krescytywa

kariera, wzrost znaczenia, poprawa bytu

SJP.pl

kreseczka

zdrobnienie od: kreska

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: kreska

Wiktionary

Wymowa:

IPA: krɛˈsɛt͡ʃka, AS: kresečka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kreślarnia ż., kreślarz mos., kresa ż., kreska ż.

 przym. kreskowy

Wiktionary

kresilas

Kr

Wikipedia

kreska

1. linia, zwykle cienka i krótka;
2. znak graficzny w postaci krótkiej, poprzecznej lub ukośnej linii, pełniący różne funkcje w języku pisanym;
3. znak graficzny długiego sygnału alfabetu Morse'a w postaci krótkiej poprzecznej linii, odpowiadający w kombinacjach z kropkami konkretnym literom;
4. sposób rysowania właściwy jakiemuś artyście;
5. środowiskowo: cienka linia narkotyku w proszku

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zwykle cienka i krótka linia, niekoniecznie prosta; zob. kresa.

 (1.2) pot. eduk. znak graficzny pełniący różne funkcje w języku pisanym, np. myślnik, dywiz, oznaczenie miękkości spółgłoski

 (1.3) slang. porcja narkotyku w proszku rozłożona na płaskiej powierzchni w cienką linię w celu wciągnięcia jej przez nos

 (1.4) pozioma linia na podziałce przyrządów mierniczych, oznaczająca odcinek skali

 (1.5) szt. sposób rysowania charakterystyczny dla danego rysownika

 (1.6) mar. dłuższy sygnał w alfabecie Morse'a

 (1.7) gw-pl|Małopolska. obwódka u kapelusza

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• gruba kreska – slogan polityczny
• kreska Scheffera – funkcja w logice formalnej
• kreska w typografii jako znak pisarski:
  • dywiz (kreska pozioma)
  • myślnik, pauza (rodzaje kresek poziomych)

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Zapomniałeś o kresce nad „s” w wyrazie „święto”.

 (1.3) Mam świetny towar, masz ochotę wciągnąć kreskę?

 (1.5) Wszędzie rozpoznam jego kreskę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈkrɛska, AS: kreska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kreskówka ż., kreskowanie n., zakreskowanie n., kreślenie n., zakreślenie n., zakreślenie n., wykreślanie n., wykreślenie n., skreślanie n., skreślenie n., kreślarz m., kreślarka ż., kreślarstwo n., wykres m.

:: zdrobn. kreseczka ż.

:: zgrub. krecha ż., reg. krycha ż.

 czas. kreskować ndk., zakreskować dk., kreślić ndk., zakreślać ndk., zakreślić dk., wykreślić dk., skreślać ndk., skreślić dk.

 przym. kreskowy, kreślarski, wykreślny, kreskówkowy

 temsłow. -kreślny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. kryska; gw. Śląsk Cieszyński piska

Wiktionary

kreskouchy

bilbil kreskouchy - gatunek ptaka z rodziny bilbili

SJP.pl

kreskowanie

1. kreski pokrywające jakąś powierzchnię;
2. metoda odwzorowania kolorów za pomocą cienkich, równoległych lub krzyżujących się kresek; szrafirunek, szrafowanie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kreskować.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kreślarnia ż., kreślarz mos., niekreskowanie n., kreska ż.

 czas. kreskować ndk.

Wiktionary

kreskowany

1. pokrywać coś kreskami; zakreskowywać;
2. stawiać nad literą kreskę;
3. przestarzale: głosować, oznaczając w odpowiednim miejscu kreską

SJP.pl

kreskować

1. pokrywać coś kreskami; zakreskowywać;
2. stawiać nad literą kreskę;
3. przestarzale: głosować, oznaczając w odpowiednim miejscu kreską

SJP.pl

kreskownica

przyrząd do rysowania linii równoległych

SJP.pl

kreskowy

→ kreska

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kreską, dotyczący kreski

Wiktionary

Patrz:

kreska

Powiązane:

 rzecz. kreślarnia ż., kreślarz mos., kreskówka ż., krecha ż., kreska ż., kreseczka ż.

Wiktionary

kreskóweczka

zdrobnienie od: kreskówka

SJP.pl

kreskówka

film rysunkowy, głównie dla dzieci

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) film rysunkowy, zazwyczaj przeznaczony dla dzieci

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Film animowany
• Serial animowany
• Anime – popularne w Europie określenie dla seriali i filmów animowanych, wykonanych w stylu japońskiej animacji.
• Bajka – rodzaj utworu literackiego. Termin ten posiada także drugie znaczenie, które może być równoznaczne z pojęciem kreskówka.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Babcia jest niezadowolona, że Jaś cały dzień ogląda kreskówki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: krɛˈskufka, AS: kreskufka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kreślarnia ż., kreślarz mos., kreska ż.

 przym. kreskowy

Wiktionary

kreskówkowy

→ kreskówka

SJP.pl

Patrz:

kreskówka

kresomózgowie

największa część mózgu obejmująca obie półkule i połączenia między nimi

SJP.pl

Kr

Wikipedia

kresowiacki

→ kresowiak

SJP.pl

Patrz:

kresowiak

kresowiaczek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od kresowiak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kresowiak m.

Wiktionary

kresowiaczka

mieszkanka kresów (pogranicza); kresowianka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta pochodząca z dawnych ziem polskich na wschodzie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Relacja kresowiaczki, dotycząca [zbrodni UPA [Ukraińskiej Powstańczej Armii],] hospitalizacji w warunkach wojennych oraz organizacji życia po wojnie. Świadek wspomina także o swojej działalności w Armii Krajowej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kres mrz., kresowiak mos., kresowianin mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kresowianka

Wiktionary

kresowiak

mieszkaniec kresów (pogranicza); kresowianin

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec kresów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kresy nmos., kres m.

:: zdrobn. kresowiaczek m.

:: fż. kresowiaczka ż., kresowianka ż.

 przym. kresowy

Wiktionary

kresowianin

mieszkaniec kresów (pogranicza); kresowiak

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec kresów, zwłaszcza dawnych polskich kresów wschodnich; osoba pochodząca z dawnych ziem polskich na wschodzie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. kresowianka ż., kresowiaczka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kresowiak, kresowiec

Wiktionary

kresowianka

mieszkanka kresów (pogranicza); kresowiaczka

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta pochodząca z dawnych ziem polskich na wschodzie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przyjechała, najmilsza nam sercem, bo sama kresowianka, Eugenja sic. [Eugenia] Żmijewska i z gorącą a barwną prostotą opowiedziała zespołowi, rwących się do czynu słuchaczek, o początkach, celach i rozwoju stowarzyszeń kobiecych w Warszawie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fm. kresowianin m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kresowiaczka

Wiktionary

kresowiec

mieszkaniec kresów, zwłaszcza dawnych polskich kresów wschodnich

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. mieszkaniec kresów, zwłaszcza dawnych polskich kresów wschodnich; osoba pochodząca z dawnych ziem polskich na wschodzie

Wiktionary

Kresowiec – polski improwizowany samochód pancerny z okresu wojny polsko-ukraińskiej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dzięki kresowcom rozpowszechnił się też w Polsce sufiks patronimiczny o ruskiej formie -icz, -owicz, tak częsty w nazwiskach szlachty ruskiej, wypierając niemal zupełnie dawną polską postać -ic, -owic.

 (1.1) Jak za czasów wileńskich nie czuł się poeta [Mickiewicz, Adam Bernard] w stosunku do Warszawy prowincjonalistą, tak też nigdy później; ba, nie zdaje się, by się uważał za kresowca w naszym dzisiejszym znaczeniu.

 (1.1) Zygmunt III [Waza, szw. Sigismund] użył dla poskromienia rozhukanych kresowców surowych przepisów.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kresowiak, kresowianin

Wiktionary

kresowizm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wyraz charakterystyczny dla mowy kresowian

Wiktionary

kresowy

1. przymiotnik od: kresy (pogranicze)
2. przymiotnik od: Kresy (Wschodnie)

SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z kresami

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kresowiak mos., kresy nmos., kres mrz., kresa ż.

Wiktionary

kresto

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) reg-pl|Białystok. karc. trefl

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. war. chresto n.

Wiktionary

kresy

obszar jakiegoś państwa leżący w pobliżu jego granic (w przypadku Polski - przede wszystkim jej dawne pogranicze wschodnie); pogranicze

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) hist. pogranicze, zwłaszcza dawne polskie pogranicze wschodnie

 (1.2) przest. płaski brzeg kapelusza, rondo

 (1.3) daw. poczta wojskowa; wiadomości poprzez nią otrzymywane

forma rzeczownika.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: kres

 (2.2) zwykle lm. od kresa

 (2.3) zwykle lm. od kresa

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Kresy Wschodnie
• Kresy Zachodnie
• Kresy – czasopismo wydawane w latach 1989–2010
• Kresy24.pl – portal internetowy
• Kresy – część miasta Wyśmierzyce
• Kresy – część wsi Kąty w pow. włocławskim, w gminie Brześć Kujawski
• Kresy – część wsi Wilkowice w pow. włocławskim, w gminie Choceń
• Kresy – część wsi Kowala Druga w pow. opolskim, w gminie Poniatowa
• Kresy – część wsi Dęby Wolskie w pow. bełchatowskim, w gminie Rusiec
• Kresy – część wsi Zakurowie w pow. bełchatowskim, w gminie Rusiec
• Kresy – część wsi Bilew w pow. łaskim, w gminie Sędziejowice
• Kresy – część wsi Dobruchów w pow. łaskim, w gminie Wodzierady

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kozacka jazda była wykorzystywana głównie na kresach, w walce z Tatarami i Kozakami.

