styl retoryczny wywodzący się ze starożytnej Grecji, odznaczający się dbałością o czystość i prostotę wyrazu oraz wytwornością wysłowienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odmiana stylu retorycznego jako dążenie do czystości, jasności i elegancji języka, wzorowane na mowie starożytnych Aten z okresu klasycznego (V–IV w. p.n.e.)
(1.2) subtelność stylu, gustu, języka, zwięzłość stylu, czystość języka
Wiktionary
Attycyzm – odmiana stylu retorycznego, powstała w retoryce greckiej w I w. p.n.e. jako reakcja na ozdobność i niezwykłość form językowych (reprezentowane m.in. przez sofistów i tzw. azjanizm), którym przeciwstawiała ideał powagi, prostoty i jasności. Polegał na jednoznacznym i zarazem prostym wyrażaniu myśli i propagował powrót do ideałów starożytnych mówców z Attyki. Pierwszym teoretykiem attycyzmu był Cecyliusz z Kaleakte.
Wikipedia
przym. attycki
Wiktionary
(1.2) wytworność
Wiktionary
historyczne dzieło prozaiczne opisujące dzieje, kulturę i religię Attyki
SJP.pl
gałąź historiografii opisująca historyczne i mityczne dzieje Attyki
SJP.pl
w architekturze: dekorowana ścianka wieńcząca budynek, zasłaniająca dach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. górny element budynku w postaci ścianki, balustrady lub rzędu sterczyn osłaniający dach;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: atˈːɨka, AS: a•tyka
Wiktionary
związany z attyką
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) archit. związany z attyką
Wiktionary
król Hunów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. wódz Hunów (ok. 406–453 n.e.), który zjednoczył plemięemiona huńskie i prowadził liczne najazdy na tereny Cesarstwa Rzymskiego
Wiktionary
Attyla (łac. "Attila" z goc. dosłownie „Mały ojciec”, „Ojczulek”), zwany też „Biczem Bożym” (łac. "Flagellum Dei") (ur. 406, zm. 453) – władca Hunów w latach 445–453, który wraz z bratem Bledą przejściowo stworzył rozległe imperium władzy na ziemiach europejskich.
Wikipedia
(1.1) Bitwa na Polach Katalaunijskich to jedno z najważniejszych starć z udziałem Attyli.
Wiktionary
1. uprzywilejowany kolor w kartach, bijący wszystkie pozostałe kolory; atut;
2. atutowy, w kolorze atutowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) karc. atut
w funkcji przymiotnika
(2.1) atutowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W tym rozdaniu atu są piki.
(2.1) Już w pierwszej lewie znalazły się karty atu.
Wiktionary
IPA: ˈatu, AS: atu
Wiktionary
(1.1) przym. atutowy
Wiktionary
(1.1) atut
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od atut
Wiktionary
(1.1) To nie atut, lecz tylko słabiutki atucik.
Wiktionary
rzecz. atut m.
Wiktionary
zaleta dająca szansę powodzenia w jakiejś dziedzinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) karc. kolor ustalony jako najbardziej wartościowy, umożliwiający przebicie innych kolorów; karta tego koloru
(1.2) cecha, umiejętność mogąca komuś przynieść pozytywne skutki
(1.3) bot. ogrod. odmiana fasoli
Wiktionary
Atut (także atu, regionalnie trumf, tromf, kozer) – wyróżniony kolor w grze w karty, który jest starszy od pozostałych kolorów. Karty z koloru atutowego są w stanie przebić wszystkie karty z kolorów nieatutowych. Atut może być stały, np. w pikach kolorem atutowym jest pik. Kolor atutowy może być też zmienny, np. w tysiącu (podczas jednego rozdania może się zmieniać czterokrotnie) lub w brydżu, ale w brydżu ten sam atut obowiązuje podczas całego rozdania.
Wikipedia
(1.1) Ponieważ trefle są atutami, to mogę dwójką trefl przebić asa pik.
(1.2) Atutem studentki na egzaminie było to, że jest córką profesora.
Wiktionary
IPA: ˈatut, AS: atut
Wiktionary
(1.1) przym. atutowy
Wiktionary
(1.1) atu, kozer
(1.2) dżoker, mocna strona, as w rękawie, zaleta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) karc. granie, wychodzenie w atu
Wiktionary
rzecz. atut m.
czas. atutować
przym. atutowy
Wiktionary
w kartach: zagrywać atutem (kartą w kolorze, który bije wszystkie pozostałe kolory)
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) karc. wychodzić w atu; zagrywać kartą atutową; grać w atu; ściągać atuty
Wiktionary
rzecz. atu n., atut mrz., atutowanie n.
przym. atutowy
Wiktionary
będący atutem (najczęściej w znaczeniu karcianym), np. dama atutowa, kolor atutowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z atutem; dający przewagę
Wiktionary
(1.1) W tej rozgrywce kolorem atutowym jest kier.
Wiktionary
rzecz. atut mrz., atutowanie n.
czas. atutować
Wiktionary
(1.1) uprzywilejowany
Wiktionary
skrót od: All-Terraine Vehicle, samochód terenowy posiadający sprężyste opony o dużych rozmiarach, używane do jazdy po nierównych terenach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. skrót od: Advanced Technology eXtended, podstawowa konstrukcja obudowy i płyty głównej;
2. skrót od: Austrian Traded Index, najważniejszy indeks giełdy wiedeńskiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przygnębienie, mała aktywność psychiczna, brak inicjatywy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. stan ociężałości i przygnębienia
Wiktionary
dawniej: przyległość
SJP.pl
Atynencja albo attynencja ("przyległość") - historyczna jednostka osadnicza niezwiązana funkcjonalnie z miastem, jednak leżąca pod obszarem jego jurysdykcji.
Nazwy atynencja używano głównie w XIX i na początku XX wieku na określenie oddalonej od centrum części miasta, która nie łączyła się z jego śródmiejską zabudową. Obecnie często bywa nazywana przedmieściem, np. atynencją dla Szydłowca był, w XIX wieku, Książek oraz Wymysłów.
Wikipedia
zespół nieprawidłowych cech w budowie komórek
SJP.pl
Atypia – zespół nieprawidłowych cech w budowie komórek. Jednak nie każda komórka atypowa jest komórką nowotworową, natomiast każda komórka nowotworowa jest komórką atypową.
Wikipedia
→ atypowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest atypowe; cecha tych, którzy są atypowi
Wiktionary
przym. atypowy
przysł. atypowo
Wiktionary
nieposiadający cech typowych; nietypowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. zob. nietypowy.
Wiktionary
Atypowy ( Atypical) – amerykański serial telewizyjny (komediodramat) wyprodukowany przez Weird Brain, Exhibit A oraz Sony Pictures Television, którego twórcą jest Robia Rashid.
Wszystkie odcinki pierwszego sezonu zostały udostępnione równocześnie, 11 sierpnia 2017 roku, na platformie Netflix.
Wikipedia
(1.1) Wieloletnie stosowanie leków przeciwpsychotycznych utrudnione jest przez fakt, że wywołują one nieprzyjemne skutki uboczne (dotyczy to również grupy atypowych neuroleptyków) (…).
Wiktionary
rzecz. atypowość ż.
Wiktionary
(1.1) nietypowy, niezwykły
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Kazachstanie, administracyjne centrum obwodu atyrauskiego;
Wiktionary
Atyrau (kaz. Атырау; do 1991 Gurjew, ros. Гурьев) – miasto w Kazachstanie, ośrodek administracyjny obwodu atyrauskiego. Port nad rzeką Ural, w pobliżu jej ujścia do Morza Kaspijskiego. Miasto położone na granicy dwóch kontynentów: Europy oraz Azji. Wraz z Aktau, największy kazachstański ośrodek miejski nad Morzem Kaspijskim.
Wikipedia
przym. atyrauski
Wiktionary
(1.1) hist. Gurjew (do 1991)
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Atyrau, dotyczący Atyrau
Wiktionary
rzecz. Atyrau n.
Wiktionary
miękka tkanina, najczęściej jedwabna lub półjedwabna, matowa z jednej strony, a błyszcząca z drugiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. gładka i delikatna tkanina, jednostronnie błyszcząca;
Wiktionary
Atłas (arab. "atlas" "gładki") – gładka tkanina, wytwarzana z różnych surowców, która z jednej strony jest błyszcząca, a z drugiej (lewej) matowa.
Atłas wykonuje się splotem atłasowym z przędzy bawełnianej lub włókien wiskozowych. Niekiedy wyrabiany był z naturalnego jedwabiu. Może być gładki lub wzorzysty. Stosowany na bieliznę, ubrania, podszewki, suknie oraz jako tkanina obiciowa na meble.
Wikipedia
(1.1) […] na kanapie rozłożono suknię z białego atłasu, ozdobioną srebrnym haftem […]
(1.1) […] na białych atłasach i koronkach leżała papużka nieżywa, z czerwonemi skrzydłami, z szarym czubem nad głową, z garbatym dziobem, żałośnie opadłym na pierś puszystą.
Wiktionary
IPA: ˈatwas, AS: atu̯as
Wiktionary
rzecz. atłasek m.
przym. atłasowy, atłaskowy
przysł. atłasowo
Wiktionary
(1.1) stpol. hatłas
Wiktionary
1. błyszcząca nić do haftowania;
2. rodzaj ściegu (sposobu przekładania nitki)
SJP.pl
1. zrobiony z atłasu (np. atłasowa bielizna, atłasowa suknia);
2. taki jak atłas: miękki i delikatny (np. atłasowe dłonie, atłasowe spojrzenie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący atłasu, zrobiony z atłasu
Wiktionary
rzecz. atłas m., atłasek m.
przym. atłaskowy
Wiktionary
1. wykrzyknik oznaczający wycie; auu;
2. okrzyk wyrażający ból; oj, auć, aua
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …wyrażający ból
(1.2) wycie zwierzęcia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Au, auć! Użądliła mnie, skubana!
Wiktionary
IPA: aw, AS: au̯
Wiktionary
(1.1) ała, auć
Wiktionary
[czytaj: o PER] młoda kobieta, najczęściej cudzoziemka, zatrudniona do opieki nad dzieckiem i drobnych prac domowych; au pair, operka
SJP.pl
[czytaj: ała] wykrzyknik wyrażający ból; oj, auć, au
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …oznaczający ból
Wiktionary
(1.1) Aua! Ukąsiła mnie!
Wiktionary
(1.1) au, auć
Wiktionary
[czytaj: oBAD] pieśń lub poemat na powitanie poranka
SJP.pl
meteoryt kamienny
SJP.pl
[czytaj: oszĄ] koncern handlowy z siedzibą we Francji
SJP.pl
Au
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od aut
Wiktionary
rzecz. aut m., outing mrz.
Wiktionary
[czytaj: OKlend] miasto w Nowej Zelendii
SJP.pl
Au
Wikipedia
skrót
(1.1) = wojsk. audytor
Wiktionary
(1.1) Kpt. aud. Wiktor Tromszczyński, syn Zygmunta i Marii, urodził się 20 grudnia 1895 r.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
marka samochodów i firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mot. samochód marki Audi
Wiktionary
Nie mylić z: AUDI.
Audi AG – niemiecki producent samochodów osobowych, z siedzibą w Ingolstadt, należący do koncernu Volkswagen AG. Założony został w 1909 roku przez Augusta Horcha, który założył nową spółkę po tym, jak odszedł z zarządu August-Horch-Motorwagen AG, którą założył w 1899 roku. Nazwa przedsiębiorstwa wywodzi się z gry słów: Audi to łacińskie tłumaczenie nazwiska Horch (oznacza „słuchaj!”).
Wikipedia
(1.1) Przed sklepem zaparkowano zielone audi.
Wiktionary
(1.1) pot. audica
Wiktionary
odnoszący się do słuchu, działający na słuch, odbierany słuchem, np. sprzęt audialny; słuchowy, audytywny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. odbierany przez zmysł słuchu lub dotyczący dźwiękowej formy komunikacji
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. mot. samochód marki Audi
Wiktionary
(1.1) audi
Wiktionary
oficjalne posłuchanie, udzielone przez osobę na wysokim stanowisku, np. dostojnika, dygnitarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) oficjalne spotkanie z kimś na wysokim stanowisku
Wiktionary
Audiencja (łac. "audientia" od "audire" – 'słyszeć; słuchać') – prywatne lub publiczne spotkanie lub oficjalne posłuchanie. Audiencji udziela zwykle osoba piastująca wysokie stanowisko (w szczególności król lub papież).
Wikipedia
(1.1) Mój przyjaciel był bardzo przejęty z powodu audiencji u prezydenta.
Wiktionary
IPA: awˈdʲjɛ̃nt͡sʲja, AS: au̯dʹi ̯ẽncʹi ̯a
Wiktionary
przym. audiencyjny, audiencjonalny
Wiktionary
(1.1) posłuchanie
Wiktionary
przymiotnik od: audiencja; audiencyjny
SJP.pl
przymiotnik od: audiencja (np. sala audiencyjna, pora audiencyjna); audiencjonalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z audiencją, posłuchaniem; służący do odbywania audiencji
Wiktionary
rzecz. audiencja ż.
Wiktionary
potocznie: samochód marki Audi
SJP.pl
potocznie: służący do nagrywania i odtwarzania dźwięków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dźwiękowy
(1.2) zapisujący, odtwarzający, przetwarzający, wzmacniający lub przesyłający dźwięk
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Film był niezły, ale ścieżka audio złej jakości.
(1.2) Najtańszy sprzęt audio w internecie!
Wiktionary
IPA: ˈawdʲjɔ, AS: au̯dʹi ̯o
Wiktionary
rzecz. audion m.
temsłow. audio-
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze słuchem, słyszeniem, dźwiękiem
Wiktionary
przym. audio
rzecz. audion mrz.
Wiktionary
związany ze sprzętem do odbioru, nagrywania i przetwarzania dźwięku oraz obrazu; audio-wideo
SJP.pl
związany ze sprzętem do odbioru, nagrywania i przetwarzania dźwięku oraz obrazu; audio-video
SJP.pl
znieczulanie za pomocą dźwięków, stosowane m.in. w stomatologii
SJP.pl
nagranie audio bajki lub opowiadania dla dzieci
SJP.pl
[czytaj: ałdiobuk] nagranie dźwiękowe z odczytywanym przez lektora tekstem książki; audioksiążka, książka audio, książka do słuchania, książka mówiona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) książka mówiona; nagranie dźwiękowe zawierające tekst publikacji książkowej odczytany przez lektora;
Wiktionary
(1.1) Po wynalezieniu e-booków i audiobooków nastąpił zmierzch popularności papierowych książek.
Wiktionary
słowne opisywanie widzianego obrazu dla osób niewidomych i słabowidzących
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) film. dodatkowe objaśnienia dzieła wplecione pomiędzy standardowy opis czy dialogi i opisujące scenerię oraz kontekst i umożliwiające odbiór tego dzieła przez osoby z niepełnosprawnością wzroku
Wiktionary
Audiodeskrypcja – z audio ("dotyczący słuchu, dźwięku") oraz
descriptio ("związany z rysowaniem, opisywaniem") – przekazywany drogą słuchową, werbalny opis treści wizualnych osobom niewidomym i słabowidzącym. Audiodeskrypcja jest nazywana również "opisem wideo" lub "opisową narracją".
Wikipedia
osoba słownie opisująca widziany obraz osobom niewidomym i słabowidzącym
SJP.pl
kobieta słownie opisująca widziany obraz osobom niewidomym i słabowidzącym
SJP.pl
osoba szczególnie zainteresowana wysoką jakością dźwięku i sprzętem do jego odtwarzania
SJP.pl
Au
Wikipedia
szczególne zainteresowanie wysoką jakością odtwarzanego dźwięku i kolekcjonowanie sprzętu odtwarzającego najwyższej klasy; audiofilizm
SJP.pl
szczególne zainteresowanie wysoką jakością odtwarzanego dźwięku i kolekcjonowanie sprzętu odtwarzającego najwyższej klasy; audiofilia
SJP.pl
→ audiofil
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z audiofilami; przywiązujący wielką wagę do jakości dźwięku
Wiktionary
bycie audiofilem - osobą szczególnie zainteresowaną wysoką jakością odtwarzanego dźwięku
SJP.pl
specjalista w dziedzinie audiofonologii
SJP.pl
nauka zajmująca się badaniem narządu słuchu i równowagi oraz diagnostyką głosu i mowy
SJP.pl
przyrząd do określania dokładności słuchu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. samozapisujący przyrząd do badania dokładności słuchu
Wiktionary
graficzny obraz wyników badania audiometrem, w postaci krzywej przewodnictwa dźwięków dla obu uszu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. zapis wyniku badania słuchu za pomocą audiometru;
Wiktionary
Audiogram (łac. "audio" – słyszę, gr. "grámma" – pismo, litera) – graficzne przedstawienie wyniku badania audiometrycznego. Badanie ocenia sprawność narządu słuchu (częstotliwość, głośność). Tony generowane są przez audiometr.
Na audiogramie zapisywane są progi słyszenia tonów czystych, przedstawiające częstotliwość i głośność w dB HL (ang. "hearing level" – próg słyszalności). Badanie przeprowadza się dla każdego ucha oddzielnie.
Wikipedia
IPA: awˈdʲjɔɡrãm, AS: au̯dʹi ̯ogrãm
Wiktionary
osoba pragnąca jak najlepszego sprzętu do odtwarzania muzyki oraz przywiązująca zbyt dużą wagę do jakości odtwarzanego dźwięku
SJP.pl
chęć posiadania najlepszego sprzętu do odtwarzania muzyki oraz przywiązywanie zbyt dużej wagi do jakości odtwarzanego dźwięku, traktowane jako objaw choroby
SJP.pl
konferencja telefoniczna
SJP.pl
nagranie dźwiękowe z odczytywanym przez lektora tekstem książki; audiobook, książka audio, książka do słuchania, książka mówiona
SJP.pl
specjalista w zakresie audiologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem zaburzeń słuchu
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka specjalistka audiologii
Wiktionary
(1.1) Poszłam do audiologa zrobić test trąbki słuchowej i pomiar odruchu z mięśnia strzemiączkowego.
Wiktionary
IPA: awˈdʲjɔlɔk, AS: au̯dʹi ̯olok
Wiktionary
rzecz. audiologia ż.
:: fż. audiolożka ż.
przym. audiologiczny
przysł. audiologicznie
Wiktionary
dział otorynolaryngologii, nauka zajmująca się właściwościami akustycznymi narządu słuchu, jego budową, mechanizmem słyszenia, wraz z jego zaburzeniami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. fizj. med. nauka o słuchu
Wiktionary
Audiologia – nauka o słuchu. Jako dziedzina medycyny jest działem otorynolaryngologii, zajmującym się rozpoznawaniem i leczeniem chorób narządów słuchu i równowagi. W Polsce funkcjonuje w ramach specjalizacji lekarskiej audiologii i foniatrii trwającej 5 lat (2 lata modułu podstawowego z otorynolaryngologii i 3 lata modułu specjalistycznego z audiologii i foniatrii). Konsultantem krajowym audiologii i foniatrii od 21 czerwca 2017 roku jest prof. dr hab. n. med. Mariola Elżbieta Śliwińska-Kowalska.
Wikipedia
(1.1) Specjaliści audiologii przeprowadzają różnorodne testy słuchu.
Wiktionary
rzecz. audiolog m.
przym. audiologiczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z audiologią, dotyczący audiologii
Wiktionary
rzecz. audiologia ż., audiolog mos. / ż.
Wiktionary
przyrząd do badania słuchu, który nadaje odpowiednie tony o różnym natężeniu do obu uszu, przez co stwierdza się próg słyszalności tych tonów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. urządzenie akustyczne służące do diagnostyki zaburzeń organicznych narządu słuchu;
Wiktionary
Audiometr (łac. "audio" → słyszę, gr. "metréō" → mierzę) – urządzenie akustyczne służące do diagnostyki zaburzeń organicznych narządu słuchu.
Wikipedia
IPA: awˈdʲjɔ̃mɛtr̥, AS: au̯dʹi ̯õmetr̦
Wiktionary
dział audiologii zajmujący się pomiarem progów słyszalności i wnioskowaniem (z audiogramów) o ewentualnych uszkodzeniach i chorobach narządu słuchu
SJP.pl
przymiotnik od: audiometria
SJP.pl
najprostszy lampowy odbiornik radiowy, obecnie nieprodukowany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. elektron. pierwsza konstrukcyjnie trioda (lampowa);
Wiktionary
Audion, lampa audionowa (łac. "audio" - słyszę) - historyczna lampa elektronowa, pierwsza elektroniczna lampa wzmacniająca (trioda), działająca jako detektor oraz wzmacniacz (uzyskanego po detekcji) sygnału m.cz.[]. Dzięki tej podwójnej funkcji pozwoliła uzyskać większą czułość odbiornika, co umożliwiło odbiór stacji radiofonicznych, znajdujących się w znacznej odległości.
Wikipedia
przym. audio
temsłow. audio-
Wiktionary
przenośne urządzenie z nagranymi informacjami ułatwiającymi zwiedzanie
SJP.pl
reportaż w formie dźwiękowej
SJP.pl
serial w formie dźwiękowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogół dźwięków transmitowanych, świat dźwięku
Wiktionary
(1.1) Audiosfera jest coraz częściej tematem badań akademickich, znalazła też swoje miejsce w obiegu artystycznym.
(1.1) Większa jest w percepcji audiosfery rola poznania intuicyjnego, afektywnego. Nie ma potrzeby intelektualizacji doświadczenia muzyki, można się po prostu w nią emotywnie zanurzać.
Wiktionary
połączenie projektora z magnetofonem kasetowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zbiór audiobooków zgromadzony w danej instytucji lub przez prywatną osobę
Wiktionary
Audioteka – polskie przedsiębiorstwo z branży audiobooków. Założone w 2008 r. przez Marcina Bemego i Błażeja Kuklę. W 2013 Beme otrzymał nagrodę Śląkfa w kategorii Wydawca/Promotor Roku za działaność Audioteki. W 2023 przejęte przez Wirtualną Polskę; w tym okresie firma miała około 215 tys. użytkowników, i udostepniała ok. 20,000 pozycji. W 2025 firma udostępniała ok. 30,000 pozycji, działała także poza Polską w Niemczech, na Litwie i w Czechach.
Wikipedia
(1.1) Baśka ma bogatą audiotekę.
Wiktionary
IPA: ˌawdʲjɔˈtɛka, AS: au̯dʹi ̯oteka
Wiktionary
usługa polegająca na udostępnieniu abonentowi, za pośrednictwem sieci telefonicznej, możliwości korzystania z serwisów informacyjnych i rozrywkowych za podwyższoną opłatą; audiotekst
SJP.pl
usługa polegająca na udostępnieniu abonentowi, za pośrednictwem sieci telefonicznej, możliwości korzystania z serwisów informacyjnych i rozrywkowych za podwyższoną opłatą; audioteks
SJP.pl
rodzaj gry organizowanej przez stacje telewizyjne, polegającej na udzieleniu odpowiedzi (np. telefonicznej, esemesowej) na proste pytania zadawane na antenie, zwycięzcą jest osoba wylosowana spośród tych, które nadesłały poprawną odpowiedź
SJP.pl
osoba biorąca udział w audiotele; audiotelowicz
SJP.pl
osoba biorąca udział w audiotele; audiotelediota
SJP.pl
rzadko: wideofon, wideotelefon
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób wykorzystujący zarówno dźwięk (audio), jak i obraz (wideo)
Wiktionary
(1.1) Wystąpienie zostało przedstawione audiowizualnie, z użyciem filmu i muzyki.
Wiktionary
rzecz. audiowizualność ż.
Wiktionary
przekazywanie treści równocześnie za pomocą dźwięku i obrazu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest audiowizualne
Wiktionary
przym. audiowizualny
przysł. audiowizualnie
Wiktionary
równocześnie słyszalny i widzialny, słuchowo-wzrokowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący zarówno wrażeń słuchowych, jak i wzrokowych
Wiktionary
rzecz. audiowizualność ż.
Wiktionary
(1.1) słuchowo-wzrokowy
Wiktionary
oficjalna kontrola polegająca na sprawdzeniu zgodności działań, danych lub procesów z przyjętymi założeniami, przepisami prawa lub obowiązującymi zasadami; audyting, audyt
SJP.pl
[czytaj: odrej, odri] obce imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od audyt
Wiktionary
(1.1) To nie audyt, lecz tylko mały audycik.
Wiktionary
rzecz. audyt m.
Wiktionary
1. część składowa programu radiowego lub telewizyjnego
2. koncert popularyzatorski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) program radiowy;
(1.2) rodzaj wewnętrznego popisu w szkole muzycznej
Wiktionary
Zobacz też: Audycja (ujednoznacznienie).
Audycja – ciąg ruchomych obrazów z dźwiękiem lub bez niego (audycja audiowizualna) albo ciąg dźwięków (audycja radiowa), stanowiący, ze względu na treść, formę, przeznaczenie lub autorstwo, odrębną całość w stworzonym przez dostawcę usługi medialnej programie lub katalogu audycji publicznie udostępnianych w ramach audiowizualnej usługi medialnej na żądanie.
Wikipedia
(1.1) Czy słuchałeś porannej audycji?
(1.2) W poniedziałek w małej sali koncertowej miała miejsce audycja muzyczna pt. „Muzyka barokowa”.
Wiktionary
IPA: awˈdɨt͡sʲja, AS: au̯dycʹi ̯a
Wiktionary
zdrobnienie od: audycja
SJP.pl
pracownia artysty plastyka, fotografa
SJP.pl
1. oficjalna kontrola np. dochodów firmy, polegająca na sprawdzeniu zgodności czegoś z przyjętymi założeniami, obowiązującym prawem, zasadami itp.; auditing;
2. akcja śledzenia aktywności użytkowników serwera w Internecie;
3. audyt energetyczny - doradztwo inwestycyjne mające na celu racjonalizację zużycia energii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) okresowa kontrola przedsiębiorstwa ukierunkowana na sprawdzenie dochodowości lub zgodności stosowanych procedur z założeniami;
Wiktionary
Audyt – niezależna ocena danej organizacji, systemu, procesu, projektu lub produktu.
Przedmiot audytu jest badany pod względem zgodności z określonymi standardami, wzorcami, listami kontrolnymi, przepisami prawa, normami lub przepisami wewnętrznymi organizacji (polityki, procedury).
Wikipedia
rzecz. audytorium n., audycik mrz., audytorka ż., audytor mos.
przym. audytowy
Wiktionary
oficjalna kontrola polegająca na sprawdzeniu zgodności działań, danych lub procesów z przyjętymi założeniami, przepisami prawa lub obowiązującymi zasadami; auditing, audyt
SJP.pl
1. sędzia wojskowy
2. księgowy posiadający uprawnienia do weryfikacji rocznego bilansu firmy dla potrzeb zainteresowanych stron (urząd skarbowy, kontrahenci, akcjonariusze, inwestorzy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, kto przeprowadza audyt
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. audyt mrz.
przym. audytorski, audytowy
Wiktionary
1. sala wykładowa;
2. słuchacze wykładu, występu, koncertu itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sala wykładowa, odczytowa;
(1.2) ogół słuchaczy zgromadzonych na wykładzie, odczycie, koncercie
Wiktionary
Audytorium ( auditorium), sala wykładowa – sala wykładowa, odczytowa z zasady o amfiteatralnym układzie miejsc dla słuchaczy, lub ogół słuchaczy zgromadzonych na wykładzie, odczycie, koncercie.
Wikipedia
(1.1) W audytorium wiało nudą.
Wiktionary
IPA: ˌawdɨˈtɔrʲjũm, AS: au̯dytorʹi ̯ũm
Wiktionary
przym. audytoryjny
rzecz. audyt mrz.
Wiktionary
(1.1) aula, sala
(1.2) publiczność, publika, słuchacze, widownia, widzowie, zebrani
Wiktionary
księgowa posiadająca uprawnienia do weryfikacji rocznego bilansu firmy dla potrzeb zainteresowanych stron (urząd skarbowy, kontrahenci, akcjonariusze, inwestorzy)
SJP.pl
dotyczący kontroli ksiąg i finansów firmy lub osoby przeprowadzającej taką kontrolę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z audytem lub audytorem
Wiktionary
rzecz. audytor mos.
Wiktionary
przymiotnik od: audytorium
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z audytorium
Wiktionary
rzecz. audytorium n.
Wiktionary
dający się audytować
SJP.pl
przeprowadzać audyt
SJP.pl
→ audyt, postępowanie audytowe
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z audytem, dotyczący audytu
Wiktionary
rzecz. audyt mrz., audytor mos., audytorka ż.
Wiktionary
taki, który słychać, dający się odbierać za pomocą słuchu (np. audytywne środki nauczania); słuchowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fizj. przyswajany za pomocą słuchu; dotyczący percepcji dźwięków
Wiktionary
(1.1) Mam audytywny styl uczenia się.
Wiktionary
dyskryminowanie głuchych i słabosłyszących
SJP.pl
metal auerowski - stop, rzadziej czysty metal zdolny do wytwarzania iskier przy krzesaniu, stosowany w zapalniczkach kieszonkowych
SJP.pl
rzadki minerał z gromady fosforanów
SJP.pl
Augelit – rzadki minerał z rodziny fosforanów.
Wikipedia
1. w mitologii greckiej: król Elidy na Peloponezie, syn Heliosa (lub Forbasa; Posejdona) i Hyrmine, brat Aktora, przyrodni brat króla Kolchidy Ajetesa, mający wielkie stada bydła trzymane w straszliwie brudnej stajni, którą oczyścił Herakles w jeden dzień;
2. stajnia Augiasza - przenośnie o jakimś środowisku, instytucji, w których panuje zamęt, nieład
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. legendarny król Elidy na Peloponezie, jeden z Argonautów, syn Heliosa;
Wiktionary
Augiasz (gr. Αὐγείας Augeías, łac. Augeas, co znaczy "jasny") – w mitologii greckiej król Elidy na Peloponezie, jeden z Argonautów.
Jego pochodzenie jest podawane odmiennie, w zależności od źródeł. Niektóre podają, że był synem Heliosa i Nausidame, inne uznają go za syna Posejdona.
Wikipedia
(1.1) Pewien Augiasz, który w tamtym czasie objął rządy nad Elidą, miał trzy tysiące wołów.
Wiktionary
1. stajnia augiaszowa - mitologiczna stajnia nieczyszczona przez wile lat, w stanie skrajnego zaniedbania i zapuszczenia, którą Herakles oczyścił w ciągu jednego dnia; stajnia Augiasza;
2. w przenośni: o czymś w stanie wielkiego zaniedbania, o wielkim nagromadzeniu bałaganu i błędów, oczekującym na uporządkowanie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mitgr. związany z królem Augiaszem
Wiktionary
minerał z grupy piroksenów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy piroksenów;
Wiktionary
Augit – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy piroksenów. Minerał pospolity i szeroko rozpowszechniony.
Nazwa pochodzi od gr. "auge" = blask i nawiązuje do silnego, szklistego połysku tego minerału.
Wikipedia
IPA: ˈawʲɟit, AS: au̯ʹǵit
Wiktionary
przym. augitowy
Wiktionary
(1.1) minerał
Wiktionary
gramatyczny prefiks e charakteryzujący formacje czasu przeszłego w szeregu starych języków indoeuropejskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. samogłoska dodawana na początku czasownika, zaznaczająca formę czasu przeszłego;
Wiktionary
Augment – w językoznawstwie występująca w odmianie czasownika dodatkowa samogłoska na początku wyrazu, zaznaczająca czasy przeszłe w niektórych językach indoeuropejskich, charakterystyczna m.in. dla greki klasycznej (występuje także w języku nowogreckim), sanskrytu oraz w pewnym zakresie języka ormiańskiego.
Wikipedia
IPA: ˈawɡmɛ̃nt, AS: au̯gmẽnt
Wiktionary
1. w muzyce: dwukrotne powiększenie wartości rytmicznej nut;
2. dawniej: powiększenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. technika imitacyjna polegająca na wydłużeniu, najczęściej dwukrotnym, wszystkich wartości rytmicznych tematu;
(1.2) med. w kardiologii: zwiększenie wartości ciśnienia w głównych tętnicach spowodowane przez falę zwrotną;
(1.3) med. w stomatologii: wypełnienie ubytków kości wyrostka zębodołowego;
Wiktionary
Augmentacja – technika imitacyjna polegająca na wydłużeniu, najczęściej dwukrotnym, wszystkich wartości rytmicznych tematu. Szeroko wykorzystywana w barokowej polifonii i przekształceniach wariacyjnych. Techniką odwrotną do augmentacji jest dyminucja.
Wikipedia
IPA: ˌawɡmɛ̃nˈtat͡sʲja, AS: au̯gmẽntacʹi ̯a
Wiktionary
(1.3) augmentacja kości, sterowana regeneracja kości, pot. nadbudowa kości
Wiktionary
w językoznawstwie: wyraz o charakterze augmentatywnym (zgrubiałym), wyrażający wielkość czegoś (np. bucisko) lub poufały stosunek autora słowa do przedmiotu wypowiedzi (np. chłopisko); augmentatyw, augmentatiwum, zgrubienie
SJP.pl
w językoznawstwie: wyraz o charakterze zgrubiałym, wyrażający wielkość czegoś (np. bucisko) lub poufały stosunek autora słowa do przedmiotu wypowiedzi (np. chłopisko); augmentatyw, augmentativum, augmentatywum, zgrubienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. wyraz utworzony za pomocą odpowiednich formantów (przyrostków), który oznacza powiększenie, wzmocnienie lub często także zabarwienie pejoratywne w stosunku do wyrazu podstawowego
Wiktionary
(1.1) zgrubienie, war. augmentatyw
Wiktionary
w językoznawstwie: wyraz o charakterze augmentatywnym (zgrubiałym), wyrażający wielkość czegoś (np. bucisko) lub poufały stosunek autora słowa do przedmiotu wypowiedzi (np. chłopisko); augmentativum, augmentatiwum, zgrubienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. forma słowa wskazująca na większość, intensywność lub potęgę cechy wyrazu podstawowego
Wiktionary
przym. augmentatywny
Wiktionary
(1.1) zgrubienie, war. augmentativum, augmentatiwum
Wiktionary
w językoznawstwie: zgrubiały, mający lub nadający znaczenie zgrubiałe
SJP.pl
w językoznawstwie: wyraz o charakterze zgrubiałym, wyrażający wielkość czegoś (np. bucisko) lub poufały stosunek autora słowa do przedmiotu wypowiedzi (np. chłopisko); augmentatyw, augmentativum, augmentatiwum, zgrubienie
SJP.pl
mieszkaniec Augsburga; Augsburżanin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Augsburga
Wiktionary
rzecz. Augsburg mrz.
:: fż. augsburżanka ż., augsburka ż.
przym. augsburski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, historyczna stolica Szwabii;
Wiktionary
Augsburg ( Augusta Vindelicorum) – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, stolica rejencji Szwabia, regionu Augsburg oraz siedziba powiatu ziemskiego Augsburg. Trzecie pod względem liczby ludności miasto Bawarii (po Monachium i Norymberdze). Leży nad rzekami Lech i Wertach, na przedgórzu alpejskim na wysokości 494 m n.p.m. Jedno z najstarszych miast niemieckich, założone przez Rzymian. Historyczna stolica Szwabii.
Wikipedia
IPA: ˈawɡzburk, AS: au̯gzburk
Wiktionary
rzecz. augsburczyk mos., augsburka ż., augsburżanka ż.
przym. augsburski, augsburgski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z Augsburgiem, dotyczący Augsburga, pochodzący z Augsburga
Wiktionary
(1.1) […] wyznanie augsburgskie w Niemczech i Prusach poznosiło katedry i kapituły — luboć zatrzymało tu i owdzie tytuł biskupów […].
(1.1) Jestem tak samo daleki od ograniczoności łacińskiej, jak od ograniczoności bizantyjskiej, albo augsburgskiej czy genewskiej: wyznawana przeze mnie religia Ducha Świętego jest szersza i bardziej pojemna od wszystkich szczegółowych religii.
(1.1) Między innymi rozmawiał ze swym przyjacielem, księciem augsburgskim, jak należało pomóc znakomitemu twórcy.
Wiktionary
rzecz. Augsburg mrz.
przysł. augsburgsko, po augsburgsku
Wiktionary
mieszkanka Augsburga; Augsburżanka
SJP.pl
→ Augsburg
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Augsburgiem, dotyczący Augsburga
Wiktionary
rzecz. Augsburg mrz., augsburczyk mos.
Wiktionary
mieszkaniec Augsburga
SJP.pl
mieszkanka Augsburga
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Augst (gsw. "Augscht"; hist. "Baselaugst") – gmina (niem. "Einwohnergemeinde") w północnej Szwajcarii, w kantonie Bazylea-Okręg, w okręgu Laufen. 31 grudnia 2020 roku liczyła 1 061 mieszkańców.
Wikipedia
1. w starożytnym Rzymie: kapłan zajmujący się wróżeniem, głównie ornitomancją, hieromancją i astromancją
2. przenośnie: człowiek uważający się za wyrocznię w jakiejś dziedzinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. w starożytnym Rzymie: kapłan oficjalnie odczytujący ze znaków niebiańskich i lotu ptaków wolę bogów (tzw. auspicjum);
(1.2) przen. człowiek uważający się lub uważany za wyrocznię w jakiejś dziedzinie
Wiktionary
Au
Wikipedia
IPA: ˈawɡur, AS: au̯gur
Wiktionary
rzecz. fż. augurka ż.
Wiktionary
w starożytnym Rzymie: tytuł o charakterze sakralnym, nadany po raz pierwszy Oktawianowi przez senat w 27 roku p.n.e.; augustus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. jeden z tytułów cesarzy rzymskich;
(1.2) przest. błazen, klown
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) daw. sierpień
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈawɡust, AS: au̯gust
Wiktionary
(1.1)
rzecz. augusta ż.
Wiktionary
(1.1) augustus
Wiktionary
tytuł żon cesarzy w starożytnym Rzymie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: August
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: awˈɡusta, AS: au̯gusta
Wiktionary
rzecz. augustianin mos., augustianka ż.
Wiktionary
złota moneta Augusta III o wartości 30 złotych
SJP.pl
Augustdor – złota moneta wartości pięciu talarów wprowadzona do obiegu przez Augusta II.
Nazwa pochodzi z języka francuskiego ("August d'or") i znaczy "złoty August".
Bito również podwójne złote augustdory i półaugustdory.
Wikipedia
[czytaj: oGÜST albo oGIST] francuskie imię męskie
SJP.pl
katolicki zakon, oparty na regule świętego Augustyna, powstały we Włoszech w latach 1244-1256
SJP.pl
Nie mylić z: kanonicy regularni św. Augustyna. Zobacz też: rodzina augustiańska.
Zakon Świętego Augustyna (Augustianie, łac. "Ordo Sancti Augustini" – OSA; do 1963 augustianie-eremici, łac. "Ordo Eremitarum Sancti Augustini", OESA) – zgromadzenie zakonne powstałe 1 marca 1256 po zjednoczeniu wielu wspólnot eremickich, które żyły według reguły św. Augustyna.
Wikipedia
zakonnik reguły św. Augustyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik z zakonu żyjącego według reguły św. Augustyna z Hippony;
Wiktionary
(1.1) Czytam książkę o austriackim augustianinie Grzegorzu Mendlu.
(1.1) Honorata sprzedaje okulary słoneczne przed klasztorem augustianów.
Wiktionary
rzecz. August m., Augusta ż., Augustyn m., Augustyna ż., Augustów m., Augustynka ż., augustowianin m., augustowianka ż.
:: fż. augustianka ż.
przym. augustiański, augustowski, Augustowy, Augustynowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. teol. doktryna rozwinięta przez Augustyna z Hippony
Wiktionary
Au
Wikipedia
(1.1) Pod wpływem augustianizmu pozostawał m.in. św. Bonawentura.
Wiktionary
rzecz. Augustyn mos.
przym. Augustynowy
Wiktionary
(1.1) augustynizm
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr św. Augustyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zakonnica z żeńskiej gałęzi zakonu żyjącego według reguły św. Augustyna z Hippony;
Wiktionary
(1.1) Wczoraj podwieźliśmy jedną augustiankę do Cieszyna.
Wiktionary
rzecz. August mos., Augusta ż., Augustyn mos., Augustyna ż., Augustów mrz., Augustynka ż., augustowianin mos., augustowianka ż.
:: fm. augustianin mos.
przym. augustiański, augustowski, Augustowy, Augustynowy
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr św. Augustyna
SJP.pl
Zg
Wikipedia
1. → augustianie, → augustianki;
2. dotyczący okresu panowania cesarza Augusta; augustowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z augustianami lub augustiankami, dotyczący augustianów lub augustianek
(1.2) dotyczący okresu panowania cesarza Augusta
Wiktionary
(1.1) Ta wspólnota żyje charyzmatem augustiańskim.
Wiktionary
rzecz. augustianin m., augustianka ż., Augustyn mos., August mos.
Wiktionary
(1.1) augustowski
Wiktionary
1. obce imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ogrod. papierówka
Wiktionary
tytuł żon cesarzy w starożytnym Rzymie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Autun (miasto we Francji);
Wiktionary
przym. augustoduński
Wiktionary
(1.1) współcz. Autun
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Augustodunem, dotyczący Augustodunu (współcz. Autun)
Wiktionary
rzecz. Augustodun mrz.
Wiktionary
August z małżonką; Augustowie
SJP.pl
mieszkaniec Augustowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec miejscowości Augustów
(1.2) mieszkaniec miejscowości Augustowo
Wiktionary
IPA: ˌawɡustɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: au̯gustovʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. augustianka ż., augustianin mos., Augustów mrz., Augustowo n.
:: fż. augustowianka ż.
przym. augustowski
Wiktionary
mieszkanka Augustowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka miejscowości Augustów
(1.2) mieszkanka miejscowości Augustowo
Wiktionary
IPA: ˌawɡustɔˈvʲjãnka, AS: au̯gustovʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. augustianka ż., augustianin mos., Augustów mrz., Augustowo n.
:: fm. augustowianin mos.
przym. augustowski
Wiktionary
w starożytnym Rzymie: tytuł o charakterze sakralnym, nadany po raz pierwszy Oktawianowi przez senat w 27 roku p.n.e.; augustus
SJP.pl
nazwa kilkunastu wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. → Augustów (miasto);
2. → Augustowskie (region);
3. → Augustowo (wieś);
4. dotyczący okresu panowania cesarza Augusta; augustiański
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący miejscowości Augustów
(1.2) dotyczący miejscowości Augustowo
(1.3) dotyczący okresu panowania cesarza Augusta
Wiktionary
IPA: ˌawɡuˈstɔfsʲci, AS: au̯gustofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. augustianka ż., augustianin mos., August mos., Augustów mrz., Augustowo n., augustowianin mos., augustowianka ż.
Wiktionary
(1.3) augustiański
Wiktionary
1. → Augustów (miasto);
2. → Augustowskie (region);
3. → Augustowo (wieś);
4. dotyczący okresu panowania cesarza Augusta; augustiański
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Augusta lub z nim związany
SJP.pl
w starożytnym Rzymie: tytuł o charakterze sakralnym, nadany po raz pierwszy Oktawianowi przez senat w 27 roku p.n.e.; august
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lm. od: Augustyna
Wiktionary
Augustyn – imię męskie pochodzenia łacińskiego od łac. "Augustinus", utworzone od przydomka ‘Augustus’, nadanego Oktawianowi przez senat, oznaczające „należący do Augusta”.
Wikipedia
(1.1) Pan Augustyn Kowalski jest naszym sąsiadem.
(1.1) Według św. Augustyna: wiedzy, o którą na próżno zabiegamy przyrodzonymi władzami naszego umysłu, Bóg udziela duszy drogą oświecenia.
(1.1) I tu oczywiście stoimy przed zagadnieniem stosowanych na Śląsku wersji imion, czyli po prostu śląskich imion. Zatem przedstawimy kilka takich przykładów: JAN - Jon, Jonek, Joneczek, Jonik, Janik, Jasio, Jasiek, Jasiulek, Johan, Johanek, Hanys, Hanysek, Hanusek, Hanek, Hanuś; AGNIESZKA - Agnys , Agnysa, Agnyska, Anyszka, Neszka, Nyszka, Nysia, Nyśka; WILHELM - Wili, Wilym, Wiluś, Wilusiek; PAWEŁ - Paul, Paulek, Paulik; MARIA - Maryj, Maryjka, Marika; ANNA - Ana; PIOTR - Pioter, Pyjter; AUGUSTYN - August, Gustek, Gustel, Gustlik, Gustliczek; MAŁGORZATA - Gryjta, Gryjtka
(1.1) W 396 roku umarł biskup Hippony Waleriusz, a Augustyn został obrany jego następcą.
Wiktionary
IPA: awˈɡustɨ̃n, AS: au̯gustỹn
Wiktionary
rzecz. augustianin mos., augustianka ż., augustianizm mrz., augustynizm mrz., Augustynów mrz., Augustów mrz.
:: fż. Augustyna ż.
przym. Augustynowy, augustyński, augustiański
Wiktionary
(1.1) reg. śl. Gustlik
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: Augustyn
Wiktionary
Augustyna – żeński odpowiednik imienia Augustyn.
Augustyna imieniny obchodzi 9 września, 3 października, 17 października i 13 listopada.
Wikipedia
IPA: ˌawɡuˈstɨ̃na, AS: au̯gustỹna
Wiktionary
rzecz. Augustyn mos., augustianin mos., augustianka ż.
Wiktionary
1. nazwisko;
2. zdrobnienie od: Augustyn (imię męskie)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. teol. doktryna rozwinięta przez Augustyna z Hippony
Wiktionary
(1.1) Pod wpływem augustynizmu pozostawał m.in. św. Bonawentura.
Wiktionary
rzecz. Augustyn mos.
przym. Augustynowy
Wiktionary
(1.1) augustianizm
Wiktionary
1. nazwisko;
2. zdrobnienie od: Augustyn (imię męskie)
SJP.pl
Augustynka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Nurzec-Stacja.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Obejmuje dawne miejscowości Dąbrowa i Klateczka.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) herb szlachecki, nadawany w zaborze austriackim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nasza rodzina od stu lat pieczętuje się Augustynowiczem.
Wiktionary
rzecz. Augustyn mos., August mos., Augustów mrz., Augustowo n.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Augustyna
Wiktionary
rzecz. augustynizm mrz., Augustyn mos., augustianin mos., augustianizm mrz., augustianka ż.
Wiktionary
1. związany z Augustynem z Hippony;
2. → augustynizm
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Augustynem z Hippony lub augustynizmem
Wiktionary
Augustyński (forma żeńska: Augustyńska) – polskie nazwisko odimienne, utworzone przez dodanie sufiksu -ski do nazwy osobowej Augustyn. W 2014 roku posługiwało się nim 914 osób.
Wikipedia
(1.1) Podczas jego rządów nastąpiła inkorporacja kapituły chełmińskiej do zakonu krzyżackiego oraz zmiana reguły obowiązującej w kapitule z augustyńskiej na krzyżacką.
(1.1) Wyposażony w augustyński i bonawenturiański arsenał młody teolog, dzięki przyjaźni z sekretarzem kard. Josepha Fringsa z Kolonii, został doradcą kardynała na Soborze Watykańskim II.
Wiktionary
rzecz. Augustyn m.
Wiktionary
w starożytnym Rzymie: tytuł o charakterze sakralnym, nadany po raz pierwszy Oktawianowi przez senat w 27 roku p.n.e.; augustus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północno-wschodniej Polsce;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lm. od: August
Wiktionary
Zobacz też: Augustów w innych znaczeniach tej nazwy.
Augustów – miasto w północno-wschodniej Polsce, w województwie podlaskim, siedziba powiatu augustowskiego i gminy wiejskiej Augustów.
Miasto królewskie starostwa augustowskiego w ziemi bielskiej województwa podlaskiego w 1795 roku. Miasto rządowe Królestwa Kongresowego, położone było w 1827 roku w powiecie dąbrowskim, obwodzie augustowskim województwa augustowskiego. W latach 1975–1998 miasto należało do województwa suwalskiego.
Wikipedia
(1.1) Planowana jest budowa obwodnicy wokół Augustowa.
Wiktionary
IPA: awˈɡustuf, AS: au̯gustuf
Wiktionary
rzecz. August mos., augustianin mos., augustianka ż., augustowianin mos., augustowianka ż., augustówka ż., Augustyn mos., Augustynowicz mrz.
przym. augustowski
Wiktionary
ozdobna, krzywa szabla typu karabeli z monogramem AR (Augustus Rex) na głowni, używana w XVIII w.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. hist. rodzaj szabli polskiej o głowni opatrzonej monogramem królów Augusta II lub Augusta III; ; Gloger.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌawɡuˈstufka, AS: au̯gustufka
Wiktionary
rzecz. Augustów mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. rodzaj publicznej sprzedaży, licytacji różnych towarów lub przedmiotów, gdzie nabywcą staje się osoba oferująca najwyższą cenę;
2. dawniej: powiększenie liczby czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę;
Wiktionary
Aukcja – forma sprzedaży, w której nabywcą zostaje osoba oferująca najwyższą cenę.
Wikipedia
(1.1) Tajemniczy nabywca kupił na aukcji dzieło flamandzkiego malarza.
Wiktionary
IPA: ˈawkt͡sʲja, AS: au̯kcʹi ̯a
Wiktionary
przym. aukcyjny
rzecz. aukcjoner m., aukcjonowanie n.
Wiktionary
(1.1) licytacja, przetarg
Wiktionary
osoba biorąca udział w aukcji
SJP.pl
osoba sprzedająca towary na aukcji
SJP.pl
osoba prowadząca aukcję
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba prowadząca aukcję
Wiktionary
IPA: awkˈt͡sʲjɔ̃nɛr, AS: au̯kcʹi ̯õner
Wiktionary
rzecz. aukcja ż., aukcjonowanie n.
przym. aukcyjny
Wiktionary
(1.1) licytator
Wiktionary
odpłatne przyznawanie uprawnień na emisję szkodliwych dla środowiska substancji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. wystawianie na licytację, sprzedawanie na aukcji
Wiktionary
rzecz. aukcja ż., aukcjoner m., aukcjonariusz m., aukcjonariuszka ż.
czas. aukcjonować
przym. aukcyjny
Wiktionary
wystawiać towar na aukcję
SJP.pl
związany z aukcją, przeprowadzający aukcje, dokonywany na zasadzie aukcji (np. dom aukcyjny, sprzedaż aukcyjna)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z aukcjami, służący do przeprowadzania aukcji
Wiktionary
(1.1) Kontrowersyjna wydaje się być kwestia, czy zgodnie z brzmieniem art. 113 OrdPU odpowiedzialność z tytułu firmanctwa należy ograniczyć tylko do posługiwania się imieniem i nazwiskiem, nazwą lub firmą tej osoby, czy też rozumując szerzej, jako firmanctwo można uznać także posługiwanie się pseudonimem innej osoby, np. w internetowym serwisie aukcyjnym.
Wiktionary
rzecz. aukcjonowanie n., aukcjoner mos., aukcja
Wiktionary
przyrząd do pomiaru wzrostu roślin
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Auksencjusz – imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego, oznaczające „kwitnący”. Pochodzi od nazwy rodowej utworzonej od gr. "Auxēnōn", "Auksanon", związanego z czasownikiem αυξάνω — „kwitnę”.
Odnotowano przynajmniej sześciu świętych o tym imieniu, w tym św. Auksencjusz z Bitynii.
Wikipedia
atom, którego obecność w cząstce barwnika powoduje pogłębienie jego barwy
SJP.pl
Auksologia – nauka o rozwoju ontogenetycznym (osobniczym) i oddziaływaniach środowiska zewnętrznego na rozwijające się dziecko. Zajmuje się prawidłowościami rozwoju dziecka, dąży do optymalnego rozwoju dziecka, ma wielkie znaczenie dla pediatrii i geriatrii. Wyniki badań auksologicznych mają duże znaczenie dla szkolnictwa. Nauczyciele klas 1-3 są zobowiązani do oceny auksologicznej dzieci z tych klas.
Wikipedia
występująca u niektórych okrzemek diploidalna zygota powstała w wyniku fuzji gamet
SJP.pl
Au
Wikipedia
organizm, zazwyczaj drobnoustrój, którego rozwój zależy od dostępności czynników wzrostowych w okolicy
SJP.pl
Auksotrofy – organizmy żywe, pozbawione zdolności syntezy określonych, niezbędnych do ich wzrostu, skomplikowanych związków organicznych, takich jak witaminy, zasady purynowe czy aminokwasy. Organizm auksotroficzny musi pobierać ten związek z otoczenia, jako składnik swojego pożywienia. Przeciwieństwem auksotrofów są prototrofy.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) daw. pomocniczy
Wiktionary
IPA: ˌawksɨlʲiˈjarnɨ, AS: au̯ksylʹii ̯arny
Wiktionary
rzecz. auksylijator
Wiktionary
(1.1) pomocniczy, posiłkowy, wspomagający
Wiktionary
hormon wzrostowy roślin wytwarzany w stożkach wzrostu pędów i korzeni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. hormon wzrostu wytwarzany w stożkach wzrostu;
Wiktionary
IPA: awˈksɨ̃na, AS: au̯ksỹna
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Auksztoty, związany z Auksztotą
Wiktionary
rzecz. Auksztota ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. etn. kraina historyczna i region etnograficzny na Litwie w dorzeczu górnego Niemna, kolebka państwa litewskiego;
Wiktionary
Auksztota ( Aukštaitija, dosł. "kraj górny"), również Litwa górna – kraina historyczna i region etnograficzny na Litwie, na Nizinie Środkowolitewskiej i Pojezierzu Wileńskim, w dorzeczu górnej i środkowej Wilii, nad Niewiażą, Świętą i Muszą; historyczny ośrodek ekspansji państwa litewskiego. Najważniejszym ośrodkiem miejskim Auksztoty jest współcześnie Poniewież.
