej Warmii, na obszarze dawnego pruskiego terytorium plemiennego Barcji. Uzyskały lokację miejską w 1338 roku.
Wikipedia
IPA: ˌjɛ̇ʑɔˈrãnɨ, AS: i ̯ėźorãny
Wiktionary
rzecz. Jezioranianin mos., Jezioranianka ż., jezioro n., jeziorko n.
przym. jeziorański
Wiktionary
przymiotnik od: Jeziorany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jezioranami, dotyczący Jezioran
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Jeziorany nmos., Jezioranianin mos., Jezioranianka ż.
Wiktionary
niewielkie jezioro
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
niewielkie jezioro
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
niewielkie jezioro
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. zdrobn. od: jezioro
(1.2) niewielkie jezioro
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Caluteńki weekendzik spędziliśmy ze Stasiem nad jeziorkiem.
Wiktionary
IPA: jɛ̇ˈʑɔrkɔ, AS: i ̯ėźorko
Wiktionary
rzecz. jezioro n., pojezierze n., jezierzyca ż., jezierza ż., Jeziorany nmos., Jezierna ż., Jeziorzany nmos., Jeziorzec m., Jeziorak m., jeziorowiec m., jeziorzysko n., pojezierze n.
przym. jeziorowy, jeziorny, przyjeziorny, wokółjeziorny, jeziorzysty, jeziorkowy
Wiktionary
→ jeziorko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący jeziorka
Wiktionary
rzecz. jezioro n., jeziorko n., jeziorzysko n.
przym. jeziorny
Wiktionary
→ jezioro; jeziorowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Nowa Sól
(1.2) geogr. wieś w województwie łódzkim, w powiecie wieruszowskim, w gminie Galewice
(1.3) geogr. wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Borne Sulinowo
(1.4) geogr. hist. byłe miasto dawnego województwa warszawskiego; obecnie Konstancin-Jeziorna
(1.5) geogr. hist. dawna wieś gminna w powiecie wasylkowskim na Ukrainie
(1.6) geogr. hydron. rzeka na Pojezierzu Lubuskim, lewy dopływ Obry
(1.7) geogr. hydron. strumień w Puszczy Bukowej, dopływ Regalicy
(1.8) geogr. hydron. struga, dopływ Złotnicy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Folwark w Jeziornej założono prawdopodobnie na początku XVIII w..
Wiktionary
rodzaj chrząszcza z rodziny stonkowatych
SJP.pl
Zobacz też: Jeziornica w innych znaczeniach tego słowa.
Jeziornica ("Oziernica", daw. "Jeziernica", biał. "Азярніца") – wieś (dawniej miasteczko) na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie słonimskim.
Znajduje tu się parafialna cerkiew prawosławna pw. św. Mikołaja Cudotwórcy, a także stacja kolejowa Jeziornica, położona na linii Baranowicze – Wołkowysk.
Wikipedia
Jeziorność – stosunek powierzchni jezior do ogólnej powierzchni analizowanego obszaru. Wskaźnik ten podawany jest w procentach.
W ujęciu kartograficznym oblicza się odsetek jezior w polach podstawowych, najczęściej w kwadratach o boku 10 km. Obliczony wskaźnik stanowi następnie podstawę do interpolacji.
Wikipedia
→ jezioro; jeziorowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jeziorem, dotyczący jeziora, pochodzący z jeziora
Wiktionary
rzecz. jezioro n., jeziorko n., jeziorzysko n., Jeziorak m.
przym. jeziorkowy, jeziorowy
Wiktionary
naturalny śródlądowy zbiornik wodny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geogr. hydrol. śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny;
(1.2) książk. przen. ogromna ilość czegoś
Wiktionary
Je
Wikipedia
(1.1) Na Mazurach znajduje się wiele jezior polodowcowych.
(1.2) Wypiła jezioro kawy i zażyła chyba z tonę psychotropów.
Wiktionary
IPA: jɛ̇ˈʑɔrɔ, AS: i ̯ėźoro
Wiktionary
rzecz. pojezierze n., jezierzyca ż., jezierza ż., Jeziorany nmos., Jezierna ż., Jeziorzany nmos., Jeziorzec m., Jeziorak m., jeziorowiec m., jeziero n.
:: zdrobn. jeziorko n.
:: zgrub. jeziorzysko n.
przym. jeziorowy, jeziorny, przyjeziorny, wokółjeziorny, jeziorzysty, jeziorkowy
Wiktionary
(1.1) daw. jeziero
(1.2) morze
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu uciańskim.
Wiktionary
Jeziorosy (lit. "Zarasai") – miasto na Litwie, na Auksztocie, w okręgu uciańskim, siedziba rejonu jezioroskiego, 49 km od Uciany.
Wikipedia
przym. jezioroski
Wiktionary
koszykarz z zespołu Los Angeles Lakers
SJP.pl
Jeziorowiec – statek handlowy przeznaczony do uprawiania żeglugi między portami znajdującymi się na brzegach Drogi Wodnej Świętego Wawrzyńca i Wielkich Jezior w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Różni się od statków pełnomorskich pewnymi cechami konstrukcyjnymi, przede wszystkim ograniczeniem szerokości i zanurzenia. Najczęściej są to masowce.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
→ jezioro; jeziorny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jeziorem, dotyczący jeziora
Wiktionary
(1.1) Populacje jeziorowe strzelby zazwyczaj trą się w dopływach.
Wiktionary
rzecz. jezioro n., jeziorko n., jeziorzysko n.
przym. jeziorny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Jeziorsko – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Warta. Miejscowość położona na trasie z Sieradza do Turku (DK83), na skraju doliny Warty nad zbiornikiem Jeziorsko.
Do 1937 r. siedziba gminy Ostrów Wartski, a w latach 1937–1954 gminy Jeziorsko. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Jeziorsko. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Jeziorzany
SJP.pl
1. zgrubienie od: jezioro;
2. miejsce, gdzie były lub są jeziora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. od: jezioro
(1.2) geogr. hydrol. błotne jezioro dużych rozmiarów zarastające roślinnością
(1.3) geogr. hydrol. ekol. miejsce gdzie są lub były jeziora
Wiktionary
Jeziorzysko – dawna wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie świsłockim, w sielsowiecie Werdomicze. Leżała około 2 km na północ od Ogrodnik.
W dwudziestoleciu międzywojennym miejscowość leżała w Polsce, w województwie białostockim, w powiecie wołkowyskim, w gminie Świsłocz. 16 października 1933 utworzyła gromadę "Jeziorzysko" w gminie Świsłocz. Po II wojnie światowej weszła w struktury ZSRR.
Wikipedia
(1.2) W ciągu długich stuleci ten to kożuch torfowy tamował bieg swobodny chylońskiego potoku. Wsysając w siebie wody słodkie rósł szybko, coraz wyżej, aż do dziewięciometrowej grubości. Nie doschnięte jeziorzysko pomorskie zamieniło się w mokre torfowie.
Wiktionary
rzecz. jezioro n., pojezierze n., jezierzyca ż., jezierza ż., jeziero n., jeziorko n.
przym. jeziorowy, jeziorny, przyjeziorny, wokółjeziorny, jeziorzysty, jeziorkowy
Wiktionary
obfitujący w jeziora, pełen jezior
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu kowieńskim;
Wiktionary
Jezno (lit. "Jieznas") – miasto na Litwie, położone w okręgu kowieńskim, 16 km od Pren w rejonie preńskim.
Wikipedia
(1.1) kolokacje miejscowość|D=Jezna|Ms=Jeźnie.
Wiktionary
przym. jezieński
Wiktionary
wykrzyknienie wyrażające różne stany emocjonalne; Boże, Chryste
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. wyraża zdenerwowanie, zdziwienie lub przerażenie
forma rzeczownika.
(2.1) W. lp. od: Jezus
Wiktionary
(1.1) Jezu! Ile razy mam ci tłumaczyć?!
Wiktionary
rzecz. Jezus mos.
wykrz. Jezus
Wiktionary
(1.1) Boże, Boże święty, Jezus Maria, Matko Boska, Matko święta, mój Boże, o Boże, wielki Boże
Wiktionary
1. członek Towarzystwa Jezusowego, zgromadzenia zakonnego założonego przez Ignacego Loyolę w celu walki z reformacją i obrony papiestwa;
2. przenośne: człowiek przebiegły, obłudny; intrygant
SJP.pl
To
Wikipedia
odnoszący się do jezuity, właściwy jezuitom
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący zakonu jezuitów albo członka tego zakonu
przymiotnik jakościowy
(2.1) książk. przen. postępujący w sposób przebiegły, przewrotny i obłudny lub świadczący o przebiegłości, przewrotności i obłudzie
Wiktionary
rzecz. jezuita m., jezuityzm m., Jezus m., Jezusek m.
przym. jezusowy, Jezusowy
przysł. jezuicko, po jezuicku
wykrz. Jezus
Wiktionary
(2.1) obłudny, dwulicowy, fałszywy, faryzejski, faryzeuszowski, nieszczery, perfidny, przewrotny, zakłamany
Wiktionary
1. członek Towarzystwa Jezusowego, zgromadzenia zakonnego założonego przez Ignacego Loyolę w celu walki z reformacją i obrony papiestwa;
2. przenośne: człowiek przebiegły, obłudny; intrygant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. członek zakonu katolickiego noszącego oficjalną nazwę Towarzystwa Jezusowego;
(1.2) książk. przen. człowiek przebiegły, przewrotny, obłudny
Wiktionary
(1.1) W przeszłości mieścił się w tym budynku zakon jezuitów.
(1.1) Ludmiła zna trzech zakonników: karmelitę, jezuitę i franciszkanina.
Wiktionary
rzecz. Jezus m., Jezusek m., jezuityzm m.
:: fż. jezuitka ż.
przym. jezuicki, jezusowy, Jezusowy, pojezuicki, jezuitkowy
przysł. jezuicko, po jezuicku
wykrz. Jezus
Wiktionary
(1.1) daw. lojolita
(1.2) obłudnik, hipokryta, intrygant, dwulicowiec, farbowany lis, wilk w owczej skórze / wilk w jagnięcej skórze, faryzeusz, tartuffe; pot. fałszywiec
Wiktionary
→ jezuita
SJP.pl
Jezuitka (lit. "Jezavitiškės") − wieś na Litwie, w rejonie solecznickim, 1 km na północ od Turgieli, zamieszkana przez 35 ludzi.
Wikipedia
1. sposób postępowania charakterystyczny dla jezuitów (zakonników);
2. przenośne: obłuda, przewrotność, perfidia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zakłamany i przewrotny sposób postępowania przypisywany jezuitom
Wiktionary
rzecz. jezuita m., Jezus mos., Jezusek mos.
przym. jezuicki
przysł. jezuicko, po jezuicku
wykrz. Jezus
Wiktionary
(1.1) makiawelizm, perfidia, przewrotność, podstępność, obłuda, dwulicowość, fałszywość, faryzejstwo, faryzeizm, faryzeuszostwo, nieszczerość, zakłamanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gwara. zdrobn. od: Jezus
(1.2) gwara. pieszcz. rel. Dzieciątko Jezus
Wiktionary
(1.1) Śpij, Jezuńku, śpij do ranka, / ciepła wełna u baranka; / idzie białe, małe jagnię, / ogrzać nóżki Tobie pragnie.
Wiktionary
przym. Jezusowy
rzecz. Jezus mos., Jezunio mos., Jezusek mos.
Wiktionary
(1.2) Jezusek, Jezusik, gwara. Jezunio, Jezusicek, Jezusiczek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) daw. zdrobn. od: Jezus
(1.2) daw. pieszcz. Dzieciątko Jezus
Wiktionary
(1.2) Lulajże, Jezuniu, moja perełko, / Lulaj ulubione, me pieścidełko. / Lulajże, Jezuniu, lulajże, lulaj, / A Ty Go Matulu w płaczu utulaj.
Wiktionary
rzecz. Jezus mos., Jezusik mos., Jezusek mos., Jezusiczek mos., Jezuniek mos.
wykrz. Jezuniu, Jezus
Wiktionary
(1.1) Jezusik, Jezusek, Jezusiczek, Jezuniek
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) pot. gwara. wyraża zdenerwowanie, zdziwienie, podziw lub przerażenie
forma rzeczownika.
(2.1) W. lp. od: Jezunio
Wiktionary
(1.1) Jezuniu! Daleko jeszcze?
(1.1) O, Jezuniu!… Jezuniu! — wrzasnęła nagle Magda, zrywając się.
Wiktionary
rzecz. Jezunio mos.
Wiktionary
(1.1) Chryste Panie, Chryste
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. osiedle typu miejskiego na zachodniej Ukrainie, położone w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie tyśmienickim, w międzyrzeczu rzek Dniestr i Bystrzyca;
Wiktionary
Jezupol ( Єзупіль, "Jezupil"; w latach 1939–1991 Żowteń, ukr. Жовтень) – osiedle w zachodniej Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie iwanofrankiwskim, siedziba hromady, w międzyrzeczu rzeki Dniestr i jej dopływu Bystrzyca.
Miasteczko liczy sobie ok. 870 gospodarstw (3 tys. mieszkańców).
Wikipedia
przym. jezupolski
Wiktionary
Jezus Chrystus - imię Syna Bożego w wyznaniach chrześcijańskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rel. centralna postać chrześcijaństwa;
(1.2) imię|polski|m.;
wykrzyknik
(2.1) M. lub W.: okrzyk wyrażający różne stany i postawy emocjonalne
Wiktionary
(1.1) Jezus natomiast udał się na Górę Oliwną, ale o brzasku zjawił się znów w świątyni.
(1.1) O żadnym z proroków Koran nie pisze z taką czcią, jak o Jezusie.
(1.2) Nazywam się Jezus Miguel Brito Garcia i jestem Hiszpanem.
(2.1) O Jezu, zostawiłam w domu włączone żelazko!
Wiktionary
IPA: ˈjɛzus, AS: i ̯ezus
Wiktionary
rzecz. jezuita mos., jezusowiec m., jezuityzm mrz., jezusowość ż.
:: zdrobn. Jezusek mos., gwara. Jezunio mos., Jezusicek mos.
przym. jezusowy, Jezusowy, jezuicki, przedjezusowy
wykrz. Jezu
Wiktionary
(1.1) Jezus Chrystus, Jezus z Nazaretu, Nauczyciel; Isa
(1.2) Jezunio, Jezusik, Jezusek, Jezusiczek, Jezuniek, Jezusicek
(2.1) Jezus Maria!, Jezuniu!, Jezu Chryste!, Chryste!, Chryste Panie!
Wiktionary
mały Jezus; dzieciątko Jezus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Jezus
(1.2) rel. Dzieciątko Jezus
Wiktionary
(1.2) W dzień Bożego Narodzenia / radość wszelkiego stworzenia, / ptaszki wgórę podlatują, / Jezuskowi przyśpiewują — przyśpiewują.
Wiktionary
rzecz. Jezus mos., jezuita mos., jezuityzm mrz., Jezunio mos., Jezusicek mos., Jezusiczek mos., Jezuniek mos.
przym. jezusowy, Jezusowy, Jezuskowy, jezuicki
przysł. jezuicko, po jezuicku
wykrz. Jezus
Wiktionary
(1.2) Jezusik, gwara. Jezunio, Jezusicek, Jezusiczek, Jezuniek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gwara. zdrobn. od: Jezus
(1.2) gwara. pieszcz. rel. Dzieciątko Jezus
Wiktionary
(1.1) Ale coś widać Pan Jezusicek nie folgował, ino za te grzeszyska chcioł ich pokarać… Za te grzechy… mój Boże, bo se tego aniołka zabroł do swoi chwały… zabroł mój Boze.
Wiktionary
przym. Jezusowy
rzecz. Jezus mos., Jezusek mos.
wykrz. Jezus
Wiktionary
(1.2) Jezusek, Jezusik, gwara. Jezunio, Jezusiczek, Jezuniek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gwara. zdrobn. od: Jezus
(1.2) gwara. pieszcz. rel. Dzieciątko Jezus
Wiktionary
(1.2) A jużta Jezusiczek przenajsłodszy biedoty opuścić nie opuści.
Wiktionary
przym. Jezusowy
rzecz. Jezus mos., Jezunio mos., Jezusek mos.
Wiktionary
(1.2) Jezusek, Jezusik, gwara. Jezunio, Jezusicek, Jezuniek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Jezus
(1.2) pieszcz. rel. Dzieciątko Jezus
Wiktionary
(1.2) Myślę, że Jezusikowi i Matce w stajence Betleemskiej nie mogło być lepiej.
Wiktionary
przym. Jezusowy
rzecz. Jezus mos., Jezunio mos.
Wiktionary
(1.2) Jezusek, gwara. Jezunio, Jezusicek, Jezusiczek, Jezuniek
Wiktionary
przenośnie: pobożny, bigoteryjny, dewocyjny
SJP.pl
podobny do Jezusa, taki jak u Jezusa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jezusem, dotyczący Jezusa
Wiktionary
rzecz. Jezus m., Jezusek m., jezuita m.
wykrz. Jezus
przym. jezuicki, Jezusowy, przedjezusowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wyznawca jezydyzmu
Wiktionary
(1.1) Kim są jezydzi prześladowani przez ekstremistów w Iraku?
Wiktionary
rzecz. Jezyd mos., Jezydka ż., jezydyzm mrz.
:: fż. jezydka ż.
przym. jezydzki
Wiktionary
wyznawca jezydyzmu, jazydyzmu
SJP.pl
wyznawczyni jezydyzmu, monoteistycznej religii kurdyjskiej; jazydka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. wyznawczyni jezydyzmu
Wiktionary
(1.1) Wysłuchano opowieści jezydek, które uciekły ze swojej wioski.
Wiktionary
rzecz. Jezyd mos., Jezydka ż., jezydyzm mrz.
:: fm. jezyd mos.
przym. jezydzki
Wiktionary
monoteistyczna religia kurdyjska; jazydyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. kurdyjska religia synkretyczna, utworzona w XII wieku przez szejcha Adiego, wywodząca się z nałożenia się powierzchownego szyizmu na zaratusztrianizm i łącząca elementy islamu, chrześcijaństwa nestoriańskiego, pierwotnych wierzeń indoirańskich, kurdyjskich oraz judaistycznych;
Wiktionary
Je
Wikipedia
rzecz. jezyd mos., jezydka ż., Jezyd mos., Jezydka ż., jazydyzm mrz.
przym. jezydzki
Wiktionary
(1.1) war. jazydyzm
Wiktionary
wyznawca jezydyzmu, jazydyzmu
SJP.pl
→ jezyda; jazydzki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jezydyzmem i jezydami, dotyczący jezydyzmu
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla jezydyzmu i jezydów
Wiktionary
(1.1) Społeczność jezydzka dzieli się na kasty.
Wiktionary
rzecz. jezyd mos., Jezyd mos., jezydka ż., Jezydka ż., jezydyzm mrz.
Wiktionary
o tłuszczach i olejach: rozkładać się, psuć się, gorzknieć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Łotwie, w środkowej części kraju;
Wiktionary
Jełgawa (łot. "Jelgava"; do 1918 roku historycznie Mitawa) – miasto na Łotwie, w środkowej części kraju, ok. 45 km na południowy zachód od Rygi, przy ujściu rzeki Drykszny do Lelupy (dawniej Aa), miasto wydzielone.
Jegława jest siedzibą novadsu Jełgawa, ale nie wchodzi w jego skład.
Wikipedia
przym. jełgawski
Wiktionary
(1.1) hist. Mitawa (do 1918)
Wiktionary
przestarzale o smaku, zapachu: zjełczały
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. o tłustościach: uległy jełczeniu, psuciu, zgorzkniały, zjełczały
(1.2) przest. o smaku: zjełczały, gorzki
Wiktionary
IPA: ˈjɛwʲci, AS: i ̯eu̯ʹḱi
Wiktionary
czas. jełczeć
rzecz. jełczenie, jełkość
Wiktionary
obraźliwie: gamoń, dureń, tępak; jołop; jełopa; jołopa; jałopa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pogard. człowiek nierozgarnięty, ograniczony, niezdatny do niczego
Wiktionary
(1.1) Nazwała go jełopem.
Wiktionary
IPA: ˈjɛwɔp, AS: i ̯eu̯op
Wiktionary
rzecz. jołop m., jełopa m., jołopa m., jałopa m.
:: zdrobn. jełopek m.
przym. jełopowy, jełopowaty
Wiktionary
(1.1) gamoń, gapa, fajtłapa, niezdara, nieogar
Wiktionary
(r. męski) tępy, ograniczony mężczyzna; jołopa; jołop; jełop; jałopa
SJP.pl
potocznie: mający cechy gamonia, jełopa; durnowaty, gamoniowaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. niewola
Wiktionary
IPA: ˈjɛ̇̃j̃stfɔ, AS: i ̯ė̃ĩ ̯stfo
Wiktionary
spójnik wprowadzający zdanie podrzędne warunkowe; jeżeli
SJP.pl
spójnik
(1.1) zob. jeżeli.
Wiktionary
(1.1) Jeśli zdobędziesz jej zaufanie, będziesz mógł ją zaprosić na kolację.
Wiktionary
IPA: ˈjɛ̇ɕlʲi, AS: i ̯ėślʹi
Wiktionary
(1.1) reg. śl. jesi, reg. śl. kie, reg. śl. kiej
Wiktionary
"jeśli" połączone z "by", partykułą trybu przypuszczającego
SJP.pl
spójnik
(1.1) …wprowadzający zdanie podrzędne mówiące, że zdarzenie jest możliwe do spełnienia w przyszłości
(1.2) …wprowadzający zdanie podrzędne mówiące, że zdarzenie jest nierealne albo niezrealizowane
(1.3) …wprowadzający zdanie podrzędne mówiące, że spełnienie warunku jest zależne od czyjej woli albo decyzji
(1.4) daw. …odpowiadający współczesnemu czy
Wiktionary
(1.1) Jeśliby uzyskał poparcie swojej partii, to będzie ubiegał się o fotel prezydencki.
(1.2) Jeślibym był wiedział, że mamy zebranie, to na pewno bym przyszedł.
Wiktionary
IPA: ˈjɛ̇ɕlʲibɨ, AS: i ̯ėślʹiby
Wiktionary
(1.1) gdyby, jeśli; rzad. jeżeliby
Wiktionary
spójnik "jeśli" połączony z końcówką czasownikową "-ś" (np. "Jeśliś taki mądry, to podaj definicję słowa "maślanka".")
SJP.pl
jeśniak czarny - gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych
SJP.pl
staropolski tytuł grzecznościowy; skrót zwrotu: jegomość pan; jespan
SJP.pl
spożywać pokarmy, odżywiać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zjeść)
(1.1) przyjmować pokarmy
Wiktionary
(1.1) Kiedy jem obiad, nie odbieram telefonów.
(1.1) Co będziesz jeść?
Wiktionary
IPA: jɛ̇ɕt͡ɕ, AS: i ̯ėść
Wiktionary
rzecz. jadalny mrz., jadalnia ż., jedzenie n., zjedzenie n., zjadanie n., podjadek m., jadło n., jadalność ż., jadaczka ż., zajadanie n., zajedzenie n., zajad m., wyjadanie n., wyjedzenie n., podjadanie n., podjedzenie n., ujadanie n., ujedzenie n., dojadanie n., dojedzenie n.
czas. objadać, zjeść dk., jadać ndk., zjadać ndk., zajadać ndk., zajeść dk., wyjadać ndk., wyjeść dk., podjadać ndk., podjeść dk., ujadać ndk., ujeść dk., dojadać ndk., dojeść dk.
przym. jadalny, jedzeniowy
Wiktionary
(1.1) neutr. konsumować, posilać się, pożywiać się, spożywać, sycić się, zjadać; pot. chapać, papusiać, szamać, wpieprzać, wpierniczać, wrzucać na ruszt, żreć, zżerać; wulg. wpierdalać; stpol. głość
Wiktionary
skrót od: jeździectwo, jeździecki
SJP.pl
człowiek jeżdżący wierzchem na zwierzęciu wierzchowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) jeźdz. osoba jeżdżąca wierzchem na zwierzęciu wierzchowym;
(1.2) środ. sport. kolarz
Wiktionary
Jeździec – człowiek kierujący zwierzęciem (najczęściej koniem, także wielbłądem, osłem, mułem i innymi), na którym jedzie wierzchem.
W niektórych sytuacjach stosuje się inne określenia: np. jeździec – kobieta to amazonka, jeździec na słoniu to kornak, jeździec na wyścigach koni to dżokej, a jeździec cyrkowy to woltyżer.
Wikipedia
(1.1) Adam jest bardzo doświadczonym jeźdźcem.
Wiktionary
IPA: ˈjɛ̇ʑd͡ʑɛt͡s, AS: i ̯ėźʒ́ec
Wiktionary
rzecz. jeżdżenie n., jazda ż., ujeżdżanie n., ujeżdżenie n., jeździectwo n.
:: fż. jeźdźczyni ż.
czas. przyjeżdżać, jeździć ndk., jechać ndk.
przym. jeździecki
wykrz. jazda
Wiktionary
przymiotnik od: jeździec
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jeździectwem, dotyczący jeździectwa
Wiktionary
(1.1) Związek Sokolstwa Polskiego, tradycyjnie uprawiający gimnastykę zbiorową, zaczął także formować sekcje wioślarskie, kolarskie, jeździeckie.
Wiktionary
rzecz. jeździectwo n., jeździec mos., jeźdźczyni ż., najeźdźca mos., jazda ż., jeżdżenie n., jezdny mos.
czas. jeździć ndk., jechać ndk., pojechać dk., najechać dk.
przym. jezdny
wykrz. jazda
Wiktionary
(1.1) hippiczny, hipiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sport. dyscyplina sportu konnego z wyjątkiem wyścigów konnych
(1.2) sport. ogół sportowców uprawiających jeździectwo (1.1)
Wiktionary
Jeździectwo – wszystkie konkurencje sportów konnych wraz z powożeniem.
Wikipedia
(1.1) (…) trener jeździectwa (…) przyprowadził ze sobą dwa koniki. Za cenę przejażdżki jednym z nich w najprawdziwszej czapce dżokejce na głowie maluchy gotowe były stać w kolejce pokaźnej długości.
Wiktionary
rzecz. jeździec mos., jeźdźczyni ż., jezdnia ż.
czas. jeździć ndk.
przym. jeździecki
Wiktionary
(1.1) hippika, hipika
Wiktionary
pojazd dla dziecka w postaci zabawki edukacyjnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) czterokołowa zabawka do jeżdżenia dla małych dzieci, przypominająca rowerek lub samochodzik
Wiktionary
1. przebywać (stale, lub od czasu do czasu) odległość jakimkolwiek środkiem lokomocji; podróżować, udawać się dokądś;
2. przenośnie: wodzić, przesuwać, np. jeździć piórem po papierze;
3. przenośnie: ślizgać się, suwać się, np. buty jeżdżą po nogach;
4. umieć posługiwać się jakimś środkiem lokomocji, np. świetnie jeździć na rowerze;
5. o środkach lokomocji, pojazdach: kursować, być w ruchu
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) przenosić się z miejsca na miejsce środkiem lokomocji
(1.2) poruszać się na grzbiecie konia
(1.3) o pojazdach: kursować tą samą trasą
Wiktionary
(1.3) Autobus jeździ codziennie tą samą trasą.
Wiktionary
IPA: ˈjɛ̇ʑd͡ʑit͡ɕ, AS: i ̯ėźʒ́ić
Wiktionary
rzecz. jazda ż., jezdnia ż., jeździectwo n., jeździec m., jeźdźczyni ż., jeżdżenie n., podjazd mrz., pojazd mrz., wyjazd m.
czas. jechać, jeżdżać
przym. jeździecki, zjazdowy
wykrz. jazda
Wiktionary
(1.1) podróżować
Wiktionary
→ jeździec; dżokejka, amazonka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. rzad. osoba płci żeńskiej jeżdżąca na jakimś zwierzęciu wierzchowym, uprawiająca jazdę konną
Wiktionary
(1.1) Wtedy uda, piersi, ramiona jeźdźczyni harmonijnie z ruchami konia unosiły się, opadały i ciągnęły na siodle.
Wiktionary
IPA: jɛ̇ɕt͡ɕˈt͡ʃɨ̃ɲi, AS: i ̯ėśćčỹńi
Wiktionary
rzecz. jeździectwo n.
:: fm. jeździec mos.
czas. przyjeżdżać, jechać, jeździć ndk.
przym. jeździecki
przysł. jeździecko
wykrz. jazda
Wiktionary
(1.1) amazonka
Wiktionary
1. ssak o ciele pokrytym kolcami;
2. potocznie: włosy krótko przycięte, sterczące do góry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. owadożerny ssak pokryty igłami
(1.2) pot. krótko ścięte włosy
(1.3) roln. narzędzie rolnicze do spulchniania ziemi
(1.4) wojsk. przenośna zapora z ustawionych prostopadle belek z drutem
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: jeżyć
Wiktionary
Jeż ("Erinaceus") – rodzaj ssaków z podrodziny jeży (Erinaceinae) w obrębie rodziny jeżowatych (Erinaceidae).
Wikipedia
(1.1) Spotkałem dzisiaj w lesie jeża.
(1.2) Znowu obciąłeś włosy na jeża?
Wiktionary
IPA: jɛʃ, AS: i ̯eš
Wiktionary
rzecz. jeżyk m., jeżątko n., jeżyna ż., jeżenie n., jeżówka ż., najeżanie n., najeżenie n., jeżowiec m., Jeżów m., jeżowate nmos., jeżowce nmos., najeżka ż., najeżkowate nmos., jeżowianin m., jeżowianka ż.
:: fż. jeżyca ż.
czas. jeżyć ndk., najeżać ndk., najeżyć dk.
przym. jeży, jeżynowy, jeżycowy, jeżowcowy, jeżowaty, najeżkowaty, jeżowy
Wiktionary
jeżak brzegowy (Psammechinus miliaris), szkarłupień zaliczany do rzędu najeżykowców
SJP.pl
diodon
SJP.pl
maszyna do drapania tkanin, nadająca im puszystość i włochatość; draparka
SJP.pl
podobny do jeża; kolczasty, najeżony
SJP.pl
krzew; lipka pokojowa; sparmania
SJP.pl
Jeżatka ("Atherurus") – rodzaj ssaków z rodziny jeżozwierzowatych (Hystricidae).
Wikipedia
podobny do jeża; jeżasty, kolczasty, najeżony
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Poznań. jeździć
Wiktionary
rzecz. jeżdżenie n.
czas. jeździć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|jeździć.
Wiktionary
(1.1) Jeżdżenie mercedesem jest synonimem bogactwa.
Wiktionary
IPA: jɛʒˈd͡ʒɛ̃ɲɛ, AS: i ̯ežǯẽńe
Wiktionary
czas. jeżdżać, jeździć ndk.
rzecz. jeźdźczyni ż., jazda ż., jeździec m., ujeżdżanie n., jezdnia ż.
przym. jeździecki, zjazdowy
wykrz. jazda
Wiktionary
spójnik wprowadzający zdanie podrzędne warunkowe; jeśli
SJP.pl
spójnik
(1.1) …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego
Wiktionary
(1.1) Jeżeli rzeczywiście Ziemia jest kulą, to ludzie mieszkający w Australii powinni spaść w otchłań piekielną.
Wiktionary
IPA: jɛˈʒɛlʲi, AS: i ̯eželʹi
Wiktionary
(1.1) = jeśli, reg. śl. jesi, reg. śl. kie, reg. śl. kiej; gdy
Wiktionary
spójnik
(1.1) rzad. jeśliby
Wiktionary
IPA: jɛˈʒɛlʲibɨ, AS: i ̯eželʹiby
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|jeżyć.
Wiktionary
czas. jeżyć
rzecz. jeżątko n., jeż mzw., jeżyca ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa wielu miejscowości w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Jeżewo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina z rodziny jeżogłówkowatych, o kwiatach pozbawionych okwiatu, rosnąca zwykle w okolicy zbiorników wodnych
SJP.pl
Je
Wikipedia
rodzina roślin kwiatowych, wodnych i błotnych
SJP.pl
Jeżogłówkowate ("Sparganiaceae" F. Rudolphi) – rodzina roślin jednoliściennych wyróżniana w niektórych systemach klasyfikacyjnych (m.in. system Cronquista z 1981, system Reveala z lat 1994-1999 i 2007). W każdym wypadku takson miał charakter monotypowy – zawierał jeden rodzaj – jeżogłówka ("Sparganium" L.). W ujęciu Angiosperm Phylogeny Website oraz systemów publikowanych przez Angiosperm Phylogeny Group należące tu rośliny włączane są do rodziny pałkowate "Typhaceae".
Wikipedia
o cechach jeżogłówkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
gatunek kraba; maja; pająk morski
SJP.pl
Jeżokrab ("Lithodes maja" pisane też "Lithodes maia") – gatunek stawonoga z rodziny krabonowatych Lithodidae zaliczanej do dziesięcionogów miękkoodwłokowych (Anomura).
Wikipedia
jeżolist zwyczajny - gatunek mchu z rodziny białozębowatych
SJP.pl
tropikalna ryba morska z rzędu najeżkokształtnych; rybojeż; jeżówka; najeżka; diodon
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny pieczarkowatych
SJP.pl
rodzina ssaków o ciele pokrytym igłami, owadożernych, zamieszkujących Afrykę, Europę i Azję
SJP.pl
Jeżowate (Erinaceidae) – rodzina ssaków łożyskowych zaliczana do rzędu owadożerów (Eulipotyphla).
Wikipedia
1. o cechach jeżowatych (rodzina ssaków);
2. przypominający jeża, nastroszony, kłujący
SJP.pl
przygotowywać glebę za pomocą jeża (rodzaj brony)
SJP.pl
mieszkaniec Jeżowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Jeżowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
przedstawiciel gromady jeżowców (Echinoidea), przydennych zwierząt morskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Echinoidea|ref=tak. morskie zwierzę należące do szkarłupni;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bo straszna to przecie myśl dla ludzkiego rozumu i nieznośne czucie dla serca matki sierocej, iż jej syn wałęsa się na dnie morza, nie mogąc znaleźć spoczynku, miotany i targany, z miejsca na miejsce przez tajemnicze i straszliwe oceanu potwory, jakoby w duszy szatana wyśnione - przez diabły morskie i rekiny, przez głowonogi ośmiornice, przez gruboskorupe langusty, ohydne kraby, oślizgłe mięczaki, ukwiały i jeżowce.
Wiktionary
rzecz. jeżątko n., jeż mzw., jeżyca ż.
Wiktionary
rodzaj gryzoni z rodziny ursonowatych; koendu, kuandu, igłozwierz
SJP.pl
przymiotnik od: Jeżowe, Jeżów, Jeżów Sudecki
SJP.pl
szczytowy okres stalinowskiej wielkiej czystki (od nazwiska komisarza spraw wewnętrznych N. Jeżowa)
SJP.pl
przymiotnik od: jeż
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) taki, który należy do jeża
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla jeża, mający cechy jeża
Wiktionary
IPA: jɛˈʒɔvɨ, AS: i ̯ežovy
Wiktionary
rzecz. jeżątko n., jeż mzw., jeżyca ż.
Wiktionary
gatunek roślinożernego ssaka z rodziny o tej samej nazwie, z rzędu gryzoni, którego przednią część ciała pokrywają długie, białe, szczecinowate włosy, a grzbiet i ogon grube kolce ubarwione w czarno-białe poprzeczne pasy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Hystrix|Linnaeus|ref=tak., rodzaj ssaków z rodziny jeżozwierzowatych, których tułów pokryty jest długimi kolcami;
(1.2) zool. gryzoń z rodzaju jeżozwierzy (1.1)
Wiktionary
Jeżozwierz ("Hystrix") – rodzaj ssaków z rodziny jeżozwierzowatych (Hystricidae).
Wikipedia
(1.2) Gerda pamiętała jeszcze, jakie wielkie i kunsztowne wydawały jej się płatki wtedy, gdy je oglądała przez powiększające szkło, ale tu były jeszcze o wiele większe i bardziej przerażające; były żywe, stanowiły przednią straż Królowej Śniegu; miały najdziwniejsze kształty; niektóre wyglądały jak szkaradne, wielkie jeżozwierze, inne jak sploty wężów, wysuwających głowy, a znowu inne — jak małe, grube niedźwiedzie o nastroszonej sierści, wszystkie były oślepiająco białe, wszystkie były żywymi płatkami śniegu.
Wiktionary
IPA: jɛˈʒɔzvʲjɛʃ, AS: i ̯ežozvʹi ̯eš
Wiktionary
rzecz. jeżozwierzowate nmos.
Wiktionary
gatunek roślinożernego ssaka z rodziny o tej samej nazwie, z rzędu gryzoni, którego przednią część ciała pokrywają długie, białe, szczecinowate włosy, a grzbiet i ogon grube kolce ubarwione w czarno-białe poprzeczne pasy
SJP.pl
o cechach jeżozwierzowatych (rodzina gryzoni)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Hystricidae|G. Fischer|ref=tak., rodzina ssaków lądowych z rzędu gryzoni;
Wiktionary
Jeżozwierzowate jeżozwierze (Hystricidae) – rodzina ssaków z infrarzędu jeżozwierzokształtnych (Hystricognathi) w obrębie rzędu gryzoni (Rodentia). Największym z gatunków jeżozwierzy jest żyjący także w południowej Europie jeżozwierz afrykański ("Hystrix cristata"). Niekiedy błędnie nazwą „jeżozwierz” określa się żyjące w Ameryce ursony.
Wikipedia
(1.1) Grzbiet jeżozwierzowatych pokrywają kolce.
Wiktionary
rzecz. jeżozwierz mzw.
Wiktionary
(1.1) daw. jeżozwierze
Wiktionary
o cechach jeżozwierzowatych (rodzina gryzoni)
SJP.pl
podrząd ssaków z rzędu gryzoni
SJP.pl
Jeżozwierzowce (Hystricomorpha) – podrząd ssaków z rzędu gryzoni (Rodentia).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. samica jeża
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Aciphylla|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny selerowatych;
(1.3) bot. roślina z rodzaju jeżyca (1.2)
Wiktionary
Jeżyca, acyfylla ("Aciphylla") – rodzaj roślin z rodziny selerowatych ("Apiaceae"). Obejmuje 45 gatunków występujących głównie na Nowej Zelandii, poza tym kilka rośnie w Australii. Niektóre gatunki uprawiane jako rośliny ozdobne.
Wikipedia
rzecz. jeżyk m., jeżątko n., jeżyna ż., jeżenie n., jeżówka ż., najeżanie n., najeżenie n., jeżowiec m., Jeżów m., jeżowate nmos., jeżowce nmos., najeżka ż., najeżkowate nmos., jeżowianin m., jeżowianka ż.
:: fm. jeż m.
czas. jeżyć ndk., najeżać ndk., najeżyć dk.
przym. jeży, jeżynowy, jeżycowy, jeżowcowy, jeżowaty, najeżkowaty, jeżowy
Wiktionary
(1.2) acyfylla
(1.3) acyfylla
Wiktionary
dzielnica Poznania
SJP.pl
Jeżyce – część miasta Poznania i jednocześnie obszar w Systemie Informacji Miejskiej, a również osiedle samorządowe.
Wikipedia
przymiotnik od: Jeżyce
SJP.pl
mały jeż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: jeż
Wiktionary
IPA: ˈjɛʒɨk, AS: i ̯ežyk
Wiktionary
rzecz. jeżątko n., jeż m., jeżyca ż.
Wiktionary
1. jeżyna fałdowana - krzew z rodziny różowatych, wyróżniający się soczystymi, smacznymi, czarnymi owocami, kształtem przypominającymi nieco maliny; ostrężyna, ożyna;
2. owoc tej rośliny; ostrężyna, ożyna;
3. jeżyna popielicowa - roślina z rodziny różowatych, o płożących pędach i kwaśnych, pokrytych sinym nalotem owocach, rosnąca dziko w całej Polsce; popielica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Rubus|L.|ref=tak., rodzaj krzewów z rodziny różowatych o pędach okrytych kolcami i czarnych lub czerwonych jadalnych owocach;
(1.2) bot. pot. krzew jeżyny (1.1) o czarnych owocach, m.in. z gatunku jeżyna popielica
(1.3) spoż. jadalny owocostan czarnej jeżyny (1.2)
Wiktionary
Jeżyna, ożyna a. ostrężyna ("Rubus" L.) – rodzaj roślin z rodziny różowatych. Część przedstawicieli określana jest zwyczajowo w języku polskim malinami (gatunki o różnej przynależności w obrębie podrodzajów, które łączy czerwona barwa owoców i odpadanie ich od dna kwiatowego po dojrzeniu).
Wikipedia
(1.1) Do krajowych gatunków jeżyn zaliczamy malinę kamionkę.
(1.2) Na skraju drogi rośnie dużo jeżyn.
(1.3) Z jeżyn można zrobić pyszne konfitury.
Wiktionary
IPA: jɛˈʒɨ̃na, AS: i ̯ežỹna
Wiktionary
rzecz. jeżątko n., jeżyca ż., jeż mzw., jeżynówka ż.
przym. jeżynowy
Wiktionary
(1.1) ożyna; reg. ostrężyna, dziady, reg-pl|Kraków|czernica., reg-pl|Śląsk|popieluszka.; lud. drapaki
(1.2) gw. Śląsk Cieszyński popieluszka
Wiktionary
rodzaj morskich ryb z rzędu skorpenokształtnych; jeżynka
SJP.pl
1. teren porośnięty krzewami jeżyn;
2. wdziorek jeżyniak - błonkówka z rodziny pilarzowatych, której larwy żerują na krzewach jeżyn i malin
SJP.pl
1. zgrubienie od: jeżyna;
2. miejsce w lesie, gdzie rosną jeżyny
SJP.pl
1. zdrobnienie od: jeżyna;
2. rodzaj morskich ryb z rzędu skorpenokształtnych; jeżynek
SJP.pl
przymiotnik od: jeżyna
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący jeżyn (krzewów i owoców)
(1.2) przyrządzony z jeżyn, z dodatkiem owoców jeżyn
Wiktionary
(1.1) Zając czmychnął w zarośla jeżynowe.
(1.2) Babcia Honorata przygotowywała znakomite przetwory jeżynowe.
Wiktionary
rzecz. jeżątko n., jeżyca ż., jeż mzw., jeżyna ż., jeżynówka ż.
Wiktionary
nalewka z jeżyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. nalewka na owocach jeżyny
Wiktionary
Jeżynówka – nalewka z owoców jeżyny o bordowym kolorze. Istnieje wiele receptur, najprostszym sposobem wykonania jest zalanie owoców spirytusem tak, aby je dokładniej przykrywał na 3–4 tygodnie (nie dłużej, bo z powodu kontaktu pestek z alkoholem może stać się gorzka). Po tym czasie zlewa się nalew, a owoce zasypuje cukrem lub zalewa syropem. Po następnych paru tygodniach łączy się oba płyny i butelkuje.
Wikipedia
(1.1) U babci Honoraty czekała na zziębniętych rodziców jeżynówka.
Wiktionary
rzecz. jeżyna ż.
przym. jeżynowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zgrub. od jeż
Wiktionary
stroszyć, nastawiać, podnosić (włosy, sierść)
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) stroszyć, podnosić (włosy, sierść)
czasownik zwrotny niedokonany jeżyć się
(2.1) wznosić się, sterczeć
(2.2) przen. stawać się nieufnym, przybierać postawę obronną
(2.3) przen. być pełnym czegoś, np. przeszkód, trudności
Wiktionary
(2.1) A lis skoczy do lasa, sierść się na nim jeży.
(2.2) Człowiek w pierwszym zetknięciu z kimś lub czymś obcym odczuwa lęk i niepewność, jeży się, pełen czujnej i podejrzliwej nieufności.
Wiktionary
IPA: ˈjɛʒɨt͡ɕ, AS: i ̯ežyć
Wiktionary
rzecz. jeżątko n., jeż m., jeżenie n., najeżenie n., jeżyca ż.
czas. najeżyć dk.
przym. najeżony
Wiktionary
1. ssak o ciele pokrytym kolcami;
2. potocznie: włosy krótko przycięte, sterczące do góry
SJP.pl
Je
Wikipedia
1. tropikalna ryba morska z rzędu najeżkokształtnych; diodon; najeżka; jeżoryb; rybojeż;
2. roślina lecznicza z rodziny astrowatych; echinacea
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Echinacea|Moench|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
(1.2) icht. nazwa systematyczna|Diodon|L.|ref=tak., rodzaj tropikalnych ryb morskich z rodziny najeżkowatych, posiadających ruchome kolce
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. jeżątko n., jeż mzw., jeżyca ż.
Wiktionary
(1.2) diodon, najeżka
Wiktionary
młode jeża; mały jeż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zool. młody jeż
Wiktionary
rzecz. jeż m., jeżyk m., jeżyca ż., jeżyna ż., jeżenie n., jeżówka ż., najeżanie n., najeżenie n., jeżowiec m., Jeżów m., jeżowate nmos., jeżowce nmos., najeżka ż., najeżkowate nmos., jeżowianin m., jeżowianka ż.
czas. jeżyć ndk., najeżać ndk., najeżyć dk.
przym. jeży, jeżynowy, jeżycowy, jeżowcowy, jeżowaty, najeżkowaty, jeżowy
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = hist. junackie hufce pracy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię Boga w Starym Testamencie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
forma zaimka.
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. C. od: ona, jej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: DZIANKsu] prowincja we wschodnich Chinach; Ciangsu, Kiangsu
SJP.pl
Jiangsu (chiń. upr. 江苏; chiń. trad. 江蘇; pinyin "Jiāngsū"; Wade-Giles "Chiang-su") – prowincja ChRL położona w środkowej części wschodniego wybrzeża Chin.
Jej nazwa pochodzi od "Jiangning" (Nankin) i Suzhou.
Prowincja Jiangsu graniczy z Szantung od północy, z prowincją Anhui od zachodu, oraz z prowincją Zhejiang i miastem wydzielonym Szanghaj od strony południowej.
Wikipedia
[czytaj: DZIANKsi] miasto w Chinach; Ciangsi, Kiangsi
SJP.pl
Jiangxi (; chiń. upr. 江西; chiń. trad. 江西; pinyin "Jiāngxī"; Wade-Giles "Chiang-hsi"; dosł. „Na Zachód od rzeki Jangcy”) – prowincja ChRL położona w południowo-wschodniej części kraju, rozciągająca się między Jangcy na północy, a górami na południu.
W prowincji rozwinął się przemysł spożywczy, włókienniczy, maszynowy, metalowy, cementowy, papierniczy oraz drzewny.
Wikipedia
[czytaj: dżi-ao] chińska jednostka płatnicza, moneta lub banknot (1 juan = 10 jiao = 100 fenów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. tradycyjny chiński pierożek z nadzieniem mięsnym, o charakterystycznym kształcie naśladującym sztabki złota popularne w starożytnych Chinach, który gotuje się na parze lub smaży na rozgrzanym tłuszczu;
Wiktionary
Jiaozi (chin. trad. 餃子, chin. upr. 饺子, pinyin "jiǎozi"), w Japonii znane jako gyōza (ぎょうざ) – tradycyjne chińskie pierożki, popularne również w kuchni innych krajów wschodniej Azji. Podobne nieco do polskich kołdunów, nadziewane są zazwyczaj mięsem z dodatkiem kapusty pekińskiej lub np. imbiru bądź szczypioru, w poszczególnych regionach Chin różnią się jednak między sobą składem ciasta, nadzieniem i kształtem.
Wikipedia
(1.1) To, co wyróżnia jiaozi, to wydłużony kształt półksiężyca.
Wiktionary
miasto w Czechach; Jiczyn, Jičín
SJP.pl
→ Jiczin; jiczyński
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. jiczyński.
Wiktionary
(1.1) Jego Rumcjas spacerował po linie rozciągniętej pomiędzy jiczińskim zamkiem, bramą miejską i murami obronnymi.
Wiktionary
IPA: jiˈt͡ʃʲĩj̃sʲci, AS: i ̯ičʹĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Jiczyn
Wiktionary
miasto w Czechach; Jiczin, Jičín
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Czechach;
Wiktionary
Jiczyn ( Jičín, Jitschin lub "Gitschin") – gmina i miasto w Czechach, w kraju hradeckim i dawnym powiecie Jiczyn. Siedzibą władz gminy jest miasto Jiczyn.
Gmina Jiczyn zajmuje powierzchnię 25,88 km², a zamieszkuje ją 16 230 osób (stan na dzień 31.12.2023).
Gmina położona jest w Kotlinie Jiczyńskiej, na pograniczu dwóch wyżyn: Turnovskiej i Jiczyńskiej. Jiczyn nazywany jest „bramą do Czeskiego Raju”, stanowiąc zarazem jedno z głównych i największych miast tego regionu turystycznego.
Wikipedia
IPA: ˈjit͡ʃɨ̃n, AS: i ̯ičỹn
Wiktionary
przym. jiczyński, jicziński
Wiktionary
→ Jiczyn; jicziński
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Jiczynem
Wiktionary
(1.1) Rumcajs spoglądał na jiczyński rynek.
Wiktionary
IPA: jiˈt͡ʃɨ̃j̃sʲci, AS: i ̯ičỹĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Jiczyn
Wiktionary
(1.1) jicziński
Wiktionary
skrót od: jidysz
SJP.pl
skrót
(1.1) = jęz. jidysz
Wiktionary
(1.1) Najbardziej znanym dziełem Szaloma Asza był jednak „Got fun nekome” (jid. „Bóg zemsty”) z 1907 roku.
Wiktionary
Jidai-geki (jap. 時代劇 jidai-geki; także 時代物 "jidai-mono") – gatunek filmu, przedstawienia teatralnego lub widowiska TV, w którym akcja rozgrywa się w Japonii w dawnych czasach, przed okresem Meiji, przeważnie w okresie Edo (1603–1868). Fabuła przedstawia na ogół przygody samurajów, chłopów, rzemieślników i kupców.
Wikipedia
język Żydów europejskich należący do grupy języków germańskich, powstały w X-XII w.; jidysz
SJP.pl
jidyszyzm;
1. wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na języku jidysz albo z niego przejęte;
2. ruch i prąd kulturowy uznający jidysz za język narodowy Żydów
SJP.pl
język Żydów europejskich powstały w X-XII w.; jidisz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język Żydów aszkenazyjskich;
Wiktionary
Jidysz (jid. ייִדיש "jidisz", dosł. „żydowski” – od pierwotnego określenia w tym języku ייִדיש־טײַטש "jidisz-tajcz" „żydowsko-niemiecki”, „judeo-niemiecki”) – język Żydów aszkenazyjskich, powstały ok. X wieku w południowych Niemczech na bazie jednego z dialektów języka staro- i średnio-wysoko-niemieckiego z dodatkiem elementów hebrajskich, słowiańskich i romańskich.
Wikipedia
(1.1) Mówił tylko w jidysz, ale rozumiał też kilka innych języków.
(1.1) Opowieść przy stole toczył po angielsku, my rozmawialiśmy ze sobą po rosyjsku, czasem wstawiałem jakieś popularne powiedzonko w jidysz, co spotykało się z uśmiechem zrozumienia i wdzięczności.
(1.1) W trzecim okresie swej twórczości literackiej podejmuje pionierską inicjatywę zaadaptowania na grunt polski utworów żydowskich, czym utoruje drogę przyszłym tłumaczom literatury jidysz na język polski oraz tym twórcom, którzy – jak Szaniawski – wprowadzać będą żydowskie wątki i charaktery do literatury rodzimej.
Wiktionary
IPA: ˈjidɨʃ, AS: i ̯idyš
Wiktionary
rzecz. Judea ż., jidyszystyka ż., jidyszysta mos., jidyszystka ż., jidyszyzm mrz.
przym. jidyszowy
Wiktionary
(1.1) język żydowski; przest. żargon
Wiktionary
→ jidysz; jidiszowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. związany z jidysz, dotyczący jidysz
Wiktionary
(1.1) W swojej monografii zajęła się porównaniem przysłów jidyszowych i polskich, wykorzystując obszerne ich zbiory oraz dostępne opracowania specjalistyczne.
Wiktionary
rzecz. jidysz mrz., jidyszystyka ż., jidyszysta mos., jidyszystka ż., jidyszyzm mrz.
Wiktionary
zwolennik jidyszyzmu (ruchu i prądu kulturowego wewnątrz kultury żydowskiej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. dziedzina nauki badająca język jidysz i literaturę tworzoną w tym języku, a także ogólnie kulturę z nim związaną
(1.2) eduk. studia uniwersyteckie w dziedzinie jidyszystyki (1.1)
Wiktionary
rzecz. jidysz mrz., jidyszysta mos., jidyszystka ż., jidyszyzm mrz.
przym. jidyszowy
Wiktionary
(1.1) filologia jidyszowa
(1.2) filologia jidyszowa
Wiktionary
jidiszyzm;
1. wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na języku jidysz albo z niego przejęte;
2. ruch i prąd kulturowy uznający jidysz za język narodowy Żydów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z jidysz;
(1.2) hist. kult. żyd. nurt kulturowy uznający jidysz za język narodowy Żydów i dążący do rozwoju świeckiej kultury żydowskiej w oparciu o ten język;
Wiktionary
Jidyszyzm – wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa, jak również dowolny inny składnik językowy, zapożyczone z języka jidysz.
Maria Brzezina używa ponadto w swoich publikacjach („Język mniejszości narodowych […]. Południowokresowa polszczyzna Żydów” oraz „Polszczyzna Żydów”) w tym znaczeniu terminu jidyzm, a także szerszego określenia iudaicum (liczba mnoga: "iudaica"), obejmującego elementy jidyszowe i hebrajskie.
Wikipedia
(1.1) W tym słowniku jest wiele jidyszyzmów.
(1.1) Jak podkreśla wielu znanych badaczy, Frank była zasymilowana i nie była syjonistką. Pisała po niderlandzku, bez śladu naleciałości hebrajskich czy jidyszyzmów.
(1.2) Od niedzieli odbywać się będzie w Warszawie dwudniowa konferencja „Jidyszyzm: Mitologie i Ikonografie”. Dotyczy ona jidyszyzmu, który był konkurencyjnym względem syjonizmu nurtem żydowskiej kultury.
Wiktionary
IPA: jiˈdɨʃɨsm̥, AS: i ̯idyšysm̦
Wiktionary
rzecz. jidysz m., jidyszystyka ż., jidyszysta m., jidyszystka ż., jidyszkejt m.
przym. jidyszowy
Wiktionary
[czytaj: dżig] gigue; giga;
1. taniec ludowy pochodzenia angielskiego, żywy, skoczny, popularny do dziś w Irlandii
2. część klasycznej suity o melodyce zbliżonej do tego tańca
3. dawny instrument muzyczny smyczkowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) choreogr. taniec ludowy pochodzenia angielskiego, żywy, skoczny, popularny do dziś w Irlandii
(1.2) część klasycznej suity o melodyce zbliżonej do jiga (1.1)
(1.3) dawny instrument muzyczny smyczkowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) gigue, giga
(1.1) gigue, giga
(1.1) gigue, giga
Wiktionary
[czytaj: DZIlin] prowincja i miasto w Chinach; Cilin
SJP.pl
Jilin (; chiń. upr. 吉林; chiń. trad. 吉林; pinyin "Jílín"; Wade-Giles "Chi-lin"; dosł. „Szczęśliwy Las”) – północno-wschodnia prowincja ChRL, część regionu Dongbei przy granicy z Rosją. Stolicą prowincji jest Changchun.
W Jilin znajduje się kompleks skoczni narciarskich z największą w Chinach o punkcie K 90 metrów.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|jimać.
Wiktionary
czas. jimać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. chwytać
Wiktionary
IPA: ˈjĩmat͡ɕ, AS: i ̯ĩmać
Wiktionary
rzecz. jimanie n.
Wiktionary
[czytaj: DŻIMmu] pierwszy legendarny władca Japonii
SJP.pl
Cesarz Jimmu (jap. 神武天皇 Jinmu tennō) – legendarny pierwszy cesarz Japonii (panował w latach 660–585 p.n.e.), według mitologii japońskiej kontynuator misji Ninigiego, który wyruszył na ziemię, aby podbić Archipelag Japoński.
Z pomocą babki swego pradziadka Ninigiego – bogini słońca Amaterasu (Ama-terasu-ō-mikami) – która nakazała, aby zesłano mu magiczny miecz oraz przewodnika Yatagarasu w postaci kruka o trzech nogach, wypełnił zadanie zdobywając nowe ziemie. Pośmiertnie nadano mu imię Jimmu.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Jimmy – drugi singel brytyjskiej wokalistki M.I.A. z drugiego albumu "„Kala”". Jest to pierwszy singel M.I.A. wydany w Japonii. Singel został wydany w Wielkiej Brytanii na CD oraz 7" i 12" płycie winylowej. W lutym 2008 utwór pojawił się na amerykańskich listach przebojów, osiągając dwudziestą ósmą pozycję po pięciu tygodniach na liście.
Wikipedia
[czytaj: dżimni] model samochodu marki Suzuki
SJP.pl
in, yin;
1. w chińskiej filozofii klasycznej: żeński, negatywny pierwiastek w przyrodzie, przeciwieństwo jang (yang);
2. zawierający ten pierwiastek (np. produkty jin)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
podstawowa zasada klasycznej filozofii chińskiej oznaczająca wzajemne oddziaływanie pierwiastka męskiego jang i żeńskiego jin; yin-yang
SJP.pl
[czytaj: DZInan] miasto w Chinach; Cinan
SJP.pl
Jinan (chiń. upr. 济南; chiń. trad. 濟南; pinyin "Jǐnán", wym. []) – miasto we wschodnich Chinach, nad rzeką Huang He, ośrodek administracyjny prowincji Szantung. W 2010 roku liczba mieszkańców strefy zurbanizowanej wynosiła 2 227 937. Zespół miejski w 1999 roku liczył 5 576 309 mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: dzindo] rasa koreańskich psów z grupy szpiców
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: dżingiel] krótki, rozpoznawalny przerywnik dźwiękowy, używany zwykle w radiu lub telewizji jako autoreklama; dżingel, dżingiel, dżyngiel, jingle
SJP.pl
tradycyjny teatr chiński, łączący grę aktorską, muzykę i śpiew, ale bez udziału tańca
SJP.pl
[czytaj: dżingl] krótki, rozpoznawalny przerywnik dźwiękowy, używany zwykle w radiu lub telewizji jako autoreklama; dżingel, dżingiel, dżyngiel, jingiel
SJP.pl
Jingle – rozszerzenie protokołu XMPP o możliwość multimedialnej komunikacji peer-to-peer z użyciem rozmów głosowych oraz komunikacji video. Jingle Signalling, zdefiniowany w dokumencie XEP-0166, zarządza połączeniami, zaś część odpowiedzialna za rozmowy głosowe (VoIP) nazywa się Jingle Audio i jest opisana w XEP-0167. Oba dokumenty mają obecnie (25 maja 2007) status eksperymentalny.
Wikipedia
napastliwy szowinizm, arogancki nacjonalizm, zwłaszcza połączony z wojowniczą polityką zagraniczną; dżingoizm, dżyngoizm
SJP.pl
Ji
Wikipedia
jurajski tyreofor z rodziny stegozaurów; yingszanozaur
SJP.pl
[czytaj: dzindzia] japońska świątynia sintoistyczna; miya; mija
SJP.pl
Ji
Wikipedia
zaimek nieokreślony
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. inny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. z pewnością
Wiktionary
żywy taniec akrobatyczny pochodzący z nowojorskiego Harlemu lat dwudziestych XX wieku
SJP.pl
[czytaj: dżu-dżitsu] japoński system samoobrony opierający się na wykorzystaniu ruchów przeciwnika przeciw niemu samemu; sportowa odmiana tej sztuki walki; dżiu-dżitsu; dżudżitsu; dżu-dżitsu; jiujitsu; jujutsu; jujitsu; ju-jitsu; ju-jutsu
SJP.pl
[czytaj: dżu-dżitsu] japoński system samoobrony opierający się na wykorzystaniu ruchów przeciwnika przeciw niemu samemu; sportowa odmiana tej sztuki walki; dżiu-dżitsu; dżudżitsu; dżu-dżitsu; jiu-jitsu; jujitsu; ju-jitsu; jujutsu; ju-jutsu
SJP.pl
[czytaj: dżajf] szybki, rytmiczny taniec; także muzyka do tego tańca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) muz. popularny taniec towarzyski wykonywany przy akompaniamencie swingu lub rock and rolla;
Wiktionary
Jive – amerykański taniec towarzyski z kanonów tańców latynoamerykańskich, powstały po 1910 roku.
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik
(1.1) = nauk. Żydowski Instytut Naukowy;
Wiktionary
(1.1) YIVO
Wiktionary
skrót od: List św. Jakuba - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Nowego Testamentu
SJP.pl
skrót
(1.1) = bibl. List świętego Jakuba
Wiktionary
JK – czechosłowacki producent samochodów sportowych i wyścigowych, założony przez Júliusa Kubinskýego i funkcjonujący w latach 1946–1956.
Wikipedia
IPA: ˈlʲistʲ jaˈkuba, AS: lʹistʹ i ̯akuba
Wiktionary
(1.1) Jak
Wiktionary
skrót od: Jego (Jej) Królewska Mość, Jego (Jej) Książęca Mość
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Jej Królewska Mość
(1.2) = Jego Królewska Mość
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pani Prezydentowa Agata Kornhauser-Duda gościła JKM Królową Sylwię na prywatnym spotkaniu w Sali Pompejańskiej w Belwederze.
(1.2) Dzisiaj obchodzimy urodziny JKM Karola III.
Wiktionary
(1.1) war. J.K.M.
(1.2) war. J.K.M.
Wiktionary
skrót od: Jego (Jej) Królewska Wysokość
SJP.pl
skrót od: Księga Joela - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Starego Testamentu
SJP.pl
skrót
(1.1) = bibl. Księga Joela
Wiktionary
IPA: ˈcɕɛ̃ŋɡa jɔˈɛla, AS: ḱśẽŋga i ̯oela
Wiktionary
skrót od: Jego (Jej) Magnificencja
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Jego Magnificencja, Jej Magnificencja
(1.2) = Jego Mość
(1.3) = Jamajka (wg ISO)
Wiktionary
(1.1) JM Jan Kowalski
(1.1) Napisałem podanie do JM Rektora.
Wiktionary
IPA: ˈjɛɡɔ ˌmaɟɲifʲiˈt͡sɛ̃nt͡sʲja, AS: i ̯ego maǵńifʹicẽncʹi ̯a
Wiktionary
skrót
(1.1) rzad. = jak niżej
Wiktionary
partykuła
(1.1) gwara. tak
zaimek
(2.1) gw-pl|Podhale, Kraków, Poznań, Górny Śląsk. ja
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jo, zjadłem tę sznytkę chleba. → Tak, zjadłem tę kromkę chleba.
(2.1) Jo zjadłem tę sznytkę chleba. → Ja zjadłem tę kromkę chleba.
Wiktionary
jojo, yo-yo;
1. zabawka w postaci okrągłej, płaskiej szpuli i sznurka, na który jest nawijana;
2. gra, zabawa przedmiotem o tej samej nazwie;
3. potocznie: szybkie zwiększenie wagi ciała po gwałtownym schudnięciu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. jojo.
Wiktionary
Joab, Joaw (יוֹאָב "Bóg jest ojcem", heb. Yoʾav, Tiberian Hebrew Yôʾāḇ) (XI/X w. p.n.e.) – wódz wojsk Dawida.
Był synem Serui, córki Jessego i siostry Dawida. Przypuszcza się, że towarzyszył Dawidowi już w czasie panowania Saula. Po raz pierwszy zostaje wymieniony w Starym Testamencie w relacji o bitwie koło Gibeonu zwolenników Dawida ze stronnikami Iszbaala, syna Saula. Ludzie Dawida dowodzeni przez Joaba zwyciężyli. Abner, wódz Iszbaala, ratował się ucieczką.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Joachim – imię męskie pochodzenia biblijnego, znaczy „Jahwe pocieszy, pokrzepi, wywyższy”.
Poświadczone w Polsce od XIV wieku w formach "Jachym", "Jochym", "Joachym", "Achym".
Wikipedia
(1.1) Impala Joachima stoi w garażu.
Wiktionary
IPA: jɔˈaxʲĩm, AS: i ̯oaχʹĩm
Wiktionary
rzecz. reg. śl. Achim
:: zdrobn. Joachimek
Wiktionary
(1.1) reg. śl. Achim, reg. śl. Chimek
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Joachima – żeński odpowiednik imienia Joachim, pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od słów oznaczających „Bóg pocieszy, pokrzepi”. Patronką tego imienia jest św. Joachima De Vedruna.
Joachima imieniny obchodzi: 16 sierpnia, 28 sierpnia, 3 września, 22 września, 9 grudnia.
Wikipedia
zdrobnienie od: Joachim (imię męskie)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Joachimy lub z nią związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Joachimka lub z nim związany
SJP.pl
Joachim z małżonką; Joachimowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Joachima lub z nim związany
SJP.pl
[czytaj: dżołn] obce imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
– imię żeńskie, odpowiednik imienia Jan pochodzącego z języka hebrajskiego: Jo-hanan – „Jahwe jest łaskawy”.
Imię Joanna obecne jest w Polsce od XIII wieku (Johanna, Janna, Jena, Jenna, Jana). Postać Joanna pojawiła się w 1399 r. Współcześnie wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Joanna w 2012 r. zajęła 39. miejsce w grupie imion żeńskich.
Wikipedia
(1.1) Joanno, uśmiechnij się do mnie.
Wiktionary
IPA: jɔˈãnːa, AS: i ̯oã•na
Wiktionary
rzecz. Jan mos., joannita mos.
:: fm. Joaś mos.
:: zdrobn. Joasia ż., Joaśka ż., Asia ż., Aśka ż.
:: zgrub. Joaśka ż., Aśka ż., Asisko n.
przym. Janowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Joasia ż., Asia ż., Asieńka ż., Aśka ż., Joaśka ż., Asiula ż., Asiulka ż.
Wiktionary
członek zakonu joannitów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ joannita
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z joannitą, dotyczący joannitów
Wiktionary
rzecz. joannita mos.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Joanny lub z nią związany
SJP.pl
członek zakonu joannitów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik z katolickiego zakonu uznanego oficjalnie przez papieża Paschalisa II w 1113 roku;
Wiktionary
(1.1) Międzynarodowa wspólnota joannitów nazywana jest oficjalnie Suwerennym Rycerskim Zakonem Szpitalników Świętego Jana, z Jerozolimy, z Rodos i z Malty.
Wiktionary
przym. joannicki
rzecz. Joanna ż.
Wiktionary
(1.1) kawaler maltański, maltańczyk, pot. szpitalnik
Wiktionary
zdrobnienie od: Joanna (imię żeńskie); Joaśka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od Joanna
Wiktionary
(1.1) Znowu czyta powieść, ten rozdział, kiedy, podczas gwiaździstej nocy, p. Rambaud naprawiał zepsutą lalkę małej Joasi, Helena tonęła we łzach bezprzedmiotowego żalu, a Opat Jouve radził, ażeby wyszła za mąż.
(1.1) Madzia nie pamiętała wypadku, który by tak nią wstrząsnął jak owo spóźnienie Joasi.
Wiktionary
IPA: jɔˈaɕa, AS: i ̯oaśa
Wiktionary
rzecz. Joanna ż., Jan mos.
przym. Janowy
Wiktionary
(1.1) Asia
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Joasi lub z nią związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Joanna (imię żeńskie); Joasia
SJP.pl
wulgarnie: wykrzyknienie wyrażające silne emocje, zwłaszcza związane z uderzeniem, ciosem zadawanym komuś; jeb * forma przekleństwa ma postać rosyjską, czasami jest jednak używana w języku polskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. liter. postać biblijna;
(1.2) rzad. imię|polski|m.
skrót
(2.1) = bibl. Księga Joba (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) war. Hiob
(2.1) Hi
Wiktionary
rzadko: hiobowy;
1. taki jak u Joba (Hioba), charakterystyczny dla Joba (Hioba) - biblijnego patriarchy;
2. tragiczny, smutny, okropny, pełen cierpienia
SJP.pl
[czytaj: dżołbz albo dżobz] nazwisko angielskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
[czytaj: dżokej] zawodowy jeździec biorący udział w gonitwach konnych; dżokej (częściej)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
pierwiastek chemiczny o symbolu I
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53;
Wiktionary
Jod (I, iodum) – pierwiastek chemiczny z grupy 17 – fluorowców. Nazwa pochodzi od ἰοειδής "ioeides" – fioletowy.
W naturze występuje tylko jeden trwały izotop, izotopy promieniotwórcze:,.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma jod?
(1.1) Jajka, a głównie żółtka, zawierają dużo składników przeciwmiażdżycowych - nienasyconych kwasów tłuszczowych, siarki, choliny, jodu.
(1.1) — Powietrze jest tam przesycone minerałami, mikroelementami oraz jodem, bromem i magnezem — wyjaśnia Małgorzata Sidor z iwonickiego Zakładu Przyrodniczo-Leczniczego.
Wiktionary
IPA: jɔt, AS: i ̯ot
Wiktionary
rzecz. jodek m., jodyna ż., jodowanie n.
czas. jodować ndk.
przym. jodowy
Wiktionary
(1.1) symbol. I, hist. symbol. J
Wiktionary
sól kwasu jodowego
SJP.pl
sól kwasu jodowego
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. jeść
Wiktionary
sól kwasu jodowodorowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól jodowodoru lub związek jodu z niemetalem
(1.2) chem. związek organiczny zawierający jod
Wiktionary
(1.1) Kwas jodowy jest używany jako silny utleniacz, np. w miareczkowaniu redoks, m.in. w jodometrii, gdzie wykorzystuje się go do generowania jodu z jodków.
Wiktionary
IPA: ˈjɔdɛk, AS: i ̯odek
Wiktionary
rzecz. jod mrz., jodyna ż.
czas. jodować ndk.
przym. jodowy
Wiktionary
1. młoda jodła;
2. wzór na tkaninie; splot przypominający układ igieł jodły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: jodła
(1.2) mała jodła
(1.3) włók. rodzaj splotu tkaniny, przypominający układ igieł jodły
(1.4) włók. tkanina o takim splocie
Wiktionary
(1.1) W tym laseczku rosną same jodełki i brzózki.
(1.2) Na podwórku stała jodełka przystrojona świecidełkami.
(1.3) Założę dziś ten nowy płaszcz w jodełkę.
(1.4) Kupiłam cztery metry jodełki, muszę zanieść ją do krawcowej.
Wiktionary
IPA: jɔˈdɛwka, AS: i ̯odeu̯ka
Wiktionary
rzecz. jodła ż., jedlina ż., jedlica ż., jodełkowanie n.
czas. jodełkować ndk.
przym. jodłowy, jodełkowy, jedlicowy
Wiktionary
(1.2) reg. śl. jedliczka
Wiktionary
przypominający układ igieł jodły; jodłowaty
SJP.pl
przymiotnik od: jodełka
SJP.pl
sól kwasu jodowodorowego
SJP.pl
Jodki – grupa związków chemicznych, zarówno organicznych (np. jodek metylu), jak i nieorganicznych (np. jodek potasu), w których przynajmniej jeden atom jodu połączony jest z atomem o niższej elektroujemności.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: jodek
SJP.pl
śpiewać w specjalny sposób, polegający na nagłych przejściach głosu; jodłować
SJP.pl
zdolność do wychwytywania jodu; szczególnie ważna cecha w terapii chorób tarczycy
SJP.pl
chemiczny środek dezynfekujący zawierający jodynę i substancje powierzchniowo czynne
SJP.pl
organiczny związek chemiczny z grupy halogenków alkilu; trijodometan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. organiczny związek chemiczny z grupy halogenków alkilu, środek antyseptyczny o silnym zapachu;
Wiktionary
Jodoform ( iodoformium), – organiczny związek chemiczny z grupy halogenków alkilu, jodowa pochodna metanu.
Wikipedia
przym. jodoformowy
Wiktionary
(1.1) trijodometan, trójjodometan, trójjodek formylu, CHI3
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z jodoformem, dotyczący jodoformu
Wiktionary
rzecz. jodoform mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: jodofor
SJP.pl
dwujodotyrozyna; aminokwas o charakterze hormonu występujący w tarczycy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Jodok – imię męskie pochodzenia celtyckiego, oznaczające "wojownika". Imię znane w Polsce od średniowiecza.
Wikipedia
(1.1) Nazywam się Jodok i jestem murarzem z Janowa.
(1.1) Świętemu Jodokowi oddadzą dzisiaj cześć w Pikardii.
Wiktionary
związek organiczny, połączenie jodu z pirolem
SJP.pl
metoda analizy miareczkowej, w której do oznaczania substancji utleniających lub redukujących wykorzystuje się mianowane roztwory jodu lub tiosiarczanu
SJP.pl
Jodometria – jeden z działów redoksymetrii, technika chemicznej analizy ilościowej wykorzystująca redukcję jodu do jodków (jodometria bezpośrednia lub jodymetria) lub utlenianie jodków do jodu (jodometria pośrednia).
W metodzie tej wykorzystywana jest odwracalna reakcja:
Wikipedia
barwnik światłoczuły występujący w czopkach siatkówki oka
SJP.pl
Jodopsyna (łac. "iodopsinum", fiolet wzrokowy) – barwnik światłoczuły (ulegający przemianie fotochemicznej) znajdujący się w czopkach siatkówki oka, uczestniczący w powstawaniu wrażeń barwnych (widzenie fotopowe). W trzech różnych typach czopków siatkówki znajdują się kompleksy retinalu z jednym z trzech białek – analogów opsyny (fotopsyny).
Wikipedia
leczenie jodem; zwłaszcza leczenie jodem radioaktywnym stosowane w chorobach tarczycy: niektóre rodzaje nadczynności i nowotworów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|jodować.
Wiktionary
czas. jodować ndk.
rzecz. jod mrz.
Wiktionary
1. dodawać sole jodu do produktów spożywczych;
2. wprowadzać atomy jodu do cząsteczki związku organicznego
SJP.pl
czasownik właściwy przechodni niedokonany
(1.1) spoż. dodawać sole jodowe do produktów spożywczych
(1.2) chem. umieszczać atomy jodu w cząsteczce związku organicznego
Wiktionary
rzecz. jodowanie n., jod mrz., jodek mrz., jodyna ż.
Wiktionary
związek nieorganiczny mający w cząsteczce jeden atom wodoru i jeden atom jodu
SJP.pl
Jodowodór, HI – nieorganiczny związek chemiczny, połączenie jodu i wodoru. Jest to bezbarwny, nietrwały gaz, silnie dymiący w wilgotnym powietrzu. Jego roztwór wodny to "kwas jodowodorowy" o silnych właściwościach kwasowych.
Wikipedia
przymiotnik od: jod
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący jodu
(1.2) zawierający jod
Wiktionary
(1.1) Kwas jodowy jest używany jako silny utleniacz, np. w miareczkowaniu redoks, m.in. w jodometrii, gdzie wykorzystuje się go do generowania jodu z jodków.
Wiktionary
rzecz. jod m., jodek mrz., jodyna ż.
Wiktionary
kilkuprocentowy (zwykle 3) roztwór jodu o właściwościach bakteriobójczych, stosowany do dezynfekcji ran i skaleczeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. med. środek do dezynfekcji – roztwór jodu i jodku potasu w etanolu;
(1.2) pot. butelka, opakowanie jodyny (1.1)
(1.3) środ. przestępcze kawa
Wiktionary
Nie mylić z: płynem Lugola – wodnym roztworem jodu i jodku potasu).
Jodyna, nalewka jodowa (łac. "Iodi solutio spirituosa", "Tinctura Jodi") – rozcieńczony roztwór jodu w etanolu o stężeniu ok. 90° (90 % obj.) z dodatkiem jodku potasu jako środka stabilizującego. Jest to ciemnobrunatna, klarowna ciecz. Służy do dezynfekcji skóry. Może być też używana do uzdatniania wody[].
Wikipedia
(1.1) Przed zabiegiem zdezynfekowano jodyną skórę pacjenta.
Wiktionary
IPA: jɔˈdɨ̃na, AS: i ̯odỹna
Wiktionary
rzecz. jod m., jodek m.
czas. jodować, jodynować
przym. jodowy
Wiktionary
(1.1) przest. nalewka jodowa
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zajodynować)
(1.1) med. dezynfekować ranę przy pomocy jodyny
Wiktionary
(1.1) Skutek bicia był taki, że Roszyckiemu pękła skóra, a świadek Bajraszewski jodynował mu zranienia.
Wiktionary
rzecz. jodyna ż., jodynowanie n.
czas. zajodynować dk.
przym. jodynowy
Wiktionary
wysypka w postaci krost i pęcherzyków na skórze, spowodowana długotrwałym przyjmowaniem lekarstw zawierających jod
SJP.pl
dawniej, potocznie: żarówka fotoreporterska; żarówka jodowa, lampa jodowa
SJP.pl
1. zimozielone drzewo iglaste z rodziny sosnowatych, charakteryzujące się jasną korą i pionowo sterczącymi szyszkami;
2. drewno tego drzewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;
(1.2) techn. drewno jodły (1.1)
Wiktionary
Jodła ("Abies" Mill.) – rodzaj zimozielonych drzew z rodziny sosnowatych ("Pinaceae" Lindl.). Obejmuje co najmniej 48 gatunków występujących na półkuli północnej – najczęściej we wschodniej Azji oraz Ameryce Północnej. W Polsce naturalnie rośnie jodła pospolita ("A. alba") tworząca bory jodłowe w Górach Świętokrzyskich, Karpatach oraz na Roztoczu.
Wikipedia
(1.1) Mój mąż przyniósł gałązki jodły na świąteczny stroik.
(1.1) Prawdziwki mogą rosnąć w różnego rodzaju lasach, np. pod bukami, świerkami i jodłami.
(1.2) Jodła znajduje zastosowanie w stolarstwie.
Wiktionary
IPA: ˈjɔdwa, AS: i ̯odu̯a
Wiktionary
rzecz. jedlina ż., jedlica ż.
:: zdrobn. jodełka ż.
przym. jodłowy
Wiktionary
(1.1) jedlina, reg. śl. jedla
(1.2) jedlina
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. jedzenie
forma rzeczownika.
(2.1) W. lp. od: jodła
Wiktionary
(1.1) Przismacz, babo, to jodło, bo je bez szmaku.
Wiktionary
→ jodła
SJP.pl
Jodłowa – wieś (dawniej miasteczko) w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie dębickim, w gminie Jodłowa.
Jodłowa uzyskała lokację miejską w 1733 roku, zdegradowana w 1933 roku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|jodłować.
Wiktionary
Jo
Wikipedia
IPA: ˌjɔdwɔˈvãɲɛ, AS: i ̯odu̯ovãńe
Wiktionary
czas. jodłować
Wiktionary
rodzina drzew iglastych, obejmująca: sosnę, świerk, modrzew, jodłę, kosodrzewinę i limbę
SJP.pl
1. przypominający układ igieł jodły; jodełkowaty;
2. o cechach jodłowatych (rodzina drzew)
SJP.pl
śpiewać w specjalny sposób, polegający na nagłych przejściach głosu; jodlować
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) muz. śpiewać wykorzystując samogłoski a, o dla niskich dźwięków i oraz e, i dla wysokich, z nagłymi przejściami z piersiowego rejestru głosu na falset;
Wiktionary
(1.1) Helmut zawsze zaczynał jodłować, kiedy sobie popił.
Wiktionary
IPA: jɔdˈwɔvat͡ɕ, AS: i ̯odu̯ovać
Wiktionary
rzecz. jodłowanie n.
Wiktionary
(1.1) jodlować
Wiktionary
mieszkaniec Jodłowej (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Jodłowej (wsi w Polsce)
SJP.pl
jeden z chrząszczy z rodziny kornikowatych: wgryzoń jodłowiec, jodłowiec krzywozębny lub jodłowiec kolcozębny
SJP.pl
Jodłowiec – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Wieluń. Jodłowiec leży ok. 100 metrów od drogi wojewódzkiej nr 488. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1827 r. W skład wsi wchodzi część nazywana Józefów, która istniała zapewne już w XVII w.
Wikipedia
rodzaj grzybów z rodziny jodłownicowatych
SJP.pl
przymiotnik od: Jodłownik
SJP.pl
rodzina grzybów z rzędu gołąbkowców; bondarcewowate
SJP.pl
Jodłownicowate, bondarcewowate ("Bondarzewiaceae" Kotl. & Pouzar) – rodzina grzybów znajdująca się w rzędzie gołąbkowców.
Wikipedia
o cechach jodłownicowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. potok w Polsce
SJP.pl
Zobacz też: Jodłownik w innych znaczeniach tego słowa.
Jodłownik – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Jodłownik.
Wikipedia
przymiotnik od: Jodłowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ jodła
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z jodły
(1.2) wykonany z drewna lub innej części jodły
(1.3) będący częścią jodły
Wiktionary
(1.2) Towar znaleziono w tirze, który jechał do Warszawy z ładunkiem krokwi jodłowych.
Wiktionary
IPA: jɔdˈwɔvɨ, AS: i ̯odu̯ovy
Wiktionary
rzecz. jodła ż., jedlina ż., jedlica ż.
:: zdrobn. jodełka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wieś w Polsce;
2. nazwa kilku cieków w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: dżoł albo dżoe] obce imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
JO
Wikipedia
(1.1) We wtorek spotykam się z Joe.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.;
(1.2) bibl. Księga Joela;
Wiktionary
Joel (hebr. יואל), łac. "Joël" – prorok, który spisał biblijną Księgę Joela.
Jeden z tzw. "proroków mniejszych", syn Petuela. W swej księdze Joel opisuje plagę szarańczy i straszną suszę. Jego przesłanie było ostrzeżeniem dla Izraelitów. Wzywał do nawrócenia i mówił o nowej erze wylania Ducha Bożego na wszelkie ciało. Wtedy to Bóg pobłogosławi tych, którzy Mu zaufali.
Wikipedia
(1.1) Mówiłem Joelowi o twoim pomyśle.
(1.2) Sprawdźmy, czy ten sam termin występuje u Joela.
Wiktionary
IPA: ˈjɔɛl, AS: i ̯oel
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Joelek m.
przym. Joelowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Joela
Wiktionary
(1.1) Tak więc Joelowa zapowiedź nadzwyczajnego wylania Ducha Św. wypełniła się w Dniu Zielonych Świąt, kiedy Duch Św. zstąpił, napełniając zebranych.
Wiktionary
rzecz. Joel mos.
Wiktionary
[czytaj: żofr] nazwisko francuskie, m.in. Joseph Joffre (1852-1931), generał francuski, jeden z naczelnych dowódców w I wojnie światowej
SJP.pl
hinduski asceta uprawiający jogę; jogin, joga (rzadko)
SJP.pl
1. indyjski system religijno-filozoficzny szukający sposobów osiągnięcia równowagi duchowej w ekstazie i kontemplacji
2. rodzaj gimnastyki ciała i umysłu mającej na celu odprężenie fizyczne i psychiczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. filoz. jeden z sześciu ortodoksyjnych systemów filozofii indyjskiej;
(1.2) tradycyjny indyjski system ćwiczeń duchowych i fizycznych
Wiktionary
Zobacz też: Joga – strona ujednoznaczniająca).
Joga (sanskryt योग) – jeden z sześciu ortodoksyjnych (tzn. uznających autorytet Wed) systemów filozofii indyjskiej, zajmujący się wszelkimi związkami pomiędzy ciałem i umysłem. Poprzez odpowiedni trening ciała (w tym ascezę), dyscyplinę duchową (medytację) i przestrzeganie zasad etycznych, joga deklaruje możliwość rozpoznania przez praktykującego natury rzeczywistości. W ujęciu religijnym ma to prowadzić do przezwyciężenia prawa karmy i wyzwolenia z kręgu wcieleń (sansara).
Wikipedia
(1.2) Praktykować jogę mogą ludzie dowolnego wyznania.
Wiktionary
IPA: ˈjɔɡa, AS: i ̯oga
Wiktionary
rzecz. jogin m., jogini ż., joginka ż., jogizm m., jog m.
przym. jogiczny, jogistyczny
Wiktionary
[czytaj: dżoger] osoba uprawiająca jogging
SJP.pl
[czytaj: dżogersy] potocznie: wąskie spodnie ze ściągaczem w dolnej części nogawki; joggery, jogger pants
SJP.pl
[czytaj: dżoger] osoba uprawiająca jogging
SJP.pl
[czytaj: dżogink] służący utrzymaniu dobrej kondycji rytmiczny bieg na świeżym powietrzu; przebieżka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. forma rekreacji lub treningu polegająca na niespiesznym bieganiu, zwykle w miejscu publicznym;
Wiktionary
Jogging (z ang. "jogging") – trucht, przebieżka, bieg w wolnym tempie, zwykle:
Jest częścią zdrowego stylu życia. Może służyć jako rozgrzewka przed bardziej intensywną aktywnością sportową.
Według badań przeprowadzonych przez Stanford University School of Medicine, jogging jest skuteczny w zwiększaniu ludzkiej żywotności i zmniejszaniu efektu starzenia, z korzyścią dla układu sercowo-naczyniowego. Jest przydatny do zwalczania otyłości i zachowania zdrowia.
Wikipedia
(1.1) Nie spodziewałam się, że poranny jogging przerodzi się w spotkanie z ciekawym człowiekiem.
Wiktionary
przym. joggingowy
Wiktionary
(1.1) bieganie
Wiktionary
hinduski asceta uprawiający jogę; jog, joga (rzadko)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) buddyjski lub hinduistyczny asceta uprawiający jogę;
Wiktionary
Jogin (dewanagari योगी) – w hinduizmie i buddyzmie męski adept systemu rozwoju duchowego. Termin "jogini" odnosi się do żeńskiej adeptki rozwoju duchowego.
Wikipedia
rzecz. joga m., jogizm m., jog m.
:: fż. jogini ż., joginka ż.
przym. jogistyczny, jogiczny
Wiktionary
(1.1) jog
Wiktionary
kobieta jogin
SJP.pl
kobieta uprawiająca jogę
SJP.pl
jeden z najstarszych indyjskich systemów filozoficznych, polegający na dążeniu poprzez ekstazę i kontemplację do doskonałości duchowej, mającej zapewnić zbawienie; joga
SJP.pl
potocznie: uprawiać jogę
SJP.pl
zdrobnienie od: jogurt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od jogurt
Wiktionary
rzecz. jogurt m.
Wiktionary
produkt mleczarski o dość gęstej konsystencji, sporządzany z mleka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. produkt mleczarski fermentowany mlekowo;
(1.2) pot. jedno opakowanie jogurtu (1.1)
Wiktionary
Jo
Wikipedia
(1.1) Na śniadanie jem zawsze jogurt naturalny.
(1.2) Rano zjadłem dwa jogurty.
Wiktionary
IPA: ˈjɔɡurt, AS: i ̯ogurt
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. jogurcik mrz.
przym. jogurtowy
Wiktionary
lokal gastronomiczny, w którym sprzedaje się desery na bazie jogurtu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. ciasto z jogurtem
Wiktionary
przyrząd do wytwarzania jogurtu
SJP.pl
zawierający jogurt i ogórki; ogórkowo-jogurtowy
SJP.pl
→ jogurt
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zawierający jogurt
(1.2) związany z jogurtem
Wiktionary
(1.1) W cukierni można kupić ciasto jogurtowe.
(1.2) Lactobacillus są potocznie nazwane bakteriami jogurtowymi.
Wiktionary
IPA: ˌjɔɡurˈtɔvɨ, AS: i ̯ogurtovy
Wiktionary
rzecz. jogurt mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Rosji, w rejonie borowickim, w obwodzie nowogrodzkim
Wiktionary
1. obce imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu poniewieskim;
Wiktionary
Johaniszkiele (lit. "Joniškėlis") – miasto na Litwie, położone w okręgu poniewieskim, 17 km od Poswolu w rejonie pozwołskim.
Miasto lokował w 1736 r. król Polski August III Sas.
Wikipedia
(1.1) kolokacje miejscowość|D=Johaniszkiel|Ms=Johaniszkielach.
Wiktionary
przym. johaniszkielski
Wiktionary
[czytaj: johan] niemieckie imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: johanesburczyk] mieszkaniec Johannesburga (miasta w RPA)
SJP.pl
[czytaj: joHAnesburg] miasto w RPA
SJP.pl
Johannesburg (wymowa angielska: [], wymowa afrikaans: []; zwane także Joburg i eGoli – "miejsce złota") – miasto w północno-wschodniej części Południowej Afryki, od 1994 stolica prowincji Gauteng w zagłębiu Witwatersrand.
Wikipedia
[czytaj: johanesburka] mieszkanka Johannesburga (miasta w RPA)
SJP.pl
→ Johannesburg [czytaj: johanesburski]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Johannesburgiem, dotyczący Johannesburga
Wiktionary
rzecz. Johannesburg mrz., johannesburczyk mos., johannesburka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Johansen – skandynawskie nazwisko patronimiczne, "syn Johana".
Drugie pod względem częstości w Norwegii i 18 w Danii. W Szwecji Johansson, po angielsku Johanson.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
alkaloid występujący w naturze w korze drzewa
SJP.pl
Johimbina – organiczny związek chemiczny, alkaloid uzyskiwany z kory drzewa z gatunku johimba lekarska ("Pausinystalia johimbe") występującego w Afryce na obszarze od Kamerunu do Konga, a także z azjatyckiego krzewu rauwolfia żmijowa. Jest związkiem wielopierścieniowym zawierającym w swej strukturze motyw tryptaminy. Handlowo dostępna w postaci chlorowodorku.
Wikipedia
[czytaj: dżon] anglosaskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Johnson – angielskie i szkockie nazwisko patronimiczne pochodzące z języka staroangielskiego oznaczające „syn Johna”. Na przestrzeni wieków nazwisko wielokrotnie zmieniało zapis przybierając formę "Jonessone", "Jonesone", "Johnson", "Johanson", "Jonson", "Geynson" czy "Jeynson". W 1990 w Stanach Zjednoczonych nosiło je 2 232 100 osób.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: dżojs] model samochodu marki Kia
SJP.pl
rodzaj ludowego śpiewu Lapończyków (Saamów)
SJP.pl
Joik – rodzaj ludowego śpiewu Saamów. Joik jest ważnym elementem kultury oralnej Saamów sięgającej czasów przedchrześcijańskich i współcześnie stanowi ważny element saamskiej tożsamości kulturowej.
Zachowane teksty przetrwały dzięki pracy Johannesa Schefferusa "Lapponia" z 1673 roku oraz zapiskom Jacoba Fellmana z początku XIX wieku.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|joikować.
Wiktionary
rzecz. niejoikowanie n.
czas. joikować ndk.
Wiktionary
[czytaj: dżojnt] ręcznie zrobiony papieros z marihuaną; dżoint
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) slang. rodzaj skręta zawierający marihuanę;
Wiktionary
Joint ("skręt") – wyrób przypominający wyglądem papierosa, wypełniony suszem z marihuaną, zwykle zmieszaną z tytoniem. Czasami marihuanę zastępuje się haszyszem. Ustnik zazwyczaj wykonywany jest z kawałka zwiniętej tekturki bądź zastępuje się go fragmentem papierosa.
Wikipedia
(1.1) Pod drzewem stała hipiska i paliła jointa.
(1.1) Spaliliśmy dzisiaj dwa grube jointy.
Wiktionary
(1.1) blunt, blant
Wiktionary
[czytaj dżojnt wenczer] w ekonomii: spółka handlowa firmy krajowej i zagranicznej lub spółek zagranicznych zawiązana na terenie jakiegoś kraju; joint venture
SJP.pl
potocznie: wykrzyknik wyrażający różne stany emocjonalne, np. podziw, bezradność, przestrach, zagrożenie, zdziwienie, zaskoczenie itp., często wzmacniający wypowiedź; oj, ojoj, ojojoj, ojej, ojejej, ojejku, ojeju, jej, jejciu, jejku
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …wyrażający różne emocje, np. zdziwienie, przerażenie, zakłopotanie, zaskoczenie itp., stosowany często dla wzmocnienia wypowiedzi
Wiktionary
(1.1) oj, ojoj, ojojoj, ojej, ojejej, ojejku, jej, jejciu, jejku
Wiktionary
Jojada, יהוידע (skrócona forma imienia Jehojada: "Oby Jahwe znał [wiedział]", ur. ?, zm. przed 796 p.n.e.) – arcykapłan żydowski.
Ożenił się z Joszebą, siostrą króla Judy Ochozjasza. Kiedy po jego morderstwie matka Atalia przejęła władzę i rozkazała zabicie rodziny królewskiej, małżeństwo ukryło Joasza, jednego z synów Ochozjasza. Po sześciu latach wprowadził go na tron i Atalia została zabita. Jojada rządził jako regent, dopóki Joasz nie osiągnął wieku, w którym mógł sam sprawować władzę.
Wikipedia
potocznie: narzekać, utyskiwać; jojczyć, biadolić
SJP.pl
potocznie: narzekać, utyskiwać; jojczeć, biadolić
SJP.pl
biadolić, narzekać
SJP.pl
jo-jo, yo-yo;
1. zabawka w postaci okrągłej, płaskiej szpuli i sznurka, na który jest nawijana;
2. gra, zabawa przedmiotem o tej samej nazwie;
3. potocznie: szybkie zwiększenie wagi ciała po gwałtownym schudnięciu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rodzaj zabawki w postaci ciężarka-szpulki zawieszonego na sznurku
Wiktionary
Jojo (inaczej zwane kołem Maxwella) – rodzaj zabawki w postaci ciężarka-szpulki zawieszonego na sznurku. Ciężarek, opuszczony na sznurku trzymanym za nieumocowany koniec, rozwija go wpadając w ruch obrotowy. Po pełnym rozwinięciu sznurka ciężarek zachowuje moment pędu ruchu obrotowego i nawijając sznurek wędruje w górę. Istnieje wiele teorii o pochodzeniu jojo, lecz prawdopodobnie wywodzi się ono z Chin.
Wikipedia
(1.1) jo-jo, yo-yo, yoyo
Wiktionary
[czytaj: żożoba albo chochoba] krzew rosnący głównie w Meksyku, wykorzystywany w kosmetyce; żożoba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Simmondsia chinensis|ref=tak., zob. simondsja kalifornijska.
Wiktionary
(1.1) żożoba
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: zob. jojoba.
Wiktionary
postać z mitologii greckiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. królowa Teb, córka Menojkeusa i żona Lajosa, matka, potem żona Edypa;
(1.2) astr. księżyc Jowisza;
(1.3) imię|polski|ż.; imię mitologiczne;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: jɔˈkasta, AS: i ̯okasta
Wiktionary
(1.1) Epikasta
Wiktionary
dodatkowa karta w talii, najczęściej z wizerunkiem błazna, w niektórych grach pełniąca rolę najsilniejszej, w innych - zastępującej każdą inną kartę; dżoker
SJP.pl
Jo
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
miasto w Japonii; Yokohama
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Japonii leżące w środkowej części wyspy Honsiu w regionie Kantō;
Wiktionary
Jokohama (jap. 横浜市 Yokohama-shi) – miasto w Japonii, drugie co do wielkości miasto w Japonii, największy port morski i jeden z większych ośrodków przemysłowych w kraju. Leży w środkowej części wyspy Honsiu ("Honshū"), w prefekturze Kanagawa, której jest stolicą. Miasto ma powierzchnię 437,71 km². W 2020 r. mieszkało w nim 3 778 318 osób, w 1 753 389 gospodarstwach domowych (w 2010 r. 3 689 603 osoby, w 1 583 344 gospodarstwach domowych).
Wikipedia
(1.1) W Jokohamie jadłam grillowane kapelany.
Wiktionary
IPA: ˌjɔkɔˈxãma, AS: i ̯okoχãma
Wiktionary
przym. jokohamski
Wiktionary
mieszkaniec Jokohamy
SJP.pl
mieszkanka Jokohamy
SJP.pl
przymiotnik od: Jokohama (miasto w Japonii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jokohamą, dotyczący Jokohamy
Wiktionary
rzecz. Jokohama ż.
Wiktionary
żaglowiec dwumasztowy o ożaglowaniu skośnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mar. żaglowiec mający dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne; tylny maszt jest mocno przesunięty do tyłu i niższy od przedniego;
Wiktionary
Jol – typ dwumasztowego ożaglowania stosowanego przeważnie na jachtach żaglowych średniej wielkości (o długości kadłuba 10 – 20 m). Żaglowiec posiada główny maszt w pobliżu środka wyporu jednostki, oraz dodatkowo szczątkowy, bardzo mały maszt wysokości ok. 1/3 głównego, posadowiony daleko na rufie. Z powodu dużej różnicy masztów, tego typu jednostkę określa się również gwarowo jako "półtoramasztowiec".
Wikipedia
(1.1) Jol powoli przybijał do brzegu.
Wiktionary
IPA: jɔl, AS: i ̯ol
Wiktionary
jolka;
1. jednomasztowy, sportowy jacht żaglowy;
2. niewielka łódź na okręcie wojennym, służąca do komunikacji z lądem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. mały, jedno- lub dwumasztowy jacht
(1.2) mała łódź napędzana wiosłami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Na Grenlandii rybacy poławiają dorsze z jol.
Wiktionary
IPA: ˈjɔla, AS: i ̯ola
Wiktionary
rzecz. jolka ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jolanty lub z nią związany
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Jolanta (gr. "ion" + "anthos" – fiołek + kwiat) – imię żeńskie, być może pochodzenia greckiego. W Polsce to imię używane jest od XIII w., początkowo w formie Jolenta.
W styczniu 2024 w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 236965 kobiet o imieniu Jolanta nadanym jako imię pierwsze (25. miejsce) oraz 117906 kobiety noszące imię Jolanta jako imię drugie. Dla porównania, najczęściej nadane jako żeńskie imię pierwsze – Anna, nosi 1072616 osób.
Wikipedia
(1.1) Jolanty obchodzą imieniny 15 czerwca lub 17 grudnia.
Wiktionary
IPA: jɔˈlãnta, AS: i ̯olãnta
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Jola ż., Jolka ż., Jolunia ż., Jolusia ż., Joluś ż., Joleczka ż., Jolcia ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: Jolanta (imię żeńskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jolci lub z nią związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
(1.1) Mam na imię Jolenta i jestem dziennikarką z Kalisza.
Wiktionary
[czytaj: dżoli] nazwisko obce
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Joli lub z nią związany
SJP.pl
[czytaj: żolJO] nazwisko
SJP.pl
1. jednomasztowy, sportowy jacht żaglowy; jola;
2. niewielka łódź na okręcie wojennym, służąca do komunikacji z lądem; jola;
3. krzyżówka nieposiadająca określonych miejsc wpisywania odgadywanych wyrazów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj krzyżówki, w której nie podaje się miejsca wpisania wyrazów;
(1.2) pot. żegl. jednomasztowy jacht sportowy
(1.3) pot. żegl. łódka na okręcie do komunikacji z lądem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Jolka ż., jola ż.
Wiktionary
(1.2) jola
(1.3) jola
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. mit. miasto w starożytnej Tesalii w pobliżu Zatoki Pagasyjskiej, według mitologii wywodził się z niego Jazon i w nim zaczął swoją wyprawę po złote runo;
Wiktionary
Jolkos (obecnie Wolos) – miasto w starożytnej Tessalii w pobliżu Zatoki Pagasyjskiej. Według mitologii greckiej władcą Jolkos był Ajzon syn Tyro i Kreteusa. Tronu pozbawił go przyrodni brat, Pelias. W tym mieście Jazon wraz z Argonautami rozpoczął i zakończył wyprawę po złote runo.
Wikipedia
atom lub zespół atomów mający ładunek elektryczny dodatni lub ujemny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. chem. atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni);
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Jony”. Zobacz też: Jony (piosenkarz).
Jon (ze ἰόν "ion" „idące, biegnące [od elektrody do elektrody]”) – atom lub grupa atomów połączonych wiązaniami chemicznymi, która ma niedomiar lub nadmiar elektronów w stosunku do protonów. Obojętne elektrycznie atomy i cząsteczki związków chemicznych mają równą liczbę elektronów i protonów, jony zaś są elektrycznie naładowane dodatnio lub ujemnie.
Wikipedia
(1.1) Jon hydroksylowy jest anionem, czyli ma ładunek ujemny.
Wiktionary
IPA: jɔ̃n, AS: i ̯õn
Wiktionary
rzecz. jonizacja ż., jonizowanie n.
przym. jonowy
Wiktionary
1. amerykańska odmiana jabłoni;
2. owoc tej jabłoni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. odmiana uprawna jabłoni domowej;
Wiktionary
Jo
Wikipedia
(1.1) Kupowane w sklepach jabłka na ogół pochodzą z ogromnych plantacjaantacji. Najpopularniejszą obecnie odmianą produkcyjną jest Jonagold, powstały ze skrzyżowania Jonathana z Golden Delicious.
Wiktionary
1. odmiana uprawna jabłoni;
2. owoc tej jabłoni
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przenośnie: człowiek przynoszący pecha, sprowadzający nieszczęście
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przen. człowiek sprowadzający nieszczęście, przynoszący pecha, ściągający biedę
Wiktionary
Jonasz ( יוֹנָה "Jona", dosł. „gołąb”; Ἰωνᾶς) – prorok izraelski, żyjący i działający w VIII wieku p.n.e., w Izraelu i Asyrii, pochodzący z Gat-Chefer. Opisany w biblijnej "Księdze Jonasza", której autorstwo jemu się właśnie przypisuje.
Przepowiadał zdobycze terytorialne Królestwa Izraela za panowania Jeroboama II oraz ostrzegał mieszkańców Niniwy przed zburzeniem miasta, co spotkało się z pozytywnym odbiorem.
Wikipedia
IPA: ˈjɔ̃naʃ, AS: i ̯õnaš
Wiktionary
rzecz. Jonasz mos., Jonaszek mos.
przym. Jonaszowy
Wiktionary
Jonasz z małżonką; Jonaszowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jonasza lub z nim związany
SJP.pl
1. gatunek jabłoni powszechnie uprawiany w Polsce
2. owoc tej jabłoni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. odmiana jabłoni
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) bot. owoc jonatana (1.1); odmiana jabłka
Wiktionary
– imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od hebrajskiej frazy "Yehonatan" oznaczającej „Jahwe dał”.
Wikipedia
Jonatan z małżonką; Jonatanowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jonatana lub z nim związany
SJP.pl
[czytaj: DŻOnatan] obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: dżouns] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w hinduizmie: żeński symbol płodności; yoni
SJP.pl
Joni (dewanagari योनि, trl. "yoni", ang. yoni, „łono”, „źródło”) – indyjskie określenie żeńskich organów płciowych zarówno w znaczeniu fizycznym (np. w Kamasutrze), jak i w znaczeniu religijno-duchowym, jako symbol bogini Dewi, źródła życia i całego wszechświata. Termin ten poza tym używany jest w najrozmaitszych znaczeniach przenośnych np. „łono”, „źródło”, „naczynie”, „początek”.
Wikipedia
starożytna kraina na zachodnim wybrzeżu Azji Mniejszej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. w starożytności kraina położona w centralnej części wybrzeża Azji Mniejszej, między rzekami Hermos a Meander;
Wiktionary
Jonia – kraina w starożytności położona w centralnej części wybrzeża Azji Mniejszej, między rzekami Hermos a Meander. Zasiedlona przez Greków, głównie Jonów z Attyki i Peloponezu. Od północy graniczyła z Eolią, od wschodu z Lidią, od południa z Karią. Do Jonii zaliczano również przybrzeżne wyspy, z największymi miastami Chios i Samos.
Wikipedia
(1.1) Anakreont urodził się w Teos w Jonii.
Wiktionary
rzecz. Jon mos., Jończyk mos., jończyk mos.
przym. joński
skr. Jon
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
związany z jonikiem, odnoszący się do joniku (rodzaju stopy metrycznej w wierszu antycznym)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Joniec – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Joniec. Leży nad rzeką Wkrą.
Wieś jest siedzibą gminy Joniec oraz parafii św. Ludwika. Przez Joniec przebiega wiele szlaków spływów kajakowych organizowanych na Wkrze.
Wikipedia
związany z Jońcem, dotyczący Jońca
SJP.pl
stopa metryczna w wierszu antycznym składająca się z dwóch sylab długich i dwóch krótkich lub odwrotnie
SJP.pl
Jonik (od łac. "pes Ionicus", stopa jońska) – w greckiej i łacińskiej metryce iloczasowej sześciomorowa stopa metryczna składająca się z czterech sylab: dwóch długich i dwóch krótkich. W zależności od kolejności sylab wyróżnia się dwa typy joników:
– jonik "a maiore", zwany też opadającym lub dużym
Wikipedia
dział elektrochemii badający właściwości substancji jonowych w roztworach różnych rozpuszczalników i w ciałach stałych
SJP.pl
Jonika – dział elektrochemii zajmujący się badaniem właściwości substancji jonowych w roztworach różnych rozpuszczalników i ciałach stałych.
Wikipedia
nierozpuszczalne ciało stałe, mające zdolność wymiany własnych jonów na jony znajdujące się w roztworze
SJP.pl
Jonit – substancja służąca do przeprowadzania selektywnego procesu wymiany jonowej, stosowana w kolumnach jonitowych i filtrach jonitowych. Przepuszczenie przez warstwę jonitu ciekłej lub gazowej mieszaniny lub roztworu powoduje albo wzbogacenie jej o określony jon albo przeciwnie pozbycie się z niej określonego jonu.
Wikipedia
radioaktywny izotop toru o liczbie masowej 230
SJP.pl
proces powstawania jonów z elektrycznie obojętnych cząsteczek lub atomów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. fiz. rozpad cząsteczki na jony;
(1.2) chem. fiz. efekt powstawania w gazie jonów dodatnich w wyniku oderwania elektronów od atomu lub cząsteczki, zachodzący pod wpływem dostarczonej energii, np. podczas ogrzewania
Wiktionary
Jonizacja – zjawisko powstawania jonu, czyli kationu bądź anionu, z obojętnego atomu lub cząsteczki.
Wikipedia
IPA: ˌjɔ̇̃ɲiˈzat͡sʲja, AS: i ̯o̊̃ńizacʹi ̯a
Wiktionary
przym. jonizacyjny, jonowy
rzecz. jon m., jonizator m., jonowanie n., jonizowanie n.
czas. jonizować
Wiktionary
związany z jonizacją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) działający na zasadzie jonizacji
Wiktionary
rzecz. jonizacja ż., jonizowanie n.
Wiktionary
Jonizator – urządzenie, w którym zachodzi proces jonizacji.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|jonizować.
Wiktionary
rzecz. jon m., jonizator m., jonizacja ż.
czas. jonizować ndk.
przym. jonowy, jonizacyjny
Wiktionary
doprowadzać do rozdzielenia atomów, cząsteczek na jony
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) fiz. powodować jonizację
Wiktionary
rzecz. jonizacja ż., jonizowanie n., dejonizacja ż., dejonizowanie n., zjonizowanie n.
czas. dejonizować ndk., zjonizować dk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Jonkowo ( Jonkendorf) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Jonkowo
Wieś leży na trasie linii kolejowej nr 220 Olsztyn – Elbląg, z przystankiem Jonkowo.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Jonkowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Jonkowo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jonkowem, dotyczący Jonkowa
Wiktionary
rzecz. Jonkowo n., jonkowianin m., jonkowianka ż.
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z jonem lub jonami
Wiktionary
1. przemieszczanie się jonów w cieczy pod wpływem pola elektromagnetycznego;
2. zabieg z użyciem prądu elektrycznego, pomagający wprowadzić przez skórę leki do organizmu pacjenta; jontoforeza, mikroelektroforeza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. ruch jonów w cieczy pod wpływem pola elektrycznego;
(1.2) med. kosmet. zabieg leczniczy lub kosmetyczny polegający na wprowadzeniu jonów zdysocjowanego leku do organizmu za pomocą prądu stałego
Wiktionary
Za
Wikipedia
(1.2) Jonoforeza to metoda fizjoterapii polegająca na wprowadzaniu leków do ciała człowieka poprzez jego skórę lub śluzówkę.
Wiktionary
(1.2) jontoforeza, terapia jonowa
Wiktionary
zapis wyniku sondowania radiowego jonosfery
SJP.pl
kopolimer termoplastyczny
SJP.pl
urządzenie do badania promieniowania rentgenowskiego
SJP.pl
keton terpenowy o zapachu fiołków lub drzewa cedrowego, stosowany w kompozycjach perfumeryjnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) biochem. ciecz o silnym zapachu mająca zastosowanie w przemyśle perfumeryjnym
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geofiz. meteorol. zjonizowana warstwa atmosfery;
Wiktionary
Jo
Wikipedia
(1.1) Wraz z wysokością zmieniają się czynniki jonizacyjne oraz skład chemiczny i gęstość gazu atmosferycznego, dlatego też w jonosferze wyróżnić można kilka warstw, różniących się liczbą elektronów w jednostce objętości.
Wiktionary
przym. jonosferyczny
Wiktionary
→ jonosfera; jonosferowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jonosferą ziemską
Wiktionary
IPA: ˌjɔnɔsfɛˈrɨt͡ʃnɨ, AS: jonosferyčny
Wiktionary
rzecz. jonosfera ż.
Wiktionary
Jo
Wikipedia
urządzenie do odprowadzania ładunków elektrostatycznych
SJP.pl
starożytne plemię greckie; Jończycy
SJP.pl
Jo
Wikipedia
stopień, w jakim wiązanie chemiczne ma charakter jonowy
SJP.pl
przymiotnik od: jon
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. chem. związany z jonem lub jonami, dotyczący jonu lub jonów
Wiktionary
(1.1) Nauczyła się momentalnie kalkulować trygonometrię układu celowniczego działa jonowego.
Wiktionary
rzecz. jon mrz., jonizacja ż., jonizowanie n.
Wiktionary
postać z "Halki"
SJP.pl
zabieg z użyciem prądu elektrycznego, pomagający wprowadzić przez skórę leki do organizmu pacjenta; jonoforeza, mikroelektroforeza
SJP.pl
Zasugerowano, aby "jonoforeza" Nie opisano powodu propozycji integracji.
Jontoforeza (terapia jonowa, jonoforeza) – metoda lecznicza, forma elektroterapii polegająca na wprowadzeniu cząstek obdarzonych ładunkiem elektrycznym – jonów – do organizmu przez skórę lub śluzówkę za pomocą odpowiedniego urządzenia emitującego galwaniczny prąd stały. Wykorzystuje się substancje, które ulegają dysocjacji elektrolitycznej, czyli są elektrolitami.
Wikipedia
kosmetyczny zabieg naciągania skóry twarzy i szyi w celu likwidacji zmarszczek, wykonywany za pomocą specjalnego aparatu emitującego mikroprądy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
potocznie: walet (karta do gry)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) karc. pot. walet
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) dupek, walet, reg. śl. jupek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: dżoplin] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
półsamogłoska prasłowiańska; jer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. sekcja kompozycji w hinduskiej muzyce raga występująca po części zwanej alap, cechująca się stopniowym przyspieszeniem i większą rytmicznością
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w Kościele prawosławnym i greckokatolickim: obrzęd liturgiczny święcenia wody w dniu 6 stycznia na pamiątkę chrztu Chrystusa w Jordanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka na Bliskim Wschodzie, wypływa z Libanu, przepływa przez Jezioro Tyberiadzkie i uchodzi do Morza Martwego;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Tereny położone na zachód od rzeki Jordan pozostały jako Mandat Palestyny pod bezpośrednimi rządami brytyjskimi.
Wiktionary
IPA: ˈjɔrdãn, AS: i ̯ordãn
Wiktionary
rzecz. Jordania ż., Jordańczyk m., Jordanka ż.
przym. jordański, jordanowski
Wiktionary
potocznie: ogródek jordanowski
SJP.pl
gatunek ryby z rodziny karpieńcowatych
SJP.pl
Jordanelka, jordanelka florydzka ("Jordanella floridae") – gatunek ryby z rodziny karpieńcowatych (Cyprinodontidae), jedyny przedstawiciel monotypowego rodzaju "Jordanella". Po raz pierwszy pojawiła się w Europie w 1914 roku. Hodowana w akwarium, []
Wikipedia
państwo w Azji ze stolicą w Ammanie; Jordańskie Królestwo Haszymidzkie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie;
Wiktionary
Jordania (#PATRZ
, trb. "Al-Urdunn"), pełna nazwa: Haszymidzkie Królestwo Jordanii (arab. المملكة الأردنية الهاشمية, trans. "Al-Mamlaka al-Urdunnijja al-Haszimijja") – państwo położone w Azji, w regionie Bliskiego Wschodu, ze stolicą w Ammanie.
Wikipedia
(1.1) Król Jordanii zwiedził Ateny.
Wiktionary
IPA: jɔrˈdãɲa, AS: i ̯ordãńa
Wiktionary
rzecz. Jordańczyk m., Jordanka ż., Jordan m., Przedjordania ż., Zajordania ż., Cisjordania ż., Transjordania ż., jordan m.
przym. jordański, przedjordański, zajordański
Wiktionary
(1.1) ofic. Jordańskie Królestwo Haszymidzkie
Wiktionary
minerał, siarkoantymonian ołowiu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. czarny, metaliczny minerał z grupy siarkosoli
Wiktionary
Jordanit – rzadki minerał z klasy siarczków.
Wikipedia
przym. jordanitowy
Wiktionary
odmiana żeńskiej piłki ręcznej polegająca na podawaniu piłki bez kozłowania; hazena
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Jordanii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: jɔrˈdãnka, AS: i ̯ordãnka
Wiktionary
rzecz. Jordania ż., Jordan mos./mrz.
:: fm. Jordańczyk mos.
przym. jordański
Wiktionary
Jordanon – termin z dziedziny taksonomii botanicznej, określający pewną grupę drobnych taksonów (gatunki, podgatunki, odmiany), przeciwstawianych linneonom („dużym gatunkom”). Słowo pochodzi od nazwiska lyońskiego botanika Alexisa Jordana.
Wikipedia
Jordan z małżonką; Jordanowie
SJP.pl
mieszkaniec Jordanowa
SJP.pl
mieszkanka Jordanowa
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Jordanów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jordanowem, dotyczący Jordanowa
Wiktionary
rzecz. Jordanów m., Jordan mos./mrz.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jordana lub z nim związany
SJP.pl
w Kościele prawosławnym i greckokatolickim: obrzęd liturgiczny święcenia wody w dniu 6 stycznia na pamiątkę chrztu Chrystusa w Jordanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Jordanów – miasto w województwie małopolskim, w powiecie suskim, siedziba gminy wiejskiej Jordanów.
Wikipedia
(1.1) W Jordanowie dobiegł końca ośmioetapowy turniej brydża sportowego o Puchar Burmistrza Miasta.
Wiktionary
IPA: jɔrˈdãnuf, AS: i ̯ordãnuf
Wiktionary
przym. jordanowski
Wiktionary
obywatel Jordanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Jordanii
Wiktionary
IPA: jɔrˈdãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: i ̯ordãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Jordania ż.
:: fż. Jordanka ż.
przym. jordański
Wiktionary
przymiotnik od: Jordania, Jordan
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. adm. odnoszący się do państwa Jordania
(1.2) geogr. odnoszący się do rzeki Jordan
Wiktionary
(1.1) Jordańskie wojska wycofały się.
Wiktionary
IPA: jɔrˈdãj̃sʲci, AS: i ̯ordãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Jordan m., Jordania ż., Jordańczyk m., Jordanka ż.
przym. nadjordański, przedjordański / cisjordański, zajordański / transjordański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Jerzy
Wiktionary
(1.1) Jorg szporuje na blank nowy moplik.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Jerzik, Jorguś
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) forma greckiego imienia męskiego, odpowiednik polskiego Jurek
Wiktionary
(1.1) Mam na imię Jorgos i jestem potomkiem greckich emigrantów.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Jerzy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Jorg, Jerzik
Wiktionary
1. półwysep w Australii;
2. przylądek w Australii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. angielska rasa świń;
2. rasa kanarka
SJP.pl
rasa świń; yorkshire
SJP.pl
Jo
Wikipedia
[czytaj: dżorty] dżinsowe szorty do kolan
SJP.pl
język jednego z ludów afrykańskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński lub męskorzeczowy
(1.1) jęz. język z rodziny nigero-kongijskiej, z gałęzi atlantycko-kongijskiej, z podgałęzi wolta-kongijskiej, z grupy benue-kongijskiej, z podgrupy joruboidalnej, używany przez lud Joruba;
Wiktionary
rzecz. Joruba m./ż., Jorubijczyk mos., Jorubijka ż.
przym. jorubijski, joruboidalny, jorubski
Wiktionary
(1.1) war. jorubski, jorubijski; ISO 639-1: yo, kod ISO 639-2, kod ISO 639-3: yor, kod Glottolog: yoru1245, kod Linguasphere: 98-AAA-a
Wiktionary
członek plemienia Joruba; Joruba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek plemięemienia Joruba
Wiktionary
rzecz. Joruba n., joruba n.
:: fż. Jorubijka ż.
przym. jorubijski
Wiktionary
(1.1) Joruba
Wiktionary
członkini plemienia Joruba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) członkini plemięemienia Joruba
Wiktionary
rzecz. Joruba n., joruba n.
:: fm. Jorubijczyk mos.
przym. jorubijski
Wiktionary
(1.1) Joruba
Wiktionary
dotyczący Jorubów, charakterystyczny dla Jorubów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jorubijczykami, plemięemieniem Joruba
Wiktionary
rzecz. Jorubijczyk mrz., Jorubijka ż., Joruba, joruba
Wiktionary
przedstawiciel plemienia afrykańskiego Joruba; Jorubijczyk
SJP.pl
Jo
Wikipedia
[czytaj: hoze] obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. [czytaj: josef] obce imię męskie;
2. [czytaj: dżosef] obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Mam na imię Joshua i pochodzę z Ghany.
Wiktionary
lodowiec w Norwegii
SJP.pl
Jostedalsbreen – największy lodowiec w kontynentalnej Europie. Leży w południowo-zachodniej części Norwegii, w okręgu Vestland, w obrębie czterech gmin: Luster, Balestrand, Jølster i Stryn. Najwyższym szczytem w pobliżu lodowca jest Lodalskåpa – nunatak mający wysokość 2083 m.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, stolica Republiki Mari El;
Wiktionary
Joszkar-Oła (mar. Йoшкap-Oлa, dosł. „czerwone miasto”) – miasto w Rosji, do 1919 nosiło nazwę Carewokokszajsk, następnie w latach 1919–1927 Krasnokokszajsk. Stolica republiki Mari El, nad Małą Kokszagą (dopływ Wołgi).
Znajduje się tu dyrekcja Rezerwatu przyrody „Bolszaja Kokszaga”.
Wikipedia
(1.1) hist. Carewokszajsk (przed 1919), Krasnokokszajsk (1919-1927)
Wiktionary
[czytaj: hoze] obce imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. Józef
Wiktionary
(1.1) W przyszłym miesiącu jedziemy na koncert jakiegoś José, który przyjechał z Hiszpanii.
Wiktionary
nazwa litery J oraz odpowiadającej jej głoski; jota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nazwa litery J
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: jɔt, AS: i ̯ot
Wiktionary
(1.1) war. jota
Wiktionary
1. nazwa litery J oraz odpowiadającej jej głoski; jot;
2. nazwa jednej z liter greckich;
3. [czytaj: chota] hiszpański taniec ludowy tańczony z kastanietami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. nazwa trzynastej litery alfabetu polskiego, j;
(1.2) jęz. nazwa dziewiątej litery alfabetu greckiego, ι;
(1.3) jęz. spółgłoska półotwarta podniebienna dźwięczna; dźwięk zapisywany w języku polskim jotą (1.1);
(1.4) choreogr. żywy hiszpański taniec tradycyjny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈjɔta, AS: i ̯ota
Wiktionary
rzecz. jotacja ż., jotacyzm mrz.
Wiktionary
(1.1) war. jot
Wiktionary
pojawienie się spółgłoski "j" w wyrazach, najczęściej między samogłoskami albo przed samogłoskami nagłosowymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. sposób wymawiania starogreckich samogłosek η, υ oraz dyftongów ει, οι, ηι, υι jako samogłoski [i] (jota)
Wiktionary
IPA: jɔˈtat͡sɨsm̥, AS: i ̯otacysm̦
Wiktionary
rzecz. jota ż.
Wiktionary
jotek wierzbowiec - gatunek owada błonkoskrzydłego z rodziny pilarzowatych
SJP.pl
[czytaj: jotejko] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: jota (litera)
SJP.pl
środowiskowo: plik graficzny o rozszerzeniu JPG lub JPEG
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) fiz. pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary 1024 razy większe od podstawowych;
Wiktionary
IPA: ˈjɔtːa, AS: i ̯o•ta
Wiktionary
temsłow. jokto-
Wiktionary
(1.1) symbol. Y
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. jednostka pojemności nośników danych i pamięci operacyjnej komputera równa 1024 zettabajtom;
Wiktionary
Jottabajt (skrót YB), jobibajt (skrót YiB) – jednostki używane w informatyce oznaczające odpowiednio kwadrylion (1024) bajtów i 280, czyli 10248 bajtów.
Zgodnie ze standardem IEC 60027-2 w systemie przedrostków dwójkowych (binarnych) obowiązują zależności:
1 YiB = 1024 ZiB = 1024 · 1024 EiB = 1024 · 1024 · 1024 PiB = 1024 · 1024 · 1024 · 1024 TiB = 10245 GiB = 10246 MiB = 10247 kiB = 10248 B
Wikipedia
rzecz. bajt mrz.
Wiktionary
[czytaj: dżul] podstawowa jednostka pracy i energii w międzynarodowym układzie jednostek miar; dżaul; dżul
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: jednomandatowy okręg wyborczy
SJP.pl
skrótowiec, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = adm. jednomandatowy okręg wyborczy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przestarzale:
1. pisarz tworzący drobne utwory humorystyczne; humorysta;
2. osoba o pogodnym usposobieniu i nieco rubasznym poczuciu humoru
SJP.pl
rzadko: postawa życiowa charakteryzująca się pozytywnym stosunkiem do świata i ludzi, dobrodusznością, pogodą i rubasznym humorem
SJP.pl
przysłówek
(1.1) radośnie, życzliwie, rubasznie
Wiktionary
rzecz. jowialność ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: jowialnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: jowialny
SJP.pl
pogodne usposobienie; nieco rubaszne poczucie humoru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. pogodne usposobienie i nieco rubaszne poczucie humoru; radość i humor
Wiktionary
(1.1) Kiedy opisuje, co widział, czego doświadczył, ma za sobą nieraz ponętność prawdy i możeby autobiografię lub pamiętniki czasu swego dobrze napisał, ale jowialności jego są ckliwe, a wymysły nieprzydatne do zbudowania jednolitej całości.
Wiktionary
przym. jowialny
przym. jowialnie
przysł. jowialnie
Wiktionary
pogodny, dobroduszny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) książk. radosny, o życzliwym usposobieniu
Wiktionary
(1.1) Początkowo film wydaje się być komedią o trójce jowialnych i wesoło żartujących przyjaciołach-księżach, ale wkrótce rozwija się w opowieść o samotności, chciwości, alkoholizmie, pedofilii i władzy instytucjonalnej.
Wiktionary
rzecz. jowialność ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Jowian (ur. ok. 331, zm. 17 lutego 364) – cesarz rzymski od 27 czerwca 363 do 17 lutego 364 roku, panujący jako Imperator Caesar Flavius Iovianus Augustus.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jowity lub z nią związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Jo
Wikipedia
1. piąta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;
2. rzymski bóg wojny; Jupiter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitrzym. bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; najwyższy bóg panteonu rzymskiego;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) astr. piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego;
Wiktionary
Jowisz – gazowy olbrzym, największa planeta Układu Słonecznego. Piąta planeta w kolejności od Słońca. Masa Jowisza jest nieco mniejsza niż jedna tysięczna masy Słońca, a zarazem dwa i pół razy większa niż łączna masa pozostałych planet w Układzie Słonecznym. Wraz z Saturnem, Uranem i Neptunem tworzą grupę gazowych olbrzymów, nazywaną czasem również planetami jowiszowymi.
Wikipedia
(1.1) Jowisz uchodził początkowo za italskie bóstwo światła i jasnego nieba.
(1.1) Atrybutami Jowisza były: pioruny, berło, dąb i orzeł.
(2.1) Jowisz ma niewyraźne pierścienie i 66 księżyców.
(2.1) Gęsta atmosfera Jowisza składa się głównie z wodoru, helu, metanu i amoniaku.
(2.1) Co zdarzyło się na Jowiszu?
Wiktionary
IPA: ˈjɔvʲiʃ, AS: i ̯ovʹiš
Wiktionary
rzecz. jowisz mzw., Jupiter mos., jupiter mrz.
przym. jowiszowy
:: gwara. przest. Jowiszowy
przysł. jowiszowo
Wiktionary
(1.1) Jupiter, Dzeus, Zeus, Kronion, Kronida
(2.1) symbol. ♃
Wiktionary
domniemany mieszkaniec Jowisza
SJP.pl
domniemana mieszkanka Jowisza
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Jowita – imię męskie pochodzenia łacińskiego, utworzone od imienia boga Jowisza (w dopełniaczu "Jovis") za pomocą sufiksu -itta.
W Polsce funkcjonuje głównie jako imię żeńskie. Pojawiło się prawdopodobnie w użytku w XX wieku, a do spopularyzowania przyczynili się pisarz Stanisław Dygat powieścią "Disneyland" i reżyser Janusz Morgenstern opartym na tej powieści filmem "Jowita" (1967) z Barbarą Kwiatkowską i Zbigniewem Cybulskim.
Wikipedia
(2.1) Ochrzciliśmy Jowitę w niedzielę w naszej parafii.
(2.1) Wspomnienie liturgiczne braci Faustyna i Jowity obchodzi się 15 lutego.
Wiktionary
IPA: jɔˈvʲita, AS: i ̯ovʹita
Wiktionary
[czytaj: dżojs] nazwisko; m.in. James Joyce (1882-1941) - pisarz irlandzki
SJP.pl
Joyce – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Luizjana, w parafii Winn.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Joyce'a lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy
(1.1) inform. zob. gamepad.
Wiktionary
specjalny drążek z przyciskami, służący do sterowania przebiegiem gier komputerowych; dżojstik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) inform. manipulator zbudowany z drążka, używany do sterowania programami komputerowymi;
Wiktionary
(1.1) drążek sterowy
Wiktionary
skrót od: Księga Jozuego - - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Starego Testamentu
SJP.pl
skrót
(1.1) = bibl. Księga Jozuego
Wiktionary
(1.1) Joz 1:12 lub Joz 1,12 itp. → Księga Jozuego, rozdział 1, werset 12
Wiktionary
IPA: ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌjɔzuˈwɛɡɔ, AS: ḱśẽŋga i ̯ozuu̯ego
Wiktionary
1. król judzki w latach 914-889;
2. dolina Jozafata - biblijne, symboliczne miejsce przyszłego sądu Bożego;
3. tytułowy bohater średniowiecznego utworu bizantyjskiego "O Barlaamie i Jozafacie"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Józefat”. Zobacz też: miejscowości o nazwie Józefat.
Jozafat – imię męskie pochodzenia semickiego, teoforyczne, hebr. יהושפט (Jehoszafat), oznaczające "Bóg osądził"; jego synonimem jest imię Abidan. W Polsce była w użyciu również forma Józefat lub Józafat, powstała przez pomieszanie Jozafata z Józefem. Do pewnej popularności tego imienia w Polsce przyczynił się św. Jozafat Kuncewicz, żyjący w XVII wieku, męczennik, unicki arcybiskup połocki.
Wikipedia
(1.1) Ewangelista Mateusz wymienia Jozafata w rodowodzie Chrystusa.
(1.1) O. Jozafat wykłada antropologię na UJ.
Wiktionary
(1.1) Józefat m., Józafat m.
Wiktionary
1. król judzki w latach 914-889;
2. dolina Jozafata - biblijne, symboliczne miejsce przyszłego sądu Bożego;
3. tytułowy bohater średniowiecznego utworu bizantyjskiego "O Barlaamie i Jozafacie"
SJP.pl
Jozafata – imię żeńskie pochodzenia semickiego. Wywodzi się od hebrajskiego imienia "Jehoshaphat" oznaczającego "Jahwe osądził". Żeński odpowiednik imienia Jozafat. W użyciu była również forma Józefata powstała przez pomieszanie Jozafaty z Józefą.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jozafata lub z nim związany
SJP.pl
Jozjasz ( יֹאשִׁיָּהוּ − Joszijahu, "[oby] Jahwe uzdrowił"; ur. 648 p.n.e. zm. 609 p.n.e.) − król Judy, inicjator reform religijnych.
Wikipedia
postać biblijna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.;
Wiktionary
Jozue, Jeszua, Jezus, hebr. יְהוֹשׁוּעַ – „Jahwe to wybawienie", cs. "Prawiednyj Iisus Nawin, praotiec" – postać biblijna, bohater Księgi Jozuego, sędzia starożytnego Izraela, symbol nieugiętości i wierności, święty katolicki, prawosławny, ormiański i koptyjski.
Wikipedia
(1.1) Pan był z Jozuem, którego sława rozeszła się po całym kraju.
Wiktionary
IPA: jɔˈzuwɛ, AS: i ̯ozuu̯e
Wiktionary
forma powitania lub pożegnania używana w sytuacjach nieoficjalnych; elo, yo, siemka, siemasz, siemano, siema, siemaneczko, cześć, hej, heja, hejka, serwus
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. nic nie znaczące wtrącenie, przerywnik w zdaniu
Wiktionary
(1.1) mocium panie
Wiktionary
obraźliwie: gamoń, dureń, tępak; jełop; jołopa; jełopa; jałopa
SJP.pl
(r. męski) tępy, ograniczony mężczyzna; jełopa; jołop; jełop; jałopa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. członek starożytnego plemienia greckiego;
2. mieszkaniec Jonii
SJP.pl
1. członek starożytnego plemienia greckiego;
2. mieszkaniec Jonii
SJP.pl
przymiotnik od: Jonia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. dotyczący Jonii
(1.2) archit. dotyczący porządku jońskiego
(1.3) geogr. dotyczący Morza Jońskiego
(1.4) jęz. dotyczący dialektu jońskiego
(1.5) dotyczący szkoły jońskiej
Wiktionary
rzecz. Jonia ż., Jończyk m.
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = wulg. środ. jebać policję
(1.2) = przest. Jaśnie Pan, Jaśnie Pani
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: jɔt‿ˈpɛ, AS: i ̯ot‿pe
Wiktionary
(1.1) ChWDP
Wiktionary
[czytaj: jot pe dwa] skrótowo: Jan Paweł II
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: jotpeg albo jot-pe-e-GIE] skrót od: Joint Photographic Experts Group, plik w formacie JPEG (JPG); JPG
SJP.pl
JPEG ( Joint Photographic Experts Group) – algorytm stratnej kompresji grafiki rastrowej, wykorzystany w formacie plików graficznych o tej samej nazwie. Motywacją do powstania tego standardu było ujednolicenie algorytmów kompresji obrazów monochromatycznych i kolorowych.
Wikipedia
[czytaj: jotpeg albo jot-pe-GIE] plik w formacie JPG (JPEG); JPEG
SJP.pl
skrót od: Jet Propulsion Laboratory (ośrodek badawczy NASA w Pasadenie)
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = wulg. ja pierdolę
Wiktionary
skrót od: junior; jr.
SJP.pl
skrót
(1.1) = bibl. Księga Jeremiasza
Wiktionary
IPA: ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌjɛrɛ̃ˈmʲjaʃa, AS: ḱśẽŋga i ̯erẽmʹi ̯aša
Wiktionary
skrót od: junior; jr (częściej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mocz
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = Jastrzębska Spółka Węglowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: jɔt‿ɛz‿ˈvu, AS: i ̯ot‿ez‿vu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mocz
Wiktionary
[czytaj: dżu-dżitsu] japoński system samoobrony opierający się na wykorzystaniu ruchów przeciwnika przeciw niemu samemu; sportowa odmiana tej sztuki walki; dżiu-dżitsu; dżudżitsu; dżu-dżitsu; jiujitsu; jiu-jitsu; jujitsu; jujutsu; ju-jutsu
SJP.pl
Jiu-jitsu (jap. 柔術 jūjutsu; dosł. „sztuka ustępliwości”, „sztuka łagodności, miękkości”; "jū" (柔) „miękkość, łagodność, giętkość, elastyczność”, "jutsu" (術) „sztuka, technika, umiejętność”) – tradycyjna, japońska sztuka walki lub metoda walki wręcz, bez broni lub z użyciem małego oręża, stosowana w ataku i obronie, w starciu z jednym albo kilkoma uzbrojonymi lub nieuzbrojonymi przeciwnikami.
Wikipedia
waluta Chin (1 juan = 100 fenów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) monet. waluta Chin;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ten hotel jest bardzo drogi, za noc płaci się trzy tysiące juanów.
Wiktionary
IPA: ˈjuwãn, AS: i ̯uu̯ãn
Wiktionary
przym. juanowy
Wiktionary
skrót
(1.1) Księga Jubileuszów;
Wiktionary
(1.1) Następnie anioł obecności otrzymuje polecenie spisania dla Mojżesza historii z niebiańskich tablic (Jub 1,27–29)
Wiktionary
rozdaj roślinożernego dinozaura z podrzędu cerapodów
SJP.pl
drzewo pochodzące z Chile, podobne do palmy, hodowane jako drzewo ozdobne; palma chilijska
SJP.pl
potocznie: hałaśliwa, huczna zabawa; balanga, impreza, impra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. hałaśliwa zabawa lub uroczystość z udziałem wielu osób
(1.2) środ. przestępcze tanie wino owocowe
(1.3) gw-pl|Bydgoszcz. bałagan
Wiktionary
Ju
Wikipedia
IPA: ˈjubɛl, AS: i ̯ubel
Wiktionary
1. w liturgicznych śpiewach średniowiecznych: długa wokaliza śpiewana na jednej sylabie;
2. dawniej: tryumf, wielka radość
SJP.pl
Jubilacja – w chorale gregoriańskim melizmatyczny odcinek muzyczny, długa wokaliza śpiewana na jednej sylabie. Spotykany jest najczęściej na ostatniej sylabie słowa "Alleluja": sylaba ta jest przeciągana poprzez podłożenie (interpolację – rodzaj tropu) pod nią wielu dźwięków. Jubilacje przyczyniły się do powstania sekwencji.
Wikipedia
związany z jubilacją
SJP.pl
osoba obchodząca swój jubileusz, okrągłą rocznicę jakiegoś wydarzenia, najczęściej urodzin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. podn. osoba, która obchodzi swój jubileusz – okrągłe urodziny, rocznicę ślubu lub innego wydarzenia
(1.2) pot. osoba obchodząca swoje urodziny
Wiktionary
(1.1) Standardowa formuła podziękowania współmałżonkowi wypowiadana przez jubilatów nawiązywała literalnie do tej, którą wygłaszano w czasie ślubu cywilnego.
Wiktionary
IPA: juˈbʲilat, AS: i ̯ubʹilat
Wiktionary
rzecz. jubileusz mrz.
:: fż. jubilatka ż.
przym. jubilacki, jubileuszowy
Wiktionary
kobieta obchodząca swój jubileusz, okrągłą rocznicę jakiegoś wydarzenia, najczęściej urodzin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. lub podn. fż. od: jubilat
Wiktionary
(1.1) Z okazji pięćdziesiątych urodzin złożyliśmy jubilatce najserdeczniejsze życzenia.
Wiktionary
IPA: ˌjubʲiˈlatka, AS: i ̯ubʹilatka
Wiktionary
zob. jubilat.
Wiktionary
przymiotnik od: jubileatyzm
SJP.pl
mania obchodzenia jubileuszów
SJP.pl
1. rzemieślnik wyrabiający przedmioty ze szlachetnych metali i drogich kamieni; złotnik;
2. osoba zajmująca się handlem biżuterią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się jubilerstwem; rzemieślnik artystyczny trudniący się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platynaatyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych
Wiktionary
(1.1) Dzisiaj na moim osiedlu napadnięto na jubilera.
(1.1) Święty Eligiusz jest patronem złotników i jubilerów.
Wiktionary
IPA: juˈbʲilɛr, AS: i ̯ubʹiler
Wiktionary
rzecz. jubilerstwo n., jubilerka ż., jubilernia ż., jubilerszczyzna ż.
:: fż. jubilerka ż.
przym. jubilerski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) osoba płci żeńskiej zajmująca się jubilerstwem; rzemieślniczka artystyczna trudniąca się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platynaatyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych
(1.2) pot. zob. jubilerstwo.
Wiktionary
(1.1) Święty Eligiusz jest patronem złotników i złotniczek oraz jubilerów i jubilerek.
Wiktionary
IPA: ˌjubʲiˈlɛrka, AS: i ̯ubʹilerka
Wiktionary
rzecz. jubilerstwo n., jubilernia ż., jubilerszczyzna ż., jubilerek m.
:: fm. jubiler m.
przym. jubilerski
Wiktionary
(1.2) jubilerstwo
Wiktionary
przestarzałe: pracownia jubilerska
SJP.pl
→ jubiler
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jubilerstwem, dotyczący jubilerstwa
Wiktionary
(1.1) Krystyna naprawdę zawróciła Serbowi w głowie, był gotów wykupić dla niej cały sklep jubilerski, najdroższe brylanty, ale powstrzymała go, mówiąc, że nie lubi biżuterii.
Wiktionary
IPA: ˌjubʲiˈlɛrsʲci, AS: i ̯ubʹilersʹḱi
Wiktionary
rzecz. jubiler m., jubilerstwo n., jubilerka ż.
Wiktionary
rzemiosło zajmujące się wyrobem biżuterii i przedmiotów ozdobnych z metali szlachetnych i drogich kamieni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzem. wyrób biżuterii i innych przedmiotów ozdobnych poprzez obróbkę metali szlachetnych i cennych kamieni
Wiktionary
rzecz. jubiler mos., jubilerka ż.
przym. jubilerski
Wiktionary
(1.1) jubilerka
Wiktionary
ważna rocznica istnienia czegoś, jakiejś działalności, ślubu itp.; także: uroczystość z okazji tej rocznicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ważna rocznica jakiegoś wydarzenia, np. rozpoczęcia czyjejś działalności lub powstania, założenia czegoś
(1.2) uroczystość dla uczczenia ważnej rocznicy
Wiktionary
Jubileusz – ważna, okrągła rocznica jakiegoś wydarzenia i uroczystość organizowana dla jej uczczenia.
Największymi jubileuszami są rocznice mające cyfrę 1 z następującymi po niej zerami, czyli wartości 10, 100, 1000, mniejszymi ich połowy, a potem pierwsze ćwiartki; jeszcze mniejszymi jubileuszami są inne liczby kończące się zerami lub piątką, i tak np. huczniejszymi jubileuszami są wartości 25 czy 250 niż 20 czy 200.
Wikipedia
(1.1) Z okazji jubileuszu pięćdziesięciolecia powstania firmy zostaliśmy zaproszeni na koncert do filharmonii.
Wiktionary
IPA: ˌjubʲiˈlɛwuʃ, AS: i ̯ubʹileu̯uš
Wiktionary
rzecz. jubilat mos., jubilatka ż., jubileuszowanie n.
przym. jubileuszowy
przysł. jubileuszowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|jubileuszować.
Wiktionary
rzecz. jubileusz m., jubilat m., jubilatka ż.
przym. jubileuszowy
Wiktionary
żartobliwie: uczcić, czcić jakiś jubileusz
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do jubileuszu, związany z jubileuszem
Wiktionary
(1.1) Wydanie jubileuszowe „Władcy Pierścieni” kosztuje 200 złotych.
Wiktionary
czas. jubileuszować ndk.
rzecz. jubileusz mrz., jubileuszowanie n., jubilat mos.
Wiktionary
(1.1) rocznicowy
Wiktionary
potocznie: świadczenie pieniężne wypłacane pracownikowi za długoletni staż pracy
SJP.pl
damski kaftan z rękawami do łokcia; jupka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. damski kaftan z rękawami do łokcia
Wiktionary
IPA: ˈjupka, AS: i ̯upka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
krew zwierzęcia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwł. środ. łow., reg-pl|Mazury. krew zwierzęcia
(1.2) posp. krew ludzka
(1.3) daw. kulin. sos, polewka
(1.4) stpol. kulin. czernina, zupa z kaczej krwi
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(2.1) pot. osoba niedobra, drań
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Więc gdy w głowie i w gębie potrzebne są wielce, / Zaraz je z żołtej juchy biorę na widelce.
(2.1) Trzeba go wpuścić do raju, bo inaczej będzie jucha i w piekle śpiewał, a to nie przystoi.
Wiktionary
rzecz. juszka ż., jusznik mrz., jusznica ż.
Wiktionary
(1.1) posoka
(2.1) bestia, drań, łotr, szelma
Wiktionary
czasownik niedokonany (dk. zjuchcić)
(1.1) przest. środ. przestęp. i więz.; także. gw-pl|Lwów, Rzeszowskie, Jarocińskie, Śremskie. kraść
czasownik niedokonany
(2.1) pot. odbywać stosunek płciowy
(2.2) gw-pl|Toruńskie. brudzić, zanieczyszczać
(2.3) gw-pl|Bocheńskie. o wietrze: wiać z południa
czasownik zwrotny niedokonany juchcić się
(3.1) gw-pl|Nowosądeckie, Gorlickie. palić się, płonąć
(3.2) gw-pl|Nowosądeckie. wiercić się, nie potrafić usiedzieć w miejscu
Wiktionary
(1.1) Panie sędzio! Szabrawych parę kwiatów nie chodziłam juchcić, bo mi to nie do honoru. Spacerowałam sobie po parku Stryjskim, a tu czepia się mnie jakiś miglanc.
Wiktionary
rzecz. juchta ż., juchciarz m., juchta m., juchcenie n., juchcianka ż.
czas. zjuchcić dk.
Wiktionary
(1.1) zob. kraść.; środ. przestęp. i więz. chatrać, buchać, grabić, palugować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Juchnowiec Dolny
SJP.pl
Juchowo – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Borne Sulinowo, nad jeziorem Juchowo. Założona w 1570 r. przez ród pomorski Kleszczów.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Juchowo, po jej zniesieniu w gromadzie Silnowo.
Wikipedia
wyprawiona skóra bydlęca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy
(1.1) rzem. garb. rodzaj nieprzemakalnej skóry bydlęcej używanej głównie na buty
(1.2) przestęp. kradzież
Wiktionary
IPA: juxt, AS: i ̯uχt
Wiktionary
(1.1) przym. juchtowy
(1.2) rzecz. juchciarz mos.
:: przym. juchciarski
Wiktionary
(1.1) juchta
(1.2) juchta
Wiktionary
przymiotnik od: jucht
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Juty lub z nią związany
SJP.pl
zdolność zwierząt do dźwigania ładunków
SJP.pl
o zwierzęciu: przeznaczony do transportowania ciężarów, np. juczny wół
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) o zwierzęciu: przeznaczony do noszenia ciężarów na grzbiecie
Wiktionary
(1.1) Wynajmowanie zwierząt jucznych - koni, osłów zwanych iszakami, przygotowanie dla nich ładunków, wreszcie sam domarsz - wszystko to stanowiło wstęp nie mniej fascynujący niż działalność górska.
Wiktionary
IPA: ˈjut͡ʃnɨ, AS: i ̯učny
Wiktionary
rzecz. juk mrz., juczenie n., objuczenie n.
czas. juczyć ndk., objuczyć dk.
Wiktionary
obładowywać jukami (skórzanymi workami)
SJP.pl
skrót od: List św. Judy - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Nowego Testamentu
SJP.pl
skrót
(1.1) = List świętego Judy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈlʲistʲ ˈjudɨ, AS: lʹistʹ i ̯udy
Wiktionary
starożytne państwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.; imię biblijne;
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(2.1) imię złej rusałki, synonim nieczystej siły
(2.2) geogr. hist. Judea, nazwa krainy;
(2.3) adm. hist. starożytne państwo na Bliskim Wschodzie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wielkie znaczenie dla biblijnej opowieści o ludzie wybranym, jakie przypisuje się Jakubowi, wynika z faktu, że dwunastu jego synów (Ruben, Symeon, Lewi, Juda, Issachar, Zabulon, Józef, Beniamin, Dan, Neftali, Gad , Aser) dało początek tzw. dwunastu plemięemionom Izraela, po tym, jak sam Jakub zyskał to imię - Izrael, a jego potomkowie od tego czasu będą nazywać siebie Bnej Izrael, Izraelici, synowie Izraela.
(1.1) 28 października przypadają imieniny Judy.
(1.1) Ja mu sam włożę jarzmo na wspaniałą szyję, / sam Efraima zaprzęgnę, / orać będzie Juda, / Jakub zaś będzie bronował.
(2.2) Betlejem leżało na terytorium Judy.
(2.3) Wiele informacji o panujących w Judzie dostarcza Biblia.
Wiktionary
IPA: ˈjuda, AS: i ̯uda
Wiktionary
(1.1) (2.2-3)
rzecz. judasz m., Judea ż.
:: zdrobn. Judek mos.
:: war. Judasz mos.
przym. judzki; przest. gwara. Judzin
rzecz. judziciel mos.
czas. judzić ndk., podjudzać ndk., podjudzić dk.
Wiktionary
(1.1) war. Judasz; zdrobn. Judek
(2.2) Judea
Wiktionary
[czytaj: judaika] dokumenty, druki dotyczące Żydów; judaika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) książk. przedmioty związane z kulturą żydowską
Wiktionary
(1.1) W katowickiej kolekcji judaiców posiadamy dwie przedwojenne mosiężne chanukije.
Wiktionary
rzecz. Judyta ż., Judea ż.
Wiktionary
(1.1) war. judaika
Wiktionary
dokumenty, druki dotyczące Żydów; judaica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) książk. przedmioty związane z kulturą żydowską
Wiktionary
Judaika (z łac. "Iudaica" – liczba mnoga od "iudaicus" – żydowski) – określenie dla przedmiotów (rzeczy, dokumentów, rękopisów, druków) dotyczących Żydów.
Wikipedia
(1.1) Pochodzące z naszej kolekcji judaika zaprezentowano w muzeum w Cieszynie.
Wiktionary
rzecz. Juda mos./mrz., judaizm mrz., Judyta ż.
Wiktionary
(1.1) war. judaica
Wiktionary
1. znawca judaizmu, języka i kultury żydowskiej;
2. wyznawca judaizmu; żyd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) znawca kultury i religii żydowskiej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. judaistyczny
rzecz. judaizm mrz., judaistyka ż.
Wiktionary
→ judaizm
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. dotyczący judaizmu, monoteistycznej religii Żydów
Wiktionary
(1.1) Pascha judaistyczna jest zapowiedzią paschy Chrystusa i chrześcijan.
Wiktionary
rzecz. Judyta ż., judaizm m., judaistyka ż., judaista m.
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem judaizmu, języka i kultury żydowskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. dziedzina nauki badająca kulturę i religię żydowską
(1.2) eduk. studia uniwersyteckie w dziedzinie judaistyki (1.1)
Wiktionary
Judaistyka (studia żydowskie) – dziedzina naukowa zajmująca się badaniem historii, kultury i religii Żydów od okresu biblijnego aż po współczesność.
Wikipedia
rzecz. judaista mos., judaistka ż., judaizm mrz., Judyta ż.
przym. judaistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uleganie wpływom kultury żydowskiej
Wiktionary
rzecz. judaizm mrz.
przym. judejski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. skryte wyznawanie judaizmu przez konwertytę
Wiktionary
osoba przyjmująca judaistyczne obyczaje i ideały
SJP.pl
1. monoteistyczna religia Żydów; mozaizm;
2. żydowskie obyczaje i kultura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów;
(1.2) etn. kult. żydowskie obyczaje i tradycja
(1.3) jęz. rzad. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka jidysz
Wiktionary
Ju
Wikipedia
(1.1) Judaizm ortodoksyjny opiera się na pełnym stosowaniu Talmudu w życiu codziennym.
Wiktionary
IPA: juˈdajism̥, AS: i ̯udai ̯ism̦
Wiktionary
rzecz. judaistyka ż., judaista mos., judaistka ż., judaika nmos., judaizacja ż., Judyta ż.
czas. judaizować ndk., zjudaizować dk., judaizować się ndk.
przym. judaistyczny, judejski
Wiktionary
(1.1) wyznanie mojżeszowe, religia mojżeszowa, starozakonni
(1.3) jidyszyzm
Wiktionary
1. rozpowszechniać religię żydowską;
2. judaizować się - ulegać judaizacji
SJP.pl
1. potocznie o zdrajcy
2. otwór w drzwiach umożliwiający oglądanie tego, co się dzieje na zewnątrz; wizjer; przeziernik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. przyrząd optyczny umożliwiający sprawdzenie, czy ktoś stoi po drugiej stronie drzwi
(1.2) reg. słomiana kukła wykorzystywana w zabawach ludowych
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przen. pejor. człowiek fałszywy, obłudny i dopuszczający się zdrady
Wiktionary
(1.1) Zobaczyła przez judasz dobrze zbudowanego młodzieńca z rumieńcem na twarzy.
(1.1) Przyszedł i zastał czerwone drzwi zamknięte na amen, nikt nań nie zerknął z otworu „judasza”.
Wiktionary
IPA: ˈjudaʃ, AS: i ̯udaš
Wiktionary
rzecz. Judasz m., Judaszek m., Judasze nmos., judaszowiec m., Judaszki nmos., Judaszówka ż.
przym. judaszowy, Judaszowy, judaszowski
Wiktionary
(1.1) wizjer
(2.1) zdrajca, renegat, sprzedawczyk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Cercis|L.|ref=tak., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bobowatych;
(1.2) bot. drzewo lub krzew z rodzaju judaszowiec (1.1)
Wiktionary
Ju
Wikipedia
(1.2) Wszystkie gatunki judaszowców wytwarzają kwiaty nie tylko na pędach, ale również na grubych konarach, a nawet na pniu.
Wiktionary
rzecz. Judasz m., judasz mos./mrz.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) o cechach przypisywanych Judaszowi: fałszywy, obłudny, podstępny, zdradziecki
Wiktionary
rzecz. Judasz mos., judasz mos. / mrz., judaszowiec mrz.
przym. judaszowy, Judaszowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Judasza lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Judaszem Iskariotą, dotyczący Judasza Iskarioty
Wiktionary
rzecz. Judasz m., judasz mos./mrz.
przym. Judaszowy, judaszowski
Wiktionary
hellenistyczno-rzymska prowincja w Palestynie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska;
Wiktionary
Judea ( יְהוּדָה, "Jāhūdā", Ιουδαία, Iudaea) – górzysta kraina historyczna, położona w historycznej środkowej części Izraela/Palestyny. Obecnie terytorium to jest podzielone pomiędzy Izrael i Autonomię Palestyńską. Judea, to nazwa Królestwa Judy używana od IV w. p.n.e. po przejęciu władzy nad Judą przez Greków.
Wikipedia
(1.1) Dzięki Machabeuszom Judea uzyskała niepodległość.
(1.1) Jeruzalem leży w Judei.
Wiktionary
IPA: juˈdɛa, AS: i ̯udea
Wiktionary
rzecz. Judyta ż., Juda m., Judejczyk m., Judejka ż., jidysz m., judaica nmos., judejskość ż.
przym. judejski, judzki
Wiktionary
(1.1) Juda
Wiktionary
mieszkaniec Judei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Judei
Wiktionary
(1.1) Nabatejczycy wsparli Judejczyków w walce z Samarytanami.
Wiktionary
rzecz. Judea ż.
:: fż. Judejka ż.
przym. judejski, judzki
Wiktionary
mieszkanka Judei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Judei
Wiktionary
(1.1) Ze swego tarasu król Dawid ujrzał kąpiącą się Judejkę.
Wiktionary
rzecz. Judea ż.
:: fm. Judejczyk mos.
przym. judejski, judzki
Wiktionary
przymiotnik od: Judea
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Judeą, dotyczący Judei, pochodzący z Judei
Wiktionary
(1.1) Jerozolimczycy zapewne używali jakiegoś dialektu judejskiego.
Wiktionary
rzecz. Judea ż., Judejczyk m., Judejka ż., judaizacja ż., judaizm m., Judyta ż.
czas. judaizować ndk., zjudaizować dk.
przym. judzki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. początkujący piekarz
Wiktionary
IPA: ˈjudɛl, AS: i ̯udel
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z judaizmem
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. grupa wielu języków/dialektów, dawniej używanych przez Żydów zamieszkałych w państwach arabskich
(1.2) jęz. hist. w średniowieczu określenie klasycznego języka arabskiego zapisywanego alfabetem hebrajskim
Wiktionary
IPA: ˌjudɛɔ‿aˈrapsʲci, AS: i ̯udeo‿arapsʹḱi
Wiktionary
(1.1) żydowsko-arabski
Wiktionary
judaistyczny i chrześcijański
SJP.pl
Żyd wyznający wiarę chrześcijańską, ale zachowujący obrzędy i zwyczaje wypływające z prawa mojżeszowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. w pierwszych wiekach chrześcijaństwa: Żyd wyznający chrześcijaństwo, ale zachowujący tradycyjne obrzędy i zwyczaje wedle prawa mojżeszowego
Wiktionary
IPA: ˌjudɛɔxʃɛɕt͡ɕiˈjä̃ɲĩn, AS: i ̯udeoχšeśćii ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz.