 (1.2) Twarz osłaniał mu czarny kapelusz o szerokich kresach.

 (1.3) Dnia tego do króla przychodziły kresy i odprawiano odpowiedzi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈkrɛsɨ, AS: kresy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kres m., kresowiak m., kresowianka ż.

 przym. kresowy

Wiktionary

kresz

fabrycznie gnieciona tkanina sztuczna

SJP.pl

kreszowy

→ kresz

SJP.pl

Patrz:

kresz

kret

1. ssak owadożerny prowadzący podziemny tryb życia;
2. człowiek podstępny, knujący coś potajemnie;
3. urządzenie do drążenia kanałów

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele;

 (1.2) przen. osoba działająca w danej organizacji lub instytucji i przekazująca informacje o niej swojemu mocodawcy

 (1.3) techn. urządzenie drążące tunele

 (1.4) roln. maszyna ciągnięta przez ciągnik i wykonująca bruzdy, kanały w glebie

 (1.5) pot. chem. środek udrażniający rury kanalizacyjne

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• kret – rodzaj ssaków z rodziny kretowatych
  • kret europejski (Talpa europaea)
  • kret szczotkoogoniasty (Parascalops breweri)
  • kret zachodnioamerykański (Scapanus orarius)
• kret workowaty (Notoryctes typhlops) – torbacz z rodziny kretów workowatych
• Jarosław Kret – dziennikarz telewizyjny i fotoreporter
• Kret (hiszp. El Topo) – film produkcji meksykańskiej z 1970 roku, w reżyserii Alejandra Jodorowsky’ego
• Kret – film polski z 2011 roku, w reżyserii Rafaela Lewandowskiego
• „Kret” – nazwa handlowa środka udrażniającego rury kanalizacyjne
• kret – urządzenie do drążenia poziomych kanałów podziemnych

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Krety odżywiają się dżdżownicami.

 (1.3) W środę o szesnastej kret przekopie kanał, ale już od rana robotnicy uruchomią pompy ssące.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: krɛt, AS: kret

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kretowisko n., kretowina ż., kretowate nmos.

:: zdrobn. krecik m.

 przym. kreci, kretowaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) wtyczka

Wiktionary

kreta

1. ssak owadożerny prowadzący podziemny tryb życia;
2. człowiek podstępny, knujący coś potajemnie;
3. urządzenie do drążenia kanałów

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. grecka wyspa na Morzu Śródziemnym;

 (1.2) geogr. adm. region administracyjny w Grecji ze stolicą w Heraklionie, obejmujący wyspę Kretę (1.1) i pobliskie wysepki;

Wiktionary

Kreta ( Κρήτη, od słowa "krateia" – "silna", Creta, Kirid, wen. "Candia") – grecka wyspa na Morzu Śródziemnym. Największa wyspa Grecji i piąta pod względem powierzchni wyspa śródziemnomorska. Linia brzegowa ma długość ok. 1040 km. Największym miastem oraz siedzibą władz jest Heraklion (Iraklion). Na Krecie odkryto jedne z najstarszych, mające 5,7 mln lat ślady przodków człowieka.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zeszłoroczne wakacje spędziliśmy z ciocią Heleną i wujkiem Achillesem na Krecie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈkrɛta, AS: kreta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Kreteńczyk mos., Kretenka ż., kreteńskość ż.

 przym. kreteński

Wiktionary

kretek

nazwisko

SJP.pl

Kretek – papierosy produkowane z mieszanki tytoniu, goździków i innych dodatków smakowych. Nazwa oryginalna „kretek” jest wyrazem dźwiękonaśladowczym imitującym dźwięk palonych goździków.

Papierosy goździkowe zaczęły powstawać pod koniec XIX wieku w mieście Kudus w Indonezji. Najbardziej popularne są w kraju powstania, lecz z biegiem czasu znajdowały zwolenników w innych zakątkach świata. Najbardziej znane firmy produkujące papierosy kretek to Bentoel, Djarum, Gudang Garam itd.

Wikipedia

kretenka

mieszkanka Krety

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Krety

Wiktionary

Wymowa:

IPA: krɛˈtɛ̃nka, AS: kretẽnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Kreta ż.

:: fm. Kreteńczyk m.

 przym. kreteński

Wiktionary

kretes

tylko w wyrażeniu: z kretesem - całkowicie, bez możliwości odwrotu, doszczętnie

SJP.pl

kreteńczyk

mieszkaniec Krety

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Krety

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) „Kreteńczyk Epimenides powiedział: wszyscy Kreteńczycy to kłamcy”. Czyli on też kłamał, bo był Kreteńczykiem. Ale w takim przypadku wszyscy Kreteńczycy nie mogą być kłamcami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: krɛˈtɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: kretẽĩ ̯ṇčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Kreta ż., kreteńskość ż.

:: fż. Kretenka ż.

 przym. kreteński

Wiktionary

kreteński

związany z Kretą

SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Krety, związany z Kretą, pochodzący z Krety

 (1.2) archeol. hist. szt. dotyczący starożytnej cywilizacji powstałej w basenie Morza Egejskiego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Posiada wspaniałe malowidła w duchu szkoły kreteńskiej, częściowo wykonane w 1568 roku przez sławnego malarza Tzortzisa.

 (1.2) Najstarsze swastyki odkryto w Persji, w indyjskich miastach Mohenjodaro i Harappa, w miejscowości Samarra w Mezopotamii. Znajdowała się na terakotach, na wazach greckich, cypryjskich i kreteńskich.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: krɛˈtɛ̃j̃sʲci, AS: kretẽĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Kreta ż., Kreteńczyk m., Kretenka ż.

Wiktionary

kretkowski

nazwisko

SJP.pl

kretojeż

kolczaste zwierzę z Madagaskaru; tenrek

SJP.pl

kretomino

Kretomino (do 1945 niem. "Krettmin") – część miasta Koszalin. Do 31 grudnia 2022 wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Manowo, przy trasie drogi krajowej nr 11. Połączenie z centrum Koszalina umożliwiają autobusy komunikacji miejskiej (linia nr 8), sama miejscowość jest w I strefie koszalińskiej komunikacji. Przylega do koszalińskich osiedli Raduszka i Wilkowo.

Wikipedia

kreton

cienki, bawełniany materiał do szycia ubrań lub zasłon

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) włók. barwna tkanina bawełniana;

Wiktionary

Kreton – rodzaj bawełnianej lub lnianej tkaniny o splocie płóciennym, usztywnianej. Tkanina ta jest barwiona w kolorowe wzory. Często z dodatkiem poliestru, aby zmniejszyć gniotliwość. Prawa strona jest lekko omszona, a lewa apreturowana. Z kretonu szyje się bieliznę osobistą, fartuchy oraz lekkie sukienki.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. kretonowy

Wiktionary

kretonik

zdrobnienie od: kreton

SJP.pl

kretonka

jedna z czterech spódnic niedzielnego śląskiego stroju kobiecego

SJP.pl

kretonowy

przymiotnik od: kreton

SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zrobiony, uszyty z kretonu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Latem dziewczynki nosiły kretonowe sukienki i marzyły o białych elastycznych podkolanówkach.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kreton m., kretonik m.

Wiktionary

kretonówka

sukienka z kretonu; kretonka

SJP.pl

kretoszczur

rodzaj gryzoni z rodziny kretoszczurowatych

SJP.pl

Kretoszczur ("Bathyergus") – rodzaj ssaków z rodziny kretoszczurowatych (Bathyergidae).

Wikipedia

kretowate

rodzina ssaków z rzędu ryjówkokształtnych

SJP.pl

Kretowate (Talpidae) – rodzina ssaków z podrzędu Erinaceota w obrębie rzędu owadożerów (Eulipotyphla) przystosowanych do życia pod ziemią.

Wikipedia

kretowaty

o cechach kretowatych (rodzina ssaków)

SJP.pl

kretować

drążyć kanały za pomocą urządzenia przeciskowego (kreta)

SJP.pl

kretowicz

nazwisko

SJP.pl

kretowina

przestarzale: kretowisko;
1. kopiec ziemi wykopany przez kreta;
2. obszar pokryty kopcami ziemi wykopanymi przez kreta

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kupka ziemi wyrzuconej przez kreta, kretowisko

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Świeżego koziego gnoju posypać na kretowinach, a sam zapach wypędza nieproszonych gości.