Wikipedia
przym. auksztocki
Wiktionary
(1.1) Litwa górna, Litwa właściwa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej: autorament;
1. pokrój, typ pochodzenie;
2. rodzaj zaciągu i organizacji w dawnym wojsku polskim
SJP.pl
w literaturoznawstwie:
1. narracja auktorialna - narracja w utworze epickim prowadzona z perspektywy osoby mającej nieograniczoną wiedzę o przedstawianych zdarzeniach i postaciach, pozostającej jednak na zewnątrz opisywanego świata, zachowującej do niej dystans;
2. powieść auktorialna - powieść wykorzystująca ten typ narracji
SJP.pl
roślina doniczkowa pochodząca z Japonii; ospielica
SJP.pl
Aukuba ("Aucuba" Thunb.) – rodzaj roślin z rodziny gariowatych "Garryaceae". Dawniej w jego obrębie wyróżniano zwykle trzy gatunki, współcześnie – 10. Rośliny te występują we wschodniej Azji, na obszarze od Himalajów i Wietnamu po Półwysep Koreański i Japonię, z centrum zróżnicowania w Chinach, gdzie obecne są wszystkie gatunki, a 7 z nich jest endemitami tego kraju. Rośliny te rosną w różnych formacjach leśnych.
Wikipedia
naturalny glikozyd o działaniu przeciwzapalnym, przeciwutleniającym i przeciwbakteryjnym
SJP.pl
1. wysoka reprezentacyjna sala wykorzystywana podczas uroczystości
2. w antycznej Grecji - dziedziniec budowli, w Rzymie - pałac
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duża sala wykładowa wykorzystywana również w celach reprezentacyjnych, na koncerty, pokazy
(1.2) hist. kościelny budynek lub jego część przeznaczona na religijne dyskusje
(1.3) dwór cesarski starożytnego Rzymu
(1.4) wewnętrzny dziedziniec domów mieszkalnych starożytnej Grecji
Wiktionary
Aula – pojęcie o kilku znaczeniach:
Wikipedia
(1.1) Popiersie fundatora stało na postumencie w rogu auli.
Wiktionary
IPA: ˈawla, AS: au̯la
Wiktionary
(1.1) audytorium
Wiktionary
w geologii: wielki rów tektoniczny
SJP.pl
Aulakogen – wielki, zwykle nieczynny geologicznie rów tektoniczny na platformie kratonu. Aulakogeny można traktować jako nieaktywną, kopalną formę ryftu.
Termin wprowadzony przez Nikołaja Szatskiego w roku 1946.
Wikipedia
muzyk grający na aulosie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. muzyk grający na aulosie
Wiktionary
(1.1) W sztuce starogreckiej, szczególnie na wazach, pojawiają się auleci trzymający przede wszystkim dwie piszczałki. Stąd hipoteza, że pierwsza piszczałka służyła do grania właściwej melodii, zaś druga najprawdopodobniej była burdonem.
Wiktionary
IPA: awˈlɛta, AS: au̯leta
Wiktionary
rzecz. aulos m., aulecista mos., aulecistka ż.
Wiktionary
kraina w starożytnej Grecji
SJP.pl
Aulida (gr. Αὐλίς = "Aulis") – starożytne miasto portowe w Beocji nad zatoką Euripos, obecnie ruiny na południowy wschód od Chalkis.
Agamemnon przed wyprawą Greków na Troję złożył bogini Artemidzie w ofierze swoją córkę Ifigenię.
Ofiara złożona w Aulidzie z życia Ifigenii stała się kanwą tragedii Eurypidesa "Ifigenia w Aulidzie" i opery Christopha Willibalda Glucka, a także dramatu Johanna Wolfganga Goethego "Ifigenia w Taurydzie" (niem. "Iphigenie auf Tauris").
Wikipedia
przymiotnik od: Aulida (miasto portowe w starożytnej Grecji)
SJP.pl
śpiew z towarzyszeniem aulosu
SJP.pl
cylindryczna piszczałka, popularny instrument muzyczny w starożytnej Grecji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. rodzaj instrumentu muzycznego najczęściej składającego się z dwóch piszczałek z oddzielnymi stroikami, bardzo popularny w starożytnej Grecji;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) (…) w IV stuleciu aulos był używany właściwie tylko przez zawodowych muzyków i kurtyzany, dlatego określenie „grająca na aulosie” stało się synonimem hetery.
Wiktionary
IPA: ˈawlɔs, AS: au̯los
Wiktionary
rzecz. auleta mos., aulecista mos., aulecistka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. pogoda;
2. przenośnie: nastrój, klimat panujący w jakimś miejscu lub wokół kogoś, jakichś wydarzeń; klimat, atmosfera;
3. w medycynie: zespół objawów zapowiadających jakąś chorobę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. zespół zjawisk atmosferycznych
(1.2) przen. nastrój panujący w określonym miejscu, czasie, momencie
(1.3) med. zespół objawów przed wystąpieniem ataku padaczki
(1.4) ezot. hipotetyczne, niematerialne pole otaczające żywy organizm;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Niesprzyjająca aura nie była w stanie popsuć uroczystości.
(1.2) Spotkanie notabli otaczała aura tajemnicy i niepewności.
(1.4) Mówią, że mają aurę, ale zapewne mają tylko ała.
Wiktionary
IPA: ˈawra, AS: au̯ra
Wiktionary
rzecz. Aura ż.
przym. auryczny
Wiktionary
(1.1) pogoda
(1.2) atmosfera, klimat, nastrój
(1.4) pole biologiczne
Wiktionary
żółty, syntetyczny barwnik zasadowy używany do barwienia bawełny, wełny, drewna, skór, papieru i do wyrobu laków barwnych, stosowany także jako środek antyseptyczny
SJP.pl
dawna drobna moneta islandzka; eyrir
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.
Wiktionary
Au
Wikipedia
rzecz. Aureliusz mos., Aurelia ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. ent. rusałka wierzbowiec
Wiktionary
Aurelia – imię żeńskie pochodzące od nazwy rzymskiego rodu Aurelia, która z kolei pochodzi od aureolus – „złocisty, złoty”, co mogło znaczyć także „wspaniały”.
Aurelia imieniny obchodzi: 25 września, 15 października, 16 października i 2 grudnia.
Wikipedia
(1.1) aurelia wielka
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) geogr. hist. Orlean
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Aureliusz mos., Aurelia ż.
Wiktionary
(2.1) współcz. Orlean
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
1. imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Aureliusz – imię męskie pochodzące od nazwy rzymskiego rodu Aurelia, która z kolei pochodzi od łacińskiego "aureolus" – "złocisty", co mogło znaczyć także "wspaniały". Imię to posiada licznych świętych patronów.
Łacińskie "Aurelius" mogło być używane jako imię (praenomen) i nazwisko (gentilicium) od Aureliana.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Aureliusz i jestem złotnikiem z Krynicy.
(1.1) 26 kwietnia, 20 lipca i 9 września przypadają imieniny Aureliusza.
(1.1) Wczoraj odbył się ślub Klaudii i Aureliusza.
(1.1) Byliśmy z wujkiem Aureliuszem na pielgrzymce w Watykanie.
(1.1) Panie Aureliuszu, proszę nas jutro odwiedzić.
Wiktionary
IPA: awˈrɛlʲjuʃ, AS: au̯relʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz. Aureliana ż., aureola ż., aureolka ż.
:: war. Aureli mos., Aurelian mos.
:: zdrobn. Aureliuszek mos., Aurelek mos.
:: fż. Aurelia ż.
przym.
:: przest. gwara. Aureliuszowy
Wiktionary
(1.1) war. Aureli, Aurelian; zdrobn. Aureliuszek, Aurelek
Wiktionary
1. imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Aureliusza
Wiktionary
(1.1) Przed Aureliuszowym domem rośnie dorodna śliwa.
Wiktionary
rzecz. Aurelia ż., Aureliusz mos.
Wiktionary
1. w sztuce: świetlisty krąg nad głową świętego
2. świetność, chwał, splendor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obwódka, zazwyczaj złotego koloru, na obrazach i rzeźbach o tematyce religijnej, otaczająca głowy świętych
(1.2) przen. sława pewnego rodzaju, która kogoś otacza
(1.3) świetlista obwódka wokół jakiegoś przedmiotu
Wiktionary
Aureola − gloria, świetlisty owal, krąg, otok wokół postaci bóstw i świętych.
Jeśli blask otacza całą postać, nazywa się go aureolą lub mandorlą (w kształcie migdała lub owalu). Mandorla służy niekiedy wyrażeniu szczególnie dobitnej manifestacji potęgi Bożej, jak w scenie Przemienienia, Wniebowstąpienia czy Sądu Ostatecznego. Natomiast świetlisty otok wokół głowy postaci o szczególnym znaczeniu duchowym nazywany jest nimbem.
Wikipedia
(1.3) Blumenfeld (…) rozgarniał chudą, nerwową ręką jasnozłociste włosy, które jakby aureolą otaczały jego wysokie, bardzo ładne czoło i długą, cierpiącą twarz o gorzkim uśmiechu.
Wiktionary
IPA: ˌawrɛˈɔla, AS: au̯reola
Wiktionary
rzecz. aureolka ż., Aureliusz mos., Aurelia ż.
Wiktionary
(1.1-2) nimb
(1.3) halo
Wiktionary
zdrobnienie od: aureola
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od aureola
(1.2) mała aureola
Wiktionary
(1.1) Póki tej ozdoby swojej / Nie uroni dumna Polka, / Póty małe czółko stroi / Wszechpotęgi aureolka (…)
Wiktionary
rzecz. Aureliusz mos., Aurelia ż., aureola ż.
Wiktionary
antybiotyk stosowany w chorobach zakaźnych; chlorotetracyklina
SJP.pl
złota, drobna moneta w starożytnym Rzymie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) numizm. złota starorzymska moneta;
Wiktionary
Aureus, "nummus aureus" (złoty pieniądz), "denarius aureus" – złota moneta rzymska bita od I w. p.n.e. do początków IV w.
Po raz pierwszy wybita przez Sullę w czasie jego konsulatu 84/83 p.n.e., następnie przez Pompejusza (71 p.n.e.) oraz Cezara (48/47 p.n.e.) W tym okresie bito 40 aureusów z libry (pondusa, funta) złota, a wartość monety ustalono na 23 srebrne denary.
Wikipedia
IPA: ˈawrɛws, AS: au̯reu̯s
Wiktionary
woźnica kierujący wozem w igrzyskach w starożytnym Rzymie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Aurignac – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Górna Garonna.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 983 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 55 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu Midi-Pireneje Aurignac plasuje się na 346. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 639.).
Wikipedia
planktoniczna larwa występująca w cyklu rozwojowym niektórych strzykw, mająca charakterystycznie pofałdowane pasmo rzęsek (przypominające kształtem uszka); usznica
SJP.pl
Aurikularia, usznica, uszatka – typ larwy charakterystyczny dla strzykw (Holothuroidea). Cechuje się dwoma pasami pofałdowanych, odchodzących ku tyłowi ciała, rzęsek, przypominających kształtem uszka. Aurikularia jest podobna do dwurzęsicy (Bipinnaria), od której odróżnia ją brak ramion. Kolejnym stadium, w które się przekształca, jest doliolaria - zwana też witellarią.
Wikipedia
Ten artykuł opisuje teorie, metody lub czynności niezgodne ze współczesną wiedzą medyczną.
Aurikuloterapia – dział akupunktury polegający na leczeniu poprzez nakłuwanie małżowiny usznej.
Wikipedia
przeplatka aurinia - motyl dzienny z rodziny rusałkowatych
SJP.pl
jutrzenka, zorza poranna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poet. zorza poranna, jutrzenka, świt
(1.2) śrpol. kolor jasnopomarańczowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) A wtenczas z dwustu gardeł wyrywa się triumfalny okrzyk. W górę. Do nieba. A niebo goreje aurorą.
Wiktionary
IPA: awˈrɔra, AS: au̯rora
Wiktionary
rzecz. Aurora ż.
Wiktionary
(1.1) zorza, jutrzenka, jutrznia, świt, brzask
Wiktionary
łacińska nazwa złota (pierwiastka chemicznego)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aurą, dotyczący aury
Wiktionary
(1.1) Za pomocą światła zapalonej świecy oczyszcza się przestrzeń auryczną poddanego terapii pacjenta.
Wiktionary
rzecz. aura ż., Aura ż.
Wiktionary
syntetyczny barwnik używany w analizie chemicznej; kwas rozolowy, koralina
SJP.pl
Auryna, kwas rozolowy, koralina – organiczny związek chemiczny, syntetyczny barwnik triarylometanowy, stosowany jako barwnik w analizie chemicznej.
Odkryty przez chemika niemieckiego F.F. Rungego (1795–1867). Znajduje się w smole pogazowej. Używany między innymi do wykrywania sody w mleku (dodanie sody do mleka hamuje rozwój bakterii kwasu mlekowego); Używany też w kolorystyce jako żółty barwnik.
Wikipedia
minerał, siarczek arsenu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady siarczków, trójsiarczek arsenu;
Wiktionary
Aurypigment, orpiment – rzadki minerał z gromady siarczków. Zbudowany jest z trisiarczku diarsenu, As2S3. Nazwy pochodzą od złożeniach dwóch łacińskich słów – "aurum" (złoto) oraz "pigmentum" (barwnik), co nawiązuje do jego barwy.
Wikipedia
przym. aurypigmentowy
Wiktionary
[czytaj: ałszwic]
1. Auschwitz-Birkenau; w latach 1940-45 największy hitlerowski obóz koncentracyjny i zagłady w Oświęcimiu-Brzezince;
2. niemiecka nazwa miasta Oświęcim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) = hist. KL Auschwitz, niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny na przedmieściu Oświęcimia
Wiktionary
(1.1) W obozie koncentracyjnym Auschwitz istniało sześć komór gazowych.
(1.1) Szwedzki neonazista został skazany na 32 miesiące więzienia za kradzież tablicy znad wejściowej bramy do obozu koncentracyjnego w Auschwitz w Polsce.
Wiktionary
[czytaj: ałszwic-BIRkenał] największy hitlerowski obóz koncentracyjny i zagłady w Oświęcimiu-Brzezince
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. zespół niemieckich nazistowskich obozów koncentracyjnych;
Wiktionary
Ko
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) reg. pozn. wyraz, wyrażenie
Wiktionary
(1.1) ausdruck
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zlew
Wiktionary
(1.1) ausgust
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zlew
Wiktionary
(1.1) ausgus
Wiktionary
w medycynie: metoda badania narządów wewnętrznych oparta na odsłuchu ich odgłosów w czasie pracy, przy opukiwaniu itd. (używana jest w tym celu np. słuchawka lekarska)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. osłuchiwanie narządów wewnętrznych pacjenta;
Wiktionary
IPA: ˌawskulˈtat͡sʲja, AS: au̯skultacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. auskultowanie n.
przym. auskultacyjny
Wiktionary
dawniej: niższy urzędnik sądowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. badanie chorego metodą auskultacji
Wiktionary
rzecz. auskultacja ż., auskultant m., auskultator m.
czas. auskultować
Wiktionary
dawniej: auspicje (wróżenie, zwłaszcza z lotu ptaków)
SJP.pl
w starożytnym Rzymie: wróżenie, zwłaszcza z lotu ptaków; * we współczesnej polszczyźnie w połączeniu: pod (czyimiś) auspicjami - pod czyjąś opieką, kuratelą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) w starożytnym Rzymie: wróżenie z lotu ptaków
(1.2) dziś tylko we frazeologii
Wiktionary
IPA: awsˈpʲit͡sʲjɛ, AS: au̯spʹicʹi ̯e
Wiktionary
(1.1) wróżenie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. nagana
Wiktionary
[czytaj: oz-i] potocznie: owczarek australijski
SJP.pl
skrót od: austriacki
SJP.pl
skrót
(1.1) = austriacki
Wiktionary
[czytaj: Ostin] nazwisko
SJP.pl
składnik strukturalny stali i żeliw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) met. odmiana strukturalna stopów żelaza z węglem (stali i żeliw), polegająca na tym, że atomy węgla są rozpuszczone w żelazie o sieci krystalicznej typu regularnego ściennie centrowanego (FCC); roztwór stały węgla w żelazie γ (gamma)
Wiktionary
Austenit – składnik strukturalny stopów żelazo-węgiel, roztwór stały jednego lub więcej pierwiastków w Feγ. Jego nazwa pochodzi od nazwiska angielskiego metalurga Williama Ch. Robertsa-Austena (1843–1902).
Wikipedia
rzecz. austenityzowanie n.
Wiktionary
w metalurgii: nagrzewać stal w celu uzyskania struktury austenitu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) met. rodzaj obróbki cieplnej stopów żelaza z węglem polegający na ogrzewaniu stopu w celu uzyskania struktury austenitu;
Wiktionary
Austenityzowanie – nagrzewanie stali w celu uzyskania struktury austenitu. Najczęściej temperatura austenityzowania jest o 30–50 °C wyższa od formula_1 lub formula_2 W przypadku stali wysokostopowych (w szczególności szybkotnących) nagrzewa się do wyższych temperatur (nawet do 50–70 °C poniżej linii solidus co może być odpowiednikiem nawet 1250 °C) w celu rozpuszczenia w austenicie jak największej liczby węglików które zostaną wydzielone jako drobnodyspersyjne wydzielenia w przyszłym odpuszczaniu.
Wikipedia
(1.1) W czasie obróbki cieplnej stali wykonuje się następujące po sobie procesy austenityzowania i hartowania.
Wiktionary
rzecz. austenit mrz.
przym. austenityczny
czas. austenityzować
Wiktionary
(1.1) austenityzacja
Wiktionary
w metalurgii: nagrzewać stal w celu uzyskania struktury austenitu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitrzym. bóg wiatru południowego, utożsamiany z greckim Notosem;
Wiktionary
Auster (także Notus, łac. Auster, Notus, gr. Νότος Nótos) – w mitologii rzymskiej bóg i uosobienie wiatru południowego i południowej strony świata.
Uosabiał wilgotny, wiejący latem wiatr. Był utożsamiany z greckim Notosem.
Wikipedia
IPA: ˈawstɛr, AS: au̯ster
Wiktionary
przym. Austerowy
Wiktionary
(1.1) Notus, Notos
Wiktionary
przestarzale: zajazd, szynk, oberża; osteria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. karczma
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) (…) przy tym trakcie będzie austeria, gdzie warto by koniom wytchnąć, a samym się posilić.
Wiktionary
IPA: awˈstɛrʲja, AS: au̯sterʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. austernik m.
Wiktionary
[czytaj: AU-sterlic] obecnie Sławków, miasto w Czechach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Sławków w Czechach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: właściciel zajazdu, szynku, oberży; oberżysta
SJP.pl
[czytaj: OStin] marka samochodów i firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w południowej części Stanów Zjednoczonych, stolica stanu Teksas;
Wiktionary
Austin (wym. []) – miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Teksas oraz hrabstwa Travis (częściowo także w granicach sąsiednich hrabstw Williamson i Hays). Miasto położone jest w środkowo-wschodniej części stanu, nad rzeką Colorado. Czwarte pod względem zaludnienia miasto Teksasu, w 2023 roku zamieszkane przez 979 882 osób, obszar metropolitalny Austin–Round Rock–San Marcos liczył blisko 2,5 mln mieszkańców.
Wikipedia
skrót od: austriacki
SJP.pl
skrót od: australijski
SJP.pl
skrót
(1.1) = australijski
Wiktionary
część świata obejmująca Australię, Nową Zelandię i Melanezję (w tym Nową Gwineę oraz wiele mniejszych wysp w jej okolicach)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. region geograficzny obejmujący Australię, Nową Zelandię oraz wyspy położone w sąsiedztwie tych państw, zwłaszcza w zachodniej części Oceanii;
Wiktionary
Australazja – część świata rozciągająca się na przestrzeni ok. 70 mln km² morskiej półkuli globu (głównie Oceanu Spokojnego). Obszar obejmujący Australię, Nową Zelandię i Melanezję (w tym Nową Gwineę oraz wiele mniejszych wysp w jej okolicach, część z których położona jest we wschodniej części Indonezji). Nazwę utworzył Charles de Brosses w "Histoire des navigations aux terres australes" (1756).
Wikipedia
(1.1) Australazja jest domem dla wielu unikalnych gatunków roślin i zwierząt.
Wiktionary
1. najmniejszy ziemski kontynent, położony na półkulach wschodniej i południowej;
2. państwo na kontynencie australijskim ze stolicą w Canberze; Związek Australijski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. najmniejszy kontynent na Ziemi;
(1.2) geogr. polit. państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski;
Wiktionary
Australia, formalnie Wspólnota Australii, Związek Australijski ( Commonwealth of Australia) – państwo demokratyczne, położone na półkuli południowej, obejmujące kontynent Australia, wyspę Tasmanię i inne znacznie mniejsze wyspy na Oceanach Indyjskim i Spokojnym. Stolicą kraju jest Canberra, największym miastem jest Sydney.
Wikipedia
(1.1) Kiedyś nazywano Australię Nową Holandią.
(1.2) W Australii mieszka dużo Greków.
Wiktionary
IPA: awˈstralʲja, AS: au̯stralʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Australijczyk mos., Australijka ż., australijskość ż.
przym. australijski, australski, wewnątrzaustralijski
przysł. australijsko
Wiktionary
(1.1) hist. Nowa Holandia, Nowa Południowa Walia
(1.2) urz. ofic. Związek Australijski
Wiktionary
obywatel Australii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec, obywatel Australii
Wiktionary
(1.1) Australijczycy to nasi antypodzi, ponieważ mieszkają na przeciwnym krańcu Ziemi.
Wiktionary
IPA: ˌawstraˈlʲijt͡ʃɨk, AS: au̯stralʹii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Australia ż.
:: fż. Australijka ż.
przym. australijski
przysł. australijsko
Wiktionary
obywatelka Australii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka, obywatelka Australii
Wiktionary
IPA: ˌawstraˈlʲijka, AS: au̯stralʹii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Australia ż.
:: fm. Australijczyk mos.
przym. australijski
przysł. australijsko
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do państwa lub kontynentu Australia, kojarzony z Australią, jej cechami lub składnikami
Wiktionary
(1.1) Australijski rząd prosi aborygenów o wybaczenie.
Wiktionary
IPA: ˌawstraˈlʲijsʲci, AS: au̯stralʹii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. australijskość ż., Australia ż., Australijczyk mos., Australijka ż.
przym. australski
przysł. australijsko
Wiktionary
(1.1) daw. australski
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób australijski, po australijsku
Wiktionary
rzecz. Australia ż., Australijczyk mos., Australijka ż., australijskość ż.
przym. australijski
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. cecha tego, co australijskie; australijski charakter czegoś
Wiktionary
rzecz. Australia ż., Australijczyk mos., Australijka ż.
przym. australijski
przysł. australijsko
Wiktionary
rzadko: południowy
SJP.pl
przedstawiciel najstarszej i najbardziej prymitywnej z dotychczas znanych kopalnej grupy istot człowiekowatych, żyjący w okresie plejstocenu; do grupy australopiteków zalicza się parantropa, plezjantropa i zinjantropa (ziniantropa)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) paleoantrop. istota człowiekopodobna żyjąca ponad 3 mln lat temu;
Wiktionary
Au
Wikipedia
australijska rasa kur
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. australijski
Wiktionary
rzecz. Australia
przym. australijski
Wiktionary
część państwa Franków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna, w VI–VII w. stanowiąca północno-wschodnią część merowińskiego królestwa Franków;
Wiktionary
Austrazja – kraina historyczna, w VI–VII w. stanowiąca północno-wschodnią część merowińskiego Królestwa Franków. Obejmowała tereny nad Mozą, Mozelą i środkowym Renem, które obecnie leżą we wschodniej Francji, zachodnich Niemczech, Belgii i Holandii. Głównymi ośrodkami i siedzibami władców były Metz i Reims.
Wikipedia
(1.1) (…) stosunki demograficzne w merowińskiej Austrazji różniły się od stosunków panujących w królestwach Wizygotów i Burgundów.
Wiktionary
przym. austrazyjski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Austrazją, dotyczący Austrazji
Wiktionary
(1.1) Własne prawa zachowywali również obcoplemieńcy, którzy osiedlili się wśród austrazyjskich Franków.
Wiktionary
rzecz. Austrazja ż.
Wiktionary
państwo w Europie ze stolicą w Wiedniu; Republika Austrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Europie;
(1.2) kib. reprezentacja austriacka
Wiktionary
Austria ( Österreich, []), Republika Austrii (niem. Republik Österreich, []) – państwo śródlądowe położone w Europie Środkowej, federacja dziewięciu krajów związkowych ze stolicą w Wiedniu. Od 1995 Austria należy do Unii Europejskiej.
Wikipedia
(1.1) Austria jest krajem europejskim.
(1.2) Skończmy z teoretyzowaniem, z myśleniem, że Austria to będzie dla nas łatwiejszy rywal niż Holandia.
Wiktionary
IPA: ˈawstrʲja, AS: au̯strʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. austriackość ż., Austriak mos., Austriaczka ż.
przym. austriacki
przysł. austriacko
Wiktionary
(1.1) urz. ofic. Republika Austrii; gw. Górny Śląsk Austryjo; stpol. Rakuzy (Rakusy) / Rakuza
Wiktionary
→ Austria
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Austrii lub Austriaków
Wiktionary
(1.1) Wszyscy policjanci mówili biegle po niemiecku z austriackim akcentem.
Wiktionary
IPA: awstrʲˈjat͡sʲci, AS: au̯strʹi ̯acʹḱi
Wiktionary
rzecz. Austria ż., Austriak mos., Austriaczka ż., austriackość ż.
przysł. austriacko
Wiktionary
(1.1) daw. rakuski; gw. Śląsk Cieszyński austryjacki
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób austriacki, po austriacku
Wiktionary
(1.1) W spisie znalazły się austriacko brzmiące nazwiska.
Wiktionary
rzecz. Austria ż., Austriak mos., Austriaczka ż., austriackość ż.
przym. austriacki
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co austriackie; austriacki charakter czegoś
Wiktionary
(1.1) O austriackości miasta świadczy jego zabudowa.
Wiktionary
rzecz. Austria ż., Austriak mos., Austriaczka ż.
przym. austriacki
przysł. austriacko
Wiktionary
obywatelka Austrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka lub obywatelka Austrii
Wiktionary
(1.1) Wyszedł, ale zaraz przed budynkiem spotkał młodą Austriaczkę. Zaczepił ją, rozmawiali jak gdyby nigdy nic, chciał zaprosić ją na drinka.
Wiktionary
IPA: awstrʲˈjat͡ʃka, AS: au̯strʹi ̯ačka
Wiktionary
rzecz. Austria ż.
:: fm. Austriak mos.
przym. austriacki
przysł. austriacko
Wiktionary
(1.1) daw. Rakuszanka; gw. Górny Śląsk Austryjoczka
Wiktionary
obywatel Austrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec lub obywatel Austrii
Wiktionary
(1.1) Jego brat był Austriakiem.
Wiktionary
IPA: ˈawstrʲjak, AS: au̯strʹi ̯ak
Wiktionary
rzecz. Austria ż.
:: fż. Austriaczka ż.
przym. austriacki
przysł. austriacko
Wiktionary
(1.1) daw. Rakuszanin; gw. Górny Śląsk Austryjok
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Austro-Węgrami, dotyczący Austro-Węgier
Wiktionary
(1.1) Szujski rozumiał, że dualizm austro-węgierski ma trwały charakter i na niedający się przewidzieć okres, stanowić będzie fundament monarchii austro-węgierskiej.
Wiktionary
rzecz. Austro-Węgry lm nm., austro-węgierskość ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest austro-węgierskie; cecha tych, którzy są austro-węgierscy
Wiktionary
przym. austro-węgierski
przysł. austro-węgiersko
Wiktionary
europejskie państwo istniejące w latach 1867-1918
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. państwo w Europie od 1867 do 1918 r. pod panowaniem Habsburgów, ze stolicami w Wiedniu i Budapeszcie;
Wiktionary
Austro-Węgry ( Österreich-Ungarn), także monarchia austro-węgierska ( Österreichisch-Ungarische Monarchie, Osztrák-Magyar Monarchia) – historyczne państwo związkowe w Europie Środkowej. Austro-Węgry były wielonarodową monarchią konstytucyjną. Istniały 51 lat, od 1867 do rozpadu w październiku 1918 w konsekwencji I wojny światowej.
Wikipedia
(1.1) Austro-Węgry były rządzone przez Habsburgów.
Wiktionary
IPA: ˌawstrɔ‿ˈvɛ̃ŋɡrɨ, AS: au̯stro‿vẽŋgry
Wiktionary
przym. austro-węgierski
Wiktionary
(1.1) Monarchia Naddunajska; gw. Górny Śląsk Cysorstwo
Wiktionary
języki austroazjatyckie - języki starszej warstwy ludności Indochin, wykazujące związki z rodziną austronezyjską
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Azją Południowo-Wschodnią
Wiktionary
rzecz. Azja Południowo-Wschodnia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik austrofaszyzmu
Wiktionary
(1.1) Zazwyczaj podkreślają oni walkę austrofaszystów o niepodległość Austrii i przeciwko narodowym socjalistom.
Wiktionary
rzecz. austrofaszyzm m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. hist. austriacka odmiana faszyzmu;
Wiktionary
Austrofaszyzm – określenie używane często w stosunku do prawicowych i autorytarnych rządów mających miejsce w Austrii pomiędzy 1934 a 1938 rokiem. Bazowały one na rządzącej partii, Froncie Ojczyźnianym ("Vaterländische Front") i oddziałach paramilitarnych "Heimwehr". Liderem austrofaszyzmu był Engelbert Dollfuß, a po jego zabójstwie Kurt Schuschnigg. Obaj byli początkowo politykami Austriackiej Partii Chrześcijańsko-Społecznej (CS), która szybko weszła w skład nowego ruchu.
Wikipedia
(1.1) Austrofaszyzm nazywany jest czasem także faszyzmem imitacyjnym.
Wiktionary
rzecz. austrofaszysta m.
Wiktionary
miłośnik wszystkiego, co wiąże się z Austrią
SJP.pl
zafascynowanie tym, co austriackie; austrofilstwo
SJP.pl
zafascynowanie tym, co austriackie; austrofilia
SJP.pl
osoba mająca wrogi stosunek do wszystkiego, co austriackie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba mająca niechętny stosunek do wszystkiego co austriackie
Wiktionary
niechętny lub wrogi stosunek do wszystkiego, co austriackie
SJP.pl
język austronezyjski - język z rodziny języków malajsko-polinezyjskich, używany na wyspach Oceanu Spokojnego i Indyjskiego
SJP.pl
Austroslawizm − projekt wysunięty w połowie XIX wieku przez czeskich działaczy obozu narodowego (m.in. Františka Palackiego), oficjalnie przedstawiony w 1848 roku na Zjeździe Słowiańskim w Pradze, w którym wzięła udział duża liczba Polaków.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. austriacki
Wiktionary
(1.1) Na cybuchu fajczyska czynsto był wymalowany cysorz austryjacki.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Austria
Wiktionary
rzecz. Austryjok mos., Austryjoczka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Austriaczka
Wiktionary
rzecz. Austryjo ż.
:: fm. Austryjok mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Austriak
Wiktionary
rzecz. Austryjo ż.
:: fż. Austryjoczka ż.
Wiktionary
zaświadczenie o zatrudnieniu wydawane Polakom przez okupantów niemieckich; ausweis, Ausweis, Auswajs
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. ausweis.
Wiktionary
IPA: ˈawsfajs, AS: au̯sfai ̯s
Wiktionary
[czytaj: ałswajs] zaświadczenie o zatrudnieniu wydawane Polakom przez okupantów niemieckich; auswajs, Auswajs, Ausweis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. zaświadczenie o zatrudnieniu w okresie okupacji hitlerowskiej
Wiktionary
potrawa z ryby lub mięsa w galarecie; tymbalik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. potrawa z mięsa, warzyw lub ryby w galarecie – z żelatyny lub na bazie wywaru z kości; Gloger.
Wiktionary
(1.1) Na przyjęciu podano indyka w auszpiku.
Wiktionary
IPA: ˈawʃpʲik, AS: au̯špʹik
Wiktionary
(1.1) galareta, tymbalik; reg. pozn. galart, trzęsionka; łódź|drygle.; żart. meduza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. ałsztojer.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. wyciąg, wykaz, spis, rejestr
Wiktionary
[czytaj: ałt] out;
1. sytuacja, gdy piłka znajdzie się poza linią ograniczającą boisko, kort;
2. wprowadzenie piłki do gry spoza linii bocznej (np. w piłce nożnej);
3. obszar poza linią boiska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. sytuacja w niektórych grach, gdy piłka wypadnie poza obręb boiska; obszar poza boiskiem;
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) lm. D. zob. auto.
Wiktionary
Aut (ang. "out") – w grach sportowych opuszczenie, np. przez piłkę, regulaminowego pola gry. W części dyscyplin za przerwanie gry odpowiedzialny jest zawodnik, który ostatni raz dotknął piłki. Piłka po aucie staje się martwa. Aut w piłce siatkowej i tenisie karany jest przegraniem akcji, a w piłce nożnej i koszykówce oddaniem piłki przeciwnikom do wyprowadzenia.
Wikipedia
(1.1) Sędzia odgwizdał aut.
Wiktionary
IPA: awt, AS: au̯t
Wiktionary
przym. autowy
rzecz. aucik mrz., outing mrz.
Wiktionary
dewiacja seksualna polegająca na podniecaniu się podczas publicznego współżycia seksualnego
SJP.pl
Au
Wikipedia
osoba sprawująca nieograniczoną władzę; autokrata (częściej), autokrator, samowładca, jedynowładca
SJP.pl
rzadko: system władzy państwowej, w którym nieograniczona władza należy do jednego człowieka i jest sprawowana poza jakąkolwiek kontrolą społeczną; jedynowładztwo, samowładztwo, absolutyzm, autokratyzm, autokracja
SJP.pl
Autarchia – forma rządów polegających na rządach absolutnych, despotycznych, gdzie władza najwyższa należy wyłącznie do jednej osoby, która zarządza wszystkim zgodnie z własnym uznaniem. Władza ta nie jest kontrolowana przez żadne instytucje zewnętrzne, dokumenty itp. Władza ta ma wszystkie prawa tzn. sama kontroluje wszystkie czynności w państwie, mianuje urzędników, stanowi prawo itp.
Wikipedia
autarkizm;
1. doktryna według której cnota sama wystarcza do szczęścia;
2. samowystarczalność gospodarcza państwa, odcięcie się od związków gospodarczych z resztą państw, likwidacja wymiany międzynarodowej, często jako wynik wojen lub izolacji państwa z przyczyn politycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. gospodarcza samowystarczalność;
(1.2) ekon. polityka dążąca do osiągnięcia gospodarczej samowystarczalności
(1.3) socjol. realizowanie przez jakąś grupę społeczną swoich celów w niezależności i izolacji od innych grup
(1.4) filoz. wyznawany przez stoików pogląd, według którego do osiągnięcia szczęścia wystarczy sama cnota;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: awˈtarʲca, AS: au̯tarʹḱa
Wiktionary
rzecz. autarkizm m., autarkista m., autarkistka ż.
przym. autarkiczny
Wiktionary
(1.1-3) autarkizm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest autarkiczne
Wiktionary
przym. autarkiczny
przysł. autarkicznie
rzecz. autarkizm mrz.
Wiktionary
związany z autarkią, mający cechy autarkii (np. systemy autarkiczne, autarkiczna gospodarka)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) gospodarczo samowystarczalny
Wiktionary
IPA: ˌawtarʲˈcit͡ʃnɨ, AS: au̯tarʹḱičny
Wiktionary
rzecz. autarkiczność ż., autarkia ż., autarkizm m.
przysł. autarkicznie
Wiktionary
autarkia;
1. doktryna według której cnota sama wystarcza do szczęścia;
2. samowystarczalność gospodarcza państwa, odcięcie się od związków gospodarczych z resztą państw, likwidacja wymiany międzynarodowej, często jako wynik wojen lub izolacji państwa z przyczyn politycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. autarkia.
Wiktionary
rzecz. autarkia ż., autarkiczność ż.
przym. autarkiczny
Wiktionary
(1.1) autarkia
Wiktionary
zdrobnienie od: auto
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: auto
(1.2) małe auto
Wiktionary
rzecz. auto n., autko n.
Wiktionary
(1.1) autko
Wiktionary
dział ekologii, ekologia fizjologiczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekol. dział ekologii, zajmujący się badaniem wzajemnego oddziaływania środowiska abiotycznego na poszczególne organizmy, i odwrotnie
Wiktionary
Au
Wikipedia
przym. autekologiczny
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) N. lp. od: auto
Wiktionary
IPA: ˈawtɛ̃m, AS: au̯tẽm
Wiktionary
1. prawdziwy, rzeczywisty (np. autentyczne postacie, autentyczne trudności);
2. będący oryginałem (np. autentyczny dokument, autentyczne nagrania)
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób autentyczny, prawdziwy, szczery, zgodny z rzeczywistością
Wiktionary
(1.1) Tamte słowa były wtedy jak najbardziej na miejscu i brzmiały autentycznie.
Wiktionary
IPA: ˌawtɛ̃nˈtɨt͡ʃʲɲɛ, AS: au̯tẽntyčʹńe
Wiktionary
rzecz. autentyka ż., autentyk m., autentyzm m., autentyczność ż.
przym. autentyczny
Wiktionary
(1.1) naprawdę, szczerze, prawdziwie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: autentycznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: autentyczny; bardziej autentyczny
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co autentyczne, prawdziwe, pozbawione sztuczności, fałszu
Wiktionary
IPA: ˌawtɛ̃nˈtɨt͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: au̯tẽntyčność
Wiktionary
rzecz. autentyk m., autentyzm m., autentyka ż.
przym. autentyczny
przysł. autentycznie
Wiktionary
(1.1) prawdziwość, szczerość
Wiktionary
1. prawdziwy, rzeczywisty (np. autentyczne postacie, autentyczne trudności);
2. będący oryginałem (np. autentyczny dokument, autentyczne nagrania)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który jest prawdziwy, zgodny z rzeczywistością
(1.2) niebędący kopią, falsyfikatem ani przeróbką
Wiktionary
(1.1) Zachował się autentyczny układ warstwowy przedmiotu.
(1.2) Twoja żona to autentyczny Baran: uparta i impulsywna.
Wiktionary
IPA: ˌawtɛ̃nˈtɨt͡ʃnɨ, AS: au̯tẽntyčny
Wiktionary
rzecz. autentyk mrz., autentyka, autentyczność ż., autentyzm mrz.
przysł. autentycznie
Wiktionary
(1.1) faktyczny, prawdziwy, realny, rzeczywisty, właściwy
(1.2) oryginalny, prawdziwy
Wiktionary
coś będące oryginałem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) coś, co jest autentyczne
Wiktionary
Autentyk – pierwszy wspólny album polskich raperów Pelsona i Vienia – członków zespołu hip-hopowego Molesta Ewenement. Został wydany 31 sierpnia 2002 roku nakładem wytwórni Pomaton EMI. Gościnnie wystąpili m.in. Pono, Sokół, Wilku, Tomasz Lipiński czy Frenchman – były członek grupy muzycznej Jamal.
Wikipedia
rzecz. autentyzm mrz., autentyczność ż., autentyka ż.
przysł. autentycznie
przym. autentyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgodność z rzeczywistością, prawdziwość
Wiktionary
rzecz. autentyczność ż., autentyzm m., autentyk m.
przysł. autentycznie
przym. autentyczny
Wiktionary
proces sprawdzania, czy dana osoba lub urządzenie jest tym, za kogo się podaje; uwierzytelnianie
SJP.pl
artysta wiernie odzwierciedlający w swych dziełach rzeczywistość, kopiujący rzeczywistość
SJP.pl
1. przedstawienie czegoś w sztuce w sposób prawdziwy, wierny rzeczywistości;
2. kierunek w polskiej poezji międzywojnia kładący nacisk na ukazywanie własnych przeżyć poety, swego środowiska społecznego itd.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) cecha rzeczy autentycznej
(1.2) szczerość osoby
(1.3) film. liter. prawdziwość rzeczy, osób przedstawionych w dziele
(1.4) liter. kierunek poetycki w polskiej literaturze okresu międzywojnia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. autentyk mrz., autentyczność ż., autentyka ż.
przym. autentyczny
przysł. autentycznie
Wiktionary
(1.1) autentyczność, prawdziwość
(1.2) autentyczność, prawdziwość, szczerość
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. tworzenie interfejsów płyt w formatach DVD, miniDVD, VCD, blu-ray pozwalających użytkownikowi na nawigację po zawartości płyty
Wiktionary
(1.1) Od wielu lat wykonujemy authoringi wszystkich rodzajów nośników z najwyższą możliwą jakością i precyzją.
Wiktionary
małe auto
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: auto
(1.2) auto-zabawka
Wiktionary
(1.1) Staszek pieści to swoje autko bardziej niż żonę.
(1.2) Niech mama już mu nie kupuje autek, bo nie ma gdzie tego trzymać.
Wiktionary
rzecz. auto n., auteczko n.
Wiktionary
(1.1) auteczko
(1.2) samochodzik
Wiktionary
[czytaj: ałto] samochód, zwłaszcza osobowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mot. pojazd mechaniczny, wyposażony w co najmniej 4 koła, poruszający się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;
Wiktionary
(1.1) A mój tata ma lepsze auto niż twój!
Wiktionary
IPA: ˈawtɔ, AS: au̯to
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. auteczko n., autko n.
temsłow. auto-
Wiktionary
(1.1) samochód, wóz, przest. automobil, pot. bryka, fura
Wiktionary
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych dotyczący wykonawcy czynności
(1.2) pierwszy człon wyrazów złożonych dotyczący samochodu, motoryzacji
(1.3) pierwszy człon wyrazów złożonych dotyczący automatu
Wiktionary
IPA: ˈawtɔ, AS: au̯to
Wiktionary
rzecz. auto n.
Wiktionary
[czytaj: autokasko] ubezpieczenie samochodu od nieszczęśliwych zdarzeń, np. wypadków, kradzieży; autocasco
SJP.pl
[czytaj: ałtoditejling] dokładne czyszczenie, odnowienie i konserwacja samochodu; detailing, auto detailing, autodetailing, cardetailing, car-detailing, car detailing
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) muz. techn. automatyczna korekta tonacji;
Wiktionary
Au
Wikipedia
(1.1) war. autotune
Wiktionary
samouwielbienie, niezwykle dobra samoocena
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
urządzenie montowane w samochodzie, mające zapobiec jego kradzieży lub przynajmniej sygnalizować (światłem, rzadziej dźwiękiem) próbę włamania
SJP.pl
Au
Wikipedia
alergiczna reakcja organizmu na własne antygeny, skierowana przeciw własnym tkankom; autoagresja, autoimmunizacja
SJP.pl
analiza własnych postaw, zachowań, własnej psychiki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rozpatrywanie swoich czynów i przeżyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. słowo posiadające dwa sprzeczne znaczenia, będące własnym przeciwieństwem
Wiktionary
(1.1) kontranim, słowo Janus
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. autostrada
(1.2) pot. autostrada, zwłaszcza niemiecka
Wiktionary
(1.1) Jo jak ino widza autobana zarozki mom rajzyfiber.
Wiktionary
autogiełda;
1. zorganizowana bezpośrednia sprzedaż samochodów przez właścicieli;
2. miejsce, w którym odbywa się sprzedaż samochodów
SJP.pl
potocznie: bieżnik opony samochodu
SJP.pl
autor własnej biografii; autobiografista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba będąca autorem własnej biografii
Wiktionary
(1.1) Pozostawmy to mądrości biografów — łącznie z autobiografem, samym poetą.
Wiktionary
rzecz. autobiografia ż., autobiografizm mrz., autobiografizowanie n., autobiograficzność ż.
:: fż. autobiografka ż.
czas. autobiografizować ndk.
przym. autobiograficzny, biograficzny
przysł. autobiograficznie
Wiktionary
opis własnego życia w formie literackiej lub filmowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) własnoręcznie napisany swój życiorys;
Wiktionary
Autobiografia (gr. "autós" „sam” + "bíos" „życie” + "gráphō" „piszę”) – utwór piśmienniczy, którego tematem jest własne życie autora, jego koleje losów i czyny, zdarzenia, których był świadkiem, doświadczenia, które nabywał, ewolucja zapatrywań i postawy wobec świata. Innymi słowy: biografia jakiejś osoby (całościowa lub fragmentaryczna) przez nią samą napisana.
Wikipedia
(1.1) Polityk rozważał napisanie autobiografii.
Wiktionary
IPA: ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja, AS: au̯tobʹi ̯ografʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. autobiografizm mrz., autobiograficzność ż., autobiograf mos., autobiografizowanie n., autobiografka ż.
czas. autobiografizować ndk.
przym. autobiograficzny, biograficzny
przysł. autobiograficznie
Wiktionary
(1.1) pamiętnik
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób autobiograficzny
Wiktionary
rzecz. autobiograf mos., autobiografka ż., autobiografia ż., autobiografizm mrz., autobiografizowanie n., autobiograficzność ż.
czas. autobiografizować ndk.
przym. autobiograficzny, biograficzny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. cecha dzieła opartego na wątkach autobiograficznych
Wiktionary
(1.1) Mamy tu zapewne przejaw działania swoistej mitologii dokumentu, gdzie np. autobiograficzność uznawana jest za najwyższe kryterium prawdy i autentyzmu.
Wiktionary
rzecz. autobiograf mos., autobiografka ż., autobiografia ż., autobiografizm mrz., autobiografizowanie n.
czas. autobiografizować ndk.
przym. autobiograficzny, biograficzny
przysł. autobiograficznie
Wiktionary
dotyczący autobiografii, będący autobiografią (np. autobiograficzny wątek, film autobiograficzny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający charakter autobiografii, taki w którym autor nawiązuje do wydarzeń ze swego życia
Wiktionary
(1.1) W twórczości autobiograficznej tego pisarza można było dostrzec pewien ekshibicjonizm.
Wiktionary
rzecz. autobiografizm mrz., autobiograficzność ż., autobiografka ż., autobiografia ż., autobiograf m., autobiografizowanie n.
przysł. autobiograficznie
przym. biograficzny
czas. autobiografizować
Wiktionary
autor własnej biografii; autobiograf
SJP.pl
tendencja, polegająca na włączaniu przez pisarza w materię utworu własnych doświadczeń i przeżyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. skłonność do wykorzystywania wątków autobiograficznych
Wiktionary
Autobiografizm – postawa, dzięki której doświadczenia i przeżycia pisarza zostają wykorzystane i dochodzą do głosu w jego twórczości; skłonność do czerpania tematu literackiego z faktów z własnego życia autora, z własnych przeżyć, pisanie o sobie i o swoim życiu.
Wikipedia
(1.1) Sam Iwaszkiewicz wszystkie te odmiany autobiografizmu odnalazł w baśniach Andersena, o czym szerzej pisał we wstępie do ich polskiego wydania w 1956 roku.
Wiktionary
rzecz. autobiograf mos., autobiografka ż., autobiografia ż., autobiografizowanie n., autobiograficzność ż.
czas. autobiografizować ndk.
przym. autobiograficzny, biograficzny
przysł. autobiograficznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) liter. poruszanie w utworze literackim wątków autobiograficznych
Wiktionary
rzecz. autobiografizm mrz., autobiograficzność ż., autobiografka ż., autobiograf mos., autobiografia ż.
czas. autobiografizować
przym. autobiograficzny
przysł. autobiograficznie
Wiktionary
wplatać autobiografię w wątek literacki
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) rzad. liter. wplatać wątek autobiograficzny
(1.2) rzad. opisywać własne życie
Wiktionary
rzecz. autobiograf mos., autobiografka ż., autobiografia ż., autobiografizm mrz., autobiografizowanie n., autobiograficzność ż.
przym. autobiograficzny, biograficzny
przysł. autobiograficznie
Wiktionary
autorka autobiografii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta będąca autorem własnej biografii
Wiktionary
(1.1) Często tak postępowały autobiografki z XIX i wcześniejszych wieków.
Wiktionary
rzecz. autobiografia ż., autobiografizm mrz., autobiografizowanie n., autobiograficzność ż.
:: fm. autobiograf mos.
czas. autobiografizować ndk.
przym. autobiograficzny, biograficzny
przysł. autobiograficznie
Wiktionary
potocznie: biznes samochodowy
SJP.pl
blokada w samochodzie uniemożliwiająca nietrzeźwemu kierowcy rozpoczęcie jazdy; blokada alkoholowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fot. funkcja niektórych aparatów fotograficznych polegająca na wykonaniu kilku zdjęć tego samego kadru z lekko zmienionymi parametrami ekspozycji – od niedoświetlenia do prześwietlenia;
Wiktionary
Au
Wikipedia
(1.1) Większość zaawansowanych aparatów fotograficznych – tak cyfrowych, jak i analogowych – wyposażona jest w funkcję autobracketingu.
(1.1) Wiadomo, że aby składać zdjęcia HDR, robimy zdjęcia z autobracketingiem i to najlepiej ze statywu.
Wiktionary
(1.1) AEB
Wiktionary
potocznie: miejsce postoju samochodu, w którym uprawia się seks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. miejsce, gdzie parkuje się samochody w celu uprawiania w nich seksu
Wiktionary
(1.1) Ten parking to istny autoburdel, zajeżdżają super brykami i wiadomo, co tam robią.
Wiktionary
IPA: ˌawtɔˈburdɛl, AS: au̯toburdel
Wiktionary
duży pojazd przeznaczony do przewożenia kilkudziesięciu osób, służący do komunikacji miejskiej lub międzymiastowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) transp. mot. duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym;
(1.2) gw. więzienna dużych rozmiarów paczka herbaty
Wiktionary
Autobus – pojazd samochodowy przeznaczony do przewozu większej liczby pasażerów.
Według ustawy – Prawo o ruchu drogowym pojazd ten przystosowany jest do przewozu więcej niż 9 osób (w tym kierowcy). Według definicji Europejskiej Komisji Gospodarczej, Eurostatu i Międzynarodowego Forum Transportu jest to pasażerski mechaniczny pojazd drogowy przeznaczony do przewozu więcej niż 24 osób (wliczając kierowcę) i posiadający zarówno miejsca siedzące, jak i stojące.
Wikipedia
(1.1) Do pracy najczęściej jeżdżę autobusem linii 135.
Wiktionary
IPA: awˈtɔbus, AS: au̯tobus
Wiktionary
rzecz. autobusiarz m.
:: zdrobn. autobusik m.
przym. autobusowy
Wiktionary
(1.2) gw. więzienna przegub, przegubowiec
Wiktionary
zdrobnienie od: autobus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od autobus
Wiktionary
(1.1) To nie autobus, lecz tylko mały autobusik.
Wiktionary
rzecz. autobus m., busik mrz.
przym. autobusowy
Wiktionary
związany z autobusem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do autobusu, związany z autobusem
Wiktionary
(1.1) Komunikacja autobusowa w Polsce jest dość dobrze rozwinięta.
Wiktionary
IPA: ˌawtɔbuˈsɔvɨ, AS: au̯tobusovy
Wiktionary
rzecz. autobus m., autobusik m., autobusiarz m., busik mrz.
Wiktionary
[czytaj: ałtoKAD] programem wykorzystywany do dwuwymiarowego i trójwymiarowego komputerowego wspomagania projektowania; AutoCad
SJP.pl
AutoCAD – program tworzony i rozpowszechniany przez przedsiębiorstwo Autodesk, wykorzystywany do dwuwymiarowego (2D) i trójwymiarowego (3D) komputerowego wspomagania projektowania (CAD). Specjalizowane wersje AutoCAD-a (np. AutoCAD Mechanical) umożliwiają również wykonywanie grafiki inżynierskiej 2,5D, metodą FBM.
Wikipedia
[czytaj: ałtokemping] kemping służący zmotoryzowanym turystom, z miejscami na samochody z przyczepą; autokemping
SJP.pl
[czytaj: autokasko] ubezpieczenie samochodu od nieszczęśliwych zdarzeń, np. wypadków, kradzieży; auto-casco
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mot. dobrowolne ubezpieczenie samochodu, chroniące właściciela auta przed kosztami szkód w jego własnym pojeździe, niezależnie od tego, kto jest winny
Wiktionary
(1.1) skr. AC
Wiktionary
niezależność kościoła prawosławnego od zwierzchnictwa zagranicznych władz duchownych; autokefalia
SJP.pl
cenzura własnych tekstów, programów itp., często jako efekt dojścia do wniosku, że te teksty, programy są zbyt odważne, obrazoburcze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kontrolowanie własnych wypowiedzi, publikacji, programów itp. pod względem politycznym lub obyczajowym
Wiktionary
Autocenzura (także samocenzura) – proces świadomego korygowania własnej twórczości z treści uznawanych za kontrowersyjne, obsceniczne czy wulgarne, lub nieuświadomionego dopasowania swojej twórczości do obowiązującego kanonu społecznego, konwenansu lub światopoglądu.
Wikipedia
(1.1) Artysta dokonał autocenzury swojej dawnego arcydzieła.
Wiktionary
IPA: ˌawtɔt͡sɛ̃w̃ˈzura, AS: au̯tocẽũ̯zura
Wiktionary
rzecz. autocenzurowanie n.
czas. autocenzurować się
Wiktionary
powstrzymywać się od publicznego wyrażania własnych opinii, twórczości lub informacji w obawie przed negatywnymi konsekwencjami
SJP.pl
prezentacja własnego dorobku życiowego, osiągnięć lub życiorysu
SJP.pl
sposób rozsiewania diaspor (np. nasion, zarodników) za pomocą mechanizmów wewnętrznych rośliny, bez udziału czynników zewnętrznych; samosiewność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. samoczynne rozsiewanie diaspor przez roślinę;
Wiktionary
Autochoria (samosiewność) – proces samoczynnego rozsiewania diaspor przez roślinę, przy wykorzystaniu własnych sił i mechanizmów rośliny macierzystej. Oddalenie się diaspor od rośliny macierzystej jest stosunkowo niewielkie, autochoria ma więc znaczenie głównie jako czynnik zwiększający zagęszczenie populacji w danym biotopie. Czasem diaspora, przenoszona niedaleko od rośliny macierzystej, trafia na inny czynnik transportujący ją dalej – jest to kombinowany sposób rozsiewania.
Wikipedia
(1.1) Oddalenie się diaspor od rośliny macierzystej jest stosunkowo niewielkie, autochoria ma więc znaczenie głównie jako czynnik zwiększający zagęszczenie populacji w danym biotopie.