:: fż. judeochrześcijanka
przym. judeochrześcijański
Wiktionary
Żydówka wyznająca wiarę chrześcijańską, ale zachowująca obrzędy i zwyczaje wypływające z prawa mojżeszowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. fż. od: judeochrześcijanin
Wiktionary
IPA: ˌjudɛɔxʃɛɕt͡ɕiˈjãnka, AS: i ̯udeoχšeśćii ̯ãnka
Wiktionary
rzecz.
:: fm. judeochrześcijanin
przym. judeochrześcijański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) książk. odnoszący się do związków między kulturą judaistyczną i chrześcijańską, świadczący o ich ciągłości
(1.2) rel. dotyczący judeochrześcijan
Wiktionary
(1.2) Urojenia winy (grzesznościowe) są typowe dla naszej kultury (judeochrześcijańskiej), natomiast należą do rzadkości w innych kulturach.
Wiktionary
IPA: ˌjudɛɔxʃɛɕt͡ɕiˈjä̃j̃sʲci, AS: i ̯udeoχšeśćii ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. judeochrześcijanin mos., judeochrześcijanka ż., judeochrześcijaństwo n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. rel. ogół pierwszych chrześcijan zachowujących jeszcze część przepisów judaizmu
Wiktionary
(1.1) W pierwszym stadium rozwoju chrześcijaństwa judeochrześcijaństwo było jedyną jego formą.
Wiktionary
rzecz. judeochrześcijanin mos., judeochrześcijanka ż.
przym. judeochrześcijański
Wiktionary
osoba szczególnie niechętnie nastawiona do Żydów; judofob, judeosceptyk, antysemita
SJP.pl
niechętny lub wrogi stosunek do wszystkiego, co żydowskie; żydofobia, judofobia
SJP.pl
nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związane z nietolerancją i rasizmem; antysemityzm, judofobia, judeofobia, żydofobia
SJP.pl
osoba niechętnie nastawiona do Żydów; antysemita, judeofob, judofob
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) eufem. ktoś niechętny Żydom lub wrogo do nich usposobiony
Wiktionary
IPA: ˌjudɛɔˈst͡sɛptɨk, AS: i ̯udeosceptyk
Wiktionary
rzecz. judeosceptyczność ż.
:: fż. judeosceptyczka ż.
przym. judeosceptyczny
Wiktionary
(1.1) antysemita, żydożerca
Wiktionary
[czytaj: dżudo] japońska walka zapaśnicza; dżudo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sport. japońska sztuka walki;
Wiktionary
Judo, dżudo (jap. 柔道 jūdō; „łagodna droga”) – sztuka walki stworzona w Japonii jako sport przez Jigorō Kanō (1860–1938) z "jūjutsu". Judo zostało docenione jako metoda ćwiczeń fizycznych, treningu moralnego i samoobrony.
Wikipedia
(1.1) Zawody judo określone są jednakowymi na całym świecie przepisami.
Wiktionary
IPA: ˈd͡ʒudɔ, AS: ǯudo
Wiktionary
rzecz. dżudoczka ż., dżudo n., judoga, judoka, judok, judowiec, judoczka
Wiktionary
(1.1) dżudo
Wiktionary
kobieta uprawiająca judo (dżudo); dżudoczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. kobieta trenująca judo
Wiktionary
rzecz. judo n.
:: fm. judoka mos.
Wiktionary
(1.1) dżudoczka
Wiktionary
osoba zafascynowana judaizmem, kulturą żydowską i Żydami; żydofil
SJP.pl
→ judofil
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sprzyjający Żydom
Wiktionary
rzecz. judofil mos.
Wiktionary
(1.1) filosemicki
Wiktionary
osoba szczególnie niechętnie nastawiona do Żydów; judeofob, judeosceptyk, antysemita
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba uprzedzona do Żydów
Wiktionary
(1.1) Ten judofob Antek rzucił swoją dziewczynę, gdy dowiedział się, że to Żydówka.
Wiktionary
IPA: juˈdɔfɔp, AS: i ̯udofop
Wiktionary
rzecz. judofobia ż.
Wiktionary
(1.1) antysemita
Wiktionary
niechętny lub wrogi stosunek do wszystkiego, co żydowskie; żydofobia, judeofobia
SJP.pl
[czytaj: dżudoga] strój judoki (zawodnika walczącego w judo), biały, składający się z szerokich spodni i luźnej bluzy przewiązywanej pasem; dżudoga, judogi (rzadziej)
SJP.pl
[czytaj: dżudogi] strój judoki (zawodnika walczącego w judo), biały, składający się z szerokich spodni i luźnej bluzy przewiązywanej pasem; judoga (częściej), dżudoga (częściej)
SJP.pl
sportowiec uprawiający judo; dżudok; dżudoka; dżudowiec; judoka; judowiec
SJP.pl
sportowiec uprawiający judo; dżudok; dżudoka; dżudowiec; judok; judowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. osoba trenująca judo
Wiktionary
rzecz. judo n., dżudo n., judoczka ż.
Wiktionary
(1.1) dżudoka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w Kraju Chabarowskim i Jakucji; prawy dopływ Mai;
Wiktionary
Judoma – rzeka w Rosji, w Kraju Chabarowskim i Jakucji; prawy dopływ Mai. Długość 765 km (od źródeł rzeki Nitkan 820 km); powierzchnia dorzecza 43 700 km².
Powstaje z połączenia rzek Nitkan i Awlija w górach Suntar-Chajata; na całej długości ma charakter rzeki górskiej; liczne progi; płynie w kierunku południowym i południowo-zachodnim przez Wyżynę Judomsko-Majską. Żeglowna na odcinku 271 km od ujścia.
Wikipedia
przym. judomski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z Judomą (rzeką na Syberii w Rosji)
Wiktionary
rzecz. Judoma ż.
Wiktionary
sportowiec uprawiający judo; dżudok; dżudoka; dżudowiec; judok; judoka
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Judyty lub z nią związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący judykatury; sądowniczy
SJP.pl
dawniej: orzeczenie sądu, wyrok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. praw. orzeczenie, wyrok sądu
Wiktionary
określenie zasad prawnych i metod wyrokowania sądu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. adm. rzad. władza sądownicza, jako element trójpodziału władzy
Wiktionary
(1.1) ''(…) art. 10 konstytucji wprowadza zasadę trójpodziału władzy. Odwołuje się ona do klasycznego Monteskiuszowskiego trójpodziału i stanowi, że ustrój państwa opiera się na równowadze legislatywy, egzekutywy i judykatywy.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Judyta – imię żeńskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od hebrajskiego słowa יהודית Yəhûḏîṯ oznaczającego „mieszkanka Judei” lub „chwalona”.
Odważnej wdowie, która uśmierciła asyryjskiego wodza Holofernesa i uratowała przez to swoje miasto rodzinne Bethulię oraz Jerozolimę, poświęcono jedną z ksiąg Starego Testamentu: Księgę Judyty. W piśmiennictwie po polsku imię wystąpiło w roku 1085 jako Judyt i 1283 jako Judyta oraz jako Juta w 1252.
Wikipedia
(1.1) Moja najstarsza córka ma na imię Judyta.
(1.1) Poważną rolę w historii Polski odgrywają żony książąt, jak Niemki – Oda, Ryksa i Judyta Maria, Czeszki – Dąbrówka i Judyta, Rusinki – Maria Dobrogniewa i Zbysława, żona Mieszka, syna Bolesława Śmiałego.
(1.1) Judyty dzień swej patronki, czyli imieniny, obchodzą 22 grudnia, a także 14 listopada.
Wiktionary
IPA: juˈdɨta, AS: i ̯udyta
Wiktionary
rzecz. Judea ż., Judejczyk mos., Judejka ż., judaizm mrz., judaistyka ż., judaista mos., judaistka ż., judaika nmos., judaica nmos.
:: zdrobn. Judytka ż., Juda ż., Judka ż., Dyta ż., Dytka ż.
przym. Judycin, Judytowy, judejski, judzki, judaistyczny
zob. Juda, Juta.
Wiktionary
(1.1) war. Juta; zdrobn. Judytka, Juda, Judka, Dyta, Dytka
Wiktionary
zdrobnienie od: Judyta (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|judzić.
Wiktionary
czas. judzić
Wiktionary
osoba namawiająca lub prowokująca do złych czynów; podjudzacz, podżegacz, prowokator
SJP.pl
kobieta namawiająca lub prowokująca do złych czynów; podjudzaczka, podżegaczka, prowokatorka
SJP.pl
namawiać do złego
SJP.pl
czasownik
(1.1) namawiać kogoś do czegoś złego, kusić, podburzać, podbechtywać
Wiktionary
(1.1) Przestań mnie judzić, nie będę dla ciebie wynosił cegieł z budowy.
(1.2) Nie judź się, ale dawaj, kiedy masz dać.
Wiktionary
IPA: ˈjüd͡ʑit͡ɕ, AS: i ̯üʒ́ić
Wiktionary
rzecz. judziciel m., judzenie n.
czas. podjudzać, podjudzić, łudzić
Wiktionary
(1.1) podburzać, podbechtywać, bechtać, podżegać, podszczuwać, daw. instygować
(1.2) naprzykrzać się, dokuczać
Wiktionary
przymiotnik od: Juda (starożytne państwo izraelickie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Judą, dotyczący Judy, pochodzący z Judy
Wiktionary
(1.1) Córka judzka jednak nie zgodziła się na waszą nieprawość.
(1.1) Ciągnęła do niego cała judzka kraina oraz wszyscy mieszkańcy Jerozolimy i przyjmowali od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając przy tym swe grzechy.
Wiktionary
rzecz. Juda ż., Juda m., Judea ż., Judejczyk mos., Judejka ż., Judyta ż.
przym. judejski
Wiktionary
drewniany lub metalowy krążek służący w parze z takim samym krążkiem do ściągania lin na statku; jufers
SJP.pl
drewniany lub metalowy krążek służący w parze z takim samym krążkiem do ściągania lin na statku; jufer
SJP.pl
Jufers (daw. "nawlek") - element ściągacza talrepowego zwanego też ściągaczem linowym. Krążek wykonany z twardego drewna, rzadziej metalowy, zaopatrzony w otwory (najczęściej trzy) dla talrepu, czyli liny ściągającej, oraz posiadający na swym obwodzie rowek dla końcowego odcinka okalającej ten krążek wanty lub innej napinanej liny. Otwory w jufersie zwane są kipami.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. naczynie, słoik, dzban, butla stanowiące instrument perkusyjny
Wiktionary
Jug (ros. Юг) – rzeka na północy europejskiej części Rosji po połączeniu z Suchoną tworzy Dwinę. Źródła w Uwałach Północnych. Nazwa pochodzi z języka fińskich mieszkańców jej dorzecza i oznacza rzekę (fin. "joki").
Wikipedia
przym. jugbandowy
Wiktionary
w kosmologii indyjskiej - epoka w dziejach ludzkości, złożona z czterech okresów
SJP.pl
Juga (dewanagari युग, ang. "Yuga") – w hinduizmie jedna z czterech epok istnienia materialnego świata.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niemiecki urząd do spraw dzieci i młodzieży
Wiktionary
[czytaj: JUgendsztil] niemiecki kierunek w sztuce, odmiana secesji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jugendstilem, dotyczący jugendstilu (secesji), w szczególności jego niemieckim nurtem
Wiktionary
rzecz. jugendstil m.
Wiktionary
starożytna miara powierzchni równa ok. 2518 metrów kwadratowych, którą uważano za możliwą do zaorania w jeden dzień
SJP.pl
organiczny związek chemiczny występujący w liściach, korzeniach i łupinach orzechów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) barwnik chinonowy występujący w liściach, korzeniach i łupinach orzechów
Wiktionary
Juglon – organiczny związek chemiczny z grupy barwników chinonowych. Wykazuje właściwości allelopatyczne. Występuje w liściach, korzeniach i łupinach orzechów. W orzechu włoskim juglon występuje w świeżych liściach, a w trakcie ich usychania zanika w wyniku polimeryzacji.
Wikipedia
(1.1) Jednym ze składników samoopalacza jest juglon.
Wiktionary
IPA: ˈjuɡlɔ̃n, AS: i ̯uglõn
Wiktionary
(1.1) 5-hydroksy-1,4-naftochinon, C10H6O3
Wiktionary
w kosmologii indyjskiej - epoka w dziejach ludzkości, złożona z czterech okresów
SJP.pl
lekceważąco: Jugosłowianin; Jugol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lekcew. Jugosłowianin
Wiktionary
rzecz. Jugosłowianin mos.
Wiktionary
lekceważąco: Jugosłowianka; Jugolka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tęsknota za czasami, kiedy narody południowosłowiańskie wchodziły w skład Jugosławii, utożsamianej z bezpieczeństwem i dobrobytem
Wiktionary
Jugonostalgia (od słów Jugosławia i nostalgia) – termin określający zjawisko tęsknoty za czasami istnienia Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii.
Wikipedia
(1.1) O ile fenomen jugonostalgii jako emocjonalnego, ale i coraz bardziej racjonalnego stosunku do szczęśliwie przeżytych czasów jest zrozumiały w republikach, w których obiektywnie żyje się dużo gorzej, to jak wyjaśnić taką nostalgię w Słowenii, która jest członkiem UE?
Wiktionary
IPA: ˌjuɡɔ̃nɔˈstalʲɟja, AS: i ̯ugõnostalʹǵi ̯a
Wiktionary
przym. jugonostalgiczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Jugrą lub Jugrami, dotyczący Jugry lub Jugrów
Wiktionary
rzecz. Jugra ż., Jugrowie lm m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język wschodnio- lub zachodniosłowiański używany przez Rusinów Panońskich
przymiotnik relacyjny
(2.1) odnoszący się do jugorusińskiego (1.1), związany z tym językiem
Wiktionary
(1.1) rusnacki, ruski, rusiński, baczwańsko-sremski, południoworusiński
Wiktionary
dawne państwo w Europie, w 2003 przekształciło się w federację pod nazwą Serbia i Czarnogóra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim;
Wiktionary
Ju
Wikipedia
(1.1) Królestwo Jugosławii powstało w 1929 roku po przekształceniu z Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców.
Wiktionary
IPA: ˌjuɡɔˈswavʲja, AS: i ̯ugosu̯avʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Jugosłowianin mos., Jugosłowianka ż.
przym. jugosłowiański
Wiktionary
mieszkaniec Jugosławii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. mieszkaniec Jugosławii
Wiktionary
IPA: ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: i ̯ugosu̯ovʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Jugosławia ż., jugol m., Jugol m.
:: fż. Jugosłowianka ż.
przym. jugosłowiański
Wiktionary
(1.1) lekcew. jugol, Jugol
Wiktionary
mieszkanka Jugosławii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. obywatelka Jugosławii
Wiktionary
rzecz. Jugosławia ż.
:: fm. Jugosłowianin mos.
przym. jugosłowiański
Wiktionary
przymiotnik od: Jugosławia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jugosławią, dotyczący Jugosławii
Wiktionary
(1.1) Podczas sesji zostały określone podstawy powojennego federacyjnego państwa jugosłowiańskiego.
Wiktionary
IPA: ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci, AS: i ̯ugosu̯ovʹi ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Jugosławia ż., Jugosłowianin mos., Jugosłowianka ż.
Wiktionary
Jugowice (nazwa historyczna: Dołki, niem. "Hausdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wałbrzyskim, w gminie Walim.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jugowicami, dotyczący Jugowic
Wiktionary
rzecz. Jugowice nmos.
Wiktionary
dawniej, żartobliwie: lichy lekarz, szarlatan
SJP.pl
Jugów ( Hausdorf) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Nowa Ruda. Wieś jest siedzibą nadleśnictwa.
Wikipedia
młody pasterz owiec w Tatrach i Karpatach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) góry. młody pasterz wypasający latem owce w Tatrach i Karpatach, pomocnik bacy;
Wiktionary
Ju
Wikipedia
(1.1) Juhas huknął; po turniach odhuknęły jary.
(1.1) Pewien juhas z Pęksowego Brzyzku • ujrzał przyszłość w proroczym błysku: • szumi piknie Dunajec, • a na mostku baca Kitajec • Jasinecka pierze po pysku.
Wiktionary
rzecz. juhasowanie n.
:: fż. juhaska ż.
czas. juhasić ndk., juhasować ndk.
przym. juhaski
Wiktionary
być juhasem, paść owce w górach; juhasować
SJP.pl
kobieta pełniąca funkcję młodszego pasterza owiec w Tatrach i Beskidach
SJP.pl
paść owce w górach, być pomocnikiem bacy; juhasić
SJP.pl
1. wykrzyknik używany dla przywołania kogoś, zwrócenia czyjejś uwagi;
2. wykrzyknik wyrażający radość; hura
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …oznaczający niespodziewaną radość
(1.2) …dla zwrócenia na siebie czyjejś uwagi
Wiktionary
(1.1) Nie znoszę takich okrzyków jak "łiii", "jejku", "juhu" i tak dalej.
Wiktionary
[czytaj: żłę] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: dżu-dżitsu] japoński system samoobrony opierający się na wykorzystaniu ruchów przeciwnika przeciw niemu samemu; sportowa odmiana tej sztuki walki; dżiu-dżitsu; dżudżitsu; dżu-dżitsu; jiujitsu; jiu-jitsu; ju-jitsu; jujutsu; ju-jutsu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ciernisty krzew lub drzewko z rodziny szakłakowatych; owoc tej rośliny; głożyna, szydlica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Ziziphus|ref=tak., ciernisty krzew lub drzewko o żółtych, drobnych kwiatach i często jadalnych owocach;
(1.2) kulin. owoc jujuby (1.1)
Wiktionary
(1.2) Moja ciocia pije herbatkę z jujuby.
Wiktionary
IPA: jüˈjuba|ʒuˈʒuba, AS: i ̯üi ̯uba|žužuba
Wiktionary
(1.1) głożyna, szydlica, przest. nabak, przest. dereń
Wiktionary
[czytaj: dżu-dżutsu] japoński system samoobrony opierający się na wykorzystaniu ruchów przeciwnika przeciw niemu samemu; sportowa odmiana tej sztuki walki; dżiu-dżitsu; dżudżitsu; dżu-dżitsu; jiujitsu; jiu-jitsu; jujitsu; ju-jitsu; ju-jutsu
SJP.pl
skórzany wór służący do przewożenia rzeczy na grzbiecie zwierzęcia jucznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) każda z dwóch sakw przytroczonych do grzbietu konia czy osła
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lm. od: juka
Wiktionary
JuK – program komputerowy do odtwarzania muzyki dla środowiska KDE. Jest on częścią pakietu z oprogramowaniem multimedialnym dla KDE kdemultimedia. Juk obsługuje kolekcje plików dźwiękowych w formatach MP3, Ogg Vorbis oraz FLAC.
Pracę nad tą aplikacją rozpoczął Scott Wheeler w roku 2000 i początkowo nadał jej nazwę QTagger. JuK oficjalną częścią KDE został wraz z wersją 3.2 tego środowiska.
Wikipedia
(1.1) Hej, szable w dłoń! Łuki w juki, a łupy wziąć w troki.
Wiktionary
IPA: juk, AS: i ̯uk
Wiktionary
rzecz. juczenie n., objuczenie n.
czas. juczyć ndk., objuczyć dk.
przym. juczny
Wiktionary
1. bylina z rodziny liliowatych; jukka; yucca; szpilecznica; krępla
2. włókno otrzymywane z liści tej rośliny
SJP.pl
członek ludu zamieszkującego północno-wschodnią Syberię
SJP.pl
Jukagir (ros. Юкагир, jakuc. Дьүкээгир) – wieś w Rosji, w Jakucji nad Zatoką Jańską. [] W okolicy wsi znaleziono szczątki mamutów w 2002 i w 2010 roku, a także szczątki bizona datowane na 9310 lat i klaczy datowane na 4630 lat.
Wikipedia
członkini ludu zamieszkującego północno-wschodnią Syberię
SJP.pl
1. związany z Jukagirami, ludem paleoazjatyckim zamieszkującym obszary w Jakucji oraz w dolnym biegu rzek Leny i Kołymy;
2. język jukagirski - język Jukagirów należący do rodziny języków uralskich, bliski wymarciu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jukagirami, dotyczący Jukagirów
Wiktionary
rzecz. Jukagir mos., Jukagirka ż.
Wiktionary
lud zamieszkujący północno-wschodnią Syberię; Jukagirowie
SJP.pl
Ju
Wikipedia
1. półwysep w Ameryce Środkowej;
2. stan w Meksyku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. półwysep w Ameryce Środkowej;
(1.2) geogr. adm. stan w południowym Meksyku na półwyspie Jukatan (1.1);
(1.3) hist. geogr. polit. historyczne państwo na Jukatanie (1.1);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Naukowcy sądzą, że na obecny meksykański półwysep Jukatan spadła wtedy asteroida o średnicy około 15 kilometrów i że zderzenie wyzwoliło energię odpowiadającą miliardowi bomb atomowych, takich jak ta zrzucona na Hiroszimę.
Wiktionary
IPA: juˈkatãn, AS: i ̯ukatãn
Wiktionary
rzecz. Jukatańczyk mos., Jukatanka ż.
przym. jukatański
Wiktionary
(1.1) Półwysep Jukatan
(1.3) Republika Jukatanu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Jukatanu; kobieta z tego półwyspu
Wiktionary
rzecz. Jukatan mrz.
:: fm. Jukatańczyk mos.
przym. jukatański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Jukatanu; osoba z tego półwyspu (hist. obywatel Republiki Jukatanu)
Wiktionary
(1.1) Jukatańczycy czyli „yucatecos" odróżniają się od reszty Meksykanów niezwykłą uczciwością i otwartością. Z powodu lądowej izolacji komunikacyjnej z resztą Meksyku, posiadają też odmienne zwyczaje.
(1.1) Tymczasem w Veracruz zgromadzoną jest meksykańska eskadra; gotowa za pierwszym znakiem rozpocząć nieprzyjacielskie kroki przeciwko Jukatańczykom (pisownia uwspółcześniona).
Wiktionary
rzecz. Jukatan mrz.
:: fż. Jukatanka ż.
przym. jukatański
Wiktionary
przymiotnik od: Jukatan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jukatanem, dotyczący Jukatanu (półwyspu)
(1.2) związany z Jukatanem (stanem Meksyku)
Wiktionary
rzecz. Jukatańczyk mos., Jukatan mrz., Jukatanka ż.
Wiktionary
[czytaj: dżukboks] szafa grająca zawierająca automat gramofonowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. muz. szafa grająca
Wiktionary
(1.1) W jukeboxie nie znalazłem płyt z dobrą muzyką.
Wiktionary
bylina z rodziny liliowatych; juka; yucca; szpilecznica; krępla
SJP.pl
Jukka, juka, krępla, szpilecznica ("Yucca") – rodzaj roślin z rodziny szparagowatych. Liczy około 50 gatunków bylin, krzewów i drzew. Występują naturalnie w Ameryce Północnej i Środkowej.
Jukki introdukowano na wszystkie kontynenty, poza Antarktydą. Gatunek jukka zwisłolistna ("Yucca flaccida") został introdukowany do Polski. Jest antropofitem zadomowionym na terenie nieczynnych hydroosadników Elektrowni Siersza w Trzebini.
Wikipedia
(w judo) jedna z ocen przyznawanych zawodnikowi za wykonaną akcję; yuko
SJP.pl
1. terytorium Kanady;
2. rzeka w Kanadzie i USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;
(1.2) geogr. rzeka w Ameryce Północnej;
Wiktionary
Jukon (ang. i fr. Yukon; dawniej: Terytorium Jukon, Yukon Territory, Territoire du Yukon) – terytorium Kanady, położone na północnym zachodzie kraju, częściowo w strefie podbiegunowej. Graniczy z Terytoriami Północno-Zachodnimi na wschodzie i Kolumbią Brytyjską na południu, a także amerykańskim stanem Alaska na zachodzie. Północną granicę terytorium stanowi wybrzeże Morza Beauforta. Stolicą i największym miastem terytorium jest Whitehorse.
Wikipedia
IPA: ˈjukɔ̃n, AS: i ̯ukõn
Wiktionary
przym. jukoński
Wiktionary
Jukos ( ОАО «НК „ЮКОС“») – rosyjskie przedsiębiorstwo naftowe działające w latach 1993–2007.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. suszona ryba, przygotowana tradycyjną metodą rdzennych ludów Syberii i Dalekiego Wschodu;
Wiktionary
Ju
Wikipedia
przymiotnik od: Jukon (rzeka w Kanadzie i w USA lub terytorium autonomiczne w Kanadzie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jukonem, dotyczący Jukonu (rzeki lub obszaru)
Wiktionary
rzecz. Jukon mrz.
Wiktionary
technika swobodnych zestawień, środek poetycki polegający na zestawieniu ze sobą dwu lub więcej obrazów w celu utworzenia znaczenia nadrzędnego
SJP.pl
Jukstapozycja ( iuxta – blisko, przy (czymś), positio – pozycja) – środek stylistyczny polegający na zestawieniu ze sobą dwóch lub więcej obrazów w celu budowy znaczenia nadrzędnego. Często sprowadza się do kontrastu, jednak różnice w poszczególnych obrazach mogą być subtelniejsze – np. sugerujące progres lub powodujące interpretację obrazu w świetle ukazanego wcześniej.
Wikipedia
zdrobnienie od: Julia, Julianna (imiona żeńskie)
SJP.pl
Jul ( Yule, Yuletide) – święto zimowe, kojarzone z przesileniem zimowym, obchodzone w północnej Europie od czasów starożytnych. Jego data została ustanowiona przez Haakona I Dobrego w sposób pokrywający się z wcześniej przyjęta datą chrześcijańskich świąt Bożego Narodzenia. Domniemane tradycje Jul obejmują przystrajanie jodły, kładzenie w palenisku odpowiednio przygotowanej kłody drewna, wieszanie w domostwach jemioły i ostrokrzewu, rozdawanie prezentów oraz ogólnie rozumiane świętowanie.
Wikipedia
zdrobnienie od: Julia, Julianna (imiona żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Julia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wybraliśmy się z Julą na Zawrat.
Wiktionary
rzecz. Julia ż., Julka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: Julia (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Julia
Wiktionary
(1.1) Pojechałyśmy z Julcią do Giżycka.
(1.1) Jurek podarował Julci broszkę z bursztynem.
Wiktionary
rzecz. Julia ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Julci lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Julian, Juliusz (imiona męskie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przynależny Julii, właściwy Julii
Wiktionary
(1.1) Kiedy wszakże wracała, usłyszała głosy Julczynych przyjaciół, dobiegające już z kuchennych rewirów, wobec czego odstawiła paprotkę i podkradła się na palcach, żeby poobserwować tego wspaniałego Tolka.
Wiktionary
zdrobnienie od: Julian, Juliusz (imiona męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Juliusz
Wiktionary
(1.1) Znam Julka od podstawówki.
(1.1) Ten gamuła Julek sprzeczał się ze mną, że nie będę miała śmiałości iść do dworu.
Wiktionary
IPA: ˈjulɛk, AS: i ̯ulek
Wiktionary
rzecz. Juliusz
Wiktionary
1. koktajl alkoholowy;
2. sitko barmanów do odfiltrowywania dużych kawałków z przygotowanego napoju
SJP.pl
[czytaj: żul] francuskie imię męskie
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Julia – imię żeńskie powstałe w starożytnym Rzymie jako przydomek od nazwy rodowej "Julii" (pol. "Juliusze"); "kobieta z rodu Julii". Jest to żeński odpowiednik imienia Juliusz.
W latach 2001–2012, 2017 i 2020 było to w Polsce najczęściej nadawane imię dzieciom płci żeńskiej.
Wikipedia
(1.1) Romeo kochał Julię nad życie.
Wiktionary
IPA: ˈjulʲja, AS: i ̯ulʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Julian mos., Juliusz mos.
:: zdrobn. Julka ż., Julcia ż., Jula ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Julka, Julcia
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Toteż dopiero po krótkim epizodzie Juliana Apostaty i panowaniu kilku cesarzy, na przemian nicejczyków i arian, Teodozjusz Wielki zadał arianizmowi decydujący cios.
Wiktionary
IPA: ˈjulʲjãn, AS: i ̯ulʹi ̯ãn
Wiktionary
rzecz. Julianna ż., Julia ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D., B. lp. od: Julian
Wiktionary
Juliana – żeński odpowiednik imienia Julian, odmiana imienia Julianna.
Juliana imieniny obchodzi: 16 lutego, 4 kwietnia, 19 czerwca.
Wikipedia
IPA: juˈlʲjãna, AS: i ̯ulʹi ̯ãna
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Julianna – imię żeńskie, pochodzenia łacińskiego "(julus)". Odmiana imienia Juliana. Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Julianna w 2017 zajmowała 124. miejsce w grupie imion żeńskich.
Wikipedia
IPA: juˈlʲjãnːa, AS: i ̯ulʹi ̯ã•na
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Julian m.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Julianny lub z nią związany
SJP.pl
Julian z małżonką; Julianowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Juliana lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) autorstwa lub wprowadzony przez Juliusza Cezara
(1.2) z czasów Juliusza Cezara
Wiktionary
(1.1) Lecz w tym wypadku data jest niepewna. Nigdzie jej nie odnotowano, jakby dwa istniejące tutaj kalendarze, gregoriański i juliański, znosiły się nawzajem, sytuując zdarzenia w bezprzymiotnikowym Czasie.
Wiktionary
IPA: juˈlʲjä̃j̃sʲci, AS: i ̯ulʹi ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Juliusz mos.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Julity lub z nią związany
SJP.pl
[żüljen]
1. sposób krojenia jarzyn w cienkie słupki;
2. klarowna zupa z tak pokrajanych jarzyn
SJP.pl
Julienne – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Charente.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 381 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 60 osób/km² (wśród 1467 gmin regionu Poitou-Charentes Julienne plasuje się na 643. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1018.).
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
[czytaj: żuLIET] francuskie imię żeńskie
SJP.pl
Juliette (kor. 줄리엣 "Jullies") – singel południowokoreańskiej grupy SHINee, wydany cyfrowo 17 maja 2009 roku w Korei Południowej. Piosenka jest instrumentalnym remakiem utworu
Corbin Bleu "Deal with It". Singel promował minialbum "Romeo".
W teledysku wystąpiła Krystal Jung z f(x). Wersja taneczna teledysku pojawiła się 10 czerwca 2009 r. na oficjalnym kanale YouTube wytwórni. Choreografia do teledysku "Juliette" została opracowana przez Rino Nakasone Razalan.
Wikipedia
osada w Polsce
SJP.pl
Julinek – osada w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie warszawskim zachodnim, w gminie Leszno.
W latach 1975–1998 należała administracyjnie do województwa warszawskiego.
Miejscowość słynie w Polsce z Bazy Cyrkowej, która znajdowała się tam od lat 50. do wczesnych lat 90. XX wieku.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Julita – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, pierwotnie stanowiące zdrobnienie imienia Julia. Julita jest odpowiednikiem zagranicznych imion "Julitta", "Julietta" oraz "Juliette".
Wikipedia
(1.1) Powiedziałem Julicie, że nie może się spóźnić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
(1.1) Moja mama ma na imię Julitta.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Juliusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające należącego do rodu Juliuszów ("Iulii"). Jego żeńskim odpowiednikiem jest Julia.
Imieniny obchodzi: 19 stycznia, 12 kwietnia, 27 maja, 19 sierpnia i 5 grudnia.
Wikipedia
(1.1) W ikonografii św. Juliusz I jest ukazywany z kościołem lub rulonem pergaminu w dłoni.
(1.1) Okulary Juliusza leżały na pianinie.
Wiktionary
IPA: ˈjulʲjuʃ, AS: i ̯ulʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Julek mos.
przym. juliański
Wiktionary
(1.1) reg. śl. Juljuš, zdrobn. Julek
Wiktionary
Juliusz z małżonką; Juliuszowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Juliusza lub z nim związany
SJP.pl
zdrobnienie od imion żeńskich: Julia, Julianna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Julia
forma rzeczownika.
(2.1) D. B. lp. od Julek
Wiktionary
(1.1) Pojechałyśmy z Julką do Pobierowa.
Wiktionary
IPA: ˈjulka, AS: i ̯ulka
Wiktionary
rzecz. Jula ż., Julia ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: Julian, Juliusz (imiona męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Julka lub z nim związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Julian, Juliusz (imiona męskie)
SJP.pl
zdrobnienie od: Julian (imię męskie)
SJP.pl
potocznie: kradzież (głównie o kradzieży towarów w przygranicznych miejscowościach niemieckich)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przestęp. drobna kradzież dokonywana za granicą połączona z przemytem łupu, zwłaszcza dokonywana przez Polaków na przygranicznych terenach niemieckich;
Wiktionary
Juma – określenie i zjawisko wieloznaczne:
Wikipedia
IPA: ˈjũma, AS: i ̯ũma
Wiktionary
rzecz. odczas. zajumanie n.
czas. jumać ndk., zajumać dk.
przym. zajumany
Wiktionary
slangowo: rabuś, złodziej
SJP.pl
potocznie: kraść
SJP.pl
potoczna nazwa wielkich pasażerskich samolotów odrzutowych, przede wszystkim boeinga 747; jumbo jet, dżambo dżet
SJP.pl
Indianka Ameryki Północnej
SJP.pl
plemię indiańskie
SJP.pl
[czytaj: dżamper]
1. część na maszcie trawlera umożliwiająca wciąganie sieci na pokład;
2. łącznik umożliwiający zmianę konfiguracji komponentu komputera; dżamper; zworka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: dżamping] odmiana sportu balonowego polegająca na wykonywaniu 100-200 m skoków przez skoczka; dżamping
SJP.pl
Jumpsaling – skierowana w stronę dziobu rozpórka jumpsztagu, zamocowana w okolicy topu masztu. Stosowany w takielunku ułamkowym układ jumpsztag - jumpsaling przeciwdziała wyginaniu masztu do tyłu, pomiędzy mocowaniem sztagu a mocowaniem achtersztagu (lub baksztagów). Jumpsalingi, podobnie jak jumpsztagi często występują parami, tworząc literę "V". Pomiędzy nimi przebiega sztag.
Wikipedia
Jumpsztag – lina olinowania stałego usztywniająca górną część masztu od strony dziobu. Stosowany w takielunku ułamkowym układ jumpsztag - jumpsaling przeciwdziała wyginaniu masztu w kierunku rufy na odcinku pomiędzy mocowaniem sztagu a mocowaniem achtersztagu (lub baksztagów). Jumpsztagi często występują parami rozparte tzw. jumpsalingiem rozwidlonym, ponieważ ułatwia to bezkonfliktowe poprowadzenie między nimi sztagu.
Wikipedia
[czytaj: dżampi] model samochodu marki Citroën
SJP.pl
[czytaj: czon] 1/100 wona, północnokoreańskiej jednostki monetarnej; chon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) 1/100 wona, północnokoreańskiej jednostki monetarnej
Wiktionary
Jun (jap. じゅん, ジュン) – popularne imię japońskie noszone zarówno przez kobiety, jak i przez mężczyzn.
Wikipedia
(1.1) chon
Wiktionary
skrót od: junior; jr
SJP.pl
1. właściwy junakowi; odważny, dzielny, zuchwały;
2. odnoszący się do junaka, należący do junaka;
3. złożony z junaków
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z junakem, dotyczący junaka
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do junaka, będący jego własnością
przymiotnik jakościowy
(3.1) mający cechy przypisywane junakowi
Wiktionary
(1.1) Pamiętacie noce majowe, gdyśmy byli w lipowej alei, junackie noce majowe, w noc odchodzę bez nazwy…
(2.1) Nie wstąpi jego stopa junacka w strzemiona ojcowe.
(3.1) Władysław uśmiechnął się z miną junacką.
Wiktionary
rzecz. junak m., junaczek m., junactwo n., junackość ż.
przym. junakowy
przysł. junacko
czas. junakować
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób junacki
Wiktionary
przym. junacki
rzecz. junak mzw./mos.
Wiktionary
1. cechy charakteru lub zachowania właściwe junakowi; śmiałość, dzielność;
2. ogół junaków
SJP.pl
Ju
Wikipedia
zdrobnienie od: junak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: junak
Wiktionary
przym. junacki
rzecz. junak mzw./mos.
Wiktionary
→ junak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) członkini organizacji młodzieżowej o charakterze paramilitarnym organizującej roboty publiczne
Wiktionary
rzecz. junak mzw./mos.
Wiktionary
przymiotnik od: junak
SJP.pl
1. chwat, zuch, śmiałek;
2. w PRL: członek młodzieżowych hufców pracy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. odważny młody mężczyzna
(1.2) członek organizacji młodzieżowej o charakterze paramilitarnym organizującej roboty publiczne
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) motocykl polskiej marki „Junak”
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. junactwo n., junakieria ż., junakowanie n.
:: fż. junaczka ż.
:: zdrobn. junaczek m.
czas. junakować ndk.
przym. junacki
przysł. junacko
Wiktionary
(1.1) chwat, kozak, mołojec, śmiałek, zuch
Wiktionary
1. ogół cech właściwych junakowi; dziarskość, fanfaronada; junactwo;
2. grupa junaków
SJP.pl
zachowywać się dzielnie, odważnie i zuchwale, lekceważyć niebezpieczeństwo
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) przest. popisywać się odwagą, przechwalać się, udawać śmiałka
(1.2) przest. narażać się na niebezpieczeństwo, lekceważyć zagrożenie, brawurować
(1.3) przest. zachowywać się butnie, zuchwale; stawiać się, panoszyć się
(1.4) rzad. hist. (PRL) odbywać zorganizowaną pracę w młodzieżowym hufcu
Wiktionary
(1.1) Lecz wiadomo, jak trudno zakochanemu zdobyć się na taką odwagę. Nie widząc umiłowanej, junakuje, zda mu się, że zdoła wypowiedzieć, co czuje i myśli, gdy zaś stanie przed nią, jakaś trwoga go ogarnia, słowa mu się plączą, milknie, odwaga ulatuje precz…
(1.1) […] ja mam nerwy słabe i dla nich znieść nie mogę, że kilkunastu szlachty krzyka sobie przy kubkach i szablicami pobrzękuje; […] dla prywaty się tu zlecieli […] i krzyczą a junakują tak srodze, jakby już parę światów zburzyli w swém życiu i teraz znów szli na jeden.
(1.2) Drużyna nasza rozzuchwalona bezkarnością, pewna siebie, junakowała i nie zważała na ostrzeżenia kapitana, załogi i doświadczeńszych kolegów.
(1.2) […] jest rzeczą pewną, że podczas panowania cholery należy, jak w każdem niebezpieczeństwie zachować zimną krew, spokój i przytomność umysłu, nie zanadto oddawać się rozpaczy, ale też nie zanadto junakować […].
(1.3) — Jakie prawo dozwala wam nas sądzić? — zapytał Pedrillo zuchwale. — Tu niema sędziów! niema prawa! Każdy może robić, co mu się podoba…
— Oho! panicz junakuje? panicz chce dysputować? — przerwał Szanzo żartobliwie. — Dla takich, jak ty, może nietylko sprawiedliwość, ale i Bóg nie istnieje…
(1.3) Raptem — w klasie szóstej — odeszła go wiara. Następnie przez czas pewien pozwalał sobie nawet na głośne z niej drwiny, wojował z Panem Bogiem […] i junakował jawnem łamaniem wszelkich przepisów ku przerażeniu matki, która modliła się i pościła za siebie i za syna, byle straszny gniew Boga dobrotliwego nieco ułagodzić.
Wiktionary
rzecz. junak mos./mzw., junactwo n., junakieria ż., junakowanie n.
:: fż. junaczka ż.
:: zdrobn. junaczek m.
czas. junaczyć ndk.
przym. junacki
przysł. junacko
Wiktionary
(1.1) fanfaronować, brawurować
(1.2) brawurować, ryzykować
(1.3) zuchować, stawiać się, panoszyć się
Wiktionary
ssak drapieżny z rodziny psowatych przypominający kształtem szopa pracza; junot, jenot, kunopies
SJP.pl
miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
Ju
Wikipedia
chłopiec przygotowujący się do zawodu marynarza, chłopiec okrętowy; junga
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
chłopiec przygotowujący się do zawodu marynarza, chłopiec okrętowy; jung
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przedstawiciel rzędu mszaków z klasy wątrobowców; meszkowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Mazury, Warmia. stara panna
Wiktionary
szczyt w Szwajcarii
SJP.pl
Ju
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: dżangl] gatunek muzyki elektronicznej o bardzo szybkim tempie, wywodzący się z rave'u
SJP.pl
Ju
Wikipedia
dotyczący C. G. Junga i jungizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. w sporcie: zawodnik do określonego wieku, zwykle 19 lat (skrót: jun.)
2. młodszy członek rodziny (skrót: jr)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) młodszy wiekiem członek rodziny
(1.2) syn lub młodszy brat / starszy brat, który nosi to samo imię co ojciec
(1.3) sport. zawodnik, który nie ukończył określonego dla danej dyscypliny wieku, zwykle 19 lat
(1.4) początkujący pracownik
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈjü̃ɲɔr, AS: i ̯ü̃ńor
Wiktionary
rzecz. juniorka ż.
Wiktionary
(1.2) jr
(1.3) jun.
Wiktionary
zwykle w liczbie mnogiej: rodzaj obuwia profilaktycznego; juniorka
SJP.pl
1. zawodniczka do określonego wieku, zwykle 19 lat
2. zwykle w liczbie mnogiej: rodzaj obuwia profilaktycznego; juniorek
SJP.pl
zwykle w liczbie mnogiej: rodzaj obuwia profilaktycznego; juniorka
SJP.pl
Ju
Wikipedia
w boksie: waga juniorkogucia - kategoria wagowa organizacji WBF o limicie 115 funtów (52,163 kg)
SJP.pl
1. bycie juniorem;
2. ogół juniorów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Juniper – osada w Anglii, w hrabstwie Northumberland. Leży 32 km na zachód od miasta Newcastle upon Tyne i 401 km na północ od Londynu.
Wikipedia
(1.1) Święty Juniper założył kilkanaście miast na wschodzie Stanów Zjednoczonych.
Wiktionary
dawniej: piecyk gazowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. piecyk gazowy
(1.2) lotn. niemiecki samolot transportowy lub bombowy, używany podczas II wojny światowej
Wiktionary
IPA: ˈjũŋkɛrs, AS: i ̯ũŋkers
Wiktionary
1. młodszy syn rodziny panującej w Niemczech;
2. właściciel ziemski w Prusach;
3. podoficer pochodzenia szlacheckiego w armii rosyjskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. pruski szlachcic, właściciel majątku ziemskiego; junkrzy często służyli jako oficerowie w armii pruskiej;
(1.2) hist. niższy tytuł szlachecki w Belgii i Holandii, a używany także w części Niemiec dla synów mających wstąpić do armii
(1.3) wojsk. stopień wojskowy w armiach niemieckiej i rosyjskiej, odpowiednik podchorążego w polskim wojsku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. junkierstwo n., junkierszczyzna ż.
przym. junkierski
Wiktionary
→ junkier
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z junkrami, dotyczący junkrów
Wiktionary
rzecz. junkier mos., junkierstwo n.
Wiktionary
reakcyjne, szowinistyczne poglądy pruskich obszarników; junkierszczyzna
SJP.pl
reakcyjne, szowinistyczne poglądy pruskich obszarników; junkierstwo
SJP.pl
amerykański ptak z rodziny pasówek, z rzędu wróblowych
SJP.pl
→ Yunnan (prowincja w Chinach)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Junnanem, dotyczący Junnanu
Wiktionary
rzecz. Junnan mrz.
Wiktionary
w mitologii rzymskiej: bogini patronująca życiu kobiety (żony i matki), żona Jowisza; Junona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitrzym. zob. Junona.
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 3;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈjũnɔ, AS: i ̯ũno
Wiktionary
rzecz. juno ż.
:: war. Junona ż.
przym. junoński
Wiktionary
(1.1) war. Junona
(1.2) symbol. ⚵
Wiktionary
rzeczownik
(1.1) stpol. chłopiec, młodzieniec
Wiktionary
IPA: ˈjũnɔx, AS: i ̯ũnoχ
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) środ. mot. motocykl "Junak"
Wiktionary
IPA: ˈjũnɔl, AS: i ̯ũnol
Wiktionary
(1.1) junkers
Wiktionary
mit. rzym. staroitalska bogini patronująca życiu kobiety (żony i matki), żona Jowisza; Juno
SJP.pl
Junona (łac. "Iuno") – w mitologii rzymskiej bogini niebios, małżonka Jowisza, opiekunka kobiet, małżeństwa i rodziny. Jej greckim odpowiednikiem była Hera.
Córka Saturna i Ops, obok Jowisza i Minerwy była jedną z postaci rzymskiej triady naczelnych bóstw czczonych na Kapitolu ("Iuno Capitolina"). Jej sławne starożytne sanktuarium znajdowało się w Lanuwium (stąd przydomek "Lanuvina"). Jej liczne funkcje charakteryzowały inne przydomki:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Junoszyno ( "Junkeracker") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie nowodworskim, w gminie Stegna. Leży na obszarze Żuław Wiślanych przy drodze wojewódzkiej nr 501, na szlaku kolei wąskotorowej do Sztutowa i Nowego Dworu Gdańskiego (Żuławska Kolej Dojazdowa). Ma status sołectwa.
Wikipedia
ssak drapieżny z rodziny psowatych przypominający kształtem szopa pracza; junat, jenot, kunopies
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. lub rzad. związany z Junoną; przypominający boginię Junonę, mający jej cechy
Wiktionary
(1.1) Nie przesadzę, jeśli powiem, że takiego bukietu ślicznych pań naraz nigdzie nie spotkałem. (…) Można tu było widzieć typy i gorącego południa i chłodnej północy, i jasne i ciemne, i imponujące postacią i pięknością junońską.
Wiktionary
rzecz. Junona ż., Juno ż.
Wiktionary
[czytaj: hunta]
1. hiszpańska rada rewolucyjna;
2. w krajach Ameryki Łacińskiej: ogół władz ustanawianych po obaleniu rządu wskutek wojskowego zamachu stanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. w krajach Ameryki Łacińskiej: władza ustanowiona pozakonstytucyjnie przez wojsko, zwykle w drodze zamachu stanu;
(1.2) hist. polit. dawny kolegialny organ władzy w Hiszpanii w czasie powstań w XIX wieku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po dokonanym przez generała zamachu stanu władzę w kraju przejęła junta.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. młody
Wiktionary
IPA: ˈjũnɨ, AS: i ̯ũny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. okrycie wierzchnie
(1.2) gw-pl|Poznań. bluza, kurtka
Wiktionary
IPA: ˈjupa, AS: i ̯upa
Wiktionary
rzecz. żupan mrz.
:: zdrobn. jupka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) karc. pot. walet
Wiktionary
potoczny, czasem powtarzany, okrzyk wyrażający radość, używany zwykle przez młodzież
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. rdzenny mieszkaniec obszaru zachodniej i południowej Alaski oraz Półwyspu Czukockiego
Wiktionary
(1.1) Jupikowie zamieszkują Alaskę i Półwysep Czukocki.
Wiktionary
rzecz. jupik mrz.
przym. jupicki
Wiktionary
(1.1) war. Yupik
Wiktionary
reflektor wykorzystywany na planie filmowym lub w teatrze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) silny reflektor używany do oświetlania sceny teatralnej, telewizyjnej lub filmowej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: juˈpʲitɛr, AS: i ̯upʹiter
Wiktionary
rzecz. Jupiter mos., Jowisz mos./mzw.
Wiktionary
dawny damski kaftan z rękawami do łokcia; jubka
SJP.pl
jeden z okresów mezozoiku trwający około 55 mln lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.;
Wiktionary
Jur – imię męskie. Dawniej polski odpowiednik greckiego "Georgios", na równi z Jerzym. Obecnie należy do imion bardzo rzadkich. Forma zdrobniała imienia – Jurek – funkcjonuje jako powszechne zdrobnienie formy Jerzy.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Jur i jestem prawnikiem z Warszawy.
(1.1) Jerzowie i Jurowie dzień swego patrona, czyli imieniny, obchodzą 23 kwietnia.
Wiktionary
IPA: jur, AS: i ̯ur
Wiktionary
rzecz. Jurowa ż., Jurówna ż., Jurostwo lm m.
:: zdrobn. Jurek mos., Jureczek mos., Juruś mos.
przym. Jurowy, Jurkowy, Jureczkowy, Jurusiowy
zob. Jerzy.
Wiktionary
(1.1) war. Jerzy; zdrobn. Jurek, Jureczek, Juruś
Wiktionary
jeden z okresów mezozoiku trwający około 55 mln lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. jeden z okresów geologicznych;
Wiktionary
Jura – drugi okres ery mezozoicznej, od 201 do 143 milionów lat temu. Nazwana od gór Jura we Francji i Szwajcarii przez Alexandra von Humboldta w 1823 roku.
Wikipedia
(1.1) To w jurze pojawił się pierwszy ptak, archeopteryks.
(1.1) Na początku jury następuje transgresja morza, duże obszary współczesnej Europy pokrywa morze epikontynentalne; pod koniec jury morza zaczynają się wycofywać.
Wiktionary
IPA: ˈjura, AS: i ̯ura
Wiktionary
przym. jurajski
Wiktionary
związany z jurą (okresem geologicznym w dziejach Ziemi)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geol. dotyczący jury, występujący, powstały w jurze
(1.2) geogr. dotyczący Jury (gór, kantonu w Szwajcarii lub departamentu francuskiego)
Wiktionary
(1.2) Charakterystyczne są również zarysowujące się tendencje federalistyczne w Belgii, wychodzące z ośrodków flamandzkich, a także autonomiczne programy szkockich i walijskich nacjonalistów, Katalończyków, hiszpańskich Basków czy jurajskiej mniejszości frankońskiej w kantonie berneńskim.
Wiktionary
IPA: juˈrajsʲci, AS: i ̯urai ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. jura ż., Jura ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej: przysięga
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Jurand – imię męskie pochodzenia germańskiego. Jego forma jest wynikiem pomyłki – błędnego odczytania w XIX wieku przez historyka Franciszka Piekosińskiego średniowiecznych zapisów znanego w Polsce imienia Jarand, które jest formą imienia Arnold. Imię Jurand rozpropagował Henryk Sienkiewicz powieścią "Krzyżacy".
Wikipedia
(1.1) Również z Katowic jest Donata z przyjaciółką Ewą, (obie po 14 lat) i jedenastoletni brat Donaty – Jurand.
Wiktionary
IPA: ˈjurãnt, AS: i ̯urãnt
Wiktionary
Jurand z małżonką; Jurandowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Juranda lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Zobacz też: Łukasz Jurkowski ps. Juras, zawodnik MMA.
Juras, właściwie Jerzy Wroński (ur. 15 lutego 1981) – polski raper, producent muzyczny oraz kick-bokser, pochodzący z Warszawy. Wielokrotny mistrz Polski, wicemistrz świata i zdobywca Pucharu Świata w kick-boxingu.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
kąpielisko morskie na Mierzei Helskiej, dzielnica Jastarni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. osada nadmorska w Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie puckim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Puste plażaaże Juraty, zasnęły kosze już.
Wiktionary
rzecz. juracianin mos., juracianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu tauroskim.
Wiktionary
Jurbork (lit. "Jurbarkas", niem. "Georgenburg", jid. יורבורג) – miasto na Litwie, położone w okręgu tauroskim, na historycznej Żmudzi, usytuowane na prawym brzegu rzeki Niemen. Znany był też pod nazwami Jurborg i Jurburg.
Miasto królewskie lokowane w 1540 roku przez Bonę Sforzę, położone było w Księstwie Żmudzkim.
Wikipedia
rzecz. jurborczanin m., jurborczanka ż.
przym. jurborski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Jurczyk – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 5759 osób.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. nazwisko;
2. zdrobnienie od: Jerzy (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|m. Jerzy
Wiktionary
(1.1) Kupiłyśmy Jureczkowi nowy wózeczek.
Wiktionary
rzecz. Jurek m., Jerzy mos., Jur mos.
przym. Jureczkowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Jureczka
Wiktionary
(1.1) Zdejmij, proszę, Jureczkową walizkę.
Wiktionary
rzecz. Jureczek mos./ż., Jureczkowa ż., Jureczkówna ż.
Wiktionary
1. zdrobnienie od: Jerzy (imię męskie); Jerzyk;
2. nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Jerzy
(1.2) imię|polski|m. zdrobn. od: Jur
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mamo, mogę iść do Jurka?
Wiktionary
IPA: ˈjurɛk, AS: i ̯urek
Wiktionary
rzecz. Jur mos., Jerzy mos., Jureczek mos., Juruś mos.
przym. Jurkowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Jurga ( Юргa) – miasto w Rosji, w obwodzie kemerowskim. Jedno z największych miast obwodu.
W mieście rozwinął się przemysł maszynowy, materiałów budowlanych, meblarski oraz spożywczy.
Wikipedia
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Cieszanów. reg-pl|Kresy południowe. buntować, podniecać, podpuszczać kogoś
Wiktionary
rzecz. jurganie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
dawniej:
1. roczne wynagrodzenie dowódców wojskowych i niektórych urzędników; roczny żołd;
2. pensja wypłacana polskim magnatom przez obce rządy, zinstytucjonalizowana forma korupcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. żołd
Wiktionary
Jurgielt ( Jahrgeld) – dawna płaca (pensja) roczna, od XVIII wieku termin o znaczeniu pejoratywnym, głównie dotyczący kwot wypłacanych przez obce rządy tzw. jurgieltnikom za popieranie ich interesów w Polsce. Jurgieltnikami nazywano również szlachciców zaprzedanych magnatom i opłacanych przez nich.
Wikipedia
(1.1) Będziesz Waść płacił Jegomości sto tynfów jurgieltu, strawne pachołkom jego i obrok na dziesięć koni.
Wiktionary
IPA: ˈjurʲɟɛlt, AS: i ̯urʹǵelt
Wiktionary
rzecz. jurgieltnik mos.
przym. jurgieltowy, jurgieltny
Wiktionary
dawniej:
1. człowiek zaprzedany; sprzedawczyk;
2. żołnierz otrzymujący jurgielt (roczny żołd)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. sprzedawczyk, zdrajca oddający swe usługi za pieniądze
(1.2) hist. osoba otrzymująca roczny żołd (jurgielt)
Wiktionary
(1.1) Polscy jurgieltnicy sprzeciwiają się budowie elektrowni atomowej.
(1.1) Zdrajco, jurgieltniku, inflancki biskupie, Już cię nie obroni twoja carowa!
(1.2) Obradom sejmu przewodniczył Poniński, który jako jurgieltnik otrzymywał z ambasady rosyjskiej stałą roczną pensję w wysokości 24 000 dukatów.
Wiktionary
IPA: jurʲˈɟɛltʲɲik, AS: i ̯urʹǵeltʹńik
Wiktionary
rzecz. jurgielt mzw.
przym. jurgieltowy, jurgieltny
Wiktionary
przymiotnik od: jurgielt
SJP.pl
mieszkaniec Jurgowa
SJP.pl
mieszkanka Jurgowa
SJP.pl
przymiotnik od: Jurgów
SJP.pl
wieś spiska w województwie małopolskim, w powiecie tatrzańskim
SJP.pl
Jurgów (słow. "Jurgov", węg. "Szepesgyörke", niem. "Jurkau/Jörg") – wieś spiska w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie tatrzańskim, w gminie Bukowina Tatrzańska. Jest to niewielka wieś na południu Polski, na Spiszu (w regionie Zamagurze). Według danych z 31 grudnia 2012 r. sołectwo Jurgów miało 926 stałych mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w syberyjskiej części Rosji, uchodzi do Zatoki Gydańskiej Morza Karskiego
Wiktionary
(1.1) Juribiej
Wiktionary
rosyjskie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w Baszkortostanie, lewy dopływ Ufy w dorzeczu Wołgi
Wiktionary
Juriuzań ( Юрюза́нь) – miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim. W 2010 roku liczyło 12 571 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zdrobnienie od: Jerzy (imię męskie); Jerzyk;
2. nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Jurka
Wiktionary
(1.1) Czy tam przed fryzjerem nie stoi Jurkowy volkswagen?
Wiktionary
rzecz. Jerzy mos./ż., Jurek mos., Jurkowa ż., Jurkówna ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Łotwie, w środkowej części kraju, na granicy Liwonii i Kurlandii;
Wiktionary
Jurmała (łot. "Jūrmala", ros. "Юрмала", niem. dawniej "Rigastrand") – miasto w środkowej części Łotwy, na granicy Liwonii i Kurlandii, ok. 10 km na zachód od Rygi, nad Morzem Bałtyckim, znane uzdrowisko, położone między Zatoką Ryską i rzeką Lelupą, składające się z szeregu położonych obok siebie osiedli, głównie letniskowych, miasto wydzielone, 55 603 mieszkańców (2005).
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: jurnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: jurny
SJP.pl
1. cecha kogoś pełnego energii, żywotności i mającego duże potrzeby seksualne;
2. cecha czegoś zmysłowego i nieprzyzwoitego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. cecha tego, co jurne; cecha tych, którzy są jurni
Wiktionary
przym. jurny
przysł. jurnie
Wiktionary
pełen energii, żywotności i mający duże potrzeby seksualne
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. pełen temperamentu, żywotności
Wiktionary
(1.1) Jurny chłopak chwycił dziewczę.
Wiktionary
rzecz. jurność ż.
Wiktionary
osoba nawiedzona albo udająca taką, mająca według ludzi przesądnych dar jasnowidzenia lub przepowiadania
SJP.pl
Jurodiwyj ( юродивый, μωρός "mōrós"), także saloita – w teologii chrześcijańskiej (szczególnie wschodniej) święty, który z miłości do Boga dobrowolnie wyrzeka się dóbr doczesnych i akceptowanej społecznie życiowej mądrości, przyjmując postawę „szaleńca Chrystusowego”. Stanowi jeden z charakterystycznych wzorców świętości dawnej Rosji (obok strastoterpców, starców i pielgrzymów). Postawa ta występowała również w innych nurtach chrześcijaństwa.
Wikipedia
członek jury, sędzia w jakimś konkursie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek jury
Wiktionary
IPA: ˈjurɔr, AS: i ̯uror
Wiktionary
rzecz. jury n.
:: fż. jurorka ż.
przym. jurorski
Wiktionary
członkini jury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) członkini jury
Wiktionary
IPA: juˈrɔrka, AS: i ̯urorka
Wiktionary
rzecz. juror, jury
przym. jurorski
Wiktionary
potocznie: brać udział (wziąć udział) w obradach jury
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
namiot, szałas, pokryty zwykle skórami jelenimi lub wojłokiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. namiot pokryty zazwyczaj skórami lub wojłokiem, używany przez ludy tureckie i mongolskie w środkowej Azji i południowej Syberii;
Wiktionary
Jurta – namiot pokryty skórami (zwykle jelenimi) lub wojłokiem, który używany jest przez ludy tureckie i mongolskie. Termin pochodzi z języków tureckich, więc dotyczy jedynie tych, które można zobaczyć od Morza Kaspijskiego po Ałtaj. Na stepach Mongolii, od Ałtaju Zachodniego po Wielki Chingan, namioty określane są jako "ger". Jurty buriackie mogą być budowane w całości z drewna (модон гэр).
Wikipedia
(1.1) Kiedy jesteś w jurcie, myślisz, że znajdujesz się w dużym pokoju.
Wiktionary
IPA: ˈjurta, AS: i ̯urta
Wiktionary
przym. jurtowy
Wiktionary
(1.1) namiot
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Jurusia
Wiktionary
(1.1) Przynieś mi, proszę, Jurusiowe pantofle.
Wiktionary
rzecz. Juruś mos./ż., Jurusiowa ż., Jurusiówna ż.
Wiktionary
1. nazwisko;
2. zdrobnienie od: Jerzy (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m., zdrobn. od Jerzy
Wiktionary
(1.1) Przygotowałam Jurusiowi kanapeczki z rzodkiewką.
Wiktionary
rzecz. Jurek mos., Jerzy mos., Jur mos.
przym. Jurusiowy
Wiktionary
[czytaj: żyri] komisja sędziowska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) grupa ludzi, zwykle specjalistów w danej dziedzinie, dokonujących oceny osób lub dzieł biorących udział we współzawodnictwie
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: jura
Wiktionary
Jury (wym. []) – słowo pochodzące z języka francuskiego, oznaczające zespół, grono arbitrów, którzy nie muszą być ekspertami, powołany w związku z przeprowadzeniem konkursu. Członkowie "jury" to jurorzy (słowo "juror" w języku polskim wymawia się zgodnie z pisownią). "Jury" jest w języku polskim rodzaju nijakiego, nieodmienne przez przypadki. "Juror" odmienia się jak "junior".
Wikipedia
(1.1) Zauważony przez Światową Federację Stowarzyszeń Iluzjonistycznych, w 1985 roku został zaproszony do jury przeglądu konkursowego, który odbył się w ramach Światowego Kongresu Iluzjonistów w Madrycie.
Wiktionary
rzecz. juror m., jurorka ż.
przym. jurorski
Wiktionary
1. dotyczący jurydyki;
2. mający związek z prawem
SJP.pl
własność szlachecka lub kościelna w miastach niepodlegająca prawu miejskiemu
SJP.pl
Jurydyka (łac. "iuridicus" prawny) – osada obok miasta królewskiego, rzadziej enklawa na gruntach miejskich, niepodlegająca władzom miejskim i miejskiemu sądownictwu.
Wikipedia
nadawanie czemuś charakteru prawnego
SJP.pl
dział lingwistyki stosowanej, zajmujący się zagadnieniami dotyczącymi tłumaczeń sądowych i ekonomicznych, m.in. ustalaniem nazw instytucji w obcych językach
SJP.pl
1. prawo sądzenia, uprawnienie organu państwa do rozstrzygania spornych spraw
2. okręg sądowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. uprawnienie organu władzy do rozstrzygania spornych spraw
(1.2) praw. obszar, na którym obowiązuje jurysdykcja (1.1)
(1.3) daw. sąd lub trybunał
Wiktionary
Ju
Wikipedia
przym. jurysdykcyjny
przysł. jurysdykcyjnie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) zgodnie z jurysdykcją
Wiktionary
(1.1) Ich decyzje okazały się jurysdykcyjnie koślawe.
Wiktionary
rzecz. jurysdykcja ż.
przym. jurysdykcyjny
Wiktionary
(1.1) kompetencyjnie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) praw. związany z jurysdykcją, dotyczący jurysdykcji
Wiktionary
(1.1) Macie rację, teren ten, w sensie jurysdykcyjnym, należy do naszej gminy.
Wiktionary
rzecz. jurysdykcja ż.
przysł. jurysdykcyjnie
Wiktionary
dawniej: radca prawny instytucji; juryskonsultant
SJP.pl
dawniej: radca prawny instytucji; juryskonsult
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. jęz. praw. dział nauki badający język prawny i prawniczy, łączący tym samym analizę lingwistyczną i jurystyczną;
Wiktionary
Juryslingwistyka ("lingwistyka prawa") – dział nauki zajmujący się językami prawa (prawnym i prawniczym) i w tym celu łączący wiedzę i metodologię językoznawstwa z naukami prawnymi.
Bada język prawa w jego różnych aspektach i przejawach. Skupia się przede wszystkim na zagadnieniach semantycznych, składniowych, stylistycznych i terminologicznych, pod kątem odrębności od języka naturalnego i jego wewnętrznego zróżnicowania. Ma to służyć poprawie jakości języka prawnego.
Wikipedia
(1.1) Juryslingwistyka jako dyscyplina naukowa zrodziła się w Kanadzie, gdzie ze względu na potrzeby praktyczne wynikające z bilingwizmu zaczęto badać problematykę języka prawa.
Wiktionary
przym. juryslingwistyczny
przysł. juryslingwistycznie
Wiktionary
1. nauka lub znajomość prawa; prawoznawstwo;
2. orzecznictwo sądowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka lub znajomość prawa
(1.2) we Francji: sposób wyrokowania sądu w pewnych sprawach
Wiktionary
Jurysprudencja ( iuris prudentia, biegła znajomość prawa) – wieloznaczne określenie związane z naukami prawnymi. Jurysprudencja może być rozumiana jako:
W ramach teorii prawa funkcjonowało wiele nurtów teoretycznych, określanych mianem jurysprudencji, w tym:
Wikipedia
IPA: ˌjurɨspruˈdɛ̃nt͡sʲja, AS: i ̯urysprudẽncʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) prawoznawstwo
Wiktionary
dawniej: człowiek znający prawo; prawnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. albo hist. prawnik, znawca prawa
Wiktionary
dawniej: kobieta znająca prawo; prawniczka
SJP.pl
prawniczy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwa dwóch liter alfabetu słowiańskiego oznaczających w starosłowiańskim języku nosowe samogłoski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. nazwa liter reprezentujących w języku prasłowiańskim samogłoski nosowe. Występowały one we wczesnej cyrylicy i głagolicy;
Wiktionary
Mały jus (Ѧѧ) i wielki jus (Ѫѫ) – litery reprezentujące samogłoski nosowe w języku prasłowiańskim. Istniały one we wczesnej cyrylicy i głagolicy. Mogą występować też w postaci zjotyzowanej, tworząc odpowiednie ligatury: Ѩѩ (ję) i Ѭѭ (jǫ).
Wikipedia
IPA: jus, AS: i ̯us
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Just – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od łacińskiego imienia "Iustus" lub "Justus", utworzonego od przymiotnika "iustus", oznaczającego „sprawiedliwy”, „prawy”, „słuszny” lub „zgodny z prawem”.
Żeńskim odpowiednikiem imienia jest Justa. Do jego form występujących w innych językach należą m.in. niemieckie i niderlandzkie "Justus", włoskie "Giusto", hiszpańskie "Justo", francuskie "Juste" oraz litewskie "Justas".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma imienia Justyna
Wiktionary
Justa – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, odpowiednik męskiego imienia Just. Oznacza "słuszna, sprawiedliwa, właściwa". Wśród świętych – św. Justa, męczennica z Sewilli, zmarła razem z siostrą Rufiną ok. 287.
Wikipedia
(1.1) Justa, podej mi arbajtancug, bo ida na szychta.
Wiktionary
dawniej: justować - regulować przyrządy optyczne lub pomiarowe
SJP.pl
przestarzałe: pracownik regulujący układy optyczne
SJP.pl
[czytaj: justicmord]
1. kara śmierci wykonana na osobie niewinnej;
2. duże nadużycie władzy sądowniczej
SJP.pl
dawne narzędzie odlewnicze
SJP.pl
1. formować tekst poprzez wyrównanie położenia jego wierszy w celu nadania całości jednolitego, estetycznego wyglądu;
2. nastawiać, regulować przyrządy i mechanizmy precyzyjne
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wyjustować)
(1.1) typogr. wyrównywać tekst jednocześnie do lewego i prawego marginesu
(1.2) poligr. wypełniać justunkiem odstępy pomiędzy wierszami i wyrazami w składzie zecerskim celem zachowania właściwej szerokości szpalty lub kolumny
(1.3) techn. dopasowywać elementy względem siebie
Wiktionary
IPA: juˈstɔvat͡ɕ, AS: i ̯ustovać
Wiktionary
rzecz. justowanie n., justunek mrz.
przym. justunkowy
Wiktionary
(1.3) nastawiać, regulować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rodzaj materiału zecerskiego stosowany do wypełniania odstępów między wyrazami, wierszami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) druk. niedrukowany materiał zecerski wypełniający puste miejsca między czcionkami i innymi elementami druku;
Wiktionary
Justunek – tzw. "materiał ślepy", "materiał zecerski bez oczka", wszystkie niedrukowalne elementy dystansowe układane w składzie i łamaniu razem z czcionkami, liniami, ornamentami, "kliszami" itp. Justunkiem były różnego kształtu metalowe płytki i sztabki wstawiane pomiędzy czcionki oraz wypełniające wszelkie inne puste miejsca na kolumnie. Ze względu na wymiary justunek był dzielony na:
Wikipedia
(1.1) W wyniku składania otrzymujemy skład: zestaw czcionek, linii i justunków (wypełnień) (z Internetu)
Wiktionary
IPA: juˈstũnɛk, AS: i ̯ustũnek
Wiktionary
czas. justować ndk., wyjustować dk.
rzecz. justowanie n., wyjustowanie n.
Wiktionary
przymiotnik od: justunek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) astr. planetoida z pasa głównego asteroid o numerze 2799;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Just m., Justyn m., Justyna ż., Justynka ż., Justynian m.
przym. Justusowy, Justowy
Wiktionary
(1.1) Just, Justyn
Wiktionary
[czytaj: dżasti] model samochodu marki Subaru
SJP.pl
osoba uznająca sprawiedliwość, w tym sprawiedliwość społeczną, za podstawę ustroju państwa; peronista
SJP.pl
doktryna polityczna, której główną zasadą jest sprawiedliwość społeczna
SJP.pl
dawniej: urzędnik sądowy niższego stopnia
SJP.pl
1. dawniej: usprawiedliwienie, tłumaczenie
2. formowanie bloku tekstu poprzez wyrównanie położenia wierszy w celu nadania całości jednolitego, estetycznego wyglądu; justowanie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nikt nie powiedział Justynowi o przylocie Kingi.
(1.1) Dzisiaj składamy życzenia Justynom.
Wiktionary
rzecz. Justus mos./mrz., Justyna ż., Justynian m.
przym. Justynowy
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Justyn
Wiktionary
Justyna – żeński odpowiednik imienia Justyn. Imię pochodzenia łacińskiego od słowa „iustus”, co oznacza „sprawiedliwy”. Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Justyna zajęła 49. miejsce w grupie imion żeńskich w 2009 roku.
Justyna imieniny obchodzi: 12 marca, 14 czerwca, 16 czerwca, 13 lipca, 26 września, 7 października i 30 listopada.
Wikipedia
(1.1) Justyna była jedną z niewielu dziewczyn w szkole, która nosiła warkocze.
Wiktionary
IPA: juˈstɨ̃na, AS: i ̯ustỹna
Wiktionary
rzecz. Justyn mos., Justynian mos.
:: zdrobn. Justynka ż.
przym. Justynowy
Wiktionary
(1.1) reg. śl. Justa
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nigdy w życiu nie spotkałem nikogo, kto miałby na imię Justynian.
Wiktionary
IPA: juˈstɨ̃ɲãn, AS: i ̯ustỹńãn
Wiktionary
rzecz. Justus mos./mrz., Justyn m., Justyna ż.
Wiktionary
Justynian z małżonką; Justynianowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Justyniana lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Justyniana lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Justyny lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Justyna (imię żeńskie)
SJP.pl
Justynka – wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie kępińskim, w gminie Baranów.
Do 31 grudnia 2023 miejscowość była częścią wsi Żurawiniec.
Wikipedia
Justyn z małżonką; Justynowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Justyna lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Justyna
Wiktionary
(1.1) Ktoś przegrzebał Justynowy plecak.
Wiktionary
rzecz. Justyn mos., Justyna ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: Justyna (imię żeńskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Justysi lub z nią związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Justysia lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Justyna (imię żeńskie)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: jucha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. jucha
(1.2) czernina; Gloger|jucha.
(1.3) gw-pl|Białystok. wywietrznik piecowy
(1.4) gw-pl|Lwów. rzadka zupa
(1.5) gw-pl|Poznań. krew
(1.6) gw-pl|Kresy. sok z czegoś
Wiktionary
Juszka – rzeka biorąca początek w okolicach Godzięcina, dopływ Jezierzycy w pobliżu Krzelowa o długości 30,62 km. Przepływa przez Wołów i następnie wpływa na teren Parku Krajobrazowego Dolina Jezierzycy.
Nazwę swą zawdzięcza targom bydła odbywającym się w Wołowie oraz ubojowi tych zwierząt, których krew (pot. "jucha") spływała rzeką[].
Wikipedia
IPA: ˈjuʃka, AS: i ̯uška
Wiktionary
rzecz. jucha mos./ż.
Wiktionary
(1.2) reg-pl|Kresy|jusznik.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Juszkowo ( Gischkau) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Pruszcz Gdański. Leży na trasie nieczynnej linii kolejowej Pruszcz Gdański-Żukowo-Kartuzy-Lębork, w bezpośrednim sąsiedztwie Obwodnicy Trójmiasta. Ma status sołectwa.
Wikipedia
średniej wielkości muchówka z rodziny bąków
SJP.pl
dawniej:
1. o zwierzętach: krwawić;
2. brudzić krwią; zakrwawiać;
3. pobudzać do gniewu; podburzać, podniecać, jątrzyć;
4. juszyć się - unosić się gniewem; złościć się
SJP.pl
tylna część górnego pokładu statku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tylna część górnego pokładu statku
Wiktionary
IPA: jut, AS: i ̯ut
Wiktionary
1. jednoroczna roślina z rodziny ślazowatych, występująca w wielu gatunkach; korchorus, jarzychna;
2. włókno łykowe otrzymywane z łodyg tej rośliny; tkanina z tego włókna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Corchorus|L.|ref=tak., roślina tropikalna z rodziny ślazowatych;
(1.2) włók. włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny
(1.3) włók. tkanina z tego włókna;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Juta warzywna pochodzi z Indii.
(1.3) Pakowali kartofle do grubych worków z juty.
Wiktionary
IPA: ˈjuta, AS: i ̯uta
Wiktionary
przym. jutowy
Wiktionary
rasa ciężkich koni zimnokrwistych pochodząca z Danii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) hipol. rasa konia domowego wywodząca się z Jutlandii w Danii;
Wiktionary
Jutland – rasa konia domowego wywodząca się z Danii.
Koń jest krępy, ciężki, z krótkimi, mocnymi nogami o obfitych szczotkach, które hodowcy usiłują wyeliminować. Próbują też poprawić słabe stawy, za które rasa ta była w przeszłości krytykowana. Ma dość podobny pokrój do suffolk puncha, ale nieco mniej szlachetną głowę. Szyja jest gruba i muskularna, osadzona na dość stromych łopatkach, noszona wysoko. Klatka piersiowa bardzo szeroka i głęboka, kłoda owalna, a grzbiet krótki.
Wikipedia
(1.1) Co ciekawe, jeszcze w okolicach 1900 roku większość jutlandów miała umaszczenie kare lub gniade, tymczasem dziś kolory te są w mniejszości, natomiast dominuje maść kasztanowata.
Wiktionary
IPA: ˈjutlãnt, AS: i ̯utlãnt
Wiktionary
przym. jutlandzki
rzecz. Jutlandia ż., Jutlandczyk mos., Jutlandka ż.
Wiktionary
(1.1) koń jutlandzki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Jutlandii
Wiktionary
(1.1) Nie mam z sąsiadami nic wspólnego. To sami muzułmanie i Jutlandczycy. „Powiedział Jutlandczycy?” – pomyślał Carl. Gość rzuca im takie prowokacje prosto w twarz?
(1.1) Znajdując się najbliżej miejsca starcia okręty Jutlandczyków, chociaż w pełni obsadzone załogą, ostentacyjnie nie przyłączyły się do bitwy.
(1.1) Flota duńska składała się z Zelandczyków, Szlezwiczan, Skanów i Jutlandczyków.
Wiktionary
rzecz. jutland mzw., Jutlandia ż.
przym. jutlandzki
Wiktionary
półwysep w północnej Europie; Półwysep Jutlandzki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. półwysep położony w Danii (większość) i Niemczech, oblany morzami Bałtyckim i Północnym i mający nasadę w okolicach Hamburga;
Wiktionary
(1.1) Centralną częścią obszaru nordyckiego była Jutlandia oraz wyspy duńskie, a najdalszą – południowa Skandynawia: skagerrackie wybrzeża Norwegii, Skania, Gotlandia oraz południowa część Svealandii.
Wiktionary
IPA: juˈtlãndʲja, AS: i ̯utlãndʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Jutlandczyk mos., jutland mzw.
przym. jutlandzki
Wiktionary
(1.1) Półwysep Jutlandzki
Wiktionary
przymiotnik od: Jutlandia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Jutlandią, dotyczący Jutlandii
Wiktionary
(1.1) Malownicze zielone lasy, wzgórza, wydmy i zamglone plażaaże sprawiły, że jutlandzki krajobraz stał się inspiracją dla wielu pokoleń artystów.
(1.1) Personel nie rozumie ani zelandzkiego, ani jutlandzkiego. Nigdy więcej tam nie przyjdę i mogę tylko polecić, aby trzymać się z dala od tego miejsca.
Wiktionary
IPA: juˈtlãnt͡sʲci, AS: i ̯utlãncʹḱi
Wiktionary
rzecz. Jutlandczyk mos., Jutlandia ż., Jutowie lm m., jutland mzw.
przym. jucki
Wiktionary
Jutowie – lud germański (północnogermański lub zachodniogermański) osiadły pierwotnie w północnej i środkowej części Półwyspu Jutlandzkiego. W połowie V wieku, część Jutów zasiedliła południowo-wschodnią Anglię (Kent), reszta współtworzyła w późniejszych wiekach naród duński.
Wikipedia
wykonany z juty
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jutą, dotyczący juty
(1.2) wykonany z juty (tkaniny)
Wiktionary
rzecz. juta ż.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) śrpol. odkładać zrobienie czegoś
Wiktionary
rzecz. jutrznia ż., jutrzenka ż., jutro n., pojutrze n., jutranie n., dojutrak m., dojutraszek m., dojutrowanie n.
czas. dojutrować ndk.
przym. jutrzejszy, dojutrzny, pojutrzejszy
przysł. jutro, pojutrze, nazajutrz
Wiktionary
1. dzień następujący po dzisiejszym
2. przenośnie: przyszłość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dzień następny w stosunku do obecnego
(1.2) stpol. ranek
(1.3) przen. bliska przyszłość
przysłówek czasu
(2.1) następnego dnia po obecnym
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Od jutra nie palę.
(2.1) Jutro kupimy bilety.
Wiktionary
IPA: ˈjutrɔ, AS: i ̯utro
Wiktionary
rzecz. jutrznia ż., jutrzenka ż., pojutrze n., jutranie n., dojutrak m., dojutraszek m., dojutrowanie n.
:: zdrobn. juterko n.
czas. jutrać ndk., dojutrować ndk.
przym. jutrzejszy, dojutrzny, pojutrzejszy
przysł. pojutrze, nazajutrz, popojutrze
Wiktionary
(1.1) stpol. zajutrze
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie rawickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej;
Wiktionary
Jutrosin (niem. "Gutterschin") – miasto w Polsce, w woj. wielkopolskim, w powiecie rawickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Jutrosin.
Jutrosin uzyskał lokację miejską przed 1472 rokiem. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. leszczyńskiego.
Wikipedia
(1.1) W 1927 roku w Jutrosinie gościł prezydent Rzeczypospolitej.
Wiktionary
IPA: juˈtrɔɕĩn, AS: i ̯utrośĩn
Wiktionary
rzecz. jutrosinianin mos., jutrosinianka ż.
przym. jutrosiński
Wiktionary
mieszkaniec Jutrosina (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Jutrosina
(1.2) osoba pochodząca z Jutrosina, urodzona w Jutrosinie
Wiktionary
(1.2) Zbyszek jest rodowitym jutrosinianinem.
Wiktionary
rzecz. Jutrosin mrz.
:: fż. jutrosinianka ż.
przym. jutrosiński
Wiktionary
mieszkanka Jutrosina (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Jutrosina
(1.2) kobieta pochodząca z Jutrosina, urodzona w Jutrosinie
Wiktionary
(1.1) Pani Emilia jest jutrosinianką z urodzenia.
Wiktionary
rzecz. Jutrosin mrz.
:: fm. jutrosinianin m.
przym. jutrosiński
Wiktionary
przymiotnik od: Jutrosin, gmina w województwie wielkopolskim
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Jutrosina, związany z Jutrosinem
Wiktionary
(1.1) Pochowany został w krypcie jutrosińskiego kościoła parafialnego.
Wiktionary
rzecz. Jutrosin mrz., jutrosinianin mos., jutrosinianka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do jutra
(1.2) odnoszący się do przyszłości
Wiktionary
(1.1) Dziś przygotowywaliśmy się do jutrzejszego sprawdzianu z matematyki.
(1.1) To jest Katia, a to Maurice. Jutrzejszy dzień będzie ich ostatnim.
Wiktionary
IPA: juˈṭʃɛjʃɨ, AS: i ̯uṭšei ̯šy
Wiktionary
rzecz. jutro n.
przysł. jutro
czas. jutrać
Wiktionary
1. gwiazda poranna widoczna przed wschodem słońca;
2. świt, zorza poranna, jasność poprzedzająca wschód słońca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poet. poranna jasność przed pojawieniem się słońca
(1.2) książk. przen. zapowiedź nadchodzącej nowości
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rydwan słoneczny, poprzedzony jutrzenką, zaczynał wjeżdżać na niebo, wrony i gawrony witały go krakaniem, kiedy nasz szarak, zachowując wszelkie środki ostrożności, powracał do kotliny pod pniakiem sosnowym.
(1.1) Z łona jutrzenki • jak rosę Cię zrodziłem.
(1.1) Gdy zaś wrócił i został sam jeden, ktoś zmagał się z nim aż do wschodu jutrzenki, a widząc, że nie może go pokonać, dotknął jego stawu biodrowego i wywichnął Jakubowi ten staw podczas zmagania się z nim.
(1.2) Witaj, jutrzenko swobody.
(1.2) Oto wschodziła jutrzenka mordu.
Wiktionary
IPA: juˈṭʃɛ̃nka, AS: i ̯uṭšẽnka
Wiktionary
rzecz. jutrznia ż., jutro n., Jutrzenka ż., Jutrznia ż., jutrzenkowość ż., jutrzenność ż., jutrzniowość ż.
przym. jutrzenkowy, jutrzenny, jutrzniowy
przysł. jutro
czas. jutrać ndk.
Wiktionary
(1.1) świt, świtanie, brzask, pobrzask, jutrznia
Wiktionary
przymiotnik od: jutrzenka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. ranny, poranny
Wiktionary
(1.1) Brzask jutrzenkowy zaczynał już rozświetlać nieboskłon.
Wiktionary
rzecz. jutrznia ż., jutrzenka ż., Jutrzenka ż., Jutrznia ż.
przym. jutrzenny
Wiktionary
(1.1) jutrzenny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. ranny, poranny
Wiktionary
IPA: juˈṭʃɛ̃nːɨ, AS: i ̯uṭšẽ•ny
Wiktionary
rzecz. jutrznia ż., jutrzenka ż., Jutrzenka ż., Jutrznia ż.
przym. jutrzenkowy
Wiktionary
(1.1) jutrzenkowy
Wiktionary
pora dnia w podziale mnichów zakonnych odpowiadająca godz.
2.30 w nocy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. początek poranka, zanim wzejdzie słońce
(1.2) książk. zjawisko zorzy na porannym niebie
(1.3) przen. rozpoczynanie się czegoś
(1.4) astr. planeta Wenus obserwowalna o poranku jako jasny obiekt na niebie
(1.5) kośc. w kościołach prawosławnych nabożeństwo sprawowane o świcie, według starotestamentowej rachuby czasu (doba rozpoczyna się o zachodzie słońca)
Wiktionary
Jutrznia – ogólna nazwa nabożeństw w Kościołach chrześcijańskich, kanonicznie przypisanych do wczesnego poranka i sprawowanych około świtu.
Wikipedia
(1.1) …dawniej, gdy żydowskim muzykantom zdarzało się grywać w naszej wsi, wstawałem o jutrzni i przyglądałem się pilnie ich dochodzeniu do naszych opłotków.
(1.2) Lekkie szmery w konarach drzew dały poznać, że niejeden skrzydlaty mieszkaniec, mający zwyczaj budzić się pod promieniem jutrzni, wyrwany został ze snu przez grzmot broni palnej.
Wiktionary
rzecz. jutro n., jutrzenka ż., Jutrzenka ż., Jutrznia ż., dojutrek mos., dojutrkowość ż.
czas. jutrać ndk.
przym. jutrzenkowy, jutrzenny, jutrzniany
przysł. jutro
Wiktionary
(1.1) świt; daw. zaranie
(1.2) jutrzenka
(1.3) zaranie
(1.4) gwiazda zaranna, Gwiazda Poranna, Jutrzenka
Wiktionary
przymiotnik od: jutrznia
SJP.pl
mszarnik jutta - motyl dzienny z rodziny rusałkowatych
SJP.pl
osoba publikująca filmiki na YouTubie; youtuber
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jutami, dotyczący Jutów
Wiktionary
(1.1) Władca, który usunął z drogi króla Sussexu i zbrojnie opanował Wessex, który zdobywszy wyspę Wight bezwzględnie wymordował sporą część jutyjskiej ludności i zastąpił ją osadnikami z Wessexu (…)
(1.1) Wystąpił potem Plong redaktor jednego dziennika i wezwał wszystkich zgromadzonych, aby pamiętni byli owego jutyjskiego rycerza, który w owym czasie, kiedy lennicy niemieccy naród i prawa jego deptali, (…) na czele jutyjskich rycerzy zdobywców niemieckich za granicę wypędził.
(1.1) Prawdę mówiąc, plemięemiona germańskie na terytorium Brytanii zatracały swój pierwotny charakter – kondotierzy sascy czy jutyjscy wstępowali na służbę wybranego wodza, przy którym była sława zwycięzcy, bez różnicy czy był on Sasem, czy Anglem.
Wiktionary
rzecz. Jut mos.
Wiktionary
1. coroczne święto studenckie; żakinada;
2. w starożytnym Rzymie: igrzyska wprowadzone przez Nerona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stud. tradycyjne, coroczne igrzyska studenckie złożone z festynów, zawodów, koncertów i barwnych korowodów
(1.2) hist. prywatne igrzyska w starożytnym Rzymie mające formę amatorskich widowisk teatralnych, wprowadzone przez cesarza Nerona
Wiktionary
Juwenalia – doroczne polskie święto studentów odbywające się w maju. Obchody trwają najczęściej kilka dni i obejmują parady, koncerty plenerowe, zawody sportowe, konkursy oraz symboliczne przekazanie kluczy do miasta studentom (ceremonia ta ma miejsce m.in. w Gdańsku).
Wikipedia
(1.1) Najlepiej z lubelskich juwenaliów wspominam koncerty Hey i Brainstorm.
Wiktionary
przym. juwenaliowy, juwenilny
Wiktionary
(1.1) żakinada
Wiktionary
poeta rzymski ok. 60-127
SJP.pl
Decimus Iunius Iuvenalis, Juwenalis z Akwinu (60–130) – rzymski poeta satyryczny.
Wikipedia
hormon juwenalny - hormon kierujący rozwojem larwalnym owadów; hormon juwenilny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) utwory literackie bądź muzyczne powstałe w okresie dzieciństwa lub młodości twórcy;
Wiktionary
Nie mylić z: Juwenalia. Zobacz też: Juvenília.
Juwenilia, iuvenilia ( iuvenalis – młodzieńczy) – utwory literackie bądź muzyczne powstałe w okresie dzieciństwa lub młodości twórcy, często pozbawione samodzielnej wartości i traktowane później wyłącznie jako wstęp do jego twórczości właściwej.
Wikipedia
młodzieńcze dzieło autora
SJP.pl
1. związany z wiekiem młodzieńczym;
2. hormon juwenilny - hormon występujący w stadium larwalnym i warunkujący metamorfozę owada; hormon juwenalny;
3. wody juwenilne - wody z wnętrza Ziemi powstające przez wydzielanie się pary wodnej z roztworów magmowych lub przez dehydratację niektórych minerałów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z młodością, wiekem młodzieńczym
Wiktionary
rzecz. juwenilium n., juwenalia nmos. lm.
Wiktionary
(1.1) juwenalny, młodzieńczy
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Juwentyn – imię męskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od słowa oznaczającego "młody". Patronem tego imienia jest św. Juwentyn, wspominany razem ze św. Maksymem (IV wiek).
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Juwentyna lub z nim związany
SJP.pl
aparat telegraficzny z klawiaturą, wynaleziony w 1855 r., prototyp dalekopisu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. aparat telegraficzny z klawiaturą wynaleziony w 1855, prawzór dalekopisu
Wiktionary
(1.1) telegraf Hughesa
Wiktionary
[czytaj: juz-ing] w żeglarstwie: cienka linka roślinna zwinięta z dwu lub trzech sznurków, używana do związywania ze sobą lin, sporządzania opasek oraz do obwiązywania żagla na bomie lub gaflu; marlinka, omotka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. cienka lecz mocna linka do robót bosmańskich
Wiktionary
Juzing – cienka ale mocna, czasami nasmołowana, linka, niegdyś najczęściej konopna a obecnie z tworzyw sztucznych, wykorzystywana do wielu różnych robót bosmańskich, służąca np. do szycia (naprawiania) żagli, do motowiązania (ochronnego obwijania lin stalowych, np. żeby nie obijały gołym metalem drewnianych części statku) itd.
Wikipedia
(1.1) trójlinka
Wiktionary
dawniej: mężczyzna obsługujący juz (prototyp dalekopisu)
SJP.pl
dawniej: kobieta obsługująca juz (prototyp dalekopisu)
SJP.pl
partykuła wyrażająca wiarę w coś, pewność co do czegoś
SJP.pl
partykuła
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. a jakże
Wiktionary
partyk. ajuści
Wiktionary
(1.1) ajuści, bano
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. wyraz o charakterze podkreślającym, wzmacniającym, uwydatniający granice czasowe;
2. wyraz uwydatniający mocne przeświadczenie, zniecierpliwienie, ponaglenie;
3. teraz, w tym momencie
SJP.pl
partykuła
(1.1) …podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń
(1.2) …określająca granicę między przeszłością, a przyszłością
przysłówek czasu
(2.1) w tej chwili, bez zwłowki
Wiktionary
(1.1) Pracuję już od dwóch lat i stać mnie już na samochód.
(1.2) Nie uderzę cię już więcej, tylko nie odchodź!
(2.1) Mamo, już idę.
Wiktionary
IPA: juʃ, AS: i ̯uš
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński uż
(2.1) natychmiastowo, teraz
Wiktionary
rasa psów owczarskich; owczarek południoworosyjski
SJP.pl
partykuła "już" wraz z cząstką trybu przypuszczającego
SJP.pl
dawniej:
1. wzmocnione "już";
2. słowo wzmacniające jakieś stwierdzenie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) (daw.) wzmocnione już
partykuła
(2.1) (przest.) …potwierdzająca, że coś jest pewne, zgodne z rzeczywistością (nadająca ton przekonania)
Wiktionary
(1.1) Jużci kiedyś bywałem u panienki z wizytami.
Wiktionary
(1.1) jużcić, jużciż
Wiktionary
dawniej: wzmocnione "jużci"; jużciż
SJP.pl
dawniej: wzmocnione "jużci"; jużcić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, na wyspie Sachalin, stolica obwodu sachalińskiego;
Wiktionary
Jużnosachalińsk ( Южно-Сахалинск, trb. "Jużno-Sachalinsk", 豊原 "Toyohara") – miasto w Rosji, na wyspie Sachalin, stolica obwodu sachalińskiego. Leży nad rzeką Susuja. Miasto założone w 1882 roku przez Rosjan. Początkowo nazywało się Władimirowka ( Влади́мировка) od 1882 do 1905, a następnie Toyohara ( 豊原市) w okresie przynależności do Japonii w latach 1905–1946. Prawa miejskie uzyskało w 1915 roku.
Wikipedia
przym. jużnosachaliński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Jużnosachalińskiem, dotyczący Jużnosachalińska
Wiktionary
rzecz. Jużnosachalińsk mrz.
Wiktionary
dawniej: podwieczorek, posiłek między obiadem a kolacją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw., także. gw-pl|Zagórze,Iwonicz,Tarnów,Rogi (powiat krośnieński),Kęty,Nowy Targ,Żywiec. posiłek popołudniowy, podwieczorek
Wiktionary
(1.1) Tak zwana jużyna składała się z którejkolwiek z tych potraw albo stanowiła ją maślanka, mleko kwaśne z chlebem lub podpłomykiem.
Wiktionary
(1.1) przedwieczerza
Wiktionary
wzmocnione "już"
SJP.pl
JVC (Victor Company of Japan, Limited) – przedsiębiorstwo założone zostało w 1927 roku w Japonii, początkowo jako producent płyt i gramofonów. W ciągu swojej historii, technologia JVC wielokrotnie wytyczała i wciąż wytycza nowe kierunki w rozwoju światowej elektroniki. Istotnym przełomem był rok 1976, kiedy firma JVC wprowadziła na rynek domowy magnetowid, nagrywający na taśmie 1/2-cala VHS ("Video Home System").
Wikipedia
skrót od: Jaśnie Wielmożny (Wielmożna)
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika
(1.1) = jednostka wojskowa;
(1.2) = Jaśnie Wielmożny, Jaśnie Wielmożna
Wiktionary
(1.1) Zasadniczą służbę wojskową odbyłem w JW4808 w Gołdapi.
Wiktionary
IPA: jɔd‿ˈvu, AS: i ̯od‿vu
Wiktionary
(1.1) j.w.
Wiktionary
skrót od: jak wyżej (czytany jako całe wyrażenie)
SJP.pl
skrót
(1.1) = jak wyżej
Wiktionary
IPA: ˈjaɡ ˈvɨʒɛj, AS: i ̯ag vyžei ̯
Wiktionary
skrót
(1.1) = jak w temacie
Wiktionary
partykuła
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. tylko
Wiktionary
(1.1) To derechtór mówi i obci ksiynzo mówiom: puścić ciało, bo bedzie rozlanie krwi. Jyno jo stojołym za ksiyndzym z Makowa, zeby nie puścić, bo mankietniki strzelać do nos nie bedom. → To dyrektor i obcy księża mówią: wpuścić ciało (na cmentarz), bo dojdzie do rozlewu krwi. Tylko ja stanąłem po stronie księdza z Makowa, żeby nie wpuścić, bo przecież mariawici strzelać do nas nie będą.
Wiktionary
(1.1) aby, jaby
Wiktionary
partykuła
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. tylko, jedynie
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Józafata lub z nim związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Józef (imię męskie); Józefek
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wielkie znaczenie dla biblijnej opowieści o ludzie wybranym, jakie przypisuje się Jakubowi, wynika z faktu, że dwunastu jego synów (Ruben, Symeon, Lewi, Juda, Issachar, Zabulon, Józef, Beniamin, Dan, Neftali, Gad , Aser) dało początek tzw. dwunastu plemięemionom Izraela, po tym, jak sam Jakub zyskał to imię - Izrael, a jego potomkowie od tego czasu będą nazywać siebie Bnej Izrael, Izraelici, synowie Izraela.
(1.1) Mój stryjeczny dziadek ma na imię Józef.
(1.1) Józef Bem był wybitnym artylerzystą i teoretykiem wojskowości oraz generałem wojsk polskich, węgierskich i tureckich.
(1.1) W Kościele katolickim na 19 marca przypada wspomnienie św. Józefa z Nazaretu, patrona ojców, rodzin, cieśli, drwali, robotników, rzemieślników i dobrej śmierci.
(1.1) Józefowie dzień swego patrona, czyli imieniny, obchodzą 19 marca, a także 29 stycznia, 4, 14 i 28 lutego, 1 marca, 1 maja, 23 czerwca, 4 lipca, 25 sierpnia, 18 września oraz 14 listopada.
Wiktionary
IPA: ˈjuzɛf, AS: i ̯uzef
Wiktionary
rzecz. Józefowa ż., Józefówna ż., Józefostwo lm m., józefek mzw., józefinka ż., józefka ż., józefita mos., józefitka ż., józefinizm mrz., józefowskość ż., józefińskość ż., Józefów mrz., Józefowo n., Józefowiec mrz.
:: zdrobn. Józefek mos., Józek mos., Józiek mos., Józeczek mos., Józwa mos., Józio mos., Jóźko mos., Józuś mos., Józik mos., Ziutek mos.
::: gw. Górny Śląsk Zeflik mos.
:: fż. Józefina ż., Józefa ż.
przym. Józefowy, Józefkowy, Józkowy, Jóźkowy, Józiowy, Józusiowy, Józikowy, józefski, józefowski, józefiński
przysł. józefowsko, józefińsko
zob. Józefa, Józefina.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Józefek, Józek, Józiek, Józeczek, Józwa, Józio, Jóźko, Józuś, Józik, Ziutek; gw. Górny Śląsk Zefel, zdrobn. gw. Górny Śląsk Zeflik
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Józef
Wiktionary
Józefa – żeński odpowiednik imienia Józef (podobnie jak Józefina).
Wikipedia
(1.1) Wojciech i Józefa zawarli małżeństwo dnia 3. czerwca 1838 r. w parafii Brwinów pod Warszawą, gdzie mieszkali rodzice panny młodej.
Wiktionary
IPA: juˈzɛfa, AS: i ̯uzefa
Wiktionary
rzecz. Józef mos., Józefina ż.
:: zdrobn. Józia, Ziuta ż.
przym. Józinowy, Józefowy, józefowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Józef (imię męskie); Józeczek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma męskiego imienia Józef
Wiktionary
(1.1) Józefkowi podchodzi ta zupka z marchewki.
Wiktionary
rzecz. Józef m., Józek m., Józuś m., Józinek m., Józefowa ż., Józefów m.
:: fż. Józia ż.
przym. Józefowy, Józinowy, Józkowy
Wiktionary
(1.1) Józio, reg. śl. Zefek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
członek zgromadzenia zakonnego oblatów św. Józefa
SJP.pl
Józefici, Zgromadzenie Oblatów św. Józefa – zgromadzenie zakonne założone przez św. Józefa Marello 14 marca 1874 roku, a zatwierdzone w 1909 roku przez papieża Piusa X.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Moja babcia ma na imię Józefina.
Wiktionary
IPA: ˌjuzɛˈfʲĩna, AS: i ̯uzefʹĩna
Wiktionary
rzecz. Józef mos., Józefa ż.
przym. Józefowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Józefiny lub z nią związany
SJP.pl
polityka dworu austriackiego w XVIII wieku, polegająca na dążeniu do utworzenia kościoła narodowego, niezależnego do papiestwa, przejęciu przez państwo majątku i funkcji Kościoła katolickiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. polityka dworu austriackiego w XVIII wieku, dążenie do utworzenia kościoła narodowego;
Wiktionary
Józefinizm – nazwa systemu polityczno-religijnego wprowadzonego w monarchii habsburskiej przez cesarzową Marię Teresę, a następnie kontynuowanego przez jej syna Józefa II, polegającego na tworzeniu kościoła państwowego oraz podporządkowaniu całokształtu życia religijnego państwu. Powstał pod wpływem absolutyzmu, febronianizmu i gallikanizmu.
Wikipedia
(1.1) Józefinizm zapoczątkowała cesarzowa Maria Teresa.
(1.1) W dobie józefinizmu zagarnięto klasztor panien benedyktynek w Jarosławiu.
Wiktionary
rzecz. Józefowa ż., Józefów mrz., Józefowo n., Józef mos.
przym. józefiński, józefowski; przest. gwara. Józefowy
Wiktionary
odmiana gruszy
SJP.pl
Józefinka – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Barcin. Wieś jest siedzibą sołectwa "Józefinka" w którego skład wchodzi również miejscowość Knieja.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 154 mieszkańców. Jest dwunastą co do wielkości miejscowością gminy Barcin.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Józefy lub z nią związany
SJP.pl
członek zgromadzenia zakonnego oblatów św. Józefa
SJP.pl
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Świętego Józefa
SJP.pl
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Świętego Józefa
SJP.pl
Józefitki (siostry od świętego Józefa) – potoczna nazwa katolickich żeńskich zakonów i zgromadzeń zakonnych, które za patrona obrały świętego Józefa z Nazaretu. Aktualnie jest na świecie 54 zgromadzeń (w Polsce są dwa zgromadzenia: józefitki i józefitki z Cluny).
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z panowaniem Józefa II Habsburga;
Wiktionary
rzecz. józefinizm mrz., józefinista mos., Józef mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) teol. teolog prowadzący badania nad życiem, duchowością i kultem Józefa z Nazaretu
Wiktionary
(1.1) Na kongres przyjechali józefolodzy z Włoch i Stanów Zjednoczonych.
Wiktionary
rzecz. józefologia ż.
przym. józefologiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teol. badania teologiczne nad życiem, duchowością i kultem Józefa z Nazaretu;
Wiktionary
Józefologia, dawniej teologia Józefowa lub teologia św. Józefa – teologiczna refleksja o Józefie z Nazaretu, jego funkcji w historii zbawienia, podstawach jego kultu w Kościele, niekiedy uważana za odrębną dyscyplinę teologiczną wchodzącą w skład teologii dogmatycznej, rozwijana od XIX w.
Wikipedia
(1.1) Trwają zabiegi o uznanie józefologii za odrębną dyscyplinę teologiczną.
Wiktionary
rzecz. józefolog mos.
przym. józefologiczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) teol. związany z józefologią
Wiktionary
(1.1) W Kaliszu odbędzie się kongres józefologiczny.
Wiktionary
rzecz. józefolog mos., józefologia ż.
Wiktionary
Józef z małżonką; Józefowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) przest. żona Józefa
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: Józefów
(2.2) D. lp. od: Józefowo
forma przymiotnika.
(3.1) ż. lp. od: Józefowy
Wiktionary
(1.1) Drzwi otworzyły się i do pokoju drobnym kroczkiem wbiegła Józefowa, bosa, w długiej, nakrochmalonej koszuli.
(2.1-2) Jadę dziś do Józefowa.
(3.1) Sąsiadował z Józefową zagrodą z jednej strony i z Maciejowym polem z drugiej.
Wiktionary
IPA: ˌjuzɛˈfɔva, AS: i ̯uzefova
Wiktionary
zob. Józef.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Józefowca
Wiktionary
(1.1) Józefowczanom nie przypadła do gustu decyzja magistratu.
Wiktionary
rzecz. Józef mos., Józefa ż., Józefowiec mrz.
:: fż. józefowczanka ż.
przym. józefowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Józefowca
Wiktionary
(1.1) Józefowczanki nigdy nie oddały meczu walkowerem.
Wiktionary
rzecz. Józef mos., Józefa ż., Józefowiec mrz.
:: fm. józefowczanin mos.
przym. józefowski
Wiktionary
mieszkaniec Józefowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Józefowa
Wiktionary
(1.1) Pogoda spłatała józefowianom psikusa.
Wiktionary
rzecz. Józef mos., Józefa ż., Józefów mrz.
:: fż. józefowianka ż.
przym. józefowski
Wiktionary
mieszkanka Józefowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Józefowa
Wiktionary
(1.1) Władze zaproponowały józefowiankom bezpłatne badania.
Wiktionary
rzecz. Józef mos., Józefa ż., Józefów mrz.
:: fm. józefowianin mos.
przym. józefowski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Józefowicz – polskie nazwisko, w Polsce nosi je około czterech tysięcy osób.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. toponim, nazwa części kilku miast i wsi w Polsce
Wiktionary
Jó
Wikipedia
(1.1) Ludmiła mieszka od dziecka na Józefowcu.
(1.1) Do Józefowca dojedzie pan ulicą Józefowską.
Wiktionary
rzecz. Józef mos., Józefa ż., józefowczanin mos., józefowczanka ż.
przym. józefowski, Józefowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Józefów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Józefowa, związany z Józefowem
Wiktionary
(1.1) Poetę witano na józefowskim rynku.
Wiktionary
rzecz. Józefowiec mrz., józefowczanka ż., józefowczanin mos., józefinizm mrz., Józef mos., Józefa ż., Józefów mrz., józefowianin mos., józefowianka ż.
przym. Józefowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Józefa lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Józefa
Wiktionary
(1.1) Józefowy syn też był cieślą.
(1.1) Pole Józefowe leży odłogiem od jego śmierci.
(1.1) Maryja została Józefową oblubienicą.
Wiktionary
rzecz. Józefowiec mrz., Józef mos., Józek mos., Józefek mos., Józio mos., Józuś mos., Józefa ż., Józefka ż., Józefina ż., Józefinka ż., Józia ż., Józka ż., Józefowa ż., Józefów mrz., Józefowo n., józefinizm mrz., Ziutek mos., Zeflik mos., Zefek mos.
przym. Józkowy, Józiowy, Józinowy, józefowski
Wiktionary
1. nazwa wielu miejscowości i ich części w Polsce;
2. Józefów nad Wisłą - miasto w Polsce;
3. dzielnica Pragi;
4. wieś na Ukrainie;
5. wieś na Białorusi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim;
(1.2) geogr. adm. miasto w Polsce, w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim;
(1.3) geogr. adm. dzielnica stolicy Czech – Pragi;
(1.4) geogr. toponim, nazwa ponad pięćdziesięciu miejscowości i części miast w Polsce;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lm. od: Józef
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Historycznie Józefów leży na Mazowszu, w ziemi warszawskiej.
(1.2) Podczas wojny Niemcy dokonali zagłady żydowskiej społeczności Józefowa.
(1.3) W praskim Józefowie znajduje się najstarszy ocalały cmentarz żydowski w Europie.
Wiktionary
IPA: juˈzɛfuf, AS: i ̯uzefuf
Wiktionary
rzecz. Józef mos., józefowianin mos., józefowianka ż., Józia ż., Józio mos., józefinizm mrz., Józefek mos.
przym. józefowski, Józinowy, Józefowy
Wiktionary
zdrobnienie od: Józef (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od Józef
Wiktionary
(1.1) Spróbuj opchnąć ten samowar Józkowi, on lubi takie starocie.
Wiktionary
IPA: ˈjuzɛk, AS: i ̯uzek
Wiktionary
rzecz. Józef m., Józka ż., Józia ż., Józio mos., Józefek mos.
przym. Józinowy, Józefowy
Wiktionary
(1.1) Józio, reg. śl. Zeflik
Wiktionary
zdrobnienie od: Józefina, Józefa (imiona żeńskie); Ziutka, Ziuta, Józka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma żeńskiego imienia Józefa
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od Józio
Wiktionary
Józia (niem. "Józia - Die Tochter der Delegierten") – polski telewizyjny film obyczajowy z 1977 roku w reżyserii Wojciecha Fiwka, powstały w koprodukcji z Niemiecką Republiką Demokratyczną.
Scenariusz filmu powstał na podstawie opowiadania Anny Seghers pt. "Córka delegatki". Produkcja była realizowana w Łodzi, na terenie zespołu fabryk Księży Młyn.
Wikipedia
(1.1) Babcia Józia była sodalistką, a dziadek Franek tercjarzem.
(2.1) Pracę tę dostałam z polecenia mojej nowej koleżanki Franki od niejakiego pana Józia, który przyjechał tu po wojnie.
Wiktionary
rzecz. Józefa ż., Józka ż., Józef m., Józek m., Józuś m., Józinek m., Józefów m., Józefowa ż., Józio m., Józefek mos.
przym. Józinowy, Józefowy, Józkowy
Wiktionary
(1.1) Ziuta
Wiktionary
zdrobnienie od: Józef (imię męskie); Józio, Józiek, Józuś, Ziuk, Ziutek
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) od Józia
Wiktionary
(1.1) Wsunęli Józinowy barszcz i posnęli.
Wiktionary
rzecz. Józia ż., Józefa ż., Józka ż., Józef m., Józek m., Józuś m., Józefów m., Józefowa ż., Józio mos., Józefek mos.
przym. Józefowy, Józkowy
Wiktionary
zdrobnienie od: Józef (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma męskiego imienia Józef
Wiktionary
(1.1) Jestem Józio i kiedyś będę astronautą.
Wiktionary
rzecz. Józef mos., Józek mos., Józuś mos., Józinek mos., Józefowa ż., Józefów m., Józefek mos.
:: fż. Józia ż.
przym. Józefowy, Józinowy, Józkowy
Wiktionary
(1.1) Józek, Józuś, Ziutek, Józinek
Wiktionary
Józio z małżonką
SJP.pl
zdrobnienie od: Józefina, Józefa (imiona żeńskie); Ziutka, Ziuta, Józia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od Józefa
Wiktionary
(1.1) Na święta pojedziemy do ciotki Józki.
Wiktionary
IPA: ˈjuska, AS: i ̯uska
Wiktionary
fm. Józek
rzecz. Józia ż., Józef mos.
przym. Józinowy, Józefowy
Wiktionary
(1.1) Józia
Wiktionary
zdrobnienie od: Józef (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Józka lub z nim związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Józef (imię męskie); Józio, Józik, Józiek, Ziutek, Ziuk
SJP.pl
postać fikcyjna z powieści "Potop" Henryka Sienkiewicza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Józef
Wiktionary
(1.1) Dzwoniłaś do dziadka Józwy?
Wiktionary
rzecz. Józef mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: junan] prowincja w Chinach; Yunnan
SJP.pl
forma zaimka.
(1.1) B. lp. od: ona
Wiktionary
1. zdrobnienie od: jądro;
2. twór wewnątrz jądra komórkowego, w którym zachodzi intensywna synteza RNA; nukleolus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: jądro
(1.2) małe jądro
(1.3) biol. element jądra komórkowego, który odpowiada za syntezę RNA;
Wiktionary
Jąderko – ultraelement jądra komórkowego odpowiedzialny za syntezę RNA, głównie rRNA. Jakościowo stanowi zagęszczenie chromatyny. W trakcie podziału komórkowego jąderko zanika. Można to uzasadnić zablokowaniem transkrypcji genów kodujących rRNA, ponieważ wtedy chromosomy ulegają kondensacji. Ponownie odtwarzane jest (za pomocą organizatorów jąderkotwórczych NOR) po zakończeniu segregacji chromosomów w telofazie.
Wikipedia
rzecz. jądro n., jądrowiec m.
przym. jądrowy, jąderkowy
przysł. jądrowo
Wiktionary
przymiotnik od: jąderko
SJP.pl
1. najważniejsza część czegoś;
2. męski gruczoł rozrodczy;
3. przestarzale: pestka;
4. centralna, wewnętrzna część ciała niebieskiego;
5. jądro komórkowe: część komórki roślinnej lub zwierzęcej;
6. jądro atomowe: centralna część atomu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) centralna część, środek czegoś (również w przenośni)
(1.2) anat. zool. med. męski narząd rozrodczy zwierząt i ludzi wytwarzający nasienie;
(1.3) fiz. centralna część atomu;
(1.4) biol. jedno z organelli, zawierające materiał genetyczny;
(1.5) geol. wewnętrzna część planetaanet i innych ciał niebieskich;
(1.6) inform. główna część systemu operacyjnego;
(1.7) mat. dla dowolnej struktury algebraicznej homomorficzny przeciwobraz elementu neutralnego;
(1.8) mat. funkcja dwóch zmiennych, która występuje pod znakiem całki we wzorze określającym operator;
(1.9) anat. zool. med. dająca wydzielić się część ośrodkowego układu nerwowego, będąca skupiskiem ciał komórek nerwowych o podobnej budowie;
(1.10) daw. bot. ziarno znajdujące się w łupinie lub pestce owocu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Jajniki i jądra to ludzkie gonady.
(1.3) Gdyby atom był tak wielki jak jedna katedra, jądro byłoby małe jak mucha.
(1.5) Jądro Ziemi jest zwartą kulą rozpalonego żelaza i niklu.
(1.6) Wirusy jądra zarażają najpierw w komputerze pewne programy, które system operacyjny ładuje podczas startu.
Wiktionary
IPA: ˈjɔ̃ndrɔ, AS: i ̯õndro
Wiktionary
rzecz. jąderko n., najądrze n., jądrówka ż., jądrowce nmos., jądrowe nmos., jądrowiec m., mikrojądro n.
przym. jądrowy, jąderkowy, mędzyjądrowy
przysł. jądrowo
Wiktionary
(1.2) pot. jajo, kula
Wiktionary
fizyk albo chemik jądrowy
SJP.pl
przymiotnik od: jądro (w znaczeniach:
1. ziarno, np. wytłoki jądrowe;
2. składnik komórki roślinnej, np. otoczka jądrowa;
3. część atomu, np. fizyka jądrowa)
SJP.pl
fizyk albo chemik jądrowy
SJP.pl
przymiotnik od: jądro (w znaczeniach:
1. ziarno, np. wytłoki jądrowe;
2. składnik komórki roślinnej, np. otoczka jądrowa;
3. część atomu, np. fizyka jądrowa)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. dotyczący jądra komórkowego
(1.2) fiz. dotyczący jądra atomowego
Wiktionary
(1.2) Fizyka jądrowa, a wraz z nią inne dyscypliny z psychoanalizą włącznie, wniosły do nauki nowy ideał prawdy.
Wiktionary
IPA: jɔ̃nˈdrɔvɨ, AS: i ̯õndrovy
Wiktionary
rzecz. jąderko n., jądro
przysł. jądrowo
Wiktionary
(1.2) nuklearny
Wiktionary
więzadło płciowo‐pachwinowe
SJP.pl
Jądrowód ( gubernaculum testis, gubernaculum) – struktura anatomiczna występująca w życiu wewnątrzmacicznym, szczątkowa u ludzi dorosłych. Jest to pasmo łącznotkankowe, zawierające mięśniówkę gładką i włókna sprężyste łączące odcinek dolny jądra z okolicą pachwinową.
Wikipedia
mikroskopijny grzyb z klasy workowców; otoczniak
SJP.pl
Ją
Wikipedia
mający właściwości jądra; zawierający jądro
SJP.pl
rodzaj roślin okrytonasiennych z rodziny złotośliwowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. bomba jądrowa
(1.2) pot. elektrownia jądrowa
Wiktionary
rzecz. jądro n.
Wiktionary
1. mówić coś niezrozumiale; bąkać;
2. jąkać się: mieć wadę wymowy polegającą na przerywaniu lub powtarzaniu głosek; zacinać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mówienie niewyraźnie, niepłynnie
Wiktionary
Jąkanie ("alalia syllabaris") – zaburzenie mowy charakteryzujące się częstymi powtórzeniami lub przedłużeniami dźwięków, sylab lub słów albo częstymi zawahaniami lub pauzami zakłócającymi rytmiczny przepływ mowy. Jąkanie powinno być klasyfikowane jako zaburzenie tylko wtedy, gdy jego nasilenie jest na tyle duże, że zakłóca płynność mowy.
Wikipedia
rzecz. jąkała mos.
czas. jąkać
Wiktionary
(1.1) bąkanie
Wiktionary
rzadko: taki, który się jąka; jąkający się
SJP.pl
1. mówić coś niezrozumiale; bąkać;
2. jąkać się: mieć wadę wymowy polegającą na przerywaniu lub powtarzaniu głosek; zacinać się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) rzad. mówić w sposób nieskładny, mało zrozumiały
czasownik zwrotny niedokonany jąkać się
(2.1) mówić przerywanymi sylabami, powtarzanymi głoskami, z powodu zdenerwowania lub wady wymowy
(2.2) mieć wadę wymowy, polegającą na mówieniu przerywanymi sylabami czy powtarzanymi głoskami
Wiktionary
(2.2) Wystąpienie ujawnia szokującą prawdę - potomek królewskiej rodziny jąka się.
Wiktionary
rzecz. jąkała mos. ż., jąkanie n., zająknięcie n.
czas. zająknąć dk.
Wiktionary
(1.1) dukać, jąkać się, zacinać się
Wiktionary
(r. męski) potocznie o mężczyźnie, który się jąka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. ktoś, kto się jąka
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) pot. kobieta, która się jąka
Wiktionary
IPA: jɔ̃ŋˈkawa, AS: i ̯õŋkau̯a
Wiktionary
rzecz. jąkanie
przym. jąkający się
czas. jąkać, jąkać się
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: jąkliwie
SJP.pl
skłonny do jąkania się, zacinający się w mowie; jąkający się, zająkliwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. żona brata; Gloger.
(1.2) daw. siostra męża
Wiktionary
(1.1) Do połowy XVII wieku nazywano bratową jątrwią.
(1.1) Żona brata zwała się jątrew lub jątrewka.
Wiktionary
IPA: ˈjɔ̃ntrɛf, AS: i ̯õntref
Wiktionary
rzecz. jątrewka ż., jętry ż.
Wiktionary
(1.1) współcz. bratowa; daw. zdrobn. jątrewka; stpol. jętry
Wiktionary
jątrewka pospolita - gatunek stonki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. żona brata męża
(1.2) stpol. bratowa
Wiktionary
IPA: jɔ̃nˈtrɛfka, AS: i ̯õntrefka
Wiktionary
rzecz. jątrew ż., jętry ż.
Wiktionary
dawniej: kaszanka, kiszka nadziewana kaszą zmieszaną z krwią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kaszanka, kiszka
Wiktionary
IPA: jɔ̃nˈṭʃʲɲit͡sa, AS: i ̯õnṭšʹńica
Wiktionary
osoba z premedytacją wywołująca wzburzenie, agresję i konflikty wśród innych ludzi
SJP.pl
rozogniać, rozdrapywać rany (dosłownie i w przenośni)
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozjątrzyć)
(1.1) med. powodować lub nasilać ropienie rany
(1.2) psych. społ. podsycać spór lub negatywne emocje; zaostrzać sytuację
czasownik zwrotny niedokonany jątrzyć się (dk. rozjątrzyć się)
(2.1) med. ulegać ropieniu
(2.2) przybierać gwałtowniejszą formę
(2.3) psych. okazywać rozdrażnienie
Wiktionary
rzecz. jątrzenie n.
Wiktionary
(1.1) zaogniać
(1.2) buntować, rozdrażniać, zaogniać
(2.1) ropieć, zaogniać się
(2.2) zaostrzać się, zaogniać się, eskalować, nasilać się
(2.3) irytować się, denerwować się
Wiktionary
1. zacząć, począć;
2. chwycić; wziąć;
3. jąć się:
a) zabrać się, wziąć się do czegoś
b) chwycić się czegoś
SJP.pl
czasownik quasiprzechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) przest. lub książk. zacząć
(1.2) przest. wziąć, chwycić
czasownik zwrotny dokonany jąć się (ndk. brak)
(2.1) przest. zacząć coś robić
Wiktionary
(1.1) Jął po niebie harce zwodzić.
(1.2) Niemiec, Moskal nie osiędzie, / gdy jąwszy pałasza, / hasłem wszystkich zgoda będzie / i ojczyzna nasza.
(2.1) Umilkł nagle i jął się pilnie wsłuchiwać w oddech przyjaciela.
Wiktionary
IPA: jɔ̇̃ɲt͡ɕ, AS: i ̯o̊̃ńć
Wiktionary
rzecz. jeniec mos., jęcie n., ujęcie n., wzięcie n., ujmowanie n., wyjęcie n., wyjmowanie n., zdjęcie n., zdejmowanie n.
czas. wziąć dk., ując dk., ujmować ndk., wyjąć {{dk}, wyjmować ndk., zdjąć dk., zdejmować ndk., pojąć dk., pojmować ndk.
Wiktionary
(1.1) zacząć
Wiktionary
zaimek względny
(1.1) stpol. którą
Wiktionary
(1.1) Słysz modlitwę, jąż nosimy,
Oddać raczy, jegoż prosimy.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|jąć.
Wiktionary
IPA: ˈjɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: i ̯ė̃ńće
Wiktionary
czas. jąć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) stpol. śrpol. jeniec, więzień
Wiktionary
IPA: ˈjɛ̇̃ɲt͡ɕɛt͡s, AS: i ̯ė̃ńćec
Wiktionary
(1.1) stpol. jeniec; śrpol. braniec, niewolnik, poimaniec, więzień
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. śrpol. niewola, więzienie
Wiktionary
IPA: ˈjɛ̃nt͡stfɔ, AS: i ̯ẽnctfo
Wiktionary
1. wydawać przeciągłe dźwięki, stękać;
2. narzekać, ubolewać, skarżyć się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. jęknąć)
(1.1) o człowieku, zwierzętach: wydawać przeciągły, żałosny dźwięk wyrażający ból, cierpienie
(1.2) przen. o instrumentach muzycznych, wietrze, maszynach itp.: dźwięczeć przykro, żałośnie; wydawać jęk
(1.3) wyrażać żal, narzekać, ubolewać, uskarżać się na coś
(1.4) o człowieku: wydawać przeciągły dźwięk wyrażający rozkosz seksualną
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) płaczliwie domagać się czegoś
(2.2) cierpieć z powodu prześladowań, ucisku itp.
Wiktionary
(1.1) Pola wiła się z bólu, jęczała i zanosiła się głośnym płaczem.
Wiktionary
rzecz. jęk mrz., jękliwość ż., jęczenie n., jęknięcie n., najęczenie n., odjęknięcie n., pojęczenie n., pojękiwanie n., przejęczenie n., rozjęczenie n., wyjęczenie n., wyjękiwanie n., wyjęknięcie n., zajęczenie n.
czas. jęknąć dk., najęczeć dk., odjęknąć dk., pojęczeć dk., pojękiwać ndk., przejęczeć dk., rozjęczeć dk., wyjęczeć dk., wyjękiwać ndk., wyjęknąć dk., zajęczeć dk.
przym. jęczący, jękliwy
przysł. jęcząco, jękliwie
Wiktionary
słoma z wymłóconego jęczmienia; jęczmionka
SJP.pl
ściernisko jęczmienne
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący jęczmienia (Hordeum L.)
(1.2) wykonany z ziarna jęczmienia
Wiktionary
(1.2) Za przysmak uchodziły słodkie placekacki jęczmienne, podobnie jak każde słodkie ciasto przyprawiane miodem, który był jedynym środkiem słodzącym.
(1.2) Opiekująca się świątynią staruszka podaje bogu do kąpieli wodę, a na pożywienie placekacki jęczmienne, zagniecione na miodzie.
Wiktionary
IPA: jɛ̃n͇t͡ʃˈmʲjɛ̃nːɨ, AS: i ̯ẽṇčmʹi ̯ẽ•ny
Wiktionary
rzecz. jęczmień mrz.
Wiktionary
ropne zapalenie powieki; jęczmyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roln. nazwa systematyczna|Hordeum|L.|ref=tak., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;
(1.2) spoż. ziarno z nasion jęczmienia (1.1)
(1.3) pot. grudka na powiece, powstała wskutek infekcji;
Wiktionary
Jęczmień ("Hordeum" L.) – rodzaj zbóż z rodziny wiechlinowatych. Obejmuje ok. 36–40 gatunków traw jednorocznych i trwałych. Około 20 z nich to diploidy, pozostałe to powstałe z nich poliploidy. Zasięg rodzaju obejmuje rozległe obszary półkuli północnej i niewielkie południowej.
Wikipedia
IPA: ˈjɛ̃n͇t͡ʃmʲjɛ̇̃ɲ, AS: i ̯ẽṇčmʹi ̯ė̃ń
Wiktionary
rzecz. jęczmyk m., jęczmienisko n., jęczmieniowe nmos.
przym. jęczmienny
Wiktionary
(1.3) jęczmyk
Wiktionary
słoma z wymłóconego jęczmienia; jęczmianka
SJP.pl
ropne zapalenie powieki; jęczmień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. przest. jęczmień (choroba oka)
(1.2) daw. jęczmień (zboże)
Wiktionary
(1.1) Nie trzyj oka, bo znów jęczmyk ci się zrobi.
(1.2) Bo nie maszci zboża inszego pożyteczniejszego, jedno żyto, pszenica, jęczmyk miły a owies.
Wiktionary
IPA: ˈjɛ̃n͇t͡ʃmɨk, AS: i ̯ẽṇčmyk
Wiktionary
rzecz. jęczmień m.
Wiktionary
(1.2) gradówka
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Jęcznik ( Davidshof) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Szczytno.
Leży przy DK53 prowadzącej ze Szczytna do Pasymia, w miejscu, w którym droga najbardziej zbliża się do jeziora Sasek Wielki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
potocznie: osoba, która ciągle narzeka, marudzi
SJP.pl
podobny do jęku; płaczliwy, jękliwy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Jędras (709 m) – jeden z wierzchołków na Pogórzu Spiskim. Znajduje się w grzbiecie, który od Frankowskiej Góry (858 m) odchodzi w północnym kierunku do doliny Dunajca. Grzbiet ten oddziela dolinę Kacwinianki od doliny Starowińskiego Potoku i kolejno z południa na północ znajdują się w nim: Serwoniec (787 m), Majowa Góra (741 m), Jędras i Polana Sosny (630 m).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Jędrzej (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Andrzej
(1.2) zdrobn. Jędrzej
Wiktionary
(1.1) Daj Jędrkowi wody, niech pije.
(1.2) Mój pradziad, Jakub, przywiózł z Polski syna Jędrka. Tego samego roku powiedział do niego: – Idź, Jędruś, do Kosińskich, tam jest Kaśka, może ona się z tobą ożeni. A jak się ożeni, to ci dam dwadzieścia pięć hektarów.
Wiktionary
rzecz. Andrzej mos., Jędrzej mos.
przym. Andrzejowy
Wiktionary
(1.1) Andrek, Andruś, Jędrzejek, Andrzejek, Jędruś
Wiktionary
zdrobnienie od: Jędrzej (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jędrka lub z nim związany
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: jędrnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: jędrny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jędrne
(1.2) cecha sposobu wypowiadania się, charakteryzująca się dosadnością i obrazowością
Wiktionary
IPA: ˈjɛ̃ndrnɔɕt͡ɕ, AS: i ̯ẽndrność
Wiktionary
przym. jędrny
przysł. jędrnie
czas. ujędrnić
Wiktionary
(1.1) prężność, sprężystość, elastyczność
(1.2) dobitność, dosadność, esencjonalność, obrazowość, pikantność, rubaszność, soczystość, wyrazistość
Wiktionary
1. ścisły, twardy, sprężysty; także: krzepki, zdrowy;
2. o sposobie wypowiadania się: dosadny, obrazowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) twardy i sprężysty
(1.2) rubaszny, dosadny, obrazowy
Wiktionary
(1.1) Miała bardzo jędrną skórę.
Wiktionary
IPA: ˈjɛ̃ndrnɨ, AS: i ̯ẽndrny
Wiktionary
rzecz. jędrność ż.
czas. jędrnieć, zjędrnieć, ujędrnić
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Jędrzej (imię męskie)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Jędrzej (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Andrzej, Jędrzej
(1.2) hist. członek oddziału partyzanckiego pod dowództwem Władysława Jasińskiego ps. „Jędruś” (1.1);
Wiktionary
(1.1) Mój pradziad, Jakub, przywiózł z Polski syna Jędrka. Tego samego roku powiedział do niego: – Idź, Jędruś, do Kosińskich, tam jest Kaśka, może ona się z tobą ożeni. A jak się ożeni, to ci dam dwadzieścia pięć hektarów.
(1.2) U "Jędrusiów" "Malutki" nosił stena, dziewięciomilimetrowy pistolet maszynowy z angielskich zrzutów, i małego oficerskiego walthera (7,65 mm).
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Jędrusia
przym. Andrzejowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Jędrychówko – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Morąg.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. Miejscowość leży w historycznym regionie Prus Górnych.
W roku 1973 jako osada Jędrychówko należało do powiatu morąskiego, gmina i poczta Morąg.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Jędrzej – imię męskie pochodzenia greckiego, wariant imienia Andrzej, którego pierwsze poświadczenie pochodzi z 1390 roku. Świadomość pochodzenia Jędrzeja od Andrzeja utrzymała się i Jędrek, zwłaszcza w niektórych regionach, funkcjonuje jako spieszczenie imienia Andrzej.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Jędrzej i jestem przewodnikiem tatrzańskim z Zakopanego.
(1.1) Jędrzej Śniadecki, polski chemik i lekarz, jest nazywany „ojcem chemii polskiej”.
(1.1) Jędrzej Marusarz-Jarząbek zmarł 1 października 1961 r. w Zakopanem i został pochowany na Starym Cmentarzu w Zakopanem. „Jędrzeja Marusarza imię nigdy nie zaginie” (…)
(1.1) Jędrzejowie imieniny obchodzą 6 stycznia, a także 19 stycznia, 12 i 27 kwietnia, 13 i 16 maja, 12 i 21 lipca, 10 i 30 listopada oraz 10 grudnia.
Wiktionary
IPA: ˈjɛ̃nḍʒɛj, AS: i ̯ẽnḍžei ̯
Wiktionary
rzecz. Jędrzejowa ż., Jędrzejówna ż., Jędrzejostwo lm m., Jędrzejów mrz., jędrzejowianin mos., jędrzejowianka ż., Jędrzejówka ż., Jędrzejki nmos., Jędrzejnik mrz., jędrzejowskość ż., jędrzejewiczowskość ż.
:: zdrobn. Jędrzejek mos., Jędrek mos., Jędruś mos., Jędrunio mos.
przym. Jędrzejowy, Jędrkowy, Jędrusiowy, jędrzejowski, Jędrzejewiczowski, jędrzejewiczowski
przysł. jędrzejewiczowsko
zob. Andrzej, Ondrasz.
Wiktionary
(1.1) war. Andrzej; rzad. war. Ondrasz; zdrobn. Jędrzejek, Jędrek, Jędruś, Jędrunio
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zdrobnienie od: Jędrzej (imię męskie); Jędrek;
2. nazwisko
SJP.pl
Jędrzejek – dzielnica Kobyłki, w województwie mazowieckim, w powiecie wołomińskim. Leży w centralnej części Kobyłki. Do 1957 samodzielna miejscowość.
Osada powstała w czasach parcelacji kobyłeckiego majątku ziemskiego, kiedy to właściciele nadawali poszczególnym terenom imiona swoich dzieci (Antolek, Jędrzejek, Piotrówek, Stefanówka).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jędrzejewicza lub z nim związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Jędrzej z małżonką; Jędrzejowie
SJP.pl
mieszkaniec Jędrzejowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Jędrzejowa
(1.2) osoba pochodząca z Jędrzejowa, urodzona w Jędrzejowie
Wiktionary
(1.2) Warto dodać, że jak się okazało, zespół ma związki z Jędrzejowem. Występ grupy zapowiedział jędrzejowianin – jak sam stwierdził – z dziada pradziada, Kazimierz Nowiński, który również śpiewał w tym zespole.
Wiktionary
rzecz. Jędrzejów m.
:: fż. jędrzejowianka ż.
przym. jędrzejowski
Wiktionary
mieszkanka Jędrzejowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Jędrzejowa
(1.2) kobieta pochodząca z Jędrzejowa, urodzona w Jędrzejowie
Wiktionary
rzecz. Jędrzejów m.
:: fm. jędrzejowianin m.
przym. jędrzejowski
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik od: Jędrzejów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Jędrzejowa, związany z Jędrzejowem
Wiktionary
(1.1) Po archiopactwie jędrzejowskim oprowadzał nas jeden z zakonników.
Wiktionary
rzecz. jędrzejowianin mos., jędrzejowianka ż., Jędrzejów mrz., Jędrzej mos.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jędrzeja lub z nim związany
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce;
3. część Łodzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lm. od: Jędrzej
Wiktionary
Ję
Wikipedia
(1.1) Historia archiopactwa cystersów w Jędrzejowie sięga XII wieku.
Wiktionary
IPA: jɛ̃nˈḍʒɛjuf, AS: i ̯ẽnḍžei ̯uf
Wiktionary
rzecz. Jędrzej mos., jędrzejowianin m., jędrzejowianka ż.
przym. jędrzejowski
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) stpol. Henryk
Wiktionary
Jędrzych z małżonką; Jędrzychowie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Jędrzycha lub z nim związany
SJP.pl
1. złośliwa, dokuczliwa kobieta
2. w bajkach postać symbolizująca zło; wiedźma, baba-jaga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. brzydka, zgarbiona starucha z bajki, będąca uosobieniem złych mocy
(1.2) pejor. kłótliwa, złośliwa kobieta
Wiktionary
Jędza, jęza, jęga, zła baba, jędza baba, jędzyna – demon starosłowiański, pierwotnie zła bogini, wyobrażająca chorobę i gniew, po chrystianizacji zdegradowana do miana gniewliwej, wychudzonej czarownicy, o charakterze strzygi, porywająca i pożerająca dzieci.
Wikipedia
przym. jędzowaty
Wiktionary
(1.1) czarownica, wiedźma, baba jaga, baba jędza, baba-jędza
(1.2) złośnica
Wiktionary
mający usposobienie i charakter jędzy, złośliwy, kłótliwy
SJP.pl
jęki;
1. żałosny głos wydawany pod wpływem cierpienia;
2. żałosny, przeciągły dźwięk wytwarzany przez np. syreny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żałosny głos wydawany przez człowieka pod wpływem bólu lub cierpienia
(1.2) żałosny, przeciągły dźwięk wydawany przez niektóre ptaki, wytwarzany przez maszyny, instrumenty muzyczne, szum wiatru itp.
Wiktionary
(1.1) Z pola bitwy dobiegały odgłosy walki: okrzyki rycerzy, szczęk broni i jęki rannych.
(1.2) Czasem zdawało się, że w powietrzu słychać było przeciągły jęk organów, płynący z kaplicy klasztornéj.
Wiktionary
IPA: jɛ̃ŋk, AS: i ̯ẽŋk
Wiktionary
rzecz. jęczenie n., jęknięcie n., pojękiwanie n.
czas. jęczeć ndk., jęknąć dk., pojękiwać ndk.
przym. jękliwy, jęczący
przysł. jękliwie, jęcząco
Wiktionary
(1.1-2) jęczenie
Wiktionary
jęki;
1. żałosny głos wydawany pod wpływem cierpienia;
2. żałosny, przeciągły dźwięk wytwarzany przez np. syreny
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: jękliwie
SJP.pl
przypominający jęk
SJP.pl
1. wydać krótki dźwięk pod wpływem bólu, wysiłku; stęknąć
2. wypowiedzieć jakieś krótkie słowo wyrażające przykrą emocję, rezygnując z dłuższej wypowiedzi
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. jęczeć)
(1.1) dokonany od|jęczeć.
Wiktionary
(1.1) – Kiedy ja nie potrafię dać w łapę – jęknąłem.
Wiktionary
rzecz. jęk mrz., jękliwość ż., jęczenie n., jęknięcie n., najęczenie n., odjęknięcie n., pojęczenie n., pojękiwanie n., przejęczenie n., rozjęczenie n., wyjęczenie n., wyjękiwanie n., wyjęknięcie n., zajęczenie n.
czas. jęczeć ndk., najęczeć dk., odjęknąć dk., pojęczeć dk., pojękiwać ndk., przejęczeć dk., rozjęczeć dk., wyjęczeć dk., wyjękiwać ndk., wyjęknąć dk., zajęczeć dk.
przym. jęczący, jękliwy
przysł. jęcząco, jękliwie
Wiktionary
1. belka, na której opierają się krokwie dachu; jętka;
2. żerdź w stodole do suszenia lub składania zboża; jętka
SJP.pl
1. owad żyjący nad wodą; efemeryda
2. belka, na której opierają się krokwie dachu; jęta
3. żerdź w stodole do suszenia lub składania zboża; jęta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. wodny owad żyjący bardzo krótko;
(1.2) bud. w konstrukcji dachu: element poziomy łączący krokwie;
Wiktionary
Jętka (dawniej również: "ambałek, bant, bont, pas") – pozioma belka w górnej części wiązara jętkowego podpierająca krokwie, stanowi dodatkowy element usztywniający wiązary, jest elementem ściskanym. Dzieli krokwie na dwa odcinki w proporcji 2: 1, jej długość nie powinna przekraczać 3,5 m.
Wikipedia
IPA: ˈjɛ̃ntka, AS: i ̯ẽntka
Wiktionary
(1.2) przym. jętkowy
Wiktionary
1. owad żyjący nad wodą; efemeryda
2. belka, na której opierają się krokwie dachu; jęta
3. żerdź w stodole do suszenia lub składania zboża; jęta
SJP.pl
Jętki (łac. "Ephemeroptera" z gr. "ephēmeros" ‘jednodniowy’ i "pterón" ‘pióro; skrzydło’); pot. jacica – rząd owadów uskrzydlonych, o przeobrażeniu niezupełnym, długość ciała 3–40 mm, na ogół związanych ze środowiskiem wodnym. Okres życia larw może trwać nawet do kilku lat, postacie dorosłe żyją bardzo krótko, czasem jeden dzień (stąd: "jętka jednodniówka"). Niekiedy obserwowane są masowe wyloty jętek.
Wikipedia
przymiotnik od: jętka
SJP.pl
jętkówka karpacka - gatunek jętki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. bratowa
Wiktionary
rzecz. jątrewka ż., jątrew ż.
Wiktionary
(1.1) bratowa, stpol. jątrew, jątrewka
Wiktionary
skrót od: język, językowy (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = eduk. błąd językowy
Wiktionary
południowoamerykański rodzaj storczyka; odontoglossum
SJP.pl
1. duży język;
2. jęzor lodowcowy - wydłużona, dolna część lodowca górskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zgrub. od: język
(1.2) geogr. wydłużona, dolna część lodowca, gdzie przeważa proces ablacji
(1.3) geogr. niewielki, wąski występ czoła lodowca lub lądolodu, wystający poza linię brzegową na jeziorze lub oceanie
Wiktionary
Jęzor – południowa dzielnica Sosnowca. Graniczy od południowego wschodu z Jaworznem (do którego do 1953 roku należał), od północy z Niwką a od zachodu z Modrzejowem i Mysłowicami. Linia podziału z Niwką i Modrzejowem przebiega wzdłuż rzeki Biała Przemsza, a granicę z Mysłowicami tworzy rzeka Przemsza.
Wikipedia
(1.1) Honorata przyleciala do mnie przed obiadem z takim jęzorem.
Wiktionary
rzecz. język m., języczek m., językowiec m., języcznik m., języczka ż., języczkowate n.
:: zdrobn. jęzorek m.
przym. językowy, języczkowaty
temsłow. -języczny
Wiktionary
(1.1) ozór
(1.2) jęzor lodowcowy, język lodowcowy
(1.3) jęzor lodowcowy, język lodowcowy
Wiktionary
języczek, ozorek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: jęzor
Wiktionary
(1.1) Robiąc zdjęcie Burkowi, uwieczniliśmy też jego różowy jęzorek.
Wiktionary
rzecz. język m., jęzor m.
Wiktionary
zdrobnienie od: język
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zdrobn. od: język
(1.2) anat. u ssaków: wyrostek na tylnym brzegu podniebienia miękkiego;
(1.3) bot. błoniasty twór występujący u niektórych roślin;
(1.4) ent. element narządów gębowych owadów
(1.5) icht. gatunek ryby, nazwa systematyczna|Achirus achirus|ref=tak.
(1.6) icht. gatunek ryby, nazwa systematyczna|Cynoglossus senegalensis.
(1.7) mykol. nazwa systematyczna|Arrhenia|ref=tak., rodzaj grzybów z rodziny gąskowatych
(1.8) icht. zob. języczek słodkowodny.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie pokazuj języczka!
(1.2) Języczek jest niezbędny do mowy.
(1.3) Języczek posiadają np. liczne gatunki roślin z rodziny ciborowatych (turzycowatych) i wiechlinowatych (trawy).
Wiktionary
rzecz. język m., jęzor mrz., przejęzyczenie n.
przym. językowy, języczkowy, języczkowaty
Wiktionary
(1.3) języczek liściowy
Wiktionary
rodzaj bylin z rodziny astrowatych
SJP.pl
Języczka ("Ligularia") – rodzaj bylin z rodziny astrowatych. Należy do niego ok. 150 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje Europę Środkową i Wschodnią oraz rozległe obszary Azji (bez jej południowych krańców). Centrum zróżnicowania stanowią Chiny, gdzie rosną 123 gatunki, w tym 89 endemitów. W Europie rosną dwa gatunki, z czego jeden rośnie jako rodzimy także w Polsce – języczka syberyjska "L. sibirica". Rośliny te zasiedlają zwykle wilgotne lasy, często rosną nad strumieniami.
Wikipedia
podrodzina roślin z rodziny astrowatych; Lactucoideae
SJP.pl
o cechach języczkokwiatowych (podrodzina roślin)
SJP.pl
przypominający kształtem języczek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający języczek
Wiktionary
rzecz. języczek, języczkowate, jęzor, język
przym. języczkowy, językowy
Wiktionary
przymiotnik od: języczek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kształt języczka
(1.2) związany z języczkiem
Wiktionary
rzecz. języczek m.
przym. języczkowaty
Wiktionary
(1.2) uwularny
Wiktionary
1. rodzaj paproci z rodziny zanokcicowatych; skolopendrium, stonogowiec;
2. rodzaj nietoperza z rodziny rudawkowatych
SJP.pl
Ję
Wikipedia
rodzina paprotników
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) daw. niepowściągliwy w języku, złośliwy
Wiktionary
rzecz. język m.
temsłow. -języczny
Wiktionary
1. część ciała ułatwiająca rozdrabnianie pokarmu i formowanie kęsów
2. system znaków obejmujący gramatykę i słownictwo, służący porozumiewaniu się
3. coś o wąskim kształcie przypominające narząd mowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie;
(1.2) jęz. zbiór słów, reguł gramatycznych, zasad wymowy, idiomów, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór;
(1.3) inform. zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera;
(1.4) część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy; także. konkretny wariant danego języka (1.2), wydzielony geograficznie, środowiskowo lub stylistycznie
(1.5) obuw. część buta osłaniająca stopę pod sznurówką
(1.6) mat. log. zbiór symboli, przy użyciu których można tworzyć wyrażenia matematyczne (np. wzory, formuły logiczne) ściśle określonych reguł składniowych;
(1.7) kult. dowolny system umownych symboli służących do komunikacji (pojęcie znacznie szersze niż (1.2))
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) środ. wojsk. jeniec złapany dla uzyskania informacji o wrogu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Krowy mają długie języki.
(1.2) Warto znać języki obce.
(1.3) Asembler to rodzaj języka komputerowego.
(1.4) Ten wasz techniczny język jest zupełnie niezrozumiały!
(1.5) Urwał mi się język u buta.
(1.6) Wyrażenia języka L to termy oraz formuły tego języka.
(2.1) Do zachodu słońca pracował szczerze, wysyłał podjazdy, ekspedyował listy, sam objeżdżał straże, sam przesłuchiwał schwytanych języków (…)
(2.1) Przyprowadzono także języka, który został złapany podczas nocnej bitwy.
Wiktionary
IPA: ˈjɛ̃w̃zɨk, AS: i ̯ẽũ̯zyk
Wiktionary
rzecz. językowiec m., języcznik m., języczka ż., języczkowate n.
:: zdrobn. języczek m.
:: zgrub. jęzor m.
przym. językowy, języczkowaty, języczny
temsłow. -języczny
Wiktionary
(1.1) ozór, jęzor
(1.2) pot. mowa, gadka; gw. Górny Śląsk godka
(1.3) kod, język programowania
(1.4) lekt, odmiana językowa, gwara, język specjalistyczny, terminologia, żargon
(1.7) parajęzyk
Wiktionary
taki, który tworzy język
SJP.pl
przypominający kształtem język
SJP.pl
znawca języka, badacz języka; językoznawca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. badacz języka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. jęzor mrz., język mos./mrz.
Wiktionary
(1.1) językoznawca
Wiktionary
przymiotnik od: język
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. związany z językiem
(1.2) anat. związany z językiem
Wiktionary
(1.1) W sierpniu zapiszę się na kurs językowy.
(1.2) Nalot językowy jest pożywką dla bakterii wywołujących zapalenie dziąseł i choroby przyzębia!
Wiktionary
IPA: ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ, AS: i ̯ẽũ̯zykovy
Wiktionary
rzecz. język m., jęzor mrz., językowiec m., języczek m., przejęzyczenie n.
przym. języczkowaty
Wiktionary
(1.1) lingwistyczny
Wiktionary
skrót od: językoznawstwo
SJP.pl
specjalista w zakresie nauki o językach; lingwista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) jęz. specjalista w zakresie językoznawstwa
Wiktionary
IPA: ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznaft͡sa, AS: i ̯ẽũ̯zykoznafca
Wiktionary
rzecz. językoznawstwo n.
przym. językoznawczy
przysł. językoznawczo
Wiktionary
(1.1) lingwista, rzad. językowiec
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób odnoszący się do językoznawstwa
Wiktionary
rzecz. językoznawca mos., językoznawstwo n.
przym. językoznawczy
Wiktionary
żartobliwie: cecha tego, co jest związane z językoznawstwem
SJP.pl
związany z nauką o językach; lingwistyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący językoznawstwa, nauki o języku
Wiktionary
(1.1) Metody językoznawcze mogą wiele pomóc w ocenie potencjalnej zrozumiałości przekazu.
Wiktionary
IPA: ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznaft͡ʃɨ, AS: i ̯ẽũ̯zykoznafčy
Wiktionary
rzecz. językoznawstwo n., językoznawca m.
przysł. językoznawczo
Wiktionary
(1.1) lingwistyczny
Wiktionary
specjalistka w zakresie nauki o językach; lingwistka
SJP.pl
nauka o językach; lingwistyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. nauka o języku;
Wiktionary
Językoznawstwo, inaczej lingwistyka (od lingua „język”) – nauka badająca język pod kątem jego jednostek, struktury, funkcji i rozwoju. Język jako złożone, wieloaspektowe zjawisko społeczne można badać z różnych perspektyw i przy użyciu różnych podejść metodycznych.
Wikipedia
(1.1) Głównymi dyscyplinami wchodzącymi w skład kognitywistyki są: neurobiologia, neuropsychologia, neurokognitywistyka, społeczna nauka poznawcza, psychologia poznawcza, informatyka, sztuczna inteligencja, robotyka kognitywna, językoznawstwo kognitywne, teoria obliczeń i teoria informacji, antropologia kulturowa, filozofia umysłu oraz wybrane działy logiki (zwłaszcza logika epistemiczna, doksastyczna, semantyka logiczna i teoria systemów dedukcyjnych z jej twierdzeniami limitacyjnymi).
(1.1) Językoznawstwo teoretyczne próbuje budować modele służące opisywaniu poszczególnych języków oraz teorie dotyczące uniwersalnych aspektów języka.
(1.1) Zbigniew Herbert mówił ponoć, że gdy chce się zdrowo pośmiać, sięga po pracę Stalina o językoznawstwie i nigdy nie doznaje zawodu.
Wiktionary
IPA: ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafstfɔ, AS: i ̯ẽũ̯zykoznafstfo
Wiktionary
rzecz. językoznawca m.
przym. językoznawczy
przysł. językoznawczo
Wiktionary
(1.1) zob. lingwistyka.
Wiktionary
[czytaj: dziomon]
1. ceramika japońska, uważana za najstarszą na świecie;
2. neolityczna kultura japońska
SJP.pl
Jōmon (jap. 縄文時代 Jōmon jidai; słowo "jōmon" oznacza „ornament sznurowy”) – okres w chronologii Japonii odpowiadający neolitowi. Nazwa pochodzi od motywu umieszczanego na naczyniach ceramicznych. Często jest dzielony na pięć podokresów dla środkowej Japonii oraz na trzy okresy dla Kiusiu i Hokkaido. Kultura tego okresu była stopniowo wypierana ku północy i wschodowi. Za czas trwania okresu Jōmon uważa się lata od 12 000 p.n.e. do 300 p.n.e. (niektóre źródła podają rok 250 p.n.e.).
Wikipedia
litera alfabetu łacińskiego i polskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. czternasta litera polskiego alfabetu
przyimek
(2.1) przest. lub gwara. do, ku
symbol
(3.1) kolej. kusy (=krótki) (w oznaczeniach lokomotyw)
Wiktionary
K k
K (minuskuła: k) ("ka") – jedenasta litera alfabetu łacińskiego i czternasta litera alfabetu polskiego. W języku polskim oznacza spółgłoskę zwartą miękkopodniebienną bezdźwięczną. Pochodzi od litery alfabetu fenickiego kaph, za pośrednictwem litery alfabetu greckiego kappa i alfabetu etruskiego.
Wikipedia
(2.1) Oto Pan Bóg przyjdzie. Z rzeszą Świętych k nam przybędzie.
(3.1) Tkt48
Wiktionary
IPA: ka, AS: ka
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|K.}}
źródła.
== k (język afar.) ==
wymowa.
IPA|k.
znaczenia.
litera
(1.1) ka, minuskuła siódmej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: K
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|K.}}
źródła.
== k (język afar.) ==
wymowa.
IPA|k.
znaczenia.
litera
(1.1) ka, minuskuła siódmej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: K
Wiktionary
gwarowo: ku sobie
SJP.pl
gwarowo: ku temu
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) rel. = Kasper (lub Kacper) + Melchior + Baltazar (imiona Trzech Króli)
(1.2) rel. = łac. Christus Mansionem Benedicat → Niech Chrystus błogosławi temu domowi
Wiktionary
(1.1) K+M+B 2011
Wiktionary
IPA: ka‿ɛ̃m‿ˈbɛ, AS: ka‿ẽm‿be
Wiktionary
skrót
(1.1) = geogr. Katowice
Wiktionary
IPA: ˌkatɔˈvʲit͡sɛ, AS: katovʹice
Wiktionary
rzecz. Katowice nmos.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma kształt litery K
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. południowokoreańska odmiana muzyki popularnej inspirowanej stylem zachodnim;
Wiktionary
K-
Wikipedia
skrót
(1.1) = geogr. Kraków
Wiktionary
w administracji: koło, w pobliżu
SJP.pl
skrót
(1.1) = koło (obok, blisko czegoś)
(1.2) = praw. kodeks
(1.3) = karta
(1.4) = sport. karny
Wiktionary
(1.1) W Dąbrówce k. Wejherowa znajduje się schronisko dla bezdomnych zwierząt.
Wiktionary
kodeks cywilny; kc
SJP.pl
skrót
(1.1) = praw. kodeks cywilny;
Wiktionary
IPA: ka‿ˈt͡sɛ, AS: ka‿ce
Wiktionary
skrót od: kodeks drogowy; kd
SJP.pl
[czytaj: ka-ha] skrót od: kodeks handlowy; kh (skrót czytany także jako całe wyrażenie)
SJP.pl
skrót
(1.1) = praw. kodeks handlowy;
Wiktionary
[czytaj: ka-ka] skrót od: kodeks karny; kk, K.k. (skrót czytany także jako całe wyrażenie)
SJP.pl
skrót
(1.1) = praw. kodeks karny
Wiktionary
IPA: ka‿ˈka, AS: ka‿ka
Wiktionary
(1.1) skr. kk
Wiktionary
skrót
(1.1) = praw. kodeks karny skarbowy;
Wiktionary
skrót od: kodeks karny wykonawczy
SJP.pl
skrót
(1.1) = praw. kodeks karny wykonawczy;
Wiktionary
IPA: ka‿ka‿ˈvu, AS: ka‿ka‿vu
Wiktionary
skrót
(1.1) = praw. kodeks morski;
Wiktionary
1. skrót od: knock-out (nokaut);
2. skrót od: kulturalno-oświatowy
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = kopię otrzymują / otrzymuje
Wiktionary
(1.1) urz. aa, inform. DW
Wiktionary
[czytaj: ka-pe] skrót od: kodeks pracy (skrót czytany także jako całe wyrażenie); kp
SJP.pl
skrót
(1.1) = praw. kodeks pracy;
Wiktionary
[czytaj: ka-pe-a] skrót od: kodeks postępowania administracyjnego
SJP.pl
skrót
(1.1) = praw. kodeks postępowania administracyjnego
Wiktionary
IPA: ka‿pɛ‿ˈa, AS: ka‿pe‿a
Wiktionary
[czytaj: ka-pe-ce] skrót od: kodeks postępowania cywilnego (skrót czytany także jako całe wyrażenie); kpc
SJP.pl
skrót
(1.1) = praw. kodeks postępowania cywilnego
Wiktionary
IPA: ka‿pɛ‿ˈt͡sɛ, AS: ka‿pe‿ce
Wiktionary
[czytaj: ka-pe-ka] skrót od: kodeks postępowania karnego (skrót czytany także jako całe wyrażenie); kpk
SJP.pl
skrót
(1.1) = praw. kodeks postępowania karnego;
Wiktionary
IPA: ka‿pɛ‿ˈka, AS: ka‿pe‿ka
Wiktionary
skrót
(1.1) = praw. kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia;
Wiktionary
[czytaj: ka-er] skrót od: kodeks rodzinny (skrót czytany także jako całe, odmienne wyrażenie); kr
SJP.pl
[czytaj: ka-er-o] skrót od: kodeks rodzinny i opiekuńczy; k.r. i o.