 (1.1) W każdą kretowinę zdechłych raków nakłaść, bo krety od smrodu tego zdychać muszą.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kret m., krecik m., kreciątko n., kretowisko n.

 przym. kreci

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kretowisko

Wiktionary

kretowisko

kretowina;
1. kopiec ziemi wykopany przez kreta;
2. obszar pokryty kopcami ziemi wykopanymi przez kreta

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kopczyk ziemi usypany przez kreta

 (1.2) teren pokryty kretowiskami (1.1)

Wiktionary

Kr

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kret musiał dużo kopać, by usypać tak wielkie kretowisko.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌkrɛtɔˈvʲiskɔ, AS: kretovʹisko

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kret m., krecik m., kretowate nmos., kretowina ż., krety

 przym. kreci, kretowaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kretowina

Wiktionary

kretoworowate

rodzina torbaczy

SJP.pl

Kretoworowate, krety workowate (Notoryctidae) – rodzina ssaków z rzędu kretoworokształtnych (Notoryctemorphia). Obejmuje dwa gatunki podobne do złotokretów, występujące w Australii.

Wikipedia

kretowór

rodzaj torbaczów z rodziny kretoworowatych

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Notoryctes|ref=tak., rodzaj ssaków z rodziny kretoworowatych;

 (1.2) zool. zwierzę z rodzaju kretowór (1.1)

Wiktionary

Kretowór ("Notoryctes") – rodzaj ssaków z rodziny kretoworowatych (Notoryctidae).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. kretoworowate nmos.

 przym. kretoworowaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) kakarratul, kret workowaty

Wiktionary

kretschmer

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Edmund Kretschmer (1830–1908) – niemiecki kompozytor i organista
• Ernst Kretschmer (1888–1964) – niemiecki psychiatra
• Otto Kretschmer (1912–1998) – niemiecki wojskowy

Wikipedia

kretschmerowski

dotyczący Ernsta Kretschmera i jego typologii konstytucjonalnej

SJP.pl

krety

(bardzo rzadko również w lp) skórki kreta oraz futro z nich wykonane

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) wyprawione futerko z kretów

Wiktionary

Krety (Talpinae) – podrodzina ssaków z rodziny kretowatych (Talipdae).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. kret mzw., kretowisko n.

Wiktionary

kretyk

amfimacer, amfimakr;
1. w poezji antycznej: stopa składająca się z trzech sylab, dwóch długich i krótkiej między nimi;
2. w wersyfikacji nowożytnej: stopa posiadająca nieakcentowaną zgłoskę między dwoma akcentowanymi

SJP.pl

kretyn

1. człowiek dotknięty kretynizmem tarczycowym
2. potocznie: człowiek głupi

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. med. osoba dotknięta wrodzonym zespołem niedoboru jodu, nazywanego dawniej kretynizmem lub matołectwem

 (1.2) przen. pejor. obraź. obraźliwa forma zwrócenia się do mężczyzny

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Co za kretyn, tak się spił, że ledwo stoi na nogach, a chce jechać autem!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈkrɛtɨ̃n, AS: kretỹn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kretynizm mrz., skretynienie n., skretynianie n., kretyństwo n.

:: zdrobn. kretynek mos.

:: fż. kretynka ż.

 czas. skretynieć dk.

 przym. kretyński

 przysł. kretyńsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. matoł

 (1.2) obraź. dureń, debil, idiota, imbecyl, matoł

Wiktionary

kretynek

1. medycznie: kobieta niedorozwinięta umysłowo;
2. pogardliwie: kobieta głupia, ograniczona, tępa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. kretyn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kretyn mos.

Wiktionary

kretynga

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu kłajpedzkim.

Wiktionary

Kretynga ("lit. Kretinga") – miasto na Litwie, w okręgu kłajpedzkim, w pobliżu Połągi. W 2005 roku liczyło 21 500 mieszkańców.

W mieście rozwinął się przemysł włókienniczy.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. kretyngański

Wiktionary

kretyniasty

mający cechy kretyna, zachowujący się podobnie do kretyna; kretynowaty

SJP.pl

kretynieć

stawać się ograniczonym umysłowo, tracić bystrość, inteligencję; głupieć, tępieć, durnieć, idiocieć

SJP.pl

kretynizm

1. niedorozwój umysłowy ciężkiego stopnia powstały w wyniku wrodzonej niedoczynności tarczycy, spowodowanej jej brakiem lub niedorozwojem; matołectwo;
2. potocznie: coś pozbawionego sensu, niedorzeczność, nonsens

SJP.pl

kretynka

1. medycznie: kobieta niedorozwinięta umysłowo;
2. pogardliwie: kobieta głupia, ograniczona, tępa

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pejor. obraź. forma żeńska od: kretyn

Wiktionary

Wymowa:

IPA: krɛˈtɨ̃nka, AS: kretỹnka

Wiktionary

Powiązane:

 zob. kretyn.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) debilka, idiotka

Wiktionary

kretynowaty

potocznie: przypominający zachowaniem kretyna, przygłupi; głupkowaty

SJP.pl

kretyński

cechujący kretyna; głupi, idiotyczny

SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pot. bezsensowny, idiotyczny, wyjątkowo głupi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jeżeli ten pomysł nie jest kretyński, to jest genialny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: krɛˈtɨ̃j̃sʲci, AS: kretỹĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kretyn m., kretynka ż., kretynizm m., kretyństwo ż., kretyńskość ż.

 przysł. kretyńsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezsensowny, debilny, idiotyczny

Wiktionary

kretyńsko

przysłówek

 (1.1) w sposób kretyński

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Okrążył hotel łukiem, zostawiając po lewej pomnik cesarza Wilhelma I, sterczącego kretyńsko na koniu w otoczeniu skrzydlatych potworów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: krɛˈtɨ̃j̃skɔ, AS: kretỹĩ ̯sko

Wiktionary

Powiązane:

 przym. kretyński

 rzecz. kretyn, kretynka, kretynizm

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) debilnie, idiotycznie

Wiktionary

kretyńskość

→ kretyński

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest kretyńskie; cecha tych, którzy są kretyńscy

Wiktionary

Patrz:

kretyński

Powiązane:

 rzecz. kretyn m., kretynka ż., kretynizm m.

 przym. kretyński

 przysł. kretyńskie

Wiktionary

krew

1. płynna tkanka pełniąca u kręgowców wiele ważnych ról, m.in. transport tlenu, dwutlenku węgla i innych substancji, funkcje obronne;
2. żywy temperament;
3. pokrewieństwo; ludzie spokrewnieni

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. fizj. med. wet. płynna tkanka łączna zwierząt;

 (1.2) przen. pokrewieństwo, linia rodowa

 (1.3) przen. czyjaś natura i temperament

 (1.4) przen. życie

 (1.5) przen. zadawanie śmierci

forma czasownika.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: krewić

Wiktionary

Kr

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Utracił w wypadku sporo krwi.

 (1.2) Jest zdolny, widać że to moja krew.

 (1.3) Miał gorącą krew, i najpierw działał, a potem myślał.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: krɛf, AS: kref

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ukrwienie n., krwinka ż., krwawnik m., krwiak m., pokrewieństwo n., krewny m., krewna ż., krwawienie n., krewniak m., krewniaczka ż., krewkość ż., wykrwawienie n., wykrwawianie n., zakrwawienie n., ukrwawianie n.

 czas. krwawić ndk., wykrwawiać ndk., wykrwawić dk., zakrwawiać dk., ukrwawić dk.

 przym. krwawy, krwisty, dokrewny, krewniaczy, pokrewny, krewki, krewny

 przysł. krwawo, krwisto, krewko, dokrewnie, pokrewnie

 temsłow. krwisto-, krwawo-, krwio-

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) farba, jucha, posoka

Wiktionary

krewa

potocznie: fiasko, niepowodzenie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. w sposób emocjonalny o całkowitym fiasku, niepowodzeniu, niepomyślnym zakończeniu czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) No z urlopem krewa niestety, szef zażądał pełnej dyspozycyjności w związku z nowym projektem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈkrɛva, AS: kreva

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. krewienie n., skrewienie n.

 czas. krewić ndk., skrewić dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) porażka, kompromitacja, niewypał, klapa

Wiktionary

kreweta

1. przedstawiciel nadrodziny dziesięcionogów z podrzędu Dendrobranchiata;
2. dawniej: krewetka; krewet

SJP.pl

krewetka

skorupiak długości 2-30 cm, poławiany masowo ze względu na smaczne mięso

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Caridea|ref=tak., rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach;

 (1.2) kulin. mięso z odwłoka niektórych małych gatunków krewetek (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niektóre gatunki krewetek, zwłaszcza słodkowodnych, są również hodowane w akwariach.

 (1.2) Na obiad zamówiliśmy krewetki w sosie pomidorowym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: krɛˈvɛtka, AS: krevetka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. krewetkowiec

 przym. krewetkowy

Wiktionary

krewetki

infrarząd morskich i słodkowodnych skorupiaków z rzędu dziesięcionogów

SJP.pl

Krewetki, krewetki właściwe (Caridea) – morskie i słodkowodne skorupiaki zaliczane do podrzędu Pleocyemata z rzędu dziesięcionogów. Zwyczajową nazwą "krewetki" określana jest też zaliczana do Caridea nadrodzina Palaemonoidea. Opisano około 2500 gatunków klasyfikowanych w kilkunastu nadrodzinach. Wiele z nich poławia się w celach konsumpcyjnych.