Wiktionary
przym. autochoryczny
przysł. autochorycznie
Wiktionary
(1.1) samosiewność
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) bot. na sposób autochoryczny
Wiktionary
rzecz. autochoria ż.
przym. autochoryczny
Wiktionary
(1.1) war. samosiewnie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do autochorii, związany z autochorią
Wiktionary
(1.1) Analogicznie jak to jest w przypadku nasion, wyróżnia się diaspory rozprzestrzeniające się samoczynnie (autochoryczne), jak i rozsiewane biernie (allochoryczne).
Wiktionary
rzecz. autochoria ż.
przysł. autochorycznie
Wiktionary
proces otrzymywania fotografii barwnych na płytach szklanych w postaci diapozytywów; autochrome
SJP.pl
Autochrom lub autochrome (szklane kolorowe płyty światłoczułe) – proces otrzymywania fotografii barwnych na płytach szklanych w postaci diapozytywów. Pionierem techniki autochromowej był XIX-wieczny fotograf Louis Ducos du Hauron z Francji, a jego wynalazek wprowadzili do produkcji w roku 1907 bracia Lumière.
Wikipedia
w poligrafii: sposób drukowania polegający na połączeniu druku zwykłego i barwnej litografii, np. druk pocztówek kolorowych
SJP.pl
chromosom niebędący chromosomem płci; autosom
SJP.pl
rdzenny mieszkaniec danego obszaru; tubylec, tuziemiec, aborygen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rdzenny mieszkaniec jakiegoś terytorium
Wiktionary
Au
Wikipedia
(1.1) Przybyli z głębi kraju edukatorzy czechizowali autochtonów.
(1.1) Na święta zostają w Warszawie głównie autochtoni.
Wiktionary
rzecz. autochtonizm m.
:: fż. autochtonka ż.
przym. autochtoniczny, autochtoński
przysł. autochtonicznie
Wiktionary
(1.1) aborygen, krajowiec, tubylec, tuziemiec
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób autochtoński, po autochtońsku
Wiktionary
(1.1) Podano potrawy z warzyw i mięsa kangurzego o autochtonicznie brzmiących nazwach.
Wiktionary
rzecz. autochton mos., autochtonizm mrz., autochtonka ż.
przym. autochtoniczny, autochtoński
Wiktionary
1. dotyczący lub złożony z rdzennych mieszkańców danego obszaru;
2. skała autochtoniczna - masa skalna, która pomimo ruchów górotwórczych pozostała w miejscu powstania;
3. organizm autochtoniczny - zwierzę lub roślina pochodzące z tego miejsca, na którym występuje
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z autochtonami, dotyczący autochtonów
Wiktionary
(1.1) Ziemie na wschód od rzeki należały do autochtonicznych Australijczyków.
Wiktionary
rzecz. autochton mos., autochtonizm mrz., autochtonka ż.
przym. autochtoński
przysł. autochtonicznie
Wiktionary
(1.1) autochtoński, rdzenny, tubylczy
Wiktionary
1. należenie do rdzennej ludności danego obszaru;
2. cecha czegoś pochodzącego z tego samego obszaru, na którym aktualnie występuje;
3. cecha mas skalnych, które pozostają na tym samym miejscu podczas ruchów górotwórczych
SJP.pl
rdzenna mieszkanka danego obszaru; aborygenka, tuziemka, tubylka, tubylczyni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rdzenna mieszkanka jakiegoś terytorium
Wiktionary
rzecz. autochtonizm m.
:: fm. autochton mos.
przym. autochtoniczny, autochtoński
przysł. autochtonicznie
Wiktionary
(1.1) aborygenka, tubylka, tuziemka
Wiktionary
związany z autochtonem, autochtonami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z autochtonami, dotyczący autochtonów
Wiktionary
(1.1) W muzeum prezentowano autochtońskie narzędzia rolnicze.
Wiktionary
rzecz. autochton mos., autochtonizm mrz., autochtonka ż.
przym. autochtoniczny
przysł. autochtonicznie
Wiktionary
(1.1) autochtoniczny, rdzenny, tubylczy
Wiktionary
[czytaj: ałtoKROS lub ałTOkros] wyścig samochodowy w trudnych warunkach terenowych z naturalnymi przeszkodami; autokros
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. mot. rower z przyczepnym silnikiem niewielkiej mocy
(1.2) daw. mot. motocykl
Wiktionary
cytat z własnej wypowiedzi cytującego
SJP.pl
funkcja automatycznego czyszczenia urządzenia
SJP.pl
potocznie: części do samochodów
SJP.pl
[czytaj: autodaFE]
1. publiczne wykonywanie wyroków śmierci przez inkwizytorów pod koniec XV wieku, głównie w Hiszpanii i Portugalii;
2. palenie pism uznawanych za heretyckie;
3. przenośnie: publiczne wyznane winy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. wprowadzone przez inkwizycję publiczne wyznanie lub zaparcie się wiary przez oskarżonego o herezję;
(1.2) hist. publiczne wykonanie kary śmierci za herezję, najczęściej przez spalenie na stosie
(1.3) hist. palenie ksiąg uznanych za heretyckie
(1.4) przen. publiczne napiętnowanie kogoś; też: publiczne pokajanie się lub wyznanie czegoś
(1.5) książk. przen. samobójstwo poprzez spalenie się żywcem
Wiktionary
(1.2) Więzienie, skazanie na galery, utrata mienia - kary te stosowano nagminnie wobec wszystkich klientów inkwizycji, z wyjątkiem czarownic: te czekało zawsze autodafe, czyli spalenie żywcem.
Wiktionary
IPA: ˌawtɔdaˈfɛ, AS: au̯todafe
Wiktionary
(1.5) samospalenie
Wiktionary
niszczenie siebie samego (pod względem fizycznym, psychicznym itd.)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) działanie prowadzące do własnego zniszczenia, osłabienia lub poważnego pogorszenia własnej sytuacji
Wiktionary
(1.1) Konflikt wewnętrzny doprowadził organizację do autodestrukcji.
Wiktionary
przym. autodestrukcyjny
Wiktionary
przymiotnik od: autodestrukcja (np. autodestrukcyjne tendencje, autodestrukcyjne przejawy)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) niszczący samego siebie
Wiktionary
rzecz. autodestrukcja ż.
Wiktionary
(1.1) samoniszczący, samoniszczycielski
Wiktionary
cecha osób dobrowolnie podejmujących działania, które zagrażają swojemu życiu lub zdrowiu; autodestrukcyjność
SJP.pl
podejmujący działania, które zagrażają swojemu życiu lub zdrowiu; autodestrukcyjny
SJP.pl
[czytaj: ałtoditejler] osoba zawodowo odnawiająca samochody; autodetailingowiec, detailer, detailingowiec
SJP.pl
[czytaj: ałtoditejling] dokładne czyszczenie, odnowienie i konserwacja samochodu; detailing, auto detailing, auto-detailing, cardetailing, car-detailing, car detailing
SJP.pl
teoria biologiczna głosząca, że organizm sam w sobie zawiera przyczyny swych funkcji i swej budowy
SJP.pl
samodzielne wykrywanie i rozpoznawanie usterek, problemów lub nieprawidłowości we własnym działaniu
SJP.pl
samodzielne rozpoznanie u siebie choroby, problemu lub innego stanu; samodiagnoza
SJP.pl
strażacka drabina na podwoziu samochodowym
SJP.pl
drezyna z silnikiem spalinowym
SJP.pl
1. specjalny tor wyścigowy dla samochodów;
2. plac przeznaczony do postoju samochodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. wyścigowy tor samochodowy
(1.2) mot. plac ćwiczeń dla kierowców
Wiktionary
(1.1) Na tym autodromie rozbił się mój kumpel.
Wiktionary
inaczej: samouk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. pedag. inaczej: samouk
Wiktionary
(1.1) Osoba samodzielnie kształcąca się nazywana jest naukowo autodydaktą.
Wiktionary
IPA: ˌawtɔdɨˈdakta, AS: au̯todydakta
Wiktionary
rzecz. autodydaktyka ż., dydaktyka ż.
przym. autodydaktyczny, dydaktyczny
przysł. autodydaktycznie, dydaktycznie
Wiktionary
→ autodydaktyzm; samokształceniowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. pedag. związany z autodydaktyką lub autodydaktą
Wiktionary
IPA: ˌawtɔdɨdakˈtɨt͡ʃnɨ, AS: au̯todydaktyčny
Wiktionary
rzecz. autodydakta m., autodydaktyka ż.
Wiktionary
(1.1) samokształceniowy
Wiktionary
dawniej: samouctwo, samokształcenie; autodydaktyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. pedag. inaczej: samokształcenie
Wiktionary
IPA: ˌawtɔdɨˈdaktɨka, AS: au̯todydaktyka
Wiktionary
rzecz. autodydakta m.
przym. autodydaktyczny
Wiktionary
dawniej: samouctwo, samokształcenie; autodydaktyka
SJP.pl
dyfuzja z udziałem wyłącznie cząstek jednej substancji
SJP.pl
rodzaj dyktanda utrwalającego, ćwiczenie pośrednie pomiędzy przepisywaniem a pisaniem na podstawie pamięci wzrokowej
SJP.pl
umiejętność wpływu na własny rozwój, przejmowanie zadania rozwijania i kształtowania kwalifikacji we własnym zakresie; samokształcenie, samowychowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) samowychowanie
Wiktionary
dział ekologii zajmujący się fizjologią i zachowaniem się organizmów w ich naturalnym środowisku
SJP.pl
wyrażenie własnego zdania czy uczuć
SJP.pl
związany z autoerotyzmem (np. autoerotyczne zainteresowanie własnym ciałem)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) seks. charkteryzujący się autoerotyzmem, świadczący o wzmożonym zainteresowaniu swoim ciałem, które prowadzi do masturbacji
Wiktionary
rzecz. autoerotyzm m.
Wiktionary
zachowania seksualne realizowane w pojedynkę; autoerotyzm
SJP.pl
1. zainteresowanie własnym ciałem, o zabarwieniu erotycznym, prowadzące do realizacji różnego rodzaju zachowań seksualnych w pojedynkę; narcyzm;
2. masturbacja, samogwałt, onanizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) seks. wzmożone zainteresowanie swoim ciałem, które prowadzi do masturbacji
Wiktionary
Autoerotyzm (autoerotyka) – różnego rodzaju zachowania seksualne realizowane w pojedynkę (w tym pieszczoty) przynoszące satysfakcję seksualną. Często kojarzone jedynie z onanizmem, a mogące mieć szerszy zakres. Pojęciowo bliższe erotyce.
Wikipedia
rzecz. Eros mzw./mos./mrz., autoerotyka ż.
przym. autoerotyczny
Wiktionary
(1.1) autoerotyka
Wiktionary
badanie własnych doświadczeń w kontekście kultury
SJP.pl
Au
Wikipedia
samobójstwo osoby nieuleczalnie chorej i pragnącej śmierci
SJP.pl
samodzielna ocena własnych działań, wyników lub kompetencji; samoocena
SJP.pl
trawienie przez komórkę niektórych własnych elementów jej struktury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. proces usuwania z komórki zbędnych elementów poprzez ich degradację;
Wiktionary
Autofagia (z gr. αυτός (autós) – sam i gr. φαγειν (fagein) – jeść, zjadać; tłumaczone jako "samozjadanie", ang. "self-eating"), inaczej autofagocytoza – biologiczny proces kataboliczny polegający na kontrolowanym rozkładzie przez komórkę cząsteczek chemicznych, fragmentów komórki i organelli komórkowych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) technika masturbacyjna polegająca na oralnym pobudzaniu przez mężczyznę swojego własnego prącia;
Wiktionary
Autofellatio – forma masturbacji polegająca na oralnej stymulacji własnego penisa. Tylko niewielka liczba mężczyzn jest w stanie wykonać fellatio na sobie, ze względu na wymaganą elastyczność.
Wikipedia
rzecz. fellatio n.
Wiktionary
gatunek łączący autobiografię z fikcją literacką
SJP.pl
osoba o wygórowanym mniemaniu o sobie; samolub
SJP.pl
zachwyt nad sobą, uwielbienie samego siebie; samouwielbienie, narcyzm
SJP.pl
chorobliwy lęk przed samotnością, byciem odizolowanym; monofobia
SJP.pl
Autofobia, monofobia, eremofobia – chorobliwy lęk przed samotnością lub byciem odizolowanym albo doświadczaniem egotyzmu. Chorzy nie zawsze są fizycznie sami, ale wierzą, że są ignorowani, niekochani lub nie ma w ich otoczeniu ludzi, których lubią (przyjaciół, rzadziej rodziny, gdyż związek chorego z rodziną jest stały i zazwyczaj częstszy niż z innymi grupami społecznymi).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fot. system w aparacie fotograficznym lub kamerze odpowiedzialny za automatyczne nastawianie ostrości;
Wiktionary
(1.1) Używanie autofocusu jest łatwe, jednak należy pamiętać o jego właściwej obsłudze. (z Internetu)
Wiktionary
(1.1) skrót AF, automatyczny focus
Wiktionary
automatyczne dostosowywanie ostrości w aparacie fotograficznym
SJP.pl
Autofokus, autofocus, AF – układ automatycznego ustawiania ostrości w aparatach fotograficznych.
Wikipedia
formatować samoczynnie, za pomocą automatu
SJP.pl
zapłodnienie zachodzące w obrębie tego samego organizmu, to jest zapłodnienie komórki jajowej przez gametę męską pochodzącą z tego samego osobnika; u zwierząt - samozapłodnienie, u roślin - samopylność
SJP.pl
Au
Wikipedia
przymiotnik od: autogamia
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) plural|autogamia.
Wiktionary
gaz do auta stosowany zamiast benzyny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gaz LPG
Wiktionary
(1.1) Pracownicy stacji paliw nie będą obsługiwać dystrybutorów autogazu.
Wiktionary
IPA: awˈtɔɡas, AS: au̯togas
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) proces samorzutnego powstawania lub rozwoju organizmu, struktury albo zjawiska wyłącznie na podstawie jego własnych, wewnętrznych właściwości
Wiktionary
1. książkowo: wywołany przyczynami wewnętrznymi; autogenny, autogenowy, samorzutny;
2. w biologii: czynniki autogeniczne wewnętrzne siły organizmów wpływające na ich ewolucję niezależnie od czynników środowiska;
3. w geologii: składniki autogeniczne - podstawowe składniki skał osadowych i spoiwa skał okruchowych, tworzące się w czasie kształtowania się skały lub później;
4. w technice: cięcie, spawanie autogeniczne - cięcie, spawanie metali wykonane pod działaniem wysokiej temperatury za pomocą płomienia acetylenowo-tlenowego; cięcie, spawanie gazowe;
5. w psychoterapii: trening autogeniczny - metoda polegająca m.in. na wykonywaniu ćwiczeń likwidujących napięcie nerwowe; trening autogenny
SJP.pl
1. książkowo: wywołany przyczynami wewnętrznymi; autogeniczny, autogenowy, samorzutny;
2. w psychoterapii: trening autogenny - metoda polegająca m.in. na wykonywaniu ćwiczeń likwidujących napięcie nerwowe; trening autogeniczny
SJP.pl
książkowo: wywołany przyczynami wewnętrznymi; autogenny, autogeniczny, samorzutny
SJP.pl
autobazar;
1. zorganizowana bezpośrednia sprzedaż samochodów przez właścicieli;
2. miejsce, w którym odbywa się sprzedaż samochodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. giełda samochodowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dwie konkurujące ze sobą autogiełdy nie miałyby raczej szans utrzymania się w mieście, […].
Wiktionary
wiropłat o samoczynnie obracającym się wirniku; wiatrakowiec; autożyro
SJP.pl
poznawanie samego siebie
SJP.pl
praktykowana w krajach Ameryki Środkowej niezgodna z konstytucją forma przejęcia władzy w państwie przez szefa władzy wykonawczej
SJP.pl
według popularnego w starożytności i średniowieczu poglądu: samorzutne powstanie niższych organizmów z nieorganicznej lub organicznej materii nieożywionej (np. much ze zgniłego mięsa, żab z mułu rzecznego); abiogeneza, samorództwo
SJP.pl
1. własnoręczny podpis kogoś sławnego;
2. potocznie, ironicznie: podpis;
3. w nauce o literaturze: rękopis jakiegoś autora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) własnoręczny podpis
(1.2) rękopis wykonany przez autora dzieła
(1.3) techn. urządzenie do prezentacji zdjęć wykonanych z lotu ptaka w formie trójwymiarowych map
Wiktionary
Autograf (gr. αὐτός 'sam' i γράφω 'piszę') – własnoręczne pismo jakiejś osoby (podpis, rękopis).
Wikipedia
(1.1) Dużą sensację wzbudziło przybycie Mariana Krzaklewskiego, który przemaszerował główną ulicą wraz z licznymi zwolennikami do stolika AWS-u , gdzie rozdawał autografy.
(1.1) […] wyrwał z tak pięknie oprawionej książki kartę z autografem […]
Wiktionary
IPA: awˈtɔɡraf, AS: au̯tograf
Wiktionary
rzecz. autografowanie n.
Wiktionary
wykonanie rysunku na papierze przedrukowym i odciśnięcie go na płycie (kamień lub blacha cynkowa); przedruk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest autograficzne
Wiktionary
przym. autograficzny
przysł. autograficznie
Wiktionary
1. własnoręczny;
2. wykonany techniką autografii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. odtwarzanie pisma lub rysunku na podstawie oryginału
Wiktionary
rzecz. autograf m.
czas. autografować
Wiktionary
przestarzałe: dokładnie reprodukować z oryginału pismo lub rysunek
SJP.pl
potocznie: handel samochodami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. handel samochodami
Wiktionary
IPA: ˌawtɔˈxãndɛl, AS: au̯toχãndel
Wiktionary
leczenie zastrzykami domięśniowymi krwi własnej pacjenta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) domięśniowe lub podskórne, natychmiastowe wstrzyknięcie podskórne krwi uprzednio pobranej u pacjenta, czasem z dodatkowymi substancjami
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z autohipnozą
Wiktionary
(1.1) Szaman może cię nauczyć wchodzenia w trans autohipnotyczny.
Wiktionary
IPA: ˌawtɔxʲipnɔˈtɨt͡ʃnɨ, AS: au̯toχʹipnotyčny
Wiktionary
rzecz. autohipnoza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hipnoza wywoływana na sobie samym
Wiktionary
Au
Wikipedia
(1.1) Specyficzną metodą pracy z autohipnozą jest użycie kaset z odpowiednio nagranymi sesjami.
Wiktionary
IPA: ˌawtɔxʲipˈnɔza, AS: au̯toχʹipnoza
Wiktionary
przym. autohipnotyczny
Wiktionary
kobieta przywiązująca zbyt dużą wagę do posiadania lub używania samochodu
SJP.pl
osoba przywiązująca zbyt dużą wagę do posiadania lub używania samochodu
SJP.pl
przywiązywanie zbyt dużej wagi do posiadania lub używania samochodu, traktowanie jako objaw choroby
SJP.pl
określenie własnej tożsamości, przynależności do danej kultury, religii lub organizacji, itp.; samoidentyfikacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wytwarzanie przez organizm przeciwciał skierowanych przeciwko własnym komórkom i niszczenie ich;
Wiktionary
Autoimmunizacja – odpowiedź odpornościowa układu odpornościowego organizmu, w przebiegu której powstają nieprawidłowe, skierowane przeciw własnym tkankom limfocyty T lub przeciwciała. Autoimmunizacja może prowadzić do powstania chorób autoimmunologicznych.
Wikipedia
(1.1) autoagresja
Wiktionary
przymiotnik od: autoimmunizacja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. taki, w którym układ odpornościowy organizmu działa przeciwko własnym komórkom i tkankom
Wiktionary
(1.1) Autoimmunologiczna hemolityczna anemia to zagrażająca życiu choroba, w której układ odpornościowy psa atakuje jego krwinki czerwone.
Wiktionary
przymiotnik od: autointerpretacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. med. proces, w którym organizm ulega zatruciu własnymi produktami przemiany materii lub toksynami wytwarzanymi wewnętrznie
Wiktionary
(1.1) samozatrucie
Wiktionary
szczególna odmiana ironii, którą autor kieruje przeciwko sobie samemu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ironia dotycząca samego siebie
Wiktionary
(1.1) Konstrukcja, wielowątkowość, powtórzenia, autoironie, są to symptomy, powiedzmy, literackie. Dosłowne doświadczenie bycia przy umieraniu bliskiego człowieka staje się początkiem opowieści o literaturze i naszej wyobraźni.
Wiktionary
IPA: ˌawtɔjiˈrɔ̃ɲja, AS: au̯toi ̯irõńi ̯a
Wiktionary
rzecz. autoironizowanie n., autoironiczność ż.
czas. autoironizować
przym. autoironiczny
przysł. autoironicznie
Wiktionary
(1.1) rzad. samoironia
Wiktionary
przejawiający autoironię, nacechowany autoironią (np. autoironiczny komentarz, autoironiczna postawa)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ironiczny wobec siebie
Wiktionary
rzecz. autoironia ż., autoironizowanie n.
Wiktionary
(1.1) samoironiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ironizowanie wobec samego siebie
Wiktionary
rzecz. autoironia ż.
czas. autoironizować
przym. autoironiczny
przysł. autoironicznie
Wiktionary
dysocjacja elektrolityczna rozpuszczalnika amfiprotonowego wskutek wymiany protonów między jego cząsteczkami; autoprotoliza
SJP.pl
praktyka zjadania własnego ciała
SJP.pl
Autokanibalizm – praktyka zjadania własnego ciała. Forma kanibalizmu.
Wikipedia
autobus turystyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. autobus przeznaczony do długich podróży
Wiktionary
Autokar (autobus turystyczny, autobus dalekobieżny) – autobus przystosowany do przewozów pasażerskich na duże odległości, na trasach międzymiastowych i międzynarodowych. Według definicji Europejskiej Komisji Gospodarczej, Eurostatu i Międzynarodowego Forum Transportu jest to pasażerski mechaniczny pojazd drogowy przeznaczony do przewozu więcej niż 24 osób (wliczając kierowcę) i posiadający wyłącznie miejsca siedzące.
Wikipedia
(1.1) Podróż autokarem jest tańsza od jazdy koleją, ale zwykle trwa dłużej.
Wiktionary
IPA: awˈtɔkar, AS: au̯tokar
Wiktionary
przym. autokarowy
Wiktionary
automat do karmienia zwierząt gospodarskich; paszomat
SJP.pl
związany z autokarem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z autokarem, wykorzystujący autokar
Wiktionary
rzecz. autokar
Wiktionary
karykatura pokazująca samego autora
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z autokatalizą; taki, w którym produkt reakcji chemicznej działa jako katalizator tej samej reakcji, przyspieszając jej przebieg
Wiktionary
rzecz. autokataliza ż.
Wiktionary
zajwisko przyspieszenia reakcji katalitycznej pod wpływem jednego z produktów tej reakcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. reakcja chemiczna, w której jej produkt pełni rolę katalizatora dla tej samej reakcji, zwiększając jej szybkość
Wiktionary
Autokataliza – wzrost szybkości reakcji chemicznej pod wpływem jednego z produktów tej reakcji, który pełni funkcję katalizatora. Szybkość reakcji autokatalitycznej wzrasta w miarę jej postępu i związanego z tym wzrostu stężenia produktu będącego katalizatorem, a następnie maleje z powodu spadku stężenia substratów.
Wikipedia
(1.1) Autokataliza ma znaczenie w procesach biologicznych, np. w powielaniu materiału genetycznego.
Wiktionary
przym. autokatalityczny
Wiktionary
niezależność kościoła prawosławnego od zwierzchnictwa zagranicznych władz duchownych; autocefalia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. niezależność krajowej prawosławnej organizacji kościelnej od zagranicznych władz duchownych;
Wiktionary
Autokefalia (z gr. αὐτο – "samo", κεφαλή – "głowa") – status kościoła chrześcijańskiego (najczęściej prawosławnego albo orientalnego) oznaczający, że jego głowa (biskup, metropolita, patriarcha) nie jest odpowiedzialna przed jakimkolwiek innym hierarchą o wyższej randze.
Wikipedia
IPA: ˌawtɔkɛˈfalʲja, AS: au̯tokefalʹi ̯a
Wiktionary
przym. autokefaliczny
rzecz. autokefaliczność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha cerkwi autonomicznej
Wiktionary
(1.1) Jakie były wcześniejsze przejawy autokefaliczności tej bliskowschodniej wspólnoty eklezjalnej?
Wiktionary
przym. autokefaliczny
rzecz. autokefalia ż.
Wiktionary
o Kościele prawosławnym: autonomiczny, niezależny od zagranicznych władz duchownych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. zwłaszcza w chrześcijaństwie: związany ze statusem autokefalii, mający status autokefalii
Wiktionary
(1.1) Właścicielem tej działki jest Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny.
Wiktionary
rzecz. autokefalia ż., autokefaliczność ż.
Wiktionary
(1.1) autonomiczny
Wiktionary
kemping służący zmotoryzowanym turystom, z miejscami na samochody z przyczepą; autocamping
SJP.pl
przymiotnik od: autokemping
SJP.pl
hermetycznie zamykany zbiornik, używany do sterylizacji materiałów opatrunkowych i narzędzi chirurgicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. med. hermetyczny, ogrzewany zbiornik służący do przeprowadzania różnych procesów chemicznych lub do wyjaławiania w podwyższonej temperaturze i przy zwiększonym ciśnieniu narzędzi chirurgicznych, środków spożywczych i farmaceutycznych;
Wiktionary
Autoklaw – hermetycznie zamknięty, ogrzewany zbiornik służący do przeprowadzania procesów chemicznych.
Wikipedia
(1.1) Autoklawy stoją w sąsiednim pomieszczeniu.
(1.1) W czasie wojny znaczne uszkodzenia w chorzowskich Zakładach spowodowała eksplozja autoklawu przy instalacji stężonego kwasu azotowego.
Wiktionary
IPA: awˈtɔklaf, AS: au̯toklaf
Wiktionary
przym. autoklawowy
Wiktionary
przeprowadzać sterylizację czegoś za pomocą autoklawy
SJP.pl
system automatycznego programowania maszyn cyfrowych
SJP.pl
odwrócenie wiązki promieni przy jednoczesnym jej zawężeniu lub zogniskowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. publ. opinia wyrażona przez kogoś na temat własnego zachowania, własnej osoby, własnego utworu
Wiktionary
rzecz. komentarz m., komentator m., komentatorka ż., komentowanie n., skomentowanie n., komentacja ż.
czas. komentować ndk., skomentować dk.
przym. komentatorski
Wiktionary
potocznie: komis samochodowy
SJP.pl
samokontrola
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kontrolowanie samego siebie; panowanie nad sobą
Wiktionary
(1.1) Ziuta ma na pewno problemy z autokontrolą.
Wiktionary
(1.1) samokontrola
Wiktionary
automatyczna korekta m.in. w edytorach tekstowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) element oprogramowania poprawiający tekst automatycznie
Wiktionary
1. w informatyce: pojęcie stochastyczne mające zastosowanie w analizie przestrzennej, dotyczące zmienności wartości atrybutów przy zmianie położenia, odnoszące się do obiektów przestrzennych ciągłych;
2. w statystyce, telekomunikacji: miara współzależności między elementami szeregu czasowego
SJP.pl
Autokorelacja – narzędzie matematyczne często używane w przetwarzaniu sygnałów do analizowania funkcji lub serii wartości. Mniej formalnie jest to statystyka opisująca, w jakim stopniu dany wyraz szeregu zależy od wyrazów poprzednich w szeregu czasowym. Autokorelacja jest funkcją, która argumentowi naturalnemu formula_1 przypisuje wartość współczynnika korelacji Pearsona pomiędzy szeregiem czasowym a tym samym szeregiem cofniętym o formula_1 jednostek czasu.
Wikipedia
przymiotnik od: autokorelacja
SJP.pl
upiększanie i konserwacja samochodów
SJP.pl
upiększanie i konserwacja samochodów
SJP.pl
wielkość równa kowariancji pomiędzy procesem stochastycznym a tym samym procesem przesuniętym o pewien odcinek czasu
SJP.pl
Autokowariancja – wielkość równa kowariancji pomiędzy procesem stochastycznym a tym samym procesem przesuniętym o pewien odcinek czasu.
Jeśli każdy stan procesu stochastycznego ma wartość oczekiwaną, formula_1 to autokowariancja jest dana wzorem:
Wikipedia
system władzy państwowej, w którym nieograniczona władza należy do jednego człowieka i jest sprawowana poza jakąkolwiek kontrolą społeczną; jedynowładztwo, samowładztwo, absolutyzm, autokratyzm, autarchia (rzadziej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. rządy jednostki lub wąskiej grupy, sprawowane poza kontrolą społeczną;
Wiktionary
Au
Wikipedia
IPA: ˌawtɔˈkrat͡sʲja, AS: au̯tokracʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. autokrata m., autokratka ż., autokratyzm m.
przym. autokratyczny
przysł. autokratycznie
Wiktionary
(1.1) autokratyzm, absolutyzm, dyktatura, jedynowładztwo, samowładztwo, samodzierżawie, despotyzm, despotia, tyrania; pot. zamordyzm
Wiktionary
osoba sprawująca nieograniczoną władzę; autarcha (rzadziej), autokrator, samowładca, jedynowładca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. władca mający nieograniczoną, samodzielną władzę
(1.2) książk. erud. osoba podejmująca decyzje samodzielnie i wymagająca od innych całkowitego podporządkowania
Wiktionary
IPA: ˌawtɔˈkrata, AS: au̯tokrata
Wiktionary
rzecz. autokracja ż., autokratka ż., autokrator mos., autokratyzm mrz.
przym. autokratyczny
przysł. autokratycznie
Wiktionary
(1.1) autarcha, despota, dyktator, dzierżymorda, hegemon, jednowładca, jedynowładca, samodzierżca, samowładca, samowładnik, samowładzca, satrapa, tyran
(1.2) sobiepanek, dzierżymorda, zamordysta, despota
Wiktionary
władczyni absolutna, despotka, tyran
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta podejmująca decyzje samodzielnie i wymagająca od innych całkowitego podporządkowania
Wiktionary
1. władca nieograniczony, absolutny; samowładca, autokrata, jedynowładca, jednowładca;
2. w starożytności: grecki tytuł cesarza rzymskiego i bizantyjskiego
SJP.pl
Au
Wikipedia
dotyczący autokracji lub autokraty, właściwy autokracji lub autokracie (np. autokratyczny system władzy, autokratyczny władca)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. związany z autokratyzmem jako systemem rządów
(1.2) charakterystyczny dla autokraty (jako cecha)
Wiktionary
rzecz. autokratyzm mrz., autokracja ż., autokrata mos.
przysł. autokratycznie
Wiktionary
(1.1) despotyczny, samowładny
(1.2) absolutystyczny
Wiktionary
1. system władzy państwowej, w którym nieograniczona władza należy do jednego człowieka i jest sprawowana poza jakąkolwiek kontrolą społeczną; jedynowładztwo, samowładztwo, absolutyzm, autokracja, autarchia (rzadziej);
2. książkowo: cecha kogoś, kto nie liczy się z nikim, postępuje w sposób władczy; despotyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. system władzy sprawowanej poza kontrolą społeczną przez jednego człowieka lub wąską grupę;
(1.2) władczość jako cecha charakteru; cecha kogoś, kto nie liczy się z nikim
Wiktionary
(1.2) Autokratyzm twojej babki jest denerwujący.
Wiktionary
IPA: ˌawtɔˈkratɨsm̥, AS: au̯tokratysm̦
Wiktionary
rzecz. autokracja ż., autokrata m.
przym. autokratyczny
przysł. autokratycznie
Wiktionary
(1.1) autokracja, samowładztwo, samodzierżawie, absolutyzm, despotyzm, dyktatura, tyrania, autorytaryzm, totalizm, totalitaryzm, régime
(1.2) despotyzm, dyktatura, tyrania
Wiktionary
tworzenie własnego wizerunku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) budowanie / tworzenie swojego wizerunku
Wiktionary
IPA: ˌawtɔkrɛˈat͡sʲja, AS: au̯tokreacʹi ̯a
Wiktionary
przym. autokreacyjny
Wiktionary
wyścig samochodowy w trudnych warunkach terenowych z naturalnymi przeszkodami; autocross
SJP.pl
uczestnik autokrosu - wyścigu samochodowego w trudnych warunkach terenowych z naturalnymi przeszkodami; kierowca autokrosowy
SJP.pl
samokrytyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. samokrytyczny.
Wiktionary
(1.1) samokrytyczny
Wiktionary
krytyka wystawiona samemu sobie przez samego siebie
SJP.pl
krytyka wystawiona samemu sobie przez samego siebie
SJP.pl
pociąg złożony z wagonów z miejscami do leżenia dla pasażerów i wagonów towarowych do przewozu samochodów
SJP.pl
Au
Wikipedia
dobrowolne czasowe odosobnienie kogoś, kto miał kontakt z osobą chorą na chorobę zakaźną
SJP.pl
[czytaj: ałtolakier] lakier służący do pokrywania karoserii samochodowych
SJP.pl
[czytaj: ałtolakiernia] zakład lub pomieszczenie, w którym lakieruje się karoserie samochodów; warsztat lakierniczy
SJP.pl
pojazd przystosowany do przewożenia samochodów na platformie transportowej
SJP.pl
rysunek na kamieniu litograficznym wykonany przez artystę grafika
SJP.pl
Au
Wikipedia
rozkład komórek i tkanek organizmu pod wpływem własnych enzymów hydrolitycznych; samotrawienie, samorozpuszczanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. samoistny enzymatyczny proces trawienia samch siebie – wielkocząsteczkowych składników obumarłej komórki lub całych komórek i tkanek po śmierci organizmu;
(1.2) kulin. metoda wstępnego przygotowania ciasta chlebowego polegająca na wymieszania samej mąki z wodą i pozostawieniu ciasta na 20-60 minut dla poprawienia jego elastyczności oraz walorów smakowych
Wiktionary
Autoliza ( "αυτό" ‘samo’ i "λύσις" ‘rozszczepienie’), samostrawienie – enzymatyczny proces trawienia:
U roślin proces ten może być związany z powstawaniem przestworów międzykomórkowych (np. zbiorniki na olejki eteryczne cytrusów lub eukaliptusu) albo wynikać ze specjalizacji komórek (np. autoliza protoplastu tracheidów i trachejów).
Wikipedia
rzecz. autolizowanie n.
czas. autolizować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) biochem. zachodzenie procesu autolizy
Wiktionary
rzecz. autoliza ż.
czas. autolizować
Wiktionary
(1.1) samorozpuszczanie
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) biol. o komórce: rozpadać się pod wpływem własnych enzymów
Wiktionary
rzecz. autolizowanie n., autoliza ż.
przym. autolityczny
Wiktionary
[czytaj: ałtolok] automatyczna blokada urządzenia
SJP.pl
taki, w którym osobnik otrzymuje własne komórki macierzyste, np. przeszczep autologiczny
SJP.pl
lustracja przeprowadzona na wniosek osoby posądzonej o współpracę z komunistycznymi służbami bezpieczeństwa
SJP.pl
zdrobnienie od: automat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od automat
Wiktionary
(1.1) To nie automat, lecz tylko mały automacik.
Wiktionary
rzecz. automat m., automatyzowanie n.
przym. automatyczny
Wiktionary
automatyzacja;
1. zmechanizowanie jakiejś czynności;
2. wprowadzenie do produkcji, transportu itp. urządzeń automatycznych
SJP.pl
mafia działająca w przemyśle samochodowym lub handlu samochodami
SJP.pl
potocznie: szczególne zamiłowanie do samochodów
SJP.pl
potocznie: pasjonat samochodów
SJP.pl
Automaniak – program motoryzacyjny produkowany przez telewizję TVN w latach 1998-2025.
Wikipedia
nieświadoma manipulacja własną osobą
SJP.pl
mapa samochodowa
SJP.pl
Au
Wikipedia
1. maszyna wykonująca cykl pracy bez udziału człowieka lub z jego niewielkim udziałem;
2. potocznie: pistolet maszynowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) maszyna wykonująca pracę bez udziału człowieka;
(1.2) maszyna, która wydaje towar po wrzuceniu pieniędzy
(1.3) pot. pistolet maszynowy
(1.4) środ. mot. samochód z automatyczną skrzynią biegów
(1.5) pot. pralka automatyczna
Wiktionary
Automat (gr. "αὐτόματος" z "αὐτο-" 'samo-' i "μένος" ‘myśl’) – maszyna lub ich zestaw, wykonujące samoczynnie cykl czynności lub operacji określony konstrukcją lub programem, niewymagające bezpośredniego udziału człowieka. Jest to układ sekwencyjny, posiadający przynajmniej jedną pętlę sprzężenia zwrotnego.
Wikipedia
(1.2) Wsunąłem kartę kredytową do szczeliny automatu i wprowadziłem swój PIN.
Wiktionary
IPA: awˈtɔ̃mat, AS: au̯tõmat
Wiktionary
rzecz. automatyzm mrz., automatyzacja ż., automatyczność ż., automatyka ż., automatyzowanie n., zautomatyzowanie n.
:: zdrobn. automacik mrz.
czas. automatyzować ndk., zautomatyzować dk.
przym. automatyczny, automatyzacyjny, automatowy
przysł. automatycznie
Wiktionary
(1.1) robot, maszyna
Wiktionary
1. maszyna wykonująca cykl pracy bez udziału człowieka lub z jego niewielkim udziałem;
2. potocznie: pistolet maszynowy
SJP.pl
związany z automatem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z automatem (maszyną, bronią, itp.)
Wiktionary
rzecz. automat mrz.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) techn. z udziałem automatu
(1.2) wynikając z odruchu lub przyzwyczajenia, bez udziału świadomości
(1.3) w sposób konsekwentny, jako naturalne lub regulaminowe następstwo
Wiktionary
(1.1) Sterowanie sprężarką odbywa się w pełni automatycznie.
(1.2) Społeczeństwo automatycznie maluje stereotyp mężczyzn, którzy odkładają, opóźniają małżeństwo lub wybierają nieżenienie się.
(1.3) Samotna matka nie musi automatycznie przechodzić na pełny etat, gdy jej dziecko ukończy trzy lata.
Wiktionary
rzecz. automat mrz., automatyczność ż., automatyk mos., automatyka ż., automatyzacja ż., automatyzm mrz., automatyzowanie n.
czas. automatyzować ndk., zautomatyzować dk.
przym. automatyczny
Wiktionary
(1.1) mechanicznie, samoczynnie
(1.2) bezwiednie, machinalnie, mimowolnie, odruchowo, spontanicznie
(1.3) konsekwentnie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest automatyczne
Wiktionary
rzecz. automat m., automatyka ż., automatyzacja ż., automatyzowanie n., automatyk mos.
czas. automatyzować ndk.
przym. automatyczny
przysł. automatycznie
Wiktionary
1. działający samoczynnie;
2. wykonywany za pomocą automatu;
3. powstający bez udziału świadomości i woli
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonywany przez maszyny, przebiegający bez bezpośredniego udziału człowieka
(1.2) rozumiejący się sam przez się, spowodowany wcześniejszymi działaniami
(1.3) przen. wykonywany lub powstający bez udziału świadomości i woli
Wiktionary
(1.1) Obecnie wprowadzane deszczomierze automatyczne dokonują pomiaru wysokości opadu (…) i zapisują tę informację w pamięci elektronicznej.
Wiktionary
IPA: ˌawtɔ̃maˈtɨt͡ʃnɨ, AS: au̯tõmatyčny
Wiktionary
rzecz. automat m., automacik m., automatyzm m., automatyzacja ż., automatyczność ż., automatyka ż., automatyzowanie n., zautomatyzowanie n.
czas. automatyzować ndk., zautomatyzować dk.
przym. automatyzacyjny
przysł. automatycznie
Wiktionary
(1.1) samoczynny, mechaniczny
(1.2) pewny, nieuchronny, gwarantowany; pot. murowany
(1.3) mimowolny, bezwiedny, machinalny
Wiktionary
dziedzina techniki i nauki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmującą się automatyką
Wiktionary
przysł. automatycznie
rzecz. automatyka ż., automatyczność ż.
Wiktionary
dziedzina techniki i nauki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. techn. dyscyplina zajmująca się urządzeniami sterującymi procesami bez udziału człowieka lub z jego ograniczonym udziałem
Wiktionary
Automatyka – dziedzina techniki i nauki zajmująca się zagadnieniami sterowania różnorodnymi procesami, głównie technologicznymi i przemysłowymi (zwykle bez udziału lub z ograniczonym udziałem człowieka).
Automatyka nie jest tożsama z automatyzacją, czyli metodami i środkami służącymi do wyeliminowania lub ograniczenia udziału człowieka w różnych czynnościach. Do automatyzacji może się przyczynić nie tylko automatyka, ale i mechanizacja, robotyka czy technika informatyczna.
Wikipedia
rzecz. automatyzowanie n., automatyk mos., automat mrz., automatyczność ż., automatyzacja ż.
przysł. automatycznie
przym. automatyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. wprowadzanie automatów, ułatwień technicznych poprawiających pracę
Wiktionary
Automatyzacja – znaczne ograniczenie lub zastąpienie (proces zastępowania) ludzkiej pracy fizycznej i umysłowej przez pracę maszyn działających na zasadzie samoregulacji i wykonujących określone czynności bez udziału człowieka (czyli samoczynnych). Również zastosowanie maszyn do pracy niemożliwej do wykonania w inny sposób. Automatyzacja jest kolejnym etapem po mechanizacji, gdzie bezpośrednia praca człowieka jest niezbędna przy wytworzeniu produktu finalnego.
Wikipedia
(1.1) Jednym z kluczowych czynników zrozumienia akceptacji klientów względem automatyzacji jest poziom ich specyzmu, czyli przekonania o wyższości ludzi nad innymi gatunkami i technologią – dowiedli naukowcy z polsko-amerykańskiego zespołu.
Wiktionary
rzecz. automatyka ż., automatyzowanie n., automat mrz., automatyczność ż.
czas. automatyzować ndk.
przym. automatyczny
przysł. automatycznie
Wiktionary
związany z wprowadzeniem do produkcji, transportu itp. urządzeń automatycznych
SJP.pl
1. odruchowe, nieświadome wykonywanie czynności;
2. w fizjologii: samoczynna, bez bodźców zewnętrznych, praca niektórych narządów, np. serca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wykonywanie czynności nie używając do tego świadomości, bez analizy, bez myślenia
Wiktionary
Au
Wikipedia
rzecz. automat mrz., automatyzowanie n.
przysł. automatycznie
przym. automatyczny
Wiktionary
dający się automatyzować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) czynienie czegoś automatycznym
Wiktionary
rzecz. zautomatyzowanie n., automat m., automacik m., automatyzm m., automatyzacja ż., automatyczność ż., automatyka ż.
czas. automatyzować ndk., zautomatyzować dk.
przym. automatyczny, automatyzacyjny
przysł. automatycznie
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zautomatyzować)
(1.1) wprowadzać automatyczne działanie w miejsce pracy ręcznej lub wymagającej stałego nadzoru człowieka
Wiktionary
(1.1) Będziemy automatyzować linię produkcyjną.
Wiktionary
rzecz. automatyzacja ż., automatyzowanie n., automat mrz., automatyczność ż.
przysł. automatycznie
przym. automatyczny
Wiktionary
potocznie: osoba zajmująca się obsługą i naprawą samochodów, mechanik samochodowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. przyjaciel i woźnica Achillesa, syn Dioresa
Wiktionary
Automedon, Automedont ( Αὐτομέδων) – w mitologii greckiej wojownik achajski, uczestnik wojny trojańskiej, woźnica rydwanu Achillesa i jego towarzysz.
Pochodził z wyspy Skyros. Przybył pod Troję na czele kontyngentu złożonego z dziesięciu okrętów. Służył Achillesowi, a po jego śmierci Neoptolemosowi. Zabił w boju Trojańczyka Aretosa. Był wiernym towarzyszem, słynął też z łagodności. Brał udział w zdobyciu Ilionu.
Wikipedia
przymiotnik od: autometamorfizm
SJP.pl
przestarzale: auto, samochód; samojazd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. samochód
(1.2) zabytkowy lub stary samochód
(1.3) przest. duży, kryty pojazd, najpierw konny bezszynowy, następnie szynowy
Wiktionary
(1.1) Pierwszy raz w życiu jechała wspaniałym automobilem, toteż, mimo wstrząśnień nieuniknionych na obmurowaniach ścieków bocznej ulicy, miała złudzenie, iż uległa porwaniu do nieba.
Wiktionary
IPA: ˌawtɔ̃ˈmɔbʲil, AS: au̯tõmobʹil
Wiktionary
rzecz. automobilista m., automobilistka ż., automobilizm m.
przym. automobilowy
Wiktionary
przestarzałe: kierowca rajdowy; wyścigowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. kierowca
(1.2) przest. człowiek uprawiający sporty samochodowe
Wiktionary
(1.2) Hubert Latham był francuskim automobilistą i pionierem lotnictwa.
Wiktionary
IPA: ˌawtɔ̃mɔbʲiˈlʲista, AS: au̯tõmobʹilʹista
Wiktionary
rzecz. automobil m., automobilizm m.
:: fż. automobilistka ż.
Wiktionary
(1.1) szofer
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. kobieta prowadząca samochód lub zajmująca się automobilizmem
Wiktionary
rzecz. automobilizm mrz.
:: fm. automobilista mos.
Wiktionary
przestarzałe: sport samochodowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. rozwój techniki samochodowej
(1.2) sport. dziedzina sportu obejmująca wyścigi samochodowe, rajdy i inne zawody motoryzacyjne
Wiktionary
(1.1) Paradoksalność sytuacji polega na tym, że żeby się wyrwać z hałaśliwego i smrodliwego inferna „cywilizacji mechanicznej”, muszę się posługiwać hałaśliwym, wydzielającym trujące spaliny mechanizmem. Nie jestem więc bynajmniej entuzjastą automobilizmu.
Wiktionary
rzecz. automobil mrz., automobilista mos., automobilistka ż.
Wiktionary
klub gromadzący miłośników pojazdów mechanicznych i kierowców, zwłaszcza sportowych
SJP.pl
Automobilklub – klub działający najczęściej na terenie danego miasta lub regionu, a także krajowa federacja sportowa specjalizująca się w sporcie samochodowym zrzeszający kierowców lub odpowiada za działanie i rozwój sportu samochodowego w mieście, regionie lub całego kraju. Jego działania dążą do organizacji i koordynacji imprez sportu samochodowego na danym obszarze. Automobilkluby organizują również akcje mające na celu popularyzację sportów motorowych i bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Wikipedia
związany z automobilem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mot. związany z automobilami, starymi samochodami
Wiktionary
rzecz. automobil mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: automorfizm
SJP.pl
Automorfizm – izomorfizm struktury matematycznej na siebie, czyli jej wzajemnie jednoznaczny endomorfizm. W pewnym sensie jest to symetria obiektu – sposób odwzorowania obiektu na siebie przy zachowaniu całej jego struktury.
Wikipedia
motywowanie samego siebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. myjnia samochodowa
Wiktionary
potocznie: naprawa samochodów; autoserwis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. naprawa samochodów
(1.2) naprawienie siebie samego
Wiktionary
(1.2) Organizm człowieka od urodzenia ma tendencję do autonaprawy.
Wiktionary
narracja człowieka o samym sobie
SJP.pl
prawo do samostanowienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. częściowa niezależność;
(1.2) swoboda działania
Wiktionary
Pojęcie autonomia pochodzi od starogreckiego αυτονομία, (αὐτονομία) "autonomía – możliwość stanowienia norm samemu sobie, samodzielność prawna". Dziś używa się go w zależności od dyscypliny (gospodarka, prawo, polityka) lub kontekstu w znaczeniu suwerenność, niezawisłość, niezależność, samorządność (całkowita lub częściowa). Dotyczy zarówno zbiorowości, jak jednostek (samodzielność w decydowaniu o sobie, w etyce – niezależność od innych norm niż własne sumienie).
Wikipedia
(1.1) Władze obszaru, który posiada autonomię, mogą często tworzyć własne ustawodawstwo.
(1.2) Dając dziecku autonomię, nie myl jej nigdy z bezkarnością.
Wiktionary
IPA: ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja, AS: au̯tõnõmʹi ̯a
Wiktionary
przym. autonomiczny, autonomistyczny
rzecz. autonomizowanie n., autonomistka ż., autonomista m., autonomiczność
przysł. autonomicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób autonomiczny
Wiktionary
rzecz. autonomia ż., autonomizowanie n., autonomistka ż., autonomiczność ż.
przym. autonomiczny, autonomistyczny
przysł. autonomistycznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest autonomiczne; cecha tych, którzy są autonomiczni
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. autonomia ż., autonomista mos., autonomistka ż., autonomizowanie n.
przym. autonomiczny, autonomistyczny
przysł. autonomicznie
Wiktionary
1. oparty na autonomii, niezależny (np. autonomiczna republika);
2. autonomiczny układ nerwowy - układ nerwowy narządów wewnętrznych działający niezależnie od woli
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z autonomią; taki, który ma autonomię
(1.2) dotyczący autonomii w etyce
Wiktionary
(1.1) Czy katolicy zrozumieli autonomiczny charakter państwa, a zwłaszcza autonomiczny charakter liberalnej demokracji?
Wiktionary
IPA: ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲit͡ʃnɨ, AS: au̯tõnõmʹičny
Wiktionary
rzecz. autonomia ż., autonomizm m., autonomista m., autonomistka ż., autonomizacja ż., autonomiczność ż., autonomizowanie n.
przysł. autonomicznie
przym. autonomistyczny
Wiktionary
(1.1) samodzielny, niezależny
Wiktionary
zwolennik autonomii politycznej, gospodarczej lub kulturalnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik idei autonomii politycznej, gospodarczej lub kulturalnej
Wiktionary
rzecz. autonomia ż., autonomizm m., autonomiczność ż.
:: fż. autonomistka
przym. autonomistyczny, autonomiczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwolenniczka autonomii, np. politycznej, gospodarczej lub kulturowej
Wiktionary
rzecz. autonomia ż., autonomiczność ż., autonomizowanie n., zautonomizowanie n., autonomizm m.
:: fm. autonomista m.
czas. autonomizować ndk., zautonomizować dk.
przym. autonomiczny, autonomistyczny
przysł. autonomicznie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z autonomistami, dotyczący autonomistów, autonomizmu, dążenia do autonomii
Wiktionary
rzecz. autonomia ż., autonomiczność ż., autonomizacja ż., autonomizm m., autonomista m., autonomistka ż., autonomizowanie n.
czas. autonomizować ndk.
przym. autonomiczny
przysł. autonomicznie
Wiktionary
proces uzyskiwania autonomii przez jakieś terytorium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) proces nadawania autonomii lub uzyskiwania samodzielności przez jakąś jednostkę
Wiktionary
Autonomizacja (jap. 自働化 jidōka) – jeden z dwóch filarów Systemu Produkcyjnego Toyoty. Polega na zaprojektowaniu systemów produkcyjnych w sposób, który umożliwia wykrywanie i eliminowanie błędów oraz odstępstw od przyjętych standardów.
Wikipedia
przym. autonomiczny, autonomistyczny
rzecz. autonomizowanie n.
Wiktionary
autonomia; samodzielne działanie, niezależność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zasada, postawa lub dążenie polegające na samodzielnym i niezależnym decydowaniu o sobie
Wiktionary
Autonomizm – nurt radykalnie lewicowej myśli politycznej, powstały w latach 60. XX wieku we Włoszech jako kontynuacja ruchu komunizmu robotniczego (wł. "operaismo"). Z czasem ruch ten zasymilował wiele elementów myśli anarchistycznej, łącząc je z marksizmem. Grupy powołujące się na różnie rozumiany autonomizm pozostają czynne przede wszystkim w Niemczech, Danii, Włoszech i Francji.
Wikipedia
przym. autonomiczny, autonomistyczny
rzecz. autonomizowanie n., autonomista mos., autonomistka ż.
Wiktionary
(1.1) war. autonomiczność
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) praw. polit. nadawanie jakiemuś podmiotowi autonomii
(1.2) książk. traktowanie jakichś zjawisk, procesów itp. jako samodzielnych i niezależnych
Wiktionary
rzecz. autonomia ż., autonomiczność ż., autonomizacja ż., autonomizm m., autonomista m., autonomistka ż.
czas. autonomizować ndk.
przym. autonomiczny, autonomistyczny
przysł. autonomicznie
Wiktionary
(1.1) usamodzielnianie
Wiktionary
1. nadawać jakiemuś terytorium autonomię;
2. autonomizować się - uzyskiwać autonomię
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zautonomizować)
(1.1) nadawać autonomię, czynić niezależnym
czasownik zwrotny niedokonany autonomizować się (dk. zautonomizować się)
(2.1) stawać się niezależnym; uzyskiwać automonię
Wiktionary
rzecz. autonomizowanie n., autonomistka ż.
przym. autonomistyczny
Wiktionary
(1.1) uniezależniać, usamodzielniać
(2.1) uniezależniać się, usamodzielniać się
Wiktionary
automatyczne obracanie się widoku na ekranie urządzenia po jego przekręceniu
SJP.pl
ocena wystawiana sobie przez samego siebie
SJP.pl
odszkodowanie za uszkodzenie, zniszczenie, utratę itp. samochodu
SJP.pl
odtwarzać w sposób automatyczny
SJP.pl
automatyczne odświeżanie czegoś
SJP.pl
potocznie: ogumienie samochodu
SJP.pl
przymiotnik od: autooksydacja
SJP.pl
tekturowa osłona przez rażącym światłem słonecznym, zakładana na przednią szybę samochodu
SJP.pl
parodia własnego utworu, własnego stylu itp.
SJP.pl
pasta do czyszczenia samochodów; pasta samochodowa
SJP.pl
świadome naśladowanie własnego stylu przez twórcę, np. pisarza, reżysera itp.