SJP.pl
skrót
(1.1) = praw. kodeks rodzinny i opiekuńczy;
Wiktionary
skrót
(1.1) = praw. kodeks spółek handlowych;
Wiktionary
skrót
(1.1) = praw. kodeks wykroczeń;
Wiktionary
skrót od: kodeks zobowiązań
SJP.pl
skrót
(1.1) = praw. kodeks zobowiązań;
Wiktionary
najwyższy szczyt Karakorum; Czogori
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. najwyższy szczyt Karakorum, drugi co do wysokości szczyt Ziemi;
(1.2) geogr. szczyt w masywie Kaunergrat w Alpach Ötztalskich;
Wiktionary
K2, Czogori (chiń. upr. 乔戈里峰; chiń. trad. 喬戈里峰; pinyin "Qiáogēlǐ Fēng"; 8611 m n.p.m.) – ośmiotysięcznik, najwyższy szczyt Karakorum, drugi co do wysokości szczyt Ziemi. Znajduje się na granicy Chin i Pakistanu. Do 16 stycznia 2021 roku pozostawał ostatnim niezdobytym zimą ośmiotysięcznikiem.
Wikipedia
(1.1) Pierwszą kobietą, która zdobyła K2, była Wanda Rutkiewicz.
Wiktionary
(1.1) Czogori
Wiktionary
nazwa litery K
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nazwa litery k / K
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ka, AS: ka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miejsce kultu muzułmanów - ogromny relikwiarz z Czarnym Kamieniem (największą świętością islamu), znajdujący się na dziedzińcu świętego Meczetu w Mekce; Kaba; Al-Ka'ba; Al-Kaba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) rel. świątynia w Mekce, najważniejsze miejsce kultu w islamie;
Wiktionary
(1.1) Arabia przedmuzułmańska była politeistyczna, a w Kaabie i wokół niej czczono liczne podobizny pogańskich bożków.
Wiktionary
(1.1) Al-Kaaba, Al-Kaba
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. hebrajska jednostka masy;
Wiktionary
Kab – starożytna hebrajska jednostka masy. Według słowniczka w Biblii Tysiąclecia wynosiła ok. 2,5 kg.
Wikipedia
(1.1) Oblężenie bowiem było tak srogie, że za głowę osła dawano osiemdziesiąt sykli srebra, a za ćwierć kaba dzikiej cebuli — pięć sykli srebra.
Wiktionary
IPA: kap, AS: kap
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
* esperanto: (1.1) kabo
źródła.
== kab (esperanto (morfem).) ==
wymowa.
znaczenia.
morfem|eo.
(1.1) przylądek
(1.2) kab
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pochodne.
(1.1) rzecz. kabo, Kabo-Verdo, Kaboverdo
(1.2) rzecz. kabo
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
* esperanto: (1.1) kabo
źródła.
== kab (esperanto (morfem).) ==
wymowa.
znaczenia.
morfem|eo.
(1.1) przylądek
(1.2) kab
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
miejsce kultu muzułmanów - ogromny relikwiarz z Czarnym Kamieniem (największą świętością islamu), znajdujący się na dziedzińcu świętego Meczetu w Mekce; Kaaba; Al-Ka'ba; Al-Kaba
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: kabat (rodzaj surduta)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Kabaty
SJP.pl
roślina z rodziny dyniowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. odmiana dyni zwyczajnej o podłużnych, zwykle obłych i ciemnozielonych owocach;
(1.2) spoż. jarzyna z owoców kabaczka (1.1)
Wiktionary
Kabaczek, cukinia ("Cucurbita pepo" convar. "giromontiina" Greb.) – odmiana dyni zwyczajnej.
[] [] W Polsce roślina jest uprawiana i znana pod obiema nazwami. Ponieważ uprawiane formy mogą różnić się znacznie, więc zależnie od nazwy, traktowane są nawet jako odrębne gatunki.
Wikipedia
(1.1) Istnieje kilka odmian kabaczków różniących się dość znacznie między sobą zarówno kształtem, jak wyglądem i smakiem.
Wiktionary
IPA: kaˈbat͡ʃɛk, AS: kabaček
Wiktionary
(1.1) cukinia
(1.2) cukinia
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. lokal, w którym za opłatą można coś zjeść lub napić się alkoholu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wielu jednak tu się już zagospodarowało, rodziny pozakładało, ba, profesje haniebne, ot, ludziska. […] Jak na ten przykład ten… znacie — kabak założył, szynkuje, wódką rozpaja ludzi, lichwiarzem się stał na okolicę.
Wiktionary
(1.1) karczma, szynk
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: kobieta umiejąca kłaść kabałę - wróżyć z kart, z ręki, z liczb lub innych znaków; wróżbitka, wróżbiarka, kabalistka
SJP.pl
potocznie: człowiek umiejący kłaść kabałę - wróżyć z kart, z ręki, z liczb lub innych znaków; wróżbita, wróżbiarz, wróż, kabalista
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. znawca kabały - systemu kosmologicznego i filozoficznego;
2. człowiek umiejący kłaść kabałę - wróżyć z kart, z ręki, z liczb lub innych znaków; wróżbita, wróżbiarz, wróż, kabalarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. znawca kabały
Wiktionary
rzecz. kabała, kabalistyka
przym. kabalistyczny
Wiktionary
1. znawczyni kabały - systemu kosmologicznego i filozoficznego;
2. kobieta umiejąca kłaść kabałę - wróżyć z kart, z ręki, z liczb lub innych znaków; wróżbitka, wróżbiarka, kabalarka
SJP.pl
1. dotyczący kabały - metafizycznej interpretacji Biblii
2. tajemniczy, mający ukryte znaczenie (np. kabalistyczne znaki, liczby, przepowiednie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący kabały lub kabalistyki
Wiktionary
rzecz. kabalista mos., kabała ż., kabalistyka ż.
przysł. kabalistycznie
Wiktionary
w judaizmie system doktryn opartych na kabale a potocznie wróżenie za pomocą kabały, wróżbiarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wróżenie za pomocą kart tarota
Wiktionary
rzecz. kabalista mos.
przym. kabalistyczny
Wiktionary
utwór zawierający przepowiednię na temat jakiejś daty zaszyfrowanej w symbolach literowych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. wieprz, dzik;
2. duży kawałek kiełbasy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Białystok, Lwów. reg-pl|Poznań. wieprz, świnia
(1.2) gw-pl|Lwów. pogard. Ukrainiec
Wiktionary
Kaban – system jezior położony w granicach miasta Kazań w Tatarstanie, w Rosji. Składa się z trzech części (jezior), które ciągną się z północy na południe (od centrum do południowych dzielnic) i są połączone kanałami: Niżniego (Bliżniego) Kabanu, Sriedniego (Dalniego) Kabanu i Wierchniego (Boriskowskiego) Kabanu.
Wikipedia
(1.1) A kto mnie zabroni z pastowanym kabanem po lesie chodzić?
Wiktionary
rzecz. kabanina ż., kabaniarstwo n., kabanos m.
przym. kabani
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Białystok. kulin. wieprzowina
(1.2) gwara. kulin. konina fakt.
Wiktionary
rzecz. kaban m., kabaniarstwo n.
przym. kabani
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. sielska chatka
Wiktionary
Kabanka – część wsi Korczyna w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz. Wchodzi w skład sołectwa Korczyna.
W latach 1975–1998 Kabanka administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.
Wikipedia
(1.1) Kiedy wyszliśmy nadzy z basenu wskazałem na stojącą nieopodal kabankę i Barbara poszła za mną.
Wiktionary
1. rodzaj cienkiej kiełbasy wędzonej i obsuszanej;
2. dawny gatunek cygara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) kulin. cienka, wędzona kiełbasa z mięsa wieprzowego;
Wiktionary
Kabanos – bardzo cienka, długa kiełbaska, tradycyjnie przyrządzana z peklowanego mięsa wieprzowego w osłonkach baranich, wędzona w gorącym dymie i obsuszana.
Cechuje ją sucha i równomiernie pomarszczona powierzchnia ciemnoczerwona z odcieniem wiśniowym. W przekroju widoczne są również czerwone kawałki mięsa oraz jasne kawałki tłuszczu. Charakterystyczny jest dla niej smak peklowanej i pieczonej wieprzowiny oraz lekki posmak wędzenia i pikantny kminku z pieprzem.
Wikipedia
IPA: kaˈbãnɔs, AS: kabãnos
Wiktionary
rzecz. kaban mzw.
:: zdrobn. kabanosik mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: kabanos; kabanosik
SJP.pl
zdrobnienie od: kabanos; kabanosek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od kabanos
Wiktionary
rzecz. kabanos m.
Wiktionary
autonomiczna republika w Rosji; Kabardyno-Bałkaria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. jedna z republik wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej;
Wiktionary
Kabardo-Bałkaria (ofic. Republika Kabardyjsko-Bałkarska; ros. Kabardino-Balkarija (trl.), Kabardino-Bałkarija (trb.); ofic. Kabardino-Balkarskaja Respublika (trl.), Kabardino--Bałkarskaja Riespublika (trb.); kbd. K˝èbèrdej-Bal˝k˝èr (trl.); ofic. K˝èbèrdej-Bal˝k˝èr Respublikè (trl.); krc. K˝abarty-Malk˝ar (trl.); ofic. K˝abarty-Malk˝ar Respublika (trl.)) – autonomiczna republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej
Wikipedia
(1.1) Od południa Kabardo-Bałkaria graniczy z Gruzją.
Wiktionary
(1.1) Kabardyno-Bałkaria, ofic. Republika Kabardyjsko-Bałkarska
Wiktionary
mieszkaniec Kabardo-Bałkarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kabardii lub Kabardo-Bałkarii
Wiktionary
rzecz. Kabardia ż., kabardyjskość ż.
:: fż. Kabardyjka ż.
przym. kabardyjski, kabardyński
Wiktionary
mieszkanka Kabardo-Bałkarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Kabardii lub Kabardo-Bałkarii
Wiktionary
rzecz. Kabardia ż., kabardyjskość ż.
:: fm. Kabardyjczyk mos.
przym. kabardyjski, kabardyński
Wiktionary
→ Kabardo-Bałkaria; kabardyński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Kabardii albo Kabardyjczyków
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język należący do zachodniokaukaskiej grupy językowej;
Wiktionary
rzecz. Kabardia ż., Kabardyjka ż., Kabardyjczyk mos., kabardyjskość ż.
Wiktionary
(1.1) kabardyński
(2.1) kabardyński
Wiktionary
autonomiczna republika w Rosji; Kabardo-Bałkaria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. zob. Kabardo-Bałkaria.
Wiktionary
artystka kabaretowa, twórczyni tekstów kabaretowych; kabarecistka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kabareciarzem, dotyczący kabareciarza
Wiktionary
rzecz. kabareciarz m.
Wiktionary
artysta kabaretowy, twórca tekstów kabaretowych; kabarecista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba zajmująca się tworzeniem kabaretu; artysta kabaretowy
Wiktionary
IPA: ˌkabaˈrɛt͡ɕaʃ, AS: kabarećaš
Wiktionary
rzecz. kabaret, kabareton, kabaretki
przym. kabaretowy, kabareciarski
Wiktionary
(1.1) kabarecista
Wiktionary
zdrobnienie od: kabaret
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od kabaret
Wiktionary
(1.1) To nie kabaret, lecz tylko szkolny kabarecik.
Wiktionary
rzecz. kabaret m.
przym. kabaretowy
Wiktionary
artysta kabaretowy, twórca tekstów kabaretowych; kabareciarz
SJP.pl
artystka kabaretowa, twórczyni tekstów kabaretowych; kabareciarka
SJP.pl
1. kameralna sztuka rozrywkowa obejmująca skecze, piosenki i tańce;
2. przedstawienie składające się ze skeczów, piosenek satyrycznych;
3. lokal, w którym widzowie, siedząc przy stolikach, oglądają występy o charakterze rozrywkowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) teatr. muz. spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców itp.;
(1.2) teatr. muz. grupa osób przygotowujących kabarety (1.1)
(1.3) teatr. muz. budynek ze sceną wystawiającą kabarety (1.1)
(1.4) płaskie naczynie z przegródkami
Wiktionary
Kabaret – w Polsce to forma rozrywki, przedstawienie przed publicznością, zwykle na żywo, mająca charakter satyryczny. Składa się ze skeczów sytuacyjnych, monologów, stand-up, piosenek, satyry politycznej, tworzonych i wystawianych przez kilkuosobowe grupy satyryków, komików, aktorów i artystów.
Wikipedia
(1.1) Bardzo mi się spodobał kabaret przedstawiony w telewizji.
(1.2) Wczoraj do naszej miejscowości przyjechał kabaret „Kwas”.
(1.3) Wieczorem idę z żoną do kabaretu na premierę.
(1.4) Zestaw marynat podaję na stół w kabarecie, a wędliny na półmisku.
Wiktionary
IPA: kaˈbarɛt, AS: kabaret
Wiktionary
rzecz. kabareciarz m., kabareton m., kabaretka ż.
:: zdrobn. kabarecik m.
przym. kabaretowy
przysł. kabaretowo
Wiktionary
(1.1) farsa, rewia
Wiktionary
potocznie: pończocha ażurowa
SJP.pl
ażurowe pończochy noszone niegdyś przez tancerki występujące w kabaretach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rodzaj ażurowych rajstop tworzących siatkę o widocznych oczkach
(1.2) rodzaj ażurowych pończoch tworzących siatkę o widocznych oczkach
Wiktionary
rzecz. kabareciarz mos.
Wiktionary
rzadko: specjalista od kabaretu, znawca wszystkich zjawisk związanych z kabaretem
SJP.pl
wielogodzinny ciąg kabaretowych występów scenicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) występ sceniczny, w którym bierze udział szereg artystów kabaretowych
Wiktionary
Kabareton – impreza, podczas której przedstawiane są programy kabaretowe więcej niż jednego kabaretu. Twórcą słowa kabareton był satyryk Jacek Fedorowicz, który wymyślił je na potrzeby „Nocy kabaretowej” opolskiego festiwalu w 1973, pierwszy raz odbywającej się z dużą widownią, w opolskim amfiteatrze.
Wikipedia
rzecz. kabareciarz mos., kabaret mrz.
przym. kabaretowy
Wiktionary
przymiotnik od: kabaret, np. aktor kabaretowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kabaretem, dotyczący kabaretu
Wiktionary
(1.1) Niewiele też zachowało się z jego spuścizny kabaretowej – nigdy jej nie wydawał, ocalała najwyżej w aktorskich odpisach i w pamięci widzów.
Wiktionary
IPA: ˌkabarɛˈtɔvɨ, AS: kabaretovy
Wiktionary
rzecz. kabaret m., kabarecik m., kabareciarz m., kabaretka ż., kabareton m.
przysł. kabaretowo
Wiktionary
nadawanie czemuś charakteru kabaretu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. potocznie: samochód policyjny;
2. gwarowo: izolatka w więzieniu lub areszcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. ciężki, metalowy kubeł na nieczystości stojący w celi jako ubikacja
(1.2) slang. mała, jednoosobowa cela do izolacji więźniów
(1.3) slang. duży samochód policyjny do transportu aresztowanych
Wiktionary
(1.1) Ty nie masz prawa tutaj kabaryny wylewać. My, złodzieje, za ciebie wszystko pod celą zrobimy. Ale pamiętaj, że jak będziecie mieli władzę, to nas, złodziei, klawiszami zróbcie.
(1.3) Około godziny 22 podjechała ta duża kabaryna i po kolei pakowali. Nie wiem, jak ten mój znajomy ormowiec zadziałał, ale ja do tej więziennej kabaryny nie wsiadłem i nie pojechałem do Gdańska.
Wiktionary
IPA: ˌkabaˈrɨ̃na, AS: kabarỹna
Wiktionary
(1.1) kabarina, bardacha, kibel
(1.2) kabarina, karcer, izolatka, cela dyscyplinarna
(1.3) radiowóz, suka, więźniarka
Wiktionary
brazylijski instrument perkusyjny; cabaça, cabasa
SJP.pl
krótki kaftan lub serdak noszony dawniej przez kobiety i mężczyzn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) białystok. kolega
(1.2) krótki płaszcz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Cały mój majątek to mój kabat i portki.
Wiktionary
pasożytniczy grzyb z grupy grzybów mitosporowych, wywołujący antraknozę, chorobę roślin takich jak np. koniczyna, fasola, dynia
SJP.pl
krótki kaftan lub serdak noszony dawniej przez kobiety i mężczyzn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. jedna z dzielnic Warszawy;
Wiktionary
Kabaty – osiedle i obszar MSI w dzielnicy Ursynów w Warszawie, dawna wieś.
Nazwę Kabaty nosi także pierwsza stacja linii M1 warszawskiego metra.
Wikipedia
(1.1) Na Kabatach jest dużo drzew.
Wiktionary
przym. kabacki
Wiktionary
1. wróżba z kart (tarot, kartomancja), z ręki (chiromancja, chirologia), z liczb lub innych znaków;
2. książka, który zawiera przepisy wróżb;
3. potocznie: trudne położenie, kłopoty;
4. system kosmologiczny i filozoficzny, praktyka mistyczna wywodząca się z judaizmu, według której sensu Biblii należy szukać w jej podtekście; Kabała;
5. wiara w magiczną siłę liter tekstu biblijnego oraz kombinacji liter boskiego imienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. duchowa i mistyczno-filozoficzna szkoła judaizmu;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
rzecz. kabalista mos.
przym. kabalistyczny
Wiktionary
środowiskowo: karabin
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
środowiskowo: karabinek
SJP.pl
karabinek używany do nauki strzelania i podczas zawodów strzeleckich; kbks
SJP.pl
1. przewód tworzony przez drut lub izolowane od siebie druty metalowe, zabezpieczone przed działaniami zewnętrznymi;
2. miara długości równa 185,2 m (1/10 mili morskiej);
3. potocznie: donosiciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektr. gruby przewód elektryczny lub światłowodowy, zwykle spleciony z kilku odizolowanych żył;
(1.2) żegl. jednostka długości równa 185,2 metra, czyli jednej dziesiątej mili morskiej;
(1.3) bud. rodzaj liny, w której druty prowadzone są równolegle;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. donosiciel
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dzięki kablom światłowodowym nasze łącze ma większą przepustowość.
Wiktionary
IPA: ˈkabɛl, AS: kabel
Wiktionary
rzecz. kablowanie n., okablowanie n., kablogram m., kablowiec m., nakablowanie n.
:: zdrobn. kabelek m.
czas. kablować ndk., okablować dk., nakablować dk.
przym. kablowy, kabelkowy
Wiktionary
zdrobnienie od: kabel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: kabel
Wiktionary
rzecz. kabel mos./mrz.
przym. kablowy
Wiktionary
komora linowa na statku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) żegl. magazyn na statku na liny;
Wiktionary
Kabelgat (komora linowa) – służy do składowania olinowania na żaglowcu. Pomieszczenie umiejscowione zazwyczaj blisko dziobu.
Wikipedia
IPA: kaˈbɛlɡat, AS: kabelgat
Wiktionary
bardzo mocna i gruba lina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. lek dopaminergiczny hamujący laktację, będący pochodną ergoliny;
Wiktionary
|= problemy-w-infobox
Wikipedia
(1.1) Kabergolinę należy stosować, pamiętając przy tym o jej zdolności do wywoływania senności.
Wiktionary
IPA: ˌkabɛrɡɔˈlʲĩna, AS: kabergolʹĩna
Wiktionary
kaberu etiopski - drapieżny ssak z rodziny psowatych
SJP.pl
wciągarka do kotwic, cum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. urządzenie ułatwiające wybieranie lub luzowanie lin pod obciążeniem (np. kotwic);
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Kabestan ma obecnie zwykle formę bębna z korbą.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. żołnierz KBW
Wiktionary
rzecz. KBW n.
skr. KBW
Wiktionary
hinduski poeta ludowy; pieśniarz
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: kabina
Wiktionary
IPA: ˈkabʲĩn, AS: kabʹĩn
Wiktionary
1. niewielkie pomieszczenie na statku lub w samolocie;
2. wydzielone pomieszczenie, wyposażone w odpowiednie urządzenia, przeznaczone dla jednej osoby, np. kabina natryskowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bardzo małe pomieszczenie użytkowe, zwykle do czasowego użytkowania
(1.2) żegl. małe pomieszczenie mieszkalne na statku
(1.3) sport. przymusowe opuszczenie kajaka sportowego, zwykle wskutek wywrotki;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Emon zauważył obaloną maszynę kroczącą AT-AT, o kabinie zakopanej w śniegu, a wtedy przeleciała nad nią para śmigaczy śnieżnych i zasypała ją salwą blasterowych błyskawic.
Wiktionary
rzecz. kabinówka ż.
:: zdrobn. kabinka ż.
przym. kabinowy
Wiktionary
(1.2) kajuta
Wiktionary
rodzaj sekretarzyka, mebel
SJP.pl
Kabinet ( cabinet) – reprezentacyjny, bogato zdobiony mebel skrzyniowy, zawierający wiele skrytek i szufladek służących do przechowywania klejnotów, pieniędzy, dokumentów itp., popularny od XVI do XVIII w. Zamykany parą drzwiczek lub odchylaną do poziomu płytą służącą do pisania. Kabinet umieszczano na podstawkach lub na komodach.
Wikipedia
mała kabina
SJP.pl
środowiskowo: tłumacz kabinowy - tłumacz pracujący w specjalnej kabinie, przekazujący tłumaczenie bezpośrednio na salę konferencyjną
SJP.pl
przymiotnik od: kabina
SJP.pl
potocznie:
1. walizeczka na bagaż podręczny;
2. łódź lub jacht z małymi pomieszczeniami dla załogi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. walizka kabinowa; taka, którą można zabrać ze sobą do samolotu jako bagaż podręczny
Wiktionary
(1.1) Kabinówka wykonana została z wysokiej jakości polipropylenu, odpornego na zadrapania i dobrze sprawującego się nawet podczas intensywnego użytkowania.
Wiktionary
rzecz. kabina ż.
Wiktionary
Kabirowie (gr. Κάβειροι "Kábeiroi", lp. Κάβειρος "Kábeiros", łac. "Cabeiri", "Cabiri", lp. "Cabirus") – bóstwa czczone w starożytności w Azji Mniejszej, na wyspach Morza Egejskiego i w niektórych częściach Grecji.
Zaliczani do bóstw chtonicznych, przez starożytnych uważani byli za mieszkańców głębin Ziemi – Wielkiej Matki, mających wpływ na płodność ludzi i zwierząt oraz łączonych z wydobyciem i obróbką metali. Najważniejszy ośrodek ich kultu znajdował się na Samotrace, gdzie odbywano misteria.
Wikipedia
członek indyjskiej wspólnoty religijnej założonej przez Kabira Dasa w XV wieku
SJP.pl
indyjska wspólnota religijna założona przez Kabira Dasa w XV wieku
SJP.pl
potocznie: donosicielka
SJP.pl
potocznie:
1. donosiciel; kapuś, kabel, kablownik, kapownik, szpicel;
2. złodziej kradnący kable energetyczne;
3. monter układający kable;
4. operator telewizji kablowej; kablowiec
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) plural|kabel.
Wiktionary
IPA: ˈkablɛ, AS: kable
Wiktionary
mięso z dorsza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) beton sprężony za pomocą prętów lub wiązek drutów naciąganych po stwardnieniu betonu
Wiktionary
(1.1) Dźwigar został wykonany z kablobetonu.
Wiktionary
IPA: ˌkablɔˈbɛtɔ̃n, AS: kablobetõn
Wiktionary
przym. kablobetonowy
Wiktionary
wykonany z kablobetonu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z kablobetonem
Wiktionary
(1.1) Wieżowiec miał stropy kablobetonowe.
Wiktionary
IPA: ˌkablɔbɛtɔ̃ˈnɔvɨ, AS: kablobetõnovy
Wiktionary
rzecz. kablobeton m.
Wiktionary
telegram przekazany kablem podmorskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) telekom. telegram przesyłany za pomocą kabla podmorskiego;
Wiktionary
Kablogram – telegram przekazywany linią kablową podziemną lub podwodną (np. po dnie morza). Nazwy używano ze względu na różne stawki taryfowe. Nazwa nie była stosowana w Polsce.
Wikipedia
(1.1) Dowództwo alianckie czekało na ważny kablogram z Waszyngtonu.
Wiktionary
IPA: kaˈblɔɡrãm, AS: kablogrãm
Wiktionary
rzecz. kabel mos./mrz.
Wiktionary
wytrzymały kabel mogący pełnić funkcję liny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. zakładanie, instalowanie kabli
(1.2) pot. donoszenie na kogoś
Wiktionary
IPA: ˌkablɔˈvãɲɛ, AS: kablovãńe
Wiktionary
rzecz. okablowywanie n., okablowanie n., kabel m., kabelek m.
czas. kablować ndk., okablowywać ndk., okablować dk.
przym. kablowy
Wiktionary
(1.1) okablowywanie
Wiktionary
1. statek przeznaczony do układania kabli podmorskich;
2. potocznie: telefon podłączony kablem do sieci
SJP.pl
Kablowiec – specjalistyczny statek (jednostka pomocnicza – okręt) przystosowany i zbudowany w celu układania, podnoszenia, konserwacji i napraw kabli podmorskich. Jednostka ta posiada zabudowane na dziobie i rufie specjalne urządzenia do spuszczania i podnoszenia kabla. Na pokładzie znajdują się też specjalne koliste pojemniki (szpule) służące do magazynowania kabla. Kablowce dzielą się na:
Wikipedia
środowiskowo: donosiciel; konfident, kabel, kapuś, szpicel
SJP.pl
przymiotnik od: kabel
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z kablem; przesyłany przez kable, wykorzystujący przesył kablami
Wiktionary
(1.1) Jeśli łączysz się z internetem poprzez łącze stałe (telewizja kablowa, sieć osiedlowa, Neostrada itp.) kliknij przycisk Dalej.
Wiktionary
IPA: kaˈblɔvɨ, AS: kablovy
Wiktionary
rzecz. kabel m., kabelek m., kablówka ż., kablowanie n., zakablowanie n., okablowywanie n., okablowanie n.
czas. kablować ndk., zakablować dk., okablowywać ndk., okablować dk.
Wiktionary
nadmierne, przez co uciążliwe lub nieestetyczne, nagromadzenie w jakimś miejscu kabli
SJP.pl
potocznie: telewizja kablowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. telewizja kablowa
Wiktionary
(1.1) W kablówce mam sześćdziesiąt programów, ale większość w językach, których nie znam.
(1.1) Nie mam kablówki, więc do telewizora podłączyłem antenę.
Wiktionary
IPA: kaˈblufka, AS: kablufka
Wiktionary
rzecz. kabel m.
przym. kablowy
Wiktionary
Metys brazylijski; caboclo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Cabomba|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny pływcowatych;
Wiktionary
Kabomba ("Cabomba") – rodzaj roślin z rodziny pływcowatych. Należy tu pięć gatunków hydrofitów występujących głównie w Ameryce Południowej i Północnej w strefie tropikalnej i pod wpływem klimatu umiarkowanego ciepłego, tylko jeden gatunek w Azji. Kabomba karolińska "C. caroliniana" jest gatunkiem inwazyjnym w Europie, zarejestrowana została także jako introdukowana i już najwyraźniej trwale obecna w Polsce (staw we wsi Krążek koło Olkusza).
Wikipedia
potocznie: pieniądze; szmal, kasa, hajs, forsa, mamona, siano
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. pieniądze
Wiktionary
IPA: kaˈbɔ̃na, AS: kabõna
Wiktionary
rzecz. zdrobn. kabonka
Wiktionary
(1.1) flota, szmal, siano, hajs, mamona, kasiora, kasa, forsa
Wiktionary
kamień szlachetny lub półszlachetny mający szlif o formie kulistej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kamień szlachetny albo półszlachetny o szlifie w formie kulistej, półkulistej, elipsoidalnej, stożkowatej
(1.2) archit. szt. ornament w kształcie kaboszonu (1.1)
Wiktionary
IPA: kaˈbɔʃɔ̃n, AS: kabošõn
Wiktionary
przymiotnik od: kaboszon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kraw. marynarka, kurtka
Wiktionary
rzecz. kabotek m.
Wiktionary
1. żegluga odbywająca się między portami danego państwa (mały kabotaż - w obrębie jednego morza, duży kabotaż - w obrębie różnych mórz)
2. żegluga przybrzeżna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegluga między portami tego samego kraju
(1.2) żegluga prowadzona wzdłuż wybrzeża
(1.3) wykonanie lądowych usług transportowych wewnątrz danego kraju przez zagraniczne przedsiębiorstwa po zakończeniu transportu w relacji międzynarodowej
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.3) Zgodnie z przepisami, kabotaż na obszarze UE może wykonywać każdy przewoźnik, który posiada licencję wspólnotową.
Wiktionary
IPA: ka.ˈbɔ.taʃ, AS: ka.bo.taš
Wiktionary
rzecz. kabotażowiec m.
przym. kabotażowy
przysł. kabotażowo
Wiktionary
żegluga krajowa, żegluga przybrzeżna
Wiktionary
statek przystosowany do kabotażu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) statek do kabotażu
Wiktionary
Kabotażowiec (ang. "coaster)" – statek, zwykle niewielki, uprawiający żeglugę kabotażową pomiędzy portami jednego kraju. Polskie połączenia kabotażowe to np. rejsy Gdynia – Hel, Kołobrzeg – Ustka, czy Krynica Morska – Frombork. W realiach innych krajów (przykład USA), kabotaż oznaczać może także dalekosiężną żeglugę oceaniczną.
Wikipedia
IPA: ˌkabɔtaˈʒɔvʲjɛt͡s, AS: kabotažovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. kabotaż, kabotażnik
przym. kabotażowy
Wiktionary
(1.1) kabotażnik
Wiktionary
przymiotnik od: kabotaż
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z kabotażem
Wiktionary
(1.1) Port ze względu na swoje niewielkie rozmiary był wykorzystywany tylko do żeglugi kabotażowej.
Wiktionary
IPA: ˌka.bɔ.ta.ˈʒɔ.vɨ, AS: ka.bo.ta.žo.vy
Wiktionary
rzecz. kabotażowiec, kabotaż
przysł. kabotażowo
Wiktionary
1. człowiek lubiący tanie efekty; komediant;
2. dawniej: podrzędny artysta teatralny lub cyrkowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek, który lubi posługiwać się tanimi efektami w celu wzbudzenia zainteresowania
Wiktionary
IPA: kaˈbɔtɨ̃n, AS: kabotỹn
Wiktionary
rzecz. kabotynizm m., kabotyństwo n.
:: fż. kabotynka ż.
przym. kabotyński
Wiktionary
popisywanie się w celu wywołania wrażenia na innych poprzez użycie tanich efektów; kabotyństwo, efekciarstwo, szpan, szpanerstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. zgrywanie się, tromtadracja
Wiktionary
(1.1) Jej tani kabotynizm rozkwita na każdym zebraniu.
Wiktionary
rzecz. kabotyn mos., kabotynka ż., kabotyństwo n.
przym. kabotyński
Wiktionary
(1.1) kabotyństwo, efekciarstwo, szpan, szpanowanie
Wiktionary
kobieta postępująca niemoralnie, niepoważnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta posługująca się tanimi efektami w celu wzbudzenia zainteresowania
Wiktionary
rzecz. kabotynizm m., kabotyństwo n.
:: fm. kabotyn m.
przym. kabotyński
Wiktionary
związany z kabotynem, kabotynizmem
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) książk. lekcew. właściwy kabotynowi, nacechowany kabotynizmem
przymiotnik relacyjny
(2.1) książk. lekcew. złożony z kabotynów
Wiktionary
(1.1) Dajesz się zwieść tym jego kabotyńskim zagraniom.
Wiktionary
rzecz. kabotyn mos., kabotynka ż., kabotynizm m., kabotyństwo n.
przysł. kabotyńsko
Wiktionary
(1.1) na pokaz; książk. tromtadracki; pot. efekciarski, szpanerski
Wiktionary
popisywanie się w celu wywołania wrażenia na innych poprzez użycie tanich efektów; kabotynizm, efekciarstwo, szpan, szpanerstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. zgrywanie się, tromtadracja
Wiktionary
(1.1) Jej tanie kabotyństwo rozkwita na każdym posiedzeniu.
Wiktionary
rzecz. kabotyn mos., kabotynka ż., kabotynizm mrz.
przym. kabotyński
Wiktionary
(1.1) kabotynizm, efekciarstwo, szpan, szpanowanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. mieszkanka Wysp Zielonego Przylądka
(1.2) rzad. polit. obywatelka Republiki Zielonego Przylądka
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Kabowerdeńczyk mos.
przym. kabowerdeński, kabowerdyjski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. mieszkaniec Wysp Zielonego Przylądka
(1.2) rzad. obywatel Republiki Zielonego Przylądka
Wiktionary
IPA: ˌkabɔvɛrˈdɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: kaboverdẽĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Kabowerdenka ż.
przym. kabowerdeński, kabowerdyjski
Wiktionary
związany z Republiką Zielonego Przylądka (państwem w Afryce) lub z Wyspami Zielonego Przylądka (archipelagiem, na którym leży to państwo); kabowerdyjski
SJP.pl
związany z Republiką Zielonego Przylądka (państwem w Afryce) lub z Wyspami Zielonego Przylądka (archipelagiem, na którym leży to państwo); kabowerdeński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Republiką Zielonego Przylądka
Wiktionary
rzecz. Kabowerdeńczyk mos., Kabowerdenka ż.
Wiktionary
(1.1) war. kabowerdeński
Wiktionary
cabrio; potocznie: kabriolet;
1. nadwozie samochodu osobowego ze składanym dachem;
2. samochód o takim nadwoziu
SJP.pl
zdrobnienie od: kabriolet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od kabriolet
Wiktionary
rzecz. kabriolet m.
Wiktionary
1. nadwozie samochodu osobowego ze składanym dachem; samochód o takim nadwoziu;
2. dawniej: jednokonny, lekki powóz o dwóch kołach, mający podwyższone siedzenia i składaną budę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. samochód osobowy o otwartym nadwoziu (brak stałego dachu)
(1.2) lekki powóz dwukołowy o podwyższonym siedzeniu
Wiktionary
Kabriolet
Kabriolet – rodzaj nadwozia samochodu z odkrytą kabiną pasażerską, wyposażonego najczęściej w miękki składany dach z impregnowanego materiału.
Wikipedia
IPA: kaˈbrʲjɔlɛt, AS: kabrʹi ̯olet
Wiktionary
rzecz. kabriolecik mrz.
Wiktionary
(1.1) cabrio
Wiktionary
rodzaj nadwozia samochodu osobowego
SJP.pl
jeden z trzech gatunków japońskiego teatru klasycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rodzaj tradycyjnego teatru japońskiego;
Wiktionary
Kabuki (jap. 歌舞伎) – jeden z trzech głównych rodzajów tradycyjnego teatru japońskiego, wywodzący się z XVII wieku. Pozostałe dwa to nō (lub "nōgaku") i bunraku.
W 2005 roku został proklamowany arcydziełem ustnego i niematerialnego dziedzictwa ludzkości, a w 2008 roku wpisany na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.
Wikipedia
IPA: kaˈbuci, AS: kabuḱi
Wiktionary
gęsty, pikantny sos do potraw mięsnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. gęsty sos pomidorowy lub przyrządzany z musztardy i galaretki porzeczkowej, podawany do zimnych mięs
Wiktionary
Kabul (dari, paszto کابل) – stolica i największe miasto Afganistanu, liczące ponad 4,6 mln mieszkańców (2021), położone w prowincji (wilajecie) Kabul; główny ośrodek gospodarczy, naukowy i kulturalny kraju; w starożytności znane jako "Ortospana", "Kabura" (Κάβουρα), "Kophes" lub "Kophene".
Wikipedia
(1.1) Podano mięso z kabulem.
Wiktionary
IPA: ˈkabul, AS: kabul
Wiktionary
mieszkaniec Kabulu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kabulu
Wiktionary
IPA: kaˈbult͡ʃɨk, AS: kabulčyk
Wiktionary
rzecz. Kabul m.
:: fż. kabulka ż.
przym. kabulski
Wiktionary
mieszkanka Kabulu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Kabulu
Wiktionary
IPA: kaˈbulka, AS: kabulka
Wiktionary
rzecz. Kabul mrz.
:: fm. kabulczyk mos.
przym. kabulski
Wiktionary
przymiotnik od: Kabul (stolica Afganistanu)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Kabul
Wiktionary
(1.1) Już wczoraj w kabulskich meczetach nawoływano do zjednoczenia się świata muzułmańskiego przeciwko USA.
Wiktionary
IPA: kaˈbulsʲci, AS: kabulsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Kabul mrz., kabulczyk mos., kabulka ż.
Wiktionary
skórzany futerał na rewolwer lub pistolet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. futerał, pokrowiec na krótką broń palną, noszony zazwyczaj u pasa, mający zabezpieczenie przed wypadaniem broni;
Wiktionary
Kabura – rodzaj futerału przeznaczonego do noszenia broni krótkiej (zazwyczaj pistoletu lub rewolweru). Najczęściej przypinana do pasa, niekiedy dzięki specjalnej uprzęży noszona pod pachą lub na udzie.
Wikipedia
(1.1) Marcinkowski wyciągnął z kabury pod pachą swoją tetetkę i przeładował ją.
Wiktionary
(1.1) przest. war. kobura, hist. olstro
Wiktionary
mieszkaniec Kabylii (krainy w Algierii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) antrop. mężczyzna wywodzący się z chamickich, berberyjskich ludów północnej Algierii; mężczyzna pochodzący z Kabylii, mający kabylskie pochodzenie
Wiktionary
(1.1) Wielu Kabylów już wyglądem zwraca uwagę – mają jasną cerę, rude włosy i niebieskie oczy. Choćby tylko z tego względu kontrastują z resztą społeczeństwa Algierii.
Wiktionary
IPA: ˈkabɨl, AS: kabyl
Wiktionary
rzecz. Kabylia ż.
:: fż. Kabylka ż.
przym. kabylski
Wiktionary
(1.1) Berber
Wiktionary
kraina w północnej Algierii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina geograficzna w północno-zachodniej Algierii
Wiktionary
Kabylia (kab. "Tamurt Iqbayliyen", "Tamurt n Leqbayel", arab. القبائل = "Al-Kaba'il", fr. "Kabylie") – górzysta kraina geograficzna w północnej Algierii, w Atlasie Tellskim, na wschód od niewielkiej niziny Mitidja. Głównym miastem jest Tizi Wuzu, a także Akbou i Kherrata.
Wikipedia
(1.1) W miastach Kabylii słychać tamazight, czasami francuski. Używanie arabskiego jest natomiast niemile widziane.
Wiktionary
IPA: kaˈbɨlʲja, AS: kabylʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Kabyl m., Kabylka ż., kabylski mrz.
przym. kabylski
Wiktionary
mieszkanka Kabylii (krainy w Algierii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta wywodząca się z chamickich, berberyjskich ludów północnej Algierii; kobieta pochodzący z Kabylii
Wiktionary
(1.1) Wiele Kabylek ma jasne oczy.
Wiktionary
IPA: kaˈbɨlka, AS: kabylka
Wiktionary
rzecz. kabylski mrz., Kabyl m., Kabylia ż.
przym. kabylski
Wiktionary
przymiotnik od: Kabylia (kraina w Algierii)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Kabylią, dotyczący Kabylii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. afroazjatycki język używany przez Kabylów głównie w północnej Algierii;
Wiktionary
(1.1) Zinedine Zidane jest pochodzenia kabylskiego, nie arabskiego.
Wiktionary
IPA: kaˈbɨlsʲci, AS: kabylsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Kabylia ż., Kabyl m., Kabylka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem kabylskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem kabylskim
(1.3) spisany, stworzony w języku kabylskim
Wiktionary
IPA: kaˈbɨlskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: kabylskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
przestarzale: woreczek na pieniądze, sakiewka; kiesa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. torba lub woreczek na pieniądze
(1.2) współcz. przen. zasoby finansowe, przest. żart. majątek
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. kieszeń w stroju męskim
(1.4) daw. uczn. karcer jako kara szkolna
Wiktionary
(1.3) Co tam trzymiesz w tyj kabzi?
(1.3) No prowda godosz, ino widzisz w kabzie mom śniadanie – pado Antek i dalej szuko i szuko.
Wiktionary
(1.1) kaleta, kiesa, mieszek, sakiewka, sakwa, trzos; stpol. biesażki, kapseczka, mantyczka
(1.3) gw. Śląsk Cieszyński kapsa
(1.4) przest. uczn. koza
Wiktionary
dawniej: kapsel; kapsla (dawniej), kabzla (dawniej)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawniej: kapsel; kabzel (dawniej), kapsla (dawniej)
SJP.pl
dawniej: kapsułka
SJP.pl
mający kształt kabłąka; pałąkowaty; kabłąkowaty
SJP.pl
1. mały kabłąk;
2. kabłączek skroniowy - kółko z brązu naszyte na opasce przepasującej czoło
SJP.pl
wygięty w łuk, w kształcie kabłączka; pałąkowaty
SJP.pl
1. zakrzywienie, wygięcie w łuk, w półkole; pałąk;
2. przedmiot zakrzywiony, wygięty w łuk; pałąk;
3. w wojsku: osłona w ręcznej broni palnej ochraniająca język spustowy przed przypadkowym naciśnięciem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) półkoliście wygięta część jakiegoś przedmiotu
Wiktionary
Kabłąk – element konstrukcyjny wygięty w łuk, pełniący funkcję osłony w broni palnej i białej.
W broni białej stanowi część rozbudowanego jelca (osłony rękojeści) w postaci sztaby będącej przedłużeniem przedniego ramienia krzyża chroniąc dłoń użytkownika podczas walki. W broni palnej stanowi osłonę języka spustowego, zabezpieczając go przed przypadkowym naciśnięciem lub uszkodzeniem (stosowany w większości rodzajów ręcznej broni strzeleckiej).
Wikipedia
rzecz. kabłąkowatość ż.
:: zdrobn. kabłączek m.
przym. kabłączasty, kabłąkowaty
przysł. kabłąkowato
Wiktionary
(1.1) pałąk, daw. obłąk
Wiktionary
w kształcie kabłąka; pałąkowaty
SJP.pl
przymiotnik od: kabłąk
SJP.pl
potocznie: stan złego samopoczucia po pewnym czasie od spożycia większej ilości alkoholu; kacenjamer, katzenjammer, kociokwik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia) na skutek nadmiernego spożycia alkoholu;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Nie mieszaj piwa z wódką, bo będziesz miała potwornego kaca!
Wiktionary
IPA: kat͡s, AS: kac
Wiktionary
(1.1) kociokwik, syndrom dnia wczorajszego, glątwa
Wiktionary
kacabajka;
1. potocznie: ciepła watowana peleryna damska;
2. dawniej: watowany kaftan męski lub damski; szubka
SJP.pl
kacabaja;
1. potocznie: ciepła watowana peleryna damska;
2. dawniej: watowany kaftan męski lub damski; szubka
SJP.pl
1. pogardliwe określenie Rosjanina; Moskal (moskal), Rusek (rusek), Ruski (ruski);
2. osoba ograniczona, mało rozgarnięta; tuman;
3. przestarzale: język rosyjski jako przedmiot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pogard. (zwł. warszawa.) Rosjanin, dawniej także obywatel Związku Radzieckiego
(1.2) przest. pejor. chłop wielkoruski
(1.3) lwów. głupiec
Wiktionary
Zobacz też: Kacap – kanał wodny, dopływ Udalu.
Kacap (z ukr. "кацап") – przezwisko, pogardliwe lub rubaszne określenie Rosjanina, chłopa rosyjskiego (wielkoruskiego) lub człowieka ograniczonego. Określenie niekiedy uważane jest za przestarzałe.
Wikipedia
(1.1) Kacapy nie umieją docenić uroków picia wina, więc chleją wódkę.
(1.3) I znowu zgubiłeś klucze, ty kacapie!
Wiktionary
IPA: ˈkat͡sap, AS: kacap
Wiktionary
rzecz. Kacapia ż., Kacapistan mrz.
:: fż. kacapka ż.
przym. kacapski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zbiorowość tworzona przez kacapów
(1.2) pogard. Rosja
Wiktionary
(1.2) war. Kacapia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pogard. Rosja
Wiktionary
rzecz. kacapka ż.
Wiktionary
(1.1) war. Kacapistan
Wiktionary
lekceważąco o Rosjance; Ruska (ruska), Sowietka (sowietka)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pogard. Rosjanka, dawniej także obywatelka Związku Radzieckiego
Wiktionary
Kacapka (Katsapka) – jezioro w Polsce na Wyżynie Wołyńskiej na Grzędzie Horodelskiej w województwie lubelskim w powiecie hrubieszowskim w gminie Horodło w dorzeczu Bugu.
Wikipedia
(1.1) Przed nami wsiadła kacapka z wielkimi tobołami.
Wiktionary
rzecz. Kacapia ż., kacapistan mrz.
:: fm. kacap mos.
przym. kacapski
Wiktionary
(1.1) pogard. ruska, Ruska; neutr. Rosjanka
Wiktionary
→ kacap
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. pogard. rosyjski
(1.2) pot. pogard. radziecki
(1.3) pot. głupi, ograniczony
Wiktionary
(1.1) Nie zgadzamy się, żeby kacapska spółka oszukiwała naszych współobywateli.
(1.1) O proszę - nawet Grisza, typowa onuca kacapska, rozumie różnicę między chowaniem się za cywilami a walką w mieście, w którym są cywile.
Wiktionary
rzecz. kacap mos., kacapka ż., Kacapistan mrz., Kacapia ż.
Wiktionary
(1.1) ruski, moskiewski
(1.2) sowiecki
(1.3) zob. głupi.
Wiktionary
pogardliwie: Rosja; kacapstan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Lwów. kot, zwłaszcza duży
Wiktionary
(1.1) Potem zabrał się szelma do kotów. Pół godziny biegał po pokoju, a gdy nareszcie udało mu się chwycić z nich jednego, to go pogłaskał silnie po grzbiecie i tak czule do niego przemówił: // — Nie bój się mnie, kacarabo! Wprawdzie skręciłbym ci z gustem głowę, ale nie mogę.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. żart. w czasach PRL-u, sprzedawczyni wody sodowej z saturatora ulicznego
Wiktionary
(1.1) Wodą z saturatorów handlowały najczęściej kobiety. I tak jak woda nazywana była „gruźliczanką” (…), tak sprzedawczynie nazywane były niekiedy „kacarkami”. Wszystko dlatego, że panie nierzadko obsługiwały skacowanych klientów.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
złe samopoczucie po przepiciu; katzenjammer, kac, kociokwik
SJP.pl
rodzaj sieci do połowu ryb i raków; kancerek, kacerz, kasarek, podbierak, kancer
SJP.pl
w religioznawstwie: dotyczący kacerza, czyli osoby wyznającej poglądy niezgodne z zasadami wiary w Kościele rzymskokatolickim; heretycki, odstępczy, innowierczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest./daw. rel. przym. od: kacerz; heretycki, protestancki
(1.2) daw. zgubny, szkodliwy, niszczący
Wiktionary
(1.1) Wierny ma się chronić chytrości kacerskiéj, którzy łakomstwem zwiedzieni sprzeciwiają się nauce prawdziwéj, którzy znamionowani są przez fałszywe proroki.
Wiktionary
IPA: kaˈt͡sɛrsʲci, AS: kacersʹḱi
Wiktionary
rzecz. kacerz m., kacerstwo n., fż. kacerka ż., stpol. kacerzstwo n., stpol. kacermistrz m., stpol. arcykacerz m., stpol. kacerowanie n., stpol. kacerzowanie n.
przym. stpol. kacerny, stpol. kaczerny
czas. stpol. kacerować, stpol. kacerzować
przysł. po kacersku
Wiktionary
(1.2) stpol. kacerny, stpol. kaczerny
Wiktionary
w religioznawstwie:
1. poglądy sprzeczne zasadami Kościoła rzymskokatolickiego, odstępstwo od wiary; herezja, zaprzaństwo, apostazja, bezbożność;
2. ogół osób wyznających poglądy sprzeczne z nauką tego Kościoła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. herezja, nauka odrzucająca dogmaty religii katolickiej
(1.2) daw. zbiorowość kacerzy, heretyków, odszczepieńców
Wiktionary
rzecz. kacerz mos., kacermistrz mos.
przym. kacerski
Wiktionary
(1.1) odszczepieństwo, zaprzaństwo, odstępstwo, apostazja
Wiktionary
1. odstępca od wiary rzymskokatolickiej; heretyk, apostata;
2. rodzaj sieci do połowu ryb i raków; kancerek, kacerek, kasarek, podbierak, kancer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. rel. odstępca od religii rzymskokatolickiej (w szczególności protestant)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) ryb. sieć do połowu ryb i raków
(3.2) daw. dziura z błotem, kaczy dół
Wiktionary
(1.1) To, co ludzie w danej chwili rozumieją pod pojęciem "człowieka", jest zawsze tylko przejściową, mieszczańską konwencją. "Człowiek" tej konwencji jest (…) kompromisem (…) próbą okpienia zarówno złej pramatki natury, jak niewygodnego praojca ducha (…) Dlatego mieszczuch pali dzisiaj na stosie tego jako kacerza, tamtego wiesza jako zbrodniarza, a pojutrze stawia im pomniki.
(1.1) Polska już o wiele dawniej prześcignęła w tolerancyi wiary najbardziej cywilizowane państwa (…) wydał w Polsce Kazimierz Wielki już r. 1356 statut tolerancyi i z Polski uczynił schronisko dla wszystkich, którzy w ówczesnym cywilizowanym świecie skazani byli na prześladowanie i śmierć. W czasach, w których nawet Melanchton przemawiał za karą śmierci na kacerzy, była Polska jedynem wolnem schronieniem dla socynjan i ewangielików.
Wiktionary
IPA: ˈkat͡sɛʃ, AS: kaceš
Wiktionary
(1.1) rzecz. kacerstwo n., fż. kacerka ż., stpol. kacerzstwo n., stpol. kacermistrz m., stpol. arcykacerz m., stpol. kacerowanie n., stpol. kacerzowanie n.
przym. kacerski, stpol. kacerny, stpol. kaczerny
czas. stpol. kacerować, stpol. kacerzować
przysł. po kacersku
(3.1) rzecz. stpol. kaszerz m., stpol. kasyrz m., gwara. kasierz m., gwara. kaszerz m.
(3.2) rzecz. gwara. kacer m.
:: zdrobn. kacerzyk m., gwara. kacerek m., gwara. kaczorek m.
Wiktionary
(3.1) podbierak, stpol. kaszerz, stpol. kasyrz, gwara. kasierz, gwara. kaszerz
(3.2) gwara. kacerek, gwara. kacer
Wiktionary
potocznie: hitlerowski obóz koncentracyjny (niem. odczytanie skrótu: KZ, od Konzentrationslager)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. pot. obóz koncentracyjny
Wiktionary
rzecz. kacetowiec mos.
Wiktionary
więzień obozu koncentracyjnego, kacetu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) więzień obozu koncentracyjnego
Wiktionary
rzecz. kacet m.
Wiktionary
zdrobnienie od: Katarzyna
SJP.pl
skrajne wyniszczenie ustroju z zanikiem tkanki tłuszczowej i mięśni; charłactwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. stopniowe wyniszczanie i ubytek masy ciała wskutek choroby lub jako efekt przyjmowania leków
Wiktionary
przym. kacheksyjny
Wiktionary
(1.1) wyniszczenie
Wiktionary
osoba cierpiąca na charłactwo, kacheksję, z organizmem skrajne wyniszczonym chorobą, z zanikiem tkanki tłuszczowej i mięśni; charłak
SJP.pl
dawniej: wyrób ceramiczny stosowany jako okładzina ścian pieców i kuchni; kafel
SJP.pl
kraina historyczna we wschodniej Gruzji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna we wschodniej Gruzji
(1.2) adm. geogr. jednostka administracyjna we wschodniej Gruzji ze stolicą w Telawi;
Wiktionary
Kachetia ( კახეთის მხარე, trb. "Kachetis Mchare"; კახეთი, trb. "Kacheti") – jednostka administracyjna (region) we wschodniej Gruzji ze stolicą w Telawi. Na północy graniczy z Rosją, na południu i wschodzie z Azerbejdżanem, na zachodzie z regionami Dolna Kartlia i Mccheta-Mtianetia. Główną rzeką wschodniej części regionu jest Alazani, zachodniej – Iori. Mieszkańcy Kachetii mówią dialektem języka gruzińskiego.
Wikipedia
rzecz. Kachetyjczyk mos., Kachetyjka ż.
przym. kachetyjski
Wiktionary
mieszkaniec Kachetii (krainy w Grecji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kachetii
Wiktionary
rzecz. Kachetia ż.
:: fż. Kachetyjka ż.
przym. kachetyjski
Wiktionary
mieszkanka Kachetii (krainy w Grecji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Kachetii
Wiktionary
rzecz. Kachetia ż.
:: fm. Kachetyjczyk mos.
przym. kachetyjski
Wiktionary
przymiotnik od: Kachetia (kraina historyczna w Gruzji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kachetią, dotyczący Kachetii
Wiktionary
rzecz. Kachetyjka ż., Kachetyjczyk mos., Kachetia ż.
Wiktionary
nadprzyrodzona istota, duch natury z wierzeń Indian Pueblo; katchina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Spisz, Śląsk Cieszyński. kafel
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) przest. gwara. kaflowy, zbudowany z kafli
Wiktionary
rzecz. kachel m.
Wiktionary
zdrobnienie od: Katarzyna; Kasia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zgrub. poufała forma imienia Katarzyna
Wiktionary
rzecz. Katarzyna ż., katarzynki nmos., Kasieńka ż., Kasia ż., Kaśka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto na południu Ukrainy, w obwodzie chersońskim;
Wiktionary
Kachowka (ukr. Каховка) – miasto na południu Ukrainy, w obwodzie chersońskim. W 2019 liczyło 35,9 tys. mieszkańców.
Miasto leży nad Zbiornikiem Kachowskim, jest ośrodkiem przemysłu maszynowego, metalowego oraz spożywczego.
Wikipedia
przym. kachowski
Wiktionary
przymiotnik od: kat (np. kaci topór); katowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z katem, należący do lub dotyczący kata
forma rzeczownika.
(2.1) M. i W. lm. od kat
Wiktionary
Kaci ( Hangmen) – sztuka teatralna autorstwa Martina McDonagha, wystawiona po raz pierwszy w Londynie we wrześniu 2015 i wyróżniona Laurence Olivier Award za rok 2015 w kategorii "najlepsza nowa sztuka". Tekst utrzymany jest w konwencji czarnej komedii.
Wikipedia
(1.1) Jego umięśniony kark ułożył się na drewnianym progu jak na kacim klocu.
Wiktionary
rzecz. kat m., katownia ż., katownik m., katusza ż.
czas. katować ndk., skatować dk.
przym. katowny, katowski
Wiktionary
(1.1) katowski
Wiktionary
żartobliwie: urlop na żądanie
SJP.pl
potocznie: osoba, która ma kaca, źle się czuje po wypiciu dużej ilości alkoholu
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Kacper, Kasper, Kaspar, Gaspar – imię męskie pochodzenia perskiego, oboczności powstałe jako przekształcenie imienia Kasper, pochodzącego od perskiego "ganzabara" („strażnik skarbca”) od "*ganzah" (“skarb”) + "*barah" (“brzemię”), od praindoeuropejskiego "*bʰer-" („brać”).
Wikipedia
(1.1) 6 stycznia przypadają imieniny Kacpra.
(1.1) Odwiedziliśmy z Kacprem panią Lodzię w Gliwicach.
Wiktionary
IPA: ˈkat͡spɛr, AS: kacper
Wiktionary
rzecz. Kacperków mrz., Kacperówka ż.
:: zdrobn. Kacperek mos.
:: war. Kasper mos., Gaspar mos.
przym. przest. gwara. Kacprowy
Wiktionary
(1.1) war. Kasper, Gaspar; zdrobn. Kacperek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Kacperczyk, także Bracia Kacperczyk, potocznie również Kacperczyki – polski duet muzyczny pochodzący z Lublina. W skład duetu wchodzą bracia – Maciej Mateusz Kacperczyk (ur. 22 stycznia 1998) i Paweł Kacperczyk (ur. 29 października 1999).
Popularność zyskali przy okazji dołączenia do SBM Label. Ich pierwszy album "Sztuki piękne" zadebiutował na 20. miejscu na liście sprzedaży OLIS. Drugi album "Kryzys wieku wczesnego" dotarł do 11. miejsce po pierwszym tygodniu.
Wikipedia
1. nazwisko;
2. zdrobnienie od: Kacper (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Kacper
Wiktionary
Kacperek – polski serial telewizyjny z 1987 roku w reżyserii Ryszarda Zatorskiego. Zdjęcia kręcono w Warszawie i w Płońsku.
Wikipedia
(1.1) Zawiąż Kacperkowi bucik, żeby się nie wywrócił.
Wiktionary
rzecz. Kacper mos.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kacperka lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Kacper z małżonką; Kacprowie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Kacper z małżonką; Kacprostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kacpra lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wieś w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim
SJP.pl
Kacwin (słow. "Kacvín", węg. "Szentmindszent", niem. "Katzwinkel" – koci zakątek) – wieś w Polsce położona na Spiszu w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Łapsze Niżne. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.
Wikipedia
1. przywódca plemienny;
2. potocznie: urzędnik samowolnie sprawujący władzę, wykorzystujący stanowisko dla własnych korzyści
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. przywódca plemienny;
(1.2) pot. pejor. urzędnik nadużywający władzy
Wiktionary
Kacyk (hiszp. "cacique" lub "cazique", /kaˈsike/; port. /kɐˈsikɨ/, /kaˈsiki/, r.ż. "cacica") – pochodzące z języka Tainów (za pośrednictwem hiszpańskiego) określenie dla przywódcy plemienia, szlachcica indiańskiego, na obszarze Ameryki Łacińskiej, sprawującego opiekę nad wsią bądź osadą, razem z kapłanami, szamanami i starszyzną wojowników, mającego do tego prawo z tytułu posiadania ziemi. Kacyk reprezentował także swoich poddanych w kontaktach z władzami hiszpańskimi.
Wikipedia
(1.1) wódz
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny kacykowatych
SJP.pl
1. przywódca plemienny;
2. potocznie: urzędnik samowolnie sprawujący władzę, wykorzystujący stanowisko dla własnych korzyści
SJP.pl
Kacyki (Icterinae) – monotypowa podrodzina ptaków z rodziny kacykowatych (Icteridae).
Wikipedia
potocznie: nadużywanie władzy przez urzędnika, zwłaszcza prowincjonalnego, dla osiągnięcia osobistych korzyści
SJP.pl
rodzina ptaków z rzędu wróblowych
SJP.pl
Kacykowate (Icteridae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), obejmująca ponad sto gatunków. Występują wyłącznie w Nowym Świecie.
Wikipedia
o cechach kacykowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny kacykowatych
SJP.pl
przymiotnik od: kacyk; kacykowy
SJP.pl
przymiotnik od: kacyk; kacykowski
SJP.pl
1. głąb kapusty;
2. kolba kukurydzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) głąb, rdzeń kapusty, brukwi
(1.2) kolba kukurydzy
Wiktionary
(1.3) Puknij się w ten swój pusty kaczan!
Wiktionary
IPA: ˈkat͡ʃãn, AS: kačãn
Wiktionary
Kaczanowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wrzesińskim, w gminie Września.
Wieś duchowna, własność kustosza kapituły katedralnej poznańskiej, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie pyzdrskim województwa kaliskiego.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kaczanowo, po jej zniesieniu w gromadzie Września-Południe. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w rolnictwie: gospodarstwo wyspecjalizowane, zajmujące się hodowlą kaczek; kacza ferma
SJP.pl
rzeka w Polsce
SJP.pl
Kaczawa (niem. "Katzbach", dawniej "Kacbacha") – rzeka w południowo-zachodniej Polsce, na Dolnym Śląsku, lewy dopływ Odry. Przepływa przez województwo dolnośląskie. Swoje źródła ma w Górach Kaczawskich (Góry Ołowiane – pn. stok zalesionej góry Turzec), powyżej Kaczorowa. Obecnie dla Gór Pogórza Kaczawskiego Kaczawa stanowi istotny składnik krajobrazu, zaś w czasach historycznych stanowiła główną oś komunikacyjną i osadniczą regionu.
Wikipedia
przymiotnik od Kaczawa
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Drohobycz,Litwa, Supraśl,Brasławszczyzna,Polesie,Wileńszczyzna. reg-pl|Kresy południowe. toczyć, taczać, turlać
(1.2) gw-pl|Brasławszczyzna,Wileńszczyzna. wałkować
(1.4) gw-pl|Sokółka,Oleszkowce,Wileńszczyzna. maglować
(2.4) gw-pl|Rybnik. taplać się
(2.7) gw-pl|Żegowicze. walać się, poniewierać się
Wiktionary
(2.1) Pies się kacza w piasku.
(2.2) Kule się kaczają po bilardzie.
Wiktionary
rzecz. kaczałka ż., kaczałek mrz., kaczałko n., kaczółka ż., kaczałeczka ż.
czas. ukaczać, pokaczać, wykaczać, nakaczać, skaczać, rozkaczać, zakaczać
Wiktionary
(1) war. katulać, kocić
Wiktionary
skorupiak z rzędu wąsonogów
SJP.pl
roślina błotna z rodziny jaskrowatych; kaczyniec, knieć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Caltha palustris|ref=tak., knieć błotna; roślina o żółtych kwiatach i nerkowatych liściach;
(1.2) kwiat kaczeńca (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kaczeńce kwitną wczesną wiosną.
Wiktionary
IPA: kaˈt͡ʃɛ̃ɲɛt͡s, AS: kačẽńec
Wiktionary
rzecz. kaczucha ż., kaczyniec mrz., kaczka ż., kaczątko n., kaczę n.
przym. kaczeńcowy
Wiktionary
(1.1) knieć błotna, kaczyniec, kaczyniec błotny; gw. Łomża wole oczy, gw. Górny Śląsk buterbluma; lud. kniat
Wiktionary
przymiotnik od: kaczeniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. przedstawicielka grupy etnicznej zamieszkującej stan Kaczin w północnej Mjanmie;
Wiktionary
rzecz. Kaczin mrz.
:: fm. Kaczin mos.
przym. kacziński
Wiktionary
1. ptak wodny z rzędu blaszkodziobych, dziki lub udomowiony, charakteryzujący się krótką szyją, spłaszczonym dziobem oraz krótkimi nogami;
2. potrawa z tego ptaka;
3. potocznie: zmyślona, nieprawdziwa wiadomość (zwykle w wyrażeniu "kaczka dziennikarska"); plotka;
4. naczynie umożliwiające chorym mężczyznom oddawanie moczu bez wstawania z łóżka;
5. w lotnictwie: układ aerodynamiczny samolotu lub szybowca o usterzeniu wysokości umieszczonym w przedniej części kadłuba, przed skrzydłami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. ptak z rodziny kaczkowatych;
(1.2) ornit. samica kaczki (1.1)
(1.3) kulin. mięso lub potrawa z kaczki (1.1)
(1.4) med. naczynie do oddawania moczu bez wstawania z łóżka
(1.5) pot. nieprawdziwa informacja;
(1.6) lotn. jeden z typów konstrukcji samolotów;
(1.7) rzut kamieniem tak, aby odbił się kilkukrotnie od powierzchni wody;
Wiktionary
Kaczka – nazwa określająca niektóre gatunki z rodziny kaczkowatych, podrodziny kaczek, w szczególności z rodzajów "Anas", "Netta" i "Aythya". W Polsce zwyczajowo kaczki dzieli się na kaczki pływające (kaczki właściwe) i kaczki nurkujące (grążyce).
Wikipedia
(1.1) Po stawie pływały kaczki.
(1.2) Gdy kaczka siedzi na jajkach, kaczor szuka pożywienia.
(1.3) Na świąteczny obiad mamy kaczkę w pomarańczach.
(1.4) Pacjent poprosił siostrę o kaczkę.
(1.5) W sezonie ogórkowym łatwo trafić na kaczkę w prasie kolorowej.
(1.7) Świetnie mi idzie puszczanie kaczek – kamień odbija się nawet osiem razy.
Wiktionary
IPA: ˈkat͡ʃka, AS: kačka
Wiktionary
rzecz. kaczucha ż., kaczor mzw., kaczorek mzw., kaczątko n., kaczę n., kaczkowate lm nm., kaczarnia ż., Kaczków mrz., Kaczyno n., kaczeniec mrz., kaczyniec mrz., Kaczyniec mrz., Kaczeniec mrz., kaczyzm mrz., kaczysta mos., kaczystka ż.
:: zdrobn. kaczuszka ż., kaczusia ż.
przym. kaczy, kaczkowaty, kaczeńcowy, kaczkowate, kaczystowski
Wiktionary
(1.1) reg. śl. kaczyca
(1.3) reg. śl. kaczyca
Wiktionary
miejsce odłowu kaczek
SJP.pl
myśliwy polujący najchętniej na kaczki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) łow. myśliwy preferujący polowanie na kaczki
Wiktionary
rzecz. kaczka ż., kaczkarnia ż.
przym. kaczy
Wiktionary
podrodzina ptaków z rodziny kaczkowatych, średniej wielkości i różnorodnym ubarwieniu, zamieszkujących różne śródlądowe zbiorniki wodne
SJP.pl
Kaczki (Anatinae) – podrodzina ptaków z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Są to ptaki wodne średniej wielkości o stosunkowo krótkiej szyi.
Wikipedia
automat do wydawania pokarmu dla wodnych ptaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) automat z karmą dla ptaków
Wiktionary
mający nos podobny do dzioba kaczki
SJP.pl
rodzina ptaków blaszkodziobych, obejmująca gatunki wodne zamieszkujące cały świat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Anatidae|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu blaszkodziobych;
Wiktionary
Kaczkowate (Anatidae) – rodzina ptaków z rzędu blaszkodziobych (Anseriformes). Obejmuje gatunki wodne, zamieszkujące cały świat, poza Antarktydą.
Wikipedia
(1.1) Kaczka jest ogólną nazwą całego gatunku ptaków z rodziny kaczkowatych, która obejmuje także gęsi i łabędzie.
Wiktionary
rzecz. kaczucha ż., kaczka ż.
Wiktionary
1. o cechach kaczkowatych (rodzina ptaków);
2. podobny do kaczki, taki jak u kaczki, charakterystyczny dla kaczki, np. kaczkowaty chód; kaczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. charakterystyczny dla kaczki, taki jak u kaczki
Wiktionary
IPA: ˌkat͡ʃkɔˈvatɨ, AS: kačkovaty
Wiktionary
rzecz. kaczucha ż., kaczka ż., kaczuszka ż., kaczątko n., kaczę n., kaczyzm mrz., kaczysta mos., kaczystka ż.
przym. kaczy, kaczystowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. nazwa kilku wsi w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Moja siostra mieszka w Kaczkowie.
Wiktionary
IPA: kat͡ʃˈkɔvɔ, AS: kačkovo
Wiktionary
nazwisko, np.:
1. Karol Kaczkowski (1797-1867), polski lekarz i działacz społeczny;
2. Zygmunt Kaczkowski (1825-96), polski powieściopisarz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina z rodziny gruboszowatych, występująca w strefie tropikalnej, hodowana jako roślina ozdobna; kalanchoe
SJP.pl
Kaczlin – średniej wielkości wieś sołecka w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Sieraków, na terenie Sierakowskiego Parku Krajobrazowego
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol., rzad. śrpol.; dziś gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. karczma
Wiktionary
(1.1) zob. karczma.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Ka
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
pomieszczenie przeznaczone dla stadka rozpłodowego kaczek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. pomieszczenie dla kaczek
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób kaczy
Wiktionary
rzecz. kaczątko n., kaczę n., kaczysta mos., kaczystka ż.
przym. kaczy, kaczystowski
Wiktionary
mający dziób podobny do dzioba kaczki
SJP.pl
samiec kaczki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. samiec kaczki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kaczor podpłynął i wyłowił z wody kawałki chleba, które mu rzuciłem.
(1.1) Samiec, zwany kaczorem, w szacie godowej ma zielono opalizującą głowę (…)
Wiktionary
IPA: ˈkat͡ʃɔr, AS: kačor
Wiktionary
rzecz. kaczorek mzw./mrz., kaczystka ż., kaczysta mos., kaczka ż., kaczątko n., kaczę n., kaczyzm mrz.
przym. kaczystowski
Wiktionary
zdrobnienie od: kaczor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od kaczor
(1.2) mały kaczor
(1.3) icht. nazwa systematyczna|Adrianichthys kruyti|Weber., słodkowodna ryba z rodziny kaczorkowatych, zagrożona wyginięciem;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) sterczący kosmyk włosów
Wiktionary
Kaczorek ("Adrianichthys kruyti") – krytycznie zagrożony wyginięciem gatunek słodkowodnej ryby z rodziny kaczorkowatych (Adrianichthyidae). Jest endemitem jeziora Poso położonego na Celebes. Ciało tej ryby osiąga długość do 16 cm. Wyróżnia się powiększonymi szczękami nadającymi jego pyskowi formę szufladki, stąd nazwa gatunku i całej rodziny kaczorkowatych. Biologia tego gatunku jest słabo poznana.
Wikipedia
(1.1) Potem, bez przesady, nudy święte... polowania niema, ale ja próżnować nie lubię... to sobie, panie dzieju, jastrzębie strzelam, to szelmę lisa tropię, to pojadę na błoto kaczorka upatrzę... i tak przejdzie... przejdzie jakoś do upałów.
(1.2) — To wstyd istny! — zawołał młody kaczorek! — Patrzcie na to szare, szkaradne kaczę!
(1.3) Nie wolno łowić kaczorków, ryby te są pod ochroną.
(2.1) Młody Picolet stanął na progu nieruchomy, postawa jego wyrażała połączenie uniżoności z efronteryą; stał tak, gładząc prawą ręką kaczorek wypomadowany i czekał aż się odezwą do niego.
Wiktionary
rzecz. kaczucha ż., kaczor mzw., kaczorkowate nmos., Kaczorek mrz., kaczka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Kaczory
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Kaczorów
Wiktionary
rzecz. Kaczory
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
samiec kaczki
SJP.pl
Kaczory (niem. "Erpel") – miasto w Polsce położone w województwie wielkopolskim, w powiecie pilskim, w gminie Kaczory.
Pod względem historycznym Kaczory leżą na Krajnie. Wieś królewska należała do starostwa ujskiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie nakielskim województwa kaliskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
Wikipedia
mieszkaniec Kaczor (miasta lub wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Kaczor (miasta lub wsi w Polsce)
SJP.pl
zgrubienie od: kaczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od kaczka
(1.2) rub. o kaczce
(1.3) pot. kolej. nieduża lokomotywa manewrowa
(1.4) środ. mot. citroën 2CV
(1.5) środ. mot. dostawczak marki Mercedes
(1.7) środ. w żargonie narkomanów: butelka do palenia marihuany
(1.8) pot. tylko w lm. kaczuchy → taniec wykonywany do popularnej szwajcarskiej piosenki ludowej;
Wiktionary
(1.2) Środkiem drogi dreptała kaczucha z młodymi.
(1.2) Mało kto pogardzi kaczuchą pieczoną z jabłkami.
(1.3) Po torze przetoczyła się ociężale kaczucha, popychając dwa wagony.
(1.4) Popularne kaczuchy produkowano w wersji dla żandarmerii.
(1.5) Mercedesy te nazywano kaczuchami ze względu na wygląd maski.
(1.6) Przysłowiowe kaczuchy instruktora nie robiły na małolatach żadnego wrażenia.
(1.7) Ćmiła z kaczuchy, aż jej uszami dym leciał.
(1.8) Popularne „kaczuchy” zatańczone przez Johna Travoltę w San Remo, wywołały falę komentarzy we Włoszech.
Wiktionary
rzecz. kaczka ż., kaczor mzw., kaczorek mzw., kaczątko n., kaczę n., kaczkowate lm nm., kaczarnia ż., Kaczków mrz., Kaczyno n., kaczeniec mrz., kaczyniec mrz., Kaczyniec mrz., Kaczeniec mrz., kaczuszka ż., kaczusia ż.
przym. kaczy, kaczkowaty, kaczeńcowy
Wiktionary
(1.2) kaczka, kaczuszka, kaczuchna
(1.4) kaczka
(1.5) kaczka
Wiktionary
pieszczotliwie o kaczce - ptaku; kaczusia, kaczuszka
SJP.pl
hiszpański taniec ludowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) choreogr. żywy hiszpański taniec tradycyjny
(1.2) muz. muzyka towarzysząca kaczuczy (1.1)
Wiktionary
Kaczucza (hiszp. Cachucha) – żywy hiszpański taniec ludowy z towarzystwem kastanietów, w metrum 3/4.
Wikipedia
pieszczotliwie o kaczce - ptaku; kaczuchna, kaczuszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. kaczka
Wiktionary
rzecz. kaczę n., kaczątko n., kaczucha ż., kaczka ż.
Wiktionary
pieszczotliwie o kaczce - ptaku; kaczuchna, kaczusia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: kaczka
(1.2) mała kaczka
(1.3) zabawka w formie kaczki
(1.4) ornit. ptak z rodzaju nazwa systematyczna|Nettapus|ref=tak.
(1.5) niewysoki obcas damskich butów, szeroki u nasady, wąziutki na końcu
Wiktionary
(1.1) Kaczuszki pływały po bajorku, a świnki taplały się w błotku.
Wiktionary
IPA: kaˈt͡ʃuʃka, AS: kačuška
Wiktionary
zob. kaczka.
Wiktionary
1. dotyczący kaczki - ptaka (np. kacze jaja);
2. podobny do kaczki, taki jak u kaczki, charakterystyczny dla kaczki, np. kaczy chód; kaczkowaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący, odnoszący się do kaczki (o ptaku)
(1.2) charakterystyczny dla kaczki, mający cechy kaczki
Wiktionary
IPA: ˈkat͡ʃɨ, AS: kačy
Wiktionary
rzecz. kaczucha ż., kaczka ż., kaczątko n., kaczę n., kaczkarz mos., kaczyniec mrz., kaczyzm mrz., kaczysta mos., kaczystka ż.
przym. kaczkowaty, kaczystowski
przysł. kaczo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. kulin. gw-pl|Śląsk Cieszyński. kaczka
(1.2) daw. gw-pl|Śląsk Cieszyński. niski żelazny piec
Wiktionary
rzecz. Kaczyce nmos.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. mały, płytki staw, bajoro, błoto
Wiktionary
(1.1) bajoro
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Rumunii, na Bukowinie, skupisko ludności polskiego pochodzenia;
Wiktionary
Kaczyka ( "Cacica") – wieś w Rumunii, w okręgu Suczawa, w gminie Kaczyka. W 2011 roku liczyła 1110 mieszkańców. Jest miejscem lokacji dużej, czynnej kopalni soli.
Wikipedia
przym. kaczycki
Wiktionary
roślina błotna z rodziny jaskrowatych; kaczeniec, knieć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. syst. nazwa systematyczna|Caltha palustris|L.|ref=tak., gatunek rośliny zielnej z rodziny jaskrowatych, szeroko rozprzestrzeniony na całej półkuli północnej
(1.2) bot. roślina z gatunku kaczyńców (1.1)
Wiktionary
Zobacz też: knieć błotna - roślina, Kaczyniec – osada.
Kaczyniec – ("dawniej także Kaczeniec") wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kolskim, w gminie Koło.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
Wikipedia
(1.1) Nad brzegiem ruczaju rosną kaczyńce i niezapominajki.
Wiktionary
rzecz. kaczucha ż., kaczeniec m., kaczka ż.
przym. kaczy
Wiktionary
(1.1) kaczeniec, kaczyniec błotny, knieć, knieć błotna
(1.2) kaczeniec, kaczyniec błotny, knieć, knieć błotna
Wiktionary
pogardliwie: zwolennik Jarosława (a wcześniej także Lecha) Kaczyńskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) publ. pejor. lub iron. zwolennik braci Kaczyńskich i ich polityki
Wiktionary
(1.1) Mogę uznać ponad połowę naszego biura za kaczystów.
Wiktionary
rzecz. kaczę n., kaczątko n., kaczor m.; zob. też: kaczka
:: fż. kaczystka ż.
przym. kaczystowski, kaczy, kaczkowaty
przysł. kaczo
Wiktionary
pogardliwie: zwolenniczka Jarosława (a wcześniej także Lecha) Kaczyńskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) publ. pejor. lub iron. zwolenniczka braci Kaczyńskich i ich polityki
Wiktionary
(1.1) Gośka, zaangażowana kaczystka, poleciała na spotkanie z ministrem.
Wiktionary
rzecz. kaczę n., kaczątko n., kaczor m.; zob. też: kaczka
:: fm. kaczysta m.
przym. kaczystowski, kaczy, kaczkowaty
przysł. kaczo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) publ. pejor. lub iron. związany ze zwolennikami braci Kaczyńskich i ich polityki
Wiktionary
(1.1) Sędziowie Trybunału, byli esbecy, posłowie opozycji wszyscy oni stali się ofiarami reżimu kaczystowskiego.
Wiktionary
rzecz. kaczyzm mrz., kaczysta m., kaczystka ż., kaczę n., kaczątko n., kaczor m.; zob. też: kaczka
przym. kaczy, kaczkowaty
przysł. kaczo
Wiktionary
pogardliwie: rządy lub poglądy Jarosława (a wcześniej także Lecha) Kaczyńskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) publ. polit. pejor. lub iron. etykietka językowa, hasło polityczne określające rządy braci Jarosława i Lecha Kaczyńskich;
Wiktionary
Kaczyzm (rzadziej: kaczologia) – neologizm, koncept ideologiczny, pejoratywne lub satyryczne określenie rządów partii Prawo i Sprawiedliwość (PiS), pochodzące od nazwisk polskich polityków, braci Jarosława i Lecha Kaczyńskich. Jako określenie ironiczne lub propagandowe jest ono używane przez przeciwników ugrupowań politycznych braci Kaczyńskich, natomiast przez zwolenników PiS jest uważane za nieadekwatne i obraźliwe.
Wikipedia
(1.1) Kaczyzm był jeszcze wielokrotnie przywoływany w negatywnym znaczeniu przez polityków partii opozycyjnych – szczególnie upodobała go sobie posłanka SLD Joanna Senyszyn, którą uważa się czasem za autorkę tego określenia.
Wiktionary
rzecz. kaczę n., kaczątko n., kaczysta m., kaczystka ż., kaczor m.; zob. też: kaczka
przym. kaczystowski, kaczy, kaczkowaty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pieszczotliwe zdrobnienie od: kaczę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pieszcz. młoda kaczka
Wiktionary
(1.1) Kaczątko bez odpoczynku poruszać musiało nóżkami, ażeby nie przymarznąć.
Wiktionary
IPA: kaˈt͡ʃɔ̃ntkɔ, AS: kačõntko
Wiktionary
rzecz. kaczucha ż., kaczuszka ż., kaczka ż., kaczusia ż., kaczor m., kaczę n., kaczeniec m., kaczyzm m., kaczysta mos., kaczystka ż.
czas. kaczyć się
przym. kaczy, kaczkowaty, kaczystowski
przysł. kaczo, kaczkowato
Wiktionary
(1.1) kaczę
Wiktionary
pisklę kaczki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ornit. pisklę kaczki
Wiktionary
(1.1) Kaczor pacnął kaczę skrzydłem.
Wiktionary
IPA: ˈkat͡ʃɛ, AS: kače
Wiktionary
rzecz. kaczuszka ż., kaczka ż., kaczusia ż., kaczor mzw., kaczeniec mrz., kaczyzm mrz., kaczysta mos., kaczystka ż.
:: zdrobn. kaczątko n.
przym. kaczy, kaczkowaty, kaczystowski
przysł. kaczo, kaczkowato
Wiktionary
(1.1) kaczątko
Wiktionary
zdrobnienie od: Leokadia; Loda
SJP.pl
nazwisko, np. Muammar Kadafi (al-Kaddafi, 1942-2011), libijski polityk, przywódca Libii, pułkownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. deser na bazie sera i opcjonalnie – ciasta filo lub makaroników z semoliny; zwykle po wierzchu barwiony na pomarańczowo i posypywany siekanymi pistacjami; specjalność kuchni narodowych na Bałkanach, Bliskim Wschodzie i w Maghrebie
Wiktionary
(1.1) kunafa
Wiktionary
nazwisko węgierskie, np. János Kádár, właśc. János Csermanek (1912 - 1989) - węgierski przywódca komunistyczny w latach 1956-1988
SJP.pl
szczep czerwonych winogron, popularny w uprawach winorośli na Węgrzech
SJP.pl
Kadarka (węg. "kádár" „bednarz”), gymza, gamza – czerwony szczep winorośli właściwej, najpopularniejsza odmiana winorośli na Węgrzech, uprawiana na całym Półwyspie Bałkańskim (Bułgaria – pod nazwą gymza, gamza, Albania, Macedonia Północna, Serbia).
Wikipedia
przedstawiciel lub zwolennik kadaryzmu (szkoły teologicznej w islamie)
SJP.pl
przedstawiciel lub zwolennik kadaryzmu (szkoły teologicznej w islamie)
SJP.pl
1. ustrój Węgierskiej Republiki Ludowej trwający od lat 60. XX wieku aż do przywrócenia kapitalizmu na Węgrzech w 1989 roku; gulaszowy komunizm;
2. nurt teologii muzułmańskiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
urzędowy spis gruntów i budynków; kataster
SJP.pl
związany z urzędowym rejestrem i wyceną nieruchomości; katastralny
SJP.pl
sporządzać kadaster - urzędowy rejestr nieruchomości; katastrować
SJP.pl
ciało człowieka zmarłego lub śmiertelnie chorego, zatracające funkcje życiowe; cadaver
SJP.pl
zasadowa amina stanowiąca jeden z produktów rozkładu bakteryjnego białek, działająca szkodliwie na układ krążenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny z grupy diamin, amina biogenna powstająca w procesie gnilnym białka, należy do tzw. "trupich jadów";
Wiktionary
Kadaweryna ( cadaver ‘trup’, ‘zwłoki’), pentametylenodiamina, – organiczny związek chemiczny z grupy diamin, jedna z protamin, amina biogenna będąca produktem dekarboksylacji aminokwasu lizyny, powstaje jako produkt metabolizmu bakterii, a także w procesie gnilnym białka według reakcji:
Wikipedia
(1.1) Kadaweryna ma silny odrażający zapach rozkładających się zwłok i jest szkodliwa dla zdrowia.
Wiktionary
IPA: ˌkadavɛˈrɨ̃na, AS: kadaverỹna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: kadet
SJP.pl
odnoszący się do kadeta, związany z kadetem
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) inform. ekon. jedna z kryptowalut stworzona w 2019 r. przez firmę o tej samej nazwie
Wiktionary
Kadena (jap. 嘉手納町 Kadena-chō) – miasto w Japonii, w prefekturze Okinawa, na wyspie Okinawa. Według danych na rok 2020 miejscowość zamieszkiwało 13 521 mieszkańców, a gęstość zaludnienia wyniosła 894,2 os./km².
Wikipedia
(1.1) skr. KDA
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. określony ustawą czas urzędowania obieralnego urzędnika lub organu;
2. dawniej: posiedzenie, zwłaszcza sądu;
3. w językoznawstwie: intonacja opadająca;
4. następstwo dźwięków nadające frazie muzycznej charakter zakończenia;
5. ozdobne, wirtuozowskie zakończenie utworu muzycznego lub jego części
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. okres pełnienia funkcji (urzędu) przez obieralnego urzędnika lub organ;
(1.2) jęz. intonacja opadająca, w polszczyźnie typowa dla zdania oznajmującego;
(1.3) muz. sekwencja akordów mająca charakter zakończenia;
(1.4) muz. wirtuozowska, improwizacyjna solówka w ramach większych utworów, np. koncertów orkiestrowych
(1.5) sport. w kolarstwie: liczba obrotów pedałów na minutę
(1.6) sport. w biegach: liczba kroków na minutę
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Volkstag wybierany jest na czteroletnią kadencję. Wybory odbywają się w jedną z niedziel listopada. Kadencja biegnie od 1-go stycznia roku następnego po wyborach''.
Wiktionary
IPA: kaˈdɛ̃nt͡sʲja, AS: kadẽncʹi ̯a
Wiktionary
przym. kadencyjny
rzecz. kadencyjność ż.
przysł. kadencyjnie
Wiktionary
(1.1) czas urzędowania, okres urzędowania
(1.2) intonacja opadająca, spadek
Wiktionary
dawniej: odbywający się co kadencję, okresowy
SJP.pl
przysłówek
(1.1) zgodnie z kadencją
Wiktionary
(1.1) Burmistrz pełni swój urząd kadencyjnie.
Wiktionary
rzecz. kadencja ż.
przym. kadencyjny
Wiktionary
zasada sprawowania funkcji publicznej lub urzędu przez ustalony z góry, maksymalny czas, na okres kadencji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest kadencyjne
Wiktionary
rzecz. kadencja ż.
przym. kadencyjny
Wiktionary
związany z kadencją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odznaczający się okresowością
Wiktionary
rzecz. kadencyjność ż., kadencja ż.
przysł. kadencyjnie
Wiktionary
dotyczący Kadena, Kadena-Bandrowskiego
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kadena (Kadena-Bandrowskiego) lub z nim związany; Kadenowski
SJP.pl
w judaizmie: modlitwa za zmarłych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
uczeń szkoły przygotowującej do zawodu wojskowego, obecnie w Polsce - szkoły podchorążych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. uczeń oficerskiej szkoły wojskowej;
(1.2) polit. hist. pot. członek Partii Konstytucyjno-Demokratycznej (K-D)
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. samochód Opel Kadett
Wiktionary
Kadet – tytuł ucznia bez szczególnego nadania w szkole wojskowej, a także w szkole pożarniczej, którym posługuje się tylko w okresie nauki w szkole kadetów.
Wikipedia
(1.1) Z kadetami też nie było lekko - byli jeszcze młodzi i niewyżyci.
(1.2) Kadeci byli zdecydowanymi monarchistami, ale pragnęli przekształcić cesarstwo rosyjskie w monarchię konstytucyjną typu zachodnioeuropejskiego z zapewnieniem burżuazji roli kierowniczej w państwie.
(2.1) Przez lata wysłużonym oplem kadetem swojego ojca rozwoził prasę po kieleckich kioskach.
Wiktionary
IPA: ˈkadɛt, AS: kadet
Wiktionary
przym. kadecki
Wiktionary
w sporcie: zawodniczka młodsza od juniorki; młodziczka
SJP.pl
[czytaj: kadet] model samochodu marki Opel
SJP.pl
muzułmański sędzia wyrokujący na podstawie praw: islamskiego i zwyczajowego, a także interpretujący te prawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. rel. sędzia muzułmański
Wiktionary
Kadi (arab. قاضي "qāḍī") – sędzia muzułmański. Wydaje wyroki na podstawie znajomości prawa muzułmańskiego (szariatu) i prawa zwyczajowego (adat). Jest mianowany przez władze państwowe. Obszar geograficzny pozostający pod jego jurysdykcją nosi nazwę "kadilik".
Wikipedia
IPA: ˈkadʲi, AS: kadʹi
Wiktionary
w judaizmie - modlitwa poddańcza, sławiąca wielkość Boga, obowiązkowo odmawiana przez rok po śmierci najbliższego członka rodziny i w każdą jej rocznicę; kadysz
SJP.pl
Kadisz, również Kadysz, Kaddisz (hebr. קדיש – "święty"; jidysz: Kadesz) – jedna z najważniejszych modlitw w judaizmie, będąca składnikiem wszelkich żydowskich modłów zbiorowych. Jest to doksologia w języku aramejskim, wysławiająca Imię Boże, wyrażająca poddanie się Jego woli oraz wzywająca rychłego nadejścia królestwa Bożego. Często mylnie nazywana modlitwą za zmarłych.
Wikipedia
pierwiastek chemiczny o symbolu Cd, srebrzystobiały, miękki metal używany m.in. do ochronnego pokrywania metali
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48;
Wiktionary
Kadm (Cd, łac. "cadmium") – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych układu okresowego. Nazwa pochodzi od słowa "kadmeia", będącego grecką nazwą rudy cynku, kalaminu, w której kadm został wykryty.
Minerałem tego pierwiastka, bez znaczenia przemysłowego, jest np. grenokit (CdS) i monteponit (CdO), ale jest zwykle uzyskiwany jako produkt uboczny przy produkcji cynku. Stanowi 0,00005% masy skorupy ziemskiej.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma kadm?
Wiktionary
IPA: katm̥, AS: katm̦
Wiktionary
przym. kadmowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Cd
Wiktionary
skrót od: kontradmirał (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) wojsk. mar. kontradmirał
Wiktionary
(1.1) skr. kontradm.
Wiktionary
1. związany z Kadmosem - mitycznym założycielem Teb w Beocji;
2. kadmejskie zwycięstwo - zwycięstwo tragiczne zarówno dla pokonanego, jak i dla zwycięzcy
SJP.pl
w Kabale: określenie pierwszego człowieka
SJP.pl
postać z mitologii greckiej
SJP.pl
Ka
Wikipedia
pokrywać powierzchnię metalu kadmem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kadmować.
Wiktionary
Ka
Wikipedia
rzecz. niekadmowanie n.
czas. kadmować ndk.
Wiktionary
pokrywać powierzchnię metalu kadmem
SJP.pl
pierwiastek należący do dwunastej grupy układu okresowego pierwiastków; cynkowiec
SJP.pl
przymiotnik od: kadm
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący kadmu
Wiktionary
rzecz. kadm m.
Wiktionary
1. obraz filmowy zarejestrowany na pojedynczej klatce;
2. fragment fotografowanego obiektu;
3. wycinek negatywu przeznaczony do wywołania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fot. film. obraz widoczny w wizjerze aparatu fotograficznego lub kamery
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lm. od kadra
Wiktionary
Kadr, klatka filmowa lub tylko klatka – pole obrazu tworzonego przez obiektyw, wydzielone do obserwacji w urządzeniu optycznym.
W urządzeniach, w których istotne jest obserwowanie całego pola obrazu generowanego przez obiektyw, kadr ma kształt generowany przez okular i jest to obraz, co do zasady, w postaci koła (np. w lornetkach, lunetach, lupach, mikroskopach czy teleskopach).
Wikipedia
(1.1) W pejzażach z ziemi olkuskiej stosowała różne metody kompozycyjne: bliskiego kadru, szerokiej perspektywy lub spojrzenia z podniesionego punktu obserwacji.
Wiktionary
IPA: katr̥, AS: katr̦
Wiktionary
rzecz. kadrowanie n., wykadrowanie n.
czas. kadrować ndk., wykadrować dk.
Wiktionary
zespół, team
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zespół wykwalifikowanych pracowników danej jednostki
(1.2) sport. czołowi zawodnicy określonej dyscypliny sportowej
(1.3) wojsk. jednostka organizacyjna wojska złożona z zawodowych oficerów, chorążych i podoficerów, będąca trzonem dla dalszych uzupełnień
Wiktionary
(1.2) Skład biało-czerwonych zdecydowanie odbiegał od optymalnego, natomiast rywale do Chicago przyjechali w najmocniejszym zestawieniu, z kadrą naszpikowaną medalistami ostatnich mistrzostw świata i igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro.
Wiktionary
rzecz. kadrowiec m., kadrowy m., kadrowa ż., kadrowicz m., kadrowiczka ż., kadry nmos.
przym. kadrowy
przysł. kadrowo
Wiktionary
(1.1) obsada, personel, załoga
(1.2) reprezentacja
(1.3) sztab
Wiktionary
dawniej: czarny salceson najniższej jakości produkowany z krwi i odpadków mięsnych; kadryl
SJP.pl
kobieta pracująca w dziale kadr; personalna
SJP.pl
1. wybierać do sfotografowania lub nagrania część widzianego obrazu;
2. wycinać wybrany fragment z pierwotnie zarejestrowanego obrazu w celu jego dalszej obróbki i wyeksponowania
SJP.pl
kobieta pracująca w dziale kadr; personalna
SJP.pl
zawodnik należący do kadry reprezentacyjnej; kadrowiec
SJP.pl
zawodniczka należąca do kadry reprezentacyjnej
SJP.pl
1. zawodnik należący do kadry reprezentacyjnej; kadrowicz;
2. urzędnik pracujący w dziale kadr; kadrowy, personalny
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) biorąc pod uwagę kadrę
Wiktionary
(1.1) Wciąż nie wiadomo, czy wzmocniona kadrowo ekipa da sobie radę.
Wiktionary
rzecz. kadra ż., kadry nmos., kadrowiec mos., kadrowy mos., kadrowa ż., kadrowe n., kadrowicz mos., kadrowiczka ż.
przym. kadrowy
Wiktionary
przymiotnik od: kadra
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kadrą, dotyczący kadry
Wiktionary
(1.1) Jeśli nie uda im się znaleźć nikogo takiego, starosta wyda informację o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych twojej firmy na lokalnym rynku pracy.
Wiktionary
rzecz. kadry nmos., kadra ż.
przysł. kadrowo
Wiktionary
dział prowadzący ewidencję pracowników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. dział zatrudniania i ewidencji pracowników
Wiktionary
(1.1) Ponoć w kadrach nic o tym nie wiedzieli, a przecież powinni.
Wiktionary
rzecz. kadra ż., kadrowiec mos., kadrowy mos., kadrowa ż., kadrowe n., kadrowicz mos., kadrowiczka ż.
przym. kadrowy
przysł. kadrowo
Wiktionary
1. wytworny figurowy taniec francuski z czasów Napoleona I, wywodzący się z kontredansa;
2. nazwa pasjansa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. choreogr. figurowy taniec salonowy, tańczony parami w grupach, popularny w XIX wieku;
(1.2) daw. muz. muzyka do kadryla (1.1)
(1.4) włók. lekka jedwabna tkanina w kratkę lub kiełbasa
Wiktionary
Kadryl (fr. "quadrille") – XVIII-wieczny taniec salonowy w metrum przemiennym 6/8 i 2/4. Nazwę "quadrille" wzięto od określenia oddziałku jazdy.
Taniec powstał na bazie kontredansa; modny za czasów Napoleona I we Francji, szybko zyskał popularność w innych krajach europejskich.
Wikipedia
(1.1) We fraczku francuskim […] dostawał się tu i owdzie na bale, wprowadzany przez zamożniejszych kolegów, i hulał do upadłego. Umiał już prowadzić angielskie kontredanse, francuskie kadryle, strasburskie i styryjskie sztajery.
(1.2) Bernard powstał, pchnął nogą taburet do pianina i zaczął ze wściekłą brawurą grać trzecią figurę kadryla.
(1.3) Jeśli raban ma być większy, trzeba psu dołożyć jeszcze 10 deka kadryla.
Wiktionary
IPA: ˈkadrɨl, AS: kadryl
Wiktionary
(1.6) gw-pl|Warszawa. hycel
Wiktionary
kompania kadrowa legionów J. Piłsudskiego w 1914 roku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. karmnik; budka lęgowa dla ptaków
Wiktionary
(1.1) A w kadubku stary kos śpiewa mi na cały głos.
Wiktionary
1. kerykejon;
a) w mitologii greckiej: laska Hermesa
b) symboliczna laska starogreckich posłów, symbol ich nietykalności
2. laska błazna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mitgr. mitrzym. laska opleciona dwoma wężami, pochylającymi ku sobie łby, niekiedy przewiązana wstążkami, zakończona parą skrzydeł lub wieńcem; atrybut bogów: greckiego Hermesa i greckiej Irydy oraz rzymskiego Merkurego; emblemat pokoju i handlu;
(1.2) staroż. symboliczna laska starogreckiego keryksa (herolda, posła), oznaka jego nietykalności
(1.3) laska błazna
Wiktionary
☤
Kaduceusz (łac. "caduceus" „laska heroldów”), kerykejon (gr. κηρύκειον "kērýkeion"), oba od κῆρυξ ("kēryks" „herold”) – symboliczna laska.
Wikipedia
(1.1) Atrybutami Merkurego były: skrzydlate sandały, skrzydlaty kapelusz, kaduceusz i sakiewka.
Wiktionary
IPA: ˌkaduˈt͡sɛwuʃ, AS: kaduceu̯uš
Wiktionary
rzecz. kaduceus mrz.
Wiktionary
(1.1) kerykejon
(1.2) kerykejon
Wiktionary
przestarzale:
1. → kaduk (diabeł);
2. nietypowy w danej sytuacji przez swój rozmiar lub swoją intensywność
SJP.pl
1. w dawnej Polsce: majątek po zmarłym bez krewnych, puścizna;
2. przestarzałe: diabeł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. praw. spadek pozostawiony bez dziedziców;
(1.2) daw. med. padaczka
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) daw. diabeł, czart
Wiktionary
Kaduk (łac. "caducus" 'upadający', później 'bezpański') – spadek pozostawiony bez dziedziców. Instytucja prawna wywodząca się z prawa rzymskiego ("ius caducum"). Związana jest z ograniczeniem dziedziczenia do określonego kręgu osób i ograniczeniami testamentowymi. W przypadku braku uprawnionych osób i braku testamentu spadek przypada władcy.
Wikipedia
(1.1) Kaduk w średniowieczu przypadał władcy.
(1.2) Stryjec całe życie cierpiał na kaduk.
(2.1) Widocznie kaduk mnie opętał i nosił. Ale z duszą chrześcijańską nie tak to łatwo; odpiąłem ja kurtkę, sięgam pod koszulę, a szkaplerz na wierzch wykładam i z dobrą miną znowu ku drodze zawracam.
Wiktionary
IPA: ˈkaduk, AS: kaduk
Wiktionary
przym. kaduczny, kadukowy
Wiktionary
(1.1) stpol. puścizna
(2.1) diabeł, licho
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Mazury, Warmia. jałowiec
Wiktionary
IPA: ˈkadɨk, AS: kadyk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Hiszpanii;
(1.2) geogr. prowincja w Hiszpanii
Wiktionary
Ka
Wikipedia
IPA: ˈkadɨks, AS: kadyks
Wiktionary
rzecz. kadyksyjczyk m., kadyksyjka ż.
przym. kadyksyjski, kadykski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Kadyksem (miastem i prowincją w Hiszpanii)
Wiktionary
(1.1) Jeśli więc wojna z Francją stworzyła poczucie hiszpańskiej wspólnoty narodowej, kadykska konstytucja nadała narodowi hiszpańskiemu podmiotowość prawną.
(1.1) Lizbona. 5 maja [1898]. Eskadra hiszpańska odpłynęła z wysp kapwerdyjskich na powrót ku wybrzeżom hiszpańskim, a to celem przywrócenia połączenia z eskadrą kadykską, co gdy nastąpi obie eskadry wyruszą na wody amerykańskie.
(1.1) Rok 1883 uwieńczył terror rządowy zwycięstwem nad terrorem „Czarnej ręki". Gniazdo kadykskie zostało wykryte i opanowane. Chrzęst garroty obwieścił tryumf arcykatolickich rządów Alfonsa XII.
(1.1) Liberałami («liberales») określali się także zwolennicy reform o umiarkowanie antyfeudalnym charakterze w Hiszpanii. Ich dziełem była konstytucja kadykska z 1812 r., zapowiadająca ustanowienie rządów konstytucyjnych (…).
Wiktionary
rzecz. Kadyks mrz.
przym. kadyksyjski
Wiktionary
(1.1) kadyksyjski
Wiktionary
mieszkaniec Kadyksu
SJP.pl
mieszkanka Kadyksu
SJP.pl
przymiotnik od: Kadyks (miasto w Hiszpanii)
SJP.pl
Kadyny (niem. "Kadien/Cadinen") – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie elbląskim, w gminie Tolkmicko.
Wieś szlachecka położona była w II połowie XVI wieku w województwie malborskim. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wikipedia
czeczeński żołnierz będący zwolennikiem Ramzana Kadyrowa
SJP.pl
w judaizmie - modlitwa poddańcza, sławiąca wielkość Boga, obowiązkowo odmawiana przez rok po śmierci najbliższego członka rodziny i w każdą jej rocznicę; kadisz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. jedna z ważniejszych i częściej odmawianych modlitw żydowskich
Wiktionary
Kadysz, Kadysz Rządowy ( Кадыш, "Kadysz"; Кадыш, "Kadysz") – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie grodzieńskim, na północ od Sopoćkiń, przy granicy z Litwą, nad Czarną Hańczą.
Kadysz jest położony przy starej drodze z Sopoćkin do Kopciowa na Litwie, 4 km od granicy.
Wikipedia
(1.1) kadisz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kadzić.
Wiktionary
rzecz. kadzidłowiec mrz., kadzidla ż., kadzidło n., kadzielnica ż., kadzidełko n.
czas. kadzić ndk.
przym. kadzidłowy, kadzielny
Wiktionary
zdrobnienie od: kadzidło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) patyczek pokrytego substancją, która żarząc się wydziela zapach
Wiktionary
(1.1) Najbardziej lubię kadzidełka o zapachu jaśminu.
Wiktionary
IPA: ˌkad͡ʑiˈdɛwkɔ, AS: kaʒ́ideu̯ko
Wiktionary
zob. kadzidło.
Wiktionary
(1.1) trociczka
Wiktionary
krzew lub niskie drzewo z rodziny osoczynowatych; kadzidłowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Boswellia|ref=tak., rodzaj drzew z rodziny osoczynowatych;
(1.2) dendr. drzewo z rodzaju kadzidla (1.1)
Wiktionary
Kadzidla, kadzidłowiec ("Boswellia" Roxb. ex Colebr.) – rodzaj drzew z rodziny osoczynowatych ("Burseraceae"). Obejmuje 20 gatunków występujących w środkowej Afryce, na Madagaskarze, Półwyspie Arabskim i w Indiach. Gumożywica pozyskiwana z niektórych gatunków, zwłaszcza z kadzidla Cartera, po zestaleniu daje olibanum stosowane jako kadzidło.
Wikipedia
(1.2) Kwiaty kadzidel są w kolorze bladoczerwonym.
Wiktionary
rzecz. kadzenie n., kadzidełko n., kadzidło mrz., Kadzidło n., kadzidłowiec mrz., Kadzidłowo n., kadzielnica ż.
czas. kadzić ndk., okadzić dk., okadzać ndk.
przym. kadzidłowy, kadzidlany, kadzielny
Wiktionary
(1.1) kadzidłowiec
Wiktionary
mieszkaniec Kadzidła
SJP.pl
mieszkanka Kadzidła
SJP.pl
przymiotnik od: kadzidło
SJP.pl
przymiotnik od: Kadzidło
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Kadzidła, związany z Kadzidłem
Wiktionary
(1.1) Nazbieram prawdziwków w kadzidlańskim lesie.
Wiktionary
rzecz. Kadzidło n.
Wiktionary
substancja żywiczna, wydająca wonny zapach przy spalaniu, używana do celów kultu w wielu religiach (m.in. buddyzmie, taoizmie, szintoizmie, judaizmie, chrześcijaństwie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń
(1.2) pot. kośc. trybularz
Wiktionary
Kadzidło (arab. لبٌان, "lubbān", hebr. "ketoret", gr. "libanos", "thymiana", łac. "tus", "incensum") – substancje zapachowe pochodzenia naturalnego uwalniane podczas spalania, stosowane w rytuałach religijnych, medytacji, w kosmetyce, kuchni i medycynie.
Wikipedia
(1.1) Zapach kadzidła rozniósł się po całej części głównej kościoła aż do krańców lewej nawy.
(1.1) Was tem światłem i kadzidłem / Zapraszamy, zaklinamy.
(1.2) Ksiądz chwycił kadzidło i zaczął okadzać paschał.
Wiktionary
IPA: kaˈd͡ʑidwɔ, AS: kaʒ́idu̯o
Wiktionary
rzecz. kadzidla ż., kadzidłowiec mrz., kadzielnica ż., kadzenie n., Kadzidłowo n., Kadzidło n.
:: zdrobn. kadzidełko n.
czas. kadzić ndk., okadzić dk.
przym. kadzidłowy, kadzidlany, kadzielny
Wiktionary
(1.1) mirra
(1.2) kadzielnica, trybularz
Wiktionary
krzew lub niskie drzewo z rodziny osoczynowatych; kadzidla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) syst. dendr. nazwa systematyczna|Boswellia|ref=tak., rodzaj drzew z rodziny osoczynowatych
(1.2) dendr. drzewo z rodzaju kadzidłowców (1.1)
Wiktionary
(1.2) Liście kadzidłowców są pierzaste.
Wiktionary
rzecz. kadzenie n., kadzidełko n., kadzidla ż., kadzidło mrz., Kadzidło n., Kadzidłowo n., kadzielnica ż.
czas. kadzić ndk., okadzić dk., okadzać ndk.
przym. kadzidłowy, kadzidlany, kadzielny
Wiktionary
(1.1) kadzidla
Wiktionary
Ka
Wikipedia
przymiotnik od: kadzidło
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący kadzidła, związany z kadzidłem
Wiktionary
(1.1) Nad obu orszakami: tym, którego wozy i konie stały jak w ziemię wryte, i tym, który, w barwistych strojach, jak łan ściętych kwiatów na pozłacanej ziemi leżał, świeciło w górze, jasne, ale łagodne słońce i z woniami ambry, sandału, cynamonu, piżma, aloesu, przeciągały obłoki kadzidłowego dymu.
Wiktionary
rzecz. kadzidla ż., kadzidło n., kadzidłowiec mrz., kadzielnica ż., kadzenie n., Kadzidłowo n., Kadzidło n.
:: zdrobn. kadzidełko n.
czas. kadzić ndk., okadzić dk., okadzać ndk.
przym. kadzielny, kadzidlany
Wiktionary
(1.1) kadzielny, kadzidlany
Wiktionary
1. wieś w Polsce w województwie mazowieckim;
2. wzgórze o wysokości 417 m n.p.m. na Wyżynie Olkuskiej w miejscowości Witeradów w województwie małopolskim;
3. wzgórze w południowo-zachodniej części Kielc;
4. rezerwat przyrody nieożywionej znajdujący się w Kielcach w województwie świętokrzyskim
SJP.pl
Kadzielnia – wzgórze w południowo-zachodniej części Kielc – stolicy województwa świętokrzyskiego. Kadzielnia, zbudowana z wapieni górnodewońskich (fran, famen), ma wysokość 295 m n.p.m. Obecne wyrobisko (wcześniej były tam kamieniołomy) wypełniają wody podziemne tworząc Jezioro Szmaragdowe.
Wikipedia
kościelne naczynie do spalania kadzidła; trybularz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kośc. naczynie do spalania kadzidła;
Wiktionary
(1.1) W zakrystii ministrant włożył do kadzielnicy rozpalone węgielki.
Wiktionary
IPA: ˌkad͡ʑɛlʲˈɲit͡sa, AS: kaʒ́elʹńica
Wiktionary
rzecz. kadzidło n., kadzidełko n., kadzidłowiec mrz., kadzenie n.
:: zdrobn. kadzielniczka ż.
czas. kadzić ndk., okadzić dk., okadzać ndk.
przym. kadzidłowy, kadzidlany, kadzielny
Wiktionary
(1.1) trybularz, pot. kadzidło
Wiktionary
zdrobnienie od: kadzielnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. kadzielnica
Wiktionary
rzecz. kadzielnica ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. dotyczący kadzidła, związany z kadzidłem
Wiktionary
(1.1) Wiele jest ziarenek kadzielnych na jednym ołtarzu.
Wiktionary
rzecz. kadzidla ż., kadzidło n., kadzidłowiec mrz., kadzielnica ż., kadzenie n., Kadzidłowo n., Kadzidło n.
:: zdrobn. kadzidełko n.
czas. kadzić ndk., okadzić dk.
przym. kadzidłowy, kadzidlany
Wiktionary
(1.1) kadzidłowy, kadzidlany
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) chem. włók. doprowadzać barwniki kadziowe do postaci rozpuszczalnej
Wiktionary
rzecz. kadź ż.
przym. kadziowy
Wiktionary
przymiotnik od: kadź
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący kadzi, związany z kadzią
Wiktionary
czas. kadziować ndk.
rzecz. kadź ż.
Wiktionary
ogniotrwała, płaska cegła do wykładania kadzi odlewniczych
SJP.pl
1. palić coś, żeby powstał wonny dym;
2. napełniać wonnym dymem, paląc jakąś substancję;
3. potocznie: chwalić, pochlebiać, prawić komplementy; słodzić, dosładzać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) dymić kadzidłem
(1.2) przen. perorować
(1.3) pot. wypuszczać gazy trawienne, puszczać bąki
Wiktionary
rzecz. kadzidłowiec mrz., kadzidla ż., kadzidło n., kadzenie n., czad m., kadzielnica ż., Kadzidło mrz.
przym. kadzidłowy, kadzielny
Wiktionary
(1.3) pierdzieć
Wiktionary
1. główny element konstrukcyjny, np. kadłub statku;
2. tułów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) główny element konstrukcyjny łączący w całość pozostałe części, zespoły i podzespoły; trzon konstrukcji;
(1.2) pot. kadłub (1.1) statku
(1.3) pot. kadłub (1.1) samolotu
(1.4) anat. tułów, szczególnie jeśli bez kończyn
(1.5) daw. wydrążony pień
Wiktionary
Kadłub – w budownictwie część konstrukcji łącząca pozostałe elementy, zespoły i podzespoły wchodzące w jej skład.
Kadłub utrzymuje pozostałe części w określonym położeniu oraz przejmuje obciążenia działające na te części. Stanowi też osłonę chroniącą przed wpływami otoczenia. Małe kadłuby są nazywane korpusami.
Wikipedia
(1.1) Siły występujące w kadłubie w czasie pracy mogą wywołać w nim znaczne naprężenia i odkształcenia.
Wiktionary
IPA: ˈkadwup, AS: kadu̯up
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. kadłubek m.
przym. kadłubowy
Wiktionary
(1.1-4) korpus
Wiktionary
zdrobnienie od: kadłub
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. zdrobn. kadłub (w znaczeniu: tułów)
(1.2) przest. naczynie z kory drzewnej
(1.3) przest. wydrążony pniak drewniany, który wkłada się na wbity w ziemię pal, służący do naciągania powroza mostowego
(1.4) reg. pułapka na szczury
(1.5) reg. budka dla szpaków wieszana na drzewach
(1.6) obraź. pejor. osoba pozbawiona wszystkich kończyn
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: kadˈwubɛk, AS: kadu̯ubek
Wiktionary
rzecz. kadłub m.
Wiktionary
Kadłubiec (dodatkowa nazwa w j. niem. Kadlubietz) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, w gminie Leśnica.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie opolskim.
Wikipedia
dotyczący wydłużonego wewnątrz kloca z drzewa, służącego za pojemnik lub naczynie
SJP.pl
pracownik stoczni, zajmujący się budową kadłubów okrętowych
SJP.pl
hala w stoczni, w której montuje się kadłuby okrętów
SJP.pl
Kadłubownia, spawalnia, hala prefabrykacji – dział w stoczni, w postaci dużej hali, w której budowane są większe elementy lub nawet całe sekcje kadłubów jednostek pływających, z których już poza kadłubownią, na pochylni lub w suchym doku formowany jest kadłub jednostki pływającej. W kadłubowni formowane są zarówno elementy płaskie (np. wregi) jak i przestrzenne.
Wikipedia
rzadko: posiadanie tylko części podstawowych elementów; niekompletność
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. taki, który ma związek z kadłubem - podstawową częścią konstrukcji, która łączy w całość pozostałe elementy;
2. częściowy, niemający charakteru całości; niekompletny, niepełny
SJP.pl
1. rodzaj dużego naczynia używanego w gospodarstwie domowym;
2. zbiornik na ciecz używany w różnych procesach technologicznych;
3. roztwór zredukowanych barwników kadziowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duże otwarte zbiorniki używane w różnych procesach technologicznych;
(1.2) daw. duże naczynie w kształcie ściętego stożka
(1.3) chem. włók. roztwór zredukowanych barwników kadziowych
(1.4) daw. statek rzeczny do spławiania zboża
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: kadzić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Obecnie kadzie wykonuje się ze stali nierdzewnej, miedzi lub ceramiki.
(1.2) Wyrobem kadzi zajmował się bednarz.
Wiktionary
czas. kadziować ndk.
przym. kadziowy
Wiktionary
(1.4) komięga
Wiktionary
przedstawiciel perskiej dynastii władającej Iranem w latach 1794-1925
SJP.pl
przedstawicielka perskiej dynastii władającej Iranem w latach 1794-1925
SJP.pl
perska dynastia władająca Iranem w latach 1794-1925
SJP.pl
Kadżarowie – dynastia pochodzenia turkmeńskiego rządząca w Iranie w latach 1794–1925.
Wikipedia
karabin maszynowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. wojsk. karabin maszynowy
Wiktionary
(1.1) Musieliśmy się wycofać, bo okazało się, że Charlie zgubił swój kaem.
Wiktionary
IPA: ˈkaɛ̃m, AS: kaẽm
Wiktionary
rzecz. kaemista m.
przym. kaemowy
Wiktionary
operator karabinu maszynowego
SJP.pl
potocznie: kara śmierci
SJP.pl
środowiskowo: osoba skazana na karę śmierci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sf. odpowiednik kawy w twórczości science fiction
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Jordan posyła mu uśmiech i odbiera od niego kubek kafu, specjalnie przygotowanego tuż przed chwilą.
Wiktionary
system prawny występujący w niektórych krajach arabskich, regulujący zatrudnianie pracowników zagranicznych i uzależniający ich status pobytowy od pracodawcy (sponsora)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. w niektórych państwach arabskich: system kontroli zatrudnionych imigrantów, w którym pracodawca zapewnia pracownikom transport, zamieszkanie i wyżywienie oraz odpowiada za ich status prawny oraz dokumenty;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Obrońcy praw człowieka zgodnie nazywają kafalę współczesnym niewolnictwem.
Wiktionary
tradycyjna bałkańska kawiarnia lub tawerna serwująca jedzenie i napoje
SJP.pl
Kafana – rodzaj lokalnego bistro (lub tawerny), powszechny w krajach byłej Jugosławii i w Albanii, w którym podaje się przede wszystkim napoje alkoholowe i kawę, a także często lekkie przekąski (meze) i inne potrawy. W wielu kafanach odbywają się występy muzyczne na żywo.
Wikipedia
1. urządzenie do wbijania w grunt pali
2. pogardliwie o mężczyźnie postawnym, nierzadko głupawym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) maszyna do wbijania pali w grunt;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) slang. osiłek
Wiktionary
Kafar – urządzenie budowlane służące do wbijania pionowych pali w ziemię lub w dno zbiornika wodnego. Nazwa wywodzi się z Keffer. Kafary wykorzystuje się podczas palowania – robót budowlanych wykonywanych najczęściej na grząskich lub niedostatecznie stabilnych gruntach oraz w budowlach nawodnych.
Wikipedia
(1.1) Do prac przy remoncie trzeba było sprowadzić kafar z innego miasta.
(2.1) Chodź, pójdziemy inną drogą, bo ten kafar stojący przy sklepie nie wygląda mi przyjaźnie.
Wiktionary
IPA: ˈkafar, AS: kafar
Wiktionary
1. mały kafar;
2. dawniej: żelazny uchwyt do osadzenia łuczywa
SJP.pl
starożytna osada nad Jeziorem Tyberiadzkim w Palestynie; obecnie teren wykopalisk i park archeologiczny; nowotestamentalne miasto znane z działalności Chrystusa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. starożytne miasto w północnym Izraelu, nad Jeziorem Galilejskim;
Wiktionary
Kafarnaum (hebr. כְּפַר נַחוּם, "Kefar Nachum"; arab. كفر ناحوم, "Kafr Nahum"; pol. "Wioska Nahuma") – dawne miasto z czasów Hasmoneuszy (II–I wiek p.n.e.), położone nad Jeziorem Tyberiadzkim na północy Izraela. Miejscowość kilkakrotnie pojawia się na kartach Nowego Testamentu, i jest związana z osobą Jezusa Chrystusa. W 1894 roku ruiny wykupili franciszkanie, którzy rozpoczęli prace wykopaliskowe, a następnie renowację zabytków.
Wikipedia
(1.1) Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu Zabulona i Neftalego.
(1.1) Pielgrzymi z Polski zwiedzili pozostałości biblijnego Kafarnaum.
Wiktionary
robotnik pracujący przy kafarze; kafarzysta, kafarowy
SJP.pl
pomieszczenie, w którym pracują kafary
SJP.pl
przymiotnik od: kafar
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
robotnik pracujący przy kafarze; kafarowy, kafarnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kawa zbożowa z cykorią
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. kawa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. zob. kawiarnia.
Wiktionary
(1.1) — Wiem, gdzie go szukać — wrzał zaperzony — nieraz mi donoszono, jako burzy naród przeciwko królowi po bilarach i kafehauzach.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kawiarnia
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. zob. kafe.
Wiktionary
zgrubienie od: kafejka
SJP.pl
1. lokal, gdzie serwuje się głównie kawę; kawiarnia, kawiarenka;
2. kafejka internetowa - lokal, w którym oprócz picia kawy lub herbaty można odpłatnie korzystać z Internetu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. mała kawiarnia
Wiktionary
(1.1) Może wyskoczymy dziś do jakiejś kafejki?
Wiktionary
IPA: kaˈfɛjka, AS: kafei ̯ka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Góra Świętej Anny,Lasowice Wielkie,Dzierżysławice. związany z kafejem, dotyczący kafeju
(1.2) gw-pl|Góra Świętej Anny,Dziergowice. koloru kawy, brunatny
Wiktionary
(1.2) Na zima mom do kościoła tako fajno garnitura i kafejowy pliśhut.
Wiktionary
wyrób ceramiczny do wykładania pieców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. ozdobna płytka ceramiczna;
(1.2) pot. tysiąc złotych
Wiktionary
Kafel − wyrób ceramiczny służący do wykładania powierzchni pieców grzewczych, kuchennych i kominków. Kafle po uformowaniu z gliny są wypalane, a ich powierzchnia zewnętrzna pokrywana jest szkliwem.
Rzemieślnik wyrabiający kafle to kaflarz, a jego warsztat to kaflarnia.
Wikipedia
(1.1) Nasz stary piec miał wspaniałe ozdobne kafle.
(1.1) Całe pomieszczenie wyłożone było turkusowymi kaflami.
(1.2) Kosztowało mnie to pięć kafli.
Wiktionary
rzecz. kafelek m., kaflarz m., kaflarnia ż., kafelkowanie n., wykafelkowanie n.
czas. kafelkować ndk., wykafelkować dk.
przym. kaflowy, kafelkowy, wykafelkowany, kaflarski
Wiktionary
zdrobnienie od: kafel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: kafel
(1.2) bud. ceramiczna płytka na ścianie lub podłodze
Wiktionary
(1.1) Czy w kuchni będziemy mieć tapetę czy kafelki?
Wiktionary
rzecz. kafel mrz.
przym. kaflowy
Wiktionary
1. kobieta zawodowo układająca kafelki; glazurniczka;
2. maszyna do układania kafelków
SJP.pl
działalność polegająca na produkcji lub układaniu kafelków
SJP.pl
rzemieślnik zajmujący się układaniem kafelków
SJP.pl
zdrobnienie od: kafel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kafelkować.
Wiktionary
czas. kafelkować ndk.
rzecz. kafel mrz.
przym. kaflowy
Wiktionary
układać kafelki
SJP.pl
przymiotnik od: kafelek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) typowo grecki lokal gastronomiczny z kawą, alkoholami i zakąskami, tradycyjnie męski, rodzaj pubu lub piwiarni
Wiktionary
IPA: ˌkafɛ̃ˈɲijɔ, AS: kafẽńii ̯o
Wiktionary
związek chemiczny występujący w ziarnach kawy
SJP.pl
związek chemiczny w ziarnach kawy
SJP.pl
1. niewielki lokal, w którym można coś zjeść i wypić; cafeteria;
2. ciśnieniowe urządzenie do parzenia kawy; kafetiera, kawiarka, makinetka;
3. oferta dodatkowych świadczeń przedstawiana pracownikowi przez pracodawcę;
4. lista gotowych odpowiedzi na pytanie, prezentowana respondentowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stołówka, samoobsługowa restauracja
(1.2) rzad. kawiarnia
(1.3) socjol. dołączona do pytania zamkniętego lub półotwartego lista możliwych odpowiedzi;
Wiktionary
(1.1) Dzisiaj rano natknąłem się w kafeterii wydziału na twego byłego narzeczonego.
Wiktionary
IPA: ˌkafɛˈtɛrʲja, AS: kafeterʹi ̯a
Wiktionary
przym. kafeteryjny
przysł. kafeteryjnie
rzecz. kawa ż.
Wiktionary
(1.1) stołówka, bufet, kantyna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włoski ekspres do kawy
Wiktionary
(1.1) Halina dostała nową kafeterkę na urodziny, bo poprzednią spaliła.
Wiktionary
(1.1) kafetierka, kawiarka, kupres, makinetka, moka
Wiktionary
ciśnieniowe urządzenie do parzenia kawy; kafeteria, kawiarka, makinetka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) naczynie do parzenia kawy (poprzez umieszczenie wody na jednym poziomie i zmielonej kawy na drugim i postawienie naczynia na palniku gazowym lub elektrycznym)
Wiktionary
IPA: ˌkafɛˈtʲjɛra, AS: kafetʹi ̯era
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włoski ekspres do kawy
Wiktionary
(1.1) Helena dostała nową kafetierkę na urodziny, bo poprzednią spaliła.
Wiktionary
(1.1) kafeterka, kawiarka, kupres, makinetka, moka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kawa (napój)
(1.2) śrpol. kawowiec
(1.3) daw. rodzaj tkaniny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈkafːa, AS: ka•fa
Wiktionary
lima kaffir, limonka kaffir - gatunek rośliny z rodziny rutowatych; kafir, papeda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) bot. spoż. rodzaj tajskiej limonki, której suszone liście są stosowane w przyprawianiu zup i curry w kuchni tajskiej i indyjskiej
Wiktionary
(1.1) Kwaśne: wszystkie soki z owoców cytrusowych, które wykrzywiają usta, cytryny Meyera o cienkich skórkach, szorstkie limonki kaffir.
Wiktionary
rzecz. kafir m.
Wiktionary
u muzułmanów: innowierca
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. o sytuacji: absurdalny, niezrozumiały, zmuszający do działań, których prawdziwy sens pozostaje niejasny;
2. właściwy bohaterom Franza Kafki; taki, który jest w stylu Kafki; metaforyczny, paraboliczny, groteskowy
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kafki lub z nim związany
SJP.pl
dawniej: kafel (ceramiczna płytka pokryta szklistą polewą do wykładania ścian i obkładania pieców)
SJP.pl
przestarzały przymiotnik od: kafel; kaflowy
SJP.pl
fabryka produkująca kafle
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zakład, gdzie wyrabia się kafle
Wiktionary
Kaflarnia – osada w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie pajęczańskim, w gminie Nowa Brzeźnica. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Prusicko.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
IPA: kafˈlarʲɲa, AS: kaflarʹńa
Wiktionary
rzecz. kafel m., kaflarstwo n., kaflarz m.
Wiktionary
dotyczący kaflarza, kaflarstwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dział rzemiosła związany z wyrobem kafli
Wiktionary
(1.1) W muzeum regionalnym można zobaczyć przedmioty związane z kaflarstwem.
Wiktionary
IPA: kafˈlarstfɔ, AS: kaflarstfo
Wiktionary
rzecz. kaflarz, kaflarnia
Wiktionary
rzemieślnik zajmujący się wyrobem kafli; zdun
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzemieślnik wytwarzający kafle, trudniący się kaflarstwem
(1.2) gw-pl|Kraków. zdun
Wiktionary
(1.1) Wytłumaczył mu kaflarz, jak się robi dobre kafle.
Wiktionary
IPA: ˈkaflaʃ, AS: kaflaš
Wiktionary
rzecz. kaflarstwo n., kaflarnia ż., kafel mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) góry. piec kaflowy
Wiktionary
przymiotnik od: kafel
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zbudowany z kafli
Wiktionary
rzecz. kafel m., kafelek m., kafelkowanie n., wykafelkowanie n., kafelkarz m.
czas. kafelkować ndk., wykafelkować dk.
Wiktionary
(1.1) przest. kachlany
Wiktionary
odnoszący się do lub pochodzący z południowej Afryki; obecnie używane w nazewnictwie zoologicznym (np. bawół kafryjski (bawół afrykański), dzioborożec kafryjski) lub w nazewnictwie historycznym, np. wojny kafryjskie - 10 wojen toczonych w XVIII i XIX w. pomiędzy Burami a plemionami Bantu
SJP.pl
1. część stroju ludowego: wierzchnia kurtka z rękawami, sięgająca poniżej pasa;
2. luźna kurtka używana jako ubranie robocze;
3. kaftan bezpieczeństwa - bluza z długimi rękawami wiązanymi na plecach, używana do unieruchomienia osób psychicznie chorych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kraw. męski ubiór o wschodnim pochodzeniu, sięgający do kolan lub krótszy, z długimi rękawami i zapinany z przodu;
(1.2) lud. część stroju ludowego: wierzchnia kurtka z rękawami, sięgająca poniżej pasa
(1.3) luźna kurtka używana jako ubranie robocze
Wiktionary
Kaftan – męski ubiór o wschodnim pochodzeniu, sięgający do kolan lub krótszy, z długimi rękawami i zapinany z przodu. W Europie noszony był od wczesnego średniowiecza. Wywodzi się z niego wiele ubiorów noszonych obecnie, jak: frak, surdut, żakiet, marynarka lub kurtka.
Wikipedia
IPA: ˈkaftãn, AS: kaftãn
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. kaftanik m.
przym. kaftanowy
Wiktionary
zdrobnienie od: kaftanik
SJP.pl
1. koszulka niemowlęca zawiązywana na plecach
2. zdrobnienie od: kaftan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: kaftan
Wiktionary
(1.1) — Proszę babci — zawołała — ja nigdy nie skończę kaftanika dla mojej lalki…
Wiktionary
rzecz. kaftan m.
przym. kaftanowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kaftanem, dotyczący kaftana
Wiktionary
rzecz. kaftan mrz., kaftanik mrz.
Wiktionary
rzeka w Zambii
SJP.pl
Kafue – miasto w południowej Zambii, nad rzeką Kafue, na południe od Lusaki. Ośrodek przemysłu chemicznego, włókienniczego, metalurgicznego i papierniczego. W 2005 roku miasto zamieszkiwało 48 tys. ludzi. Według spisu ludności ("Census of Population and Housing)" z 2010 roku, Kafue miało 219 000 mieszkańców, z czego 108 939 to mężczyźni, a 110 061 to kobiety.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. kafe.
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. kawiarnia
Wiktionary
(1.1) Roz w antryju na bifyju • stoła szklonka po kafyju.
Wiktionary
tytuł władcy u ludów tureckojęzycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. w średniowieczu: władca wśród niektórych ludów tureckojęzycznych;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Z osobą kagana chazarskiego wiązały się różne ceremonie od momentu jego wyboru aż do śmierci.
Wiktionary
rzecz. kaganat m.
Wiktionary
kraj lub prowincja pod rządami kagana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. kraj lub prowincja będąca pod rządami kagana
(1.2) hist. władza kagana
Wiktionary
Ka
Wikipedia
rzecz. kagan m.
Wiktionary
naczynie z palącym się w środku ogniem; rodzaj lampki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mała lampka w kształcie miseczki (glinianej lub metalowej) z dziobkiem i uchwytem, wypełnionej tłuszczem, najczęściej olejem;
Wiktionary
Kaganek (lampka oliwna) – typ wczesnej lampy olejnej w postaci niewielkiego naczynia (glinianego lub metalowego), w kształcie miseczki z dziobkiem, uchwytem i knotem. Kaganek napełniony jest olejem (roślinnym, zwierzęcym, mineralnym). Stosowany od starożytności do oświetlania.
Wikipedia
(1.1) W sieni słabo oświetlonej olejnym kagankiem ktoś zastąpił mi drogę.
Wiktionary
IPA: kaˈɡãnɛk, AS: kagãnek
Wiktionary
rzecz. kaganiec m.
Wiktionary
1. dawniej: przedmiot służacy do oświetlania, w kształcie świeczki na podstawce
2. przedmiot zakładany na pysk psa zapobiegający gryzieniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) siatka pleśćeciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk;
(1.2) przest. przyrząd do oświetlania w formie żelaznego koszyka wypełnionego ogniem
Wiktionary
Kaganiec – przedmiot zakładany na pysk zwierzęcia (najczęściej psa) w celu uniemożliwienia mu ugryzienia człowieka lub innych zwierząt oraz połknięcia przez niego niepożądanych substancji (np. odchodów lub odpadków). Najczęściej wykonany w formie siatki z drutu lub skóry z przerwami między prętami lub paskami dla umożliwienia zwierzęciu oddychania. W niektórych typach kagańców otwarcie pyska uniemożliwia pas skóry lub mocnej tkaniny, krępujący pysk w sposób umożliwiający oddychanie.
Wikipedia
(1.1) Proszę założyć temu psu kaganiec przed wejściem do autobusu!
(1.2) Lecz zaklinam — niech żywi nie tracą nadziei
I przed narodem niosą oświaty kaganiec;
A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei,
Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec!…
Wiktionary
IPA: kaˈɡãɲɛt͡s, AS: kagãńec
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. kaganek m.
przym. kagańcowy, kagankowy
Wiktionary
(1.2) kaganek oświaty
Wiktionary
przymiotnik od: kaganiec
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do kagańca
(1.2) książk. przen. tłumiący wolność słowa
Wiktionary
(1.2) Stąd skok na Krajową Radę, promowanie Radia Maryja i Telewizji Trwam, a w pakcie znajdziemy także kagańcowe ustawy dotyczące prasy.
(1.2) Druga ustawa, o zgromadzeniach i stowarzyszeniach, w przeciwieństwie do większości posunięć antypolskich była ogólnoniemiecka, nie zaś tylko pruska. Nazywano ją ustawą "kagańcową", zarządzała bowiem, że wszelkie zgromadzenia publiczne obradować mają wyłącznie po niemiecku.
Wiktionary
rzecz. kaganiec m.
Wiktionary
funkcjonariusz KGB, służby bezpieczeństwa w dawnym ZSRR lub we współczesnej Białorusi; kagiebista, KGB-ista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) funkcjonariusz KGB
Wiktionary
(1.1) kagiebista
Wiktionary
funkcjonariusz KGB, służby bezpieczeństwa w dawnym ZSRR lub we współczesnej Białorusi; kagebista, KGB-ista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) funkcjonariusz KGB
Wiktionary
rzecz. KGB n., KGB-ista m.
skr. KGB
Wiktionary
(1.1) KGB-ista, kagebista
Wiktionary
[czytaj: kagoSIma albo kagoSZIma] miasto w Japonii
SJP.pl
Kagoshima (jap. 鹿児島市 "Kagoshima-shi") – miasto w Japonii, ośrodek administracyjny prefektury Kagoshima, w południowej części wyspy Kiusiu, nad zatoką Kagoshima (Morze Wschodniochińskie).
Wikipedia
rodzina ptaków oraz jedyny gatunek ją reprezentujący; ptak o szarym upierzeniu i czubie z tyłu głowy, zamieszkujący wyłącznie Nową Kaledonię (wyspa na Pacyfiku), zagrożony wyginięciem
SJP.pl
Kagu ("Rhynochetos jubatus") – gatunek ptaka zamieszkującego Nową Kaledonię, będącego jedynym przedstawicielem rodziny kagu (Rhynochetidae) z rzędu słonecznicowych (Eurypygiformes). Uważany jest za bardzo stary gatunek, najbliżej spokrewniony z występującą w międzyzwrotnikowej strefie Ameryk słonecznicą, z którą został sklasyfikowany w odrębny rząd. Jest zagrożony wyginięciem. Nie wyróżnia się podgatunków.
Wikipedia
ssak z rzędu latawców, lotokot
SJP.pl
członek skrajnie prawicowej, szowinistycznej fr. organizacji terrorystycznej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kagułem, dotyczący Kagułu
Wiktionary
rzecz. Kaguł mrz.
Wiktionary
muzyka i taniec w japońskim kulcie shinto, mające odstraszać złe duchy
SJP.pl
Kagura (jap. 神楽 muzyka bóstw, rozrywka bogów) – sakralna muzyka i taniec shintō, starożytna forma teatralnych przedstawień tanecznych, wywodząca się z rytuałów shintō, święty rytuał artystyczny wykonywany podczas składania ofiary dla kami. Pawilon na terenie chramu służący temu nazywa się "kagura-den".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Mołdawii, w dolinie Prutu;
Wiktionary
Kaguł (rum. "Cahul") – miasto w Mołdawii, w dolinie Prutu, 27 tys. mieszk. (2012); stolica Rejonu Kaguł; przemysł spożywczy (winiarski), drzewny, tekstylny, produkcja wyrobów żelbetowych; muzeum; założone 1835. Miasto znane jest z gorących źródeł i muzyki ludowej.
Wikipedia
przym. kagulski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żyd. adm. urzędnik kahału
(1.2) żyd. pot. ortodoksyjny Żyd przywiązany do instytucji kahału
Wiktionary
rzecz. kahał mrz., kahałek mrz., podkahał mrz., podkahałek mrz., przykahałek mrz.
przym. kahalny, kahałowy
Wiktionary
→ kahał
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) żyd. odnoszący się do kahału, związany z kahałem
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) żyd. należący do kahału, będący jego własnością
przymiotnik jakościowy
(3.1) żyd. charakterystyczny dla kahału lub kahalników, mający cechy lub właściwości przypisywane kahałowi lub kahalnikom
Wiktionary
(1.1) Zagłady nie uniknęły także budynki murowane stanowiące własność i dumę żydowskich gmin, synagogi, domy kahalne i talmudyczne, nawet cmentarze, z których macewy hitlerowcy wykorzystywali do budowy nawierzchni dróg albo jako materiał budowlany.
Wiktionary
rzecz. kahalnik mos., kahał mrz., kahałek mrz., podkahał mrz., podkahałek mrz., przykahałek mrz.
przym. kahałowy
Wiktionary
1. żydowska gmina wyznaniowa;
2. żydowski samorząd reprezentujący gminę wyznaniową o tej samej nazwie, rada reprezentująca społeczność żydowską na zewnątrz, np. wobec państwa, w którym Żydzi żyją w diasporze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żyd. adm. żydowska gmina wyznaniowa;
(1.2) żyd. adm. zarząd kahału (1.1)
Wiktionary
Kahał ( קהלה "kehilla" – „zgromadzenie, gmina”) – słowo z jidysz oznaczające gminę, formę organizacji społeczności żydowskiej. Słowo to oznacza zarówno samo skupisko ludności, wewnętrznie zorganizowane i posiadające władzę, jak i sam zarząd gminy.
Była regulowana nie tylko przez prawo żydowskie, ale także polskie, szczególnie przywileje nadawane przez władców i określające poziom autonomii gmin.
Wikipedia
(1.1) Charakterystyczna właściwość dawnych kahałów polskich polegała na tym, że Żydzi z magnackiej lub szlacheckiej włości musieli być zrzeszeni w znajdującym się na tym terenie kahale.
(1.2) Osobiście chciałbym nie kandydować do kahału, ale to się nie da uniknąć, dążeniem moim będzie wprowadzić do kahału jak najwięcej niesyjonistów z Allerhandem na czele.
Wiktionary
rzecz. kahalnik mos., podkahał mrz., podkahałek mrz.
:: zdrobn. kahałek mrz.
przym. kahałowy, kahalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od kahał
(1.2) żart. (także. lekcew.) niższy rangą kahał
Wiktionary
rzecz. kahalnik mos., kahał mrz., podkahałek mrz., przykahałek mrz., podkahał mrz.
przym. kahałowy, kahalny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) żyd. odnoszący się do kahału, związany z kahałem
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) żyd. należący do kahału, będący jego własnością
przymiotnik jakościowy
(3.1) żyd. charakterystyczny dla kahału lub kahalników, mający cechy lub właściwości przypisywane kahałowi lub kahalnikom
Wiktionary
rzecz. kahalnik mos., kahał mrz., kahałek mrz., podkahał mrz., podkahałek mrz., przykahałek mrz.
przym. kahalny
Wiktionary
czarownica z arabskich bajek
SJP.pl
góra we Wiedniu
SJP.pl
Kahlenberg (; po polsku "Łysa Góra") – wzgórze w Lesie Wiedeńskim o wysokości 484 m n.p.m. Obecnie na terenie Wiednia. Z tego miejsca w 1683 roku król Polski Jan III Sobieski dowodził zwycięską bitwą o Wiedeń z Turkami.
Wikipedia
[czytaj: kalua] meksykański likier kawowy o słodkim smaku; kahlua
SJP.pl
Kahlúa (Kahlua) – słodki likier kawowy wytwarzany w Veracruz w Meksyku od roku 1936. Smak wyraźnie odmienny od innych likierów kawowych. Zawiera 16% alkoholu. Bardzo często podawany jako składnik drinka Black Russian, White Russian lub Mudslide. Od 2005 roku marka należy do koncernu Pernod Ricard.
Wikipedia
[czytaj: kan] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kapłan i mag hawajski, posiadający tajemną wiedzę (hunę)
SJP.pl
Ka
Wikipedia
kapłanka hawajska posiadająca tajemniczą wiedzę i paranormalne umiejętności
SJP.pl
[czytaj: kaj] rasa psa wywodząca się Japonii; japoński szpic
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w krajach arabskich dowódca wojskowy
SJP.pl
Kaid (arab. "gā'id" – przewodni, wódz naczelny) – wódz plemienia/dowódca wojsk/zwierzchnik okręgu lub wsi w Afryce Północnej.
Wikipedia
miasto w Chinach; Kajfeng
SJP.pl
Kaifeng (chiń. 开封; pinyin "Kāifēng") – miasto o statusie prefektury miejskiej we wschodnich Chinach, w prowincji Henan, w dolinie rzeki Huang He, na wschód od miasta Zhengzhou. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 585 908. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 4 637 328 mieszkańców. Ośrodek szkolnictwa wyższego, rzemiosła artystycznego oraz przemysłu farmaceutycznego, metalowego, maszynowego, spożywczego i włókienniczego.
Wikipedia
turecka długa, wąska łódka z lekkiego drewna
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Kaim – obszar Krakowa wchodzący w skład Dzielnicy XII Bieżanów-Prokocim.
Wieś dóbr prestymonialnych kapituły katedralnej krakowskiej w powiecie szczyrzyckim województwa krakowskiego w końcu XVI wieku.
Wikipedia
przenośnie: osoba występująca przeciw swojej rodzinie lub swoim rodakom, odpowiedzialna za ich śmierć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. postać biblijna, syn prarodziców;
(1.2) przen. bratobójca
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Smuciło to Kaina bardzo i chodził z ponurą twarzą.
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. kainita mos.
:: przym. Kainowy
(1.2)
:: rzecz. kainizm mrz.
:: przym. kainowy
Wiktionary
minerał, uwodniony chlorosiarczan potasu i magnezu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał występujący w złożach potasowych, surowiec do produkcji nawozów;
Wiktionary
Kainit – minerał z gromady siarczanów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych regionach Ziemi.
Nazwa pochodzi od gr. "kainos" = współczesny (świeży) i nawiązuje do stosunkowo niedawnego powstania minerału.
Chemicznie jest to sól podwójna o wzorze KCl·MgSO4·3H2O lub KMg(SO4)Cl·3H2O, zawierająca kationy magnezu i potasu oraz aniony chlorkowe i siarczanowe.
Wikipedia
IPA: kaˈjĩɲit, AS: kai ̯ĩńit
Wiktionary
przym. kainitowy
Wiktionary
członek gnostyckiej grupy religijnej
SJP.pl
wzajemne zabijanie się piskląt niektórych gatunków ptaków szponiastych w jednym gnieździe
SJP.pl
Kainizm – zachowanie polegające na eliminowaniu słabszych osobników przez silniejsze rodzeństwo w celu usunięcia konkurencji pokarmowej. Zachowanie takie występuje u niektórych gatunków ryb np. rekin tawrosz piaskowy (kanibalizm prenatalny). Również u niektórych gatunków ptaków szponiastych m.in. u orlika krzykliwego, orlika grubodziobego, bielika czy pustułki.
Wikipedia
dotyczący Kaina, właściwy Kainowi (np. zbrodnia kainowa - bratobójstwo)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Kaina
Wiktionary
(1.1) przest. Najeźdźcy wymordowali Kainowe syny.
Wiktionary
rzecz. Kain mos., kainita mos.
Wiktionary
stolica Egiptu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Egiptu;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) W Kairze musisz koniecznie iść na bazar.
Wiktionary
IPA: ˈkajir, AS: kai ̯ir
Wiktionary
rzecz. kairczyk mos., kairka ż.
przym. kairski
Wiktionary
mieszkaniec Kairu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kairu
Wiktionary
IPA: kaˈjirt͡ʃɨk, AS: kai ̯irčyk
Wiktionary
rzecz. Kair mrz.
:: fż. kairka ż.
przym. kairski
Wiktionary
mieszkanka Kairu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Kairu
Wiktionary
IPA: kaˈjirka, AS: kai ̯irka
Wiktionary
rzecz. Kair mrz.
:: fm. kairczyk mos.
przym. kairski
Wiktionary
nauka o roli Kościoła i chrześcijaństwa w obecnych czasach
SJP.pl
określony moment w dziejach, w którym dokonuje się zbawcze działanie Boga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. zwrotny moment w życiu;
(1.2) teol. moment ingerencji Boga w dzieje
Wiktionary
Kairos (także Kajros; stgr. Καιρός Kairós, łac. "Caerus") – grecki bożek szczęśliwego trafu, okazji (zbiegu okoliczności), sprzyjającej chwili bądź (odwrotnie) utraconej bezpowrotnie możliwości. Jego postać łączono z Hermesem.
Wyobrażano go jako łysogłowego, jedynie z obfitą grzywką. Każdy, kogo mijał, miał szansę na uchwycenie go zaledwie przez krótką chwilę; gdy Kairos go minął, szczęśliwa możliwość była już nieuchwytna.
Wikipedia
rzecz. Kajros mos., Kairos mos.
przym. gwara. przest. Kairosowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Kairosa
Wiktionary
rzecz. Kairos mos., Kajros mos., kairos m.
przym. kairotyczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bogiem Kairosem, dotyczący Kairosa
Wiktionary
rzecz. Kairos m.
przym. Kairosowy
Wiktionary
przymiotnik od: Kair (stolica Egiptu)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Kairu, związany z Kairem
Wiktionary
(1.1) Ogromne lotnisko kairskie, jeden z największych punktów przelotowych świata, dudniło nie milknącym hukiem motorów.
(1.1) Postanowiliśmy, że to ja dokonam próby odczytania tego osobliwego przekazu, korzystając z pracowni naukowych Muzeum Kairskiego, a następnie wrócę do Anglii i będę kontynuował badania w British Museum.
Wiktionary
IPA: kaˈjirsʲci, AS: kai ̯irsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Kair mrz., kairczyk mos., kairka ż.
Wiktionary
[czytaj: kajzer] dawniej: cesarz niemiecki; kajzer
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Niemczech
SJP.pl
Kaiserslautern – miasto na prawach powiatu w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, siedziba powiatu Kaiserslautern oraz gminy związkowej Verbandsgemeinde Kaiserslautern-Süd.
Miasto leży przy autostradzie A6, mniej więcej w połowie drogi między Mannheim a Saarbrücken (ok. 70 km od obu miast), leży na północno-zachodnich obrzeżach Lasu Palatynackiego. Miasto liczy 99 845 mieszkańców (31 grudnia 2018) i jest jednym z większych miast Palatynatu.
Wikipedia
japońska kultura zarządzania, oparta na stałym doskonaleniu jakości na każdym etapie wytwarzania produktu
SJP.pl
Kaizen − japońskie słowo o podwójnym znaczeniu:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Częstochowa, Kraków. gdzie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) gwara. Kaj to je? → Gdzie to jest?
Wiktionary
zaim. kajś, kajsi, kajsik
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
kajać się: przyznawać się do błędu, winy, wyrażając swój żal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. zob. niedźwiedziówka kaja.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: kajak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od kajak
Wiktionary
rzecz. kajak m., kajakarz mos.
Wiktionary
mała łódź o wydłużonym kształcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach;
(1.2) przen. bardzo duża stopa
(1.3) przen. bardzo duży but
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Załoga kajaka siedzi twarzą do kierunku płynięcia.
(1.1) W przyszłym roku wybiorę się z synem na kajaki.
Wiktionary
IPA: ˈkajak, AS: kai ̯ak
Wiktionary
rzecz. kajakarstwo n., kajakarz m., kajakarka ż.
:: zdrobn. kajaczek m.
przym. kajakowy, kajakarski
Wiktionary
kobieta uprawiająca kajakarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. zawodniczka uprawiająca kajakarstwo lub kobieta, która pływa kajakiem
Wiktionary
(1.1) Lubię sporty wodne, kiedyś byłam kajakarką.
Wiktionary
IPA: ˌkajaˈkarka, AS: kai ̯akarka
Wiktionary
rzecz. kajak m., kajakarstwo n.
:: fm. kajakarz
przym. kajakowy
Wiktionary
dotyczący kajakarza, kajakarstwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kajakarstwem; przeznaczony do wykorzystania w kajakarstwie
Wiktionary
rzecz. kajak mrz., kajakarz mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sport. dyscyplina sportu i forma rekreacji, która polega na pływaniu kajakiem lub kanadyjką;
Wiktionary
Kajakarstwo – grupa dyscyplin sportów wodnych oraz rodzaj turystyki wodnej wykorzystująca kajaki i kanadyjki, niegdyś również odmiana transportu (wodnego).
Wikipedia
IPA: ˌkajaˈkarstfɔ, AS: kai ̯akarstfo
Wiktionary
rzecz. kajak m., kajakarka ż., kajakarz mos.
przym. kajakowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. zawodnik uprawiający kajakarstwo lub osoba, która pływa kajakiem
Wiktionary
(1.1) Lubię sporty wodne – kiedyś byłem kajakarzem.
Wiktionary
IPA: kaˈjakaʃ, AS: kai ̯akaš
Wiktionary
rzecz. kajak m., kajaczek m., kajakarstwo n.
:: fż. kajakarka ż.
przym. kajakowy, kajakarski
Wiktionary
pływać kajakiem, uprawiać sport kajakowy
SJP.pl
osoba pływająca kajakiem
SJP.pl
kobieta pływająca kajakiem
SJP.pl
rzadko: zawodnik uprawiający sport kajakowy; kajakarz
SJP.pl
przymiotnik od: kajak (np. spływ kajakowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kajakiem, dotyczący kajaka
Wiktionary
rzecz. kajak mrz., kajakarz mos., kajakarka ż., kajakarstwo n.
Wiktionary
roślina uprawna z rodziny motylkowatych; nikla
SJP.pl
Kajan – wieś w Armenii, w prowincji Tawusz. W 2011 roku liczyła 309 mieszkańców.
Wikipedia
kajać się: przyznawać się do błędu, winy, wyrażając swój żal
SJP.pl
potocznie: osoba uprawiająca kitesurfing; kitesurfer
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
więzienny, katorżniczy
SJP.pl
więzień zakuty w kajdany
SJP.pl
zdrobnienie od: kajdany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) para połączonych ze sobą obręczy, zamykanych na zatrzask, ograniczających swobodę ruchów;
Wiktionary
Kajdanki – przyrząd służący do obezwładniania człowieka, poprzez ograniczenie swobody ruchów jego kończyn.
Wikipedia
(1.1) Przyjechałem na komisariat i zobaczyłem moją żonę w kajdankach.
Wiktionary
rzecz. kajdany nmos.
przym. kajdaniarski
Wiktionary
potocznie: zakładać kajdanki
SJP.pl
przymiotnik od: kajdany
SJP.pl
1. rodzaj łańcuchów krępujących ręce lub nogi więźniom; okowy;
2. niewola, brak swobody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) metalowe pęta do skuwania kończyn więźniów
(1.2) przen. podn. ograniczenie swobody lub bycie ciężarem
Wiktionary
(1.1) Więzień został zakuty w kajdany.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. kajdanki ż.
przym. kajdaniarski
Wiktionary
(1.1) okowy, pęta, łańcuchy
(1.2) niewola, brzemię
Wiktionary
zdrobnienie od: kajet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od kajet
Wiktionary
IPA: kaˈjɛ̇t͡ɕik, AS: kai ̯ėćik
Wiktionary
rzecz. kajet m.
Wiktionary
(1.1) zeszycik
Wiktionary
przymiotnik od: kajecik
SJP.pl
mieszkanka Kajenny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Kajenny
Wiktionary
IPA: kaˈjɛ̃nka, AS: kai ̯ẽnka
Wiktionary
rzecz. Kajenna ż.
:: fm. kajeńczyk mos.
przym. kajeński
Wiktionary
stolica Gujany Francuskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto, stolica Gujany Francuskiej;
(1.2) geogr. rzad. rzeka przepływająca przez miasto Kajennę (1.1)
(1.3) geogr. adm. okręg administracyjny Gujany Francuskiej obejmujący miasto Kajennę (1.1)
Wiktionary
Kajenna (fr. "Cayenne") – gmina, stolica i główny port Gujany Francuskiej (francuskiego departamentu zamorskiego), położona na wyspie przy ujściu rzeki Cayenne do Oceanu Atlantyckiego, stolica rzymskokatolickiej diecezji Kajenna.
Miasto to ośrodek handlu. Są tu zakłady przemysłu spożywczego (destylarnie rumu), drzewnego oraz międzynarodowy port lotniczy Kajenna-Rochambeu.
Wikipedia
IPA: kaˈjɛ̃nːa, AS: kai ̯ẽ•na
Wiktionary
rzecz. cayenne n., kajeńczyk mos., kajenka ż., kajenna ż.
przym. kajeński
Wiktionary
australijskie drzewo herbaciane, z którego pozyskuje się olejek kajeputowy
SJP.pl
przestarzale: zeszyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. zeszyt
Wiktionary
(1.1) Janek pilnie notował grekę w swoim kajecie.
Wiktionary
IPA: ˈkajɛt, AS: kai ̯et
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. kajecik m.
Wiktionary
(1.1) zeszyt, notatnik
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Kajetan – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Pierwotnie oznaczało „pochodzący z Caiety”, miasta w Italii. Na Kresach imię to cieszyło się szczególną popularnością wśród mniejszości ormiańskiej.
Wikipedia
(1.1) Panie Kajetanie, napije się pan szabasówki?
Wiktionary
IPA: kaˈjɛtãn, AS: kai ̯etãn
Wiktionary
rzecz. Kajtek mzw./mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: Kajetan (imię męskie)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Zobacz też: Kajetanka (kolonia).
Kajetanka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Janów Podlaski.
Wieś duchowna położona była w końcu XVIII wieku w powiecie brzeskolitewskim województwa brzeskolitewskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kajetanka lub z nim związany
SJP.pl
Kajetan z małżonką; Kajetanowie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Kajetan z małżonką; Kajetanostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kajetana lub z nim związany
SJP.pl
mieszkaniec Kajenny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kajenny
Wiktionary
IPA: kaˈjɛ̇̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: kai ̯ė̃ĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Kajenna ż.
:: fż. kajenka ż.
przym. kajeński
Wiktionary
związany z Kajenną
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Kajenny, związany z nią
Wiktionary
IPA: kaˈjɛ̇̃j̃sʲci, AS: kai ̯ė̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. cayenne n., Kajenna ż., kajeńczyk mos., kajenka ż.
Wiktionary
żydowski arcykapłan z czasów Chrystusa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. nowotestamentowy arcykapłan;
(1.2) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Był on bowiem teściem Kajfasza, który owego roku pełnił urząd arcykapłański.
Wiktionary
przym. Kajfaszowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Kajfasza
Wiktionary
(1.1) Na Kajfaszowy wyrok nie trzeba było długo czekać.
(1.1) Przy bramie do Kajfaszowego pałacu stały straże.
Wiktionary
rzecz. Kajfasz mos.
Wiktionary
miasto w Chinach; Kaifeng
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. więz. złodziej, który kradnie rzeczy małej wartości
(1.2) środ. więz. pomocnik złodzieja kieszonkowego
(1.3) środ. więz. dozorca nocny
(1.4) środ. więz. wiezień funkcyjny, który sprząta korytarze
Wiktionary
IPA: ˈkajfus, AS: kai ̯fus
Wiktionary
gatunek drapieżnego ssaka morskiego z rodziny fokowatych; kajgulik pręgowany, foka pręgowana
SJP.pl
Kajgulik ("Histriophoca") – rodzaj ssaków z rodziny fokowatych (Phocidae).
Wikipedia
nazwisko, m.in. Michał Kajka - ludowy poeta żyjący w latach 1858-1940
SJP.pl
Kajka – staw na terenie Poznania, położony w jednostce obszarowej SIM Miłostowo, blisko granicy z obszarem SIM Główna.
Wikipedia
dialekt kajkawski - jeden z 3 głównych ugrupowań dialektów języka serbsko-chorwackiego, używany głównie w północnej Chorwacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. dialekt kajkawski języka serbsko-chorwackiego
przymiotnik relacyjny
(2.1) jęz. dotyczący jednego z trzech głównych dialektów języka serbsko-chorwackiego
Wiktionary
fikcyjna postać z komiksów Janusza Christy
SJP.pl
Zobacz też: Kajkowo (Białoruś).