Wikipedia

krewetkowce

grupa skorupiaków obejmująca około 30 rodzin dziesięcionogów; garnelowce

SJP.pl

krewetkowiec

przedstawiciel grupy skorupiaków obejmującej około 30 rodzin dziesięcionogów; garnelowiec

SJP.pl

Krewetkowiec – płaskodenny statek rybacki przeznaczony do połowu krewetek.

Wikipedia

krewetkowy

przymiotnik od: krewetka

SJP.pl

krewety

1. przedstawiciel nadrodziny dziesięcionogów z podrzędu Dendrobranchiata;
2. dawniej: krewetka; krewet

SJP.pl

krewić

potocznie: sprawić zawód, nie dotrzymać słowa

SJP.pl

krewiński

przymiotnik

 (1.1) etn. odnoszący się do Krewinów, wotyckiego plemięemienia żyjącego na terenie Łotwy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. wymarły w połowie XIX w. etnolekt (dialekt wotycki, czasem klasyfikowany jako język) z rodziny uralskiej, z gałęzi fińskiej, z grupy południowofińskiej (bałtycko-fińskiej)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Krewin mos., Krewinka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) kod ISO 639-3: zkv, kod Glottolog: krev1234, kod Linguasphere: 41-AAA-da

Wiktionary

krewkarta

potocznie: karta określająca grupę krwi danej osoby

SJP.pl

krewki

pełen życia i energii, emocji, często gwałtownie reagujący; porywczy, gwałtowny, impulsywny, wybuchowy

SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) pełen temperamentu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ze Szwajcarem Ciriaco Sforzą również w Bayernie są spore kłopoty natury wychowawczej, krewki charakter ma też francuski Bask, Bixente Lizarazu (to on pobił się kiedyś na treningu z Matthäusem).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. krewkość ż., krew ż., krwiak mzw./mrz.

 czas. krwawić ndk.

 przysł. krewko, krwawo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gwałtowny, porywczy

Wiktionary

krewko

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób pełen temperamentu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wszedłem na wał raźnie, krewko (…)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. krwawnik mzw./mrz., krewkość ż., krew ż.

 przym. krewki

Wiktionary

krewkość

gwałtowny temperament; gwałtowność, porywczość, impulsywność, wybuchowość

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gwałtowność, porywczość, wybuchowość

 (1.2) daw. słabość, wątłość, ułomność moralna

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) A że się raz jeden krewkością uniósł, to i cóż? Młody jest.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. krewki

 przysł. krewko

 rzecz. krwawnik mzw./mrz., krew ż.

Wiktionary

krewna

kobieta pozostająca z kimś w związkach pokrewieństwa, czasem także powinowactwa, należąca do tej samej rodziny, co ktoś inny; krewniaczka, powinowata

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) osoba płci żeńskiej mająca z kimś wspólnego przodka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jątrew jest powinowatą, natomiast prawnęka to krewna.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈkrɛvna, AS: krevna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. pokrewieństwo n., krew ż., krewniak m., krewniaczka ż.

:: fm. krewny

 czas. krwawić

 przym. krewniaczy, pokrewny, krewny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) krewniaczka, kuzynka

Wiktionary

krewniacki

rzadko: związany z krewniakiem - osobą, którą łączą z kimś z kimś związki pokrewieństwa, czasem także powinowactwa; krewniaczy

SJP.pl

krewniactwo

1. związek krwi pomiędzy ludźmi, pochodzenie od wspólnego przodka, przynależność do jednej rodziny; pokrewieństwo, spokrewnienie, powinowactwo;
2. ludzie spokrewnieni ze sobą; rodzina, familia, krewniacy

SJP.pl

krewniaczka

potocznie: kobieta pozostająca z kimś w związkach pokrewieństwa, czasem także powinowactwa, należąca do tej samej rodziny, co ktoś inny; krewna, powinowata

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta będąca w relacji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Załatwiła swojej krewniaczce robotę w ZUS-ie w Gliwicach.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. krew ż., krewny mos., krewna ż.

:: fm. krewniak mos.

 przym. krewny, krewniacki, krewniaczy

 przysł. krewniaczo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) krewna

Wiktionary

krewniaczość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest krewniacze; cecha tych, którzy są krewniaczy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. krewniaczy

 przysł. krewniaczo

 rzecz. pokrewieństwo n.

Wiktionary

krewniaczy

rzadko: związany z krewniakiem - osobą, którą łączą z kimś z kimś związki pokrewieństwa, czasem także powinowactwa; krewniacki

SJP.pl

krewniak

potocznie: człowiek, którego łączą z kimś związki pokrewieństwa, czasem także powinowactwa, który należy z kimś do jednej rodziny; krewny, powinowaty

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba będąca w relacji pokrewieństwa

 (1.2) daw. gw-pl|Kraków. kuzyn

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (2.1) biol. roślina lub zwierzę spokrewnione z inną rośliną lub zwierzęciem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Babka mówiła, że Ligocki to nasz krewniak.

 (2.1) Słonie i góralki są krewniakami.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. krew ż., krewny mos., krewna ż.

:: fż. krewniaczka ż.

 przym. krewny, krewniacki, krewniaczy

 przysł. krewniaczo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) krewny, powinowaty

 (1.2) swojak

Wiktionary

krewność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. pokrewieństwo

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈkrɛvnɔɕt͡ɕ, AS: krevność

Wiktionary

krewny

1. człowiek, którego łączą z kimś związki pokrewieństwa, czasem także powinowactwa, który należy z kimś do jednej rodziny; krewniak, powinowaty;
2. przenośnie: zwierzę, roślina podobne do innego zwierzęcia, innej rośliny

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek mający z kimś wspólnego przodka

 (1.2) gatunek posiadający wspólnego przodka ewolucyjnego z danym gatunkiem

przymiotnik

 (2.1) daw. dotyczący krwi, pokrewieństwa

 (2.2) daw. połączony pokrewieństwem, pokrewny, bliski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bliscy krewni nie mogą zawrzeć ślubu.

 (1.2) Niedawne badania molekularne wykazały, że najbliższymi krewnymi drozda chińskiego są drozd śpiewak i paszkot.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈkrɛvnɨ, AS: krevny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. pokrewieństwo n., krew ż., krewniak mos., krewna ż., krewniactwo n., krewniaczka ż.

 czas. krwawić ndk.

 przym. krewniaczy, pokrewny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) krewniak, krewna, krewniaczka, kuzyn, bliski, członek rodziny, członek rodu

Wiktionary

krewo

potocznie: fiasko, niepowodzenie

SJP.pl

Krewo (biał. Крэва, "Krewa") – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie smorgońskim.

14 sierpnia 1385 roku doszło tu do zawarcia unii pomiędzy Polską i Litwą znanej jako unia w Krewie.

W miejscowości mają siedzibę dwie parafie – prawosławna (pw. św. Aleksandra Newskiego) i rzymskokatolicka (pw. Przemienienia Pańskiego).

Wikipedia

krewski

przymiotnik od: Krewo (miejscowość na Białorusi)

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Krewa, związany z Krewem

Wiktionary

kreza

fałdowany kołnierz noszony w XVI i XVII wieku; kryza; fryza

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kraw. dawny plisowaćisowany lub fałdowany kołnierz, rzadziej mankiet;

 (1.2) przen. kołnierz z czegoś

 (1.3) przest. rondo kapelusza

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Była to siedmioletnia dziewczynka, mała i wątła, od której ciemnej sukienki odbijała śnieżnie białość pończoszek, fartuszka i krezy, obejmującej szyję.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. kryza

 (1.3) kresa

Wiktionary

krezka

1. mała kreza;
2. część otrzewnej osłaniająca i podtrzymująca narządy wewnętrzne, m.in. jelito, żołądek, jajniki, jajowody

SJP.pl

Kr

Wikipedia

krezki

1. mała kreza;
2. część otrzewnej osłaniająca i podtrzymująca narządy wewnętrzne, m.in. jelito, żołądek, jajniki, jajowody

SJP.pl

krezkowy

przymiotnik od: krezka

SJP.pl

krezol

hydroksylowa pochodna toluenu występująca w smole węglowej, stosowana w syntezie organicznej i jako środek odkażający; hydroksytoluen

SJP.pl

Krezol, – organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, hydroksylowa pochodna toluenu lub metylowa pochodna fenolu. Występuje w postaci 3 izomerów strukturalnych: 2-metylofenol ("o"-krezol), 3-metylofenol ("m"-krezol) i 4-metylofenol ("p"-krezol). Mają one podobne własności chemiczne, ale różnią się nieco temperaturą topnienia i wrzenia. Mieszanina izomerów określana jest jako "krezol surowy" bądź "trikrezol". Otrzymywany jest przez destylację smoły pogazowej lub ropy naftowej.

Wikipedia

krezolowy

przymiotnik od: krezol

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. związany z krezolem, dotyczący krezolu; zawierający krezol

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. krezol mrz.