SJP.pl
sposób, w który odbieramy samych siebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. rzad. persyflaż, który autor skierował wobec własnego stylu
Wiktionary
mechanizm komputerowy przejmujący w samolocie, samochodzie, statku itp. pewne funkcje osoby sterującej, np. utrzymywanie na wyznaczonym kursie, stabilizowanie wysokości
SJP.pl
1. plagiatowanie własnego utworu;
2. utwór powstały w wyniku powtórzenia własnego dzieła bez podania źródła
SJP.pl
Au
Wikipedia
przymiotnik od: autoplastyka
SJP.pl
operacja plastyczna przeszczepienia tkanek w obrębie tego samego organizmu w celu uzupełnienia ubytku tkanki lub skorygowania wady; fizjoplastyka
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest autopoliploidalne
Wiktionary
przym. autopoliploidalny
przysł. autopoliploidalnie
Wiktionary
przymiotnik od: autopoliploid
SJP.pl
Au
Wikipedia
zdrobnienie od: autoportret
SJP.pl
portret autorstwa osoby namalowanej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) portret artysty wykonany przez siebie samego;
Wiktionary
Autoportret, portret własny – portret artysty wykonany przez niego samego; może nim być obraz, rzeźba, fotografia.
Pierwsze autoportrety pojawiły się w średniowieczu, a rozpowszechniły się pod koniec tej epoki. Na początku renesansu artyści swoje autoportrety włączali do malowanych przez siebie scen. Wraz z zanikaniem pojmowania roli artysty jako rzemieślnika, wykształcał się samodzielny autoportret (np. u Albrechta Dürera).
Wikipedia
(1.1) Obraz „Mężczyzna w turbanie” Jana van Eycka to prawdopodobnie autoportret artysty.
Wiktionary
IPA: ˌawtɔˈpɔrtrɛt, AS: au̯toportret
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. autoportrecik m.
przym. autoportretowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sposób, w jaki ktoś świadomie przedstawia się innym, prezentacja siebie
Wiktionary
Autoprezentacja – sposób, w jaki każdy człowiek poprzez swoje wypowiedzi, zachowania i sygnały niewerbalne komunikuje na zewnątrz kim jest, albo za kogo chciałby być uważany. Autoprezentacja jest podejmowana również w sytuacjach, które nie przynoszą namacalnych zysków, ale pozwalają budować pozytywną opinię o sobie u innych, dzięki czemu jednostka może kształtować i podtrzymywać swoją pożądaną tożsamość.
Wikipedia
(1.1) Prezentację wykorzystuje się między innymi podczas egzaminu maturalnego lub zawodowego, przedstawiania oferty swojej firmy, szkoleń pracowników, a nawet w czasie autoprezentacji (prezentacji siebie) na rozmowie kwalifikacyjnej.
Wiktionary
1. promocja własnej osoby, umiejętności itp.;
2. promocja własnych produktów lub usług w ramach własnych środków promocji (np. promocja innych czasopism wydawnictwa w jednym z czasopism)
SJP.pl
Autopromocja – przekaz pochodzący od dostawcy usługi medialnej mający służyć bezpośrednio lub pośrednio promocji jego audycji, towarów lub usług.
Wikipedia
rozpowszechnianie własnych dokonań, poglądów itp. przez przedstawianie tego w korzystnym świetle
SJP.pl
dysocjacja elektrolityczna rozpuszczalnika amfiprotonowego wskutek wymiany protonów między jego cząsteczkami; autojonizacja
SJP.pl
przeszczep organów lub komórek, w którym biorca jest jednocześnie dawcą
SJP.pl
1. stwierdzenie czegoś poprzez własną (naoczną) obserwację; oględziny
2. badanie zwłok w celu ustalenia przyczyny śmierci i okoliczności jej towarzyszących; sekcja zwłok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sekcja zwłok;
(1.2) własne doświadczenie
Wiktionary
(1.1) Autopsję przeprowadza się zarówno w celach naukowych, jak i ze względów procesowych i sądowych.
(1.2) Znam to z autopsji.
Wiktionary
IPA: awˈtɔpsʲja, AS: au̯topsʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) badanie post mortem, obdukcja zwłok, sekcja zwłok
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest autopsyjne
Wiktionary
przym. autopsyjny
przysł. autopsyjnie
Wiktionary
1. twórca dzieła literackiego, naukowego, technicznego, dzieła sztuki itp.;
2. inicjator, projektodawca;
3. wykonawca jakiejś czynności, np. autor kradzieży; sprawca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) twórca jakiegoś dzieła (książki, obrazu, utworu muzycznego, programu komputerowego lub innej formy twórczości)
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „twórca”. Zobacz też: Twórca (film).
Autor, twórca ( auctor - sprawca, twórca) – osoba, która tworzyła lub współtworzyła dzieło (utwór w rozumieniu prawa autorskiego).
Wikipedia
(1.1) W rozmowie z autorem dowiedziałem się, że jego muzą jest kawa – dużo kawy.
(1.1) Podziwiam autora tej powieści za jego niezwykłą wyobraźnię.
(1.1) Mój sąsiad jest autorem wielu zagadek szachowych.
(1.1) Długie noce przy biurku to codzienność dla wielu autorów.
Wiktionary
IPA: ˈawtɔr, AS: au̯tor
Wiktionary
rzecz. autorstwo n., autoryzacja ż., autoryzowanie n.
:: fż. autorka ż.
czas. autoryzować ndk.
przym. autorski, autoryzacyjny
przysł. autorsko
Wiktionary
(1.1) twórca, inicjator, kreator, pomysłodawca, projektodawca; pisarz
Wiktionary
metoda obrazowania rozkładu substancji promieniotwórczych, najczęściej w płaskim przedmiocie
SJP.pl
Autoradiografia – metoda obrazowania rozkładu substancji promieniotwórczych, najczęściej w płaskim przedmiocie.
Autoradiografię wykonuje się pozostawiając na pewien czas kliszę rentgenowską przyłożoną ściśle do przedmiotu lub pokrywając próbkę emulsją światłoczułą. Wywołana emulsja ujawnia rozkład substancji promieniotwórczych w przedmiocie (autoradiogram). W technice autoradiografii oprócz klisz rentgenowskich można wykorzystywać również inne systemy detekcji promieniowania.
Wikipedia
przyrząd dzięki któremu można zobrazować rozkład substancji promieniotwórczych, najczęściej w płaskim przedmiocie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obraz rozmieszczenia substancji znakowanych radioizotopami powstający na kliszy fotograficznej lub detektorze w wyniku rejestracji promieniowania
Wiktionary
Autoradiogram – obraz uzyskiwany na materiale światłoczułym, który miał kontakt z materiałem radioaktywnym, np. skrawkiem komórki zawierającej związki znakowane izotopami promieniotwórczymi. Na autoradiogramie widać szczegółowe rozmieszczenie składników radioaktywnych.
Wikipedia
rzecz. autoradiografia ż.
Wiktionary
1. rodzaj zaciągu w dawnym wojsku polskim;
2. przenośnie: rodzaj, typ
SJP.pl
Autorament – sposób rekrutacji lub rodzaj zaciągu w wojskach Rzeczypospolitej Obojga Narodów, który powstał w ramach reform wojska przez króla Władysława IV w latach 30. XVII wieku. Ustalono podział na autorament narodowy i cudzoziemski. Wojska te stanowiły trzon armii, uzupełniany pospolitym ruszeniem.
Wikipedia
związany z autoramentem
SJP.pl
sprawozdanie z własnej pracy badawczej lub streszczenie własnych tekstów publicystycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. odnoszenie czegoś do samego siebie, porównywanie czegoś ze sobą, szukanie związków ze sobą
Wiktionary
IPA: ˌawtɔrɛfɛˈrɛ̃nt͡sʲja, AS: au̯toreferẽncʹi ̯a
Wiktionary
przym. autoreferencyjny
Wiktionary
(1.1) samoodnoszenie się, samoreferencja
Wiktionary
zastanowienie się, moment zadumy nad własnym postępowaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. refleksja nad samym sobą; introspekcja
(1.2) myśl wynikająca z autorefleksji (1.1)
Wiktionary
przym. autorefleksyjny
Wiktionary
przymiotnik od: autorefleksja
SJP.pl
zautomatyzowany przyrząd okulistyczny do badania właściwości refrakcyjnych oczu
SJP.pl
samorzutne odradzanie się
SJP.pl
metoda predykcji statystycznej przyszłych wartości szeregu czasowego
SJP.pl
Autoregresja – metoda predykcji statystycznej przyszłych wartości szeregu czasowego. Jest to zwykła regresja statystyczna w której zmienna objaśniana jest przyszłą wartością z szeregu, a zmienne objaśniające to wartości szeregu czasowego z przeszłości.
Często używa się najprymitywniejszej autoregresji liniowej, w której stosowany jest model regresji liniowej:
Wikipedia
automatyczna regulacja czegoś, zdolność tego do samoczynnej korekty działania w razie jakichś nieprawidłowości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdolność do samoczynnego regulowania własnego działania, bez konieczności stałego sterowania z zewnątrz
Wiktionary
(1.1) Dziecko stopniowo rozwija zdolność autoregulacji emocjonalnej.
Wiktionary
przymiotnik od: autoregulacja
SJP.pl
1. reklamowanie samego siebie (swoich dzieł, osiągnięć itp.);
2. reklamowanie swojej firmy i jej wyrobów, zwłaszcza gdy nie wypada tego czynić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reklamowanie siebie samego
Wiktionary
(1.1) Początkowo sprawa wyglądała na żart gazety i autoreklamę ciemnoskórej, zamieszkałej w Londynie rosyjskiej fotomodelki Angeli Ermakowej.
Wiktionary
(1.1) samoreklama
Wiktionary
przymiotnik od: autoreklama
SJP.pl
w informatyce: program współpracujący z serwerem poczty elektronicznej, umożliwiający automatyczne podjęcie różnych działań w stosunku do przychodzących e-maili
SJP.pl
Autoresponder – program lub opcja w programie służąca do automatycznego odpowiadania rozmówcy - przy próbie kontaktu wysyła jako odpowiedź wiadomość o ustalonej z góry treści.
Często występuje jako opcja w programie pocztowym umożliwiająca szybkie wysłanie odpowiedzi do nadawcy e-maila. Jest także wykorzystywany w komunikatorach internetowych oraz na IRC-u jako informacja dla nadawcy wiadomości, że adresata nie ma w danej chwili przy komputerze.
Wikipedia
automatyczne odtwarzanie drugiej strony kasety w radioodtwarzaczach kasetowych
SJP.pl
zmotoryzowana wersja rikszy, używana jako taksówka w niektórych krajach azjatyckich; tuk-tuk
SJP.pl
Autoriksza (riksza motorowa, tuk-tuk) – pojazd, pełniący rolę taksówki, popularny w krajach takich jak Tajlandia, Indie, Pakistan, Nepal, Bangladesz i Sri Lanka. Jest to zmotoryzowana wersja zwykłej rikszy, przeważnie trójkołowa.
Wikipedia
1. twórczyni dzieła literackiego, naukowego, technicznego, dzieła sztuki itp.;
2. sprawczyni, inicjatorka, projektodawczyni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) twórczyni jakiegoś dzieła, projektu lub wynalazku
(1.2) inicjatorka jakiegoś przedsięwzięcia
Wiktionary
(1.1) Na szczególne uznanie zasługuje dbałość autorek o to, by teksty podręcznikowe odpowiadały zainteresowaniom studentów.
(1.2) Dziadek od razu wiedział, że autorką niespodzianki była babcia.
Wiktionary
rzecz. autor mos., autorskość ż., autorstwo n.
przym. autorski
przysł. autorsko
Wiktionary
zawody, w których kierowcy próbują zniszczyć lub unieruchomić samochody przeciwników uderzeniami własnego pojazdu
SJP.pl
1. samoczynne, stałe obracanie się samolotu lub szybowca względem osi wzdłużnej;
2. obracanie się nienapędzanego wirnika wiropłatu pod wpływem ukośnego opływu aerodynamicznego
SJP.pl
Autorotacja – zjawisko polegające na samoczynnym obrocie wirnika nośnego wiropłatów, np. śmigłowca czy wiatrakowca, wywołane ruchem wiropłata względem powietrza. W czasie autorotacji wirnik nośny nie ma mechanicznego połączenia z zespołem napędowym wiropłata, co jest sytuacją typową dla wiatrakowca i awaryjną dla śmigłowca.
Wikipedia
przymiotnik od: autorotacja
SJP.pl
→ autor
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z autorem
(1.2) realizowany według własnego pomysłu
Wiktionary
(1.2) Obecnie posiada autorską pracownię malarstwa i jest profesorem ASP w Krakowie.
Wiktionary
IPA: awˈtɔrsʲci, AS: au̯torsʹḱi
Wiktionary
rzecz. autor mos., autorka ż., autorstwo n., autoryzowanie n.
czas. autoryzować ndk.
przysł. autorsko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób autorski, po autorsku
Wiktionary
rzecz. autor mos., autorek mos., autorka ż., autorstwo n.
przym. autorski
Wiktionary
bycie autorem; fakt, że ktoś jest autorem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) fakt bycia twórcą dzieła
Wiktionary
(1.1) Liczne opracowania przypisują mu autorstwo dzieła.
Wiktionary
rzecz. autor m., autorka ż.
przym. autorski
przysł. autorsko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób autorytarny
Wiktionary
przym. autorytarny
rzecz. autorytaryzm mrz.
Wiktionary
narzucanie swojej woli innym, zmuszanie ich do posłuszeństwa
SJP.pl
1. oparty na bezwzględnym posłuszeństwie, nadużywający władzy; autorytatywny;
2. osobowość autorytarna - w psychologii: osobowość charakteryzująca się ślepym oddaniem autorytetom, łaknąca silnego przywództwa, zwalniającego ją z konieczności podejmowania decyzji, odznaczająca się uproszczonym postrzeganiem świata (dzieli się on na swoich i obcych)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. dotyczący autorytaryzmu
(1.2) narzucający swoją wolę, opinię
(1.3) oparty na czyimś autorytecie
Wiktionary
(1.1) W krajach zachodnich dominuje konsumpcyjność i permisywizm, u nas odczuwa się spotęgowane następstwa systemu autorytarnego.
Wiktionary
rzecz. autorytaryzm mrz., autorytet mrz.
przysł. autorytarnie
Wiktionary
1. system rządów opartych na bezwzględnym posłuszeństwie, nadużywających władzy;
2. w psychologii: bycie autorytarnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. system rządów opartych na bezwzględnym posłuchu obywateli
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nawyki autorytaryzmu, serwilizmu i posłuszeństwa przygotowały grunt pod załamanie demokracji i nadejście dyktatury.
Wiktionary
rzecz. autorytatywność ż., autorytet m.
przym. autorytarny, autorytatywny
przysł. autorytarnie, autorytatywnie
Wiktionary
(1.1) despotyzm, totalitaryzm
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) od: autorytatywny
Wiktionary
(1.1) Czy mógłbyś rozpatrzyć autorytatywnie tę zagmatwaną sprawę?
Wiktionary
IPA: ˌawtɔrɨtaˈtɨvʲɲɛ, AS: au̯torytatyvʹńe
Wiktionary
rzecz. autorytet m., autorytatywność ż., autorytaryzm mrz.
przym. autorytatywny
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: autorytatywny
SJP.pl
1. cieszenie się autorytetem, uznaniem;
2. pewność siebie, stanowczość nieznosząca sprzeciwu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co autorytatywne, miarodajne, wiarygodne
Wiktionary
przym. autorytatywny
przysł. autorytatywnie
rzecz. autorytaryzm mrz.
Wiktionary
(1.1) pewność, miarodajność, wiarygodność
Wiktionary
1. pewny, miarodajny, wiarogodny
2. oparty na bezwzględnym posłuszeństwie, nadużywający władzy; autorytarny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) oparty na wiarygodnym autorytecie
(1.2) władczy, stanowczy
Wiktionary
(1.1) To przecież rewelacyjny dokument, wielce autorytatywna ocena przedstawiona Papieżowi.
(1.2) Narrator jest na ogół postacią autorytatywną; rości sobie prawo do wszechwiedzy, wobec odbiorcy przyjmuje postawę protekcjonalną lub częściej – opiekuńczą.
Wiktionary
IPA: ˌawtɔrɨtaˈtɨvnɨ, AS: au̯torytatyvny
Wiktionary
rzecz. autorytet mrz., autorytatywność ż., autorytaryzm mrz.
przysł. autorytatywnie
Wiktionary
(1.1) pewny, wiarygodny, fachowy, miarodajny
(1.2) autorytarny, samowładny, dyktatorski, totalitarny, hegemonistyczny, bezwzględny, władczy
Wiktionary
1. powszechnie uznana czyjaś powaga, wpływ, znaczenie; posłuch, poważanie, szacunek, respekt;
2. człowiek mający duże poważanie ze względu na swą wiedzę lub postawę moralną, stawiany za wzór do naśladowania, mający wpływ na postawy i myślenie innych ludzi; chodząca encyklopedia, augur;
3. ciesząca się dużym szacunkiem instytucja, doktryna, pismo itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wpływ osobisty, powaga, prestiż
(1.2) człowiek mający uznanie i wpływ na innych ludzi
Wiktionary
Autorytet (łac. "auctoritas" – powaga, znaczenie, autorytet, prestiż, upoważnienie, moc prawna, władza) – pojęcie mające kilka odmiennych, choć nakładających się często znaczeń.
Wikipedia
(1.1) Przypadki pedofilii wśród duchownych podkopały autorytet Kościoła katolickiego.
(1.2) Jan Paweł II jest dla mnie największym autorytetem moralnym.
Wiktionary
IPA: ˌawtɔˈrɨtɛt, AS: au̯torytet
Wiktionary
rzecz. autorytaryzm m.
przym. antyautorytatywny, autorytatywny, autorytarny
przysł. autorytatywnie
Wiktionary
(1.1) atencja, estyma, respekt, szacunek, poważanie, kresy|uważanie.
Wiktionary
oficjalna zgoda autora, udzielającego wywiadu lub kogoś, kto ma prawo dysponowania dziełem, produktem itp. na publikację dzieła, użytkowanie produktu itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zezwolenie twórcy na wykorzystanie swego dzieła
(1.2) telew. akceptacja treści wywiadu przez osobę, która go udzieliła
(1.3) zezwolenie producenta na prowadzenie działalności w jego imieniu
(1.4) inform. proces nadawania podmiotowi uprawnień do danych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. autor mos., autoryzowanie n.
czas. autoryzować ndk.
przym. autoryzowany, nieautoryzowany
Wiktionary
służący autoryzacji i rozliczeniu (np. centrum autoryzacyjno-rozliczeniowe)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dokonywanie autoryzacji
Wiktionary
rzecz. autoryzacja ż., autor mos.
czas. autoryzować
przym. autoryzacyjny, autorski
Wiktionary
1. zatwierdzać (zatwierdzić), zezwalać (zezwolić);
2. zezwalać (zezwolić) przedsiębiorstwu na posługiwanie się określoną marką, dawać (dać) swoje pełnomocnictwo;
3. zezwalać (zezwolić) na wydanie, przekład swojego dzieła
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zautoryzować)
(1.1) zezwalać na publikację, wykorzystanie pracy autorskiej
Wiktionary
(1.1) Dziennikarz ma obowiązek autoryzować jedynie wypowiedzi rozmówcy podawane in extenso.
Wiktionary
rzecz. autoryzowanie n., autor mos., autoryzacja ż.
czas. zautoryzować dk.
przym. autoryzacyjny, autoryzowany, autorski
Wiktionary
lekceważąco: marny, lichy autor
SJP.pl
działanie na własną niekorzyść, utrudnianie sobie osiągnięcia celu
SJP.pl
[czytaj: ałtosakrum] uroczystość poświęcenia samochodów
SJP.pl
potocznie: salon samochodowy
SJP.pl
marka autobusów i firma
SJP.pl
Autosan – polskie przedsiębiorstwo z siedzibą w Sanoku i marka autobusów, produkowanych niegdyś w Sanockiej Fabryce Autobusów „Autosan”, a następnie przez Autosan Sp. z o.o. Od 2022 oddział Huty Stalowa Wola.
Wikipedia
sanie poruszane za pomocą silnika
SJP.pl
wyraz autosemantyczny (samoznaczący) - wyraz znaczeniowo samodzielnie informujący o obiektach występujących w rzeczywistości
SJP.pl
[czytaj: autoserwis] autoserwis;
1. naprawa samochodów;
2. warsztat zajmujący się naprawą samochodów
SJP.pl
1. naprawa samochodów; autonaprawa;
2.warsztat zajmujący się naprawą samochodów
SJP.pl
potocznie: sklep samochodowy
SJP.pl
zaburzenie czucia ustrojowego wiążące się z przeświadczeniem, że jakiś organ ciała lub całe ciało uległo podwojeniu
SJP.pl
Autoskopia (łac. "autoscopia", "heautoscopia") – objaw z grupy pseudohalucynacji i zaburzeń czucia ustrojowego wiążący się z doznaniem, że ciało pacjenta uległo podwojeniu.
Wikipedia
chromosom niebędący chromosomem płci
SJP.pl
związany z autosomami (chromosomami innymi niż płciowe)
SJP.pl
automatyczna spłata kredytu, pożyczki lub rat
SJP.pl
automatyczny start - początek jakiegoś działania; samostart
SJP.pl
stereotyp odnoszący się do własnej grupy społecznej, własnej osoby, własnego narodu
SJP.pl
Autostereotyp – stereotyp, wyobrażenie o sobie lub własnej grupie społecznej lub narodowej, tak pozytywne, jak i negatywne, o jej zaletach i wadach. Samoocena własnej grupy, do której przyrównujemy przedstawicieli innych grup.
W badaniach przeprowadzonych przez CBOS w 2015 roku wśród Polaków wskazano na następujące cechy:
Wikipedia
forma podróżowania polegająca na korzystaniu z życzliwości przygodnie napotkanych kierowców; stop; okazja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sposób podróżowania polegający na przemieszczaniu się zatrzymywanymi po drodze za zgodą kierowców pojazdami
Wiktionary
Autostop – forma turystyki lub podróżowania, polegająca na przemieszczaniu się przygodnie zatrzymanymi pojazdami.
Wikipedia
(1.1) Ze dwa lata temu pojechaliśmy z Hirkiem autostopem do Medziugorie.
Wiktionary
IPA: awˈtɔstɔp, AS: au̯tostop
Wiktionary
rzecz. autostopowicz m., autostopowiczka ż.
przym. autostopowy
Wiktionary
forma podróżowania polegająca na korzystaniu z życzliwości przygodnie napotkanych kierowców; stop; okazja
SJP.pl
osoba podróżująca autostopem; stopowicz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto podróżuje autostopem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌawtɔstɔˈpɔvʲit͡ʃ, AS: au̯tostopovʹič
Wiktionary
rzecz. autostop m.
:: fż. autostopowiczka ż.
przym. autostopowy, autostopowiczowy
Wiktionary
kobieta podróżująca autostopem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która podróżuje autostopem
Wiktionary
IPA: ˌawtɔstɔpɔˈvʲit͡ʃka, AS: au̯tostopovʹička
Wiktionary
rzecz. autostop m.
:: fm. autostopowicz
przym. autostopowy
Wiktionary
rzadko: odnoszący się do autostopowicza, autostopu
SJP.pl
związany z autostopem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący autostopu, związany z autostopem
Wiktionary
IPA: ˌawtɔstɔˈpɔvɨ, AS: au̯tostopovy
Wiktionary
rzecz. autostop m., autostopowicz m., autostopowiczka ż.
Wiktionary
droga wielopasmowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na dwie jezdnie po co najmniej dwa pasy ruchu;
Wiktionary
Autostrada – rodzaj drogi; jej dokładna definicja różni się między państwami z uwagi na różnice w prawie.
Niemal każde państwo na świecie posiada w swoim prawodawstwie własną, ustawową definicję pojęcia autostrada [w Polsce określają ją art. 3 pkt 2 i art. 4 pkt 11 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (, ze zm.) oraz art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (, ze zm.) – "zobacz więcej"].
Wikipedia
(1.1) Wybudowana wówczas autostrada połączyła Poznań z Nowym Tomyślem.
Wiktionary
IPA: ˌawtɔˈstrada, AS: au̯tostrada
Wiktionary
rzecz. autostradówka ż.
przym. autostradowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk autobana
Wiktionary
związany z autostradą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z autostradą, dotyczący autostrady, występujący na autostradzie lub dla niej charakterystyczny
(1.2) o obwodnicy miasta: będąca autostradą, klasyfikowana jako autostrada
Wiktionary
rzecz. autostrada ż., autostradówka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. pot. policja autostradowa
Wiktionary
rzecz. autostrada ż.
przym. autostradowy
Wiktionary
strzykawka z mechanizmem do automatycznego wypychania zawartości z jej wnętrza; autozastrzyk
SJP.pl
przyrośnięcie chrząstki podniebienno-kwadratowej do mózgoczaszki
SJP.pl
Autostylia – typ połączenia łuku żuchwowego z mózgoczaszką, polegający na przyrośnięciu chrząstki podniebienno-kwadratowej ( palatoquadratum) na całej długości, od spodu i z boku, do mózgoczaszki. Następuje zrośnięcie obu chrząstek żuchwowych na przedzie. Łuk gnykowy pozostaje mocno rozwinięty. Ten typ połączenia wzmacnia zgryz, co umożliwia zwierzęciu rozcieranie twardego pokarmu (mięczaki i skorupiaki w twardych pancerzach).
Wikipedia
wmawianie czegoś samemu sobie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. wmawianie czegoś sobie samemu;
Wiktionary
Autosugestia – technika pozwalająca na pracę nad ograniczającymi przekonaniami osoby ją stosującej. Polega na wielokrotnym powtarzaniu afirmacji, co powoduje podniesienie poczucia własnej wartości i przezwyciężenie ograniczających przekonań.
Autosugestia polega na powtarzaniu sobie pewnych wzorców, służących do osiągania celu. Wielu sportowców stosuje wizualizacyjną formę autosugestii. Wyobrażają sobie kilkukrotnie, że na przykład skaczą o tyczce i udaje im się przeskoczyć nad poprzeczką.
Wikipedia
IPA: ˌawtɔsuˈɡɛstʲja, AS: au̯tosugestʹi ̯a
Wiktionary
szczepionka wytworzona z antygenów drobnoustrojów osoby chorej, podawana tej samej osobie
SJP.pl
szkic autoportretu
SJP.pl
szkoła jazdy samochodem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szkoła nauki jazdy
Wiktionary
potocznie: złomowisko samochodów; szrot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szrot
Wiktionary
IPA: awˈtɔʃrɔt, AS: au̯tošrot
Wiktionary
potocznie: szyba samochodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. pot. szyba samochodowa
Wiktionary
IPA: ˌawtɔˈʃɨba, AS: au̯tošyba
Wiktionary
szydzący sam z siebie
SJP.pl
SJP.pl
Autoteliczność (gr. "autos" - ten sam; "telos" - cel) – właściwość języka poetyckiego, który zawiesza dominantę (wyróżniający się składnik, nadający mu jednorodność i mający wpływ na pozostałe) referencjalną i skupia uwagę na samym sobie.
Wikipedia
1. będący celem samym w sobie;
2. będący wartością samą w sobie, tłumaczący się sam przez się, a nie przez okoliczności zewnętrzne
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) filoz. taki, który jest celem sam dla siebie
(1.2) szt. taki, który jest wartością samą w sobie, usprawiedliwiającym się, tłumaczącym się sam przez się, a nie przez okoliczności zewnętrzne
Wiktionary
(1.2) Operetka czy balet są bardziej autoteliczne niż literatura społecznie zaangażowana.
Wiktionary
IPA: ˌawtɔtɛˈlʲit͡ʃnɨ, AS: au̯totelʹičny
Wiktionary
rzecz. autoteliczność ż.
przysł. autotelicznie
Wiktionary
mający za temat samego siebie
SJP.pl
tendencja do wypowiadania refleksji na temat procesu powstawania dzieła, sposobów i celów pisania i uczynienie z tego tematu utworu; jest charakterystyczny dla różnych rodzajów literackich
SJP.pl
Autotematyzm – polski termin literaturoznawczy i krytycznoliteracki, utworzony przez Artura Sandauera i rozwijany oraz interpretowany przez innych badaczy. Określa sytuację, w której w utworze literackim zawarte są refleksje i uwagi na temat niego samego i jego powstawania. Zjawisko autotematyzmu występowało już w literaturze XIX wieku, a nasiliło się w wieku XX (szczególnie w latach 50. po pojawieniu się nurtu nowej powieści).
Wikipedia
reakcja obronna zwierzęcia polegająca na odrzuceniu przez nie części ciała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. zdolność niektórych zwierząt do odrzucenia części własnego ciała, a następnie jego regeneracji;
Wiktionary
Autotomia (z greckiego αυτοτομία – "samooddzielanie się") – fizjologiczna reakcja obronna występująca głównie wśród bezkręgowców oraz jaszczurek, polegająca na odruchowym odrzuceniu przez zwierzę części ciała, kiedy jest ono w niebezpieczeństwie, najczęściej podczas ucieczki przed drapieżnikiem lub w reakcji na niekorzystne warunki środowiskowe. Odrzucona przez zwierzę część ciała jest zazwyczaj w większym lub mniejszym stopniu regenerowana.
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: autotomia
Wiktionary
choroba polegająca na zaburzeniu zdolności rozpoznawania części własnego ciała
SJP.pl
transformator o jednym uzwojeniu, w którym część uzwojenia jest wspólna dla obwodów pierwotnego i wtórnego
SJP.pl
Autotransformator to specjalny transformator, w którym jest tylko jedno uzwojenie spełniające jednocześnie rolę pierwotnego i wtórnego. Autotransformator może mieć przekładnię stałą (stały stosunek liczby zwojów uzwojeń pierwotnego i wtórnego) lub też zmienną.
Wikipedia
Autotransfuzja, transfuzja autologiczna – zabieg przetaczania krwi, w którym biorcą i dawcą jest chory sam dla siebie. Leczenie pacjenta własną krwią konserwowaną pozwala na uniknięcie ryzyka związanego z immunizacją antygenami krwinkowymi, przeniesieniem chorób wirusowych, bakteryjnych i pasożytniczych.
Wikipedia
przeszczepienie tkanek lub części jakiegoś organu w obrębie tego samego organizmu
SJP.pl
Autotransplantacja (gr. test "autos" – 'sam'), autoprzeszczep, przeszczepienie autologiczne – przeszczepianie narządów, tkanek lub komórek w obrębie organizmu tego samego osobnika, w którym dawca i biorca są tą samą osobą. Z uwagi na pełną zgodność tkankową (w tym antygenów HLA) procedura ta nie wymaga stosowania leczenia immunosupresyjnego i nie wiąże się z ryzykiem odrzucenia przeszczepu.
Wikipedia
organizm zdolny do wytwarzania materii organicznej ze związków nieorganicznych, przede wszystkim z dwutlenku węgla i wody; organizm autotroficzny, organizm samożywny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ekol. organizm samożywny
Wiktionary
rzecz. autotrofia ż.
Wiktionary
sposób odżywiania się organizmów (niektórych bakterii, roślin zielonych i glonów) polegający na pobieraniu ze środowiska związków nieorganicznych i przekształcanie ich w związki organiczne; autotrofizm, samożywność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. fizj. zdolność organizmów do samodzielnego wytwarzania związków organicznych z prostych substancji nieorganicznych
Wiktionary
rzecz. autotrof mzw. / mrz.
przym. autotroficzny
Wiktionary
(1.1) samożywność
Wiktionary
o roślinach zielonych, niektórych bakteriach i glonach: wytwarzający niezbędne do życia substancje organiczne ze związków nieorganicznych; samożywny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. zob. samożywny.
Wiktionary
rzecz. autotrofizm mrz., autotrofia ż.
Wiktionary
(1.1) samożywny
Wiktionary
sposób odżywiania się organizmów (niektórych bakterii, roślin zielonych i glonów) polegający na pobieraniu ze środowiska związków nieorganicznych i przekształcanie ich w związki organiczne; autotrofia, samożywność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. zdolność organizmów do samodzielnego wytwarzania związków organicznych z prostych substancji nieorganicznych
Wiktionary
Au
Wikipedia
(1.1) Bakterie chemosyntetyczne podwodnych wulkanów wykazują autotrofizm przy użyciu siarkowodoru.
Wiktionary
przym. autotroficzny
Wiktionary
(1.1) samożywność, war. autotrofia
Wiktionary
[czytaj: ałtotjun] środowiskowo: oprogramowanie do korekcji wysokości dźwięku, powszechnie stosowane w muzyce rozrywkowej
SJP.pl
fotochemiczna technika stosowana w poligrafii, pozwalająca przygotować formę drukową dla ilustacji barwnych i półtonowych odbijanych metodą druku wypukłego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poligr. technika reprodukcji obrazów (zwłaszcza fotografii) za pomocą rastra
Wiktionary
Autotypia – metoda odwzorowywania jasności za pomocą punktów rastra o różnym polu powierzchni, rozmieszczonych regularnie według stałej rastra, tj. odległości pomiędzy środkami sąsiednich punktów. Małe punkty dają wrażenie małej jasności, duże tworzą ciemne partie obrazu.
Wikipedia
przym. autotypowy
Wiktionary
potocznie: usługi motoryzacyjne
SJP.pl
dynamiczne uzupełnianie wpisywanych przez użytkownika wyrazów lub fraz
SJP.pl
Autouzupełnianie (ang. "autocomplete") lub uzupełnianie wyrazów (ang. "word completion") – dynamiczne uzupełnianie często wykorzystywanych wyrazów lub całych fraz w trakcie ich wpisywania przez użytkownika w celu przyspieszenia szybkości wprowadzania tekstu. Autouzupełnianie, bazując na predykcji, umożliwia podpowiadanie użytkownikowi wyrazu lub frazy, którą ten ma zamiar wpisać, bez faktycznego wpisywania jej w całości.
Wikipedia
wagon motorowy do przewożenia pasażerów i ładunków; autodrezyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzad. kolej. transp. wagon silnikowy poruszający się po szynach, wykorzystywany do przewozu towarów lub pasażerów
Wiktionary
samoczynne sprawdzenie prawidłowości działania czegoś
SJP.pl
1. w sporcie: zagrywać piłkę tak, że opuszcza ona pole gry;
2. potocznie: izolować;
3. potocznie: ujawniać czyjąś nieheteroseksualną orientację;
4. autować się - potocznie:
a) izolować się;
b) opuszczać jakieś miejsce;
c) wycofywać się z czegoś;
d) ujawniać swoją nieheteroseksualną orientację
SJP.pl
sposób, w jaki dana osoba postrzega i przedstawia samego siebie
SJP.pl
przymiotnik od: aut
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sport. związany z autem, opuszczeniem przez piłkę obrębu boiska
Wiktionary
rzecz. aut n./mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) inform. automatyczne wyciszanie się
(1.2) rzad. psych. zaprzestanie lub ograniczenie interakcji z innymi ludźmi
Wiktionary
(1.2) Wotherspoon […] wskazuje na jeszcze jedną strategię adaptacji podejmowaną przez uczniów posiadających dyskredytowane w przestrzeni szkoły atrybuty, która wyraża się w autowyciszaniu. Internalizacja hegemonijnego porządku powoduje, że uczeń uzyskuje przekonanie o braku szans na odniesienie sukcesu edukacyjnego, z kolei chcąc uniknąć kłopotów, rezygnuje z ekspresji własnej tożsamości […]
Wiktionary
rzecz. wyciszanie n., wyciszenie n.
czas. wyciszać ndk., wyciszyć dk.
Wiktionary
automatyczny zapis
SJP.pl
automatyczne zapisywanie
SJP.pl
1. strzykawka z mechanizmem do automatycznego wypychania zawartości z jej wnętrza; autostrzykawka;
2. wstrzyknięcie leku do organizmu za pomocą tej strzykawki
SJP.pl
wiropłat o samoczynnie obracającym się wirniku; wiatrakowiec; autogiro
SJP.pl
[czytaj: ałtsajder] outsider;
1. człowiek nieakceptowany przez jakąś społeczność; wyrzutek;
2. osoba stojąca z boku, samowolnie izolująca się od społeczeństwa; samotnik;
3. zawodnik lub drużyna wyraźnie słabsi od najlepszych w wyścigach, rozgrywkach, zawodach itp., mający niewielkie szanse na zwycięstwo;
4. przedsiębiorca kapitalistyczny nienależący do monopolu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba spoza danej grupy
(1.2) sport. uczestnik, który ma małe szanse na zwycięstwo
Wiktionary
Autsajder – album studyjny zespołu Dżem, wydany w grudniu 1993 roku.
Nagrań dokonano w Studio J.M. Audio Jacka Mastykarza w Krakowie w październiku 1993. Realizatorem dźwięku był Piotr Brzeziński przy współpracy Wojciecha Siwieckiego. Projekt okładki – Jerzy Linder i Jacek „Rubens” Rubacha. Jest to ostatni album Dżemu wydany za życia Ryszarda Riedla.
Wikipedia
rzecz. outsider m., outsiderka ż.
Wiktionary
(1.1-2) war. outsider
Wiktionary
żeńska forma od autsajder; kobieta nieakceptowana przez jakąś grupę lub izolująca się od niej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w środkowej Francji, w Burgundii;
Wiktionary
Autun – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Saona i Loara. Autun jest podprefekturą departamentu.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 17 906 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 291 osób/km² (wśród 2044 gmin Burgundii Autun plasuje się na 10. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 6.).
Wikipedia
rzecz. autunit mrz.
Wiktionary
(1.1) hist. Augustodun
Wiktionary
minerał, uwodniony fosforan uranylo-wapniowy, silnie promieniotwórczy; otunit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady minerałów uranylu, Ca[PO4][UO2]2 • 8 -12H2O;
Wiktionary
Autunit (też otunit) – minerał z gromady minerałów uranylu. Należy do minerałów rzadkich, występuje tylko w niektórych rejonach Ziemi. Nazwa pochodzi od miejscowości Autun we Francji.
Wikipedia
rzecz. Autun n.
Wiktionary
(1.1) otunit
Wiktionary
kobieta dotknięta autyzmem; autystka, autystyczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. kobieta mająca autyzm
Wiktionary
rzecz. autyzm m., autyk m., autysta m., autystka ż.
przym. autystyczny
przysł. autystycznie
Wiktionary
(1.1) autystka
Wiktionary
autystyczny;
1. związany z autyzmem;
2. cierpiący na autyzm;
3. świadczący o tym, że ktoś cierpi na autyzm
SJP.pl
osoba dotknięta autyzmem, autysta, autystyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. psych. osoba mająca autyzm
Wiktionary
(1.1) Autyzm u dorosłych ma wiele obliczy. Trudno opisać dorosłego autyka, tak jak trudno sklasyfikować samą chorobę.
Wiktionary
rzecz. autyzm m., autysta m., autystka ż., autyczka ż.
przym. autystyczny
przysł. autystycznie
Wiktionary
(1.1) autysta
Wiktionary
osoba dotknięta autyzmem; autyk, autystyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. psych. osoba mająca autyzm
Wiktionary
(1.1) Dziś jego nazwisko funkcjonuje jako rzeczownik opisujący „autystów wysokofunkcjonujących” i nikt nie mówi już o eksterminacji „życia niewartego życia”.
Wiktionary
rzecz. autyzm m., autyk m., autystka ż., autyczka ż.
przym. autystyczny
przysł. autystycznie
Wiktionary
(1.1) autyk
Wiktionary
kobieta dotknięta autyzmem; autyczka, autystyczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. kobieta mająca autyzm
Wiktionary
(1.1) Opisując tutaj różne wątki autyzmu i tkając jego materię na waszych oczach, zastanawiam się, czy ja kiedykolwiek byłam autystką.
Wiktionary
rzecz. autyzm m., autyk m., autyczka ż.
:: fm. autysta m.
przym. autystyczny
przysł. autystycznie
Wiktionary
(1.1) autyczka
Wiktionary
kobieta dotknięta autyzmem; autyczka, autystka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest autystyczne; cecha tych, którzy są autystyczni
Wiktionary
przym. autystyczny
przysł. autystycznie
Wiktionary
autyczny;
1. związany z autyzmem;
2. cierpiący na autyzm;
3. świadczący o tym, że ktoś cierpi na autyzm
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) psych. związany z autyzmem, dotyczący autyzmu
przymiotnik jakościowy
(2.1) psych. będący w spektrum autyzmu
Wiktionary
Autystyczny – piosenka zespołu Luxtorpeda wydana na płycie Luxtorpeda.
Wikipedia
(2.1) Kuba nie jest niegrzeczny, tylko lekko autystyczny.
Wiktionary
IPA: ˌawtɨˈstɨt͡ʃnɨ, AS: au̯tystyčny
Wiktionary
rzecz. autyzm m., autysta m., autyk m., autystka ż., autyczka ż., autystyczność ż.
przym. autyczny
przysł. autystycznie, autycznie
Wiktionary
osoba dotknięta autyzmem; autyk, autysta
SJP.pl
skomplikowany zespół upośledzenia rozwoju, polegający na zamykaniu się w świecie własnych przeżyć, oderwaniu się od rzeczywistości; objaw schizofrenii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. psych. zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami;
Wiktionary
(1.1) Echolalia jest cechą charakterystyczną dla autyzmu.
Wiktionary
IPA: ˈawtɨsm̥, AS: au̯tysm̦
Wiktionary
rzecz. autystka ż., autysta mos., autyk m., autyczka ż.
przym. autystyczny
przysł. autystycznie
Wiktionary
wykrzyknik oznaczający wycie; au
SJP.pl
[czytaj: osER] miasto we Francji
SJP.pl
Auxerre (,) – miasto i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Yonne.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 38 819 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 777 osób/km² (wśród 2044 gmin Burgundii Auxerre plasuje się na 4. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 29.).
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) stpol. łaciński
Wiktionary
IPA: awˈzɔ̃j̃sʲci, AS: au̯zõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
wykrzyknik wyrażający ból; oj, aua, au
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …oznaczający ból
Wiktionary
(1.1) Auć, auć! Ale gryzą, skubane!
Wiktionary
IPA: awʲt͡ɕ, AS: au̯ʹć
Wiktionary
(1.1) au, aua
Wiktionary
azjatycka osada górska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj osady wiejskiego typu na Kaukazie albo w Azji Środkowej
Wiktionary
Auł – podstawowa jednostka społeczna funkcjonująca przez tysiące lat na terenie Wielkiego Stepu, składająca się z od 20 do 100 pasterzy z rodzinami.
W obrębie jednego aułu żyły blisko ze sobą spokrewnione rodziny, które posiadały wspólną własność i wspólną odpowiedzialność stado bydła, owiec i koni. Prywatną natomiast własnością poszczególnych rodzin były zwykle specjalne namioty – jurty wraz z zawartością.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
poręczenie na wekslu lub czeku; awal
SJP.pl
[czytaj: Awalansz] model samochodu marki Chevrolet
SJP.pl
Avalanche – zespół rockowy założony w listopadzie 2002 w Oświęcimiu. Rozwiązany w styczniu 2010 r. Wykonywał muzykę rockową inspirowaną lżejszymi gałęziami tego gatunku. Wybrani muzycy Avalanche stworzyli zespół Leo Minor.
Wikipedia
[czytaj: Awalon]
1. w mitologii celtyckiej: raj lub kraina zmarłych wyobrażane jako wyspa na mitycznym Morzu Zachodnim;
2. półwysep w Nowej Funlandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) mitcelt. raj lub kraina zmarłych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈavalɔ̃n, AS: avalõn
Wiktionary
[czytaj: awąSE] posunąć naprzód (napis na zegarkach, najczęściej w formie skrótu "a")
SJP.pl
internetowy sklep z AGD i RTV
SJP.pl
Avans – sklep internetowy, dawniej ogólnopolska sieć elektromarketów. Na sieć sprzedaży detalicznej Avans składało się ponad 250 sklepów własnych oraz kilkaset działających na zasadzie franczyzy. W dużych aglomeracjach miejskich sieć Avans obecna była w postaci Punktów Odbioru Osobistego sklepu internetowego. Sklepy sieci Avans oferowały klientom sprzęt multimedialny, RTV i AGD.
Wikipedia
krój czcionki
SJP.pl
Zobacz też: Avant. Pismo Awangardy Filozoficzno-Naukowej.
Avant – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Oklahoma, w hrabstwie Osage.
Wikipedia
słowo pochodzenia włoskiego - często używane jako nazwa produktów komercyjnych: czekoladek czy czasopisma
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: awaru-a] stolica Wysp Cooka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Wysp Cooka;
Wiktionary
Av
Wikipedia
IPA: ˌavaˈruwa, AS: avaruu̯a
Wiktionary
przym. awaruański
Wiktionary
awatar;
1. w religii hinduistycznej: ucieleśnienie, uosobienie jakiegoś bóstwa;
2. obrazek reprezentujący użytkownika w internecie, grze komputerowej, forum itp.
SJP.pl
Congregatio Ancillarum Verbi Domini - zakon służebnic Słowa Bożego
SJP.pl
z łaciny: witaj, bądź pozdrowiony; salve
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: awens-is] model samochodu marki Toyota
SJP.pl
model samochodu marki Chevrolet
SJP.pl
skrót od: Audio Video Interleaved, popularny format pliku multimedialnego, w którym można zapisać jednocześnie obraz i dźwięk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Avia – czeskie (do 1992 roku czechosłowackie) przedsiębiorstwo, ulokowane w stolicy Czech – Pradze, produkujące samochody ciężarowe oraz autobusy, a dawniej samoloty.
Wikipedia
okulary wzorowane na modelu okularów przeciwsłonecznych produkowanych dla lotników amerykańskich w latach 30. XX wieku; pilotki, awiatory, aviatory, awiatorki
SJP.pl
okulary wzorowane na modelu okularów przeciwsłonecznych produkowanych dla lotników amerykańskich w latach 30. XX wieku; pilotki, awiatory, awiatorki, aviatorki
SJP.pl
uczony arabski (980-1037); Awicenna
SJP.pl
[czytaj: awiNIĄ] miasto na południu Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) zob. Awinion.
Wiktionary
nazwa handlowa leku stosowanego w leczeniu mdłości i wymiotów, zawierającego dimenhydraminę; Dimenhydrinat, Awiomarina
SJP.pl
[czytaj: awokado] awokado;
1. wiecznie zielone drzewo z rodziny wawrzynowatych, uprawiane w strefie międzyzwrotnikowej dla smacznych owoców; smaczliwka;
2. owoc tego drzewa, o gruszkowatym kształcie, do 20 cm długości, ciemnozielonej skórce, tłustym miąższu i dużej pestce; gruszka awokado
SJP.pl
rzadko: awokado, avocado;
1. wiecznie zielone drzewo z rodziny wawrzynowatych, uprawiane w strefie międzyzwrotnikowej dla smacznych owoców; smaczliwka;
2. owoc tego drzewa; gruszka avokado
SJP.pl
[czytaj: ejwon]
1. nazwa kilku rzek w Wielkiej Brytanii, Kanadzie i Australii;
2. nazwa kilku miejscowości i gmin w USA
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obce imię męskie
SJP.pl
obce imię żeńskie
SJP.pl
Avril – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Meurthe i Mozela.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 506 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 25 osób/km² (wśród 2335 gmin Lotaryngii Avril plasuje się na 590. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 167.).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. bot. pieprz metystynowy
Wiktionary
IPA: ˈava, AS: ava
Wiktionary
(1.1) współcz. pieprz metystynowy
Wiktionary
[czytaj: ejŁEKS] skrót od: Airborn Warning and Control System - amerykański system wczesnego ostrzegania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, na półwyspie Kamczatka, uchodzi deltą do Zatoki Awaczyńskiej;
Wiktionary
Zobacz też: Ewa Frank, ps. Awacza.
Awacza ( Авача) – rzeka w Rosji, na półwyspie Kamczatka. Wypływa z Jeziora Awaczyńskiego, kierując się najpierw lekko na zachód, ale potem już zasadniczo na południe i południowy wschód. Liczy 122 km długości, a jej zlewisko ma powierzchnię 5090 km². Wpada – rozwidlając się w deltę – do Zatoki Awaczyńskiej na południowym wschodzie półwyspu, przepływa m.in. przez Jelizowo, miejscowość, w której znajduje się port lotniczy Pietropawłowsk Kamczacki.
Wikipedia
przym. awaczyński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Awaczą, dotyczący Awaczy
Wiktionary
rzecz. Awacza ż.
Wiktionary
członek indyjskiej gminy religijnej, założonej przez Ramanandę w XIV wieku, do której mógł należeć każdy, bez względu na kastę i wyznanie
SJP.pl
Awadhuta (dewanagari अवधूत, trl. avadhūta, ang. "avadhuta") – termin pochodzący z dharmicznych religii Indii, odnosi się do ekscentrycznego typu mistyków lub świętych, którzy wznieśli się ponad cielesną świadomość, dualność oraz światowe troski i postępują bez uwzględniania standardowej społecznej etykiety.
Wikipedia
członek indyjskiej gminy religijnej, założonej przez Ramanandę w XIV wieku, do której mógł należeć każdy, bez względu na kastę i wyznanie
SJP.pl
poręczenie na wekslu lub czeku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bank. poręczenie na wekslu lub czeku
Wiktionary
Awal (z fr. "aval", poręczenie wekslowe) – czynność prawna polegająca na przyjęciu przez poręczającego (awalistę) solidarnej odpowiedzialności za dług osoby podpisanej na wekslu. Awalista odpowiada za zapłatę weksla w przypadku, gdy osoba, za której dług wekslowy poręczył nie wywiązała się ze spłaty zobowiązania. Awal może dotyczyć całości lub części sumy wekslowej i każdej osoby podpisanej na wekslu; konieczne jest wówczas ujawnienie tego ograniczenia w treści weksla.
Wikipedia
IPA: ˈaval, AS: aval
Wiktionary
rzecz. awalista
Wiktionary
(1.1) poręczenie wekslowe
Wiktionary
osoba podpisująca awal, udzielająca poręczenia czekowego lub wekslowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. ekon. osoba, która udziela poręczenia wekslowego (awalu)
Wiktionary
IPA: ˌavaˈlʲista, AS: avalʹista
Wiktionary
rzecz. awal m.
Wiktionary
w buddyzmie: bodhisattwa współczucia, jeden z trzech najważniejszych bodhisattwów w mahajanie i wadżrajanie (obok Mańdziuśriego i Wadżrapaniego)
SJP.pl
Awalokiteśwara (skt. अवलोकितेश्वर trl. Avalokiteśvara, ang. Avalokiteshvara, dosł. "Pan patrzący w dół" ([na świat], tzn. ze współczuciem); tyb. སྤྱན་རས་གཟིགས།, Wylie: spyan ras gzigs, wymowa: "Czenrezig" lub "Cienrezig" – jest jednym z najważniejszych bodhisattwów w buddyzmie mahajany i wadżrajany, uosabiającym współczucie.
Wikipedia
japoński napój alkoholowy wytwarzany z destylowanego ryżu, podawany głównie z dodatkiem wody i lodu
SJP.pl
Aw
Wikipedia
1. grupa ludzi, których działalność jest oryginalna i wprowadza coś nowego;
2. zdarzenie wyprzedzające swoją epokę;
3. kierunek w sztuce, muzyce i literaturze XX wieku, charakteryzujący się sprzeciwem wobec tradycji, np. futuryzm, ekspresjonizm;
4. oddział żołnierzy ubezpieczający maszerującą grupę od przodu; straż przednia, forpoczta, szpica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) grupa ludzi wytyczających nowe drogi rozwoju danej dziedziny
(1.2) kult. ogół niejednorodnych tendencji w sztuce XX wieku, zrywających z tradycją, cechujących się radykalnym nowatorstwem;
(1.3) wojsk. część wojska od przodu ubezpieczająca główne siły;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Za awangardę eurokomunizmu uważana była Włoska Partia Komunistyczna.
(1.2) Futuryzm jest z pewnością jednym z ruchów awangardy, który wywołał największy szok.
(1.3) Zależnie od sytuacji i wielkości maszerującej kolumny awangarda może stanowić od 1/4 do 1/3 sił głównych.
Wiktionary
rzecz. awangardowość ż., awangardysta mos., awangardyzm mrz., awangardzista mos., awangardzistka ż.
przym. awangardowy
przysł. awangardowo
Wiktionary
(1.1) forpoczta
(1.2) awangardyzm
(1.3) forpoczta; daw. straż przednia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. awangarda, straż przednia
Wiktionary
IPA: ˌavãŋˈɡardʲja, AS: avãŋgardʹi ̯a
Wiktionary
1. cecha charakterystyczna dla twórców lub ich dzieł mających charakter awangardowy, czyli wyprzedzający swoją epokę, wprowadzający coś nowego w jakiejś dziedzinie; nowatorskość, nowatorstwo, prekursorstwo, postępowość;
2. odnoszenie się do awangardy - kierunku w sztuce XX wieku, charakteryzującego się sprzeciwem wobec tradycji i powszechnie panującym regułom estetycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha bycia awangardowym; dążenie do nowości, radykalnej innowacyjności w sztuce, kulturze, myśleniu lub stylu życia
Wiktionary
(1.1) Awangardowość jego twórczości szokowała współczesnych, ale dziś uważana jest za przełomową.
Wiktionary
rzecz. awangardzista mos., awangarda ż.
przym. awangardowy
przysł. awangardowo
Wiktionary
1. książkowo: taki, który wyprzeda swoją epokę, wprowadza coś nowego w jakiejś dziedzinie, np. nowe idee, pomysły, metody; nowatorski, przodujący, postępowy, prekursorski;
2. związany z awangardą - kierunkiem w sztuce XX wieku, charakteryzującym się sprzeciwem wobec tradycji i powszechnie panującym regułom estetycznym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szt. związany z awangardą, charakteryzujący awangardę (kierunek w dwudziestowiecznej sztuce)
(1.2) taki, który charakteryzuje się nowatorstwem, prekursorstwem; jest postępowy
Wiktionary
(1.1) Nowatorstwo myśli i działań artystycznych zbliża go do nurtu awangardowego w malarstwie początku XX wieku.
Wiktionary
IPA: ˌavãŋɡarˈdɔvɨ, AS: avãŋgardovy
Wiktionary
rzecz. awangardzista mos., awangardysta mos., awangardowość ż., awangardyzm m., awangarda ż.
przysł. awangardowo
Wiktionary
(1.1) przodujący, prekursorski
Wiktionary
przedstawiciel lub zwolennik awangardyzmu - kierunku w XX-wiecznej sztuce, charakteryzującego się sprzeciwem wobec tradycji i powszechnie panującym regułom estetycznym; awangardzista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. twórca lub zwolennik awangardy
Wiktionary
rzecz. awangarda ż.