Kajkowo (dawniej Bukwałd, niem. "Buchwalde") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Ostróda. Miejscowość jest siedzibą sołectwa Kajkowo, w skład którego wchodzą także miejscowości Cibory, Lesiak Ostródzki, Przylądek i Szafranki.
Wikipedia
masa cukiernicza i rodzaj ciastka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. masa sporządzona z wysmażonego mleka lub śmietanki, z dodatkiem wanilii, czekolady, kawy lub karmelu
(1.2) ciasto przełożone kajmakiem (1.1)
Wiktionary
Zobacz też: kajmak – turecki wyrób z bawolego mleka i słodkiej śmietany.
Kajmak – w kuchni polskiej, bardzo słodka, gęsta, ciągliwa, twardniejąca z czasem masa powstała podczas gotowania mleka lub śmietanki z cukrem. Innym sposobem wytworzenia kajmaku jest gotowanie przez 3–4 godziny puszki ze słodzonym mlekiem skondensowanym.
Wikipedia
(1.1) Matka nałożyła mi na talerz pierogów z serem i zalała je kajmakiem..
Wiktionary
IPA: ˈkajmak, AS: kai ̯mak
Wiktionary
przym. kajmakowy
Wiktionary
kajmakan;
1. naczelnik powiatu lub podpułkownik turecki
2. dawniej: zastępca wielkiego wezyra
SJP.pl
Ka
Wikipedia
kajmakam;
1. naczelnik powiatu lub podpułkownik turecki
2. dawniej: zastępca wielkiego wezyra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) adm. Turcji: zwierzchnik powiatu lub podpułkownik
(1.2) hist. Turcji: zastępca wielkiego wezyra
Wiktionary
ciasto przekładane kajmakiem
SJP.pl
przymiotnik od: kajmak
SJP.pl
krokodyl z Ameryki Środkowej i Południowej podobny do aligatora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Caiman|ref=tak., gad z rodziny aligatorów;
(1.2) stpol. krokodyl
Wiktionary
IPA: ˈkajmãn, AS: kai ̯mãn
Wiktionary
mieszkanka Kajmanów (wysp na Morzu Karaibskim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Kajmanów
Wiktionary
rzecz. Kajmany nmos.
:: fm. Kajmańczyk mos.
przym. kajmański
Wiktionary
krokodyl z Ameryki Środkowej i Południowej podobny do aligatora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspy w Ameryce Środkowej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kajmany są terytorium zamorskim Wielkiej Brytanii.
Wiktionary
IPA: kajˈmãnɨ, AS: kai ̯mãny
Wiktionary
rzecz. Kajmańczyk mos., Kajmanka ż.
przym. kajmański
Wiktionary
mieszkaniec Kajmanów (wysp na Morzu Karaibskim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kajmanów
Wiktionary
rzecz. Kajmany nmos.
:: fż. Kajmanka ż.
przym. kajmański
Wiktionary
związany z Kajmanami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kajmanami, dotyczący Kajmanów
Wiktionary
rzecz. Kajmany nmos., Kajmańczyk mos., Kajmanka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
najmłodsza epoka triasu
SJP.pl
Ka
Wikipedia
przymiotnik od: kajper
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Tadżykistanie, w wilajecie sogdyjskim;
Wiktionary
przym. kajrakkumski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kajrakkumem, dotyczący Kajrakkumu
Wiktionary
rzecz. Kajrakkum mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. pogański bożek szczęśliwej chwili, zbiegu okoliczności;
Wiktionary
(1.1) Nie znalazłem w tej książce ani słowa o Kajrosie.
Wiktionary
rzecz. Kairos mos., kairos m.
przym. gwara. przest. Kairosowy
Wiktionary
(1.1) Kairos
Wiktionary
jadowity wąż z rodziny grzechotników; żararaka lancetowata
SJP.pl
zaimek nieokreślony
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gdzieś, w pewnym miejscu
Wiktionary
zaim. kaj, kajsik
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński kajsik, kansi, kańsi, gw. Górny Śląsk kajś
Wiktionary
zaimek nieokreślony
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gdzieś, w pewnym miejscu
Wiktionary
zaim. kaj, kajsi
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński kajsi, kansi, kańsi, gw. Górny Śląsk kajś
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
deska do pływania z latawcem, używana w kitesurfingu; kite
SJP.pl
potocznie: mały chłopiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. żart. mały chłopiec
Wiktionary
(1.1) No, nie, żeby taki kajtek tobą dyrygował?
Wiktionary
rzecz. Kajetan mos., Kajetana ż., Kajtek mos., Kajtuś mos.
przym. Kajtkowy
Wiktionary
(1.1) chłopaczek, chłopczyk, chłopiec, malec, maluch
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kajtka lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Kajtka
Wiktionary
(1.1) Misia rozczytywała się w „Kajtkowych przygodach”, które dostała od rodziców.
Wiktionary
rzecz. Kajetan mos., Kajetana ż., Kajtek mos., Kajtuś mos., kajtek mos.
Wiktionary
środowiskowo: umrzeć
SJP.pl
kopalna paproć
SJP.pl
przedstawiciel wymarłego rzędu paproci nasiennych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m., zdrobn. od Kajetan
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) zoonim
Wiktionary
Kajtuś ( Caillou, 2000–2013) – amerykańsko-kanadyjsko-francuski serial animowany, oparty na książkach Christine L'Heureux. Emitowano na kanałach MiniMini i TVP1 oraz TVN Style.
Wikipedia
(1.1) Czasem podobają się Kajtusiowi wyrazy, których nie rozumie, a czasem gniewają go.
(2.1) Kajtusia sam złapałem, zabiwszy mu bezczelnie matkę; drugiego malca, jego brata, zagryzły ogary.
(2.1) Polaków było tu dużo na studjach, ale moja paczka składała się z 13 obiecujących młodzieńców, plus jeden małoobiecujący pies, półjamnik, imieniem Kajtuś.
Wiktionary
rzecz. kajtek mos., Kajetan mos., Kajtek mos., Kajetana ż.
przym. Kajtkowy
Wiktionary
(1.1) Kajtek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
(1.1) Gajusz, Gajus, Kajusz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
(1.1) Gajusz, Gajus, Kajus
Wiktionary
pomieszczenie na statku przeznaczone dla pasażerów lub załogi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. małe zamykane pomieszczenie mieszkalne na statku;
Wiktionary
Kajuta, kabina – zamykane pomieszczenie mieszkalne o charakterze prywatnym na statku wodnym, przeznaczone dla jednej lub kilku osób. Swoje kajuty posiada zarówno obsługa jednostki, jak i jej pasażerowie. Na małych jachtach kabiną nazywa się całość pomieszczenia mieszkalnego.
Wikipedia
(1.1) Kajuta nasza jest to mały pokoik mający nie więcej, jak cztery łokcie kwadratowe przestrzeni; przy jednej ścianie przymocowane są, jedno nad drugim, dwa łóżka (…)
Wiktionary
IPA: kaˈjuta, AS: kai ̯uta
Wiktionary
(1.1) kabina
Wiktionary
zdrobnienie od: kajuta
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: kajuta
Wiktionary
przymiotnik od: kajuta
SJP.pl
dawniej: cesarz niemiecki; kaiser
SJP.pl
zdrobnienie od: kajzerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: kajzerka
Wiktionary
IPA: ˌkajzɛˈrɛt͡ʃka, AS: kai ̯zerečka
Wiktionary
drobna bułka pszenna, wyborowa, o podstawie owalnej bądź okrągłej, powierzchni kopulastej z wyraźnymi pięcioma nacięciami (rozetką)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. spoż. rodzaj bułki z charakterystycznymi nacięciami na wierzchu;
Wiktionary
Kajzerka (niem. "Kaisersemmel, Kaiserbrötchen") – mała, okrągła bułka z charakterystycznymi pięcioma promienistymi bruzdami na wierzchu. Masa kajzerki wynosi około 50 gramów, wypiekana jest zazwyczaj z mąki pszennej, słodu, zakwasu lub drożdży, soli i wody. Posypywana jest czasami ziarnami maku, sezamu, rzadziej pestkami dyni, siemieniem lnianym lub ziarnami słonecznika.
Wikipedia
(1.1) Kup pumpernikiel i dwie kajzerki.
Wiktionary
IPA: kajˈzɛrka, AS: kai ̯zerka
Wiktionary
zaimek nieokreślony
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Częstochowa, Kraków. gdzieś
Wiktionary
Kajś. Opowieść o Górnym Śląsku – reportaż Zbigniewa Rokity wydany w 2020 roku przez Wydawnictwo Czarne.
W 2021 roku książka została nagrodzona Nagrodą Literacką „Nike”, zarówno od jury, jak i czytelników oraz Nagrodą Literacką i Historyczną Identitas. Nominowano ją również do Międzynarodowej Nagrody im. Witolda Pileckiego, Literackiej Nagrody Europy Środkowej „Angelus” oraz nagrody „Ambasador Nowej Europy”.
Wikipedia
(1.1) (górnośląskie) Już żech to kajś widzioł.
Wiktionary
zaim. kaj
Wiktionary
gatunek dużej nowozelandzkiej papugi z rodziny nestorów; nestor kaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Nestor meridionalis|ref=tak., gatunek dużych papug z rodziny nestorów,
(1.2) ornit. osobnik zwierzęcia z gatunku kaka (1.1)
(1.3) infant. stolec
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język z rodziny bantu, używany w Kamerunie i Republice Środkowoafrykańskiej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈkaka, AS: kaka
Wiktionary
czas. kakać
Wiktionary
(1.3) kupka
Wiktionary
1. podrodzina ptaków z rzędu papug;
2. przedstawiciel podrodziny ptaków o tej samej nazwie, zwierzę posiadające charakterystyczny czub i duży dziób, zamieszkujące Australię, Nową Zelandię i Filipiny, cenione wśród hodowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub żeński
(1.1) ornit. papuga posiadająca na głowie charakterystyczny czub z piór;
Wiktionary
Kakadu (Cacatuinae) – podrodzina ptaków z rodziny kakaduowatych (Cacatuidae).
Wikipedia
(1.1) Na karmę dla tej mojej kakadu tracę fortunę!
Wiktionary
IPA: kaˈkadu, AS: kakadu
Wiktionary
rodzina ptaków z rzędu papugowych
SJP.pl
Kakaduowate (Cacatuidae) – rodzina ptaków z rzędu papugowych (Psittaciformes). Obejmuje gatunki występujące w różnego typu zadrzewionych okolicach, zamieszkujące Australię, Nową Gwineę i okoliczne wyspy, oraz wschodnią Indonezję i Filipiny.
Wikipedia
o cechach kakaduowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
1. proszek uzyskiwany przez zmielenie makuchów kakaowych, będących pozostałością po wytłoczeniu masła kakaowego;
2. napój z proszku kakao przygotowany na mleku lub wodzie;
3. w botanice: nasiona owoców kakaowca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bot. ziarno kakaowca; potocznie również sam kakaowiec;
(1.2) spoż. proszek z nasion kakaowca
(1.3) kulin. napój sporządzony z proszku kakao (1.2), zalanego wodą lub mlekiem
(1.4) wulg. infant. eufem. odbyt (lub odbytnica)
(1.5) wulg. infant. eufem. kał
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Przed zmieleniem kakao jest suszone, palone i klasyfikowane na różne gatunki.
(1.2) Kupiłem w sklepie dwie paczki kakao.
(1.3) Wypiłem kakao na śniadanie.
Wiktionary
IPA: kaˈkaɔ, AS: kakao
Wiktionary
rzecz. kakaowiec mrz., kakaojad m.
:: zdrobn. kakałko n.
przym. kakaowy
Wiktionary
mający niektóre właściwości kakao; przypominający kakao
SJP.pl
krzew lub niskie drzewo z rodziny zatwarowatych (Theobroma), rosnące w Ameryce Środkowej oraz w dżunglach Ameryki Południowej; drzewo kakaowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Theobroma|L.|ref=tak., rodzaj niewysokich drzew z rodziny ślazowatych, z których uzyskuje się kakao
(1.2) bot. roślina z rodzaju kakaowiec (1.1)
Wiktionary
Nie mylić z: kaowiec oraz kawowiec.
Kakaowiec ("Theobroma" L.) – rodzaj niewysokich drzew rosnących w niższej warstwie drzewostanów lasów Ameryki Środkowej i Południowej. Należy do rodziny ślazowatych "Malvaceae", dawniej zaliczany do zatwarowatych "Sterculiaceae". Obejmuje 20 gatunków.
Wikipedia
(1.1) Kakaowiec potrzebuje wilgotnego, gorącego klimatu o małych amplitudach dobowych i rocznych temperatur, a taki charakter ma klimat okołorównikowy.
Wiktionary
rzecz. kakao n., kakaojad m.
przym. kakaowy, kakaowcowy
Wiktionary
(1.2) drzewo kakaowe
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w kolorze kakao
Wiktionary
przymiotnik od: kakao
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący kakao lub kakaowca
(1.2) zrobiony z kakao lub z domieszką kakao
(1.3) o kolorze: przypominający kakao
Wiktionary
(1.2) Nie cierpię lodów owocowych, wolę kakaowe.
Wiktionary
IPA: ˌkakaˈɔvɨ, AS: kakaovy
Wiktionary
rzecz. kakao n., kakaowiec m.
Wiktionary
nielotna papuga z Nowej Zelandii
SJP.pl
Kakapo (w jęz. maoryskim: kākāpō) ("Strigops habroptila") – gatunek dużego, nielotnego ptaka z rodziny kakapo (Strigopidae). Rodzima i endemiczna papuga Nowej Zelandii. Jedyny nielotny, a zarazem najcięższy gatunek papugi na świecie.
W przeszłości ptak zamieszkiwał Wyspę Południową, Wyspę Północną i wyspę Stewart (wszystkie należące do Nowej Zelandii), lecz obecnie wszystkie ocalałe osobniki przeniesione zostały na kilka niewielkich wysp u wybrzeży Nowej Zelandii.
Wikipedia
o cechach kakapowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
o cechach kakapowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
potocznie o dzieciach: wypróżniać się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) wulg. infant. o dzieciach lub zwierzętach: wypróżniać się
Wiktionary
(1.1) Gdzie trzeba papać, tam trzeba kakać.
Wiktionary
rzecz. kaka ż.
Wiktionary
potocznie: zdrobnienie od kakao
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: kakao
(1.2) pot. pieszcz. o kakale
Wiktionary
(1.2) Przygotuję ci, wnusiu, kakałko.
Wiktionary
rzecz. kakao n.
Wiktionary
w sztuce japońskiej: rolka jedwabiu lub papieru, na którym jest obraz lub napis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. rozwijany pionowo japoński zwój, najczęściej jedwabny, przedstawiający obraz lub fragment kaligraficzny, zawieszany na sznurze przymocowanym do górnej krawędzi;
Wiktionary
Kakemono (jap. 掛け物 kake-mono; także: kakejiku, 掛軸 lub 掛け軸 "kake-jiku") – japoński obraz malowany na papierze lub jedwabiu, przedstawiający także kaligrafię, naklejany na jedwab lub brokat, przeznaczony do zawieszenia na ścianie. Górna i dolna krawędź kakemono są mocowane do drewnianych drążków ułatwiających jego zwijanie.
Wikipedia
(1.1) Wiesz, co tu jest napisane? — odwrócił się do wykaligrafowanego kakemono, zawieszonego naprzeciw Ewy — „Nie interesuje mnie nieśmiertelność, interesuje mnie smak herbaty”.
Wiktionary
hurma, persymona, szaron;
1. rodzaj drzew o soczystych, pomarańczowych lub czerwonych owocach, rosnących w strefie międzyzwrotnikowej; heban, hebanowiec;
2. owoc tego drzewa; persymon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. owoc persymony
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) M., B. i W. lm. od: kaka
Wiktionary
(1.1) Do sałatki owocowej dodamy też kaki.
Wiktionary
IPA: ˈkaci, AS: kaḱi
Wiktionary
(1.1) persymona, hurma, sharon, jabłko orientu, lotos
Wiktionary
silnie trująca, samozapalna ciecz o odrażającym zapachu, będąca związkiem organicznym arsenu
SJP.pl
Kakodyl – arsenoorganiczny związek chemiczny o zapachu czosnku i oleistej konsystencji. Jest trujący, łatwopalny i trudno rozpuszczalny w wodzie. Kakodyl zapala się samorzutnie w kontakcie z tlenem zawartym w suchym powietrzu. Nazwę kakodyl (z gr. "κακώδης", "kakodes" – „śmierdzący”) nadał Jöns Jacob Berzelius rodnikowi dimetyloarsynylowemu (CH3)2As.
Wikipedia
przymiotnik od: kakodyl
SJP.pl
1. zbiór nieprzyjemnych i nieuporządkowanych dźwięków lub melodii; zgiełk;
2. w muzyce: określenie muzyki źle brzmiącej, pozbawionej wszelkich zasad konstrukcji; dysharmonia, dysonans
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nieprzyjemne połączenie dźwięków;
Wiktionary
Kakofonia (z κακοφωνία" – nieprzyjemne brzmienie, niemiły dźwięk") – termin o pejoratywnej cesze znaczeniowej, oznaczający zespół dźwięków niezestrojonych, nieharmonicznych (nieprzyjemnie brzmiącą mieszaninę dźwięków) lub mieszaninę form, kolorów, treści itp. Przeciwieństwo eufonii.
Wikipedia
(1.1) Rozpoczął się dzień roboczy i fabrykę wypełniła ogłuszająca kakofonia odgłosów maszyn.
Wiktionary
IPA: ˌkakɔˈfɔ̃ɲja, AS: kakofõńi ̯a
Wiktionary
przym. kakofoniczny
przysł. kakofonicznie
Wiktionary
(1.1) rozdźwięk, kocia muzyka, dysharmonia, dysonans
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób kakofoniczny
Wiktionary
rzecz. kakofoniczność ż., kakofonia ż.
Wiktionary
cecha czegoś, co związane jest z kakofonią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest kakofoniczne
Wiktionary
przym. kakofoniczny
przysł. kakofonicznie
Wiktionary
nieprzyjemnie brzmiący; będący mieszaniną dźwięków lub kolorów, treści itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cechy kakofonii
Wiktionary
rzecz. kakofoniczność ż., kakofonia ż.
Wiktionary
przestarzałe: osoba, która popełnia błędy ortograficzne; dysortografik
SJP.pl
przestarzałe: popełnianie błędów ortograficznych; dysortografia, błędna ortografia
SJP.pl
nazwisko greckie
SJP.pl
dawniej: nieudolnie sprawowane rządy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
spontaniczne, nieprzyjemne złudzenia węchowe
SJP.pl
Kakosmia (ang. cacosmia) – spontaniczne, napadowe odczuwanie zwykle nieprzyjemnych, nieraz odrażających zapachów, mających swoje rzeczywiste źródło lub nie. Odczucia węchowe powstają przy podrażnieniu opuszki węchowej, ciała migdałowatego lub haka hipokampa. Mogą występować jako aura napadu padaczkowego (napady hakowe), co wskazuje na umiejscowienie ogniska padaczkowego w przednim i podstawnym obszarze płata skroniowego.
Wikipedia
roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Północnej i Południowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Środkowej i Południowej;
Wiktionary
(1.1) Kaktusy porastają głównie tereny suche.
Wiktionary
IPA: ˈkaktus, AS: kaktus
Wiktionary
rzecz. kaktusiarz mos., kaktusiarnia ż., kaktusowate nmos.
przym. kaktusowy
Wiktionary
doniczka do kaktusów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalne pomieszczenie do uprawy kaktusów
Wiktionary
IPA: ˌkaktuˈɕarʲɲa, AS: kaktuśarʹńa
Wiktionary
rzecz. kaktus m., kaktusiarz mos., kaktusowate nmos.
przym. kaktusowy
Wiktionary
hodowca, miłośnik lub zbieracz kaktusów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hodowca lub miłośnik kaktusów
Wiktionary
rzecz. kaktusowate nmos., kaktus, kaktusik, kaktusiarnia
przym. kaktusowaty, kaktusowy
Wiktionary
zdrobnienie od: kaktus
SJP.pl
rodzina roślin dwuliściennych, o zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, o barwnych kwiatach i owocach, u niektórych gatunków jadalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Cactaceae|Juss.|ref=tak., rodzina sukulentów łodygowych należąca do rzędu goździkowców;
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „kaktus”. Zobacz też: Kaktus (singel).
Kaktusowate ("Cactaceae" Juss., zwyczajowo nazywane "kaktusami") – rodzina sukulentów łodygowych (wieloletnich, zielnych lub częściowo zdrewniałych), należąca do rzędu goździkowców. Należy do niej, w zależności od systemu klasyfikacyjnego, od 24 do 220 rodzajów, a w ich ramach od 1500 do 2000 gatunków. Występują głównie na kontynentach amerykańskich, skąd pochodzą.
Wikipedia
(1.1) Niekontrolowany zbiór kaktusowatych spowodował zagrożenie trwałości naturalnych populacji wielu gatunków.
Wiktionary
rzecz. kaktus mrz., kaktusiarz mos., kaktusiarnia ż.
przym. kaktusowy
Wiktionary
o cechach kaktusowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik od: kaktus
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od kaktus
Wiktionary
(1.1) Pani Leokadia Kowalska z Krasnopola zamieniła balkon w kaktusowy ogród.
Wiktionary
IPA: ˌkaktuˈsɔvɨ, AS: kaktusovy
Wiktionary
rzecz. kaktusowate nmos., kaktus m., kaktusik m., kaktusiarz mos., kaktusiarnia ż.
Wiktionary
potocznie: robić kaku - wypróżniać się; kakać
SJP.pl
Kakuro (inaczej "Cross-Sums" lub "Kakro") – numeryczna krzyżówka. Polega na wpisywaniu cyfr od 1 do 9 tak, aby zsumowały się do liczby wskazanej w pionowym lub poziomym bloku. W jednym bloku nie mogą się powtarzać takie same cyfry. Zabawa podobna jest do popularnej gry sudoku.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w gminie Węgorzewo;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: kaliber
SJP.pl
skrót
(1.1) = wojsk. kaliber
Wiktionary
(1.1) Pod koniec kwietnia br. Komenda Główna Policji rozpoczęła postępowanie na dostawę pistoletów samopowtarzalnych kal. 9 mm.
Wiktionary
wczesnochrześcijańska forma pieśni liturgicznej w tradycji syryjskiej, wywodząca się z psalmodii hebrajskiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
leiszmanioza trzewna, czarna febra
SJP.pl
ozdobne drzewo liściaste z rodziny okrętnicowatych, o skórzastych liściach, wonnych kwiatach i owocach z oleistymi nasionami, rosnące w strefie międzyzwrotnikowej; gumiak
SJP.pl
1. → Calabar (miasto w Nigerii);
2. angwantibo kalabarski - gatunek ssaka naczelnego z rodziny lorisowatych; angwantibo, lori kalabarski, lori złocisty;
3. fasola kalabarska - gatunek rośliny z rodziny bobowatych; bobotrutka trująca, bobotrutka kalabarska
SJP.pl
kalebasa;
1. zewnętrzna, zdrewniała część owoców tykwy;
2. naczynie z wysuszonego i wydrążonego owocu tykwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) owoc drzewa tykwowego
(1.2) daw. naczynie wykonane z owocu drzewa tykwowego
Wiktionary
Ka
Wikipedia
region administracyjny we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. adm. region w południowych Włoszech;
Wiktionary
Kalabria (wł. "Calabria") – region administracyjny w południowych Włoszech o powierzchni 15 079 km² i 2,09 milionach mieszkańców, ze stolicą w Catanzaro. Graniczy z regionem Basilicata, a poprzez Cieśninę Mesyńską z Sycylią. W starożytności Kalabrią (łac. "Calabria") nazywano południowo-wschodnią część Półwyspu Apenińskiego, a więc okolice Brundizjum i Tarentu.
Wikipedia
(1.1) Podobnie jak Kalabria i Apulia Basilicata należała do katepanatu Italii.
Wiktionary
IPA: kaˈlabrʲja, AS: kalabrʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. kalabryjski mrz., Kalabryjczyk mos., Kalabryjka ż.
przym. kalabryjski
Wiktionary
mieszkaniec Kalabrii (regionu we Włoszech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kalabrii
Wiktionary
rzecz. Kalabria ż.
:: fż. Kalabryjka ż.
przym. kalabryjski
Wiktionary
mieszkanka Kalabrii (regionu we Włoszech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Kalabrii
Wiktionary
rzecz. Kalabria ż.
:: fm. Kalabryjczyk mos.
przym. kalabryjski
Wiktionary
przymiotnik od: Kalabria (region we Włoszech)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Kalabrią, wywodzący się z Kalabrii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. (język, dialekt) Kalabrii
Wiktionary
IPA: ˌkalaˈbrɨjsʲci, AS: kalabryi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Kalabryjka ż., Kalabryjczyk mos., Kalabria ż.
Wiktionary
rodzaj wieloletnich roślin zielnych z rodziny obrazkowatych
SJP.pl
Kaladium, obraźnica ("Caladium" Vent.) – rodzaj wieloletnich roślin zielnych, geofitów ryzomowych, z rodziny obrazkowatych, obejmujący 12 gatunków pochodzących z lasów deszczowych środkowych i południowych rejonów tropikalnej Ameryki. Nazwa naukowa rodzaju pochodzi bądź od zwyczajowego, indiańskiego określenia tej rośliny, brzmiącego jak "kaladi" lub "kelady", bądź od greckiego słowa καλαθιών ("kalathion" – koszyczki).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. nos
(1.2) gw-pl|Poznań. twarz
Wiktionary
(1.1) kliber, kluber, kluka; zobacz też: nos
(1.2) ryfa, sznupa, tyta
Wiktionary
Brassica oleracea, roślina jednoroczna należąca do rodziny kapustowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Brassica oleracea|var=botrytis|L.|ref=tak., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach;
(1.2) kulin. jarzyna z jadalnej części kalafiora (1.1)
(1.3) przen. środ. pot. zdeformowana wskutek urazu małżowina uszna, gdy po tępym uderzeniu doszło do zapalenia tkanki chrzęstnej
(1.4) przen. w lm. kalafiory – uczn. kaloryfer
Wiktionary
Kalafior ("Brassica oleracea" var. "botrytis" L.) – odmiana kapusty warzywnej. Jest to roślina jednoroczna należąca do rodziny kapustowatych.
Wikipedia
(1.1) Skompromitowany przez Gabrysię przed całą żeńską drużyną koszykarską, której uczestniczki – jak się okazało – wszystkie miały okazję słuchać tych samych komplementów i romantycznych porównań do kwiatu jabłoni, mówi jej, że jest prozaiczna jak kalafior.
(1.2) Kup jeszcze dwa kalafiory! Zrobimy pyszną zupę kalafiorową.
Wiktionary
IPA: kaˈlafʲjɔr, AS: kalafʹi ̯or
Wiktionary
rzecz. kalafiorowa ż., kalafiorówka ż., kalafiorowa ż., kalafiornik m., kalafiornica ż.
:: zdrobn. kalafiorek m.
przym. kalafiorowy, kalafiorowaty
przysł. kalafiorowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: kalafior
(1.2) mały kalafior
Wiktionary
(1.1) Jureczku, chodź, babcia ci da jeszcze kalafiorka.
(1.2) Na tej grządce mamy małe kalafiorki.
Wiktionary
przym. kalafiorowy
rzecz. kalafior mrz., kalafiorowa ż.
Wiktionary
potocznie: zupa kalafiorowa; kalafiorówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kulin. zupa z kalafiora
forma przymiotnika.
(2.1) ż. od: kalafiorowy
Wiktionary
(1.1) Pani Stochowa gotuje dzisiaj kalafiorową.
Wiktionary
przym. kalafiorowy, kalafiorowaty
rzecz. kalafior mrz., kalafiorek mrz.
Wiktionary
(1.1) zupa kalafiorowa
Wiktionary
zwyrodnienie tkanek zwierzęcych lub roślinnych o postaci podobnej do kalafiora
SJP.pl
przypominający kształtem, wyglądem kalafior
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający kształtem, wyglądem różyczkę kalafiora
Wiktionary
rzecz. kalafior m., kalafiorowa ż.
przym. kalafiorowy
Wiktionary
przymiotnik od: kalafior
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z kalafiorem; taki jak kalafior; zawierający kalafior
Wiktionary
(1.1) Kup jeszcze dwa kalafiory! Zrobimy pyszną zupę kalafiorową.
Wiktionary
rzecz. kalafior mzw./mrz.
Wiktionary
potocznie: zupa kalafiorowa; kalafiorowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zupa kalafiorowa
Wiktionary
rzecz. kalafior mzw./mrz.
Wiktionary
kalofonia;
1. produkt uboczny destylacji żywic drzew iglastych, używany m.in. do nacierania włosia smyczków;
2. dawniej, żartobliwie: napój alkoholowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. muz. łamliwa i przezroczysta pozostałość po destylacji terpentyny z żywicy drzew iglastych;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Wytarł smyczek kalafonią, brzęknął na strunach, pokręcił klucze i w chwilę później spod delikatnych palców rozległy się dźwięki barkaroli.
Wiktionary
IPA: ˌkalaˈfɔ̃ɲja, AS: kalafõńi ̯a
Wiktionary
przym. kalafoniowy
Wiktionary
przymiotnik od: kalafonia
SJP.pl
kotlina w Afryce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geogr. bezodpływowa kotlina w środkowej części południowej Afryki;
Wiktionary
Kalahari (af. "Dorsland") – kotlina w Botswanie, Namibii, RPA, Angoli, Zambii oraz Zimbabwe.
Powierzchnia Kalahari wynosi ok. 930 tys. km². Otaczająca ją Niecka Kalahari obejmuje powierzchnię ok. 2,5 mln km², rozciągając się dalej na tereny Botswany, Namibii i RPA, a nawet na tereny Angoli, Zambii i Zimbabwe.
Wikipedia
(1.1) Opady roczne na obszarze Kalahari wynoszą od 76 do 190 milimetrów.
Wiktionary
dawniej: spiż, którym Chińczycy wykładali pudełka do herbaty
SJP.pl
turkus, minerał, kamień ozdobny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
muzułmańska teologia spekulatywna
SJP.pl
Kalam (arab. „dyskurs, rozprawa”) – w islamie dyskusja, a także teologia dogmatyczna, odwołująca się do danych spisanych, lecz również rozumowych.
Kalam był pierwszą formą arabskiej myśli filozoficznej. Jest to swego rodzaju muzułmańska scholastyka. Powstanie kalamu datuje się w początkach VII w.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Kresy południowe. żart. awantura, zamieszanie, kłopot
Wiktionary
(1.1) Gdyby o tym wszystkim był wcześniej poinformowany bohater dzisiejszego obrazka, (…) nie byłby się naraził na tak poważne kalamancje.
Wiktionary
IPA: ˌkalãˈmãnt͡sʲja, AS: kalãmãncʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) war. kałamancja
Wiktionary
kalamit, drzewiasta roślina kopalna z klasy skrzypowych
SJP.pl
Kalamaria (gr. "Καλαμαριά") – miasto w Grecji, w administracji zdecentralizowanej Macedonia-Tracja, w regionie Macedonia Środkowa, w jednostce regionalnej Saloniki. Stanowi gminę Kalamaria. W 2011 roku liczyło 91 518 mieszkańców. Położone na obrzeżach Salonik. Ośrodek przemysłu spożywczego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) spoż. rodzaj marynowanych oliwek o brunatnoczerwonej barwie, z odmiany hodowanej na Peloponezie w pobliżu miasta Kalamata
Wiktionary
Kalamata (gr. "Καλαμάτα"), wcześniej "Kalame", jeszcze dawniej "Kalamai (Καλάμαι)", w okresie mykeńskim "Fares (Φαρές)" – miasto w Grecji, na południowo-zachodnim Peloponezie, w administracji zdecentralizowanej Peloponez, Grecja Zachodnia i Wyspy Jońskie, w regionie Peloponez, w jednostce regionalnej Mesenia. Siedziba gminy Kalamata. W 2011 roku liczyło 54 100 mieszkańców.
Wikipedia
1. rzeka afrykańska;
2. wodospad na rzece o tej samej nazwie
SJP.pl
Ka
Wikipedia
żartobliwa gra słów o identycznym lub podobnym brzmieniu, lecz o różnym znaczeniu, np. "Odyseusz król Itaki i owaki" (J. Tuwim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żartobliwa gra słów podobnych pod względem brzmienia, ale różniących się znaczeniowo lub dwuznacznych;
Wiktionary
Kalambur (z fr.) – zabawna gra słów o zbliżonym (paronomazja) bądź identycznym brzmieniu (homonim), lecz o różnych znaczeniach. Efekt powstaje dzięki przeprowadzanym przekształceniom wyrazów, m.in. usamodzielnieniu lub przestawieniu członów.
Również: odmiana szarady, zagadka słowna, opisująca (często żartobliwie, czasem przewrotnie) fragmenty (wyrazy lub sylaby) rozwiązania, będącego kalamburem.
Wikipedia
(1.1) Polska od noża do noża - kalambur sprzed lat autorstwa Jerzego Ludwika Kerna zachował aktualność.
Wiktionary
rzecz. kalambury lm., kalamburzysta m., kalamburzystka ż.
przym. kalamburowy
Wiktionary
(1.1) ekwiwok / ekiwok, gra słów
Wiktionary
gra towarzyska, często drużynowa, polegająca na odgadywaniu haseł rysowanych lub przedstawianych gestami i mimiką przez jednego z graczy
SJP.pl
Kalambury – drużynowa gra towarzyska. Wbrew nazwie nie ma ona wiele wspólnego z kalamburem.
Wikipedia
człowiek piszący, układający kalambury
SJP.pl
hemimorfit, minerał, krzemian cynku
SJP.pl
podobna do mięty roślina z rodziny jasnotowatych
SJP.pl
Kalaminta ("Calamintha") – rodzaj roślin wyróżniany w dawniejszych systemach klasyfikacyjnych w obrębie rodziny jasnotowatych. Współcześnie rodzaj włączany jest zwykle do klinopodium "Clinopodium" (m.in. wraz z czyścicą "Acinos"), co wynika z powiązań filogenetycznych ustalonych na podstawie danych genetycznych.
Wikipedia
kalamaria, drzewiasta roślina kopalna z klasy skrzypowych
SJP.pl
Kalamit ("Calamites") – wymarły, głównie późnokarboński rodzaj skrzypowych z rodziny kalamitowatych.
Wikipedia
urządzenie dozujące smar lub olej w urządzeniach technicznych; smarownica, olejarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. drzewo cytrusowe będące krzyżówką kwaśnej odmiany mandarynki nazwa systematyczna|Citrus reticulata|ref=tak. z kumkwatem japońskim nazwa systematyczna|Fortunella japonica|ref=tak.;
(1.2) spoż. owoc kalamondinu (1.1) o kwaśnym miąższu i słodkiej skórce
Wiktionary
Kalamondin ("×Citrofortunella microcarpa") – sztucznie otrzymany mieszaniec kwaśnej mandarynki ("Citrus reticulata") z kumkwatem japońskim ("Fortunella japonica"). Znany jest pod różnymi nazwami: kalamondynka, kwaśna pomarańcza, pomarańcza kalamondin, albo pomarańcza panamska. Na wyspach Pacyfiku nazywany jest "calamansi". Wyhodowany został w południowo-wschodniej Azji.
Wikipedia
rzecz. kalamondynka ż.
przym. kalamondinowy, kalamondynkowy
Wiktionary
(1.1) kalamondynka, kwaśna pomarańcza, pomarańcza kalamondin, pomarańcza panamska, calamansi
Wiktionary
mieszaniec kwaśnej mandarynki z kumkwatem japońskim; kalamondynka
SJP.pl
mieszaniec kwaśnej mandarynki z kumkwatem japońskim; kalamondyna
SJP.pl
materiał ceramiczny o dużej wytrzymałości mechanicznej i dobrych właściwościach dielektrycznych
SJP.pl
Ka
Wikipedia
roślina z rodziny gruboszowatych, występująca w strefie tropikalnej, hodowana jako roślina ozdobna; kaczlin
SJP.pl
Kalanchoe, żyworódka, płodnolist ("Kalanchoe") – rodzaj roślin z rodziny gruboszowatych. Obejmuje ok. 165 gatunków. Rośliny te występują naturalnie w południowej Azji oraz w Afryce (z wyjątkiem północnej części tego kontynentu). Rozprzestrzenione zostały jednak na wszystkich kontynentach w strefie międzyzwrotnikowej.
Wikipedia
zakon islamski derwiszów żebrzących
SJP.pl
rodzaj prasy używanej w przemyśle poligraficznym, papierniczym, włókienniczym, gumowym i tworzyw sztucznych; gładziarka; wygładnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. prasa do tłoczenia matryc stereotypowych lub prasowania, gładzenia i satynowania materiału;
Wiktionary
Kalander (z gr., franc. "calandre") – urządzenie o obrotowych walcach służące do nadawania połysku i wygładzania papieru, folii z tworzywa oraz tkanin lub też wytłaczania na nich wzorów.
Wikipedia
czas. kalandrować ndk.
przym. kalandrowy
Wiktionary
(1.1) gładziarka
Wiktionary
ptak z rodziny skowronków
SJP.pl
wyciskać, wytłaczać za pomocą kalandra
SJP.pl
przymiotnik od: kalander
SJP.pl
[czytaj: kalanetiks] rozciągająca gimnastyka dla kobiet, ćwiczenia wykonywane w wolnym tempie i wielokrotnie powtarzane; kalanetyka, callanetics, calanetics
SJP.pl
rozciągająca gimnastyka dla kobiet, ćwiczenia wykonywane w wolnym tempie i wielokrotnie powtarzane; callanetics, calanetics, kalanetiks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kalać.
Wiktionary
IPA: kaˈlãɲɛ, AS: kalãńe
Wiktionary
czas. kalać
rzecz. skalanie n., kalenica ż.
Wiktionary
pospolity oceaniczny skorupiak z podgromady widłonogów
SJP.pl
Kalanus ("Calanus finmarchicus") – gatunek widłonoga z rodziny Calanidae, zamieszkującego wody wszystkich oceanów, oprócz wód arktycznych. Długość ciała samców dochodzi do 4 mm, a samic do 5,5 mm. Na odwłoku nie ma odnóży, pancerz jest przezroczysty, pokryty nielicznymi szkarłatnymi plamkami.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Lwów. żart. głowa
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. plural|kalarepa.
Wiktionary
1. dwuletnia roślina warzywna z rodzaju kapusta, uprawiana ze względu na jadalne, kuliste zgrubienia łodygi, tzw. główki, barwy zielonej lub niebieskawej, o dużych wartościach odżywczych i smakowych;
2. jadalna część tej rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. ogrod. nazwa systematyczna|Brassica oleracea var. gongylodes|L.|ref=tak., odmiana kapusty warzywnej;
(1.2) kulin. spoż. warzywo, jadalna bulwa pędowa kalarepy (1.1)
Wiktionary
Kalarepa ("Brassica oleracea" var. "gongylodes" L.) – odmiana kapusty warzywnej. Jest to roślina dwuletnia należąca do rodziny kapustowatych. Znana jest wyłącznie z uprawy, nie występuje na stanowiskach naturalnych. W Polsce jest pospolitą rośliną uprawną.
Wikipedia
(1.1) Posadziłem flance kalarepy między fasolą a kalafiorami.
(1.2) Do śniadania dałem dzieciom po kawałku kalarepy.
Wiktionary
IPA: ˌkalaˈrɛpa, AS: kalarepa
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. kalarepka ż.
przym. kalarepowy
Wiktionary
(1.1-2) daw. galarepa; gw. Górny Śląsk oberiba, ołberiba, ouberiba, uberiba
Wiktionary
zdrobniale: kalarepa
SJP.pl
→ kalarepa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kalarepą, dotyczący kalarepy
(1.2) przyrządzony z kalarepy
Wiktionary
rzecz. kalarepa ż., kalarepka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
hiszpański duchowny katolicki, założyciel zakonu pijarów; Józef Kalasanty
SJP.pl
Kalasanty z małżonką; Kalasantowie
SJP.pl
Kalasanty z małżonką; Kalasantostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kalasantego lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Kalasanty – imię męskie powstałe od nazwy miejscowości (Calasanza) w Hiszpanii. Pierwotnie był to jedynie drugi człon nazywający świętego z przełomu XVI i XVII wieku, Józefa Kalasantego ("José de Calasanza"), założyciela zakonu pijarów.
Kalasanty imieniny obchodzi: 25 sierpnia
Wikipedia
IPA: ˌkalaˈsãntɨ, AS: kalasãnty
Wiktionary
delikatna płócienna tunika noszona w starożytnym Egipcie, Grecji i Persji
SJP.pl
język indoirański używany przez lud Kalasza w kilku afgańskich wioskach
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
bylina z rodziny marantowatych; ostrzeszyn
SJP.pl
Kalatea lub ostrzeszyn ("Calathea") – rodzaj roślin z rodziny marantowatych, blisko spokrewniony z marantą. Należy do niego 59 gatunków pochodzących z południowego Meksyku, Ameryki Południowej, Środkowej oraz Karaibów. Na podstawie wyników badań filogenetycznych, w 2012 roku większość gatunków zaliczanych wcześniej do tego rodzaju przeniesiono do rodzaju "Goeppertia".
Wikipedia
1. w starożytnej Grecji: kosz z wikliny;
2. naczynie gliniane w kształcie kosza;
3. kapitel na głowie kariatydy
SJP.pl
Ka
Wikipedia
polana reglowa w Tatrach Zachodnich
SJP.pl
Kalatówki – polana reglowa leżąca w Dolinie Bystrej w Tatrach Zachodnich. Jest to stosunkowo płaski, otwarty teren, otoczony z wszystkich stron lasem, z widokami na rejon Kasprowego Wierchu.
Wikipedia
minerał, tellurek złota
SJP.pl
szkalować, opluwać, zniesławić
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. skalać)
(1.1) hańbić
(1.2) daw. brudzić
Wiktionary
IPA: ˈkalat͡ɕ, AS: kalać
Wiktionary
rzecz. zakała mos./ż., zakał mrz., kalanie n., skalanie n., kalenica ż.
Wiktionary
(1.1) hańbić, plugawić, szargać, brukać, plamić
(1.2) plamić, zanieczyszczać, walać, paskudzić; daw. brukać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
jednoroczna bylina lub niski krzew z rodziny trędownikowatych o charakterystycznych niewielkich i owalnych kwiatach, najczęściej w kolorze pomarańczowym; pantoflik, pantofelnik
SJP.pl
postać z mitologii greckiej
SJP.pl
Kalchas – obok Mopsosa i Tejrezjasza jeden z najsłynniejszych wieszczów greckich, słynący z wróżenia z lotu ptaków.
Był synem Testora, potomkiem Apollona. Towarzyszył wojskom Achajów w wyprawie przeciw Troi. Znanych jest kilka jego przepowiedni:
Wikipedia
pierwiastek chemiczny o symbolu Ca; wapń
SJP.pl
związek chemiczny z grupy witamin D
SJP.pl
związek chemiczny z grupy witamin D
SJP.pl
proces utwardzania i usztywniania tkanek wskutek gromadzenia się w nich soli wapnia; zwapnianie
SJP.pl
organizm, dla którego najbardziej sprzyjającym środowiskiem do życia są wody lub gleby bogate w związki wapnia; organizm wapieniolubny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekol. organizm wapniolubny
Wiktionary
Kalcyfil (łac. "calcis wapno", gr. "phileo") lub organizm wapieniolubny – organizm dobrze rozwijający się w środowiskach bogatych w związki wapnia, o odczynie zasadowym znacznie powyżej 8. Należące do tej grupy rośliny noszą nazwę roślin wapieniolubnych lub kalcyfitów. Są to np. dębik ośmiopłatkowy czy szarotka alpejska.
Wikipedia
acydofob, roślina wapieniolubna unikająca siedlisk kwaśnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) bot. roślina wapieniolubna
Wiktionary
(1.1) acydofob
Wiktionary
roślina żyjąca tylko w środowisku kwaśnym; acydofit, acidofit
SJP.pl
dawniej: prażenie substancji w celu usunięcia z niej lotnych składników
SJP.pl
związany z kalcynacją
SJP.pl
suszyć przez prażenie; zwapniać
SJP.pl
minerał, węglan wapnia; szpat wapienny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał, składnik skał osadowych, polimorficzna, trygonalna odmiana węglanu wapnia;
Wiktionary
Kalcyt – minerał z gromady węglanów, węglan wapnia. Powszechny jako budulec m.in. wapieni czy marmurów.
Wikipedia
(1.1) Pospolita w przyrodzie substancja – węglan wapnia wzór chemiczny|CaCO3. tworzy trzy polimorfy: trygonalny kalcyt, rombowy aragonit oraz znacznie rzadziej występujący heksagonalny vateryt.
Wiktionary
IPA: ˈkalt͡sɨt, AS: kalcyt
Wiktionary
przym. kalcytowy
Wiktionary
(1.1) węglan wapnia
Wiktionary
peptydowy hormon kręgowców
SJP.pl
Kalcytonina (CT, z ang. "calcitonin") – organiczny związek chemiczny z grupy peptydów, złożony z 32 aminokwasów, o masie cząsteczkowej 3,42 kDa; hormon zwierzęcy. U człowieka występuje w postaci monomeru lub dimeru i powstaje z polipeptydowego prohormonu o masie ok. 21 kDa. Kalcytonina łososiowa stosowana jest jako lek w chorobach związanych z zaburzeniami gospodarki wapniowo-fosforanowej.
Wikipedia
przymiotnik od: kalcyt
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, regulujący prawidłowe stężenie wapnia w osoczu oraz uczestniczący w procesach mineralizacji kości, zjawiskach odpornościowych i różnicowaniu komórek
SJP.pl
Kalcytriol (łac. "Calcitriolum"; 1,25-dihydroksycholekalcyferol, 1,25(OH)2D3) – organiczny związek chemiczny, aktywna forma witaminy D3; powstaje przez hydroksylację witaminy D3 w pozycji 25 w wątrobie przez hydroksylazę 25-hydroksykalcyferolu i w pozycji 1 w nerkach (witamina D może być również hydroksylowana w pozycjach 24 i 25, ale taka forma jest mniej aktywna).
Wikipedia
zagłębienie w szczycie stożka wulkanicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Kilka tysięcy lat temu doszło tutaj do gwałtownej erupcji, po której powstała widoczna dzisiaj kaldera.
(1.1) Od przynajmniej 3000 lat obszar kaldery nie był aktywny erupcyjnie.
Wiktionary
IPA: kalˈdɛra, AS: kaldera
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Calderona lub z nim związany; Kalderonowy
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Calderona lub z nim związany; Kalderonowski
SJP.pl
przymiotnik od: kaldera
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny żabieńcowatych; kaldezja
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny żabieńcowatych; kaldesia
SJP.pl
Kaldezja ("Caldesia" Parl.) – rodzaj roślin z rodziny żabieńcowatych ("Alismataceae"). Należą do niego trzy gatunki. Zasięg w sposób nieciągły obejmuje różne obszary w Europie, Afryce, Azji i Australii. Jeden gatunek występuje w Europie, w tym także w Polsce – kaldezja dziewięciornikowata "C. parnassifolia". Są to rośliny wodne rosnące na mokradłach, w stawach, jeziorach, rzekach i kanałach.
Wikipedia
Ka
Wikipedia
1. roślina tropikalna z rodziny dyniowatych; tykwa pospolita;
2. zewnętrzna, zdrewniała część owoców tykwy; kalabasa;
3. naczynie z wysuszonego i wydrążonego owocu tykwy; kalabasa
SJP.pl
mieszkaniec Kaletów
SJP.pl
mieszkanka Kaletów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
→ Kalety; kaleciański
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
upośledzenie wywołane chorobą lub wypadkiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) niedorozwój lub nieodwracalne uszkodzenie narządu lub części ciała i wynikające z tego ograniczenie sprawności fizycznej
Wiktionary
(1.1) Mimo kalectwa (był chromy) pełnił funkcję zakrystiana.
Wiktionary
rzecz. kaleka m., okaleczanie n., kaleczenie n.
przym. kaleki
czas. kaleczyć
Wiktionary
(1.1) ułomność, inwalidztwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kaleczyć.
Wiktionary
rzecz. kaleka m./ż., skaleczenie n., kalectwo n.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. skaleczyć)
(1.1) uszkadzać ciało, zwykle czymś ostrym
(1.2) pot. robić coś nieudolnie
czasownik zwrotny niedokonany kaleczyć się (dk. skaleczyć się)
(2.1) uszkadzać swoje ciało (zwykle czymś ostrym); ulegać obrażeniom zadanym przez siebie
Wiktionary
rzecz. kalectwo n., kaleka m./ż.
Wiktionary
(1.1) ranić, kiereszować
(1.2) niszczyć, psuć
(2.1) ranić się
Wiktionary
1. północna część wyspy Brytania, nazwa nadana przez starożytnych Rzymian;
2. Nowa Kaledonia; Terytorium Zamorskie Nowa Kaledonia i Dependencje - zamorskie terytorium Francji w Melanezji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna na północy Wielkiej Brytanii, w większości pokrywająca się ze współczesną Szkocją;
Wiktionary
Kaledonia (w większości dzisiejsza Szkocja) – kraina historyczna na północy Wielkiej Brytanii. Była jedyną częścią tej wyspy, która nie została podbita przez Rzym. Zamieszkana przez Kaledończyków, skutecznie opierała się najazdom zarówno Rzymian, jak i kolejnym falom Celtów.
Wikipedia
(1.1) Dla odgrodzenia się od dzikich plemięemion z Kaledonii Rzymianie wznieśli wał Hadriana.
Wiktionary
IPA: ˌkalɛˈdɔ̃ɲja, AS: kaledõńi ̯a
Wiktionary
rzecz. Kaledończyk mos., Kaledonka ż., kaledonidy lm. ż.
przym. kaledoński
Wiktionary
w geologii: system orogeniczny w Europie, powstały w czasie fałdowań trwających przez ordowik i sylur
SJP.pl
Kaledonidy – łańcuchy górskie, wypiętrzone 0,4 mld lat temu, w okresie dewonu, w wyniku trwających 60 milionów lat ruchów górotwórczych, zwanych orogenezą kaledońską. Szczyty górskie, które wówczas powstały, wznosiły się we wnętrzu superkontynentu Laurosji i prawdopodobnie sięgały 8 tys. m n.p.m.
Wikipedia
mieszkanka Kaledonii (krainy w Wielkiej Brytanii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Kaledonii w czasach starożytnych i we wczesnym średniowieczu
Wiktionary
rzecz. Kaledonia ż., kaledonidy lm. ż.
:: fm. Kaledończyk m.
przym. kaledoński
Wiktionary
plemię celtyckie w starożytnej Szkocji
SJP.pl
mieszkaniec Kaledonii (krainy w Wielkiej Brytanii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kaledonii w czasach starożytnych i we wczesnym średniowieczu;
Wiktionary
(1.1) Oto górale z Kaledonii. Nie wiem czy nazwać ich Piktami czy też Kaledończykami.
Wiktionary
rzecz. Kaledonia ż., kaledonidy lm. ż.
:: fż. Kaledonka ż.
przym. kaledoński
Wiktionary
przymiotnik od: Kaledonia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. hist. odnoszący się do Kaledonii
(1.2) geogr. odnoszący się do Nowej Kaledonii
(1.3) geol. odnoszący się do orogenezy kaledońskiej
Wiktionary
(1.3) Poszczególne epizody kolizji wielkich bloków kontynentalnych i związane z tym nasilenie zjawisk górotwórczych (orogenicznych) mają swoje tradycyjne nazwy. Kolejno są to fałdowania kaledońskie, hercyńskie (czyli waryscyjskie) i alpejskie.
Wiktionary
IPA: ˌkalɛˈdɔ̃j̃sʲci, AS: kaledõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Kaledonia ż., Kaledończyk m., Kaledonka ż., kaledonidy lm. ż.
Wiktionary
w dawnych szkołach klasztornych: ubogi uczeń pełniący pewne posługi w zamian za utrzymanie; do jego obowiązków należało m.in. sprzątanie, palenie w piecach, czasem ogólniej - utrzymywanie porządku (w tym karanie cielesne winowajców), stąd zwany nieraz "porządkowym"
SJP.pl
kalejdoskop dźwiękowy
SJP.pl
1. rodzaj zabawki, gdzie przez potrząsanie otrzymuje się różne obrazki, tworzone z kolorowych szkiełek
2. wydarzenia szybko następujące po sobie; zmienność, różnorodność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) opt. urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu;
(1.2) przen. książk. zbiór różnych i zmieniających się szybko obrazów, wydarzeń, wrażeń
Wiktionary
Kalejdoskop – urządzenie optyczne, w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy obracaniu kalejdoskopu, wywołującym przemieszczanie się szkiełek.
Wikipedia
(1.1) Któregoś dnia mój zaczarowany kalejdoskop rozpadł się, ze środka wysypało się kilkanaście barwnych szkiełek i trzy lustereczka…
(1.2) Znika w dali kalejdoskop twarzy, / Zgasłych ognisk dym już sięga chmur.
Wiktionary
IPA: ˌkalɛjˈdɔskɔp, AS: kalei ̯doskop
Wiktionary
przym. kalejdoskopowy
Wiktionary
przymiotnik od: kalejdoskop
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kalejdoskopem, dotyczący kalejdoskopu
Wiktionary
rzecz. kalejdoskop m.
Wiktionary
(r. żeński)
1. kobieta niepełnosprawna, inwalidka; także o mężczyźnie, zwierzęciu, z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
2. potocznie: ktoś niezręczny, niezdarny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek dotknięty kalectwem
(1.2) pot. lekcew. ktoś niezgrabny lub niezręczny
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) kobieta dotknięta kalectwem
(2.2) pot. lekcew. kobieta niezgrabna lub niezręczna
Wiktionary
Kaleka – wzgórze w Afryce Południowej. Znajduje się w dystrykcie Mopani w prowincji Limpopo, na północnym wschodzie kraju, 400 km od Pretorii. Wysokość wzgórza wynosi 389 m.
Obszar wokół jest zasadniczo płaski, prawie całkowicie pokryty żwirem.
Wikipedia
(1.1) Paweł jest kaleką i używa przenośnego sedesu.
(1.1) Mirosław w wyniku ciężkiego wypadku motocyklowego do końca życia będzie kaleką.
(2.2) Znowu stłukłam kieliszek, ale ze mnie kaleka!
Wiktionary
IPA: kaˈlɛka, AS: kaleka
Wiktionary
rzecz. kalectwo n., kaleczenie n., skaleczenie n., okaleczanie n.
czas. kaleczyć ndk., skaleczyć dk.
przym. kaleki
Wiktionary
(1.1) inwalida, ułomny
(1.2) pot. ciamajda, fajtłapa, łamaga, niedołęga, niedojda, niezdara, niezgraba, niezgrabiasz, oferma; posp. pierdoła
Wiktionary
1. dotknięty kalectwem; ułomny, niedołężny; upośledzony;
2. niedoskonały, uszkodzony, zniszczony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) obarczony kalectwem
(1.2) częściowo zniszczony
(1.3) daleki od wzorca; z błędami
Wiktionary
rzecz. kalectwo n., kaleka mos. / ż.
czas. kaleczyć ndk., skaleczyć dk.
przysł. kaleko
Wiktionary
(1.1) niepełnosprawny, okaleczony, ułomny, upośledzony
(1.2) uszkodzony, wadliwy, zdekompletowany, zniszczony
(1.3) niedoskonały, nieudolny, niezgrabny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest kalekie; cecha tych, którzy są kalecy
Wiktionary
przym. kaleki
przysł. kaleko
Wiktionary
wał wodny powstający w pobliżu wybrzeży na skutek załamania dna
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
chronologiczny wykaz dat, rocznic, wydarzeń z określonej dziedziny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. chronologiczny zestaw wydarzeń z określonej dziedziny
Wiktionary
Nie mylić z: kalendarz.
Kalendarium – chronologiczny zestaw wydarzeń. Kalendaria mogą dotyczyć jakiegoś okresu czasu, dziedziny bądź wydarzeń czyjegoś życia.
Wikipedia
(1.1) Każde kalendarium zawiera zestawienie wydarzeń ułożonych w porządku chronologicznym.
Wiktionary
rzecz. kalendarz m.
przym. kalendarzowy
Wiktionary
1. system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, opierający się na cyklu zmian pór roku i zmian faz Księżyca, np. kalendarz gregoriański, juliański;
2. spis dni całego roku, z podziałem na miesiące i tygodnie;
3. notes, plakat lub broszura mające taki spis;
4. książka wydawana raz na rok, zawierająca informacje z rozmaitych dziedzin, np. kalendarz wojskowy, chemiczny;
5. chronologiczny spis ważnych wydarzeń, terminów itp. * forma dopełniacza l.mn. "kalendarzów" mocno przestarzała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca;
(1.2) spis dni całego roku z podziałem na tygodnie i miesiące, często w formie publikacji (np. plakat, broszura) z dodatkowymi informacjami (imieniny, święta, wschody i zachody słońca, przepisy itp.);
(1.3) plan zawierający ustalone terminy; terminarz
Wiktionary
Kalendarz – podział czasu na doby i dłuższe przedziały, zwłaszcza miesiące i lata, czasem też tygodnie.
Dzieli on czas na podstawie dwóch okresowych zjawisk atmosferycznych: cyklu zmian pór roku i zmian faz Księżyca. Z tego względu obowiązuje podział kalendarzy na słoneczne (solarne), księżycowe (lunarne) i księżycowo-słoneczne (lunisolarne). Słowo "kalendarz" pochodzi od łac. "calendae", tj. pierwszy dzień miesiąca.
Wikipedia
(1.1) Współcześnie używamy kalendarza gregoriańskiego.
(1.2) Na ścianie wisiał kalendarz z zeszłego roku.
(1.2) W naszej firmie uzgadniamy terminy i miejsca spotkań we wspólnym kalendarzu komputerowym.
(1.3) Kalendarz robót nie obejmował pracy w soboty.
Wiktionary
IPA: kaˈlɛ̃ndaʃ, AS: kalẽndaš
Wiktionary
rzecz. kalendarium n., kalendarzówka ż., kalendy nmos.
:: zdrobn. kalendarzyk m.
przym. kalendarzowy
przysł. kalendarzowo
Wiktionary
(1.3) terminarz, środ. kalendarzówka
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący kalendarza, zgodny z kalendarzem
Wiktionary
(1.1) „Termin płatności” oznaczony jest na koniec kwartału kalendarzowego plus 60 dni.
Wiktionary
rzecz. kalendarz m., kalendarzyk m., kalendarium n.
Wiktionary
1. zdrobnienie od: kalendarz;
2. potocznie: kalendarzyk małżeński - metoda zapobiegania ciąży oparta na badaniu długości cykli miesiączkowych kobiety
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: kalendarz; mały kalendarz
Wiktionary
(1.1) Sprawdź w kalendarzyku, który będzie w następną niedzielę.
Wiktionary
IPA: ˌkalɛ̃nˈdaʒɨk, AS: kalẽndažyk
Wiktionary
zob. kalendarz.
Wiktionary
pierwszy dzień miesiąca u starożytnych Rzymian
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) hist. pierwszy dzień każdego miesiąca w kalendarzu rzymskim;
Wiktionary
Kalendy (łac. "Kalendae") – w kalendarzu rzymskim pierwszy dzień każdego miesiąca.
Termin ten nie ma żadnego (poza tradycyjnym) znaczenia w słonecznym kalendarzu juliańskim. Natomiast w pierwotnym kalendarzu księżycowym mianem "Kalendae" określano pierwszy dzień po nowiu, czyli ten dzień, w który po zapadnięciu zmroku księżyc powinien znowu stać się widoczny. Oznaczało to początek nowego miesiąca. Dzień ten był poświęcony bogini Junonie.
Wikipedia
IPA: kaˈlɛ̃ndɨ, AS: kalẽndy
Wiktionary
rzecz. kalendarz mrz.
Wiktionary
górna, pozioma krawędź dachu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. najwyższa część dachu utworzona na przecięciu połaci dachowych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Naroże, krawędź wypukła na przecięciu dwóch połaci dachu, zwane jest kalenicą narożną.
Wiktionary
IPA: ˌkalɛ̃ˈɲit͡sa, AS: kalẽńica
Wiktionary
rzecz. kalanie n., skalanie n.
czas. kalać ndk., skalać dk.
Wiktionary
(1.1) kipa, warst, wierch, linia szczytowa
Wiktionary
przymiotnik od: kalenica
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: słownik, leksykon; dykcjonarz
SJP.pl
zdrobnienie od: kalesony
SJP.pl
element bielizny męskiej okrywający nogi, noszony pod spodniami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kraw. rodzaj bielizny męskiej z długimi nogawkami, zakładanej na chłody pod spodnie;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Mój ojciec nosi zimą kalesony.
Wiktionary
IPA: ˌkalɛˈsɔ̃nɨ, AS: kalesõny
Wiktionary
rzecz. kalesoniarz m.
:: zdrobn. kalesonki nmos., kalesoniki nmos.
przym. kalesonowy
Wiktionary
(1.1) gacie, gatki; grub. kalisraki; eufem. niewymowne, ineksprymable; gw. Górny Śląsk unterhoze, gw. Śląsk Cieszyński gacie; góry|spodnioki., daw. famurały
Wiktionary
dawniej o woreczku skórzanym na pieniądze i drobiazgi, noszonym przy pasie lub rzadziej na szyi; sakwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. kieszeń
(1.2) stpol. mieszek na pieniądze
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: kaˈlɛta, AS: kaleta
Wiktionary
rzecz. kaletnik mos.
Wiktionary
mieszkanka Calais (miasta we Francji)
SJP.pl
mieszkaniec Calais (miasta we Francji)
SJP.pl
→ Calais
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Calais, dotyczący Calais (miasta we Francji)
Wiktionary
rzecz. Calais n.
Wiktionary
1. zdrobnienie od: kaleta
2. zwykle w liczbie mnogiej: rodzaj szerokich zębów, będących zakończeniem dolnego brzegu gorsetu noszonego przez kobiety wiejskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zdrobnienie od: kaleta
2. zwykle w liczbie mnogiej: rodzaj szerokich zębów, będących zakończeniem dolnego brzegu gorsetu noszonego przez kobiety wiejskie
SJP.pl
rzemieślniczy wyrób galanterii skórzanej, np. pasków, torebek, portfeli
SJP.pl
Kaletnictwo – rzemiosło polegające na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów ze skóry.
Ze skóry wytwarza się między innymi: torby, walizy, woreczki i mieszki.
Osoba zajmująca się kaletnictwem to kaletnik.
Wikipedia
rzemieślniczka wyrabiająca kalety, torby skórzane
SJP.pl
dotyczący kaletnictwa
SJP.pl
rzemieślnik wyrabiający kalety, torby skórzane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. rzemieślnik zajmujący się szyciem wyrobów skórzanych, takich jak torby, paski czy portfele
Wiktionary
Kaletnik – rzemieślnik wykonujący skórzane: torby, paski, portfele, portmonetki, kalety itp. Cech kaletników jest wymieniany jako jeden z ponad sześćdziesięciu cechów obecnych w Poznaniu w XVI w.
Wikipedia
(1.1) Kaletnicy selekcjonują kawałki skóry, dopasowują odcienie, dobierają naturalne desenie.
Wiktionary
rzecz. kaleta ż., kaletnictwo n.
:: fż. kaletniczka
przym. kaletniczy
Wiktionary
dawniej o woreczku skórzanym na pieniądze i drobiazgi, noszonym przy pasie lub rzadziej na szyi; sakwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Kalety (niem. "Stahlhammer") – miasto w Polsce położone w województwie śląskim, w powiecie tarnogórskim.
Wikipedia
IPA: kaˈlɛtɨ, AS: kalety
Wiktionary
przym. kaleciański, kalecki
Wiktionary
estoński epos narodowy
SJP.pl
Kalevipoeg ( Syn Kaleva) – estoński epos narodowy autorstwa Friedricha Reinholda Kreutzwalda, opublikowany w 1861 roku. Prace nad stworzeniem narodowego eposu zapoczątkował Friedrich Robert Faehlmann (Fählmann), jeden z założycieli Estońskiego Towarzystwa Naukowego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrzynia drewniana do gaszenia wapna lub ręcznego przygotowywania zapraw budowlanych; kastra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pojemnik do gaszenia wapna
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. przen. brzuch
Wiktionary
wczesnochrześcijańska forma pieśni liturgicznej w tradycji syryjskiej, wywodząca się z psalmodii hebrajskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. farm. handlowa i potoczna nazwa nadmamganianu potasu
Wiktionary
Kali (dewanagari काली, trl. "Kālī", dosł. rodzaj żeński wyrazu „czas”, trl. "kālā") – hinduska bogini czasu i śmierci, pogromczyni demonów i sił zła. Jedna z głównych postaci Śakti, żony Śiwy. Bywa też rozumiana jako „Pani Kosmosu” lub absolut, źródło zasad kosmicznych i wszelkich archetypów. Występują nurty hinduizmu, wprost utożsamiające formy bogini Kali ze stanami świadomości człowieka.
Wikipedia
(1.1) Kupiłem w aptece małą fiolkę kali.
Wiktionary
IPA: ˈkalʲi, AS: kalʹi
Wiktionary
popularna (ale nieprawidłowa botanicznie) nazwa rośliny z rodziny obrazkowatych; kalla
SJP.pl
przyrząd do palenia tytoniu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rozmiar lufy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. średnica otworu lufy w milimetrach
(1.2) rozmiar, wielkość
(1.3) znaczenie, waga, istotność
Wiktionary
Kaliber – średnica wewnętrzna lufy broni palnej lub średnica pocisku. Rzadziej jednostka wagomiaru pocisków lub długości lufy.
Wikipedia
(1.3) To jest sprawa wielkiego kalibru!
Wiktionary
IPA: kaˈlʲibɛr, AS: kalʹiber
Wiktionary
rzecz. kalibracja ż., kalibraż m., kalibrator m., kalibrownica ż., kalibrowanie n., skalibrowanie n.
czas. kalibrować ndk., skalibrować dk.
przym. kalibrowy, kalibracyjny
Wiktionary
(1.2) rozmiar, średnica, wielkość, wymiar, format
Wiktionary
ogół czynności służących wzorcowaniu przyrządu pomiarowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie służące do precyzyjnego ustawiania parametrów pracy aparatury pomiarowej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. kaliber mrz.
Wiktionary
przyrząd do określania kalibru broni palnej
SJP.pl
korygować według ustalonych wzorców
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. skalibrować)
(1.1) techn. ustawiać, regulować i sprawdzać dokładność przyrządu pomiarowego przez porównanie z wzorcem, tak aby wskazywał poprawne wartości
(1.2) dobierać precyzyjnie według kształtu, wymiarów czy innych wyznaczonych parametrów
(1.3) wojsk. żłobić wewnątrz lufy broni palnej rowki nadające pociskowi ruch obrotowy, dla stabilizacji jego lotu i zwiększenia celności
Wiktionary
rzecz. kaliber mrz., kalibracja ż., kalibrowanie n.
czas. skalibrować dk.
Wiktionary
przymiotnik od: kaliber
SJP.pl
pot. kalichloricum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. chloran potasowy
(1.2) substancja o własnościach wybuchowych powstała z połączenia chloranu potasowego z siarką, używana do tradycyjnego strzelania wielkanocnego
Wiktionary
(1.2) Na jednym kamieniu kładli ciasno związany nitką kłębuszek ze szmatki zawierający kalichlorek, czyli specjalną mieszankę siarki, węgla drzewnego i saletry nawozowej. Uderzony drugim kamieniem, kłębuszek ów wybuchał (…)
Wiktionary
[czytaj: kalichlorikum] chloran potasowy, związek chemiczny stosowany w farmacji i technologii
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Kalidasa (skr. कालिदास, trl. Kālidāsa, "sługa Kali") – indyjski poeta i dramaturg z epoki klasycznego sanskrytu.
Wikipedia
Kalidon (grec. Καλυδών) – miasto w starożytnej Grecji, w południowej Etolii, na prawym brzegu rzeki Euenos (Evenus).
Z miastem związany jest mit o dziku kalidońskim.
Kalidon został założony w kraju Kuretów przez herosa-eponima o imieniu Kalidon. Był rezydencją króla Ojneusa, ojca Meleagra i Dejaniry.
Wikipedia
przymiotnik od: Kalidon
SJP.pl
polipeptyd powodujący rozszerzanie naczyń krwionośnych
SJP.pl
chalif (dawniej); tytuł muzułmańskiego przywódcy świeckiego i duchownego; u szyitów: tytuł przywódcy świeckiego; osoba mająca ten tytuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. rel. islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa;
Wiktionary
Kalif (arab. "ħalifa", „następca”) – w islamie sunnickim tytuł następców Mahometa, czyli przywódców muzułmańskich społeczności państwowo-religijnych zwanych kalifatami. Pierwotnie obejmowały one wszystkich muzułmanów, z czasem się to zmieniło.
Wikipedia
(1.1) Pewien bogaty kalif obchodził urodziny.
Wiktionary
IPA: ˈkalʲif, AS: kalʹif
Wiktionary
rzecz. kalifa mos., kalifat mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zob. kalif.
Wiktionary
(1.1) To jeszcze stary kalifa zarządził budowę fontanny.
Wiktionary
IPA: kaˈlʲifa, AS: kalʹifa
Wiktionary
rzecz. kalif mos., kalifat mrz.
Wiktionary
dawniej: w klasztorach, więzieniach itp.: zakonnik lub więzień wykonujący czynności porządkowe i pomocne; kalefaktor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. w klasztorach: pomocnik
(1.2) więz. więzień funkcyjny, pomocnik personelu
Wiktionary
(1.2) Ułatwiało to życie roznoszącym chleb kalifaktorom, bo tak przygotowane porcje nie rozlatywały się na drobne kawałki, a i nikt z więźniów nie mógł mieć pretensji, że dostał mniej skibek od innego.
Wiktionary
(1.1-2) kalefaktor, kalafaktor
Wiktionary
1. władza sprawowana przez kalifa
2. terytorium zarządzane przez kalifa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. islamski ustrój polityczny państwa rządzonego przez kalifa, odpowiednik sułtanatu, cesarstwa lub królestwa;
Wiktionary
Kalifat (arab. خلافة chilāfa) – islamski ustrój polityczny, w którym głową państwa jest kalif (arab. خليفة chalīfa). Odpowiednik zachodnioeuropejskiego cesarstwa.
Wikipedia
IPA: kaˈlʲifat, AS: kalʹifat
Wiktionary
rzecz. kalif m., kalifa mos.
Wiktionary
naturalne wzbogacanie wietrzejącej skały magmowej w związki potasu
SJP.pl
pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98, otrzymywany sztucznie, niewystępujący w skorupie ziemskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98;
Wiktionary
Kaliforn (Cf, łac. "californium") – sztucznie wytworzony pierwiastek chemiczny z grupy aktynowców w układzie okresowym. Nazwa pochodzi od Kalifornii, nazwy jednego ze stanów USA. Otrzymali go Stanley Thompson, Kenneth Street Jr., Albert Ghiorso i Glenn T. Seaborg w 1950 r. w Berkeley w tymże stanie bombardując 242Cm cząstkami α o energii 35 MeV.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma kaliforn?
Wiktionary
IPA: kaˈlʲifɔrn, AS: kalʹiforn
Wiktionary
rzecz. Kalifornia ż., Kalifornijczyk mos., Kalifornijka ż.
przym. kalifornijski, kalifornowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Cf
Wiktionary
1. stan w Stanach Zjednoczonych;
2. mgławica gazowa w gwiazdozbiorze Perseusza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;
Wiktionary
Kalifornia ( California) () – stan na zachodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych, najludniejszy w kraju (39,4 mln mieszkańców w 2024 roku[błędna data w szablonie]
), a trzeci pod względem powierzchni (423 967 km²; po Alasce i Teksasie). Stolicą stanu jest Sacramento, a największymi miastami: Los Angeles, San Diego, San Jose i San Francisco.
Wikipedia
(1.1) Zawsze chciałem mieszkać w Kalifornii.
Wiktionary
IPA: ˌkalʲiˈfɔrʲɲja, AS: kalʹiforʹńi ̯a
Wiktionary
rzecz. Kalifornijczyk mos., Kalifornijka ż., kaliforn mrz.
przym. kalifornijski
Wiktionary
(1.1) hist. Kalifornia Górna
Wiktionary
mieszkaniec Kalifornii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kalifornii, stanu w Stanach Zjednoczonych
Wiktionary
(1.1) Za prawie połowę śladu wodnego przeciętnego Kalifornijczyka jest winna konsumpcja mięsa i nabiału.
Wiktionary
rzecz. Kalifornia ż., kaliforn mrz.
:: fż. Kalifornijka ż.
przym. kalifornijski
Wiktionary
mieszkanka Kalifornii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Kalifornii, stanu w Stanach Zjednoczonych
Wiktionary
rzecz. Kalifornia ż., Kalifornijczyk mos., kaliforn mrz.
przym. kalifornijski
Wiktionary
związany z Kalifornią
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kalifornią, pochodzący z Kalifornii
Wiktionary
(1.1) […] hamburgerownia z Burbank nie jest jedynym dziwnym obiektem zaproponowanym do listy kalifornijskich zabytków. Kilka lat temu próbowano, bez powodzenia, wpisać na tę listę myjnię samochodową.
Wiktionary
IPA: ˌkalʲifɔrʲˈɲijsʲci, AS: kalʹiforʹńii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Kalifornia ż., Kalifornijczyk mos., Kalifornijka ż., kaliforn mrz.
Wiktionary
1. napływ obcej kultury powodujący wypieranie lokalnej kultury;
2. upodabnianie się stylu życia na wzór prezentowanego w hollywoodzkich filmach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) upodobnianie się stylu życia na wzór prezentowanego w filmach produkowanych w Hollywood
(1.2) intensywny napływ kultury z określonego kraju bądź regionu powodujący wypieranie lokalnej kultury
Wiktionary
IPA: ˌkalʲifɔrʲɲiˈzat͡sʲja, AS: kalʹiforʹńizacʹi ̯a
Wiktionary
→ kaliforn
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący kalifornu
Wiktionary
rzecz. kaliforn mrz.
Wiktionary
osoba pisząca pięknym, ozdobnym, starannym pismem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się kaligrafią, pisząca zgodnie z jej prawidłami
Wiktionary
IPA: kaˈlʲiɡraf, AS: kalʹigraf
Wiktionary
rzecz. kaligrafia ż., kaligrafista m., kaligrafowanie n., wykaligrafowanie n.
czas. kaligrafować ndk., wykaligrafować dk.
przym. kaligraficzny
przysł. kaligraficznie
Wiktionary
(1.1) kaligrafista
Wiktionary
1. umiejętność pięknego, poprawnego i starannego pisania; pismo kaligraficzne;
2. piękne, staranne pismo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sztuka polegająca na pięknym, starannym pisaniu;
Wiktionary
Kaligrafia (gr. "καλλιγραφία" od "καλὸς" 'piękny' i "γρᾰ́φειν" 'pisać') – sztuka starannego i estetycznego pisania, często również zdobionego artystycznie. Nauka kaligrafii miała kształtować charakter oraz cierpliwość. Kaligrafia była podstawowym przedmiotem w szkołach. Do około 1960 r. była w Polsce przedmiotem nauczania początkowego, mającym na celu doskonalenie pisma odręcznego.
Wikipedia
(1.1) Opłaty za kaligrafię, taniec i szachy są zawarte w czesnym za szkołę.
Wiktionary
IPA: ˌkalʲiˈɡrafʲja, AS: kalʹigrafʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. kaligraf m., kaligrafista m., kaligrafowanie n., wykaligrafowanie n.
czas. kaligrafować ndk., wykaligrafować dk.
przym. kaligraficzny
przysł. kaligraficznie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: kaligraficznie
SJP.pl
1. czytelnie, starannie napisany;
2. związany z kaligrafią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z kaligrafią
(1.2) napisany ozdobnym pismem odręcznym
Wiktionary
(1.2) KTO PISAŁ nasze twarze na pewno ospa / kaligraficznym piórem znacząc swoje „o”
Wiktionary
rzecz. kaligraf mos., kaligrafia ż., kaligrafowanie n.
czas. kaligrafować ndk., wykaligrafować dk.
przysł. kaligraficznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kaligrafować.
Wiktionary
IPA: ˌkalʲiɡrafɔˈvãɲɛ, AS: kalʹigrafovãńe
Wiktionary
rzecz. wykaligrafowanie n., kaligrafia ż., kaligraf m., kaligrafista m.
czas. kaligrafować ndk., wykaligrafować dk.
przym. kaligraficzny
przysł. kaligraficznie
Wiktionary
pisać starannie, ładnie, zgodnie z prawidłami kaligrafii
SJP.pl
czasownik
(1.1) pisać zgodnie z zasadami kaligrafii
Wiktionary
(1.1) – To prawda, nie potrafię kaligrafować, ale staram się w miarę wyraźnie wypisywać receptę
(1.1) Korespondencja jest pięknie kaligrafowana, ma ozdobne pieczęcie.
Wiktionary
IPA: ˌkalʲiɡraˈfɔvat͡ɕ, AS: kalʹigrafovać
Wiktionary
rzecz. kaligrafia ż., kaligraf m., kaligrafista m., kaligrafowanie n., wykaligrafowanie n.
czas. wykaligrafować dk.
przym. kaligraficzny
przysł. kaligraficznie
Wiktionary
utwór poetycki, którego treść obrazowana jest specjalnie opracowanym układem graficznym tekstu
SJP.pl
Kaligula, oficjalna tytulatura cesarska Gaius Iulius Caesar Augustus Germanicus (ur. 31 sierpnia 12, zm. 24 stycznia 41) – cesarz rzymski od 19 marca 37 do swojej śmierci.
Wikipedia
roślina doniczkowa; kalia, cantedeskia
SJP.pl
dawniej: człowiek pompujący powietrze do miechów organowych; kalikator
SJP.pl
Kalikant, kalikancista (łac. "calcare" – deptać) – osoba wprawiająca w ruch miechy w organach piszczałkowych. Kalikowanie polegało na wprawianiu nogami w ruch pedałów dźwigniowych (rzadziej ręcznej korby lub dźwigni), które poprzez urządzenia pośrednie, najczęściej mniejsze miechy, dostarczało ciśnienia do głównego miecha.
Wikipedia
miasto w Indiach
SJP.pl
dawniej: człowiek pompujący powietrze do miechów organowych; kalikant
SJP.pl
gatunek perkalu (cienkie płótno bawełniane)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: gatunek perkalu (cienkiego płótna bawełnianego); kaliko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kalikować.
Wiktionary
czas. kalikować ndk.
Wiktionary
pompować powietrze do miechów organowych
SJP.pl
czasownik
(1.1) dąć w miech organów
Wiktionary
(1.1) W tę niedzielę Jasiek będzie kalikował organiście.
Wiktionary
IPA: ˌkalʲiˈkɔvat͡ɕ, AS: kalʹikovać
Wiktionary
rzecz. kalikowanie n.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.;
Wiktionary
Kalikst, Kalist – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od przymiotnika gr. 'kalós' (łac. "Callistus, Callixtus"). Forma 'kállistos' oznacza 'bardzo dobry, bardzo piękny'.
Żeńskim odpowiednikiem jest Kalista lub Kaliksta.
Kalikst imieniny obchodzi: 16 kwietnia, 14 sierpnia, 14 października i 13 listopada.
Wikipedia
IPA: ˈkalʲikst, AS: kalʹikst
Wiktionary
rzecz. kalikstyn m.
:: fż. Kalista ż., Kaliksta ż.
przym. Kalikstowy
Wiktionary
piaszczysty pył nad Oceanem Atlantyckim, przenoszony wiatrem znad marokańskiej części Sahary
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
piaszczysty pył nad Oceanem Atlantyckim, przenoszony wiatrem znad marokańskiej części Sahary
SJP.pl
Kalimagnezja – nawóz potasowy składający się z siarczanu potasu (#PATRZ ; 26–30%) i siarczanu magnezu (#PATRZ ; 25–38%).
Wikipedia
afrykański instrument muzyczny z grupy idiofonów szarpanych; mbira, zanza
SJP.pl
drzewo lub krzew z rodziny przewiertniowatych; owoc tego drzewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Viburnum|L.|ref=tak., drzewo lub krzew o białych lub różowych kwiatach i czerwonych, czarnych lub żółtych trujących owocach;
(1.2) owoc kaliny (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rozchylając kaliny i czarny bez, szli pod górę.
Wiktionary
IPA: kaˈlʲĩna, AS: kalʹĩna
Wiktionary
rzecz. Kalina ż., Kalinka ż., Kalinówka ż., Kalinowo n.
:: zdrobn. kalinka
przym. kalinowy, Kalinowy
Wiktionary
kalinek błękitny - krab występujący w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego i w Zatoce Meksykańskiej, zawdzięczający swoją nazwę niebieskim odnóżom; krab błękitny, krab niebieski
SJP.pl
słodkowodna ryba z rodziny karpiowatych; lin, pszenicznik, oczeretniak
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Zobacz też: Kallinik.
Kalinik – imię męskie pochodzenia greckiego Καλλίνικος ("Kalinikios"), oznaczające „ten, kto się wyróżnia urodą”. W Kościele katolickim jest kilku świętych patronów tego imienia.
Kalinik imieniny obchodzi 28 stycznia, 23 sierpnia i 6 listopada.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Twer, oficjalna nazwa między 1931-1990 rokiem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. kaliniński
Wiktionary
miasto w Rosji (Królewiec)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. Królewiec, miasto obwodowe w Federacji Rosyjskiej, położone u ujścia Pregoły do Bałtyku;
Wiktionary
(1.1) Sieć RŻD składa się z 17 magistral, które przechodzą przez cały kraj – od Kaliningradu do Władywostoku.
Wiktionary
rzecz. kaliningradczyk mos., kaliningradka ż.
przym. kaliningradzki
Wiktionary
(1.1) Królewiec
Wiktionary
mieszkaniec Kaliningradu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kaliningradu
Wiktionary
rzecz. Kaliningrad mrz.
:: fż. kaliningradka ż.
przym. kaliningradzki
Wiktionary
mieszkanka Kaliningradu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Kaliningradu
Wiktionary
rzecz. Kaliningrad mrz.
:: fm. kaliningradczyk mos.
przym. kaliningradzki
Wiktionary
przymiotnik od: Kaliningrad
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Kaliningradu, związany z Kaliningradem
Wiktionary
(1.1) Powiat węgorzewski od północy graniczy z obwodem kaliningradzkim.
Wiktionary
rzecz. Kaliningrad m., kaliningradczyk mos., kaliningradka ż.
Wiktionary
(1.1) królewiecki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Kalinin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kalininem, dotyczący Kalinina
Wiktionary
rzecz. Kalinin mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: kalina
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
pęcherznica kalinolistna - gatunek rośliny z rodziny różowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający liście jak kalina
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa wielu wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Kalinowo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osiedle w Lublinie
SJP.pl
Kalinowszczyzna (hist. "Przedmieście Lwowskie") – dzielnica mieszkaniowa w Lublinie, położona w północno-wschodniej części miasta. Wieś królewska w starostwie lubelskim województwa lubelskiego w 1786 roku.
Wikipedia
1. odnoszący się do kaliny;
2. mający kolor owoców kaliny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kaliną, dotyczący kaliny
Wiktionary
(1.1) Na stoku wzgórza, wpośród krzaków kalinowych, w cieniu buków, dębów i jarzębiny, i srebrnych topoli jest grób królewny scytyjskiej.
Wiktionary
IPA: ˌkalʲĩˈnɔvɨ, AS: kalʹĩnovy
Wiktionary
rzecz. kalina ż., Kalina ż., kalinka ż., Kalinka ż., Kalinówka ż., Kalinowo n.
przym. Kalinowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, w rejonie samborskim obwodu lwowskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. kalinowski
Wiktionary
szarynka kalinówka - gatunek stonki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto rejonowe na Ukrainie, położone w obwodzie winnickim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ka.liˈnuf.ka
Wiktionary
przym. kalinowski, kalinówecki, kalinowy, Kalinowy
rzecz. kalina ż., Kalina ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. muza poezji epicznej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;
Wiktionary
(1.1) Kaliopa i jej siostry uświetniały śpiewem biesiady bosko-ludzkie oraz uczty olimpijskie bogów.
(1.1) Atrybutami Kaliopy były: tabliczka, rylec i trąba.
Wiktionary
IPA: kaˈlʲjɔpa, AS: kalʹi ̯opa
Wiktionary
(1.1) Kaliope, Kalliope
Wiktionary
w mitologii greckiej: muza poezji epickiej, przedstawiana z tabliczką i rylcem
SJP.pl
balladowa improwizacja w rytmach afrykańskich; calypso
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w botanice: osłonka szczytu korzenia; kalyptra
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny komelinowatych; smużyna
SJP.pl
przymiotnik od: Kalisz, Kalisz Pomorski, Kaliskie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Kalisza, związany z Kaliszem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nadchodziły tymczasem partie rekruckie z innych obwodów kaliskiego województwa.
Wiktionary
IPA: kaˈlʲisʲci, AS: kalʹisʹḱi
Wiktionary
rzecz. Kaliskie n., Kalisz mrz., kaliszanin mos., kaliszanka ż.
przym. podkaliski
Wiktionary
przymiotnik od: Kalisz, Kalisz Pomorski, Kaliskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. region w środkowej Polsce
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) W Kaliskiem rozpogodziło się na dobre.
Wiktionary
rzecz. Kalisz mos./mrz., kaliszanin mos., kaliszanka ż., Kaliszowa ż., Kaliszówna ż.
przym. kaliski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) grub. neol. kalesony
Wiktionary
(1.1) kalesony
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Kalista – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "najpiękniejsze". Jest odpowiednikiem męskiego imienia Kalikst. Istnieją dwie święte o tym imieniu.
Kalista i Kaliksta imieniny obchodzą 19 stycznia i 25 kwietnia.
Wikipedia
rodzaj roślin z rodziny mirtowatych; kuflik
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kalisteniką, dotyczący kalisteniki
(1.2) odpowiedni kalistenice
Wiktionary
(1.2) Trening kalisteniczny bazuje na wykonywaniu ćwiczeń z ciężarem własnego ciała. Pozwala w harmonijny sposób rozwinąć całą sylwetkę i możesz wykonać go tam, gdzie tylko chcesz, także w domu.
Wiktionary
rzecz. kalistenika ż.
przysł. kalistenicznie
Wiktionary
trening siłowy z wykorzystaniem wyłącznie swojej masy ciała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. rodzaj treningu siłowego, wykonywanego w oparciu o ćwiczenia wykorzystujące ciężar własnego ciała;
Wiktionary
Kalistenika ( κάλλος "kállos" „piękno” i σθένος "sthénos" „siła”) – aktywność fizyczna polegająca na treningu oporowym, opartym na ćwiczeniach z wykorzystaniem własnej masy ciała, takich jak np. „pompki”, „mostki”, „brzuszki” i „dipy”.
Wikipedia
(1.1) W USA powstał Ghetto Workout, spopularyzowany przez grupy czarnoskórych mężczyzn, którzy umieszczali w internecie materiały wideo ze swoich nadzwyczajnych – jak na tamten czas (lata 2007-2010) – treningów na placach do kalisteniki, umiejscowionych w obrębie osiedli, zwanych potocznie „gettami”.
Wiktionary
przym. kalisteniczny
przysł. kalistenicznie
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Kalistrat – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się ze złożenia słów "kalios" i "stratos" oznaczających kolejno "piękno" i "armia". Imię to nosiło kilku świętych katolickich.
Kalistrat imieniny obchodzi 10 października i 26 października.
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. duże miasto w Polsce, w południowo-wschodniej Wielkopolsce;
(1.2) geogr. wieś w województwie mazowieckim, w gminie Regimin;
(1.3) geogr. wieś w województwie pomorskim, w gminie Dziemiany;
(1.4) geogr. zob. Kalisz Pomorski.;
Wiktionary
Kalisz ( Calisia, קאַליש) – miasto na prawach powiatu, drugie pod względem liczby ludności (po Poznaniu) i czwarte pod względem powierzchni (po Poznaniu, Pile i Koninie) w województwie wielkopolskim, historyczna stolica Wielkopolski obok Poznania, stolica Kaliskiego, siedziba powiatu kaliskiego, jeden z dwóch głównych ośrodków aglomeracji kalisko-ostrowskiej i Kaliskiego Okręgu Przemysłowego. Miasto położone w środkowo-zachodniej Polsce na Wysoczyźnie Kaliskiej, nad Prosną, u ujścia Swędrni.
Wikipedia
(1.1) W Kaliszu urodził się prezydent Polski – Stanisław Wojciechowski.
Wiktionary
IPA: ˈkalʲiʃ, AS: kalʹiš
Wiktionary
rzecz. Kaliskie n., kaliszanin mos., kaliszanka ż.
przym. kaliski
Wiktionary
mieszkaniec Kalisza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kalisza lub Kalisza Pomorskiego
(1.2) osoba pochodząca z Kalisza lub Kalisza Pomorskiego, urodzona w Kaliszu, Kaliszu Pomorskim
Wiktionary
Kaliszanin – czasopismo wydawane w latach 1870–1892 w Kaliszu, dwa razy w tygodniu, przez Karola Hindemitha; od 1893 ukazywało się pod tytułem „Gazeta Kaliska”.
Wikipedia
(1.1) W skład sześcioosobowej ekspedycji wchodzą – prócz legniczan – dwaj kaliszanie.
Wiktionary
IPA: ˌkalʲiˈʃãɲĩn, AS: kalʹišãńĩn
Wiktionary
rzecz. Kalisz m.
:: fż. kaliszanka ż.
przym. kaliski
Wiktionary
mieszkanka Kalisza, Kalisza Pomorskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Kalisza
(1.2) kobieta pochodząca z Kalisza, urodzona w Kaliszu
Wiktionary
Fabryka Pieczywa Cukierniczego „Kaliszanka” w Kaliszu – byłe przedsiębiorstwo przemysłu spożywczego z siedzibą w Kaliszu, założone w 1892 r., znacjonalizowane w 1948, sprywatyzowane w 1992, od 2005 w grupie kapitałowej Jutrzenka (obecnie Colian Holding); jeden z największych producentów wafli w czekoladzie w Polsce, produkowała m.in. wafle Grześki i herbatniki BeBe.
Wikipedia
IPA: ˌkalʲiˈʃãnka, AS: kalʹišãnka
Wiktionary
rzecz. Kalisz m.
:: fm. kaliszanin m.
przym. kaliski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
stop niklu z glinem używany do wyrobu naczyń ogniotrwałych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w obwodzie rostowskim Rosji, lewy dopływ Dońca
Wiktionary
z łaciny: potas (pierwiastek chemiczny)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. cienki papier służący do odbijania pisma, rysunku;
2. przezroczysty papier lub materiał płócienny do rysunków technicznych kopiowanych później na papierze światłoczułym;
3. odwzorowany rysunek, obraz;
4. wyraz lub związek wyrazowy, będący dosłownym tłumaczeniem z obcego języka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) papier powleczony z jednej strony farbą, wkładany między dwa arkusze papieru, aby na drugim otrzymać kopię tego, co jest pisane na pierwszym;
(1.2) półprzezroczysty papier służący do kopiowania rysunków i przenoszenia ich na inny papier;
(1.3) wierne odtworzenie jakiegoś wzoru, schematu lub sytuacji w nowych okolicznościach lub nowym miejscu
(1.4) jęz. wyraz lub wyrażenie złożone z rodzimych składników, lecz zbudowane na wzór obcego wyrazu lub wyrażenia;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.4) Przykładem kalki może być polskie słowo „zaimek”. Wydaje się posiadać swojską postać, a w istocie rzeczy jest dosłownym tłumaczeniem łacińskiego wzoru.
Wiktionary
rzecz. kalkowanie n., przekalkowanie n., przekalkowywanie n.
czas. kalkować ndk., przekalkować dk., przekalkowywać ndk.
przym. kalkowy
Wiktionary
(1.4) kalka językowa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. sproszkowane szkło z recyklingu stosowane jako surowiec szklarski
Wiktionary
1. technika nanoszenia na gładkie powierzchnie kolorowych ilustracji z odpowiednio przygotowanego papieru;
2. papier z taką ilustracją;
3. ilustracja naniesiona taką techniką
SJP.pl
Kalkomania – technika zdobnicza obejmująca druk na specjalnym papierze, którego obraz jest przeznaczony do przeniesienia na inną powierzchnię. Wynalezienie tej techniki ok. 1750 roku przypisuje się Simonowi François Ravenetowi – francuskiemu grawernikowi, który wyemigrował do Anglii. Kalkomania może być sucha, wodna, ceramiczna itp.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odbijanie rysunku za pomocą kalki
(1.2) przen. kopiowanie czyjegoś sposobu, stylu lub pomysłu
(1.3) jęz. zapożyczanie z obcego języka
Wiktionary
rzecz. kalka ż., przekalkowanie n., przekalkowywanie n.
czas. kalkować ndk., przekalkować dk., przekalkowywać ndk.
przym. kalkowany, kalkowy, przekalkowany, przekalkowywany
ims. kalkujący
Wiktionary
1. pracownia, w której kalkuje się wykresy, rysunki itp.;
2. dawniej: urządzenie do pompowania powietrza do miechów organowych
SJP.pl
Kalkownia – była osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nidzickim, w gminie Nidzica.
Miejscowość zanikła, nazwę zniesiono z 1.01.2021 r.
Miejscowość wchodziła w skład sołectwa Bolejny.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: kalka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kalką, dotyczący kalki
Wiktionary
rzecz. kalka ż., kalkowanie n., przekalkowanie n., przekalkowywanie n.
czas. kalkować ndk., przekalkować dk., przekalkowywać ndk.
przym. kalkowany, przekalkowany, przekalkowywany
ims. kalkujący
Wiktionary
[czytaj: kalksztajn] nazwisko
SJP.pl
Ka
Wikipedia
przymiotnik od: Kalkuta
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kalkutą, dotyczący Kalkuty
Wiktionary
rzecz. Kolkata ż., Kalkuta ż.
Wiktionary
1. obliczenie, wyliczenie, rachunek;
2. rozważanie szans na powodzenie jakichś działań i planowanie ich przebiegu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hand. ustalanie kosztów na jednostkę towarów lub usług
(1.2) rozważanie nad szansami przedsięwzięcia
Wiktionary
Kalkulacja (łac. "calculatio" – obliczenie) – jest to ustalenie kosztu jednostkowego wytworzonego produktu, dostarczenie informacji o wysokości poniesionych kosztów oraz o wysokości poszczególnych kosztów w całości (układ kalkulacyjny kosztów). Kalkulacja stanowi istotny etap rachunku kosztów.
Wikipedia
rzecz. kalkulator mrz., kalkulowanie n., skalkulowanie n., kalkulatorek m.
czas. kalkulować ndk., skalkulować dk.
przym. kalkulacyjny
Wiktionary
(1.1) liczenie, obliczanie, planowanie, wyliczanie
(1.2) planowanie, przemyśliwanie, rozważanie
Wiktionary
związany z kalkulacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący kalkulacji
Wiktionary
rzecz. kalkulatorek m., kalkulacja ż., kalkulator m., kalkulowanie n.
czas. kalkulować ndk.
Wiktionary
osoba zatrudniona do przeprowadzenia kalkulacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pracownik, który zajmuje się wykonywaniem kalkulacji;
Wiktionary
Zobacz też: Kalkulator (zawód).
Kalkulator – przenośne urządzenie liczące służące do wykonywania obliczeń matematycznych. Współcześnie najczęściej elektroniczne i o niewielkich kompaktowych rozmiarach. Dawniej mechaniczne, nazywane maszyną kalkulacyjną i zdolne do wykonywania jedynie podstawowych operacji arytmetycznych.
Wikipedia
(1.1) Kuratorium zabroniło korzystania z kalkulatorów podczas egzaminu maturalnego.
Wiktionary
IPA: ˌkalkuˈlatɔr, AS: kalkulator
Wiktionary
rzecz. kalkulant m., kalkulantka ż., kalkulacja ż., kalkulowanie n., wykalkulowanie n., skalkulowanie n.
:: zdrobn. kalkulatorek m.
:: fż. kalkulatorka ż.
czas. kalkulować ndk., wykalkulować dk., skalkulować dk.
przym. kalkulatorowy, kalkulacyjny
Wiktionary
(1.1) żart. liczydło, komputer
Wiktionary
zdrobnienie od: kalkulator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zdrobn. kalkulator
Wiktionary
(1.1) W latach osiemdziesiątych dwudziestego wieku dzieci z zamożniejszych rodzin szpanowały w szkołach elektronicznymi zegarkami z kalkulatorkiem.
Wiktionary
IPA: ˌkalkulaˈtɔrɛk, AS: kalkulatorek
Wiktionary
rzecz. kalkulator m., kalkulant m., kalkulantka ż., kalkulacja ż., kalkulowanie n., wykalkulowanie n., skalkulowanie n.
:: fż. kalkulatorka ż.
czas. kalkulować ndk., wykalkulować dk., skalkulować dk.
przym. kalkulatorowy, kalkulacyjny
Wiktionary
kobieta zatrudniona do przeprowadzenia kalkulacji
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kalkulatorem, dotyczący kalkukatora
Wiktionary
rzecz. kalkulator m., kalkulatorek m.
Wiktionary
urządzenie mierzące czas międzymiastowej rozmowy telefonicznej
SJP.pl
obliczać, rozważać
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) obliczać, rachować, dokonywać kalkukacji
(1.2) przen. liczyć na coś
czasownik zwrotny kalkulować się
(2.1) opłacać się
(2.2) być rezultatem kalkulowania
Wiktionary
(1.1) Nauczyła się momentalnie kalkulować trygonometrię układu celowniczego działa jonowego.
(1.2) Kalkulują nie tylko przez wzgląd na to, co mogą stracić wchodząc zbyt wcześnie w związek małżeński, dostrzegają także korzyści – związek formalny skróci przedłużający się niepokojąco czas pozostawania panną.
Wiktionary
rzecz. kalkulatorek m., kalkulator m., kalkulacja ż., kalkulowanie n.
przym. kalkulacyjny
Wiktionary
miasto w Indiach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w delcie Gangesu w północno-wschodnich Indiach, stolica stanu Bengal Zachodni;
Wiktionary
(1.1) Kalkuta położona jest w delcie Gangesu.
Wiktionary
IPA: kalˈkuta, AS: kalkuta
Wiktionary
rzecz. Kolkata ż.
przym. kalkucki, podkalkucki
Wiktionary
(1.1) Kolkata
Wiktionary
mieszkaniec Kalkuty
SJP.pl
mieszkanka Kalkuty
SJP.pl
1. trująca bylina z rodziny obrazkowatych; czermień
2. roślina z rodziny obrazkowatych, uprawiana jako roślina ozdobna; kalia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) astr. drugi co do wielkości księżyc Jowisza, trzeci w Układzie Słonecznym;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Cztery największe księżyce Jowisza (Kallisto, Europa, Ganimedes, Io) to tzw. księżyce galileuszowe, odkryte przez Galileusza.
Wiktionary
merystem przyranny wytwarzany z tkanki miękiszowej rośliny na uszkodzonej powierzchni; kalus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. rodzaj tkanki miękiszowej roślin;
Wiktionary
(1.1) Wystawiony na działanie promieni kallus często zawiera chlorofil.
Wiktionary
rzecz. kalus mrz.
przym. kalusowy, kallusowy
Wiktionary
(1.1) war. kalus
Wiktionary
→ kallus; kalusowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący kallusa
Wiktionary
rzecz. kallus mrz., kalus mrz.
Wiktionary
(1.1) war. kalusowy
Wiktionary
1. obce imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
głowonóg mający walcowate ciało z licznymi ramionami otaczającymi otwór gębowy, poruszający się ruchem odrzutowym, żyjący gromadnie w Atlantyku i Morzu Śródziemnym; kałamarnica; loligo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Teuthida|ref=tak., gatunek głowonoga;
(1.2) kulin. spoż. zwierzę z gatunku kalmarów (1.1); zwykle w lm.
Wiktionary
Kalmar – miasto w południowo-wschodniej Szwecji, nad Cieśniną Kalmarską (Morze Bałtyckie). Ośrodek administracyjny Regionu Kalmar (236 501 mieszkańców) i Gminy Kalmar (60 649 mieszkańców).
Wikipedia
(1.2) Dokładnie oczyszczone z błon kalmary (tułowia, czułki i głowy) umyć starannie i zalać w rondlu zimną wodą.
Wiktionary
IPA: ˈkalmar, AS: kalmar
Wiktionary
rzecz. kalmarowiec mzw., kalmarownik mzw., kalmarzec mzw.
Wiktionary
(1.1) kałamarnica
Wiktionary
przymiotnik od: Kalmar
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kalmarem, dotyczący Kalmaru, pochodzący z Kalmaru
Wiktionary
rzecz. Kalmar mrz.
Wiktionary
rząd morskich głowonogów o walcowatym ciele z licznymi ramionami otaczającymi otwór gębowy; kałamarnice
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Architeuthis dux|Steenstrup|ref=tak., duży głowonóg morski, jeden z największych mięczaków na świecie;
Wiktionary
(1.1) Największy znany okaz kalmarca złowiono w 1887 roku.
Wiktionary
rzecz. kalmar mzw.
Wiktionary
(1.1) kałamarnica olbrzymia
Wiktionary
rodzaj z rodziny wrzosowatych obejmujący siedem gatunków krzewów występujących w Ameryce Północnej i na Kubie
SJP.pl
Ka
Wikipedia
białko występujące powszechnie w organizmach eukariotycznych, działające w obecności jonów wapnia
SJP.pl
Kalmodulina (ang. "calcium-modulated protein, CaM," "białko modulowane przez wapń") – małe (16,7 kDa) białko modulatorowe, powszechnie występujące w organizmach eukariotycznych, o konserwatywnej ewolucyjnie strukturze: składa się z jednego łańcucha polipeptydowego o długości 148 reszt aminokwasowych. Odkryte w 1970 r. równocześnie przez dwa zespoły badaczy, zyskało stosowaną dziś nazwę w 1979.
Wikipedia
1. dawniej: tatarak;
2. gatunek wódki przygotowanej jako nalewka na korzeniach tataraku; kalmusówka; ajerówka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przestarzałe: słodka wódka, sporządzona jako nalewka na korzeniach tataraku; ajerówka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Kalników – wieś w Polsce położona na Płaskowyżu Tarnogrodzkim, w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Stubno. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kalników. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) gwara. zanieczyszczony
Wiktionary
(1.1) Po wczorajszym deszczu Soła była kalna
Wiktionary
w handlu: strata na wadze towaru, spowodowana wyschnięciem przy transportowaniu lub przechowywaniu
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin z gromady wątrobowców
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny astrowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina z rodzaju nazwa systematyczna|Calocephalus|ref=tak.
Wiktionary
Kalocefalus ("Calocephalus") – rodzaj roślin z rodziny astrowatych ("Asteraceae"). Obejmuje co najmniej 9 gatunków występujących naturalnie w Australii.
Wikipedia
rzadko: kalafonia;
1. produkt uboczny destylacji żywic drzew iglastych, używany m.in. do nacierania włosia smyczków;
2. dawniej, żartobliwie: napój alkoholowy
SJP.pl
[czytaj: kalokagatia] ideał wychowania arystokratycznego w starożytnej Grecji; kalokagatia, kalokagathos, kalos kagathos
SJP.pl
[czytaj: kaloKAgatos] ideał wychowania arystokratycznego w starożytnej Grecji; kalokagatia, kalokagathia, kalos kagathos
SJP.pl
ideał wychowania arystokratycznego w starożytnej Grecji; kalokagathia, kalokagathos, kalos kagathos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. w starożytnej Grecji: ideał etyczny łączący doskonałość duchową z pięknem fizycznym
Wiktionary
Kalokagatia, kalokagathia ( καλοκαγαθία "kalokagathia", od καλὸς κἀγαθός "kalos kagathos" – dosł. „piękny i dobry”), właściwa forma "kalokagathia" – greckie pojęcie oznaczające połączenie dobra z pięknem. W tym samym znaczeniu, lecz jako "καλὸς καὶ ἀγαθός" lub "καλὸς κἀγαθός" występowało w dziełach Homera, Solona i Tukidydesa. Było ono odzwierciedleniem szlachetnego i etycznego postępowania. Pierwszą znaną z imienia osobą, która użyła tego pojęcia, był Ksenofont.
Wikipedia
(1.1) Jeśli jednak pokolenie inicjatorów nowożytnego olimpizmu miało prawo wierzyć w taką ewolucję sportu, która zbliżać się będzie stopniowo do kalokagatii, to późniejsze generacje działaczy olimpijskich wyzbyły się złudzeń (…)
(1.1) Gdy łącząc piękno i dobro powołujemy się na tradycje Starożytności, na kalokagatię - nie pamiętamy zwykle, że był to ideał wychowania młodzieży greckiej, coś w rodzaju kodeksu rycerskiego (…)
Wiktionary
minerał i związek chemiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. chlorek rtęci(I), biała, słabo rozpuszczalna w wodzie substancja używana m.in. jako środek antyseptyczny lub przeczyszczający;
Wiktionary
(1.1) Wysypał odważony kalomel, przetarł talerzyki metalowe i po raz drugi nadważył… Dopiero za czwartym razem wagę utrafił.
Wiktionary
przym. kalomelowy
Wiktionary
przymiotnik od: kalomel, np. półogniwo kalomelowe
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z kalomelem
Wiktionary
(1.1) Jak widać z powyższego wzoru potencjał elektrody kalomelowej zależy od stężenia jonów chlorkowych.
Wiktionary
rzecz. kalomel m.
Wiktionary
nauka o symetrii i harmonii
SJP.pl
największy z nietoperzy, o rozpiętości skrzydeł do półtora metra; rudawka malajska, pies latający
SJP.pl
wieś w Polsce koło Łodzi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. jednostka wartości odżywczej pokarmu;
2. pozaukładowa jednostka ciepła, równa 4,19 dżula
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. pozaukładowa jednostka ciepła równa ilości ciepła potrzebnej do podgrzania 1 grama wody o 1 kelwin;
(1.2) pot. kilokaloria
Wiktionary
Kaloria ( calor – ciepło), skrót cal – wspólna nazwa różnych jednostek ciepła; historycznie definiowana jako ciepło potrzebne do ogrzania grama wody o jeden stopień Celsjusza. Definicja ta jest nieprecyzyjna przez zależność ciepła właściwego wody od temperatury, ciśnienia i składu izotopowego, przez co powstały różne warianty tej jednostki, zdefiniowane ściślej.
Wikipedia
(1.2) Jestem na diecie i mogę zjeść dziennie tylko tysiąc kalorii.
Wiktionary
IPA: kaˈlɔrʲja, AS: kalorʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. kaloryczność ż.
przym. kaloryczny
przysł. kalorycznie
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) plural|kaloria.
Wiktionary
IPA: kaˈlɔrʲjɛ, AS: kalorʹi ̯e
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od kaloria
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób kaloryczny
Wiktionary
rzecz. kaloria ż.
przym. kaloryczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: kalorycznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: kaloryczny
SJP.pl
1. liczba kalorii określonego produktu spożywczego;
2. liczba kalorii (jednostek ciepła) przy spalaniu określonego surowca lub paliwa, np. kaloryczność węgla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ilość energii jaką można uzyskać przez strawienie pokarmu albo spalenie paliwa
Wiktionary
rzecz. kaloria ż.
przym. kaloryczny
Wiktionary
(1.1) (dla spalania) wartość opałowa, wartość energetyczna
Wiktionary
pełen kalorii, zawierający wiele kalorii (zazwyczaj o posiłku)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. dotyczący kalorii
przymiotnik jakościowy
(2.1) spoż. bogaty w kalorie, dostarczający dużo energii
Wiktionary
(2.1) Owoce są zwykle bardzo kaloryczne.
Wiktionary
rzecz. kaloria ż., kaloryczność ż.
przysł. kalorycznie
Wiktionary
1. urządzenie do ogrzewania pomieszczeń;
2. potocznie: wyćwiczone mięśnie brzucha; ośmiopak, sześciopak, six-pack, ABS, kratka, dziesięciopak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) element grzewczy w postaci połączonych ze sobą równolegle w płaszczyźnie metalowych rur, przez które przepływa gorąca woda lub para wodna;
(1.2) przen. pot. anat. wyraziste mięśnie brzucha
(1.3) środ. muz. przen. akordeon
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) środ. wojsk. przen. plutonowy
Wiktionary
(1.1) Znowu kaloryfer w łazience się zapowietrzył.
(1.1) Szkolne kaloryfery znowu nie grzeją i jeśli niska temperatura utrzyma się do jutra, będą musieli zwolnić nas z zajęć.
(1.2) Ćwiczę od kilku tygodni, żeby w lecie pokazać ładny kaloryfer na plażaaży.
(1.3) Od tygodnia syn sąsiadów rzępoli na kaloryferze, tak że uszy więdną.
(2.1) Po szkółce podoficerskiej Jacek podpisał kontrakt zawodowy i został kaloryferem w jednostce przeciwlotniczej.
Wiktionary
IPA: ˌkalɔˈrɨfɛr, AS: kaloryfer
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. kaloryferek m.
przym. kaloryferowy
Wiktionary
(1.1) grzejnik, grzejnik CO, wymiennik cieplny
(1.2) sześciopak
(1.3) akordeon, harmonia, harmoszka
Wiktionary
zdrobnienie od: kaloryfer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: kaloryfer
Wiktionary
rzecz. kaloryfer mos./mrz.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od kaloryfer
Wiktionary
IPA: ˌkalɔrɨfɛˈrɔvɨ, AS: kaloryferovy
Wiktionary
rzecz. kaloryfer mrz.
Wiktionary
1. urządzenie do ogrzewania pomieszczeń;
2. potocznie: wyćwiczone mięśnie brzucha; ośmiopak, sześciopak, six-pack, ABS, kratka, dziesięciopak
SJP.pl
rzadko: nauka i studia nad właściwościami ciepła; termologia
SJP.pl
urządzenie wykorzystywane do mierzenia ilości ciepła pobieranego lub oddawanego przez ciało
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. fiz. przyrząd służący do pomiaru ilości ciepła wydzielanego lub pochłanianego podczas procesów chemicznych i fizycznych
Wiktionary
Kalorymetr – przyrząd laboratoryjny do pomiaru ciepła wydzielanego lub pobieranego podczas procesów chemicznych i fizycznych.
Wykorzystywany jest przede wszystkim do wyznaczania ciepła właściwego cieczy i ciał stałych, ciepła topnienia i ciepła parowania. Pomiar kalorymetryczny umożliwia też badanie zmian w czasie wartości termodynamicznych takich jak entalpia i entropia, umożliwiając szczegółową analizę przemian zachodzących w analizowanym układzie.
Wikipedia
rzecz. kalorymetria ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział chemii fizycznej i termodynamiki zajmujący się rozwijaniem technik pomiaru ciepła powstającego w wyniku reakcji chemicznych i rozmaitych procesów fizycznych;
Wiktionary
Kalorymetria (łac. "calor" = ciepło) – dział chemii fizycznej i termodynamiki zajmujący się rozwijaniem technik pomiaru ciepła powstającego w wyniku reakcji chemicznych i rozmaitych procesów fizycznych.
Kalorymetria dostarcza wielu cennych informacji o termodynamicznym przebiegu procesu. Pomiar ciepła przemiany umożliwia bowiem ustalenie także wartości zmian innych wielkości termodynamicznych takich jak entalpia, entropia i wiele innych.
Wikipedia
odnoszący się do kalorymetru lub kalorymetrii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. związany z kalorymetrem lub z kalorymetrią
Wiktionary
rzecz. kalorymetr mrz., kalorymetria ż.
przysł. kalorymetrycznie
Wiktionary
model samochodu marki Daewoo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. gumowy but;
2. dawniej: gumowa nakładka ochronna na but
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) obuw. gumowy but służący do ochrony przed błotem lub wodą;
(1.2) pot. zob. sędzia kalosz.
Wiktionary
Kalosze (gumowce, gumiaki) – gumowe obuwie chroniące nogi lub buty przed zamoczeniem.
Pierwotnie była to jedynie osłona na obuwie: bardzo niskie, tylko do kostki, zakładano je na buty, aby je chronić przed zabrudzeniem i zamoczeniem. Po dojściu na miejsce można było kalosze zdjąć i chodzić w butach lub kapciach. W niektórych państwach ten typ jest nadal bardzo popularny, w Polsce obecnie są w tej postaci rzadko używane.
Wikipedia
(1.1) Pada deszcz, załóż kalosze!
Wiktionary
IPA: ˈkalɔʃ, AS: kaloš
Wiktionary
(1.1) gumowiec, pot. gumiak
Wiktionary
1. gumowe obuwie służące ochronie przed deszczem i błotem;
2. dawniej: gumowe obuwie nakładane na inne obuwie w celu ochrony ich przed deszczem i błotem
SJP.pl
zdrobnienie od: kalosz
SJP.pl
przymiotnik od: kalosz
SJP.pl
1. sklepienie czaszki ludzkiej;
2. czasza
3. przyrząd używany w protetyce przy wykonywaniu protez
SJP.pl
związany z kalotechniką (upiększającą kosmetyką ciała, włosów i paznokci)
SJP.pl
sztuka upiększania ciała, zwłaszcza włosów i paznokci
SJP.pl
czapeczka noszona przez dostojników w kościele katolickim; piuska
SJP.pl
pierwsza technika fotograficzna
SJP.pl
Ka
Wikipedia
1. w botanice: wielocukrowiec zbudowany z glukozy, zasklepiający pory rurek sitowych roślin w okresie ich spoczynku;
2. w biologii: substancja występująca w cystolitach, łagiewce pyłkowej i mlecznikach
SJP.pl
Kaloza – organiczny związek chemiczny, polisacharyd z grupy β-glukanów, zbudowany z reszt glukozy połączonych wiązaniami β-1,3-glikozydowymi. Występuje okresowo w ścianach komórkowych roślin, głównie w miejscach zranienia. Odkłada się także wokół komórek sitowych. Ma zdolność do silnego pęcznienia, dzięki czemu izoluje protoplast (blokuje dyfuzję).
Wikipedia
w hinduizmie: okres od początku do końca świata
SJP.pl
Kalpa (sanskryt), eon – określenie bardzo długich okresów w historii świata w hinduizmie i buddyzmie.
Wikipedia
białko ostrej fazy, wskazujące na stan zapalny jelit
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
fajka pokoju u Indian amerykańskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) indiańska fajka pokoju
Wiktionary
Kalumet (z fr. „wydrążona trzcina”, znany także jako święta fajka lub fajka pokoju) – ozdobna obrzędowa fajka części plemion północnoamerykańskich Indian, palona podczas niektórych ceremonii religijnych, uroczystości społecznych i szczególnie ważnych spotkań towarzyskich, a także w trakcie indywidualnej modlitwy.
Wikipedia
niesłuszne posądzenie kogoś; oszczerstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niesprawiedliwe oszczerstwo, oskarżenie
Wiktionary
IPA: kaˈlũmʲɲja, AS: kalũmʹńi ̯a
Wiktionary
rzecz. kalumniator mos.
Wiktionary
(1.1) potwarz
Wiktionary
przestarzale: oszczerca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. osoba szerząca nieprawdziwe, krzywdzące informacje w celu zaszkodzenia komuś
Wiktionary
(1.1) […] zaczynałem uchodzić za intryganta, agitatora, kalumniatora, za indywiduum, które niewątpliwie napędzono dla jakichś nieczystych sprawek z posady inżyniera, i które mści się rozszerzaniem obrzydliwych fałszów o swoich dawniejszych chlebodawcach.
Wiktionary
rzecz. kalumnia ż., kalumniowanie n.
:: fż. kalumniatorka
czas. kalumniować ndk.
Wiktionary
(1.1) oszczerca; książk. potwarca
Wiktionary
tkanka miękiszowa wytwarzana na zranionej powierzchni narządów roślin; kallus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. rodzaj tkanki miękiszowej roślin;
Wiktionary
Kalus, kallus, merystem przyranny – tkanka roślinna powstająca w miejscu zranienia rośliny najczęściej z okolicznych komórek tkanki miękiszowej. Jest to amorficzna masa komórek mająca zwykle postać białego nalotu. Komórki tworzone przez te merystemy powodują stopniowe zabliźnianie się i zarastanie ran. Komórki kallusa są zwykle większe od komórek tkanki macierzystej.
Wikipedia
(1.1) Wystawiony na działanie promieni kalus często zawiera chlorofil.
Wiktionary
rzecz. kallus mrz.
przym. kalusowy, kallusowy
Wiktionary
(1.1) war. kallus
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
→ kalus; kallusowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący kalusa
Wiktionary
rzecz. kalus mrz., kallus mrz.
Wiktionary
(1.1) war. kallusowy
Wiktionary
francuska wódka produkowana z jabłek, o charakterystycznym zapachu i smaku; calvados
SJP.pl
1. obrazy lub rzeźby ze scenami drogi krzyżowej;
2. kościół wzniesiony na wzgórzu będący stacją drogi krzyżowej;
3. męka, cierpienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kult. archit. przedstawienie w obrazie lub rzeźbie biblijnych scen związanych z ostatnimi godzinami życia Jezusa, umieszczonych w specjalnych kaplicach stacyjnych;
(1.2) przen. pasmo cierpień, mąk
Wiktionary
Zobacz też: Kalwaria w innych znaczeniach tej nazwy.
Kalwaria ("Calvaria" – łac. odpowiednik hebr. Golgota – to znaczy "czaszka") – zespół kościołów lub kaplic symbolizujących stacje Męki Pańskiej, zakładany zazwyczaj na wzgórzach, tak by przypominał swym położeniem Jerozolimę.
Wikipedia
(1.1) Niektóre polskie kalwarie założono jeszcze przed zaborami.
(1.2) Życie z nią było istną kalwarią.
Wiktionary
rzecz. Kalwaria ż.
przym. kalwaryjski, kalwaryjny
Wiktionary
mieszkaniec Kalwarii Zebrzydowskiej, Góry Kalwarii
SJP.pl
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Córek Naszej Pani na Górze Kalwarii
SJP.pl
przymiotnik od: kalwaria; kalwaryjski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do kalwarii, związany z kalwarią
Wiktionary
(1.1) Tłumy gromadzą się na misteriach kalwaryjnych w Kalwarii Zebrzydowskiej.
Wiktionary
rzecz. Kalwaria ż., kalwaria ż.
przym. kalwaryjski
Wiktionary
(1.1) kalwaryjski
Wiktionary
1. przymiotnik od : kalwaria; kalwaryjny;
2. przymiotnik od: Kalwaria, Kalwaria Zebrzydowska;
3. przymiotnik od: Góra Kalwaria; górskokalwaryjski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Kalwarii, związany z Kalwarią
(1.2) odnoszący się do Kalwarii Pacławskiej, związany z Kalwarią Pacławską
Wiktionary
(1.2) Ofiary wypadku trafiły do kalwaryjskiego szpitala.
(1.3) Nocleg zamówimy w którymś z kalwaryjskich hosteli.
(1.4) Pątnicy zatrzymali się przed piąta kaplicą kalwaryjską.
Wiktionary
rzecz. Kalwaria ż., kalwaria ż.
przym. kalwaryjny
Wiktionary
(1.4) rzad. kalwaryjny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. odmiana jabłoni o cienkiej skórce i delikatnym miąższu;
2. owoc tej jabłoni
SJP.pl
członek Kościoła ewangelicko-reformowanego; kalwinista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. osoba, która wyznaje kalwinizm
Wiktionary
(1.1) Jednym z najbardziej znanych polskich kalwinów był Mikołaj Rej.
Wiktionary
IPA: ˈkalvʲĩn, AS: kalvʹĩn
Wiktionary
rzecz. kalwinista m.
:: fż. kalwinka ż., kalwinistka ż.
przym. kalwinistyczny, kalwiński
Wiktionary
(1.1) kalwinista, hugenota, ewangelik reformowany
Wiktionary
potocznie: członek Kościoła ewangelicko-reformowanego; kalwin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wyznawca kalwinizmu
Wiktionary
(1.1) Wśród Radziwiłłów było wielu kalwinistów.
Wiktionary
IPA: ˌkalvʲĩˈɲista, AS: kalvʹĩńista
Wiktionary
rzecz. kalwinizm mrz., kalwin mos., kalwinka ż.
:: fż. kalwinistka ż.
przym. kalwiński, kalwinistyczny
Wiktionary
(1.1) kalwin, hugenota, ewangelik reformowany
Wiktionary
wyznawczyni kalwinizmu; kalwinka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. kobieta wyznająca kalwinizm
Wiktionary
IPA: ˌkalvʲĩˈɲistka, AS: kalvʹĩńistka
Wiktionary
rzecz. kalwinizm m., kalwinista m., kalwin m., kalwinka ż.
przym. kalwiński, kalwinistyczny
Wiktionary
(1.1) kalwinka
Wiktionary
związany z kalwinizmem, charakterystyczny dla kalwinizmu lub odnoszący się do kalwinizmu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z kalwinizmem lub kalwinami
Wiktionary
rzecz. Kalwin mos., kalwinizm mrz., kalwiństwo n., kalwin mos., kalwinka ż., kalwinista mos., kalwinistka ż.
przym. kalwiński
Wiktionary
(1.1) ewangelicko-reformowany • kalwiński
Wiktionary
system teologiczny Kościołów ewangelicko-reformowanych, stworzony przez Jana Kalwina w pierwszej połowie XVI w., różniący się od innych doktryn protestanckich podkreśleniem roli przeznaczenia i rygorystyczną etyką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. system teologiczny stworzony przez Jana Kalwina; jedna z religii protestanckich;
Wiktionary
Kalwinizm, "ewangelicyzm reformowany" – jeden z czołowych nurtów protestantyzmu, obok luteranizmu. Jednocześnie doktryna teologiczna i konfesja. Powstał w toku XVI-wiecznej Reformacji. Organizacyjnie przyjmuje głównie kształt kościołów kontynentalnych, prezbiteriańskich, kongregacjonalnych i ewangelicko-unijnych.
Wikipedia
IPA: kalˈvʲĩɲism̥, AS: kalvʹĩńism̦
Wiktionary
rzecz. kalwinista m., kalwin m., kalwinistka ż., kalwinka ż., kalwiństwo n., kalwinistyczność ż.
przym. kalwinistyczny, kalwiński
Wiktionary
wyznawczyni kalwinizmu; kalwinistka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która wyznaje kalwinizm
Wiktionary
(1.1) Katolik z kalwinką może wziąć w kościele ślub morganatyczny.
Wiktionary
IPA: kalˈvʲĩnka, AS: kalvʹĩnka
Wiktionary
rzecz.
:: fm. kalwin
zob. kalwinizm.
Wiktionary
(1.1) kalwinistka, hugenotka, ewangeliczka reformowana
Wiktionary
odnoszący się do kalwinizmu, kalwinistów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z kalwinizmem lub kalwinami
Wiktionary
(1.1) Od 1551 głównym propagatorem i organizatorem kościoła kalwińskiego w Niderlandach był Guy de Brès, który w 1562 r. opracował wyznanie wiary na wzór roszelskiego.
Wiktionary
rzecz. Kalwin mos., kalwinizm mrz., kalwiństwo n., kalwin mos., kalwinka ż., kalwinista mos., kalwinistka ż.
przym. kalwinistyczny
Wiktionary
(1.1) ewangelicko-reformowany • kalwinistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. rzeka w południowej Turcji, obecnie nazywana Göksu
Wiktionary
(1.1) Zamoczyliśmy nogi w starożytnym Kalykadnosie.
Wiktionary
przedstawiciel rzędu roślin z klasy paproci nasiennych
SJP.pl
w botanice: osłonka szczytu korzenia; kaliptra
SJP.pl
zaimek
(1.1) stpol. dokąd, gdzie
Wiktionary
IPA: kãm, AS: kãm
Wiktionary
gatunek antylopy zamieszkującej Afrykę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gatunek antylopy zamieszkującej Afrykę
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈkãma, AS: kãma
Wiktionary
minerał występujący w syderytach, będący krystalicznym żelazem rodzimym z domieszką niklu
SJP.pl
Kamacyt – minerał, krystaliczna postać stopu żelaza (Fe) i niklu (Ni), zawierającego do 10,46% niklu i 89,54% żelaza. Występuje w meteorytach żelaznych i żelazno-kamiennych. Kamacyt może tworzyć w meteorytach wewnętrzne struktury zwane figurami Widmanstättena i liniami Neumanna. Kamacyt nazywany jest też „żelazem belkowym”. Największy udokumentowany kryształ kamacytu ma wymiary 92×54×23 cm.
Wikipedia
metoda reprodukcji obrazu z zachowaniem barwy i profilu kładzenia farby
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z miastem Camaldoli
Wiktionary
miękki ser wytwarzany w formie niewielkich krążków z porostem białej pleśni, mający charakterystyczny grzybny smak i zapach; camembert
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. camembert.
Wiktionary
(1.1) Podano kanapki z kamamberem.
Wiktionary
IPA: kãˈmãmbɛr, AS: kãmãmber
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Kaman Corporation – amerykańskie przedsiębiorstwo przemysłowe zajmujące się produkcją śmigłowców, podzespołów lotniczych oraz dystrybucją różnego rodzaju komponentów mechanicznych dla przemysłu. Siedziba przedsiębiorstwa mieści się w Bloomfield, w stanie Connecticut. Spółka notowana jest na giełdzie New York Stock Exchange.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: kamrat
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. koleżanka
Wiktionary
rodzaj dużego, roślinożernego dinozaura z infrarzędu zauropodów; morozaur
SJP.pl
Kamarazaur ("Camarasaurus") – duży, roślinożerny dinozaur żyjący w późnej jurze na terenie współczesnej Ameryki Północnej. Należał do grupy zauropodów. Jego nazwa znaczy jamisty jaszczur.
Wikipedia
bardzo szybki, ludowy taniec rosyjski; kamarinskij
SJP.pl
Artykuł ten został zgłoszony do umieszczenia na w rubryce „”. Pomóż nam go sprawdzić:.
Kamarinskaja ( камаринская) – rosyjska ludowa melodia taneczna, występująca w wariantach instrumentalnych i śpiewanych, oraz nazwa wykonywanych do niej tańców. Tradycyjny taniec męski miał charakter improwizowany i nie miał ustalonego układu choreograficznego.
Wikipedia
bardzo szybki, ludowy taniec rosyjski; kamarinskaja
SJP.pl
klika, grupa osób skupiona wokół panującego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. grupa osób wykorzystująca swoje stanowiska dla własnych korzyści i uprawiania stronniczej polityki
(1.2) daw. grupa dworzan faworyzowanych przez panującego, wywierająca wpływ na bieg spraw publicznych;
Wiktionary
Kamaryla (z hiszp. "camarilla" – 'mała sala', w domyśle: 'prywatny pokój króla') – grupa dworzan lub faworytów otaczających króla lub władcę. Zwykle nie zajmują oni żadnego stanowiska w oficjalnej strukturze władzy, jednak wpływają na władcę w sposób nieformalny. Dzięki temu mogą uprawiać politykę i snuć intrygi, nie ponosząc jednocześnie odpowiedzialności za efekty swych rad.
Wikipedia
(1.1) Prezydent chce przeprosin za „dworską kamarylę”.
Wiktionary
(1.1) establishment, kasta, klan, klika, koteria, mafia, możni tego świata, wielcy tego świata, oligarchia, sitwa, socjeta; żart. towarzystwo wzajemnej adoracji, krewni i znajomi królika
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Kamas – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Utah, w hrabstwie Summit.
Wikipedia
północnoamerykańska roślina z rodziny szparagowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Camassia|ref=tak., rodzaj roślin cebulowych;
Wiktionary
Kamasja ("Camassia" Lindl.) – rodzaj roślin zaliczany współcześnie do rodziny szparagowatych ("Asparagaceae") (podrodzina agawowe), wcześniej umieszczany był w rodzinie liliowatych ("Liliaceae") lub hiacyntowatych "Hyacintheaceae". Do rodzaju należy 6 gatunków występujących we wschodniej i zachodniej części Kanady i Stanów Zjednoczonych w Ameryce Północnej.
Wikipedia
(1.1) Cebule wszystkich gatunków kamasji są jadalne.
Wiktionary
IPA: kãˈmasʲja, AS: kãmasʹi ̯a
Wiktionary
przenośnie: sztuka miłości, uprawiania seksu; ars amandi
SJP.pl
Ka
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kamasyńcami, dotyczący Kamasyńców
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język kamasyjski;
Wiktionary
rzecz. Kamasyńcy lm m.
Wiktionary
1. rodzaj męskiego buta z cholewką do kostek;
2. dawniej: ochraniacz zakładany na niski but; getr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obuw. męski but z krótką cholewą i elastycznymi bokami
(1.2) pot. but
Wiktionary
(1.2) Ubieraj kamasze i chodź na spacer.
Wiktionary
IPA: ˈkãmaʃ, AS: kãmaš
Wiktionary
rzecz. kamasznictwo n., kamasznik mos.
Wiktionary
1. rodzaj męskiego obuwia z cholewką do kostek;
2. w przenośni: pójść w kamasze - zostać powołanym do wojska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: kamasz
SJP.pl
zdrobnienie od: kamasze
SJP.pl
wyrabianie cholewek do butów; cholewkarstwo
SJP.pl
dawniej: rzemieślniczka wyrabiająca cholewki
SJP.pl
dawniej: rzemieślnik wyrabiający cholewki; cholewkarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. robotnik lub rzemieślnik wyrabiający cholewki, czyli wierzchnią część buta
Wiktionary
rzecz. kamasz m.
:: fż. kamaszniczka ż.
Wiktionary
marka ciężarówek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. samochód marki Kamaz
Wiktionary
KAMAZ, Kamaz (ros. ОАО «КАМАЗ» – Камский автомобильный завод, pol. "Kamskij awtomobilnyj zawod") – rosyjski producent samochodów ciężarowych, z siedzibą w mieście Nabierieżnyje Czełny.
Wikipedia
(1.1) Po chwili tuż przy unieruchomionym radiowozie zatrzymał się ogromny kamaz, którego kapral wypatrzył w oddali.
Wiktionary
brązowa odmiana karakułów
SJP.pl
Kambar (ur. około 1180, zm. 1250) – tamilski poeta żyjący na przełomie XII i XIII wieku.
Wikipedia
przymiotnik od: kambium
SJP.pl
warstwa komórek łodygi, pnia i korzenia drzew i krzewów; miazga łykodrzewna
SJP.pl
Kambium (miazga twórcza) – wtórna tkanka twórcza, występująca w postaci pokładu komórek merystematycznych między łykiem a drewnem, u roślin mających przyrost wtórny – nagonasiennych i dwuliściennych. Jest to tzw. merystem boczny, wykształcający się w łodygach, korzeniach, a niekiedy także w liściach. Komórki kambium wiązkowego, występujące między drewnem a łykiem, łączą się we wspólny pokład z komórkami kambium międzywiązkowego. Podziały komórek kambium prowadzą do powstania drewna i łyka wtórnego.
Wikipedia
państwo w Azji ze stolicą w Phnom Penh; Królestwo Kambodży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh;
Wiktionary
Kambodża, Królestwo Kambodży ( ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា, trl. "Kâmpǔchéa", "Preăhréachéanachâkr Kâmpǔchéa", w latach 1976–1989 Kampucza) – państwo w południowo-wschodniej Azji, na Półwyspie Indochińskim, nad Zatoką Tajlandzką. Graniczy od zachodu i północy z Tajlandią (długość granicy – 803 km), od północy z Laosem (541 km), a od wschodu z Wietnamem (930 km).
Wikipedia
(1.1) W Kambodży panuje klimat zwrotnikowy monsunowy z wyraźnym podziałem na dwie główne pory roku: suchą i deszczową.
Wiktionary
IPA: kãmˈbɔd͡ʒa, AS: kãmboǯa
Wiktionary
rzecz. Kambodżanin mos., Kambodżańczyk mos., Kambodżanka ż., Kambudża ż.
przym. kambodżański
Wiktionary
(1.1) hist. Kampucza
Wiktionary
obywatel Kambodży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kambodży, obywatel Kambodży
Wiktionary
IPA: ˌkãmbɔˈd͡ʒãɲĩn, AS: kãmboǯãńĩn
Wiktionary
rzecz. Kambodża ż., Kambodżańczyk mos., kambodżańskość ż.
:: fż. Kambodżanka ż.
przym. kambodżański
Wiktionary
(1.1) Kambodżańczyk, Kampuczanin
Wiktionary
obywatelka Kambodży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Kambodży
Wiktionary
IPA: ˌkãmbɔˈd͡ʒãŋka, AS: kãmboǯãŋka
Wiktionary
rzecz. Kambodża ż.
:: fm. Kambodżanin mos.
przym. kambodżański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek narodowości kambodżańskiej, obywatel Kambodży, mieszkaniec Kambodży
Wiktionary
rzecz. Kambodża ż., Kambodżanin mos., kambodżańskość ż.
:: fż. Kambodżanka ż.
przym. kambodżański
Wiktionary
(1.1) Kambodżanin, Kampuczanin
Wiktionary
związany z Kambodżą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Kambodża
Wiktionary
(1.1) Kambodżański rolnik nawozi pole ryżowe.
Wiktionary
IPA: ˌkãmbɔˈd͡ʒãj̃sʲci, AS: kãmboǯãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Kambodża ż., Kambodżanin mos., Kambodżanka ż., Kambodżańczyk mos.
Wiktionary
(1.1) hist. kampuczański
Wiktionary
okres ery paleozoicznej ok. 570 - ok. 500 mln lat temu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. pierwszy okres geologiczny paleozoiku;
Wiktionary
Kambr (ang. "Cambrian")
System kambryjski wydzielił Adam Sedgwick w 1835 roku. Nazwa pochodzi od łacińskiej nazwy Walii – "Cambria", gdyż tam skały kambryjskie poznane zostały najwcześniej.
Wikipedia
(1.1) Pod koniec kambru doszło do pierwszych, słabych jeszcze, faz orogenezy kaledońskiej.
Wiktionary
IPA: kãmpr̥, AS: kãmpr̦
Wiktionary
przym. kambryjski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Cambrai, dotyczący Cambrai
Wiktionary
rzecz. Cambrai n.
Wiktionary
(1.1) kambrejski, daw. kambrezyjski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Cambrai, dotyczący Cambrai
Wiktionary
rzecz. Cambrai n.
Wiktionary
(1.1) daw. kambrajski, kambrezyjski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) geol. dotyczący kambru, występujący, powstały w kambrze
Wiktionary
(1.1) W kambrze miało miejsce nagłe i gwałtowne pojawienie się wielu organizmów wielokomórkowych, zwane "eksplozją kambryjską".
Wiktionary
IPA: kãmˈbrɨjsʲci, AS: kãmbryi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. kambr m.
Wiktionary
cambric;
1. cienkie, przezroczyste płótno bawełniane podobne do batystu
2. batyst lniany
SJP.pl
kuchnia na statku; kambuza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mar. kuchnia na statku (jednostce pływającej);
Wiktionary
Kambuz – wydzielona przestrzeń na jednostce pływającej przeznaczona do przyrządzania posiłków. W zależności od wielkości jednostki jest to osobne pomieszczenie albo wydzielony fragment pomieszczenia. W drugim przypadku kantorek kuchenny usytuowany jest zazwyczaj w pobliżu zejściówki, co umożliwia lepszą wentylację oraz dobre oświetlenie.
Wikipedia
(1.1) Także pamiętać należy, iż większość pożarów na jachtach wybucha nie w kambuzie czy przedziale silnikowym ale w pomieszczeniach akumulatorowych.
Wiktionary
IPA: ˈkãmbus, AS: kãmbus
Wiktionary
rzecz. war. kambuza ż.
przym. kambuzowy
Wiktionary
kuchnia na statku; kambuz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię męskie perskich królów z dynastii Achemenidów panujących w V-III w. p.n.e.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Kamczatka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) od Kamczatka
Wiktionary
(1.1) Geograficzne warunki Oceanu Spokojnego wyznaczały trzy podstawowe kierunki operacyjne: kamczacki, sachaliński i nadmorski.
Wiktionary
IPA: kãmˈt͡ʃat͡sʲci, AS: kãmčacʹḱi
Wiktionary
rzecz. Kamczatka ż., Kamczadal mos., Kamczadalka ż.
przym. kamczadalski
Wiktionary
mieszkaniec Kamczatki (półwyspu); Kamczadał
SJP.pl
mieszkanka Kamczatki (półwyspu); Kamczadałka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kamczadalami, dotyczący Kamczadalów
Wiktionary
rzecz. Kamczadal mos., Kamczadalka ż.
przym. kamczacki
Wiktionary
(1.1) itelmeński
Wiktionary
mieszkaniec Kamczatki (półwyspu); Kamczadal
SJP.pl
mieszkanka Kamczatki (półwyspu); Kamczadalka
SJP.pl
1. półwysep we wschodniej części Federacji Rosyjskiej, między morzami Ochockim i Beringa;
2. nieoficjalnie, zwłaszcza wśród osadzonych: Areszt Śledczy Warszawa-Grochów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. półwysep w północno-wschodniej części Azji;
(1.2) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, na Dalekim Wschodzie, uchodząca do Zatoki Kamczackiej;
Wiktionary
Kamczatka ( Камча́тка) – półwysep w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej. Oddziela od siebie Morze Ochockie i Morze Beringa. Jego powierzchnia wynosi około 370 tys. km² (wraz z przylegającym fragmentem części kontynentalnej i wyspami: Komandorskimi i Karagińskimi – ok. 470 tysięcy km²). Zamieszkany przez około 400 tys. osób. Ludność stanowią głównie Rosjanie, Koriacy i Itelmeni. Głównym miastem jest Pietropawłowsk Kamczacki (195 tys. mieszkańców). Obszar wchodzi w skład Kraju Kamczackiego.
Wikipedia
(1.1) Na Kamczatce żyje ok. 400 tys. osób.
Wiktionary
IPA: kãmˈt͡ʃatka, AS: kãmčatka
Wiktionary
przym. kamczacki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ozdoba biżuteryjna wykonana z owalnego szlachetnego kamienia ozdobionego wypukłą rzeźbą kobiecej główki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony reliefem ciętym wypukło;
Wiktionary
Kamea (z arabskiego "kamma" – "garb, wypukłość") – rodzaj gemmy, szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony reliefem ciętym wypukło.
Do wyrobu kamei najchętniej używano kamienia składającego się z dwóch różnobarwnych warstw – onyksu, sardonyksu, karneolu. Ponieważ dwubarwne kamienie są nader rzadkie, kamee często składano z dwóch kamieni, a w Mezopotamii wykorzystywano kość słoniową, glinę i wosk. Jako materiał wykorzystywano również skorupy muszli i koral.
Wikipedia
(1.1) Na kameach często utrwalano wizerunki rzymskich władców.
Wiktionary
przym. kameowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Kamecki – polski herb szlachecki, odmiana herbu Ślepowron.
Wikipedia
związany z kamedułami lub kamedułkami (zgromadzeniem zakonnym); kamedulski
SJP.pl
Kameduli – zakon utworzony w 1012 lub 1027 r. przez św. Romualda. Po śmierci Romualda, w 1072 roku papież Aleksander II wyodrębnił kamedułów z benedyktynów, zatwierdzając zgromadzenie jako osobny zakon (przedtem byli ugrupowaniem pustelniczym w rodzinie benedyktyńskiej). Składa się obecnie z dwóch kongregacji. W Polsce znajdują się wyłącznie kameduli kongregacji z Monte Corona.
Wikipedia
związany z kamedułami lub kamedułkami (zgromadzeniem zakonnym); kameduli
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kamedułami, dotyczący kamedułów
Wiktionary
(1.1) Wspólnota kamedulska liczy kilkunastu zakonników.
Wiktionary
rzecz. kameduła m., kamedułka ż.
Wiktionary
zakonnik, członek zakonu kontemplacyjnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik z zakonu założonego przez św. Romualda z Camaldoli;
Wiktionary
(1.1) Habit kameduły wisiał na haku.
(1.1) Podrzuciliśmy ojca kamedułę na Bielany.
(1.1) Erem kamedułów stoi na wzgórzu.
(1.1) Tomek myślał o kamedułach po maturze.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. kamedułka ż.
przym. kamedulski
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego, żeńskiej gałęzi zakonu Kamedułów: Mniszki Kamedułki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zakonnica z żeńskiej gałęzi zakonu założonego przez św. Romualda z Camaldoli;
Wiktionary
(1.1) Siostry kamedułki noszą welony.
Wiktionary
rzecz. kameduła m.
przym. kamedulski
Wiktionary
wielbłąd jednogarbny (w odróżnieniu od dwugarbnego baktriana); jednogarb, dromader
SJP.pl
wielbłąd jednogarbny (w odróżnieniu od dwugarbnego baktriana); jednogarb, dromader
SJP.pl
Kamela (kaszub. Kaméla, niem. "Kamehlen") – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Somonino. Leży 1,8 km na wschód od drogi krajowej nr 20 ze Stargardu do Gdyni. Ma status sołectwa
W latach 1945–1998 (także po 1975) wieś administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Poznań. urzędnik miejski
(1.2) daw. gw-pl|Poznań. urzędnik miejski trzymający kasę
Wiktionary
1. gad nadrzewny, mogący zmieniać barwę ciała w celu kamuflażu, żyjący w południowej Europie, Afryce i tropikalnej Azji;
2. przenośnie: człowiek zmieniający poglądy, zainteresowania w zależności od mody czy sytuacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) herp. jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przen. człowiek, który łatwo zmienia poglądy
Wiktionary
(1.1) Na gałęzi drżał zielony kameleon.
Wiktionary
IPA: ˌkãmɛˈlɛɔ̃n, AS: kãmeleõn
Wiktionary
rzecz. kameleony nmos.
:: zdrobn. kameleonek mzw.
przym. kameleonowaty
Wiktionary
(2.1) książk. proteusz; kurek na kościele, chorągiewka na wietrze
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: kameleon
(1.2) mały kameleon
Wiktionary
rzecz. kameleon mzw., kameleonowate nmos., kameleony nmos.
Wiktionary
częste i łatwe zmienianie poglądów; oportunizm
SJP.pl
1. zmienny, niestały; o cechach kameleona;
2. o cechach kameleonowatych (rodzina gadów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Chamaeleonidae|Rafinesque|ref=tak., rodzina jaszczurek z rzędu łuskonośnych;
Wiktionary
Kameleonowate, kameleony (Chamaeleonidae) – rodzina zauropsydów z rzędu łuskonośnych (Squamata), słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała. Mają chwytny ogon i palce zrośnięte w rodzaj szczypiec, którymi przytrzymują się gałęzi. Nazwa "kameleon" wywodzi się z gr. "chamailéōn" – lew na ziemi.
Wikipedia
(1.1) Biotopem kameleonowatych są m.in. tereny pustynne i skaliste.
Wiktionary
rzecz. kameleon mzw., kameleonek mzw.
przym. kameleonowaty
Wiktionary
(1.1) kameleony
Wiktionary
1. zmienny, niestały; o cechach kameleona;
2. o cechach kameleonowatych (rodzina gadów)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zmieniający się jak kameleon
Wiktionary
rzecz. kameleon m., kameleoństwo n., kameleonowate nmos., kameleony nmos.
przym. kameleonowy
Wiktionary
(1.1) chwiejny, niestały, zmienny
Wiktionary
przymiotnik od: kameleon
SJP.pl
rodzina gadów z grupy jaszczurek; kameleonowate
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Chamaeleonidae|Rafinesque|ref=tak., rodzina jaszczurek z rzędu łuskonośnych
Wiktionary
(1.1) Biotopem kameleonów są tropikalne, wilgotne lasy oraz tereny pustynne i skaliste.
Wiktionary
rzecz. kameleon mzw., kameleonek mzw.
przym. kameleonowaty
Wiktionary
(1.1) kameleonowate
Wiktionary
w przenośni: cechy kameleona; zmienność; niestałość
SJP.pl
wiecznie zielone drzewo lub krzew z rodziny herbatowatych (kameliowatych), o błyszczących, skrętoległych, skórzastych liściach i białych, różowych lub czerwonych kwiatach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Camellia|L.|ref=tak., rodzaj roślin drzewiastych z rodziny herbatowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju kamelii (1.1)
(1.3) kwiat kamelii (1.2)
(1.4) przest. przen. prostytutka, kobieta lekkich obyczajów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) W cieplarniach rosną także irysy holenderskie, frezje, konwalie, alstromerie oraz kamelie.
(1.3) Na środku stołu stał wielki wazon pełen bladoróżowych kamelii, a przy każdym nakryciu leżały pojedyncze kwiaty. Pięknie to razem wyglądało.
Wiktionary
rzecz. kamelijka ż.
przym. kameliowy, kameliowaty
Wiktionary
(1.4) dama kameliowa
Wiktionary
1. stewarcja kameliowata - roślina z rodziny kameliowatych (herbatowatych);
2. o cechach kameliowatych (rodzina roślin);
3. podobny do kwiatu kamelii
SJP.pl
1. stewarcja kameliowata - roślina z rodziny kameliowatych (herbatowatych);
2. o cechach kameliowatych (rodzina roślin);
3. podobny do kwiatu kamelii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający kamelię, mający cechy kamelii
Wiktionary
rzecz. kamelia ż., kameliowate nmos.
przym. kameliowy
Wiktionary
rząd roślin dwuliściennych; herbatowce
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin dwuliściennych; herbatowiec
SJP.pl
przymiotnik od: kamelia
SJP.pl
nici albo tkanina otrzymywana z wełny kozy angorskiej
SJP.pl
1. rzymska bogini, opiekunka źródeł, utożsamiana z grecką muzą;
2. dawniej: wiersz, poezja, pieśń poetycka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mitrzym. starorzymska bogini źródła;
(1.2) daw. przen. poezja
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Stopniowo zaczęto utożsamiać kameny z muzami.
Wiktionary
(1.1) nimfa
Wiktionary
przymiotnik od: kamea
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kameą, dotyczący kamei
Wiktionary
rzecz. kamea ż.
Wiktionary
camera;
1. urządzenie do rejestracji obrazu (czasem dźwięku);
2. komora między obiektywem a kliszą aparatu;
3. w dawnej Polsce urząd zarządzający dobrami królewskimi;
4. dawniej: zamknięte pomieszczenie, cela, komora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie do nagrywania ruchomego obrazu, często również z dźwiękiem;
(1.2) daw. urząd zarządzający dobrami i dochodami królewskimi
(1.3) daw. urząd skarbowy
(1.4) daw. zamknięte pomieszczenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ujęcia wykonywane z kamery zamocowanej na kranie są bardzo interesujące.
Wiktionary
IPA: kãˈmɛra, AS: kãmera
Wiktionary
rzecz. kamerzysta m., kamerzystka ż., kameralista m., kameralistka ż., kamerowanie n.
:: zdrobn. kamerka ż.
przym. kameralny, kameralistyczny, dokamerowy
czas. kamerować ndk.
Wiktionary
muzyk grający w małym zespole
SJP.pl
muzyka kameralna
SJP.pl
1. odmiana merkantylizmu o wyraźnym nastawieniu fiskalnym;
2. kameralność czegoś
SJP.pl
Kameralizm (łac. "camera" – komnata, niem. "Kameralismus") – doktryna ekonomiczna rozwinięta w Niemczech i Austrii w XVII-XVIII w., uznająca za nadrzędny cel polityki gospodarczej państwa pełne wykorzystanie zasobów ludzkich i zdolności produkcyjnych w celu zwiększenia dochodów władcy; odmiana merkantylizmu.
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: kameralnie
SJP.pl
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: kameralny; bardziej kameralny
SJP.pl
ograniczenie do niewielkiej przestrzeni lub małej liczby osób, zapewniające spokojny, przytulny nastrój
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha czego, polegająca na byciu przeznaczonym dla małej liczby osób i dawaniu poczucia spokoju czy łagodności
(1.2) warunki tworzące intymny nastrój
Wiktionary
przym. kameralny
rzecz. kamerzysta mos.
Wiktionary
(1.1) przytulność
(1.2) intymność
Wiktionary
ograniczony do niewielkiej przestrzeni, warunków; niewielki, zamknięty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o wnętrzu lub przestrzeni: niewielkich rozmiarów, dający wrażenie spokoju i przytulności; także. o nastroju takiego miejsca
(1.2) odbywający się w niewielkim pomieszczeniu lub z udziałem niewielu osób
Wiktionary
rzecz. kameralność ż., kamera ż., kamerzysta mos.
przysł. kameralnie
Wiktionary
potocznie: kamienisko, duży kamień
SJP.pl
1. starszy lokaj nadzorujący podawanie do stołu lub prace porządkowe;
2. osobisty lokaj pana domu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) starszy lokaj nadzorujący służbę, podawanie do stołu czy prace porządkowe
(1.2) osobisty lokaj pana domu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌkãmɛrˈdɨ̃nɛr, AS: kãmerdỹner
Wiktionary
rzecz. kamerdynerstwo n.
przym. kamerdynerski
Wiktionary
(1.1) lokaj, pokojowiec
Wiktionary
szambelan dworu
SJP.pl
dawniej:
1. tytuł młodszego szambelana dworu w Rosji lub u książąt niemieckich;
2. osoba posiadająca taki tytuł
SJP.pl
zdrobnienie od: kamera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: kamera; mała kamera
Wiktionary
(1.1) Jacek kupił nową kamerkę, będzie nagrywał film.
Wiktionary
IPA: kãˈmɛrka, AS: kãmerka
Wiktionary
zob. kamera.
Wiktionary
skarbnik kolegium kardynałów; camerlingo; camerlengo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. w Kościele katolickim: kardynał, który od śmierci papieża do czasu wybrania nowego zarządza Kościołem i państwem Watykan;
Wiktionary
Kamerling, kamerling Świętego Kościoła Rzymskiego ( Camerarius Sanctae Romanae Ecclesiae, Komornik Świętego Kościoła Rzymskiego) – kardynał kierujący Kamerą Apostolską. Zarządza on sprawami zwyczajnymi Kościoła oraz troszczy się o dobra i prawa doczesne Stolicy Apostolskiej w okresie "sede vacante", a także przejmuje administrację Watykanu.
Wikipedia
(1.1) Po śmierci papieża kamerling niszczy pierścień Rybaka.
Wiktionary
IPA: kãˈmɛrlʲĩŋk, AS: kãmerlʹĩŋk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kamerować.
Wiktionary
czas. kamerować ndk.
rzecz. kamerzysta mos., kamera ż.
Wiktionary
potocznie: filmować kamerą wideo
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. skamerować)
(1.1) pot. filmować
Wiktionary
(1.1) A teraz kobieta kameruje, jak jej mąż pije piwo przy sklepie.
Wiktionary
IPA: ˌkãmɛˈrɔvat͡ɕ, AS: kãmerovać
Wiktionary
rzecz. kamerowanie n., kamera ż., kamerzysta mos., kamerzystka ż.
przym. kamerowy
Wiktionary
niewielka, przenośna kamera telewizyjna z wbudowanym magnetowidem; kamkorder, kamwid
SJP.pl
pomieszczenie, w którym znajdują się kamery filmowe
SJP.pl
przymiotnik od: kamera
SJP.pl
1. wzorcowy dźwięk służący do strojenia instrumentów;
2. przyrząd służący do strojenia instrumentów muzycznych
SJP.pl
Ka
Wikipedia
przymiotnik od: kamerton
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. muz. związany z kamertonem, dotyczący kamertonu
Wiktionary
rzecz. kamerton mrz.
Wiktionary
1. państwo w Afryce ze stolicą w Jaunde; Republika Kamerunu;
2. masyw wulkaniczny nad Zatoką Gwinejską
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Afryce;
(1.2) geogr. wulkan w Kamerunie (1.1);
Wiktionary
Kamerun, Republika Kamerunu ( Cameroun, République du Cameroun, Cameroon, Republic of Cameroon) – państwo w środkowej Afryce, nad Zatoką Gwinejską. Graniczy z Nigerią, Czadem, Republiką Środkowoafrykańską, Kongiem, Gabonem i Gwineą Równikową. Kamerun jest członkiem ONZ, Unii Afrykańskiej i innych organizacji międzynarodowych.
Wikipedia
(1.1) Mój przyjaciel mieszka w Kamerunie.
Wiktionary
IPA: kãˈmɛrũn, AS: kãmerũn
Wiktionary
rzecz. Kameruńczyk mos., Kamerunka ż.
przym. kameruński
Wiktionary
(1.1) Republika Kamerunu
Wiktionary
obywatelka Kamerunu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Kamerunu
Wiktionary
IPA: ˌkãmɛˈrũŋka, AS: kãmerũŋka
Wiktionary
rzecz. Kamerun mrz.
:: fm. Kameruńczyk mos.
przym. kameruński
Wiktionary
obywatel Kamerunu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel lub mieszkaniec Kamerunu
Wiktionary
IPA: ˌkãmɛˈrũj̃n͇t͡ʃɨk, AS: kãmerũĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Kamerun mrz.