Wiktionary

krezotol

mieszanina fenoli otrzymywana podczas destylacji smoły drzewnej; kreozot

SJP.pl

krezus

człowiek bardzo bogaty; bogacz, nabab, milioner

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba bardzo bogata, milioner;

Wiktionary

Krezus, "Krojsos" ( Κροῖσος; ur. ?, zm. 546 p.n.e. lub później) – ostatni król Lidii, kraju na zachodzie Azji Mniejszej. Jego imię jest synonimem bogacza od starożytności. Pochodził z dynastii Mermnadów. Był synem Alyattesa. Objął tron około 560 roku p.n.e. Był mecenasem poetów, uczonych i filozofów, których chętnie gościł na swoim dworze.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Te tłumy bogaczy w Polsce – jak ma mieszkanie i samochód to prawdziwy krezus…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈkrɛzus, AS: krezus

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Krezus mos.

:: fż. krezuska ż.

 przym. krezusowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bogacz

Wiktionary

krezuska

→ krezus; bogaczka

SJP.pl

krezusowy

1. taki jak u Krezusa, charakterystyczny dla Krezusa (króla Lidii);
2. świadczący o nadzwyczajnej zamożności, np. krezusowa suma, fortuna

SJP.pl

krezylit

materiał wybuchowy zawierający trinitrokrezol

SJP.pl

kreślarnia

pracownia kreślarska

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. pomieszczenie, w którym pracują kreślarze sporządzając rysunki techniczne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Początkowo budowano go w remizie Miejskiej Kolei Elektrycznej we Lwowie, następnie w kreślarni Politechniki Lwowskiej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kreska ż., kreseczka ż., krecha ż., zakreślacz m., kreślarz m., kreślarka ż., kreślarstwo n., kreślenie n., wykreślanie n., wykreślenie n., skreślanie n., skreślenie n., określanie n., określenie n., zakreślanie n., zakreślenie n., wykres m., wykresik m., kreskowanie n., zakreskowanie n., kres m., podkreślanie n., podkreślenia n., podkreślnik m., przekreślanie n., przekreślenie n., kreskówka n., zakreskowywanie n., zakreskowanie n.

 czas. kreślić ndk., wykreślać ndk., wykreślić dk., skreślać ndk., skreślić dk., określać ndk., określić dk., zakreślać ndk., zakreślić dk., podkreślać ndk., podkreślić dk., przekreślać ndk., przekreślić dk., zakreskowywać ndk., zakreskować dk.

 przym. kreskowy, kreseczkowy, wykreślny, kreślarski, wykresowy, kreskówkowy

 przysł. wykreślnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pracownia kreślarska

Wiktionary

kreślarski

→ kreślarstwo, → kreślarz

SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z kreślarstwem lub kreślarzem

Wiktionary

Patrz:

kreślarstwo, → kreślarz

Przykłady

 (1.1) Pracował w biurze kreślarskim, ukończył też podchorążówkę Armii Krajowej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kreślarnia ż., kreślarz m., kreślarstwo n., kreska ż.

 czas. kreślić ndk.

Wiktionary

krindżówa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) żenujące zachowanie kogoś

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. cringe mrz.

Wiktionary

krinoid

przedstawiciel gromady z typu szkarłupni; liliowiec, krynoid

SJP.pl

kriobank

miejsce przechowywania materiału biologicznego w bardzo niskich temperaturach

SJP.pl

kriobiolog

specjalista w dziedzinie kriobiologii

SJP.pl

kriobiologia

Kriobiologia ("krio" "zimno" + łac. "bíos" "życie", "lógos" "nauka") – nauka zajmująca się badaniem wpływu niskich temperatur (rzędu nawet do −269 °C) na organizmy. W takich warunkach następuje zwolnienie (czasem znaczne) procesów życiowych. Kriobiologia skupia się głównie na badaniu oddziaływania chłodu na fizjologię, morfologię i anatomię organizmów.

Wikipedia

kriobiont

roślina lub zwierzę żyjące na śniegu; organizm hiemalny, organizm niwalny, organizm naśnieżny

SJP.pl

kriochirurg

specjalista w dziedzinie kriochirurgii

SJP.pl

kriochirurgia

Kriochirurgia ( cryo (κρύο) + cheirourgiki (χειρουργική)) – metoda krioterapii polegająca na miejscowym, kontrolowanym niszczeniu chorych lub przerośniętych tkanek za pomocą niskich temperatur.

Źródłem niskiej temperatury jest zazwyczaj ciekły azot, który zaaplikowany na tkankę schładza ją i wskutek pobrania ciepła od ciała natychmiast paruje.

Wikipedia

krioekstraktor

przyrząd do zamrażania i usuwania chorych tkanek

SJP.pl

kriofil

organizm żyjący w niskich temperaturach; psychrofil, chionofil

SJP.pl

kriofilny

→ kriofil

SJP.pl

Patrz:

kriofil

kriofit

roślina rosnąca w okolicach podbiegunowych lub wysokogórskich, w klimacie zimnym i suchym; kryofit

SJP.pl

kriofizyk

naukowiec zajmujący się badaniem właściwości materii w niskich temperaturach

SJP.pl

kriofizyka

dział fizyki zajmujący się badaniem właściwości materii w niskich temperaturach wraz z technikami ich otrzymywania i utrzymywania

SJP.pl

kriofor

przyrząd demonstrujący zjawisko oziębiania się wody podczas jej parowania

SJP.pl

Kr

Wikipedia

kriogeniczny

związany z kriogeniką

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kriogeniką, dotyczący kriogeniki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kriogenika ż.

Wiktionary

kriogenika

nauka poświęcona niskim temperaturom tzn. poniżej 90 K, ich wytwarzaniu, utrzymywaniu i mierzeniu

SJP.pl

Nie mylić z: krionika.

Kriogenika (gr. "krios" „zimno”, "genos" „ród”) – dział techniki wytwarzający, mierzący i utrzymujący skrajnie niskie temperatury; nie są one zdefiniowane ściśle, lecz czasem za granicę przyjmuje się −150 °C (123 K). Kriogenika jest blisko związana z kriofizyką, która bada właściwości ciał w tych temperaturach, np. charakterystyczne dla tego reżimu zjawiska jak nadprzewodnictwo i nadciekłość.

Wikipedia

kriogenny

związany z wytwarzaniem i utrzymywaniem bardzo niskiej temperatury lub wykorzystujący taką temperaturę; kriogeniczny

SJP.pl

kriokabina

kabina mająca za zadanie schłodzenie ciała pacjenta, stosowana w krioterapii; kriosauna

SJP.pl

kriokomora

dwa pomieszczenia o niskiej temperaturze, służące do leczenia schorzeń reumatycznych poprzez ochładzanie organizmu

SJP.pl

kriokoncentracja

Kriokoncentracja – zatężanie wodnych roztworów przez wymrażanie rozpuszczalnika (najczęściej wody). Jest powszechnie stosowana w przemyśle spożywczym do zatężania ciekłych produktów żywnościowych bez zniszczenia składników wrażliwych na podwyższoną temperaturę, np. białek, polifenoli lub witamin. Kriokoncentracja może być realizowana różnymi technikami:

Wikipedia

kriokonserwacja

przechowywanie materiału biologicznego w bardzo niskiej temperaturze w celu zachowania jego właściwości; krioprezerwacja

SJP.pl

kriokras

1. proces podobny do krasowienia, zachodzący w obszarach wiecznej zmarzliny w wyniku przepływu wody;
2. rzeźba terenu i formy powstałe w wyniku tego procesu

SJP.pl

kriolezja

metoda leczenia bólu przewlekłego, polegająca na zamrożeniu zakończeń włókien nerwowych

SJP.pl

kriolipoliza

zabieg usuwania tkanki tłuszczowej przy ujemnej temperaturze

SJP.pl

Kr

Wikipedia

kriolit

minerał, fluorek sodu i glinu; kryolit

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. rzadki minerał z gromady halogenków;

Wiktionary

Kriolit, kryolit – rzadki minerał z gromady halogenków. Nazwa pochodzi od gr. "kryos" = lód i "lithos" = skała, co oznacza kamień lodowy.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. kriolitowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kryolit

Wiktionary

kriolog

specjalista w zakresie kriologii

SJP.pl

kriologia

nauka zajmująca się badaniem lodu naturalnego, występującego w przyrodzie w różnych środowiskach i postaciach

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. nauka o lodzie;

Wiktionary

Kriologia, hydrologia lodu – dział hydrologii badający kriosferę, czyli lód wchodzący naturalnie w skład hydrosfery, występujący w zlodzeniach na lądzie i morzu, lód atmosferyczny i wieczną zmarzlinę. Zajmuje się jego właściwościami fizycznymi, chemicznymi i mineralogicznymi.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: krʲjɔˈlɔɟja, AS: krʹi ̯oloǵi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kriolog m.

 przym. kriologiczny

Wiktionary

kriometr

przyrząd do mierzenia temperatury krzepnięcia cieczy; krioskop

SJP.pl

Kriometr – przyrząd do bardzo dokładnego oznaczania temperatury topnienia i krzepnięcia roztworów. Przyrząd stosowany w kriometrii.

Wikipedia

kriometria

jedna z metod fizykochemicznych oparta na pomiarze temperatury krzepnięcia roztworów; krioskopia

SJP.pl

Kriometria (Krioskopia) – doświadczalna metoda wyznaczania masy cząsteczkowej różnych substancji na podstawie pomiarów zmian temperatury krzepnięcia rozcieńczonych roztworów tych substancji w oparciu o prawo Raoulta.