:: fż. awangardystka ż.
przym. awangardowy
Wiktionary
(1.1) war. awangardzista
Wiktionary
przedstawicielka lub zwolenniczka awangardyzmu - kierunku w XX-wiecznej sztuce, charakteryzującego się sprzeciwem wobec tradycji i powszechnie panującym regułom estetycznym; awangardzistka
SJP.pl
kierunek w XX-wiecznej sztuce, charakteryzujący się sprzeciwem wobec tradycji i powszechnie panującym regułom estetycznym; awangarda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. liter. kierunek w sztuce i literaturze, który dąży do radykalnego przełamywania tradycji, eksperymentowania z formą i treścią oraz tworzenia nowych środków wyrazu
(1.2) charakter awangardowy czegoś
Wiktionary
(1.1) Awangardyzm w literaturze XX wieku przyniósł wiele eksperymentalnych form poetyckich i prozatorskich.
Wiktionary
rzecz. awangarda ż., awangardysta mos., awangardystka ż., awangardzista mos., awangardzistka ż., awangardzizm mrz.
przym. awangardowy
Wiktionary
(1.1) awangarda, war. awangardzizm
Wiktionary
przedstawiciel lub zwolennik awangardy - kierunku w XX-wiecznej sztuce, charakteryzującego się sprzeciwem wobec tradycji i powszechnie panującym regułom estetycznym; awangardysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. twórca łamiący tradycję i tworzący nowatorskie dzieła
Wiktionary
rzecz. awangarda ż., awangardowość ż., awangardysta mos., awangardystka ż., awangardyzm mrz.
:: fż. awangardzistka ż.
przym. awangardowy
przysł. awangardowo
Wiktionary
(1.1) war. awangardysta
Wiktionary
przedstawicielka lub zwolenniczka awangardy - kierunku w XX-wiecznej sztuce, charakteryzującego się sprzeciwem wobec tradycji i powszechnie panującym regułom estetycznym; awangardystka
SJP.pl
dawniej: kierunek w XX-wiecznej sztuce, charakteryzujący się sprzeciwem wobec tradycji i powszechnie panującym regułom estetycznym; awangarda, awangardyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. coś przykrego, co dotyka kogo
Wiktionary
(1.1) afront, krzywda, obelga
Wiktionary
specjalnie wyodrębniony obszar wodny przed wejściem do portu, o niewielkiej głębokości, osłonięty od silnych wiatrów i prądów, przeznaczony do kotwiczenia statków oczekujących na wprowadzenie do portu; reda, przedmorze, przedport, przedporcie, kotwicowisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) żegl. obszar wodny znajdujący się wewnątrz portu;
Wiktionary
Awanport (także: przedporcie lub przedport) – najdalsza z wewnętrznych części wodnej powierzchni portu (czyli część jego akwatorium), przylega do wejścia do portu i redy, ograniczona jest zazwyczaj falochronem. Z awanportu statki przechodzą do dalszych akwenów portowych: basenów portowych, doków lub kanałów portowych, lub też podchodzą bezpośrednio do nabrzeży, pirsów, pomostów itp.
Wikipedia
(1.1) Do awanportu wpłynął statek handlowy.
Wiktionary
IPA: aˈvãnpɔrt, AS: avãnport
Wiktionary
(1.1) przedporcie, przedport
Wiktionary
związany z awanportem
SJP.pl
dawniej: stały posterunek wojskowy przy obozie lub oddziale wojskowym, broniący do niego dostępu; straż przednia; forpoczta
SJP.pl
powierzenie komuś lub objęcie wyższego stanowiska, nadanie lub otrzymanie wyższej godności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) powierzenie komuś lub objęcie wyższego stanowiska, nadanie lub otrzymanie wyższej godności
(1.2) sport. zajęcie wyższego miejsca w klasyfikacji, przejście do dalszego etapu
(1.3) zdobycie wyższej pozycji w określonej grupie
(1.4) przest. pieniądze wypłacane zaliczkowo, z góry
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Awans łączy się z podwyżką.
(1.2) Zespół wywalczył awans dopiero po wygraniu barażu.
Wiktionary
IPA: ˈavãw̃s, AS: avãũ̯s
Wiktionary
rzecz. awansowanie n.
:: zdrobn. awansik m.
czas. awansować
przym. awansowy
Wiktionary
widoczna przed kurtyną część sceny; przedscenie; proscenium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teatr. przód sceny; część sceny między kurtyną a widownią; odsłonięta część sceny
Wiktionary
(1.1) Aktor wyszedł na awanscenę, aby wygłosić monolog.
Wiktionary
(1.1) przedscenie, proscenium
Wiktionary
przestarzałe: szczególne względy, uprzejmości
SJP.pl
tyle co: z góry, naprzód, w formie zaliczki
SJP.pl
zdrobnienie od: awans
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przechodzenie na wyższe niż dotąd zajmowane stanowisko, funkcję
(1.2) powierzanie komuś wyższego niż dotąd stanowiska, funkcji
(1.3) przechodzenie do grupy społecznej mającej wyższą pozycję
(1.4) sport. przechodzenie do wyższej kategorii rozgrywek sportowych
Wiktionary
rzecz. awans m., awansik m., awanse nmos.
czas. awansować
przym. awansowy
Wiktionary
1. przesunąć, przesuwać kogoś na wyższe stanowisko;
2. objąć, obejmować wyższe stanowisko;
3. zdobyć, zdobywać wyższą pozycję, np. społeczną;
4. zająć, zajmować wyższą pozycję w jakiejś klasyfikacji, zwłaszcza sportowej
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) przenosić / przenieść na wyższe stanowisko czy stopień
(1.2) uzyskiwać / uzyskać wyższe stanowisko lub stopień
Wiktionary
(1.1) Wkrótce potem awansowali go na wiceprezesa.
(1.2) Pracował na stanowisku doręczyciela, ale awansował i teraz pracuje w kadrach.
Wiktionary
rzecz. awans m., awansowanie n.
przym. awansowy
przysł. awansem
Wiktionary
(1.1) honorować, mianować, dawać / dać awans, podnosić / podnieść status, promować / wypromować
(1.2) piąć się, obejmować stanowisko, zostać mianowanym
Wiktionary
związany z awansem
SJP.pl
1. przewaga, zysk, korzyść;
2. przewaga uzyskana przez gracza po wcześniejszej równej ilości punktów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. przewaga uzyskiwana po stanie równowagi punktowej
(1.2) ekon. korzyść, zysk
(1.3) przest. korzyść, pożytek
(1.4) gw-pl|Warszawa. awantura
(1.5) łow. odchylenie kolby broni od osi lufy, dzięki któremu przyrządy celownicze znajdują się na jednej linii z okiem celującego
Wiktionary
Awantaż – odchylenie przykładu broni od płaszczyzny pionowej, np. kolby od osi luf broni myśliwskiej, dzięki któremu przyrządy celownicze znajdują się na jednej linii z okiem celującego.
Wikipedia
IPA: aˈvãntaʃ, AS: avãntaš
Wiktionary
przym. awantażownie n.
przysł. awantażowny
Wiktionary
dawniej: zyskowny, korzystny, pożyteczny
SJP.pl
przymiotnik od: awantaż
SJP.pl
środowiskowo: awantura; avanti
SJP.pl
Awanti (skt अवन्ति) – jedno z szesnastu mahājanapad (w sanskrycie, "wielkie państwo"). Prowadziło wojny z sąsiednim królestwem Magadha. Uznawane za miejsce powstania języka pali.
Wikipedia
kłótnia; waśń; spór; zajście; draka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwałtowna kłótnia, zamieszanie
(1.2) ryzykowne, niepewne przedsięwzięcie, często wątpliwe pod względem moralnym
(1.3) daw. zdarzenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przechodziłam koło sklepu i słyszałam awanturę między ekspedientką i jakimś klientem.
Wiktionary
IPA: ˌavãnˈtura, AS: avãntura
Wiktionary
rzecz. awanturnik mos., awanturnica ż., awanturnictwo n.
:: zdrobn. awanturka ż.
czas. awanturować się
przym. awanturniczy
przysł. awanturniczo
Wiktionary
(1.1) burda, kłótnia, sprzeczka
(1.2) afera
Wiktionary
1. zdrobnienie od: awantura;
2. pasta do smarowania pieczywa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: awantura
(1.2) kulin. pasta do smarowania pieczywa, najczęściej z białego sera lub jajek i ryby lub sera i warzyw / ziół
(1.3) środ. przestępcze tanie wino owocowe
Wiktionary
(1.2) Na śniadanie były kanapki z awanturką.
Wiktionary
IPA: ˌavãnˈturka, AS: avãnturka
Wiktionary
rzecz. awantura ż., awanturnictwo n., awanturnik m., awanturnica ż.
czas. awanturować się
przym. awanturniczy
Wiktionary
awanturniczka;
1. kobieta agresywna, łatwo wpadająca w złość, wszczynająca awantury; zadziora, złośnica, prowokatorka;
2. przestarzałe: kobieta ekstrawagancka, prowadząca burzliwe życie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta skłonna do kłótni, awantur, często awanturująca się
Wiktionary
(1.1) Ile razy ci mówiłam, żebyś nie wpuszczał tu tej awanturnicy.
Wiktionary
rzecz. awantura ż., awanturka ż., awanturnictwo n., awanturniczość ż., awanturzenie n.
:: fm. awanturnik m.
czas. awanturować się
przym. awanturniczy
przysł. awanturniczo
Wiktionary
(1.1) reg. śl. bizantyja
Wiktionary
skłonność do awantur i wszczynania awantur
SJP.pl
awanturnica;
1. kobieta agresywna, łatwo wpadająca w złość, wszczynająca awantury; zadziora, złośnica, prowokatorka;
2. przestarzałe: kobieta ekstrawagancka, prowadząca burzliwe życie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) ze skłonnością do awantur
(1.2) w nieobliczalny, ryzykowny sposób
Wiktionary
rzecz. awanturnik mos., awanturniczość ż., awanturnica ż., awantura ż.
przym. awanturniczy
czas. awanturować się ndk.
Wiktionary
cechujący się awanturnictwem i erotyzmem
SJP.pl
nacechowany awanturnictwem i miłością
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest awanturnicze; cecha tych, którzy są awanturniczy
Wiktionary
przym. awanturniczy
przysł. awanturniczo
rzecz. awanturnica ż., awanturnik mos.
Wiktionary
agresywny, łatwo wpadający w złość, kłótliwy; ryzykowny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy awanturnikowi, osobie kłótliwej
(1.2) nacechowany awanturnictwem, ryzykanctwem, nieobliczalnością
(1.3) przest. pełen niezwykłych, ryzykownych przygód
Wiktionary
rzecz. awantura ż., awanturka ż., awanturnik m., awanturnica ż., awanturnictwo n., awanturniczość ż.
czas. awanturować się
przysł. awanturniczo
Wiktionary
(1.1) kłótliwy, porywczy, wybuchowy, mącicielski, rozrabiacki, warcholski, wichrzycielski
(1.3) przygodowy
Wiktionary
1. osoba agresywna, łatwo wpadająca w złość, wszczynająca awantury; gwałtownik, choleryk;
2. przestarzale: osoba prowadząca pełne przygód życie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba skłonna do wszczynania kłótni
(1.2) osoba prowadząca burzliwe życie, gotowa podjąć ryzyko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pijany awanturnik w trakcie interwencji uderzył policjantkę pięścią w twarz.
Wiktionary
IPA: ˌavãnˈturʲɲik, AS: avãnturʹńik
Wiktionary
rzecz. awantura ż., awanturka ż., awanturnictwo n., awanturniczość ż., awanturzenie n.
:: fż. awanturnica ż., awanturniczka ż.
czas. awanturować się
przym. awanturniczy
przysł. awanturniczo
Wiktionary
(1.1) warchoł; pot. rozrabiaka, rozrabiacz; przest. hałaburda; gwara warszawska kobzacz
(1.2) poszukiwacz przygód
Wiktionary
taki, który wywołuje awantury, hałaśliwy; awanturniczy
SJP.pl
awanturować się:
1. wszczynać kłótnie, burzliwie się spierać;
2. zachowywać się agresywnie
SJP.pl
bezpostaciowa, zielona odmiana kwarcu stosowana w jubilerstwie; awenturyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. zielony, żółty lub brunatnoczerwony kamień półszlachetny;
Wiktionary
IPA: ˌavãnˈturɨ̃n, AS: avãnturỹn
Wiktionary
przedstawiciel koczowniczego ludu mieszanego pochodzenia ugro-ałtajskiego
SJP.pl
uszkodzenie jakiegoś urządzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. uszkodzenie przedmiotu, urządzenia, systemu, sieci uniemożliwiające lub utrudniające ich użytkowanie
(1.2) pot. nieprzewidziane komplikacje
(1.3) więz. aresztowanie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W systemie ogrzewania jest awaria.
(1.1) O ile armata uzyskała ocenę pozytywną, to urządzenia do kierowania ogniem z powodu dwukrotnych awarii zdyskwalifikowano.
(1.2) Poczekajcie, bo mam tu w kuchni małą awarię, coś się przypala.
Wiktionary
IPA: aˈvarʲja, AS: avarʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. awaryjność ż.
przym. awaryjny
przysł. awaryjnie
Wiktionary
(1.1) zniszczenie, uszkodzenie, zepsucie, szkoda, usterka, wypadek
Wiktionary
przedstawicielka koczowniczego ludu mieszanego pochodzenia ugro-ałtajskiego
SJP.pl
koczowniczy lud mieszany pochodzenia ugro-ałtajskiego
SJP.pl
Awarowie ( Άβαροι itp.) – lud koczowniczy o spornym pochodzeniu, który w połowie VI wieku pojawił się w Europie. Utworzony przez Awarów wspólnie z Kutigurami kaganat zasłynął na przełomie VI i VII wieku łupieżczymi wyprawami głównie przeciw Bizancjum. Po upadku kaganatu na początku IX wieku Awarowie stopniowo zaniknęli. Charakterystyczną cechą wyglądu zewnętrznego Awarów był niespotykany wśród ludów europejskich mężczyzn zwyczaj wiązania włosów w dwa warkocze.
Wikipedia
→ Awarowie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Awarami, dotyczący Awarów (narodu zamieszkującego Kaukaz)
(1.2) hist. związany z Awarami, dotyczący Awarów (koczowniczego ludu, który osiedlił się w Europie w VI wieku)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język awarski, którym posługują się kaukascy Awarowie;
Wiktionary
rzecz. Awar mos., Awarka ż., awarskość ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem awarskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem awarskim
(1.3) spisany, stworzony w języku awarskim
Wiktionary
IPA: aˈvarskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: avarskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
→ Avarua (stolica Wysp Cooka); avaruański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Avaruą, dotyczący Avarui
Wiktionary
rzecz. Avarua ż.
Wiktionary
1. potocznie: światło awaryjne;
2. zdrobnienie od: awaria
SJP.pl
→ awaryjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. cecha tego, co awaryjne
Wiktionary
Awaryjność − podatność na awarie, przeciwieństwo niezawodności.
Możliwość wystąpienia awarii określa się, najczęściej w skali roku, jako prawdopodobieństwo wystąpienia odniesione do liczby zdarzeń, lub czasem unieruchomienia.
Absolutna doskonałość techniczna jest nieosiągalna, określa się zatem dopuszczalny stopień niedoskonałości. Skutki awarii wynikających z tej niedoskonałości ogranicza się poprzez zabezpieczenia i ubezpieczenia.
Wikipedia
rzecz. awaria ż.
przym. awaryjny
przysł. awaryjnie
Wiktionary
1. przeznaczony do użycia w wypadku awarii;
2. łatwo ulegający awariom;
3. powstały w wyniku awarii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stworzony na wypadek awarii
(1.2) spowodowany przez awarię, będący wynikiem awarii
(1.3) ulegający częstym awariom
Wiktionary
(1.3) Mój samochód jest bardzo awaryjny.
Wiktionary
IPA: ˌavaˈrɨjnɨ, AS: avaryi ̯ny
Wiktionary
rzecz. awaria ż., awaryjność ż.
przysł. awaryjnie
Wiktionary
w religii hinduistycznej: ucieleśnienie, uosobienie jakiegoś bóstwa; avatar, awatara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) rel. w hinduizmie: zstąpienie boga, bóstwa lub jego wcielenie (inkarnacja) w doczesnej formie; cielesna manifestacja boga
(1.2) inform. personifikacja osoby w cyberprzestrzeni, reprezentacja uczestników światów wirtualnych
(1.3) inform. w internecie: obrazek wyświetlany obok nazwy użytkownika
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gdy „zło sięga nieba", Wisznu staje się ziemskim awatarem. Obok oficjalnej listy awatarów istnieją wierzenia nieortodoksyjne. Za awatar Boga uważano często Gandhiego.
(1.2) W e-sportach najistotniejsze są umiejętności samego gracza, awatar pełni tylko funkcję „kursora” lub — wprowadzając bliższą sportom terminologię — „koszulki”.
(1.3) Zmień awatar. Bolek taki ma i na pierwszy rzuta oka można się pomylić, a poza tym nie kopiuje się czyichś awatarów i sygnaturek.
Wiktionary
IPA: aˈvatar, AS: avatar
Wiktionary
(1.1) awatara
Wiktionary
w religii hinduistycznej: ucieleśnienie, uosobienie jakiegoś bóstwa; avatar, awatar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zob. awatar.
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: awatar
Wiktionary
Awatara (także Awatar) (dewanagari अवतार, transliteracja "avatāra", avatara, "zstąpienie", „zejście, inkarnacja”) – w hinduizmie wcielenie (inkarnacja) bóstwa, które zstępuje z nieba na ziemię w postaci śmiertelnej – ludzkiej, zwierzęcej lub hybrydalnej).
Wikipedia
(1.1) awatar
Wiktionary
polski herb szlachecki; Abdank, Habdank, Abdaniec
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
geologia: pionowy kanał w skałach wapiennych; awena (rzadko)
SJP.pl
rzadko: awen (pionowy kanał w skałach wapiennych)
SJP.pl
białko występujące głównie w ziarnach owsa
SJP.pl
Awenina – białko występujące głównie w ziarnach owsa. Temu białku przypisuje się korzystny wpływ na temperament zwierząt.
Wikipedia
bezpostaciowa, zielona odmiana kwarcu stosowana w jubilerstwie; awanturyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. rzadki minerał z gromady krzemianów, odmiana kwarcu, SiO2;
Wiktionary
Awenturyn, awanturyn, kwarc awenturynowy – minerał lub skała, odmiana kwarcu o iskrzącym odbiciu, spowodowanym drobnymi inkluzjami miki lub hematytu. Ma zróżnicowaną barwę, np. srebrzystą, żółtawą, brunatnoczerwoną lub zieloną. Wariant zielony swą barwę zawdzięcza fuchsytowi.
Wikipedia
przym. awenturynowy
Wiktionary
(1.1) war. awanturyn
Wiktionary
jedno z siedmiu wzgórz, na których zostało zbudowane miasto Rzym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. jedno z siedmiu rzymskich wzgórz;
(1.2) geogr. adm. dzielnica Rzymu obejmująca Awentyn (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) imię|polski|m.;
(2.2) mitrzym. syn Herkulesa i Rei, bóg wzgórza Awentyn (1.1)
Wiktionary
Awentyn ( Mons Aventinus, wł. "Aventino") – wysunięte najbardziej na południe wzgórze w Rzymie.
Początkowo nie wchodziło w skład miasta, mimo że było objęte murami miejskimi. Uważano bowiem, że jest obarczone złym omenem po tym, jak Remus, który wybrał je na swoją siedzibę podczas auspicjum przy zakładaniu Rzymu, nie uzyskał znaku sygnalizującego aprobatę bogów dla siebie jako założyciela miasta i jego przyszłego króla.
Wikipedia
(2.1) Dzisiaj obchodzimy wspomnienie świętego Awentyna.
Wiktionary
przym. awentyński
Wiktionary
→ Awentyn
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Awentynu, związany z Awentynem
Wiktionary
(1.1) Bardzo mi podchodzi ta awentyńska pizza.
(1.1) Spotkali się w jednym z awentyńskich kościołów.
Wiktionary
rzecz. Awentyn
Wiktionary
niskie, wiecznie zielone drzewo owocowe z rodziny szczawikowatych, uprawiane w strefie tropikalnej; oskomian, karambola
SJP.pl
Awerroes, Ibn Ruszd (pełne imię: Abu al-Walid Muhammad ibn Ahmad ibn Muhammad ibn Ahmad ibn Ahmad ibn Ruszd, أبو الوليد محمد بن احمد بن محمد بن احمد بن احمد بن رشد) (ur. 1126, zm. 10 grudnia 1198) – arabski uczony: filozof, teolog, lekarz, prawnik, polityk i matematyk z Kordowy, wygnany za „nieprawowierne” poglądy filozoficzne; zmarł na wygnaniu w Marrakeszu.
Wikipedia
zwolennik awerroizmu
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) filoz. związany z awerroizmem
Wiktionary
rzecz. Awerroes mos., awerroizm mrz.
Wiktionary
kierunek w filozofii głoszący odwieczność świata materialnego, śmiertelność duszy jednostkowej i niezależność prawd teologicznych i filozoficznych; nawiązuje do komentarzy arystotelizmu dokonanych przez Awerroesa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. doktryna popularna pod koniec XIII wieku, oparta na interpretacji myśli Arystotelesa dokonanych przez Awerroesa;
Wiktionary
Awerroizm – doktryna filozoficzna popularna pod koniec XIII wieku, oparta na interpretacjach myśli Arystotelesa dokonanych przez Ibn Ruszda (Awerroesa). Głównymi filozofami uznającymi tę doktrynę byli Siger z Brabancji oraz Boecjusz z Dacji. Awerroizm był wielorako zwalczany przez Kościół katolicki, m.in. przez Tomasza z Akwinu i Étienne’a Tempiera, biskupa Paryża.
Wikipedia
(1.1) Awerroizm jest stanowiskiem rewolucyjnym, gdyż na miejsce modelu „nauki — służki religii„ proponuje model «nauki — wiedzy niepodległej i odrębnej».
Wiktionary
rzecz. awerroista m.
przym. awerroistyczny
Wiktionary
1. strona główna monety, medalu;
2. wierzchnia strona tkaniny, haftu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) numizm. przednia strona monety, medalu, banknotu, pocztówki, kart do gry itp.;
(1.2) szt. prawa strona haftu lub obrazu
Wiktionary
(1.1) Awers monety ozdobiony jest orłem i wawrzynami.
Wiktionary
IPA: ˈavɛrs, AS: avers
Wiktionary
przym. awersowy
Wiktionary
(1.1) orzeł
Wiktionary
niechęć, odraza, abominacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niechęć do kogoś lub czegoś
Wiktionary
(1.1) Od tamtego wypadku mam awersję do jazdy samochodem.
Wiktionary
IPA: aˈvɛrsʲja, AS: aversʹi ̯a
Wiktionary
przym. awersyjny
Wiktionary
(1.1) abominacja, antypatia, idiosynkrazja, obrzydzenie, odraza, niechęć, uprzedzenie, wstręt
Wiktionary
związany z awersem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. związany z awersem
Wiktionary
(1.1) Często stempel awersowy widnieje na monetach o różnym rewersie. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˌavɛrˈsɔvɨ, AS: aversovy
Wiktionary
rzecz. awers
Wiktionary
→ awersja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) psych. będący z odczuciem niechęci; wzbudzający wstręt
Wiktionary
rzecz. awersja ż.
Wiktionary
(1.1) wstrętny
Wiktionary
Awesta ( upa-stāvaka – „pochwały”, abestāg) – kompilacja starożytnych świętych tekstów religijnych wyznawców zaratusztrianizmu (zoroastryzmu), które powstały prawdopodobnie w okresie od połowy II tysiąclecia do VII wieku p.n.e.
Wikipedia
1. → Awesta;
2. język awestyjski - staroirański język Awesty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. związany z Awestą, natchnioną księgą zaratusztrianizmu
(1.2) jęz. zapisany pismem awestyjskim;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) jęz. należący do rodziny języków indoeuropejskich język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry (czyli Awesta);
Wiktionary
[czytaj: a-wu-EF] skrót od: Akademia Wychowania Fizycznego
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego lub żeńskiego
(1.1) = eduk. sport. Akademia Wychowania Fizycznego;
Wiktionary
(1.1) AWF ma za zadanie kształcić nauczycieli wychowania fizycznego, trenerów, specjalistów w zakresie rehabilitacji ruchowej, rekreacji i turystyki.
Wiktionary
IPA: a‿vu‿ˈɛf, AS: a‿vu‿ef
Wiktionary
przestarzale o lotnictwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. lotnictwo
Wiktionary
(1.1) Oni drukują wiele artykułów popularyzujących awiację.
Wiktionary
IPA: aˈvʲjat͡sʲja, AS: avʹi ̯acʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. awiatorka ż., awionetka ż., awiator m., awionika ż.
przym. awiacyjny
Wiktionary
(1.1) aeronautyka
Wiktionary
przymiotnik od: awiacja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. lotn. związany z awiacją
Wiktionary
(1.1) Katastrofa awiacyjna wstrząsnęła całym krajem.
Wiktionary
rzecz. awiatyka ż., awionetka ż., awiacja ż.
Wiktionary
(1.1) lotniczy
Wiktionary
czapka lotnicza zabezpieczająca przed zimnem
SJP.pl
przestarzale: lotnik, pilot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. lotn. lotnik
Wiktionary
rzecz. awionetka ż., awiacja ż., awiatyka ż.
:: fż. awiatorka ż.
Wiktionary
→ awiator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kobieta zajmująca się lotnictwem
Wiktionary
(1.1) Awiatorka i jej towarzysz lądowali w Wenezueli, Brazylii, Senegalu, Czadzie, Sudanie, Indiach, Birmie i Singapurze.
Wiktionary
rzecz. awionetka ż., awiacja ż., awiatyka ż.
:: fm. awiator mos.
Wiktionary
(1.1) pilotka, lotniczka
Wiktionary
przestarzale: lotnik, pilot
SJP.pl
przestarzale o lotnictwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. lotn. lotnictwo
Wiktionary
przym. awiacyjny
rzecz. awiator mos., awiatorka ż.
Wiktionary
(1.1) lotnictwo, war. awiacja
Wiktionary
krzew z rodziny werbenowatych; rozcięża; roślęża
SJP.pl
Aw
Wikipedia
rodzina roślin z klasy dwuliściennych
SJP.pl
uczony arabski (980-1037); Avicenna
SJP.pl
Awicenna (łac. Avicenna; w j. perskim Abu Ali Husain ebn Abdallah Ebn-e Sina lub krótko Ibn Sina ابن سینا, ur. 980, zm. 1037) – perski uczony, głównie lekarz i filozof. Jego łacińskie nazwisko wywodzi się ze zniekształconego Ibn Sina, pod którym znany był w Persji.
Wikipedia
siła wiązania przeciwciała z antygenem
SJP.pl
białko zwierzęce składające się z czterech łańcuchów polipeptydowych, występujące w jajach
SJP.pl
Awidyna – białko zwierzęce składające się z czterech łańcuchów polipetydowych, o masie ok. 70 kD, pI ok. 10, obecne w jajach. Wykazuje duże powinowactwo do biotyny (stała dysocjacji Kd kompleksu awidyna-biotyna wynosi 10−15 M) i jest to jedna z najmocniejszych zaobserwowanych w przyrodzie interakcji niekowalencyjnych. Jedna cząsteczka awidyny wiąże cztery cząsteczki biotyny.
Wikipedia
ogół ptaków zamieszkujących dany obszar, środowisko lub żyjących w określonej epoce geologicznej; ornitofauna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. ogół gatunków ptaków zamieszkujących określony obszar geograficzny, biotop lub żyjących w określonym okresie geologicznym;
Wiktionary
Awifauna (ornitofauna) – ogół gatunków ptaków zamieszkujących określony obszar geograficzny, rodzaj środowiska (biotop) lub żyjących w określonym okresie geologicznym. Opisem awifauny zajmuje się dział
Wikipedia
(1.1) Profesor wydał książkę o awifaunie Polski.
(1.1) Opisem awifauny zajmuje się dział ornitologii nazywany awifaunistyką.
Wiktionary
(1.1) ornitofauna, ptactwo
Wiktionary
Awifaunistyka – dział ornitologii zajmujący się opisem terenu pod względem jakościowego (gatunkowego) oraz ilościowego występowania na nim ptaków. Teren opisywany przez awifaunistykę może być wyróżniony ze względu na szczególny rodzaj środowiska – biotop, lub obejmować dany obszar geograficzny np. całe państwo.
Wikipedia
miasto we Francji; Avignon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowej Francji nad Rodanem;
Wiktionary
Awinion ( Avignon, prowans. "Avinhon") – miasto na południu Francji (w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Vaucluse), u podnóża wapiennego wzgórza, na lewym brzegu Rodanu, przy ujściu do niego rzeki Durance. Nad miastem góruje pałac papieski ("Palais des Papes").
Wikipedia
IPA: aˈvʲĩɲɔ̃n, AS: avʹĩńõn
Wiktionary
rzecz. awiniończyk mos., awinionka ż.
przym. awinioński
Wiktionary
mieszkanka Awinionu (miasta we Francji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Awinionu
Wiktionary
rzecz. Awinion mrz.
:: fm. awiniończyk mos.
przym. awinioński
Wiktionary
mieszkaniec Awinionu (miasta we Francji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Awinionu
Wiktionary
rzecz. Awinion mrz.
:: fż. awinionka ż.
przym. awinioński
Wiktionary
→ Awinion (miasto we Francji)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Awinionem (miastem we Francji)
Wiktionary
(1.1) Pod tym względem pałac Watykański wybudowany za pontyfikatu Mikołaja III z długimi ceremonialnymi przejściami, mnogością wielkich reprezentacyjnych pomieszczeń antycypował koncepcję rezydencji awiniońskiej.
(1.1) Rozłam w Kościele katolickim utrzymywał się przez trzy dekady. Obozy rzymski i awinioński powoływały swoich kolejnych papieży, powodując dewastację autorytetu władzy papieskiej.
Wiktionary
rzecz. Awinion mrz., awiniończyk mos., awinionka ż.
Wiktionary
chorobliwy lęk przed lataniem samolotem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. lęk przed lataniem
Wiktionary
(1.1) Pisarz, Janusz L. Wiśniewski, który również cierpi na awiofobię, przyznaje, że jego dolegliwość wiąże się z niemożnością kontroli, jaką odczuwa, będąc na pokładzie samolotu.
Wiktionary
przestarzałe, nieskomplikowane urządzenie, używane do porozumiewania się załogi samolotu między sobą
SJP.pl
nazwa handlowa leku stosowanego w leczeniu mdłości i wymiotów, zawierającego dimenhydraminę; Dimenhydrinat, Aviomarin
SJP.pl
potocznie: lotniskowiec
SJP.pl
mały samolot sportowy lub turystyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lotn. mały samolot pasażerski;
Wiktionary
Aw
Wikipedia
rzecz. awiatorka ż., awiacja ż., awiator m., awionika ż.
przym. awionetkowy, awiacyjny
Wiktionary
1. dział techniki zajmujący się zastosowaniem w lotnictwie i astronautyce urządzeń automatycznych i elektronicznych;
2. wyposażenie pokładowe samolotu
SJP.pl
Awionik – specjalista z zakresu wyposażenia elektrycznego i pilotażowo-nawigacyjnego statków powietrznych. Może zajmować się projektowaniem, obsługą, poświadczaniem lub produkcją specjalistycznego sprzętu wyposażenia lotniczego.
Wikipedia
1. dział techniki zajmujący się zastosowaniem w lotnictwie i astronautyce urządzeń automatycznych i elektronicznych;
2. wyposażenie pokładowe samolotu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lotn. astr. dziedzina techniki i przemysłu zajmująca się elektronicznymi systemami i urządzeniami stosowanymi w statkach powietrznych
(1.2) techn. lotn. elektronika lotnicza
Wiktionary
Awionika – dwuznaczne pojęcie oznaczające:
Wikipedia
(1.2) Drony cywilne coraz częściej mają zaawansowaną awionikę.
Wiktionary
rzecz. awionetka ż., awiacja ż.
Wiktionary
1. o wkładach bankowych, kontach: wypłacany w każdej chwili na żądanie klienta;
2. o wekslach: płatny w momencie okazania
SJP.pl
zaburzenie czynności organizmu spowodowane niedoborem lub brakiem określonej witaminy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. stan chorobowy spowodowany niedoborem jednej lub więcej witamin;
Wiktionary
Awitaminoza – schorzenie strukturalne lub funkcjonalne spowodowane całkowitym brakiem lub znaczącym niedoborem określonej witaminy w organizmie.
Wikipedia
(1.1) Czasem na kolację była zupa — zacierka na wodzie lub kasza. Nie było prawie nigdy ziemniaków lub warzyw. Dzieci cały czas zagrożone były awitaminozą. W lecie starano się, by otrzymywały jakieś owoce — najczęściej nieduże jabłko […]
Wiktionary
IPA: ˌavʲitãmʲĩˈnɔza, AS: avʹitãmʹĩnoza
Wiktionary
rzecz. witamina ż.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany z awitaminozą
Wiktionary
technika farbowania tkanin
SJP.pl
Awiważ (fr. "avivage") – technika farbowania tkanin polegająca na nadawaniu jej żywych kolorów oraz chrzęszczącą apreturę. Ma na celu uzyskanie lepszego chwytu oraz poprawienia własności przędnych tego włókna. Są to środki nanoszone już po wytworzeniu włókna bądź też po zabarwieniu.
Wikipedia
przestarzale: awizo;
1. zawiadomienie o nadejściu przesyłki pocztowej;
2. pisemna informacja o zrealizowaniu określonej operacji bankowej lub handlowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. zawiadomienie, wezwanie
Wiktionary
(1.1) Pod pozorem polowania odprawimy walną naradę. Mam ważne awizy i relacje.
Wiktionary
rzecz. awizerskość ż.
przym. awizerski
przysł. awizersko
Wiktionary
(1.1) stpol. awizyja
Wiktionary
zawiadomienie, donos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) umówienie się z wyprzedzeniem na jakąś czynność
Wiktionary
czas. awizować
rzecz. preawizacja ż.
Wiktionary
przymiotnik od: awizacja
SJP.pl
1. zawiadomienie o nadejściu przesyłki pocztowej; awiz;
2. pisemna informacja o zrealizowaniu określonej operacji bankowej lub handlowej; awiz;
3. niewielki, szybki okręt wojenny do celów zwiadowczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) poczt. pisemne zawiadomienie pocztowe o nadejściu przesyłki
(1.2) pisemne zawiadomienie o dokonaniu operacji handlowej, giełdowej albo bankowej lub nadejściu towaru
(1.3) mar. niewielki, szybki okręt wojenny;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Współcześnie awizo definiowane jest jako okręt mniejszy od korwety i większy od patrolowca.
Wiktionary
IPA: aˈvʲizɔ, AS: avʹizo
Wiktionary
czas. awizować
rzecz. awizowiec mrz., awizowanie n., preawizacja ż.
Wiktionary
(1.1-2) zawiadomienie, powiadomienie
Wiktionary
urządzenie do wydawania przesyłek rejestrowanych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) poczt. wypisywanie awiza
Wiktionary
rzecz. awizo n., preawizacja ż.
czas. awizować
Wiktionary
1. pisemnie zawiadamiać, zawiadomić o nadejściu przesyłki, którą należy odebrać na poczcie;
2. środowiskowo: zapowiadać, zapowiedzieć, powiadamiać, powiadomić; anonsować (zaanonsować), zawiadamiać (zawiadomić)
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaawizować)
(1.1) urz. wystawiać awizo; formalnie powiadamiać o nadejściu przesyłki
(1.2) informować o czymś w sposób oficjalny
(1.3) bank. finans. oficjalnie zgłaszać zamiar dokonania operacji finansowej
czasownik zwrotny niedokonany awizować się (dk. zaawizować się)
(2.1) być awizowanym
Wiktionary
rzecz. preawizacja ż., awizacja ż., awizo n., awizowanie n.
czas. zaawizować dk.
przym. awizacyjny, awizowy
Wiktionary
(1.2) anonsować, powiadamiać, zawiadamiać
Wiktionary
mały statek przeznaczony do posyłek i służby wywiadowczej; awizo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mar. awizo (typ okrętu)
Wiktionary
rzecz. awizo n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. doniesienie, wiadomość
Wiktionary
IPA: ˌavʲiˈzɨja, AS: avʹizyi ̯a
Wiktionary
(1.1) daw. awiz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. zob. szablodziób.
Wiktionary
IPA: ˌavɔˈt͡sɛta, AS: avoceta
Wiktionary
(1.1) szablodziób
Wiktionary
avocado;
1. wiecznie zielone drzewo z rodziny wawrzynowatych, uprawiane w strefie międzyzwrotnikowej dla smacznych owoców; smaczliwka;
2. owoc tego drzewa, o gruszkowatym kształcie, do 20 cm długości, ciemnozielonej skórce, tłustym miąższu i dużej pestce; gruszka awokado
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Persea|L.|ref=tak., rodzaj wiecznie zielonych drzew o skórzastych liściach, rosnące w strefie tropikalnej;
(1.2) bot. roślina z rodzaju awokado (1.1)
(1.3) spoż. kulin. ciemnozielony owoc awokado (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką
Wiktionary
(1.3) Marta robi pyszną sałatkę z awokado.
Wiktionary
IPA: ˌavɔˈkadɔ, AS: avokado
Wiktionary
przym. awokadowy
Wiktionary
(1.1-3) avocado, smaczliwka
Wiktionary
→ awokado
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający awokado, mający smak awokado, związany z awokado
Wiktionary
rzecz. awokado n.
Wiktionary
potocznie o funkcjonariuszu węgierskiej służby bezpieczeństwa z czasów stalinowskich
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego, nazwa własna
(1.1) = daw. polit. Akcja Wyborcza Polaków na Litwie;
Wiktionary
(1.1) Do litewskiego parlamentu weszło czterech Polaków. Dwóch z AWPL, dwóch z list partii litewskich.
Wiktionary
(1.1) współcz. AWPL-ZChR
Wiktionary
skrót od: Akcja Wyborcza Solidarność - polska partia polityczna
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy
(1.1) = polit. hist. Akcja Wyborcza Solidarność;
(1.2) = eduk. Akademia Wymiaru Sprawiedliwości;
(1.3) = wojsk. Agenturalny Wywiad Strategiczny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dużą sensację wzbudziło przybycie Mariana Krzaklewskiego, który przemaszerował główną ulicą wraz z licznymi zwolennikami do stolika AWS-u, gdzie rozdawał autografy.
(1.2) We wrześniu 2026 r. mianowano nowego rektora AWS.
Wiktionary
IPA: a‿vu‿ˈɛs, AS: a‿vu‿es
Wiktionary
rzecz. AWS-iarz m., AWS-owiec m.
przym. AWS-owy, AWS-owski
Wiktionary
(1.2) daw. SWWS, WSKiP
Wiktionary
członek AWS (Akcji Wyborczej "Solidarność"); awuesowiec
SJP.pl
potocznie: awuesowiec - członek AWS (Akcji Wyborczej "Solidarność")
SJP.pl
członek AWS (Akcji Wyborczej "Solidarność"); AWS-owiec
SJP.pl
przymiotnik od: AWS (Akcja Wyborcza "Solidarność"); AWS-owski
SJP.pl
w geologii: powstawanie nowego koryta rzeki poza jego pierwotnymi zakolami
SJP.pl
Awulsja − proces tworzenia nowego koryta rzeki, które omija wcześniej istniejące meandry.
Wikipedia
złamanie awulsyjne - złamanie polegające na oderwaniu fragmenty kości na skutek działania odpowiednio dużych sił ze strony układu mięśniowego
SJP.pl
szczególny rodzaj związków między bratem matki i jego siostrzeńcami, w którym siostrzeńcy dziedziczą majątek i pozycję społeczną po wuju; awunkułat
SJP.pl
Awunkulat (łac. "avunculus" – wuj ze strony matki) – system organizacji rodziny i taki system pokrewieństwa, w którym najważniejsza rola przypada bratu matki (wujowi). Wuj pełni rolę wzoru osobowego i to po nim siostrzeńcy dziedziczą pozycję społeczną lub majątek. Jest on najważniejszym męskim opiekunem dzieci swojej siostry. Rola ojca jest bardzo mała lub wręcz żadna.
Wikipedia
szczególny rodzaj związków między bratem matki i jego siostrzeńcami, w którym siostrzeńcy dziedziczą majątek i pozycję społeczną po wuju; awunkulat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest awykonalne; brak możliwości wykonania czegoś
Wiktionary
przym. awykonalny
przysł. awykonalnie
Wiktionary
(1.1) niewykonalność, niemożliwość
Wiktionary
niemożliwy do wykonania lub zrealizowania
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) niewykonalny
Wiktionary
rzecz. awykonalność ż.
przysł. awykonalnie
Wiktionary
egzotyczne drewno używane do wykładania nawierzchni toru kolarskiego
SJP.pl
nazwisko, np. Wincenty Axamitowski (176-1828), generał dywizji armii Księstwa Warszawskiego; Aksamitowski
SJP.pl
rodzaj skoku w łyżwiarstwie figurowym; aksel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. skok łyżwiarski, w którym łyżwiarz wybija się do przodu z pozycji jednonóż, wykonuje pełny obrót w powietrzu i ląduje na przeciwnej nodze
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zawodniczka wykonała perfekcyjnego podwójnego axla w programie krótkim.
Wiktionary
(1.1) war. aksel
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) herald. polski herb szlachecki;
Wiktionary
Axt – śląski herb szlachecki. Według Alfreda Znamierowskiego jest to odmiana herbu Janina.
Wikipedia
[czytaj: ajołaska] napój halucynogenny
SJP.pl
Ay
Wikipedia
model samochodu marki Toyota
SJP.pl
[czytaj: ajran] turecki napój przyrządzany z jogurtu i wody z dodatkiem soli; ajran
SJP.pl
[czytaj: ejrszir, ejrszajr] rasa bydła domowego, wyhodowana w Szkocji
SJP.pl
Ay
Wikipedia
[czytaj: ajurweda] tradycyjna medycyna indyjska; ajurweda
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
partykuła
(1.1) stpol. azaliż
Wiktionary
IPA: ˈaza, AS: aza
Wiktionary
(1.1) czy, azali
Wiktionary
drzewo pochodzące z Indii, wykorzystywane do produkcji leków stosowanych w medycynie ajurwedycznej
SJP.pl
czerwony barwnik anifinowy; azotan rosaniliny
SJP.pl
Azaleina – organiczny związek chemiczny należący do grupy flawonoli, będących podgrupą flawonoidów. Azaleina jest 3-"O"-α--ramnozydem azaleatyny.
Wikipedia
1. dawniej: czy;
a) partykuła wprowadzająca pytanie retoryczne, np. "Azali droga, na którą wstąpiła, godna jest pochwały?"; aza;
b) spójnik przyłączający pytanie zależne do zdania nadrzędnego, np. "Miał wątpliwości, azali naród jego prawdziwą wolność już uzyskał."; aza;
2. dawniej: może, zapewne, podobno
SJP.pl
krzew lub roślina dekoracyjna z rodziny wrzosowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. bot. ozdobny kwitnący krzew, hodowany w donicach, ogrodach i parkach, różanecznik;
Wiktionary
(1.1) Azalie, hortensje i irysy kwitną wiosną, a chryzantemy jesienią, wtedy także czerwienieją klony.
(1.1) Te gatunki i odmiany, które mają zimozielone, skórzaste liście, nazywane są zwyczajowo rododendronami lub różanecznikami, natomiast te o miękkich, lekko owłosionych i zrzucanych na zimę lub półzimotrwałych liściach nazywa się azaliami.
Wiktionary
przym. azaliowy
Wiktionary
(1.1) różanecznik
Wiktionary
kibitnik azaliaczek - motyl z rodziny kibitnikowatych
SJP.pl
zdrobnienie od: azalia
SJP.pl
związany z azalią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z azalią (azaliami); składający się z azalii
Wiktionary
rzecz. azalia ż.
Wiktionary
dawniej:
1. wzmocniona partykuła "azali";
2. spójnik "azali" wzmocniony partykułą "-ż"
SJP.pl
partykuła
(1.1) przest. …wprowadzająca pytanie retoryczne
spójnik
(2.1) przest. …przyłączający do zdania nadrzędnego pytanie zależne
Wiktionary
(1.1) Azaliż droga, na którą wstąpiła, godna jest pochwały?
Wiktionary
IPA: aˈzalʲiʃ, AS: azalʹiš
Wiktionary
(1.1) czyż, czyżby, przest. azali, stpol. zali
Wiktionary
"azaliż" wraz z cząstką trybu przypuszczającego
SJP.pl
nazwa systematyczna amoniaku
SJP.pl
To jest strona ujednoznaczniająca. Poniżej znajdują się różne znaczenia hasła „Azan”.
Wikipedia
Azariasz – hebrajskie i biblijne imię męskie oznaczające „Jahwe dopomógł”, „Jahwe wspomaga” (hebr. Azarjahu, Azaria).
Wikipedia
region w północnym Mali
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. region w Afryce, w północnej części Mali, zamieszkały przez Tuaregów;
(1.2) geogr. polit. niepodległe państwo postulowane przez tuareskich bojowników secesjonistów
Wiktionary
Azawad, Azaouâd (fr. Azaouâd, Azawad; ar. أزواد, trl. "Azawād", trb. "Azauad"; ber. ⴰⵣⴰⵓⴷ, trl. "Azaud") – region w północnym Mali, obejmujący tereny saharyjskie leżące na północ od Timbuktu. Jego nazwa pochodzi prawdopodobnie od nazwy Vallée de Azaouagh – suchej doliny leżącej w Mali i Nigrze i w tłumaczeniu oznacza „krainę transhumancji”. Nazwa tego regionu przyjęta została przez tuareskich rebeliantów z Narodowego Ruchu Wyzwolenia Azawadu (MNLA) jako nazwa postulowanego przez nich państwa Azawad.
Wikipedia
przym. azawadzki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. jeden z upadłych aniołów w mitologii hebrajskiej i muzułmańskiej;
Wiktionary
Zobacz też: Azazel (powieść), Teatr Azazel.
Azazel (hebr. עזאזל, arab. عزازل "Azazil") – upadły anioł występujący w mitologii hebrajskiej i muzułmańskiej, znany również pod imionami Azael, Hazazel i Assasello. Jego imię oznacza „Bóg umacnia”, a z hebrajskiego „ten, który się oddalił”.
Wikipedia
dawniej:
1. wzmocniona partykuła "aza";
2. spójnik "aza" wzmocniony partykułą "-ż"
SJP.pl
partykuła
(1.1) stpol. śrpol., także. gw-pl|Ostródzkie. czy, czyż
Wiktionary
(1.1) Nie bogowie też zgoła, bo azaż bogowie / pastwią się tak nad sercy ludzkimi surowie?
Wiktionary
(1.1) war. a zaż
Wiktionary
minerał o budowie włóknistej, z grupy serpentynów i amfiboli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. każdy minerał krzemianowy tworzący włókna;
Wiktionary
Azbest – grupa naturalnych, włóknistych krzemianowych minerałów o stosunku długości do średnicy włókna co najmniej 100:1. Mają one własności toksyczne i rakotwórcze.
Nazwa azbest nie określa konkretnego minerału, lecz dotyczy ogółu minerałów krzemianowych tworzących włókna. Należą do nich:
Wikipedia
(1.1) Azbest był stosowany m.in. jako materiał izolacyjny, jednak okazało się, że jest przyczyną pylicy azbestowej i międzybłoniaka opłucnej.
Wiktionary
IPA: ˈazbɛst, AS: azbest
Wiktionary
rzecz. azbestoza ż., azbeścik mrz.
przym. azbestowy
Wiktionary
materiał budowlany wyrabiany z azbestu i cementu
SJP.pl
związany z azbestocementem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z azbestocementem; zbudowany z azbestocementu
Wiktionary
rzecz. azbestocement mrz.
Wiktionary
związany z azbestem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z azbestem, wykonany z azbestu; mający w sobie azbest
Wiktionary
(1.1) Azbest był stosowany m.in. jako materiał izolacyjny, jednak okazało się, że jest przyczyną pylicy azbestowej i międzybłotniaka opłucnej.
Wiktionary
rzecz. azbest mrz.
Wiktionary
choroba zawodowa związana z narażeniem na azbest; rodzaj pylicy płuc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba spowodowana nagromadzeniem włókien azbestu w drogach oddechowych
Wiktionary
(1.1) Objawy azbestozy to duszność, suchy kaszel, bóle w klatce piersiowej czy świst oddechowy.
Wiktionary
rzecz. azbest mrz.
Wiktionary
ogniotrwała farba z azbestu, sproszkowanego krzemienia, wodorotlenku potasu i sodowanego szkła wodnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od azbest
Wiktionary
rzecz. azbest m.
Wiktionary
materiał termoizolacyjny złożony z łupka, diatomitu i azbestu
SJP.pl
alfabet słowiański opracowany przez Cyryla; cyrylica
SJP.pl
Az
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) glosariusz staroruski i ruski
Wiktionary
(1.1) W XVI–XVII wieku pojawiły się znacznie obszerniejsze azbukowniki z alfabetycznym układem haseł, informacją o pochodzeniu wyrazów, ich tłumaczeniem bądź objaśnieniem.
Wiktionary
urządzenie do wykrywania okrętów podwodnych; asdic
SJP.pl
Azeka (hebr. עֲזֵקָה) – miasto biblijne, zlokalizowane w północno-wschodniej części Judy na szlaku z wybrzeża na Wyżynę Judzką. W sąsiedztwie Azeki na wysokości doliny Elah znajdowała się droga do Betlejem. Miasto jest utożsamiane ze współczesnym Tell Zakarie.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) farm. dotyczący kwasu azelainowego
Wiktionary
ciekła mieszanina wieloskładnikowa, mająca pod stałym ciśnieniem stałą temperaturę wrzenia, a skład ilościowy cieczy jest dokładnie taki sam jak skład pary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. mieszanina cieczy, której temperatura wrzenia pod pewnym ciśnieniem jest wyższa lub niższa od temperatury wrzenia jej poszczególnych składników i której para ma taki sam skład, co postać ciekła;
Wiktionary
Mieszanina azeotropowa (azeotrop) – ciekła mieszanina (roztwór) dwóch lub więcej związków chemicznych, która jest w równowadze termodynamicznej z parą nasyconą powstającą z tej mieszaniny. Skład pary i cieczy jest taki sam. Gdy mówimy o azeotropie w kontekście wykresu fazowego, parametry takie określamy nazwą punktu azeotropowego.
Wikipedia
(1.1) Dodatnie azeotropy mają niższą temperaturę wrzenia niż jakikolwiek inny roztwór danych składników pod tym samym ciśnieniem, a więc izobara wrzenia osiąga minimum przy składzie azeotropowym.
Wiktionary
rzecz. azeotropia ż.
przym. azeotropowy
Wiktionary
związany z azeotropem
SJP.pl
przedstawiciel narodu turkijskiego zamieszkującego głównie północno-zachodni Iran oraz Azerbejdżan; Azerbejdżanin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Azerbejdżanu
(1.2) osoba narodowości azerskiej lub poczuwająca się do niej
Wiktionary
(1.1) Według szacunków Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców Armenię zamieszkuje wciąż od 30 do kilkuset Azerów.
Wiktionary
IPA: ˈazɛr, AS: azer
Wiktionary
rzecz. azerskość ż., azerski mrz.
:: fż. Azerka ż.
przym. azerski, proazerski
przysł. azersko
Wiktionary
(1.1) Azerbejdżanin
Wiktionary
skrót od: azerbejdżański
SJP.pl
1. państwo w Azji ze stolicą w Baku; Republika Azerbejdżańska;
2. kraina historyczna w Azji Zachodniej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Azji ze stolicą w Baku;
(1.2) geogr. hist. zob. Azerbejdżan Irański.
(1.3) geogr. adm. zob. Azerbejdżan Wschodni.
(1.4) geogr. adm. zob. Azerbejdżan Zachodni.
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) D. i B. lm. od: Azerbejdżanin
Wiktionary
Az
Wikipedia
(1.1) W Azerbejdżanie wskaźniki śmierci samobójczej są ponad sześćdziesięciokrotnie niższe niż spowodowanej zabójstwem, w Armenii ponad jedenastokrotnie, w Meksyku zaś - blisko siedmiokrotnie.
(1.1) Obecnie istnieje jeszcze prawdopodobny potomek języka albano-kaukaskiego – język udi, którym posługuje się ok. 8 tys. ludzi, głównie w Azerbejdżanie.
Wiktionary
IPA: ˌazɛrˈbɛjd͡ʒãn, AS: azerbei ̯ǯãn
Wiktionary
rzecz. azerski mrz., Azerbejdżanin mos., Azerbejdżanka ż., Azer mos., Azerka ż., azerskość ż.
przym. azerbejdżański, azerski, antyazerbejdżański, antyazerski, proazerski
Wiktionary
(1.1) urz. ofic. Republika Azerbejdżanu
Wiktionary
1. obywatel Azerbejdżanu;
2. przedstawiciel narodu turkijskiego zamieszkującego głównie północno-zachodni Iran oraz Azerbejdżan; Azer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec lub obywatel Azerbejdżanu
Wiktionary
(1.1) Azerbejdżanie mówią po azerbejdżańsku, armeńsku i rosyjsku.
Wiktionary
IPA: ˌazɛrbɛjˈd͡ʒãɲĩn, AS: azerbei ̯ǯãńĩn
Wiktionary
rzecz. Azerbejdżan m., Azer mos., Azerka ż., azerski mrz.
:: fż. Azerbejdżanka ż.
przym. azerbejdżański, azerski, proazerski
Wiktionary
1. obywatelka Azerbejdżanu;
2. przedstawicielka narodu turkijskiego zamieszkującego głównie północno-zachodni Iran oraz Azerbejdżan; Azerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka lub obywatelka Azerbejdżanu
Wiktionary
IPA: ˌazɛrbɛjˈd͡ʒãŋka, AS: azerbei ̯ǯãŋka
Wiktionary
rzecz. Azerbejdżan mrz., Azer mos., Azerka ż., azerski mrz.
:: fm. Azerbejdżanin mos.
przym. azerbejdżański, azerski, proazerski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Azerbejdżan
Wiktionary
(1.1) W Azerbejdżanie mówi się po azerbejdżańsku, armeńsku i rosyjsku.