:: fż. Kamerunka ż.
przym. kameruński
Wiktionary
związany z Kamerunem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Kamerun
Wiktionary
(1.1) Na odsiecz trenerowi Michelowi przybył kameruński minister sportu z walizką pełną banknotów przeznaczonych na premie dla zawodników.
Wiktionary
IPA: ˌkãmɛˈrũj̃sʲci, AS: kãmerũĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Kamerun mrz., Kameruńczyk mos., Kamerunka ż.
Wiktionary
przestarzale: osobista służąca w arystokratycznym domu; pokojówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wysadzanie kamieniami szlachetnymi
Wiktionary
(1.1) Po kameryzacji rama obrazu stała się jeszcze cenniejszą.
Wiktionary
rzecz. kameryzowanie n.
czas. kameryzować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wysadzanie kamieniami szlachetnymi
Wiktionary
Kameryzowanie – technika zdobienia przedmiotów metalowych polegająca na wysadzaniu ich powierzchni kamieniami szlachetnymi, także innymi materiałami jak pereły, korale lub płytki z kość słoniowa, macica perłowa.
W zależności od rodzaju przedmiotu zdobionego i właściwości materiałów użytych do dekoracji stosuje się różne sposoby mocowania:
Wikipedia
(1.1) U jubilera przyglądałem się kameryzowaniu złotej szkatułki.
Wiktionary
rzecz. kameryzacja ż.
czas. kameryzować ndk.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) wysadzać kamieniami szlachetnymi
Wiktionary
(1.1) Czasami ornaty skrzypcowe kameryzowano (wysadzano) kamieniami szlachetnymi lub ich imitacjami.
Wiktionary
rzecz. kameryzacja ż., kameryzowanie n.
Wiktionary
operator kamery
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto obsługuje kamerę i filmuje
Wiktionary
(1.1) Redaktor Słomczyński ustawił się na tle sejmowego okrąglaka i gestem dał znać kamerzyście, że może filmować.
Wiktionary
IPA: ˌkãmɛˈʒɨsta, AS: kãmežysta
Wiktionary
rzecz. kamera ż., kamerka ż., kamerowanie n., kameralność ż., camerata ż.
:: fż. kamerzystka ż.
czas. kamerować ndk.
przym. kameralny, dokamerowy
Wiktionary
operatorka kamery
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) operatorka kamery
Wiktionary
przym. dokamerowy
rzecz. kamerzysta mos., kamera ż.
czas. kamerować
Wiktionary
Kamesznica – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie żywieckim, w gminie Milówka.
Powierzchnia sołectwa wynosi 3930 ha, a liczba ludności w 2009 r. wynosiła 2793, co dawało gęstość zaludnienia równą 71 os./km². Wg danych z 2022 r. liczba ludności wynosiła 2862 osoby, co dawało gęstość zaludnienia 73 os./km².
Wikipedia
węglowodór nienasycony z grupy terpenów, mający zapach kamfory
SJP.pl
Kamfen – organiczny związek chemiczny, dwupierścieniowy terpen. Krystaliczne ciało stałe o zapachu kamfory. Właściwie nierozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszcza się w rozpuszczalnikach organicznych, etanolu czy eterze dietylowym. Występuje w postaci dwóch enancjomerów: "l" i "d". W temperaturze pokojowej szybko sublimuje.
Wikipedia
olejek terpentynowy
SJP.pl
związek organiczny z grupy terpenów stosowany w technice i medycynie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
IPA: kãw̃ˈfɔra, AS: kãũ̯fora
Wiktionary
rzecz. kamforowiec m.
przym. kamforowy
Wiktionary
wiecznie zielone drzewo z rodziny wawrzynowatych, dostarczające kamfory i cennego drewna; drzewo kamforowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. rodzaj drzew, z których uzyskuje się kamforę i drewno użytkowe
Wiktionary
rzecz. kamfora ż.
przym. kamforowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z kamforą, dotyczący kamfory; zawierający kamforę
Wiktionary
(1.1) Komary nie znoszą zapachu olejku kamforowego, goździkowego, eukaliptusowego, anyżowego i kwiatu dzikiego bzu.
Wiktionary
rzecz. kamfora ż., kamforowiec mrz.
Wiktionary
1. przędza wełniana o długiej, cienkiej nici, produkowana z surowca przerobionego na czesarkach;
2. gładka tkanina z wełny czesankowej
SJP.pl
Kamgarn – przędza lub tkanina z wełny czesankowej, o splocie ukośnym, z grubą, wyraźną prążką, gęsta, dosyć gruba, mocna. Używana dawniej na galowe i wyjściowe mundury wojskowe generałów, oficerów i podoficerów zawodowych (starszych), także na galowe i wyjściowe mundury policyjne, znacznie rzadziej na ubrania cywilne. Obecnie mundury galowe i wyjściowe szyje się z gabardyny.
Wikipedia
przymiotnik od: kamgarn
SJP.pl
bóstwa, przedmioty kultu w japońskiej religii sinto; duchy wpływające na życie ludzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. bóstwo lub duch stanowiący obiekt kultu w shinto;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Protagonista owego rytuału personifikuje moce ponadludzkie, które biorą go niejako w posiadanie. Wstąpienie kami wywołuje w nim specyficzne zachowania: gorączkowe, samoistne ruchy […]
Wiktionary
odkładanie się soli wapnia i substancji organicznych wraz z powstawaniem złogów w przewodach lub narządach jamistych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba powodująca powstawanie złogów (kamieni) soli w nerkach, pęcherzyku żółciowym lub moczowodzie;
Wiktionary
Kamica (do 1945 niem. Kärmitz) – wieś w północno-zachodniej Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Gościno. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Pławęcino.
Według danych z 30.06.2014 wieś miała 59 stałych mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Lekarz podejrzewa kamicę pęcherzyka żółciowego.
Wiktionary
przym. kamicowy, kamienny
rzecz. kamieniarz mos., kamień mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: kamica
SJP.pl
Ka
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Kamienia Krajeńskiego
SJP.pl
mieszkanka Kamienia Krajeńskiego
SJP.pl
potocznie: miłośniczka minerałów i kamieni szlachetnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) elementy kamienne używane w budownictwie
Wiktionary
Ka
Wikipedia
rzecz. kamieniarstwo n., kamień mrz.
przym. kamienny
Wiktionary
dotyczący kamieniarza, kamieniarstwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z kamieniarzami lub kamieniarstwem
Wiktionary
rzecz. kamieniarstwo n., kamieniarz mos., kamienistość ż., kamień mrz., kamyk mrz.
przym. kamienny, kamienisty
Wiktionary
rzemiosło i przemysł obejmujące wydobycie i obróbkę kamienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzem. wydobycie i obróbka kamienia użytkowego oraz montaż elementów kamiennych
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Wuj zajmuje się kamieniarstwem, ostatnio miasto zamówiło u niego płytę pamiątkową.
Wiktionary
IPA: ˌkãmʲjɛ̇̃ˈɲarstfɔ, AS: kãmʹi ̯ė̃ńarstfo
Wiktionary
rzecz. kamieniarka ż., kamieniarszczyzna ż., kamieniarz m., kamień m., kamyk mrz., kamienistość ż.
przym. kamieniarski, kamienisty, kamienny
Wiktionary
(1.1) kamieniarka
Wiktionary
kamiennik;
1. rzemieślnik wykonujący wyroby i konstrukcje z kamienia;
2. robotnik wydobywający kamienie w kamieniołomach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzemieślnik, który zajmuje się obróbką kamieni
(1.2) daw. geolog, który badał skały w górach
Wiktionary
rzecz. kamieniarstwo n., kamień m., kamyk m., kamyczek m., kamuszek m., kamienisko n., kamienistość ż., kamica ż., kamionka ż.
czas. kamienować ndk., ukamienować dk.
przym. kamieniarski, kamienisty, kamienny
przysł. kamieniście
Wiktionary
duży, murowany budynek mieszkalny; mieszkańcy takiego budynku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duży, murowany budynek mieszkalny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mój wujek mieszka w ładnej i urokliwej kamienicy.
Wiktionary
IPA: ˌkãmʲjɛ̇̃ˈɲit͡sa, AS: kãmʹi ̯ė̃ńica
Wiktionary
rzecz. kamień m., kamienicznik m., kamieniczniczka ż.
:: zdrobn. kamieniczka ż.
przym. kamienny, kamieniczny
Wiktionary
1. mieszkaniec Kamienicy (wsi w Polsce);
2. mieszkaniec Kamienicy Polskiej (wsi w Polsce)
SJP.pl
1. mieszkanka Kamienicy (wsi w Polsce);
2. mieszkanka Kamienicy Polskiej (wsi w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: kamienica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: kamienica
(1.2) mała kamienica
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po drodze przyglądałem się zabytkowym, wybudowanym jeszcze przed wojną kamieniczkom oraz rzucałem dyskretne spojrzenia na mijane piękne przemyślanki.
Wiktionary
IPA: ˌkãmʲjɛ̇̃ˈɲit͡ʃka, AS: kãmʹi ̯ė̃ńička
Wiktionary
rzecz. kamienica ż., kamień m., kamienicznik m., kamieniczniczka ż., kamienicznica ż.
przym. kamieniczny, kamienny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) właścicielka kamienicy czynszowej
Wiktionary
(1.1) Natknąłem się na naszą kamienicznicę, wychodząc z windy.
Wiktionary
rzecz. kamienica ż., kamieniczka ż., kamieniczniczka ż., kamień m., kamyk m., kamyczek m.
:: fm. kamienicznik m.
przym. kamienicznikowski, kamieniczny, kamienny, kamienisty
Wiktionary
(1.1) kamieniczniczka
Wiktionary
właścicielka jednej lub wielu kamienic czynszowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) właścicielka kamienicy czynszowej
Wiktionary
(1.1) Naszej kamieniczniczce wydaje się, że ojciec ma kopalnię złota.
Wiktionary
rzecz. kamienica ż., kamieniczka ż., kamienicznica ż., kamień m., kamyk m., kamyczek m.
:: fm. kamienicznik m.
przym. kamienicznikowski, kamieniczny, kamienny, kamienisty
Wiktionary
(1.1) kamienicznica
Wiktionary
właściciel jednej lub wielu kamienic czynszowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) właściciel kamienicy czynszowej
Wiktionary
(1.1) Stołeczni kamienicznicy nie mają wstydu, znowu planowaćanują podniesienie czynszu.
Wiktionary
IPA: ˌkãmʲjɛ̇̃ˈɲit͡ʃʲɲik, AS: kãmʹi ̯ė̃ńičʹńik
Wiktionary
rzecz. kamienica ż., kamieniczka ż., kamień m., kamyk m., kamyczek m.
:: fż. kamieniczniczka ż., kamienicznica ż.
przym. kamienicznikowski, kamieniczny, kamienny, kamienisty
Wiktionary
przymiotnik od: kamienica
SJP.pl
miejsce kamieniste lub nagromadzenie kamieni; zdżar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) geogr. toponim wielokrotnie występujący na obszarze Polski oraz historycznej Słowiańszczyzny;
(1.2) geogr. zob. Kamieniec Podolski. (miasto w Ukrainie)
(1.3) geogr. zob. Kamieniec Litewski. (miasto w Białorusi)
(1.4) geogr. hist. Kamenz (miasto w Saksonii w Niemczech)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Pan hetman posła za posłem śle, o pomoc dla Kamieńca prosi, jako Kasandra upadek Ilium i narodu Priama przepowiada (…).
Wiktionary
przym. kamieniecki
Wiktionary
przymiotnik od: Kamieniec Podolski, Kamieniec Ząbkowicki
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. skamienieć)
(1.1) zamieniać się w kamień
(1.2) stawać się twardym jak kamień
(1.3) przestać się ruszać
(1.4) przen. tracić wrażliwość
Wiktionary
rzecz. kamień mrz., kamienienie n., skamieniałość ż.
przym. kamienny
Wiktionary
(1.2) twardnieć, sztywnieć
(1.3) nieruchomieć
Wiktionary
rodzaj techniki drukarskiej; litografika; litografia
SJP.pl
technika druku wklęsłego, polegająca na żłobieniu rysunku w miękkich, płaskich kamieniach i odbijaniu go w negatywie (białe linie na ciemnym tle)
SJP.pl
Ka
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. odczasownikowy od|kamieniować.
Wiktionary
rzecz. ukamienowanie n., kamienowanie n.
czas. kamieniować ndk., kamienować ndk., ukamienować dk.
przym. kamienisty, kamienny
Wiktionary
(1.1) kamienowanie
Wiktionary
zabijać przez obrzucanie kamieniami; kamienować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) górn. miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) środ. teatr. pogard. aktor uczący się z trudem roli
Wiktionary
Kamieniołom – kopalnia odkrywkowa kamienia użytkowego (skały zwięzłej o dużej twardości). Kamieniołomów nie należy mylić z kopalniami odkrywkowymi wydobywającymi skały sypkie (piaskownie, żwirownie). Nie są nimi także odkrywkowe zakłady górnicze eksploatujące skały zwięzłe o stosunkowo małej twardości (węgiel brunatny, glinka ogniotrwała), czyli takie, które można urabiać za pomocą koparek. W Polsce w kamieniołomach wydobywa się głównie: granit, bazalt, wapień, piaskowiec, marmur, melafir, sjenit.
Wikipedia
(1.1) Odpowiedzialni za kamieniołom, którzy byli Polakami, starali się nas studentów ochraniać od najcięższych prac.
Wiktionary
(1.1) skr. kłm
Wiktionary
1. zgrubienie od: kamień;
2. kamieniste miejsce; duża ilość głazów, ruin, kamieni
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
szczyt w Tatrach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest kamieniste
(1.2) bot. zob. kamienistość owoców gruszy.
Wiktionary
rzecz. kamień m., kamyk mrz., kamyczek m., kamionka ż., kamienica ż., kamieniarstwo n., kamieniarz m.
przym. kamienisty, kamienny, kamionkowy, kamieniarski
przysł. kamieniście
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który pokryty jest kamieniami albo zawiera dużo kamieni
Wiktionary
(1.1) Ziemia jest tu na ogół piaszczysta i kamienista, zdatna pod uprawę tylko kartofli, żyta, owsa i lnu.
Wiktionary
IPA: ˌkãmʲjɛ̇̃ˈɲistɨ, AS: kãmʹi ̯ė̃ńisty
Wiktionary
rzecz. Kamieński mos., kamieniczniczka ż., kamienicznica ż., kamienistość ż., kamień mrz., kamieniarz mos., kamieniarstwo n., kamieniowanie n., kamyk mrz., ukamienowanie n., kamienicznik mos.
czas. kamienować ndk., ukamienować dk.
przym. kamienny, kamieniarski
Wiktionary
kaczka ze wsch. Syberii i z Ameryki Północnej, sporadycznie zalatująca do Polski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Histrionicus histrionicus|ref=tak., gatunek kaczki;
Wiktionary
Kamieniuszka, kaczka wzorzysta ("Histrionicus histrionicus") – gatunek średniej wielkości ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zamieszkuje północno-wschodnią i wschodnią Azję, Amerykę Północną (wraz z Grenlandią) i Islandię. Wyjątkowo zalatuje do Polski. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
IPA: ˌkãmʲjɛ̇̃ˈɲuʃka, AS: kãmʹi ̯ė̃ńuška
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Polsce, lewy dopływ Wisły;
(1.2) geogr. rzeka w Polsce, lewy dopływ Bobru;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dział górnictwa zajmujący się pozyskiwaniem kamienia użytkowego
SJP.pl
dawniej: kamieniarz;
1. rzemieślnik wykonujący wyroby i konstrukcje z kamienia;
2. robotnik wydobywający kamienie w kamieniołomach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z Kamienną Górą, dotyczący Kamiennej Góry
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przym. od Kamienna Góra
(1.2) przym. od Góry Kamienne
Wiktionary
rzecz. Kamienna Góra ż., kamiennogórzanin m., kamiennogórzanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Kamiennej Góry (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Kamiennej Góry (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest kamienne
Wiktionary
przym. kamienny
przysł. kamiennie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) zrobiony, powstały z kamienia, złożony z kamieni
przymiotnik jakościowy
(2.1) przen. przypominający kamień, taki jak kamień pod względem właściwości (np. twardości, nieruchomości)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Te nowe kamienne schody w naszym domu są bardzo ładne!
Wiktionary
IPA: kãˈmʲjɛ̃nːɨ, AS: kãmʹi ̯ẽ•ny
Wiktionary
rzecz. kamieniczniczka ż., kamienicznica ż., kamień mrz., kamyk mrz., kamyczek mrz., kamienisko n., kamieniarstwo n., kamieniarz mos., kamieniarka ż., kamienica ż., kamieniczka ż., kamienicznik mos., kamica ż., kamionka ż., kamieniowanie n., ukamienowanie n., kamienienie n., skamienienie n., skamielina ż., skamieniałość ż., kamienistość ż., kamienność ż.
czas. kamienować ndk., ukamienować dk., kamienieć ndk., skamienieć ndk.
przym. kamieniarski, kamienisty
Wiktionary
(1.1) kamienisty
(2.1) twardy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie w rejonie jaworowskim obwodu lwowskiego;
Wiktionary
Kamienobród (ukr. Кам'янобрід, "Kamjanobrid") – wieś na Ukrainie w rejonie jaworowskim należącym do obwodu lwowskiego.
II Rzeczypospolitej wieś w powiecie gródeckim województwa lwowskiego.
20 czerwca 1944 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 12 Polaków.
Wikipedia
przym. kamienobrodzki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zadawanie komuś śmierci poprzez rzucanie w niego kamieniami
Wiktionary
rzecz. ukamienowanie n., kamieniowanie n.
czas. kamienować ndk., ukamienować dk.
Wiktionary
(1.1) rzad. kamieniowanie
Wiktionary
zabijać przez obrzucanie kamieniami; kamieniować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. ukamienować)
(1.1) uśmiercać poprzez obrzucenie kamieniami
Wiktionary
(1.1) Odpowiedzieli Mu Żydzi: «Nie chcemy Cię kamienować za dobry czyn, ale za bluźnierstwo, za to, że Ty będąc człowiekiem uważasz siebie za Boga».
Wiktionary
rzecz. kamieniarz mos., kamieniowanie n., kamienowanie n., kamień mrz., kamyk mrz., ukamienowanie n.
czas. ukamienować dk.
przym. kamienisty, kamienny
Wiktionary
Kamierowo – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Skarszewy.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wikipedia
twarda, spoista i ciężka bryła skalna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia
(1.2) jubil. minerał służący po uprzedniej obróbce do ozdabiania przedmiotów m.in. w jubilerstwie
(1.3) twardy osad powstający w naczyniach, kotłach itp.;
(1.4) med. złóg powstający w organach wewnętrznych, takich jak nerki, woreczek żółciowy, moczowody
(1.5) pionek w niektórych grach planszowych
(1.6) sport. granitowy walec do gry w curling
(1.7) hist. jednostka masy;
(1.8) środ. przestępcze chleb
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wąż wodny gonił drobną rybkę, unosząc kłębki mułu spomiędzy kamieni.
(1.1) Rzucił kamieniem w okno i rozbił je.
Wiktionary
IPA: ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ, AS: kãmʹi ̯ė̃ń
Wiktionary
rzecz. kamieniarstwo n., kamieniarz m., kamieniarka ż., kamienica ż., kamienicznik m., kamieniec m., skamienielina ż., kamionka ż., kamica ż., ukamienowanie n.
:: zdrobn. kamyk m., kamyczek m.
czas. kamienieć, kamienować ndk., ukamienować dk., skamienieć dk.
przym. kamienny, kamienisty, kamieniarski, skamieniały
przysł. kamiennie
Wiktionary
(1.1) skała, głaz; reg. śl. kizlok, kiziol
(1.3) nagar, kamień kotłowy
Wiktionary
mieszkaniec Kamieńca, Kamieńca Wrocławskiego, Kamieńca Ząbkowickiego lub Kamieńca Podolskiego
SJP.pl
mieszkanka Kamieńca, Kamieńca Wrocławskiego, Kamieńca Ząbkowickiego lub Kamieńca Podolskiego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
(1.2) geogr. zob. Kamieńsk Szachtyński.
(1.3) geogr. zob. Kamieńsk Uralski.
Wiktionary
Kamieńsk – miasto w Polsce, położone w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie miejsko-wiejskiej Kamieńsk, której jest siedzibą, nad rzeką Kamionką. Przez miasto przebiegają dwie spośród głównych arterii komunikacyjnych Polski: autostrada z Gorzyczek do Gdańska i Warszawy oraz linia kolejowa Górny Śląsk – Warszawa, czyli dawna Kolej Warszawsko-Wiedeńska.
Wikipedia
IPA: ˈkãmʲjɛ̇̃j̃sk, AS: kãmʹi ̯ė̃ĩ ̯sk
Wiktionary
przym. kamieński
Wiktionary
→ Kamieńsk; kamieńszczański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kamieńskiem, dotyczący Kamieńska
(1.2) związany z Kamieńskim, dotyczący Kamieńskiego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Kamieńsk mrz., Kamieńskie n.
Wiktionary
→ Kamieńsk; kamieńszczański
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Ukrainie, siedziba rejonu kamieńskiego, w obwodzie dniepropetrowskim
Wiktionary
Kamieńskie ( Кам'янське, "Kamjanśke"), w latach 1936–2016 Dnieprodzierżyńsk (ukr. Дніпродзержинськ, "Dniprodzerżynśk") – miasto na Ukrainie, w obwodzie dniepropetrowskim, nad Dnieprem. 1 stycznia 2022 liczyło 226 845 mieszkańców.
Ośrodek hutnictwa żelaza, przemysłu taboru kolejowego (wagony), chemicznego, materiałów budowlanych. Działa tu także elektrownia wodna o mocy 352 MW.
Wikipedia
IPA: kaˈmjɛɲ.skjɛ
Wiktionary
przym. kamieński
Wiktionary
(1.1) hist. Dnieprodzierżyńsk (1936-2016)
Wiktionary
mieszkaniec Kamieńska (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Kamieńska (miasta w Polsce)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kamikaze;
1. japoński samolot z II wojny światowej, którego załoga miała wykonać samobójczy atak na wroga;
2. pilot takiego samolotu;
3. żartobliwie o człowieku lubiącym podejmować się trudnych zadań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zob. kamikaze.
Wiktionary
[czytaj: kamikaze lub kamikadze] kamikadze;
1. japoński samolot z II wojny światowej, którego załoga miała wykonać samobójczy atak na wroga;
2. pilot takiego samolotu;
3. żartobliwie o człowieku lubiącym podejmować się trudnych zadań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. w czasie II Wojny Światowej: żołnierz japoński przeprowadzający samobójczy atak na większego przeciwnika za pomocą silnego ładunku wybuchowego; samolot lub inny pojazd używany przez tego żołnierza;
(1.2) przen. samobójca atakujący w analogiczny sposób jak kamikaze (1.1)
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Kamikaze uderzył samolotem w amerykański lotniskowiec i okręt zatonął.
Wiktionary
IPA: ˌkãmʲiˈkazɛ|ˌkãmʲiˈkad͡zɛ, AS: kãmʹikaze|kãmʹikaʒe
Wiktionary
(1.1) kamikadze
(1.2) kamikadze
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Kamil – imię męskie, pochodzące od rzymskiego imienia i cognomenu "Camillus" (słowo to jest tłumaczone z łaciny jako „pomocnik kapłana” bądź „zrodzony z wolnych rodziców”, „szlachetny chłopiec”).
Kamil imieniny obchodzi: 14 lipca (dawniej 18 lipca – data ta stanowiła wspomnienie św. Kamila de Lellis, później przesuniętego na 14 lipca) i 15 września, 25 września.
Wikipedia
(1.1) Ten Kamil mieszka w mieście.
(1.1) Kamilu, na kiedy przypadają twoje imieniny?
Wiktionary
IPA: ˈkãmʲil, AS: kãmʹil
Wiktionary
rzecz. Kamilowa ż., Kamilówna ż., Kamilostwo lm m., kamilianin mos., zdrobn. , Kamiluś mos., Mila ż., Milek mos.
:: fż. Kamila ż.
:: zdrobn. Kamilek mos.
przym. kamiliański
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Kamil
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Kamila jest czułą i zabawną dziewczyną.
Wiktionary
IPA: kãˈmʲila, AS: kãmʹila
Wiktionary
rzecz. Kamil mos., kamilianin mos.
:: zdrobn. Kamilka ż., Kamilcia ż.
przym. kamiliański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. Kamila
Wiktionary
(1.1) Dzwoniłam wczoraj do Kamilci, ale nie odpowiadała.
Wiktionary
rzecz. Kamil mos., Kamila ż., Kamilka ż., kamilianin mos.
przym. kamiliański
Wiktionary
(1.1) Kamilka
Wiktionary
zdrobnienie od: Kamil (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. Kamil
Wiktionary
(1.1) Kamilku, pomóż babci wnieść sprawunki.
Wiktionary
rzecz. Kamil mos.
przym. Kamilowy
Wiktionary
zakon katolicki założony w 1584 roku w Rzymie przez św. Kamila de Lellis; Zakon Kleryków Regularnych Posługujących Chorym
SJP.pl
Kamilianie, Zakon Kleryków Regularnych Posługujących Chorym – zakon założony przez św. Kamila de Lellis w 1584 roku, a zatwierdzony przez papieża Grzegorza XIV 21 września 1591 roku.
Wikipedia
członek zakonu katolickiego założonego w 1584 roku w Rzymie przez św. Kamila de Lellis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik ze zgromadzenia założonego w XVI w. przez św. Kamila de Lellis;
Wiktionary
(1.1) Wielką zasługą kamilianów była przeprowadzona przez nich reforma służby zdrowia, zapoczątkowana już w Hiszpanii przez św. Jana Bożego.
Wiktionary
rzecz. Kamil mos., Kamila ż.
:: fż. kamilianka ż.
przym. kamiliański
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Świętego Kamila
SJP.pl
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Świętego Kamila
SJP.pl
Kamilianki, Zgromadzenie Córek świętego Kamila, Córki świętego Kamila – żeńskie zgromadzenie zakonne będące odpowiednikiem męskiego zakonu Kamilianów. Zgromadzenie zostało założone przez bł. Alojzego Tezza i bł. Józefinę Vannini 2 lutego 1892, a zatwierdzone przez papieża Piusa XI w 1931 roku.
Wikipedia
→ kamilianin, → kamilianie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kamilianami, dotyczący kamilianów
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do kamilianów, będący ich własnością
Wiktionary
(1.1) Na terenie dzielnicy mamy szpital kamiliański.
Wiktionary
rzecz. Kamilcia ż., Kamilka ż., kamilianin m., kamilianka ż., Kamil m., Kamila ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kamili lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Kamila (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. Kamila
forma rzeczownika.
(2.1) D. B. lp. od: Kamilek
Wiktionary
(1.1) Nauczycielka zaproponowała Kamilce udział w olimpiadzie.
Wiktionary
rzecz. Kamila ż., Kamil mos., Kamilcia ż., kamilianin mos.
przym. kamiliański
Wiktionary
(1.1) Kamilcia
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kamilka lub z nim związany
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
dowódca rzymski, sześciokrotny trybun wojskowy; Camillus
SJP.pl
Kamil z małżonką; Kamilowie
SJP.pl
Kamil z małżonką; Kamilostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kamila lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Kamionki (miasta lub wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Kamionki (miasta lub wsi w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Kamionka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kamionką, dotyczący Kamionki
Wiktionary
rzecz. Kamionka ż.
Wiktionary
1. twardy materiał ceramiczny; wyrób z tego materiału
2. miejsce pokryte stosem kamieni
3. roślina z rodziny różowatych
4. zwierzę z rodziny łasicowatych; kuna domowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj ciężarówki, bus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mały samochód ciężarowy
Wiktionary
(1.1) bus, dostawczak, samochód dostawczy, furgonetka, półciężarówka
Wiktionary
1. twardy materiał ceramiczny; wyrób z tego materiału
2. miejsce pokryte stosem kamieni
3. roślina z rodziny różowatych
4. zwierzę z rodziny łasicowatych; kuna domowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. rzem. twardy materiał ceramiczny stosowany do wyrobu płytek posadzkowych, aparatury kwasoodpornej, rur kanalizacyjnych i naczyń;
(1.2) naczynie z kamionki (1.1)
(1.3) bot. nazwa systematyczna|Rubus saxatilis|ref=tak., gatunek maliny mający lekko kolczaste, płożące się pędy oraz karłowate, szkarłatne owoce;
(1.4) zool. kuna domowa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: kãˈmʲjɔ̃nka, AS: kãmʹi ̯õnka
Wiktionary
rzecz. kamień mrz., skamieniałość ż., kamieniarz mos., kamienistość ż.
przym. kamienny, kamionkowy
Wiktionary
przymiotnik od: kamionka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z kamionki
Wiktionary
rzecz. kamienistość ż., kamionka ż.
Wiktionary
francuski uczestnik powstania ludowego w latach 1702-1705
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. rel. kalwiński powstaniec walczący przeciwko katolickim wojskom króla Ludwika XIV w latach 1704–1709;
Wiktionary
spodnia część trzyczęściowego ubioru męskiego; kamizelka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. marna kamizelka
Wiktionary
(1.1) Wyznaję, że dziś chętnie odstąpiłbym komu ten szmat sukna, który mi robi trochę kłopotu. Szaf na zbiory jeszcze nie mam, a nie chciałbym znowu trzymać chorej kamizelczyny między własnemi sic. rzeczami.
Wiktionary
rzecz. kamizelka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: kamizelka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: kamizelka
Wiktionary
rzecz. kamizelka ż.
Wiktionary
część stroju bez rękawów i kołnierza, zakładana pod marynarkę lub wierzchnie okrycie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odzież. kraw. ubranie bez rękawów i kołnierza nakładane na tułów, zapinane na guziki
Wiktionary
Kamizelka – rodzaj ubioru okrywającego tułów, dopasowanego, zapinanego, bez rękawów i na ogół kołnierza. Pierwotnie ubranie męskie, w modzie europejskiej pojawiła się około 1670 roku; później używana także przez kobiety. Początkowo sięgająca kolan i z rękawami, w miarę upływu czasu ulegała przekształceniom, zmieniała się jej długość, krój elementów takich jak kołnierz, klapy i kieszenie oraz zdobienia.
Wikipedia
(1.1) Mężczyzna miał na sobie czarną kamizelkę.
Wiktionary
IPA: ˌkãmʲiˈzɛlka, AS: kãmʹizelka
Wiktionary
rzecz. kamizelczyna ż., kamizeleczka ż.
Wiktionary
(1.1) bezrękawnik; gw. Górny Śląsk wista
Wiktionary
przymiotnik od: kamizelka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
niewielka, przenośna kamera telewizyjna z wbudowanym magnetowidem; kamwid
SJP.pl
Kamkorder ( camcorder, od "video CAMera reCORDER") – urządzenie wideo zawierające zintegrowaną kamerę i magnetowid.
Pierwsze kamkordery rejestrowały sygnały analogowe na taśmie magnetycznej. Po roku 2000 pojawiły się kamkordery beztaśmowe, wykorzystujące dyski optyczne, dyski twarde i pamięci flash jako nośnik danych.
Wikipedia
miękka tkanina płaszczowa z wełny wielbłądziej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. miękka tkanina o splocie skośnym, przeznaczona na okrycia zewnętrzne, dawniej tkana z wełny wielbłądziej lub koziej, obecnie także z mieszanki wełny koziej z jedwabiem lub wełny owczej z bawełną
Wiktionary
(1.1) Kupiłem płaszcz z kamlotu.
Wiktionary
IPA: ˈkãmlɔt, AS: kãmlot
Wiktionary
przym. kamlotowy
Wiktionary
wykonany z kamlotu
SJP.pl
[czytaj: KAMzecer] nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zgrub. od kamień
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Kamola – osada leśna w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrzeszowskim, w gminie Grabów nad Prosną.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
Wikipedia
tajna organizacja przestępcza działająca w Królestwie Neapolu w latach 1830-1870; obecnie organizacja mafijna działająca na terenie Neapolu i całej Kampanii; camorra; kamorra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. organizacja mafijna w Królestwie Neapolu w XIX wieku
(1.2) włoska organizacja przestępcza;
Wiktionary
(1.2) Roczne dochody kamory szacuje się na około miliard euro.
Wiktionary
rzecz. kamorysta m.
przym. kamorystyczny
Wiktionary
tajna organizacja przestępcza działająca w Królestwie Neapolu w latach 1830-1870; obecnie organizacja mafijna działająca na terenie Neapolu i całej Kampanii; camorra; kamora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. kamora.
Wiktionary
członek kamorry (organizacji przestępczej); kamorysta
SJP.pl
członek kamory (organizacji przestępczej); kamorrysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek kamorry
Wiktionary
Kamorysta (wł. "Il camorrista") – włoski dramat biograficzno-kryminalny z 1986 roku w reżyserii Giuseppe Tornatore, będący jego pełnometrażowym debiutem. Ekranizacja powieści autorstwa Giuseppe Marrazza.
Wikipedia
(1.1) W miejscowym więzieniu przetrzymywani są kamoryści.
Wiktionary
rzecz. kamora ż.
przym. kamorystyczny
Wiktionary
(1.1) mafioso
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący kamory; taki, który jest związany z kamorą; mający charakter kamory
Wiktionary
(1.1) Gdy przed kilku laty toczył się sławny, wielki proces kamorystyczny, to zamiast przed neapolitańskim sądem przysięgłych, musiał się odbyć w Viterbo, w miasteczku, leżącem w środkowych Włoszech, gdyż obawiano się, że w Neapolu nie znajdzie się ani jeden przysięgły, który ze strachu przed zemstą kamorry, zechce uznać oskarżonych kamorystów za winnych.
Wiktionary
rzecz. kamora ż., kamorysta m.
Wiktionary
estetyka celebrująca kicz i ironię, celowo przesadna i teatralna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kult. estetyka, konwencja stylistyczna, przypisująca rzeczom wartość ponieważ są w złym guście lub ich wymowy ironicznej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przejawem kampu są drag queens i drag kings.
Wiktionary
IPA: kãmp, AS: kãmp
Wiktionary
rzecz. kampowość ż.
przym. kampowy
przysł. kampowo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Kampa – sztuczna wyspa (właściwie półwysep) o powierzchni 5,2 hektara położona w centrum Pragi, w dzielnicy Malá Strana. Leży między rzeką Wełtawą a wypływającą i wpływającą do niej Čertovką (Czarcim Potokiem) – sztucznym ciekiem wodnym utworzonym w celu napędzania kół młyńskich 3 młynów (współcześnie pozostało jedno z nich, przy młynie „Wielki Przeor”).
Wikipedia
stolica Ugandy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Ugandy;
Wiktionary
Zo
Wikipedia
IPA: kãmˈpala, AS: kãmpala
Wiktionary
rzecz. kampalczyk mos., kampalka ż.
przym. kampalski
Wiktionary
mieszkaniec Kampali
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kampali
Wiktionary
IPA: kãmˈpalt͡ʃɨk, AS: kãmpalčyk
Wiktionary
rzecz. Kampala ż.
:: fż. kampalka ż.
przym. kampalski
Wiktionary
mieszkanka Kampali
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Kampali
Wiktionary
IPA: kãmˈpalka, AS: kãmpalka
Wiktionary
rzecz. Kampala ż.
:: fm. kampalczyk mos.
przym. kampalski
Wiktionary
przymiotnik od: Kampala (stolica Ugandy)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Kampali, stolicy Ugandy
Wiktionary
IPA: kãmˈpalsʲci, AS: kãmpalsʹḱi
Wiktionary
rzecz. kampalka ż., kampalczyk mos., Kampala ż.
Wiktionary
dawniej:
1. przegląd, rewia wojskowa;
2. ćwiczenia, manewry;
3. obóz wojskowy ćwiczebny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. piąty wiek późnej kredy, trwający 83,5 – 70,6 milionów lat temu;
Wiktionary
Kampan (ang. "Campanian")
Stratotyp dolnej granicy santonu nie jest jeszcze zatwierdzony. Granicę określa się na podstawie wymarcia liliowca "Marsupites testudinarius" (Schlotheim, 1820).
Nazwa pochodzi od łacińskiej nazwy francuskiej krainy Szampanii – "Campania".
Wikipedia
IPA: ˈkãmpãn, AS: kãmpãn
Wiktionary
1. zaplanowane działanie wojenne odbywające się na określonym terytorium w jakimś czasie; etap wojny, wyprawa wojenna, np. kampania wrześniowa;
2. szereg zorganizowanych działań prowadzących do określonego celu, popierających sprawę, o którą się walczy, np. kampania promocyjna, propagandowa, reklamowa; czas trwania takich akcji;
3. w rolnictwie i przetwórstwie: okres nasilenia prac, związany ze zbiorem, skupem i przerobem określonych płodów rolnych; czas prac sezonowych;
4. potocznie: kampania wrześniowa - poprawkowa sesja egzaminacyjna we wrześniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. ciąg działań wojennych na jakimś terytorium objętych wspólnym planem;
(1.2) przen. publ. szereg zorganizowanych działań nastawionych na osiągnięcie celu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Bez dobrego hasła, kampania będzie nieskuteczna.
Wiktionary
przym. kampanijny
rzecz. kampanier mos.
Wiktionary
(1.2) akcja, przedsięwzięcie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna zajmujący się prowadzeniem kampanii, głównie kampanii społecznych
Wiktionary
(1.1) Praca na stanowisku kampaniera lub kampanierki wymaga myślenia strategicznego, oddania sprawom, o które walczymy, dużej elastyczności oraz szybkości działania.
Wiktionary
rzecz. kampania ż.
:: fż. kampanierka ż.
przym. kampanijny
Wiktionary
związany z kampanią, zwłaszcza biorący udział w jakiejś okresowej akcji; sezonowy, niestały, okresowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kampanią, dotyczący kampanii
Wiktionary
rzecz. kampanier mos., kampania ż.
Wiktionary
dzwonnica w kształcie wysmukłej wieży, wolnostojąca obok kościoła, charakterystyczna dla architektury włoskiej; campanila
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. wysmukła wieża pełniąca funkcję dzwonnicy, stojąca obok kościoła;
Wiktionary
Kampanila, campanila (wł. "campanile") – dzwonnica kościelna charakterystyczna dla architektury włoskiej, wyodrębniona z bryły kościoła i budowana obok niej, inaczej niż w krajach Europy zachodniej i środkowej, w których dzwonnica zespolona była z kościołem.
Wikipedia
IPA: ˌkãmpãˈɲila, AS: kãmpãńila
Wiktionary
(1.1) dzwonnica
Wiktionary
mieszkanka Kampanii (regionu we Włoszech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Kampanii
Wiktionary
rzecz. Kampania ż.
:: fm. Kampańczyk mos.
przym. kampański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o tradycyjnych dzwonach wieżowych i kościelnych;
Wiktionary
Kampanologia (starołacińskie "campana" – „dzwonek” + greckie "λόγος" – „wiedza”) – nauka o dzwonach. Zajmuje się ich historią, przeznaczeniem, akustyką, rodzajami, sposobami wytwarzania i naprawy, zdobnictwem i inskrypcjami, wykorzystaniem dzwonów jako instrumentów muzycznych (przy czym nie chodzi tu o dzwony orkiestrowe czy dzwonki ręczne, tylko o tradycyjne dzwony kościelne i wieżowe).
Wikipedia
(1.1) Dzwony są źródłem badań nie tylko nauk technicznych, ale także bardzo szeroko rozumianej kampanologii historycznej, która obejmuje historię sztuki, epigrafikę, lingwistykę, ikonologię, heraldykę itd.
Wiktionary
rzecz. kampanolog m., kampanula ż.
przym. kampanologiczny
Wiktionary
1. roślina z rodziny dzwonkowatych o dużych, różnobarwnych kwiatach w kształcie kielicha, występująca w około 200 gatunkach w strefie śródziemnomorskiej i umiarkowanej;
2. motyw dekoracyjny złożony z kwiatów w kształcie dzwonka, zwróconych w dół, charakterystyczny dla sztuki późnobarokowej, szczególnie dla stylu regencji
SJP.pl
Kampanula – motyw dekoracyjny złożony z kwiatów w kształcie dzwonka, zwróconych w dół. Najczęściej w formie zwisu złożonego z kwiatów o stopniowo zmniejszających się kielichach, przybiera też postać girlandy. Ornament występował we włoskim renesansie, bardzo popularny w barokowym i późnobarokowym wzornictwie francuskim. Charakterystyczny też dla okresu regencji, czasami w uproszczonej postaci w zdobnictwie neoklasycyzmu i empire. Stosowany w budownictwie, rzeźbie i snycerstwie.
Wikipedia
mieszkaniec Kampanii (regionu we Włoszech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kampanii
Wiktionary
(1.1) Raczej wątpić należy w to, aby w tak krótkim czasie Kampańczycy, Grecy, czy Etruskowie mogli wystawić flotę złożoną z penter — okrętów, które nie były im znane.
Wiktionary
rzecz. Kampania ż.
:: fż. Kampanka ż.
przym. kampański
Wiktionary
przymiotnik od: Kampania (region we Włoszech)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kampanią
Wiktionary
rzecz. Kampańczyk mos., Kampania ż., Kampanka ż.
Wiktionary
samochód turystyczny z miejscem do mycia się, spania oraz sporządzania i przechowywania jedzenia; camper
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. samochód kempingowy;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) środ. slang. w grach komputerowych osoba trzymająca się stale jednego miejsca, strzelając do innych graczy
Wiktionary
Kamper ( RV lub camper) lub samochód kempingowy – typ samochodu, który został zbudowany lub wyposażony do pełnienia funkcji autonomicznego pojazdu turystycznego. Zapewnia podróżującym nim pasażerom miejsca m.in. do spania i wypoczynku, a ponadto specjalna zabudowa zapewnia miejsce i sprzęt do przechowywania żywności i sporządzania posiłków oraz wydzieloną część sanitarną z ubikacją, umywalką i najczęściej prysznicem.
Wikipedia
(1.1) Wybieramy się na tygodniową wycieczkę naszym kamperem.
(2.1) Ten kamper znowu mnie zabił.
Wiktionary
IPA: ˈkãmpɛr, AS: kãmper
Wiktionary
rzecz. kampienie n., kampowanie n., kemping m.
czas. kampić ndk., kampować ndk.
przym. kempingowy, kamperowy
Wiktionary
zdrobnienie od: kamper (auto)
SJP.pl
spędzanie czasu wolnego na podróżowaniu camperem; campering
SJP.pl
osoba spędzająca czas wolny na podróżowaniu kamperem; camperowicz, camperowiec, kamperowiec
SJP.pl
osoba spędzająca czas wolny na podróżowaniu kamperem; kamperowicz, camperowicz, camperowiec
SJP.pl
1. drzewo;
2. barwnik naturalny
SJP.pl
przymiotnik od: kampesz
SJP.pl
cierniste drzewo z rodziny brezylkowatych; hematoksylon; drzewo kampeszowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. mieszkanka regionu Campidano na Sardynii
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Kampidanin
przym. kampidański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kampić.
Wiktionary
czas. kampić
rzecz. kamper mos./mrz.
Wiktionary
metoda badania pola widzenia uzupełniająca badanie perymetryczne
SJP.pl
rzadko: kemping, camping;
1. ogrodzony teren wyposażony w umywalnie, elektryczność itp., przystosowany do obozowania w namiotach lub domkach (przyczepach, samochodach) kempingowych;
2. czasowe przebywanie na takim terenie
SJP.pl
wieś gminna w województwie mazowieckim, w otulinie Kampinoskiego Parku Narodowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś i gmina w centralnej Polsce;
Wiktionary
Kampinos – wieś (dawniej miasto) w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie warszawskim zachodnim. Ma status sołectwa. Miejscowość jest siedzibą władz gminy Kampinos.
Najbliższe miasta: Błonie (15 km), Sochaczew (18 km), Brwinów (26 km), Ożarów Mazowiecki (27 km), Grodzisk Mazowiecki (27 km), Wyszogród (28 km), Milanówek (29 km), Żyrardów (29 km).
Wikipedia
(1.1) W dworze w Kampinosie mieścił się dom wycieczkowy PTTK.
(1.1) Z Kampinosu wyruszali na łowy Jan III Sobieski i Stanisław August.
Wiktionary
przym. kampinoski, podkampinoski
Wiktionary
przymiotnik od: Kampinos (wieś)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Kampinosu, związany z Kampinosem
Wiktionary
(1.1) Lipiec spędzimy z Honoratą w Puszczy Kampinoskiej.
(1.1) Na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego występują zwykle kwaśne i mało żyzne gleby wytworzone z piasków eolicznych: gleby rdzawe i bielicowe oraz gleby gruntowoglejowe.
Wiktionary
rzecz. Kampinos m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
środowiskowo w grach komputerowych: czaić się na przeciwnika w jednym miejscu; kampować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) grykomp. trzymać się stale jednego miejsca i strzelać do innych graczy
Wiktionary
(1.1) Ten cwaniak kolejny raz kampi pod tym murem.
Wiktionary
IPA: ˈkãmpʲit͡ɕ, AS: kãmpʹić
Wiktionary
rzecz. kampienie n., kamper mzw./mos., camper mos.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący Campigny
Wiktionary
środowiskowo w grach komputerowych: czaić się na przeciwnika w jednym miejscu; kampić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest kampowe; cecha tych, którzy są kampowi
Wiktionary
rzecz. kamp m.
przym. kampowy
przysł. kampowie
Wiktionary
rodzaj roślinożernego dinozaura ptasiomiednicznego z grupy iguanodonów; brachyrofus, kumnoria
SJP.pl
Kamptozaur ("Camptosaurus") – roślinożerny dinozaur ptasiomiedniczny z grupy iguanodonów, z rodziny kamptozaurów (Camptosauridae); jego nazwa znaczy giętki jaszczur od zgiętych w kształcie łuka kości udowych. Ornitopod nieco podobny wyglądem do iguanodona.
Wikipedia
nazwa Kambodży w latach 1976-89
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. polit. geogr. nazwa Kambodży w latach 1976–1989;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Kampuczanin mos., Kampuczanka ż.
przym. kampuczański
Wiktionary
(1.1) Kambodża
Wiktionary
obywatel Kampuczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kampuczy
Wiktionary
przym. kampuczański
rzecz. Kampucza ż.
Wiktionary
obywatelka Kampuczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Kampuczy
Wiktionary
rzecz. Kampucza ż.
Wiktionary
→ Kampucza
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. dotyczący Kampuczy (współcz. Kambodża)
Wiktionary
rzecz. Kampucza ż., Kampuczanin m.
Wiktionary
wyznaczony teren wraz z budynkami należący do anglosaskiej szkoły wyższej; campus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kompleks budynków i terenów uniwersyteckich
Wiktionary
(1.1) Pod miastem ma powstać nowy kampus uniwersytetu.
Wiktionary
IPA: ˈkãmpus, AS: kãmpus
Wiktionary
przym. kampusowy
Wiktionary
→ kampus; campusowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z kampusem, charakterystyczny dla kampusu
Wiktionary
(1.1) Żadnego siedzenia w kampusowej kawiarni z innymi studentami z Europy i narzekania na amerykański konsumpcjonizm.
Wiktionary
rzecz. kampus
Wiktionary
(1.1) campusowy
Wiktionary
rzeczownik
(1.1) stpol. zsiadłe mleko
Wiktionary
IPA: ˈkãmpust, AS: kãmpust
Wiktionary
odnoszący się do kamrata, należący do kamrata
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący kamrata
Wiktionary
(1.1) W Nowym Sączu egzotyczni goście nawiązywali przyjaźnie z polskimi rówieśnikami. Do owych kontaktów organizatorzy stworzyli dobry klimat, bowiem występy festiwalowe miały charakter kamracki.
Wiktionary
rzecz. kamrat mos., kamratka ż.
Wiktionary
rzeczownik
(1.1) przyjacielstwo
Wiktionary
potocznie: kompan, towarzysz, kolega, przyjaciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) towarzysz, kompan
(1.2) pot. współpracownik
Wiktionary
(1.1) Wziął wiatr brata za kamrata, / Teraz z nim po polu lata, / Gonią obaj chmury, ptaki, / Mkną, wplątują się w wiatraki, (…)
Wiktionary
IPA: ˈkãmrat, AS: kãmrat
Wiktionary
rzecz.
:: fż. kamratka ż.
przym. kamracki
Wiktionary
→ kamrat; kompanka, towarzyszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kompanka
Wiktionary
przym. kamracki
rzecz. camerata ż., kamrat mos., Camerata ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Kama (rzeka w Federacji Rosyjskiej)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kamą, dotyczący Kamy (rzeki w Rosji)
Wiktionary
rzecz. Kama ż.
Wiktionary
1. zamaskowanie, przesłonięcie czegoś dla niepoznaki;
2. maskowanie się żołnierza lub okrywanie czymś maskującym środka bojowego, np. działa, czołgu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zool. czynność wykonywana przez zwierzęta w celu ukrycia się przed drapieżnikami;
(1.2) wojsk. czynność wykonywana przez żołnierzy w celu ukrycia się przed wrogiem
(1.3) wojsk. ubiór i sprzęt przeznaczony do kamuflażu (1.2)
Wiktionary
Kamuflaż – czynność wykonywana przez zwierzęta w celu ukrycia się przed drapieżnikami lub potencjalnymi ofiarami.
Wikipedia
IPA: kãˈmuflaʃ, AS: kãmuflaš
Wiktionary
rzecz. kamuflowanie n., zakamuflowanie n.
czas. kamuflować, zakamuflować
przym. kamuflażowy
Wiktionary
przymiotnik od: kamuflaż
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący kamuflażu
Wiktionary
rzecz. kamuflaż m.
czas. kamuflować
Wiktionary
1. rodzaj miny podziemnej
2. wybuch pod ziemią pocisku artyleryjskiego bez utworzenia leja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kamuflować.
Wiktionary
czas. kamuflować ndk.
rzecz. kamuflaż m.
Wiktionary
skrywać, ukrywać, chować się
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) ukrywać coś pod kamuflażem, upodabniając do otoczenia
(1.2) przen. zręcznie taić coś, stwarzając pozory
(1.3) żart. ukrywać coś
czasownik zwrotny niedokonany
(2.1) ukrywać pod kamuflażem samego siebie
(2.2) przen. taić swoje prawdziwe intencje, zamiary
(2.3) żart. ukrywać się
Wiktionary
(1.1) Długie i gęste futro irbisa śnieżnego doskonale go kamufluje.
Wiktionary
IPA: ˌkãmufˈlɔvat͡ɕ, AS: kãmuflovać
Wiktionary
rzecz. kamuflaż m., kamuflowanie n., zakamuflowanie n.
czas. zakamuflować
przym. kamuflażowy, zakamuflowany
Wiktionary
w sposób czyniący coś lub kogoś niewidocznym; maskująco
SJP.pl
potocznie: wielki kamień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzad. pogard. kamień, skała
Wiktionary
(1.1) Gdy wracałem do domu, potknąłem się o kamulec i prawie się przewróciłem.
Wiktionary
zdrobnienie od: kamień
SJP.pl
ptak wędrowny z rzędu siewkowych, o długości ciała około 22 cm, krótkich nogach barwy pomarańczowej i dziobie lekko zadartym w górę, zamieszkujący wybrzeża morskie północnej Europy i Azji (w Polsce spotykany na przelotach); kamusznik zwrotek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Arenaria interpres|ref=tak., średniej wielkości ptak z rzędu siewkowców;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: kãˈmuʃʲɲik, AS: kãmušʹńik
Wiktionary
przym. kamusznikowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący kamusznika
Wiktionary
rzecz. kamusznik m.
Wiktionary
niewielka, przenośna kamera telewizyjna z wbudowanym magnetowidem; kamkorder
SJP.pl
przymiotnik od: Kamyk (nazwa kilku wsi w Polsce)
SJP.pl
zdrobnienie od: kamyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. zdrobn. od: kamyk, mały kamień
(1.2) gw-pl|Kraków. borówka brusznica
Wiktionary
(1.1) Kupiłem trochę kamyczków do akwarium.
Wiktionary
IPA: kãˈmɨt͡ʃɛk, AS: kãmyček
Wiktionary
(1.1) zob. kamyk.
Wiktionary
(1.1) kamuszek
Wiktionary
przymiotnik od: kamyczek
SJP.pl
1. mały kamień;
2. kamień szlachetny albo jego imitacja służące jako ozdoba;
3. kamień w kształcie krążka służący jako figura w grach towarzyskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: kamień
(1.2) mały kamień
(1.3) kamień szlachetny, ozdobny, zwłaszcza w biżuterii
(1.4) pion w niektórych grach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Już starożytni Grecy puszczali kaczki używając do tego kamyków lub muszelek.
Wiktionary
IPA: ˈkãmɨk, AS: kãmyk
Wiktionary
rzecz. kamień m., kamienistość ż., kamieniarz m., kamieniarstwo n.
:: zdrobn. kamyczek m., kamuszek m.
czas. kamienować, ukamienować
przym. kamienisty, kamieniarski, kamienny
przysł. kamieniście
Wiktionary
(1.1) kamyczek, kamuszek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydrol. rzeka w Rosji, prawy dopływ Jeniseju;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Kańsk mrz.
przym. kański
Wiktionary
skrót od:
1. kanonik;
2. kanon;
3. kanalizacyjny; kanaliz.
SJP.pl
skrót, rodzaj męskoosobowy
(1.1) = rel. kanonik
Wiktionary
(1.1) Pogrzeb ks. kan. odbył się w piątek.
Wiktionary
rzecz. kanonik mos.
Wiktionary
1. łączna nazwa dwóch japońskich systemów pisma sylabicznego
2. regionalnie: bańka na mleko; kanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) pot. geogr. (także. bibl.) Kana Galilejska;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na sto procent nie wiemy, w której z Kan Jezus faktycznie dokonał znaku.
Wiktionary
(1.1) Kana Galilejska
Wiktionary
starożytna kraina na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. starożytna kraina na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego;
(1.2) bibl. liter. ziemia obiecana patriarsze Abrahamowi i jego potomstwu;
(1.3) przen. miejsce szczęśliwe, możliwe do osiągnięcia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) bibl. imię biblijne
Wiktionary
Kanaan, Chanaan ( כְּנַעַן "Kənáʻan" lub כְּנָעַן "Kənāʻan", Χαναάν "Chanaan", کنعان "Kanʻān") – kraj niski, nizinny, lub − na podstawie tekstów z Nuzi − "Mat Kinahhi" (kraj purpurowej wełny), starożytna kraina na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego (teren późniejszej Palestyny, Syrii aż do Eufratu i Fenicji).
Wikipedia
(1.1) Na terenie Kanaanu składano ofiary z jagniąt i koźląt.
(1.2) Potomkowie Abrahama zamieszkiwali ziemię Kanaan.
(2.1) Biblia wymienia imiona dwóch synów Kanaana.
Wiktionary
rzecz. kananejski mrz., Kananejczyk mos., Kananejka ż.
przym. kanaański, kananejski, chananejski
Wiktionary
(1.2) Ziemia Obiecana
Wiktionary
niemiecka rasa kotów krótkowłosych
SJP.pl
→ Kanaan; kanaanejski, kananejski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Kanaanem (krainą w Lewancie)
Wiktionary
przym. chananejski, kananejski
rzecz. kananejski mrz., Kanaan mos./mrz.
Wiktionary
(1.1) kananejski, chananejski
Wiktionary
substancja uzależniająca, znajdująca się w przetworach konopi indyjskich, np. w marihuanie i haszyszu; kannabinol
SJP.pl
jednoroczna roślina zielna z rodziny konopiowatych; cannabis, konopie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kanakami, dotyczący Kanaków
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język kanacki
Wiktionary
rzecz. Kanak mos.
Wiktionary
skrót
(1.1) = kanadyjski
Wiktionary
żartobliwie o bogactwie i dostatku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) posp. pot. żart. obfitość czego; korzystna sytuacja
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Dawno, choć też nie tak całkiem dawno, wieszczyłem w tym miejscu, iż skończy się kanada dla terapeutów, iż zorientowawszy się wreszcie, jak wszechstronnie jest robiony w konia, lud ruszy na gabinety, w proch je zetrze i sam ze swym, przeważnie nieudanym, życiem radzić sobie pocznie.
(1.1) Panie premierze, czy za czasów prawicy w edukacji była kanada? Ja sobie tego nie przypominam, a jestem posłem już 10 lat i 10 lat się przyglądam waszym rządom.
(1.1) Do tego był aż godzinny spacer, lepsze jedzenie, prawo do leżenia na łóżku cały dzień, słowem - kanada.
Wiktionary
przym. kanadyjski
Wiktionary
(1.1) raj, obfitość, dostatek, bogactwo, dobrobyt
Wiktionary
obywatel Kanady
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Kanady
Wiktionary
(1.1) Podczas meczu hokejowego, znowu na lodzie dominowali Kanadyjczycy.
Wiktionary
IPA: ˌkãnaˈdɨjt͡ʃɨk, AS: kãnadyi ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Kanada ż., kanadyjka ż., kanadyjkarstwo n., kanadyjkarz m.
:: fż. Kanadyjka ż.
przym. kanadyjski, kanadyjkarski
Wiktionary
1. krótka kurtka, przeważnie skórzana, zmarszczona w pasie i wszyta w pasek;
2. łódź sportowa stworzona na wzór łodzi indiańskiej; canoe; kanoe; kanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łódź wiosłowa, w której wiosłuje się wiosłem o jednym piórze, klęcząc na jednym kolanie twarzą do kierunku płynięcia;
(1.2) składane łóżko z drewnianym stelażem i nawleczonym na niego materiałem;
(1.3) odzież. krótka kurtka, zmarszczona w pasie, z paskiem, najczęściej skórzana
(1.4) sport. rodzaj łyżwy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bogdan nie powinien pływać kanadyjką, bo zawsze wywraca łódź.
(1.2) Na biwaku spaliśmy w wojskowych namiotach na kanadyjkach.
Wiktionary
IPA: ˌkãnaˈdɨjka, AS: kãnadyi ̯ka
Wiktionary
rzecz. kanadyjkarz m., kanadyjkarka ż., kanadyjkarstwo n., Kanada ż., Kanadyjczyk mos., Kanadyjka ż., kanadystyka ż., kanadysta m., kanadystka ż., kanadyjskość ż., kanadyzacja n.
czas. kanadyzować ndk.
przym. kanadyjkowy, kanadyjkarski, kanadyjski, kanadystyczny, prokanadyjski, antykanadyjski
przysł. kanadyjsko
Wiktionary
(1.1) canoe, kanu
Wiktionary
zawodniczka biorąca udział w wyścigach kanadyjek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. zawodniczka uprawiająca kanadyjkarstwo
Wiktionary
(1.1) Magda była kanadyjkarką, brała udział w ogólnopolskich zawodach.
Wiktionary
IPA: ˌkãnadɨjˈkarka, AS: kãnadyi ̯karka
Wiktionary
rzecz. kanadyjka ż., kanadyjkarstwo n.
:: fm. kanadyjkarz
przym. kanadyjkarski
Wiktionary
pływanie kanadyjkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sport. dział sportów wodnych, który obejmuje wyścigi kanadyjek (łodzi poruszanych pagajami)
Wiktionary
(1.1) Robert uprawia różne sporty wodne, w tym kanadyjkarstwo.
Wiktionary
IPA: ˌkãnadɨjˈkarstfɔ, AS: kãnadyi ̯karstfo
Wiktionary
rzecz. kanadystyka ż., kanadyjka ż., kanadyjkarz m., kanadyjkarka ż., Kanada ż., Kanadyjczyk mos., Kanadyjka ż.
przym. kanadyjkarski, kanadyjski
Wiktionary
sportowiec startujący w wyścigach kanadyjek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. zawodnik uprawiający kanadyjkarstwo
Wiktionary
(1.1) Rafał był kanadyjkarzem, zdobył brązowy medal w ogólnopolskich zawodach.
Wiktionary
IPA: ˌkãnaˈdɨjkaʃ, AS: kãnadyi ̯kaš
Wiktionary
rzecz. kanadyjka ż., kanadyjkarstwo n.
:: fż. kanadyjkarka ż.
przym. kanadyjkarski, kanadyjski
Wiktionary
związany z Kanadą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kanadą, dotyczący Kanady
Wiktionary
(1.1) W swojej kwaterze dyrektor włożył bluzę z oznakami sierżanta kanadyjskich komandosów i czerwony beret.
Wiktionary
IPA: ˌkãnaˈdɨjsʲci, AS: kãnadyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. kanadystyka ż., kanada ż., Kanada ż., Kanadyjczyk m., Kanadyjka ż., kanadyjka ż., kanadyjkarstwo n., kanadyjkarz m., kanadyjskość ż.
przym. kanadyjkarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. interdyscyplinarna dziedzina nauki badająca m.in. historię, kulturę, literaturę i sztukę Kanady
(1.2) eduk. kierunek studiów na uczelni wyższej, którego przedmiotem jest kultura, literatura i sztuka Kanady
Wiktionary
rzecz. Kanada ż., Kanadyjczyk m., Kanadyjka ż., kanadyjka ż., kanadysta m., kanadystka ż., kanadyjskość ż., kanadyjkarstwo n., kanadyjkarz m., kanadyjkarka ż., kanadyzacja ż.
czas. kanadyzować ndk.
przym. kanadyjski, prokanadyjski, antykanadyjski, kanadystyczny, kanadyjkarski, kanadyjkowy
przysł. kanadyjsko
Wiktionary
dawniej: człowiek opiekujący się piwnicą, piwniczy
SJP.pl
tkanina introligatorska
SJP.pl
Kanafas (etym. prawdop. fr. "canevas") – termin określające dwa rodzaje tkaniny:
Wikipedia
naszyjnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. naszyjnik
(1.2) stpol. fakt. ozdoba z pereł na włosy
(1.3) stpol. coś kosztownego
(1.4) reg. ulubieniec, pieszczoszek, beniaminek, szczególnie o ostatnim dziecku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈkãnak, AS: kãnak
Wiktionary
rzecz. kanaka mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. pracownik niewolniczy w dawnych koloniach brytyjskich i na statkach, pochodzący z wysp Pacyfiku
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(2.1) D. lp. od: kanak
Wiktionary
rzecz. kanak m.
Wiktionary
rdzenni mieszkańcy Nowej Kaledonii
SJP.pl
Ka
Wikipedia
czyszczenie i konserwacja kanałów ściekowych
SJP.pl
potocznie: pracownik zatrudniony przy czyszczeniu i konserwacji kanałów ściekowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) robotnik zajmujący się konserwacją kanałów ściekowych
(1.2) bezdomny żyjący w kanale
Wiktionary
(1.1) Serial opowiada o sercowych perypetiach kanalarza z warszawskiej Woli, […] tytułowego bohatera.
Wiktionary
rzecz. kanał m.
przym. kanałowy, kanalizacyjny
Wiktionary
obelżywe określenie człowieka podłego; nikczemnik, łajdak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński
(1.1) pejor. osoba podła, niegodziwa
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) przest. pogard. zbiorowisko ludzi nic nie wartych
Wiktionary
Kanalia – polski dramat psychologiczny z 1990 roku w reżyserii Tomasza Wiszniewskiego, będący jego pełnometrażowym debiutem reżyserskim. Fabuła opowiada o rewolucjonistach 1905 roku i jest to historia oparta na autentycznych wydarzeniach. Zdjęcia kręcono w Łodzi.
Wikipedia
(1.1) Powyrzucam te wszystkie kanalie, bydło wstrętne i niegodziwe!
(2.1) — Jakże się zabawiasz? (…) — Jakby na teatrum! Cała Rzeczpospolita tańczy przede mną. — Raczej cała polska kanalia z dostojnym opiekunem na czele.
Wiktionary
IPA: kãˈnalʲja, AS: kãnalʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) drań, łajdak, łachudra, łotr, nikczemnik, nędznik, podlec
(2.1) motłoch, hołota, pospólstwo
Wiktionary
mały kanał
SJP.pl
przymiotnik od: kanalik
SJP.pl
skrót od:
1. kanalizacja;
2. kanalizacyjny; kan.
SJP.pl
środowiskowo: kanalizacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kanalizacja
Wiktionary
(1.1) – Mieszkanie było całkowicie zdemolowane. Wszystko, oprócz kanalizy, robiliśmy we własnym zakresie.
Wiktionary
IPA: ˌkãnaˈlʲiza, AS: kãnalʹiza
Wiktionary
rzecz. kanalizacja ż., skanalizowanie n.
Wiktionary
1. system urządzeń sanitarnych do odprowadzania ścieków oraz wód opadowych;
2. zespół urządzeń do oczyszczania ścieków;
3. w technice:
a) system kanałów burzowych;
b) kopanie takich kanałów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) system urządzeń sanitarnych służących do odprowadzania ścieków
(1.2) zespół urządzeń do oczyszczania ścieków
Wiktionary
Kanalizacja, system kanalizacyjny – infrastruktura, która jest zbiorem wszystkich elementów służących do zbierania, transportu i unieszkodliwiania ścieków bytowo-gospodarczych oraz wód deszczowych za pomocą kanałów ściekowych. System kanalizacyjny składa się z następujących elementów:
Wikipedia
(1.1) Kanalizacja odprowadza wodę poza budynek.
(1.2) Ścieki są odprowadzane i oczyszczane w kanalizacji.
Wiktionary
IPA: ˌkãnalʲiˈzat͡sʲja, AS: kãnalʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. kanał m., kanaliza ż., skanalizowanie n.
czas. kanalizować ndk., skanalizować dk.
przym. kanalizacyjny
Wiktionary
(1.1) pot. kanał, kanaliza
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z kanalizacją, dotyczący kanalizacji
Wiktionary
(1.1) Na przełomie listopada i grudnia gmina Poronin ogłosi przetarg na wykonanie głównego ciągu kanalizacyjnego na Stasikówce i w Suchem.
(1.1) Ponownie została poruszona sprawa przyłączenia gospodarstw do sieci kanalizacyjnej.
Wiktionary
IPA: ˌkãnalʲizaˈt͡sɨjnɨ, AS: kãnalʹizacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. kanalizacja ż., kanał m., kanalik m., kanalarz m., kanalizowanie n., skanalizowanie n.
czas. kanalizować ndk., skanalizować dk.
przym. kanałowy
przysł. kanalizacyjnie, kanałowo
Wiktionary
osoba pracująca przy urządzeniach kanalizacyjnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kanalizować.
Wiktionary
czas. kanalizować ndk.
przym. kanalizacyjny
Wiktionary
1. zakładać kanalizację, instalację ściekową;
2. kierować czyjąś aktywność na określony tor
SJP.pl
antybiotyk z grupy aminoglikozydów stosowany w ciężkich zakażeniach spowodowanych przez bakterie Gram-ujemne
SJP.pl
Ka
Wikipedia
mieszkaniec Kanaan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) staroż. mieszkaniec Kanaanu
Wiktionary
rzecz. Kanaan mrz.
:: fż. Kananejka ż.
przym. kananejski, kanaański, chananejski
Wiktionary
mieszkanka Kanaan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) staroż. mieszkanka Kanaanu
Wiktionary
rzecz. Kanaan mrz.
:: fm. Kananejczyk mos.
przym. kananejski, kanaański, chananejski
Wiktionary
→ Kanaan; kanaanejski, kanaański
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od: Kanaan
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język należący do grupy językowej w obrębie języków semickich, obejmującej języki używane w Kanaanie i Kartaginie
Wiktionary
IPA: ˌkãnãˈnɛjsʲci, AS: kãnãnei ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Kanaan m., Kananejczyk mos., Kananejka ż.
przym. kanaański, chananejski
Wiktionary
(1.1) kanaański, chananejski
Wiktionary
rzadko: rodzaj roślin z rodziny flaszowcowatych; jagodlin
SJP.pl
Kananga (do 1966 roku Luluabourg) – miasto w Demokratycznej Republice Kongo, stolica prowincji Lulua, leżące nad rzeką Lulua.
Liczba mieszkańców – 1,1 miliona (2012).
Wikipedia
mebel do siedzenia z oparciem i poręczami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mebl. podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia dla kilku osób
Wiktionary
Kanapa (z (łac.) "canopeum", (gr.) "kōnōpeōn" – łoże z moskitierą) – mebel o konstrukcji szkieletowej, rodzaj fotela poszerzonego, mieszczącego od trzech do czterech osób, wyściełanego, z oparciem i poręczami. Jej pierwowzorem była "cassapanca" (wł. "skrzynia"). Kanapa weszła w użycie w XVII wieku, w XVIII w. powstały jej liczne formy, zależnie od rozwiązania oparcia i poręczy.
Wikipedia
(1.1) Bolesław ujął ją w objęcia, uniósł jak dziecko i złożył na stojącej w cieniu kanapie.
(1.1) Wchodzi na kanapę, ma brudną od błota łapę.
Wiktionary
IPA: kãˈnapa, AS: kãnapa
Wiktionary
przym. kanapowy
rzecz. kanapowiec m., kanapeczka ż.
Wiktionary
mebel pełniący rolę kanapy i tapczana; kanapotapczan
SJP.pl
dawniej: człowiek opiekujący się piwnicą, piwniczy; kanafarz
SJP.pl
zdrobnienie od: kanapka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: kanapka
(1.2) mała kanapka, na jeden kęs
Wiktionary
IPA: ˌkãnaˈpɛt͡ʃka, AS: kãnapečka
Wiktionary
rzecz. kanapa ż., kanapka ż., kanapowiec m.
przym. kanapowy, kanapkowy
Wiktionary
1. prosty w przygotowaniu posiłek składający się z kromki chleba i dodatku (np. wędliny, sera, warzyw);
2. zdrobnienie od: kanapa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. kulin. pieczywo posmarowane czymś lub z dodatkiem znajdującym się na nim;
(1.2) spoż. kulin. hand. kanapka (1.1) składająca się przynajmniej z dwóch warstw pieczywa kanapka (1.1) przełożona / posmarowana czymś między warstwami
(1.3) zdrobn. od kanapa
Wiktionary
Kanapka – rodzaj dania (kalka językowa z języka francuskiego od słowa "canapé": "bułka przekrojona, z wędliną ułożoną jak poduszki na kanapie"), prosta potrawa przyrządzana na bazie cienkich kromek białego lub razowego chleba, ewentualnie rozkrojonej bułki. Kanapki smaruje się masłem, okłada wędlinami, pieczenią wieprzową, kiełbasą, szynką lub serem, spożywa również z jajkiem na twardo, plasterkiem ogórka lub rybą, z dodatkiem warzyw do wyboru oraz sosów itp.
Wikipedia
(1.1) Chcesz kanapkę z serem czy szynką?
(1.3) Po obiedzie miło jest poleżeć na kanapce przed telewizorkiem.
Wiktionary
IPA: kãˈnapka, AS: kãnapka
Wiktionary
rzecz. kanapowiec mos./mzw., kanapkarnia ż.
:: zdrobn. kanapeczka ż.
przym. kanapowy, kanapkowy
Wiktionary
(1.1) tartinka (pojedyncza); gw-pl|Poznań. sznytka; daw. butersznyt
(1.2) sandwicz (składany); gw. Górny Śląsk klapsznita, gw-pl|Poznań. klapsztula
Wiktionary
bar z kanapkami
SJP.pl
automat do sprzedaży kanapek
SJP.pl
→ kanapka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kanapką, dotyczący kanapki
Wiktionary
rzecz. kanapeczka ż., kanapka ż.
Wiktionary
mebel pełniący rolę kanapy i tapczana; kanapa-tapczan
SJP.pl
1. żartobliwie o osobie, która uwielbia wylegiwać się i drzemać na kanapie
2. lekceważące określenie członka partii lub organizacji małej, pozbawionej znaczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. domowy pies lub kot, który lubi długo wylegiwać się, np. na kanapie lub na łóżku
(1.2) pot. o małym, pokojowym, spokojnym psie (najczęściej z grupy psów do towarzystwa i ozdobnych), który nie wymaga dużo ruchu
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. człowiek, który lubi długo wylegiwać się, np. na kanapie
Wiktionary
(1.2) Znam wiele labradorów i ich właścicieli i każdy z nich to pospolity kanapowiec.
(1.2) W ciasnym mieszkaniu nie można trzymać psa, który wymaga dużo ruchu. Lepszy jest tym w przypadku jakiś kanapowiec.
(2.1) Podobno połowa Polaków to kanapowcy, którzy nad uprawianie sportu przedkładają wylegiwanie się przed telewizorem.
Wiktionary
IPA: ˌkãnaˈpɔvʲjɛt͡s, AS: kãnapovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. kanapa ż., kanapka ż., kanapeczka ż.
przym. kanapowy
Wiktionary
(1.2) pies kanapowy, pies pokojowy
(2.1) wygodnicki, piecuch, sybaryta
Wiktionary
→ kanapa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący kanapy, związany z kanapą
(1.2) polit. żart. o małej liczebnie partii, nie posiadającej poparcia społecznego, nie odgrywającej istotnej roli w życiu politycznym (rzekomo mieszczącej się na jednej kanapie)
Wiktionary
(1.1) Nie bądź kanapowym leniem i rusz się!
Wiktionary
IPA: ˌkãnaˈpɔvɨ, AS: kãnapovy
Wiktionary
rzecz. kanapa ż., kanapowiec m., kanapka ż., kanapeczka ż.
Wiktionary
kanarek; potocznie, ironicznie:
1. kontroler biletów w środkach komunikacji miejskiej;
2. żołnierz żandarmerii wojskowej, dawniej Wojskowej Służby Wewnętrznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pogard. daw. wojskowy policjant z charakterystycznym żółtym otokiem na czapce
(1.2) pot. kontroler biletów w komunikacji publicznej
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zgrub. od kanarek
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) bot. roślina z rodziny traw uprawiana głównie dla nasion używanych jako pokarm dla ptaków, zwłaszcza dla kanarków; trawa kanarkowa; mozga kanaryjska
(3.2) ziarno kanaru (3.1)
(3.3) daw. słodkie wino (także cukier) sprowadzane z Wysp Kanaryjskich
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Marian próbował wcisnąć kanarowi stary bilet, ale ten nie dał się nabrać.
(3.3) Zdecydowanie najpopularniejsze były wina węgierskie, zwane węgrzynami, z tokajem na czele, dalej wina hiszpańskie, a wśród nich rodzaj malagi zwany w Rzeczypospolitej petercymentem, kanar pochodzący z Wysp Kanaryjskich i alikant z okolic Alikante.
Wiktionary
IPA: ˈkãnar, AS: kãnar
Wiktionary
rzecz. kanarek m., kanarzyca ż., Kanary nmos.
przym. kararowy, kanarkowy, kanaryjski
Wiktionary
(1.2) kontroler m.; gw. Górny Śląsk kobuch
(3.1) mozga kanaryjska, trawa kanarkowa
Wiktionary
język z grupy tamil-kurukh, używany w południowych stanach Indii; język kanaryjski, kanada
SJP.pl
zdrobnienie od: kanarek
SJP.pl
żywicodajne drzewo z rodziny osoczynowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Canarium|L.|ref=Canarium (Burseraceae)., gatunek drzew z rodziny osoczynowatych, pochodzących ze strefy międzyzwrotnikowej Azji i Afryki;
(1.2) dendr. drzewo z gatunku kanareczników (1.1)
Wiktionary
Kanarecznik, drzewo kanarkowe, komiężnik ("Canarium" L.) – rodzaj zawsze zielonych drzew z rodziny osoczynowatych ("Burseraceae"). Liczy ok. 120 gatunków. Występują one w strefie międzyzwrotnikowej Azji, Afryki, Australii i Oceanii, największe zróżnicowanie osiągając w Afryce.
Wikipedia
(1.1) drzewo kanarkowe, komiężnik
(1.2) drzewo kanarkowe, komiężnik
Wiktionary
przymiotnik od: kanarecznik
SJP.pl
1. ptak z rodziny łuszczaków, podgatunek kulczyka, żyjący na Wyspach Kanaryjskich, Maderze i Azorach, hodowany w Europie w klatkach dla pięknego śpiewu i ozdoby;
2. kanar; potocznie, ironicznie:
a) kontroler biletów w środkach komunikacji miejskiej;
b) żołnierz żandarmerii wojskowej, dawniej Wojskowej Służby Wewnętrznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. przen. kontroler biletów w publicznych środkach komunikacji
(2.2) pot. przen. łobuz, ziółko
(2.3) daw. przen. gw-pl|Warszawa. żandarm
Wiktionary
Kanarek ("Serinus canaria") – gatunek małego ptaka z rodziny łuszczakowatych (Fringillidae). Występuje w lasach Azorów, zachodnich Wysp Kanaryjskich i Madery. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
(1.1) Istotnie były to kanarki: jeden żółty jak ciasto z szafranem, drugi nieco bledszy, ale za to z czubkiem na głowie.
Wiktionary
IPA: kãˈnarɛk, AS: kãnarek
Wiktionary
rzecz. Kanary nmos.
:: zgrub. kanar m.
:: fż. kanarzyca ż.
przym. kanarkowy, kanaryjski
Wiktionary
(2.1) kanar
Wiktionary
żółty o kanarkowym odcieniu
SJP.pl
1. dotyczący kanarka
2. odcień koloru żółtego
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący kanarka
przymiotnik jakościowy
(2.1) koloru jasnożółtego, koloru upierzenia kanarków
Wiktionary
rzecz. kanar mzw./mos./mrz., kanarek m., kanarzyca ż.
Wiktionary
przestarzałe:
1. klatka dla kanarków;
2. pomieszczenie, gdzie trzymane są kanarki
SJP.pl
przymiotnik od: kanar
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. Wyspy Kanaryjskie
Wiktionary
rzecz. kanarek mzw./mos., Kanaryjczyk mos., Kanaryjka ż.
przym. kanaryjski
Wiktionary
mieszkaniec Wysp Kanaryjskich (wysp na Oceanie Atlantyckim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wysp Kanaryjskich
Wiktionary
rzecz. Kanary nmos.
:: fż. Kanaryjka ż.
przym. kanaryjski
Wiktionary
mieszkanka Wysp Kanaryjskich (wysp na Oceanie Atlantyckim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wysp Kanaryjskich
Wiktionary
rzecz. Kanary nmos.
:: fm. Kanaryjczyk mos.
przym. kanaryjski
Wiktionary
przymiotnik od: Wyspy Kanaryjskie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. związany z Wyspami Kanaryjskimi
Wiktionary
(1.1) Kanaryjska flaga jest biała, niebieska i żółta.
Wiktionary
rzecz. Kanary nmos., Kanaryjczyk mos., Kanaryjka ż., kanarek mzw./mos.
Wiktionary
1. samiczka kanarka;
2. potocznie o kobiecie kontrolującej bilety w pojazdach komunikacji publicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. samica kanarka
Wiktionary
(1.1) Poldek dokupił dwie kanarzyce w sklepie zoologicznym.
Wiktionary
rzecz. Kanary mos., kanar m.
:: fm. kanarek m.
przym. kanarkowy, kanaryjski
Wiktionary
gra karciana dla 2 lub 4 osób wykorzystująca dwie pełne talie kart (z jokerami); canasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) karc. wieloosobowa gra karciana rozgrywana dwoma pełnymi taliami;
Wiktionary
Kanasta – popularna wieloosobowa gra karciana.
Wikipedia
(1.1) Wieczory spędzaliśmy na kanaście u rodziców Cześka.
Wiktionary
perska tkanina z jedwabiu
SJP.pl
przymiotnik od: kanaus
SJP.pl
1. sztuczny szlak wodny, zwykle łączy 2 zbiorniki wodne;
2. ściek podziemny odprowadzający wodę, nieczystości;
3. przewód w murze służący wentylacji pomieszczeń;
4. wykop umożliwiający dostęp do podwozia pojazdu;
5. przewód w organizmie zawierający np. nerwy, naczynia;
6. miejsce między sceną a widownią przeznaczone dla orkiestry;
7. pot.: trudna sytuacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) koryto podziemne odprowadzające nieczystości i wodę deszczową
(1.2) wykonany przez człowieka wykop w ziemi, którym płynie woda; służy np. do nawadniania lub osuszania pól albo umożliwienia żeglugi statków
(1.3) przewód służący do wentylacji
(1.4) pot. jeden z programów telewizyjnych
(1.5) wykop w garażu lub warsztacie, ułatwiający dostęp do podwozia pojazdu
(1.6) droga wysyłania i odbierania informacji
(1.7) miejsce w teatrze między sceną a widownią, przeznaczone dla orkiestry
(1.8) przen. slang. niepowodzenie, nieprzyjemna sytuacja
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kanały burzowe odprowadzają wodę bezpośrednio do rzeki.
(1.2) Teren został pocięty kanałami odwadniającymi pola.
(1.4) Przełącz na inny kanał, bo lecą reklamy.
(1.5) Wezmę ten samochód do siebie na kanał i naprawię usterkę.
(1.7) Dyrygent stanął za pulpitem w kanale orkiestrowym.
(1.8) Podczas imprezy przyjechała policja i musieliśmy skończyć. Ale kanał.
Wiktionary
IPA: ˈkãnaw, AS: kãnau̯
Wiktionary
rzecz. kanalizacja ż.
:: zdrobn. kanalik m.
przym. kanałowy, wewnątrzkanałowy, kanalizacyjny
Wiktionary
(1.7) fosa orkiestrowa, kanał dla orkiestry, orkiestron, podscenie
Wiktionary
zdrobnienie od: kanał; kanalik
SJP.pl
barka przystosowana do przejazdu przez śluzy kanałowe
SJP.pl
metoda wizualnego zarządzania zadaniami za pomocą tablicy i kart
SJP.pl
Kanban – opracowana w latach 40. XX wieku w Japonii metoda sterowania procesami produkcyjnymi. Słowo "kanban" w wolnym tłumaczeniu można w poniższym przypadku oddać jako „spis widoczny”. W pierwotnym znaczeniu – w języku japońskim – oznacza: szyld, tabliczkę z napisem informującym, billboard.
Wikipedia
mieszkaniec Canberry, stolicy Australii
SJP.pl
mieszkanka Canberry (stolicy Australii)
SJP.pl
1. biuro prawnika;
2. część instytucji zajmująca się dokumentacją urzędową, przyjmowaniem interesantów, sprawami organizacyjnymi itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urz. komórka organizacyjna zajmująca się pismami urzędowymi;
(1.2) urz. pokój, w którym pracownicy zajmują się sprawami administracyjnymi
(1.3) pot. pracownicy kancelarii (1.1)
(1.4) przest. dokumenty zgromadzone w kancelarii (1.1)
(1.5) hist. miejsce urzędowania kanclerza
Wiktionary
Kancelaria – termin określający samodzielny urząd bądź instytucję wytwarzającą własną dokumentację (zarówno na etapie formalnym, jak i merytorycznym). W
terminologii archiwalnej kancelaria jest terminem wieloznacznym:
Wikipedia
(1.2) W kancelarii parafialnej proboszcz zapytał się, jak chcą dać na imię dziecku.
Wiktionary
IPA: ˌkãnt͡sɛˈlarʲja, AS: kãncelarʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. kanclerz m., kanclerzyna m., kanclerzanka ż., kancelista m.
przym. kancelaryjny, kanclerski
Wiktionary
(1.1) biuro
(1.2) sekretariat
Wiktionary
zdrobnienie od: kancelaria
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do kancelarii, związany z kancelarią
Wiktionary
(1.1) Obsługę kancelaryjną oraz czynności sekretariatu Trybunału Stanu prowadzi Sąd Najwyższy.
Wiktionary
rzecz. kancelaria ż., kancelista mos., kanclerstwo n., kanclerz mos.
przym. kanclerski
Wiktionary
wyraz lub zwrot charakterystyczny dla języka urzędniczego
SJP.pl
Kancelaryzm – jednostka językowa właściwa dla stylu kancelaryjnego; może to być słowo, połączenie wyrazowe lub specyficzne użycie wyrazu. W odróżnieniu od wyrażeń potocznych kancelaryzmy często trzymają się pewnego schematu i przybierają postać połączeń stereotypowych.
Wikipedia
niższy urzędnik kancelaryjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. pisarz kancelaryjny, niższy urzędnik kancelarii
Wiktionary
(1.1) Każde pismo kancelista sygnował swoim nazwiskiem, był bowiem odpowiedzialny za wykonaną pracę.
(1.1) Posłuchaj pan, panie podróżny, co się zdarzyło na Próżnej: / mieszkała tam Jagna dobra i czysta i chodził do niej Jan kancelista.
Wiktionary
IPA: ˌkãnt͡sɛˈlʲista, AS: kãncelʹista
Wiktionary
rzecz. kancelaria ż.
:: fż. kancelistka ż.
przym. kancelaryjny
Wiktionary
rodzaj sieci do połowu ryb i raków; kancerek, kacerz, kacerek, podbierak, kasarek
SJP.pl
uszkodzony znaczek pocztowy
SJP.pl
Kancera (też kancer) – w filatelistyce określenie uszkodzonego bądź zniszczonego znaczka.
Wikipedia
rodzaj sieci do połowu ryb i raków; kacerek, kacerz, kasarek, podbierak, kancer
SJP.pl
zdrobnienie od: kancera
SJP.pl
chorobliwy lęk przed zachorowaniem na raka (nowotwór); karcinofobia, karcynofobia, rakofobia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. chorobliwy lęk przed rakiem
(1.2) med. przypadek kancerofobii (1.1)
Wiktionary
(1.1) W USA jest taka sama kancerofobia (lęk przed rakiem) jak u nas.
(1.2) W badanej grupie stwierdzono trzy kancerofobie.
Wiktionary
(1.1-2) karcinofobia
Wiktionary
zewnętrzny czynnik rakotwórczy; karcinogen, carcinogen
SJP.pl
mechanizm wywoływania nowotworów; karcinogeneza, karcynogeneza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. mechanizm tworzenia się nowotworów
Wiktionary
rzecz. karcynogeneza ż., karcinogeneza ż.
Wiktionary
(1.1) karcynogeneza, karcinogeneza, nowotworzenie
Wiktionary
zdolność do wywoływania nowotworów; rakotwórczość, karcinogenność, karcynogenność, onkogenność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest kancerogenne
Wiktionary
przym. kancerogenny
przysł. kancerogennie
Wiktionary
powodujący powstawanie nowotworów; rakotwórczy, karcinogenny, karcynogenny, onkogenny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) med. taki, który jest lub może być przyczyną choroby nowotworowej
Wiktionary
(1.1) Dym papierosowy zawiera kilkaset substancji o potencjalnie kancerogennym działaniu.
(1.1) Palenie styropianu w niskiej temperaturze […] powoduje powstanie związków kancerogennych.
Wiktionary
IPA: ˌkãnt͡sɛrɔˈɡɛ̃nːɨ, AS: kãncerogẽ•ny
Wiktionary
rzecz. kancerogenność ż., kancerogen m.
Wiktionary
(1.1) rakotwórczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kancerować.
Wiktionary
czas. kancerować ndk.
Wiktionary
1. uszkodzony, zniszczony;
2. dawniej: pokryty bliznami, wrzodami
SJP.pl
uszkadzać, kaleczyć, niszczyć
SJP.pl
potocznie: przedmiot, zwłaszcza samochód, o kanciastej bryle lub stylistyce
SJP.pl
mały budynek albo bardzo małe pomieszczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. bardzo małe pomieszczenie lub mały budynek
Wiktionary
rzecz. kanciapka ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. kanciapka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: kanciapa
Wiktionary
rzecz. kanciapa ż.
Wiktionary
potocznie: kobieta cechująca się sprytem, krętactwem, oszustwem; kanciarka, szachrajka, krętaczka, cwaniara, kombinatorka
SJP.pl
potocznie: kobieta cechująca się sprytem, krętactwem, oszustwem; kanciara, szachrajka, krętaczka, cwaniara, kombinatorka
SJP.pl
potocznie: oszukańczy, nieuczciwy, szubrawy; szachrajski, krętacki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z kanciarstwem
Wiktionary
rzecz. kantownik mos./mrz., kanciarstwo, kant, kantowanie
czas. kantować
przym. kanciasty
Wiktionary
kantowanie; oszukiwanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) oszukiwanie
Wiktionary
rzecz. kantownik mos./mrz., kant, kantowanie
czas. kantować
przym. kanciarski
Wiktionary
człowiek oszukujący innych; oszust; naciągacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. człowiek, który w pełnej świadomości wprowadza kogoś w błąd, oszukuje, nabiera
Wiktionary
(1.1) Pierwszy raz kanciarz skontaktował się z nim na przełomie października i listopada ubiegłego roku. Zaproponował po bardzo atrakcyjnej cenie kupno 45 ton cukru.
Wiktionary
rzecz. kanciarstwo n., kant mrz., kancik mrz., kantownik mos./mrz.
czas. ndk. kantować
przym. kanciarski
Wiktionary
(1.1) oszust, kuglarz, łgarz, nabieracz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co kanciaste
Wiktionary
przym. kanciasty
rzecz. kantownik mos./mrz.
Wiktionary
1. mający kanty, niewygładzony; niezaokrąglony;
2. przenośnie:
a) niezgrabny, nieforemny;
b) szorstki, ostry, niedelikatny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który ma kanty
Wiktionary
(1.1) Wypili pod czułym okiem barmana, który z usłużną gotowością przysuwał kanciastą butelkę i srebrną miarkę do ustalania dozy.
Wiktionary
IPA: kãɲˈt͡ɕastɨ, AS: kãńćasty
Wiktionary
rzecz. kant mrz., kancik mrz., kantówka ż., kanciarz mos., kanciastość ż., kantowanie n., kantownik mos./mrz.
czas. kantować ndk., okantować dk.
przym. kanciarski
Wiktionary
(1.1) graniasty, rogaty
Wiktionary
regionalnie: kanciasty;
1. mający kanty, niewygładzony; niezaokrąglony;
2. przenośnie:
a) niezgrabny, nieforemny;
b) szorstki, ostry, niedelikatny
SJP.pl
zdrobnienie od: kant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od kant
Wiktionary
(1.1) To nie kant, lecz tylko mały kancik.
Wiktionary
rzecz. kant m., kantowanie n., kantownik mos./mrz.
przym. kanciasty
Wiktionary
zbiór pieśni religijnych w języku narodowym
SJP.pl
zbiór pieśni kościelnych wraz z ich opracowaniem muzycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kośc. muz. śpiewnik kościelny
Wiktionary
Kancjonał (łac. "canticum" – monolog, pieśń; średniowieczne "cantionale") – w XIV w., zbiór popularnych pieśni religijnych lub śpiewów liturgicznych – kantyk i kantyczek (z nutami lub bez). Nazwa z czasem zastąpiona przez bardziej spopularyzowaną: „kantyczki”.
Wikipedia
IPA: kãnˈt͡sʲjɔ̃naw, AS: kãncʹi ̯õnau̯
Wiktionary
przym. kancjonałowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z kanclerzem, dotyczący kanclerza
Wiktionary
rzecz. kanclerz mos./ż., kanclerstwo n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pełnienie funkcji kanclerza
Wiktionary
przym. kancelaryjny, kanclerski
rzecz. kanclerz mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. tytuł szefa rządu w niektórych krajach, np. w Austrii czy Niemczech
(1.2) adm. tytuł urzędnika zarządzającego pracą kancelarii, sprawami administracyjno-organizacyjnymi
(1.3) hist. (w dawnej Polsce) tytuł dostojnika kierującego kancelarią panującego, dodatkowo od XV w. sprawującego obowiązki ministra spraw wewnętrznych i zagranicznych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Helmut Kohl był kanclerzem Republiki Federalnej Niemiec.
(1.3) Uriel Górka, kanclerz wielki koronny i biskup poznański, uchodził za mecenasa kultury humanistycznej.
Wiktionary
rzecz. kancelaria ż., kanclerstwo n., kanclerzanka ż., kanclerzyna ż.
przym. kancelaryjny, kanclerski
Wiktionary
canzona;
1. rodzaj wiersza lirycznego o tematyce miłosnej i wojennej
2. wielogłosowa pieśń świecka z XV i XVI w.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma muzyki instrumentalnej
Wiktionary
IPA: kãnˈt͡sɔ̃na, AS: kãncõna
Wiktionary
canzonetta; kanconetta;
1. krótki utwór wokalny popularny w XVI wieku;
2. liryczny utwór instrumentalny
SJP.pl
canzonetta; kanconeta;
1. krótki utwór wokalny popularny w XVI wieku;
2. liryczny utwór instrumentalny
SJP.pl
szczyt w Himalajach; Kangczendzanga
SJP.pl
ssak z rzędu parzystokopytnych z podrzędu przeżuwaczy, zamieszkujący lasy tropikalne Afryki i Azji
SJP.pl
Kanczyl ("Tragulus") – rodzaj ssaków parzystokopytnych z rodziny kanczylowatych (Tragulidae). Wobec zwierząt z tego rodzaju potocznie jest używana nazwa „myszojeleń”, która jest dosłownym tłumaczeniem angielskiej nazwy zwyczajowej "mouse-deer".
Wikipedia
rodzaj ssaków parzystokopytnych z rodziny kanczylowatych
SJP.pl
Kanczylek ("Moschiola") – rodzaj ssaków parzystokopytnych z rodziny kanczylowatych (Tragulidae).
Wikipedia
o cechach kanczylowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
Kanczylowate, kanczyle (Tragulidae) – rodzina ssaków z podrzędu przeżuwaczy (Ruminantia) w obrębie rzędu parzystokopytnych (Artiodactyla). Najmniejsze ze ssaków kopytnych żyjących współcześnie. Skamieliny kanczyli znaleziono w Europie w warstwach wczesnomioceńskich, w Afryce występowały we wczesnym i środkowym miocenie. Szczyt rozwoju przypadł na trzeciorzęd.
Wikipedia
o cechach kanczylowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
pokarm dla pszczół z roztopionego miodu i miałkiego cukru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pszcz. pokarm dla pszczół, przygotowywany z miodu i cukru;
Wiktionary
Kand – w pszczelarstwie ciasto miodowo-cukrowe służące do podkarmiania pszczół, w szczególności przy wychowie matek pszczelich. Kand jest przygotowywany z miodu i cukru w proporcji ok. 1/3 lub 1/4. Roztopiony, ciepły miód zasypuje się mączką cukrową dokładnie mieszając; otrzymaną masę wyrabia się do uzyskania plastycznej konsystencji.
Wikipedia
IPA: kãnt, AS: kãnt
Wiktionary
rodzaj metalowego wiązania przy narcie starego typu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowym Afganistanie, położone nad rzeką Helmand;
(1.2) geogr. adm. jednostka administracyjna w Afganistanie;
Wiktionary
Kandahar (paszto کندهار pers. قندهار "Qandahâr") – miasto w południowym Afganistanie, stolica prowincji Kandahar, położone nad rzeką Helmand.
Miasto zostało założone przez Aleksandra Wielkiego w 330 p.n.e. pod nazwą Aleksandria w Arachozji (stgr. Αλεξάνδρεια Aραχωσίας).
Wikipedia
(1.1) Wyprowadziła się z Kandaharu, gdy urodziła syna.
(1.2) Na terenie Kandaharu mieszkają Pasztunowie.
Wiktionary
IPA: kãnˈdaxar, AS: kãndaχar
Wiktionary
przym. kandaharski
Wiktionary
przymiotnik od: Kandahar (miasto w Afganistanie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kandaharem, dotyczący Kandaharu
Wiktionary
rzecz. Kandahar mrz.
Wiktionary
rodzaj metalowych wiązań narciarskich
SJP.pl
Kandahary – historyczny, lecz spotykany sporadycznie typ wiązań narciarskich.
Kandahary składają się z trzech zasadniczych elementów:
Wiązanie bardzo dobrze sprawuje się przy podejściu i bieganiu na nartach, jednak podczas zjazdu z uwagi na słabe przenoszenie sił skręcających, wymagają zastosowania bardzo starej techniki zjazdu zwanej telemarkiem.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
(1.1) Filip Apostoł ochrzcił prozelitę etiopskiego, urzędnika królowej etiopskiej Kandaki.
Wiktionary
(1.1) daw. Kandea
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. zatoka Morza Białego, leżąca w europejskiej części Rosji, wcinająca się w ląd między Półwyspem Kolskim a Karelią;
(1.2) geogr. miasto w północnej części Rosji, w obwodzie murmańskim, port nad zatoką Kandałaksza (1.1);
Wiktionary
Kandałaksza (ros. Кандалакша, fiń. Kantalahti) – miasto w północnej części Rosji, w obwodzie murmańskim, port nad zatoką o takiej samej nazwie Kandałaksza (Morze Białe), przy ujściu Niwy, za kręgiem polarnym. Miasto uzyskało prawa miejskie w 1938 r. Liczy 28.438 mieszkańców (2023).
Wikipedia
przym. kandałakszański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kandałakszą, dotyczący Kandałakszy (miastem lub zatoką)
Wiktionary
rzecz. Kandałaksza ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
(1.1) Kandake
Wiktionary
jednostka światłości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miar. fiz. podstawowa jednostka światłości w układzie SI;
Wiktionary
Kandela ( candela, świeca) – jednostka światłości źródła światła; podstawowa jednostka w układzie SI, oznaczana jako cd. Jest to światłość, z jaką świeci w określonym kierunku źródło emitujące promieniowanie monochromatyczne o częstotliwości 5,4·1014 Hz (co odpowiada długości 555 nm, barwa zielona) i natężeniu promieniowania w tym kierunku równym 1/683 W/sr.
Wikipedia
(1.1) Punktowe źródło światła o niezależnej od kierunku emisji światłości jednej kandeli wysyła strumień światła równy 4 π lumenów.
Wiktionary
IPA: kãnˈdɛla, AS: kãndela
Wiktionary
(1.1) symbol. cd
Wiktionary
1. duży, kilkuramienny świecznik;
2. kilkuramienna latarnia uliczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stojący kilkuramienny świecznik;
(1.2) kilkuramienna latarnia uliczna
(1.3) przen. coś o kształcie kandelabru (1.1)
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Wyrwał służącemu z rąk kandelabr i ująwszy samego za kark, wyprowadził do garderoby.
(1.1) Czy menora jest typem kandelabru?
Wiktionary
rzecz. kandelabrowy
Wiktionary
przymiotnik od: kandelabr
SJP.pl
dawniej: Iraklion (miasto w Grecji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. Heraklion
Wiktionary
(1.1) Miesiąc oblegaliśmy mury Kandii.
Wiktionary
(1.1) Heraklion
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Kandyd i jestem flisakiem z Łopusznej.
Wiktionary
rzecz. Kandyda ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|ż.;
Wiktionary
Kandyda – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, żeński odpowiednik imienia Kandyd, oznaczające "jasna, błyszcząca, biała", czyli "dziecko o jasnych włosach" lub "dziecko o jasnej cerze"; jeden z najpopularniejszych przydomków rzymskich. W Polsce notowane od 1396 roku.
Wikipedia
rzecz.
:: fm. Kandyd m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) rzad. zdrobn. od zob. kandydat.
Wiktionary
(1.1) Ten kandydacik ma raptem dwadzieścia kilka lat (…).
Wiktionary
rzecz. kandydat m., kandydatura ż., kandydatka ż., kandydowanie n.
czas. kandydować ndk.
przym. kandydacki
Wiktionary
→ kandydat
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kandydatem, dotyczący kandydata
Wiktionary
rzecz. kandydacik m., kandydat mos., kandydatka ż., kandydatura ż., kandydowanie n.
czas. kandydować ndk.
Wiktionary
1. osoba ubiegająca się o coś, np. o stanowisko, funkcję lub o członkostwo w jakiejś organizacji;
2. dawniej w Polsce, obecnie w Rosji, Bułgarii: kandydat nauk -
a) stopień naukowy, odpowiednik doktora;
b) osoba posiadająca taki stopień naukowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kandydatów prosi się o niedołączanie zdjęć do życiorysu.
Wiktionary
IPA: kãnˈdɨdat, AS: kãndydat
Wiktionary
rzecz. kandydatura ż., kandydowanie n.
:: fż. kandydatka ż.
czas. kandydować ndk.
przym. kandydacki
Wiktionary
→ kandydat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która kandyduje do czegoś, ubiega się o coś
Wiktionary
rzecz. kandydatura ż., kandydowanie n.
:: fm. kandydat m.
czas. kandydować ndk.
przym. kandydacki
Wiktionary
1. występowanie w roli kandydata;
2. zaproponowanie kandydata na jakieś stanowisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bycie kandydatem do czegoś lub kogoś
(1.2) wniosek proponujący kogoś na określone stanowisko czy funkcję
Wiktionary
(1.1) Obiecał on zbiegowi przywrócenie godności earla w zamian za poparcie dla własnej kandydatury na króla Anglii.
(1.2) (…) Potwierdził wczoraj, że rozmawiał z premierem na ten temat i jest zwolennikiem kandydatury Ananicza, będącego specjalistą od spraw Bliskiego Wschodu (z wykształcenia jest turkologiem i iranistą).
(1.2) Termin składania kandydatur na wybory do władz samorządowych upływa jutro w południe.
Wiktionary
rzecz. kandydacik m., kandydat mos., kandydatka ż., kandydowanie n.
czas. kandydować ndk.
przym. kandydacki
Wiktionary
zdrobnienie od: Kandyd (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kandydka lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kandydować.
Wiktionary
(1.1) …nie dość, że w sprawie swojego kandydowania na rzecznika praw dziecka (dzięki Bogu nim nie została!) łgała jak z nut, to na dodatek jest przewrażliwioną na swym punkcie skarżypytą!
Wiktionary
IPA: ˌkãndɨdɔˈvãɲɛ, AS: kãndydovãńe
Wiktionary
rzecz. kandydat m., kandydacik m., kandydatka ż., kandydatura ż.
czas. kandydować dk.
przym. kandydacki
Wiktionary
starać się, ubiegać się o stanowisko, funkcję lub o członkostwo w jakiejś organizacji
SJP.pl
czasownik
(1.1) być kandydatem do czegoś, ubiegać się o coś, pretendować do czegoś, starać się o coś
Wiktionary
(1.1) Nie polowałem na żadne funkcje, dlatego też, gdy spytano mnie, czy chcę kandydować, nic przeciwko temu nie miałem.
Wiktionary
IPA: ˌkãndɨˈdɔvat͡ɕ, AS: kãndydovać
Wiktionary
rzecz. kandydacik m., kandydat m., kandydatka ż., kandydatura ż., kandydowanie n.
przym. kandydacki
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kandyda lub z nim związany
SJP.pl
grzybica wywołana przez grzyby z rodzaju Candida, atakująca skórę, błony śluzowe i narządy wewnętrzne; rodzaj drożdżycy; bielnica
SJP.pl
Kandydoza, drożdżyca, kandydiaza, kandydioza, dawniej bielnica lub moniliaza ( candidiasis, candidosis) – grzybicza, oportunistyczna infekcja skóry, błon śluzowych, paznokci lub rzadziej infekcja uogólniona. Choroba ta najczęściej jest wywoływana przez grzyby chorobotwórcze z rodzaju "Candida" (zwłaszcza "Candida albicans"), zwane potocznie drożdżakami. Rozpoznaje się ją głównie poprzez badania mikroskopowe i hodowlane.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kandydy lub z nią związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. zob. kandyz.
(1.2) śrpol., daw. chleb polany rozpuszczonym cukrem
Wiktionary
(1.1) Jeżeli pacjentowi zda się smak przykry tego dekoktu, może kłaść cukru kandysbrotu do szklanki wiele się podoba, bo ten nic nie szkodzi.
Wiktionary
rzecz. war. kandyzbrot
Wiktionary
grubo skrystalizowany cukier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. oczyszczony cukier o grubych kryształach, używany np. do słodzenia herbaty
(1.2) spoż. kryształ kandyzu (1.1)
(1.3) spoż. kryształek na cukierku powstający przy kandyzacji
Wiktionary
(1.1) Każdy kryształ kandyzu jest niepowtarzalny.
(1.2) Nagle przystąpił do mnie (…), pozdrowił i przekazał (…) blaszane pudełko, w którym leżały papierosy, kiełbasa, kandyzy i kawałki babki.
Wiktionary
rzecz. kandyzacja ż.
czas. kandyzować
Wiktionary
(1.1) cukier lodowaty
Wiktionary
1. krystalizacja cukru;
2. sposób konserwacji niektórych owoców polegający na smażeniu w cukrze; pokrywanie cukrem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sposób przyrządzania owoców polegający na wielokrotnym smażeniu ich w coraz to bardziej słodkim syropie
Wiktionary
rzecz. kandyzowanie n., kandyz mrz.
czas. kandyzować ndk., skandyzować dk.
przym. kandyzowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kandyzować.
Wiktionary
czas. kandyzować ndk.
rzecz. kandyzacja ż.
Wiktionary
1. krystalizować cukier;
2. smażyć w cukrze, pokrywać warstwą cukru
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. skandyzować)
(1.1) krystalizować cukier
(1.2) spoż. konserwować przez smażenie w gęstym syropie cukrowym
Wiktionary
(1.2) Najczęściej kandyzuje się owoce, lecz można spotkać również kandyzowane kwiaty i łodygi.
Wiktionary
rzecz. kandyzowanie n., kandyzacja ż., kandyz mrz.
czas. skandyzować dk.
przym. kandyzowany
Wiktionary
roślina z rodzaju baldaszkowych; rzepniczek
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kośc. rodzaj dzwonu umieszczanego w świątyniach buddyjskich, z którego dźwięk wydobywany jest uderzeniami specjalnej, podwieszanej belki;
(1.2) muz. japoński instrument muzyczny, rodzaj gongu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Grecji; Chania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: kanka
Wiktionary
rzecz. kanka ż.
Wiktionary
malowidło, relief, rzeźba - postać kobieca z koszem na głowie
SJP.pl
Kanefora (stgr. κανηφόρος, od κάνεον – „kosz” i φέρω – „niosę”) – motyw dekoracyjny w malarstwie albo podpora architektoniczna w rzeźbie, przedstawiająca postać kobiety lub dziewczyny niosącej na głowie lub ramionach kosz (kalatos) z kwiatami bądź owocami.
Wikipedia
przymiotnik od: Kanny; kanneński
SJP.pl
wyżłobiony rowek, prążek (np. na zbrojach)
SJP.pl
pionowe rowki wyżłobione na trzonie kolumny; żłobkowanie; kanelura
SJP.pl
rząd roślin okrytonasiennych z kladu magnoliowych
SJP.pl
Ka
Wikipedia
układ kaneli na trzonie kolumny lub pilastra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kanelować.
Wiktionary
czas. kanelować
Wiktionary
zespół kaneli pokrywających zbroję, kolumnę itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. pionowy rowek zdobiący trzon kolumny;
Wiktionary
(1.1) Kolumny przeszły wysoko ponad horyzont zwykłych proporcji i rozszerzyły swój obwód do tego stopnia, że w zagłębieniu kanelury mógł się zmieścić człowiek.
Wiktionary
(1.1) rowek, kanela, żłobek
Wiktionary
mieszkanka Cannes (miasta we Francji)
SJP.pl
mieszkaniec Cannes (miasta we Francji)
SJP.pl
instrument muzyczny, krótka trąbka lamajska wykonana z piszczela ludzkiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. kraw. wielobarwny, prostokątny pas tkaniny bawełnianej noszony głównie jako spódnica lub okrycie ciała przez kobiety w Afryce Wschodniej, tradycyjnie zaopatrzony w ozdobną bordiurę i sentencję w języku suahili;
(1.2) hist. praw. ciężka drewniana rama lub kłoda z otworem na szyję i ręce, nakładana skazańcom na kark i ramiona, stosowana m.in. w dawnych Chinach jako hańbiąca i dolegliwa kara publiczna
Wiktionary
Kanga – wielokolorowa tkanina (podobna do "kitengi") noszona jako tradycyjne odzienie głównie przez kobiety, okazjonalnie także przez mężczyzn w Afryce wschodniej i częściowo środkowej. Kupowana jest w dwóch częściach, tzw. "doti", które mają identyczne wzory.
Wikipedia
(1.1) Wybiegliśmy przed drzwi. Przez smugę blasku przesuwał się w podrygach korowód barwnych postaci. Same kobiety, owinięte wzorzystymi kangami, których czyste, intensywne kolory rozkwitały zjawiskowo w sztucznym świetle na nieprzeniknionym tle nocy.
(1.1) Anna i Wiola zamierzały dobrze poznać kulturę i zwyczaje Zanzibarczyków. Ubierały się skromnie, by nie drażnić „muzułmańskich męskich szowinistów”, jak nazywała ich Wiola. Zakrywały ramiona, nogi i włosy, choć było im potwornie gorąco. Kupiły sobie nawet kolorowe kangi, które nosiły na głowach.
(1.1) Pili wyróżnia się na tle mieszkanek osady. Jest ładniejsza, to pewne, ale też nosi piękniejsze kangi. Nie ma takich w naszym sklepie […]. Kanga to jeden z najlepszych afrykańskich wynalazków: kolorowy płat materiału, mniej więcej metr na półtora, który może być suknią, spódnicą, bluzką, chustą na głowę, nosidłem na dziecko, pledem, tobołkiem.
(1.1) Po dziewiątej udajemy się na spoczynek. Nie ściągam podkoszulka, spódnicę kładę pod głowę jako poduszkę. Za przykrycie służy mi cienka kanga, która jednak wcale nie chroni mnie przed porannym chłodem
(1.2) Szliśmy właśnie przez ogród ku pagodzie Konfucyusza, kiedy spostrzegliśmy w głębi korytarza, wychodzącego na ulicę, jakiegoś biedaka, klęczącego z dużą kangą na szyi. Wiadomo, że kanga jest to ogromny kawał drzewa, kłoda wydrążona w środku w ten sposób, żeby tamtędy mogła przejść głowa skazanego, a całym ciężarem przygniatająca jego ramiona, tak, że straszna kara robi z człowieka po prostu nogę, albo podstawę jakiegoś ciężkiego stołu.
(1.2) Spotykałem często biedaków z deską kwadratową z otworem na głowę, włożoną na ramiona. Na desce przylepione dwa pasy papieru z pieczęcią Ya-menu i opisem przestępstwa, za jakie delikwent karę ponosi, i czas jej trwania. Skazują niekiedy przestępcę na piętnaście dni kangi, czasem na miesiąc, aż do trzech miesięcy.
(1.2) Oto w bramie chińskiego miasta Pekinu stał […] dzielny wyznawca i męczennik Piotr Tsay, obciążony kajdanami, przytłoczony kangą, to jest ciężką kłodą, w którą jakby w kleszcze zamknięto mu szyję, i wystawiony na obelgi i szyderstwa motłochu, a stał tak przeszło lat trzydzieści […].
(1.2) Na zakręcie ulicy, ujrzeliśmy nieszczęśliwego który cierpiał karę Kangi. Dozorca z biczem w ręku prowadził go na łańcuchu żelaznym. Europejczykowie nazywają kangą męczarnię którą Chińczycy zowią »tcha«. Tórtura ta składa się z dwóch sztuk drzewa, mających we środku wycięcie w półkole. Włożywszy szyję winowajcy w ten otwór, zamykają razem obie części, a pieczęć Mandaryna przyłożona na połączeniu i szerokiej wstędze papieru, na któréj jest napisany wyrok, nie dozwala wykonawcy wzruszyć się litością albo uwieśdź przekupstwem. sic.
Wiktionary
[czytaj: kangu:] model samochodu marki Renault
SJP.pl
Kangoo (1996) – francuski serial animowany emitowany dawniej na kanale RTL7.
Wikipedia
1. ssak z rodziny kangurowatych, australijski torbacz roślinożerny, żyjący na ziemi bądź na drzewach, poruszający się skokami na potężnych, długich, tylnych kończynach;
2. w lotnictwie: podskok samolotu w trakcie nieumiejętnego lądowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. torbacz słynący z długich skoków;
(1.2) lotn. podskok samolotu przy nieprawidłowym lądowaniu
Wiktionary
Kangur ("Macropus") – rodzaj ssaków z podrodziny kangurów (Macropodinae) w obrębie rodziny kangurowatych (Macropodidae).
Wikipedia
(1.1) Dzięki swym silnym nogom kangury potrafią wykonywać bardzo długie skoki.
(1.2) Siadając na płycie lotniska, zrobiliśmy kangura.
Wiktionary
IPA: ˈkãŋɡur, AS: kãŋgur
Wiktionary
rzecz. kangurzyca ż., kangurzątko n., kangurka ż., kangury lm nm.
:: zdrobn. kangurek mzw.
przym. kangurzy
Wiktionary
1. zdrobnienie od: kangur;
2. środowiskowo: krótka kurtka, na ogół dziecięca lub młodzieżowa, z kapturem i głębokimi kieszeniami z przodu na brzuchu; kangurka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: kangur
(1.2) mały kangur
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: kangurka
Wiktionary
(1.2) W torbie na brzuchu mamy kangurzycy kangurkowi było dobrze i przytulnie.
Wiktionary
rzecz. kangury nmos., kangur mzw., kangurnik mzw., kangurowate lm nm., kangurowiec mzw., kangurzyca ż., kangurzątko n., kangurka ż.
przym. kangurowy, kangurzy
Wiktionary
(1.2) kangurzątko
Wiktionary
środowiskowo: krótka kurtka, na ogół dziecięca lub młodzieżowa, z kapturem i głębokimi kieszeniami z przodu na brzuchu; kangurek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) harc. kraw. kurtka wykonana zwykle z brezentu, z dużą kieszenią na brzuchu i kapturem na głowę;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: kangurek
Wiktionary
Kangurka – kurtka stanowiąca okrycie wierzchnie wchodzące w skład munduru harcerskiego, najczęściej wykonywana z nieprzepuszczalnego materiału, ściągana w pasie. Cechą charakterystyczną kangurki jest to, że wkłada się ją przez głowę.
Wikipedia
(1.1) Drużynowa miała na sobie kangurkę przywiezioną z obozu na Krymie.
Wiktionary
IPA: kãŋˈɡurka, AS: kãŋgurka
Wiktionary
rzecz. kangury nmos., kangurowiec mzw., kangurowate nmos., kangurnik mzw., kangurek mzw., kangur mzw., kangurzyca ż., kangurzątko n.
przym. kangurowy, kangurzy
Wiktionary
(1.1) anorak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Dorcopsulus|Matschie|ref=tak., gatunek ssaka z rodziny kangurowatych, występujący na Nowej Gwinei;
(1.2) zool. torbacz z gatunku kangurników (1.1)
Wiktionary
(1.1) Ogon kangurnika jest do połowy nagi.
Wiktionary
rzecz. kangury nmos., kangur mzw., kangurek mzw., kangurowate lm nm., kangurowiec mzw., kangurzyca ż., kangurzątko n., kangurka ż.
przym. kangurowy, kangurzy
Wiktionary
rodzaj torbaczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Potoroini|J.E. Gray|ref=tak., nieduży torbacz z rodziny kanguroszczurowatych, występujący w Australii;
Wiktionary
(1.1) Niektóre kanguroszczury wyginęły pod koniec XIX wieku.
Wiktionary
rzecz. kanguroszczurowate nmos.
Wiktionary
rodzina australijskich torbaczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Potoroidae|J.E. Gray|ref=tak., rodzina ssaków z rzędu dwuprzodozębowców wyodrębniona z kangurowatych;
Wiktionary
Kanguroszczurowate (Potoroidae) – rodzina australijskich ssaków z rzędu dwuprzodozębowców (Diprotodontia) wyodrębniona z kangurowatych, z którymi mają wiele cech wspólnych. Dawniej liczne na terenie niemal całego kontynentu, obecnie wyparte do południowo-wschodnich wybrzeży.
Wikipedia
(1.1) Kanguroszczurowate występują na terenach porośniętych gęstym podszytem.
Wiktionary
rzecz. kanguroszczur mzw.
Wiktionary
rodzina roślinożernych ssaków z nadrzędu torbaczy, naziemnych lub nadrzewnych, poruszających się skokami (do kilkunastu metrów; prędkość do 50 km/godz.), występujących w Australii, Nowej Gwinei i Tasmanii; kangury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Macropodidae|Gray|ref=tak., rodzina ssaków lądowych z rzędu dwuprzodozębowców;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Kangurowate są endemitami australijskiej krainy zoogeograficznej.
(1.1) Szczątki kopalne kangurowatych znane są z plejstocenu.
Wiktionary
rzecz. kangur mzw., kangurek mzw., kangurnik mzw., kangurowiec mzw., kangurzyca ż., kangurzątko n., kangurka ż.
przym. kangurowy, kangurzy
Wiktionary
o cechach kangurowatych (rodzina zwierząt)
SJP.pl
trzymać noworodka przy klatce piersiowej z bezpośrednim kontaktem skóry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Dorcopsis|Schlegel|ref=tak., rodzaj ssaka z podrodziny kangurów, obejmujący gatunki zasiedlające Nową Gwineę oraz okoliczne wyspy;
(1.2) zool. torbacz z rodzaju kangurowiec (1.1)
Wiktionary
(1.1) U kangurowców występuje dymorfizm płciowy.
Wiktionary
rzecz. kangury nmos., kangur mzw., kangurek mzw., kangurowate lm nm., kangurnik mzw., kangurzyca ż., kangurzątko n., kangurka ż.
przym. kangurowy, kangurzy
Wiktionary
dotyczący kangura, związany z kangurem, np. kangurowy skok; kangurzy
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do kangura
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z kangurem, dotyczący kangura
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla kangura, mający cechy kangura
Wiktionary
rzecz. kangury nmos., kangurowiec mzw., kangurowate nmos., kangurnik mzw., kangurzyca ż., kangurzątko n., kangurek mzw., kangurka ż.
przym. kangurzy
Wiktionary
(1.1) kangurzy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Macropodinae|Gray|ref=tak., podrodzina torbaczy z rzędu dwuprzodozębowców;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: kangur
Wiktionary
Kangury (Macropodinae) – podrodzina torbaczy z rodziny kangurowatych (Macropodidae). Jest główną pod względem liczby gatunków podrodziną w obrębie rodziny kangurowatych.
Wikipedia
(1.1) Większość kangurów wiedzie nocny tryb życia (…)
Wiktionary
rzecz. kangur mzw., kangurek mzw., kangurnik mzw., kangurowiec mzw., kangurzyca ż., kangurzątko n., kangurka ż.
przym. kangurowy, kangurzy
Wiktionary
rodzaj ssaków z rodziny kanguroszczurowatych
SJP.pl
dotyczący kangura, związany z kangurem, np. kangurzy skok; kangurowy
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do kangura
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z kangurem, dotyczący kangura
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla kangura, mający cechy kangura
Wiktionary
(2.1) Podano potrawy z warzyw i mięsa kangurzego o autochtonicznie brzmiących nazwach.
Wiktionary
rzecz. kangury nmos., kangurowiec mzw., kangurowate nmos., kangurnik mzw., kangur mzw., kangurzyca ż., kangurzątko n., kangurek mzw., kangurka ż.
przym. kangurowy
Wiktionary
samica kangura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) samica kangura
Wiktionary
Kangurzyca ( Kanga) – fikcyjna postać występująca w obu częściach przygód Kubusia Puchatka autorstwa A.A. Milne’a oraz filmach i książkach stworzonych na ich podstawie.
Kangurzyca jest mamą Maleństwa. Jest bardzo opiekuńcza w stosunku do wszystkich swoich przyjaciół. Piecze pyszne ciasteczka.
Wikipedia
IPA: ˌkãŋɡuˈʒɨt͡sa, AS: kãŋgužyca
Wiktionary
rzecz. kangury nmos., kangurowiec mzw., kangurowate nmos., kangurnik mzw., kangur m., kangurek m., kangurzątko n., kangurka ż.
przym. kangurzy, kangurowy
Wiktionary
młode kangura; kangurzę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) młode kangura
Wiktionary
rzecz. kangury nmos., kangurowiec mzw., kangurowate nmos., kangurnik mzw., kangur n., kangurzyca ż., kangurek m., kangurka ż.
przym. kangurzy, kangurowy
Wiktionary
(1.1) kangurek, kangurzę
Wiktionary
młode kangura; kangurzątko
SJP.pl
→ kania
SJP.pl
Zobacz też: Kani (Rosja).
Kani (jap. 可児市 Kani-shi) – miasto w prefekturze Gifu na wyspie Honsiu, w Japonii.
Wikipedia
1. drapieżny ptak z rodziny sokołów
2. grzyb jadalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Milvus|ref=tak., ptak drapieżny gnieżdżący się na drzewach i w szczelinach skalnych;
(1.2) mykol. nazwa systematyczna|Macrolepiota procera|ref=tak., grzyb jadalny o długim, cienkim trzonie i dużym kapeluszu pokrytym łuskami;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nad naszymi głowami szybowały dwie kanie.
(1.2) Bardzo lubię smażone kanie.
Wiktionary
IPA: ˈkãɲa, AS: kãńa
Wiktionary
rzecz. kanię n., Kania m./ż.
przym. kani
Wiktionary
(1.2) czubajka kania, sowa, parasolnik
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
kanialec czubaty, kanialec ogorzały - gatunki ptaków z rodziny jastrzębiowatych
SJP.pl
rodzaj ptaków z podrodziny jastrzębi
SJP.pl
roslina pasożytnicza o długiej, nitkowatej łodydze owijającej się wokół innych roślin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj roślin należący do rodziny powojowatych
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Niektóre kanianki uważane są za bardzo szkodliwe chwasty.
Wiktionary
IPA: kãˈɲãnka, AS: kãńãnka
Wiktionary
rodzina roślin powojowych
SJP.pl
Ka
Wikipedia
o cechach kaniankowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
1. człowiek, zwykle członek pierwotnego plemienia, jedzący ludzkie mięso; ludożerca, ludojad, antropofag, androfag;
2. przenośnie: człowiek okrutny, zdolny do zbrodni, krwiożerczy;
3. zwierzę pożerające inne zwierzęta tego samego gatunku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek, który jada ludzkie mięso
(1.2) zwierzę, które jada przedstawicieli własnego gatunku
(1.3) przen. pejor. człowiek okrutny, krwiożerczy
Wiktionary
(1.1) Kanibal z Rotenburga powiedział, że żałuje swojego uczynku.
Wiktionary
IPA: kãˈɲibal, AS: kãńibal
Wiktionary
rzecz. kanibalizm m., kanibalizacja ż., kanibalizowanie n.
:: fż. kanibalka ż.
czas. kanibalizować
przym. kanibalski, kanibalistyczny
Wiktionary
(1.1) ludożerca; książk. antropofag; daw. ludojad; stpol. samojedź
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kanibalizmem, dotyczący kanibalizmu
Wiktionary
(1.1) Badacze naszej przeszłości twierdzą, że ślady praktyk kanibalistycznych nosimy w swoich genach do dziś.
Wiktionary
rzecz. kanibalizm m., kanibal m., kanibalka ż., kanibalizowanie n., skanibalizowanie n.
czas. kanibalizować ndk., skanibalizować dk.
przym. kanibalski
Wiktionary
1. w technice: wykorzystywanie części pochodzących z urządzenia (maszyny, samochodu) do naprawy innego egzemplarza;
2. w marketingu: zmniejszanie sprzedaży produktu jakiejś firmy w efekcie wprowadzenia przez nią nowego produktu lub modelu o zbliżonych cechach użytkowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zwyczaj rytualnego zjadania mięsa ludzkiego przez innych ludzi, do niedawna spotykany u niektórych ludów Afryki, Indonezji, Oceanii i wysp Morza Karaibskiego; ludożerstwo, antropofagia;
2. pożeranie osobników należących do tego same gatunku, zwykle w okresie głodu lub zagęszczenia populacji, powszechne u drapieżników, zwłaszcza wśród owadów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zool. praktyka zjadania osobników własnego gatunku;
Wiktionary
Kanibalizm – praktyka zjadania osobników własnego gatunku, dość rozpowszechniona w naturze. Występuje w wielu grupach zwierząt, m.in. u owadów, pajęczaków, ryb, płazów i ptaków, bardzo rzadko u ssaków. Może się nasilić ze względu na zbytnie zagęszczenie populacji lub w następstwie głodu. Do najbardziej znanych zwierząt praktykujących kanibalizm należą modliszki.
Wikipedia
(1.1) I u ludzi, i u zwierząt kanibalizm może prowadzić do chorób prionowych: choroby szalonych krów, kuru i tym podobnych.
Wiktionary
IPA: ˌkãɲiˈbalʲism̥, AS: kãńibalʹism̦
Wiktionary
rzecz. kanibal mos., kanibalka ż., kanibalizacja ż., kanibalizowanie n., skanibalizowanie n.
czas. kanibalizować ndk., skanibalizować dk.
przym. kanibalistyczny, kanibalski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kanibalizować.
(1.2) polit. praktyka niszczenia małych partii przez duże po wejściu do koalicji
Wiktionary
rzecz. kanibal m., kanibalka ż., kanibalizm m., skanibalizowanie n.
czas. kanibalizować ndk., skanibalizować n.
przym. kanibalski, kanibalistyczny
Wiktionary
1. w technice: wykorzystywać części pochodzące z jakiegoś urządzenia (maszyny, samochodu) do naprawy innego egzemplarza;
2. w marketingu: zmniejszać sprzedaż produktu przez wprowadzenie innego o podobnych cechach
SJP.pl
kobieta jedząca ludzkie mięso; ludojadka, ludożerczyni
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący kanibali lub kanibalizmu
Wiktionary
rzecz. kanibal m., kanibalizm m., kanibalizowanie n.
przym. kanibalistyczny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Kaniewski ("Świnka odmienna") – polski herb szlachecki z nobilitacji, odmiana herbu Świnka.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: kanikuła
SJP.pl
1. upał, skwar, żar; spiekota, gorąc, ukrop;
2. czas wolny od nauki i pracy, podczas którego można wypocząć; wakacje, wypoczynek;
3. przestarzale: lato
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist., w starożytnym Rzymie: pora roku, w której Słońce i Syriusz są rano widoczne równocześnie, od 22 czerwca do 23 sierpnia
(1.2) książk. wakacje
(1.3) książk. najgorętszy okres lata datadef|od 1534.
Wiktionary
Kanikuła ( canicula, dosłownie „piesek”) – szczególnie gorąca i parna pora roku. W starożytnym Rzymie, Grecji i Egipcie kojarzono ten okres z występującym wówczas równoczesnym wschodem Słońca i Syriusza (zwanego też w przenośni "Kanikuła"), najjaśniejszej gwiazdy gwiazdozbioru Psa.
Wikipedia
(1.2) Mimo kanikuły stryj wziął się ostro do swojego imiennika.
(1.3) W lecie musi być w takim domeczku niczym w Baku na rynku podczas kanikuły.
(1.4) Ale dosyć romansów; przyjdzie na mnie ta kanikuła, bo tu dużo ładnych Niemek, lecz kiedy przyjdzie, kiedy!..
Wiktionary
IPA: ˌkãɲiˈkuwa, AS: kãńikuu̯a
Wiktionary
przym. kanikularny
rzecz. kanikuły
Wiktionary
przestarzały przymiotnik od: kanikuła
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Kanimir, Kanimier, Kajmir, Kalmir — słowiańskie/staropolskie imię męskie, złożone z członów: "Kani-" w różnych wersjach brzmieniowych ("gościć, zapraszać") i "-mir" ("pokój, spokój, dobro"). Znaczenie imienia: "ten, u kogo gości pokój".
Kanimir, Kanimier, Kajmir, Kalmir imieniny obchodzą 9 czerwca
Wikipedia
zdrobnienie od: Kanimir (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kanimirka lub z nim związany
SJP.pl
Kanimir z małżonką; Kanimirowie
SJP.pl
Kanimir z małżonką; Kanimirostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kanimira lub z nim związany
SJP.pl
półwysep w Rosji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dolina rzeki o stromych, skalistych zboczach i wąskim dnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. dolina rzeczna o wąskim dnie i stromych, skalistych zboczach;
Wiktionary
(1.1) Ten kanion jest efektem żłobienia skał przez rzekę.
Wiktionary
IPA: ˈkãɲjɔ̃n, AS: kãńi ̯õn
Wiktionary
(1.1) przełom rzeki
Wiktionary
pokonywanie głębokich kanionów lub wodospadów za pomocą lin alpinistycznych; canioning
SJP.pl
przymiotnik od: Kaniów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kaniowem, dotyczący Kaniowa
Wiktionary
rzecz. Kaniów mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. więz. kaptur, maska
(1.2) daw. gwara. więz. czapka
Wiktionary
IPA: kãˈɲɔwa, AS: kãńou̯a
Wiktionary
(1.1) gwara. więz. kaniła
Wiktionary
1. mały, metalowy zbiornik, zwykle na benzynę
2. ilość płynu mieszcząca się w tym zbiorniku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. przenośny zbiornik na paliwo z uchwytem umożliwiajacym ręczny transport;
(1.2) daw. blaszany pojemnik do przenoszenia lub przechowywania czekolady, tytoniu itp. używany podczas wycieczek
Wiktionary
Kanister (niepoprawnie: karnister) – przenośny, najczęściej metalowy, czasem plastikowy, zbiornik służący do przewożenia i czasowego przechowywania cieczy (zwykle benzyny lub innych płynów ropopochodnych, ale też wody).
Najpopularniejszy model kanistra został opracowany w Niemczech w latach 30. XX wieku i rozpowszechnił się w czasie II wojny światowej.
Wikipedia
IPA: kãˈɲistɛr, AS: kãńister
Wiktionary
przym. kanistrowy
Wiktionary
mały kanister
SJP.pl
mały ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Elanus|ref=tak., niewielki ptak drapieżny, nie gnieżdżący się w Polsce;
Wiktionary
IPA: ˈkãɲuk, AS: kãńuk
Wiktionary
rurka metalowa na jednym końcu ścięta tępo, na drugim zakończona nasadką do strzykawki, służąca do płukania, wstrzykiwań lub (z trójgrańcem) do punkcji zatok szczękowych, jamy opłucnej itp.
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Kanizjusz, Kanizy – imię męskie pochodzące od nazwiska św. Piotra Kanizjusza, doktora Kościoła.
Kanizjusz imieniny obchodzi 27 kwietnia i 21 grudnia.
Wikipedia
1. miasto na Ukrainie;
2. nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto rejonowe na Ukrainie, położone w obwodzie czerkaskim, nad Zbiornikiem Kaniowskim na Dnieprze;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. kaniowski
Wiktionary
pisklę kani
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara więzienna kaptur, maska
Wiktionary
IPA: kãˈɲiwa, AS: kãńiu̯a
Wiktionary
(1.1) gwara więzienna kanioła
Wiktionary
[czytaj: kandzi] japońskie pismo ideograficzne, wywodzące się z pisma chińskiego
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) jęz. japońskie pismo ideograficzne, wywodzące się z pisma chińskiego;
Wiktionary
Kanji (jap. 漢字 kanji; „znaki Hanów”) – znaki logograficzne pochodzenia chińskiego, które wraz z sylabariuszami hiragana (ひらがな, 平仮名), katakana (カタカナ, 片仮名), cyframi arabskimi oraz alfabetem łacińskim stanowią element pisma japońskiego.
Wikipedia
(1.1) Przeciętny Japończyk zna kilka tysięcy znaków kanji.
Wiktionary
(1.1) znak sinojapoński
Wiktionary
1. blaszane naczynie na mleko; bańka;
2. rurka ze szkła lub metalu, będąca zakończeniem rurki gumowej lub gumowej gruszki;
3. kawałek czekolady
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duży pojemnik na płyn, np. mleko
(1.2) pot. dzbanek
(1.3) gw-pl|Białystok. konewka
(1.4) reg-pl|Poznań. bańka (na mleko)
(1.5) slang. marihuana
(1.6) med. zakończenie irygatora – np. gumowej gruszki do wlewów doodbytniczych
Wiktionary
Ka
Wikipedia
IPA: ˈkãnka, AS: kãnka
Wiktionary
rzecz. kaneczka ż.
Wiktionary
1. taniec francuski z wysokim podnoszeniem nóg przez tancerki i potrząsaniem uniesionymi, falbaniastymi spódnicami;
2. muzyka do tego tańca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) choreogr. francuski, kabaretowy taniec rewiowy;
(1.2) muz. muzyka do tego tańca
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na estradzie pięć dziewczyn tańczyło kankana.
Wiktionary
IPA: ˈkãŋkãn, AS: kãŋkãn
Wiktionary
przym. kankanowy
rzecz. kankanistka ż., kankanista mos.
Wiktionary
kobieta tańcząca kankana
SJP.pl
przymiotnik od: kankan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kankanem, dotyczący kankana
Wiktionary
rzecz. kankan mrz., kankanista mos., kankaniada ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) śrpol. wrzód, być może weneryczny; guz złośliwy
Wiktionary
IPA: ˈkãŋʲcɛr, AS: kãŋʹḱer
Wiktionary
litewski instrument ludowy, rodzaj gitary
SJP.pl
litewski lud. instrument muzyczny, przypominający wyglądem cytrę
SJP.pl
nowotwór złośliwy skóry mający postać owrzodzenia
SJP.pl
minerał, uwodniony glinokrzemian sodu i wapnia
SJP.pl
1. roślina o barwnych kwiatach; paciorecznik
2. zwierzę z rodziny krętorogich, jedna z największych antylop; eland
SJP.pl
Kanna – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie dąbrowskim, w gminie Bolesław.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego. Integralne części miejscowości: Rokicie, Wacków.
Wikipedia
substancja chemiczna wyizolowana z konopi
SJP.pl
substancja uzależniająca, znajdująca się w przetworach konopi indyjskich, np. w marihuanie i haszyszu; kanabinol
SJP.pl
Kannabinol, kanabinol, CBN – organiczny związek chemiczny z grupy kannabinoidów występujący w konopiach. Jego działanie psychoaktywne jest pomijalnie małe. Jest produktem dehydrogenacji tetrahydrokannabinolu.
Wikipedia
jeden z języków urzędowych Indii; kannara
SJP.pl
jeden z języków urzędowych Indii; kannada
SJP.pl
estoński instrument muzyczny zbliżony do cytry
SJP.pl
Kannel – estoński instrument muzyczny zbliżony do cytry. Wraz z litewskim instrumentem "kankles", łotewskim "kokles", rosyjskimi gęślami i fińskim "kantele" należy do grupy tzw. psalteriów bałtyckich. Choć w Estonii uważany był za instrument narodowy, nauka gry na nim podupadła w XX wieku. W ostatnich latach notuje się jednak wzrost zainteresowania nim.
Wikipedia
1. przymiotnik od: Kanny; kanejski
2. przymiotnik od: Cannes; canneński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kannami lub z bitwą która odbyła się tam w 216 r. p.n.e.
Wiktionary
rzecz. Kanny nmos.
Wiktionary
w buddyzmie japońskim: bogini miłosierdzia; wyobrażana różnorodnie
SJP.pl
rodzina roślin z rzędu imbirowców; paciorecznikowate
SJP.pl
1. roślina o barwnych kwiatach; paciorecznik
2. zwierzę z rodziny krętorogich, jedna z największych antylop; eland
SJP.pl
Kanny (łac. "Cannae", obecnie "Canne della Battaglia") – starożytne miasto rzymskie w Apulii, gdzie w 216 roku p.n.e. wojska rzymskie zostały pokonane przez wojska kartagińskie pod wodzą Hannibala (bitwa pod Kannami). Po upadku Cesarstwa rzymskiego istniało pod nazwą "Monte di Canne". Obok bitwy z 216 roku p.n.e. pod Kannami doszło także do innej bitwy – w 1018 roku starły się tam wojska bizantyjskie i longobardzko-normandzkie - bitwa pod Kannami (1018).
Wikipedia
[czytaj: kaNU] canoe, kanu;
1. łódź eskimoska o szkielecie z fiszbinu lub kości wieloryba; kajak eskimoski;
2. indiańska łódź o szkielecie z drewna jodły pokrytym korą brzozową;
3. łódź sportowa stworzona na wzór łodzi indiańskiej; kanadyjka
SJP.pl
1. wzór, zasada, reguła;
2. przepisy kodeksu prawa kanonicznego;
3. główna część mszy;
4. zbiór ksiąg Starego i Nowego Testamentu;
5. zespół cech artystycznych charakterystycznych dla danej epoki;
6. wielogłosowy utwór muzyczny, charakteryzujący się powtarzaniem tematu w różnych głosach;
7. stopień pisma drukarskiego równy 36 punktom typograficznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kult. ogólnie przyjęta zasada czy wzorzec (postępowania, estetyki, itp.);
(1.2) kult. bibliot. lista norm, zasad, tekstów o podstawowym znaczeniu
(1.3) bibl. zamknięty zbiór ksiąg uznany w Kościele za natchnione;
(1.4) muz. forma muzyczna z powtarzającym się tematem;
(1.5) praw. pojedynczy przepis w kodeksie
(1.6) kośc. modlitwa eucharystyczna, część mszy świętej;
(1.7) daw. druk. stopień pisma
(1.8) daw. wojsk. nazwa armaty
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Najstarszy i najdłużej obowiązujący był kanon sztuki starożytnego Egiptu.
(1.4) Bardzo lubię słuchać kanonów z Taizé.
(1.5) Zgodnie z kanonem 893, wypada, aby świadkiem był ktoś z chrzestnych bierzmowanego.
(1.6) Przez ponad tysiąc lat kanon był celebrowany szeptem.
(1.7) Kanon ma długość 36 punktów typograficznych.
(1.8) Wypalili do nich z kanonu, ale nic nie wskórali, mury ani drgnęły.
Wiktionary
IPA: ˈkãnɔ̃n, AS: kãnõn
Wiktionary
rzecz. kanonista m., kanonik m., kanoniczność ż., kanonizowanie n., kanonizacja ż., kanonia ż., kanonierka ż., kanonada ż., kanonier m.
czas. kanonizować dk.
przym. kanoniczny, kanonizacyjny, kanoniczy
przysł. kanonicznie, kanonizacyjne
Wiktionary
(1.1) normatywa
(1.2) zestaw, zestawienie, lista
(1.3) zbiór
(1.5) przepis, paragraf
(1.6) modlitwa eucharystyczna
(1.7) stopień pisma
(1.8) armata, działo
Wiktionary
ogień artyleryjski, zwykle długotrwały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. silny, długotrwały ostrzał z dział, nawała artyleryjska
(1.2) pot. huk kanonady (1.1)
Wiktionary
(1.1) Kanonada trwała parę minut, potem dobiegł ich stłumiony, odległy jeszcze terkot broni maszynowej.
(1.2) Kanonada z wolna zaczynała ucichać.
Wiktionary
rzecz. kanon mrz., kanonista mos.
Wiktionary
1. urząd kanonika; kanonikat;
2. mieszkanie kanonika, kanoników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kośc. mieszkanie kanonika
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. kanon mrz., kanonik mos., kanonista mos.
Wiktionary
1. członkini żeńskiego zgromadzenia zakonnego, będącego odpowiednikiem kanoników regularnych;
2. członkini świeckiego stowarzyszenia kobiet obowiązanych do posłuszeństwa przełożonej;
3. dawniej: członkini zgromadzenia panien mogąca wywieść szlachectwo co najmniej z trzech pokoleń po mieczu i po kądzieli, obowiązanych do czystości i posłuszeństwa, nieskładających ślubów ubóstwa i mogących wychodzić za mąż
SJP.pl
odnoszący się do prawa kanonicznego
SJP.pl
zgodność z ustalonym porządkiem (kanonem), np. w Piśmie Świętym, światach fantasy
SJP.pl
1. ogólnie przyjęty, uznany za właściwy; obowiązujący;
2. dotyczący kanonu - wzoru, reguły;
3. w religii: dotyczący zbioru ksiąg Starego i Nowego Testamentu;
4. w religii: dotyczący przepisów prawa kościelnego;
5. w religii: dotyczący kanonika, należący do kanonika;
6. w matematyce: podstawowy, zasadniczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. związany z kanonami, odnoszący się do kanonów
Wiktionary
(1.1) Przypisuje mu się autorstwo jednej z kanonicznych ewangelii.
Wiktionary
rzecz. kanon m., kanonista m., kanonizacja ż., kanonik mos.
Wiktionary
(1.1) prawy
Wiktionary
szeregowy artylerii;
1. najniższy stopień w wojskach artyleryjskich;
2. żołnierz mający taki stopień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. żołnierz obsługujący działo, szeregowiec artylerii
Wiktionary
Kanonier – stopień wojskowy w artylerii. Odpowiednik stopnia szeregowego w innych rodzajach wojsk.
5 sierpnia 1919 roku Minister Spraw Wojskowych zatwierdził tytulaturę stopni podoficerskich i żołnierskich w artylerii. Stopień kanoniera w artylerii był odpowiednikiem stopnia szeregowego w piechocie. Ustawa o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej w 2016 roku nie przewidywała takiego stopnia.
Wikipedia
rzecz. kanonista mos., kanon mrz., kanonierka ż.
przym. kanonierski
czas. kanonować
Wiktionary
(1.1) artylerzysta
Wiktionary
okręt artyleryjski średniej lub małej wielkości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wojsk. historyczna klasa okrętów artyleryjskich średniej lub małej wielkości
Wiktionary
Kanonierka (fr. "canonnière" od "canon" „działo” z wł. "cannone" „działo”, zgrub. od "canna" „rura”) – historyczna klasa okrętów artyleryjskich średniej lub małej wielkości. Kanonierki przeznaczone były przede wszystkim do ostrzeliwania celów lądowych, przybrzeżnej służby patrolowej i dozorowej, obrony wybrzeża, stawiania min i innych zadań pomocniczych.
Wikipedia
(1.1) Kanonierki wyszły już z użycia.
Wiktionary
IPA: ˌkãnɔ̃ˈɲɛrka, AS: kãnõńerka
Wiktionary
rzecz. kanonier m., kanon mrz., kanonista mos.
przym. kanonierkowy, kanonierski
czas. kanonować
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) wojsk. związany z kanonierem, dotyczący kanoniera
Wiktionary
rzecz. kanonier mos., kanonierka ż.
Wiktionary
1. członek kapituły Kościoła katolickiego;
2. tytuł honorowy osoby duchownej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik z zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna;
(1.2) rel. duchowny katolicki uhonorowany członkostwem w kapitule katedralnej lub kolegiackiej;
Wiktionary
Kanonik (łac. "canonicus") – wczesnośredniowieczna nazwa duchownych, żyjących według reguł kanonicznych przy kościołach biskupich (katedrach) lub kolegiatach; współcześnie – tytuł kapłanów uhonorowanych za szczególne zasługi dla kościoła lokalnego, zobowiązanych do sprawowania określonych obrzędów liturgicznych wraz z innymi kanonikami lub miejscowym biskupem.
Wikipedia
(1.1) Syn sąsiadów wstąpił do kanoników w Krakowie.
(1.2) Ich proboszcz należy do kanoników ponadliczbowych.
Wiktionary
rzecz. kanonista mos., kanonia ż., kanon mrz., kanonizacja ż., kanonizowanie n.
czas. kanonizować ndk.
przym. kanoniczny, kanoniczy, kanonizacyjny
skr. kan.
Wiktionary
urząd kanonika; kanonia
SJP.pl
znawca prawa kanonicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. kośc. prawnik będący spaecjalistą od prawa kanonicznego (kościelnego)
Wiktionary
rzecz. kanon m., kanonik m., kanonia ż., kanoniczność ż., kanonizowanie n., kanonizacja ż., kanonierka ż., kanonada ż., kanonier m.
czas. kanonizować dk.
przym. kanoniczny, kanonizacyjny, kanoniczy
przysł. kanonicznie, kanonizacyjne
Wiktionary
znawczyni prawa kanonicznego
SJP.pl
nauka o prawie kanonicznym
SJP.pl
Kanonistyka – nauka o prawie kanonicznym, definiowana jako nauka prawna, bądź teologiczna, posługująca się odpowiadającymi im metodami badawczymi o charakterze prawno-teologicznym.
Wikipedia
w Kościele katolickim: uroczyste i oficjalne zaliczenie osoby zmarłej do grona świętych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. oficjalne uznanie zmarłego za świętego i zezwolenie na jego publiczny kult w Kościele katolickim lub Cerkwi prawosławnej;
Wiktionary
Kanonizacja ( canonisatio) – oficjalne uznanie przez Stolicę Apostolską lub lokalny kościół prawosławny danej zmarłej osoby za świętą z racji osiągnięcia przez nią doskonałości moralnej w stopniu heroicznym lub uznanie jej za męczennika. Poprzez akt kanonizacji papież lub organ zwierzchni lokalnej cerkwi prawosławnej uznaje daną osobę za godną kultu publicznego w Kościele powszechnym i wpisania jej do katalogu świętych. Akt ten poprzedzony jest procesem kanonizacyjnym.
Wikipedia
(1.1) Wczoraj papież dokonał kolejnej kanonizacji.
Wiktionary
IPA: ˌkãnɔ̃ɲiˈzat͡sʲja, AS: kãnõńizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. kanonizowanie n., kanon m., kanonik m., kanonista mos.
czas. kanonizować ndk.
przym. kanonizacyjny, kanoniczny
Wiktionary
związany z kanonizacją - oficjalnym orzeczeniem Kościoła, na mocy którego osoba zmarłą zostaje zaliczona w poczet świętych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący kanonizacji, związany z kanonizacją
Wiktionary
(1.1) Albertynki mają w swym kościele obraz kanonizacyjny świętego brata Alberta.
(1.1) Katolicy chińscy nazywają go świętym, chociaż proces kanonizacyjny nie został jeszcze zakończony.
Wiktionary
(1.1) zob. kanonizacja.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. dokonywanie kanonizacji
Wiktionary
rzecz. kanonista mos., kanon mrz., kanonizacja ż., kanonik mos.
czas. kanonizować ndk.
przym. kanonizacyjny
Wiktionary
w Kościele katolickim: uroczyście i oficjalnie stwierdzać (stwierdzić), że jeden z jego zmarłych i uprzednio beatyfikowanych członków znajduje się śród świętych w niebie i że można się do niego publicznie modlić oraz oddawać mu cześć
SJP.pl
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) rel. oficjalnie ogłaszać kogoś świętym
(1.2) żart. nadać komuś lub czemuś wysoką rangę
Wiktionary
(1.1) Papież kanonizował grupę męczenników meksykańskich.
Wiktionary
rzecz. kanonista mos., kanonizowanie n., kanonizacja ż., kanon mrz., kanonik mos.
przym. kanonizacyjny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) daw. wojsk. strzelać w kogoś z armat, prowadzić kanonadę
Wiktionary
rzecz. kanonier m., kanonierka ż., kanonierstwo n.
przym. kanonowy
Wiktionary
przymiotnik od: kanon
SJP.pl
1. wzór, zasada, reguła;
2. przepisy kodeksu prawa kanonicznego;
3. główna część mszy;
4. zbiór ksiąg Starego i Nowego Testamentu;
5. zespół cech artystycznych charakterystycznych dla danej epoki;
6. wielogłosowy utwór muzyczny, charakteryzujący się powtarzaniem tematu w różnych głosach;
7. stopień pisma drukarskiego równy 36 punktom typograficznym
SJP.pl
egipska lub etruska urna grobowa wykonana z gliny lub kamienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. archeol. cylindryczne naczynie, gliniana lub alabastrowa urna egipska, w której przechowywano wnętrzności zmarłego, wyjęte podczas balsamowania, używane od czasów Nowego Państwa (XVI w. p.n.e.)hasło kanopa w: Popularna Encyklopedia Powszechna PWN, tom VI, s. 198, Warszawa 2002, isbn 83-85719-66-0;
(1.2) szt. archeol. popielnica etruska, wykonana z brązu lub gliny
Wiktionary
(1.1) U starożytnych Egipcjan kanop było zawsze cztery: o pokrywie rzeźbionej na kształt człowieka, pawiana, sokoła i szakala, odpowiednio dla wątroby, płuc, jelit i żołądka.
(1.1) W trakcie mumifikacji nie chowano serca do kanopy, bowiem Egipcjanie wierzyli, że jest ono siedliskiem duszy. Zostawione w ciele, miało zostać później na sądzie u Anubisa położone na szali z piórkiem Ma'at (bogini porządku i sprawiedliwości). Jeśli serce było zbyt ciężkie od złych uczynków, pożerał je demon Ammit. Tak kończyła się wędrówka duszy do nieśmiertelności. Nazywano to powtórną śmiercią.
(1.2) Kanopy etruskie przybierały kształt antropomorficzny w VII i VI w. p.n.e.
Wiktionary
IPA: kãˈnɔpa, AS: kãnopa
Wiktionary
rzecz. Kanopa ż.
przym. kanopski
Wiktionary
(1.1-2) urna kanopska
Wiktionary
gwiazda; Canopus
SJP.pl
Kanopus ("α Car") – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Kila (obserwowana wielkość gwiazdowa: −0,74m), druga po Syriuszu pod względem jasności gwiazda na nocnym niebie. Odległa od Słońca o około 309 lat świetlnych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kośc. katolicka zakonnica z kongregacji założonej przez Magdalenę z Kanossy;
Wiktionary
rzecz. Canossa ż., Kanossa ż.
:: fm. kanosjanin m.
przym. kanosjański
Wiktionary
miejscowość we Włoszech; Canossa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miejscowość we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;
Wiktionary
Kanossa (wł. "Canossa") – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Reggio Emilia, u podnóża Apenin, ok. 25 km od Parmy. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 3376 osób, 63,7 os./km².
Zamek w Kanossie należał pierwotnie do Matyldy, hrabiny Toskanii.
Wikipedia
(1.1) Henryk uroczyście i z robiącą wrażenie pokorą odłożył insygnia godności królewskiej i 25 stycznia 1077 roku w trzaskającym mrozie, ubrany tylko w prostą bawełnianą koszulę, udał się na piechotę do Kanossy, aby odbyć pokutę przed papieżem i ponownie zostać przyjętym do „wspólnoty świętych”.
Wiktionary
rzecz. Canossa ż., kanosjanka ż., kanosianin m.
przym. kanosjański
Wiktionary
(1.1) war. Canossa
Wiktionary
rodzaj szerokiego, słomkowego kapelusza; kanotiera, canotier
SJP.pl
Ka
Wikipedia
rodzaj szerokiego, słomkowego kapelusza; kanotier, canotier
SJP.pl
miasto w Indiach
SJP.pl
Ka
Wikipedia
[czytaj: kanzas albo kansas]
1. rzeka w Stanach Zjednoczonych;
2. stan w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan w środkowej części Stanów Zjednoczonych;
(1.2) geogr. rzeka przepływająca przez północno-wschodnie tereny stanu Kansas (1.1), uchodzi do Missouri;
Wiktionary
Kansas () – stan w regionie Midwest, w środkowej części Stanów Zjednoczonych. Na północy graniczy ze stanem Nebraska, na wschodzie ze stanem Missouri, na południu z Oklahomą, a na zachodzie z Kolorado. Jego stolicą jest Topeka, a największym miastem Wichita. Swoim zasięgiem obejmuje częściowo obszar metropolitalny – Kansas City.
Wikipedia
IPA: ˈkãw̃zas, AS: kãũ̯zas
Wiktionary
przym. kansaski
Wiktionary
→ Kansas [czytaj: kanzaski]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kansas, dotyczący Kansas (rzeki, miasta albo stanu)
Wiktionary
(1.1) Żywa legenda kansaskiego oddziału FBI, Harold Nye, nauczył mnie jednej z podstawowych rzeczy dotyczących badania miejsca zbrodni: „Strzelaj bez przerwy, kiedy wchodzisz i kiedy wychodzisz”.
(1.1) Bawią mnie i zawsze cieszą jej wizyty, podobnie jak wizyty tych kilku Polek, które tu, na tej kansaskiej pustyni, mieszkają.
Wiktionary
rzecz. Kansas n.
Wiktionary
zaimek nieokreślony
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gdzieś, w pewnym miejscu
Wiktionary
zaim. kany, kanyż, kansikej, kańsi
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński kajsi, kajsik, kańsi, gw. Górny Śląsk kajś
Wiktionary
zaimek
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dokądś, gdzieś tam
Wiktionary
zaim. kansi, kany, kanyż, kańsi
Wiktionary
prowincja w Chinach; Gansu
SJP.pl
1. ostry brzeg, krawędź; rant;
2. potocznie: oszustwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) brzeg lub krawędź o ostrym załomie
(1.2) pot. przen. oszustwo
Wiktionary
(1.1) Uderzyłem się głową o kant drzwiczek od szafki.
Wiktionary
IPA: kãnt, AS: kãnt
Wiktionary
rzecz. kantówka m., kanciarz m., kanciara ż., kantowanie n., okantowanie n., kanciastość ż.
:: zdrobn. kancik m.
czas. kantować ndk., okantować dk.
przym. kanciasty, kanciarski
Wiktionary
(1.2) zob. oszustwo.
Wiktionary
region autonomiczny w Hiszpanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w północnej Hiszpanii, nad brzegiem Zatoki Biskajskiej
(1.2) geogr. adm. wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;
Wiktionary
Kantabria (hiszp. "Cantabria") – wspólnota autonomiczna w Hiszpanii zawierająca jedną prowincję o tej samej nazwie. Kantabria położona jest w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską. Od zachodu graniczy z Asturią, od południa z Kastylią i Leonem, a od wschodu z Krajem Basków.
Wikipedia
rzecz. kantabryjski mrz., Kantabryjczyk mos., Kantabryjka ż., kantabryjskość ż.
przym. kantabryjski
Wiktionary
mieszkaniec Kantabrii (regionu w Hiszpanii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kantabrii
Wiktionary
rzecz. Kantabria ż.