Badania kriometryczne przeprowadza się za pomocą specjalnego przyrządu zwanego kriometrem. Metoda ma obecnie jedynie znaczenie historyczne.

Wikipedia

krioniczny

→ krionika

SJP.pl

Patrz:

krionika

krionika

technika zamrażania ciała ludzkiego w przypadku nieuleczalnej, ciężkiej choroby w nadziei, że w przyszłości medycyna rozwinie się do tego stopnia, że będzie można je odmrozić i przywrócić do życia

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. technika głębokiego ochładzania ciał ludzi i zwierząt, z intencją przywrócenia do życia;

Wiktionary

Nie mylić z: kriogenika.

Krionika – technika głębokiego ochładzania ciał zwierząt, w tym ludzi, których współczesna medycyna nie jest w stanie utrzymać przy życiu, i przechowywania w temperaturze ciekłego azotu (–196 °C), z intencją przywrócenia do życia, kiedy medycyna wystarczająco się rozwinie.

Wikipedia

krioplankton

drobne organizmy planktonowe (np. glony) przystosowane do życia w niskich temperaturach, na obszarach wysokogórskich i polarnych

SJP.pl

Krioplankton, krioseston (z gr. krýos ‘mróz’, planktós ‘błąkający się’) – określenie na drobne organizmy planktonowe o właściwościach kriofilnych, czyli przystosowane i mogące egzystować oraz rozwijać się w skrajnie niskich temperaturach, np. na terenach wiecznej zmarzliny, terenach wysokogórskich, w klimacie subpolarnym i polarnym. Część z organizmów zaliczanych do krioplanktonu żyje w wodach wytopiskowych lodowców, jeziorach górskich itp.

Wikipedia

krioprezerwacja

przechowywanie materiału biologicznego w bardzo niskiej temperaturze w celu zachowania jego właściwości; kriokonserwacja

SJP.pl

Kr

Wikipedia

kriosauna

kabina mająca za zadanie schłodzenie ciała pacjenta, stosowana w krioterapii; kriokabina

SJP.pl

kriosfera

Kriosfera – część hydrosfery, obejmująca wody w postaci niezanikającego lodu lodowcowego, morskiego i gruntowego.

Wikipedia

krioskop

przyrząd do mierzenia temperatury krzepnięcia cieczy; kriometr

SJP.pl

krioskopia

jedna z metod fizykochemicznych oparta na pomiarze temperatury krzepnięcia roztworów; kriometria

SJP.pl

krioskopowy

przymiotnik od: krioskop

SJP.pl

kriosonda

urządzenie do wykonywania zabiegów na zamrożonych tkankach, stosowane w chirurgii

SJP.pl

kriostat

urządzenie do utrzymywania substancji w bardzo niskich temperaturach

SJP.pl

kriotechnik

specjalista w dziedzinie kriotechniki

SJP.pl

kriotechnika

specjalista w dziedzinie kriotechniki

SJP.pl

krioterapeutka

→ krioterapeuta

SJP.pl

Patrz:

krioterapeuta

krioterapeutyczny

→ krioterapia

SJP.pl

Patrz:

krioterapia

krioterapia

Kr

Wikipedia

kriotorium

miejsce do przechowywania zamrożonych ciał ludzkich

SJP.pl

kriotransfer

transfer rozmrożonego zarodka

SJP.pl

kriotron

element przełączający, w którego działaniu wykorzystuje się zjawisko nadprzewodnictwa, stosowany do szybkiego przełączania prądów w układach pamięci komputera

SJP.pl

Kriotron – układ przełączający, zbudowany w oparciu o zjawisko nadprzewodnictwa. Poprzez pewną zmianę w polu magnetycznym, uzyskuje się zanik nadprzewodnictwa w przewodniku. W wyniku tego opór (rezystancja) rośnie od zera do dużych wartości.

Kriotrony pierścieniowe mogą być wykorzystane do tworzenia doskonałych urządzeń pamięciowych, dzięki utrzymywaniu obiegu prądu teoretycznie w nieskończoność. Urządzenia te wykazują znikomo mały pobór mocy.

Wikipedia

krioturbacja

zaburzenie w ułożeniu warstw luźnych osadów, powstające na skutek kolejnego zamarzania i odmarzania gruntu nasyconego wodą

SJP.pl

Krioturbacja – mieszanie się poziomych warstw gleby zachodzące w obszarach wilgotnej wiecznej zmarzliny (w jej warstwie czynnej) w wyniku wielokrotnego zamarzania i rozmarzania gleby. Zwane również deformacjami krioturbacyjnymi.

Dzięki temu procesowi powstają deformacje gleby takie jak gleby poligonalne, gleby smugowe oraz inwolucje.

Wikipedia

kripel

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kaleka, inwalida

Wiktionary

kripo

posterunek niemieckiej policji kryminalnej działającej w czasie II wojny światowej na obszarach okupowanych przez Niemcy

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) hist. pot. niemiecka policja kryminalna z czasów II wojny światowej, która działała na terenach okupowanych przez III Rzeszę;

 (1.2) hist. pot. posterunek kripo (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na ziemiach polskich kripo prowadziła działalność ludobójczą.

 (1.1) Policja bezpieczeństwa składała się z trzech pionów: gestapo – tajna policja państwowa, kripo – policja kryminalna, SD – służba bezpieczeństwa.

Wiktionary

kris

malajski sztylet o bogato zdobionej rękojeści

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sztylet malajski;

Wiktionary

Kris lub keris – sztylet lub puginał malajski, zwykle o wężowatej głowni z bruzdami i często małą haczykowatą wypustką. Długość jego głowni wynosi około 30–40 cm (w wersji katowskiej 50–60 cm). Broń ta stała się narodowym symbolem Malezji.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Krisy najczęściej kojarzą mi się ze skrytobójcami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: krʲis, AS: krʹis

Wiktionary

krista

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Krystyna

Wiktionary

kristiania

dawniej: krystiania (chrystiania)

SJP.pl

kriszana

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. kraina historyczna w zachodniej części Rumunii i wschodnich Węgrzech;

Wiktionary

Kr

Wikipedia

Powiązane:

 przym. kriszański

Wiktionary

kriszański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kriszaną, dotyczący Kriszany

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Kriszana ż.

Wiktionary

kriszna

w mitologii indyjskiej: jeden z bohaterów "Mahabharaty", wojownik i filozof, ubóstwiony jako ósme wcielenie boga Wisznu; Kryszna

SJP.pl

krisznaicki

→ krisznaita; krysznaicki

SJP.pl

krisznaitka

→ krisznaita; krysznaitka

SJP.pl

krisznowiec

członek Międzynarodowego Stowarzyszenia Świadomości Kryszny; krysznowiec

SJP.pl

kritozaur

rodzaj dinozaura z rodziny hadrozaurów

SJP.pl

Kr

Wikipedia

kriuk

znak używany w XIII–XVII wieku do zapisu cerkiewnych śpiewów liturgicznych

SJP.pl

kriukowy

→ kriuk

SJP.pl

Patrz:

kriuk

krk

1. chorwacka wyspa na Morzu Adriatyckim;
2. miasto w Chorwacji

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. chorwacka wyspa na Adriatyku;

 (1.2) geogr. miasto w Chorwacji na wyspie Krk (1.1);

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) = kośc. Kościół rzymskokatolicki

Wiktionary

Krk (wł. "Veglia", niem. "Vegl", łac. "Curicta", IPA:) – największa wyspa Chorwacji, położona na Morzu Adriatyckim, w zatoce Kvarner, na południowy wschód od Rijeki i połączona ze stałym lądem "Krckim Mostem" o długości 1430 m (od 15 czerwca 2020 roku przejazd mostem jest bezpłatny).

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Agencja Mystik tours oprócz wycieczek po Krku organizuje także jednodniowe wycieczki po rejonie Gorski Kotar (…)

Wiktionary

krka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w Chorwacji uchodząca do Adriatyku;

 (1.2) geogr. rzeka w Słowenii uchodząca do Sawy;

 (1.3) geogr. park narodowy w środkowym i dolnym biegu rzeki Krka (1.1);

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Gurk
• Krka – rzeka
• Krka – park narodowy
• Krka – rzeka w Słowenii
• Krka – miejscowość w Słowenii
• KRKA – stacja radiowa w Lafayette, Luizjana, USA
• Krka d.d. – słoweńska fabryka leków
• NK Krka

Wikipedia

Wymowa:

IPA: kr̥ka, AS: kr̦ka

Wiktionary

krl

skrót od: Księga Królewska (1, 2) - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Starego Testamentu

SJP.pl

skrót

 (1.1) = bibl. Księga Królewska

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈcɕɛ̃ŋɡa kruˈlɛfska, AS: ḱśẽŋga krulefska

Wiktionary

krl-d

skrót od: Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna; KRLD

SJP.pl

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński lub nijaki

 (1.1) = Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) KRL-D jest państwem w Azji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌka‿ɛr‿ɛl‿ˈdɛ, AS: ka‿er‿el‿de

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) KRLD

Wiktionary

krld

skrót od: Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna; KRL-D

SJP.pl

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński lub nijaki

 (1.1) = Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) KRLD jest państwem w Azji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌka‿ɛr‿ɛl‿ˈdɛ, AS: ka‿er‿el‿de