Wiktionary
IPA: ˌazɛrbɛjˈd͡ʒãj̃sʲci, AS: azerbei ̯ǯãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Azerbejdżan mrz., Azerbejdżanin mos., Azerbejdżanka ż.
przym. proazerski
Wiktionary
(1.1) azerski
Wiktionary
przedstawicielka narodu turkijskiego zamieszkującego głównie północno-zachodni Iran oraz Azerbejdżan; Azerbejdżanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Azerbejdżanu, przedstawicielka narodu azerskiego
Wiktionary
(1.1) W półfinale Azerki zagrają z Węgierkami.
Wiktionary
rzecz. azerskość ż., azerski mrz.
:: fm. Azer mos.
przym. azerski, proazerski
przysł. azersko
Wiktionary
→ Azerowie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Azerów lub Azerbejdżanu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język urzędowy Azerbejdżanu;
Wiktionary
IPA: aˈzɛrsʲci, AS: azersʹḱi
Wiktionary
rzecz. Azerbejdżanka ż., Azerbejdżanin mos., Azerbejdżan mrz., azerskość ż., Azer mos., Azerka ż.
przym. proazerski
przysł. azersko
Wiktionary
(1.1) azerbejdżański
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób azerski, po azersku
Wiktionary
rzecz. azerski mrz., Azer mos., Azerka ż., azerskość ż.
przym. azerski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem azerskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem azerskim
(1.3) spisany, stworzony w języku azerskim
Wiktionary
IPA: aˈzɛrskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: azerskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co azerskie; azerski charakter czegoś
Wiktionary
rzecz. Azerbejdżan mrz., azerski mrz., Azer mos., Azerka ż.
przym. azerski, proazerski
przysł. azersko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny z grupy nasyconych heterocyklicznych amin, mający postać czteroczłonowego pierścienia składającego się z trzech atomów węgla i jednego atomu azotu; bezbarwna, lotna ciecz o zasadowym charakterze, stosowana jako półprodukt w syntezie m.in. leków i pestycydów; analog pirolidyny; wzór chemiczny|C3H7N.
Wiktionary
Azetydyna – heterocykliczny organiczny związek chemiczny zbudowany z czteroczłonowego pierścienia zawierającego jeden atom azotu. Sama w przyrodzie występuje rzadko, ale jej pochodne mają znaczenie biologiczne jako związki obronne roślin i zwierząt (np. kwas azetydyno-2-karboksylowy jest toksyną występującą w korzeniach konwalii majowej).
Wikipedia
(1.1) W Chinach czy Indiach działa wiele fabryk, które wytwarzają azetydynę i pochodne w skali handlowej.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Azincourt – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Pas-de-Calais, niedaleko od miasta Hesdin.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 250 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 30 osób/km² (wśród 1549 gmin regionu Nord-Pas-de-Calais Azincourt plasuje się na 970. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 431.).
Wikipedia
nazwisko obce
SJP.pl
skrót od: azjatycki; azjat.
SJP.pl
część świata tworząca wraz z Europą kontynent zwany Eurazją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. największy kontynent na Ziemi;
(1.2) geogr. hist. prowincja rzymska obejmująca zachodnią część półwyspu Azja Mniejsza;
(1.3) mitgr. okeanida, córka tytana Okeanosa i tytanidy Tetydy;
(1.4) mitgr. jedna z nereid
(1.5) geogr. zob. Azja Mniejsza.
Wiktionary
Azja (gr. Ἀσία "Asía", łac. "Asia") – w zależności od podejścia: największy kontynent na Ziemi lub część świata, która razem z Europą tworzy największy kontynent, Eurazję. Nazywana jest często kontynentem wielkich kontrastów geograficznych.
Sąsiaduje z Europą od zachodu, Afryką od południowego zachodu, Oceanem Indyjskim i Australią od południowego wschodu oraz Pacyfikiem od wschodu. Dokładny przebieg zachodniej granicy geograficznej przedstawiony jest w haśle granica Europa-Azja.
Wikipedia
(1.1) Czy Kaukaz leży w Europie czy w Azji?
(1.1) My, w Polsce, często widzimy Azję mylnie. Ponieważ są dwie Azje. Jest Azja islamu i innych wielkich kultur, wielkich cywilizacji (…). I jest Azja stepu, Azja Środkowa, Azja pustynna, Azja syberyjska.
Wiktionary
IPA: ˈazʲja, AS: azʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Azjata mos., Azjatka ż., azjatyckość ż., azjarcha mos.
przym. azjatycki, wewnątrzazjatycki
przysł. azjatycko
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Azyjo
(1.5) Anatolia
Wiktionary
1. ludy azjanickie - pierwotne ludy zamieszkujące Europę i Azję Przednią od okresu paleolitu, przed przybyciem tam innych ludów (celtyckich, indoeuropejskich itp.);
2. języki azjanickie - dawne, wymarłe języki tych ludów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. Azjata
Wiktionary
przym. azjański
Wiktionary
styl w retoryce antycznej oparty na wzorach z Azji Mniejszej, charakteryzujący się przeładowaniem figurami retorycznymi, bujnością, kwiecistością i patetycznością, przeciwieństwo attycyzmu
SJP.pl
Azjanizm – odmiana stylu retorycznego przeciwstawiana attycyzmowi. Azjanizm, inspirowany retoryką rodem z Azji Mniejszej, charakteryzował się wybujałością i kwiecistością stylu, mnogością figur i tropów. Teoria wymowy oderwała się od filozofii, szczególnie logiki, stając się sztuką zadziwiania odbiorcy zabiegami słownymi.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. rel. kapłan stojący na czele wszystkich świątyń, w których oddawano kult boski cezarom w Azji (rzymskiej prowincji w Anatolii)
Wiktionary
(1.1) Również niektórzy z azjarchów, którzy mu byli życzliwi, posłali do niego z prośbą, by nie udawał się do teatru.
Wiktionary
rzecz. Azja ż., Azjata mos., Azjatka ż.
przym. azjatycki
Wiktionary
skrót od: azjatycki; azj.
SJP.pl
mieszkaniec Azji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec kontynentu azjatyckiego
Wiktionary
(1.1) Liu jest Azjatą. (On) pochodzi z Chin.
Wiktionary
IPA: aˈzʲjata, AS: azʹi ̯ata
Wiktionary
rzecz. Azja ż.
:: fż. Azjatka ż.
przym. azjatycki
Wiktionary
(1.1) pogard. żółtek
Wiktionary
mieszkanka Azji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Azji
Wiktionary
IPA: aˈzʲjatka, AS: azʹi ̯atka
Wiktionary
rzecz. Azja ż.
:: fm. Azjata mos.
przym. azjatycki
Wiktionary
→ Azja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji
Wiktionary
(1.1) Imbir to przyprawa stosowana bardzo często w wielu kuchniach azjatyckich, a w szczególności w kuchni indyjskiej.
Wiktionary
IPA: ˌazʲjaˈtɨt͡sʲci, AS: azʹi ̯atycʹḱi
Wiktionary
rzecz. azjatyckość ż., Azja ż., Azjata mos., Azjatka ż., azjarcha mos.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest azjatyckie; cecha tych, którzy są azjatyccy
Wiktionary
(1.1) O azjatyckości Stambułu świadczy jego kuchnia.
Wiktionary
rzecz. Azja ż., Azjata mos., Azjatka ż.
przym. azjatycki
Wiktionary
1. proces wypierania białych z różnych dziedzin życia przez rdzennych Azjatów;
2. nadawanie czemuś charakteru azjatyckiego
SJP.pl
dawniej: azjatycki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. azjatycki
Wiktionary
rzecz. Azjanin mos.
Wiktionary
nazwisko obce
SJP.pl
[czytaj: aznaWUR] nazwisko obce
SJP.pl
bakteria żyjąca w glebie lub wodzie, potrafiąca wiązać wolny azot z powietrza; azotobakter
SJP.pl
związek organiczny zawierający grupę azową
SJP.pl
Azobenzen, difenylodiazen – organiczny związek chemiczny, jeden z aromatycznych związków azowych. Jest najprostszym arylowym związkiem azowym. Termin „azobenzen” jest często stosowany również w odniesieniu do związków, które są pochodnymi diazenu (diimidu), które nazywa się „diazenami”. Diazeny to związki silnie absorbujące światło i są powszechnymi barwnikami.
Wikipedia
dotyczący azoiku, najstarszej ery w dziejach Ziemi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bez śladów życia
Wiktionary
rzecz. azoik mrz.
Wiktionary
w geologii: najstarsza era w dziejach Ziemi, która trwała od początków geologicznych dziejów Ziemi do około 2,5 miliarda lat temu; archeozoik, archaik, era archaiczna
SJP.pl
paprotka stosowana jako dekoracja zbiorników wodnych, np. akwarium
SJP.pl
Azolla ("Azolla") – rodzaj wodnej paproci różnozarodnikowej klasyfikowany do rodziny salwiniowatych. Obejmuje 8 gatunków. Z powodu introdukcji gatunki należące do tego rodzaju rozprzestrzenione są już niemal na całym świecie. W Polsce jeden gatunek występuje jako inwazyjny – azolla drobna "A. filiculoides" (podawana była także azolla meksykańska "A. mexicana" = "A. filiculoides" subsp. "cristata", ale uznawane jest to za omyłkę).
Wikipedia
brak plemników w nasieniu wskutek wrodzonego niedorozwoju jąder, uszkodzenia komórek plemnikotwórczych lub zarośnięcia kanalików najądrzy; jedna z przyczyn niepłodności u mężczyzn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. brak plemników w nasieniu;
Wiktionary
Azoospermia – laboratoryjny obraz niepłodności polegający na całkowitym braku plemników w ejakulacie.
Wikipedia
(1.1) Zarośnięcie kanalików najądrzy jest jedną z przyczyn azoospermii.
Wiktionary
IPA: ˌazɔːˈspɛrmʲja, AS: az•ospermʹi ̯a
Wiktionary
imię psa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) zoonim imię dla psa
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) bibl. liter. imię|polski|m.
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(3.1) geogr. miejscowość w Izraelu, w dystrykcie Tel Awiwu;
Wiktionary
Azor (hebr.: אזור; arab. يازور) – samorząd lokalny położony w Dystrykcie Tel Awiwu, w Izraelu.
Leży na równinie Szaron w aglomeracji miejskiej Gusz Dan, w otoczeniu miast Tel Awiw, Ramat Gan, Or Jehuda, Holon i Riszon le-Cijjon, oraz moszawów Gannot i Miszmar ha-Sziwa. Na wschód od miasteczka jest międzynarodowy port lotniczy im. Ben-Guriona.
Wikipedia
(1.1) Pod oknem kuchni, miejsca już nie pomnę, / Azor i Kartusz dwa kondle ogromne / siedziały razem po dobrym obiedzie.
(2.1) Po przesiedleniu babilońskim Jechoniasz był ojcem Salatiela; (…) Eliakim ojcem Azora; Azor ojcem Sadoka (…).
Wiktionary
IPA: ˈazɔr, AS: azor
Wiktionary
(1.1) rzecz.
:: zdrobn. Azorek m.
przym. Azorowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Azorek
Wiktionary
mieszkaniec Azorów (archipelagu na Oceanie Atlantyckim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Azorów
Wiktionary
rzecz. Azory nmos.
:: fż. Azorka ż.
przym. azorski
Wiktionary
mieszkanka Azorów (archipelagu na Oceanie Atlantyckim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) pieszcz. zoonim imię dla psa
Wiktionary
(1.1) Wyprowadziłaś już Azorka?
Wiktionary
rzecz. Azor mzw.
:: zdrobn. Azorcio mzw.
Wiktionary
południowoamerykańska roślina uprawna z rodziny selerowatych
SJP.pl
Az
Wikipedia
mieszkanka Azorów (archipelagu na Oceanie Atlantyckim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Azorów
Wiktionary
rzecz. Azory nmos.
:: fm. Azorczyk mos.
przym. azorski
Wiktionary
→ Azory (archipelag)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Azorami, leżący na Azorach
Wiktionary
rzecz. Azory nmos., Azorczyk mos., Azorka ż.
Wiktionary
archipelag na Oceanie Atlantyckim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii;
(1.2) geogr. adm. osiedle w Krakowie, w dzielnicy Prądnik Biały;
(1.3) geogr. adm. dzielnica Kutna na zachodnim krańcu miasta;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: Azor
Wiktionary
Az
Wikipedia
(1.1) Azory były prawdopodobnie odwiedzane w starożytności przez Kartagińczyków, a w średniowieczu przez Arabów i Normanów.
Wiktionary
IPA: aˈzɔrɨ, AS: azory
Wiktionary
rzecz. Azorczyk mos., Azorka ż.
przym. azorski
Wiktionary
pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7, odkryty przez Daniela Rutherforda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7;
Wiktionary
Az
Wikipedia
(1.1) Winorośl zasilamy niewielkimi dawkami azotu, a preparaty przeciwgrzybowe stosujemy w czasie zauważenia choroby i profilaktycznie.
(1.1) Azot jest głównym gazem w atmosferze ziemskiej.
Wiktionary
IPA: ˈazɔt, AS: azot
Wiktionary
rzecz. azotek m., azotan m., azotyn m., azotniak m., azotowiec m., azotoks m., azotowanie n.
czas. azotować
przym. azotowy, azotawy, azotanowy
Wiktionary
(1.1) symbol. N; daw. dusień, saletroród
Wiktionary
sól kwasu azotowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól kwasu azotowego (z grupą NO2 lub NO3)
Wiktionary
(1.1) Proszę zmierzyć zawartość azotanu sodu w tym roztworze.
Wiktionary
IPA: aˈzɔtãn, AS: azotãn
Wiktionary
rzecz. azot m., azotek m., azotniak m., azotyn m., azotowiec m., azotowanie n.
przym. azotanowy, azotowy, azotawy
Wiktionary
związany z azotanem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. odnoszący się do azotanów (związków chemicznych zawierających anion azotanowy (NO₃⁻))
Wiktionary
(1.1) Do przygotowania roztworu użyto soli azotanowej.
Wiktionary
rzecz. azot mrz., azotan mrz., azotowanie n.
przym. azotowy
Wiktionary
sól kwasu azotowego
SJP.pl
Azotany, nazwa systematyczna: trioksydoazotany(1−); w systemie Stocka: azotany(V) – grupa związków chemicznych, sole i estry kwasu azotowego ().
Wikipedia
kwas azotawy - związek nieorganiczny, słaby i nietrwały kwas tlenowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. zawierający azot na niższym stopniu utlenienia
Wiktionary
rzecz. azot mrz., azotan mrz., azotek mrz., azotowanie n.
przym. azotowy
Wiktionary
związek azotu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek chemiczny azotu z metalem lub półmetalem;
Wiktionary
(1.1) Azotki glinu, galu i indu przyjmują diamentopodobną strukturę wurcytu, w której atomy zajmują tetraedryczne położenia.
(1.1) Azotek galu jest piekielnie wytrzymałym materiałem — topi się w temperaturze kilku tysięcy stopni i ciśnieniu kilkanaście tysięcy razy większym od atmosferycznego.
Wiktionary
rzecz. azot m., azotan m., azotyn m., azotowanie n.
czas. azotować ndk.
przym. azotawy, azotowy
Wiktionary
(1.1) daw. saletrorodek
Wiktionary
w medycynie: podwyższona zawartość azotu we krwi
SJP.pl
związek azotu
SJP.pl
Az
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od azotniak
Wiktionary
rzecz. azotniak m.
Wiktionary
nawóz azotowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. nawóz mineralny o zawartości mniej więcej dwadzieścia procent azotu;
Wiktionary
rzecz. azot m., azotan m., azotyn m.
:: zdrobn. azotniaczek m.
Wiktionary
bakteria żyjąca w glebie lub wodzie, potrafiąca wiązać wolny azot z powietrza; azobakter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, potocznie męskozwierzęcy
(1.1) mikrobiol. nazwa systematyczna|Nitrobacter|Winogradsky|ref=tak., rodzaj tlenowych bakterii glebowych lub wodnych zdolnych do wiązania azotu atmosferycznego (N₂) w postać przyswajalną dla roślin
Wiktionary
(1.1) Azotobaktery poprawiają żyzność gleby dzięki nitryfikacji.
Wiktionary
rzecz. azotobakteryna ż.
Wiktionary
preparat zawierający żywe kultury azobakterów (bakterii żyjących w glebie i w wodzie, mających zdolność wiązania wolnego azotu z powietrza); szczepionka nawozowa
SJP.pl
szczepionka do szczepienia roślin motylkowych ich bakteriami symbiotycznymi
SJP.pl
marka insektycydu; Azotox
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. taki, który do swojego prawidłowego rozwoju wymaga podłoża bogatego w związki azotu
Wiktionary
(1.1) nitrofilny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. nasycanie czegoś azotem
Wiktionary
Az
Wikipedia
rzecz. azot m., azotek m., azotowiec m., azotan m., azotyn m., azotoks m.
czas. azotować ndk.
przym. azotowy, azotawy, azotanowy
Wiktionary
nasycać azotem
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. naazotować)
(1.1) met. nasycać powierzchnię metalu azotem, w celu zwiększenia twardości, odporności na zużycie i korozję
czasownik zwrotny niedokonany azotować się (dk. naazotować się)
(2.1) być azotowanym
Wiktionary
(1.1) Wałki rozrządu zostały azotowane, aby zwiększyć ich żywotność.
Wiktionary
rzecz. azot mrz., azotowanie n., azotek mrz.
przym. azotowy
Wiktionary
grupa pierwiastków chemicznych stanowiąca V grupę główną układu okresowego: azot, fosfor, arsen, antymon i bizmut
SJP.pl
Azotowce
Wikipedia
forma przymiotnika.
(1.1) M. i W. mos. lm. od: azotowy
forma rzeczownika.
(2.1) C. lp. od: azot
Wiktionary
każdy pierwiastek z piątej grupy układu okresowego Mendelejewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek należący do piętnastej grupy układu okresowego;
Wiktionary
rzecz. azot mrz., azotan mrz., azotowanie n.
przym. azotowy
Wiktionary
(1.1) pniktogen
Wiktionary
przymiotnik od: azot
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. związany z azotem; zawierający azot
Wiktionary
(1.1) Puryna wchodzi w skład zasad azotowych.
Wiktionary
IPA: ˌazɔˈtɔvɨ, AS: azotovy
Wiktionary
rzecz. azot m., azotek m., azotowiec m., azotan m., azotyn m., azotoks m., azotowanie n.
czas. azotować ndk.
przym. azotawy, azotanowy
Wiktionary
marka insektycydu; Azotoks
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
podwyższony poziom substancji azotowych w moczu
SJP.pl
sól kwasu azotawego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól lub ester kwasu azotawego (wzór chemiczny|HNO2.); związek chemiczny zawierający grupę azotynową (-wzór chemiczny|NO2.) związaną z metalem lub innym atomem (zwykle ich grupą)
Wiktionary
przym. azotynowy, azotowy
rzecz. azot mrz., azotan mrz., azotek mrz., azotniak mrz., azotowanie n.
Wiktionary
sól kwasu azotawego
SJP.pl
Azotyny, nazwa Stocka: azotany(III) – grupa związków chemicznych, soli lub estrów kwasu azotawego.
Wikipedia
miasto w Federacji Rosyjskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, w obwodzie rostowskim;
(1.2) wojsk. ukraiński pułk sformowany w 2014 r. w odpowiedzi na hybrydową inwazję Rosji;
Wiktionary
Azow ( Азов) – miasto w europejskiej części Rosji w obwodzie rostowskim, położone nad Donem, 7 km od jego ujścia do Morza Azowskiego.
Wikipedia
IPA: ˈazɔf, AS: azof
Wiktionary
przym. azowski
Wiktionary
dynastia bogów nordyckich
SJP.pl
Asowie lub Azowie (Æsir, aesir – wym. ['aiser] po islandzku; liczba pojedyncza Áss, żeńska forma Ásynja, żeńska liczba mnoga Ásynjur – Asyny bądź Asynje) – jedna z dwóch głównych dynastii bogów nordyckich, ród dobroczynnych bogów polityki i działań militarnych, którzy władają światem.
Wikipedia
1. związany z Morzem Azowskim;
2. związany z Azowem (miastem w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. związany z Azowem (miastem w Rosji)
Wiktionary
rzecz. Azow
Wiktionary
grupa azowa - grupa wchodząca w skład niektórych związków organicznych, zawierająca dwa atomy azotu
SJP.pl
Azowy ( Азовы) – wieś (sieło) w Rosji, w Jamalsko-Nienieckim Okręgu Autonomicznym, w rejonie szuryszkarskim. W 2021 liczyła 302 mieszkańców, głównie Chantów.
Wikipedia
związek organiczny zawierający grupę azową
SJP.pl
[czytaj: a-zet-ES] skrót od: Akademicki Związek Sportowy
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = sport. Akademicki Związek Sportowy;
(1.2) = inform. automat ze stosem;
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(2.1) = med. atopowe zapalenie skóry;
(2.2) = med. alergiczne zapalenie spojówek;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) AZS jest studenckim stowarzyszeniem sportowym.
Wiktionary
IPA: a‿zɛt‿ˈɛs, AS: a‿zet‿es
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Aztekami, dotyczący Azteków, ich kultury, sztuki
Wiktionary
IPA: asˈtɛt͡sʲci, AS: astecʹḱi
Wiktionary
rzecz. azteckość ż., Aztek mos., Azteczka ż.
przysł. aztecko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób aztecki, po aztecku
Wiktionary
(1.1) Na scenie pojawiły się aztecko ubrane małolaty.
Wiktionary
rzecz. azteckość ż., Aztek mos.
przym. aztecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) typowo aztecki charakter czegoś, kogoś
Wiktionary
rzecz. Aztek mos.
przym. aztecki
przysł. aztecko
Wiktionary
1. nazwa nadawana członkowi indiańskiego ludu, przybyłego w XIII w. z północy (z mitycznej praojczyzny Aztlán, która dała początek nazwie Aztekowie) i osiadłemu w Dolinie Meksyku;
2. mieszkaniec imperium azteckiego
SJP.pl
1. nazwa nadawana członkini indiańskiego ludu, przybyłego w XIII w. z północy (z mitycznej praojczyzny Aztlán, która dała początek nazwie Aztekowie) i osiadłemu w Dolinie Meksyku;
2. mieszkanka imperium azteckiego
SJP.pl
1. nazwa nadawana członkowi indiańskiego ludu, przybyłego w XIII w. z północy (z mitycznej praojczyzny Aztlán, która dała początek nazwie Aztekowie) i osiadłemu w Dolinie Meksyku;
2. mieszkaniec imperium azteckiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek historycznego indiańskiego plemięemienia z Ameryki Środkowej;
Wiktionary
(1.1) Prapoczątki Azteków opisuje średniowieczny dokument indiański, zwany także „Wstęgą Wędrówki”.
Wiktionary
rzecz. azteckość ż.
:: fż. Azteczka ż.
przym. aztecki
przysł. aztecko
Wiktionary
najsilniejszy naród indiański w prekolumbijskim Meksyku; Aztecy
SJP.pl
Aztekowie (znani również jako Mexikowie albo Meszikowie) – najsilniejszy w prekolumbijskim Meksyku lud posługujący się językiem nahuatl z rodziny uto-azteckiej. W momencie przybycia hiszpańskich konkwistadorów Aztekowie stali na czele najsilniejszej federacji miast-państw w całej Mezoameryce.
Wikipedia
fasola azuki - roślina z rodziny bobowatych o nasionach podobnych do fasoli; fasola adzuki
SJP.pl
Azuki (fr. "Azougui") – stanowisko archeologiczne w północno-zachodniej Mauretanii, na północny zachód od Ataru. W XII wieku była to siedziba dynastii Almorawidów. Jej członkowie dokonywali stąd najazdów na Imperium Ghany. Stąd też podbili Maroko. Do naszych czasów zachowały się ruiny cytadeli i nekropolii. W okolicy natrafiono na jeszcze starsze petroglify.
Wikipedia
nazwa handlowa leku stosowanego w stanach zapalnych skóry, błon śluzowych jamy ustnej oraz przy skurczach przewodu pokarmowego, zawierającego wyciąg płynny z kwiatów rumianku
SJP.pl
cienkie płytki ceramiczne pokryte nieprzepuszczalnym szkliwem; azulejos
SJP.pl
Azulejo – cienkie ceramiczne płytki, najczęściej kwadratowe, pokryte nieprzepuszczalnym i błyszczącym szkliwem. Powierzchnia azulejo jest jedno lub wielokolorowa, gładka lub z fakturą. Płytek azulejo używano jako elementów mozaik składających się z wielu, czasem ponad kilku tysięcy elementów, pokrywających całe ściany, oraz jako oddzielnych kompozycji dekoracyjnych.
Wikipedia
cienkie płytki ceramiczne pokryte nieprzepuszczalnym szkliwem; azulejo
SJP.pl
węglowodór nienasycony
SJP.pl
minerał, zasadowy węglan miedzi; błękit górski; błękit miedzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał – zasadowy węglan miedzi;
Wiktionary
Azuryt – minerał z gromady węglanów, zasadowy węglan miedzi. Minerał pospolity, szeroko rozpowszechniony.
Nazwa pochodzi od perskiego "lazhward" i arabskiego lazurd oznaczających barwę niebieską.
Wikipedia
(1.1) Azuryt przybiera odcienie od jasnoniebieskiego do granatowego.
Wiktionary
IPA: aˈzurɨt, AS: azuryt
Wiktionary
przym. azurytowy
Wiktionary
(1.1) błękit górski, błękit miedzi
Wiktionary
→ azuryt
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z azurytu, składający się z azurytu, zawierający azuryt
Wiktionary
IPA: ˌazurɨˈtɔvɨ, AS: azurytovy
Wiktionary
rzecz. azuryt
Wiktionary
sól kwasu azotowodorowego mająca właściwości wybuchowe
SJP.pl
sól kwasu azotowodorowego mająca właściwości wybuchowe
SJP.pl
Azydki – sole lub związki organiczne zawierające grupę N3. Wiele z nich ma właściwości wybuchowe oraz silnie toksyczne, porównywalnie z cyjankami.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. med. badanie rentgenowskie żyły nieparzystej z użyciem środka kontrastowego
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Azja
Wiktionary
1. schronienie udzielane przez państwo cudzoziemcowi prześladowanemu na terenie innego państwa;
2. przenośnie: schronienie, miejsce bezpiecznego pobytu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miejsce ucieczki, bezpieczne schronienie;
(1.2) praw. schronienie udzielane przez państwo osobie prześladowanej przez własny kraj ze względów politycznych lub społecznych;
Wiktionary
Azyl ( asylum, z gr. "ásylon" „wolny od grabieży; nietykalny”; "a-" „bez” i "sýlon" „prawo zagarnięcia”) – miejsce odosobnienia, ucieczki, schronienia, zwłaszcza dla osób ściganych przez prawo. Znaczenie wywodzi się ze zwyczaju, według którego nie można było wydać przestępcy ukrywającego się w sanktuarium.
Wikipedia
(1.1) Wybrał więc mazurską pustkę, uznając ją za wystarczająco bezpieczny azyl.
(1.2) Liczba ubiegających się o azyl w Szwecji Ukraińców wzrosła sześciokrotnie.
Wiktionary
IPA: ˈazɨl, AS: azyl
Wiktionary
rzecz. azylant m., azylantka ż.
:: zdrobn. azylek m.
przym. azylowy, azylancki
przysł. azylancko
Wiktionary
odnoszący się do azylanta, właściwy azylantom
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z azylantami, dotyczący azylantów, przeznaczony dla nich
Wiktionary
rzecz. azyl mrz., azylant mos., azylowiec m., azylantka ż., azylum n.
przym. azylowy
Wiktionary
uchodźca, któremu jakieś państwo udzieliło azylu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, której udzielono azylu
(1.2) osoba ubiegająca się o azyl
Wiktionary
(1.2) Jeśli Polska odmawia przyjmowania azylantów z greckich obozów, musi zorganizować repatriację tych osób lub udzielić im zezwolenia na pobyt czasowy.
Wiktionary
IPA: aˈzɨlãnt, AS: azylãnt
Wiktionary
rzecz. azyl m.
:: fż. azylantka ż.
przym. azylancki
Wiktionary
→ azylant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: azylant
Wiktionary
rzecz. azylant mos., azyl mrz.
przym. azylancki
Wiktionary
osoba, która znalazła azyl
SJP.pl
→ azyl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z azylem
Wiktionary
(1.1) Na początku oświadczył: – Brytyjski rząd wprowadza ostre prawo azylowe.
(1.1) Wielka Brytania wywalczyła sobie odstępstwa od powstającej wspólnej polityki imigracyjnej, azylowej i kontroli granic.
Wiktionary
rzecz. azyl m.
przym. azylancki
Wiktionary
w archeologii: kultura azylska - kultura wczesnego mezolitu
SJP.pl
chleb pieczony bez zakwasu i soli, używany jako opłatki, hostie w Kościele katolickim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od azymut
Wiktionary
rzecz. azymut m.
Wiktionary
1. kąt zawarty między kierunkiem północy a innym, dowolnym kierunkiem, mierzony zgodnie z ruchem wskazówek zegara;
2. kąt między płaszczyzną południka niebieskiego a płaszczyzną przechodzącą przez dany obiekt oraz bieguny niebieskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia a danym kierunkiem poziomym;
Wiktionary
Azymut (ar. "as-sumūt", "as-simūt"(lm), od "samt" – prosta droga, kierunek, cel) – kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia a danym kierunkiem poziomym. Wartość azymutu liczy się zgodnie z ruchem wskazówek zegara i wyraża w mierze kątowej, najczęściej w stopniach. Azymut może służyć do orientacji w terenie i do orientowania pomiarów geodezyjnych.
Wikipedia
(1.1) Wartość azymutu boku PK obliczymy uwzględniając fakt, że w każdej ćwiartce układu współrzędnych prostokątnych znaki przyrostów tworzą inną kombinację.
Wiktionary
rzecz. azymucik mrz.
przym. azymutalny
Wiktionary
→ azymut
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z azymutem, dotyczący azymutu
Wiktionary
rzecz. azymut m.
przym. azymutowy
Wiktionary
(1.1) azymutowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rzad. związany z azymutem
Wiktionary
przym. azymutalny
Wiktionary
(1.1) azymutalny
Wiktionary
związek heterocykliczny; pirydyna
SJP.pl
zawierający azynę (pirydynę, jeden ze związków heterocyklicznych) lub w jakiś inny sposób związany z tym związkiem; pirydynowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. antybiotyk z grupy makrolidów o długim okresie półtrwania, dający stosunkowo mało działań niepożądanych
Wiktionary
Azytromycyna – organiczny związek chemiczny, antybiotyk makrolidowy, należący do grupy tzw. azalidów, o działaniu bakteriostatycznym, hamującym syntezę białek bakteryjnych. Charakteryzuje się wysoką koncentracją w zakażonych tkankach i długim okresem półtrwania. Występowanie i nasilanie się objawów niepożądanych jest mniejsze niż u erytromycyny.
Wikipedia
(1.1) Azytromycynę zwykle przyjmuje się przez trzy dni.
Wiktionary
(1.1) nazwa systematyczna: 9-deoksy-9α-aza-9α-metylo-9α-homoerytromycyna A; nazwy handlowe: Azibiot, Azimycin, Aziteva, Azithro-Mepha, Azithromycin-1A Pharma, Azithromycin-Ratiopharm, Azitrin, Azitrogen, AzitroLEK, Azitrox, Azix, Azycyna, Azyter, Bactrazol, Canbiox, Macromax, Macromaxicn, Nobaxin, Oranex, Sumamed, Zetamax; wzór sumaryczny C38H72N2O12
Wiktionary
spójnik
(1.1) stpol. aby
partykuła
(2.1) stpol. niech, oby
Wiktionary
(2.1) Daj, ać ja pobruszę, a ty poczywaj.
Wiktionary
IPA: at͡ɕ, AS: ać
Wiktionary
mistrz, nauczyciel w hinduizmie; aczaria
SJP.pl
Aćarja (dewanagari आचार्य, transliteracja "ācārya", ang. "acharya", jap. "ajari"; tyb. "Lobpyn") – mistrz, profesor. Tytuł nadawany w Azji Środkowej w religiach dharmicznych wielkim duchowym nauczycielom (sanatanadharmy) i wybitnie wykształconym uczonym.
Wikipedia
dawniej: tytuł grzecznościowy, skrót od wyrażenia "waszmość pan", zwykle jako zwrot kierowany wprost do rozmówcy, odpowiadający dzisiejszemu "pan", "wy" (zwykle z odcieniem lekceważenia); acpan, aspan, waćpan, wacpan, waspan, asan, acan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zob. waszmość pan.
Wiktionary
(1.1) — Co aćpan pleśćeciesz! — zawołał Łowczy — co aćpan pleśćeciesz! zestarzałeś się i w piętkę gonisz…
Wiktionary
rzecz.
:: fż. aćpani ż.
Wiktionary
staropolski tytuł grzecznościowy kierowany do kobiety, skrót zwrotu: waszmość pani; acpani
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. waszmość pani.
Wiktionary
(1.1) Toć zawiść nie mogąca strawić cnoty, wdzięków i wpływów aćpani, śmié głosić, żeś była panną respektową w domu ś. p., którego worek lepiéj dźwięczał, niż tarcza.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. aćpan m.
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) okrzyk bólu
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) infant. gw-pl|Górny Śląsk. miejsce bolesne
(2.2) żart. gw-pl|Górny Śląsk. coś nie tak z głową, szajba, idiotyzm
Wiktionary
(1.1) Ała! To jest gorące!
(2.1) On mo ała na prawyj szłapie.
(2.2) Ty mosz ała!
Wiktionary
IPA: ˈawa, AS: au̯a
Wiktionary
(1.1) aua!, au!, auć!
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. owczarek środkowoazjatycki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ałajem (Górami Ałajskimi), dotyczący Ałaju (Gór Ałajskich)
Wiktionary
rzecz. Ałaj mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, na Uralu, położone nad rzeką Nejwą;
Wiktionary
Ałapajewsk (ros. Алапаевск) – miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, na
Wikipedia
przym. ałapajewski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) geol. niecka w skałach luźnych powstająca wskutek wytapiania klinów lodowych na obszarach występowania wieloletniej zmarzliny;
Wiktionary
Ałas – forma geologiczna związana z termokrasem. Zagłębienie lub niecka, powstające w skałach luźnych na skutek wytapiania lodu gruntowego wypełniającego szczeliny sieci poligonalnych, w szczególności klinów lodowych. Są typowe dla rejonu wiecznej zmarzliny, gdzie warstwa czynna gruntu sięga do głębokości występowania. Ałasy mogą mieć średnicę paruset metrów.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Federacji Rosyjskiej, w obwodzie niżnonowogrodzkim, Mordowii i Czuwaszji, lewy dopływ Sury;
(1.2) geogr. miasto w Rosji, w Czuwaszji, położone nad Ałatyrem (1.1);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji;
Wiktionary
Ałazeja (ros. Алазея, "Ałazieja") – rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji. Długość 1590 km; powierzchnia dorzecza 64 700 km²; średni przepływ przy ujściu 320 m³/s.
Powstaje na płaskowyżu Ałazejskim z połączenia rzek "Kadyłczan" i "Nelkan"; płynie niezwykle krętym biegiem przez nizinę Kołymską; uchodzi do Morza Wschodniosyberyjskiego dzieląc się na kilka odnóg. Główny dopływ Rossocha (lewy). W dorzeczu ponad 24000 jezior, przeważnie niewielkich.
Wikipedia
przym. ałazejski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ałazeją, dotyczący Ałazei
Wiktionary
rzecz. Ałazeja ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na południowo-wschodniej Ukrainie, w obwodzie ługańskim;
Wiktionary
Ałczewsk ( Алчевськ) – miasto na południowo-wschodniej Ukrainie, w obwodzie ługańskim, w Donieckim Zagłębiu Węglowym, oddalone 45 km od Ługańska. Stacja kolejowa.
Od 1961 miasto trzy razy zmieniało nazwy. Od 1931 do 1961 nazywało się Woroszyłowśk (Ворошиловск), później do 1991 Kommunarśk (Коммунарск), od 1991 nazywa się Ałczewsk.
Wikipedia
przym. ałczewski
Wiktionary
(1.1) hist. Woroszyłowsk (1931-1961), hist. Komunarsk (1962-1992)
Wiktionary
rzeka w Azji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Rosji we wschodniej Syberii, prawy dopływ Leny;
(1.2) geogr. miasto w Rosji, w Jakucji; ośrodek administracyjny ułusu ałdańskiego;
Wiktionary
Ał
Wikipedia
przym. ałdański
Wiktionary
→ Ałdan (rzeka w Azji)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Ałdanem (rzeką na Dalekim Wschodzie Rosji lub miastem)
Wiktionary
rzecz. Ałdan mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
największe miasto i dawna stolica Kazachstanu; Ałma Ata, Ałmaty
SJP.pl
przymiotnik od miasta: Ałma Ata; ałmacki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Ałmatami (Ałma-Atą)
Wiktionary
rzecz. ałmaatka ż., ałmaatczyk mos., ałmatczyk mos., ałmatka ż., Ałma-Ata ż., Ałmaty nmos.
przym. ałmacki
Wiktionary
(1.1) ałmacki
Wiktionary
mieszkaniec Ałma Aty (miasta w Kazachstanie); Ałmatczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ałma Aty
Wiktionary
(1.1) Igor jest rodowitym ałmaatczykiem.
Wiktionary
rzecz. Ałma Ata ż.
:: fż. ałmaatka ż.
przym. ałmaacki
Wiktionary
mieszkanka Ałma Aty (miasta w Kazachstanie); Ałmatka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ałma Aty
Wiktionary
(1.1) Prababcia Nadii była rodowitą ałmaatką.
Wiktionary
przym. ałmaacki
rzecz. Ałma Ata ż.
:: fm. ałmaatczyk mos.
Wiktionary
(1.1) war. ałmatka
Wiktionary
przymiotnik od: Ałma Ata; ałmaacki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ałmatami (Ałma-Atą)
Wiktionary
rzecz. ałmatczyk mos., ałmatka ż., Ałma-Ata ż., Ałmaty nmos.
przym. ałmaacki
Wiktionary
(1.1) ałmaacki
Wiktionary
mieszkaniec Ałma Aty (miasta w Kazachstanie); Ałmaatczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ałmatów
Wiktionary
(1.1) Jego rodzice są rodowitymi ałmatczykami.
Wiktionary
przym. ałmacki, ałmaacki
rzecz. Ałmaty lm nm.
:: fż. ałmatka ż.
Wiktionary
mieszkanka Ałma Aty (miasta w Kazachstanie); Ałmaatka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ałmatów
Wiktionary
(1.1) Babcia Leny była rodowitą ałmatką.
Wiktionary
rzecz. Ałmaty lm nm.
:: fm. ałmatczyk mos.
przym. ałmacki, ałmaacki
Wiktionary
(1.1) war. ałmaatka
Wiktionary
największe miasto i dawna stolica Kazachstanu; Ałma-Ata, Ałma Ata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. największe miasto Kazachstanu, do 1997 stolica kraju;
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(2.1) geogr. największe miasto Kazachstanu, do 1997 stolica kraju
Wiktionary
Ałmaty, Ałma-Ata ( Алматы, Алматы lub Алма-Ата) – największe miasto Kazachstanu, położone w południowo-wschodniej części kraju, na wysokości ok. 700 m n.p.m. u podnóża Zailijskiego Ałatau (Tienszan), w pobliżu granicy z Kirgistanem, na terenie charakteryzującym się dużą aktywnością sejsmiczną. Miasto stanowi główny ośrodek przemysłowy, kulturalny i naukowy Kazachstanu: znajduje się w nim Akademia Nauk oraz liczne uczelnie. W latach 1991–1997 pierwsza stolica niepodległego Kazachstanu.
Wikipedia
(1.1) Mieliśmy międzylądowanie w Ałmatach w Kazachstanie.
Wiktionary
IPA: awˈma.tɘ
Wiktionary
rzecz. ałmatczyk mos., ałmatka ż.
przym. ałmacki, ałmaacki
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. wysługiwać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wiano, posag
Wiktionary
1. system górski w Azji Środkowej;
2. autonomiczna republika w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. azjatyckie pasmo górskie;
(1.2) geogr. polit. autonomiczna republika Federacji Rosyjskiej;
Wiktionary
Ałtaj (ros. Алтай; kaz. Алтай; mong. Алтайн нуруу, "Altajn nuruu"; chiń. upr. 阿尔泰山脉; pinyin "Ā’ěrtài Shānmài") – łańcuch górski w Azji Środkowej, na terytorium Rosji, Kazachstanu, Chin i Mongolii. Rozciąga się na długości ponad 2000 km od równin pustyni Gobi ku północnemu zachodowi, rozszerzając się w części zachodniej.
Wikipedia
(1.1) Abakańskie ogiery cieszyły się (…) powodzeniem na Ałtaju, gdzie z ich pomocą ulepszono i uszlachetniono miejscową rasę koni, prawie wyradzającą się i zdrobniałą.
(1.1) Wypływa jako Czarny Irtysz z lodowców na południowo-zachodnich zboczach Ałtaju Mongolskiego w Chinach, niedaleko granicy z Mongolią.
Wiktionary
IPA: ˈawtaj, AS: au̯tai ̯
Wiktionary
rzecz. ałtajski mrz., Ałtajczyk mos., Ałtajka ż.
przym. ałtajski
Wiktionary
(1.2) Republika Ałtaju
Wiktionary
mieszkaniec Ałtaju, autonomicznej republiki w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ałtaju (Republiki Ałtaju)
Wiktionary
rzecz. Ałtaj mrz.
:: fż. Ałtajka ż.
przym. ałtajski
Wiktionary
mieszkanka Ałtaju (autonomicznej republiki w Rosji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ałtaju (Republiki Ałtaju)
Wiktionary
rzecz. Ałtaj mrz.
:: fm. Ałtajczyk mos.
przym. ałtajski
Wiktionary
przymiotnik od: Ałtaj
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ałtajem, dotyczący Ałtaju
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język ałtajski (właściwy)
Wiktionary
(1.1) Tędy właśnie, poprzez doliny ałtajskie, przemieszczały się ludy z zachodu na wschód i ze wschodu na zachód.
(2.1) Miron znał kilka zdań w ałtajskim.
Wiktionary
IPA: awˈtajsʲci, AS: au̯tai ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Ałtaj mrz., Ałtajczyk mos., Ałtajka ż.
Wiktionary
(2.1) daw. ojrocki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. ołtarz
Wiktionary
uwodniony siarczan glinowo-potasowy, stosowany w farbiarstwie, garbarstwie, papiernictwie oraz w lecznictwie do tamowania ran
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. stosowany w garbarstwie i medycynie, rozpuszczalny w wodzie, krystaliczny siarczan metalu
(1.2) chem. pot. ałun potasowy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈawũn, AS: au̯ũn
Wiktionary
przym. ałunowy
Wiktionary
urządzenie wspomagające pracę filtrów oczyszczających wodę przez dodawanie do niej środka chemicznego wywołującego koagulację zanieczyszczeń stałych i osiadanie ich na dnie
SJP.pl
minerał, zasadowy siarczan potasu i glinu; kamień ałunowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. siarczan glinowo-potasowy KAl3 (SO4)2 (OH)6, stosowany do otrzymywania ałunu;
Wiktionary
Ałunit (kamień ałunowy) – minerał, hydroksosiarczan glinu i potasu KAl3[(OH)6/(SO4)2]. Nazwa pochodzi od "łac. Alunit (alumen) lub franc. alun = ałun", ponieważ z minerału tego otrzymuje się ałun.
Wikipedia
związany z ałunem, zawierający ałun (np. kamień ałunowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zawierający ałun, właściwy ałunowi, dokonywany przy użyciu ałunu
Wiktionary
rzecz. ałun mrz.
Wiktionary
uwodniony siarczan glinowo-potasowy, stosowany w farbiarstwie, garbarstwie, papiernictwie oraz w lecznictwie do tamowania ran
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Republice Autonomicznej Krymu, nad Morzem Czarnym;
Wiktionary
Ałupka (ukr. "Алупка", krm. "Alupka", ros. "Алупка") – miasto na Ukrainie, w Republice Autonomicznej Krymu, nad Morzem Czarnym, 17 km na południowy zachód od Jałty; około 8,7 tys. mieszkańców.
Wikipedia
przym. ałupski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość wypoczynkowa na Krymie;
Wiktionary
Ałuszta ( Алушта, Алушта, Aluşta) – ukraińska miejscowość wypoczynkowa na Krymie. Od marca 2014 znajduje się pod okupacją Rosji. Miasto leży nad Morzem Czarnym, na trasie Symferopol–Jałta.
Ałuszta jest położona w dolinie rzek Ułu-Uzień i Demerdżi otoczonej górami z dominującymi szczytami Czatyr-Dahu i Demerdży.
Wikipedia
przym. ałusztański
Wiktionary
cierniste drzewo lub krzew z rodziny różowatych; owoc tej rośliny; śliwa ałycza, śliwa rozczapierzona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Prunus cerasifera|ref=tak. lub nazwa systematyczna|Prunus divaricata., ciernisty krzew lub drzewo z rodziny różowatych (nazwa systematyczna|Rosaceae|ref=tak.), o małych jadalnych owocach, często uprawiane jako roślina żywopłotowa;
(1.2) bot. owoc ałyczy (1.1)
Wiktionary
przym. ałyczowy
Wiktionary
związany z ałyczą, dotyczący ałyczy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ałyczą
(1.2) zrobiony z owoców ałyczy
Wiktionary
rzecz. ałycza ż., ałycz ż.
Wiktionary
rosyjskie imię żeńskie
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) okrzyk wojenny Turków i Tatarów
Wiktionary
rzecz. ałłachowanie n., ałłakowanie n.
czas. ałłachować ndk., ałłakować ndk.
Wiktionary
(1.1) hałła
Wiktionary
rzadko w islamie: Bóg, stwórca świata i najwyższy sędzia; Allah, Allach, Ałłah
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wydawanie okrzyku „ałła”
Wiktionary
czas. ałłachować ndk.
wykrz. ałła
Wiktionary
(1.1) ałłakowanie, hałłakowanie, hałłakowanie
Wiktionary
dawniej: wołać "ałła" (okrzyk wojenny Tatarów i Turków); ałłakować, hałłachować, hałłakować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) wołać „ałła!”
Wiktionary
rzecz. ałłachowanie n.
wykrz. ałła
Wiktionary
(1.1) ałłakować, hałłakować, hałłakować
Wiktionary
rzadko w islamie: Bóg, stwórca świata i najwyższy sędzia; Allah, Allach, Ałłach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wydawanie okrzyku bojowego „ałła”
Wiktionary
czas. ałłakować
wykrz. ałła
Wiktionary
(1.1) ałłachowanie, hałłakowanie, hałłakowanie
Wiktionary
dawniej: wołać "ałła" (okrzyk wojenny Tatarów i Turków); ałłachować, hałłachować, hałłakować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) wołać „ałła!”
Wiktionary
rzecz. ałłakowanie n.
wykrz. ałła
Wiktionary
(1.1) ałłachować, hałłakować, hałłakować
Wiktionary
partykuła
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zaraz, szybko
Wiktionary
(1.1) Jo bydym ań-cwaj nazodź.
Wiktionary
(1.1) zaroz, zarozki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. imię|polski|ż., forma imienia Anna
Wiktionary
rzecz. Anna ż.
Wiktionary
(1.1) reg. śl. Ana, reg. śl. Andzia
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zwykły
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. pogard. kiepski, byle jaki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bud. wjazd na teren oficyny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bud. farba podkładowa
Wiktionary
zdrobnienie od: Joanna (imię żeńskie); Asia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Joanna
Wiktionary
(1.1) Ale akcja! Aśka powiedziała dyrektorowi, że jest idiotą!
Wiktionary
rzecz. Jan mos., Joanna ż.
przym. Janowy
Wiktionary
(1.1) Asia, Asieńka; neutr. Joanna
Wiktionary
aśrama, aszram, aszrama;
1. każde z czterech stadiów życia członków trzech wyższych stanów społeczeństwa indyjskiego (warna);
2. pustelnia, erem
SJP.pl
aszrama, aszram, aśram;
1. każde z czterech stadiów życia członków trzech wyższych stanów społeczeństwa indyjskiego (warna);
2. pustelnia, erem
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawny tytuł grzecznościowy w odniesieniu do kobiet; wasza miłość, waśćka
SJP.pl
spójnik lub partykuła wzmacniająca
SJP.pl
partykuła
(1.1) …podkreślająca wielkość jakiejś cechy
spójnik
(2.1) …wskazujący, do jakiego momentu czasu trwała wcześniej wspomniana czynność
Wiktionary
(1.1) Nie wiedziałem, że w Wielkiej Brytanii mieszkania są aż tak drogie.
(1.1) Tomek jeździ samochodem aż do przesady ostrożnie; moim zdaniem mógłby jeździć trochę szybciej.
(1.1) Z powodu spóźnienia jednego z prelegentów konferencja przedłużyła się aż do godziny 18.
(2.1) Tak długo próbował, aż w końcu udało mu się złożyć uszkodzony mechanizm w całość.
Wiktionary
IPA: aʃ, AS: aš
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk aże
(2.1) dopóki; gw. Górny Śląsk aże
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu kowieńskim;
Wiktionary
Ażarele (lit. "Ežerėlis") – miasto na Litwie, położone w okręgu kowieńskim, 25 km od Kowna.
W XIX w. obszar leżał w granicach powiatu mariampolskiego Królestwa Polskiego. Osada rozwinęła się w XX w. w związku z wydobyciem torfu. W 1956 uzyskała status osiedla typu miejskiego. W 1956 powstał dom kultury, w 1963 otwarto bibliotekę, a w l. 1992-1998 powstał kościół pw. św. Antoniego Padewskiego. W 2006 zatwierdzono herb miasta.
Wikipedia
(1.1) kolokacje miejscowość|D=Ażarela|Ms=Ażarelu.
Wiktionary
przestarzałe: spójnik zdań określających przeciąg czasu, termin, koniec oczekiwania itp.
SJP.pl
dawniej, gwarowo: aż
SJP.pl
partykuła
(1.1) stpol., także. gw-pl|Górny Śląsk,Miedźna,Podhale,San,Pińczów,Kieleckie,Rudawa,Opole,Wieluń,Radomsko,Rabka-Zdrój,Zakopane,Żarki, Siewierz, Pilica,Zagórze,Nidzica, Ełk. aż
(1.2) gw-pl|Dzierżysławice. tylko, jedynie
spójnik
(2.1) gw-pl|Górny Śląsk. aż, że
Wiktionary
(1.1) A tu ano i u nas bywają, / co byli aże dwa roki / w Japonii; jak była wojna.
Wiktionary
partykuła wyrażająca życzenie, zwykle treści ujemnej (wzmocnione żeby)
SJP.pl
spójnik
(1.1) zob. aby.
wykrzyknik
(2.1) reg. pozn. …żeby nie wiem co!
Wiktionary
(1.1) Znowu czyta powieść, ten rozdział, kiedy, podczas gwiaździstej nocy, p. Rambaud naprawiał zepsutą lalkę małej Joasi, Helena tonęła we łzach bezprzedmiotowego żalu, a Opat Jouve radził, ażeby wyszła za mąż.
(2.1) Nie dam sie na to namówić, ażeby!
Wiktionary
IPA: aˈʒɛbɨ, AS: ažeby
Wiktionary
wyrażona procentowo nadwyżka kursu dewiz, papierów wartościowych powyżej ich wartości nominalnej; agio; aggio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hand. nadwyżka kursu dewiz, papierów wartościowych ponad ich wartość nominalną;
Wiktionary
Aż
Wikipedia
rzecz. ażiotaż mrz.
Wiktionary
(1.1) agio, aggio, ażyo
Wiktionary
spekulacyjna gra na giełdzie wykorzystująca różnice kursów papierów wartościowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) finans. sposób spekulacji na giełdzie oparty na różnicach kursów papierów wartościowych
Wiktionary
Ażiotaż albo ażiotarstwo – spekulacje wykorzystujące podnoszenie lub obniżanie wartości pieniężnych, papierów rentowych, obligacji, akcji wszelkiego rodzaju, weksli itp. połączone z działaniami zmierzającymi do sztucznego oddziaływania na kształtowanie się ich cen tak w kierunku ich zwyżki, jak i obniżki.
Wikipedia
(1.1) Plagą naszego miasta jest ażiotaż biletów kolejowych i przekupstwo.
Wiktionary
rzecz. ażio n.
Wiktionary
1. dekoracyjna kompozycja otworów w dowolnym materiale; ażury;
2. haft lub dzianina z dziurkami;
3. ozdoba jubilerska z cienkich drucików
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. techn. ozdobny układ otworów w dowolnym materiale
(1.2) przedmiot zdobiony ażurem (1.1)
(1.3) włók. rodzaj haftu lub dzianiny z dziureczkami
Wiktionary
Ażur (z franc. "ajour" – dziurka) – rodzaj zdobienia polegający na wycięciu w materiale otworów o ozdobnym kształcie, skomponowanych tak, aby prześwitywała przez nie płaszczyzna tła. Ten ozdobny układ otworów wykonywany jest w dowolnym materiale i tworzy zespół dekoracyjny.
Wikipedia
rzecz. ażurek m., ażurka ż., ażurowość ż., ażurowanie n.
czas. ażurować ndk.
przym. ażurowy
przysł. ażurowo
Wiktionary
(1.1) ażurowość
(1.2) filigran
(1.3) koronka
Wiktionary
zdrobnienie od: ażur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. zdrobn. od: ażur
Wiktionary
rzecz. ażur m., ażurowość ż., ażurowanie n.
czas. ażurować ndk.
przym. ażurowy
przysł. ażurowo
Wiktionary
(1.1) ażur, mereżka, ścieg obrąbkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. pisanka wykonana z wydmuszki jaja poprzez wywiercanie symetrycznych wzorów
Wiktionary
(1.1) W pokoju stało coś w rodzaju drzewka ozdobionego ażurkami z wydmuszek.