:: fż. Kantabryjka ż.
przym. kantabryjski
Wiktionary
mieszkanka Kantabrii (regionu w Hiszpanii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Kantabrii
Wiktionary
rzecz. Kantabria ż.
:: fm. Kantabryjczyk mos.
przym. kantabryjski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kantabrią, dotyczący Kantabrii, pochodzący z Kantabrii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język romański używany w Kantabrii
Wiktionary
rzecz. Kantabria ż., Kantabryjczyk mos., Kantabryjka ż.
Wiktionary
elektryczny instrument muzyczny
SJP.pl
pazur tylnego palca u ptaków drapieżnych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stop żelaza, chromu, aluminium i kobaltu, używany do wyrobu elementów grzejnych pieców przemysłowych; kanthal
SJP.pl
Kantal (kanthal) – stop żelaza i chromu z dodatkiem glinu i niewielkich ilości innych składników – krzemu, manganu i węgla. Charakteryzuje się dużym oporem właściwym i ma zastosowanie w produkcji materiałów oporowych oraz elementów grzejnych.
Wikipedia
twarde włókno z liści agawy, używane do wyrobu worków, plecionek, mat i sznurów
SJP.pl
uprawna odmiana melona cukrowego; kantalupa
SJP.pl
uprawna odmiana melona cukrowego; kantalup
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. spoż. uprawiana odmiana melona z gatunku Cucumis melo (ogórek melon), o pomarańczowym, słodkim miąższu;
Wiktionary
Kantalupa – uprawiana odmiana melona cukrowego ("Cucumis melo" subsp. "melo" var. "cantaloupensis").
Owoc posiada formę kulistą, skórka często podłużnie żebrowana, niekiedy pokryta wyrostkami i guzkami. Nazwa pochodzi od zamku Cantalupo pod Rzymem, gdzie po raz pierwszy w Europie rozpoczęto uprawę tej odmiany. Owoce osiągają wagę do 1 kg. Do tej odmiany zalicza się również ceniony melon szarantejski o wyjątkowo aromatycznym miąższu.
Wikipedia
IPA: ˌkãntaˈlupa, AS: kãntalupa
Wiktionary
1. rodzaj skórzanej lub parcianej uzdy bez wędzidła;
2. gatunek ryby z rodziny prażmowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Spondyliosoma cantharus|ref=tak., gatunek ryby z rodziny prażmowatych;
(1.2) jeźdz. rodzaj uproszczonej uzdy bez wędzidła;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈkãntar, AS: kãntar
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) anat. ornit. rejon morfologiczny na głowie ptaka pomiędzy bocznym skrajem nasady górnej szczęki a okiem;
Wiktionary
Kantarek – część upierzenia ptaków. Są to pióra na odcinku między przednim kącikiem oka a dziobem, często kontrastowo ubarwione.
Wikipedia
1. kielich o dwóch uchwytach,
2. skarabeusz, święty znak Egipcjan
SJP.pl
Ka
Wikipedia
chrząszcz z rodziny oleicowatych (majkowatych), o zielonej metalicznej barwie i ciele długości od 12 do 22 mm, którego krew zawiera drażniącą substancję - kantarydynę, stosowaną dawniej w lecznictwie; pryszczawka, pryszczel lekarski, majka lekarska, mucha hiszpańska
SJP.pl
trująca substancja znajdująca się we krwi kantarydy
SJP.pl
Ka
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kantarydyną, dotyczący kantarydyny
Wiktionary
rzecz. kantarydyna ż.
Wiktionary
uroczysty utwór wokalno-instrumentalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. utwór muzyczny na głosy solowe;
Wiktionary
Kantata – niesceniczna forma muzyki wokalno-instrumentalnej; najczęściej rozbudowana, wieloodcinkowa; wykorzystująca różne gatunki tekstów literackich, mające różne funkcje. Ukształtowała się, podobnie jak oratorium i opera, na początku epoki baroku. Była szczególnie popularna w XVII i XVIII wieku (A. Scarlatti, G.P. Telemann, J.S. Bach).
Wikipedia
(1.1) "Oda do radości" – finałowa kantata z IX Symfonii Ludwiga van Beethovena jest hymnem Unii Europejskiej.
Wiktionary
IPA: kãnˈtata, AS: kãntata
Wiktionary
przymiotnik od: kantata
SJP.pl
fiński ludowy instrument muzyczny, mający od pięciu do trzynastu strun; kantele
SJP.pl
fiński ludowy instrument muzyczny, mający od pięciu do trzynastu strun; kantela
SJP.pl
Zobacz też: Kantele – wieś w Finlandii.
Kantele – fiński ludowy instrument muzyczny z grupy chordofonów szarpanych, występujący również pod innymi nazwami w północno-zachodnich rejonach Rosji i niektórych krajach bałtyckich.
Wikipedia
mieszkaniec Canterbury
SJP.pl
mieszkanka Canterbury
SJP.pl
przymiotnik od: Canterbury
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Canterbury, dotyczący Canterbury
Wiktionary
rzecz. Canterbury n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stop żelaza, chromu, aluminium i kobaltu, używany do wyrobu elementów grzejnych pieców przemysłowych; kantal
SJP.pl
zagięcie na nogawce powstałe przez zaprasowanie materiału; kant, plisa, fałda, fałd, zapraska, zakładka
SJP.pl
1. kraj związkowy w Szwajcarii;
2. jednostka terytorialno-administracyjna w niektórych krajach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kraj wchodzący w skład Konfederacji Szwajcarskiej;
(1.2) jednostka podziału administracyjnego w Federacji Bośni i Hercegowiny
(1.3) jednostka podziału administracyjnego w Ekwadorze
(1.4) jednostka podziału administracyjnego w Kostaryce
(1.5) jednostka podziału administracyjnego we Francji;
(1.6) jednostka podziału administracyjnego w Kanadzie
(1.7) jednostka podziału administracyjnego Luksemburga;
(1.8) górne czołowe pole płata flagi;
(1.9) herald. figura zaszczytna w górnym lewym lub prawym rogu tarczy herbowej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Źródła rzeki Aa znajdują się w kantonie Uri (…).
Wiktionary
IPA: ˈkãntɔ̃n, AS: kãntõn
Wiktionary
przym. kantonalny
Wiktionary
(1.9) narożnik
Wiktionary
odnoszący się do kantonu, jednostki podziału administracyjnego w niektórych krajach, m.in. w Szwajcarii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z kantonem
Wiktionary
rzecz. kanton mrz.
Wiktionary
rzadko: barwna, udrapowana wokół okna firana lub cienka zasłona, składająca się z dwóch prostych boków oraz ozdobnego lambrekinu
SJP.pl
rodzaj upięcia firanki w postaci dwóch pasów z boków okna i dekoracyjnego pasa na górze stanowiącego obramowanie
SJP.pl
dawniej:
1. żołnierz wychowywany od dziecka w koszarach;
2. mężczyzna obowiązany do służby wojskowej do końca życia;
3. osoba zwerbowana do wojska; rekrut;
4. żołnierz przebywający na kantonach
SJP.pl
Kantonista (ros. "кантонист") – chłopiec kształcony w tak zwanych szkołach kantonistów ("кантонистские школы") w Imperium Rosyjskim (przed 1858) na zawodowego wojskowego Armii Imperium Rosyjskiego. Kantonistami były głównie sieroty, dzieci żołnierzy i pochodzące z ubogich, niemających środków do życia rodzin.
Wikipedia
podział na kantony, jednostki terytorialno-administracyjne o znacznym stopniu niezależności od władzy centralnej
SJP.pl
przymiotnik od: kantonizacja
SJP.pl
mieszkanka Kantonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Kantonu
Wiktionary
rzecz. Kanton mrz., kantoński mrz.
:: fm. kantończyk mos.
przym. kantoński
Wiktionary
śpiewak w kościele katolickim, protestanckim lub w żydowskiej synagodze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miejsce umożliwiające wymianę waluty na inną
(1.2) daw. biuro poczty
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) śpiewak w synagodze
(2.2) przodownik w chórze protestanckim, organista
(2.3) osoba zaczynająca psalmy w jednym z chórów w Liturgii godzin w Kościele katolickim;
Wiktionary
Zobacz też: Kantor (ujednoznacznienie).
Kantor – w religii to osoba duchowna, która prowadzi apostolstwo według tradycji apostolskiej we wspólnocie religijnej jak modlitwy, nauki i życia wiarą. Na podstawie Dekretu Apostolicam actuositatem i kodeksu prawa kanonicznego Kan.230, §2. Świeccy mogą być czasowo wyznaczeni do pełnienia funkcji lektora w czynnościach liturgicznych; podobnie wszyscy świeccy mogą pełnić funkcje komentatora, kantora albo inne, zgodnie z przepisami prawa.
Wikipedia
(1.1) Przed wyjazdem za granicę, wstąpiłem do kantoru i wymieniłem trochę pieniędzy.
(2.1) W warszawskiej synagodze wystąpił światowej sławy kantor, mieszkający na stałe w Nowym Jorku.
(2.3) …celebrans może śpiewać/mówić utwór międzylekcyjny z ludem lub kantorem.
Wiktionary
IPA: ˈkãntɔr, AS: kãntor
Wiktionary
rzecz. kantyk mrz.
Wiktionary
(1.1) kantor walutowy
(2.1) chazan
Wiktionary
1. szkółka ewangelicka, w której uczy kantor (chórmistrz, organista);
2. stanowisko kantora;
3. służbowe mieszkanie kantora
SJP.pl
Kantorat – w przeszłości w Kościołach ewangelickich jednostka terytorialna parafii, szkoła ewangelicka lub dom modlitwy (kaplica). Pojęcie oznacza także grupę wokalną prowadzoną przez kantora, lub jego stanowisko pracy.
Kantoraty w Kościele Ewangelicko-Augsburskim w RP.
Wikipedia
zdrobniale: biuro fabryki, sklepu
SJP.pl
zdrobniale: biuro fabryki, sklepu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kantorowicami, dotyczący Kantorowic
Wiktionary
rzecz. Kantorowice nmos.
Wiktionary
pracownik lub właściciel kantoru
SJP.pl
przymiotnik od: kantor
SJP.pl
1. urząd, obowiązki kantora;
2. muzyczny kierunek studiów, przygotowujący do pełnienia funkcji kantora;
3. praca w punkcie wymiany walut
SJP.pl
przestarzałe: osoba pracująca w kantorze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kantować.
Wiktionary
Kantowanie to sposób spychania statku z mielizn na głębszą wodę, za pomocą wbitych niemal pionowo bumsztaków. Do górnego końca bumsztaka mocuje się linę stalową i pracującą windą kotwiczną unosi się nieco rufę statku. Również (z j.niem "kentern") przechylanie statku, stąd pochodzi określenie w żargonie marynarskim przekantowany statek, czyli przechylony.
Wikipedia
rzecz. kant m., kantówka ż., okantowanie n., kancik m., kantownik mos./mrz.
czas. kantować ndk., okantować dk.
przym. kanciasty
Wiktionary
1. mający wiele kantów;
2. potocznie: dokonujący oszustw
SJP.pl
1. zginać coś w taki sposób, by utworzył się kant;
2. obracać belki, cegły na inny bok celem ich lepszego osuszenia;
3. potocznie: wprowadzać w błąd, oszukiwać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wykantować)
(1.1) oszukać
czasownik zwrotny niedokonany kantować się (dk. wykantować się)
(2.1) pot. oszukiwać się wzajemnie
czasownik zwrotny niedokonany kantować się
(3.1) reg. pozn. pchać się
Wiktionary
IPA: kãnˈtɔvat͡ɕ, AS: kãntovać
Wiktionary
przym. kanciasty
rzecz. kant mrz., kantowanie n., kantownik mos./mrz.
Wiktionary
(3.1) kantolić się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
robotnik w cegielni, ustawiający cegły do suszenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie do kantowania
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) robotnik w cegielni ustawiający cegły na kant, by szybciej wyschły
Wiktionary
IPA: kãnˈtɔvʲɲik, AS: kãntovʹńik
Wiktionary
rzecz. kant m., kancik m., kantówka ż., kantowizna ż., kanciarstwo n., kanciarz m., kanciastość ż., kantowanie n.
czas. kantować ndk.
przym. kanciasty, kanciarski
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kanta lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) filoz. wywodzący się z założeń, tez utworzonych przez Immanuela Kanta; związany z jego filozofią
Wiktionary
(1.1) Innym przykładem całkowicie nowego sposobu myślenia jest kantowskie przekonanie o niepoznawalności świata rzeczy samych w sobie, z jednoczesnym uznawaniem przez niego poznawalności świata zjawisk.
Wiktionary
IPA: kãnˈtɔfsʲci, AS: kãntofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. kantyzm, kantysta, kantystka
Wiktionary
przymiotnik od: kant
SJP.pl
mieszkaniec Kantonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kantonu
Wiktionary
rzecz. Kanton mrz., kantoński mrz.
:: fż. kantonka ż.
przym. kantoński
Wiktionary
przymiotnik od: Kanton (miasto w Chinach)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kantonem, dotyczący Kantonu (miasta w Chinach)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język kantoński, używany w południowych Chinach, Hongkongu i Makau;
Wiktionary
rzecz. Kanton mrz., kantończyk mos., kantonka ż.
Wiktionary
1. ostry brzeg, krawędź; rant;
2. potocznie: oszustwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. przydomek św. Jana z Kęt
(1.2) imię|polski|m., używane jako skrócenie imienia Jan Kanty
Wiktionary
Kanty (do 2010 "Kęty", niem. "Groß Kanten") – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Małdyty nad jeziorem Kęckim. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Klonowy Dwór.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
(1.2) Przy Kantym trzeba się mieć na baczności.
Wiktionary
(1.2) Jan Kanty
Wiktionary
książka zawierająca zbiór pieśni religijnych, głównie kolędy i pastorałki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. rel. popularna pieśń religijna, zwłaszcza kolęda
(1.2) liter. zbiór zawierający pieśni religijne, zwłaszcza o tematyce bożonarodzeniowej
Wiktionary
Kantyczka (z łac. "canticum" = monolog, pieśń) – popularna pieśń religijna.
Jedna z pieśni zawartych w kancjonale. Z czasem określenie „kantyczki” zastąpiło nazwę Kantycjonał.
Kantyczki to także zbiór kolęd, pastorałek i jasełek (wcześniej pieśni nabożnych) wydany w formie książkowej. Rozpowszechnione w XVII–XVIII w. także były synonimem kolęd.
Wikipedia
(1.2) Nauczono go tam, że Polska to kraj nędzarzy i małowartościowych ludzi, że w szeregu krajów europejskich zajmuje najpośledniejsze miejsce, że nie posiada żadnej literatury prócz kantyczek i kalendarzy.
Wiktionary
IPA: kãnˈtɨt͡ʃka, AS: kãntyčka
Wiktionary
rzecz. kantyk
przym. kantyczkowy
Wiktionary
przymiotnik od: kantyczka
SJP.pl
w liturgii rzymskokatolickiej: podniosła pieśń podobna do psalmu; hymn; kantyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. pieśń zaczerpnięta z Biblii, włączona do którejś z godzin kanonicznych;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Jeden z biblijnych kantyków odmawia się w trakcie Nieszporów.
Wiktionary
rzecz. kantyczka ż., kantor m., kantorstwo n.
Wiktionary
w liturgii rzymskokatolickiej: podniosła pieśń podobna do psalmu; hymn; kantyk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Kantylacja – solowe, melodyczne wygłaszanie tekstów sakralnych i modlitw podczas liturgii, łączące cechy mowy i śpiewu. Termin odnosi się przede wszystkim do praktyki synagogalnej, lecz określa się nim również podobną publiczną proklamację czytań w różnych tradycjach chrześcijańskich i innych obrzędach religijnych.
Wikipedia
1. krótka pieśń epicka w średniowiecznej poezji francuskiej
2. rodzaj sekstyny
3. w muzyce instrumentalnej: melodia odznaczająca się śpiewnością
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) śpiewna melodia w utworze muzycznym;
Wiktionary
Kantylena, melodyka kantylenowa (wł. "cantabile" – śpiewnie) – typ melodyki w dziele muzycznym charakteryzujący się śpiewnym (lirycznym) przebiegiem melodii (bez dużych skoków, zawierający małą liczbę nut o krótkich wartościach, z zastosowaniem, w przeważającym stopniu, artykulacji legato), wolnym tempem, w odróżnieniu od melodyki figuracyjnej. Jest to materiał dźwiękowy dobrany w taki sposób, aby był wygodny do wykonania głosem ludzkim, zgodny z jego naturalnymi możliwościami.
Wikipedia
IPA: ˌkãntɨˈlɛ̃na, AS: kãntylẽna
Wiktionary
1. bufet, głównie wojskowy, często połączony ze stołówką;
2. rodzaj niewielkiego pudełka z naniesionym znakiem firmowym lub herbem, najczęściej rodzinnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bar, restauracja przeznaczona dla określonej grupy osób, np. żołnierzy
Wiktionary
Kantyna ( cantina – piwnica) – niewielki sklep w wojsku, sprzedający podstawowe produkty (dla żołnierzy lub pracowników cywilnych danej instytucji), takie jak: papierosy, prasę, środki czystości, bieliznę, herbatę itp. Bywa łączony z barem lub kawiarnią.
Wikipedia
(1.1) Oficerowie do rana bawili się w kantynie.
Wiktionary
IPA: kãnˈtɨ̃na, AS: kãntỹna
Wiktionary
przym. kantynowy
Wiktionary
→ kantyna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kantyną, dotyczący kantyny
Wiktionary
rzecz. kantyna ż.
Wiktionary
zwolennik systemu filozoficznego Kanta lub kierunku nawiązującego do doktryny Kanta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) filoz. zwolennik kantyzmu, filozofii Immanuela Kanta
Wiktionary
(1.1) Realista będzie wątpił, czy taki byt w ogóle istnieje, kantysta skłonny jest twierdzić, iż Wariacje istnieją jako byt sam w sobie, niepoznawalny, a jednak mający punkt odniesienia do procesów poznawczych dotyczących tego rodzaju przedmiotów jak dzieła sztuki.
Wiktionary
rzecz. kantyzm
:: fż. kantystka
przym. kantowski
Wiktionary
zwolenniczka systemu filozoficznego Kanta lub kierunku nawiązującego do doktryny Kanta
SJP.pl
doktryna Kanta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. kierunek filozoficzny oparty na poglądach Immanuela Kanta, według którego poznanie człowieka jest ograniczone do zjawisk (fenomenów), a nie obejmuje rzeczy samych w sobie (noumenów); podkreśla znaczenie rozumu, moralności opartej na obowiązku oraz autonomii jednostki
Wiktionary
Kantyzm — filozofia niemieckiego filozofa Immanuela Kanta.
Kant poddał dotychczasowe osiągnięcia filozofii przeglądowi oraz krytycznej ocenie. Podejście takie nazywał idealizmem transcendentalnym (krytycznym). Polegało ono na badaniu koniecznych warunków, aby możliwe było poznanie.
Wikipedia
rzecz. kantysta mos., neokantyzm mrz.
przym. kantowski
Wiktionary
[czytaj: kaNU] canoe, kanoe;
1. łódź eskimoska o szkielecie z fiszbinu lub kości wieloryba; kajak eskimoski;
2. indiańska łódź o szkielecie z drewna jodły pokrytym korą brzozową;
3. łódź sportowa stworzona na wzór łodzi indiańskiej; kanadyjka
SJP.pl
imię królów duńskich
SJP.pl
Kanut, Kanuty – imię męskie pochodzenia północnogermańskiego. Pochodzi od skandynawskiego imienia "Knut". Do języka polskiego dotarła za pośrednictwem angielskiego "Canute". Wywodzi się od staronormandzkiego słowa "knotr" oznaczającego „węzeł”.
Kanut imieniny obchodzi 7 stycznia, 19 stycznia.
Wikipedia
1. sztywna tkanina służąca jako podkład do wyszywania, haftowania;
2. w przenośni: podstawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. tkanina z mocnych, ułożonych w rzadką kratkę nici, używana jako podkład do haftu i wyszywania włóczką;
(1.2) przen. wydarzenia, na których opiera się utwór, film itp. lub stanowi ich tło
(1.3) rzad. geogr. mapa konturowa z naniesionymi granicami, rzekami i siatką geograficzną
Wiktionary
Kanwa (fr. "canevas") – tkanina lniana lub konopna, z grubych, usztywnianych nici (współcześnie również z plastiku), o regularnym, rzadkim splocie, tzw. płóciennym. Używana jako podkład do haftu krzyżykowego i półkrzyżykowego. Popularna od XVIII wieku.
W przypadku tzw. wzorów liczonych – używana jest kanwa czysta (bez nadruku), ale możliwy jest też zakup kanwy z nadrukowanym wzorem, który następnie bezpośrednio pokrywa się nicią.
Wikipedia
mocna tkanina bawełniana używana na odzież turystyczną
SJP.pl
przymiotnik od: kanwa
SJP.pl
zaimek
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dokąd, gdzie
Wiktionary
zaim. kansi, kansikej, kanyż, kańsi
Wiktionary
zaimek
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dokąd, gdzież
Wiktionary
zaim. kany, kansi, kansikej, kańsi
Wiktionary
1. liryczny wiersz włoskiej i prowansalskiej poezji rycerskiej; kancona;
2. krótka liryczna kompozycja instrumentalna o śpiewnym charakterze; kancona
SJP.pl
1. łączna nazwa dwóch japońskich systemów pisma sylabicznego
2. regionalnie: bańka na mleko; kanka
SJP.pl
w kaodaizmie: istota najwyższa; Cao Dai
SJP.pl
religia utworzona w 1926 roku Wietnamie, łącząca elementy buddyzmu, konfucjanizmu, taoizmu, chrześcijaństwa i kultu przodków
SJP.pl
Kaodaizm (wiet. "Cao Đài") – monoteistyczna, synkretyczna religia wietnamska.
Wikipedia
roślina jednoroczna z rodziny wiechlinowatych, podobna do kukurydzy, hodowana jako roślina jadalna i pastewna w Azji, Afryce i południowej Europie; gaolan, gaolian, sorgo japońskie
SJP.pl
1. skała osadowa, glinka porcelanowa;
2. składnik maści
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, surowiec ceramiczny;
Wiktionary
Kaolin (glinka porcelanowa) – skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, a także m.in. kwarc i mikę. Nazwa skały pochodzi od chińskiej góry Gaoling (chiń. 高嶺; dosł. „Wysoka Góra”), miejsca wydobywania surowca.
Powstaje na skutek wietrzenia skał magmowych, metamorficznych i osadowych. Jest „tłusty” w dotyku. Barwa – biała, szara, żółtawa do brunatnej lub błękitnawa.
Wikipedia
IPA: kaˈɔlʲĩn, AS: kaolʹĩn
Wiktionary
rzecz. kaolinit m., kaolinizacja ż.
przym. kaolinowy, kaolinitowy
Wiktionary
(1.1) glinka porcelanowa
Wiktionary
minerał, hydroksokrzemian glinu
SJP.pl
Kaolinit – bardzo pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał z gromady krzemianów, zaliczany do minerałów ilastych (grupa kaolinitu).
Jego nazwa pochodzi od chińskiej miejscowości Gaoling (高嶺), gdzie znajdują się duże i od dawna znane złoża tego minerału.
Wikipedia
proces przeobrażania skaleni w kaolinit
SJP.pl
Kaolinizacja – proces przeobrażania minerałów, w szczególności skaleni i mik, w kaolinit, w czasie którego składniki zasadowe pod wpływem wody i dwutlenku węgla przechodzą w węglany, a ściśle określona część krzemionki zmienia się w kwas ortokrzemowy, który łącznie z węglanami zostaje wypłukany. Zjawisko to zachodzi głównie w środowisku słabo kwaśnym. Proces ten zachodzi [] w rezultacie wietrzenia chemicznego lub procesów hydrotermalnych.
Wikipedia
przymiotnik od: kaolin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z kaolinem, dotyczący kaolinu
(1.2) wykonany z kaolinu, zawierający w składzie kaolin
Wiktionary
IPA: ˌkaɔlʲĩˈnɔvɨ, AS: kaolʹĩnovy
Wiktionary
rzecz. kaolin m., kaolinit m., kaolinizacja ż.
Wiktionary
[czytaj: kaomodżi] japońska emotikona, której nie trzeba obracać, by zrozumieć jej znaczenie
SJP.pl
cząstka elementarna należąca do grupy mezonów; mezon K
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. każdy z czterech mezonów stanowiących połączenie kwarka lub antykwarka dziwnego i kwarka lub antykwarka górnego lub dolnego;
Wiktionary
Kaon (mezon K) – najlżejsza cząstka o niezerowej dziwności, mezon K posiada spin równy 0. Antycząstką kaonu jest antykaon.
Wikipedia
IPA: ˈkaɔ̃n, AS: kaõn
Wiktionary
(1.1) mezon K
Wiktionary
miasto w Chinach; Gaoxiong
SJP.pl
potocznie o instruktorze kulturalno-oświatowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. instruktor kulturalno-oświatowy zatrudniany przez domy kultury, domy wczasowe itp., szczególnie popularny w czasach PRL-u;
Wiktionary
Nie mylić z: kakaowiec oraz kawowiec.
Kaowiec (od skrótowca KO – kulturalno-oświatowy) – w PRL instruktor kulturalno-oświatowy. Osoba, która na różnych imprezach (bale, wieczorki zapoznawcze, wycieczki, wczasy, grzybobrania) miała dbać o odpowiedni poziom rozrywki.
Wikipedia
(1.1) Stasiek pracował jako kaowiec w popularnym domu wczasowym w Międzyzdrojach, więc poznawał wielu ludzi.
Wiktionary
IPA: kaˈɔvʲjɛt͡s, AS: kaovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz.
:: fż. kaowczyni ż.
skr. KO
Wiktionary
(1.1) animator, KO
Wiktionary
wyraz naśladujący odgłos spadających kropel
SJP.pl
wykrzyknik onomatopeiczny
(1.1) dźwięk. wyraz dźwiękonaśladowczy odzwierciedlający dźwięk kropel wody spadającej na jakieś podłoże
forma czasownika.
(2.1) 2. os. rozk. od: kapać
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od: kapa
Wiktionary
(1.1) Wosk ze świecy kap, kap na stół.
Wiktionary
IPA: kap, AS: kap
Wiktionary
czas. kapać ndk., kapnąć dk.
rzecz. kapanie n., kapnięcie n.
Wiktionary
1. narzuta na łóżko
2. w Kościele katolickim uroczysta szata liturgiczna
3. okap kuchenny
4. czerwona płachta używana do drażnienia byków w czasie walki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ozdobne nakrycie na posłanie, często we wzory
(1.2) jeźdz. derka służąca do przykrywania konia, często ozdobna
(1.3) rel. w Kościele katolickim: rodzaj ozdobnej szaty liturgicznej; peleryna z kapturem, zapinana pod szyją
(1.4) etn. żółto-różowa płachta używana przez kapeadorów w walkach byków, mająca rozdrażnić, zachęcić byki do walki
(1.5) wulg. żeński narząd płciowy
(1.6) uczn. pot. ocena niedostateczna
(1.7) daw. gwara. więz. posterunek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Szafa była wypełniona barokowymi dalmatykami, ornatami i kapami.
Wiktionary
IPA: ˈkapa, AS: kapa
Wiktionary
(1.5) zgrub. kapsko
Wiktionary
(1.1) narzuta
(1.2) derka, kropierz, czaprak, czołdar
(1.3) pluwiał, nieszpornik
(1.4) płachta
Wiktionary
proces dojrzewania plemnika, który znalazł się w drogach rodnych
SJP.pl
Kapacytacja, uzdatnienie – proces zmian zachodzących w plemniku w drogach rodnych samicy umożliwiający zapłodnienie. Prawdopodobnie występuje u większości zwierząt. Stwierdzono ją u skorupiaków, szczękoczułkowców, sześcionogów i ssaków, a pewne zjawiska analogiczne także u innych kręgowców, osłonic i jeżowców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. dyskryminacja, niechęć, niechęć, pogarda lub wrogość skierowane wobec osób uważanych za niepełnosprawne
Wiktionary
(1.1) handicapizm, handikapizm, ableizm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w tureckiej Anatolii;
(1.2) geogr. hist. dawna prowincja Rzymu w Kapadocji (1.1)
(1.3) geogr. hist. jedna z satrapii perskiego imperium Achemenidów w Kapadocji (1.1);
Wiktionary
Kapadocja ( Cappadocia) – kraina historyczna w środkowej Turcji w centralnej części Anatolii, znana przede wszystkim z charakterystycznych form tufowych, tworzących „księżycowy” krajobraz, oraz z domów i kościołów wykutych w tych wulkanicznych skałach. Od antyku do średniowiecza była ważnym ośrodkiem chrześcijaństwa oraz miejscem narodzin idei życia klasztornego.
Wikipedia
(1.1) Na terenie Kapadocji istniała silna diaspora grecka.
Wiktionary
rzecz. kapadocki mrz., Kapadocjanin m., Kapadocjanka ż., Kapadocejczyk m.
przym. kapadocki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kapadocji
Wiktionary
(1.1) Biblia mówi nam, że apostołowie mówili w językach Partów, Medów, Elamitów, Kapadocjan, mieszkańców Pontu, Mezopotamii, Judei, Azji, Rzymu, Krety, Egiptu, Pamfilii, Frygii i Libii.
(1.1) W Kościele bizantyjskim 10 stycznia jest uważany za wspomnienie Kapadocjanina Grzegorza z Nyssy (…)
Wiktionary
rzecz. Kapadocja ż.
:: fż. Kapadocjanka ż.
przym. kapadocki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Kapadocji
Wiktionary
rzecz. Kapadocja ż.
:: fm. Kapadocjanin m.
przym. kapadocki
Wiktionary
przymiotnik od: Kapadocja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Kapadocją, dotyczący Kapadocji, pochodzący z Kapadocji
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język kapadocki z anatolijskiej rodziny językowej
Wiktionary
(1.1) Kominy tufowe są czymś naturalnym dla kapadockiego krajobrazu.
Wiktionary
rzecz. Kapadocja ż., Kapadocjanin m., Kapadocjanka ż., Kapadocejczyk m.
Wiktionary
dawny hełm z szerokim rondem opuszczonym w dół, przypominający kształtem kapelusz, używany głównie przez piechotę
SJP.pl
Kapalin (staropol. "kłobuk", "kłobuczek", "kupalin") – hełm otwarty o dzwonie otoczonym szerokim, prostym lub nachylonym w dół rondem.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kapać.
Wiktionary
IPA: kaˈpãɲɛ, AS: kapãńe
Wiktionary
czas. kapać ndk., kapnąć dk., nakapać dk.
wykrz., wyraz dźwiękonaśladowczy kap
Wiktionary
drzewo tropikalne o dużych kwiatach i owocach w postaci jagód
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Capparis|ref=tak., drzewo, krzew lub pnącze o pojedynczych liściach i dużych, białych, kremowych lub różowych kwiatach na długich szypułach, rosnące w wielu gatunkach w strefie tropikalnej obu półkul;
(1.2) kulin. spoż. pąk kwiatowy lub młody owoc kaparu ciernistego (nazwa systematyczna|Capparis spinosa|L.|ref=tak.) o pikantnym smaku, używany w sztuce kulinarnej jako przyprawa
Wiktionary
(1.1) Niektóre gatunki kaparów są roślinami trującymi.
(1.2) Dostałam dwa małe słoiczki kaparów od przyjaciółki.
Wiktionary
IPA: ˈkapar, AS: kapar
Wiktionary
rzecz. kaparowate nmos.
:: zdrobn. kaparek m.
przym. kaparowy, kaparowaty
Wiktionary
1. młody owoc kaparu;
2. pąk kwiatowy tej rośliny
SJP.pl
przymiotnik od: kaparek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Ukraina. niesumienny, niedbały pracownik
Wiktionary
czas. kaparzyć ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. etn. żydowska ceremonia oczyszczenia odprawiana przed Jom Kipur, oparta na wierzeniu, że możliwe jest przeniesienie choroby, bólu, winy i grzechu na zwierzę lub przedmiot;
Wiktionary
Kaparot ( כַּפָּרוֹת, l.mn. „pokuty, przebaczenia, rozgrzeszenia”; כּפּרות "kapores") – ludowy zwyczaj żydowski, polegający na symbolicznym przeniesieniu grzechów z danej osoby na ptaka, który zostaje następnie zarżnięty w zastępstwie człowieka.
Wikipedia
rodzina roślin, obejmująca około 45 gatunków ziół, krzewów i drzew rosnących w strefie zwrotnikowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Capparaceae|Juss.|ref=tak., rodzina roślin należąca do rzędu kapustowców;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Kapar ciernisty należy do kaparowatych.
Wiktionary
rzecz. kapar m.
Wiktionary
o cechach kaparowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rząd liczący ponad 4000 gatunków roślin, prawie wyłącznie zielnych, produkujących olejki gorczyczne i enzym rozkładający te olejki
SJP.pl
Kaparowce ("Capparales" Hutch.) – rząd roślin wyróżniany w licznych XX-wiecznych systemach klasyfikacyjnych okrytonasiennych (np. w Cronquista z 1981, Reveala z lat 1993–1999). W systemach APG, w tym ostatnim z 2009, rośliny tu klasyfikowane włączane są do rzędu kapustowców ("Brassicales").
Wikipedia
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych z klasy Rosopsida
SJP.pl
przymiotnik od: kapar
SJP.pl
ostra przyprawa o ciemnooliwkowej barwie otrzymywana z owoców kaparu ciernistego, zalanych octem, solanką lub oliwą
SJP.pl
Kapary, kapar ("Capparis" L.) – rodzaj roślin należących do rodziny kaparowatych. Należy do niego 139 gatunków. Występują one w strefie tropikalnej, tylko dwa gatunki rosną w Europie.
Wikipedia
czasownik niedokonany
(1.1) lwów., reg-pl|Kresy. źle robić
Wiktionary
(1.1) Zostaw te baniaki, tylko kaparzysz, nie myjesz.
Wiktionary
rzecz. kaparnik mos.
Wiktionary
1. spadać, ściekać kroplami;
2. strząsać krople, lać wolno kroplami
SJP.pl
czasownik
(1.1) o cieczy spadać kroplami
(1.2) przen. o przedmiotach, które są przesadnie ozdobione
Wiktionary
(1.1) Woda kapała z kranu.
(1.2) Barokowe dekoracje w kościołach aż kapią od złota i przepychu.
Wiktionary
IPA: ˈkapat͡ɕ, AS: kapać
Wiktionary
wykrz. kap
rzecz. kapanie n.
Wiktionary
(1.1) ciec, ściekać, ociekać
Wiktionary
potocznie: dawać jednorazowo komuś drobny datek, zwykle pieniądze
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
niedołęga, niedorajda, niezdara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. niedołęga, oferma
Wiktionary
IPA: ˈkapt͡sãn, AS: kapcãn
Wiktionary
czas. kapcanieć
Wiktionary
potocznie: niedołężnieć, starzeć się; grzybieć, ramoleć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. skapcanieć)
(1.1) tracić zapał i energię do życia, stawać się nieporadnym, niedołężnym
Wiktionary
(1.1) Pięćdziesiątka nie jest żadnym walnięciem w głowę, po którym człowiek nagle kapcanieje.
Wiktionary
rzecz. kapcan m., kapcaństwo n., kapcanienie n., skapcanienie n.
czas. skapcanieć dk.
przym. kapcański
Wiktionary
dawniej: niechlujny, nieporządny, plebejski
SJP.pl
dawniej: niechlujność, nieporządek, plebejstwo
SJP.pl
rodzaj ciepłego obuwia sukiennego lub filcowego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. (zwykle w liczbie mnogiej)
a) miękki, wygodny but do chodzenia po domu; łapeć, papeć, papuć;
b) potocznie: stary, przechodzony but;
2. potocznie, często w wyrażeniu "złapać kapcia": opona lub dętka, z której zeszło powietrze, zwykle na skutek uszkodzenia; guma (często w wyrażeniu "złapać gumę"); także o piłce, z której uleciało powietrze; flak
SJP.pl
Kapcie (regionalnie: łapcie, chapcie, bambosze, pantofle, lacie, papucie, laczki, ciapy itp.) – rodzaj obuwia przeznaczony do noszenia w mieszkaniu. Czasem jako kapcie używane są inne rodzaje obuwia takie jak: klapki, japonki, drewniaki czy pantofle.
Wikipedia
potocznie:
1. zaniedbane pomieszczenie lub niewielki budynek w złym stanie;
2. mało atrakcyjna kobieta
SJP.pl
mały kapeć (np. dziecięcy), miękki bucik; kapciuszek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od kapeć
Wiktionary
rzecz. kapeć m., kapciuszek m., kapciowy m.
przym. kapciowy
Wiktionary
(1.1) kapciuszek
Wiktionary
1. → kapeć;
2. przenośnie: mający swojski, domowy charakter
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kapciami, dotyczący kapci
przymiotnik jakościowy
(2.1) przen. mający swojski, domowy charakter, tak jakby był przeprowadzany w kapciach
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) pogard. osoba, która całkowicie i we wszystkich sprawach podporządkowuje się swojemu zwierzchnikowi
Wiktionary
(1.1) No więc po dużej przerwie urwaliśmy się ze szkoły i waląc się po drodze workami kapciowymi popędziliśmy nad jeziorko.
(3.1) Przypisywano mu przemożny wpływ na Wałęsę, a jednocześnie obdarzono pogardliwym mianem kapciowego, wykonawcy wszelkich poleceń.
Wiktionary
rzecz. kapeć m., kapcioszek m.
Wiktionary
(3.1) sługus
Wiktionary
dawniej: woreczek na tytoń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) worek na tytoń
Wiktionary
IPA: ˈkapʲt͡ɕux, AS: kapʹćuχ
Wiktionary
przymiotnik od: kapciuch
SJP.pl
dawniej: woreczek na tytoń
SJP.pl
1. zdrobnienie od: kapciuch;
2. mały kapeć (np. dziecięcy), miękki bucik; kapcioszek
SJP.pl
1. zdrobnienie od: kapciuch;
2. mały kapeć (np. dziecięcy), miękki bucik; kapcioszek
SJP.pl
przymiotnik od: kapciuszek
SJP.pl
przymiotnik od: kapec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Lwów,Cieszanów. ekspr. kapelusz
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
osoba drażniąca byka płachtą podczas rozgrywania corridy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) uczestnik korridy drażniący byka żółto-różową płachtą (kapą), zachęcając zwierzę do walki
Wiktionary
IPA: ˌkapɛˈadɔr, AS: kapeador
Wiktionary
ciepły but sukienny lub filcowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obuw. wysoki but zimowy z filcu, ze skórzanymi noskami i piętami, zapinany na rzemyki i sprzączki, obuwie modne w latach 30.-50. XX wieku
Wiktionary
(1.1) Zimy były tak tęgie, że dzieci brodziły niemal po kolana w śniegu, chodząc do szkoły w ciepłych kapcach.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. med. syntetyczny lek doustny z grupy antymetabolitów, pochodna fluoropirymidyny, stosowany m.in. w chemioterapii raka piersi i okrężnicy
Wiktionary
Kapecytabina ( capecitabinum) – organiczny związek chemiczny, lek cytostatyczny należący do grupy antymetabolitów będący prekursorem 5-fluorouracylu stosowany w chemioterapii nowotworów złośliwych, głównie w leczeniu raka jelita grubego, raka żołądka i raka piersi, a także raka trzustki, raka przełyku, raka szyjki macicy oraz nowotworów głowy i szyi.
Wikipedia
(1.1) Po podaniu doustnym kapecytabina szybko się wchłania i jest początkowo metabolizowana w wątrobie.
Wiktionary
zdrobnienie od: kapka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: kapka
Wiktionary
IPA: kaˈpɛt͡ʃka, AS: kapečka
Wiktionary
niewiele, troszeczkę
SJP.pl
członek KPN-u; KPN-owiec
SJP.pl
1. zespół muzyczny grający muzykę ludową;
2. zespół rockowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. ludowy zespół muzyczny
(1.2) przen. pot. każdy inny zespół muzyczny, zwłaszcza amatorski i rockowy
(1.3) daw. chór, zwłaszcza chór kościelny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na próżno kapela wygrywała skoczne dryganty, sztajery i menuety, liberia, w białych kosmatych surdutach, niestrudzenie roznosiła słodkie muszkatele i alikanty, a czarujące gospodynie usiłowały ożywić gnuśną zabawę - nuda nie dała się rozproszyć.
(1.2) Mam na imię Pio i jestem wokalistą kapeli heavymetalowej z Fiesole.
Wiktionary
IPA: kaˈpɛla, AS: kapela
Wiktionary
przym. kapelowy
Wiktionary
(1.2) zespół, grupa
Wiktionary
1. ksiądz katolicki pełniący rolę duszpasterza określonej grupy osób, np. w wojsku, zakładzie wychowawczym, więzieniu itp.;
2. kapłan usługujący innemu kapłanowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. duchowny duszpasterzujący w wojsku, więzieniu, szpitalu, żeńskim domu zakonnym albo w prywatnej kaplicy;
(1.2) hist. rel. urząd dworski;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) icht. zob. gromadnik.
(2.2) kulin. spoż. mięso lub potrawa z kapelana (2.1)
Wiktionary
Kapelan – określenia funkcji wypełnianych przez duchownych.
Wikipedia
(1.1) Szpital zatrudnia dwóch kapelanów: katolickiego i luterańskiego.
(1.2) Zadaniem kapelana królewskiego było sprawowanie obrzędów religijnych i opieka nad kaplicą zamkową.
(2.2) W Jokohamie jadłam grillowane kapelany.
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. Kapelan mos./ż., kapelania ż.
:: czas. kapelanować ndk.
:: przym. kapelański
:: przysł. kapelańsko
Wiktionary
(2.1) gromadnik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stanowisko kapelana
Wiktionary
jednostka duszpasterska umiejscowiona w szpitalu, więzieniu, domu opieki itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce sprawowania posługi duszpasterskiej przez kapelana
Wiktionary
przymiotnik od: kapelan
SJP.pl
żartobliwie: kapelusz; kapelutek, kapelusik, kapelino, kapeluch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żart. kapelusz nietypowy w formie
Wiktionary
(1.1) Brodaty człowieczek zdjął swój przybrudzony kapelinder i postawił go na ławce.
Wiktionary
(1.1) kapelino, kapeluch, kapelusik, kapelutek
Wiktionary
żartobliwie: kapelusz; kapelutek, kapelusik, kapelinder, kapeluch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) żart. kapelusz nietypowy w formie
Wiktionary
(1.1) Dziwaczne kapelina arystokratki bawiły samą królową.
Wiktionary
(1.1) kapelinder, kapeluch, kapelusik, kapelutek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: kapela
SJP.pl
najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Woźnicy; Capella; Koza
SJP.pl
Kapella ("Alfa Aurigae", "α Aur") – najjaśniejsza gwiazda w konstelacji Woźnicy i zarazem szósta pod względem jasności gwiazda na nocnym niebie. Jest oddalona od Słońca o około 43 lata świetlne.
Wikipedia
dawniej: kapelmistrz
SJP.pl
dyrygent kapeli, orkiestry wojskowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. muzyk kierujący chórem, kapelą lub orkiestrą, dyrygent
Wiktionary
Kapelmistrz ("Kapellmeister") – urzędnik dworski odpowiedzialny za rozrywki muzyczne, nadzór nad wykonawcami oraz dostarczanie nowych utworów.
Do XVI wieku zwykle chodziło o muzykę sakralną (fr. "chapelle", niem. "Kapelle –"„kaplica”) później funkcja ta kojarzyła się przede wszystkim z muzyką świecką.
Wikipedia
(1.1) Pomimo klęski gradowej jaka nawiedziła w tym roku Huszlew członkowie straży opodatkowali się na cele organizacyjne (1 złoty miesięcznie) i zaangażowali kapelmistrza (Turski).
Wiktionary
IPA: kaˈpɛlmʲisṭʃ, AS: kapelmʹisṭš
Wiktionary
rzecz. kapelmistrzostwo n., kapelmistrzowanie n.
czas. kapelmistrzować ndk.
przym. kapelmistrzowski
Wiktionary
stanowisko, funkcja kapelmistrza (dyrygenta kapeli, orkiestry wojskowej)
SJP.pl
rzadko: dyrygować orkiestrą, chórem lub kapelą
SJP.pl
w gwarze złodziejskiej: szynk, gospoda
SJP.pl
zgrubienie od: kapelusz; kapelusisko, kapeluszysko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) lwów. kapelusz
Wiktionary
Kapeluch (ukr. Капелюх) – wieś na Ukrainie w rejonie lwowskim (wcześniej w rejonie żółkiewskim) obwodu lwowskiego.
Wikipedia
przypominający duży kapelusz, podobny do dużego kapelusza
SJP.pl
mały kapelusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: kapelusz
(1.2) mały kapelusz
Wiktionary
(1.1) Przed przyjęciem Ania założyła swój najładniejszy kapelusik.
(1.2) W tym kapelusiku nie jest ci do twarzy.
Wiktionary
IPA: ˌkapɛˈluɕik, AS: kapeluśik
Wiktionary
rzecz. kapelutek mrz., kapelusz mrz., kapelusznik mos., kapeluszniczka ż., kapelusznictwo n.
przym. kapeluszowy, kapeluszniczy, kapeluszowaty
Wiktionary
zgrubienie od: kapelusz; kapeluch, kapeluszysko
SJP.pl
1. nakrycie głowy
2. (w botanice) górna część owocnika grzyba wytwarzająca zarodniki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odzież. rodzaj nakrycia głowy o różnym kształcie, najczęściej z płaskim rondem i częścią wypukłą (główką) pośrodku;
(1.2) mykol. górna część owocnika grzybów kapeluszowych (podstawczaków);
Wiktionary
Kapelusz (śrdw. łac. "capellus") – nakrycie głowy składające się z płaskiego, otokowego ronda oraz wypukłej główki, wykonywane z różnorodnych materiałów.
Nakrycia te wytwarzane są tak z filcu czy skóry, jak i z tkanin lub z roślinnej słomki. Mogą być zarówno damskie (często zdobione dodatkami), jak i męskie (przeważnie z typową główką i rondem), a ich kształt i fason często ściśle nawiązuje do mody danej epoki.
Wikipedia
(1.1) Wiatr zdmuchnął Sewerynowi kapelusz z głowy.
(1.2) Mrówka chodzi po kapeluszu muchomora.
Wiktionary
IPA: kaˈpɛluʃ, AS: kapeluš
Wiktionary
rzecz. kapelusznik mos., kapeluszniczka ż., kapelusznictwo n.
:: zdrobn. kapelusik mrz., kapelutek mrz.
przym. kapeluszowaty, kapeluszowy, kapeluszniczy
Wiktionary
(1.1) stpol. gwara. kłobuk
Wiktionary
rzemiosło kapelusznika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzem. wyrób kapeluszy;
Wiktionary
Kapelusznictwo – rzemiosło artystyczne, którego przedmiotem jest wyrób kapeluszy. Rzemieślnik wytwarzający kapelusze to kapelusznik lub modystka.
Popularne wełniane kapelusze pilśniowe produkowane są w Europie od średniowiecza.
W I połowie XIX wieku Johann Nepomuk Hückel jako pierwszy w monarchii habsburskiej zastosował maszynę parową do produkcji kapeluszy.
Wikipedia
(1.1) Po wojnie wuj trudnił się kapelusznictwem.
Wiktionary
rzecz. kapelutek mrz., kapelusz mrz., kapelusik mrz., kapelusznik mos., kapeluszniczka ż.
przym. kapeluszniczy, kapeluszowaty, kapeluszowy
Wiktionary
przestarzale: kobieta zajmująca się projektowaniem i tworzeniem damskich nakryć głowy; modystka, modniarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzem. rzemieślniczka wytwarzająca kapelusze
Wiktionary
(1.1) U naszej cieszyńskiej kapeluszniczki sprawiłam sobie kapelusik na pogrzeby.
Wiktionary
rzecz. kapelusik mrz., kapelusz mrz., kapelusznictwo n., kapelutek mrz.
:: fm. kapelusznik mos.
przym. kapeluszniczy, kapeluszowaty, kapeluszowy
Wiktionary
(1.1) modystka
Wiktionary
dotyczący kapelusznictwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kapelusznictwem, dotyczący kapelusznictwa
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do kapeluszników
Wiktionary
(1.1) Po wojnie wuj otwarł zakład kapeluszniczy w Cieszynie.
Wiktionary
rzecz. kapelutek mrz., kapelusz mrz., kapelusik mrz., kapelusznictwo n., kapelusznik mos., kapeluszniczka ż.
przym. kapeluszowaty, kapeluszowy
Wiktionary
osoba zajmująca się tworzeniem lub przerabianiem kapeluszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. wytwórca kapeluszy
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) stpol. łow. bardzo stary odyniec
Wiktionary
(1.1) Obok nas ma swój zakład kapelusznik.
Wiktionary
rzecz. kapelusik m., kapelusz mrz., kapelusznictwo n., kapelutek m.
:: fż. kapeluszniczka ż.
przym. kapeluszowy, kapeluszniczy, kapeluszowaty
Wiktionary
przymiotnik od: kapelusznik
SJP.pl
przypominający kapelusz, podobny do kapelusza
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający kształtem kapelusz
Wiktionary
rzecz. kapelutek mrz., kapelusz mrz., kapelusik mrz., kapelusznik mos., kapelusznictwo n., kapeluszniczka ż.
przym. kapeluszniczy, kapeluszowy
Wiktionary
tyczący się kapelusza
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) w kształcie kapelusza
(1.2) posiadający kapelusz
Wiktionary
rzecz. kapelutek mrz., kapelusz mrz., kapelusik mrz., kapelusznik mos., kapelusznictwo n., kapeluszniczka ż.
przym. kapeluszowaty, kapeluszniczy
Wiktionary
zgrubienie od: kapelusz; kapelusisko, kapeluch
SJP.pl
żartobliwie: kapelusz; kapelusik, kapelinder, kapelino, kapeluch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. żart. kapelusz przede wszystkim dziwaczny lub fikuśny w swej formie
(1.2) żart. kapelusz grzyba
Wiktionary
(1.1) Brytyjskie arystokratki w swych śmiesznych kapelutkach zawsze kiwały głowami na widok nieboszczki monarchini.
(1.2) Marynowane kapelutki maślaków szybko znikały w ustach młodzika.
Wiktionary
rzecz. kapelusik mrz., kapelusz mrz., kapelusznictwo n., kapelusznik mos., kapeluszniczka ż.
przym. kapeluszniczy, kapeluszowaty, kapeluszowy
Wiktionary
(1.1) kapelinder, kapelino, kapeluch, kapelusik, kapelusz
(1.2) czapeczka, kapeluch, kapelusz
Wiktionary
członek Komunistycznej Partii Polski (KPP); KPP-owiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. polit. pot. członek Komunistycznej Partii Polski
Wiktionary
(1.1) Dzienników nie zostawili jednak ani inteligenci z PPS, Cyrankiewicz czy Rapacki, ani erudyta Żółkiewski czy kapepowiec Werfel, skazany po raz pierwszy za komunizm w 1923 roku, wykupiony za kaucją przez bogatego tatę i wysłany do Wiednia na studia.
Wiktionary
przym. kapepowski
Wiktionary
związany z KPP (Komunistyczną Partią Polski), należący do KPP; KPP-owski
SJP.pl
rozbójnik morski, pirat; korsarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. armator lub dowódca, również członek załogi uzbrojonego statku handlowego, walczący na własny koszt i ryzyko w służbie swego mocodawcy prowadzącego wojnę na morzu;
Wiktionary
rzecz. kaperstwo
przym. kaperski
czas. skaperować, kaperować
Wiktionary
(1.1) hist. korsarz
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Kapera – wieś w Estonii, w prowincji Võru, w gminie Vastseliina.
Wikipedia
1. zajęcie kapra; korsarstwo;
2. zawór Schradera stosowany w dętkach samochodowych
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. skaperować)
(1.1) nieuczciwie pozyskiwać do własnej ekipy członka konkurencyjnej jednostki
(1.2) zjednywać sobie popleczników
(1.3) żegl. niszczyć statki nieprzyjacielskie
Wiktionary
rzecz. kaper mos. mrz., kaperownictwo n., kaperstwo n.
przym. kaperski
czas. skaperować
Wiktionary
przeciąganie kogoś na swoją stronę nieuczciwie; pozyskiwanie kogoś w sposób nieuczciwy
SJP.pl
człowiek nieuczciwie przeciągający kogoś na swoją stronę
SJP.pl
wynajmowanie przez państwo prywatnej jednostki pływającej z załogą i upoważnianie jej dowódcy do prowadzenia działań wojennych; korsarstwo
SJP.pl
pozyskiwanie kogoś w nieuczciwy sposób; kapernictwo
SJP.pl
francuska dynastia
SJP.pl
Kapetyngowie – przyjęta w historiografii nazwa francuskiego rodu królewskiego panującego we Francji od 987 roku do 1848, z krótką przerwą w okresie rewolucji francuskiej i I Cesarstwa. Ponadto linie boczne królów francuskich zasiadały na tronach wielu krajów europejskich, a także Brazylii. Współcześnie panującymi członkami rodu są król Hiszpanii Filip VI oraz Wilhelm, wielki książę Luksemburga.
Wikipedia
[czytaj: kapeWU] słowo potoczne, używane w formie pytania, znaczące tyle co: rozumiesz? kapujesz?
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) slang. przest. rozumiesz?
Wiktionary
IPA: ka‿pɛ‿ˈvu, AS: ka‿pe‿vu
Wiktionary
czas. kapować ndk.
Wiktionary
(1.1) kapujesz? kumasz? czaisz? jarzysz? kminisz?
Wiktionary
1. (zwykle w liczbie mnogiej)
a) miękki, wygodny but do chodzenia po domu; łapeć, papeć, papuć;
b) potocznie: stary, przechodzony but;
2. potocznie, często w wyrażeniu "złapać kapcia": opona lub dętka, z której zeszło powietrze, zwykle na skutek uszkodzenia; guma (często w wyrażeniu "złapać gumę"); także o piłce, z której uleciało powietrze; flak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) obuw. obuwie używane tylko w domu
(1.2) pot. przedziurawiona opona pneumatyczna lub dętka
(1.3) pot. posp. suchość w gardle
(1.4) slang. uczn. ocena niedostateczna
(1.5) slang. młodz. noga
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) slang. młodz. człowiek donoszący na innych
(2.2) slang. uczn. pracownik szkoły zajmujący się zaprowadzaniem porządku; woźny
(2.3) slang. młodz. osoba w podeszłym wieku
(2.4) slang. młodz. chłopak nieurodziwy
Wiktionary
(1.1) Po domu zwykle chodzę w kapciach.
(1.2) Spóźniłem się do pracy, bo złapałem kapcia.
(1.3) Muszę się napić, bo mam w pysku kapcia.
(1.4) Słyszałeś, że on znowu dostał kapcia z polaka?
(1.5) Uważaj, bo zaraz ci przywalę z kapcia!
(2.4) W klasie pojawił się nowy koleś – straszny kapeć.
Wiktionary
IPA: ˈkapɛt͡ɕ, AS: kapeć
Wiktionary
rzecz. kapcioszek mrz., kapciowy mos.
przym. kapciowy
Wiktionary
(1.1) bambosz, ciaput, reg. ciap; reg. pozn. papeć, papuć, kraków. pantofel, reg. śl. laczek, laciek; klapek
(1.2) flak, guma, laczek
(1.5) trampek
Wiktionary
zdrobnienie od: kapka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) śrpol. kropla, kapka
(1.2) gwara. miejsce, w którym kapie woda
Wiktionary
IPA: ˈkapʲja, AS: kapʹi ̯a
Wiktionary
największe zwierzę ziemno-wodne, z rzędu gryzoni, żyjące nad brzegami rzek Ameryki Południowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Hydrochoerus|ref=tak., rodzaj gryzoni z rodziny kawiowatych;
(1.2) zool. zwierzę z rodzaju kapibara (1.1)
Wiktionary
Kapibara ("Hydrochoerus") – rodzaj ssaków z podrodziny kapibar (Hydrochoerinae) w obrębie rodziny kawiowatych (Caviidae).
Wikipedia
IPA: ˌkapʲiˈbara, AS: kapʹibara
Wiktionary
dawniej: habit, kaptur
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdawkowa moneta Azerbejdżanu (100 kapików = 1 manat azerbejdżański); gopik
SJP.pl
Kapik lub kapa – kobiece nakrycie głowy w XVIII w. Tak nazywano zarówno wszelkie zimowe czapki z "materii bogatych" i futer jak i letnie nakrycia z ciężkich jedwabi, płótna pokrytego wypukłym haftem, galonami i koronkami.
Wikipedia
1. rurka szklana o bardzo małym przekroju, w której następuje zjawisko włoskowatości;
2. najwęższe naczynie krwionośne;
3. szczelina w skale
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. bardzo cienkie naczynie krwionośne, które łączy tętniczki z żyłkami, zbudowane tylko z jednej warstwy komórek śródbłonka, co umożliwia wymianę gazów, składników odżywczych i produktów przemiany materii między krwią a tkankami
(1.2) techn. fiz. cienka rurka, w której ciecz wznosi się dzięki napięciu powierzchniowemu i siłom adhezji między ścianką rurki a cieczą
Wiktionary
Ka
Wikipedia
rzecz. kapilarność ż.
Wiktionary
(1.1) włośniczka, naczynie kapilarne, naczynie włosowate
Wiktionary
zdolność do podciągania cieczy przez kapilary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest kapilarne
Wiktionary
rzecz. kapilara ż.
przym. kapilarny
przysł. kapilarnie
Wiktionary
włoskowaty, cienki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) anat. fiz. geol. dotyczący kapilary
Wiktionary
rzecz. kapilarność ż.
Wiktionary
Kapilaroskopia – nieinwazyjna metoda diagnostyczna stosowana w medycynie polegająca na przyżyciowej ocenie przy użyciu technik powiększających, mikrokrążenia krwi w obrębie skóry i błon śluzowych. Polega na obejrzeniu naczyń włosowatych pod specjalnym mikroskopem, po uprzednim nawilżeniu badanego miejsca płynem. Wyniki badania są natychmiastowe.
Wikipedia
szczypta, ociupinka
SJP.pl
profil nadany dolnej powierzchni gzymsu, płyty poziomej wystającej poza lico ściany itp., wymuszający na spływającej wodzie deszczowej opadanie przed licem budynku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
członek "Komitetu Paryskiego", grupy artystów plastyków, zawiązanej w 1923 r. w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) malarz, przedstawiciel nurtu kapizmu
Wiktionary
IPA: kaˈpʲista, AS: kapʹista
Wiktionary
rzecz. kapizm m.
:: fż. kapistka ż.
przym. kapistyczny
przysł. kapistycznie
skr. KP
Wiktionary
członkini "Komitetu Paryskiego", grupy artystów plastyków, zawiązanej w 1923 r. w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. sanktuarium słowiańskie lub neosłowiańskie ze słupowych posągów bóstw ustawionych na wolnym powietrzu, ewentualnie pod zadaszeniem;
Wiktionary
Zobacz też: Kapiszcze (rejon wilejski).
Wikipedia
1. rodzaj spłonki;
2. nabój w broni hukowej;
3. potocznie: kaptur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. kraw. rodzaj kaptura
(1.2) wojsk. metalowa spłonka z masą wybuchową stanowiąca zapłon w strzelbie;
(1.3) papierowa spłonka w zabawkowym pistolecie
Wiktionary
Kapiszon (z fr. "capuchon" – kaptur) – rodzaj spłonki wykorzystywanej w dawnej broni strzeleckiej do odpalenia ładunku miotającego. Stosowany w XIX wieku w broni rozdzielnego ładowania wykorzystującej zamki kapiszonowe.
Wikipedia
(1.1) Przyszła w kurtce z kapiszonem.
(1.3) Na kramiku odpustowym leżały zabawkowe pistolety – korkowce i na kapiszony.
Wiktionary
rzecz. kapiszonowiec mrz., kapiszonówka ż.
przym. kapiszonowy
Wiktionary
zdrobnienie od: kapiszon; kapiszonek
SJP.pl
dawna ręczna broń palna, w której używano kapiszonów do zapalania prochu w lufie; kapiszonówka, broń kapiszonowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. pistolet na kapiszony
Wiktionary
(1.1) W zbiorach naszego muzeum mamy kilka kapiszonowców z XVII wieku.
Wiktionary
rzecz. kapiszon mrz., kapiszonówka ż.
przym. kapiszonowy
Wiktionary
przymiotnik od: kapiszon
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wojsk. wyposażony w mechanizm na kapiszony
Wiktionary
(1.1) Karabin ten zaliczamy do broni kapiszonowej.
Wiktionary
rzecz. kapiszon mrz., kapiszonowiec mrz., kapiszonówka ż.
Wiktionary
1. rodzaj spłonki;
2. nabój w broni hukowej;
3. potocznie: kaptur
SJP.pl
strzelba dawnego typu, w której zapalnikiem jest kapiszon nakładany na panewkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. dawna strzelba na kapiszony
Wiktionary
(1.1) Dziedzic wypalił do niej z kapiszonówki.
Wiktionary
rzecz. kapiszon mrz., kapiszonowiec mrz.
przym. kapiszonowy
Wiktionary
zdrobnienie od: kapitał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) typogr. litera o kształcie majuskuły (wielkiej litery), mająca wysokość minuskuły (małej litery);
(1.2) pot. zdrobn. od: kapitał
Wiktionary
(1.1) Mamy dość tradycyjnych sposobów podkreślania drukowanych wypowiedzi: tekst możemy właśnie podkreślić, wytłuścić, pochylić, rozstrzelić, a w ostateczności napisać kapitalikami.
Wiktionary
IPA: ˌkapʲiˈtalʲik, AS: kapʹitalʹik
Wiktionary
rzecz. kapitał mrz.
Wiktionary
1. właściciel kapitału, osoba żyjąca z kapitału;
2. właściciel przedsiębiorstwa zatrudniającego pracowników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekon. społ. właściciel kapitału – przedsiębiorstwa będącego dla niego źródłem zysku; osoba dysponująca kapitałem
(1.2) pot. zwolennik kapitalizmu
Wiktionary
Kapitalista – właściciel kapitału.
Wikipedia
IPA: ˌkapʲitaˈlʲista, AS: kapʹitalʹista
Wiktionary
rzecz. kapitalizm m., kapitał m., kapitalizacja ż.
:: fż. kapitalistka ż.
czas. kapitalizować ndk., skapitalizować dk.
przym. kapitalistyczny
przysł. kapitalistycznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. społ. właścicielka dysponująca własnym kapitałem
Wiktionary
(1.1) Jakiejś kapitalistce polonijnej miasto zawdzięcza powstanie tak dużej fabryki na swoim terenie.
Wiktionary
rzecz. kapitalizacja ż., kapitalizm mrz., kapitał mrz.
:: fm. kapitalista mos.
czas. kapitalizować ndk., skapitalizować dk.
przym. kapitalistyczny
przysł. kapitalistycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób kapitalistyczny, zgodnie z duchem kapitalizmu
Wiktionary
rzecz. kapitał mrz., kapitalista mos., kapitalistka ż., kapitalizm mrz.
przym. kapitalistyczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z kapitalizmem i kapitalistami, właściwy kapitalizmowi
Wiktionary
(1.1) "Kapitalistyczne świnie stają się coraz bogatsze, a robotnicy biednieją!" - krzyknął demonstrant.
Wiktionary
IPA: ˌkapʲitalʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: kapʹitalʹistyčny
Wiktionary
rzecz. kapitalizm m., kapitalista m., kapitalistka ż., kapitał m.
przysł. kapitalistycznie
Wiktionary
1. wprowadzanie kapitalizmu, gospodarki wolnorynkowej;
2. obliczenie wartości majątku na podstawie przynoszonego przezeń dochodu i aktualnej wysokości stopy procentowej;
3. przekształcenie majątku w kapitał pieniężny;
4. przeliczenie okresowych płatności przyszłych okresów na jedną kwotę aktualną;
5. wartość wszystkich akcji spółki publicznej według ostatniego notowania (kapitalizacja spółki) lub wszystkich spółek notowanych na danej giełdzie (kapitalizacja giełdy);
6. kapitalizacja odsetek - dopisywanie odsetek do podstawy kapitału, co powoduje zwiększenie odsetek w następnym okresie; procent składany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
system społeczno-gospodarczy opierający się na własności prywatnej, konkurencji i gospodarce rynkowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. społ. system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie;
Wiktionary
Kapitalizm – system gospodarczy oparty na prywatnej własności środków produkcji i w konsekwencji czerpania z nich zysku, oraz na swobodnym obrocie dobrami w ramach rynku; stąd też gospodarka kapitalistyczna nazywana jest również gospodarką rynkową. Swoboda działalności na rynku przejawia się w postaci wolnej przedsiębiorczości, wolnego obrotu towarami i usługami, swobodnego obrotu prawami własności, istnienia sprawnych instytucji finansowych oraz na wolnej konkurencji pomiędzy podmiotami.
Wikipedia
(1.1) Podczas debaty socjaliści zarzucili przeciwnikom brak troski o biednych, na co tamci wyjaśnili, że w kapitalizmie nikt nie jest zmuszany do pomocy innym.
Wiktionary
IPA: ˌkapʲiˈtalʲism̥, AS: kapʹitalʹism̦
Wiktionary
rzecz. kapitał m., kapitalista m., kapitalistka ż.
przym. kapitalistyczny, przedkapitalistyczny
przysł. kapitalistycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kapitalizować.
Wiktionary
rzecz. kapitał m., kapitalizacja ż.
czas. kapitalizować ndk.
przym. kapitałowy, kapitalizacyjny
Wiktionary
zamieniać dobra na kapitał (pieniądze), sprzedawać, pozbywać się czegoś w celu pozyskania gotówki
SJP.pl
środowiskowo: remont kapitalny
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób znakomity, zasługujący na uznanie
(1.2) w sposób zasadniczy
Wiktionary
(1.1) Mistrzowsko skomponowane obrazy w filmie kapitalnie ilustrują wydarzenia z życia bohaterki, pokazując rzeczy z różnych punktów widzenia i uwzględniając więcej aspektów niż jest to możliwe przy jednym obrazie.
Wiktionary
IPA: ˌkapʲiˈtalʲɲɛ, AS: kapʹitalʹńe
Wiktionary
przym. kapitalny
rzecz. kapitalność ż.
Wiktionary
(1.1) świetnie, znakomicie, pierwszorzędnie, fenomenalnie, wyśmienicie
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: kapitalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest kapitalne; cecha tych, którzy są kapitalni
Wiktionary
przym. kapitalny
przysł. kapitalnie
Wiktionary
1. bardzo ważny, zasadniczy podstawowy;
2. bardzo dobry lub bardzo duży; świetny, okazały;
3. w łowiectwie, o zwierzęciu: duży i silny; dorodny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niezwykle istotny
(1.2) pot. o wyjątkowych walorach
(1.3) łow. duży i silny
Wiktionary
(1.1) Rosja popełniła kapitalny błąd w ocenie możliwości Ukrainy.
(1.2) Koncert Stańki w tamtejszej świątyni ukazał kapitalne brzmienie trąbki i kunszt wykonawcy.
Wiktionary
IPA: ˌkapʲiˈtalnɨ, AS: kapʹitalny
Wiktionary
przysł. kapitalnie
rzecz. kapitał mrz., kapitalność ż.
Wiktionary
(1.1) główny, zasadniczy, bardzo ważny
(1.2) doskonały, świetny, wyjątkowy, znakomity
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) neol. geol. epoka geologiczna zdominowana przez wpływ kapitalizmu;
Wiktionary
Kapitalocen, Kapitałocen (ang. capitalocene) – postulowana nazwa obecnej epoki geologicznej. Nazwa wysunięta jako alternatywa wobec pojęcia antropocenu, w której główną siłą geologiczną stał się człowiek. Kapitalocen, w odróżnieniu od antropocenu, za główne czynniki definiujące epokę uznaje efekty kapitalizmu i najbogatszej części społeczeństwa, które prowadzą do eksploatacji zasobów naturalnych. Pojęcie kapitalocenu spopularyzował profesor socjologii Uniwersytetu Binghamton, Jason W. Moore.
Wikipedia
rzecz. kapitałocen
Wiktionary
1. dowódca statku albo jachtu;
2. dowódca samolotu pasażerskiego;
3. najwyższy stopień oficerów młodszych we wszystkich rodzajach sił zbrojnych; oficer mający ten stopień;
4. kierownik drużyny sportowej w czasie zawodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. stopień oficerski, między porucznikiem a majorem;
(1.2) mar. żegl. dowódca cywilnego statku wodnego lub samolotu
(1.3) sport. gracz reprezentujący całą swoją drużynę
(1.4) drugi stopień oficerski w Państwowej Straży Pożarnej
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) geol. trzeci, najmłodszy wiek gwadalupu (środkowego permu), trwający 265,8 – 260,4 milionów lat temu;
rzeczownik, rodzaj żeński
(3.1) kobieta kapitan (1.1-4)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Szeregowy bardzo bał się swojego kapitana.
(1.2) Stara morska zasada mówi, że kapitan schodzi ostatni z tonącego statku.
(1.3) Jurek był kapitanem szkolnej drużyny koszykówki.
Wiktionary
IPA: kaˈpʲitãn, AS: kapʹitãn
Wiktionary
rzecz. kapitanat mrz., kapitana ż., kapitania ż., kapitanowa ż., kapitanówna ż.
przym. kapitański
skr. kpt.
Wiktionary
(1.1) rotmistrz
(1.2) dowódca
Wiktionary
dawniej: okręt dowódcy lub admirała; mała galera prowadzona przez naczelnego oficera dowodzącego galerami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mar. żegl. władze portu;
(1.2) mar. siedziba kapitanatu (1.1)
(1.3) sport. komisja sportowa danej dyscypliny
Wiktionary
(1.1) Ustawa z 31 stycznia 1980 rozszerzyła zakres używania flagi także na kapitanaty i bosmanaty portów.
(1.2) Okolice Kapitanatu Portu są dostępne dla każdego.
Wiktionary
rzecz. kapitan mos., kapitana ż., kapitania ż., kapitanowa ż., kapitanówna ż.
przym. kapitański
Wiktionary
Kapitania lub Kapitania generalna (hiszp. "capitanía general", port. "capitania-geral") - jednostka administracyjna dawnych terytoriów zamorskich Hiszpanii i Portugalii (np. kapitanie kolonialnej Brazylii), na czele której stał kapitan generalny.
Wikipedia
1. kobieta kapitan;
2. nadbudówka na pomoście okrętu
SJP.pl
kapitan z żoną
SJP.pl
małżonka kapitana
SJP.pl
przymiotnik od: kapitan
SJP.pl
bezmyślne słuchanie się autorytetów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. bezkrytyczne wierzenie w nieomylność autorytetu, przejawiające się nieanalizowaniem słuszności podejmowanych przez niego decyzji lub niekorygowaniem zauważonych jego błędów na skutek wierzenia, że nie może się on mylić
Wiktionary
(1.1) W istocie, zaniepokojenie tym zjawiskiem przybrało przed laty takie rozmiary, że jedna z czołowych linii lotniczych przeprowadziła doświadczenie mające na celu określenie zasięgu kapitanozy w szeregach jej własnych pracowników.
Wiktionary
IPA: ˌkapʲitãˈnɔza, AS: kapʹitãnoza
Wiktionary
dawniej: córka kapitana
SJP.pl
1. majątek, zasoby (zwykle pieniędzy)
2. potocznie o osobach dysponujących wielkimi sumami pieniędzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. bank. praw. majątek, zasoby (zwykle pieniędzy)
(1.2) przen. niematerialna wartość, zasób do wykorzystania
(1.3) ekon. osoby lub instytucje dysponujące wielkimi sumami pieniędzy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) – Zobaczysz, za rok o tej porze będę miał sieć hoteli. – Baju, baju, będziesz w raju, nie masz pojęcia, jakiego to wymaga kapitału.
Wiktionary
IPA: kaˈpʲitaw, AS: kapʹitau̯
Wiktionary
rzecz. kapitalizm m., kapitalista m., kapitała ż.
:: zdrobn. kapitalik m.
przym. kapitalistyczny, kapitałowy, kapitalny
przysł. kapitalistycznie
Wiktionary
starorzymskie pismo z dużych liter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poligr. najstarsza forma majuskuły;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Najdoskonalsza forma kapitały monumentalnej powstała w I i II wieku naszej ery i stała się prototypem wszystkich form i odmian liter majuskułowych dzisiejszej antykwy.
Wiktionary
IPA: ˌkapʲiˈtawa, AS: kapʹitau̯a
Wiktionary
przym. kapitałowy
rzecz. kapitał mrz.
Wiktionary
rodzaj tasiemki używanej w introligatorstwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) druk. kawałek płótna zakończający po obu stronach grzbiet szytej książki;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Oprócz omówionych już materiałów w introligatorstwie używa się jeszcze nici, drutu, merli i kapitałek.
Wiktionary
IPA: ˌkapʲiˈtawka, AS: kapʹitau̯ka
Wiktionary
osoba lub firma pożyczająca od kogoś środki kapitałowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. relacja pomiędzy wartością kapitału i środków produkcji zużytych podczas produkcji do wartości wytworzonych w za ich pomocą dóbr
Wiktionary
Kapitałochłonność – to ilość kapitału (np. środków trwałych) w relacji do innych czynników produkcji (np. pracy), niezbędna do osiągnięcia określonego poziomu produkcji. Termin ten może być używany w odniesieniu do produkcji w pojedynczym przedsiębiorstwie, całym sektorze, branży, czy też w odniesieniu do danej gospodarki narodowej.
Wikipedia
IPA: ˌkapʲitawɔxˈwɔ̃nːɔɕt͡ɕ, AS: kapʹitau̯oχu̯õ•ność
Wiktionary
przym. kapitałochłonny
Wiktionary
pochłaniający kapitał
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wymagający relatywnie dużej ilości kapitału lub innych środków trwałych dla osiągnięcia określonego efektu gospodarczego
Wiktionary
(1.1) - Przemysł tytoniowy jest zyskowny, ale także wyjątkowo kapitałochłonny.
Wiktionary
IPA: ˌkapʲitawɔˈxwɔ̃nːɨ, AS: kapʹitau̯oχu̯õ•ny
Wiktionary
rzecz. kapitałochłonność ż.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący kapitału
Wiktionary
rzecz. kapitalizowanie n., kapitał mrz., kapitała ż.
Wiktionary
odnoszący się do kapitana
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z kapitanem, dotyczący kapitana
Wiktionary
(1.1) Mac Dougal stanął na mostku kapitańskim; natychmiast zaczął wydawać rozkazy.
(1.1) Obóz skończył się tradycyjną dla drużyn wodnych uroczystą kolacją kapitańską, przygotowywaną przez uczestników.
Wiktionary
IPA: ˌkapʲiˈtãj̃sʲci, AS: kapʹitãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. kapitan mos., kapitanat mrz.
Wiktionary
kapitanostwo;
1. kapitan (żołnierz) z żoną;
2. kapitan (osoba kierująca załogą statku) z żoną
SJP.pl
wieńcząca część kolumny, filara lub pilastra; głowica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. ozdobne zwieńczenie kolumny lub pilastra;
Wiktionary
Kapitel (głowica) – najwyższa, wieńcząca część kolumny, filaru lub pilastra, będąca pośrednim członem konstrukcyjnym między podporą (np. trzonem kolumny) – od której jest szersza, co zapewnia bardziej stabilną konstrukcję całości – oraz elementami dźwiganymi (np. belkowaniem). Ze względu na swoje usytuowanie głowica pełni także funkcje dekoracyjne.
Wikipedia
(1.1) Na wystawie prezentowane są kapitele i inne elementy architektoniczne pochodzące z Faras.
Wiktionary
IPA: kaˈpʲitɛl, AS: kapʹitel
Wiktionary
czas. kapitelować ndk./dk.
rzecz. kapitelowanie n.
Wiktionary
(1.1) głowica
Wiktionary
dawniej: ozdabiać kolumny kapitelami
SJP.pl
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) daw. wieńczyć kolumny kapitelami
Wiktionary
rzecz. kapitel mrz., kapitelowanie n.
Wiktionary
1. wzgórze w Rzymie;
2. siedziba Kongresu Stanów Zjednoczonych, dwuizbowego parlamentu USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. wzgórze w Rzymie;
(1.2) archit. hist. siedziba Kongresu Stanów Zjednoczonych;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Od początków Rzymu Kapitol był twierdzą i sanktuarium oraz symbolem miasta.
Wiktionary
IPA: kaˈpʲitɔl, AS: kapʹitol
Wiktionary
przym. kapitoliński
Wiktionary
przymiotnik od: Kapitol (wzgórze w Rzymie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kapitolem, dotyczący Kapitolu, pochodzący z Kapitolu
Wiktionary
(1.1) Mamy widokówkę z „Wilczycą kapitolińską”.
Wiktionary
rzecz. Kapitol m.
Wiktionary
umowa poddania się nieprzyjacielowi bezwarunkowo lub pod pewnymi warunkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zaprzestanie walki, poddanie się wrogowi
(1.2) rezygnacja ze swoich zamiarów, przyznanie racji stronie przeciwnej
(1.3) warunki poddania się
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Na znak kapitulacji wywiesili na wieży białą flagę.
(1.2) Miał słabe argumenty, więc jego kapitulacja była nieuchronna.
(1.3) Dowódca armii podpisał akt kapitulacji.
Wiktionary
IPA: ˌkapʲituˈlat͡sʲja, AS: kapʹitulacʹi ̯a
Wiktionary
czas. kapitulować ndk.
rzecz. kapitulowanie n., kapitulant mos., rekapitulacja ż.
przym. kapitulacyjny, kapitulancki
Wiktionary
związany z kapitulacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kapitulacją, dotyczący kapitulacji, poddania się
Wiktionary
rzecz. rekapitulacja ż., kapitulowanie n., kapitulacja ż., skapitulowanie n., kapitulacja ż., kapitulanctwo n., kapitulant m., kapitulantka ż.
czas. kapitulować ndk., skapitulować dk.
przym. kapitulancki
Wiktionary
związany z kapitulantem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki jak kapitulant, osoba łatwo poddająca się, łatwo popadająca w rezygnację
Wiktionary
rzecz. kapitulant mos., kapitulacja ż., kapitulowanie n., skapitulowanie n.
czas. kapitulować ndk., skapitulować dk.
przym. kapitulacyjny
przysł. kapitulancko
Wiktionary
1. osoba łatwo poddająca się, rezygnująca w obliczu trudności;
2. strona konfliktu, która poddała się nieprzyjacielowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek skłonny do kapitulowania, łatwo ustępujący przed trudnościami
(1.2) wojsk. strona konfliktu, która poddaje się
Wiktionary
IPA: ˌkapʲiˈtulãnt, AS: kapʹitulãnt
Wiktionary
rzecz. kapitulanctwo n., kapitulacja ż., kapitulowanie n., skapitulowanie n.
czas. kapitulować ndk., skapitulować dk.
przym. kapitulancki, kapitulacyjny
Wiktionary
(1.2) przegrany
Wiktionary
1. pomieszczenie zakonne, w którym zbiera się kapituła zakonu;
2. zasady prawa kanonicznego dla danej diecezji, spisane rozdziałami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. archit. pomieszczenie klasztorne, służące zakonnikom za miejsce zebrań;
(1.2) hist. praw. kodeks prawny z czasów Karola Wielkiego i jego następców
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. kapituła ż.
Wiktionary
ustawy królewskie w państwie frankijskim z czasów Karolingów regulujące sprawy kościelne i świeckie
SJP.pl
1. dotyczący kapituły;
2. wikariusz kapitulny - duchowny wybrany przez kapitułę katedralną w celu czasowego zarządzania diecezją w wypadku śmierci ordynariusza
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący kapituły
Wiktionary
rzecz. kapituła ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kapitulować.
Wiktionary
rzecz. skapitulowanie n., kapitulacja ż., kapitulanctwo n., kapitulant m., kapitulantka ż.
czas. kapitulować ndk., skapitulować dk.
przym. kapitulacyjny, kapitulancki
Wiktionary
1. poddać się, poddawać się, zaprzestać, zaprzestawać walki;
2. książkowo, przenośnie: zrezygnować, rezygnować z czegoś z powodu przeszkód
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. skapitulować)
(1.1) poddawać się wrogowi poprzez zaniechanie walk i ustalanie, a potem podpisanie warunków poddania się
(1.2) odstępować od swoich planów z powodu trudności
Wiktionary
rzecz. rekapitulacja ż., kapitulacja ż., kapitulant mos., kapitulowanie
czas. skapitulować dk.
przym. kapitulacyjny, kapitulancki
Wiktionary
(1.1) poddawać się
(1.2) poddawać się, rezygnować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. rozdział
Wiktionary
IPA: ˌkapʲiˈtulũm, AS: kapʹitulũm
Wiktionary
1. kolegium honorowe nadające pewne ordery i odznaczenia;
2. w Kościele katolickim:
a) zespół kanoników przy katedrze lub kolegiacie;
b) posiedzenie tego zespołu kanoników;
c) miejsce posiedzenia zespołu kanoników;
d) rada przełożonych zakonnych i delegatów z prowincji lub całego zakonu;
e) zjazd tej rady
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kośc. praw. organ kolegialny w Kościele katolickim złożony z duchownych;
(1.2) praw. organ kolegialny stojący na straży honoru orderu;
Wiktionary
Kapituła – organ kolegialny w Kościele katolickim złożony z duchownych.
Wikipedia
(1.1) W naszej prowincji zakonnej miała miejsce w zeszłym roku kapituła, podczas której wybrano prowincjała.
(1.1) Na ostatniej kapitule domowej bracia ustalili harmonogram celebracji wielkopiątkowych.
(1.2) Jedynym polskim orderem, który nie posiada swojej kapituły, jest Order Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.
Wiktionary
rzecz. kapitularz m.
przym. kapitulny
Wiktionary
kierunek w polskim malarstwie okresu międzywojennego; koloryzm
SJP.pl
Kapizm (koloryzm) – kierunek malarstwa, który wykształcił się i zdominował polską sztukę w drugiej dekadzie dwudziestolecia międzywojennego. Nazwa utworzona od skrótu K.P. oznaczającego (pierwotnie żartobliwie) Komitet Paryski, będący stowarzyszeniem pomocy dla studentów wyjeżdżających na studia malarskie do Francji, zawiązanym w 1923 roku pod patronatem Józefa Pankiewicza na krakowskiej ASP.
Wikipedia
1. odrobina, trochę czegoś;
2. kropla spływająca z czegoś;
3. mała kapa, narzutka;
4. regionalnie: czepek z muślinu noszony przez kobiety;
5. kawałek skóry naszywany na nosek bucika;
6. skórzane zakończenie kija bilardowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spadająca kropla
(1.2) niewielka ilość czegoś, odrobinka
(1.3) mała kapa, narzutka
(1.4) muślinowy czepek noszony przez mężatki w niektórych regionach Polski
(1.5) kawałek skóry na czubek bucika osobno przycięty i przyszyty
(1.6) wykonana ze skóry końcówka kija bilardowego
Wiktionary
Kapka (też "Kąpka", niem. "Kapken See") – jezioro w Polsce, położone w województwie zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, w gminie Złocieniec.
Akwen leży na Pojezierzu Drawskim, na południe od wsi Siecino. Na południowym brzegu jeziora pojedyncze zabudowanie osady Drzeńsko.
Wikipedia
IPA: ˈkapka, AS: kapka
Wiktionary
(1.1)
rzecz. kapanie, kapanina
czas. kapać
(1.2)
rzecz. kapeczka, kapeńka
(1.3)
rzecz. kapa
Wiktionary
pułapka używana na wilki, lisy lub kuny
SJP.pl
Ka
Wikipedia
1. odrobina, trochę czegoś;
2. kropla spływająca z czegoś;
3. mała kapa, narzutka;
4. regionalnie: czepek z muślinu noszony przez kobiety;
5. kawałek skóry naszywany na nosek bucika;
6. skórzane zakończenie kija bilardowego
SJP.pl
potocznie: podbijać piłkę nogą lub kolanem
SJP.pl
czasownik
(1.1) gw-pl|Mazury. kpić, żartować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
troszeczkę, kropelkę, ociupinkę, mało
SJP.pl
liczebnik nieokreślony
(1.1) pot. trochę, niewiele
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. część zbroi osłaniająca szyję; naszyjnik;
2. okrycie zimowe szyte z kosztownych tkanin;
3. ryngraf noszony przez rycerzy na piersiach pod zbroją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. wojsk. malowany, ryty lub tłoczony na blasze wizerunek Matki Boskiej noszony na piersi pod ubraniem;
(1.2) daw. wojsk. część zbroi chroniąca szyję i obojczyk
(1.3) daw. odzież. kosztowne okrycie zimowe
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Goni w polu Turki i Tatary, • Oko w oko z poganem się zmierza, • — A że człek był staroświeckiej wiary, • Nigdy w bitwę nie szedł bez kaplerza.
Wiktionary
rzecz. kaplerzyk mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. rel. niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym;
(1.2) archit. rel. wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem
wykrzyknik
(2.1) pot. koniec czegoś, porażka
Wiktionary
Zobacz też: Kaplica w innych znaczeniach tej nazwy.
Kaplica ( cappa, zdrobniale "capella"; kapliczka) – niewielka chrześcijańska budowla sakralna, wolnostojąca lub połączona z większym obiektem architektonicznym; wydzielone pomieszczenie z ołtarzem lub boczna część kościoła tworząca odrębną całość, w której znajduje się ołtarz.
Wikipedia
(1.1) Podobnie jak w przypadku pozostałych monarchów (z wyjątkiem grobu Kazimierza Wielkiego), nagrobek stanowi swojego rodzaju kenotafium – ciało Kazimierza Jagiellończyka, nie spoczywa we wnętrzu tumby, ale pochowane jest pod posadzką kaplicy.
(1.2) Idę do kościoła pomodlić się w kaplicy.
(2.1) No to kaplica, nie mamy już czym pojechać.
Wiktionary
IPA: kaˈplʲit͡sa, AS: kaplʹica
Wiktionary
rzecz. Kaplica ż., Kaplicznik m., Kaplicówka ż.
:: zdrobn. kapliczka ż.
przym. kaplicowy, kapliczny, kapliczkowy
Wiktionary
przymiotnik od: kaplica
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przym. od kaplica
Wiktionary
(1.1) Informacja o budowie drogi krzyżowej zostanie odnotowana w kronice kaplicowej, której redakcją zajmuje się właśnie Zygmunt Michalski oraz Ewa Muller.
Wiktionary
IPA: ˌkaplʲiˈt͡sɔvɨ, AS: kaplʹicovy
Wiktionary
rzecz. kaplica, kapliczka
przym. kapliczkowy, kapliczny
wykrz. kaplica
Wiktionary
mały domek z figurą świętego lub obrazem wewnątrz, stawiany przy drogach lub zawieszany na drzewach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od kaplica
(1.2) mała kaplica
(1.3) archit. rel. niewielka, kultowa budowla wotywna w formie słupa, domku, krzyża lub skrzynki;
Wiktionary
Kapliczka – niewielka budowla kultowa, wznoszona przy drogach lub rozdrożach w celach wotywnych, dziękczynnych, obrzędowych itp., w najprostszej formie drewniana skrzynka z obrazem lub rzeźbą – w wersji chrześcijańskiej świątkiem Jezusa, Matki Bożej lub świętego, w wersji rodzimowierczej bóstwa lub przodków – zawieszona na drzewie lub słupie. W formie rozbudowanej niewielka forma architektoniczna drewniana lub murowana, czasami mała kaplica.
Wikipedia
(1.2) Zanosiła bukiety kwiatów do kapliczki, którą jej dziadek wybudował w środku wsi.
(1.3) Do pnia dębu ktoś przybił drewnianą kapliczkę z figurką Chrystusa frasobliwego.
Wiktionary
IPA: kaˈplʲit͡ʃka, AS: kaplʹička
Wiktionary
rzecz. kaplica ż.
przym. kaplicowy, kapliczkowy, kapliczny
wykrz. kaplica
Wiktionary
przymiotnik od: kapliczka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od kapliczka
Wiktionary
IPA: ˌkaplʲit͡ʃˈkɔvɨ, AS: kaplʹičkovy
Wiktionary
rzecz. kaplica, kapliczka
przym. kaplicowy, kapliczny
wykrz. kaplica
Wiktionary
przymiotnik od: kaplica
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przym. od kaplica
Wiktionary
IPA: kaˈplʲit͡ʃnɨ, AS: kaplʹičny
Wiktionary
rzecz. kaplica, kapliczka
przym. kaplicowy, kapliczkowy
wykrz. kaplica
Wiktionary
półwyrób filcowy w kształcie stożka, z którego formuje się kapelusz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wysunięty brzeg dachu; okap
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. wysunięty profil lub krawędź architektoniczna odprowadzająca wodę deszczową poza lico ściany; daszek nad drzwiami lub oknami
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) hist. rel. uczestnik procesji pokutnej ubrany w kapę (w stroju z kapturem zakrywającym twarz), odbywający pokutę poprzez publiczne biczowanie
Wiktionary
Kapnik – płaski, jednospadowy daszek ułożony na szczycie lub miejscu załamania przypory. Uskok przykrywa się dachówką lub płytami kamiennymi w celu ułatwienia spływu wody deszczowej. Określenie używane także dla obdaszka.
Wikipedia
(1.1) okap
(2.1) biczownik, flagelant
Wiktionary
urządzenie mierzące stężenie dwutlenku węgla w wydychanym powietrzu
SJP.pl
1. wylać niewielką ilość cieczy, kroplę;
2. o niewielkiej ilości cieczy, kropli: spaść, wylać się;
3. o drobnych pieniądzach: stać się czyjąś własnością;
4. potocznie: kapnąć się - zorientować się; pokapować się, skapnąć się
SJP.pl
więzień pełniący funkcję dozorcy innych więźniów w obozach koncentracyjnych III Rzeszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. więzień pełniący funkcję dozorcy w nazistowskich obozach koncentracyjnych;
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) hist. kobieta, będąca kapo (1.1)
forma rzeczownika.
(3.1) W. lp. od: kapa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W Sachsenhausen zostałem po raz pierwszy pobity przez kapo, który był Francuzem.
(1.1) Poganiani przez esesmanów z psami i gorliwie pomagających im kapów, głodni i wycieńczeni ustawali w marszu odbywającym się przy 20-stopniowym mrozie.
(2.1) Stanęły w półkolu i patrzyły szyderczo. Pod tymi spojrzeniami o mało nie spalił się ze wstydu, ale kapo polewała go wodą tak skutecznie, że cały trząsł się z zimna.
Wiktionary
IPA: ˈkapɔ, AS: kapo
Wiktionary
rodzaj kaptura mocowanego do kołnierza płaszcza, kurtki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od kapot
Wiktionary
rzecz. kapot m.
Wiktionary
licha kapota, stary, zniszczony płaszcz
SJP.pl
listewka drewniana, którą zaciska się na strunach instrumentu w celu mechanicznego podwyższenia stroju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. mechaniczny przyrząd podwyższający strój instrumentów strunowych;
Wiktionary
Kapodaster ("capo", "capo tasto", "capotasto") – przyrząd skracający menzurę strun w chordofonach (gitarach, banjo itp.) w ten sposób, że można tworzyć siodełko w dowolnej pozycji podstrunnicy. Jest to doraźne ułatwienie, jednocześnie ograniczające jednak możliwości techniczne muzyka wykorzystującego skomplikowane konstrukcje akordowe (np. w jazzie). Założenie kapodastra na wysokości pierwszego progu podstrunnicy powoduje, że wszystkie puste struny instrumentu stroją o pół tonu wyżej na każdym progu.
Wikipedia
(1.1) Przed zagraniem utworu w stylu country „Behind Closed Doors“ założył na gryf kapodaster i przestroił gitarę.
Wiktionary
gatunek dużego ptaka z rodziny kaczkowatych
SJP.pl
Kapodziób ("Cereopsis novaehollandiae") – gatunek dużego ptaka z podrodziny gęsi (Anserinae) w obrębie rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zamieszkuje południową Australię, Tasmanię oraz wyspy położone u południowych wybrzeży Australii i w Cieśninie Bassa. Nie jest zagrożony.
Wikipedia
[czytaj: kapuejra lub kapoejra] sztuka walki stworzona przez brazylijskich niewolników na przełomie XVIII i XIX wieku, łącząca elementy tańca i walki; capoeira
SJP.pl
kamizelka chroniąca przed utonięciem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. kamizelka ratunkowa
(1.2) techn. rodzaj lekkiego i nienasiąkliwego włókna z puchu nasiennego „drzewa kapokowego” – puchowca pięciopręcikowego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dzieci powkładały kapoki i prom odbił od brzegu.
Wiktionary
IPA: ˈkapɔk, AS: kapok
Wiktionary
przym. kapokowy
Wiktionary
przymiotnik od: kapok
SJP.pl
budowla fortyfikacyjna wykorzystywana do prowadzenia ostrzału skrzydłowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. archit. wojsk. skazamatowany obiekt obronny na stoku umocnienia
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) kojec
Wiktionary
osłona silnika płatowca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) maska silnika, osłona chroniąca górną część silnika w samochodzie albo samolocie przed kurzem i opadami atmosferycznymi
(1.2) pokrowiec zabezpieczający silnik przed zbyt mocnym ochłodzeniem
Wiktionary
IPA: ˈkapɔt, AS: kapot
Wiktionary
rzecz. kapocik mrz.
Wiktionary
potocznie:
1. liche lub podniszczone wierzchnie okrycie;
2. fiasko, niepowodzenie; klapa;
3. beznadziejna sytuacja; padaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. długie okrycie męskie, kształtem przypominające surdut
(1.2) pot. wierzchnie okrycie, zwłaszcza niewyszukane lub podniszczone
(1.3) daw. pot. niepowodzenie, fiasko, klapa
(1.4) karc. zabranie wszystkich lew w grze w pikietę (rumel)
Wiktionary
IPA: kaˈpɔta, AS: kapota
Wiktionary
(1.2) okryjbieda
Wiktionary
1. o samolocie: przewrócenie się na grzbiet przez przód kadłuba w czasie startu lub lądowania;
2. o samochodzie: przewrócenie się kołami do góry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. wywrócenie się samolotu podwoziem do góry (przez przednią część kadłuba) podczas startu lub lądowania;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
IPA: kaˈpɔtaʃ, AS: kapotaš
Wiktionary
(1.1) dachowanie
Wiktionary
kapotować;
1. o samolocie: przewracać się na grzbiet przez przód kadłuba w czasie startu lub lądowania;
2. o samochodzie: przewracać się na dach podczas jazdy; dachować
SJP.pl
1. zdrobnienie od: kapota (wierzchnie okrycie);
2. dawniej: rodzaj damskiego kapelusza wiązanego pod brodą
SJP.pl
kapotażować;
1. o samolocie: przewracać, przewrócić się na grzbiet przez przód kadłuba w czasie startu lub lądowania;
2. o samochodzie: przewracać, przewrócić się na dach podczas jazdy; dachować
SJP.pl
czasownik
(1.1) ulec kapotażowi
Wiktionary
(1.1) Po kilku minutach Liberator kapotując, czyli przewracając się przez nos, zatonął.
Wiktionary
IPA: ˌkapɔˈtɔvat͡ɕ, AS: kapotovać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kapować.
Wiktionary
IPA: ˌkapɔˈvãɲɛ, AS: kapovãńe
Wiktionary
czas. kapować
Wiktionary
potocznie:
1. rozumieć coś, orientować się w czymś; czaić, jarzyć, kumać, łapać;
2. donosić na kogoś; kablować, podkablowywać, denuncjować;
3. patrzeć długo i uważnie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. skapować, zakapować)
(1.1) pot. rozumieć, domyślać się
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. nakapować, zakapować)
(2.1) pot. pejor. donosić
Wiktionary
(1.1) Już kapuję, myślałam, że to bardziej skomplikowane.
(2.1) Mój kolega kapował szefowi, że zbijam bąki w pracy i oberwałem po premii.
Wiktionary
IPA: kaˈpɔvat͡ɕ, AS: kapovać
Wiktionary
rzecz. kapowanie n., kapuś, kapownik
wykrz. kapewu
Wiktionary
(1.1) jarzyć, łapać, kminić, czaić, kumać, trybić
Wiktionary
potocznie: to, czym zajmuje się kapuś, składanie donosów; donosicielstwo, kapusiostwo, szpiegostwo, szpiclostwo
SJP.pl
potocznie:
1. notatnik z adresami, numerami telefonów;
2. donosiciel, informator; kablownik, kabel, kablarz, kapuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) donosiciel
Wiktionary
czas. kapować
Wiktionary
1. jedna z liter alfabetu greckiego;
2. japoński złośliwy demon wodny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa dziesiątej litery alfabetu greckiego, κ;
(1.2) mit. japoński złośliwy demon wodny;
wykrzyknik
(2.1) slang. …wyrażający sarkazm, ironię
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈkapːa, AS: ka•pa
Wiktionary
wada wymowy polegająca na nieprawidłowej artykulacji głosek tylnojęzykowych zwartych, takich jak "k" i "ki"
SJP.pl
Kappacyzm – znany również jako kekanie, to rodzaj dyslalii, czyli zaburzenia mowy, polegający na nieprawidłowej realizacji głosek tylnojęzykowych zwartych, takich jak /k/ i /ki/. W praktyce objawia się to zastępowaniem tych głosek innymi dźwiękami, ich deformacją lub całkowitym pomijaniem w mowie
Wikipedia
skrót, rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) = wojsk. kapral
Wiktionary
najniższy stopień podoficerski w wojskach lądowych; także wojskowy mający ten stopień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. najniższy stopień wojskowy w korpusie podoficerskim;
Wiktionary
Kapral (kpr., od wł. "caporale" – "dowódca") – w Wojsku Polskim pierwszy stopień wojskowy w korpusie podoficerów młodszych. Niższym stopniem jest starszy szeregowy specjalista (od 2022), a wyższym starszy kapral. W skali stopni wojskowych armii NATO odpowiada randze: OR-02.
Wikipedia
(1.1) Kapral pojawił się w średniowiecznej Europie Zachodniej jako dowódca samodzielnego oddziału wojsk najemnych.
(1.1) Zameldowałeś kapralowi o wykonaniu rozkazu?
Wiktionary
IPA: ˈkapral, AS: kapral
Wiktionary
rzecz. kapralstwo n.
przym. kapralski
skr. kpr.
Wiktionary
ekspresywnie: kapral
SJP.pl
przestarzałe: kapral z żoną
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wojsk. związany z osobą lub stopniem kaprala, dotyczący kaprala
Wiktionary
rzecz. kapral mos.
Wiktionary
1. stopień, ranga, stanowisko kaprala;
2. przenośnie: brak dobrego wychowania, pomiatanie ludźmi; grubiaństwo
SJP.pl
Ka
Wikipedia
o oczach: stawać się kaprawymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co kaprawe; cecha tych, którzy są kaprawi
Wiktionary
przym. kaprawy
Wiktionary
1. łzawiący, ropiejący, zaczerwieniony;
2. potocznie: kiepski, lichy, pośledni
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o oczach: ropiejący, zaczerwieniony, łzawiący
(1.2) o osobie: mający kaprawe (1.1) oczy
Wiktionary
(1.1) To nasz gospodarz. Łzawiące ze starości, kaprawe oczy skaczą po nas bystro i przebiegle, porachowały już nasze worki, zlustrowały ubranie.
Wiktionary
IPA: kaˈpravɨ, AS: kapravy
Wiktionary
rzecz. kaprawość ż.
Wiktionary
dawna nazwa Capri
SJP.pl
jedna z figur, jakie wykonywano m.in. w galiardzie, polegająca na uderzaniu o siebie w powietrzu nóg tańczącego podczas skoku
SJP.pl
Ka
Wikipedia
Kaprolaktam – organiczny związek chemiczny, laktam kwasu ε-aminokapronowego. Łatwo ulega polimeryzacji, jest monomerem stosowanym do otrzymywania poliamidów.
Wikipedia
syntetyczne włókno poliamidowe wyrabiane z kaprolaktamu
SJP.pl
przymiotnik od: kapron
SJP.pl
pończochy z kapronu, włókna syntetycznego podobnego do nylonu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
bylina pnąca z rodziny przewiertniowatych; caprifolium, przewiercień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ogrod. nazwa zwyczajowa wiciokrzewu przewiercienia
Wiktionary
(1.1) Kapryfolium to roślina pnąca o białych, żółtych lub różowych kwiatach.
Wiktionary
IPA: ˌkaprɨˈfɔlʲjũm, AS: kapryfolʹi ̯ũm
Wiktionary
(1.1) wiciokrzew przewiercień, caprifolium
Wiktionary
1. chwilowa zachcianka, dziwactwo; humor, fanaberia;
2. nieprzewidywalna zmiana; zmienność;
3. instrumentalny utwór w stylu wolnym; capriccio;
4. przedstawienie artystyczne w formie grafiki, rysunku itp. odbiegające od przyjętych, stosowanych form, ujmujące jakiś temat w sposób nietypowy, karykaturalny; capriccio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chwilowa zachcianka, dziwactwo
(1.2) nagła, niespodziewana zmiana jakiegoś zjawiska
(1.3) muz. w XVI-XVII w.: instrumentalny utwór muzyczny oparty na swobodnej improwizacji;
Wiktionary
Kaprys (wł. "capriccio" „zachcianka, wybryk, kaprys”) – forma muzyczna.
Czasem forma "capriccia" była krzyżowana z innymi formami, np. "Walc-kaprys" Piotra Czajkowskiego, "Rondo-capriccioso" Felixa Mendelssohna-Bartholdy'ego
Wikipedia
(1.1) Gorszym ustrojem od rządów tyrana jest taki, w którym kaprys władcy jest prawem.
(1.2) Tego lata rolnicy byli zupełnie bezradni wobec kaprysów pogody.
(1.3) Kaprysy tego twórcy nie mają równych sobie!
Wiktionary
IPA: ˈkaprɨs, AS: kaprys
Wiktionary
rzecz. kapryśnik m., kapryśnica ż., kapryśność ż., kapryszenie n.
:: zdrobn. kaprysik m.
czas. kaprysić ndk.
przym. kapryśny
przysł. kapryśnie
Wiktionary
(1.1) fanaberia, fantazja, zachcianka, ochota, upodobanie, widzimisię
Wiktionary
zdrobnienie od: kaprys
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od kaprys
Wiktionary
(1.1) To nie kaprys, lecz tylko mały kaprysik.
Wiktionary
rzecz. kaprys m.
Wiktionary
być w złym humorze bez widocznego powodu; grymasić
SJP.pl
czasownik
(1.1) być z czegoś niezadowolonym bez określonego powodu; mieć kaprysy
Wiktionary
(1.1) Znany i ceniony kupiec Edmund Wajno, obywatel boliwijski, został przyłapany na kradzieży wiązki cennych futer, które starał się wynieść pod paltem ze sklepu. Zwyczajny szopenfeldziarz. Wszedł, zażądał futer i zaczął kaprysić, a kiedy subiekci zajęli się demonstrowaniem, skorzystał z ich nieuwagi.
Wiktionary
IPA: kaˈprɨɕit͡ɕ, AS: kapryśić
Wiktionary
przym. kapryśny
rzecz. kaprys m., kapryszenie n.
Wiktionary
(1.1) rozczulać się nad sobą, narzekać, wybrzydzać
Wiktionary
1. chwilowa zachcianka, dziwactwo; humor, fanaberia;
2. nieprzewidywalna zmiana; zmienność;
3. instrumentalny utwór w stylu wolnym; capriccio;
4. przedstawienie artystyczne w formie grafiki, rysunku itp. odbiegające od przyjętych, stosowanych form, ujmujące jakiś temat w sposób nietypowy, karykaturalny; capriccio
SJP.pl
Kaprysy – cykl 80 grafik wykonanych w technice miedziorytu przez hiszpańskiego artystę Francisca Goyę w latach 1797-1798. Grafiki są satyrą na społeczeństwo hiszpańskie z końca XVIII wieku, odnoszą się zwłaszcza do szlachty i kleru.
Grafiki zostały wykonane techniką mieszaną, Goya stosował akwafortę z akwatintą, a poprawki nanosił suchą igłą. Była to nowa technika, z którą Goya eksperymentował. Jednocześnie wykonanie wielu odbitek pozwalało artyście dotrzeć do szerszej publiczności.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okazywanie niezadowolenia bez istotnego powodu
Wiktionary
IPA: ˌkaprɨˈʃɛ̃ɲɛ, AS: kapryšẽńe
Wiktionary
czas. kaprysić ndk.
rzecz. kaprys m.
przym. kapryśny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób kapryśny
Wiktionary
rzecz. kaprys mrz.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: kapryśnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: kapryśny
SJP.pl
osoba, która często grymasi, kaprysi, wybredza; grymaśnik, wybredniś, wybrzydzacz
SJP.pl
Kapryśnik ("Omothymus") – rodzaj pająków z infrarzędu ptaszników i rodziny ptasznikowatych. Obejmuje cztery opisane gatunki.
Wikipedia
1. o zmiennym usposobieniu lub skłonny do kaprysów; grymaśny, wybredny;
2. zmienny, nieprzewidywalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) miewający kaprysy, łatwo ulegający kaprysom; taki, który jest zmienny, niestały, działający pod wpływem kaprysu
Wiktionary
(1.1) Barwne kwiaty, niby malwy • przybrane w mchy i nietoty, • to mody kapryśnej salwy, • nie szukaj we mnie prostoty.
Wiktionary
IPA: kaˈprɨɕnɨ, AS: kapryśny
Wiktionary
rzecz. kapryszenie n., kaprys, kapryśność
czas. kaprysić
ims. rozkapryszony
Wiktionary
(1.1) grymaśny
Wiktionary
skrót
(1.1) = farm. kapsułka
Wiktionary
(1.1) Jednak do tej pory jest on podawany w postaci dużych kapsułek po 500 mg w dawce 18 kaps. dziennie przez 2–3 miesiące.
Wiktionary
przestarzale o kabzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kraw. kieszeń
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wyjni rynkym z kapsy!
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk kabza
Wiktionary
roślinny alkaloid występujący w papryce, powodujący uczucie pieczenia i ostrości w jamie ustnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili;
Wiktionary
Kapsaicyna – organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili. Pomimo że nie jest typowym alkaloidem, zazwyczaj przypisywany jest do tej grupy związków. Działa na receptory bólu (nocyceptory), powodując uczucie pieczenia i ostrości w jamie ustnej.
Wikipedia
(1.1) Ostre papryki, na przykład jalapeño i habanero, zawierają wysoki poziom enzymu zwanego kapsaicyną, będącego naturalnym antyoksydantem.
(1.1) Kapsaicyna, alkaloid papryczek chili, zapobiega powstaniu i postępom uszkodzenia wątroby.
Wiktionary
(1.1) symbol. E160c
Wiktionary
holenderskie danie fastfoodowe - zapiekane frytki z mięsem podane z warstwą sałatki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. frytki przykryte szoarmą, zapiekane z serem żółtym i przykryte warstwą sałatki;
Wiktionary
Kapsalon – holenderskie danie typu fast food, na które składają się frytki przykryte szoarmą i warstwą sera gouda, zapiekane do momentu roztopienia sera, a następnie pokryte warstwą sałatki. Najczęściej podawane z sosem czosnkowym lub innym ostrym sosem. Zamiast szoarmy do przyrządzenia potrawy wykorzystuje się także m.in. kebab, gyros lub falafel.
Wikipedia
naturalny, ciemnoczerwony barwnik otrzymywany z papryki
SJP.pl
przykrywka metalowa używana zamiast korka, np. do zatykania butelek; kapsla (dawniej), kabzla (dawniej), kabzel (dawniej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metalowa przykrywka obciskana na końcu szklanej butelki;
(1.2) metalowa przykrywka stanowiąca element zamknięcia butelki wina musującego
(1.3) hist. rodzaj spłonki, zob. kapiszon.
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lm. od: kapsla
Wiktionary
Kapsel (nazywany inaczej zamknięciem koronowym) – najpopularniejsze, obok zakrętki, hermetyczne zamknięcie szklanej butelki, zapewniające szczelność, a tym samym trwałość płynu. Twórcą kapsla był w 1892 pochodzący z Irlandii Amerykanin William Painter, który swój wynalazek nazwał "Crown Cork". W Polsce zaczęto go stosować na początku lat 60.
Wikipedia
(1.1) Kiedy byłem młodszy, namiętnie zbierałem kapsle.
Wiktionary
IPA: ˈkapsɛl, AS: kapsel
Wiktionary
rzecz. kapslownica ż., kapslownik m., odkapslowanie n., kapslowanie n., zakapslowanie n.
:: zdrobn. kapselek m.
czas. odkapslować dk., kapslować ndk., zakapslować dk.
przym. kapslowy
Wiktionary
(1.1) kapsla, zamknięcie koronowe
(1.3) kapiszon
Wiktionary
zdrobnienie od: kapsel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od kapsel
Wiktionary
rzecz. kapsel m., kapslownica ż., kapslownik m., odkapslowanie n., kapslowanie n., zakapslowanie n.
czas. odkapslować dk., kapslować ndk., zakapslować dk.
przym. kapslowy, kapselkowy
Wiktionary
przymiotnik od: kapselek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kapselkiem, dotyczący kapselka
Wiktionary
rzecz. kapselek m.
Wiktionary
[czytaj: kaps-iplast] nazwa handlowa plastra przeciwbólowego i rozgrzewającego, zawierającego wyciąg z owoców pieprzowca i korzenia pokrzyku wilczej jagody
SJP.pl
przymiotnik od: Capsa (miasto starożytne)
SJP.pl
1. dawniej: kapsel; kabzel (dawniej), kabzla (dawniej);
2. spłonka w strzelbach;
3. ogniotrwała skrzynka do wypalania porcelany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. ogniotrwała skrzynka, w której umieszcza się wyroby porcelanowe lub fajansowe podczas wypalania w celu ich ochrony przed zanieczyszczeniem
(1.2) daw. kapsel
(1.3) hist. kapiszon: mosiężna spłonka w broni palnej w kształcie miseczki
Wiktionary
IPA: ˈkapsla, AS: kapsla
Wiktionary
robotnik zajmujący się nakładaniem kapsli
SJP.pl
nakładać kapsle na butelki
SJP.pl
dział fabryki, w którym nakłada się kapsle
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. maszyna do nakładania kapsli na butelki
Wiktionary
(1.1) W garażu znajdowała się kompletna linia produkcyjna do rozlewania alkoholu. Pogranicznicy znaleźli oprócz tego jeszcze kilkaset pustych butelek, etykiety z napisem „spirytus rektyfikowany” oraz różnego rodzaju markowych wódek, kapslownicę, nakrętki oraz barwniki i substancje smakowe.
Wiktionary
rzecz. kapsel m., kapselek mrz.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kapslem, dotyczący kapsla
Wiktionary
rzecz. kapsel m., kapselek mrz.
Wiktionary
pojedyncza jednostka białkowa budująca kapsyd (białkowy płaszcz wirusa)
SJP.pl
Kapsomer – podjednostka kapsydu wirusa, stanowiącego białkowy płaszcz chroniący materiał genetyczny wirusa.
Kapsomery zbudowane są z białkowych podjednostek nazywanych protomerami. Specyficzne ułożenie kapsomerów tworzących kapsyd determinuje kształt wirionu.
Wikipedia
dawniej: Kapsztad (miasto w RPA)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duży, zamknięty pojemnik
(1.2) szczelnie zamykana część statku, umożliwiająca przeżycie w izolowanych warunkach
Wiktionary
IPA: kapˈsuwa, AS: kapsuu̯a
Wiktionary
rzecz. kapsułka ż.
przym. kapsułkowy
Wiktionary
1. opakowanie leku wykonane z żelatyny;
2. porcja leku w takim opakowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: kapsuła
(1.2) mała kapsuła, opakowanie
(1.3) farm. zbiorniczek, małe opakowanie leku wykonane z żelatyny;
Wiktionary
Kapsułka (łac. "capsula, -ae") – stała postać leku, przeznaczona do stosowania doustnego (z możliwością uwalniania substancji leczniczej w różnych odcinkach przewodu pokarmowego) lub rzadziej dopochwowego i doodbytniczego. Może też służyć jako opakowanie dawki leku przeznaczonego do rozpuszczania, rozpylania lub wcierania.
Wikipedia
IPA: kapˈsuwka, AS: kapsuu̯ka
Wiktionary
rzecz. kapsuła ż.
przym. kapsułkowy, kapsułowy
Wiktionary
urządzenie do napełniania kapsułek
SJP.pl
→ kapsułka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kapsułką, dotyczący kapsułki
Wiktionary
rzecz. kapsuła ż., kapsułka ż.
Wiktionary
→ kapsuła
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący kapsuły
Wiktionary
rzecz. kapsułka ż.
Wiktionary
płaszcz białkowy z kwasem nukleinowym, element składowy cząstki wirusowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. białkowa osłonka genomu wirusa;
Wiktionary
Kapsyd – element składowy wirionu będący płaszczem białkowym, wewnątrz którego zawarty jest kwas nukleinowy. Kapsyd z zawartym w nim materiałem genetycznym tworzy nukleokapsyd. Kapsyd uformowany jest z określonej liczby podjednostek białkowych zwanych kapsomerami. Stanowi ochronę cząsteczki DNA lub RNA wirionu przed czynnikami zewnętrznymi.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kapszagajem, dotyczący Kapszagaju
Wiktionary
rzecz. Kapszagaj mrz.
Wiktionary
miasto w RPA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Republice Południowej Afryki;
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Cape Town”. Zobacz też: serial telewizyjny "Cape Town".
Kapsztad ( Kaapstad, wym. ; iKapa; Cape Town, wym.) – najstarsze i jedno z największych pod względem liczby mieszkańców miasto w Południowej Afryce, legislacyjna stolica tego kraju oraz Prowincji Przylądkowej Zachodniej. Liczy ok. 4 mln mieszkańców, z czego ok. 45% stanowią Koloredzi, 17% stanowi ludność biała, a 35% to czarni Afrykanie i Azjaci (Hindusi, Chińczycy).
Wikipedia
(1.1) Kapsztad jest stolicą legislacyjną Republiki Południowej Afryki.
Wiktionary
IPA: ˈkapʃtat, AS: kapštat
Wiktionary
rzecz. kapsztadczyk mos., kapsztadka ż.
przym. kapsztadzki
Wiktionary
mieszkaniec Kapsztadu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kapsztadu; osoba z tego miasta
Wiktionary
(1.1) To ci się nie spodoba, ale muszę powiedzieć, że kapsztadczycy nie mieszkają w Afryce. Wiem o tym. Co roku jestem w Kapsztadzie i mam wrażenie, że odwiedzam Europę.
Wiktionary
rzecz. Kapsztad mrz.
:: fż. kapsztadka ż.
przym. kapsztadzki
Wiktionary
mieszkanka Kapsztadu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Kapsztadu; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Kapsztad mrz.
:: fm. kapsztadczyk mos.
przym. kapsztadzki
Wiktionary
przymiotnik od: Kapsztad
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kapsztadem, dotyczący Kapsztadu
Wiktionary
rzecz. Kapsztad mrz., kapsztadczyk mos., kapsztadka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Bukowina. truskawka
Wiktionary
środek grzybobójczy
SJP.pl
Kaptan – organiczny związek chemiczny, pochodna ftalimidu. Wykorzystywany do ochrony roślin przed grzybami (fungicyd).
Wikipedia
zdobycie górnego odcinka rzeki słabo erodującej przez rzekę aktywniejszą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. przechwycenie wód jednej rzeki przez drugą
Wiktionary
Kaptaż (od łac. "captūra", 'łapanie, przeciąganie'), także przeciągnięcie rzeki – termin w geomorfologii i hydrologii opisujący zjawisko przechwycenia wód jednej rzeki przez drugą, będące częścią tzw. "walki o dział wodny".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) chem. techn. folia poliimidowa dielektryczna, wytrzymała mechanicznie i termicznie o charakterystycznej żółtej barwie, stosowana m.in. w elektronice i technologiach kosmicznych;
Wiktionary
Kapton, poli(4,4'-oksydifenylen-piromellitimidyna) – tworzywo poliimidowe o wyjątkowych właściwościach elektrycznych, mechanicznych, fizycznych i chemicznych. Opracowany w latach 60. XX w. przez przedsiębiorstwo DuPont.
Wikipedia
przym. kaptonowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kaptonem, dotyczący kaptonu
(1.2) wykonany z kaptonu
Wiktionary
rzecz. kapton m.
Wiktionary
przedstawiciel wymarłego rzędu gadów należącego do anapsydów
SJP.pl
przedstawiciel wymarłego rzędu gadów należącego do anapsydów
SJP.pl
pozyskiwać kogoś na swojego zwolennika lub sprzymierzeńca
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. skaptować)
(1.1) książk. zjednywać i powierzać jakieś zadanie, werbować
Wiktionary
(1.1) Każdy zarzuca konkurentowi, że kaptuje sobie zwolenników obiecując intratne posady we władzach partii, urzędach państwowych czy radach nadzorczych spółek skarbu państwa.
(1.1) Sekta (…) [[być|[j]est]] podejrzewana o kaptowanie członków metodą prania mózgów (…).
Wiktionary
czas. skaptować
Wiktionary
1. część wierzchniego ubrania nakrywająca głowę;
2. stożkowata osłona;
3. w dawnej Polsce: konfederacja zawiązana po śmierci króla na czas bezkrólewia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kraw. część płaszcza, kurtki lub bluzy służąca jako nakrycie głowy;
(1.2) przen. stan mnisi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie mogę przypomnieć sobie twarzy tego człowieka, gdyż miał oczy zasłonięte kapturem.
(1.2) Mniejsza, żeś państwa, trony, berła skruszył: / Będziesz tak śmiałym, żebyś kaptur ruszył?
Wiktionary
IPA: ˈkaptur, AS: kaptur
Wiktionary
rzecz. zakapturzony mos., kapturka ż., kapturnica ż., kapturnik mos./mzw., kapturzenie n., zakapturzenie n.
:: zdrobn. kapturek mrz.
czas. kapturzyć ndk., zakapturzyć dk.
przym. kapturowy, kapturzasty, zakapturzony
ims. zakapturzony
Wiktionary
1. przedstawiciel rzędu pajęczaków;
2. gatunek węża z rodziny połozowatych
SJP.pl
Kapturce (Ricinulei) – rząd pajęczaków obejmujący ślepe zwierzęta zamieszkujące ściółkę i szczeliny skalne w strefie tropikalnej. Cechą charakterystyczną kapturców jest obecność ruchomej płytki zasłaniającej otwór gębowy i szczękoczułki, które są zakończone przydatkami w kształcie szczypiec. Nogogłaszczki kapturców są krótkie. Larwy kapturców mają trzy pary odnóży lokomocyjnych.
Wikipedia
zdrobnienie od: kaptur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. kaptur
(1.2) mały kaptur na głowę
(1.3) mała osłonka na sprzęty, narzędzia
(1.4) środ. farm. dopochwowa wkładka stosowana jako środek antykoncepcyjny
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: kapturka
Wiktionary
Kapturek, hat lub grzybek (ang. "Hat Switch") – dodatkowa miniaturowa dźwigienka (manipulator), obsługiwana za pomocą kciuka i umocowana w górnej części rękojeści dżojstika analogowego.
Dzięki niej grający może oglądać przestrzeń wokół siebie, np. z punktu widzenia pilota odrzutowca lub do sterowania pociskami. Oprócz tego w wielu symulatorach lotu wykorzystuje się go do pozycjonowania steru wysokości i steru kierunku.
Wikipedia
(1.4) Nie można wkładać kapturka podczas menstruacji.
Wiktionary
IPA: kapˈturɛk, AS: kapturek
Wiktionary
rzecz. kaptur m., kapturka ż., kapturnica ż., kapturnik m., zakapturzony mos.
czas. kapturzyć ndk., zakapturzyć dk.
przym. kapturowy, kapturzasty, zakapturzony
Wiktionary
(1.4) diafragma
Wiktionary
zdrobnienie od: kaptur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Sylvia atricapilla|ref=tak., gatunek małego ptaka z rodziny pokrzewkowatych;
(1.2) ornit. ptak z gatunku kapturka (1.1)
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od kapturek
Wiktionary
Kapturka, pokrzewka czarnołbista, pokrzewka czarnogłowa ("Sylvia atricapilla") – gatunek małego, częściowo wędrownego ptaka z rodziny pokrzewek (Sylviidae).
Wikipedia
IPA: kapˈturka, AS: kapturka
Wiktionary
rzecz. zakapturzony m., kaptur m., kapturek m., kapturnica ż., kapturnik m.
czas. kapturzyć ndk., zakapturzyć dk.
przym. kapturowy, kapturzasty, zakapturzony, kapturkowy
Wiktionary
(1.1) pokrzewka czarnogłowa, pokrzewka czarnołbista
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. przypominający mały kaptur;
2. kukuczka kapturkowata - gatunek rośliny z rodziny storczykowatych
SJP.pl
1. owadożerna roślina zielna z rodziny kapturnicowatych, o lejkowatych lub dzwonkowatych liściach przekształconych w organy pułapkowe, rosnąca na bagnach we wschodniej części Ameryki Północnej; saracenia;
2. średniej wielkości ptak z rodzaju amazonek (papug zielonych), żyjący w tropikalnych lasach Ameryki Południowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Sarracenia|L.|ref=tak., rodzaj roślin owadożernych z rodziny kapturnicowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kapturnice są łatwe do uprawy w podłożu kwaśnym i wilgotnym.
Wiktionary
rzecz. kaptur mrz., kapturek mrz., zakapturzony mos., kapturka ż.
przym. zakapturzony
Wiktionary
rodzina roślin dwuliściennych, owadożernych, rosnących w Ameryce Północnej
SJP.pl
Ka
Wikipedia
o cechach kapturnicowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
1. duży ssak morski podobny do foki; kapturzak;
2. chrząszcz podobny do kornika, żyjący w krajach tropikalnych;
3. bazyliszek, którego samiec ma fałd skórny w postaci hełmu; bazyliszek hełmiasty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zakapturzony człowiek
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. nazwa systematyczna|Lophodytes cucullatus|ref=tak., gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych, grupy traczy, występujący w Ameryce Północnej;
Wiktionary
IPA: kapˈturʲɲik, AS: kapturʹńik
Wiktionary
rzecz. kaptur mrz., kapturek mrz., kapturka ż., zakapturzenie n., zakapturzony mos.
czas. zakapturzyć dk.
przym. zakapturzony
Wiktionary
rodzina chrząszczy, obejmująca gatunki będące szkodnikami drzew liściastych niszczące drewno
SJP.pl
Kapturnikowate (Bostrichidae) – rodzina owadów z rzędu chrząszczy.
Wikipedia
o cechach kapturnikowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
przymiotnik od: kaptur
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kapturem, dotyczący kaptura
Wiktionary
rzecz. zakapturzony mos., kaptur mrz., kapturek mrz., kapturka ż.
przym. zakapturzony
Wiktionary
duży ssak morski podobny do foki; kapturnik
SJP.pl
mający kaptur
SJP.pl
1. przedstawiciel rzędu pajęczaków;
2. gatunek węża z rodziny połozowatych
SJP.pl
1. gatunek storczyka o białych, łososiowych lub brązowych kwiatach;
2. tropikalny ptak amerykański z rodziny tanagrów
SJP.pl
wyraz przypominający odgłos padających kropel, zwykle w wyrażeniu "kapu, kap"
SJP.pl
Kapu – wieś w Estonii, w prowincji Järva, w gminie Koeru.
Wikipedia
przenośnie: miejsce pełne luksusu, w którym się niewieścieje i gnuśnieje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, położone na południe od Rzymu nad rzeką Volturno;
Wiktionary
Kapua ( Capua) – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Caserta, położona na północ od Neapolu, nad rzeką Volturno. W 73 r. p.n.e. wybuchło tu powstanie niewolników, nazwane od wodza tego powstania powstaniem Spartakusa.
30 listopada 1734 kapitulacja garnizonu austriackiego przed wojskami hiszpańskimi podczas wojny o sukcesję polską.
Wikipedia
(1.1) (…) Wellejus Paterkullus wspomina, że Etruskowie założyli Kapuę około 800 roku, a Katon początki tego miasta datuje na rok 471. Pierwsza data wydaje się wiarygodniejsza, druga jest zdecydowanie za późna.
(1.1) Piętą achillesową organizacji galicyjskiej były finanse, brak gotówki na rozwinięcie żywszej działalności, i to chyba było przyczyną określenia przez Traugutta Galicji mianem „Kapuy polskiego powstania", ale określenie to zawdzięcza ona głównie negatywnej wobec ruchu narodowego postawie ziemiaństwa galicyjskiego (…).
Wiktionary
IPA: kaˈpuwa, AS: kapuu̯a
Wiktionary
rzecz. kapuańczyk mos., kapuanka ż.
przym. kapuański
Wiktionary
mieszkanka Kapui
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Kapui
Wiktionary
rzecz. Kapua ż.
:: fm. kapuańczyk m.
przym. kapuański
Wiktionary
mieszkaniec Kapui
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kapui
Wiktionary
rzecz. Kapua ż.
:: fż. kapuanka ż.
przym. kapuański
Wiktionary
przymiotnik od: Kapua
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kapuą, dotyczący Kapui
Wiktionary
(1.1) Garstka gladiatorów pod wodzą Traka Spartakusa uciekła z koszar kapuańskich i zajęła niedostępną pozycję na stokach Wezuwiusza.
Wiktionary
rzecz. Kapua ż., kapuańczyk mos., kapuanka ż.
Wiktionary
dawne nakrycie głowy w formie kaptura; kapuza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. kapuza;
Wiktionary
(1.1) Ktoś ci włożył kasztana do kapucy.
Wiktionary
rzecz. kapuza ż., kapucyn m.
przym. kapucyński
Wiktionary
(1.1) kapuza
Wiktionary
1. zgrubienie od: kapusta; kapuścisko;
2. potocznie: pieniądze; mamona, sałata, hajs, forsa, szmal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od: kapusta
(1.2) przen. pot. pieniądze, szczególnie jeśli „zielone”
Wiktionary
IPA: kaˈpuxa, AS: kapuχa
Wiktionary
rzecz. kapustowate nmos., kapusta ż., kapustka ż., kapuśniak m., kapuśniaczek m.
przym. kapuściany, kapustny
Wiktionary
(1.2) sałata, zielone, szmal, forsa
Wiktionary
przymiotnik od: kapucha
SJP.pl
członek zakonu franciszkanów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. członek zakonu braci kapucynów;
(1.2) pot. penis
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Strojem zakonnym kapucynów jest kasztanowy habit z kapturem przepasany sznurem.
Wiktionary
IPA: kaˈput͡sɨ̃n, AS: kapucỹn
Wiktionary
rzecz. kapuca ż., kapuza ż.
:: fż. kapucynka ż.
przym. kapucyński, cappuccino
Wiktionary
zdrobnienie od: kapucyn
SJP.pl
członek zakonu franciszkanów
SJP.pl
1. małpa z rodziny płaksowatych, zamieszkująca tereny Ameryki Południowej;
2. członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Kapucynek Najświętszego Serca Jezusa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zakonnica
(1.2) zool. nazwa systematyczna|Cebus|ref=tak., rodzaj małpy;
forma rzeczownika.
(2.1) zob. kapucynek.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. kapucyn mos.
przym. kapucyński
Wiktionary
zdrobnienie od: kapucyn
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kapucynami lub kapucynkami, dotyczący kapucynów lub kapucynek
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do kapucynów lub kapucynek, będący ich własnością
Wiktionary
(2.1) W Asyżu zatryzmamy się na nocleg w klasztorze kapucyńskim.
Wiktionary
rzecz. cappuccino n., kapucyn m., kapucynka ż., kapuca ż., kapuza ż.
przym. cappuccino
Wiktionary
żartobliwie: cappuccino
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język kapuczyński;
Wiktionary
(1.1) beżtyjski
Wiktionary
nazwisko rodowe tytułowej bohaterki tragedii miłosnej "Romeo i Julia" autorstwa Williama Szekspira; Capuletti, Capuleti
SJP.pl
potocznie: to, czym zajmuje się kapuś, składanie donosów; donosicielstwo, kapownictwo, szpiegostwo, szpiclostwo
SJP.pl
potocznie: dotyczący kapusia lub jego działalności; donosicielski, szpiegowski, szpiclowski
SJP.pl
1. jednoroczna lub dwuletnia roślina warzywna z rodziny krzyżowych (kapustowatych), o jadalnych liściach zwijających się w główkę, występująca w wielu gatunkach i odmianach dziko rosnących;
2. potrawa przygotowana z liści tej rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę;
(1.2) kulin. potrawa z liści kapusty (1.1)
(1.3) pot. pieniądze, szczególnie jeżeli „zielone” (dolary)
(1.4) bot. nazwa systematyczna|Brassica|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodzaju kapustowatych
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński
(2.1) środ. pot. donosiciel
Wiktionary
Kapusta ("Brassica" L.) – rodzaj roślin zielnych z rodziny kapustowatych. Wyróżnianych jest w jego obrębie od ok. 35 do 44 gatunków. Pierwotny zasięg obejmował Europę, Azję i północną Afrykę, ale rośliny te zostały rozprzestrzenione na wszystkie kontynenty (z wyjątkiem Antarktydy). W Polsce rosną jako rośliny uprawiane i zdziczałe.
Wikipedia
(1.1) Idź do sklepu kupić kapustę.
(1.2) Dziś na obiad zrobiłam kapustę na gęsto.
(1.3) Ty masz zawsze dużo kapusty przy sobie, to zapłacisz za nas wszystkich.
(2.1) Powiedzcie temu kapuście, że i tak przy nim nie będziemy nic mówić.
Wiktionary
IPA: kaˈpusta, AS: kapusta
Wiktionary
rzecz. kapuśniak m., kapuśniaczek m., kapustnik m.
:: zdrobn. kapustka ż.
:: zgrub. kapucha
przym. kapuściany, kapustny
Wiktionary
(1.3) flota, forsa, hajs, kasa, sałata, siano, szmal
(2.1) szpicel, kapuś
Wiktionary
zdrobnienie od: kapusta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: kapusta
(1.2) mała kapusta
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nasz Stasiu wybrzydza i nie zjada kapustki.
Wiktionary
rzecz. kapustowate nmos., kapuśniak mrz., kapustnica ż., kapucha ż., kapusta ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. nazwa systematyczna|Mamestra brassicae|Linnaeus|ref=tak., motyl z rodziny sówkowatych;
Wiktionary
(1.1) Gąsienice kapustnicy poobżerały połowę Jaśkowego pola.
Wiktionary
rzecz. kapustowate nmos., kapuśniak mrz., kapusta ż., kapustka ż., kapustnik mzw.
przym. kapuściany, kapustny, kapustowy
Wiktionary
(1.1) piętnówka kapustnica
Wiktionary
bielinek kapustnik - biały motyl, którego gąsienice żerują na liściach kapusty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żart. lichej jakości cygaro
Wiktionary
(1.1) Ćmił końcówkę śmierdzącego kapustosa.
Wiktionary
rodzina roślin zielnych z rzędu kapustowców; krzyżowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Brassicaceae|Burnett|ref=tak., liczna rodzina roślin o dużym znaczeniu gospodarczym, należąca do rzędu kapustowców;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Także reż zaliczany jest do kapustowatych.
Wiktionary
rzecz. kapucha ż., kapusta ż., kapustka ż., kapustnica ż., kapustnik mzw., kapustowce nmos., kapuśniaczek mrz., kapuśniak mrz., kapuśnica ż.
przym. kapustny, kapustowy, kapuściany
Wiktionary
(1.1) krzyżowe
Wiktionary
o cechach kapustowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rząd roślin okrytonasiennych
SJP.pl
Ka
Wikipedia
potocznie:
1. koniec, już po wszystkim, przepadło;
2. zepsuty, zniszczony, do niczego
SJP.pl
wykrzyknik parentetyczny
(1.1) pot. słowo oznaczające koniec, klęskę
(1.2) pot. słowo oznaczające zły stan czegoś
Wiktionary
(1.1) Siekiera, motyka, linka, drut, / I pan malarz jest kaput.
Wiktionary
IPA: kaˈput, AS: kaput
Wiktionary
(1.1) koniec, poszło!, przepadło!
Wiktionary
dawne nakrycie głowy w formie kaptura; kapuca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. lub reg. kaptur
(1.2) daw. większa czapka z futra;
Wiktionary
Kapuza (od łac. "cappa" – nakrycie głowy, "caput" – głowa) – rodzaj męskiej czapki. Miała ona opuszczane klapy służące do osłonięcia uszu lub również karku. Używana była w Europie i Azji od czasów średniowiecza, lub nawet wcześniej. Wykonana była najczęściej z futra i wówczas określana była również nazwą pochodną od rodzaju futra, np. lisiurka – od lisa. Czasem kapuzy wykonywane były także z tkaniny, np. z sukna lub jedwabiu (znane z XVIII-wiecznej Polski).
Wikipedia
(1.1) Bardzo lubię moją brązową bluzę z kapuzą.
(1.1) Rybacy noszą nieprzemakalne kapuzy.
(1.2) Gospodarz zgubił kapuzę w czasie kuligu.
Wiktionary
rzecz. kapuca ż., kapucyn m.
przym. kapucyński
Wiktionary
(1.1) kapuca
Wiktionary
rzadko, zwykle w liczbie mnogiej:
a) miękki, wygodny but do chodzenia po domu; kapeć, łapeć, papeć, papuć;
b) potocznie: stary, przechodzony but
SJP.pl
szpicel, konfident; potocznie:
1. tajny współpracownik policji, wywiadu itp.; tajniak, szpieg;
2. donosiciel; kabel, denuncjator, kablownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. donosiciel
Wiktionary
(1.1) Marian od razu poleciał na komisariat. Nie sądziłem, że taki z niego kapuś.
Wiktionary
IPA: ˈkapuɕ, AS: kapuś
Wiktionary
czas. kapować ndk.
Wiktionary
(1.1) kapusta
Wiktionary
1. zupa z kapusty;
2. sok z kwaszonej kapusty
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kapustą
(1.2) kulin. wykonany z kapusty
Wiktionary
IPA: ˌkapuˈɕt͡ɕãnɨ, AS: kapuśćãny
Wiktionary
rzecz. kapusta m./ż., kapucha ż., kapuśniak m., kapuśniaczek m., kapustnik m.
przym. kapustny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. zgrubienie od: kapusta; kapucha;
2. pole po zebraniu rosnącej na nim kapusty; kapuśnisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: kapuśniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od kapuśniak
(1.2) kulin. bułka z kapuścianym nadzieniem z kapusty kiszonej
(1.3) pot. drobny deszcz
Wiktionary
Kapuśniaczek ( La Soupe aux choux) – film komediowy produkcji francuskiej w reżyserii Jeana Giraulta z 1981 roku na podstawie powieści René Falleta pod tym samym tytułem. Przedostatni film z udziałem Louisa de Funèsa.
Wikipedia
rzecz. kapuśniak m., kapucha ż., kapusta m./ż.
Wiktionary
zupa z kapusty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. zupa z kapusty, zwykle z kiszonej;
(1.2) kulin. bułka z kapuścianym nadzieniem z kapusty kiszonej
(1.3) pot. zgrub. od: kapuśniaczek (deszcz)
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Na obiad zjadłem dwa talerze kapuśniaku – taki był dobry.
(1.1) Lecz on do jedzenia gardy. Straszno przyznać, żeby Bóg nie pokarał, lecz on smaku nie ma ani na puszki, ani na boczek, ani nawet na kapuśniak ze szperką.
(1.2) W tej małej piekarni za rogiem, kupiłem dziś dwa kapuśniaki i pizzerkę.
(1.3) Od miesiąca jest sucho w lesie – raz tylko popadał kapuśniak i to wszystko.
Wiktionary
IPA: kaˈpuɕɲak, AS: kapuśńak
Wiktionary
rzecz. kapusta ż., kapustka ż., kapustnica ż., kapustnik mzw., kapustowate lm nm., kapustowiec m., kapustowce lm nm., Kapustowo n.
:: zdrobn. kapuśniaczek m.
przym. kapuściany, kapustny, kapustowy
Wiktionary
(1.1) reg. pozn. parzybroda, reg. śl. kapuśnica, gwara. kapuściak, kapuściana, kapuścianka, kapuśniaczka, kapuśnianka, kapuśniarka, kapuśnica, krautzupa
(1.3) deszczyk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. gw-pl|Śląsk Cieszyński. kapuśniak
(1.2) spoż. gw-pl|Śląsk Cieszyński. woda z kiszonej kapusty
Wiktionary
rzecz. kapustowate nmos., kapuśniónka ż.
Wiktionary
pole po zebraniu rosnącej na nim kapusty; kapuścisko
SJP.pl
1. rodzaj maszyny do szycia; renderówka, renderka;
2. pilarka do cięcia elementów drewnianych pod kątem; pilarka ukosowa, ukośnica
SJP.pl
1. wyświęcony duchowny mający uprawnienia do odprawiania nabożeństw i udzielania sakramentów w kościele chrześcijańskim;
2. człowiek wykonujący czynności kultowe w religiach pierwotnych lub politeistycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. mężczyzna pełniący funkcje kultowe, zwłaszcza w religiach politeistycznych;
(1.2) rel. w chrześcijaństwie duchowny po przyjęciu święceń mający prawo do odprawiania mszy i udzielania sakramentów świętych
(1.3) przen. osoba oddana jakiejś idei lub sprawie
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) W swojej celi długie godziny spędzał na modlitwach, dał sobie ogolić włosy, przywdział strój kapłański i cztery razy na dobę uczęszczał do chóru najmłodszych kapłanów.
(1.2) Jeśli kapłan – prócz tytułu kościelnego posiada też naukowy – przesuwamy go na koniec zdania (np. "Szanowny Księże Profesorze").
(1.2) Kapłan w imieniu wiernych składał dzięki Bogu za okazaną łaskę.
Wiktionary
IPA: ˈkapwãn, AS: kapu̯ãn
Wiktionary
rzecz. kapłaństwo n.
:: fż. kapłanka ż.
przym. kapłański
Wiktionary
(1.1) duchowny
(1.2) ksiądz
(1.3) głosiciel, ambasador, apologeta, apologetyk, apostoł, chorąży, herold, krzewiciel
Wiktionary
1. kobieta wykonująca czynności kultowe w jakiejś religii;
2. kobieta mająca prawo do odprawiania mszy i udzielania sakramentów świętych w niektórych wyznaniach chrześcijańskich;
3. kobieta bezgranicznie oddana jakiejś idei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. kobieta, która sprawuje posługę religijną
Wiktionary
(1.1) Kobieta, do której oko należało, zdaniem archeologów, była kapłanką bądź wróżbiarką.
Wiktionary
IPA: kapˈwãnka, AS: kapu̯ãnka
Wiktionary
rzecz. kapłaństwo n.
:: fm. kapłan m.
przym. kapłański
Wiktionary
przymiotnik od: kapłan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kapłaństwem lub kapłanem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nasz proboszcz obchodzi pięćdziesiątą rocznicę święceń kapłańskich.
Wiktionary
IPA: kapˈwãj̃sʲci, AS: kapu̯ãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. kapłan m., kapłanka ż., kapłaństwo n.
Wiktionary
(1.1) duchowny, klerycki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. godność lub urząd kapłana
(1.2) kośc. sakrament święceń w chrześcijaństwie;
Wiktionary
(1.1) Zaczęto dyskutować nad kapłaństwem kobiet.
(1.1) Własnego kapłaństwa się boję, • własnego kapłaństwa się lękam • i przed kapłaństwem w proch padam, • i przed kapłaństwem klękam.
(1.2) Kapłaństwo jest jednym z siedmiu sakramentów.
(1.2) W wielu posługach dla wspólnoty sakrament kapłaństwa ma szczególne znaczenie.
Wiktionary
rzecz. kapłan mos., kapłanka ż.
przym. kapłański
Wiktionary
(1.2) prezbiterat
Wiktionary
1. młody, kastrowany kogut;
2. dawniej: zupa z wody, piwa lub wina i tartego chleba; wodzianka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zootechn. wykastrowany kogut kury domowej;
(1.2) daw. kulin. rodzaj wodzianki
Wiktionary
Zobacz też: kapłon (wodzianka) – zupa z chleba.
Kapłon – wykastrowany i specjalnie utuczony młody kogut.
Wikipedia
(1.1) Dzisiaj mięso kapłona uznawane jest za kosztowny rarytas – kosztuje 150 euro za sztukę.
(1.1) Zjadłbym kapłona w winie muszkatołowym.
Wiktionary
rzecz. kapłonienie n.
czas. kapłonić ndk.
przym. kapłoni
Wiktionary
zdrobnienie od: kapłon
SJP.pl
→ kapłon
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do kapłona
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z kapłonem, dotyczący kapłona
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla kapłona, mający cechy kapłona
Wiktionary
rzecz. kapłon mzw., kapłonienie n.
czas. kapłonić ndk.
Wiktionary
kastrować koguta
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wykapłonić)
(1.1) kastrować koguta
czasownik zwrotny niedokonany kapłonić się (dk. wykapłonić się)
(2.1) być kapłonionym
Wiktionary
rzecz. kapłon mzw., kapłonienie n.
czas. kapłunić ndk., wykapłonić, wykapłunić dk.
przym. kapłoni
Wiktionary
(1.1) war. kapłunić
Wiktionary
(geologia) cyrk, kocioł lodowcowy; wielkie zagłębienie wyżłobione przez lodowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. powstałe w wyniku działalności lodowca półkoliste lub owalne zagłębienie z trzech stron otoczone stromymi ścianami, a z czwartej ryglem skalnym
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: kara
(2.2) D. lm. od: karo
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: kar, AS: kar
Wiktionary
(1.1) cyrk lodowcowy, kocioł lodowcowy, cyrk glacjalny
Wiktionary
środek represyjny lub wychowawczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dolegliwość wymierzona jako sankcja
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. taczka
forma rzeczownika|rodzaj=nijaki.
(2.1) M. i B. lm. od: karo
forma przymiotnika.
(3.1) M. lp., ż. od: kary
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Za karę ojciec odebrał jej kluczyki od samochodu.
(1.1) Sąd skazał oskarżonego na karę dwóch lat więzienia.
(1.2) Wciepnij maras na kara.
Wiktionary
IPA: ˈkara, AS: kara
Wiktionary
(1.1)
rzecz. karnista, karnistyka, skaranie, ukaranie
czas. karać, karny, pokarać, ukarać
przym. bezkarny, karalny, karny, ukarany, niekarany, niekaralny
(1.2)
czas. karnąć
Wiktionary
(1.2) gw. Górny Śląsk targocz, tragocz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Kirgistanie i Uzbekistanie, po połączeniu z Narynem tworzy Syr-darię;
Wiktionary
Kara-daria ( Кара-Дарыя, Qoradaryo) – rzeka w Kirgistanie i Uzbekistanie, rzeka źródłowa Syr-darii. Jej długość wynosi 352 km (wliczając długość biegu jej źródłowej rzeki Tar).
Powstaje z połączenia rzek Karakułdża i Tar, które swe źródła mają odpowiednio w Górach Fergańskich i Ałtaju. Przepływa przez Kotlinę Fergańską. Wykorzystywana jest w celach irygacyjnych. Łączy się z Narynem, tworząc Syr-darię.
Wikipedia
przym. karadaryjski
Wiktionary
pustynia w Turkmenistanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. piaszczysta pustynia w Turkmenistanie, na Nizinie Turańskiej;
Wiktionary
Kara-kum (także: "Garagum", "Karakum", "Gara Gum", "Kara Kum", ros. Каракумы; z turkm. "Garagum", dosł. „czarny piasek”) – piaszczysta pustynia w Turkmenistanie, na Nizinie Turańskiej. Powierzchnia wynosi około 350 tys. km², co stanowi, w zależności od metodologii pomiaru, od 70% do 80% terytorium Turkmenistanu.
Wikipedia
(1.1) Kanały te nawadniają turkmeńską pustynię Kara-kum i południową część uzbeckiej pustyni Kyzył-kum.
Wiktionary
rzecz. Karakum n.
przym. karakumski
Wiktionary
(1.1) rzad. Karakum
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lwów. kot
Wiktionary
1. kraina historyczna we wschodnim Zakaukaziu;
2. Górski Karabach - terytorium Azerbejdżanu funkcjonujące jako niepodległe państwo, nieuznawane przez żaden kraj na świecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. terytorium w Azji, na obszarze Kaukazu;
Wiktionary
Karabach (orm. Ղարաբաղ, "Gharabagh"; azer. "Qarabağ") – kraina historyczna we wschodnim Zakaukaziu, na obszarze dzisiejszego Azerbejdżanu. Obejmuje Góry Karabaskie oraz ich wschodnie podnóże i leżące dalej na wschód równiny Niziny Kurańskiej (Step Karabaski).
Wikipedia
IPA: kaˈrabax, AS: karabaχ
Wiktionary
przym. karabaski, karabachski
Wiktionary
dawny rodzaj krytego pojazdu zaprzęgowego do dalekich podróży; karabon
SJP.pl
→ Karabach; karabachski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Karabachem, dotyczący Karabachu
Wiktionary
rzecz. Karabach mrz.
Wiktionary
(1.1) arcaski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim;
(1.2) geogr. osiedle typu miejskiego w Rosji, w Tatarstanie;
Wiktionary
(1.2) Zatrzymaliśmy się pod Karabaszem by zaczerpnąć wody.
Wiktionary
szabla paradna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wojsk. lekka, ozdobna, paradna szabla bez kabłąka przy rękojeści;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Zygmunt I chodził z karabelą, został też z nią pochowany.
(1.1) Pókiśmy miecze, pałasze i kordy
:: nosili, nie baliśmy się Ordy,
:: a gdy z karabelkami nastały czeczugi,
:: nie orzą w Ukrainie i w Podolu pługi.
Wiktionary
IPA: ˌkaraˈbɛla, AS: karabela
Wiktionary
zdrobnienie od: karabela
SJP.pl
przymiotnik od: karabela
SJP.pl
indywidualna długa broń strzelecka z lufą gwintowaną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. indywidualna broń strzelecka o długiej lufie;
Wiktionary
Zobacz też: "Karabin" – album muzyczny Marii Peszek.
Karabin (z fr. "carabine", dawniej: flinta, fuzja) – długa indywidualna broń strzelecka, zasilana najczęściej amunicją karabinową. Charakteryzuje się stosunkowo długą lufą i znaczną donośnością. Często wyposażany jest w bagnet.
Wikipedia
(1.1) Dla zwiększenia szybkostrzelności karabinów zaczęto wyposażać je w magazynki.
Wiktionary
IPA: kaˈrabʲĩn, AS: karabʹĩn
Wiktionary
rzecz. karabinier m.
:: zdrobn. karabinek m.
przym. karabinowy
Wiktionary
(1.1) kb
Wiktionary
1. broń strzelecka o takiej samej budowie jak karabin, lecz krótsza i lżejsza
2. rodzaj haczyka zamykanego sprężyną, służącego do zaczepiania różnych rzeczy; karabińczyk, muszkieton
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: karabin
(1.2) indywidualna broń strzelecka o lufie krótszej niż w karabinie;
(1.3) zob. karabińczyk.
(1.4) indywidualna broń strzelecka zasilana amunicją pośrednią (słabszą niż karabinowa);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Karabinki początkowo były uzbrojeniem kawalerii i służb pomocniczych.
Wiktionary
IPA: ˌkaraˈbʲĩnɛk, AS: karabʹĩnek
Wiktionary
rzecz. karabin m., karabinier m., karabińczyk m.
przym. karabinowy
Wiktionary
(1.2) kbk
Wiktionary
1. dawny żołnierz kawalerii lub piechoty uzbrojony w karabin;
2. włoski policjant, żandarm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. żandarm we Włoszech i innych krajach
(1.2) wojsk. żołnierz straży granicznej w Hiszpanii
(1.3) hist. wojsk. w dawnych armiach europejskich: wyborowy żołnierz piechoty i kawalerii
Wiktionary
(1.1) Niemcy uznali go za karabiniera z powodu jego czapki, dlatego nie słuchając żadnych tłumaczeń, zmusili go do eskortowania więźniów na plac.
(1.2) Kilku uzbrojonych po zęby karabinierów czekało na konwój na granicy z Andorą.
(1.3) Młody, elegancki i przystojny rotmistrz konnych karabinierów gwardji, książę Lacy-Martinez, wraz z nowomianowanym sekretarzem rozpoczęli swoją karjerę kolonjalną od rozbijania twarzy murzynom.
Wiktionary
rzecz. karabin mrz., karabinek mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: karabinek
SJP.pl
przymiotnik od: karabin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z karabinem, dotyczący karabinu
Wiktionary
(1.1) Potem coś oderwało się od krzewu i spadło na nas. Była to jakby wiązka pocisków karabinowych, wystrzelona prosto w nos z bliskiej odległości.
Wiktionary
rzecz. karabin m., karabinek m., karabińczyk m., subkarabin m.
Wiktionary
rodzaj haczyka zamykanego sprężyną, służącego do zaczepiania różnych rzeczy; karabinek, muszkieton
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. geol. jubil. rodzaj zaczepu w postaci pierścienia z otwieranym zamkiem z jednej strony, używanego do zaczepiania różnych przedmiotów, np. kluczy, zapinania łańcuszków itp.;
Wiktionary
IPA: ˌkaraˈbʲĩj̃n͇t͡ʃɨk, AS: karabʹĩĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. karabinek mrz.
przym. karabinowy
Wiktionary
(1.1) karabinek, zatrzaśnik
Wiktionary
dawny rodzaj krytego pojazdu zaprzęgowego do dalekich podróży; karaban
SJP.pl
rodzaj zbroi, pancerz z łusek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lekka, przylegająca do ciała zbroja ze stalowych łusek naszytych na skórę
Wiktionary
Karacena (wł. "corazzina" – lekka zbroja) – oryginalna polska zbroja łuskowa produkowana od XVI do XVIII wieku. Popularna w sarmackim okresie kultury staropolskiej, gdy motywy wschodnie oraz klasycznie rzymskie były naśladowane i przetwarzane, szczególnie w okresie panowania króla Jana III Sobieskiego, którego portrety w tego typu uzbrojeniu zachowały się do dziś. Zbroja składała się ze skórzanego kaftana pokrytego metalowymi płytkami w kształcie łusek nachodzących na siebie.
Wikipedia
(1.1) Z każdej wyprawy przywozi piękną karacenę.
Wiktionary
IPA: ˌkaraˈt͡sɛ̃na, AS: karacẽna
Wiktionary
rzecz. karacennik
Wiktionary
(1.1) zbroja, kolczuga
Wiktionary
przymiotnik od: karacena; karaceński
SJP.pl
przymiotnik od: karacena; karacenowy
SJP.pl
osoba trenująca karate; karateka
SJP.pl
członek ludu zamieszkującego głównie Karaczajo-Czerkiesję
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) geogr. region historyczny na Kaukazie Północnym, zamieszkiwany przez Karaczajów (2.1)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) etn. przedstawiciel jednego z narodów turkijskich, zamieszkujących Kaukaz Północny
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(2.1) Dziadek jest z pochodzenia Karaczajem.
Wiktionary
przym. karaczajski
Wiktionary
członkini ludu zamieszkującego głównie Karaczajo-Czerkiesję
SJP.pl
republika w Federacji Rosyjskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. jedna z republik wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
przym. karaczajo-czerkieski, karaczajewo-czerkieski, karaczajsko-czerkieski, karaczajski
Wiktionary
(1.1) ofic. Republika Karaczajsko-Czerkieska
Wiktionary
lud zamieszkujący Karaczajo-Czerkiesję
SJP.pl
Ka
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Karaczajami, dotyczący Karaczajów
(1.2) geogr. związany z Karaczajem, dotyczący Karaczaju
Wiktionary
rzecz. Karaczajo-Czerkiesja ż., Karaczaj mos., Karaczajka ż., Karaczajewsk mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język karaczajsko-bałkarski;
Wiktionary
(1.1) symbol. krc
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Karaczajo-Czerkiesją, dotyczący Karaczajo-Czerkiesji
Wiktionary
rzecz. Karaczajo-Czerkiesja ż.
Wiktionary
owad o brązowym lub czarnym owalnym ciele, np. prusak lub karaluch, żyjący w skupiskach ludzkich; hełmiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) przest. ent. karaluch
Wiktionary
(1.1) Z natury wybitnie ciepłolubne, karaczany najliczniej występują w krajach tropikalnych.
Wiktionary
rzecz. karaczanowate nmos.
Wiktionary
(1.1) karaluch, karakon
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ent. nazwa systematyczna|Blattidae|Latreille|ref=tak., rodzina owadów z rzędu hełmców;
Wiktionary
Karaczanowate ("Blattidae" Latreille) – rodzina karaczanów z nadrodziny Blattoidea.