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) KRL-D

Wiktionary

krleża

[czytaj: kerLEża lub KRLEża] nazwisko

SJP.pl

krn

skrót od: Księga Kronik (1,2) - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Starego Testamentu

SJP.pl

skrót

 (1.1) = bibl. Księga Kronik

Wiktionary

Krn – wieś w Słowenii, w gminie Kobarid. W 2018 roku liczyła 25 mieszkańców.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈcɕɛ̃ŋɡa ˈkrɔ̃ɲik, AS: ḱśẽŋga krõńik

Wiktionary

krnowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z miastem Krnów (Karniów), dotyczący Krnowa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Krnów m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) karniowski

Wiktionary

krnów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Czechach;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dzisiaj będziemy zwiedzali zabytki Krnowa.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. krnowianin m., krnowianka ż.

 przym. krnowski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) geogr. hist. Karniów

Wiktionary

krnąbrnie

przysłówek

 (1.1) w sposób krnąbrny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. krnąbrny

 rzecz. krnąbrność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uparcie, nieposłusznie

Wiktionary

krnąbrniej

stopień wyższy od przysłówka: krnąbrnie

SJP.pl

krnąbrniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: krnąbrny

SJP.pl

krnąbrnieć

stawać się osobą krnąbrną, czyli nieposłuszną i upartą

SJP.pl

krnąbrność

cecha charakteru charakteryzująca się nieposłusznym, upartym zachowaniem; niesforność, przekora, przekorność, buntowniczość

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak posłuszeństwa, ignorowanie rozkazów, nakazów

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈkr̥nɔ̃mbrnɔɕt͡ɕ, AS: kr̦nõmbrność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. krnąbrny

 przysł. krnąbrnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieposłuszeństwo, niekarność, niesforność, niesubordynacja, przekora, upór

Wiktionary

krnąbrny

1. taki, który jest nieposłuszny, uparty, nie poddaje się czyimś wpływom; zaparty, oporny, hardy;
2. taki, który świadczy o czyimś nieposłuszeństwie, np. krnąbrna odpowiedź; przekorny, zuchwały

SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nieposłuszny, bezczelny, o trudnym charakterze

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sama "ciocia" stwierdziła, że dziewczynka jest krnąbrna, dominuje nad swoją matką i potrzebuje silnej ręki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈkr̥nɔ̃mbrnɨ, AS: kr̦nõmbrny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. krnąbrność ż.

 przysł. krnąbrnie

Wiktionary

kro

tafla lodu dryfująca na powierzchni wody

SJP.pl

skrótowiec

 (1.1) = praw. kodeks rodzinny i opiekuńczy;

Wiktionary

kroatysta

badacz języków, literatur, kultur i historii narodów chorwackich; filolog chorwacki

SJP.pl

kroatystka

→ kroatysta

SJP.pl

Patrz:

kroatysta

kroatystyka

1. nauka zajmująca się badaniem języków, literatur, kultur i historii narodów chorwackich;
2. filologia chorwacka;
3. wydział na uniwersytecie obejmujący tego typu studia

SJP.pl

Kroatystyka – dyscyplina zajmująca się badaniem literatury, języka i kultury chorwackiej. Stanowi część slawistyki.

Wikipedia

kroaza

tkanina bawełniana, wełniana lub jedwabna o skośnym splocie

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) włók. tkanina o splocie skośnym na sukienki (wełniana, półwełniana, jedwabna) lub podszewki (bawełniana)

Wiktionary

krobanów

Krobanów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zduńskowolskim, w gminie Zduńska Wola.

1 stycznia 1973 część wsi (25 ha) została włączona do Zduńskiej Woli.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

Wikipedia

krobia

1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim;

 (1.2) geogr. toponim, nazwa szeregu miejscowości w Polsce

Wiktionary

Krobia (niem. "Kröben") – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Krobia. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. leszczyńskiego. Jest głównym miastem Biskupizny. Dawniej miastem władali biskupi poznańscy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W odległości 4 km od Krobi znajduje się wieś Pudliszki (…)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈkrɔbʲja, AS: krobʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. krobianin mos., krobianka ż.

 przym. krobski

Wiktionary

krobianin

mieszkaniec Krobi (miasta w Polsce)

SJP.pl

krobianka

mieszkanka Krobi (miasta w Polsce)

SJP.pl

krobica

Krobica (niem. "Krobsdorf") – wieś w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Mirsk, nad Kwisą. Jest ona wsią rolniczą. Przez Krobicę oprócz Kwisy przepływa też Krobicki Potok.

Wikipedia

krobielowice

Krobielowice (nazwa oboczna: Krzebłowice, niem. "Krieblowitz") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Kąty Wrocławskie.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.

Wikipedia

krobik

owad z rzędu motyli żerujący na drzewach liściastych i iglastych; pochwik

SJP.pl

krobnik

motyl z rodziny o tej samej nazwie

SJP.pl

krobski

przymiotnik od: Krobia

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Krobi, związany z Krobią

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Krobia ż., krobianin mos., krobianka ż.

Wiktionary

krocetyna

Krocetyna – organiczny związek chemiczny z grupy karotenoidów będący dwukarboksylową pochodną β-karotenu. Ma ceglastoczerwoną barwę. Jej ester di-β-gentiobiozylowy, zwany krocyną, jest głównym barwnikiem szafranu. Występuje też w kwiatach dziewanny.

Wikipedia

krochmal

skrobia; związek organiczny z grupy węglowodanów, otrzymywany głównie z ziemniaków, stosowany do celów spożywczych; potocznie: mąka ziemniaczana

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. roztwór wodny skrobii roślinnej

 (1.2) mączka do usztywniania tkanin, najczęściej ziemniaczana

 (1.3) rzad. chem. węglowodan złożony z merów glukozy, główne źródło energii u człowieka i wielu innych organizmów

forma czasownika.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: krochmalić

Wiktionary

Krochmal – rodzaj płynu powstałego po zmieszaniu skrobi roślinnej (najczęściej skrobi ziemniaczanej) z wodą. Powstaje, podobnie jak kisiel, poprzez zagotowanie wodnej zawiesiny skrobi. Krochmal wykorzystywany jest w przemyśle spożywczym, włókienniczym, papierniczym, kosmetycznym, farmaceutycznym, jak i w gospodarstwie domowym oraz w odlewnictwie.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. krochmalarka ż., krochmalarnia ż., krochmalarz mos., krochmalenie n., krochmalnia ż., krochmalnictwo n.

 czas. krochmalić ndk., nakrochmalić dk., wykrochmalić dk.

 przym. krochmalniczy, krochmalny, krochmalowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kleik skrobiowy, stpol. krofmal, kroftmal

 (1.2) sztywnik, stpol. krofmal, kroftmal

 (1.3) skrobia

Wiktionary

krochmalarnia

dział w fabryce włókienniczej, w którym krochmali się tkaniny; krochmalnia

SJP.pl

krochmalarz

robotnik pracujący w krochmalarni

SJP.pl

krochmalenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|krochmalić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌkrɔxmaˈlɛ̃ɲɛ, AS: kroχmalẽńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. krochmalić ndk., wykrochmalić dk.

 rzecz. krochmal

Wiktionary

krochmalić

1. usztywniać tkaninę kleistym roztworem zagotowanej z wodą mączki kartoflanej;
2. potocznie: pleść bzdury; pleść, bredzić, chrzanić

SJP.pl

czasownik nieprzechodni

 (1.1) nasycać tkaninę krochmalem, usztywniać

Wiktionary

Wymowa:

IPA: krɔxˈmalʲit͡ɕ, AS: kroχmalʹić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. krochmalenie n., krochmal

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mączkować

Wiktionary

krochmalnia

1. fabryka krochmalu;
2. dział fabryki włókienniczej, w którym krochmali się tkaniny; krochmalarnia

SJP.pl

Krochmalnia – zakład przemysłu rolno-spożywczego, przerabiający surowiec (rośliny bogate w skrobię) na produkt – mączkę skrobiową, zwaną potocznie krochmalem.

Proces technologiczny polega na wypłukiwaniu ziaren skrobi i następnie ich suszeniu. Produkt uboczny to wycierka i wody odpływowe, wykorzystywane m.in. jako pasza.