Wiktionary
rzecz. ażur mrz., ażurowość ż.
przysł. ażurowo
Wiktionary
(1.1) pisanka ażurowa
Wiktionary
zdrobnienie od: ażur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wykonywanie w jakimś materiale otworów w celach dekoracyjnych
Wiktionary
(1.1) Ćwierćbrogsy charakteryzują się tylko ażurowaniem wzdłuż szwów, ale na nosku nie mają wybitego medalionu, często też krawędzie nie są ząbkowane.
Wiktionary
rzecz. ażur mrz., ażurek mrz., ażurowość ż.
czas. ażurować
przym. ażurowy
przysł. ażurowo
Wiktionary
przebijać tworzywo otworami, układającymi się w motyw dekoracyjny
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) techn. wykonywać w tworzywie układ otworów w celu dekoracyjnym
Wiktionary
rzecz. ażur m., ażurek m., ażurowość ż., ażurowanie n.
przym. ażurowy
przysł. ażurowo
Wiktionary
forma przymiotnika.
(1.1) M. i W. mos. lm. od: ażurowy
forma rzeczownika.
(2.1) C. lp. od: ażur
Wiktionary
przysłówek
(1.1) z otworami układającymi się we wzór
Wiktionary
rzecz. ażur mrz., ażurek m., ażurka ż., ażurowość ż., ażurowanie n.
czas. ażurować ndk.
przym. ażurowy
Wiktionary
1. cecha czegoś zrobionego z materiału z otworkami;
2. delikatność, przejrzystość, przezroczystość; koronkowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co ażurowe
Wiktionary
rzecz. ażur mrz., ażurek mrz., ażurka ż., ażurowanie n.
czas. ażurować ndk.
przym. ażurowy
przysł. ażurowo
Wiktionary
(1.1) ażur
Wiktionary
1. zrobiony z materiału z otworkami lub z cienkich drucików; dziurkowany;
2. delikatny, prześwitujący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który posiada specjalne, regularne otwory, przepuszczając światło
(1.2) dotyczący haftu lub dzianiny z dziureczkami
Wiktionary
(1.1) Archeolodzy znaleźli ażurową lunulę.
Wiktionary
IPA: ˌaʒuˈrɔvɨ, AS: ažurovy
Wiktionary
rzecz. ażur m., ażurek m., ażurowość ż., ażurowanie n.
czas. ażurować ndk.
przysł. ażurowo
Wiktionary
(1.1) koronkowy, siatkowy
Wiktionary
1. dekoracyjna kompozycja otworów w dowolnym materiale; ażury;
2. haft lub dzianina z dziurkami;
3. ozdoba jubilerska z cienkich drucików
SJP.pl
1. trzecia litera polskiego alfabetu;
2. spółgłoska;
3. głoska;
4. symbol bitu (jednostka informacji);
5. symbol barnu (jednostka powierzchni);
6. symbol barii (jednostka ciśnienia);
7. dźwięk h obniżony o pół tonu; hes
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. trzecia litera polskiego alfabetu;
Wiktionary
B (wymowa: "be", minuskuła: b) – druga litera alfabetu łacińskiego, trzecia litera alfabetu polskiego. Oznacza w danym języku zwykle spółgłoskę zwartą dwuwargową dźwięczną, np. [].
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
abc • jeśli się powiedziało a, trzeba powiedzieć b
etymologia.
(1.1) litera łacińska b < fenicka i północnosemicka litera bếth < gr. β; wymowa etym|niem|b.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) 50px, w zapisie SignWriting: {{PJM|B.}}
źródła.
== b (język afar.) ==
wymowa.
IPA|b.
znaczenia.
litera
(1.1) ba, minuskuła drugiej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: bɛ, AS: be
Wiktionary
frazeologia.
abc • jeśli się powiedziało a, trzeba powiedzieć b
etymologia.
(1.1) litera łacińska b < fenicka i północnosemicka litera bếth < gr. β; wymowa etym|niem|b.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) 50px, w zapisie SignWriting: {{PJM|B.}}
źródła.
== b (język afar.) ==
wymowa.
IPA|b.
znaczenia.
litera
(1.1) ba, minuskuła drugiej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: B
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
abc • jeśli się powiedziało a, trzeba powiedzieć b
etymologia.
(1.1) litera łacińska b < fenicka i północnosemicka litera bếth < gr. β; wymowa etym|niem|b.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) 50px, w zapisie SignWriting: {{PJM|B.}}
źródła.
== b (język afar.) ==
wymowa.
IPA|b.
znaczenia.
litera
(1.1) ba, minuskuła drugiej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: B
Wiktionary
[czytaj: biboj] osoba tańcząca breakdance; breakdancer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba tańcząca breakdance
Wiktionary
B-boy/b-girl (oznacza: breakboy/girl, beatboy/girl, bronxboy/girl, babyboy/girl) – osoba tańcząca breakdance (b-boying).
Określenie b-boy powstało w latach 80. XX wieku w Bronksie, gdzie nazywano tak osoby tańczące m.in. na imprezach DJ-a Kool Herca, uważanego za ojca chrzestnego kultury hiphopowej, w nietypowy sposób wykonując toprock, a w dalszych etapach rozwoju breakdance’u również footwork i resztę elementów.
Wikipedia
skrót od: bracia
SJP.pl
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali durowej, rozpoczynająca się od dźwięku "b"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku b (w zapisie nutowym z dwoma bemolami)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord durowy oparty na tonice tonacji B-dur (1.1)
Wiktionary
B-dur – tonacja muzyczna, która oparta jest na skali durowej. Jej toniką jest b.
Gama B-dur zawiera dźwięki: b, c, d, es, f, g, a. Tonacja B-dur zawiera dwa bemole.
Pokrewną jej molową tonacją równoległą jest g-moll, jednoimienną molową – b-moll.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) należący do klasy jakości B
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) eduk. zintegrowana metoda kształcenia, łącząca tradycyjne metody nauki z aktywnościami prowadzonymi zdalnie za pomocą technologii komputerowej i Internetu (m-learningiem)
Wiktionary
(1.1) Schemat przeprowadzania zajęć w systemie b-learningu polega na przeplataniu zajęć stacjonarnych zajęciami zdalnymi.
Wiktionary
przym. b-learningowy
Wiktionary
(1.1) blended learning
Wiktionary
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali molowej, rozpoczynająca się od dźwięku "b"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku b (w zapisie nutowym z pięcioma bemolami)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord molowy oparty na tonice tonacji b-moll (1.1)
Wiktionary
b-moll – gama muzyczna oparta na skali molowej, której toniką jest b.
Gama b-moll w odmianie naturalnej (eolskiej) zawiera następujące dźwięki: b, c, des, es, f, ges, as. W zapisie tonacji b-moll występuje pięć bemoli.
Wikipedia
skrót od: biernik
SJP.pl
skrót
(1.1) = bardzo
(1.2) = bez
(1.3) = bieżący
(1.4) = brat
(1.5) = były
Wiktionary
(1.1) Wyniki b. zadowalają osoby studiujące.
(1.2) Nie ma bez b. bez.
(1.3) W b. roku została zaplanowana rozbudowa.
(1.4) Spotkał się z b. w weekend.
(1.5) Kupiłem książkę „Rosja i kraje b. ZSRR”.
Wiktionary
IPA: ˈbard͡zɔ, AS: barʒo
Wiktionary
skrót od: bez autora
SJP.pl
skrót
(1.1) = bez autora
Wiktionary
skrót od: bez daty
SJP.pl
skrót
(1.1) = bez daty
Wiktionary
(1.1) b.r.
Wiktionary
skrót
(1.1) = bez miejsca
Wiktionary
skrót od: bez ograniczeń (czytany jako cały, odmienny wyraz); bez ogr.
SJP.pl
skrót od: bez roku, brak roku wydania
SJP.pl
skrót
(1.1) = bez roku
Wiktionary
(1.1) b.d.
Wiktionary
skrót od: bez uwag
SJP.pl
skrót od: Beata Virgo Maria (z łaciny: Najświętsza Maryja Panna)
SJP.pl
skrót
(1.1) = bez wydawcy
Wiktionary
skrót od: bez zmian
SJP.pl
skrótowiec w funkcji przymiotnika
(1.1) = spoż. kulin. bez kości
Wiktionary
(1.1) Do gulaszu zużyto 5 kg karczku b/k i 10 dkg smalcu.
Wiktionary
[czytaj: be szesnaście] skrótowo: papież Benedykt XVI
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) praw. związany z transakcjami zawieranymi pomiędzy podmiotami gospodarczymi;
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) praw. umowa zawierana pomiędzy podmiotami gospodarczymi, zwłaszcza między firmą a osobą prowadzącą jednoosobową działalność
Wiktionary
B2B ( business-to-business) – skrót pochodzący z języka angielskiego oznaczający transakcje pomiędzy dwoma lub więcej podmiotami gospodarczymi; określenie relacji występujących pomiędzy przedsiębiorstwami (w odróżnieniu od relacji pomiędzy przedsiębiorstwami i klientami indywidualnymi, określanymi jako B2C).
Wikipedia
(1.1) Przy tworzeniu systemu transakcji handlowej B2B należy pamiętać, że ma on służyć realizacji strategicznych celów firmy.
(1.1) Specyfika rynku B2B określa zakres działań marketingowych i ich wpływ na konkurencyjność przedsiębiorstwa.
(2.1) Jeżeli przechodzisz na B2B z etatu u tego samego pracodawcy, czeka Cię kilka istotnych ograniczeń
Wiktionary
(1.1) business-to-business
Wiktionary
1. wykrzyknik, który wyraża głównie podziw, zdziwienie
2. w wierzeniach staroegipskich: dusza ludzka ginąca wraz z ciałem
SJP.pl
partykuła
(1.1) …zapowiadająca kontynuację i wzmocnienie poprzedniej wypowiedzi
wykrzyknik
(2.1) pot. wyrażenie, że odpowiedź jest w oczywisty sposób twierdząca
(2.2) wyrażenie nierealności planów, marzeń, itp.
(2.3) wyrażenie zakłopotania
rzeczownik
(3.1) rel. jedna z odmian duszy w wierzeniach starożytnych Egipcjan;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Była ładną dziewczyną. Ba, była prześliczną dziewczyną.
(1.1) Każdy ruch, ba, każde podniesienie powiek wydawało się mu ciężkim trudem.
(2.1) — Masz własne mieszkanie? — No ba!
(2.2) — Masz własne mieszkanie? — Ba! Gdyby jakiś bank dał mi kredyt…
(2.3) — Dla Boga! Waćpan tutaj? tak niespodzianie… — Ba! Ojciec waćpanny zakazał mi przestępować tutejszych progów, więc jej przeskakują.
(2.3) Ba! ale tu wojna za pasem. Ręka zdrowa. Wstyd rycerzowi w zaloty chodzić, gdy ojczyzna ręce wyciąga i ratunku prosi.
Wiktionary
IPA: ba, AS: ba
Wiktionary
(1.1) powiem więcej
(2.1) jasne, oczywiście
(2.2-3) ech
Wiktionary
kananejski i fenicki bóg przyrody i płodności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. mit. starożytne bóstwo semickie, które czczono głównie w regionie Kanaanu i Syropalestyny; bóg burzy, deszczu i urodzaju
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) W Biblii Baal jest często przedstawiany jako fałszywe bóstwo.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Baalbekiem, dotyczący Baalbeku
Wiktionary
rzecz. Baalbek mrz.
Wiktionary
miasto w Libanie
SJP.pl
Baalbek, Balabakk ( بعلبك) – miasto w północno-wschodnim Libanie, położone w dolinie Bekaa pomiędzy górami Liban i Antyliban (86 km na północny wschód od Bejrutu).
Czwarte co do wielkości miasto kraju z liczbą mieszkańców przekraczającą 80 tysięcy.
Wikipedia
kult Baala, związany z dorocznym cyklem przemian w przyrodzie
SJP.pl
(skrót od: arab. Hizb al-Ba's al-Arabijj al-Isztirakijj) Socjalistyczna Partia Odrodzenia Arabskiego, panarabska partia polityczna; Baas
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zwolennik doktryny politycznej panarabskiej partii Baas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. członek irackiej Partii Baas
Wiktionary
rzecz. baasizm m.
:: fż. baasistka ż.
przym. baasistowski
Wiktionary
doktryna polityczna panarabskiej partii BAAS
SJP.pl
Ba
Wikipedia
supremacja (gł. Europejczyków w Republice Południowej Afryki)
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. plural|baba.
Wiktionary
Sajjid Ali Muhammad (ur. 20 października 1819, zm. 9 lipca 1850) – kupiec z Szirazu, który w 1844 roku ogłosił się „Babem” – bramą do Allaha i zapowiadał nadejście Tego, Którego Bóg objawi – Obiecanego wszystkich religii. Był założycielem babizmu.
Życie Baba na podstawie podań wyznawców.
Wikipedia
(1.1) 90% bab poniżej 30 roku życia ma siano w głowie zamiast mózgu.
Wiktionary
IPA: bap, AS: bap
Wiktionary
1. żartobliwie albo z niechęcią o kobiecie;
2. przestarzałe: stara kobieta; staruszka;
3. żona, narzeczona, kochanka;
4. handlarka, przekupka, zwłaszcza przywożąca towar ze wsi;
5. o chłopcu, mężczyźnie tchórzliwym, nieśmiałym, zniewieściałym;
6. ciasto w kształcie ściętego stożka;
7. część kafara uderzająca wbijany pal;
8. posąg kamienny, zwykle kobiety z pucharem lub rogiem w ręku, wznoszony w stepowych krajach Europy i Azji w okresie od 2 tys. lat p.n.e. do XII w. n.e.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. rub. lub pogard. o kobiecie, żonie, partnerce życiowej
(1.2) pot. przekupka, zwykle starsza, zwłaszcza przywożąca towar ze wsi
(1.7) stpol. szach. królowa
(1.14) sport. w krokiecie kołek, od którego rozpoczynana jest gra
(1.15) czarownica, wiedźma
(1.19) gw-pl|Bukowina. bochenek chleba
(1.20) gw-pl|Górny Śląsk. kobieta (bez konotacji)
(1.21) gw-pl|Górny Śląsk. środ. górn. duży drewniany młot górniczy
(1.22) gw-pl|Kociewie. daszek nad piecem
(1.23) gw-pl|Kociewie. odmiana gruszek
(1.26) daw. szczotka na długim kiju (do omiatania sufitu)
(1.28) ornit. pelikan różowy, pelikan baba
(1.29) techn. bud. kanał łączący oddalony trzon z kominem, zwykle budowany na strychu pod kątem 30-45°
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Baby, ach te baby, czym by bez nich był ten świat.
Wiktionary
IPA: ˈbaba, AS: baba
Wiktionary
rzecz. babcia ż., babunia ż., babiniec ż., babiarz m., babiarka ż., babol m.
:: zdrobn. babina ż., babka ż., babeczka ż., babuleńka ż.
:: zgrub. babsko n., babon m., babsztyl m.
przym. babi, babski, babciny
czas. babieć
Wiktionary
(1.1) babsztyl, babsko
(1.3) babka
(1.4) fajtłapa
(1.13) boba, bob
(1.14) pikieta
(1.17) znachorka, babka
Wiktionary
potocznie: kobieta przypominająca wyglądem lub zachowaniem mężczyznę; babochłop, kobieton, chłopobaba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. o kobiecie wyglądającej, zwykle też poruszającej się jak mężczyzna, często o zdecydowanym charakterze
Wiktionary
(1.1) To taka baba-chłop, świetnie nada się na szefa magazynu.
Wiktionary
IPA: baˈba‿xwɔp, AS: baba‿χu̯op
Wiktionary
(1.1) baba-grzmot, babochłop, kobieton, herod-baba
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. o kobiecie wyglądającej, zwykle też poruszającej się jak mężczyzna, często o zdecydowanym charakterze
Wiktionary
(1.1) To taka baba-grzmot, świetnie nada się na szefa magazynu.
Wiktionary
IPA: baˈba‿ɡʒmɔt, AS: baba‿gžmot
Wiktionary
(1.1) baba-chłop, babochłop, kobieton, herod-baba
Wiktionary
postać z baśni ludowych, przedstawiana jako złośliwa starucha; Baba Jaga, Baba-Jędza, Baba Jędza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przen. niesympatyczna lub brzydka kobieta
(1.2) pot. żart. o okrągłej miotle lub mopie
Wiktionary
(1.1) Ożenił się z taką babą-jagą, szkoda chłopaka.
(1.1) Jutro powiem tej babie-jadze, co o niej myślę.
(1.2) Weź no mi tu zaraz tę babę-jagę i pozamiataj migiem podwórze.
Wiktionary
IPA: ˌbaba‿ˈjaɡa, AS: baba‿i ̯aga
Wiktionary
(1.1) baba jaga, brzydula, czarownica
Wiktionary
postać z baśni ludowych, przedstawiana jako złośliwa starucha; Baba-Jaga, Baba Jaga, Baba Jędza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Dobrudży, w południowo-wschodniej Rumunii, w okręgu Tulcza;
(1.2) geogr. hydron. jezioro w Dobrudży, w południowo-wschodniej Rumunii, w okręgu Tulcza
Wiktionary
Babadag – miasto w południowo-wschodniej Rumunii; w okręgu Tulcza.
Wikipedia
(1.1) Najstarszy wakuł został założony w Babadag w 1484 r. (…)
Wiktionary
przym. babadaski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
gatunek lemura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zool. zob. indris.
Wiktionary
IPA: ˌbabaˈkɔtɔ, AS: babakoto
Wiktionary
rodzaj zecerskiego justunku o stopniu jednego kwadratu; firet kwadratowy, firet kwadratu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj justunku średniego, posiadający stopień jednego kwadratu i grubość 24, 36 i 48 punktów typograficznych;
Wiktionary
Babaszka, babaszek, firet kwadratowy, firet kwadratu – rodzaj zecerskiego justunku średniego o stopniu jednego kwadratu i grubości 24, 36 oraz 48 punktów typograficznych; na początku XX wieku babaszką nazywano justunek wydrążony wzdłuż obu dłuższych boków szyny.
Wikipedia
(1.1) babaszek, firet kwadratowy, firet kwadratu
Wiktionary
stop łożyskowy cyny z antymonem i miedzią; babit
SJP.pl
nazwisko obce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
styl życia charakteryzujący się oportunizmem, kultem dobrobytu i mieszczańską moralnością
SJP.pl
1. pieszczotliwie o matce ojca lub matki;
2. starsza kobieta; staruszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. babka (matka ojca lub matki)
(1.2) pot. stara kobieta
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mnie zawsze babcia odprowadza do przedszkola.
(1.1) Moja babcia ma siedemdziesiąt lat.
(1.2) Do autobusu weszła jakaś babcia z siatkami pełnymi zakupów.
Wiktionary
IPA: ˈbapʲt͡ɕa, AS: bapʹća
Wiktionary
rzecz. babka ż., baba ż., babunia ż., babula ż., babulka ż., babuleńka ż., babulina ż., babusia ż., babcinka ż., babuńcia ż., prababcia ż., prababka ż.
przym. babciny, babi
Wiktionary
(1.1) baba, babka, babunia; gw. Górny Śląsk oma, starka, staroszka, starzinka
(1.2) babula, babuleńka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z babcią, dotyczący babci, należący do babci
Wiktionary
przym. babciny
Wiktionary
1. żartobliwie o starej wiejskiej kobiecie; babula, babulka, babuleńka, babulina, babina, babinka;
2. żartobliwie lub pieszczotliwie o babci, matce ojca albo matki; babula, babulka, babuleńka, babulina, babunia, babuńcia, babusia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. babcia
(1.2) pot. rub. o starszej kobiecie
Wiktionary
(1.1) Nie ma już mojej babcinki.
(1.2) Widzisz tę drepczącą babcinkę?
Wiktionary
rzecz. babcia ż., babuńcia ż.
przym. babciny
Wiktionary
(1.1) babunia
(1.2) babuleńka
Wiktionary
→ babcia; babciowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z babcią, dotyczący babci, należący do babci
Wiktionary
(1.1) Na Wielkanoc zawsze robię szynkę według babcinego przepisu.
Wiktionary
IPA: bapʲˈt͡ɕĩnɨ, AS: bapʹćĩny
Wiktionary
rzecz. baba ż., babka ż., babcia ż., babunia ż., babon m., babcinka ż.
przym. babi, babcin
Wiktionary
potocznie: pełnić funkcję babci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Babek Oleckich
Wiktionary
rzecz. babczanin m.
przym. babecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. icht. lud. nazwa systematyczna|Cottus gobio|ref=tak., głowacz białopłetwy
Wiktionary
(1.1) głowacz białopłetwy, głowacz pospolity
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Małopolska, Tarnobrzeg, Brzeziny, Siennica Różana. być położną, zajmować się położnictwem, odbierać poród
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. palić fajkę
(1.5) gw-pl|Śląsk. mówić nie na temat
Wiktionary
(1.1) Babka także lekarka (t. j. kobieta, która babczyła przy rodzeniu), chodzi do każdego z chrzestnych gości, i również dopominając się „na mydło“, dostaje od nich po kilka groszy.
(2.1) W tem cieple trzymałem 30 korcy kartofli przez miesiąc cały, i nie dostrzegłem na nich innej zmiany, jak że z upływem czasu coraz bardziej wolniały, babczyły się, nabierały koloru żywszego, w żółty wpadającego, i lekko kulczyć się poczęły.
(2.1) Ziemia istotnie pęka, bo stygnie i kurczy się. (…) Dziś jest jeszcze kulą, lecz w miarę jak coraz bardziej będzie wewnątrz ostygała i babczyła się, niby wyschły owoc, to kształt jej kulisty (…).
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. bot. czosnek niedźwiedzi, nazwa systematyczna|Allium ursinum|ref=tak.
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) daw. icht. głowacz pręgopłetwy, nazwa systematyczna|Cottus poecilopus|ref=tak.
Wiktionary
(1.1) babczy czosnek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. zdrobnienie od: babka (ciastko)
2. pieszczotliwie o babce (młodej kobiecie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: babka
(1.2) cuk. niewielkich rozmiarów wypiek
Wiktionary
Babeczka (babka) – określenie stosowane do ciastek wypiekanych w foremkach o kształtach zbliżonych do odwróconego stożka ściętego.
Wikipedia
(1.2) Wczoraj na urodzinową kolację dla mamy upiekliśmy pasticjo i cynamonowe babeczki.
Wiktionary
IPA: baˈbɛt͡ʃka, AS: babečka
Wiktionary
rzecz. babka ż., baba ż., babsko n.
przym. babkowy
Wiktionary
1. hebrajska nazwa miasta Babilon;
2. wieża Babel:
a) w biblijnej Księdze Rodzaju: konstrukcja budowana w Babilonie w celu sięgnięcia nieba;
b) przenośnie: wielojęzyczne zbiorowisko ludzi;
c) przenośnie: brak porozumienia między ludźmi;
d) przenośnie: miejsce, w którym panuje zamęt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) herald. polski herb szlachecki;
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(2.1) bibl. biblijna wieża opisana w Księdze Rodzaju
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Babilonia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Sowin (powiat nyski). ciuciubabka
Wiktionary
choroba zwierzęca wywoływana przez pierwotniaki niszczące czerwone krwinki, przenoszona przez kleszcze; babeszjoza
SJP.pl
przenoszona przez kleszcze śmiertelna choroba psów i kotów, powodująca rozpad krwinek czerwonych; babesioza, piroplazmoza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wet. przenoszona przez kleszcze choroba pasożytnicza zwierząt (w tym ludzi);
Wiktionary
Babeszjoza, babezjoza, piroplazmoza (łac. "babesiosis") – choroba pasożytnicza zwierząt (rzadko u ludzi) wywołana przez wewnątrzerytrocytarne pierwotniaki z rodzaju "Babesia" przenoszone na żywiciela poprzez kleszcze z rodzaju "Ixodes".
Wikipedia
(1.1) Objawy babeszjozy są podobne do objawów malarii – wysoka gorączka, bóle mięśni, anemia i ew. krwawy mocz.
Wiktionary
IPA: ˌbabɛˈʃʲjɔza, AS: babešʹi ̯oza
Wiktionary
(1.1) babezjoza, piroplazmoza
Wiktionary
[czytaj: baBEF] Franciszek (albo François) Babeuf zw. Gracchus (1760-97), francuski polityk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wet. przenoszona przez kleszcze choroba pasożytnicza zwierząt (w tym ludzi)
Wiktionary
(1.1) Objawy babezjozy są podobne do objawów malarii – wysoka gorączka, bóle mięśni, anemia i ew. krwawy mocz.
Wiktionary
IPA: ˌbabɛˈzʲjɔza, AS: babezʹi ̯oza
Wiktionary
(1.1) babeszjoza, piroplazmoza
Wiktionary
przestarzałe: babski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla baby
Wiktionary
(1.1) Nie opowiadaj mi o tych waszych babich problemach, bo ja się w tym w ogóle nie rozeznaję.
Wiktionary
IPA: ˈbabʲi, AS: babʹi
Wiktionary
rzecz. babka ż., baba ż., babsko n., babol m., babinka ż., babina ż., babcia ż., babiniec mrz.
przym. babski, babciny
Wiktionary
(1.1) babski, kobiecy, żeński, damski
Wiktionary
przymiotnik od: Babiak; babiakowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Babiaka, związany z Babiakiem
Wiktionary
rzecz. Babiak m., babiaczanin m., babiaczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Babiaka
(1.2) kobieta pochodząca ze Babiaka, urodzona w Babiaku
Wiktionary
rzecz. Babiak m.
:: fm. babiaczanin m.
przym. babiacki
Wiktionary
nazwa kilku miejscowości w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Babiak; babiacki
SJP.pl
południowoafrykańska roślina uprawna z rodziny kosaćcowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj wieloletnich roślin;
Wiktionary
Babiana ("Babiana" Ker Gawl.) – rodzaj wieloletnich roślin należący do rodziny kosaćcowatych. Należy do niego ok. 80 gatunków roślin występujących w południowej Afryce. Nazwa łacińska pochodzi z niderlandzkiego słowa "babianer", odnoszącego się do pawiana, którego przysmakiem są bulwy tej rośliny. Gatunkiem typowym jest "Babiana plicata" (Ker Gawl.).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bab
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jajka ozdobione przez babianki wygrały gminny konkurs na najpiękniejszą pisankę.
Wiktionary
rzecz. Baby m.
:: fm. babianin m.
przym. babski
Wiktionary
mężczyzna uganiający się za kobietami, kobieciarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. mężczyzna obsesyjnie zainteresowany kobietami
Wiktionary
IPA: ˈbabʲjaʃ, AS: babʹi ̯aš
Wiktionary
rzecz. baba ż., babsko n., babka ż., babiarka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. bot. kowniatek nadmorski
Wiktionary
(1.1) współcz. kowniatek nadmorski, kowniatek morski, koper morski, babia sól nadmorska
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. wieś w województwie małopolskim;
2. wieś w województwie podkarpackim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wieś w województwie śląskim;
2. wieś w województwie małopolskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Babice
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Babicy
(1.2) mieszkanka Babic
Wiktionary
rzecz. Babica m., Babice
:: fm. babiczanin m.
przym. babicki
Wiktionary
wieś w województwie śląskim
SJP.pl
Babienica (daw. "Babienice" oraz "Babinica", niem. "Babinitz") wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, w gminie Woźniki. Liczy ponad 1000 mieszkańców.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie częstochowskim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. lekcew./pogard. nabieranie cech typowo kobiecych
Wiktionary
IPA: baˈbʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: babʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. baba ż.
czas. babieć
Wiktionary
(1.1) niewieścienie
Wiktionary
1. lekceważąco o mężczyźnie: upodabniać się do baby (kobiety), nabierać cech uznawanych za kobiece; niewieścieć;
2. o kobiecie: starzeć się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) pot. lekcew./pogard. nabierać cech typowo kobiecych; niewieścieć
Wiktionary
(1.1) Od kiedy Krzysiek się zakochał, coraz bardziej babieje. Ta jego ukochana trzyma go pod pantoflem.
Wiktionary
IPA: ˈbabʲjɛ̇t͡ɕ, AS: babʹi ̯ėć
Wiktionary
rzecz. baba ż., babienie n.
czas. zbabieć dk.
przym. zbabiały
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Babik ( Бабик) – wieś w Rosji, w rejonie wołogodzkim obwodu wołogodzkiego. W 2010 r. liczyła 4 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. bot. kokoryczka, nazwa systematyczna|Polygonatum|Mill.|ref=tak.
Wiktionary
(1.1) współcz. kokoryczka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bot. babka lancetowata
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk babski listek
Wiktionary
starożytne miasto w Mezopotamii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) staroż. geogr. starożytne miasto położone w Mezopotamii, dawna stolica Babilonii, obecnie teren Iraku;
(1.2) geogr. osada śródleśna w Polsce położona w województwie pomorskim, w gminie Chojnice;
Wiktionary
Babilon (sum. ká.dingir.raki „brama boga”; akad. "Bāb-ilim" „brama boga” lub "Bāb-ilāni" „brama bogów”; gr. Βαβυλών "Babylōn"; bibl. בָּבֶל "Bābel"; arab. بابل "Bābil") – starożytne miasto położone w Mezopotamii nad Eufratem, w pobliżu obecnego miasta Al-Hilla, dawna stolica Babilonii; obecnie stanowisko archeologiczne "Atlal Babil" w Iraku.
Wikipedia
(1.1) Pierwszego jej unicestwienia dokonał król Nabuchodonozor, który ponadto zniszczył kraj, a jego mieszkańców uprowadził na 70 lat w niewolę do Babilonu.
Wiktionary
IPA: baˈbʲilɔ̃n, AS: babʹilõn
Wiktionary
rzecz. Babilonia ż., Babilonka ż., Babilończyk mos., babilończyk mos., babilonka ż.
przym. babiloński
Wiktionary
starożytne państwo semickie w Mezopotamii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. starożytne państwo semickie w Mezopotamii, na terenie obecnego Iraku;
Wiktionary
Babilonia (akad. 𒆳𒆍𒀭𒊏𒆠, "māt Akkadī") – starożytne państwo semickie w Mezopotamii na terenie obecnego Iraku.
Osiągnięcia cywilizacyjne Babilonii wywodzone są z wcześniejszych cywilizacji Sumeru i Akadu, w których rozwijały się takie dziedziny kultury i nauki, jak religia, astronomia, astrologia, matematyka, medycyna, architektura i literatura.
Wikipedia
(1.1) W ciągu wieków kolejne ludy (…), które napływały do Babilonii przejmowały jej dziedzictwo i z powodzeniem je kontynuowały.
Wiktionary
IPA: ˌbabʲiˈlɔ̃ɲja, AS: babʹilõńi ̯a
Wiktionary
rzecz. babilończyk mos., Babel, Babilon, Babilonka, Babilończyk
przym. babiloński
Wiktionary
mieszkanka Babilonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka miasta Babilon
Wiktionary
rzecz. Babilon mrz.
:: fm. babilończyk mos.
Wiktionary
mieszkaniec Babilonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. mieszkaniec miasta Babilon
Wiktionary
rzecz. Babilon mrz., Babilonia ż., Babilończyk mos., Babilonka ż.
:: fż. babilonka ż.
przym. babiloński
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Babilonią, Babilonem
Wiktionary
(1.1) Fatalna opinia o tej liczbie sięga zamierzchłych, jeszcze babilońskich czasów, kiedy uchodziła za tę liczbę, która wzburza doskonałość systemu dwunastkowego.
Wiktionary
IPA: ˌbabʲiˈlɔ̃j̃sʲci, AS: babʹilõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Babilończyk mos., Babilonka ż., Babilon m., Babilonia ż., babilończyk mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Niemodlińskie,Piechocice. ciuciubabka
Wiktionary
(1.1) war. gw. Niemodlińskie,Piechocice babiludka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Niemodlińskie,Piechocice. zob. babiludek.
Wiktionary
→ Babimost
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Babimostu, związany z Babimostem
Wiktionary
rzecz. Babimost mrz., Babimojszczyzna ż., babimościanin mos., babimościanka ż.
Wiktionary
region historyczny obejmujący tereny na pograniczu wielkopolsko-brandenbursko-śląskim
SJP.pl
Babimojszczyzna – region historyczny i etnograficzny na pograniczu województw wielkopolskiego i lubuskiego. Głównym ośrodkiem jest Babimost, od którego region wziął nazwę. Pozostałe większe ośrodki: Kargowa, Nowe Kramsko, Podmokle Wielkie, Dąbrówka Wielkopolska
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie lubuskim;
Wiktionary
Zobacz też: Babimost w innych znaczeniach tej nazwy.
Babimost – miasto w zachodniej Polsce, w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Babimost.
Babimost leży w historycznej Wielkopolsce. Uzyskał lokację miejską w 1397 roku, Babimost Nowe Miasto lokowany był w 1652, zdegradowany w 1781 roku.
Wikipedia
(1.1) Moja babka urodziła się w Babimoście w okolicach Zielonej Góry.
Wiktionary
IPA: baˈbʲĩmɔst, AS: babʹĩmost
Wiktionary
rzecz. Babimojszczyzna ż., babimościanin mos., babimościanka ż.
przym. babimojski
Wiktionary
mieszkaniec Babimostu
SJP.pl
mieszkanka Babimostu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Babimostu
Wiktionary
rzecz. Babimost mrz.
:: fm. babimościanin mos.
przym. babimojski
Wiktionary
widłak babimór - gatunek rośliny kosmopolitycznej z rodziny widłakowatych; widłak goździsty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Lycopodium clavatum|ref=tak., gatunek widłaka rosnącego w lasach sosnowych;
Wiktionary
(1.1) Babimór często okupuje teren wspólnie z widłakiem jałowcowatym (Lycopodium annotinum L.).
Wiktionary
IPA: baˈbʲĩmur, AS: babʹĩmur
Wiktionary
żartobliwie o starej wiejskiej kobiecie; babcinka, babula, babulka, babuleńka, babulina, babinka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, w gminie Bełżyce, położona nad rzeką Krężniczanką, rozsławiona przez towarzystwo nazywane Rzeczpospolitą Babińską;
(1.2) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie hoszczańskim obwodu rówieńskiego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. babiński
rzecz. babinianka ż.
Wiktionary
żartobliwie o starej wiejskiej kobiecie; babcinka, babula, babulka, babuleńka, babulina, babinka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) staruszka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: baˈbʲĩna, AS: babʹĩna
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. babinka ż.
przym. babi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Babina
Wiktionary
rzecz. Babin m.
:: fm. babinianin m.
przym. babiński
Wiktionary
pseudonim Andrzeja Kmicica - bohatera "Potopu" Henryka Sienkiewicza
SJP.pl
żartobliwe określenie zbiorowiska kobiet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żart. duża liczba kobiet zgromadzona w jednym miejscu
(1.2) daw. także obecnie gw-pl|Kraków, Bukowina. archit. przedsionek kościoła lub wydzielona część synagogi, przeznaczone dla kobiet;
Wiktionary
Babiniec – staropolska nazwa przedsionka kościelnego (kruchty) przeznaczonego dla kobiet żebrzących, w którym nauk katechetycznych mogły słuchać osoby uważane za "heretyków" lub Żydzi. Nazwa dotyczy także pomieszczeń (przeznaczonych dla kobiet lub żeńskiej służby) synagog, cerkwi i dużych dworów.
Wikipedia
(1.1) Zbulwersowany babiniec poruszał się bardzo szybko w kierunku Urzędu Miejskiego.
Wiktionary
IPA: baˈbʲĩɲɛt͡s, AS: babʹĩńec
Wiktionary
rzecz. baba ż., babka ż., babsko n.
przym. babski, babi
Wiktionary
(1.2) kruchta
Wiktionary
1. żartobliwie o starej wiejskiej kobiecie; babcinka, babula, babulka, babuleńka, babulina, babina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. babina; stara kobieta, staruszka
(1.2) daw. bot. babiana
Wiktionary
"Zobacz też: Kanał Babinka."
Babinka – ciek w Wielkopolsce, przepływający przez gminy Kórnik i Mosina, a uchodzący do Kopla na terenie Poznania, w Głuszynie.
Wikipedia
(1.1) Na ławeczce przy wejściu na cmentarz siedziała babinka w chustce na głowie.
Wiktionary
IPA: baˈbʲĩnka, AS: babʹĩnka
Wiktionary
rzecz. baba ż., babina ż.
przym. babi
Wiktionary
(1.1) staruszka, starowinka, babcia
(1.2) współcz. babiana
Wiktionary
mieszkanka Babiej Góry (masywu górskiego w Beskidzie Żywieckim)
SJP.pl
przymiotnik od: Babia Góra
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Babią Górą, odnoszący się do Babiej Góry
Wiktionary
(1.1) Babiogórskie szlaki mogą być niebezpieczne zimą.
Wiktionary
IPA: ˌbabʲjɔˈɡursʲci, AS: babʹi ̯ogursʹḱi
Wiktionary
rzecz. Babia Góra
Wiktionary
mieszkaniec Babiej Góry (masywu górskiego w Beskidzie Żywieckim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. kopka siana
Wiktionary
gatunek dzikiej świni żyjącej na wyspach Archipelagu Malajskiego; babirussa
SJP.pl
gatunek dzikiej świni żyjącej na wyspach Archipelagu Malajskiego; babirusa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Babirussa., rodzaj ssaka z podrodziny świń;
(1.2) zool. zwierzę z rodzaju babirussa (1.1)
Wiktionary
potocznie: niesympatyczna kobieta
SJP.pl
stop łożyskowy cyny z antymonem i miedzią; babbit
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
ruch społeczno-religijny w Persji w XIX w.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dziewiętnastowieczny perski ruch społeczny i religijny sprzeciwiający się muzułmańskiemu fanatyzmowi;
Wiktionary
Babizm ( بابی ها, Bâbihâ) – ruch religijny wywodzący się z islamu, powstały ok. 1844 roku w Persji. Babizm zakładał szereg reform społecznych i religijnych, reinterpretował dżihad, wprowadzał nowy kalendarz, monogamię (wyznawcy mogli brać za żonę tylko współwyznawczynie) i równość ludzi wobec prawa.
Wikipedia
IPA: ˈbabʲism̥, AS: babʹism̦
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. spadek po babce
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) daw. pomagać położnicy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w województwie warmińsko-mazurskim
SJP.pl
Ba
Wikipedia
przymiotnik od: Babin
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. matka ojca lub matki;
2. młoda, atrakcyjna kobieta;
3. pieczone w specjalnej formie ciasto o kształcie stożkowatym i okrągłej podstawie;
4. stara, wiejska kobieta;
5. niewielka roślina wieloletnia o kilku sercowatych liściach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) matka ojca lub matki
(1.2) starsza kobieta, zwykle zaniedbana, biedna
(1.3) przest. wiejska kobieta pomagająca przy porodach, zajmująca się też ziołolecznictwem, znachorstwem i wróżbiarstwem
(1.4) pot. młoda, atrakcyjna kobieta
(1.5) cuk. kulin. słodkie ciasto pieczone w formie prostokątnej lub mającej kształt ściętego stożka
(1.6) zob. babka z piasku.
(1.7) bot. nazwa systematyczna|Plantago|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny babkowatych;
(1.8) bot. nazwa systematyczna|Alisma plantago-aquatica|L.|ref=tak., roślina nadwodna z rodziny żabieńcowatych;
(1.9) bot. lud. ślaz
(1.10) mykol. zob. koźlarz babka.
(1.11) icht. nazwa systematyczna|Gobiidae|ref=tak., ryba z rodziny babkowatych;
(1.12) roln. kopka ze snopków ustawiana na polu
(1.13) roln. gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie, Bukowina. kowadełko do klepania sierpa lub kosy
(1.14) reg-pl|Podkarpacie. drobna moneta zdawkowa
(1.15) gw-pl|Górny Śląsk. roln. ostatni snopek podczas żniw
(1.16) daw. icht. głowacz pręgopłetwy, nazwa systematyczna|Cottus poecilopus|ref=tak.
(1.17) daw. icht. lud. głowacz białopłetwy, nazwa systematyczna|Cottus gobio|ref=tak.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Moja babka ma siedemdziesiąt lat.
(1.2) Jesteś młodą kobietą, a stroisz się jak stara babka.
(1.4) Ale fajna babka idzie chodnikiem.
(1.5) Upiekłam babkę dla gości.
(1.6) Ten piasek jest świetny. Babki, które stawialiśmy, są niezwykle foremne.
(1.7) Kwiatostany babki wytwarzają bardzo duże ilości pyłku.
Wiktionary
IPA: ˈbapka, AS: bapka
Wiktionary
rzecz. baba ż., babcia ż., babina ż., babunia ż., babusia ż., babula ż., babulka ż., babuleńka ż., babsko n., babiszcze n., babiniec m., babiarz m., babiarka ż., babkarstwo n., babkowate nmos.
:: zdrobn. babeczka ż.
przym. babciny, babi, babski, babkowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. babcia, babunia, stpol. baba
(1.2) baba, babcia, babina, babula, babulka, babuleńka, staruszka, starowina, starowinka, starucha
(1.3) szeptucha, szeptunka, majściera
(1.4) babeczka, cizia, kociak, lala, laleczka, lalunia, laska, szprycha
(1.5) baba; gw. Górny Śląsk zista, babowka
(1.6) babka z piasku
(1.8) babka wodna / żabieniec babka wodna
(1.9) malwa
(1.10) kozak, koźlak, koźlarek, podbrzeźniak
Wiktionary
przestarzałe: niefachowe położnictwo uprawiane przez babki - akuszerki, przede wszystkim na wsi
SJP.pl
1. matka ojca lub matki;
2. młoda, atrakcyjna kobieta;
3. pieczone w specjalnej formie ciasto o kształcie stożkowatym i okrągłej podstawie;
4. stara, wiejska kobieta;
5. niewielka roślina wieloletnia o kilku sercowatych liściach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rodzina roślin dwuliściennych zrosłopłatkowych;
2. kosmopolityczna rodzina ryb słodkowodnych i morskich z rzędu okoniokształtnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Plantaginaceae|Juss|ref=tak., rodzina roślin z rzędu jasnotowców;
(1.2) syst. zool. nazwa systematyczna|Gobiidae|Cuvier|ref=tak., rodzina ryb z rzędu okoniokształtnych;
forma przymiotnika.
(2.1) plural|babkowaty.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. babkowaty
rzecz. babka ż.
Wiktionary
(1.2) babki
Wiktionary
o cechach babkowatych (1. rodzina roślin;
2. rodzina ryb)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny babkowatych
(1.2) icht. o cechach ryb z rodziny babkowatych
Wiktionary
rzecz. babkowate nmos.
Wiktionary
ryba z rzędu okoniokształtnych
SJP.pl
→ babka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) z babki (rośliny nazwa systematyczna|Plantago|L.|ref=tak.)
Wiktionary
(1.1) Proszek babkowy powstaje z ususzonych i startych w moździerzu liści babki.
(1.1) Urwałem tylko liść babkowy i ona roześmiała się i zerwała drugi liść.
Wiktionary
rzecz. babeczka ż., babka ż.
przym. babczany
Wiktionary
(1.1) daw. babczany
Wiktionary
niedźwiedziówka babkówka - gatunek motyla z rodziny niedźwiedziówkowatych
SJP.pl
potocznie: kobieta przypominająca wyglądem lub zachowaniem mężczyznę; baba-chłop, kobieton, chłopobaba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. pejor. pogard. kobieta, która wygląda i zachowuje się jak mężczyzna
Wiktionary
(1.1) Powiedz temu babochłopowi, że ja w szpilkach i kostiumie po strychu latać nie zamierzam.
Wiktionary
IPA: baˈbɔxwɔp, AS: baboχu̯op
Wiktionary
(1.1) baba-chłop, baba-grzmot, herod-baba, kobieton
Wiktionary
postać z polskich legend (m.in. śląskich), istota nadprzyrodzona, zjawa, straszydło związane z ciemnością; bebok, bobok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) infant. gw-pl|Łódź, Górny Śląsk, Częstochowa., straszydło
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) gw-pl|Poznań. osoba ociężała fizycznie lub umysłowo
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) infant. pot. posp. wydzielina z nosa
(3.2) infant. gw-pl|Poznań. zaschnięta wydzielina z nosa
Wiktionary
(1.1) Jak byłem mały, to mnie rodzice babokiem straszyli
(1.1) Posłuchaj i śpij, bo nie ma baboków. Jestem ja i ty, tylko ja i ty.
(3.1) Jacusiu, chodź, babcia wytrze ci baboka z noska.
Wiktionary
IPA: ˈbabɔk, AS: babok
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk babołk, bebok, bobok
(3.1) babol, gil, smark, koza
Wiktionary
rządy lub poglądy kobiet oparte na podstawowych założeniach feminizmu
SJP.pl
potocznie:
1. zaschła wydzielina w nosie;
2. błąd, pomyłka;
3. ocena niedostateczna;
4. kobieta niesympatyczna lub brzydka; babsztyl;
5. w piłce nożnej: słaby strzał, którego bramkarz nie obronił; szmata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reg. pozn. wydzielina z nosa
(1.2) błąd (ortograficzny)
(1.3) niesympatyczna lub brzydka kobieta
Wiktionary
Babol (perski: بابل, daw. Barforusz) – miasto w północnym Iranie, w ostanie Mazandaran, nad rzeką Babol uchodzącą do Morza Kaspijskiego.
W 2011 miejscowość liczyła 219 467 mieszkańców. Dla porównania, w 2006 było ich 201 335, w 1996 – 158 346[], a w 1966 – 44 tys. Nieopodal leży miejscowość Babolsar. Rozwinięty przemysł rybny.
Wikipedia
rzecz. baba ż.
przym. babi
Wiktionary
(1.1) smark, reg. pozn. dundel
Wiktionary
kobieta, zwłaszcza otyła, brzydka lub złośliwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. pogard. kobieta, wobec której mówiący żywi negatywne uczucia
Wiktionary
(1.1) Kiedy kobieta jest już niepłodna, przed okresem, wróżka natura zabiera jej dary i odstrasza zalotników, zamieniając w ociężałego, zapryszczonego, zirytowanego babona.
(1.1) Cesarzowa Cixi – straszny babon, rządzący kilkadziesiąt lat marionetkowymi cesarzami Chin.
Wiktionary
rzecz. baba ż.
przym. babciny
Wiktionary
(1.1) babsko, babsztyl, babus
Wiktionary
mieszkaniec Baborowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Baborowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Baborowa
Wiktionary
rzecz. Baborów mrz.
:: fm. baborowianin mos.
przym. baborowski
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Baborów (daw. "Baworów", niem. "Bauerwitz", Bavorov) – miasto w południowej Polsce, województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Baborów. Geograficzne leży na Płaskowyżu Prudnicko-Głubczyckim, nad rzeką Psiną. Lokalny ośrodek usługowy, wytwórnia pasz.
Wikipedia
(1.1) Baborów leży na Przedgórzu Sudeckim nad rzeką Psiną.
Wiktionary
IPA: baˈbɔruf, AS: baboruf
Wiktionary
przym. baborowski
rzecz. baborowianka ż.
Wiktionary
wieś w województwie wielkopolskim
SJP.pl
Baborówko (pol. hist. "Baworówko") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Szamotuły. Położona jest 5 km na południowy wschód od Szamotuł, przy szlaku kolejowym Poznań – Szczecin z przystankiem Baborówko.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Baboszewa
Wiktionary
rzecz. Baboszewo m.
:: fm. baboszewianin m.
przym. baboszewski
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Baboszewo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Baboszewo.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Baboszewo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Baboszewo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. cuk. babka (wypiek)
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. cuk. forma do pieczenia babki
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk zista
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. babok. (straszydło)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|babrać.
Wiktionary
czas. babrać
rzecz. babrzysko n.
Wiktionary
1. poruszanie się w czymś lepkim, grząskim; babranie się, grzebanie się;
2. potocznie:
a) drobiazgowa, żmudna robota; papranina;
b) brudna praca; papranina;
c) zmaganie się z powracającymi problemami;
d) brudna, mokra substancja
SJP.pl
1. brudzić;
2. grzebać w czymś;
3. psuć coś, robić coś źle
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) brudzić, paprać
(1.2) pot. grzebać w czymś
(1.3) gw-pl|Poznań. długo przesiadywać rozmawiając
czasownik zwrotny niedokonany babrać się
(2.1) gw-pl|Górny Śląsk. brudzić się
(2.2) gw-pl|Górny Śląsk. guzdrać się
Wiktionary
(1.1) Malarz babrał farbą wszystko dookoła.
(1.2) Dziecko babrało kijkiem w błocie.
Wiktionary
IPA: ˈbabrat͡ɕ, AS: babrać
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. babranie n.
(2.1)
:: rzecz. babrok mos.
Wiktionary
(1.1) brudzić, ciaprać, paprać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. niedbalec, partacz
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński, Zaolzie. brudas
Wiktionary
czas. babrać ndk.
Wiktionary
błotniste miejsce, w którym zwierzęta zażywają kąpieli błotnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) środ. łow. grząskie miejsce w lesie, gdzie dla ochrony przed insektami zwierzęta tarzają się w błocie, głównie jelenie i dziki
Wiktionary
(1.1) Fotograf próbował sfotografować jelenia, gdy ten tarzał się w babrzysku.
Wiktionary
rzecz. babranie n., ubabranie n.
czas. babrać ndk., ubabrać dk.
Wiktionary
(1.1) brochowisko, kąpielisko
Wiktionary
przymiotnik od: baba
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący baby
(1.2) zachowujący się jak kobieta
(1.3) dotyczący Babska, babszczanina lub babszczanki
(1.4) dotyczący Bab, babianina lub babianki
Wiktionary
rzecz. babka ż., baba ż., babianka ż., babsko n., babszczanka ż., babiniec mrz.
przym. babi
Wiktionary
(1.2) zniewieściały
Wiktionary
pogardliwie: kobieta, zwłaszcza otyła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pogard. obraź. pejor. kobieta brzydka lub niesympatyczna
Wiktionary
(1.1) Ale to babsko jest brzydkie!
(1.1) Nie znoszę tego wrednego babska.
Wiktionary
IPA: ˈbapskɔ, AS: bapsko
Wiktionary
rzecz. baba ż., babiniec m., babka ż., babeczka ż., babiarz mos.
przym. babski, babi
Wiktionary
(1.1) babsztyl, babus, babon, megiera; gw. Górny Śląsk murchla, gw. Zaolzie myrszyna, myrszina
Wiktionary
ogół cech i zachowań typowych dla baby; zniewieściałość
SJP.pl
1. ogół cech typowych dla baby;
2. ogół bab
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Babska
Wiktionary
rzecz. Babsk m.
:: fm. babszczanin m.
przym. babski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) reg. pozn. patrz: babsztyl
Wiktionary
obraźliwie o kobiecie niesympatycznej lub brzydkiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pogard. o kobiecie brzydkiej lub niesympatycznej
Wiktionary
Babsztyl – polski zespół muzyczny wykonujący muzykę folkową, a następnie country rockową.
Wikipedia
(1.1) Ten wstrętny babsztyl znów zablokował mój samochód na parkingu.
Wiktionary
IPA: ˈbapʃtɨl, AS: bapštyl
Wiktionary
rzecz. baba ż.
Wiktionary
(1.1) babon, babsko; książk. megiera; przen. krowa; reg. śl. murchla
Wiktionary
1. indyjska forma grzecznościowa zwracania się do kogoś na piśmie, odpowiadająca polskiemu "pan", "szanowny pan";
2. indyjski urzędnik piszący po angielsku;
3. Hindus nieźle posługujący się angielszczyzną
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta wpodeszłym wieku
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie rohatyńskim obwodu iwanofrankowskiego;
Wiktionary
Babuchów (ukr. Бабухів, "Babuchiw") – wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie iwanofrankiwskim (do 2020 roku w rejonie rohatyńskim), nad Gniłą Lipą.
Wikipedia
przym. babuchowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. prosię
Wiktionary
(1.1) brówek, gusiok
Wiktionary
gatunek pawiana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Papio cynocephalus|L.|ref=tak., gatunek pawiana żyjący we wschodniej, środkowej i południowej Afryce
Wiktionary
(1.1) Babuiny potrafią rozpoznawać się nawzajem po głosie, nawet z odległości kilkuset metrów.
Wiktionary
IPA: baˈbujĩn, AS: babui ̯ĩn
Wiktionary
(1.1) pawian masajski, pawian zielony
Wiktionary
1. żartobliwie o starej wiejskiej kobiecie; babcinka, babulka, babuleńka, babulina, babina, babinka;
2. żartobliwie lub pieszczotliwie o babci, matce ojca albo matki; babcinka, babulka, babuleńka, babulina, babunia, babuńcia, babusia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. starsza kobieta, zwykle postrzegana jako miła i budząca sympatię
(1.2) pieszcz. matka jednego z rodziców
Wiktionary
rzecz. babcia ż.
:: zdrobn. babulka ż., babuleńka ż.
Wiktionary
1. żartobliwie o starej wiejskiej kobiecie; babcinka, babula, babulka, babulina, babina, babinka;
2. żartobliwie lub pieszczotliwie o babci, matce ojca albo matki; babcinka, babula, babulka, babulina, babunia, babuńcia, babusia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: babulka
Wiktionary
rzecz. babula ż., babka ż., babcia ż., baba ż.
Wiktionary
1. żartobliwie o starej wiejskiej kobiecie; babcinka, babula, babulka, babuleńka, babina, babinka;
2. żartobliwie lub pieszczotliwie o babci, matce ojca albo matki; babcinka, babula, babulka, babuleńka, babunia, babuńcia, babusia
SJP.pl
zdrobnienie od: babulina
SJP.pl
1. żartobliwie o starej wiejskiej kobiecie; babcinka, babula, babuleńka, babulina, babula, babulka;
2. żartobliwie lub pieszczotliwie o babci, matce ojca albo matki; babcinka, babula, babuleńka, babulina, babunia, babuńcia, babusia
SJP.pl
żartobliwie lub pieszczotliwie o babci, matce ojca albo matki; babcinka, babula, babulka, babuleńka, babulina, babuńcia, babusia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. babka (matka ojca lub matki)
(1.2) pot. stara kobieta
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Babunia kocha was, moje wnusie.
Wiktionary
IPA: baˈbũɲa, AS: babũńa
Wiktionary
rzecz. babcia ż., baba ż., babka ż.
przym. babciny
Wiktionary
(1.1) babcia, babuńcia
(1.2) babcia, babuńcia, babuleńka
Wiktionary
należący do babuni, dotyczący babuni (np. babuniny sweterek, babunine serce)
SJP.pl
pogardliwie lub żartobliwie o kobiecie, zwłaszcza dużej i grubej, o męskich cechach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. żart. kobieta, baba
Wiktionary
(1.1) Ależ ten babus ględzi!