Karaczany głównie czerwonobrązowe do czarnych, często z kontrastującym, ciemno-jasnym wzorem na przedpleczu. Skrzydła od w pełni rozwiniętych do zredukowanych, zwykle u samic krótsze niż u samców. Spodnia strony środkowych i tylnych ud uzbrojona na obu krawędziach w rzędy silnych kolców. Wyrostki rylcowe samca smukłe, proste, zwykle symetryczne. Siódme sternum samicy dwuwargowe.
Wikipedia
(1.1) Owady z rodziny karaczanowatych odznaczają się specyficznym wzorem na przedpleczu.
Wiktionary
rzecz. karaczan mzw.
Wiktionary
rząd owadów uskrzydlonych, obejmujący około 4600 gatunków; hełmce
SJP.pl
Karaczany, hełmce (Blattodea, Blattoptera, Blattariae, Blattaria) – rząd owadów z przeobrażeniem niezupełnym, liczący około 4600 gatunków.
Wikipedia
miasto w Pakistanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. największe miasto Pakistanu, położone w południowej części kraju;
Wiktionary
Karaczi ( Karachi, urdu کراچی, "Karaći", bengalski: করাচি) – największe miasto w Pakistanie, położone w południowej części kraju, nad Morzem Arabskim, na obszarze Niziny Hindustańskiej, na północno-zachodnim skrawku delty Indusu. Stolica prowincji Sindh. Burmistrzem miasta jest Murtaza Wahab.
Wikipedia
IPA: kaˈrat͡ʃʲi, AS: karačʹi
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kara-darią, dotyczący Kara-darii
Wiktionary
rzecz. Kara-daria ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w północnym Iranie, po południowej stronie gór Elburs;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
nazwisko obce, np. Radovan Karadżić, były prezydent Serbskiej Republiki Bośni i Hercegowiny
SJP.pl
zgrubienie od: karafka (naczynie na wodę lub trunek)
SJP.pl
zdrobnienie od: karafka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: karafka
Wiktionary
IPA: ˌkaraˈfɛt͡ʃka, AS: karafečka
Wiktionary
rzecz. karafka ż., karafa ż.
Wiktionary
przymiotnik od: karafeczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pot. fiołek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pot. fiołek
Wiktionary
1. ozdobne, pękate naczynie z wąską szyjką na wodę lub trunek;
2. zawartość tego naczynia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj butelki z wąską szyjką;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Na środku pokoju stała Emilka, trzymając w dłoniach tacę, na której była karafka z wodą i szklanka… (K. Abgarowicz: Dobra nauczka)
Wiktionary
IPA: kaˈrafka, AS: karafka
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. karafeczka
przym. karafkowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z karafką, dotyczący karafki
Wiktionary
rzecz. karafka ż.
Wiktionary
dolna część smyczka, którą trzyma się w ręku podczas gry; żabka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka na północnym wschodzie półwyspu Kamczatka, uchodzi do Zatoki Karagińskiej
Wiktionary
przym. karagiński
Wiktionary
krzew z rodziny motylkowatych pochodzący z Mandżurii i Syberii, o kwiatach żółtych, białych lub różowych; grochownik
SJP.pl
Karagana ("Caragana" Lam.) – rodzaj roślin należący do rodziny bobowatych. Obejmuje 91 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje wschodnią Europę (na wschód od Bułgarii i Ukrainy) poprzez niemal całą Azję (bez południowej części tego kontynentu), po Rosyjski Daleki Wschód. Są to rośliny drzewiaste występujące na obszarach suchych, często w górach, w różnych formacjach – leśnych, zaroślowych i trawiastych.
Wikipedia
miasto w Kazachstanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Kazachstanie, administracyjne centrum obwodu karagandyjskiego;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
przym. karagandyjski, karagandzki
Wiktionary
mieszkaniec Karagandy
SJP.pl
mieszkanka Karagandy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Karagandą, dotyczący Karagandy
Wiktionary
rzecz. Karaganda ż.
przym. karagandzki
Wiktionary
przymiotnik od: Karaganda
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Karagandą, dotyczący Karagandy
Wiktionary
rzecz. Karaganda ż.
przym. karagandyjski
Wiktionary
substancja żelująca otrzymywana z wodorostów, stosowana w przemyśle spożywczym i farmaceutycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. spoż. rodzaj polisacharydów ekstrahowanych z czerwonych wodorostów, naturalna substancja o wielorakim zastosowaniu w przemyśle spożywczym;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
rzecz. karagenina ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Karagą, dotyczący Karagi
Wiktionary
rzecz. Karaga ż.
Wiktionary
Indianin Ameryki Południowej mieszkający głównie w Wenezueli, Kolumbii, północnej i środkowej Brazylii oraz w Gujanie; Karib
SJP.pl
skrót od: karaibski
SJP.pl
Indianka Ameryki Południowej mieszkająca głównie w Wenezueli, Kolumbii, północnej i środkowej Brazylii oraz w Gujanie; Karibka
SJP.pl
Karaibka ("Caribena") – rodzaj pająków z rodziny ptasznikowatych i podrodziny Aviculariinae, które występują w rejonie Karaibów do czego nawiązuje nazwa rodzajowa oraz w języku polskim.
Wikipedia
plemię indiańskie
SJP.pl
Karaibowie ("Karibowie") – plemiona indiańskie zamieszkujące Wyspy Antylskie i północne terytoria Ameryki Południowej.
Wikipedia
przymiotnik od: Karaiby
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Karaibów (obszaru) lub Morza Karaibskiego
(1.2) dotyczący Karaibów (ludu)
Wiktionary
IPA: ˌkaraˈjipsʲci, AS: karai ̯ipsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Karaiby nmos., Karaib mos., Karaibka ż.
Wiktionary
plemię indiańskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. rejon pomiędzy kontynentami Ameryk;
Wiktionary
Karaiby – region składający się z Morza Karaibskiego, tamtejszych wysp (w całości znajdujących się na Morzu Karaibskim, lub też częściowo z nim graniczących, a częściowo z Oceanem Atlantyckim) oraz otaczających je wybrzeży. Region jest położony na południowy wschód od Zatoki Meksykańskiej i kontynentalnej Ameryki Północnej, na wschód od Ameryki Centralnej i na północ od Ameryki Południowej.
Wikipedia
(1.1) Flora Karaibów cechuje się dużą bioróżnorodnością.
Wiktionary
IPA: ˌkaraˈjibɨ, AS: karai ̯iby
Wiktionary
rzecz. Karaib mos., Karaibka ż.
przym. karaibski
Wiktionary
(1.1) hist. Indie Zachodnie
Wiktionary
członek grupy wyznaniowej wyodrębnionej z judaizmu, uznającej tylko Biblię, a odrzucającej Talmud; karaita
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wyznawca karaimizmu
Wiktionary
rzecz. karaimizm m., karaizm m., Karaim m., Karaimka ż., Karaita m., karaita m., Karaitka ż., karaitka ż.
:: fż. karaimka ż.
przym. karaimski
Wiktionary
(1.1) karaita
Wiktionary
jeden z odłamów judaizmu; karaizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. religia wywodząca się z judaizmu, uznająca za podstawę wiary Torę, a odrzucająca Talmud;
Wiktionary
Karaimizm, karaizm – kierunek w teologii żydowskiej, odrzucający Talmud i autorytet tradycji rabinów.
Wikipedia
rzecz. karaimski mrz., karaizm m., Karaim m., Karaimka ż., karaim m., karaimka ż.
przym. karaimski
Wiktionary
(1.1) karaizm
Wiktionary
członkini niedużej grupy etnicznej pochodzenia tureckiego, rozproszonej obecnie w Polsce, na Litwie, Ukrainie, w Turcji, Egipcie i Izraelu; Karaitka
SJP.pl
1. dotyczący karaimów (wyznawców jednego z odłamów judaizmu);
2. dotyczący Karaimów (członków niedużej grupy etnicznej pochodzenia tureckiego); np. język karaimski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Karaimami, dotyczący Karaimów
(1.2) związany z karaimami, dotyczący karaimów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język karaimski;
Wiktionary
(1.2) Religia karaimska jest zbliżona do judaizmu, jednak uległa na Bliskim Wschodzie silnemu oddziaływaniu islamu.
Wiktionary
rzecz. karaimizm mrz., Karaim mos., Karaimka ż., karaim mos., karaimka ż., Karaita mos., karaita mos., Karaitka ż., karaitka ż.
Wiktionary
członek grupy wyznaniowej wyodrębnionej z judaizmu, uznającej tylko Biblię, a odrzucającej Talmud; karaim
SJP.pl
jeden z odłamów judaizmu; karaimizm
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawny statek żaglowy; karraka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. mar. duży śródziemnomorski trójmasztowy żaglowiec handlowy i wojenny, używany w XIV-XVII wieku;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
IPA: kaˈraka, AS: karaka
Wiktionary
(1.1) karraka
Wiktionary
rodzaj ssaka drapieżnego z podrodziny kotów; złotokot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Caracal|Gray|ref=tak., rodzaj ssaków z rzędu drapieżnych;
(1.2) syst. zool. nazwa systematyczna|Caracal caracal|Schreber|ref=tak., gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Afryce i Azji
(1.3) zool. kot z gatunku karakali (1.1)
Wiktionary
Karakal, złotokot ("Caracal") – rodzaj ssaków z podrodziny kotów (Felinae) w obrębie rodziny kotowatych (Felidae).
Wikipedia
(1.3) W naszym zoo trzymają karakale.
Wiktionary
(1.2) karakal stepowy
(1.3) karakal stepowy
Wiktionary
Karakalla ( Caracalla), właśc. "Lucius Septimius Bassianus", "Marcus Aurelius Antoninus Bassianus", po adopcji "Marcus Aurelius Severus Antoninus" (ur. 4 kwietnia 188, zm. 8 kwietnia 217) – cesarz rzymski od 4 lutego 211 do swojej śmierci. Syn cesarza Septymiusza Sewera i cesarzowej Julii Domny. Współrządził z ojcem, po jego śmierci (krótkotrwale) z młodszym bratem Septymiuszem Getą, po którego zamordowaniu w roku 212 stał się władcą samodzielnym.
Wikipedia
przymiotnik od: karakal
SJP.pl
1. karaluch;
2. potocznie: obelżywe określenie niewysokiego człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. karaluch
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) lekcew. niska osoba
(2.2) białystok. osoba zaniedbana
Wiktionary
(1.1) Więc przypuszczenia snuję, liczę sęki w ścianach, czasem przekłuję końcem szpady karakana…
Wiktionary
(2.1) kurdupel, knypek
Wiktionary
rodzaj drapieżnych ptaków z rodziny sokołowatych
SJP.pl
miasto w Wenezueli; Caracas
SJP.pl
mieszkaniec Caracas; Karakaszczyk, Karakasyjczyk
SJP.pl
przymiotnik od: Caracas
SJP.pl
przymiotnik od: Caracas
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Caracas
Wiktionary
IPA: ˌkaraˈkasʲci, AS: karakasʹḱi
Wiktionary
rzecz. Caracas n./mrz., karakaska ż.
Wiktionary
mieszkaniec Caracas; Karakasczyk, Karakaszczyk
SJP.pl
mieszkanka Caracas; Karakaska
SJP.pl
mieszkaniec Caracas; Karakasczyk, Karakasyjczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Caracas
Wiktionary
rzecz. Caracas m., karakaska ż.
przym. karakaski
Wiktionary
autonomiczna republika w Uzbekistanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. autonomiczna republika w granicach Uzbekistanu, położona w zachodniej części kraju i mająca stolicę w Nukusie;
Wiktionary
Karakałpacja (Republika Karakałpacka, rzadko: Karakałpakstan; Qoraqalpogʻiston, Qaraqalpaqstan) – autonomiczna republika w granicach Uzbekistanu, położona w zachodniej części kraju i granicząca od strony północnej z pozostałościami Jeziora Aralskiego. Stolicą republiki jest Nukus (Nökis).
Wikipedia
rzecz. Karakałpak mos., Karakałpaczka ż., karakałpacki mrz.
przym. karakałpacki
Wiktionary
(1.1) Karakałpakstan, ofic. Republika Karakałpacka
Wiktionary
przymiotnik od: Karakałpacja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Karakałpacją lub Karakałpakami, dotyczący Karakałpacji lub Karakałpaków
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język turkijski używany przez Karakałpaków;
Wiktionary
rzecz. Karakałpacja ż., Karakałpak mos., Karakałpaczka ż.
Wiktionary
mieszkanka Karakałpacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. członkini narodu zamieszkującego na południe od Jeziora Aralskiego, zwłaszcza w Karakałpacji;
Wiktionary
rzecz. Karakałpacja ż.
:: fm. Karakałpak mos.
przym. karakałpacki
Wiktionary
mieszkaniec Karakałpacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek narodu zamieszkującego na południe od Jeziora Aralskiego, zwłaszcza w Karakałpacji;
Wiktionary
rzecz. Karakałpacja ż.
:: fż. Karakałpaczka ż.
przym. karakałpacki
Wiktionary
sposób prowadzenia walki przez kawalerię w zachodniej Europie w XVI i XVII wieku - poszczególne szeregi kolejno oddają salwy i wycofują się na tyły kolumny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: zataczać koniem koła lub półkola
SJP.pl
karakan;
1. przestarzałe: karaluch;
2. obelżywe określenie niewysokiego człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. karakan
Wiktionary
IPA: kaˈrakɔ̃n, AS: karakõn
Wiktionary
1. łańcuch górski w Indiach i Chinach;
2. przełęcz w górach o tej samej nazwie;
3. (obecnie: Charchorin) miejscowość w Mongolii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. łańcuch górski na pograniczu Indii, Pakistanu i Chin, drugi po Himalajach pod względem wysokości na Ziemi;
(1.2) geogr. przełęcz we wschodniej części gór Karakorum (1.1), na granicy chińsko-indyjskiej;
(1.3) geogr. hist. stolica mongolskiego imperium w XIII wieku;
(1.4) geogr. miasto w środkowej Mongolii,
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Ekspedycja sporządzająca siatkę pomiarową przyjęła dla każdego szczytu w Karakorum symbol K, a następnie wierzchołki numerowano od zachodu w kierunku wschodnim.
Wiktionary
IPA: ˌkaraˈkɔrũm, AS: karakorũm
Wiktionary
(1.4) Charchorin
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. zob. Kara-kum.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Kara-kum n.
Wiktionary
przymiotnik od: Kara-Kum
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kara-kumem, dotyczący Kara-kumu
Wiktionary
(1.1) Znacznie pogorszył się stan karakumskich kopalń siarki, które obniżyły swe dostawy dla przetwórstwa.
Wiktionary
rzecz. Kara-kum mrz./n.
Wiktionary
gatunek jadowitego pająka z rodziny omatnikowatych, bliski krewny czarnej wdowy; malmignat
SJP.pl
Karakurt, karakurt trzynastokropki, malmignat ("Latrodectus tredecimguttatus") – gatunek jadowitego pająka z rodziny omatnikowatych (Theridiidae).
Wikipedia
azjatycka owca tłustoogoniasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. owca pochodzenia azjatyckiego, której jagnię ma sierść zwiniętą w charakterystyczne loki;
(1.2) pot. wyprawiona skóra jagnięcia karakuła (1.1)
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Karakuły są hodowane głównie w Azji i Afryce.
Wiktionary
IPA: kaˈrakuw, AS: karakuu̯
Wiktionary
rzecz. karakuły nmos.
przym. karakułowy
Wiktionary
przymiotnik od: karakuł
SJP.pl
futro lub jakaś inna część garderoby z wyprawionych skór jagniąt karakułów (gatunku azjatyckich owiec)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) odzież. pot. futro ze skór jagniąt karakułów;
forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.
(2.1) plural|karakuł.
Wiktionary
Karakuły — używana w futrzarstwie nazwa skór lub futer z jagniąt owiec rasy karakuł pozyskanych z jagniąt zabijanych zwykle około 1-5 dnia życia (skórka taka nazywana jest "smuszka") lub pochodzących z wywołanego sztucznie poronienia. Im wcześniejsze poronienie, tym bardziej skręcony włos. Już kilka dni po porodzie lok rozprostowuje się i siwieje.
Wikipedia
(1.1) Kupiłam sobie czarne karakuły.
(1.1) Z budynku wyszła kobieta w karakułach.
Wiktionary
IPA: ˌkaraˈkuwɨ, AS: karakuu̯y
Wiktionary
rzecz. karakuł m.
przym. karakułowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. cecha tego, co karalne
(1.2) praw. fakt, że ktoś był wcześniej karany przez sąd
Wiktionary
rzecz. kara ż., karanie n., ukaranie n., karny mrz.
przym. karalny, karny
czas. karać
Wiktionary
podlegający karze, zasługujący na karę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który podlega karze
Wiktionary
(1.1) Podawanie policji fałszywych danych osobowych jest karalne.
Wiktionary
IPA: kaˈralnɨ, AS: karalny
Wiktionary
czas. karać
rzecz. kara ż., karanie n., ukaranie n., karalność ż., karny mrz.
przym. karny
Wiktionary
brunatnoczarny owad niszczący produkty żywnościowe; karakon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. ent. nazwa systematyczna|Blatta orientalis|ref=tak., duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi;
Wiktionary
Karaluch, karaczan wschodni, karaczan pospolity, szwab ("Blatta orientalis") – gatunek owada z rzędu karaczanów i rodziny karaczanowatych. Owad kosmopolityczny, w większości zasięgu synantropijny.
Wikipedia
(1.1) Rozejrzał się po pomieszczeniu i ze wstrętem wzdrygnął się, gdy dostrzegł biegnącego wzdłuż ściany karalucha.
Wiktionary
IPA: kaˈralux, AS: karaluχ
Wiktionary
(1.1) karaczan, karakon, karakan; gw. Śląsk Cieszyński szwob
Wiktionary
przypominający kształtem karalucha
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: karaluch
SJP.pl
greckie nazwisko
SJP.pl
nóż charakteryzujący się odwróconą rękojeścią z otworem na palec wskazujący, zapewniający pewny uchwyt
SJP.pl
wypadek, kraksa z udziałem wielu pojazdów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zderzenie się ze sobą wielu pojazdów naraz, zwykle poważne w skutkach
(1.2) daw. talar flandryjski o wartości dwóch rubli
(1.3) więz. aresztowanie
Wiktionary
Karambol (fr. "carambolage", ang. "carom" lub "carambole", zwany także bilardem francuskim) – gra bilardowa i zarazem sport, który narodził się we Francji. Obecnie jest najmniej popularną odmianą bilardu.
Wikipedia
(1.1) W karambolu na autostradzie uczestniczyło dwadzieścia samochodów, w tym dwa autobusy.
Wiktionary
IPA: kaˈrãmbɔl, AS: karãmbol
Wiktionary
1. niskie, wiecznie zielone drzewo owocowe z rodziny szczawikowatych, uprawiane w strefie tropikalnej; aweroa; oskomian
2. owoc tego drzewa przypominający ogórek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Averrhoa carambola|ref=tak., tropikalne drzewo o podłużnych owocach, mających w przekroju kształt gwiazdy;
(1.2) owoc karamboli (1.1)
(1.3) czerwona kula bilardowa
Wiktionary
(1.1) oskomian pospolity
Wiktionary
robić karambole w grze bilardowej
SJP.pl
przymiotnik od: karambol
SJP.pl
nazwisko obce, np. Nikołaj Karamzin (1776-1828), rosyjski pisarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) rodzaj ludowego greckiego i tureckiego teatru cieni
Wiktionary
IPA: ˌkarãŋʲˈɟɔza, AS: karãŋʹǵoza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|karać.
Wiktionary
(1.1) Nie bluźnijże, hetmanie zaporoski, na Boga i Jego najwyższą opiekę się powołując, bo zaiste gniew tylko boży i prędsze karanie na siebie ściągniesz.
Wiktionary
IPA: kaˈrãɲɛ, AS: karãńe
Wiktionary
czas. karać ndk.
przym. karalny, karny
rzecz. ukaranie n., karalność ż., karny mrz., karniak mzw.
Wiktionary
rodzaj ryb z rodziny ostrobokowatych
SJP.pl
jedno z pierwszych państw słowiańskich w historii, założone przez plemię Karantan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. jedno z pierwszych państw słowiańskich w historii, założone na terenach dzisiejszej Austrii i Słowenii;
Wiktionary
Karantania ( Carantanum, Karantánija) − jedno z pierwszych państw słowiańskich w historii, założone przez osiadłe na terenach dzisiejszej Austrii i Słowenii plemię Karantan. Jego początki są nieznane.
Wikipedia
rzecz. Karantanin m.
Wiktionary
[czytaj: kara-oke]
1. zabawa polegająca na śpiewaniu piosenek z oryginalnym podkładem muzycznym, korzystając z wyświetlanego na ekranie tekstu
2. miejsce, w którym można tak się zabawić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. śpiewanie znanych piosenek do odtwarzanej z taśmy melodii w przeznaczonych do tego lokalach
(1.2) lokal, w którym można się w ten sposób bawić
Wiktionary
Karaoke (jap. カラオケ, 空オケ) – forma rozrywki pochodząca z Japonii, polegająca na śpiewaniu w pubie, klubie, domu itp. znanych przebojów na tle odtwarzanego z nagrania akompaniamentu instrumentalnego bez warstwy wokalnej. Śpiewającemu może pomagać wyświetlanie tekstu na dowolnym medium (telewizor, monitor, projektor itp.). Ostatnio popularne stały się muzyczne gry komputerowe, które znacznie ułatwiają zabawę, jaką jest karaoke.
Wikipedia
IPA: ˌkaraˈɔkɛ, AS: karaoke
Wiktionary
tarcza grzbietowa pancerza żółwi; część pancerza skorupiaków pokrywająca górę i boki głowotułowia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zool. anat. twarda grzbietowa powłoka zewnętrzna ciała niektórych zwierząt;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: kaˈrapaks, AS: karapaks
Wiktionary
(1.1) pancerz
Wiktionary
przestarzale, rzadko: biały marmur wydobywany w okolicach Carrary, miasta we Włoszech; karrara, karara, karrar (rzadziej), marmur kararyjski, marmur karraryjski
SJP.pl
przestarzale: biały marmur wydobywany w okolicach Carrary, miasta we Włoszech; karrara, karar (rzadziej), karrar (rzadziej), marmur kararyjski, marmur karraryjski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Carrary
Wiktionary
(1.1) (…) Gdzie kararyjczyk w głąb zapuszcza bronę, (…)
(1.1) Pewien kararyjczyk próbował w nocy z 25 na 26 uwolnić 14 politycznych w więzieniach w Sarzanie osadzonych więźniów. Dał ognia z pistoletu do żołnierza na straży stojącego i ranił go niebezpiecznie w uda.
(1.1) Przypomniała mu się dumna dewiza kararyjczyków: „Carrara jest jedynyn miastem na świecie, które może sobie pozwolić na brukowanie swych ulic marmurem.”
Wiktionary
rzecz. Carrara ż., karara ż.
:: fż. kararyjka ż.
przym. kararyjski, karraryjski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Carrary
Wiktionary
rzecz. Carrara ż., karara ż.
:: fm. kararyjczyk m.
przym. kararyjski, karraryjski
Wiktionary
1. przymiotnik od: Carrara (miasto we Włoszech); karraryjski;
2. marmur kararyjski - biały marmur wydobywany w okolicach Carrary, miasta we Włoszech; karrara, karara, karrar (rzadziej), karar (rzadziej), marmur karraryjski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Carrarą, dotyczący Carrary
Wiktionary
rzecz. Carrara ż., kararyjczyk mos., kararyjka ż., karara
przym. karraryjski
Wiktionary
(1.1) karraryjski
Wiktionary
1. zdrobniale karaś;
2. o karasiu w południowo-wschodnich rejonach Polski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: karaś
(1.2) mały karaś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Latem łapaliśmy w stawie karaski.
Wiktionary
rzecz. karaś mzw.
przym. karasiowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
podobny do karasia
SJP.pl
przymiotnik od: karaś
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do karasia
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z karasiem, dotyczący karasia
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla karasia, mający cechy karasia
Wiktionary
rzecz. karaś mzw., karasek mzw.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
karaskać się:
1. dawniej: mieć kłopot z kimś, kogo nie można się pozbyć;
2. potocznie: kłopotać się, zmagać się
SJP.pl
przymiotnik od: karasek
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. jubilerska jednostka masy, równa 0,2 g;
2. dawniej: określenie zawartości czystego złota w stopach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jubilerska jednostka masy równa 0,2 g, stosowana do mierzenia masy kamieni szlachetnych i pereł;
(1.2) dawna miara zawartości złota w stopach – czyste złoto miało 24 karaty;
Wiktionary
Zobacz też: Karat – niemiecki zespół rockowy.
Karat – jednostka masy używana w jubilerstwie do określania masy kamieni i pereł, a także czystości złota (zawartości złota w stopie).
Wikipedia
(1.2) 24 karaty to czyste złoto.
Wiktionary
IPA: ˈkarat, AS: karat
Wiktionary
przym. karatowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Karatajami, dotyczący Karatajów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język karatajski;
Wiktionary
rzecz. Karataj m.
Wiktionary
japońska sztuka walki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sport. japońska sztuka walki;
Wiktionary
Karate (jap. 空手 karate) – sztuka walki i sport walki stworzone na Okinawie, jednej z Wysp Japońskich. Karate obejmuje swoim zasięgiem cały świat. Do chwili obecnej powstało ponad 100 stylów karate.
Jedyną organizacją odpowiedzialną za ruch sportowy karate i uznaną przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski jest Światowa Federacja Karate (WKF, z World Karate Federation).
Wikipedia
(1.1) Nie wzbudza również entuzjazmu znawców wprowadzenie do zawodów karate elementu rywalizacji w dziedzinie kata.
Wiktionary
IPA: kaˈratɛ, AS: karate
Wiktionary
rzecz. karateka mos.
Wiktionary
kobieta uprawiająca karate; karateka
SJP.pl
ubiór karateki; karategi
SJP.pl
ubiór karateki; karatega
SJP.pl
człowiek trenujący karate
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. osoba uprawiająca karate
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌkaraˈtɛka, AS: karateka
Wiktionary
rzecz. karate n.
Wiktionary
w jubilerstwie: miara zawartości czystego złota w stopie, gdzie 24 karaty to czyste złoto (99,99%)
SJP.pl
przymiotnik od: karat
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z karatem, dotyczący karatu
Wiktionary
rzecz. karat m.
Wiktionary
krzyż o dwóch poprzecznych ramionach: krótszym na górze i dłuższym na dole
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. chrześcijański krzyż z dwoma poprzeczkami (prawidłowo z górną nieco krótszą) stawiany w miejscu publicznym w związku z epidemią lub noszony jako talizman chroniący od chorób zakaźnych;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
1. pojazd przewożący trumnę ze zmarłym w dniu pogrzebu; wóz pogrzebowy;
2. dawniej: rodzaj wielkiego wozu towarowego, używanego w XVII i XVIII wieku;
3. w łowiectwie: wóz dostosowany do przewożenia ubitej zwierzyny; zwierzyniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pojazd do przewozu trumny ze zwłokami
(1.2) turyst. samochodowa przyczepa mieszkalna albo samochód z nadwoziem mieszkalnym
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: karawana
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Słońce jeszcze nie zaszło, gdy karawan z białym całunem i czarnym krzyżem wtoczył się w aleję cmentarza Vaugirard.
Wiktionary
1. grupa pojazdów jadąca w szyku;
2. grupa kupców na wielbłądach lub osłach, podróżująca przez pustynię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wielbłądzia ekspedycja transportowa lub pielgrzymkowa na pustyni;
(1.2) książk. przen. grupa obładowanych pojazdów poruszających się jeden za drugim
Wiktionary
Karawana (z کاروان "kârvân" ‘grupa podróżnych’) – grupa kupców podróżujących razem ze względów bezpieczeństwa lub ekonomicznych przez odludne tereny, wiodąca ze sobą juczne zwierzęta, zmotoryzowana lub piesza.
W Ameryce Północnej w XIX wieku wędrujący na zachód osadnicy formowali często – dla zabezpieczenia przed napadami Indian i pomocy wzajemnej na szlaku – karawany krytych wozów ( wagon train) złożone zazwyczaj z kilku do kilkudziesięciu pojazdów ciągniętych przez woły lub muły.
Wikipedia
(1.1) Miejscami wąwóz stawał się tak ciasny, że tylko dwa konie mogły iść w pobok, miejscami rozszerzał się w małe, okrągłe doliny otoczone jakby wysokimi kamiennymi murami, na których siedziały wielkie pawiany igrając z sobą, szczekając i pokazując karawanie zęby
Wiktionary
IPA: ˌkaraˈvãna, AS: karavãna
Wiktionary
rzecz. karawanseraj m.
przym. karawanowy
Wiktionary
przymiotnik od: karawaniarz
SJP.pl
zdrobnienie od: karawan
SJP.pl
caravaning;
1. turystyka polegająca na podróżowaniu samochodem z przyczepą kempingową
2. samochód przebudowany na wędrowny domek kempingowy
SJP.pl
osoba uprawiająca turystykę polegającą na podróżowaniu samochodem z przyczepą kempingową lub samochodem przebudowanym na wędrowny domek kempingowy; caravaningowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. masyw górski na pograniczu Słowenii i Austrii, część Południowych Alp Wapiennych;
Wiktionary
Karawanki (niem. "Karawanken", słoweń. "Karavanke") – pasmo górskie długości 120 km na pograniczu Słowenii i Austrii, część Południowych Alp Wapiennych. Jedno z najdłuższych pasm górskich w Europie.
Przecina je uskok, oddzielający dwie płyty tektoniczne: adriatycką od eurazjatyckiej. Geograficznie i geologicznie dzieli się na wyższe "Karawanki Zachodnie" oraz niższe "Karawanki Wschodnie".
Wikipedia
(1.1) Tunel leży na wysokości 1069 m n.p.m. i jest najniżej położonym przejazdem drogowym przez Karawanki.
Wiktionary
przymiotnik od: karawan, karawana
SJP.pl
w zachodniej i środkowej Azji: dom zajezdny, miejsce postoju karawany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. archit. zajazd stanowiący miejsce postoju karawan, mający pomieszczenia dla podróżnych wraz ze składami na towary;
Wiktionary
Karawanseraj, chan, chana ( کاروانسرای ‘zajazd dla karawan’) – dom zajezdny dla karawan lub miejsce postoju karawany z pomieszczeniami dla podróżnych, niszami chroniącymi przed słońcem, magazynem dla przechowania towarów, często o charakterze obronnym, budowany w krajach arabskich, Persji i Azji Środkowej.
Wikipedia
rzecz. karawana ż.
Wiktionary
(1.1) chan, chana
Wiktionary
średniowieczny trzy- lub czteromasztowy morski statek żaglowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. jednopokładowy, dwu- lub trójmasztowy żaglowiec o wysokich kasztelach, gładkim poszyciu i płytkim zanurzeniu, używany od XV do XVII wieku;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Pierwotne piętnastowieczne karawele portugalskie zazwyczaj wyposażone były głównie w żagle łacińskie.
Wiktionary
IPA: ˌkaraˈvɛla, AS: karavela
Wiktionary
przymiotnik od: karawela
SJP.pl
sukmana krakowska, dawniej rodzaj grubego sukna; kierezja
SJP.pl
przymiotnik od: karazja
SJP.pl
nakładać, wymierzać karę * formy trybu rozkazującego "karaj" itp. przestarzałe
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. ukarać, pokarać)
(1.1) wymierzać karę
Wiktionary
Karać (cyr. Караћ) – wieś w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej, w gminie Prnjavor. W 2013 roku liczyła 111 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Drobnych przestępców karano chłostą.
Wiktionary
IPA: ˈkarat͡ɕ, AS: karać
Wiktionary
rzecz. kara ż., karanie n., karalność ż., karność ż., karny mrz., ukaranie n., karniak mzw.
przym. karalny, karny
czas. pokarać dk., skarać dk., ukarać dk.
Wiktionary
ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Carassius carassius|Linnaeus|ref=tak., gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych;
(1.2) icht. ryba z gatunku karasi (1.1)
Wiktionary
(1.1) Karasie to ryby ciepłolubne i bardzo odporne na deficyt tlenowy, uważa się, że to ostatni gatunek, który padnie przy braku tlenu w wodzie.
(1.2) Zęby gardłowe karasia ustawione są w jednym szeregu.
Wiktionary
IPA: ˈkaraɕ, AS: karaś
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. karasek mzw.
przym. karasiowy
Wiktionary
(1.1) karaś pospolity
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. nacięcie, wycięty znak (kreska lub linia)
2. ryzy, granice
3. fale na włosach
4. (w materiałoznawstwie) najsłabsze miejsce w materiale; miejsce, w którym powstają pęknięcia materiału
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) małe nacięcie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: karp, AS: karp
Wiktionary
rzecz. karbowanie n., karbowaniec mrz., karbowy mos.
czas. karbować
Wiktionary
(1.1) bruzda, rowek, szczerba, wycięcie, wyżłobienie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w środkowej części Iraku, w pobliżu Eufratu;
Wiktionary
Karbala (arab. كربلاء, znana także pod nazwami "Kerbala", "Kerbela", "Karbila") – miasto w środkowej części Iraku, na Nizinie Mezopotamskiej, w pobliżu Eufratu, stolica muhafazy Karbala, zamieszkana przez około 1 mln osób[].
Wikipedia
przym. karbalski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Karbalą, dotyczący Karbali
Wiktionary
rzecz. Karbala ż.
Wiktionary
amid kwasu węglowego, końcowy produkt białkowej przemiany materii, wydalany w moczu i w pocie; mocznik, karbonamid
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny, diamid kwasu węglowego;
Wiktionary
przym. karbamidowy
Wiktionary
(1.1) mocznik
Wiktionary
przymiotnik od: karbamid
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biochem. związany z karbamidem, dotyczący karbamidu; zawierający karbamid
Wiktionary
(1.1) Narzędzia umyj rozpuszczalnikiem karbamidowym.
Wiktionary
rzecz. karbamid mrz.
Wiktionary
(1.1) mocznikowy
Wiktionary
pochodna nietrwałego kwasu karbaminowego
SJP.pl
pochodna nietrwałego kwasu karbaminowego
SJP.pl
Karbaminiany – grupa organicznych związków chemicznych – soli i estrów kwasu karbaminowego (#PATRZ) lub "N"-podstawionych kwasów karbaminowych (#PATRZ).
Przykładem soli może być karbaminian amonu powstający w reakcji amoniaku i dwutlenku węgla:
który w obecności wody rozpada się do wodorowęglanu amonu i amoniaku:
Wikipedia
grupa antybiotyków o szerokim spektrum
SJP.pl
Karbapenemy (ATC J 01 DH) – grupa antybiotyków β-laktamowych, spokrewnionych z penicylinami i cefalosporynami, lecz odrębnych chemicznie. Są pochodnymi tienamycyny, antybiotyku wytwarzanego przez żyjący w glebie drobnoustrój "Streptomyces cattleya".
Wikipedia
organiczny związek chemiczny stosowany jako insektycyd
SJP.pl
Karbaryl (metylokarbaminian 1-naftylu) – organiczny związek chemiczny z grupy karbaminianów stosowany głównie jako insektycyd. Handlowo dostępny pod nazwą "Sevin", jako produkt firmy Bayer. Odkryty i wprowadzony na rynek przez firmę Union Carbide w roku 1958. Pod koniec XX w. pozostawał trzecim najczęściej stosowanym insektycydem w ogrodach, uprawach rolnych i lasach.
Wikipedia
związek występujący w smole pogazowej, stosowany jako środek owadobójczy i do produkcji barwników
SJP.pl
Karbazol ("dibenzopirol", "difenylenoimina", "9-azafluoren") – organiczny związek chemiczny z grupy aromatycznych związków heterocyklicznych, o szkielecie analogicznym do fluorenu. Jest to związek trójpierścieniowy, występujący w smole pogazowej. Używany jest do produkcji barwników oraz w analizie chemicznej. Jest stosowany jako środek owadobójczy. Należy do chromoforów (λmax 256 nm, α ≥19000 w etanolu).
Wikipedia
związek będący połączeniem hemoglobiny z dwutlenkiem węgla
SJP.pl
karbica prążkówka - gatunek ćmy z rodziny garbatkowatych
SJP.pl
Ka
Wikipedia
węglik wapnia stosowany w przemyśle chemicznym do produkcji acetylenu i azotniaku
SJP.pl
związek węgla z metalem lub półmetalem; węglik
SJP.pl
potocznie: lampa górnicza wytwarzająca światło dzięki palącemu się acetylenowi, otrzymywanemu w wyniku działania wody na karbid; karbidówka
SJP.pl
wytwórnia karbidu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wytwórnia karbidu
Wiktionary
IPA: ˌkarbʲiˈdɔvʲɲa, AS: karbʹidovʹńa
Wiktionary
rzecz. karbid
przym. karbidowy
Wiktionary
przymiotnik od: karbid
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z karbidem; zawierający karbid
Wiktionary
rzecz. karbidówka ż., karbid mrz., karbidownia ż.
Wiktionary
węglik wapnia stosowany w przemyśle chemicznym do produkcji acetylenu i azotniaku
SJP.pl
potocznie: marna wódka wyprodukowana z użyciem karbidu; karbidówka
SJP.pl
potocznie:
1. lampa górnicza wytwarzająca światło dzięki palącemu się acetylenowi, otrzymywanemu w wyniku działania wody na karbid; karbidka;
2. marna wódka wyprodukowana z użyciem karbidu; karbidówa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. lampa gazowa, w której paliwem jest karbid (węglik wapnia), który pod wpływem wody wydziela palny acetylen;
(1.2) wojsk. hist. prymitywny granat wykonywany rzemieślniczo z lamp karbidowych;
Wiktionary
(1.1) Zrezygnowany, ostatecznie zgasił karbidówkę, która dawała już bardzo mało światła.
Wiktionary
rzecz. karbid m.
:: zdrobn. karbidka ż.
przym. karbidowy
Wiktionary
(1.1) lampa acetylenowa, lampa karbidowa, gwara. karbidka
Wiktionary
Karbieniec ("Lycopus") – rodzaj roślin należących do rodziny jasnotowatych. Obejmuje 14–19 gatunków. Występują one w większości w strefie umiarkowanej na półkuli północnej, poza tym we wschodniej Australii i jako introdukowane w Nowej Zelandii. Do polskiej flory zaliczane są dwa gatunki – karbieniec pospolity "L. europaeus" i karbieniec wyniosły "L. exaltatus".
Wikipedia
1. mały karb;
2. symetryczne wygięcie włosia wełny na całej jego długości;
3. strug do heblowania w karby
SJP.pl
Ka
Wikipedia
1. mały karb;
2. symetryczne wygięcie włosia wełny na całej jego długości;
3. strug do heblowania w karby
SJP.pl
przyrząd mierzący ilość karbików w celu ustalenia grubości wełny; karbinkomierz
SJP.pl
zdolność włókien wełnianych do tworzenia karbików
SJP.pl
o wełnie: układający się w karbiki, pofałdowany
SJP.pl
wyrzynać karbiki w drzewie; ozdabiać coś karbikami; skręcać w karbiki sztuczne włókno
SJP.pl
śląski kotlet mielony przygotowywany tradycyjnie z mięsa wieprzowego; karminadel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. kotlet mielony z mięsa gotowanego w zupie;
Wiktionary
(1.1) Dziś na obiad bydą karbinadle.
Wiktionary
(1.1) karminadel, kardinadel
Wiktionary
przyrząd mierzący ilość karbików, w celu ustalenia grubości wełny; karbikomierz
SJP.pl
przymiotnik od: karbinol
SJP.pl
ciężki jon powstały z izotopu węgla na skutek pozbawienia go jednego lub więcej elektronów, stosowany wraz z innymi tego typu jonami w akceleratorach do przeprowadzania reakcji jądrowych
SJP.pl
przymiotnik od: karbion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. przestarzała, wyeksploatowana rzecz
(1.2) środ. przestępcze bimber
Wiktionary
IPA: ˌkarbʲiˈtuva, AS: karbʹituva
Wiktionary
rzecz. karbitownik
Wiktionary
jon z ładunkiem ujemnym skupionym na atomie węgla
SJP.pl
Karboanion – anion, w którym ładunek ujemny znajduje się na jednym lub więcej atomach węgla. Karboanion ma nadmiarową wolną parę elektronową i z tego powodu wykazuje silne własności nukleofilowe i zasadowe. Zazwyczaj cząsteczki karboanionów mają geometrię piramidy trygonalnej. Podobnie jak karbokationy, wolne rodniki i karbeny, karboaniony stanowią jeden z głównych typów nietrwałych organicznych związków pośrednich.
Wikipedia
Karbochemia – dział chemii, który obejmuje badania węgli kopalnych jako surowca dla przemysłu chemicznego.
Wikipedia
materiał wybuchowy, mieszanina 90% nitrogliceryny i 10% węgla korkowego
SJP.pl
produkt kondensacji i polimeryzacji węglowodorów, powstających w wyniku utleniania i termicznego rozkładu olejów i paliw
SJP.pl
jon z ładunkiem dodatnim skupionym na atomie węgla; jon karboniowy
SJP.pl
Karbokation – kation, w którym elektryczny ładunek dodatni jest zlokalizowany na jednym lub kilku atomach węgla.
Wikipedia
hemoglobina tlenkowęglowa; połączenie hemoglobiny z tlenkiem węgla, przez co traci ona swoje właściwości wiązania i transportu tlenu
SJP.pl
Karboksyhemoglobina (HbCO) – związek kompleksowy hemoglobiny i tlenku węgla. W sposób samoistny powstaje w niewielkich ilościach w krwi podczas oddychania, natomiast w większych ilościach przy zatruciach, na przykład czadem. Zasadniczym efektem jej obecności jest hamowanie transportu tlenu do tkanek.
Wikipedia
w chemii: reakcja polegająca na przyłączeniu cząsteczki dwutlenku węgla, w wyniku czego powstaje kwas karboksylowy
SJP.pl
Karboksylacja – reakcja chemiczna polegająca na przyłączeniu dwutlenku węgla (CO2) do innej cząsteczki chemicznej, z wykorzystaniem energii uzyskanej z defosforylacji ATP. Jest ona katalizowana przez karboksylazy (w których koenzym stanowi zazwyczaj biotyna).
Wikipedia
enzym katalizujący przyłączenie dwutlenku węgla z utworzeniem grupy karboksylowej
SJP.pl
enzym katalizujący przyłączenie dwutlenku węgla z utworzeniem grupy karboksylowej
SJP.pl
Karboksylazy – enzymy należące do klasy ligaz, katalizują powstawanie wiązań chemicznych węgiel-węgiel (C-C) pomiędzy cząsteczkami przy użyciu energii w postaci ATP. Karboksylaza pirogronianowa katalizuje przyłączenie dwutlenku węgla do pirogronianu – tworzenie szczawiooctanu.
Wikipedia
przymiotnik od: karboksyl
SJP.pl
enzym trawienny, egzopeptydaza
SJP.pl
Karboksypeptydaza – enzym trawienny, egzopeptydaza, metaloproteina – zawiera jon cynku w miejscu aktywnym.
Działa na łańcuchy peptydowe katalizując odczepienie C-końcowych aminokwasów w łańcuchu, szczególnie jeśli w łańcuchu bocznym aminokwasu występuje pierścień aromatyczny bądź rozbudowany łańcuch alifatyczny.
Wikipedia
enzym trawienny, egzopeptydaza
SJP.pl
Karboksypeptydazy (EC number 3.4.16 – 3.4.18) – grupa enzymów hydrolizujących C-końcowe wiązanie peptydowe. U zwierząt (w tym u człowieka) i roślin znajduje się kilka typów karboksypeptydaz, związanych z różnymi funkcjami zależnymi od katabolizmu dojrzewania białek[].
Wikipedia
zabieg polegający na wstrzyknięciu medycznego dwutlenku węgla pod skórę
SJP.pl
Karboksyterapia – zabieg medycyny estetycznej, który ma na celu poprawę niedoskonałości skórnych. Podczas zabiegu wykorzystywany jest dwutlenek węgla, który pozwala w małoinwazyjny sposób poprawić wygląd skóry na całym ciele. Karboksyterapia spowalnia procesy starzeniowe oraz pobudza krążenie. Jest polecanym zabiegiem dla osób, które chcą pozbyć się cellulitu, blizn pozabiegowych oraz rozstępów.
Wikipedia
wodny roztwór fenolu, używany jako środek odkażający
SJP.pl
środek owadobójczy otrzymywany ze smoły węglowej
SJP.pl
olej otrzymywany ze smoły węglowej, służący do impregnacji drewna
SJP.pl
Karbolineum (olej antracenowy, olej zielony) – brunatna, oleista ciecz o charakterystycznym zapachu, o ciężarze właściwym 1,09–1,12, temperaturze zapłonu powyżej 100 °C i temperaturze wrzenia powyżej 270 °C.
Jest jednym z końcowych (wysokowrzących) produktów suchej destylacji smoły węglowej (karbolineum węglowe) lub smoły drzewnej (karbolineum drzewne – liściaste lub iglaste). Stanowi mieszaninę związków aromatycznych (m.in. naftalenu, antracenu i fenoli).
Wikipedia
przymiotnik od: karbolina
SJP.pl
dział fabryki, w którym przerabia się fenole
SJP.pl
przymiotnik od: karbol
SJP.pl
okres ery paleozoicznej ok. 345 - ok. 280 mln lat temu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. piąty okres geologiczny paleozoiku;
(1.2) pot. włókno węglowe, a także materiały kompozytowe wykonane z jego dużym udziałem;
Wiktionary
Karbon
System karboński wydzielili William Conybeare i William Phillips w 1822 roku na podstawie badań osadów Anglii i Walii. Nazwa pochodzi od łacińskiej nazwy węgla – "carbo", ze względu na występowanie najbardziej charakterystycznego osadu w tym systemie – węgla kamiennego.
Wikipedia
(1.1) Belemnity pojawiły się w karbonie, a wymarły w eocenie.
(1.2) […] karbon ma genialne właściwości w przenoszeniu ciężaru, przez co świetnie sprawdza się w lotnictwie […]
Wiktionary
IPA: ˈkarbɔ̃n, AS: karbõn
Wiktionary
(1.1)
przym. karboński
(1.2)
przym. karbonowy
Wiktionary
pieczeń z rusztu; carbonada
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wersja regionalizmu → karmonada (schab)
Wiktionary
IPA: ˌkarbɔ̃ˈnada, AS: karbõnada
Wiktionary
minerał, drobnoziarnista odmiana diamentu
SJP.pl
Ka
Wikipedia
amid kwasu węglowego, końcowy produkt białkowej przemiany materii, wydalany w moczu i w pocie; karbamid, mocznik
SJP.pl
członek tajnego stowarzyszenia politycznego z początku XIX wieku, walczącego o niepodległość i zjednoczenie Włoch; węglarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. członek tajnego stowarzyszenia, założonego we Włoszech na początku XIX w., zorganizowanego na wzór masonerii, walczącego o zjednoczenie kraju;
Wiktionary
rzecz. karbonaryzm mrz.
:: fż. karbonarystka ż.
przym. karbonarski
Wiktionary
(1.1) węglarz
Wiktionary
przymiotnik od: karbonar
SJP.pl
dawniej: węglan - sól kwasu węglowego
SJP.pl
skała magmowa zbudowana w ponad 50% z węglanów
SJP.pl
Karbonatyzacja (uwęglanowienie), twardnienie wapna – reakcja chemiczna między kwasem węglowym a minerałami.
Jest to jeden z najbardziej rozpowszechnionych procesów wietrzenia chemicznego ze względu na wszechobecność dwutlenku węgla rozpuszczonego w wodach mających kontakt z powietrzem. Dwutlenek węgla w wodzie tworzy kwas węglowy, co powoduje, że świeża woda deszczowa ma zawsze odczyn lekko kwaśny.
Wikipedia
przymiotnik od: karbonatyzacja
SJP.pl
górniczy materiał wybuchowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mieszanina wybuchowa używana dawniej w górnictwie i budownictwie, będąca odmianą dynamitu, w której część nitrogliceryny zastąpiono azotanem baru, przez co materiał staje się stabilniejszy i bezpieczniejszy od zwykłego dynamitu
Wiktionary
Karbonit – materiał wybuchowy amonowo-saletrzany, stosowany w kopalniach węglowych, w których występuje pył węglowy.
Wikipedia
1. wzbogacać substancje organiczne w węgiel; uwęglać;
2. usuwać chemicznie zanieczyszczenia z tkanin lub z surowej wełny przeznaczonej do przędzenia;
3. nasycać jakiś napój dwutlenkiem węgla;
4. uzależniać od źródeł energii wydzielających dwutlenek węgla
SJP.pl
przymiotnik od: karbon
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) pot. wykonany z włókna węglowego (karbon), dotyczący włókna węglowego
Wiktionary
(1.1) Rama karbonowa, znana również jako rama z włókna węglowego, to produkt zaawansowanej technologii stosowanej w produkcji rowerów.
Wiktionary
rzecz. karbon m.
Wiktionary
dwuwartościowa grupa składająca się z jednego atomu węgla i jednego atomu tlenu, charakterystyczna dla ketonów; grupa karbonylowa
SJP.pl
Karbonylki – nieorganiczne związki kompleksowe, w których ligandem jest tlenek węgla, stosowane w chemii metaloorganicznej. Nazwę karbonylek stosuje się także na określenie samego ligandu karbonylkowego, CO (nie należy mylić go z organiczną grupą karbonylową).
Wikipedia
przyłączać tlenek węgla do cząsteczek związku chemicznego, z wytworzeniem głównie kwasów karboksylowych i ich estrów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|karbonylować.
Wiktionary
Karbonylowanie – rodzaj reakcji chemicznej polegającej na przyłączeniu cząsteczki tlenku węgla do innego indywiduum cząsteczkowego, w wyniku czego powstają głównie kwasy karboksylowe i ich estry.
Wikipedia
czas. karbonylować
Wiktionary
przyłączać tlenek węgla do cząsteczek związku chemicznego, z wytworzeniem głównie kwasów karboksylowych i ich estrów
SJP.pl
przymiotnik od: karbonyl
SJP.pl
węglik krzemu, stosowany jako materiał ognioodporny i formierski
SJP.pl
przymiotnik od: karborund
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wykonany z karborundu, zawierający karborund; związany z karborundem
Wiktionary
rzecz. karborund mrz.
Wiktionary
Karboryzator – środek w postaci stałej lub gazowej, będący źródłem węgla w procesie nawęglania stali.
Jako stały karboryzator stosuje się tzw. proszek do nawęglania. Jest to mieszanina węgla drzewnego w postaci granulek o średnicy kilku mm oraz intensyfikatorów. Jako intensyfikatory przyspieszające nawęglanie stosuje się węglan baru oraz węglan sodu, których zawartość w świeżym proszku do nawęglania wynosi 10-30%.
Wikipedia
przymiotnik od: karboryzator
SJP.pl
dawna waluta ukraińska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. monet. waluta na Ukrainie w latach 1918–1920, 1942–1944, 1992–1996;
Wiktionary
Karbowaniec (również karbowaneć, ukr. карбованець) – jednostka pieniężna Ukrainy w latach 1918–1920, 1942–1944 i 1992–1996.
Wikipedia
rzecz. karb m., karbowanie n.
czas. karbować ndk.
przym. karbowany, karbowańcowy
Wiktionary
(1.1) kupon (1992-1996)
Wiktionary
1. nacinać coś, robić na czymś karby, nacięcia, znaki;
2. układać w fale, fałdować lub marszczyć
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) robić na czym karby
(1.2) układać w karby
(1.3) fałdować lub marszczyć
Wiktionary
(1.1) Murzyni z dalekich zakątków Afryki karbowali na kijach swoje znaki oddając w ten sposób swój głos za pokojem.
(1.1) Owóż, gdy śniegi spadły, obliczano żubry w ten sposób, że każdy młodszy leśnik karbował na kiju wedle śladów wszystkie sztuki, które weszły do jego ostępu lub z niego wyszły.
(1.1) Po jednej stronie kija karbowano pieniężną wartość materyałów sic. [materiałów] wydanych na kredyt, po drugiej sumy na ten dług uiszczone[,] [a u końca kija wisiała kartka, na której było wypisane nazwisko klienta.] Taka[ ]to była ówczesna książkowość [księgowość] kupiecka, [praktykowana w całej Europie przez wiele wieków, a z której się później wywiązała buchhalterya sic. [buchalteria] podwójna, używana dzisiaj powszechnie.]
Wiktionary
rzecz. karb mrz., karbowaniec mrz., karbowy mos.
Wiktionary
(1.1) wycinać, znaczyć
(1.2) kręcić
(1.3) marszczyć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
potocznie: rodzaj lokówki, przyrząd do układania włosów w fale; gofrownica
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
młot służący do obrabiania kamieni; dłutownik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ karbowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: urzędnik dworski nadzorujący roboty polne; karbownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. nadzorca robotników rolnych w majątku dworskim, prowadził rejestr ich pracy;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
rzecz. karb mrz., karba ż., karbnik mrz., karbaria ż.
czas. karbować ndk., karbić ndk.
przym. karbowany
Wiktionary
(1.1) war. karbownik
Wiktionary
przymiotnik od: karbon
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geol. dotyczący karbonu, występujący, powstały w karbonie
Wiktionary
IPA: karˈbɔ̃j̃sʲci, AS: karbõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. karbon m.
Wiktionary
organiczny związek chemiczny stosowany w lekach uspokajających i nasennych
SJP.pl
Ka
Wikipedia
przymiotnik od: karbromal
SJP.pl
1. minerał z grupy granatów, ciemnoczerwona odmiana almandynu, kamień półszlachetny wykorzystywany w jubilerstwie;
2. ropne zapalenie torebek włosowych przechodzące na tkankę podskórną; czyrak mnogi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. poet. bliżej nieokreślony kamień szlachetny barwy czerwonej (np. rubin, granat)
(1.2) stpol. drogi kamień (niezależnie od koloru)
(1.4) med. wet. wąglik, antraks
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1-2) Pewnego razu (Dorian Gray) rozpoczął studia nad klejnotami (…) Posiadał znaczne zbiory: oliwkowy aleksandryt, czerwieniejący w świetle lampy, chryzoberyle, o cienkich jak niteczki srebrnych żyłkach, perydoty, koloru pistacji, różowe i winnożółte topazy, karbunkuły z płomiennego szkarłatu o drżących czteropromiennych gwiazdach, purpurowe granaty, zielone hiacynty…
(1.1-2) Uczynił też napierśnik robotą haftarską, według roboty naramiennika, ze złota, z hijacyntu, i z szkarłatu, i z karmazynu dwa kroć farbowanego, i z białego jedwabiu kręconego (…) I nasadzili weń cztery rzędy kamienia tym porządkiem: sardyjusz, topazyjusz i szmaragd w rzędzie pierwszym. A w drugim rzędzie: karbunkuł, szafir i jaspis (…) wszystkie osadzone w złoto w rzędziech swych.
Wiktionary
IPA: karˈbũŋkuw, AS: karbũŋkuu̯
Wiktionary
przym. karbunkułowy
Wiktionary
(1.1) daw. iskrzyk
(1.3) czyrak mnogi, czyrak gromadny
(1.4) wąglik, antraks, czarna krosta, daw. Żydówka, gwara. Żydka, gwara. Żydowicka
Wiktionary
przymiotnik od: karbunkuł
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest./poet. przym. od karbunkuł
(1.2) med. przym. od karbunkuł
Wiktionary
IPA: ˌkarbũŋkuˈwɔvɨ, AS: karbũŋkuu̯ovy
Wiktionary
rzecz. karbunkuł m.
Wiktionary
mieszanie paliwa płynnego z powietrzem w celu otrzymania mieszanki palnej
SJP.pl
urządzenie do wytwarzania mieszanki paliwa i powietrza w silnikach; gaźnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. gaźnik, urządzenie do wytwarzania mieszanki paliwa i powietrza w silnikach spalinowych z zapłonem iskrowym
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Silnik składa się z karburatora, tłoków, wału, chłodnicy i wielu innych elementów.
(1.1) Wadliwy karburator raz za razem zalewał silnik.
Wiktionary
IPA: ˌkarbuˈratɔr, AS: karburator
Wiktionary
(1.1) gaźnik
Wiktionary
przymiotnik od: karburator
SJP.pl
dokonywać karburacji
SJP.pl
dawniej: określony porządek, ryzy, dyscyplina; dziś tylko w związku frazeologicznym: wziąć, ująć kogoś w karby - poddać kogoś dyscyplinie, rygorom
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj długich szczypiec żelaznych do karbowania włosów
SJP.pl
Karbówka – osada warmińska w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie lidzbarskim, w gminie Lubomino.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
dawniej, środowiskowo; cela karna w więzieniu pozbawiona okien i pryczy; karcer
SJP.pl
skrót od: karciany (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wyrażanie dezaprobaty względem osoby
Wiktionary
(1.1) Dla odstępcy od drogi surowa jest kara, / kto karcenia nie znosi, ten umrze.
(1.1) Wykład dotyczył regulacji prawnych związanych z karceniem małoletnich w prawie polskim.
Wiktionary
rzecz. skarcenie n.
czas. karcić ndk., karcić się ndk., skarcić dk.
Wiktionary
(1.1) ganienie, krytykowanie
Wiktionary
1. cela karna w więzieniu pozbawiona okien i pryczy;
2. dawniej: kara polegająca na zatrzymaniu ucznia w szkole po lekcjach;
3. dawniej: miejsce odsiadywania kary w szkołach średnich i wyższych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) więz. karna cela więzienna bez pryczy i często bez okna
(1.2) więz. kara przebywania w celi bez pryczy
(1.3) przest. kara zostawania ucznia w szkole po lekcjach
(1.4) przest. miejsce, gdzie za karę uczeń przebywał w szkole po zajęciach
Wiktionary
Karcer ( carcer) – cela więzienna o znacznie surowszych warunkach, małej powierzchni, często pozbawiona otworów okiennych i jakiegokolwiek cywilizowanego miejsca do snu. Umieszczenie więźnia w karcerze stanowi dodatkową karę za przewinienia.
W tej chwili w Polsce nie jest to stosowany środek dodatkowego karania, zastąpiła go kara celi izolacyjnej. Mylony jest niekiedy ze środkiem przymusu bezpośredniego – celą zabezpieczającą.
Wikipedia
(1.1) cela odosobnienia, izolatka, nora, separatka
(1.2) izolacja, oddzielenie, odosobnienie
(1.3) koza
(1.4) izolatka
Wiktionary
przymiotnik od: karcer
SJP.pl
rodzaj dinozaurów z podrzędu teropodów
SJP.pl
Karcharodontozaur ("Carcharodontosaurus") – rodzaj teropoda z rodziny Carcharodontosauridae. Jego nazwa oznacza "jaszczur o zębach rekina" ( καρχαρος "karkharos" „zębaty, ostro-zęby”; οδους "odous", οδοντος "odontos" „ząb”; σαυρος "sauros" „jaszczurka”).
Wikipedia
rodzaj dinozaurów z podrzędu teropodów
SJP.pl
Karcharodontozaury (Carcharodontosauridae, gr. „jaszczury rekinozębe”) – rodzina dużych teropodów z grupy tetanurów. Została ustanowiona w 1931 przez Ernsta Stromera. Obecnie stanowi jedną z podgrup karnozaurów. Obejmuje ona jedne z największych mięsożerców wszech czasów: giganotozaura, mapuzaura, karcharodontozaura i tyranotytana. Wszystkie te teropody dorównywały rozmiarami tyranozaurowi, a niektóre nawet go przewyższały.
Wikipedia
[czytaj: karcher lub kercher] marka myjek ciśnieniowych i firma; Karcher
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Karchowice (niem. "Karchowitz") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie tarnogórskim, w gminie Zbrosławice.
Integralną częścią Karchowic jest Wygiełzów.
Wikipedia
środowiskowo: stół do gry w karty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mebl. stolik do gry w karty z rozkładanym blatem o kształcie prostokątnym lub okrągłym, często wyłożonym skórą albo suknem
Wiktionary
(1.1) Długie godziny dnia i nocy spędzał przy pokrytym zielonym suknem karciaku.
Wiktionary
rzecz. karta ż., karty nmos., karciarz m., karciara ż., kartka ż.
przym. karciany, kartkowy
Wiktionary
potocznie: gra karciana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. gra karciana, najczęściej w odniesieniu do gry komputerowej
(1.2) środ. eduk. dodatkowa godzina (poza ustalonym pensum) realizowana w ramach Karty Nauczyciela
Wiktionary
(1.1) Rdzeniem każdej karcianki są oczywiście karty i to one decydują o tym, jak będziecie sobie radzić w trakcie walki. Ta może być trudna, wręcz niemożliwa do wygrania, gdy macie źle złożoną talię.
Wiktionary
rzecz. karta ż.
przym. karciany
Wiktionary
(1.2) godzina karciana, hallówka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący kart do gry, gier w karty
Wiktionary
(1.1) Producent dołączył do programu grę karcianą typu Piotruś, oczywiście z wizerunkami bohaterów programu - miejsce tradycyjnego Piotrusia zajął Gargamel.
Wiktionary
IPA: karʲˈt͡ɕãnɨ, AS: karʹćãny
Wiktionary
rzecz. karta ż., karciak mrz., karciarz mos., karty nmos., karcianka ż.
przym. kartonowy
Wiktionary
kobieta regularnie grająca w karty; karciarka
SJP.pl
kobieta regularnie grająca w karty; karciara
SJP.pl
przymiotnik od: karciarz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) karc. związany z karciarzem, dotyczący karciarzy
Wiktionary
rzecz. karciarz mos., karciarka ż., karciara ż., karciarstwo n., karta ż., karty nmos.
przym. kartowy
Wiktionary
nałogowe granie w karty; kartograjstwo
SJP.pl
nałogowy gracz w karty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. człowiek namiętnie, nałogowo grający w karty
Wiktionary
IPA: ˈkarʲt͡ɕaʃ, AS: karʹćaš
Wiktionary
rzecz. karta ż., karty nmos., karcięta blp., kartka ż., karton m., karciarstwo n.
:: fż. karciara ż., karciarka ż.
przym. karciany, karciarski
Wiktionary
(1.1) daw. kartownik
Wiktionary
Karcino – wieś sołecka w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Kołobrzeg.
Oś miejscowości stanowi droga powiatowa nr 3355Z do Kołobrzegu o długości 15 km. Z Karcina odchodzi także droga powiatowa nr 0253Z[] do Nowogardka o długości 8,6 km.
Wikipedia
chorobliwy lęk przed zachorowaniem na raka (nowotwór); karcynofobia, kancerofobia, rakofobia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. psych. zob. kancerofobia.
Wiktionary
(1.1) karcynofobia
Wiktionary
zewnętrzny czynnik rakotwórczy; carcinogen; kancerogen
SJP.pl
mechanizm wywoływania nowotworów; kancerogeneza, karcynogeneza
SJP.pl
zdolność do wywoływania nowotworów; kancerogenność, rakotwórczość, karcynogenność, onkogenność
SJP.pl
powodujący powstawanie nowotworów; rakotwórczy, kancerogenny, onkogenny, karcynogenny
SJP.pl
lampa elektronowa o fali wstecznej, stosowana jako generator mikrofalowy
SJP.pl
Karcinotron – generacyjna lampa mikrofalowa będąca rodzajem lampy o fali wstecznej. W karcinotronie jeden z końców linii opóźniającej jest zakończony tłumikiem, na drugim końcu znajduje się prowadnica wyjściowa odprowadzająca moc generowaną. Wyróżnia się dwa rodzaje karcinotronów: typu O (pole magnetyczne skierowane równolegle do osi lampy) oraz typu M (z polem magnetycznym poprzecznym względem osi lampy). Zaletą tego typu lamp jest możliwość zmiany częstotliwości generowanej w szerokim zakresie.
Wikipedia
(zwykle w liczbie mnogiej) potocznie o karcie do gry
SJP.pl
1. ganić, karać;
2. rzadkie: karcić się - ganić się, karać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. skarcić)
(1.1) udzielać nagany
czasownik zwrotny niedokonany karcić się (dk. skarcić się)
(2.1) ganić samego siebie
Wiktionary
rzecz. karcenie n.
Wiktionary
(1.1) besztać, ganić, strofować, upominać
Wiktionary
żartobliwie o kartach do gry
SJP.pl
chorobliwy lęk przed zachorowaniem na raka (nowotwór); karcinofobia, kancerofobia, rakofobia
SJP.pl
zewnętrzny czynnik rakotwórczy; kancerogen
SJP.pl
proces prowadzący do powstania nowotworu; kancerogeneza, karcinogeneza
SJP.pl
Karcynogeneza też kancerogeneza lub nowotworzenie – zmiany zachodzące w komórce organizmu, prowadzące do powstania nowotworu. Jest to wieloetapowy proces zachodzący na poziomie DNA komórki. Wyróżnia się w nim trzy (czasem cztery) złożone etapy: inicjację, promocję i progresję. Kancerogeneza jest najczęściej wywoływana czynnikami rakotwórczymi, takimi jak: nadfiolet, wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne czy niektóre wirusy. "Osobny artykuł: Czynnik rakotwórczy."
Wikipedia
zdolność do wywoływania nowotworów; kancerogenność, karcinogenność, rakotwórczość, onkogenność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. rakotwórczość.
Wiktionary
(1.1) Konieczne są niezawodne i ostre metody kontroli potencjalnych leków, zwłaszcza na karcynogenność i teratogenność.
Wiktionary
rzecz. karcynogen m.
przym. karcynogenny
przysł. karcynogennie
Wiktionary
powodujący powstawanie nowotworów; rakotwórczy, kancerogenny, onkogenny, karcinogenny
SJP.pl
zoolog badający skorupiaki
SJP.pl
dział zoologii, nauka o skorupiakach
SJP.pl
Karcynologia (gr. καρκίνος "karkínos" – rak, oraz λόγος "logos" – nauka) "malacostracologia, crustaceologia" lub "crustalogia" – dział zoologii zajmujący się badaniem skorupiaków. Obejmuje nauki bardziej wyspecjalizowane, np. astakologię – naukę o rakach (nadrodzinie "Astacoidea").
Wikipedia
przymiotnik od: karcynologia
SJP.pl
pniak i korzenie pozostałe po ścięciu drzewa; karpa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pniak (część nadziemna), który pozostaje po ścięciu drzewa, wraz z korzeniami (częścią podziemną)
(1.2) daw. reg-pl|Kresy. krzak
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po ścięciu drzewa w ogrodzie pozostał brzydki karcz.
Wiktionary
IPA: kart͡ʃ, AS: karč
Wiktionary
rzecz. karczowisko m., karczunek m., karczowisko n., karczownik m., karczownica ż., karczowanie n., wykarczowanie n.
czas. karczować ndk., wykarczować dk.
przym. karczowy, karczowniczy
ims. wykarczowany
Wiktionary
(1.1) karpa
Wiktionary
1. zdrobnienie od: kark;
2. górna, doszyta część bluzki, koszuli, spodni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. kulin. mięso z karku zwierzęcego
(1.2) pot. zdrobn. od kark
(1.3) kraw. górna część bluzki, sukienki itp., do której doszyta jest pozostała część
Wiktionary
IPA: ˈkart͡ʃɛk, AS: karček
Wiktionary
rzecz. karczycho n., kark mrz., karkówka ż.
Wiktionary
(1.1) karkówka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. ordynarność, wulgarność, prostackość;
2. rzadko: cecha czegoś związanego z karczmą
SJP.pl
ordynarny, wulgarny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) charakteryzujący się grubiaństwem i ordynarnością
przymiotnik relacyjny
(2.1) przest. dotyczący karczmy
Wiktionary
rzecz. karczma ż., karczemka ż., karczmisko n., karczmarz m., karczmarka ż., karczmarzówna ż.
przysł. karczemnie
Wiktionary
(1.1) ordynarny, wulgarny, grubiański
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Karczew – miasto w Polsce położone w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim, na prawym brzegu Wisły, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Karczew. Miasto należy do aglomeracji warszawskiej.
Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 10 271 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈkart͡ʃɛf, AS: karčef
Wiktionary
mieszkaniec Karczewa
SJP.pl
mieszkanka Karczewa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Karczew
SJP.pl
Zobacz też: Karczewski.
Karczewski ("Poraj odmienny I, Rosa, Różyc") – polski herb szlachecki z nobilitacji, odmiana herbu Poraj.
Wikipedia
gospoda na wsi; zajazd; oberża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gospoda na wsi;
Wiktionary
Zobacz też: Karczma w innych znaczeniach tej nazwy.
Karczma (również austeria, oberża, zajazd, gospoda, gościniec) – budynek służący jako miejsce spotkań i wyszynku oraz czasami jako dom zajezdny przeznaczony dla podróżnych.
Wikipedia
(1.1) Siedziało dwóch takich typów spod ciemnej gwiazdy w karczmie i coś tam mruczeli niespokojnie.
Wiktionary
IPA: ˈkart͡ʃma, AS: karčma
Wiktionary
rzecz. karczmarz m., karczmarka ż., karczmarzówna ż., karczemnik m.
przym. karczemny
Wiktionary
(1.1) arenda, austeria, gospoda, knajpa, oberża, szynk, tawerna, zajazd; reg. śl. arynda, reg. śl. harynda
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: karczmarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: karczmarka
Wiktionary
IPA: ˌkart͡ʃmaˈrɛt͡ʃka, AS: karčmarečka
Wiktionary
rzecz. karczmarzówna ż., karczmarka ż.
Wiktionary
kobieta pracująca w karczmie; kobieta posiadająca karczmę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta prowadząca karczmę
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zaraz za nim do izby weszła karczmarka.
Wiktionary
rzecz. karczma ż.
:: fm. karczmarz m.
:: zdrobn. karczmareczka ż.
przym. karczemny
Wiktionary
(1.1) oberżystka, reg. śl. szynkierka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zajęcie polegające na prowadzeniu karczmy
Wiktionary
rzecz. karczmarz mos.
Wiktionary
osoba prowadząca karczmę, właściciel gospody; oberżysta, szynkarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. mężczyzna prowadzący karczmę
Wiktionary
(1.1) Karczmarzu, polej wina!
Wiktionary
rzecz. karczma ż., karczmarstwo n.
:: fż. karczmarka ż.
czas. karczmarzyć ndk.
przym. karczemny
Wiktionary
(1.1) oberżysta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) córka karczmarza
Wiktionary
(1.1) — Jam pielgrzym w drodze — spokojnie odrzekł Jakub i zauważył, iż nie ma karczmarzówny.
Wiktionary
rzecz. karczmarz, karczmarzowa, karczmarka, karczmareczka, karczma
przym. karczmarzowy, karczemny
Wiktionary
zgrubienie od: karczma
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Karczmiska Pierwsze (wieś w Polsce)
SJP.pl
zgrubienie od: karczma
SJP.pl
Karczmisko – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Czarna Białostocka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Matki Bożej Anielskiej w Czarnej Wsi.
Wikipedia
1. dwuletnia roślina o jadalnych koszyczkach kwiatowych
2. motyw w architekturze, wyglądem przypominający tę roślinę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Cynara scolymus|ref=tak., rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych;
(1.2) spoż. jarzyna z jadalnego pąku kwiatowego karczocha (1.1)
Wiktionary
Karczoch ("Cynara") – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Obejmuje 10 gatunków. Rośliny te występują na Wyspach Kanaryjskich i w basenie Morza Śródziemnego – w południowej Europie (na tym kontynencie rośnie 7 gatunków), w północnej Afryce i w południowo-zachodniej Azji (na wschodzie po Iran).
Wikipedia
(1.1) Uprawą karczocha zajmują się głównie kraje Europy Południowej.
(1.2) Karczochy nie tylko korzystnie wpływają na pracę naszej wątroby, ale pomagają też w regeneracji jej komórek.
Wiktionary
IPA: ˈkart͡ʃɔx, AS: karčoχ
Wiktionary
przym. karczochowy
Wiktionary
→ karczoch
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający karczoch
Wiktionary
rzecz. karczoch mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|karczować.
Wiktionary
Karczowanie – ręczne lub mechaniczne usuwanie z gruntu karp (karczy, tj. pniaków z korzeniami pozostałych po ścięciu drzew), służące oczyszczeniu terenu lub pozyskaniu surowca drzewnego.
Wikipedia
rzecz. wykarczowanie n., karcz m., karczunek m., karczowisko n., karczownik m., karczownica ż.
czas. karczować ndk., wykarczować dk.
przym. karczowy, karczowniczy
Wiktionary
(1.1) daw. karczunek
Wiktionary
w leśnictwie: usuwać drzewa i krzewy oraz ich pniaki i korzenie w celu oczyszczenia gruntu i przygotowania go pod uprawę, a także pozyskania drewna; wycinać, wyrzynać
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) wykopywać karcze – pnie i korzenie – aby oczyścić grunt
Wiktionary
(1.1) Wykarczowałem kawałek lasu.
Wiktionary
IPA: karˈt͡ʃɔvat͡ɕ, AS: karčovać
Wiktionary
rzecz. karcz m., karczunek m., karczowisko n., karczownik m., karczownica ż., karczowanie n., wykarczowanie n.
czas. wykarczować dk.
przym. karczowy, karczowniczy
Wiktionary
mieszkaniec Karczowa
SJP.pl
mieszkanka Karczowa
SJP.pl
miejsce wykarczowane, pokryte pniakami po wyciętym lesie; karczunek, trzebisko, trzebowisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) roln. teren wykarczowany
(1.2) leśn. teren pokryty karczami
Wiktionary
(1.1) Siekierę zgubił gdzieś na karczowisku.
(1.2) Zaraz za karczowiskiem zaczynała się puszcza.
Wiktionary
rzecz. karcz mrz., karczownik mos., karczowanie n., karczunek mrz.
czas. karczować ndk., wykarczować dk.
Wiktionary
(1.1) gwara. łaz
Wiktionary
ręczne narzędzie lub mechaniczne urządzenie do karczowania drzew i krzewów, a także pozostałych po nich pni i korzeni; karczownik
SJP.pl
kobieta zajmująca się karczowaniem, czyli usuwaniem drzew i krzewów, a także pniaków i korzeni
SJP.pl
związany z karczownikiem i jego pracą - usuwaniem drzew i krzewów, a także ich pniaków i korzeni, np. urządzenie karczownicze
SJP.pl
w leśnictwie: osoba zajmująca się karczowaniem, czyli usuwaniem drzew i krzewów, a także pniaków i korzeni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba usuwająca drzewa z korzeniami i pniaki
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Arvicola|Lacépède|ref=tak., rodzaj niedużego ssaka z rodziny chomikowatych;
(2.2) zool. gryzoń z rodzaju karczownik (2.1)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) techn. narzędzie lub urządzenie do karczowania
Wiktionary
Karczownik ("Arvicola") – rodzaj ssaków z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Wikipedia
(1.1) Po robocie karczownicy wracali na noc do miasteczka.
(2.2) W Alpach karczowniki spotyka się nawet na wysokości 2400 m n.p.m..
(3.1) Dwa nowe karczowniki leśnictwo kupiło wiosną zeszłego roku.
Wiktionary
rzecz. karczunek mrz., karczowniki nmos., karczowanie n., karcz mrz., karczownica ż., karczowisko n.
czas. karczować ndk., wykarczować dk.
przym. karczowniczy, karczowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Arvicolinae|Gray|ref=tak., podrodzina gryzoni z rodziny chomikowatych;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: karczownik
Wiktionary
Karczowniki, nornikowate (Arvicolinae) – podrodzina ssaków z rodziny chomikowatych (Cricetidae), wydzielana czasami jako odrębna rodzina Arvicolidae lub Microtidae. Obejmuje około 200 gatunków.
Wikipedia
(1.1) Zęby trzonowe karczowników rosną przez całe życie.
Wiktionary
rzecz. karczownik mzw.
Wiktionary
przymiotnik od: karczownik
SJP.pl
przymiotnik od: Karczów
SJP.pl
w leśnictwie:
1. usuwanie drzew i krzewów oraz ich pniaków i korzeni w celu oczyszczenia gruntu i przygotowania go pod uprawę, a także pozyskania drewna; wycinanie, wyrzynanie, karczowanie;
2. rzadko: miejsce wykarczowane, pokryte pniakami po wyciętym lesie; karczowisko, trzebowisko, trzebisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. karczowanie
(1.2) daw. karczowisko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: karˈt͡ʃũnɛk, AS: karčũnek
Wiktionary
rzecz. karcz, karczowanie, karczowisko, karczownik, karczownica
czas. karczować
przym. karczowniczy, karczowy, karczunkowy
Wiktionary
potocznie:
1. zgrubienie od: kark;
2. uderzenie otwartą dłonią w kark
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. kark
(1.2) środ. pot. uderzenie w kark
Wiktionary
(1.1) Zobacz, jakie ten facet ma szerokie karczycho.
(1.2) Mirek podszedł od tyłu do Jacka i wymierzył mu karczycho.
Wiktionary
IPA: karˈt͡ʃɨxɔ, AS: karčyχo
Wiktionary
rzecz. karkówka ż., kark, karczek
Wiktionary
(1.2) lepa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzadko: mający gruby, duży kark
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pniak i korzenie pozostałe po ścięciu drzewa; karpa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: motyka do karczowania
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Karczówka
SJP.pl
wyrażający naganę, krytykę, nieprzychylny stosunek do kogoś lub czegoś; naganny, ganiący, ostry
SJP.pl
roślina warzywna z rodziny złożonych, podobna z wyglądu do karczocha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roln. karczoch hiszpański uprawiany dla liści
(1.2) spoż. jarzyna z liści kardu (1.1)
(1.3) wojsk. hist. rodzaj długiego noża, perska broń używana głównie do pchnięć;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: kart, AS: kart
Wiktionary
skrót od: kardynał (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = kardynał
Wiktionary
(1.1) 3 czerwca – papież przyjmuje rezygnację kard. Franciszka Macharskiego z urzędu arcybiskupa metropolity krakowskiego.
Wiktionary
IPA: karˈdɨ̃naw, AS: kardỹnau̯
Wiktionary
roślina z rodziny złożonych podobna do ostu, o małych żółtych kwiatkach i kosmatej łodydze, wykorzystywana w lecznictwie
SJP.pl
metalowa szczotka do czyszczenia koni i bydła
SJP.pl
1. roślina z rodziny imbirowatych
2. przyprawa z nasion kardamonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju nazwa systematyczna|Elettaria|ref=tak.;
(1.2) kulin. przyprawa z suszonych nasion lub całych owoców kardamonu (1.1)
Wiktionary
(1.2) Najważniejszym eksporterem przypraw są Indie sprzedające głównie pieprz, kardamon, paprykę chili, kurkumę.
Wiktionary
IPA: karˈdãmɔ̃n, AS: kardãmõn
Wiktionary
rzecz. kardamonówka ż.
:: zdrobn. kardamonik m.
przym. kardamonowy
Wiktionary
przymiotnik od: kardamon
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z kardamonem, dotyczący kardamonu
(1.2) kulin. przyprawiony kardamonem, o smaku kardamonu
Wiktionary
rzecz. kardamon m., kardamonik m., kardamonówka ż.
Wiktionary
część różnego rodzaju urządzeń, którą stanowi przegub łączący wał napędzany z wałem napędzającym; przegub krzyżakowy; przegub Cardana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. techn. sprzęgło wychylne
Wiktionary
rzecz. kardanik mrz.
Wiktionary
(1.1) przegub krzyżakowy, sprzęgło wychylne, sprzęgło Cardana, przegub Cardana, wał Cardana
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od kardan
Wiktionary
rzecz. kardan m.
Wiktionary
przymiotnik od: kardan
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
w gwarze środowiskowej: kardiolog
SJP.pl
przymiotnik od: kardiak
SJP.pl
nazwa handlowa leku pobudzającego ośrodkowy układ nerwowy, zawierającego niketamid; Koramina
SJP.pl
przymiotnik od: kardiamid
SJP.pl
nazwa handlowa leku stosowanego dawniej w celu stymulacji układu krążenia i układu oddechowego, zawierającego pentetrazol
SJP.pl
mieszkaniec Cardiff, stolicy Walii
SJP.pl
mieszkanka Cardiff (stolicy Walii)
SJP.pl
→ Cardiff (stolica Walii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Cardiffem, dotyczący Cardiffu
Wiktionary
rzecz. Cardiff mrz.
Wiktionary
zapinany sweter bez kołnierza; cardigan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odzież. rodzaj swetra zapinanego na guziki lub zamek błyskawiczny, wycięty pod szyją, bez kołnierza;
Wiktionary
Kardigan (ang. "cardigan") – rodzaj swetra bez kołnierza, zapinanego z przodu na guziki lub na zamek błyskawiczny. Guziki kardiganach dla kobiet bywają duże, stanowiąc element ozdobny. Noszony jest jak marynarka, a nakładany bez konieczności wkładania przez głowę.
Wikipedia
IPA: karˈdʲiɡãn, AS: kardʹigãn
Wiktionary
rzecz. cardigan m., Cardigan n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. kotlet mielony z mięsa gotowanego w zupie;
Wiktionary
(1.1) Dziś na obiad bydą kardinadle.
Wiktionary
(1.1) karbinadel, karminadel
Wiktionary
o treningu: zwiększający tętno i poprawiający wydolność układu krążenia i oddechowego; cardio
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z sercem
Wiktionary
IPA: ˈkardʲjɔ, AS: kardʹi ̯o
Wiktionary
specjalista w zakresie kardiochirurgii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się operacjami kardiologicznymi
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka – specjalistka w zakresie kardiochirurgii
Wiktionary
(1.1) 67-letnia Brytyjka miała szczęście w nieszczęściu. Lecąc do USA dostała zawału serca – to przykre. Na pokładzie samolotu było jednak… 15 kardiochirurgów – to szczęśliwy traf. Oczywiście, uratowali jej życie.
Wiktionary
IPA: ˌkardʲjɔˈxʲirurk, AS: kardʹi ̯oχʹirurk
Wiktionary
rzecz. kardiochirurgia ż.
przym. kardiochirurgiczny
przysł. kardiochirurgicznie
Wiktionary
dziedzina medycyny zajmująca się chirurgicznym leczeniem schorzeń serca i naczyń krwionośnych
SJP.pl
Ka
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z kardiochirurgią, dotyczący kardiochirurgii
Wiktionary
rzecz. kardiochirurgia ż., kardiochirurg mos.
przysł. kardiochirurgicznie
Wiktionary
pochodzący z serca lub przez nie wywołany, np. wstrząs kardiogenny
SJP.pl
dar czytania w ludzkich sumieniach (sercach, duszach)
SJP.pl
aparat rejestrujący fale skurczów serca
SJP.pl
metoda diagnostyczna, obrazowanie pracy serca
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z kardiografią
Wiktionary
rzecz. kardiografia ż., kardiograf m.
Wiktionary
zapis pracy serca w postaci wykresu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. med. zapis graficzny pracy serca wykonany za pomocą kardiografu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. kardiograf mrz.
Wiktionary
krzywa płaska zakreślana przez punkt okręgu toczącego się bez poślizgu po zewnętrznej stronie drugiego okręgu (promienie obu okręgów są równe); krzywa sercowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geom. krzywa zamknięta zakreślana przez jeden punkt okręgu toczącego się po zewnętrznej stronie innego okręgu o takiej samej średnicy;
Wiktionary
Kardioida, krzywa sercowa – krzywa opisywana przez ustalony punkt okręgu toczącego się bez poślizgu po zewnętrzu innego nieruchomego okręgu o tej samej średnicy. Kardioida jest odmianą epicykloidy.
Wikipedia
(1.1) Kardioida może być także zdefiniowana jako ślad punktu na okręgu, który toczy się bez poślizgu po drugim - ustalonym - okręgu o tym samym promieniu.
Wiktionary
przym. kardioidalny
Wiktionary
(1.1) krzywa sercowa
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) w kształcie kardioidy
przymiotnik relacyjny
(2.1) techn. o mikrofonach: dobrze wychwytujący dźwięki z boku oraz z przodu, ale słabo z tyłu; z kierunkowym odbiorem dźwięku graficznie identycznym jak kardioida
Wiktionary
rzecz. kardioida ż., kardioidalność ż.
przysł. kardioidalnie
Wiktionary
(2.1) nerkowy
Wiktionary
przyrząd do kreślenia kardioid; kardiograf
SJP.pl
nazwa handlowa leku roślinnego wspomagającego pracę serca i krążenie, zawierającego wyciągi z głogu, konwalii i kozłka lekarskiego; Neocardina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. preparat nasercowy
Wiktionary
urządzenie do pomiaru tętna kosmonautów w różnych fazach lotu
SJP.pl
związek z grupy glicerolofosfolipidów występujący w wewnętrznej błonie mitochondrium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. fosfolipid odpowiedzialny za metabolizm energetyczny mitochondriów;
Wiktionary
Kardiolipina ("CL", z ang. "cardiolipin") – organiczny związek chemiczny z grupy glicerolofosfolipidów (dwufosfatydyloglicerol). Występuje w wewnętrznej błonie mitochondrium obok fosfatydylocholiny i fosfatydyloetanoloaminy, w stosunku odpowiednio 2:3:4. Zmniejsza przepuszczalność tej błony, przyczyniając się do większej wydajności energetycznej oddychania komórkowego. Występuje też w błonach komórkowych niektórych bakterii.
Wikipedia
specjalista w zakresie kardiologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób serca i układu naczyniowego
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka specjalistka kardiologii
Wiktionary
(1.1) Czy odwiedziła pani swojego kardiologa w zeszłym miesiącu?
(2.1) Córka chce zostać kardiologiem, ale najpierw musi zdać LEP.
Wiktionary
IPA: karˈdʲjɔlɔk, AS: kardʹi ̯olok
Wiktionary
rzecz. kardiologia ż.
:: fż. kardiolożka ż.
przym. kardiologiczny
Wiktionary
(1.1) specjalista kardiologii, specjalista chorób serca
(2.1) specjalistka kardiologii, specjalistka chorób serca; pot. kardiolożka
Wiktionary
dział medycyny zajmujący się diagnostyką, leczeniem i profilaktyką chorób układu sercowo-naczyniowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem;
(1.2) pot. med. oddział kardiologiczny
Wiktionary
Kardiologia (z gr. „καρδιά” – serce, „λόγος” – nauka) – dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego (serca, aorty i mniejszych naczyń krwionośnych), ich rozpoznawaniem i leczeniem. W Polsce lekarze kardiolodzy są szkoleni w ramach dwóch specjalizacji: kardiologia i kardiologia dziecięca. Konsultantem krajowym kardiologii od 4 lutego 2022 jest prof. dr hab. Tomasz Hryniewiecki, a kardiologii dziecięcej dr n. med. Maria Miszczak-Knecht (od 29 lipca 2020).
Wikipedia
(1.1) We współczesnej kardiologii leczenie inwazyjne ma więcej zwolenników, niż terapia zachowawcza.
Wiktionary
IPA: ˌkardʲjɔˈlɔɟja, AS: kardʹi ̯oloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. kardiolog m.
przym. kardiologiczny
przysł. kardiologicznie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z kardiologią, dotyczący kardiologii
Wiktionary
(1.1) Jest cenionym ordynatorem oddziału kardiologicznego w pobliskim szpitalu oraz prowadzi rozległą prywatną praktykę, która niesie znakomitą sytuację finansową.
Wiktionary
IPA: ˌkardʲjɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: kardʹi ̯oloǵičny
Wiktionary
rzecz. kardiologia ż., kardiolog m.
Wiktionary
osoba cierpiąca na przerost mięśnia sercowego
SJP.pl
choroba mięśnia sercowego polegająca na zaburzeniu jego czynności z powodu powiększenia, przerostu lub sztywności komór serca
SJP.pl
Kardioonkologia lub onkokardiologia – dziedzina medycyny zajmująca się wszystkimi aspektami prewencji, diagnostyki obrazowej i laboratoryjnej oraz leczenia chorób sercowo-naczyniowych u pacjentów z nowotworami.
Wikipedia
wada, choroba serca
SJP.pl
przymiotnik od: kardiopatia
SJP.pl
Kardioplegia – czasowe zatrzymanie akcji serca za pomocą środków farmakologicznych oraz hipotermii.
Najczęściej w tym celu podawany jest zimny płyn zawierający potas, który pozwala zatrzymać serce w rozkurczu, chroniąc jednocześnie mięsień sercowy przed niedotlenieniem. Kardioplegia stosowana jest zwykle podczas operacji kardiochirurgicznych. Podczas nich celowo zatrzymuje się akcję serca, a krew rozprowadzana jest po całym ciele przez maszynę, omijając serce.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. stymulacja pracy serca kardiostymulatorem;
Wiktionary
rzecz. kardiostymulator m.
Wiktionary
przymiotnik od: kardiostymulacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zob. rozrusznik serca.
Wiktionary
rzecz. kardiostymulacja ż.
Wiktionary
przymiotnik od: kardiostymulator
SJP.pl
przyrząd do pomiaru częstotliwości skurczów serca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. rejestrator elektrycznej aktywności serca płodu oraz skurczów macicy
Wiktionary
rzecz. kardiotokografia ż.
Wiktionary
monitorowanie akcji serca płodu z zapisem czynności skurczowej mięśnia macicy; KTG
SJP.pl
Kardiotokografia (KTG) – monitorowanie akcji serca płodu wraz z jednoczasowym zapisem czynności skurczowej mięśnia macicy. Badanie to przeprowadzane jest w ramach intensywnej opieki przedporodowej. Pozwala wcześnie wykryć sytuacje zagrożenia życia płodu.
Wikipedia
zapis czynności serca płodu i skurczów macicy, wykorzystywany w opiece przedporodowej
SJP.pl
przymiotnik od: kardiotokogram
SJP.pl
wszczepialne urządzenie medyczne przywracające prawidłowy rytm serca
SJP.pl
gatunek angielskiego węgla kamiennego charakteryzujący się wysoko kalorycznością i łatwopalnością
SJP.pl
Kardyf ("od ang. Cardiff – miasto w Walii") – gatunek angielskiego węgla kamiennego, który odznacza się wysokim przewodnictwem cieplnym i łatwopalnością, używany głównie na statkach.
Wikipedia
urząd kardynała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urząd, godność kardynalska
Wiktionary
(1.1) Król wystarał się o kardynalat dla swego bratanka.
Wiktionary
przym. kardynalski
rzecz. kardynał mos.
Wiktionary
(1.1) kapelusz kardynalski
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest kardynalne
Wiktionary
rzecz. kardynał mzw./mos.
przym. kardynalny, kardynalski
przysł. kardynalnie
Wiktionary
1. główny, zasadniczy, fundamentalny;
2. w matematyce: liczba kardynalna - moc zbioru;
3. liczebnik kardynalny - liczebnik główny;
4. w żegludze: oznakowanie kardynalne, znaki kardynalne - oznakowanie bezpiecznego toru wodnego
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) główny, najważniejszy, zasadniczy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. kardynalski
rzecz. kardynał mzw./mos.
Wiktionary
(1.1) podstawowy, fundamentalny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący kardynała, związany z kardynałem
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający kolor czerwony, taki jak kolor szat kardynała
przymiotnik dzierżawczy
(3.1) taki, który należy do kardynała
Wiktionary
(1.1) Tercjarze podarowali mu kardynalski sznur do krzyża pektoralnego.
(1.1) Ta rzymska bazylika jest jednym z kardynalskich kościołów tytularnych.
(2.1) Teletubiś ma nową torebkę w kolorze kardynalskim.
Wiktionary
rzecz. kardynały nmos., kardynał m., kardynalstwo n., kardynalat mrz., kardynalność ż.
przym. kardynalny, kardynałowy
przysł. kardynalnie
Wiktionary
najwyższa osoba po papieżu w hierarchii Kościoła katolickiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. nazwa systematyczna|Cardinalis cardinalis|ref=tak., ptak z rodziny łuszczaków;
Wiktionary
Kardynał ( Cardinalis – główny, zasadniczy, mocno z czymś związany), formalnie Kardynał Świętego Kościoła Rzymskiego (łac. "Cardinalis Sanctae Romanae Ecclesiae") – najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim. Wszyscy kardynałowie razem tworzą Kolegium Kardynałów.
Wikipedia
(1.1) Po śmierci papieża kardynałowie zebrali się na konklawe.
(2.1) Kardynały żyją w Ameryce Północnej.
Wiktionary
IPA: karˈdɨ̃naw, AS: kardỹnau̯
Wiktionary
rzecz. kardynalstwo n., kardynalność ż., kardynałka ż.
:: zdrobn. kardynałek m.
przym. kardynalski, kardynalny, kardynałowy
Wiktionary
(1.1) pot. purpurat; skr. kard.
Wiktionary
ryba z rodziny karpiowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Cardinalidae|Ridgway|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu wróblowych;
forma rzeczownika.
(2.1) depr. plural|kardynał.
Wiktionary
Kardynały (Cardinalidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes).
Wikipedia
(1.1) Do kardynałów zaliczanych jest ponad 50 gatunków występujących w Ameryce Północnej i Południowej.
Wiktionary
rzecz. kardynał mos./mzw., kardynałek mzw., kardynalstwo n., kardynalność ż.
przym. kardynalski, kardynalny, kardynałowy
Wiktionary
czeskie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. mężczyzna lub chłopiec z ugrofińskiego ludu zamieszkującego Karelię, krainę na pograniczu Finlandii i Rosji;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) imię|polski|m., odpowiednik polskiego imienia Karol
Wiktionary
(2.1) Szczególnym magnesem przyciągającym do Wrocławia stała się zapowiedź występu bardów, przede wszystkim legendarnego Karla Kryla.
Wiktionary
IPA: ˈkarɛl, AS: karel
Wiktionary
(1.1) rzecz. Karelia ż., fm. Karelka ż.; przym. karelski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. bot. przepękla ogórkowata, nazwa systematyczna|Momordica charantia|L.|ref=tak., jadalna i lecznicza roślina z rodziny dyniowatych
(1.2) spoż. jarzyna o gorzkim smaku z młodych owoców kareli (1.1)
Wiktionary
IPA: kaˈrɛla, AS: karela
Wiktionary
(1.1) przepękla ogórkowata, balsamka ogórkowata
(1.2) przepękla, gorzki melon, balsamka, gruszka balsamiczna
Wiktionary
republika w Federacji Rosyjskiej; Republika Karelii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna w północno-wschodniej Europie, na obszarze między Morzem Bałtyckim a Morzem Białym, na pograniczu Rosji i Finlandii;
(1.2) geogr. adm. autonomiczna republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej, położona nad granicą z Finlandią
Wiktionary
Karelia (ros. Карелия, karel. i fiń. "Karjala"); oficjalna nazwa Republika Karelii (w urzędowym na terenie kraju języku rosyjskim – Республика Карелия – "Riespublika Karielija", w karelskim "Karjalan tazavaldu", fińskim – "Karjalan tasavalta") – autonomiczna republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej.
Wikipedia
IPA: kaˈrɛlʲja, AS: karelʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. karelski mrz., Karel mos., Karelka ż.
przym. karelski
Wiktionary
(1.2) ofic. urz. Republika Karelii
Wiktionary
prekambryjskie ruchy górotwórcze
SJP.pl
mieszkanka Karelii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. kobieta z ugrofińskiego ludu zamieszkującego Karelię;
Wiktionary
rzecz. Karelia ż.
:: fm. Karel mos.
przym. karelski
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Karela lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik od: Karelia (republika należąca do Federacji Rosyjskiej; Republika Karelii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Karelią, dotyczący Karelii lub Karelów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język karelski;
Wiktionary
(1.1) Piszczałki robił z rzadkiej na Białorusi karelskiej brzozy – koniecznie w ciągu jednej nocy, koniecznie z jednego drzewa.
Wiktionary
rzecz. Karelia ż., Karel mos., Karelka ż.
Wiktionary
1. imię żeńskie;
2. stan w Mjanmie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przechylanie statku w celu jego oczyszczenia i konserwacji
SJP.pl
Karenaż – w żeglarstwie i budowie okrętów celowe przechylenie statku lub innej jednostki pływającej na jedną burtę w celu odsłonięcia części podwodnej kadłuba do oględzin, czyszczenia albo wykonywania prac konserwacyjno-remontowych, zwykle na mieliźnie lub przy odpowiednio przygotowanym nabrzeżu ( careening).
Wikipedia
1. wymagany lub wyznaczony okres oczekiwania na coś, wstrzymanie na pewien czas;
2. okres opłat, który musi upłynąć dla uznania danego typu roszczeń, głównie ubezpieczeniowych;
3. okres, który musi upłynąć między zastosowaniem chemicznego środka ochrony roślin a czasem zbioru ich owoców, po całkowitej dezaktywacji środka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. okres, który musi upłynąć, zanim coś będzie mogło bądź musiało nastąpić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. karencyjny
Wiktionary
postać fikcyjna z powieści "Anna Karenina" rosyjskiego pisarza Lwa Tołstoja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przedstawicielka narodu zamieszkującego głównie stan Karen w Mjanmie i posługującego się językami kareńskimi;
Wiktionary
rzecz. Karen mrz.
:: fm. Karen mos.
przym. kareński
Wiktionary
zwykle w liczbie mnogiej: pieszczoty, czułości, umizgi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. pieszczota, czułość, przymilanie się
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) A Rzędzian uśmiechnął się, bo mu pochlebiły słowa i kares, i odparł: - O mój jegomość, a jak on jegomości wspomina, to aż skry zębami krzesze.
Wiktionary
IPA: ˈkarɛs, AS: kares
Wiktionary
przestarzałe: pieścić kogoś, czule nadskakiwać; dopieszczać
SJP.pl
zwykle w liczbie mnogiej: pieszczoty, czułości, umizgi
SJP.pl
dawny powóz czterokołowy na resorach, z nadwoziem, często wygodnie urządzonym, w kształcie zamkniętego pudła;
2. w pokerze: układ czterech jednakowych kart w każdym z kolorów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) czterokołowy powóz w kształcie pudła, na resorach, z opuszczanymi oknami w drzwiczkach;
(1.2) karc. w pokerze: układ kart o tej samej wartości we wszystkich czterech kolorach
(1.3) typogr. nazwa symbolu ^ oznaczającego m.in. potęgowanie (2^4 dla 24) lub koniunkcję;
(1.4) zob. sedan.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rzezimieszki codziennie obrabowywali przejeżdżające karety.
(1.2) Pokerzysta miał karetę dziewiątek.
Wiktionary
IPA: kaˈrɛta, AS: kareta
Wiktionary
rzecz. karetka ż.
przym. kareciany, karetny
Wiktionary
dawniej: dotyczący wyrobu karet, dotyczący karety
SJP.pl
1. specjalistyczny pojazd służący do przewożenia rannych, chorych oraz udzielenia pierwszej pomocy; ambulans, erka;
2. karetka pocztowa - samochód przystosowany do przewożenia poczty lub wartościowych przesyłek;
3. dawniej: jednokonna lub dwukonna kareta, rozpowszechniona w XIX i XX wieku jako miejski pojazd komunikacyjny;
4. w technice: przesuwany element lub zespół w maszynie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. mot. samochód służący do przewozu chorych
(1.2) mech. przesuwająca się ruchem posuwisto-zwrotnym część maszyny do pisania i drukarki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rannego pieszego zabrała karetka.
Wiktionary
IPA: kaˈrɛtka, AS: karetka
Wiktionary
rzecz. kareta ż.
Wiktionary
(1.1) ambulans
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. daw. związany z karetą, dotyczący karety
Wiktionary
rzecz. kareta ż., karoca ż.
przym. kareciany
Wiktionary
(1.1) war. kareciany
Wiktionary
gatunek gada z rodziny żółwi morskich, zamieszkującego ciepłe morza i oceany
SJP.pl
Karetta ("Caretta caretta") – gatunek gada z rodziny żółwi morskich (Cheloniidae), jedyny żyjący przedstawiciel rodzaju "Caretta".
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: karez-i] podziemne tunele irygacyjne w Afganistanie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Karenami, dotyczący Karenów
Wiktionary
rzecz. Karenka ż., Karen mos., Kareka ż.
Wiktionary
rzadko: cargo;
1. ładunek statku albo samolotu;
2. ubezpieczenie transportowe obejmujące wszelkie zagrożenia przewożonego ładunku;
3. środek transportu przystosowany do przewożenia określonego ładunku;
4. część portu przeznaczona na załadunek i rozładunek towaru;
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto rejonowe w północnej Rosji, na terenie obwodu archangielskiego, na lewym brzegu rzeki Onegi;
Wiktionary
Kargopol (ros. "Каргополь") – miasto w północnej Rosji, na terenie obwodu archangielskiego, w rejonie kargopolskim, na lewym brzegu rzeki Onegi.
Wikipedia
przym. kargopolski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kargopolem, dotyczący Kargopola
Wiktionary
rzecz. Kargopol mrz.
Wiktionary
miasto w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Kargowa – miasto w Polsce położone w powiecie zielonogórskim, w województwie lubuskim, siedziba gminy Kargowa, położone w Kotlinie Kargowskiej, nad Obrzycą.
Wikipedia
IPA: karˈɡɔva, AS: kargova
Wiktionary
mieszkaniec Kargowej
SJP.pl
mieszkanka Kargowej
SJP.pl
statek towarowy
SJP.pl
przymiotnik od: Kargowa, Kargów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
curry;
1. przyprawa będąca mieszanką m.in. pieprzu, kolendry, kurkumy, imbiru, chili i gorczycy;
2. potrawa z dodatkiem tej przyprawy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
starożytna kraina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. geogr. kraina na południowo-zachodnim wybrzeżu Azji Mniejszej;
Wiktionary
Karia (gr. Καρία, "Karía"; Caria) – kraina historyczna w południowo-zachodniej części Azji Mniejszej na wybrzeżu Morza Egejskiego na północ od Rodos, granicząca z Jonią, Lidią, Pizydią i Likią. Przez Karię przepływała rzeka Meander (dziś Menderes) i jej dopływy: Harpasos, Marsyas i Indus.
Wikipedia
przym. karyjski
rzecz. karyjski mrz.
Wiktionary
kariama czerwononoga - gatunek dużego ptaka zamieszkującego Amerykę Południową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. ptak o długich nogach z rodziny kariam, zamieszkujący Amerykę Południową;
Wiktionary
(1.1) Z zarośli wypadła kariama i pobiegła za jaszczurką.
Wiktionary
rzecz. kariamy nmos.
Wiktionary
kariama czerwononoga - gatunek dużego ptaka zamieszkującego Amerykę Południową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Cariamiformes|Wagler|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych, zamieszkujących wyłącznie Amerykę Południową;
(1.2) syst. ornit. nazwa systematyczna|Cariamidae|Bonaparte|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu kariam (1.1)
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: kariama
Wiktionary
Kariamy, dwuczuby (Cariamidae) – rodzina ptaków z rzędu kariam (Cariamiformes), z podgromady Neornithes. Obejmuje dwa współczesne gatunki zamieszkujące wyłącznie Amerykę Południową oraz formy wymarłe.
Wikipedia
(1.2) Współcześni przedstawiciele tego rzędu, kariamy, są średniej wielkości (długość ciała ok. 80 cm) ptakami biegającymi, które polują na owady, jaszczurki i węże.
Wiktionary
rzecz. kariama ż.
Wiktionary
(1.2) dwuczuby
Wiktionary
podpora architektoniczna w kształcie postaci kobiecej dźwigającej na głowie belkowanie, balkon itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. podpora architektoniczna w postaci kobiecej spełniająca funkcję kolumny lub pilastra, dźwigająca na głowie belkowanie, balkon czy gzyms;
(1.2) książk. przen. piękna kobieta o silnej atletycznej budowie
Wiktionary
Kariatyda – podpora architektoniczna w kształcie postaci kobiecej, dźwigającej na głowie (podtrzymującej) element architektoniczny budowli: belkowanie, gzyms, balkon lub nadwieszoną kondygnację budynku, spełniająca funkcję kolumny.
Charakterystyczna jest zwłaszcza dla porządku jońskiego. Według przekazu Witruwiusza nazwa pochodzić ma od Καρυάτιδες („dziewczyny ze wsi Karyai” – czyli sprzedane w niewolę branki po zburzeniu sprzyjającej Persom lakońskiej wsi Karyai lub Karios).
Wikipedia
(1.1) W manieryzmie chętnie stosowano zamiast kolumn kariatydy.
(1.2) Jak z jednej sztuki brązu ulana, zręczna, silna, z energią na czole, z oczyma pełnemi rozumu i ognia razem, przypominała piękną kariatydę grecką, która dźwignąć może gmach, ale nie ma skrzydeł, by się nad ziemię podniosła.
Wiktionary
IPA: ˌkarʲjaˈtɨda, AS: karʹi ̯atyda
Wiktionary
przymiotnik od: kariatyda
SJP.pl
niewielka drapieżna ryba słodkowodna z podrzędu kąsaczy; pirania, piraja
SJP.pl
podgatunek renifera z Ameryki Pn.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskozwierzęcy
(1.1) zool. renifer
Wiktionary
(1.1) Na tej wyspie znaleźć można wiele dużych ssaków, m.in. niedźwiedzia czy karibu.
Wiktionary
IPA: kaˈrʲibu, AS: karʹibu
Wiktionary
(1.1) ren, renifer
Wiktionary
najszybszy rodzaj galopu zwierząt czworonożnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zool. łow. jeźdz. najszybszy galop
forma rzeczownika.
(2.1) od kariera
Wiktionary
Karier, bagdeta angielska – rasa gołębia należąca do grupy brodawczaków (II). Podobnie jak inne rasy pochodzi od gołębia skalnego ("Columba livia"). Angielskie słowo "carrier" oznacza "przewoźnik" co jednoznacznie wskazuje, że rasa ta początkowo miała dobrze rozwiniętą umiejętność powrotu do gniazda. Mają długie, smukłe ciała, z długą szyją, proporcjonalną do reszty ciała i charakterystyczną cechę – dużą, zaokrągloną woskówkę na dziobie (brodawkę, od której zresztą pochodzi nazwa grupy).
Wikipedia
1. zdobywanie coraz wyższej pozycji w jakimś zawodzie lub w jakiejś dziedzinie; też: sukces odniesiony w tym zawodzie lub w tej dziedzinie;
2. zaskakująca popularność czegoś;
3. przebieg czyjejś pracy zawodowej w ciągu całego życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) osiągnięcie sukcesu w życiu zawodowym
(1.2) przebieg pracy zawodowej
Wiktionary
Kariera – droga profesjonalnego rozwoju, którą człowiek ma zamiar przejść w swym zawodowym życiu. Rozumienie tego pojęcia jest zawsze bardzo subiektywne, gdyż ludzi cechują różne spojrzenia na koncepcję kariery – każda osoba bowiem przyjmuje inne cele do osiągnięcia w życiu zawodowym.
Wikipedia
(1.1) Ona zadziwiająco szybko zrobiła karierę.
Wiktionary
IPA: karʲˈjɛra, AS: karʹi ̯era
Wiktionary
rzecz. karierowicz m., karierowiczka ż., karierowiczostwo n.
przym. karierowiczowski
Wiktionary
zdrobnienie od: kariera
SJP.pl
mający wpływ na rozwój kariery
SJP.pl
człowiek, którego głównym celem życiowym jest zrobienie kariery
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pejor. człowiek bez skrupułów dążący do osiągnięcia sukcesu, zrobienia kariery
Wiktionary
(1.1) Senator, podobnie jak jego najbliżsi współpracownicy, był karierowiczem, człowiekiem okrutnym i bezwzględnym.
Wiktionary
IPA: ˌkarʲjɛˈrɔvʲit͡ʃ, AS: karʹi ̯erovʹič
Wiktionary
rzecz. karierowiczostwo n., kariera ż.
:: fż. karierowiczka ż.
przym. karierowiczowski
Wiktionary
(1.1) książk. arywista
Wiktionary
kobieta, której głównym celem życiowym jest zrobienie kariery
SJP.pl
chęć zdobycia za wszelką cenę stanowiska, majątku, itp.; arywizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miejscowość w północno-wschodniej Grecji, stolica Autonomicznej Republiki Athos;
Wiktionary
Karies – miejscowość w północno-wschodniej Grecji, stolica Athos. Znajdują się tam siedziby urzędów Athos. W 2011 roku liczyła 163 mieszkańców. Jest największą osadą na terenie Autonomicznej Republiki Athos.
W katedrze w Karies przechowywana jest cudowna Ikona Matki Bożej „Godne Jest”.
Wikipedia
arabskie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Karim (كريم) – imię pochodzenia arabskiego, jest czterdziestym trzecim z „Najpiękniejszych imion Allaha”. Oznacza dosłownie „hojny”.
Wikipedia
(1.1) Pożyczyłem kiedyś Karimowi książkę do przeczytania ale nigdy mi jej nie oddał.
Wiktionary
IPA: ˈkarʲĩm, AS: karʹĩm
Wiktionary
prostokątna, cienka (od pięciu do kilkunastu milimetrów) pianka z tworzywa sztucznego, dobrze izolująca cieplnie, stosowana jako podłoże pod śpiwór dla utrzymania ciepła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) turyst. rodzaj lekkiej maty turystycznej wykonanej z pianki, stosowanej jako izolacja między podłożem a śpiworem;
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) hist. typ rozwidlonego grotu średniowiecznych strzał japońskich, stosowanych np. do przecinania takielunku wrogich statków
Wiktionary
Karimata – arkusz pianki z tworzywa sztucznego, dobrze izolujący cieplnie i stosowany jako materac do spania.
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. karimatka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: karimata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: karimata
Wiktionary
(1.1) Rozkładam karimatkę, na to koc i kładę się bez rozbierania, zwinięty w kłębek.
Wiktionary
IPA: ˌkarʲĩˈmatka, AS: karʹĩmatka
Wiktionary
rzecz. karimata ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Zobacz też: "Karina" – rodzaj roślin z rodziny goryczkowatych.
Karina, Karyna – imię żeńskie, pochodzące z jęz. niemieckiego; forma zdrobniała od imienia "Katarina" (pol. Katarzyna). Inna hipoteza mówi, że wywodzi się od słowa "cara", które po łacinie oznacza "kochana, droga" lub w galickim "przyjaciel". Jeszcze inna hipoteza mówi, że pochodzi od nazwy konstelacji Kil, nazwanej w związku kilem statku Jazona.
Wikipedia
(1.1) Karina zostawiła na Kasprowym Wierchu rękawiczki.
Wiktionary
IPA: kaˈrʲĩna, AS: karʹĩna
Wiktionary
rzecz. Karyna ż., Karinka
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kariny lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Karina (imię żeńskie)
SJP.pl
Karinka ( Каринка) – wieś (sieło) w Rosji, w obwodzie kirowskim, w rejonie kirowo-czepieckim. W 2010 liczyła 852 mieszkańców.
Wikipedia
rząd organizmów z klasy bakterii nitkowatych; Caryophanales
SJP.pl
przedstawiciel rzędu organizmów z klasy bakterii nitkowatych
SJP.pl
węglowodór nienasycony z grupy terpenów (seskwiterpen), składnik olejków eterycznych, np. goździkowego
SJP.pl
proces zlewania się dwóch jąder komórkowych
SJP.pl
Ka
Wikipedia
przymiotnik od: kariogamia
SJP.pl
latynoska odmiana fokstrota; carioca, carioka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) południowoamerykański taniec towarzyski
(1.2) muzyka do karioki (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. carioca ż.
Wiktionary
(1.1) carioca
Wiktionary
Kariokineza – podział jądra komórkowego na dwa jądra potomne, z wyróżnicowaniem się chromosomów. Rozróżnia się dwa rodzaje:
Wikipedia
płyn tworzący środowisko wewnętrzne jądra komórkowego; nukleoplazma
SJP.pl
jednokonny, lekki, odkryty powóz, zwykle dwukołowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) transp. mały, lekki, spacerowy odkryty powóz dwukołowy
Wiktionary
Kariolka (łac. "carrus", fr. "carriole") – rodzaj małego spacerowego odkrytego powozu, dwu lub czterokołowego. Był to pojazd jednokonny z siedzeniami pokrytymi skórą, i wyposażany w drewniane, zazwyczaj, resory. W typowej kariolce obok powożącego było miejsce dla jednego, góra dwóch pasażerów. Pojazd był popularny w sferach dworskich w okresie od 2 połowy XVIII wieku do pierwszej ćwierci XIX wieku.
Wikipedia
(1.1) Panicz zabrał narzeczoną na przejażdżkę kariolką.
Wiktionary
IPA: karʲˈjɔlka, AS: karʹi ̯olka
Wiktionary
specjalista w zakresie kariologii
SJP.pl
dziedzina cytologii zajmująca się badaniem jądra komórkowego
SJP.pl
Kariologia (gr. "káryon" – (jądro) orzech(a); "-logia" - wypowiedź w słowie albo na piśmie; doktryna, teoria, nauka; rozprawa, traktat) – nauka o jądrze komórkowym, jego budowie, funkcjach i znaczeniu dla komórki. Klasyfikowana jako dział cytologii.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kariologią, dotyczący kariologii
Wiktionary
rzecz. kariologia ż., kariolog mos.
Wiktionary
domena obejmująca organizmy żywe zbudowane z komórek mających jądra komórkowe; organizmy jądrowe (eukariotyczne), jądrowce, jądrowe, eukarionty, eukariota, karioty
SJP.pl
chromatynowe jąderko
SJP.pl
palma z tropikalnych obszarów Azji i Oceanii
SJP.pl
Ka
Wikipedia
palma z tropikalnych obszarów Azji i Oceanii
SJP.pl
pełny zestaw chromosomów komórki somatycznej organizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. zestaw chromosomów właściwy dla danego organizmu;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Dla opracowania kariotypu tych gatunków niezbędne jest znalezienie cytogenetycznych markerów pozwalających odróżnić pary chromosomów homologicznych.
Wiktionary
mieszkańcy Karii, historycznej krainy w południowo-zachodniej Azji Mniejszej
SJP.pl
rodzaj tworzywa sztucznego z uszlachetnionego węgla lub impregnowanego grafitu; stosowane m.in. do produkcji wykładzin i aparatury chemicznej
SJP.pl
tył szyi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. tylny fragment szyi powyżej grzbietu
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. umięśniony mężczyzna, uważający swoją masę za największy atrybut
Wiktionary
Kark – tylna część szyi znajdująca się między głową a grzbietem.
U niektórych ssaków, na przykład kotów, pod wpływem nacisku na kark zachodzi chwilowe zahamowanie ich aktywności ruchowej (PIBI), co pozwala matce na przenoszenie młodych chwytem zębami za kark. Istnieją badania na podstawie których stwierdzono, że spięcie skóry na karku dorosłego kota za pomocą spinacza może działać uspokajająco, jednak jest to kwestia indywidualna dla każdego osobnika i nie u każdego ten odruch zachodzi.
Wikipedia
(1.1) Cześnik nieznacznie zmacał ręką kark klaczy, badając, czy bardzo zgrzana, i coś pod nosem mruknął.
Wiktionary
IPA: kark, AS: kark
Wiktionary
rzecz. nakarczek m.
:: zdrobn. karczek m.
:: zgrub. karczycho n.
przym. karkowy
Wiktionary
(1.1) reg. pozn. chachoł
(2.1) dresiarz, mięśniak, osiłek
Wiktionary
skrót
(1.1) = karkonoski
Wiktionary
1. korpus cewki elektrycznej wykonany z materiału izolacyjnego;
2. pocisk zapalający o kształcie elipsoidalnym, używany w dawnej artylerii;
3. wykonany z drutu szkielet abażuru, kapelusza
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Karkonosze
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Karkonoszy, związany z Karkonoszami, pochodzący z Karkonoszy
Wiktionary
(1.1) Z inicjatywy UNESCO w 1970 r. utworzono światową sieć rezerwatów biosfery, obejmującą najbardziej wartościowe z punktu widzenia badawczego i edukacyjnego obszary. Należy do nich w Polsce 7 parków narodowych (Babiogórski, Białowieski, Bieszczadzki, Karkonoski, Kampinoski, Słowiński iTatrzański), rezerwat "Jezioro Łuknajno" i obszar Polesia Zachodniego.
Wiktionary
IPA: ˌkarkɔ̃ˈnɔsʲci, AS: karkõnosʹḱi
Wiktionary
rzecz. Karkonosze nmos., karkonoszanin m.
Wiktionary
najwyższy masyw górski Sudetów, występuje w Polsce i Czechach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. pasmo górskie w Sudetach;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Głównym grzbietem Karkonoszy przebiega granica polsko-czeska.
Wiktionary
IPA: ˌkarkɔ̃ˈnɔʃɛ, AS: karkõnoše
Wiktionary
rzecz. karkonoszanin m., karkonoskość ż., Podkarkonosze n.
przym. karkonoski
przysł. karkonosko
Wiktionary
(1.1) przest. Góry Olbrzymie
Wiktionary
o cechach karkopłetwych (rząd ryb)
SJP.pl
o cechach karkopłetwych (rząd ryb)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Karkoszka – część Wodzisławia Śląskiego, dawna wieś, obecnie należy do dzielnicy Jedłownik-Turzyczka-Karkoszka.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: kark
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z karkiem, dotyczący karku
Wiktionary
rzecz. kark m., karkówka ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: karkołomnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co karkołomne – grożące śmiercią, kalectwem, połamaniem karku
(1.2) przen. cecha czegoś, co jest daleko idące i oparte na kruchych przesłankach
(1.3) przen. cecha czegoś, co jest bardzo śmiałe i niosące ryzyko niepowodzenia
(1.4) przen. cecha czegoś, co jest najeżone skrajnymi trudnościami i bardzo skomplikowane
Wiktionary
przym. karkołomny
przysł. karkołomnie
Wiktionary
(1.2) ryzykowność, śmiałość
(1.3) brawurowość, ryzykanctwo, śmiałość, zuchwałość
(1.4) trudność, zawiłość
Wiktionary
1. grożący śmiercią lub kalectwem; szaleńczy, ryzykancki;
2. bardzo śmiały i niosący ryzyko niepowodzenia; brawurowy, awanturniczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który grozi śmiercią, kalectwem, połamaniem karku
(1.2) przen. daleko idący, oparty na kruchych przesłankach
(1.3) przen. bardzo śmiały i niosący ryzyko niepowodzenia
(1.4) przen. najeżony skrajnymi trudnościami i bardzo skomplikowany
Wiktionary
(1.1) Ja potrafiłem w marcu rozpocząć sezon pływacki w gliniance przy starej cegielni, ktoś inny lubił spacerować po gzymsie na trzecim piętrze albo jeździł motorem usiłując zademonstrować karkołomne ewolucje.
(1.2) …Artysta prowadzi dowcipną konferansjerkę, żonglując faktami z życia słynnych kompozytorów i dowodząc często karkołomnych hipotez.
(1.3) Ubranie tego materiału w dialogi wydało mi się karkołomnym pomysłem.
(1.4) Cały ten pasztet został przerzucony na samorządy: karkołomne zadanie bez niezbędnych środków.
(1.4) Następnie zaczęto odczytywać nazwiska w celu wydania kartek do głosowania […] Odczytywanie listy było tak karkołomne, że próbowały to robić trzy osoby.
Wiktionary
rzecz. karkołomność ż.
przysł. karkołomnie
Wiktionary
(1.2) ryzykowny, śmiały
(1.3) brawurowy, ryzykancki, śmiały, zuchwały
(1.4) trudny, skomplikowany, zawiły
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: karkówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: karkówka
Wiktionary
(1.1) Dzisiaj mam urlopik, więc będzie piwko i karkóweczka z grilla.
Wiktionary
rzecz. karkówka ż., kark m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. spoż. mięso z karku zwierzęcego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Proszę mi zważyć pół kilo tej karkówki.
Wiktionary
IPA: karˈkufka, AS: karkufka
Wiktionary
rzecz. kark m., karczek m., nakarczek m., karczycho n.
:: zdrobn. karkóweczka ż.
przym. karkowy
Wiktionary
(1.1) karczek
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
maleć, tracić zdolność wzrostu; karłowacieć
SJP.pl
niski, karłowaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący karła
(1.2) niewielkiego wymiaru; o małych rozmiarach
(1.3) przen. o niedużym znaczeniu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. karłowatość ż., karzeł mos., karzełek mos.
przym. karłowaty
Wiktionary
(1.2) mały, nieduży, niewielki, niski, karłowaty
(1.3) lichy, mizerny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) osoba płci żeńskiej o niedoborze wzrostu;
Wiktionary
(1.1) Słonia na arenę wprowadziły dwie karlice.
Wiktionary
IPA: karˈlʲit͡sa, AS: karlʹica
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. karliczka ż.
:: fm. karzeł
przym. karłowaty
Wiktionary
zdrobnienie od: karlica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zdrobn. od Karlik
Wiktionary
Karliczek ("Microchera albocoronata") – gatunek małego ptaka z rodziny kolibrowatych (Trochilidae). Występuje w Ameryce Centralnej. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
(1.1) Poszła Karolinka do Gogolina, / A Karliczek za nią, jak za piękną Panią / Z flaszeczką wina.
Wiktionary
rzecz. Karlik mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: karlica
SJP.pl
nietoperz z rodziny mroczkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Pipistrellus|Kaup|ref=tak., rodzaj ssaków z podrodziny mroczków;
(1.2) pot. zool. nietoperz z rodzaju karlików (1.1)
(1.3) syst. icht. nazwa systematyczna|Trisopterus minutus|Linnaeus|ref=tak., gatunek jadalnej ryby morskiej z rodziny dorszowatych;
(1.4) pot. icht. ryba z gatunku karlików (1.3)
(1.5) herp. afrykańska żaba z gatunku nazwa systematyczna|Hymenochirus boettgeri|ref=tak.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) U sklepienia groty wisiało kilka karlików.
Wiktionary
przym. karlikowy
Wiktionary
(1.5) żaba szponiasta karłowata
Wiktionary
dzielnica Sopotu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Karlika lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) rzad. należący do karlika
przymiotnik relacyjny
(2.1) rzad. związany z karlikiem, dotyczący karlika
przymiotnik jakościowy
(3.1) rzad. charakterystyczny dla karlika, mający cechy karlika
Wiktionary
rzecz. karlik mzw.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Karlina (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Karlina (miasta w Polsce)
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
}|-
Karlino ( Körlin an der Persante) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Karlino.
Miasto ma 5507 mieszkańców (30 czerwca 2022).
Wikipedia
IPA: karˈlʲĩnɔ, AS: karlʹĩno
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik karlizmu, tradycjonalistycznego i prokatolickiego ruchu politycznego w Hiszpanii;
Wiktionary
(1.1) W Hiszpanii konflikt między zachowawcami a liberałami nakładał się na konflikt dynastyczny między starzejącym się Ferdynandem VII a jego bratem, ambitnym don Carlosem i jego zwolennikami, karlistami, którzy jednak przegrali w 1839 r.
Wiktionary
rzecz. karlizm m.
przym. karlistowski
Wiktionary
→ karlista
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. związany z ruchem karlistów
Wiktionary
rzecz. karlista mos.
Wiktionary
przymiotnik od: Karlino
SJP.pl
przymiotnik od: Karlowe Wary (miasto w Czechach; Karlovy Vary; dawna nazwa: Karlsbad, przymiotnik: karlsbadzki)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Karlowymi Warami, dotyczący Karlowych Warów
Wiktionary
rzecz. Karlowe Wary nmos.
Wiktionary
(1.1) daw. karlsbadzki
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Karla lub z nim związany
SJP.pl
dawna nazwa miasta w Czechach, obecnie: Karlowe Wary
SJP.pl
Karlsbad – gmina w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, w rejencji Karlsruhe, w regionie Mittlerer Oberrhein, w powiecie Karlsruhe. Leży ok. 15 km na południowy wschód od Karlsruhe.
Wikipedia
przymiotnik od: Karlsbad (miasto w Czechach, obecna nazwa: Karlowe Wary, Karlovy Vary; przymiotnik: karlowarski)
SJP.pl
[czytaj: kalskru:na] miasto portowe w południowej Szwecji
SJP.pl
Karlskrona – miasto w południowej Szwecji, ośrodek administracyjny regionu Blekinge i gminy Karlskrona, port wojenny nad Morzem Bałtyckim.
Port Marynarki Wojennej w Karlskronie znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
Wikipedia
miasto w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;
Wiktionary
Karlsruhe – miasto na prawach powiatu w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia. Siedziba rejencji Karlsruhe, regionu Mittlerer Oberrhein oraz powiatu Karlsruhe, do którego miasto jednak nie należy. Leży na Nizinie Górnoreńskiej, nad rzekami Ren, Alb i Pfinz, na wysokości 115 m.
Wikipedia
(1.1) Dobrze naoliwiony i starannie wyczyszczony pistolet wyglądał tak, jakby przed chwilą opuścił fabrykę w Karlsruhe.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. przystojny chłopak
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. chłopiec, kawaler
(1.3) daw. gw-pl|Śląsk Cieszyński. obraź. mężczyzna
Wiktionary
(1.1) Poduazi jedyn karlus do takyj jednyj „lipsty”, kero sie opiyro o latarnia na Banhofsztrasie i sie jom pyto (…).
Wiktionary
pokarm dla zwierząt; karma
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: karma
Wiktionary
1. pokarm dla zwierząt; pasza;
2. w indyjskich religiach i indyjskiej filozofii: suma uczynków człowieka, decydująca o charakterze następnej inkarnacji; karman
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zootechn. pokarm dla zwierząt
(1.2) rel. w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: przeszłe czyny i zamiary mające wpływ na przyszłość czującej istoty (np. człowieka) i jej następne wcielenia;
Wiktionary
Karma (lub karman, sanskr. कर्म, pali. kamma, chiń. 業 "yè", kor. 업 "ǒp"; jap. "gō"; wiet. "nghiệp") – w buddyzmie, hinduizmie i religiach dharmicznych jest to przyczyna – rozumiana w sensie prawa przyczyny i skutku.
Filozoficzne wyjaśnienie karmy różni się pomiędzy tradycjami, jednak główna idea głosi, że czyny tworzą przyszłe doświadczenia i przez to każdy jest odpowiedzialny za własne życie, cierpienie i szczęście, jakie sprowadza na siebie i innych.
Wikipedia
(1.1) Suszonych rozwielitek używam jako karmy dla ryb akwariowych.
(1.2) Swojej karmie przypisał sprawę wypadku i późniejszych przypadłości.
Wiktionary
IPA: ˈkarma, AS: karma
Wiktionary
(1.1)
rzecz. karmienie n., karmnik mrz., karmiciel mos., karmicielka ż., pokarm mrz., karmidło n.
czas. karmić ndk., nakarmić dk., dokarmiać ndk., skarmiać ndk., wykarmić dk.
przym. pokarmowy
(1.2)
przym. karmiczny
Wiktionary
(1.1) pasza, pożywienie, pokarm, jedzenie
(1.2) karman
Wiktionary
w indyjskich religiach i indyjskiej filozofii: suma uczynków człowieka popełnionych za życia, decydująca o charakterze następnej inkarnacji; karma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) rel. w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: przeszłe czyny i zamiary mające wpływ na przyszłość czującej istoty (np. człowieka) i jej następne wcielenia;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) białystok. portfel
Wiktionary
(1.1) Swojemu karmanowi przypisała nawet sprawę rozwodu.
Wiktionary
IPA: ˈkarmãn, AS: karmãn
Wiktionary
(1.1) war. karma
Wiktionary
carmagnola;
1. nazwa pieśni rewolucyjnej i tańca z czasów Rewolucji Francuskiej
2. płaszcz z długim kołnierzem, noszony przez rewolucjonistów francuskich w okresie Wielkiej Rewolucji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) francuska marszowa pieśń rewolucyjna, grywana też w czasie egzekucji;
(1.2) choreogr. taniec z okresu rewolucji francuskiej wykonywany przy wtórze karmanioli (1.1)
(1.3) krótki płaszcz z dużym kołnierzem noszony przez francuskich rewolucjonistów
Wiktionary
Karmaniola (fr. "Carmagnole", od Carmagnola, miasta we Włoszech) – taniec z okresu Wielkiej Rewolucji Francuskiej wykonywany przy wtórze pieśni rewolucyjnej z 1792 o tej samej nazwie.
Opis tańca został umieszczony w "Opowieści o dwóch miastach" Charlesa Dickensa. Do Karmanioli odwoływał się też m.in. Anatole France w powieści o rewolucji francuskiej pt. "Bogowie łakną krwi".
Wikipedia
(1.1) W czasie rewolucji tłum śpiewał karmaniolę.
Wiktionary
IPA: ˌkarmãˈɲɔla, AS: karmãńola
Wiktionary
rzecz. Carmagnola ż.
Wiktionary
1. intensywnie czerwony kolor,
2. tkanina ceniona dawniej w intensywnie czerwonym kolorze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) barwa intensywnie czerwona
(1.2) tkanina w kolorze karmazynu (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. szlachcic, który mógł nosić karmazynowy żupan
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(3.1) icht. atlantycka ryba podobna do okonia;
(3.2) zool. rasa kur;
Wiktionary
Zobacz też: karmazyn – ryba oraz karmazyn – kura.
Karmazyn – odcień ciemnej czerwieni z niewielką domieszką błękitu. Tradycyjnie określany jako kolor krwi żylnej (ciemnej) w przeciwieństwie do szkarłatu.
Wikipedia
(1.2) I nabiorą złota, i hiacyntu, i szarłatu, i karmazynu dwakroć farbowanego, i bisioru.
Wiktionary
IPA: karˈmazɨ̃n, AS: karmazỹn
Wiktionary
przym. karmazynowy
Wiktionary
(1.1) szkarłat, purpura
Wiktionary
przedstawiciel jednego z gatunków ryb z rzędu skorpenokształtnych
SJP.pl
1. szaro-brązowy motyl z rodziny sówkowatych; wstęgówka karmazynka;
2. amerykańska rasa kur
SJP.pl
przymiotnik od: karmazynek
SJP.pl
przymiotnik od: karmazyn
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) intensywnie czerwony
Wiktionary
(1.1) Ciemnoczerwona szminka leżała obok karmazynowej.
Wiktionary
rzecz. karmazyn m., karmazynek m., karmazynka ż.
Wiktionary
(1.1) ciemnoczerwony
Wiktionary
1. słodka, rozciągliwa masa uzyskiwana przez ogrzewanie cukru
2. zakon karmelitański
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. brązowy barwnik spożywczy, otrzymywany przez ogrzewanie cukru, sacharozy lub glukozy, używany jako dodatek do słodyczy, deserów i piwa
(1.2) rel. klasztor zakonu karmelitów lub karmelitanek
Wiktionary
Karmel (tzw. cukier palony, E150) – masa powstająca w wyniku podgrzewania cukru spożywczego lub innych węglowodanów, w wyniku czego uzyskuje brązową (karmelową) barwę i charakterystyczny zapach. Po ostygnięciu przybiera szklistą postać i może być składnikiem potraw, używany do dekoracji potraw oraz jako dodatek barwiący.
Wikipedia
(1.1) Mama kupiła mi baton z karmelem i orzechami.
Wiktionary
IPA: ˈkarmɛl, AS: karmel
Wiktionary
rzecz. karmelarstwo n., karmelarnia ż., karmelarz mos., karmelarka ż., karmelizacja ż., karmelek m.
czas. karmelizować ndk.
przym. karmelowy, karmelkowy, karmelarski
Wiktionary
(1.1) cukier palony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cuk. zaw. cukierniczka wytwarzająca karmel na słodycze
Wiktionary
(1.1) Ciotka Regina pracowała jako karmelarka w fabryce lizaków.
Wiktionary
rzecz. karmel mrz., karmelek mrz.
:: fm. karmelarz mos.
przym. karmelowy, karmelarski
Wiktionary
dział zakładu, w którym przygotowuje się karmel na cukierki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział produkcyjny w fabryce słodyczy, w którym wytwarza się karmel
Wiktionary
rzecz. karmelizacja ż., karmel mrz., karmelarka ż., karmelarz mos., karmelek mrz.
przym. karmelarski, karmelowy
Wiktionary
przymiotnik od: karmelarz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z karmelarstwem, dotyczący karmelarstwa
Wiktionary
rzecz. karmelizacja ż., karmelarstwo n., karmel mrz., karmelarka ż., karmelarnia ż., karmelarz mos.
przym. karmelowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) cuk. przygotowywanie karmelu na cukierki i lizaki
(1.2) zaw. zawód wykonywany przez karmelarzy
Wiktionary
rzecz. karmel mrz., karmelarka ż., karmelarz mos., karmelek mrz.
przym. karmelowy, karmelarski
Wiktionary
osoba przygotowująca masę na karmelki, zajmująca się wyrobem karmelu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) cuk. zaw. cukiernik wytwarzający karmel na słodycze
Wiktionary
(1.1) Wuj Leon pracował jako karmelarz w fabryce cukierków.
Wiktionary
rzecz. karmelizacja ż., karmelarstwo n., karmelarnia ż., karmel mrz., karmelarka ż., karmelek mrz.
przym. karmelowy, karmelarski
Wiktionary
cukierek z karmelu twardy lub nadziewany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) cukierek z karmelu
Wiktionary
rzecz. karmelarstwo n., karmelarnia ż., karmelarz mos., karmelarka ż., karmel, karmelizacja
przym. karmelkowy, karmelowy
czas. karmelizować
Wiktionary
Karmelici (pełna nazwa: Zakon Braci Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, po łac. "Ordo fratrum Beatae Virginis Mariae de monte Carmel"; skrót: OCarm) – mendykancki katolicki zakon kontemplacyjno-czynny. Z racji swojego mendykanckiego charakteru karmelici nie tworzą tradycyjnego zakonu mniszego i nie są mnichami osiadłymi na stałe w jednym klasztorze, lecz braćmi zakonnymi (ang. "friars").
Wikipedia
związany z karmelitą; karmelitański
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do męskiego zakonu karmelitów
Wiktionary
IPA: ˌkarmɛˈlʲit͡sʲci, AS: karmelʹicʹḱi
Wiktionary
rzecz. karmelita m., karmelitanka ż., Karmel m.
przym. karmelitański
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zakonnik z zakonu karmelitańskiego
Wiktionary
Karmelita – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Kcynia.
Wikipedia
(1.1) Strój karmelitów składa się z tuniki z pasem koloru brązowego oraz szkaplerza i kaptura tegoż koloru.
(1.1) Rafał Kalinowski był karmelitą bosym.
Wiktionary
rzecz. Karmel m.
:: fż. karmelitanka ż.
przym. karmelicki, karmelitański
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego; karmelitka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zakonnica z zakonu karmelitańskiego
Wiktionary
(1.1) Katowickie karmelitanki wstają o piątej trzydzieści.
(1.1) Siostry karmelitanki bose, tak jak karmelici, żyją duchowością Karmelu.
Wiktionary
rzecz. Karmel m.
:: fm. karmelita m.
przym. karmelicki, karmelitański
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego; karmelitka
SJP.pl
związany z karmelitą; karmelicki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. związany z Karmelem
Wiktionary
(1.1) Karol Wojtyła przyjął szkaplerz karmelitański w dniu swojej pierwszej komunii świętej.
(1.1) Odzyskano dawne klasztory karmelitańskie w Przemyślu i Poznaniu.
Wiktionary
rzecz. Karmel m., karmelita m., karmelitanka ż.
przym. karmelicki
Wiktionary
rozpad cukru pod wpływem ciepła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cuk. kulin. proces rozkładu cukru pod wpływem ciepła;
Wiktionary
Karmelizacja – proces nieenzymatycznego ciemnienia żywności, spowodowany powstawaniem karmelu, w wyniku poddawania cukru działaniu wysokiej temperatury. Karmelizacja służy nadaniu pożądanej barwy i zapachu m.in. produktom piekarskim, słodyczom i ziarnom kawy.
Wikipedia
(1.1) Temperatura karmelizacji zależy od rodzaju cukru (…)
Wiktionary
rzecz. karmel mrz., karmelarka ż., karmelarnia ż., karmelarz mos., karmelek m.
czas. karmelizować ndk.
przym. karmelarski, karmelowy, karmelkowy
Wiktionary
przymiotnik od: karmelizacja
SJP.pl
rozkładać cukier przez jego prażenie
SJP.pl
cukierek z karmelu twardy lub nadziewany
SJP.pl
podobny do karmelków
SJP.pl
przymiotnik od: karmelek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) kulin. spoż. dotyczący karmelków, związany z karmelkami
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający kolor żółtobrązowy, taki jak kolor karmelu
(2.2) pejor. przesłodzony, zbyt miły
Wiktionary
(1.1) Cukierków karmelkowych nie tknąłbym za Chiny ludowe.
(2.1) Miała karmelkową apaszkę i czerwone okulary.
Wiktionary
rzecz. karmelek mrz., karmel mrz., karmelizacja ż.
przym. karmelowy
Wiktionary
(2.1) karmelowy
(2.2) cukierkowy, landrynkowy
Wiktionary
przymiotnik od: karmel
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) kulin. spoż. dotyczący karmelu, zawierający karmel, zrobiony z karmelu
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający kolor żółtobrązowy, taki jak kolor karmelu
Wiktionary
(1.1) Są też chętni na ciasto o wdzięcznej nazwie "Fale Dunaju", na torciki karmelowe, babki w polewie czekoladowej, serniki i keksy
Wiktionary
IPA: ˌkarmɛˈlɔvɨ, AS: karmelovy
Wiktionary
rzecz. karmel mrz., karmelek mrz., karmelarstwo n., karmelarz mos., karmelarka ż., karmelarnia ż., karmelowość ż., karmelkowość ż., karmelkowatość ż., karmelizacja ż., karmelizowanie n.
czas. karmelizować ndk.
przym. karmelarski, karmelkowy, karmelkowaty
przysł. karmelarsko
Wiktionary
(2.1) żółtobrązowy
Wiktionary
domowa wódka produkowana ze spirytusu z dodatkiem karmelu; przepalanka, alembik
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) reg-pl|Lwów. kotlet cielęcy z kostką
(1.2) gw-pl|Cieszanów. zraz
(1.3) gw-pl|Bukowina. kotlet schabowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitrzym. starorzymska bogini płodności;
Wiktionary
Karmenta (także Karmentis, Carmenta, Nikostrate, Temis, Telpusa, Timandra, Postuersa, Prorsa, łac. Carmentis, od "carmen" ‘magiczne zaklęcie’, ‘pieśń’) – w mitologii rzymskiej nimfa arkadyjska, kamena, wieszczka, bogini płodności.
Uchodziła za córkę greckiego boga Ladona. Uważano ją za matkę lub żonę Ewandra. Przed przybyciem do Italii miała w swojej ojczyźnie nosić imię Nikostrate, Temis, Timandra lub Telpusa.
Wikipedia
(1.1) Ołtarz poświęcony Karmencie miał znajdować się u stóp Kapitolu.
(1.1) Starożytni Rzymianie uważali Karmentę za wynalazczynię alfabetu łacińskiego.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. karma, pokarm dla zwierząt
(1.2) stpol. śrpol. pokarm, posiłek, pożywienie
(1.3) śrpol. przen. to, co się często robi
Wiktionary
IPA: ˈkarmʲja, AS: karmʹi ̯a
Wiktionary
czas. karmić ndk.
rzecz. karma ż.
przym. karmny
Wiktionary
worek z paszą zakładany koniowi na pysk
SJP.pl
przestarzałe: osoba, która karmi, dostarcza pożywienia; żywiciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która stale karmi, dostarcza pożywienie
Wiktionary
IPA: karˈmʲit͡ɕɛl, AS: karmʹićel
Wiktionary
rzecz. karma ż., karmnik mrz., karmidło n., karmidełko n., karmienie n., dokarmianie n., pokarm mrz.
:: fż. karmicielka ż.
czas. karmić ndk., podkarmić dk., podkarmiać ndk., dokarmić dk., dokarmiać ndk., skarmić dk., skarmiać ndk., wykarmić dk., wykarmiać ndk.
przym. karmicielski
Wiktionary
(1.1) żywiciel
Wiktionary
kobieta dostarczająca pożywienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która stale karmi, dostarcza pożywienie
Wiktionary
IPA: ˌkarmʲiˈt͡ɕɛlka, AS: karmʹićelka
Wiktionary
rzecz. karma ż., karmnik mrz., karmidło n., karmidełko n., karmienie n., dokarmianie n., pokarm mrz.
:: fm. karmiciel mos.
czas. karmić ndk., podkarmić dk., podkarmiać ndk., dokarmić dk., dokarmiać ndk., skarmić dk., skarmiać ndk., wykarmić dk., wykarmiać ndk.
przym. karmicielski
Wiktionary
w filozofii hinduistycznej: wynikający z karmy, uczynków z poprzedniego wcielenia, decydujących o losie w aktualnej inkarnacji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. / filoz. związany z karmą, dotyczący karmy
Wiktionary
(1.1) Stan karmicznego obciążenia w momencie śmierci decyduje jak wysoko, czyli do którego piętra będzie mogła się wznieść.
Wiktionary
IPA: karˈmʲit͡ʃnɨ, AS: karmʹičny
Wiktionary
rzecz. karma ż.
Wiktionary
1. szklane pływające urządzenie do karmienia ryb akwariowych;
2. zdrobnienie od: karmidło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: karmidło
(1.2) małe karmidło
Wiktionary
(1.2) Aby ułatwić indyczętom pobieranie pokarmu, trzeba zapewnić im dostateczną liczbę karmidełek i poidełek.
Wiktionary
IPA: ˌkarmʲiˈdɛwkɔ, AS: karmʹideu̯ko
Wiktionary
rzecz. karmidło n., karmnik m., karmiciel m., karmicielka ż., karmienie n.
czas. karmić
Wiktionary
urządzenie automatycznie napełniające koryta zwierząt paszą z zasobników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pojemnik, w którym daje się jedzenie zwierzętom
Wiktionary
(1.1) Każdego dnia wynoszono na wybiegi karmidła i poidła, dzięki czemu ptaki nie musiały wracać do budynku w celu pobrania paszy i wody.
Wiktionary
rzecz. karmienie n.
:: zdrobn. karmidełko n.
czas. karmić ndk., nakarmić dk.
Wiktionary
dawać jeść, żywić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|karmić., nazwa czynności bezpośredniego podawania żywności
Wiktionary
(1.1) Laktacja poza okresem karmienia często zdarza się kobietom, które długo karmiły piersią.
Wiktionary
IPA: karˈmʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: karmʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. pokarm mrz., karmiciel mos., karmicielka ż., karmnik mrz., karmidło n., karmidełko n., karmik mzw.
czas. karmić ndk., nakarmić dk., dokarmić dk., dokarmiać ndk., skarmić dk., skarmiać ndk., przekarmić dk., przekarmiać ndk., pokarmić dk., wykarmić dk., wykarmiać ndk.
przym. karmicielski, pokarmowy
Wiktionary
wieprz tuczony, przeznaczony na mięso; karmnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) roln. tuczone prosię, przeznaczone na mięso
Wiktionary
rzecz. karma ż., karmienie n.
czas. karmić ndk.
Wiktionary
(1.1) karmnik
Wiktionary
1. barwnik otrzymywany z koszenili
2. kolor jaskrawoczerwony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odcień intensywnej, głębokiej czerwieni
(1.2) barwnik lub pigment w odcieniu karminu (1.1)
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) (…) przeszył go na wskroś biały blask jej zębów, przeniknął go karmin jej ust i pochłonęły lazurowe oczy (…)
Wiktionary
IPA: ˈkarmʲĩn, AS: karmʹĩn
Wiktionary
przym. karminowy
przysł. karminowo
Wiktionary
(1.2) E-120
Wiktionary
śląski kotlet mielony przygotowywany tradycyjnie z mięsa wieprzowego; karbinadel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. kotlet mielony;
Wiktionary
(1.1) Dziś na obiad bydą karminadle.
Wiktionary
(1.1) berg, karbinadel, kardinadel
Wiktionary
przestarzale: barwić usta, policzki na kolor karminu
SJP.pl
forma przymiotnika.
(1.1) M. i W. mos. lm. od: karminowy
forma rzeczownika.
(2.1) C. lp. od: karmin
Wiktionary
czerwony o karminowym odcieniu
SJP.pl
wiśniowy o karminowym odcieniu
SJP.pl
książkowo: mający barwę karminu, intensywnie czerwony; jaskrawoczerwony, szkarłatny, karmazynowy, krwawoczerwony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kolor czerwony, taki jak kolor karminu
Wiktionary
IPA: ˌkarmʲĩˈnɔvɨ, AS: karmʹĩnovy
Wiktionary
rzecz. karmin mrz.
przysł. karminowo
czas. karminować ndk.
Wiktionary
wstęgówka karminówka - gatunek motyla z rodziny mrocznicowatych
SJP.pl
1. specjalnie przygotowane miejsce, w którym wykłada się karmę dla zwierzyny leśnej;
2. miejsce wysypywania karmy dla ryb w stawach rybnych; żerowisko ryb
SJP.pl
kobieta będąca w czasie karmienia dziecka piersią
SJP.pl
dawać jeść, żywić
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. nakarmić)
(1.1) dostarczać jedzenia, dawać pożywienie, żywić kogoś
(1.2) (u samic ssaków) żywić potomstwo własnym mlekiem
czasownik zwrotny niedokonany karmić się (dk. nakarmić się)
(2.1) dostarczać sobie posiłku
(2.2) żywić siebie nawzajem
Wiktionary
(1.1) Ania karmi wróble okruchami chleba.
(1.2) Matka karmi swoje dziecko nie tylko mlekiem, ale również miłością, którą przekazuje słowami, brzmieniem głosu, dotykiem, swoją obecnością.
Wiktionary
IPA: ˈkarmʲit͡ɕ, AS: karmʹić
Wiktionary
rzecz. karmia ż., karma ż., karmiciel m., karmicielka ż., karmidełko n., karmienie n., karmik mzw., karmnik m., pokarm m., karmidło n.
czas. dokarmiać, dokarmić, nakarmić, pokarmić, wykarmić
przym. karmny, pokarmowy
Wiktionary
(1.1) odżywiać
Wiktionary
zdrobnienie od: karmnik
SJP.pl
1. mała drewniana konstrukcja, w której wykłada się pokarm dla ptaków;
2. worek z paszą nakładany na głowę konia;
3. część chlewu, przeznaczona do tuczenia wieprzy;
4. wieprz tuczony, przeznaczony na mięso; karmik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ornit. drewniana konstrukcja do karmienia ptaków
(1.2) naczynie do karmienia zwierząt
(1.3) zootechn. część chlewu z przeznaczeniem do tuczenia świń
(1.4) hipol. worek z paszą nakładany na głowę konia
(1.5) zootechn. tuczony wieprz
(1.6) bot. rodzaj roślin z rodziny goździkowatych;
(1.7) bot. roślina z rodzaju karmników (1.6)
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Dzisiaj na zajęciach techniki zbudujemy karmniki dla szpaków.
Wiktionary
IPA: ˈkarmʲɲik, AS: karmʹńik
Wiktionary
rzecz. pokarm mrz., karmidełko n., karmiciel mos., karmicielka ż., karmienie n.
czas. karmić ndk.
Wiktionary
(1.1) kadubek, reg. śl. kormik
(1.5) karmik, tucznik, wieprz, reg. śl. kormik
Wiktionary
przymiotnik od: karmnik
SJP.pl
o zwierzęciu hodowlanym: tuczony na ubój; opasowy, tuczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o zwierzęciu hodowlanym: obficie karmiony z przeznaczeniem na ubój
Wiktionary
czas. karmić ndk.
rzecz. karmia ż.
Wiktionary
(1.1) tuczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. schab
Wiktionary
(1.1) 1,5 kg karmonady w całości przekłuć przez środek, włożyć kiełbasę, nasolić i odpiec.
Wiktionary
(1.1) karbonada
Wiktionary
w jubilerstwie: otaczać drogi kamień mniejszymi kamieniami
SJP.pl
karma dla zwierząt terrariowych
SJP.pl
1. koloryt skóry; cera;
2. w malarstwie: tonacja barw nadawana ciału ludzkiemu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) koloryt skóry człowieka
(1.2) inform. wygląd programu komputerowego itp.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Niektórzy ludzie w Polsce utożsamiają z Arabami wszystkie osoby o śniadej karnacji lub wyznania muzułmańskiego.
Wiktionary
IPA: karˈnat͡sʲja, AS: karnacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. karnizm mrz., inkarnacja ż., reinkarnacja ż., inkarnatka ż., karneol m.
przym. karnacyjny
Wiktionary
(1.2) skórka, motyw, kompozycja
Wiktionary
miejscowość w Górnym Egipcie
SJP.pl
Karnak, arab. الكرنك, egip. Ipet-sut – "„Najbardziej Dobrane z Miejsc”" – miasto w Górnym Egipcie, w muhafazie Luksor, na wschodnim brzegu Nilu, 2,5 km na północ od Luksoru. W starożytności miejscowość była częścią Teb, a obecnie postrzegana jest przez wielu jako część Luksoru, jako że obie miejscowości tworzą zwarty zespół miejski.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kapturek zakładany sokołowi przez sokolnika dla ograniczenia agresywności
Wiktionary
Karnal (hindi करनाल) – miasto indyjskie położone w dystrykcie Karnal, stan Hariana. 223 000 mieszkańców (2003).
Ośrodek przemysłu (głównie przemysł spożywczy, obuwniczy, maszynowy, włókienniczy) i handlowo usługowy dla okolicznych regionów rolniczych (uprawa głównie zbóż, bawełny).
Wikipedia
IPA: ˈkarnal, AS: karnal
Wiktionary
minerał, uwodniony chlorek potasu i magnezu, stosowany głównie jako nawóz potasowy
SJP.pl
Karnalit – uwodniony podwójny chlorek potasu i magnezu o wzorze KCl·MgCl2·6H2O, krystalizujący w układzie rombowym.
Tworzy zbite drobnokrystaliczne skupienia, twardość wynosi 2–2,9, jest bezbarwny lub zabarwiony na czerwono, żółto lub brunatno. Połysk szklisty, ale kryształy dzięki dużej higroskopijności łatwo matowieją na powietrzu, a niezabezpieczone szybko się rozpuszczają. W smaku gorzki. Towarzyszą mu najczęściej halit, sylwin oraz anhydryt.
Wikipedia
przymiotnik od: karnalit
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
stan w południowych Indiach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. południowoindyjski stan ze stolicą w Bangalore
Wiktionary
Karnataka (hindi कर्नाटक, trb.: "Karnataka", trl.: "Karnāṭaka"; kannada ಕರ್ನಾಟಕ; ang. "Karnataka") – stan leżący na południu Indii, przed rokiem 1973 nosił nazwę "Mysore" po tym, jak powstał z wcześniej istniejącego na jego obszarze królestwa o tej samej nazwie w 1950 r.
Wikipedia
naturalny wosk roślinny z liści kopernicji; carnauba
SJP.pl
Karnauba (łac. "Cera Carnauba") – naturalny wosk roślinny pozyskiwany z liści palmy – kopernicji woskodajnej "Copernicia cerifera", rosnącej w Brazylii. Wydziela się w postaci drobnych łusek na liściach palmowych z których, po ich zasuszeniu jest strząsany (z wydajnością ok. 8–10 g z pojedynczego liścia).
Wikipedia
Karnawalizacja – termin literaturoznawczy odwołujący się do ludowej kultury śmiechu i tradycji karnawału, oznaczający zawieszenie lub zakwestionowanie normalnie rządzących światem praw i oficjalnych hierarchii w ramach utworu literackiego. Pojęcie to zostało wprowadzone do nauki o literaturze przez Michaiła Bachtina w książce: "Problemy poetyki Dostojewskiego" w 1929 roku, a następnie rozwinięte w 1969 roku w pracy "Twórczość Franciszka Rabelais'go a kultura ludowa średniowiecza i renesansu".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody;
(1.2) zabawy w czasie karnawału (1.1)
(1.3) w krajach Ameryki Łacińskiej i Południowej pochody i masowe zabawy pod koniec karnawału (1.1) na ulicach miast
Wiktionary
Karnawał, zapusty – okres zimowych balów, maskarad, pochodów i zabaw. Rozpoczyna się najczęściej w dniu Trzech Króli, a kończy we wtorek przed Środą Popielcową, która oznacza początek wielkiego postu i oczekiwania na Wielkanoc.
Wikipedia
(1.1) Minęła jesień, minął zwykłą koleją rzeczy adwent, nastąpił karnawał.
(1.1) (…) do końca karnawału nie mam już jednego wieczoru wolnego, jednej nocy, którą mógłbym paniom poświęcić (…).