Wikipedia

krochmalnictwo

dział przemysłu zajmujący się produkcją krochmalu

SJP.pl

krochmalniczy

związany z krochmalnictwem

SJP.pl

krochmalowy

przymiotnik od: krochmal

SJP.pl

krocie

przestarzałe: wielka ilość czegoś, przede wszystkim pieniędzy; majątek

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy

 (1.1) wielka liczba, ilość czegoś, zwykle pieniędzy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wycieczka do Nowej Zelandii kosztowała go krocie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈkrɔt͡ɕɛ, AS: kroće

Wiktionary

Powiązane:

 przym. krociowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mnóstwo, masa, od groma, od metra; wulg. w chuj

Wiktionary

krocień

międzyzwrotnikowa roślina uprawiana w celach leczniczych, ozdobnych; kroton

SJP.pl

Kr

Wikipedia

krocionogi

gromada stawonogów roślinożernych z typu wijów; dwuparce

SJP.pl

krocionóg

przedstawiciel gromady stawonogów roślinożernych z typu wijów; dwuparzec

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. rodzaj roślinożernego stawonoga;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: krɔˈt͡ɕɔ̃nuk, AS: kroćõnuk

Wiktionary

krociowy

przestarzałe: wielki, ogromny (w odniesieniu do wartości finansowych, materialnych, np. krociowe zyski)

SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) liczący krocie, bardzo liczny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tego typu samochody są dziś szalenie modne w Japonii i dają producentom krociowe zyski.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. krocie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezliczony

Wiktionary

krocz

chód, bieg niektórych zwierząt czworonożnych polegający na stawianiu jednocześnie raz obu nóg prawych, raz lewych; krocz (r. żeński), skrocz, inochód

SJP.pl

kroczak

1. chód, bieg niektórych zwierząt czworonożnych polegający na stawianiu jednocześnie raz obu nóg prawych, raz lewych; krocz, skrocz, inochód;
2. koń chodzący takim krokiem

SJP.pl

krocze

obszar pomiędzy genitaliami a odbytem u obu płci

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) anat. część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem

Wiktionary

Kr

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. krok mrz., kroczenie n., kroczek mzw./mrz.

 czas. kroczyć ndk.

 przym. kroczowy, krokowy

Wiktionary

kroczek

1. mały krok
2. l.mn. małe ryby w drugim roku życia hodowane w gospodarstwach rybackich
3. cyrkiel sprężynowy do odmierzania małych odcinków na mapach

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od krok

 (1.2) mały, krótki krok

 (1.3) techn. precyzyjny cyrkiel o dwóch ostrzach służący do odmierzania małych odcinków, przeważnie na mapach

 (1.4) sport. zob. kroczki.

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) ryb. ryba hodowlana w drugim roku życia;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• kroczek – cyrkiel służący do odmierzania małych odcinków na mapach
• kroczek – dwuletnia mała ryba hodowana w rybackich gospodarstwach w celach zarybieniowych

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈkrɔt͡ʃɛk, AS: kroček

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. krok m., kroczenie n., wykrok mrz., rozkrok mrz., wykraczanie n., wykroczenie n., rozkraczanie n., rozkroczenie n., krocze n., przekraczanie n., przekroczenie n., kroczkowanie n.

 czas. kroczyć ndk., wykraczać ndk., wykroczyć dk., rozkraczać ndk., rozkroczyć dk., przekraczać ndk., przekroczyć dk., kroczkować ndk.

 przym. kroczkowy, krokowy, kroczny, wykroczny, zakroczny, kroczowy, wykroczeniowy

 przysł. krokowo

Wiktionary

kroczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kroczyć.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. kroczyć, wkroczyć

 rzecz. wykrok mrz., kroczek mrz., rozkrok mrz., krocze n.

Wiktionary

kroczewo

Kroczewo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Załuski.

Prywatna wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie zakroczymskim ziemi zakroczymskiej województwa mazowieckiego.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kroczewo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.

Wikipedia

kroczka

1. mały krok
2. l.mn. małe ryby w drugim roku życia hodowane w gospodarstwach rybackich
3. cyrkiel sprężynowy do odmierzania małych odcinków na mapach

SJP.pl

kroczki

1. mały krok
2. l.mn. małe ryby w drugim roku życia hodowane w gospodarstwach rybackich
3. cyrkiel sprężynowy do odmierzania małych odcinków na mapach

SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• kroczek (ryba)
• kroczki (łyżwiarstwo figurowe)

Wikipedia

kroczkowy

przymiotnik od: kroczek

SJP.pl

krocznik

motyl z rodziny miernikowcowatych

SJP.pl

kroczny

1. dotyczący kroku, czyli ruchu wykonywanego przy czynności chodzenia;
2. służący do poruszania się, stawiania kroków;
3. styl kroczny - technika skoku wzwyż, według której zawodnik odbija się z jednej nogi i ląduje na drugiej

SJP.pl

kroczowy

przymiotnik od: krocze, np. okolica kroczowa

SJP.pl

kroczyce

wieś w Polsce

SJP.pl

Kr

Wikipedia

kroczycki

→ Kroczyce

SJP.pl

Patrz:

Kroczyce

kroczyczanin

mieszkaniec Kroszyc (wsi w Polsce)

SJP.pl

kroczyczanka

mieszkanka Kroszyc (wsi w Polsce)

SJP.pl

kroczyć

1. iść dużymi krokami, uroczyście i z powagą, zwykle wolno;
2. w przenośni: dążyć, zmierzać do jakiegoś celu, np. do szczęścia, sukcesu

SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) iść wolno, dużymi krokami, dostojnie

 (1.2) przen. dążyć, zmierzać do czegoś, starać się coś osiągnąć, zmierzać do czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Luke uświadamia sobie, że poszycie maszyny kroczącej jest zbyt wytrzymałe, by przebiły je lasery, co oznacza, że będą musieli podlecieć przerażająco blisko, by owinąć nogi maszyn linkami harpunów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈkrɔt͡ʃɨt͡ɕ, AS: kročyć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kroczenie n., krok m., kroczek m., wykrok m., przekraczanie n., przekroczenie n., krocze n., wykroczenie n., rozkrok mrz., wkroczenie n.

 czas. przekraczać ndk., przekroczyć dk.

 przym. kroczny, krokowy, wykroczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) stąpać

 (1.2) dążyć

Wiktionary

kroczący

1. iść dużymi krokami, uroczyście i z powagą, zwykle wolno;
2. w przenośni: dążyć, zmierzać do jakiegoś celu, np. do szczęścia, sukcesu

SJP.pl

Patrz:

kroczyć

krogulczy

1. odnoszący się do krogulca, drapieżnego ptaka z rodziny jastrzębiowatych;
2. przypominający krogulca, o cechach upodabniających do krogulca a zwłaszcza do jego mocno zakrzywionego dziobu, np. krogulczy nos, krogulcze paznokcie

SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) ornit. odnoszący się do krogulca, należący do krogulca lub wyglądający jak u krogulca

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nos jak haczyk, kurzą nogę i krogulcze ma paznokcie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: krɔˈɡult͡ʃɨ, AS: krogulčy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. krogulec m.

Wiktionary

krogulec

ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych zamieszkujący Europę i Azję

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. zwyczajowa nazwa kilku ptaków drapieżnych średniej wielkości, z rodzaju nazwa systematyczna|Accipiter|ref=tak., z rodziny jastrzębiowatych;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: krɔˈɡulɛt͡s, AS: krogulec

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Krogule nmos.

 przym. krogulczy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. wróblojad, wróblojastrząb, gwara. kekacz, kjekacz

Wiktionary

krogulski

nazwisko

SJP.pl

kroić

1. ciąć coś na części; krajać;
2. ciąć materiał, skórę itp., nadając im pożądany kształt;
3. pospolite: kraść, okradać;
4. kroić się - być krojonym

SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) oddzielać z czegoś kawałki lub dzielić na części za pomocą noża lub ostrego narzędzia

 (1.2) slang. środ. kraść

 (1.3) pot. dokonywać operacji chirurgicznej

czasownik zwrotny niedokonany kroić się (dk. brak)

 (2.1) przen. pot. zanosić się na coś

 (2.2) być krojonym

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Już przed meczem widać było, że kroi się na niezłą rozróbę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈkrɔ.^jit͡ɕ, AS: kro.^i ̯ić

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. wykrawacz mos./mrz., krajalnica ż., krajanka ż., krajarka ż., krawcowa ż., krawczyk m., krawiec m., krawiectwo n., krojczy m., krojenie n., krojownia ż., krój m., skrawanie n., skrawarka ż., skrawek m., wykrój m., przekrój mrz., wykrojenie n., nakrojenie n., odkrojenie n., okrojenie n., pokrojenie n., przekrojenie n.

 czas. dokroić dk., krajać ndk., nadkroić dk., okrawać ndk., okroić dk., pokroić dk., przekroić dk., przykroić dk., rozkroić dk., skrawać ndk., ukroić dk., wkrajać ndk., wkroić dk., wykrawać ndk.

 przym. dokrojony, krajany, krawiecki, krojczy, krojony, okrojony, nadkrojony, pokrojony, przekrojony, rozkrojony, skrawany, skrojony, ukrojony, wkrojony, wykrojony

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ciąć, ciachać, siekać, rżnąć, rzezać, rozbierać; łódź|chechłać.; reg. pozn. bzybzać

 (1.2) kraść, świsnąć, wykraść; wulg. zapierdolić, zajebać

 (1.3) operować, zoperować

 (2.1) szykować się, zanosić się, zapowiadać się

Wiktionary

krojc

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. karc. żołądź, trefl

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W skacie krojce są najstarszym kolorem.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) żołądź, trefl

Wiktionary

krojcmaszt

ostatni, tylny maszt na wielomasztowych statkach o pełnym ożaglowaniu rejowym; stermaszt, krzyżmaszt

SJP.pl

krojcok

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mieszaniec (np. Mulat, Metys, hybryda)

Wiktionary

Kr

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Miyszkóm we Chorzowie i jeżech krojcok, eli pół-Ślónzok, pół-gorol.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. krojcować

Wiktionary