Wiktionary
IPA: karˈnavaw, AS: karnavau̯
Wiktionary
rzecz. karnawałowicz m., karnawałowiczka ż., karnawałowanie n., karnawałowość ż.
czas. karnawałować ndk., nakarnawałować się, przekarnawałować, rozkarnawałować się
przym. karnawałowy
przysł. karnawałowo
Wiktionary
(1.1) mięsopust, przyzapuście, podkoziołek, zapusty
(1.2) festiwal, fiesta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) świętowanie karnawału
Wiktionary
czas. karnawałować ndk.
rzecz. karnawał mrz.
przym. karnawałowy
Wiktionary
(1.1) daw. mięsopustowanie
Wiktionary
czasownik
(1.1) rzad. bawić się w czasie trwania karnawału
Wiktionary
IPA: ˌkarnavaˈwɔvat͡ɕ, AS: karnavau̯ovać
Wiktionary
rzecz. karnawałowanie n., karnawał, karnawałowicz
przym. karnawałowy
czas. nakarnawałować się, przekarnawałować, rozkarnawałować się
Wiktionary
uczestnik karnawału
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba biorąca udział w karnawałowej zabawie
Wiktionary
IPA: ˌkarnavaˈwɔvʲit͡ʃ, AS: karnavau̯ovʹič
Wiktionary
rzecz. karnawał m.
przym. karnawałowy
czas. karnawałować, nakarnawałować się, przekarnawałować, rozkarnawałować się
Wiktionary
przymiotnik od: karnawał
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z karnawałem, dotyczący karnawału, używany, odbywający się, pojawiający się, zakładany w okresie karnawału
Wiktionary
(1.1) (…) pił herbatę z wielką flegmą i obojętnym tonem prowadził rozmowę z dwiema pannami o teatrze i zabawach karnawałowych w jednym z wielkich miast (…).
Wiktionary
IPA: ˌkarnavaˈwɔvɨ, AS: karnavau̯ovy
Wiktionary
rzecz. karnawał m., karnawałowicz m., karnawałowanie n.
czas. karnawałować, nakarnawałować się, przekarnawałować, rozkarnawałować się
Wiktionary
(1.1) mięsopustny
Wiktionary
zdrobnienie od: karnet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od karnet
Wiktionary
(1.1) To nie karnet, lecz tylko mały karnecik.
Wiktionary
rzecz. karnet m.
Wiktionary
przymiotnik od: karnecik
SJP.pl
karnegia olbrzymia - drzewiasty kaktus o jadalnych owocach, rosnący w Kalifornii; saguaro
SJP.pl
minerał, odmiana chalcedonu; krwawnik, karniol (dawniej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. półszlachetny (kolekcjonerski i ozdobny) kamień, odmiana chalcedonu (krzemionki), o charakterystycznej barwie od pomarańczowej przez czerwonobrązową aż po ceglastą
Wiktionary
Karneol, karniol – gemmologiczna nazwa czerwonej, półprzezroczystej odmiany chalcedonu.
Nazwa „karneol” (łac. "carneolus") pochodzi prawdopodobnie ze starofrancuskiego "cornele" = owoc derenia.
Wikipedia
(1.1) Znane złoża karneolu znajdują się m.in. w Indiach, Brazylii, Urugwaju, Rosji (Syberia), na Madagaskarze i Sri Lance.
Wiktionary
rzecz. karnacja ż.
Wiktionary
(1.1) karniol, krwawnik
Wiktionary
1. ozdoba architektoniczna w postaci wąskiej listwy, mającej w przekroju kształt litery S
2. hebel z zębami do wycinania fug w gzymsach
SJP.pl
1. bilet z opłaconymi wejściami na kilka imprez rozrywkowych lub opłaconym przejazdem środkami komunikacji publicznej przez jakiś okres;
2. dawniej: mały notes do zapisywania przez kobiety kolejności tancerzy na balu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. bilet wstępu na cykl imprez rozrywkowych lub na kilka przejazdów środkami komunikacji publicznej, wyciągami narciarskimi itp.; karta lub bloczek z kuponami na poszczególne wejścia
(1.2) hist. damski notesik służący dawniej kobietom do wpisywania kolejności tańców i partnerów podczas balu
Wiktionary
(1.1) Kupiliśmy całodniowe karnety, więc mogliśmy szusować do oporu.
Wiktionary
IPA: ˈkarnɛt, AS: karnet
Wiktionary
rzecz. karnecik
przym. karnetowy
Wiktionary
(1.1) abonament
(1.2) karnecik
Wiktionary
posiadacz karnetu
SJP.pl
posiadaczka karnetu
SJP.pl
przymiotnik od: karnet
SJP.pl
zdrobnienie od: karniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od karniak
Wiktionary
rzecz. karniak m.
Wiktionary
kieliszek wódki dawany, za karę, osobie, która spóźniła się na przyjęcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. żart. kieliszek wódki dla spóźnionego
(1.2) środ. sport. rzut karny
Wiktionary
(1.2) Piłkarz przed strzeleniem karniaka stał w punkcie rzutu karnego.
Wiktionary
IPA: ˈkarʲɲak, AS: karʹńak
Wiktionary
rzecz. kara ż., karanie n., ukaranie n., karny m.
:: zdrobn. karniaczek m.
czas. karać ndk., ukarać dk.
przym. karny
przysł. karnie
Wiktionary
(1.2) karny
Wiktionary
nazwa wielu wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Karnice
SJP.pl
Karnicki ("Kroschnitzky", "Wczele odmiana Karnicki") – polski herb szlachecki odmiana herbu Wczele.
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: karnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: karny
SJP.pl
Karnieszewice (niem. "Karnkewitz") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Sianów, 5,5 km na północny wschód od Sianowa, 1 km na północ od drogi nr 6 (Szczecin-Gdańsk) oraz 2 km na południowy wschód od linii kolejowej nr 202 (Koszalin-Słupsk; najbliższa stacja Skibno, 3 km na zachód).
Wikipedia
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Karniewo
SJP.pl
potocznie o specjaliście od prawa karnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. pierwszy, najstarszy wiek późnego triasu, trwający 228,7 – 216,5 milionów lat temu;
Wiktionary
Karnik − w stratygrafii piętro górnego triasu w eratemie mezozoicznym, trwające w zależności od przyjmowanego podziału triasu od około 10 do około 12 milionów lat. Dokładny czas jego trwania jest przedmiotem sporów. Do 2012 roku Międzynarodowa Komisja Stratygrafii przyjmowała, że karnik rozpoczął się około 228,7 milionów lat temu a zakończył 216,5 ± 2,0 mln lat temu; w roku 2013 Komisja poprawiła datowanie na ok. 237–227 milionów lat temu. Młodsze piętro od ladynu a starsze od noryku.
Wikipedia
IPA: ˈkarʲɲik, AS: karʹńik
Wiktionary
dawniej: karneol (minerał, odmiana chalcedonu); krwawnik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Karniów
Wiktionary
rzecz. Karniów m.
Wiktionary
(1.1) krnowski
Wiktionary
ktoś obeznany w prawie karnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. specjalista z zakresu prawa karnego
Wiktionary
IPA: karʲˈɲista, AS: karʹńista
Wiktionary
rzecz. karny mrz.
przym. karny
Wiktionary
związany z prawem karnym (karnistyką)
SJP.pl
podłużny element umieszczany nad oknem, służący do mocowania firan, zasłon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) drążek albo listwa nad drzwiami lub oknem służące do zawieszania portier, firanek, zasłon itp.
Wiktionary
Karnisz (z fr. „corniche” – gzyms) – drążek lub listwa, zwykle zawieszona nad oknem, służąca do zawieszania firanek lub zasłon.
W miejsce karnisza można również zastosować tak zwany karnisz zabudowany.
Jest to element sztukaterii do wnętrz w postaci listwy maskującej szyny karniszowe lub zamontowane już karnisze nadokienne.
Wikipedia
(1.1) Mieciu podszedł do okna i szarpnął zasłonę. Zrobił to trochę za mocno i jej połowa wyrwała się z szyny aluminiowego karnisza.
Wiktionary
IPA: ˈkarʲɲiʃ, AS: karʹńiš
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk gardinsztanga
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Karnity "( Karnitten)" – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Miłomłyn, nad jeziorem Kocioł.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wieś położona jest około 13 km na zachód od Miłomłyna i około 27 km na północny zachód od Ostródy. Od nazwy wsi nazwano pobliskie Jezioro Karnickie. W roku 1973 jako majątek Karnity należały do powiatu morąskiego, gmina Zalewo, poczta Boreczno.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny występujący w mięśniach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) substancja pochodzenia naturalnego związana z procesem wytwarzania energii w organizmie
Wiktionary
Karnityna (β-hydroksy-γ-trimetyloamoniomaślan), (CH3)3N+–CH2–CH(OH)–CH2–COO− – organiczny związek chemiczny o budowie betainowej, "N,N,N"-trimetylowa pochodna kwasu γ-amino-β-hydroksymasłowego (GABAOB). W organizmach jest syntetyzowany w wątrobie, nerkach i mózgu z aminokwasów (lizyny i metioniny) i pełni rolę w transporcie kwasów tłuszczowych z cytozolu do mitochondriów. Dość obficie występuje w mięśniach.
Wikipedia
rzecz. karnizm mrz.
Wiktionary
potocznie:
1. dieta oparta na produktach pochodzenia zwierzęcego; dieta karniwora;
2. mięsożerca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. system przekonań, zachowań lub ideologia, która przyzwala człowiekowi na jedzenie określonych zwierząt
(1.2) liter. ideologia żywego, zmysłowego ciała występująca w literaturze
Wiktionary
(1.1) Z powodu karnizmu większość społeczeństwa tkwi w mentalnym paradoksie: unikamy konfrontacji z cierpieniem zwierząt, ale jednocześnie czerpiemy przyjemność z ich spożywania.
Wiktionary
IPA: ˈkarʲɲism̥, AS: karʹńism̦
Wiktionary
rzecz. karnotaur m., karnityna ż., karnacja ż., inkarnat m., reinkarnacja ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Czechach;
(1.2) geogr. wieś w Polsce w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Kocmyrzów-Luborzyca
Wiktionary
Karniów lub Krnów ( Krnov, Jägerndorf, Carnovia) – miasto w powiecie Bruntal, w kraju morawsko-śląskim w Czechach, na Śląsku Opawskim, przy granicy z Polską, około 15 km od Głubczyc oraz 27 km od Prudnika, nad rzeką Opawą, 24 175 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Dzisiaj będziemy zwiedzali zabytki Karniowa.
Wiktionary
rzecz. karniowianin m., karniowianka ż.
przym. karniowski
Wiktionary
(1.1) geogr. Krnów
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
odnoszący się do prawa karnego; prawnokarny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) praw. odnoszący się do prawa karnego, dotyczący prawa karnego, związany z prawem karnym
Wiktionary
(1.1) prawnokarny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący przepisów kodeksu karnego skarbowego
Wiktionary
rzecz. kodeks karny skarbowy mrz.
Wiktionary
rodzaj dinozaura z podrzędu teropodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. paleont. nazwa systematyczna|Carnotaurus|ref=tak., rodzaj zauropsydów żyjących w późnej kredzie;
(1.2) zool. paleont. nazwa systematyczna|Carnotaurus sastrei|ref=tak., gatunek z rodzaju karnotaur (1.1)
(1.3) zool. zwierzę z gatunku karnotaur (1.2)
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.2) Karnotaur był pierwszym dużym teropodem, którego obszerne odciski skóry poznano naukowo.
Wiktionary
rzecz. karnizm mrz.
Wiktionary
minerał, uwodniony związek potasu, uranu i wanadu
SJP.pl
Karnotyt – promieniotwórczy minerał z gromady minerałów uranylu; uwodniony wanadan uranylowo-potasowy.
Nazwa nadana na cześć francuskiego górnika i chemika Marie-Adolphe'a Carnota (1839–1920). Opisali go w 1899 r. Charles Friedel i Édouard Cumenge, którzy zidentyfikowali go w okazach z Roc Creek w hrabstwie Montrose, Kolorado, USA.
Wikipedia
technika poprawy sprawności maszyn cieplnych poprzez przybliżenie ich cyklu termodynamicznego do cyklu Carnota
SJP.pl
Karnotyzacja – technika poprawy sprawności rzeczywistych obiegów termodynamicznych poprzez stosowanie zabiegów przybliżających obieg do obiegu Carnota dla danych temperatur.
Do najczęściej spotykanych sposobów karnotyzacji zalicza się regenerację ciepła i przegrzew wtórny.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jurajski i kredowy mięsożerny teropod
SJP.pl
jurajski i kredowy mięsożerny teropod
SJP.pl
Ka
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dipeptyd zbudowany z aminokwasów: beta-alalniny i l-histydyny
Wiktionary
Karnozyna – organiczny związek chemiczny, dipeptyd złożony z β-alaniny i histydyny. Występuje głównie w mięśniach.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co karne
Wiktionary
(1.1) Rózga i karność mądrość daje; ale dziecię swawolne zawstydza matkę swoję.
Wiktionary
przym. karny
czas. karać
rzecz. karny mrz.
Wiktionary
1. dotyczący kary
2. zdyscyplinowany, posłuszny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący kary, przewidujący zastosowanie kary, będący karą
(1.2) praw. dotyczący karnistyki, związany z prawem karnym (1.1)
przymiotnik jakościowy
(2.1) wdrożony do posłuszeństwa
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) sport. w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu itp.;
(3.2) żart. kieliszek wódki (zwykle większy), dawany do wypicia osobie spóźnionej na przyjęciu, podczas libacji itp.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Mecenas Kowalski to znakomity specjalista od prawa karnego.
Wiktionary
IPA: ˈkarnɨ, AS: karny
Wiktionary
rzecz. kara ż., karność ż., karalność ż., karnistyka ż., karnista m., karnistka ż., karniak mzw., karanie n., pokaranie n., skaranie n., ukaranie n.
czas. karać ndk., pokarać dk., skarać dk., ukarać dk.
przym. karalny, karzący
przysł. karnie
Wiktionary
(1.1) dyscyplinarny, karzący, organizacyjny, penitencjarny, porządkowy, regulacyjny
(1.2) karnoprawny, prawnokarny
(2.1) grzeczniutki, grzeczny, korny, oswojony, pokorny, posłuszny, potulny, powolny, skruszały, skruszony, spokorniały, spotulniały, subordynowany, ugrzeczniony, uległy, ułożony, uniżony, wytresowany, zdyscyplinowany
(3.1) karniak, rzut karny
(3.2) karniak
Wiktionary
potocznie: karnąć się - przejechać się pożyczonym rowerem, motocyklem lub samochodem
SJP.pl
1. dekolt w kształcie kwadratu;
2. kolor w kartach oznaczony przez czerwony romb; dzwonek;
3. karta koloru karo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) karc. kolor w kartach oznaczony czerwonym rombem; karta tego koloru;
(1.2) dekolt w kształcie kwadratu
przymiotnik
(2.1) należący do kar (1.1)
forma rzeczownika.
(3.1) W. lp. zob. kara.
Wiktionary
Karo ( carreau – kwadracik, poduszka, czworokąt) – jeden z czterech kolorów w kartach typu francuskiego, oznaczony czerwonym rombem.
Odpowiednikiem kar w talii niemieckiej i szwajcarskiej są dzwonki, zaś w talii włosko-hiszpańskiej monety.
Pełna talia kart do gry w brydża zawiera 13 kart tego koloru, czyli karty numerowane 2–10, waleta, damę, króla i asa:
Wikipedia
(1.1) Miałem w ręku pięć kar.
(1.2) Na sylwestra kupiła czarną sukienkę karo.
(2.1) Dołożyłem dwójkę karo.
Wiktionary
IPA: ˈkarɔ, AS: karo
Wiktionary
przym. karowy
Wiktionary
(1.1) dzwonek, poduszka, reg. pozn. szalek, reg. śl. szel
(2.1) karowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. kult. zabójstwo honorowe w Pakistanie
Wiktionary
(1.1) W Pakistanie mówi się o „karo-kari”. Co roku w tym państwie na skutek „karo-kari” ginie tysiąc kobiet, drugie tyle w sąsiednich Indiach.
Wiktionary
(1.1) zabójstwo honorowe
Wiktionary
1. gatunek zimozielonego drzewa z rodziny bobowatych; szarańczyn strąkowy, drzewo karobowe, chleb świętojański, ceratonia;
2. emulgator wykorzystywany w przemyśle spożywczym i farmaceutycznym; mączka chleba świętojańskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. mączka z ziaren chleba świętojańskiego (szarańczynu strąkowego), dodatek spożywczy i substytut kakao, który nie zawiera teobrominy, kofeiny oraz alergenów
Wiktionary
IPA: ˈkarɔp, AS: karop
Wiktionary
przym. karobowy
Wiktionary
(1.1) guma karobowa, E410
Wiktionary
czterokołowy powóz kryty, bogato zdobiony, używany głównie na dworach królewskich i książęcych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. transp. historyczny pojazd konny o zamkniętej kabinie, osadzony na kołach, przeznaczony do przewozu osób zamożnych
Wiktionary
Karoca (z carrozza) – szczególnie bogato zdobiony powóz kryty, rodzaj karety. Modny w okresie od XVI do XVIII wieku.
Początkowo pudło zawieszone było na skórzanych pasach, później na resorach i wyposażone w przeszklone okienka. W Polsce karoce pojawiły się za panowania króla Stefana Batorego.
Wikipedia
(1.1) Szlachcic przybył do miasta karocą.
Wiktionary
przym. karetny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
potocznie: klacz karogniadej (skarogniadej) maści; skarogniada
SJP.pl
o maści konia: zbliżony do karej, miejscami brunatny lub żółtawy; skarogniady
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Karol – imię męskie pochodzenia frankijskiego oznaczające człowieka mężnego lub wojownika. Staroskandynawskie znaczenie – „człowiek, mąż”. Imię jest również rozpowszechnione w krajach latynoskich.
W Polsce wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Karol w 2017 r. zajmował 33. miejsce w grupie imion męskich. W całej populacji Polaków Karol zajmował w 2017 r. 47. miejsce (159 590 nadań).
Wikipedia
(1.1) W oknie ujrzałem czerwoną jak burak, spoconą twarz Karola […]
(1.1) Duża w tym zasługa mego genialnego profesora z gimnazjum, Karola Sochaniewicza, który wprawdzie wykładał zwykle lekko na bańce, ale jak wykładał!
(1.1) W późniejszej rywalizacji między Franciszkiem i Karolem Henryk został mediatorem między nimi, utrzymując równowagę władzy w Europie.
Wiktionary
IPA: ˈkarɔl, AS: karol
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Karolek mos., Lolek mos.
:: fż. Karolina ż.
przym. karoliński, Karolowy, Karlowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Karolek, Lolek; żart. Lolesław
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Karola – żeński odpowiednik imienia Karol.
Karola imieniny obchodzi: 9 maja, 5 lipca i 4 października.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Karolina (imię żeńskie); Karolka, Karolinka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Karolci lub z nią związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Karolki lub z nią związany
SJP.pl
roślina z rodziny baldaszkowatych; kminek zwyczajny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma męskiego imienia Karol
Wiktionary
(1.1) Hania założyła Karolkowi sweter na lewą stronę.
(1.1) Kolegujemy się z Karolkiem od lat.
Wiktionary
IPA: kaˈrɔlɛk, AS: karolek
Wiktionary
rzecz. Karol m., Karolina ż.
:: fż. Karolinka ż., Karolcia ż.
przym. Karolowy, Karolkowy
Wiktionary
(1.1) reg. śl. Karliczek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Karoli lub z nią związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) geogr. hist. kolonia brytyjska w Ameryce Północnej, dziś dwa stany: Karolina Północna i Południowa
(1.3) pot. jeden z dwóch stanów: Karolina Północna lub Południowa
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Moja młodsza siostra ma na imię Karolina.
(1.1) Karolina, była szefowa Pauliny, właśnie tu ponownie zajrzała.
(1.3) (…) Rajd Wilsona został zakończony, zaledwie sześć dni przed poddaniem wszystkich wojsk konfederackich w obu Karolinach, Georgii i na Florydzie (…)
Wiktionary
IPA: ˌkarɔˈlʲĩna, AS: karolʹĩna
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Karolinka ż., Karola ż., Karolcia ż., Lola ż.
:: fm. Karol m.
przym. karoliński
Wiktionary
przedstawiciel dynastii Karolingów, zapoczątkowanej przez Pepina Małego (751 r.), w państwie Franków
SJP.pl
przedstawiciel dynastii Karolingów, zapoczątkowanej przez Pepina Małego (751 r.), w państwie Franków
SJP.pl
Ka
Wikipedia
północnoamerykańska kaczka, występująca także w Europie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Aix sponsa|ref=tak., gatunek kaczki pochodzący z Ameryki Północnej;
Wiktionary
Karolinka ("Aix sponsa") – gatunek średniej wielkości ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zamieszkuje Amerykę Północną. Nie wyróżnia się podgatunków.
Wikipedia
IPA: ˌkarɔˈlʲĩnka, AS: karolʹĩnka
Wiktionary
przym. karoliński
Wiktionary
1. archipelag w Mikronezji; Wyspy Karolińskie;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
Karoliny, Wyspy Karolińskie ( Caroline Islands) – rozległy archipelag w Mikronezji, położony w zachodniej części Oceanu Spokojnego, na północny wschód od Nowej Gwinei. Pod względem politycznym podzielony jest między dwa państwa: Sfederowane Stany Mikronezji (część wschodnia) i Republikę Palau (część zachodnia). Największą wyspą jest mikronezyjska Pohnpei, drugą co do wielkości jest Babeldaob w Palau. Większość wysp Karolinów to niskie, płaskie atole koralowe o niewielkiej części lądowej.
Wikipedia
1. mieszkaniec Karoliny Południowej;
2. mieszkaniec Karoliny Północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Karoliny Południowej
(1.2) mieszkaniec Karoliny Północnej
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Karolinka ż.
przym. karoliński
Wiktionary
1. przymiotnik od: Karoliny, Karolina Południowa, Karolina Północna
2. dotyczący Karolingów, właściwy Karolingom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. związany z Karolinami, pochodzący z Karolinów
(1.2) geogr. związany z Karoliną Północną lub Karoliną Południową, pochodzący z Karoliny Północnej lub Karoliny Południowej, występujący na terenie Karoliny Północnej lub Karoliny Południowej
(1.3) hist. związany z Karolem Wielkim lub Karolingami
(1.4) hist. związany z Karolem V Habsburgiem
Wiktionary
(1.3) Wielkie podboje i sukcesy militarne Karola Wielkiego sprawiły, że imperium karolińskie objęło swymi granicami całą zachodnią Europę, od Pirenejów aż po Łabę.
Wiktionary
rzecz. Karolińczyk mos., Karol m., Karoliny nmos., Karolina ż., Karolinów m., karolinka ż., Karolinka ż.
przym. Karolowy
Wiktionary
roślina z rodziny baldaszkowatych; kminek zwyczajny
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Karolka lub z nim związany
SJP.pl
Karol z małżonką; Karolowie
SJP.pl
Karol z małżonką; Karolostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Karola lub z nim związany
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
system kar pieniężnych
SJP.pl
rodzaj działa okrętowego, używanego w XVIII i XIX wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wojsk. dawne działo okrętowe o krótkiej lufie, strzelające ciężką amunicją na niewielką odległość;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Wykorzystanie dział kamiennych pokazuje, że były one analogiczne do późniejszych karonad, szczególnie odpowiednich dla preferowanej przez Turków taktyki walki z bliska.
Wiktionary
ustawienie kół samochodowych w pozycji ukośnej względem osi
SJP.pl
nadwozie samochodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wierzchnia część nadwozia pojazdu (najczęściej samochodu);
(1.2) więz. zawieszenie kary
Wiktionary
Zobacz też: Karoseria – polskie czasopismo.
Karoseria ( carrosserie) – konstrukcja samochodu, którą tworzy płyta podłogowa wraz z elementami strefy górnej. Zwykle składa się z płyty podłogowej, konstrukcji górnej stałej, która w środkowej części oparta jest na słupkach, dachu, komory silnika, komory bagażnika oraz części ruchomych, takich jak drzwi, maska czy pokrywa bagażnika. W przypadku pojazdów ramowych, płytę podłogową zastępuje rama nośna.
Wikipedia
(1.1) Karoseria tego samochodu wymaga naprawy blacharskiej.
Wiktionary
IPA: ˌkarɔˈsɛrʲja, AS: karoserʹi ̯a
Wiktionary
przym. karoseryjny
Wiktionary
przymiotnik od: karoseria
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z karoserią, dotyczący karoserii
Wiktionary
rzecz. karoseria ż.
Wiktionary
[czytaj: kaROszi] śmierć z przepracowania
SJP.pl
koń czarnej maści, kary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) koń karej maści
Wiktionary
(1.1) Krzyknęła, poderwała karosza, ostro pocwałowała do przodu.
Wiktionary
rzecz. kary mzw.
przym. kary
Wiktionary
(1.1) wrony
Wiktionary
1. wczesna odmiana marchwi; karotka;
2. zbieranie datków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. roln. odmiana marchwi z krótkim korzeniem
(1.2) kulin. korzeń karoty (1.1)
Wiktionary
(1.2) Podamy polędwiczki, smażone karoty i kartofelki.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. karotka ż.
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem fizycznych własności skał i procesów fizykochemicznych zachodzących w otworach wiertniczych; geofizyka wiertnicza
SJP.pl
Karotaż (inaczej profilowanie, ang. well logging) – wiertniczy zespół badań geofizycznych, opartych na sprawdzaniu fizycznych własności skał tworzących ścianę otworu wiertniczego. Pierwszego profilowania dokonali w 1926 r. bracia Schlumberger.
Wikipedia
przymiotnik od: karotaż
SJP.pl
barwnik roślinny występujący m.in. w marchewce i pomidorach; karotyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. jeden ze związków organicznych z grupy węglowodorów nienasyconych stanowiących barwniki fotosyntetyczne o barwach od żółtej do czerwonej i prowitaminy witaminy A, występujących w wielu roślinach, m.in. marchwi;
Wiktionary
(1.1) Pomidory są składnikiem diet zapobiegających nowotworom, głównie z racji dużej zawartości karotenów.
Wiktionary
(1.1) karotyna
Wiktionary
enzym przetwarzający karoten na witaminę A
SJP.pl
barwnik pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, będący źródłem witaminy A; karotenowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. substancja z grupy organicznych związków chemicznych, żółtych, czerwonych, pomarańczowych i różowych barwników roślinnych, które stanowią naturalne przeciwutleniacze;
Wiktionary
(1.1) Ian Stephen wierzy, że to karotenoidy, znajdujące się w barwnikach około 600 różnych warzyw i owoców, odpowiadają za atrakcyjny wygląd skóry.
Wiktionary
IPA: ˌkarɔtɛ̃ˈnɔjit, AS: karotẽnoi ̯it
Wiktionary
przymiotnik od: karotenoid
SJP.pl
barwnik pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, będący źródłem witaminy A; karotenoid
SJP.pl
1. wczesna odmiana marchwi; karota;
2. korzeń tej rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. roln. odmiana marchwi z krótkim korzeniem
(1.2) kulin. korzeń karotki (1.1)
Wiktionary
(1.2) Kup dwie puszki gotowanych karotek.
Wiktionary
IPA: kaˈrɔtka, AS: karotka
Wiktionary
rzecz. karota ż.
Wiktionary
dawniej:
1. natrętnie wyłudzać pieniądze;
2. kwestować - zbierać datki na cele dobroczynne
SJP.pl
barwnik roślinny występujący m.in. w marchewce i pomidorach; karoten
SJP.pl
przymiotnik od: karotyna
SJP.pl
środowiskowo: pracownik przewożący ciężary wozem lub taczką
SJP.pl
należący do koloru w kartach oznaczonego czerwonym rombem; karo
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ryba z rodziny karpiowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Cyprinus carpio|ref=tak., ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana;
Wiktionary
Karp ("Cyprinus carpio") – gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych (Cyprinidae). Hodowany i poławiany na dużą skalę jako ryba konsumpcyjna.
Wikipedia
(1.1) Na kolację wigilijną zjemy smażonego karpia.
Wiktionary
IPA: karp, AS: karp
Wiktionary
rzecz. karpiowate nmos., karpiowe n.
:: zdrobn. karpik
przym. karpi, karpiowaty
Wiktionary
1. pniak i korzenie pozostałe po ścięciu drzewa; karcz;
2. podziemny pęd u niektórych roślin wieloletnich; kłącze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. leśn. pozostałość po ściętym lub powalonym drzewie, czyli pień wraz z korzeniami, który pozostaje w ziemi po usunięciu pnia nadziemnego
(1.2) bot. ogrod. część podziemna rośliny wieloletniej, z której wyrastają pędy i korzenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po wycince lasu na polanie pozostały liczne karpy.
(1.2) Karpa piwonii powinna być sadzona płytko, aby roślina dobrze kwitła.
Wiktionary
rzecz. karpiel mrz., karpierz mos.
Wiktionary
1. → Karpaty;
2. → Karpacz; karpaczański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Karpat, związany z Karpatami, pochodzący z Karpat
(1.2) dotyczący Karpacza, związany z Karpaczem, pochodzący z Karpacza
Wiktionary
(1.1) Wśród ssaków występuje tu borsuk, ryś, wilk, żbik, wydra, łasica, jeleń, sarna i daniel, a w Babiogórskim Parku Narodowym jeleń karpacki.
Wiktionary
IPA: karˈpat͡sʲci, AS: karpacʹḱi
Wiktionary
rzecz. Karpacz mrz., Karpaty nmos., karpackość ż., karpatka ż., Podkarpacie n., podkarpackość ż., zakarpackość ż.
przym. białokarpacki, małokarpacki, podkarpacki, przedkarpacki, przykarpacki, zakarpacki, zewnętrznokarpacki
przysł. karpacko, podkarpacko, zakarpacko
Wiktionary
miasto w województwie dolnośląskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Karpacz (do 1945 r. Krummhübel), Karpač – miasto w województwie dolnośląskim, w powiecie karkonoskim. Położone w Sudetach Zachodnich, w dolinie rzeki Łomnicy. Prawa miejskie posiada od 1 stycznia 1960 r.
Historycznie leży na Dolnym Śląsku. W latach 1945–1954 siedziba wiejskiej gminy Karpacz. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa jeleniogórskiego.
Wikipedia
(1.1) Była nas cała gromada na obozie w Karpaczu.
Wiktionary
IPA: ˈkarpat͡ʃ, AS: karpač
Wiktionary
rzecz. karpaczanin mos., karpaczanka ż.
przym. karpacki
Wiktionary
mieszkaniec Karpacza
SJP.pl
mieszkanka Karpacza
SJP.pl
rodzaj ciasta z kremem budyniowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cuk. spoż. rodzaj ciasta przekładanego masą budyniową lub kremową przynajmniej z jedną warstwą ciasta parzonego na wierzchu, które podczas pieczenia tworzy charakterystyczne fale;
Wiktionary
Karpatka – wyrób cukierniczy w postaci dwóch blatów ciasta przełożonych kremem russel, kremem półtłustym śmietankowym lub np. gęstym, bezjajecznym budyniem wzbogaconym stopionym masłem. Według podręczników do gastronomii dolny blat przyrządza się z ciasta kruchego, a górny z ciasta parzonego. Podobnie definiują karpatkę słowniki języka polskiego. Jednakowoż popularne są – także wśród cukierników – karpatki na spodzie z ciasta parzonego.
Wikipedia
(1.1) Chcesz spróbować naszej karpatki?
(1.1) Co masz do zarzucenia tej karpatce?
Wiktionary
IPA: karˈpatka, AS: karpatka
Wiktionary
rzecz. Karpaty lm., karpatczyk m.
przym. karpacki
Wiktionary
dawniej: karpacki
SJP.pl
góry w Europie, występujące w Rumunii, Czechach, Polsce, Austrii, na Słowacji, Ukrainie i Węgrzech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. łańcuch górski w środkowej Europie;
Wiktionary
Karpaty (51-54) ( Kárpátok; Carpați; ukr. i serb. Карпати; rus. Карпаты; cz. i Karpaty; Karpaten) – łańcuch górski w środkowej Europie (jeden z największych w tej części świata), ciągnący się łukiem przez terytoria ośmiu krajów: Austrii, Czech, Polski, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii i Serbii. Najwyższy szczyt Gerlach ma wysokość 2655 m n.p.m.
Wikipedia
(1.1) Karpaty powstały w wyniku orogenezy alpejskiej.
Wiktionary
IPA: karˈpatɨ, AS: karpaty
Wiktionary
rzecz. Przedkarpacie n., karpatka ż., Podkarpacie n., Przykarpacie n., Zakarpacie n.
przym. karpacki, podkarpacki, przykarpacki, zakarpacki
Wiktionary
zatoka na Morzu Arafura pomiędzy Ziemią Arnhema a Półwyspem Jork
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: karp; karpiowy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Karpiak – wzniesienie o wysokości 782 m n.p.m. w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Wschodnichch, w Górach Złotych.
Wikipedia
wędkarka niezabijająca złowionych ryb, umożliwiająca rybie uwolnienie się i przeżycie w warunkach jej środowiska
SJP.pl
wędkarz niezabijający złowionych ryb, umożliwiający rybie uwolnienie się i przeżycie w warunkach jej środowiska
SJP.pl
1. dwuletnia roślina pastewna z rodziny krzyżowych; brukiew;
2. gwarowe, pogardliwe określenie starszego człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reg-pl|Kraków. brukiew
Wiktionary
rzecz. karpa ż.
przym. karpielowy
Wiktionary
(1.1) brukiew, kwaki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzemieślnik, pracownik zajmujący się wykopywaniem z ziemi karp pozostałych po wycince drzew
Wiktionary
rzecz. karpa ż.
Wiktionary
rząd ryb promieniopłetwych obejmujący ponad 1000 gatunków; zębokarpie, zębokarpiokształtne
SJP.pl
Karpieńcokształtne, zębokarpiokształtne, zębokarpie (Cyprinodontiformes) – rząd ryb promieniopłetwych (Actinopterygii), obejmujący ponad 1000 gatunków klasyfikowanych w rodzinach, które zestawiono w dwóch podrzędach:
Rodzina strumieniakowatych jest klasyfikowana przez niektórych biologów jako podrodzina Rivulinae – strumieniaki w rodzinie szczupieńczykowatych, a rodzaj "Nothobranchius" jest klasyfikowany w podrodzinie Aplocheilinae.
Wikipedia
o cechach karpieńcokształtnych (rząd ryb)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Karpnem, dotyczący Karpna
Wiktionary
rzecz. Karpno n.
Wiktionary
zdrobnienie od: karp
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: karp
Wiktionary
rzecz. karp mzw., karpiowe n.
Wiktionary
przymiotnik od: karpik
SJP.pl
drewno z korzeni i pniaków pozostałych po ścięciu drzewa; karpowina
SJP.pl
Karpina – drewno części podziemnej drzewa wraz z pniakiem pozostałym po ścięciu.
Karpina sosnowa, która pozostawała w ziemi przez co najmniej 7 lat, używana jest do ekstrakcji żywicy lub destylacji rozkładowej (suchej destylacji drewna). Nosi ona nazwę karpiny przemysłowej.
Wikipedia
robotnik zajmujący się wykopywaniem karp pozostałych po ścięciu drzewa i przygotowaniem ich do obróbki
SJP.pl
Karpiniarz – robotnik zajmujący się wykopywaniem karp pozostałych po ścięciu drzewa i przygotowaniem ich do obróbki.
Wikipedia
rząd ryb promieniopłetwych obejmujący ponad 3250 gatunków
SJP.pl
Karpiokształtne (Cypriniformes) – rząd ryb promieniopłetwych (Actinopterygii), obejmujący ponad 3250 gatunków, głównie słodkowodnych. Najliczniejsza jest rodzina karpiowatych. Karpiokształtne są znane w zapisie kopalnym od eocenu. Naturalny zasięg ich występowania obejmuje Azję, Europę, Amerykę Północną i Afrykę. Na pozostałych kontynentach i w Nowej Zelandii zostały wprowadzone przez człowieka. Wiele gatunków z tego rzędu ma duże znaczenie gospodarcze.
Wikipedia
o cechach karpiokształtnych (rząd ryb)
SJP.pl
rodzina ryb kostnoszkieletowych, żyjących w wodach słodkich strefy umiarkowanej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Cyprinidae|Rafinesque|ref=tak., rodzina ryb z rzędu karpiokształtnych;
Wiktionary
Karpiowate (Cyprinidae) – rodzina ryb karpiokształtnych. Jej przedstawiciele to głównie ryby słodkowodne, często akwariowe. Wiele gatunków ma duże znaczenie gospodarcze. Do karpiowatych zaliczane są m.in. karpie, karasie, amury, płocie i brzanki. Ozdobną formą hodowlaną zyskującą coraz większą popularność jest karp koi.
Wikipedia
(1.1) Wśród karpiowatych występują gatunki drapieżne, roślinożerne i wszystkożerne.
Wiktionary
rzecz. karp mzw., karpiowe n.
przym. karpi, karpiowaty
Wiktionary
1. o cechach karpiowatych (rodzina ryb);
2. podobny do karpia
SJP.pl
podrząd ryb promieniopłetwych z rzędu karpiokształtnych; Cyprinoidei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) środ. dodatkowe wynagrodzenie w formie pieniężnej lub w postaci paczek, bonów towarowych itp. wypłacane w niektórych zakładach pracy przed świętami Bożego Narodzenia
Wiktionary
(1.1) Urzędnicy dostali już na koniec roku tzw. karpiowe – w magistracie każdy otrzymał po 400 zł brutto, a w Urzędzie Marszałkowskim o wysokości zastrzyku gotówki na święta decydowali kierownicy wydziałów (jednak średnio wyszło także po 400 zł na osobę).
(1.1) Na karpiowe w postaci bonów towarowych liczy aż 32 proc. ankietowanych pracowników – wynika z bożonarodzeniowego sondażu Pentoru.
(1.1) I kiedy się widzi, że tacy sami doktorzy jak ja za tę samą pracę dostają dwukrotnie więcej plus trzynastki, płatne urlopy i karpiowe.
Wiktionary
rzecz. karp m., karpik m., karpiówka ż., karpiowate nmos.
przym. karpiowy
Wiktionary
(1.1) karpiówka
Wiktionary
przedstawiciel podrzędu ryb promieniopłetwych z rzędu karpiokształtnych
SJP.pl
przymiotnik od: karp; karpi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z karpiem
Wiktionary
rzecz. karpiowe n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. płaska dachówka zakończona łukowo;
Wiktionary
Karpiówka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie kraśnickim, w gminie Kraśnik. Leży w odległości ok. 9 km od Kraśnika, sąsiaduje bezpośrednio z Stróżą-Kolonią.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wikipedia
rzecz. karpiowe n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj obuwia przystosowanego do chodzenia po śniegu
SJP.pl
Karpniki (niem. "Fischbach") – wieś w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie karkonoskim, w gminie Mysłakowice.
Wieś położona jest u podnóża Krzyżnej Góry w Rudawach Janowickich, w Sudetach Zachodnich w dolinie Karpnickiego Potoku.
Wikipedia
roślina zielna, kwitnący sukulent pochodzący z Afryki Południowej, uprawiany w celach ozdobnych; karpobrot szablasty
SJP.pl
botanik badający owoce roślin
SJP.pl
botanika: nauka zajmująca się owocami roślin, ich rozwojem, budową, fizjologią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. dział botaniki zajmujący się nasionami i owocami roślin;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
rzecz. karpolog mrz.
przym. karpologiczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z karpologią, dotyczący karpologii
Wiktionary
rzecz. karpologia ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko, np. Tomasz Karpowicz, polski językoznawca
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
drewno z korzeni i pniaków pozostałych po ścięciu drzewa; karpina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. potencjometr
Wiktionary
duży statek żaglowy pochodzenia portugalskiego; karaka
SJP.pl
przestarzale, rzadko: biały marmur wydobywany w okolicach Carrary, miasta we Włoszech; karrara, karara, karar (rzadziej), marmur kararyjski, marmur karraryjski
SJP.pl
przestarzale: biały marmur wydobywany w okolicach Carrary, miasta we Włoszech; karara, karar (rzadziej), karrar (rzadziej), marmur kararyjski, marmur karraryjski
SJP.pl
1. przymiotnik od: Carrara (miasto we Włoszech); kararyjski;
2. marmur kararyjski - biały marmur wydobywany w okolicach Carrary, miasta we Włoszech; karrara, karara, karrar (rzadziej), karar (rzadziej), marmur kararyjski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Carrarą, dotyczący Carrary
Wiktionary
rzecz. Carrara ż., kararyjczyk mos., kararyjka ż., karara ż.
przym. kararyjski
Wiktionary
(1.1) kararyjski
Wiktionary
kraina geograficzna w RPA
SJP.pl
Karru ( Karoo, Karroo) – pustynna i półpustynna kraina geograficzna w zachodniej części Południowej Afryki, położona na terenie prowincji: Przylądkowej Zachodniej, Przylądkowej Północnej i Przylądkowej Wschodniej, na południe od rzeki Oranje. Zajmuje obszar około 395 000 km², blisko 1/3 powierzchni kraju.
Wikipedia
w starożytnym Rzymie: czterokołowy, kilkunastoosobowy wóz, zaprzęgany w konie lub muły, zazwyczaj ozdobny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Karsiborem (wyspą lub wsią), dotyczący Karsiboru
Wiktionary
rzecz. Karsibór m., karsiborzanin m., karsiborzanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Karsiboru
Wiktionary
rzecz. Karsibór m.
:: fż. karsiborzanka ż.
przym. karsiborski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Karsiboru
Wiktionary
rzecz. Karsibór m.
:: fm. karsiborzanin m.
przym. karsiborski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa między Zalewem Szczecińskim, Kanałem Piastowskim i Starą Świną;
(1.2) geogr. część Świnoujścia, dawna wieś na wyspie Karsibór (1.1);
(1.3) geogr. wieś w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w gminie Brzeżno;
(1.4) geogr. wieś w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w gminie Wałcz;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. karsiborzanin m., karsiborzanka ż.
przym. karsiborski
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Karsin (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Kôrsëno) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, w gminie Karsin. Leży na południowych obrzeżach Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego, na ziemi zaborskiej.
Miejscowość jest siedzibą władz gminy Karsin.
Wikipedia
przymiotnik od: Karsin, gmina w województwie pomorskim
SJP.pl
przymiotnik od: Karsk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Karą, dotyczący Kary (rzeki na północy Rosji)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Kara ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Karsk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Uzbekistanie, nad Kaszka-darią, ośrodek administracyjny wilajetu kaszkadaryjskiego;
Wiktionary
Karszy (uzb. "Qarshi"/"Қарши") – miasto w Uzbekistanie, nad Kaszka-darią, ośrodek administracyjny wilajetu kaszkadaryjskiego. Około 231 tys. mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nieduży samochód do ścigania się; gokart; gocart; go-cart
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: karta
Wiktionary
IPA: kart, AS: kart
Wiktionary
1. każdy element z kompletu kartoników oznaczonych umownymi znakami, służących do gry, stawiania pasjansa;
2. spis i cennik potraw (menu) w restauracji, jadłodajni, kawiarni;
3. prostokąt z tworzywa sztucznego z zakodowanymi na nim magnetycznie lub cyfrowo informacjami;
4. dawniej: mapa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zadrukowany kawałek papieru zawierający zbiór informacji o czymś lub kimś bądź przeznaczony do ich wpisywania
(1.2) czysty lub zapisany arkusz papieru, często stanowiący część książki
(1.3) prostokątny kawałek kartonu oznaczony symbolami o umownych znaczeniach, używany do gier lub wróżenia
(1.4) dokument potwierdzający czyjeś prawo do korzystania z czegoś lub zajmowania się czymś
(1.5) prostokątny kawałek tworzywa sztucznego z zakodowanymi na nim magnetycznie lub cyfrowo danymi, służący do dokonywania płatności lub korzystania z określonych usług
(1.6) spis dań lub napojów sprzedawanych w lokalu gastronomicznym oraz ich cen
(1.7) dokument nadający pewnej grupie osób prawa, określający jej obowiązki lub opisujący wspólny program jej działania
(1.8) dokument określający zasady, do których przestrzegania zobowiązują się dwie lub więcej stron, zwłaszcza podmiotów prawa międzynarodowego
(1.9) elektron. cienka płytka z układami elektronicznymi umieszczana w komputerze lub innym większym urządzeniu, odpowiedzialna za pewną jego funkcjonalność
(1.10) inform. element interfejsu graficznego programu umożliwiający przeglądanie kilku elementów podrzędnych w jednym oknie
(1.11) książk. przedział czasu, w którym miały miejsce jakieś zdarzenia
(1.12) daw. mapa (graficzne odwzorowanie terenu)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pierwszy skrutator wyjmuje po jednej kartce z urny i wpisuje nazwisko kandydata, na którego oddano głos, na specjalnej karcie.
(1.2) Spomiędzy kart potężnego tomu oprawnego w skórę wysunął się obrazek — owalny kawałek deseczki, na którym ktoś namalował portrecik kobiety.
(1.3) Ojciec miał zwyczaj trzymania kart w taki sposób, że można było do nich zajrzeć.
(1.4) Wyjeżdżając ze strzeżonego osiedla, pokazałem kartę identyfikacyjną zaspanemu ochroniarzowi.
(1.5) W środku nie jest już tak łatwo: trzeba przejść przez stalowe drzwi, również chronione elektroniczną blokadą otwieraną kodem z karty magnetycznej.
(1.6) Zobaczyłem w karcie, że macie kołduny. Poproszę porcję.
(1.7) Konieczne jest uchwalenie Karty Praw Pacjenta, która gwarantowałaby Polakom zakres świadczeń dostępnych w ramach świadczeń publicznych.
(1.8) Co do meritum właściwie wszyscy się zgadzają, że Rosja powinna ratyfikować Kartę Energetyczną, ale to się dotąd nie udało.
(1.9) Zamontowanie karty o innej specyfikacji napięciowej może doprowadzić do uszkodzenia płyty głównej.
(1.10) Strona otworzy się w nowej karcie tego samego okna przeglądarki.
(1.11) Pomijając już, że ma za sobą poważną kartę służby publicznej w odrodzonej, III Rzeczpospolitej: ambasador w Wiedniu w pierwszej połowie lat 90., potem dwukrotny minister spraw zagranicznych.
(1.12) Musiał oglądać własnemi oczyma całkowite zniszczenie Polski, podzielonej między trzech sąsiadów, niknącej z karty Europy — i pójść umierać na obcej ziemi, w Petersburgu, jako monarcha gracyalista.
Wiktionary
IPA: ˈkarta, AS: karta
Wiktionary
rzecz. karciarz m., karty nmos.
:: zdrobn. kartka ż., karteczka ż.
czas. kartować ndk.
przym. karciany, karciarski
Wiktionary
(1.6) jadłospis, menu
Wiktionary
1. artyleryjski pocisk odłamkowy;
2. duża kluska ziemniaczana z nadzieniem mięsnym; cepelin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. pocisk artyleryjski wypełniony kulistymi lotkami (siekańcami) używany od XVI do poł. XX w.;
(1.2) spoż. kulin. rodzaj dużej kluski ziemniaczanej z nadzieniem mięsnym;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Wczoraj na obiad były kartacze.
Wiktionary
IPA: ˈkartat͡ʃ, AS: kartač
Wiktionary
:: rzecz. Kartaczewo n.
przym. kartaczowy
Wiktionary
1. działo przeznaczone do strzelania kartaczami i siekańcami;
2. szybkostrzelna wielolufowa broń z napędem ręcznym; prekursor karabinu maszynowego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: kartacz
SJP.pl
miasto i port w Hiszpanii; Cartagena
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowo-wschodniej Hiszpanii, położone nad Morzem Śródziemnym, w regionie Murcja;
Wiktionary
Kartagena ( Cartagena) – miasto w południowo-wschodniej Hiszpanii (region Murcja), nad Morzem Śródziemnym, ok. 205 tys. mieszkańców (2005).
Port wojenny i handlowy. Kąpielisko morskie. Przemysł hutniczy, rafineryjny, stoczniowy oraz chemiczny.
Wikipedia
przym. kartageński
Wiktionary
→ Kartagena; cartageński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kartageną, pochodzący z Kartageny, dotyczący Kartageny (miasta w Hiszpanii)
Wiktionary
rzecz. Kartagena ż.
Wiktionary
bogate państwo-miasto w Afryce Północnej założone przez Fenicjan, w 146 roku przed naszą erą zniszczone przez Rzymian
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. starożytne miasto-państwo położone na północnym wybrzeżu Afryki, w pobliżu dzisiejszego Tunisu
(1.2) geogr. adm. współczesne miasto w Tunezji położone na północny wschód od Tunisu
Wiktionary
Kartagina (fen. "Qrt-ḥdšt", "Kart Hadaszt", lit. Nowe Miasto; Karthago, Carthago, Καρχηδών "Karchedon", قرطاج "Kartadż", קרתגו "Kartago") – starożytne miasto w Afryce Północnej, położone na wybrzeżu Morza Śródziemnego. Założone w IX w. p.n.e. przez Fenicjan z Tyru. Kartagina była początkowo państwem-miastem, później stolicą Imperium Kartagińskiego. Ważny ośrodek handlowy i polityczny. Współcześnie stanowisko archeologiczne w pobliżu Tunisu.
Wikipedia
(1.1) A poza tym sądzę, że Kartaginę należy zniszczyć.
Wiktionary
IPA: ˌkartaˈɟĩna, AS: kartaǵĩna
Wiktionary
rzecz. Kartagińczyk mos., Kartaginka mos.
przym. kartagiński
Wiktionary
obywatelka Kartaginy
SJP.pl
obywatel Kartaginy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. mieszkaniec Kartaginy
Wiktionary
(1.1) Zanim Kartagińczycy sięgnęli po zdobycze zamorskie, opanowali zaplecze rolnicze w Afryce.
Wiktionary
IPA: ˌkartaˈɟĩj̃n͇t͡ʃɨk, AS: kartaǵĩĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Kartagina ż.
:: fż. Kartaginka ż.
przym. kartagiński
Wiktionary
przymiotnik od: Kartagina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kartaginą
Wiktionary
(1.1) W tym czasie Rzymianie najpierw przystąpili do podboju kartagińskich posiadłości w Hiszpanii (…)
Wiktionary
IPA: ˌkartaˈɟĩj̃sʲci, AS: kartaǵĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Kartagina ż., Kartagińczyk m.
Wiktionary
(1.1) punicki
Wiktionary
działo używane w XVI - XVIII wieku; kartaun, kartauna
SJP.pl
działo używane w XVI - XVIII wieku; kartan, kartauna
SJP.pl
działo używane w XVI - XVIII wieku; kartauna, kartan
SJP.pl
działo używane w XVI - XVIII wieku; kartaun, kartan
SJP.pl
Ka
Wikipedia
zdrobnienie od: kartka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: kartka
Wiktionary
(1.1) Któregoś wieczoru szyba poszła w drobny mak, do pokoju wpadł kamień owinięty w karteczkę z jednym słowem.
Wiktionary
IPA: karˈtɛt͡ʃka, AS: kartečka
Wiktionary
rzecz. karta ż., kartka ż., karty nmos.
Wiktionary
przymiotnik od: karteczka
SJP.pl
monopolistyczny związek przedsiębiorstw kapitalistycznych lub partii politycznych celem osiągnięcia wspólnego interesu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. układ przedsiębiorstw, mający na celu zmonopolizowanie pewnej gałęzi gospodarki;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
IPA: ˈkartɛl, AS: kartel
Wiktionary
rzecz. dekartelizacja ż., kartelizacja ż., kartelowiec m.
przym. kartelowy
Wiktionary
łączenie się przedsiębiorstw przemysłowych w kartele; tworzenie karteli
SJP.pl
przymiotnik od: kartelizacja
SJP.pl
tworzyć kartele, łączyć przedsiębiorstwa w kartele
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. skartelizować)
(1.1) ekon. tworzyć kartele w danym obszarze gospodarki
czasownik zwrotny niedokonany kartelizować się (dk. skartelizować się)
(2.1) ekon. przybierać postać karteli gospodarczych, organizować się w kartele
Wiktionary
(1.1) „Polska — otwierając się na świat…” — czytam i konfrontuję to z rzeczywistością opłat wyrównawczych oraz inicjatyw kartelizujących otoczenie rolnictwa.
(2.1) […] doszedł do wysokich, kierowniczych stanowisk w świecie gospodarczym, z okazji nowego wówczas procesu kartelizowania się przemysłu włoskiego.
Wiktionary
rzecz. kartelizacja ż.
czas. skartelizować dk.
Wiktionary
członek kartelu
SJP.pl
przymiotnik od: kartel
SJP.pl
rzadkie zdrobnienie od: kartelusz; karteluszek
SJP.pl
przestarzałe: kawałek zapisanego papieru; świstek
SJP.pl
niewielki kawałek papieru; świstek, karteluszka
SJP.pl
niewielki kawałek papieru; świstek, karteluszka
SJP.pl
przymiotnik od: karteluszek
SJP.pl
przymiotnik od: kartelusz
SJP.pl
dolna część silnika spalinowego zawierająca miskę olejową, wał korbowy itd.
SJP.pl
zwolennik kartezjanizmu; kartezjanista
SJP.pl
zwolennik kartezjanizmu; kartezjanin
SJP.pl
1. doktryna filozoficzna Kartezjusza;
2. kierunki i poglądy filozoficzne nawiązujące do tej doktryny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. system filozoficzny zapoczątkowany przez Kartezjusza, oparty na racjonalizmie i dualizmie umysłu i ciała
Wiktionary
Kartezjanizm – zespół poglądów i nurt filozoficzny związany z filozofią Kartezjusza.
Pojęcie to używane jest w różnych znaczeniach:
Wikipedia
rzecz. Kartezjusz mos.
przym. kartezjański
Wiktionary
1. związany z Kartezjuszem;
2. układ kartezjański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub dorobkiem naukowym i filozoficznym Kartezjusza
(1.2) mat. związany z prostokątnym (ortogonalnym) układem współrzędnych
Wiktionary
rzecz. kartezjanizm mrz.
Wiktionary
(1596-1650) francuski filozof i matematyk; René Descartes
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kartezjusza lub z nim związany
SJP.pl
sport motorowy lub zawody sportowe rozgrywane przy użyciu gokartów; carting
SJP.pl
Ka
Wikipedia
przymiotnik od: karting
SJP.pl
1. część składowa książki, zeszytu itp.;
2. luźny arkusz papieru;
3. pocztówka;
4. potocznie: bon uprawniający do zakupu określonego towaru;
5. kartka elektroniczna - wiadomość z życzeniami w postaci elektronicznej; e-kartka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) luźny arkusz papieru; też: część składowa książki, zeszytu, czasopisma itp. obejmująca dwie strony
(1.2) pot. karta pocztowa lub pocztówka
(1.3) bon towarowy na artykuły deficytowe
Wiktionary
Kartka (także: "karta", "arkusz") – część książki, gazety, czasopisma, zeszytu lub notesu. Najczęściej jest biała i prostokątna. Może być wykonana z papieru, pergaminu, welinu albo papirusu.
Jeśli jest czysta lub niezadrukowana to zwykle służy do pisania, rysowania lub drukowania.
Wikipedia
(1.1) Zdzisławie, zostawiłem ci na biurku kartkę z wiadomością.
(1.2) Jacku, czy wysłałeś już kartkę imieninową do babci?
(1.3) Skończyły mi się kartki na mięso i od dziś gotujemy dania jarskie.
Wiktionary
IPA: ˈkartka, AS: kartka
Wiktionary
rzecz. karta ż., karton m., kartkowanie n., przekartkowanie n.
:: zdrobn. karteczka ż., karteluszek m.
:: zgrub. karteluch m.
czas. kartkować ndk., przekartkować dk.
przym. kartkowy, kartonowy
Wiktionary
(1.1) arkusz (papieru), druk, druczek, blankiet, strona, fiszka, świstek
(1.2) pocztówka, karta pocztowa; daw. odkrytka ż.
(1.3) bon
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przerzucanie stron książki, broszury, gazety, czasopisma itp.
Wiktionary
rzecz. niekartkowanie n., kartka ż., karty nmos.
czas. kartkować ndk.
przym. kartonowy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) oglądać pobieżnie książkę, gazetę itp., przewracając kartka po kartce
Wiktionary
(1.1) Przez dłuższy czas przerzucał pisma i kartkował, wreszcie znalazł.
Wiktionary
IPA: kartˈkɔvat͡ɕ, AS: kartkovać
Wiktionary
rzecz. kartka ż., kartkowanie n., karty nmos.
przym. kartonowy
Wiktionary
1. piłkarz niemogący wystąpić w danym meczu z powodu ukarania go żółtą lub czerwoną kartką w poprzednim meczu lub meczach;
2. dawniej: osoba uprawniona do posiadania kartki na artykuły żywnościowe
SJP.pl
przymiotnik od: kartka
SJP.pl
zgrubienie od: kartkówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: kartkówka
Wiktionary
rzecz. kartkówka ż., kartka ż., karta ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. krótka, często niezapowiedziana, klasówka sprawdzająca wiadomości z niewielkiej części materiału, najczęściej z kilku ostatnich lekcji
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Mieliśmy dziś kartkówkę z przyrody, chyba dostanę pałę.
Wiktionary
IPA: kartˈkufka, AS: kartkufka
Wiktionary
rzecz. kartkóweczka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: kartkówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. historyczna kraina we wschodniej Gruzji;
Wiktionary
Kartlia (gruz. ქართლი, "Kartli") – historyczna kraina we wschodniej Gruzji, współcześnie podzielona między cztery regiony administracyjne: Dolna Kartlia, Mccheta-Mtianetia, Tbilisi i Wewnętrzna Kartlia.
Wikipedia
przym. kartlijski
Wiktionary
(1.1) staroż. Iberia
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kartlią, dotyczący Kartlii
Wiktionary
rzecz. Kartlia ż.
Wiktionary
mapa przedstawiająca diagramowo charakterystykę liczbową wybranych zjawisk klimatycznych, wodnych, demograficznych lub geograficzno-ekonomicznych
SJP.pl
Kartodiagram – jedna z kartograficznych metod prezentacji, mapa tematyczna przedstawiająca zmienność wybranych atrybutów obiektów przestrzennych za pomocą umieszczonych na niej diagramów lub wykresów. Ich lokalizacja odpowiada punktom pomiaru lub jednostkom przestrzennym, do których dane się odnoszą (np. gminom, województwom, państwom). Kartodiagram przedstawia wartości w ujęciu bezwzględnym.
Wikipedia
przymiotnik od: kartodiagram
SJP.pl
1. roślina pochodząca z Ameryki Południowej, uprawiana ze względu na jadalne bulwy korzeni;
2. jadalna bulwa rośliny kartofla; ziemniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. ziemniak.
(1.2) środ. uczn. stud. nos
(1.3) środ. uczn. nieforemny nos
(1.4) daw. środ. polit. bomba
Wiktionary
(1.1) Ziemia jest tu na ogół piaszczysta i kamienista, zdatna pod uprawę tylko kartofli, żyta, owsa i lnu.
(1.2) No jak pragnę zakiełkować, rozkwaszę ci zaraz kartofel!
Wiktionary
IPA: karˈtɔfɛl, AS: kartofel
Wiktionary
rzecz. kartoflanka ż., kartoflisko n.
:: zdrobn. kartofelek m.
przym. kartoflany, kartofelkowaty, kartoflasty
Wiktionary
(1.1) ziemniak; reg. pozn. pyra
Wiktionary
zdrobnienie od: kartofel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od kartofel
(1.2) mały kartofel
(1.3) kulin. ciastko w kształcie kulki, wykonanym z masy z kruszonych herbatników, resztek ciast, z dodatkiem kakao, najczęściej polanym polewą czekoladową, posypanym orzeszkami ziemnymi lub wiórkami kokosowymi; także z marcepanu;
Wiktionary
(1.1) Mama poszła do kuchenki • Przynieść befsztyk, kartofelki (…)
(1.1) Raz wróbelek Elemelek znalazł w polu kartofelek.
(1.3) Byłam w cukierni i kupiłam trzy pączki i pół kilo kartofelków.
Wiktionary
IPA: ˌkartɔˈfɛlɛk, AS: kartofelek
Wiktionary
rzecz. kartofel m., kartoflanka ż., kartoflisko n., kartoflak mrz.
przym. kartoflany
Wiktionary
(1.1-2) ziemniaczek
(1.3) bajaderka, bajadera, ziemniaczek
Wiktionary
przypominający wyglądem kartofelek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od kartoflak
Wiktionary
rzecz. kartoflak m.
Wiktionary
placek z ziemniaków, śląska odmiana klasycznej babki ziemniaczanej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. danie obiadowe, placek z ziemniaków, zwykle z dodatkiem cebuli i boczku
Wiktionary
rzecz. kartofel m., kartofelek m., kartoflisko n., kartoflanka ż.
:: zdrobn. kartoflaczek m.
przym. kartoflany
Wiktionary
(1.1) babka ziemniaczana, babka kartoflana
Wiktionary
zupa z kartofli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. zupa jarzynowa z dużą ilością pokrojonych w kostkę ziemniaków
(1.2) spoż. mąka ziemniaczana
(1.3) spoż. roln. odmiana cebuli o małych, wydłużonych cebulkach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Tata mógłby cały tydzień jeść kartoflankę.
(1.2) Kupisz w pawilonie kilo kartoflanki i dwa kilo cukru!
Wiktionary
IPA: ˌkartɔfˈlãnka, AS: kartoflãnka
Wiktionary
rzecz. kartofel m., kartofelek m., kartoflisko n., kartoflak m.
przym. kartoflany, kartoflasty
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński ziymnioczónka, gwara. kartofelzupa, kartoflana, kobzolanka, zupa knulowa, zupa z kartoflami
(1.3) szalotka, cebula kartoflanka
Wiktionary
przygotowany z kartofli, dotyczący kartofli
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z kartoflami (ziemniakami), dotyczący kartofli
(1.2) przyrządzony, zrobiony z kartofli (ziemniaków), z dodatkiem kartofli
Wiktionary
(1.2) Trzeba zagotować mąkę kartoflaną, kisiel taki zrobić i na bęben przed ostatnim płukaniem wylać.
Wiktionary
rzecz. kartofel m., kartofelek m., kartoflisko n., kartoflanka ż., kartoflak m.
przym. kartoflasty
Wiktionary
(1.1-2) ziemniaczany
Wiktionary
1. pomieszczenie do przechowywania kartofli;
2. pomieszczenie, w którym obiera się kartofle
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomieszczenie do składowania ziemniaków
Wiktionary
1. osoba lubiąca kartofle;
2. sprzedawca kartofli
SJP.pl
przypominający wyglądem kartofla; kartoflowaty
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) podobny do kartofla, przypominający kształtem kartofla
Wiktionary
(1.1) Dawniej Wietnamczycy, których pamiętałem jeszcze z Polski, to byli niezgrabni, kartoflaści ludzie, w szarych marynarkach i szarych spodniach, w półokrągłych milicyjnych butach z taką gumową podeszwą.
Wiktionary
IPA: ˌkartɔfˈlastɨ, AS: kartoflasty
Wiktionary
rzecz. kartofel mrz., kartoflanka ż., kartoflisko n.
przym. kartoflany
Wiktionary
1. pole, gdzie rosną kartofle;
2. pole po zebraniu rosnących na nim kartofli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pole, na którym rosną ziemniaki
(1.2) daw. pole, z którego wykopano ziemniaki
(1.3) pot. zgrub. duży ziemniak
Wiktionary
(1.1) Ten środek wytępi wszystkie stonki na kartoflisku.
(1.2) Kartofliska, ściernie, a szczególniej role świeżo uprawne i zasiane, rozmiękły na przepaściste bagna.
Wiktionary
IPA: ˌkartɔfˈlʲiskɔ, AS: kartoflʹisko
Wiktionary
rzecz. kartoflak mrz., kartofel, kartofelek, kartoflanka
przym. kartoflany, kartoflowy, kartoflasty
Wiktionary
(1.1) ziemniaczysko, pole ziemniaczane
Wiktionary
przypominający wyglądem kartofla; kartoflasty
SJP.pl
przymiotnik od: kartofel
SJP.pl
specjalista w dziedzinie kartografii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w zakresie kartografii; rysownik map
Wiktionary
(1.1) Kartograf oznaczył kilka miast na mapie.
Wiktionary
IPA: karˈtɔɡraf, AS: kartograf
Wiktionary
rzecz. kartografia ż.
:: fż. kartografka ż.
przym. kartograficzny
przysł. kartograficznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o tworzeniu map;
Wiktionary
Kartografia (gr. χάρτης "chartēs", „papirus, arkusz, mapa”, γράφειν "graphein", „pisać”) – dziedzina nauki o mapach (w tym o atlasach, globusach, modelach plastycznych – mapach plastycznych itp.), teorii map, metodach ich sporządzania i użytkowania; jak również dziedzina działalności organizacyjnej i usługowej, związanej z opracowywaniem, reprodukcją i rozpowszechnianiem map.
Wikipedia
(1.1) Każdy geodeta powinien znać chociaż podstawy kartografii.
Wiktionary
IPA: ˌkartɔˈɡrafʲja, AS: kartografʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. kartografka ż., kartograf m., kartografika ż.
przym. kartograficzny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący kartografii
Wiktionary
(1.1) Nawigator przeszedł kurs kartograficzny.
Wiktionary
IPA: ˌkartɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ, AS: kartografʹičny
Wiktionary
(1.1) zob. kartografia.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. rzad. specjalistka w zakresie kartografii; rysowniczka map
Wiktionary
IPA: ˌkartɔˈɡrafka, AS: kartografka
Wiktionary
rzecz. kartografia ż.
:: fm. kartograf m.
przym. kartograficzny
przysł. kartograficznie
Wiktionary
rzadko: skłonność do gier karcianych, częste granie w karty; karciarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mapa przedstawiająca graficzne właściwości liczbowe danego zjawiska
Wiktionary
Kartogram – jedna z kartograficznych metod prezentacji, sposób przedstawienia średniej wartości dowolnego zjawiska w określonych jednostkach przestrzennych (administracyjnych lub geometrycznych) zwanych polami podstawowymi lub jednostkami odniesienia.
Często używa się tej metody do przedstawienia gęstości zaludnienia w określonych jednostkach administracyjnych (województwach, państwach, itp.), ale można ją z powodzeniem stosować do dowolnych zjawisk.
Wikipedia
(1.1) Ponadto na kartogramie naniesiono granice Częstochowskiego Okręgu Rudonośnego, sieć rzeczną, ośrodki miejskie.
Wiktionary
IPA: karˈtɔɡrãm, AS: kartogrãm
Wiktionary
przymiotnik od: kartogram
SJP.pl
wróżenie z kart
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. wróżenie z kart
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) kabalistyka, kabała
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. wróżbita
Wiktionary
automat do sprzedaży kart umożliwiających korzystanie z jakichś usług
SJP.pl
przyrząd do mierzenia długości linii krzywych na mapie lub planie; krzywomierz; kurwimetr; kartomierz
SJP.pl
Kartometria – dział kartografii zajmujący się metodami przeprowadzania i analizą dokładności pomiarów różnych obiektów i zjawisk geograficznych na mapach w celu wyznaczenia ich długości, powierzchni, objętości lub innych parametrów, z uwzględnieniem wpływu zniekształceń kartograficznych. Wykonywanie tych obserwacji jest możliwe dzięki osnowie matematycznej. Kartometrię stosuje się m.in. przy obliczaniu powierzchni państw i mórz.
Wikipedia
ogół cech mapy umożliwiających mierzenie na niej długości, kątów i pól
SJP.pl
wymienny pojemnik na liquid, połączenie atomizera i kartridża
SJP.pl
1. gruby, sztywny papier;
2. tekturowe pudełko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gruby, sztywny papier
(1.2) tekturowe pudełko
(1.3) ilość towaru zawarta w kartonie (1.2)
(1.4) o papierosach: opakowanie zbiorcze zawierające 10 paczek papierosów
Wiktionary
Karton – wyroby papiernicze o gramaturze od 160 g/m² do 315 g/m² (w przemyśle poligraficznym zakres obejmuje najczęściej wartości od 200 g/m² do 500 g/m²). Wykorzystywany jest do druku i produkcji książeczek kartonowych dla dzieci (tzw. "board books"), okładek książkowych, pocztówek, teczek biurowych, pudełek i innych opakowań.
Wikipedia
(1.1) Uliczny artysta malował obrazy na kartonie i sprzedawał przechodniom.
(1.1) Bezdomny spał na kartonach rozłożonych obok śmietnika.
(1.2) Piję mleko prosto z kartonu.
(1.2) Spakowałem swoje rzeczy do kartonów i zniosłem do samochodu.
(1.2) Przed świętami przyniosłem ze strychu wszystkie kartony z ozdobami choinkowymi.
(1.3) Kupiłem trzy kartony mleka i pięć kartonów soku pomarańczowego – mam nadzieję, że do piątku nam wystarczy.
(1.4) Celnicy przechwycili 1000 kartonów papierosów bez akcyzy.
Wiktionary
IPA: ˈkartɔ̃n, AS: kartõn
Wiktionary
rzecz. kartonaż mrz., kartoniarka ż.
:: zdrobn. kartonik mrz.
przym. kartonowy
Wiktionary
(1.1) tektura
(1.2) pudło
(1.4) środ. wagon
Wiktionary
płyta z kartonu i gipsu stosowana w budownictwie; gips-karton, kartongips, regips, rigips, płyta regipsowa, suchy tynk
SJP.pl
1. (zwykle w liczbie mnogiej) wyrób (np. pudełko, oprawa) kartonowy lub tekturowy;
2. w starożytnym Egipcie: trumna zawierająca mumię, malowana i zdobiona rytualnymi napisami, wykonana z drewna lub tkaniny nasyconej gipsem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) opakowanie z kartonu lub tektury
Wiktionary
IPA: karˈtɔ̃naʃ, AS: kartõnaš
Wiktionary
rzecz. karton mrz.
Wiktionary
płyta z kartonu i gipsu stosowana w budownictwie; karton-gips, gips-karton, regips, rigips, płyta regipsowa, suchy tynk
SJP.pl
unoszenie kolorowych kartoników na imprezie rozrywkowej w celu utworzenia napisu lub obrazu
SJP.pl
Kartoniada – rodzaj dopingu, element oprawy meczu polegający na podnoszeniu przez publiczność kolorowych kartoników, które mają razem uformować jakiś obraz lub napis.
Kartoniada jest najczęściej spotykana podczas meczów piłki nożnej, a także futbolu amerykańskiego (głównie college football). Mozaiki z kolorowych plansz są również ważnym elementem północnokoreańskiego festiwalu Arirang odbywającego się na Stadionie im. 1 Maja w Pjongjangu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) maszyna do wyrobu kartonu
Wiktionary
IPA: ˌkartɔ̃ˈɲarka, AS: kartõńarka
Wiktionary
rzecz. karton
przym. kartonowy
Wiktionary
zdrobnienie od: karton
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: karton
Wiktionary
(1.1) Na pasiasty egzotyczny parkiet sypnęły się jakieś saszetki, monety i elegancka koperta z wystającym białym kartonikiem.
Wiktionary
rzecz. karton mrz.
przym. kartonowy
Wiktionary
przymiotnik od: kartonik
SJP.pl
przymiotnik od: karton
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wykonany z kartonu
Wiktionary
(1.1) Stare dokumenty i drobne pamiątki, Jacek przechowywał w kartonowych pudełkach.
Wiktionary
IPA: ˌkartɔ̃ˈnɔvɨ, AS: kartõnovy
Wiktionary
rzecz. karton m., kartonik m., kartoniarka ż.
Wiktionary
kartonówka zwyczajna (czarna) - gatunek mrówki z podrodziny Formicinae
SJP.pl
zdrobnienie od: kartoteka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: kartoteka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. zestaw posegregowanych kart papieru z informacjami
(1.2) zbiór usystematyzowanych informacji
(1.3) policyjny zbiór danych na temat podejrzanych, poszukiwanych i przestępców, a także zgubionych lub skradzionych rzeczy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Patrzyłem w jego kartotekę policyjną. Nie można mu niczego zarzucić. Jest czysty jak łza.
Wiktionary
1. oznaczać na mapie, nanosić na mapę szczegóły terenu na podstawie materiałów uzyskanych z pomiarów bądź z materiałów źródłowych, np. kartować dane geodezyjne; mapować;
2. dawniej: w tajemnicy planować coś złego przeciw komuś; knuć, ukartowywać;
3. dawniej: tasować karty do gry;
4. dawniej: kartować się - być przygotowywanym w tajemnicy przed kimś
SJP.pl
przestarzale: karciany (związany z kartami, odnoszący się do gry w karty)
SJP.pl
specjalista w zakresie nauki o mapach; mapoznawca
SJP.pl
specjalistka w zakresie nauki o mapach; mapoznawczyni
SJP.pl
dział kartografii zajmujący się badaniem map; mapoznawstwo
SJP.pl
cylindryczny pojemnik z nabojami albo pojemnik z tuszem do drukarek; kartrydż; cartridge
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. wymienny pojemnik na tusz do drukarki atramentowej
(1.2) inform. nośnik danych składający się z pamięci ROM umieszczonej w obudowie z tworzywa sztucznego, zawierający program komputerowy, stosowany np. w konsolach gier;
Wiktionary
Kartridż (kartrydż, ROM cartridge) – nośnik danych składający się z pamięci ROM umieszczonej w obudowie z tworzywa sztucznego, zawierający program komputerowy (najczęściej grę).
Wikipedia
(1.1) Skończył się toner w drukarce i trzeba włożyć nowy kartridż.
Wiktionary
rzecz. kartrydż m., cartridge m.
Wiktionary
(1.1) war. kartrydż, cartridge
Wiktionary
cylindryczny pojemnik z nabojami albo pojemnik z tuszem do drukarek; kartridż; cartridge
SJP.pl
Ka
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. gęsta, gładka tkanina bawełniana (niekiedy o lnianej osnowie), najczęściej barwnie drukowana, przeznaczona na ubiory lub obicia; Gloger.
Wiktionary
(1.1) W nim
(1.1) — Z chustką tą byłoby ci wybornie do twarzy, Maryo! — rzekł krawiec i wskazał na chustkę z niebieskiego kartunu w duże, żółte i czerwone kwiaty.
(1.1) Suknię miała ciemną z prostego kartunu, dostatnią i jakby zakonna zrobioną; chustkę na szyi białą, a w palcach ściśnięty, zmięty biały płatek, którym tylko co zaczerwienione od łez otarła oczy.
Wiktionary
IPA: ˈkartũn, AS: kartũn
Wiktionary
przym. kartunowy
Wiktionary
(1.1) war. karton
Wiktionary
przymiotnik od: Kartuzy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Kartuz, związany z Kartuzami
Wiktionary
(1.1) Peleton minął kartuski urząd miasta.
Wiktionary
rzecz. kartuzka ż., kartuzja ż., kartuz mos., Kartuzianin mos., Kartuzianka ż., Kartuzy lm nm.
przym. kartuzjański
Wiktionary
1. ładownica do strzelby;
2. pas z nabojami;
3. motyw dekoracyjny, obramienie tarczy herbowej, płaskorzeźby itp.;
4. ornament w formie ozdobnej tarczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. ozdobne obramowanie herbu, monogramu lub emblematu; dekoracja w formie tarczy;
(1.2) hist. owalne obramowanie grupy hieroglifów oznaczających imię władcy;
(1.3) turyst. niewielki, jednorazowy pojemnik na gaz do kuchenki
(1.4) nabój z porcją substancji
(1.5) hist. wojsk. ładownica, często bogato zdobiona, używana przez jazdę polską
(1.6) hist. wojsk. cylindryczny pojemnik, początkowo papierowy, później metalowy, zawierający ładunek prochu do broni palnej ładowanej od strony wylotu lufy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈkartuʃ, AS: kartuš
Wiktionary
przym. kartuszowy
Wiktionary
przymiotnik od: kartusz
SJP.pl
członek zakonu kontemplacyjnego o surowej regule, założonego w XI wieku we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik z zakonu założonego przez św. Brunona z Kolonii;
Wiktionary
(1.1) Za klasztorem kartuzów trzeba skręcić w lewo.
Wiktionary
rzecz. kartuzja ż., Kartuzy lm nm.
:: fż. kartuzka ż.
przym. kartuski, kartuzjański
przysł. kartusko
Wiktionary
dawniej: myśliwska lub wojskowa torba na naboje; ładownica
SJP.pl
gatunek goździka; goździk kartuzek
SJP.pl
katolicki zakon męski i żeński o surowej regule, założony w XI w. we Francji
SJP.pl
Kartuzi – katolicki zakon męski i żeński o bardzo surowej regule, założony 15 sierpnia 1084 przez św. Brunona z Kolonii. Reguła zakonna, zwana „Consuetudines Cartusiae”, została spisana przez piątego przeora Wielkiej Kartuzji, Guigo I już po śmierci założyciela. Nazwa pochodzi od zlatynizowanej nazwy pierwszej siedziby kartuzów – La Grande Chartreuse pod Grenoble we Francji (łac. "Cartusia").
Wikipedia
mieszkaniec Kartuz
SJP.pl
mieszkanka Kartuz
SJP.pl
klasztor kartuzów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. klasztor kartuzów;
Wiktionary
Kartuzja – nazwa nadana zwyczajowo klasztorowi zakonu kartuzów.
W skład zabudowań kartuzji wchodził kościół i eremy ("domki dla mnichów"). Jako pierwsza powstała La Grande Chartreuse we Francji w 1084 roku (stąd nazwa). Kolejne były na niej wzorowane.
Wikipedia
(1.1) Najmłodszą kartuzję otwarto w Korei.
Wiktionary
rzecz. kartuz mos., kartuzka ż., Kartuzy lm nm.
przym. kartuski, kartuzjański
przysł. kartusko
Wiktionary
odnoszący się do kartuza lub kartuzji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z kartuzami albo kartuzją, dotyczący kartuzów
Wiktionary
rzecz. kartuzka ż., kartuz mos., kartuzja ż.
przym. kartuski
Wiktionary
gatunek goździka; goździk kartuzek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. mniszka z zakonu kartuzjańskiego
Wiktionary
(1.1) Ile wspólnot kartuzek istnieje w Europie?
Wiktionary
rzecz. kartuzja ż., Kartuzy lm nm.
:: fm. kartuz mos.
przym. kartuski, kartuzjański
przysł. kartusko
Wiktionary
dawniej: myśliwska lub wojskowa torba na naboje; ładownica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim;
(1.2) geogr. część wsi Gidle, w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Gidle;
(1.3) geogr. dzielnica Legnicy;
Wiktionary
Kartuzy (dodatkowa nazwa w języku kaszub. Kartuzë,) – kaszubskie miasto w województwie pomorskim, siedziba powiatu kartuskiego i gminy miejsko-wiejskiej Kartuzy. Miasto leży nad czterema jeziorami zwanymi kartuskimi. Są to: jezioro Karczemne, Klasztorne Duże, Klasztorne Małe i Mielenko. W Kartuzach krzyżują się drogi wojewódzkie: nr 211, nr 224 i nr 228.
Wikipedia
(1.1) Po Muzeum Kaszubskim w Kartuzach oprowadzała nas urocza Kaszubka.
Wiktionary
IPA: karˈtuzɨ, AS: kartuzy
Wiktionary
rzecz. kartuzja ż., kartuz mos., kartuzka ż., Kartuzianin mos., Kartuzianka ż.
przym. kartuski
Wiktionary
języki kartwelskie - rodzina językowa z rejonu Kaukazu Południowego
SJP.pl
gra z użyciem specjalnie oznaczonych kartoników - kart do gry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gra wykorzystująca odpowiednie kartoniki – karty;
Wiktionary
Karty do gry – papierowe lub plastikowe przybory do gier karcianych.
Prawdopodobnie były już znane w Chinach przed X wiekiem. Powstały na skutek przeniesienia na papier notacji używanej w czasie gry w kości;
niektóre karty wywodzą się także z chińskich papierowych pieniędzy – uważa się[], że w najstarszych grach używano prawdziwych banknotów.
Wikipedia
(1.1) W akademiku grywaliśmy w karty na pieniądze do rana.
Wiktionary
rzecz. karciak mrz., karta ż., karton m., kartonówka ż., kartonowiec m., kartka ż., karteczka ż., karteluszek m., karteluch m., kartkowanie n., przekartkowanie n., karciarz mos.
czas. kartkować ndk., przekartkować dk.
przym. karciany, kartkowy, kartonowy, karciarski
Wiktionary
(1.1) gra karciana
Wiktionary
żelatyna otrzymywana z pęcherzy pławnych niektórych ryb słodkowodnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) klej otrzymywany z pęcherzy rybnych, odpadków skór, rogów, kości zwierzęcych;
Wiktionary
Karuk – inaczej klej rybi, otrzymywany z wysuszonych pęcherzy rybnych, przede wszystkim bieługi i jesiotra. Obecnie z powodu ochrony tych gatunków (w USA - zakaz importu) produkuje się go z pęcherzy pławnych innych gatunków ryb, najczęściej południowoamerykańskich. Pęcherz pławny wydobyty z ryby umieszczony jest w gorącej wodzie, oczyszczony z żył i mięśni, a następnie suszony. Pęcherz pławny składa się w 70% z kolagenu.
Wikipedia
IPA: ˈkaruk, AS: karuk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. filoz. jedna koncepcji miłości w buddyzmie i dźinizmie, która opiera się na empatii i okazywaniu dobroci cierpiącym;
Wiktionary
Karuna ("Karuṇā" w języku pali i sanskrycie, a w tyb. "snying-rje") – buddyjska oraz dźinijska koncepcja miłości. Pojęcie to tłumaczone jest również jako serdeczne współczucie. Jest kluczowym aspektem w buddyjskiej szkole mahajany.
Czasem bywa nazywane (w pali i sanskrycie) mahakarunā dla oznaczenia wielkiego współczucia lub nieograniczonego współczucia – "Karuny" doprowadzonej do doskonałości.
Wikipedia
(1.1) współczucie, miłosierdzie
Wiktionary
1. zawody rycerskie w XVIII wieku, które zastąpiły turnieje średniowieczne;
2. dawniej: karuzela
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. karuzela
(1.2) hist. festyn rycerski
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: karuzela
Wiktionary
rzecz. karuzela ż., karuzelarz mos., karuzelka ż., karuzelnik mos., karuzelnictwo n.
przym. karuzelowy, karuzelniczy
Wiktionary
(1.1) karuzela
Wiktionary
urządzenie w wesołym miasteczku lub na placu zabaw do kręcenia się w koło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie do zabawy, które się kręci;
(1.2) urządzenie do obrotowego holowania modeli aerodynamicznych
(1.3) przen. sytuacja, gdy coś szybko się zmienia, ale pozornie, ponieważ wraca po chwili to samo
Wiktionary
Karuzela (fr. "carrousel") – urządzenie rekreacyjne obracające się wokół własnej osi przenoszące osoby siedzące na obrzeżu koła. W typowej karuzeli pasażerowie zajmują miejsca na siedzeniach, które często mają kształt zwierząt lub pojazdów. Karuzele są charakterystycznym elementem wesołych miasteczek, placów zabaw i festynów.
Wikipedia
(1.1) Zgubiłam portfel, gdy jeździłam na karuzeli.
Wiktionary
IPA: ˌkaruˈzɛla, AS: karuzela
Wiktionary
rzecz. karuzel mrz., karuzelarz mos., karuzelnik mos., karuzelnictwo n.
:: zdrobn. karuzelka ż.
przym. karuzelowy, karuzelniczy
Wiktionary
człowiek obsługujący karuzelę, właściciel karuzeli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba obsługująca karuzelę
(1.2) właściciel karuzeli
Wiktionary
(1.1) Ania zaczęła płakać, więc poprosiliśmy karuzelarza, by zatrzymał karuzelę.
Wiktionary
rzecz. karuzel mrz., karuzela ż., karuzelka ż., karuzelnik mos., karuzelnictwo n.
przym. karuzelowy, karuzelniczy
Wiktionary
(1.1) karuzelnik
(1.2) karuzelnik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: karuzela
(1.2) mała karuzela
Wiktionary
(1.2) Na plac zabawacu zabaw zainstalują karuzelkę i trzy huśtawki.
Wiktionary
rzecz. karuzel mrz., karuzela ż., karuzelarz mos., karuzelnik mos., karuzelnictwo n.
przym. karuzelniczy, karuzelowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) profesja karuzelnika
Wiktionary
(1.1) Karuzelnictwo to jeden z najstarszych i do niedawna jeden z najpewniejszych rodzinnych biznesów.
Wiktionary
rzecz. karuzelarz mos., karuzel m., karuzela ż., karuzelka ż., karuzelnik m.
przym. karuzelowy, karuzelniczy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z karuzelnikiem lub karuzelnictwem, dotyczący karuzelnika lub karuzelnictwa
Wiktionary
rzecz. karuzel mrz., karuzela ż., karuzelarz mos., karuzelka ż., karuzelnik mos., karuzelnictwo n.
przym. karuzelowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) właściciel karuzeli lub wesołego miasteczka, ktoś utrzymujący się z ich prowadzenia
Wiktionary
(1.1) Jacek pracuje u karuzelnika, więc wszystkie niedziele ma robocze.
Wiktionary
rzecz. karuzelarz mos., karuzel m., karuzela ż., karuzelka ż., karuzelnictwo n.
przym. karuzelowy, karuzelniczy
Wiktionary
przymiotnik od: karuzela
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z karuzelą, dotyczący karuzeli
Wiktionary
rzecz. karuzel mrz., karuzela ż., karuzelarz mos., karuzelka ż., karuzelnik mos., karuzelnictwo n.
przym. karuzelniczy
Wiktionary
1. rodzaj maszyny do obróbki wiórowej;
2. rodzaj zadania szaradziarskiego
SJP.pl
dawniej: stary, ociężały wół
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. wół
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: karf, AS: karf
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
izomer tymolu, organiczny związek chemiczny o działaniu leczniczym
SJP.pl
Karwakrol – organiczny związek chemiczny, izomer tymolu o identycznych właściwościach farmakologicznych. Występuje w dużych ilościach w macierzance, lebiodce, tymianku i kminku. Jego obecność stwierdzono również w olejku z czarnuszki siewnej.
Działanie: pobudzające ośrodki naczynioruchowe, przyspieszające oddychanie, moczopędne, przeciwskurczowe, przeciwbólowe, przeciwrobacze, napotne, żółciopędne. Zastosowane miejscowo działają rozgrzewająco, przeciwbólowo, odkażająco. Niszczą bakterie ropne.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. naramiennik metalowy, część zbroi husarza
2. wyłóg na rękawie, mankiet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. część pancerza chroniącego przedramię, zapinana zwykle na nadgarstku;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. Chorwat
Wiktionary
IPA: ˈkarvat, AS: karvat
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
afrykańskie drzewo z rodziny morwowatych o jadalnych, ciężkostrawnych owocach i cennym drewnie; sykomora, sykomor, ośla figa, figa morwowa
SJP.pl
Ka
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Ka
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. strumień na Pobrzeżu Koszalińskim;
(1.2) geogr. adm. miasto i powiat w Czechach, w kraju morawsko-śląskim, na Śląsku Cieszyńskim;
(1.3) hist. geogr. historyczna polska wieś na Zaolziu
Wiktionary
Karwina ( Karviná, Karwin) – miasto w Czechach, w kraju morawsko-śląskim, na Śląsku Cieszyńskim, nad rzeką Olzą, przy granicy polsko-czeskiej. Jest stolicą powiatu Karwina i gminą z rozszerzonymi uprawnieniami (czes. "obec s rozšířenou působností"), w której oprócz miasta znajdują się Dziećmorowice, Piotrowice koło Karwiny i Stonawa.
Wikipedia
(1.1) Chyba nie będziesz się kąpał w Karwinie?
(1.2) W Karwinie przyszedł na świat Gustaw Morcinek.
(1.3) Odkrycie bogatych złóż węgla w tej okolicy doprowadziło do gwałtownego rozwoju ekonomicznego i demograficznego Karwiny i sąsiednich wsi jako miejscowości górniczych i hutniczych.
Wiktionary
rzecz. karwinianin m.
przym. karwiński
Wiktionary
carving;
1. technika jazdy na nartach polegająca na poruszaniu się na krawędziach nart, zwykle bez kijków, pozwalająca na osiąganie większych prędkości w porównaniu z klasyczną jazdą;
2. sztuka rzeźbienia w owocach i warzywach, popularna w krajach Dalekiego Wschodu
SJP.pl
rzadko: narty do uprawiania carvingu (techniki jazdy); carvingi, narty carvingowe
SJP.pl
związany z Karwiną
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Karwina
Wiktionary
rzecz. Karwina ż.
Wiktionary
ciecz o zapachu kminku, występuje w olejku kminkowym i koprowym; związek organiczny stosowany jako składnik aromatów spożywczych; keton terpenowy
SJP.pl
Karwon – organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, podgrupy monoterpenów zaliczany do monocyklicznych nienasyconych ketonów terpenowych. Jest to bezbarwna ciecz o temperaturze wrzenia 230 °C.
Ma jedno centrum chiralności i występuje w dwóch odmianach enancjomerycznych różniących się zapachem: ("S")-(+)-karwon ma zapach kminku, a ("R")-(–)-karwon – mięty.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czarny (określenie maści konia)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) czarny (o maści konia)
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) koń maści czarnej
forma rzeczownika.
(3.1) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od: kara
Wiktionary
(1.1) Co ciekawe, jeszcze w okolicach 1900 roku większość jutlandów miała umaszczenie kare lub gniade, tymczasem dziś kolory te są w mniejszości, natomiast dominuje maść kasztanowata.
Wiktionary
IPA: ˈkarɨ, AS: kary
Wiktionary
rzecz. karosz m.
Wiktionary
(2.1) karosz
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób karygodny, nagannie
Wiktionary
rzecz. karygodność ż.
przym. karygodny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: karygodnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: karygodny
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest karygodne; cecha tych, którzy są karygodni
Wiktionary
przym. karygodny
przysł. karygodnie
Wiktionary
zasługujący na karę, godny potępienia; niecny, skandaliczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zasługujący na potępienie, naganę, karę
Wiktionary
(1.1) Jego postępowanie jest karygodne.
Wiktionary
IPA: ˌkarɨˈɡɔdnɨ, AS: karygodny
Wiktionary
przysł. karygodnie
rzecz. karygodność ż.
Wiktionary
(1.1) naganny
Wiktionary
1. → Karia;
2. figa karyjska - gatunek drzewa lub krzewu należący do rodziny morwowatych; figa pospolita, figowiec pospolity, drzewo figowe
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Karią, dotyczący Karii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język karyjski, wymarły język z podrodziny anatolijskiej języków indoeuropejskich;
Wiktionary
rzecz. Karia ż.
Wiktionary
wyolbrzymienie, często aż do śmieszności, cech charakterystycznych jakiejś postaci na obrazie lub w opisie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) humorystyczna praca plastycznyastyczna lub literacka ośmieszająca i uwydatniająca charakterystyczne cechy osoby;
Wiktionary
Karykatura ( caricatura) – świadomie przedstawienie osoby, zjawiska lub przedmiotu w sposób zdeformowany, które ma na celu podkreślenie negatywnego charakteru elementów, właściwości, cech. Do osiągnięcia tego celu stosuje się hiperbolę, niektóre rzeczy i zjawiska mogą być natomiast pominięte lub uproszczone.
Wikipedia
IPA: ˌkarɨkaˈtura, AS: karykatura
Wiktionary
rzecz. karykaturzysta m., karykaturzystka ż.
:: zdrobn. karykaturka ż.
czas. karykaturować ndk., skarykaturować dk.
przym. karykaturalny
przysł. karykaturalnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) od karykaturalny
Wiktionary
(1.1) Naprzeciw karykaturalnie przedstawionego Sejmu, w którym posłowie bełkoczą i dzielą włos na czworo, postawił Różewicz samego księdza Skargę.
Wiktionary
rzecz. karykatura ż., karykaturzysta m., karykaturzystka ż., karykaturka ż.
czas. karykaturować ndk., skarykaturować dk.
przym. karykaturalny
Wiktionary
(1.1) śmiesznie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: karykaturalnie
SJP.pl
przerysowany, groteskowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cechy karykatury, przejaskrawiony, wyolbrzymiony
Wiktionary
(1.1) Co chwilę gibon jakiś lub magot, z ohydnie gołym, czerwonym pośladkiem, wyciągał przez kratę rękę kosmatą, usiłując dla psoty dosięgnąć piór w ogonie ptaków królewskich; papugi wieszały się na prętach przegrody i rozdziawiając dzioby, karykaturalnie do orlich podobne, wtórowały zgiełkliwym krzykiem miauczeniu wykrzywiających się małp.
Wiktionary
IPA: ˌkarɨkatuˈralnɨ, AS: karykaturalny
Wiktionary
rzecz. karykatura ż., karykaturzysta m., karykaturzystka ż., karykaturka ż.
przysł. karykaturalnie
Wiktionary
(1.1) groteskowy
Wiktionary
zdrobnienie od: karykatura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: karykatura
Wiktionary
(1.1) Lubiłam te jego karykaturki publikowane na łamach katowickiej prasy.
Wiktionary
rzecz. karykatura ż., karykaturzysta m., karykaturzystka ż.
przym. karykaturalny
przysł. karykaturalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|karykaturować.
Wiktionary
czas. karykaturować ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) tworzyć karykaturę, przedstawiać w sposób karykaturalny
Wiktionary
IPA: ˌkarɨkatuˈrɔvat͡ɕ, AS: karykaturovać
Wiktionary
rzecz. karykatura ż., karykaturowanie n.
przysł. karykaturalnie
Wiktionary
osoba zajmująca się rysowaniem karykatur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. rysownik karykatur, autor karykatur
Wiktionary
(1.1) Przez krótki okres po zdobyciu wykształcenia był rysownikiem i karykaturzystą, następnie wybrał dziennikarstwo i publicystykę.
Wiktionary
rzecz. karykatura ż.
:: zdrobn. karykaturka ż.
:: fż. karykaturzystka ż.
przym. karykaturalny
przysł. karykaturalnie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. artystka rysująca karykatury, autorka karykatur
Wiktionary
(1.1) W późniejszych latach pracowała jako karykaturzystka w którymś z katowickich dzienników.
Wiktionary
rzecz. karykatura ż.
:: zdrobn. karykaturka ż.
:: fm. karykaturzysta m.
przym. karykaturalny
przysł. karykaturalnie
Wiktionary
lekki powóz spacerowy popularny w połowie XIX wieku
SJP.pl
Karykiel, z ang. "curricle" – lekki, dwukołowy pojazd spacerowy, rodzaj powozu. Pierwsze pojazdy tego typu pojawiły się w Anglii ok. 1800 roku. Stał się popularny w Europie Zachodniej w 1 ćwierci XIX wieku.
Karykiel był luksusowym pojazdem o jednym dyszlu przystosowanym do pary koni.
Wikipedia
przestarzale:
a) zespół dzwonów wieżowych
b) bicie wielu dzwonów
c) kompozycja muzyczna naśladująca bicie dzwonów
SJP.pl
Karylion. Goblinowa opowieść o dzwonach, które wypędziły graniem stary rok i przywołały nowy ( The Chimes: A Goblin Story of Some Bells that Rang an Old Year Out and a New One In) – opowiadanie Charlesa Dickensa, wydane w Londynie w 1844 roku. Został przyjęty przez czytelników z takim samym entuzjazmem, jak jego poprzedniczka, i wciąż należy do najpopularniejszych świątecznych opowieści Charlesa Dickensa. Tytułowy „karylion” to zespół dzwonów na wieży jednego z londyńskich kościołów.
Wikipedia
pogardliwie: młoda dziewczyna, której zachowanie i wygląd wzbudza niechęć, cechująca się głupotą, prostactwem i roszczeniowością; Karyna, Dżesika, dżesika, Jessica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mało inteligentana kobieta lub dziewczyna
Wiktionary
przymiotnik od: Karyntia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Karyntią, dotyczący Karyntii
Wiktionary
rzecz. Karyntyjka ż., Karyntyjczyk mos., Karyntka ż., Karyntczyk mos., Karyntia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. lub daw. mieszkaniec Karyntii
Wiktionary
rzecz. Karyntia ż., Karyntyjczyk mos.
:: fż. Karyntyjka ż., Karyntka ż.
przym. karyncki
Wiktionary
(1.1) Karyntyjczyk
Wiktionary
kraj związkowy w Austrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna leżąca na obszarze obecnej Austrii i Słowenii
(1.2) geogr. adm. kraj związkowy w południowej Austrii ze stolicą w Klagenfurcie;
Wiktionary
Karyntia (niem. "Kärnten", słoweń. "Koroška", wł. "Carinzia") – kraj związkowy w południowej Austrii. Graniczy ze Słowenią, Włochami, Tyrolem, Salzburgiem i Styrią. Stolicą kraju związkowego jest Klagenfurt am Wörthersee. Obok Austriaków zamieszkuje ją też mniejszość słoweńska w liczbie 14 tys. osób.
Wikipedia
rzecz. Karyntyjczyk mos., Karyntczyk mos., Karyntyjka ż., Karyntka ż.
przym. karyncki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. lub rzad. mieszkanka Karyntii
Wiktionary
rzecz. Karyntia ż., Karyntyjka ż.
:: fm. Karyntyjczyk mos., Karyntczyk mos.
przym. karyncki
Wiktionary
mieszkaniec Karyntii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Karyntii
Wiktionary
rzecz. Karyntia ż., Karyntczyk mos.
:: fż. Karyntyjka ż., Karyntka ż.
przym. karyncki
Wiktionary
(1.1) rzad. Karyntczyk
Wiktionary
mieszkanka Karyntii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Karyntii
Wiktionary
rzecz. Karyntia ż., Karyntka ż.
:: fm. Karyntyjczyk mos., Karyntczyk mos.
przym. karyncki
Wiktionary
(1.1) rzad. Karyntka
Wiktionary
niski człowiek; knypek
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Krobia;
Wiktionary
Zobacz też: Karzec (przystanek kolejowy).
Karzec (pol. hist. „Karsiec”) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Krobia, obok wsi Pudliszki.
Wikipedia
(1.1) Na przystanku kolejowym w Karcu wsiadają zwykle trzy osoby.
Wiktionary
rzecz. karczanin mos., karczanka ż.
przym. karzecki
Wiktionary
1. człowiek bardzo niskiego wzrostu;
2. istota baśniowa mająca miniaturową postać ludzką;
3. przenośnie: o człowieku małej wartości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) med. człowiek o niedoborze wzrostu;
(1.2) postać fantastyczna, istota niewielkiego wzrostu
(1.3) przen. ktoś mało wartościowy moralnie, pozbawiony jakichkolwiek cech dodatnich
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) astr. nieduża gwiazda ciągu głównego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Agresywny karzeł z Węgier wywołał panikę wśród gości.
Wiktionary
IPA: ˈkaʒɛw, AS: kažeu̯
Wiktionary
rzecz. karłowatość ż., skarłowacenie n., karłowacenie n., podkarzeł m., karlątko n., karlenie n., skarlenie n.
:: zdrobn. karzełek m.
:: fż. karlica ż.
czas. karłowacieć ndk., skarłowacieć dk., karleć ndk., skarleć dk.
przym. karłowaty, karłowy, karzełkowy, karli
przysł. karłowato
Wiktionary
(1.1) niskorosły; pejor. liliput, karakan, grzdyl, knypek, konus, kurdupel, gnom; przest. niziołek, łokietek
(1.2) gnom, skrzat, kobold, krasnolud, krasnoludek
Wiktionary
1. zdrobnienie od: karzeł;
2. okończyk karzełek - ryba słodkowodna z rodziny bassowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: karzeł
Wiktionary
Karzełek (381 m, 390 m) – wzniesienie na Wyżynie Częstochowskiej w miejscowości Olsztyn, w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim. Znajduje się w południowej części Sokolich Gór, pomiędzy zabudowanym obszarem Olsztyna i Biskupic (bliżej tych ostatnich).
Wikipedia
IPA: kaˈʒɛwɛk, AS: kažeu̯ek
Wiktionary
rzecz. karzeł m.
przym. karłowy, karli
Wiktionary
przypominający karzełka, mały, skarlały
SJP.pl
nakładać, wymierzać karę * formy trybu rozkazującego "karaj" itp. przestarzałe
SJP.pl
niewielka palma bez pnia, o charakterystycznych, wachlarzowatych liściach; palmiczka
SJP.pl
fotel o esowato wygiętych nogach, rozpowszechniony w średniowiecznych Włoszech
SJP.pl
o cechach karłomyszowatych (rodzina gryzoni)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Heteromyidae|J.E. Gray|ref=tak., rodzina ssaków z infrarzędu bobrokształtnych;
Wiktionary
Karłomyszowate, szczuroskoczki (Heteromyidae) – rodzina ssaków z infrarzędu bobrokształtnych (Castorimorphi) w obrębie rzędu gryzoni (Rodentia).
Wikipedia
(1.1) Przedstawiciele karłomyszowatych preferują tereny pustynne.
Wiktionary
rzecz. karłomysz ż.
Wiktionary
o cechach karłomyszowatych (rodzina gryzoni)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Xerospermophilus|ref=tak., rodzaj gryzoni z rodziny wiewiórkowatych
(1.2) zool. zwierzę z rodzaju karłosuseł (1.1)
Wiktionary
Karłosuseł ("Xerospermophilus") – rodzaj ssaków z podrodziny afrowiórek (Xerinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).
Wikipedia
(1.1) Karłosusły zamieszkują pustynne i stepowe tereny w Kalifornii i Meksyku.
Wiktionary
wzrost znacznie poniżej średniej w danej populacji; nanizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bycie karłowatym, bycie karłem
Wiktionary
(1.1) Nie wstydził się swej karłowatości, uczynił z niej nawet atut.
Wiktionary
rzecz. karzeł mos./mzw.
przym. karłowy, karłowaty
Wiktionary
1. mający wymiary mniejsze od przeciętnych dla danego gatunku;
2. mały, niski, skarlały
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o człowieku, zwierzęciu, roślinie, planecie nienormalnie mały
(1.2) o małej wartości
Wiktionary
(1.1) Nie wydaje ci się, że te pomidory są jakieś takie karłowate?
Wiktionary
rzecz. karłowatość ż., karzeł mos./mzw., karlica ż., karliczka ż.
czas. karłowacieć ndk., skarłowacieć dk.
przym. karłowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. miasto w autonomicznej prowincji Wojwodina w Serbii;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. karłowicki
Wiktionary
przymiotnik od: Karłowice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. hist. związany z Karłowicami, dotyczący Karłowic (serb. Sremski Karlovci)
Wiktionary
rzecz. Karłowice nmos.
Wiktionary
nazwisko, np.
1. Jan Aleksander Karłowicz (1836-1903), ojciec Mieczysława, polski etnograf, językoznawca i muzykolog;
2. Mieczysław Karłowicz (1876-1909), syn Jana Aleksandra, polski kompozytor i taternik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Karłowem, dotyczący Karłowa
Wiktionary
rzecz. Karłów m.
Wiktionary
1. drzewa karłowe - drzewa o niskich pniach, zwłaszcza wyhodowane odmiany drzew owocowych, których niewielka wysokość ułatwia zbiór;
2. jaś karłowy - odmiana fasoli jaś
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do karła
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący karła, określający karła, używany przy karle
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla karła, mający cechy karła
Wiktionary
rzecz. karłowatość ż., karzeł mos./mzw., karzełek mos./mzw.
przym. karłowaty
Wiktionary
1. rodzaj gryzoni z rodziny wiewiórkowatych;
2. rodzaj ptaków z podrodziny papug wschodnich
SJP.pl
Karłówka ("Prosciurillus") – rodzaj ssaków z podrodziny wiewiórczaków (Nannosciurinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).
Wikipedia
motyl z rodziny powszelatkowatych
SJP.pl
rodzina motyli dziennych; warcabnikowate, powszelatkowate
SJP.pl
dawniej: bryła, złoże, kawał czegoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. leworęczny,
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, lewy dopływ Jeniseju;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. pomieszczenie lub dział instytucji, gdzie wpłaca (wypłaca) się pieniądze, kupuje bilety itp.
2. pieniądze, fundusze
3. skrzynka do przechowywania pieniędzy, kosztowności; sejf
4. urządzenie rejestrujące dzienny utarg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce przechowywania pieniędzy
(1.2) stanowisko do naliczania należności za towar lub usługi, gdzie na miejscu dokonuje się zapłaty / płatności
(1.3) techn. urządzenie do naliczenia należności
(1.4) pot. pieniądze
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Proszę podejść z formularzem do kasy.
(1.3) Przepraszam, zepsuła mi się kasa, nie mogę wydać panu reszty.
(1.4) Nigdzie nie jadę na wakacje, nie mam kasy.
Wiktionary
IPA: ˈkasa, AS: kasa
Wiktionary
rzecz. kasjer m., kasjerka ż., kasetka ż., kasownik m., kasowanie n., skasowanie n.
:: zdrobn. kaska ż.
czas. kasować ndk., skasować dk.
przym. kasiasty, kasowy, kasjerski
przysł. kasowo
Wiktionary
(1.1) sejf
(1.4) forsa, gotówka, pieniądze, szmal, mamona, sałata, kapusta
Wiktionary
1. zlikwidowanie, zniesienie lub unieważnienie czegoś;
2. wycofanie pojazdu, maszyny itp. z eksploatacji;
3. w prawie procesowym:
a) uchylenie wyroku sądu niższej instancji przez sąd wyższej instancji;
b) pismo do sądu najwyższej instancji, zawierające wniosek o uchylenie wyroku;
4. w muzyce: utwór wykonywany na wolnym powietrzu, rodzaj divertimenta lub serenady; cassazione
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zlikwidowanie, zniesienie lub unieważnienie czegoś
(1.2) techn. wycofanie pojazdu, maszyny itp. z eksploatacji
(1.3) praw. odwołanie od orzeczenia sądu niższej instancji skierowane do sądu wyższej instancji;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dwanaście poznańskich peerek zostało przeznaczonych do kasacji.
Wiktionary
IPA: kaˈsat͡sʲja, AS: kasacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. kasownik mrz., kasowanie n., skasowanie n., kasa ż.
czas. kasować ndk., skasować dk., wykasować dk.
przym. kasacyjny, kasowalny
Wiktionary
(1.1) likwidacja, zniesienie, unieważnienie
(1.2) złomowanie
Wiktionary
związany z kasacją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z unieważnieniem czegoś
(1.2) techn. związany z wycofaniem maszyny z eksploatacji
(1.3) praw. związany z odwołaniem wyroku w sądzie
Wiktionary
(1.1) W nawiązaniu do Dekretu kasacyjnego z 1819 roku Autor ukazuje problematykę administrowania Kościołem i politykę rządów oświeceniowych.
(1.2) Następnie punkt kasacyjny wyda nam odpowiednie zaświadczenie o przyjęciu auta do kasacji, dzięki którym unieważnione zostaną tablice rejestracyjne, karta pojazdu (o ile była wydana) i dowód rejestracyjny.
(1.3) Już w czerwcu tego roku sąd kasacyjny w Rzymie orzekł, że Niemcy muszą wypłacić odszkodowania około 50 Włochom z Vàl di Sùsa, wywiezionym do hitlerowskich obozów pracy.
Wiktionary
rzecz. kasacja ż.
czas. kasować
Wiktionary
zdrobnienie od: kasak
SJP.pl
[czytaj: kaSAJ]
1. rzeka w Angoli i Demokratycznej Republice Konga;
2. miasto w Japonii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. kurtka noszona przez dżokejów;
2. długa, luźna bluzka damska zapinana od tyłu lub wkładana przez głowę
SJP.pl
Kasak – górna część ubioru, okrywająca tułów.
Jako kasak określana jest jedwabna kurtka noszona przez dżokejów.
W odniesieniu do odzieży damskiej to luźna, dość długa, cienka bluzka wkładana przez głowę lub zapinana z tyłu. Bluzki takie były modne w latach 20. XX wieku.
Wikipedia
przymiotnik od: kasak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Kasandra
Wiktionary
(1.1) Mam na imię Kasander i pracuję w Salonikach.
Wiktionary
rzecz. kasandra ż.
:: fż. Kasandra ż.
Wiktionary
(1.1) war. Kassander
Wiktionary
przenośnie: złowróżbna prorokini
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przen. książk. złowróżbna prorokini; człowiek zwiastujący nieszczęście
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie bądź taką kasandrą, bo jeszcze coś wykraczesz.
Wiktionary
IPA: kaˈsãndra, AS: kasãndra
Wiktionary
rzecz. Kassander mos., Kasandra ż., Kassandra ż., Kasander mos., kasandryczność ż.
przym. kasandryczny, Kasandrzyn, Kasandrowy
Wiktionary
(1.1) złowróżbna prorokini, zwiastunka nieszczęścia
Wiktionary
zapowiadający nieszczęścia lub niepowodzenia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. taki, który zapowiada nieszczęście, katastrofę
Wiktionary
(1.1) Nic takiego się jednak nie stało - te kasandryczne przestrogi traktujemy dziś z przymrużeniem oka, niczym przepowiednie Nostradamusa.
Wiktionary
IPA: ˌkasãnˈdrɨt͡ʃnɨ, AS: kasãndryčny
Wiktionary
rzecz. kasandra ż., Kasandra ż.
przysł. kasandrycznie
Wiktionary
(1.1) złowróżbny
Wiktionary
mężczyzna uwodzący kobiety, amator przygód miłosnych; casanova, casanowa, uwodziciel, bałamut, kobieciarz, donżuan
SJP.pl
podbierak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mała siatka na kiju do podchwytywania ryb
Wiktionary
Kasar (ur. lata 60. XII wieku, zm. ?) – syn Jesügeja Baatura i Höelün, brat Czyngis-chana i jeden z dowódców jego wojsk.
Wikipedia
IPA: ˈkasar, AS: kasar
Wiktionary
rodzaj sieci do połowu ryb i raków; kancerek, kacerz, kacerek, podbierak, kancer
SJP.pl
Kasarek, kaszorek, siatka hydrobiologiczna, kasar, podbierak – narzędzie składające się z umieszczonej na trzonku siatki tworzącej worek z otworem rozpiętym na obręczy.
W rybołówstwie stosowany do wyławiania ryb z małych zbiorników (sadzów, basenów, stawów hodowlanych). Może też służyć do wyjmowania ryb z sieci lub innych obiektów z wody (np. bryłek lodu z przerębli).
Wikipedia
1. tymczasowe pomieszczenie mieszkalne;
2. dawniej: koszary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. koszary
Wiktionary
kasacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) likwidacja
Wiktionary
dotyczący kasacji lub możliwości skasowania
SJP.pl
dawniej: podnosić lub podwijać jakąś część ubrania; podkasywać
SJP.pl
twierdza lub cytadela w architekturze muzułmańskiej; kazba
SJP.pl
Kasba, kasaba ( قصبة, "qaṣaba") – forteca, ufortyfikowany zespół obronny górujący nad miastem, który można spotkać w Afryce Północnej (np. w Algierze).
W obszarze obwarowań kasby mieścił się pałac władcy (np. beja), magazyny, w których gromadzono zapasy na wypadek oblężenia oraz koszary dla załogi.
Wikipedia
potocznie: magnetofon kasetowy; kasetofon, kasetowiec, magnet
SJP.pl
potocznie: wypożyczalnia DVD i kaset wideo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mieszkaniec hotelu robotniczego
Wiktionary
(1.1) wulc
Wiktionary
1. zamykane pudełko służące do przechowywania różnych przedmiotów;
2. taśma magnetyczna umieszczona w plastikowym pojemniku, używana w magnetofonach i magnetowidach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. urządzenie, podzespół, moduł lub materiał eksploatacyjny w standardowej, zamkniętej obudowie
(1.2) środ. sport. w kolarstwie: zespół zębatek znajdujących się na tylnej piaście
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przed zwrotem kasety wideo do wypożyczalni należało ją bezwarunkowo przewinąć do początku.
Wiktionary
rzecz. kaseciak m., kaseton m.
:: zdrobn. kasetka ż.
przym. kasetowy, kasetonowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) metalowe pudełko służące do przechowywania pieniędzy
Wiktionary
rzecz. kaseta ż., kasa ż.
przym. kasetowy
Wiktionary
przymiotnik od: kasetka
SJP.pl
środowiskowo: magnetofon kasetowy; kasetowiec, kaseciak, magnet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) magnetofon mogący odtwarzać taśmy umieszczone w kasetach magnetofonowych
Wiktionary
IPA: ˌkasɛˈtɔfɔ̃n, AS: kasetofõn
Wiktionary
(1.1) magnetofon kasetowy, kaseciak
Wiktionary
ozdoba sufitu lub sklepienia, czworoboczne wgłębienie wykonane w drewnie albo kamieniu, zwykle sąsiadujące z wieloma innymi takimi elementami; skrzyniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. modułowe zagłębienie w konstrukcji stropu zazwyczaj zdobione;
(1.2) bud. materiał okładzinowy z lekkich płyt, dający powtarzalny wzór na ścianie lub suficie
Wiktionary
Kaseton (skrzyniec) – wieloboczne, najczęściej kwadratowe, zagłębienie widoczne od spodu stropu, sklepienia lub kopuły charakterystyczne dla architektury rzymskiej i renesansowej.
W Grecji kasetony pojawiają się od V w. p.n.e., a w Rzymie od II w. p.n.e.
Wikipedia
IPA: kaˈsɛtɔ̃n, AS: kasetõn
Wiktionary
przym. kasetonowy, kasetowy
czas. kasetonować
rzecz. kaseta ż.
Wiktionary
(1.1) skrzyniec
Wiktionary
przymiotnik od: kaseton
SJP.pl
potocznie: magnetofon kasetowy; kasetofon, kaseciak, magnet
SJP.pl
przymiotnik od: kaseta
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z kasetą, dotyczący kasety – np. obudowany kasetą, korzystający z kaset
Wiktionary
rzecz. kaseta ż., kasetka ż., kaseton m., kaseciak m.
przym. kasetonowy
Wiktionary
[czytaj: kascha albo kasza] tkanina z wełny kóz tybetańskich, lekko spilśniona i drapana; również gatunek żółtobrązowej flaneli bawełnianej
SJP.pl
zdrobnienie od: Katarzyna (imię żeńskie); Kaśka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Katarzyna
Wiktionary
(1.1) Moja córka ma na imię Kasia.
(1.1) Paweł z Kasią mają dwoje dzieci.
(1.1) Szwagierka pani Kasi mieszka piętro niżej.
Wiktionary
IPA: ˈkaɕa, AS: kaśa
Wiktionary
rzecz. Katarzyna ż.
:: zdrobn. Kasieńka ż.
:: zgrub. Kaśka ż., Kacha ż.
przym. Kaśczyn
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
potocznie: złodziej okradający kasy, sejfy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. złodziej okradający kasy pancerne
(1.2) łódź. mężczyzna bogaty, z grubym portfelem
Wiktionary
IPA: ˈkaɕaʃ, AS: kaśaš
Wiktionary
rzecz. kasa ż., kasjer mos., kasjerka ż., kasowanie n., kasiarstwo n.
przym. kasowy, kasiarski
Wiktionary
potocznie: mający dużo pieniędzy, bogaty; forsiasty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. bogaty, zamożny
Wiktionary
(1.1) Niedługo będę kasiasty !
Wiktionary
IPA: kaˈɕastɨ, AS: kaśasty
Wiktionary
rzecz. kasa ż., kasiora ż., kasowanie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Katarzyna (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Katarzyna
Wiktionary
(1.1) W poniedziałek podwieziemy Kasieńkę do Szczyrku.
Wiktionary
rzecz. Katarzyna ż., Kasia ż., Kaśka ż.; zgrub. Kacha ż., Kachna ż.
przym. Kaśczyn
Wiktionary
(1.1) Katarzyna, Kasia, Kaśka
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kasieńki lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Katarzyna (imię żeńskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kasi lub z nią związany
SJP.pl
potocznie o pieniądzach, gotówce; kasa, mamona, sałata, zielone
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. kasa
Wiktionary
przym. kasiasty
Wiktionary
zdrobnienie od: kasiora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. kasiora
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kasiulki lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Katarzyna (imię żeńskie)
SJP.pl
zdrobnienie od: Katarzyna (imię żeńskie)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
drzewo, krzew lub bylina z rodziny brezylkowatych; strączyniec; senes
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Kasjan i Agatangelus zginęli w Abisynii w 1638 roku.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Kasjana – żeński odpowiednik imienia Kasjan o pochodzeniu łacińskim.
Odpowiedniki imienia Kasjana w innych językach:
Kasjana jest w Polsce imieniem rzadkim. W styczniu 2024 w rejestrze PESEL było 190 kobiet o imieniu Kasjana nadanym jako imię pierwsze oraz 57 kobiet noszących imię Kasjana jako imię drugie.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kasjanki lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Kasjana (imię żeńskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kasjany lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Kasjana (imię żeńskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kasjanka lub z nim związany
SJP.pl
Kasjan z małżonką; Kasjanowie
SJP.pl
Kasjan z małżonką; Kasjanostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kasjana lub z nim związany
SJP.pl
1. pracownik przyjmujący i wypłacający pieniądze;
2. pracownik sprzedający bilety teatralne, kolejowe, kinowe itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik instytucji finansowej lub firmy handlowej przyjmujący lub wypłacający pieniądze
(1.2) pracownik kina, teatru, muzeum, kolei itp. sprzedający bilety
Wiktionary
(1.1) Stałam dwadzieścia minut w kolejce, a kasjer zamknął mi okienko przed nosem.
(1.2) Kasjer nie miał mi wydać ze stówy i musiałem kupić bilet u konduktora.
Wiktionary
IPA: ˈkasʲjɛr, AS: kasʹi ̯er
Wiktionary
rzecz. kasa ż., kasiarz m., kasownik mrz., kasowanie n.
:: fż. kasjerka
przym. kasowy, kasjerski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: kasjer (pracownik przyjmujący/wypłacający pieniądze)
(1.2) forma żeńska od: kasjer (sprzedawca biletów)
Wiktionary
(1.1) Stałam dwadzieścia minut w kolejce, a kasjerka zamknęła mi okienko przed nosem.
(1.2) Kasjerka nie miała mi wydać ze stówy i musiałem kupić bilet u konduktora.
Wiktionary
IPA: kaˈsʲjɛrka, AS: kasʹi ̯erka
Wiktionary
zob. kasjer.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do kasjera
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący kasjera, związany z kasjerem
Wiktionary
rzecz. kasownik mrz., kasowanie n., kasa ż., kasjer mos., kasjerka ż.
Wiktionary
dawniej: lutet (pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71, metal należący do rodziny lantanowców, wykorzystywany m.in. do wytwarzania nadprzewodników)
SJP.pl
Kasjopeja;
1. gwiazdozbiór nieba północnego
2. postać z mitologii greckiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. królowa Etiopii, żona Cefeusza i matka Andromedy, po śmierci przeniesiona na firmament jako gwiazdozbiór Kasjopei (1.2);
(1.2) astr. gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 5 jasnych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie litery W;
Wiktionary
(1.1) Kasjopea chlubiła się, że jest piękniejsza od nereid.
(1.1-2) Mityczna Kasjopea jest identyfikowana z gwiazdozbiorem Kasjopei.
(1.1) Perseusz pokonał potwora morskiego i uwolnił Andromedę, córkę Kasjopei i Cefeusza.
(1.2) Kasjopea widnieje na niebie niedaleko konstelacji, które są z nią mitologicznie powiązane.
Wiktionary
IPA: ˌkasʲjɔˈpɛa, AS: kasʹi ̯opea
Wiktionary
rzecz. kasjopea ż.
Wiktionary
(1.1) war. Kasjopeja, Kassjopeja
(1.2) war. Kasjopeja; skr. Cas
Wiktionary
Kasjopea;
1. łac. Cassiopea; gwiazdozbiór nieba północnego
2. postać z mitologii greckiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. zob. Kasjopea, Kassjopeja.
(1.2) astr. zob. Kasjopea.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌkasʲjɔˈpɛja, AS: kasʹi ̯opei ̯a
Wiktionary
zob. Kasjopea.
Wiktionary
(1.1) war. Kasjopea, Kassjopeja
(1.2) war. Kasjopea; skr. Cas
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący Kasjopeji
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Kasjusz (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kasjuszka lub z nim związany
SJP.pl
Kasjusz z małżonką; Kasjuszowie
SJP.pl
Kasjusz z małżonką; Kasjuszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kasjusza lub z nim związany
SJP.pl
ochronne nakrycie głowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj ochronnego nakrycia głowy;
(1.2) hist. hełm stalowy używany przez dragonów i kirasjerów
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Niestety wielu rowerzystów jeździ bez kasku.
Wiktionary
IPA: kask, AS: kask
Wiktionary
zdrobnienie od: kasa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. pot. od: kasa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Potrzebowałem chaty, trochę kaski, wie pan, żeby znów stanąć na nogi.
Wiktionary
rzecz. kasa ż.
Wiktionary
gatunek jadowitego węża z podrodziny grzechotników; grzechotnik straszliwy, grzechotnik brazylijski, grzechotnik pustynny
SJP.pl
1. wodospad składający się z kilku stopni;
2. duża ilość czegoś spadającego na raz albo szybko następującego po sobie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. rodzaj wodospadu, w którym woda spada z kilku kolejnych progów lub stopni;
(1.2) ogrod. element kompozycyjny ogrodów tarasowych, przypominający kaskadę (1.1)
(1.3) geol. rodzaj nacieku tworzącego się na ścianie jaskini, przypominający kaskadę (1.1)
(1.4) techn. zespół jednakowych urządzeń, które działają kolejno po sobie
(1.5) przen. seria podobnych zjawisk, które następują kolejno po sobie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: kaˈskada, AS: kaskada
Wiktionary
rzecz. kaskader m., kaskaderstwo n., kaskaderka ż., kaskadowość ż.
przym. kaskadowy, kaskaderski
przysł. kaskadowo, kaskadersko
Wiktionary
(1.3) kaskada naciekowa
Wiktionary
1. sportowiec akrobata dublujący aktorów podczas nakręcania filmu w ujęciach ryzykownych
2. akrobata wykonujący szereg przewrotów następujących kolejno po sobie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) film. osoba zastępująca aktora w ryzykownych albo technicznie wymagających scenach
(1.2) akrobata wykonujący ryzykowne ćwiczenia
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Do kręcenia scen niebezpiecznych, reżyser musiał uciec się do pomocy kaskadera.
Wiktionary
rzecz. kaskada ż.
:: fż. kaskaderka ż.
przym. kaskaderski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) film. kobieta zastępująca aktora w ryzykownych albo technicznie wymagających scenach
Wiktionary
rzecz. kaskader mos., kaskada ż.
przym. kaskaderski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kaskaderem, dotyczący kaskadera lub jego pracy
Wiktionary
rzecz. kaskada ż., kaskader mos., kaskaderka ż.
Wiktionary
zawód osoby zastępującej aktorów w scenach niebezpiecznych, wymagających dużej zręczności i sprawności fizycznej
SJP.pl
dawniej: kaskader
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest kaskadowe
Wiktionary
rzecz. kaskada ż.
przym. kaskadowy
przysł. kaskadowie
Wiktionary
przymiotnik od: kaskada
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ułożony warstwami jedna pod drugą
(1.2) zachodzący etapami, gdzie jeden element wpływa na kolejny
(1.3) następujący mnogo jeden po drugim
Wiktionary
rzecz. kaskadowość ż., kaskada ż.
przysł. kaskadowo
Wiktionary
1. tworzenie na rzekach kaskad, wodospadów mających kilka stopni;
2. w technice: zestawianie urządzeń w ciąg realizujący kolejne etapy procesu;
3. w zarządzaniu: przekazywanie zadań na kolejne poziomy organizacji w celu włączania kolejnych osób lub grup w ich realizację
SJP.pl
gatunek jadowitego węża z podrodziny grzechotnikowatych; grzechotnik straszliwy
SJP.pl
ubezpieczenie środków transportowych; casco
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. skrzynka
Wiktionary
Kaslik (ar. كسليك) – miasto w Libanie, w muhafazie Dżabal Lubnan, graniczące od wschodu z miastem Dżunija. W mieście znajduje się Katolicki Uniwersytet Ducha Świętego. Miasto jest położone 14 km na północ od Bejrutu, stolicy Libanu.
Wikipedia
ozdobne naczynie do palenia wonności, pachnideł; kadzielnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ozdobne naczynie używane do spalania, wysuszonych wcześniej, a następnie skruszonych pachnideł i ziół;
Wiktionary
Kasoleta, kadzielnica (fr. "cassolette" – kadzielnica, zapach kadzidła) – ozdobne, porcelanowe, gliniane, szklane, metalowe lub ceramiczne naczynie z ażurową nakrywką, używane do spalania, wysuszonych wcześniej, a następnie skruszonych pachnideł i ziół lub uwalniania płynnych substancji zapachowych. Występowały w kształcie wazy, antycznego trójnogu lub w połączeniu z kandelabrem.
Wikipedia
IPA: ˌkasɔˈlɛta, AS: kasoleta
Wiktionary
(1.1) kadzielnica
Wiktionary
dający się kasować
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który można skasować
Wiktionary
rzecz. kasowanie n., skasowanie n., kasownik m., kasacja ż.
czas. kasować ndk., skasować dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|kasować.
Wiktionary
rzecz. kasa ż., kasjer m., kasjerka ż., kasiarz m., skasowanie n., kasownik mrz., kasacja ż.
czas. kasować ndk., skasować dk.
przym. kasowy, kasjerski, kasiasty, kasowalny
przysł. kasowo
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) likwidować coś, znosić lub unieważniać
(1.2) stemplować, dziurkować bilet na znak jego wykorzystania
(1.3) praw. uchylać wyrok sądu
(1.4) usuwać zapis na nośniku elektronicznym
(1.5) podliczać wartość zakupów i pobierać za nie należność
(1.6) pot. brać od kogoś pieniądze stanowiące należność za coś
(1.7) pot. niszczyć samochód wskutek kolizji lub wypadku
Wiktionary
(1.1) Najgorszy są cenzorzy i ormowcy, którzy kasują cudze wpisy - ci to naprawdę nie mają RiGCzu.
Wiktionary
IPA: kaˈsɔvat͡ɕ, AS: kasovać
Wiktionary
rzecz. kasownik m., kasacja ż., kasowanie n., skasowanie n., kasa ż.
czas. skasować dk.
przym. kasacyjny, kasowalny, kasowy
Wiktionary
(1.1) likwidować, niszczyć, usuwać
(1.2) stemplować
Wiktionary
1. urządzenie do kasowania biletów w środkach komunikacji;
2. znak graficzny stosowany na pięciolinii przy zapisie nutowym;
3. znak korektorski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie do kasowania biletów, zwykle w komunikacji miejskiej
(1.2) środ. druk. znak używany w korekcie drukarskiej oznaczający usunięcie określonej litery
(1.3) muz. znak umieszczany przed nutą, anulujący działanie innych znaków chromatycznych – krzyżyka i bemola;
(1.4) filatel. stempel, pieczęć itp. unieważniająca znak wartościowy
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) W stołecznych autobusach rozpoczęto instalację nowych kasowników.
Wiktionary
IPA: kaˈsɔvʲɲik, AS: kasovʹńik
Wiktionary
rzecz. kasowanie n., kasjer m., kasjerka ż., kasa ż., kasacja ż.
czas. kasować, skasować, wykasować, wykasowywać
przym. kasowy, kasjerski, kasownikowy, kasowalny
przysł. kasowo
Wiktionary
(1.3) symbol. ♮
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób kasowy
Wiktionary
rzecz. kasownik mrz., kasowanie n., kasa ż.
Wiktionary
1. związany ze skrzynką lub szafą do przechowywania pieniędzy;
2. związany z pomieszczeniem, w którym wpłaca się i wypłaca pieniądze;
3. związany z urządzeniem sklepowym do obliczania należności;
4. związany z operacjami gotówkowymi w kasie;
5. potocznie: przynoszący duży zysk; intratny, popłatny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) bank. dotyczący operacji pieniężnych dokonywanych w kasie
(1.2) odnoszący się do kasy
przymiotnik jakościowy
(2.1) pot. dający bardzo duże zyski
Wiktionary
rzecz. kasownik mrz., kasowanie n., kasjer mos., kasiarz mos., kasa ż., kasowość ż.
czas. kasować ndk., skasować dk.
Wiktionary
(2.1) dochodowy, lukratywny, popłatny, rentowny, zyskowny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Kasper (imię męskie)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kasperka lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
miasto w Federacji Rosyjskiej
SJP.pl
Kaspijsk (ros. "Каспийск") – miasto w Rosji (Dagestan) nad Morzem Kaspijskim.
W mieście przeważa przemysł włókienniczy, maszynowy oraz materiałów budowlanych. W Kaspijsku jest muzeum krajoznawcze. Liczba ludności to ok. 123 tys. (2020).
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) dotyczący rejonu Morza Kaspijskiego
Wiktionary
przym. zakaspijski
Wiktionary
Kasper z małżonką; Kasprowie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Kasprowicz – polskie nazwisko pochodzące od imienia "Kacper" (patronimik). Według danych z lat 90 XX wieku nazwisko to nosiło 3764 Polskich obywateli.
Wikipedia
Kasper z małżonką; Kasprostwo
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potoczna, skrócona nazwa od: Kasprowy Wierch (szczyt w Tatrach)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Kaspra
Wiktionary
(1.1) Petronela nazbierała ziół na Kasprowej hali.
Wiktionary
rzecz. Kasper mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: Kasper (imię męskie)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Kassandra
Wiktionary
Kassander (Kasander) ( Κάσσανδρος; ur. ok. 358 p.n.e., zm. 297 p.n.e.) – syn Antypatra, jeden z diadochów, władca Macedonii.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Kassander i pracuję w Kurytybie.
Wiktionary
rzecz. kasandra ż.
:: fż. Kassandra ż.
Wiktionary
(1.1) war. Kasander
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. zob. Kasandra.
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 114, z pasa głównego planetoid;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Kassander
Wiktionary
(1.1) Wieszczka Kassandra daremnie przestrzegała Trojan przed koniem trojańskim, na próżno zapowiadała upadek Troi.
(1.1) Nikt nie wierzył przepowiedniom Kassandry.
(1.1) Klitajmestra z zazdrości zamordowała Kassandrę.
(1.2) Kassandra porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza.
Wiktionary
rzecz. Kassander mos., Kasandra ż., kasandra ż.
Wiktionary
(1.1) Kasandra, Aleksandra
Wiktionary
ława przyścienna ze skrzynią, prototyp kanapy; cassapanca
SJP.pl
rodzaj lodów włoskich w formie półkuli złożonej z kilku warstw lodów o różnych smakach; cassata
SJP.pl
lody włoskie o kilku smakach z mrożoną bitą śmietaną i owocami; cassate [czytaj: kassate]
SJP.pl
mączka otrzymywana z manioku
SJP.pl
Kassawa (hiszp. "cazabe" = „chleb z tapioki”, z indiań. "kasabi") – granulowana mączka z bulw manioku jadalnego.
Ze zmielonych lub startych bulw manioku otrzymuje się masę, która po wysuszeniu i prażeniu jest mielona. Powstająca w ten sposób mąka (kassawa) służy do wypieku chleba, sporządzania i przyprawiania różnych potraw oraz produkcji alkoholu.
Wikipedia
[czytaj: kasel] miasto w Niemczech
SJP.pl
Kassel (do 1926 r. "Cassel", Cassel) – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Hesja, siedziba rejencji Kassel oraz powiatu Kassel. Położone jest nad rzeką Fuldą. Trzecie co do wielkości (106,79 km²), po Frankfurcie nad Menem i Wiesbaden, miasto Hesji. Zamieszkane przez 204 021 osób (stan na 19 lutego 2018 r.).
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) związany z Kassel, miastem w Niemczech
Wiktionary
(1.1) W restauracjach poznańskich panowała kuchnia niemiecka, której specjalnością jest peklowane mięso, toteż nogę wieprzową jadałem na zmianę z pieczenią kasselską i innym „pekelfleischem”.
(1.1) Van Mandero podaje do cieniowania partii karnacji zieloną ziemię, umbrę, ziemię kasselską i asfalt.
(1.1) Rozpoczął karierę wojskową służbą u elektora Palatynatu jako sierżant (7 lat), potem w służbie landgrafa kasselskiego jako chorąży (5 lat).
Wiktionary
rzecz. Kassel n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. oprawa drogiego kamienia
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: kasta
Wiktionary
(2.1) W indyjskim systemie kastowym wyróżniono ok. 3 tys. kast i podkast.
Wiktionary
1. grupa społeczna
2. grupa owadów o takich samych cechach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) społ. grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi grupami tworząca hierarchię;
(1.2) biol. zool. grupa owadów w obrębie danego gatunku przystosowanych do wykonywania konkretnych zadań;
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk, Poznań, Mazury. skrzynia
(1.4) gw-pl|Poznań. sport. w piłce nożnej: bramka
Wiktionary
Kasta (hiszp., port. casta „rasa, ród, rodowód” od castus „czysty”) – zamknięta warstwa społeczna, do której przynależność jest dziedziczna. Odrębność kast, wynikająca z przepisów religijnych lub prawnych, jest zwykle usankcjonowana zwyczajowo. Kasty zajmują określone obszary, a ich członkowie są związani ze sobą wspólnymi obrzędami i wykonywaniem tego samego zawodu.
Wikipedia
(1.1) W jednej wsi indyjskiej może być nawet kilkadziesiąt kast związanych z lokalnym podziałem pracy, więc trudno je porównywać z kastami z innej wsi.
(1.1) Romowie z kasty niższej nie mogą pić wódki z Romami z kasty wyższej.
Wiktionary
IPA: ˈkasta, AS: kasta
Wiktionary
rzecz. kastowość ż.
przym. kastowy, wewnątrzkastowy
Wiktionary
(1.3) kista; gw. Górny Śląsk kastla, krzinka; zob. skrzynia.
(1.4) zob. bramka.
Wiktionary
w mitologii greckiej: źródło w Delfach poświęcone Apollinowi i muzom; Źródło Kastalskie
SJP.pl
przymiotnik od: Kastalia (w mitologii greckiej: źródło u stóp Parnasu; Źródło Kastalskie); kastalski (częściej)
SJP.pl
a) przymiotnik od: Kastalia (w mitologii greckiej: źródło u stóp Parnasu; Źródło Kastalskie); kastalijski (rzadziej);
b) źródło kastalskie - źródło natchnienia poetyckiego
SJP.pl
hiszpański instrument perkusyjny składający się z drewnianej rękojeści i pary drewnianych muszelek związanych sznurkiem; kastaniety
SJP.pl
ryba z rodziny okoniokształtnych
SJP.pl
przymiotnik od: kastaniety
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kastanietami, dotyczący kastanietów
Wiktionary
rzecz. kastaniety nmos.
Wiktionary
hiszpański instrument perkusyjny składający się z drewnianej rękojeści i pary drewnianych muszelek związanych sznurkiem; kastaniet
SJP.pl
Kastaniety ( castañuelas) – instrument muzyczny z grupy idiofonów zderzanych. Występują w dwóch głównych odmianach: tradycyjnej i orkiestrowej.
Kastaniety tradycyjne wykorzystywane są w tańcu i mają formę dwóch muszelkowatych płytek z drewna grenadillowego, bukowego lub kokosowego, rzadziej z kości (słoniowej) lub rogu, nawleczonych w jednym końcu na sznur. Grający nakłada sznur na kciuk i uderzając pozostałymi palcami w jedną z muszelek wywołuje krótki, wysoki dźwięk.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od kastet
Wiktionary
(1.1) To nie kastet, lecz tylko mały kastecik.
Wiktionary
rzecz. kastet m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bud. skrzynia do zaprawy murarskiej
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. żart. brzuch
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) gw. Górny Śląsk bas
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. skrzyneczka
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. kratka (deseń)
Wiktionary
rzecz. kastla ż.
Wiktionary
nakładane na dłoń pierścienie metalowe używane w celu wzmocnienia uderzenia pięścią; szpadryna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj dodatkowej broni do walki na pięści w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni;
Wiktionary
Kastet lub szpadryna – broń obuchowa miażdżąca, używana w walce wręcz. Kastet zazwyczaj jest odlewany z metalu (głównie ze stali i aluminium, chociaż istnieją także kastety wyrabiane z tworzyw sztucznych dla zmniejszenia wagi i niezauważenia przez wykrywacze metalu). Ma on formę zespojonych ze sobą pierścieni zakładanych na palce.
Wikipedia
rzecz. kastecik mrz.
Wiktionary
(1.1) szpadryna, bokser, slang. przestęp. pierścionek, podkowa
Wiktionary
casting;
1. wybieranie osób do filmu, reklamy, pokazu mody itp.;
2. spotkanie, na którym wybiera się takie osoby
SJP.pl
osoba przeprowadzająca casting; castingowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. skrzynia
Wiktionary
rzecz. kastelka ż.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk kasta, krzinka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. górn. drewniano-kamienny kaszt kopalniany
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. szafka
Wiktionary
gruba tkanina pilśniowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. mitrzym. ubóstwiony heros, patron żeglarzy i żołnierzy, syn Tyndareosa (lub Zeusa) i Ledy, przeniesiony (wraz z bratem Polideukesem) na firmament jako gwiazdozbiór Bliźniąt; ,
(1.2) imię|polski|m.;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) astr. druga najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Bliźniąt;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kastor i Polideukes (Polluks) uchodzili za opiekunów żeglarzy, zwłaszcza jako najjaśniejsze gwiazdy w gwiazdozbiorze Bliźniąt wskazujące kierunek żeglugi albo jako ognie świętego Elma.
(1.2) Mam na imię Kastor i jestem marynarzem z Gdańska.
(1.2) Kastorowie imieniny obchodzą 13 lutego.
(2.1) Kastor jest gwiazdą 40 razy jaśniejszą od Słońca.
Wiktionary
IPA: ˈkastɔr, AS: kastor
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Kastorek mos., Kastek mos., Kastuś mos., Kastunio mos.
przym. Kastorowy
Wiktionary
zdrobnienie od: Kastor (imię męskie)
SJP.pl
wysuszony "strój bobrowy" stosowany w przemyśle perfumeryjnym, dawniej traktowany jako panaceum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wysuszony strój bobrowy;
Wiktionary
Kastoreum (strój bobrowy) – żółtawa wydzielina gruczołów skórnych bobra europejskiego ("Castor fiber") oraz kanadyjskiego ("Castor canadensis"). Aromatycznym składnikiem tej substancji jest przede wszystkim kastoramina. Służy tym zwierzętom do natłuszczania futra i – w połączeniu z moczem – do znaczenia swojego terytorium. Bobry obu płci mają parę gruczołów, znajdujących się w dwóch wnękach pod skórą między miednicą a nasadą ogona, oraz parę worków, w których gromadzi się ich wydzielina.
Wikipedia
(1.1) Kastoreum dawniej stosowane było w medycynie jako panaceum.
Wiktionary
IPA: ˌkastɔˈrɛwũm, AS: kastoreu̯ũm
Wiktionary
(1.1) strój bobrowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Kastorka lub z nim związany
SJP.pl
Kastor z małżonką; Kastorowie
SJP.pl
Kastor z małżonką; Kastorostwo
SJP.pl
przymiotnik od: kastor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. cecha tego, co jest kastowe
Wiktionary
rzecz. kasta ż.
przym. kastowy
przysł. kastowo
Wiktionary
przymiotnik od: kasta
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z kastą, dotyczący kast; podzielony na kasty
Wiktionary
(1.1) Otrzymawszy ogładę damy z towarzystwa, stała się jednocześnie ofiarą społeczeństwa kastowego. (…) Dla młodych mężczyzn ze środowiska, które opuściła, była zbyt uczona, dla epuzerów ze środowiska, o którym marzyła, pozostała zbyt wielką prostaczką.
Wiktionary
rzecz. kasta ż., kastowość ż.
przysł. kastowo
Wiktionary
skrzynia z czterema uchwytami, w której sporządza się zaprawę murarską; kalfas
SJP.pl
Ka
Wikipedia
1. u zwierząt i człowieka: operacyjne usunięcie gonad (jąder lub jajników) lub zniszczenie komórek rozrodczych promieniami Roentgena; kastrowanie, trzebienie, wytrzebienie;
2. u roślin: usunięcie z kwiatu słupków lub pręcików, stosowane zwykle przed sztucznym zapyleniem;
3. u pszczół: zahamowanie czynności gonad u robotnic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wet. usunięcie chirugiczne gruczołów płciowych lub zniszczenie komórek rozrodczych promieniami rentgenowskimi;
(1.2) bot. usunięcie niedojrzałych pręcików roślin, poprzedzające sztuczne zapylenie
Wiktionary
Ka
Wikipedia
IPA: kaˈstrat͡sʲja, AS: kastracʹi ̯a
Wiktionary
przym. kastracyjny
rzecz. kastrat m., kastrowanie n.
czas. kastrować
Wiktionary
(1.1) trzebienie, wytrzebienie
Wiktionary
1. kastrowany mężczyzna; eunuch; rzezaniec
2. w dawnych Włoszech: śpiewak kastrowany tuż przed mutacją dla zachowania wysokiego głosu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna, który został poddany kastracji
(1.2) hist. muz. śpiewak poddany kastracji przed mutacją, by nadal mógł śpiewać sopranem lub altem
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) wet. zootechn. samiec zwierzęcia, który został poddany kastracji
Wiktionary
Zobacz też: Kastrat (gmina Kuršumlija).
Kastrat (łac. "castratio" 'trzebienie') – w epoce baroku terminem tym określano mężczyznę śpiewaka, głównie operowego, któremu przed okresem dojrzewania chirurgicznie usunięto jądra i który dysponował rodzajem wysokiego głosu zbliżonego do sopranu lub altu, jednak donośniejszego, o znacznie mocniejszym brzmieniu. Praktyka kastracji w tym celu stosowana była między XVI a XVIII wiekiem.
Wikipedia
(1.2) Baron z podziwem słuchał śpiewu kastrata.
(2.1) Nasz kot jest kastratem, dzięki temu jest spokojniejszy.
Wiktionary
IPA: ˈkastrat, AS: kastrat
Wiktionary
rzecz. kastracja ż., kastrowanie n.
:: zdrobn. kastracik n.
czas. kastrować ndk., wykastrować dk.
przym. kastrowany, wykastrowany
Wiktionary
(1.1) eunuch, przest. rzezaniec, przest. trzebieniec, przest. ćwik
(2.1) trzebieniec
Wiktionary
wysterylizowana kotka
SJP.pl
człowiek zajmujący się kastrowaniem zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rondel
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. wet. usuwanie jąder
Wiktionary
IPA: ˌkastrɔˈvãɲɛ, AS: kastrovãńe
Wiktionary
rzecz. wykastrowanie n., kastracja ż., kastrator m., kastrat m.
czas. kastrować ndk., wykastrować dk.
Wiktionary
(1.1) trzebienie, czyszczenie
Wiktionary
amputować genitalia
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) usuwać mężczyźnie lub samcowi jądra lub w inny sposób pozbawiać zdolności rozrodczych, dokonywać kastracji
Wiktionary
IPA: kaˈstrɔvat͡ɕ, AS: kastrovać
Wiktionary
rzecz. kastrowanie n., wykastrowanie n., kastracja ż., kastrat m., kastrownik m., kastrator m.
czas. dk. wykastrować
przym. kastracyjny
Wiktionary
(1.1) med. sterylizować; przest. rzezać
Wiktionary
system społeczno-polityczny powstały na Kubie po dojściu do władzy Fidela Castro; castryzm
SJP.pl
kraina historyczna w środkowej Hiszpanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. kraina historyczna w środkowej Hiszpanii;
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Mieszkańcy Luksoru od przeszło stu lat żyli z bogatych turystów. Tymczasem w owym martwym „międzysezonie” turystów było zaledwie troje: stara milionerka amerykańska, gruby Hiszpan, właściciel wielkich dóbr ziemskich w Kastylii, oraz ja.
Wiktionary
rzecz. Kastylijczyk mos., Kastylijka ż., kastylijski mrz.
przym. kastylijski, kastylski
Wiktionary
mieszkaniec Kastylii (krainy w Hiszpanii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Kastylii
Wiktionary
(1.1) W pierwszej bitwie Kastylijczycy pokonani, musieli ustąpić Leończykom (…).
Wiktionary
rzecz. Kastylia ż., kastylijski mrz.
:: fż. Kastylijka ż.
przym. kastylijski, kastylski
Wiktionary
mieszkanka Kastylii (krainy w Hiszpanii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Kastylii
Wiktionary
rzecz. Kastylia ż., kastylijski mrz.
:: fm. Kastylijczyk mos.
przym. kastylijski, kastylski
Wiktionary
przymiotnik od: Kastylia; kastylski (rzadziej)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kastylią, dotyczący Kastylii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) hist. jęz. średniowieczny język romański używany przez mieszkańców Kastylii, który stał się podstawą współczesnego języka hiszpańskiego;
(2.2) współcz. jęz. współczesny język hiszpański w odróżnieniu od innych języków używanych w Hiszpanii
Wiktionary
(1.1) Wuj Pio był niepoprawnym dzieckiem szlachcica z dobrego kastylijskiego domu.
(2.1) Pierwsze teksty literackie w kastylijskim pochodzą z XI (jedenastego) wieku.
(2.2) Przetłumacz te dwa zdania na kastylijski.
Wiktionary
rzecz. Kastylia ż., Kastylijczyk mos., Kastylijka ż., kastylijskość ż.
przym. kastylski
Wiktionary
(1.1) war. kastylski
Wiktionary
kastylka sprężysta - drzewo z rodziny morwowatych
SJP.pl
przymiotnik od: Kastylia; kastylijski (częściej)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Kastylią, dotyczący Kastylii
Wiktionary
rzecz. Kastylia ż., kastylijski mrz., Kastylijczyk mos., Kastylijka ż.
przym. kastylijski
Wiktionary
(1.1) kastylijski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Kasytami, dotyczący Kasytów
Wiktionary
(1.1) W powieści fińskiego pisarza Miki Waltariego „Egipcjanin Sinuhe” jeden z bohaterów, podróżujący po Babilonii w czasach panowania kasyckiego władcy Burnaburiasza, zostaje obrany „fałszywym królem”.
Wiktionary
rzecz. Kasyta mos.
Wiktionary
forma poezji staroarabskiej zachowana do XX wieku
SJP.pl
Ka
Wikipedia
potocznie: właściciel kasyna gry
SJP.pl
1. budynek, lokal rozrywkowy przeznaczony do gier hazardowych;
2. rodzaj klubu, w którym co jakiś czas odbywają się spotkania towarzyskie, najczęściej kółka zainteresowań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ekskluzywny lokal rozrywkowy przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu;
(1.2) wojsk. lokal gastronomiczny w koszarach wojskowych lub na terenie garnizonu przeznaczony dla wojskowych i ich rodzin;
(1.3) archit. ogrod. niewielki pawilon ogrodowy
Wiktionary
Kasyno – lokal rozrywkowy przeznaczony do uprawiania gier hazardowych. Często zbudowany obok albo będący częścią hoteli, restauracji, statków wycieczkowych i innych atrakcji turystycznych. Zwykle gra odbywa się na specjalne żetony, które grający powinien zakupić przy wejściu. Ewentualna wygrana również jest w żetonach, które przy wyjściu obsługa kasyna wymienia na pieniądze.
Wikipedia
(1.1) Postanowiłem zagrać w kasynie w pokera.
Wiktionary
IPA: kaˈsɨ̃nɔ, AS: kasỹno
Wiktionary
(1.1) dom gry
Wiktionary
przymiotnik od: kasyno
SJP.pl
minerał, dwutlenek cyny; kamień cynkowy
SJP.pl
Kasyteryt – minerał należący do gromady tlenków. Należy do grupy minerałów rzadkich, występujących tylko w niektórych regionach Ziemi.
Nazwa pochodzi od greckiej nazwy "kassiteros" oznaczającej cynę, nawiązującej do składu chemicznego.
Wikipedia
skrót
(1.1) = kaszubski
Wiktionary
1. produkt spożywczy z oczyszczonych ziarn zbóż; krupy, potrawa z tych ziaren;
2. coś sypkiego przypominającego kaszę;
3. potocznie: zamieszanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. spreparowane ziarna zbóż (np. gryki, jęczmienia) przygotowane do gotowania;
(1.2) kulin. potrawa z kaszy (1.1)
Wiktionary
Ka
Wikipedia
(1.1) Za to w miejsce kaszy lub ryżu, nasypałem wyłuszczonych ziaren kukurydzy.
Wiktionary
IPA: ˈkaʃa, AS: kaša
Wiktionary
rzecz. kaszanka ż., kaszak m., Kaszów m., Kaszowo n., Kaszówka ż.
:: zdrobn. kaszka ż.
przym. kaszkowy, kaszany
Wiktionary
torbiel gruczołu łojowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. niezłośliwy guz skórny powstający wskutek zaczopowania ujścia gruczołu łojowego tuż pod skórą
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. kasza ż.
Wiktionary
największy z wielorybów należący do podrzędu waleni zębowców; potwal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Physeter macrocephalus|Linnaeus|ref=tak., waleń z rodziny kaszalotowatych o dużej głowie i potężnej poziomej płetwie ogonowej;
(1.2) grub. brzydka dziewczyna lub kobieta
Wiktionary
Kaszalot ("Physeter") – rodzaj ssaków z rodziny kaszalotowatych (Physeteridae).
Wikipedia
(1.1) Syrena delikatnie wyciągnęła z płetwy kaszalota złamany harpun.
(1.2) Na parkowej ławce siedziały trzy kaszaloty, łapczywie liżąc lody swymi szerokimi jęzorami.
Wiktionary
IPA: kaˈʃalɔt, AS: kašalot
Wiktionary
rzecz. kaszalotowate nmos.
Wiktionary
(1.1) potwal
(1.2) pot. paszczur, koczkodan, ropucha, baba-jaga, czupiradło; neutr. brzydula
Wiktionary
o cechach kaszalotowatych (rodzina waleni)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Physeteridae|Gray|ref=tak., rodzina dużych ssaków morskich w obrębie infrarzędu waleni;
Wiktionary
Kaszalotowate (Physeteridae) – rodzina ssaków z infrarzędu zębowców (Odontoceti) w obrębie podrzędu waleni (Cetacea).
Wikipedia
(1.1) Do rodziny kaszalotowatych należy jeden występujący współcześnie rodzaj – kaszalot.
Wiktionary
rzecz. kaszalot mzw.
Wiktionary
o cechach kaszalotowatych (rodzina waleni)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w środkowym Iranie w ostanie Isfahan;
Wiktionary
Kaszan (perski: كاشان, "Kāshān") – miasto w środkowym Iranie (ostan Isfahan), na południe od jeziora Namak, ok. 260 kilometrów na południe od stolicy – Teheranu. Liczba mieszkańców w 2003 roku wynosiła 216 tys.
Na terenie miasta znaleziono ślady osadnictwa ludzkiego sprzed 6000 p.n.e. Wykopaliska Tepe Sialk obejmują najstarszy na świecie ziggurat, datowany na III tysiąclecie p.n.e. Kaszan jest pierwszą dużą oazą na drodze Kom-Kerman, wiodącej wzdłuż największych pustyń Iranu.
Wikipedia
(1.1) Ceramikę z Kaszanu podarował muzeum prywatny kolekcjoner.
Wiktionary
przym. kaszański
Wiktionary
1. potocznie: sytuacja kłopotliwa lub zawstydzająca; wpadka, wstyd;
2. kiszka kaszana - wyrób garmażeryjny zrobiony z kaszy i krwi zwierzęcej; kaszanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zgrub. kaszanka, kaszana kiszka
(1.2) pot. pejor. zawstydzająca, żenująca lub kłopotliwa sytuacja
(1.3) pot. pejor. rzecz bezwartościowa
forma przymiotnika.
(2.1) ż. od: kaszany
Wiktionary
Kaszana (bułg. "Кашана") – schronisko turystyczne w Starej Płaninie w Bułgarii.
Wikipedia
(1.1) Naje się kaszany i śpi, spaślak jeden!
(1.2) Po kaszanie u trenera, czekało ich jeszcze spotkanie z prezesem.
(1.3) Chór ćwiczył miesiąc tę piosenkę, a i tak wyszła kaszana.
Wiktionary
IPA: kaˈʃãna, AS: kašãna
Wiktionary
rzecz. kaszanka ż.
przym. kaszany
Wiktionary
(1.1) kaszanka
(1.2) kaszanka, kicha, obciach, przypał, siara, wpadka
(1.3) kaszanka, kicha, kiszka
Wiktionary
zdrobnienie od: kaszanka
SJP.pl
wyrób garmażeryjny przygotowywany z krwi zwierzęcej i kaszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. wyrób wędliniarski z gotowanej kaszy lub ryżu i krwi zwierzęcej oraz niekiedy podrobów;
Wiktionary
Kaszanka (kiszka, śl. krupniok, kaszok) – wyrób wędliniarski z kaszy i krwi oraz podrobów: wątroby, płuc, ozorów, skórek wieprzowych, tłuszczu. W Polsce krupnioki śląskie uzyskały w czerwcu 2016 europejski certyfikat Chronione Oznaczenie Geograficzne. Wyrób ten popularny jest także w kuchni słowackiej, węgierskiej i niemieckiej.
Wikipedia
(1.1) Na niedzielne śniadanie je się kiszkę kaszankę w grubych plasterastrach, przysmażoną na smalcu, i zrumienione kartofle.
Wiktionary
IPA: kaˈʃãnka, AS: kašãnka
Wiktionary
rzecz. kasza ż., kaszka ż.
:: zgrub. kaszana ż.
przym. kaszany, kaszowy
Wiktionary
(1.1) kiszka kaszana; kraków|kiszka., reg. śl. krupniok, reg. śl. kaszok
Wiktionary