Wiktionary
(1.1) babsko
Wiktionary
żartobliwie lub pieszczotliwie o babci, matce ojca albo matki; babcinka, babula, babulka, babuleńka, babulina, babunia, babuńcia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. zdrobn. od: babcia
Wiktionary
(1.1) Na razie korzystamy z gościnności babusi i naszą codzienną lurę przyrządzamy w zagrodzie naprzeciw.
Wiktionary
rzecz. babka ż., babcia ż.
Wiktionary
(1.1) babunia
Wiktionary
zdrobnienie od: babka (kobieta)
SJP.pl
zwolennik babuwizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik babuwizmu
Wiktionary
rzecz. babuwizm mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z babuwizmem
Wiktionary
rzecz. babuwizm mrz.
Wiktionary
doktryna filozoficzna głoszona w XVIII w.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. doktryna komunizmu utopijnego głoszona w XVIII w.;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Fakt, iż nie zupełnie jeszcze zanikła ta szaleńcza wiara w prawodawstwo, znajduje potwierdzenie w obecnym eksperymencie bolszewików w Rosji, w którym na nowo odżył babuwizm.
Wiktionary
IPA: baˈbuvʲism̥, AS: babuvʹism̦
Wiktionary
rzecz. babuwista mos., babuwistka ż.
przym. babuwistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zootechn. wieprzek, tucznik
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zootechn. prosiak, świnia
Wiktionary
(1.1) A eszcze jak babuć boł szumny to boła samo radojść, bo gazda wiydzioł, że bydzie kupa szpyrki i miynsa.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk kormik
Wiktionary
żartobliwie lub pieszczotliwie o babci, matce ojca albo matki; babcinka, babula, babulka, babuleńka, babulina, babunia, babusia
SJP.pl
pieszczotliwie o babci; babcinka, babula, babulka, babuleńka, babulina, babunia, babuńcia, babusia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. zdrobn. od: babusia
Wiktionary
[czytaj: bejbi]
1. potocznie: niemowlę, małe dziecko;
2. żartobliwie, poufale o ukochanej osobie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ang. rzad. niemowlę, małe dziecko
forma rzeczownika.
(2.1) lp. D. baba
(2.2) lm. M. baba
(2.3) lm. B. baba
(2.4) lm. W. baba
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ten piesek jest nadal baby, ale już takie większe baby.
(2.1) Jest baba i nie ma baby.
(2.2) Są baby i nie ma bab.
(2.3) Widzę baby.
(2.4) Moje drogie baby!
Wiktionary
IPA: ˈbɛjbʲi, AS: bei ̯bʹi
Wiktionary
[czytaj: bejbi luk] dziewczęcy wygląd twarzy kobiety uzyskany za pomocą odpowiedniego makijażu
SJP.pl
[czytaj: bejbi s-iter] mężczyzna odpłatnie opiekujący się dziećmi; babysitter
SJP.pl
[czytaj: bejbi s-iterka] kobieta odpłatnie opiekująca się dziećmi podczas krótkiej nieobecności rodziców; babysitterka, baby-sitter
SJP.pl
[czytaj: bejbi s-iting] odpłatna opieka nad dziećmi w domu rodziców podczas ich krótkiej nieobecności; babysitting
SJP.pl
[czytaj: bejbifon] elektroniczny zestaw do nasłuchiwania
SJP.pl
[czytaj: bejbidżoger] wózek dziecięcy o konstrukcji umożliwiającej bieganie z nim i używanie go w trudniejszym terenie
SJP.pl
[czytaj: bejbi s-iter] kobieta odpłatnie opiekująca się dziećmi podczas krótkiej nieobecności rodziców; babysitterka, baby-sitter
SJP.pl
[czytaj: bejbis-iterka] kobieta odpłatnie opiekująca się dziećmi podczas krótkiej nieobecności rodziców; baby-sitter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) opiekunka do dzieci
Wiktionary
[czytaj: bejbi s-iting] odpłatna opieka nad dziećmi w domu rodziców podczas ich krótkiej nieobecności; baby-sitting
SJP.pl
góral kierujący wypasem stada owiec na górskich pastwiskach; starszy wiekiem i doświadczeniem pasterz; w czasie wypasu, na hali zajmuje się głównie wyrobem sera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) starszy, doświadczony pasterz kierujący pracą juhasów w polskich Karpatach
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Baca też brudny wychylił okopconą twarz z niskiej koleby, pozierając ciekawie ku wyrębom (…)
Wiktionary
IPA: ˈbat͡sa, AS: baca
Wiktionary
rzecz. bacówka ż., bacowanie n.
przym. bacowski
czas. bacować
Wiktionary
(1.1) reg. śl. bacza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. solone i suszone płaty dorsza
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bacbami, dotyczący Bacbów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język bacbijski;
Wiktionary
rzecz. Bacbowie lm m.
Wiktionary
[czytaj: Baczjarelli] Marcello Bacciarelli (1731-1818), malarz włoski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wyraz używany na oznaczenie dźwięku spowodowanego uderzeniem, wystrzałem, a także na oznaczenie czynności, przy której powstaje taki dźwięk
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) odgłos uderzenia
wykrzyknik w użyciu czasownikowym
(2.1) pot. gwałtownie upaść, uderzyć/walnąć (się/kogoś/o coś); ogólniej wykonać gwałtownie jakąś inną czynność
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) (…) jeszcze dość daleko było od Semenowej polany, a już słyszę: bach! bach! bach! walą chłopy siekierami, a las jakby gadać umiał, bach! bach! bach! milami odpowiada (…)
(2.1) … wszystkie diabły bach do torby!
(2.1) Który chłopom mąci w łbach, tego drągiem po łbie - bach!
Wiktionary
IPA: bax, AS: baχ
Wiktionary
(1.1) brzdęk, trach, bęc
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
bachanalie; bakchanalia; bakchanalie;
1. orgiastyczne obrzędy ku czci boga wina Bachusa, odprawiane w starożytnym Rzymie;
2. przestarzałe: orgie, hulanki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) hulanki, pijaństwo, orgie
(1.2) hist. obrzędy na cześć Bachusa
Wiktionary
Ba
Wikipedia
IPA: ˌbaxãˈnalʲja, AS: baχãnalʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. bachus mos./mzw., Bachus, bachant, bachantka, bachanalijka, bachandria
przym. bachusowy, bachiczny
czas. bachować, bachusować
Wiktionary
(1.1) bachanalie
Wiktionary
bachanalia; bakchanalia; bakchanalie;
1. orgiastyczne obrzędy ku czci boga wina Bachusa, odprawiane w starożytnym Rzymie;
2. przestarzałe: orgie, hulanki
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) reg. pozn. zażywanie kąpieli
Wiktionary
czas. bachać się
Wiktionary
uczestnik bachanaliów
SJP.pl
Bachant – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Nord.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 2498 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 267 osób/km² (wśród 1549 gmin regionu Nord-Pas-de-Calais Bachant plasuje się na 318. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 362.).
Wikipedia
1. w mitologii greckiej: uczestniczka bachanaliów; menada;
2. przenośnie: kobieta rozwiązła, prowadząca hulaszczy tryb życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mit. towarzyszka Bachusa
(1.2) hist. uczestniczka bachanaliów
(1.3) przest. uczestniczka hulanek i orgii
Wiktionary
(1.2) Szły za nim inne wozy, pełne dworzan w świetnych strojach, senatorów, kapłanów i nagich bachantek z wieńcami na głowach i dzbanami wina w ręku, w części spitych i wydających dzikie okrzyki.
Wiktionary
IPA: baˈxãntka, AS: baχãntka
Wiktionary
rzecz. bachus mos./mzw., Bachus mos., bachant, bachanalia, bachanalijka, bachandria
czas. bachować, bachusować
przym. bachusowy, bachiczny
Wiktionary
(1.1) menada
(1.3) rozpustnica
Wiktionary
[czytaj: BAkarak] nazwisko
SJP.pl
Bacharach – miasto w Niemczech, położone kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, w powiecie Mainz-Bingen, wchodzi w skład gminy związkowej Rhein-Nahe. Leży ok. 48 km na południe od Koblencji.
Wikipedia
1. rodzaj muzyki z Dominikany traktującej o miłości i uczuciowości;
2. rodzaj tańca do tej muzyki
SJP.pl
Bachata – rodzaj muzyki i tańca, który powstał i pierwotnie ewoluował w wiejskich i rolniczych terenach Dominikany. Tematyka piosenek jest przede wszystkim romantyczna i uczuciowa; najczęściej spotykane są utwory mówiące o smutku i złamanym sercu. Na początku dla określenia nowego gatunku używano terminu "amargue", czyli „gorzka muzyka”, dopóki nie pojawiła się nazwa "bachata", bez konotacji z nastrojem. Często jest porównywana do bluesa.
Wikipedia
regionalnie:
1. uderzać, walić;
2. bachać się -
a) kąpać się;
b) przewracać się na podłogę
SJP.pl
miasto na Ukrainie; Bakczysaraj, Bachczyseraj (rzadko), Bakczyseraj (rzadko)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. war. zob. Bakczysaraj.
Wiktionary
rzecz. Bakczysaraj m.
przym. bachczysarajski, bakczysarajski
Wiktionary
rzadko: miasto na Ukrainie; Bachczysaraj, Bakczysaraj, Bakczyseraj (rzadko)
SJP.pl
[czytaj: baczielet] nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bachiczne; cecha tych, którzy są bachiczni
Wiktionary
przym. bachiczny
przysł. bachicznie
Wiktionary
bachusowy;
1. związany z kultem Bachusa;
2. pijacki, hulaszczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. mający związek z Bachusem lub jego kultem
(1.2) przest. lub książk. żywiołowy, hulaszczy, swawolny
Wiktionary
(1.2) Nastrój był bachiczny, ale nie pijacki, atmosfera festynu, ale nie orgii alkoholowej.
Wiktionary
rzecz. bachus mzw./mos., bachantka ż., bachanalia
czas. bachować
Wiktionary
(1.1) dionizyjski
Wiktionary
nazwisko popularne na Podhalu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nieduży, bardzo wytrzymały koń wierzchowy, używany dawniej przez jazdę tatarską i polską
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) śrpol. szybki koń wierzchowy
(1.2) hist. hipol. niewielki, wytrzymały koń tatarski;
Wiktionary
Bachmat (tatar. "bachmat") – koń tatarski niewielkich rozmiarów, ale charakteryzujących się dużą siłą fizyczną, szybkością, zwinnością i wytrzymałością na trudy oraz na zmienne warunki klimatyczne.
W mowie potocznej występowało dawniej jako określenie człowieka niewielkiego i krępego, lecz silnego fizycznie.
Wikipedia
(1.1) Jechał przodem na karym bachmacie wraz z kilkoma dragonami.
(1.2) Przesiadła się jednak na Azjowego bachmata, bo dzianet (…) był jednak od bachmata delikatniejszy.
Wiktionary
IPA: ˈbaxmat, AS: baχmat
Wiktionary
w dawnej Polsce: urzędnik górniczy w żupach krakowskich; bergmistrz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. górn. kierownik żupy solnej
Wiktionary
Bachmistrz – prywatny przedsiębiorca w żupach solnych zajmujący się budową szybów i eksploatacją złóż, bądź też urzędnik żupny nadzorujący prace techniczne górników w kopalni.
Wikipedia
IPA: ˈbaxmʲisṭʃ, AS: baχmʹisṭš
Wiktionary
(1.1) stpol. barkmistrz
Wiktionary
miasto na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie w obwodzie donieckim;
Wiktionary
Bachmut ( Бахмут, w latach 1924–2016 Artiomowsk, Артемівськ, Artemiwśk) – miasto we wschodniej części Ukrainy (obwód doniecki), w Donieckim Zagłębiu Węglowym.
W trakcie wojny rosyjsko-ukraińskiej miasto było miejscem kilkumiesięcznych, krwawych walk, z powodu których uległo znacznym zniszczeniom.
Wikipedia
przym. bachmucki
Wiktionary
(1.1) hist. Artiomowsk (1924-2016)
Wiktionary
cios, walnięcie lub rzut
SJP.pl
potocznie:
1. rzucić;
2. uderzyć;
3. bachnąć się - położyć się bezwładnie
SJP.pl
dosadnie o niegrzecznym, denerwującym dziecku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pejor. dziecko, zwłaszcza niegrzeczne (daw. szczególnie żydowskie)
(1.2) daw. sport. zwykły uczestnik gry w palanta
(1.3) gwara. bękart
(2.2) gwara. żwacz
Wiktionary
Ba
Wikipedia
IPA: ˈbaxɔr, AS: baχor
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. bachorek m.
Wiktionary
(1.1) zob. dziecko.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. jelita zwierzęce
(1.2) kulin. gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. potrawa z pieczonego nadzienia z ziemniaków i słoniny w kiszce wieprzowej
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: bachor
Wiktionary
rzecz. bachoro n., bachórz mrz., bachrania ż., bachrocz mos., bachróń mos., bachrula ż.
przym. bachraty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bachorc
Wiktionary
rzecz. Bachorce m.
:: fm. bachorczanin m.
przym. bachorecki
Wiktionary
zdrobnienie od: bachor; bachorzę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. bachor
Wiktionary
rzecz. bachor mzw./mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. jelito
(1.2) kulin. gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. żołądek wieprzowy
Wiktionary
rzecz. bachora lm. nmos., bachórz mrz., bachrania ż., bachrocz mos., bachróń mos., bachrula ż.
przym. bachraty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej: grzęzawiska, mokradła, błota; bachorze
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: grzęzawiska, mokradła, błota; bachorza
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: grzęzawiska, mokradła, błota; bachorze
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. jezioro w Polsce
SJP.pl
Bachotek – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, w gminie Zbiczno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.
Miejscowość leży nad północno-wschodnim brzegiem jeziora Bachotek.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bachować.
Wiktionary
czas. bachować ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) hulać, pić, bankietować, birbantować
Wiktionary
IPA: baˈxɔvat͡ɕ, AS: baχovać
Wiktionary
rzecz. bachowanie n., bachant, bachantka, bachanalia, bachanalijka, bachandria
przym. bachusowy, bachiczny
czas. bachusować
Wiktionary
(1.1) bachusować
Wiktionary
Bachowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim, w gminie Spytkowice, na wysokości 260–310 m n.p.m., na Pogórzu Wielickim, nad Bachówką, dopływem Wisły.
Wikipedia
charakterystyczny dla twórczości Jana Sebastiana Bacha; taki, jak w muzyce Bacha
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. dotyczący życia i muzyki Jana Sebastiana Bacha, charakterystyczny, typowy dla Bacha lub jego muzyki, taki jak u Bacha
(1.2) hist. związany z austriackim premierem Aleksandrem von Bachem
Wiktionary
(1.2) System bachowski bywa nazywany również neoabsolutyzmem, co jest uprawnione w tym sensie, że rzeczywiście – w porównaniu z absolutyzmem Metternicha – okazał się nowocześniejszy.
Wiktionary
przym. Bachowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Zaolzie. grubaska
Wiktionary
rzecz. bachora lm. nmos., bachoro n., bachórz mrz., bachrocz mos., bachróń mos., bachrula ż.
przym. bachraty
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński. gruby
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. wybrzuszony
Wiktionary
(1.1) Grónie moje, grónie, • bachrate kopuły, • ku wóm z wiatrem leci • mój myślunek czuły!
Wiktionary
rzecz. bachórz mrz., bachróń mos., bachrula ż., bachrocz mos., bachora nmos., bachoro n., bachrania ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. brzuchacz, grubas
(1.2) przen. gw-pl|Śląsk Cieszyński. bogacz
(1.3) pieszcz. gw-pl|Śląsk Cieszyński. o dziecku
Wiktionary
rzecz. bachora lm. nmos., bachoro n., bachórz mrz., bachrania ż., bachróń mos., bachrula ż.
przym. bachraty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Zaolzie. grubaska
Wiktionary
rzecz. bachora lm. nmos., bachoro n., bachórz mrz., bachrania ż., bachrocz mos., bachróń mos.
przym. bachraty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Zaolzie. ktoś brzuchaty
Wiktionary
rzecz. bachora lm. nmos., bachoro n., bachórz mrz., bachrania ż., bachrocz mos., bachrula ż.
przym. bachraty
Wiktionary
miasto w Iranie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bachtiarami, dotyczący Bachtiarów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język bachtiarski;
Wiktionary
rzecz. Bachtiar mos., Bachtiarka ż.
Wiktionary
Michaił M. Bachtin (1895-1975), rosyjski teoretyk literatury, badacz kultury
SJP.pl
taki, jak w teoriach Bachtina, charakterystyczny dla jego koncepcji
SJP.pl
łacińska forma imienia Dionizosa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. człowiek nadużywający alkoholu
(1.2) przest. otyły człowiek
Wiktionary
rzecz. Bachus mos., bachusek mos./mrz., bachusy nmos., bachuski nmos., bachusowanie n., bachusowość ż., bachantka ż., Bachanalia nmos., bachanalia nmos., bachanalijka ż., bachanalie nmos., Bakchos mos.
czas. bachusować ndk.
przym. bachusowy, Bachusowy, bachancki, bachiczny
Wiktionary
(1.1) pijak; przest. opilec; pot. moczygęba, moczymorda, ochlaptus, opój
(1.2) brzuchacz, brzuchal, grubas
Wiktionary
tutkarz bachusek - gatunek chrząszcza z rodziny tutkarzowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gwara. zwyczaj obchodzenia wsi w zapusty
(1.2) gwara. dziwacznie przebrane osoby uczestniczące w bachuskach (1.1)
Wiktionary
rzecz. bachus mos./mzw., bachusy, Bachus
Wiktionary
właściwy Bachusowi, przypominający jego lub obchody ku jego czci; hulaszczy, pijacki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) daw. ostatnie trzy dni karnawału
Wiktionary
IPA: baˈxusɨ, AS: baχusy
Wiktionary
rzecz. Bachus, bachuski, bachus
przym. bachusowy
Wiktionary
(1.1) bachusowe święta, ostatki, zapusty, gwara. kusaki, kuse dni
Wiktionary
1. wieś w Polsce;
2. dopływ Wisły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. brzuch
Wiktionary
Bachórz – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie rzeszowskim, w gminie Dynów. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bachorz. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.
Wikipedia
rzecz. bachora lm. nmos., bachoro n., bachrania ż., bachrocz mos., bachróń mos., bachrula ż.
przym. bachraty
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Bachórzec – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Dubiecko. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie przemyskim. Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 884.
Wikipedia
1. wieś w Polsce;
2. wieś na Ukrainie
SJP.pl
Bachów – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Krzywcza. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.
Wikipedia
w gwarze lwowskiej: ulicznik, łobuz, urwis; baciarz, batiar, andrus, antek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lwów. ulicznik, łobuz;
(1.2) lwów. rzad. włóczęga
Wiktionary
rzecz. baciarka ż.
Wiktionary
(1.1) andrus, batiar, baciarz, gawrosz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Lwów. pogard. kobieta
Wiktionary
(1.1) Widzisz ją, jaka mi pani! sama czem cielska nie ma nakryć, a zachciało jej się Feliksa! Owa! baciarka!… sic.
Wiktionary
rzecz. baciar mos., baciarz mos.
Wiktionary
w gwarze lwowskiej: ulicznik, łobuz, urwis; baciar, batiar, andrus, antek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Kraków, Lwów. łobuz, ulicznik
Wiktionary
rzecz. baciarka ż.
Wiktionary
(1.1) baciar
Wiktionary
zdrobnienie od: bat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od bat
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. bat m.
Wiktionary
[czytaj: bek-story] pomniejsza opowiastka dziejąca się w tle głównej fabuły książki lub filmu; backstory
SJP.pl
[czytaj: bekap] kopia zapasowa pliku; backup, archiwizacja danych
SJP.pl
[czytaj: bekdor] w informatyce: luka w zabezpieczeniach systemu stworzona umyślnie dla późniejszego wykorzystania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) inform. luka w zabezpieczeniach, swoista furtka utworzona umyślnie w celu późniejszego wykorzystania
Wiktionary
Backdoor (pol. „tylne drzwi”, „furtka”) – ukryty i nieautoryzowany mechanizm, umożliwiający obejście standardowych procedur uwierzytelniania lub zabezpieczeń systemu komputerowego, aplikacji, serwera lub sieci.
Backdoor w systemie może być np. pozostawiony przez crackera, który włamał się przez inną lukę w oprogramowaniu (której przydatność jest ograniczona czasowo do momentu jej usunięcia) bądź poprzez podrzucenie użytkownikowi konia trojańskiego.
Wikipedia
[czytaj: bekdors] celowy błąd w warstwie ochronnej systemu komputerowego, umożliwiający wejście do niego bez konieczności logowania się; backdoor, furtka
SJP.pl
[czytaj: bekend] w informatyce: część aplikacji działająca na serwerze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. część systemu informatycznego niewidoczna dla użytkownika, realizująca logikę biznesową i przechowująca dane
Wiktionary
rzecz. backendowiec mos.
przym. backendowy
Wiktionary
(1.1) war. back-end, back end
Wiktionary
[czytaj: bekendowiec] programista zajmujący się backendem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. inform. programista zajmujący się backendem
Wiktionary
(1.1) W naszym zespole pracuje 4 backendowców i 2 frontendowców.
Wiktionary
rzecz. backend mrz.
przym. backendowy
Wiktionary
→ backend [czytaj: bekendowy]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) środ. inform. związany z backendem, dotyczący backendu
Wiktionary
(1.1) Usługa backendowa zwraca dane o użytkowniku w formacie JSON.
(1.1) Spring jest popularnym frameworkiem backendowym.
Wiktionary
rzecz. backend mrz., backendowiec mos.
Wiktionary
[czytaj: bakgamon] gra planszowa dla dwóch graczy; tryktrak
SJP.pl
[czytaj: bekgrałnd] zespół czynników mających wpływ na bieżącą sytuację człowieka, np. środowisko, wychowanie, otocznie, przeszłe doświadczenia itd.
SJP.pl
[czytaj: bekhend] bekhend; w tenisie, ping-pongu itp.: uderzenie z lewej strony rakietą trzymaną w prawej ręce bądź ze strony prawej - trzymaną w lewej; w hokeju: przy uderzeniu z lewej strony kijem trzymanym niżej prawą ręką i na odwrót
SJP.pl
[czytaj: baklasz] potocznie: fala sprzeciwu, krytyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. wzmacniacze, kolumny i pozostały sprzęt nagłośnieniowy do gitar czy syntezatorów; niekiedy zalicza się do niego także zestawy perkusyjne oraz instrumenty klawiszowe
Wiktionary
(1.1) Wielka radość z otrzymania angażu, jeszcze większa z dobrze zapowiadającego się wynagrodzenia, a do tego informacja, że klub zapewnia backline?
Wiktionary
[czytaj: bekmasking] metoda ukrywania wiadomości poprzez użycie w utworze muzycznym dźwięku nagranego od tyłu
SJP.pl
Backmasking (z ang. „tylne, wsteczne maskowanie”) – wykorzystywana głównie w muzyce metoda ukrywania wiadomości, możliwej do odczytania tylko przy wstecznym przesłuchaniu utworu (tekstu).
W muzyce backmasking został spopularyzowany przez zespół The Beatles, który użył tej techniki w albumie Revolver, nagrywając wokal i instrumenty od tyłu.
Wikipedia
[czytak: bekpeker] osoba podróżująca po świecie wyłącznie z plecakiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) określenie turysty podróżującego po świecie z plecakiem jako jedynym bagażem, sypiającego w schroniskach i najczęściej odwiedzającego kraje, w których jest taniej
Wiktionary
(1.1) Backpackerów można poznać po doborze miejsc noclegowych (schroniska, a nie hotele), środków transportu (komunikacja publiczna, a nie transfer), długości wakacji (miesiące) i wielkości budżetu (mały). Backpakerzy jeżdżą do krajów, gdzie jest tanio/biednie. Do najpopularniejszych kierunków należą Azja oraz Ameryka Południowa i Środkowa.
(1.1) Biura podróży doskonale wiedzą, że najlepiej sprzedają się długie po horyzont, perłowo-białe, bezludne plażaaże. Które dopiero my odkryjemy. Nikt nie jest równie mocno przywiązany do tej pogoni za nietkniętym, co backpackerzy. Nikt tak bardzo nie obawia się turystycznych pułapek i nikt tak bardzo nie upiera się przy nazywaniu siebie podróżnikiem – a nie turystą.
Wiktionary
rzecz. backpacking
Wiktionary
(1.1) podróżnik, turysta
Wiktionary
[czytak: bekpekerka] kobieta podróżująca po świecie wyłącznie z plecakiem
SJP.pl
[czytaj: bekpeking] podróżowanie po świecie wyłącznie z plecakiem, zwykle niewielkim kosztem dzięki korzystaniu z tanich noclegów, własnego pożywienia i transportu publicznego
SJP.pl
Backpacking („podróżowanie z plecakiem” od ang. "backpack" – „plecak”) – forma indywidualnej turystyki, polegająca na odbywaniu podróży z niewielkim bagażem. Taki model turystyki czynnej charakteryzuje się organizowaniem podróży na własną rękę, korzystaniem z transportu publicznego, tanich noclegów (np. w schronisku, namiocie).
Wikipedia
[czytaj: bekslesz] znak graficzny (\) stosowany głównie w informatyce, dzielący nazwy katalogów, np. w systemie MS-DOS; lewy ukośnik, odwrotne łamanie, ukośnik odwrotny, ukośnik wsteczny
SJP.pl
[czytaj: bekspejs] klawisz na klawiaturze komputera usuwający znak znajdujący się przed kursorem, cofający kursor o jedną pozycję; Backspace, cofacz
SJP.pl
Backspace – klawisz na klawiaturze, który w maszynach do pisania przesuwał kartkę jedną pozycję wstecz. W klawiaturze komputerowej klawisz ← Backspace usuwa znak stojący przed kursorem tekstowym i przesuwa ten kursor o jedną pozycję do tyłu.
W maszynach do pisania maszynistka mogła wpisać na przykład małą literę „a” z akcentem (á) poprzez wpisanie „a”, wciśnięcie ← Backspace i wciśnięcie klawisza z akcentem.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. kulisy, zaplecze, zwykle pokazu mody
Wiktionary
Backstage – drugi wspólny album polskiego rapera Dioxa i duetu producenckiego The Returners. Został wydany 14 maja 2012 roku nakładem wytwórni Prosto. Płyta zawiera 15 utworów, wśród których wystąpili Pelson, Hades, O.S.T.R. i Rak. Miksowanie i mastering nagrań wykonał znany z występów w zespole HiFi Banda – Czarny HIFI. W celu promocji albumu zrealizowane zostały teledyski do utworów „Telefon” i „Przestępcy”.
Wikipedia
(1.1) Przeprowadziłem z nią krótki wywiad na backstage'u.
Wiktionary
rzecz. bekstejdż m.
przym. backstage'owy, bekstejdżowy
Wiktionary
(1.1) bekstejdż
Wiktionary
[czytaj: bek-story] pomniejsza opowiastka dziejąca się w tle głównej fabuły książki lub filmu; back-story
SJP.pl
[czytaj: bekap] kopia zapasowa pliku; back-up, archiwizacja danych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. kopia zapasowa danych sporządzona dla ich zabezpieczenia
(1.2) inform. czynność wykonywania backupu (1.1)
Wiktionary
(1.1) W domowych warunkach przydatność takiego „całościowego” backupu jest nieco ograniczona – napędy taśmowe nie stanowią standardowego wyposażenia komputerów.
Wiktionary
rzecz. backupowanie n., zbackupowanie n.
czas. backupować ndk., zbackupować dk.
przym. backupowy
Wiktionary
(1.1) kopia bezpieczeństwa, kopia zapasowa
Wiktionary
→ backup [czytaj: bekapowy]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) inform. dotyczący backupu
Wiktionary
(1.1) Serwer backupowy umożliwia regularne tworzenie kopii zapasowych plików, folderów, baz danych i innych ważnych danych.
Wiktionary
rzecz. backup mrz., backupowanie n., zbackupowanie n.
czas. backupować ndk., zbackupować dk.
Wiktionary
(1.1) kopiowy
Wiktionary
dawniej: pacnąć;
1. uderzyć, zwłaszcza czymś o płaskiej, szerokiej powierzchni, np. packą;
2. upaść z charakterystycznym odgłosem; klapnąć
SJP.pl
[czytaj: Bejkon albo Bekon] nazwisko pisarza angielskiego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
żona bacy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bycie bacą
Wiktionary
rzecz. baca m., bacówka ż.
czas. bacować
przym. bacowski
Wiktionary
być bacą, pełnić funkcję bacy
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) pracować jako baca
Wiktionary
rzecz. baca mos., bacowanie n., bacówka ż.
przym. bacowski
Wiktionary
przymiotnik od: baca
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z bacą albo bacowaniem, należący do bacy
Wiktionary
rzecz. baca m., bacówka ż., bacowanie n.
czas. bacować
Wiktionary
antybiotyk
SJP.pl
Bacytracyna – mieszanina organicznych związków chemicznych z grupy antybiotyków polipeptydowych wytwarzanych przez pewne szczepy "Bacillus subtilis" lub "Bacillus licheniformis". Głównymi składnikami są bacytracyny A, B1, B2 i B3. Wykazują działanie bakteriobójcze wobec bakterii Gram-dodatnich. Nie działają na "Pseudomonas aeruginosa" i "Enterobacteriaceae".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. baca
Wiktionary
zdrobnienie od: bak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od bak
Wiktionary
rzecz. bak m.
Wiktionary
pilnowanie, zwracanie uwagi na coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|baczyć.
Wiktionary
czas. baczyć
rzecz. baczność ż.
wykrz. baczność
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina w północnej Serbii i południowych Węgrzech, położona między Dunajem a Cisą;
Wiktionary
Zobacz też: Baczka (rejon złoczowski).
Baczka (serb. "Bačka", węg. "Bácska", słow. "Báčka", rus. Бачка) − kraina historyczna w północnej Serbii i południowych Węgrzech, stanowiąca część Wojwodiny. Jest naturalnie ograniczona przez rzeki Cisę i Dunaj.
Na obszarze Baczki żyje chorwacka mniejszość etniczna i Buniewcy.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Mazury, Warmia. uważny
Wiktionary
męski but z zadartymi noskami, noszony do polskiego stroju narodowego; baczmeg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. obuw. skórzany but turecki ze ściętą ukośnie z tyłu cholewą, trzewik na płaskiej podeszwie, w Polsce obuwie popularne w XVII wieku;
Wiktionary
(1.1) Nie boso, lecz zruciwszy zdeptane baczmagi,
W samych mesztach dla swoich meczetów powagi
Bez broni na znak skruchy Turcy do nich kroczą,
Choć we krwi ludzkiej ręce po łokcie ubroczą.
Wiktionary
(1.1) baczmog, baszmag, baszmak
Wiktionary
męski but z zadartymi noskami, noszony do polskiego stroju narodowego; baczmeg
SJP.pl
Ba
Wikipedia
męski but z zadartymi noskami, noszony do polskiego stroju narodowego; baczmag
SJP.pl
męski but z zadartymi noskami, noszony do polskiego stroju narodowego; baczmag
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) uważnie, z uwagą
(1.2) stpol. roztropnie
Wiktionary
(1.1) Bacznie przyglądał się wszystkim przechodniom.
Wiktionary
IPA: ˈbat͡ʃʲɲɛ, AS: bačʹńe
Wiktionary
rzecz. baczność ż.
przym. baczny
wykrz. baczność
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: bacznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: baczny
SJP.pl
skupiona uwaga, szczególna ostrożność; czujność, uważność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. uwaga, czujność, ostrożność
(1.2) daw. rozsądek, roztropność, przezorność
wykrzyknik
(2.1) wojsk. harc. komenda nakazująca przyjęcie postawy stojącej, wyprostowanej, z rękami wyciągniętymi wzdłuż ciała i przylegającymi do boków, stopami złączonymi
Wiktionary
(2.1) Baczność, prezentuj broń!
Wiktionary
IPA: ˈbat͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: bačność
Wiktionary
rzecz. baczenie n., niebaczność ż.
czas. baczyć ndk.
przym. baczny
przysł. bacznie, na baczność
Wiktionary
uważny, czujny, ostrożny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) czujny, uważny
(1.2) stpol. rozsądny
Wiktionary
(1.1) Podczas letnich i wczesnojesiennych wędrówek po Tatrach zwracałem baczniejszą uwagę na ten problem, zasięgając również opinii na ten temat u innych turystów.
Wiktionary
IPA: ˈbat͡ʃnɨ, AS: bačny
Wiktionary
przysł. bacznie
rzecz. baczność ż.
wykrz. baczność
Wiktionary
1. wieś w województwie małopolskim;
2. wieś w województwie małopolskim;
3. wieś w województwie zachodniopomorskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
uważać na coś, strzec czegoś (częste z przeczeniem, np. nie bacząc na ...)
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) przest., książk. uważać
czasownik przechodni niedokonany
(2.1) stpol. rozważać
(2.2) stpol. patrzeć
(2.3) stpol. słyszeć
(2.5) gw-pl|Rogi (powiat krośnieński). usuwać pestki z owoców
Wiktionary
(1.1) Niech konsulowie baczą, żeby państwo nie doznało jakiegoś uszczerbku.
Wiktionary
IPA: ˈbat͡ʃɨt͡ɕ, AS: bačyć
Wiktionary
rzecz. baczność ż., baczenie n.
wykrz. baczność
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pasterski budynek mieszkalny, drewniany (szałas, koleba) zajmowany przez bacę i juhasów podczas wypasu owiec na hali; niewielkie schronisko turystyczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) drewniany budynek stawiany na halach pasterskich, w którym przez kilka miesięcy w roku, na czas wypasu, przebywa baca wraz z juhasami;
(1.2) schronisko dla turystów na górskim szlaku;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: baˈt͡sufka, AS: bacufka
Wiktionary
rzecz. baca m., bacowanie n.
czas. bacować ndk.
przym. bacowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawne uzdrowisko, miejscowość kąpielowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. uzdrowisko, miejscowość kąpielowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Już w XIX w. wierzono w zdrowotną moc czystej wody używanej w każdej postaci. Wówczas to upowszechniła się moda na wyjazdy do „badów”, rozrywkę dostępną wcześniej tylko dla arystokracji.
Wiktionary
IPA: bat, AS: bat
Wiktionary
(1.1) zdrój, kurort, miejscowość kuracyjna, miejscowość uzdrowiskowa, uzdrowisko
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 3 os. lp. ter. od: badać
Wiktionary
IPA: ˈbada, AS: bada
Wiktionary
kraina historyczna i prowincja Afganistanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. jednostka administracyjna i region w Afganistanie;
Wiktionary
Badachszan (pers. بدخشان) – jedna z 34 prowincji (wilajet) w Afganistanie, w polskim piśmiennictwie także pod nazwą Badakszan. Zamieszkana jest głównie przez Tadżyków, oraz przez mniejszość kirgiską i uzbecką. Obszar ten był dawniej miejscem postoju na Jedwabnym Szlaku, a w latach 1657–1873 istniał tu chanat zamieszkany przez Uzbeków.
Wikipedia
(1.1) Ponad sto lat temu w Badachszanie istniał chanat zamieszkany przez Uzbeków.
(1.1) Obecnie mieszkańcami Badachszanu są głównie Tadżycy.
Wiktionary
przym. badachszański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Badachszanem, dotyczący Badachszanu
Wiktionary
rzecz. Badachszan mrz.
Wiktionary
ruch badacki - ruch restoracjonistyczny powstały w XIX wieku
SJP.pl
człowiek zajmujący się badaniami naukowymi; naukowiec; uczony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek zajmujący się badaniami naukowymi
(1.2) odkrywca, podróżnik
Wiktionary
(1.1) Badacze z Uniwersytetu Ateńskiego odkryli, że elektroniczny papieros może szkodzić naszym płucom.
Wiktionary
IPA: ˈbadat͡ʃ, AS: badač
Wiktionary
rzecz. badawczość ż., badanie n., zbadanie n.
:: fż. badaczka ż.
czas. badać ndk., zbadać dk.
przym. badawczy
przysł. badawczo
Wiktionary
(1.1) naukowiec, uczony, pracownik naukowy
(1.2) odkrywca, podróżnik
Wiktionary
kobieta zajmująca się badaniami naukowymi; uczona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta naukowiec, zgłębiająca jakiś temat, problem
Wiktionary
(1.1) Uznając konflikt różnych porządków wartości za motyw stricte Iwaszkiewiczowski, wybitna badaczka szczegółowo opisuje jeden tylko z licznych przypadków tego typu konfliktów, a mianowicie zderzenie „estetyzmu” z „tyrteizmem”.
Wiktionary
IPA: baˈdat͡ʃka, AS: badačka
Wiktionary
rzecz. badanie n., zbadanie n.
:: fm. badacz m.
czas. badać ndk., zbadać dk.
przym. badawczy
przysł. badawczo
Wiktionary
(1.1) eksploratorka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Grudziądz. ręcznik
Wiktionary
1. wykonywać czynności stosowane w nauce w celu ścisłego, dokładnego poznania rzeczywistości;
2. sprawdzać stan zdrowia człowieka lub zwierzęcia;
3. sprawdzać coś, ustalać coś za pomocą wzroku, dotyku, słuchu, powonienia
SJP.pl
możliwy do zbadania
SJP.pl
garbnik wyodrębniony z rośliny zielnej - bergenii
SJP.pl
1. czynności mające na celu poznanie czegoś za pomocą analizy naukowej;
2. zespół czynności mających na celu skontrolowanie stanu zdrowia pacjenta;
3. wynik tej kontroli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. sprawdzenie stanu zdrowia
(1.2) poszukiwanie rozwiązania problemu naukowego
(1.3) szczegółowa obserwacja i analiza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W poniedziałek przejdzie badania w zagrzebskiej klinice i lekarze podejmą decyzję o ewentualnej operacji, która miałaby się odbyć po zakończeniu sezonu.
(1.2) Profesor wykonał szereg badań potwierdzających słuszność swojej tezy.
(1.3) Badanie naszych bagaży zajęło celnikom godzinę.
Wiktionary
IPA: baˈdãɲɛ, AS: badãńe
Wiktionary
rzecz. badacz m., badaczka ż., zbadanie n., badany mos.
czas. badać ndk., zbadać dk.
przym. badawczy
przysł. badawczo
Wiktionary
osoba poddawana badaniu
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: badać
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba poddawana badaniom
Wiktionary
(2.1) Wydaje się, że etap narzeczeństwa nastaje tak po prostu, znienacka. Nikt z badanych nie wspominał o decyzji poprzedzonej głębokimi przemyśleniami, czy to na pewno ten jedyny/ta jedyna.
(2.1) W czasie gdy badani grali w zmodyfikowaną wersję słynnego Pac-Mana, naukowcy zaobserwowali, że w zależności od bliskości zagrożenia strachem zarządzają różne obszary mózgu.
Wiktionary
rzecz. badanie n., badacz m., badaczka ż.
czas. badać ndk., zbadać dk.
przym. badawczy
przysł. badawczo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób badawczy, uważnie
Wiktionary
rzecz. badawczość ż., badacz m., badanie n., badaczka ż., badany mos.
czas. badać ndk.
przym. badawczy
Wiktionary
badawczy i rozwojowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany jednocześnie z wykonywaniem badań i zwiadu
Wiktionary
(1.1) Mój zespół badawczo-zwiadowczy dotarł na powierzchnię świata, który figurował wówczas pod nazwą Kandydat 19.2 z zapasami wystarczającymi, aby zapewnić nam jedzenie i ciepło na rok.
Wiktionary
1. przenikliwy, czujny (np. badawcze spojrzenie)
2. dotyczący badań naukowych (np. prace badawcze)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z badaniem, mający na celu badanie, dociekanie, poznawanie
(1.2) o wzroku, spojrzeniu: mający na celu poznanie intencji rozmówcy
Wiktionary
(1.1) Jeszcze na studiach udało się jej wyjechać na wyprawę badawczą do Nubii.
Wiktionary
rzecz. badanie n., zbadanie n., badacz m., badaczka ż., badany mos.
czas. badać ndk., zbadać dk.
przysł. badawczo
Wiktionary
(1.1) studialny, studyjny
Wiktionary
1. wykonywać czynności stosowane w nauce w celu ścisłego, dokładnego poznania rzeczywistości;
2. sprawdzać stan zdrowia człowieka lub zwierzęcia;
3. sprawdzać coś, ustalać coś za pomocą wzroku, dotyku, słuchu, powonienia
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zbadać)
(1.1) przeprowadzać obserwację, analizę naukową czegoś (obiektu, pojęcia)
(1.2) sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim
(1.3) przyglądać się czemuś lub komuś uważnie
(1.4) prowadząc śledztwo, przesłuchiwać kogoś
(1.5) daw. torturować w celu wydobycia zeznań
czasownik zwrotny niedokonany badać się (dk. zbadać się)
(2.1) poznawać się nawzajem
(2.2) poddawać się badaniu lekarskiemu
Wiktionary
(1.2) Co powinien zrobić lekarz, który zauważy, że jego kolega niedokładnie bada pacjenta?
(1.3) Badał wzrokiem okolicę, szczególnie przyglądając się jej mieszkańcom.
Wiktionary
IPA: ˈbadat͡ɕ, AS: badać
Wiktionary
rzecz. badanie n., badacz mos., badaczka ż., badany mos.
przym. badawczy
przysł. badawczo
Wiktionary
(1.1) analizować, studiować
Wiktionary
minerał, dwutlenek cyrkonu, odkryty przez Josepha Baddeleya; badeleit, brazylit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Poznań,Grudziądz,Gniezno. kąpielówki
(1.2) gw-pl|Biskupizna. majtki męskie
Wiktionary
(1.1) W badejkach do bimby się ładujesz? Chyba ci amba odbiła!
Wiktionary
minerał, dwutlenek cyrkonu, odkryty przez Josepha Baddeleya; baddeleit, brazylit
SJP.pl
1. miasto w Austrii;
2. miasto w Szwajcarii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Niemczech
SJP.pl
Baden-Baden (do 1931 "Baden") – uzdrowiskowe miasto na prawach powiatu położone w południowych Niemczech, w zachodniej części kraju związkowego Badenia-Wirtembergia, w rejencji Karlsruhe, w regionie Mittlerer Oberrhein. Najmniejsze ze wszystkich dziewięciu miast na prawach powiatu w kraju związkowym. Baden-Baden wykazuje silne powiązania z północną Alzacją we Francji, do której należało będąc pod zwierzchnictwem francuskim.
Wikipedia
[czytaj: bejden połel, beden połel albo baden powel] nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
niemiecka kraina historyczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w południowo-zachodniej części Niemiec, począwszy od średniowiecza margrabstwo, księstwo a wreszcie wielkie księstwo;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) W księstwach niemieckich rewolucja rozpoczęła się w wielkim księstwie Badeni z jego administracyjnym centrum Rastatt i w ciągu kilku tygodni rozszerzyła się na wszystkie kraje Związku Niemieckiego.
Wiktionary
rzecz. Badeńczyk mos., Badenka ż.
przym. badeński
Wiktionary
niemiecki kraj związkowy graniczący z Francją i Szwajcarią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraj związkowy w południowej części Niemiec;
Wiktionary
Badenia-Wirtembergia ( Baden-Württemberg) – kraj związkowy w południowej części Niemiec.
Wikipedia
(1.1) Podróż po Badenii-Wirtembergii.
Wiktionary
IPA: ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja, AS: badẽńa‿vʹirtẽmberʹǵi ̯a
Wiktionary
przym. badeńsko-wirtemberski
Wiktionary
1. mieszkanka Badenii;
2. mieszkanka Badenii-Wirtembergii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Badenii
Wiktionary
rzecz. Badenia ż.
:: fm. Badeńczyk mos.
przym. badeński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ręcznik kąpielowy
Wiktionary
1. mieszkaniec Badenii;
2. mieszkaniec Badenii-Wirtembergii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Badenii
Wiktionary
rzecz. Badenia ż.
:: fż. Badenka ż.
przym. badeński
Wiktionary
→ Baden, → Badenia, → Badenia-Wirtembergia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Badenią lub Badeńczykami, dotyczący Badenii
(1.2) związany z miastem Baden-Baden (dawniej Baden) położonym w Badenii
(1.3) związany z miastem Baden w Austrii
Wiktionary
(1.1) Bieg wypadków wskazuje jednak, że udzielenie wydatnej pomocy Palatynatowi w ówczesnej sytuacji militarnej, wobec słabości sił badeńskich, spowodowałoby natychmiastowy marsz naprzód stojącego nad Neckarem korpusu wojsk gen. Peuckera i zamiast Palatynatu – Badenia znalazłaby się w ręku wroga.
Wiktionary
rzecz. Badenka ż., Badenia ż., Badeńczyk m.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Badenią-Wirtembergią, dotyczący Badenii-Wirtembergii
Wiktionary
rzecz. Badenia-Wirtembergia ż.
Wiktionary
[czytaj: badż] badż; środowiskowo:
1. magnetyczna karta identyfikacyjna;
2. metalowy znaczek z grafiką; przypinka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. zob. mormi borneański.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na Borneo występują badia, nazywane też mormi.
Wiktionary
IPA: ˈbadʲja, AS: badʹi ̯a
Wiktionary
1. wiecznie zielone drzewo lub krzew z rodziny magnoliowatych;
2. owoc tej rośliny, zwany także: anyż gwiaździsty, badianek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Illicium|L.|ref=tak., rodzaj wiecznie zielonych drzew lub krzewów o lancetowatych liściach, występujący pierwotnie w Azji Wschodniej oraz w Ameryce Północnej i Środkowej;
(1.2) kulin. suszony owoc badianu właściwego w formie charakterystycznej gwiazdy złożonej z kilku mieszków
(1.3) czerwonobrunatne, wonne drewno pozyskiwane z drzew rodzaju badianu (1.1), wykorzystywane w rzeźbiarstwie
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Spokrewniony z nim badian japoński (Illicium anisatum) nie tylko nie posiada właściwości leczniczych, ale jest lekko toksyczny.
(1.2) Wszystko razem wrzucamy do garnka i przygrzewamy. Możliwe są inne dodatki, jak np. anyż gwiazdkowaty (badian), skórka z cytryny itp.
Wiktionary
rzecz. badianek mrz.
przym. badianowy, badianowaty
Wiktionary
(1.1) anyż gwiazdkowaty, anyż gwiaździsty; daw. war. bodzian
Wiktionary
owoc badianu; anyż gwiaździsty, badian
SJP.pl
o cechach badianowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
o cechach badianowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny badianowatych
Wiktionary
rzecz. badianowate nmos., badian m.
Wiktionary
rząd roślin dwuliściennych z podklasy magnoliowych; Illiciales
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin dwuliściennych z podklasy magnoliowych
SJP.pl
rodzaj słodkowodnych ryb z rzędu okoniokształtnych
SJP.pl
"Badis" - rodzaj słodkowodnych ryb z rodziny badisowatych (Badidae).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. majtki, slipki
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. kąpielówki
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. krótkie spodenki
Wiktionary
Badki ( बड्की) – gaun wikas samiti w zachodniej części Nepalu w strefie Karnali w dystrykcie Jumla. Według nepalskiego spisu powszechnego z 2001 roku liczył on 636 gospodarstw domowych i 3579 mieszkańców (1735 kobiet i 1844 mężczyzn).
Wikipedia
gra przeznaczona dla dwóch lub czterech osób polegająca na przebijaniu nad siatką lotki (zazwyczaj zrobionej z piór i zakończonej gumowym końcem) za pomocą rakietki; kometka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowyastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką;
Wiktionary
Zobacz też: Badminton – miejscowość w hrabstwie Gloucestershire (Anglia).
Badminton – 2- lub 4-osobowa dyscyplina sportowa, konkurencja olimpijska od 1992 roku.
Wikipedia
IPA: badˈmʲĩntɔ̃n, AS: badmʹĩntõn
Wiktionary
rzecz. badmintonista mos., badmintonistka ż.
przym. badmintonowy
Wiktionary
(1.1) kometka
Wiktionary
zawodnik grający w badmintona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gracz w badmintona
Wiktionary
rzecz. badminton mrz.
:: fż. badmintonistka ż.
przym. badmintonowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) osoba płci żeńskiej grająca w badmintona
Wiktionary
rzecz. badminton mrz.
:: fm. badmintonista mos.
przym. badmintonowy
Wiktionary
związany z badmintonem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sport. związany z badmintonem
Wiktionary
rzecz. badminton mrz., badmintonista mos., badmintonistka ż.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zobaczyć, sprawdzić
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk łobocyć
Wiktionary
[czytaj: badoljo] nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. hala kąpielowa
Wiktionary
1. uschła łodyga rośliny, pozbawiona liści;
2. potocznie roślina o długich łodygach;
3. w łowiectwie noga łosia lub jelenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) łodyga rośliny, uschła i pozbawiona liści, sterczący patyk
(1.2) gw-pl|Lwów. chwast
(1.3) łow. noga łosia, jelenia
(1.4) uczn. przen. wysoka osoba
(1.5) uczn. przen. lm. badyle – długie ręce
(1.6) gw-pl|Kraków. lm. badyle – sucha nać ziemniaków
(1.7) daw. bot. poziewnik, nazwa systematyczna|Galeopsis|L.|ref=tak.
Wiktionary
(1.1) To są badyle zeszłorocznych pomidorów.
(1.2) Co ty, uprawiasz tu badyle?
Wiktionary
IPA: ˈbadɨl, AS: badyl
Wiktionary
rzecz. badylarz m., badylarka ż., badylarstwo n.
:: zdrobn. badylek m.
przym. badylowy, badylowaty, badylkowaty, badylasty, badylarski
Wiktionary
lekceważąco: ogrodniczka, zieleniarka
SJP.pl
1. niewielki, pospolity, rudobrązowy gryzoń z rodziny myszowatych;
2. lekceważąco o ogrodniczce, zieleniarce
SJP.pl
Badylarka ("Micromys") – rodzaj ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Wikipedia
potocznie o podmiejskim ogrodnictwie, uprawianiu działek
SJP.pl
1. lekceważąco o ogrodniku, zieleniarzu;
2. w łowiectwie: byk łosia lub daniela
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. lekceważąco o ogrodniku
(1.2) łódź. reg. pozn. zawodowy hodowca kwiatów
(1.3) łódź. bogaty prywatny przedsiębiorca
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) łow. byk łosia lub daniela
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Chciała uciec do miasta, ale wyszła za mąż za badylarza i została na wsi.
(1.2) Nic więc dziwnego, że badylarze z Plewisk należeli do najzamożniejszych ludzi.
Wiktionary
IPA: baˈdɨlaʃ, AS: badylaš
Wiktionary
rzecz. badyl mrz., badylek mrz., badylarstwo n., badylarzowa ż., badylarzówna ż.
:: fż. badylarka ż.
przym. badylarski, badylowy, badylkowy
Wiktionary
(1.2) kwiaciarz; gw. Górny Śląsk badylorz
(1.3) prywaciarz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) córka badylarza
Wiktionary
rzecz. badyl m., badylek m., badylarz m., badylarstwo n., badylarzowa ż., badylarka ż.
przym. badylarski, badylowy, badylkowy
Wiktionary
w gwarze myśliwskiej:
1. poroże łosia w formie rosoch, czyli prostych odnóg, a nie łopat;
2. kończyny jelenia, łosia
SJP.pl
zdrobnienie od: badyl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od badyl
Wiktionary
(1.1) Na głowie kwietny ma wianek, • W ręku zielony badylek, • A przed nią bieży baranek, • A nad nią lata motylek.
Wiktionary
rzecz. badylarzówna ż., badyl m., badylarz m., badylarka ż., badylarstwo n.
przym. badylowy, badylowaty, badylkowaty, badylasty, badylarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. badylarz, przedsiębiorca ogrodniczy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
potocznie: coś beznadziejnego, bezwartościowego; badziewie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. badziewie.
Wiktionary
IPA: ˈbad͡ʑɛf, AS: baʒ́ef
Wiktionary
rzecz. badziewie n.
Wiktionary
(1.1) war. badziewie; barachło, tandeta, szmelc, szajs, chłam, dziadostwo, bubel
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik produktów niskiej jakości lub używanych
Wiktionary
rzecz. badziewie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwolenniczka produktów niskiej jakości lub używanych
Wiktionary
rzecz. badziewie n.
Wiktionary
potocznie: do niczego, tandetny; badziewny, badziewiasty, do kitu
SJP.pl
potocznie: do niczego, tandetny; badziewny, badziewiarski, do kitu
SJP.pl
potocznie: coś beznadziejnego, bezwartościowego; badziew
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. rzecz tandetna, źle wykonana, bezwartościowa
Wiktionary
(1.1) Ten proszek z marketu to chyba jakieś badziewie!
Wiktionary
IPA: baˈd͡ʑɛvʲjɛ, AS: baʒ́evʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. badziew m., badziewiak m., badziewiara ż., badziewstwo n., badziewność ż., badziewiowatość ż., badziewiarskość ż.
przym. badziewny, badziewiowaty, badziewiasty
Wiktionary
(1.1) war. badziew; barachło, tandeta, szmelc, szajs, chłam, dziadostwo, bubel
Wiktionary
potocznie: do niczego, tandetny; badziewny, badziewiarski, badziewiasty
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: badziewnie
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest badziewne; cecha tych, którzy są badziewni
Wiktionary
rzecz. badziewie n., Badziewiak m., Badziewiakowa ż.
przym. badziewny
przysł. badziewnie
Wiktionary
potocznie: do niczego, tandetny; badziewiarski, badziewiasty, do kitu
SJP.pl
środowiskowo: mały metalowy znaczek z grafiką, niewielka przypinka; mały badż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) gw-pl|Bujwidze,Wileńszczyzna. włóczykij, włóczęga
Wiktionary
czas. badziać się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
badge; środowiskowo:
1. magnetyczna karta identyfikacyjna;
2. metalowy znaczek z grafiką; przypinka
SJP.pl
[czytaj: BEdeker] nazwisko
SJP.pl
przewodnik dla turystów; bedeker
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) zob. bedeker.
Wiktionary
IPA: bɛˈdɛkɛr, AS: bedeker
Wiktionary
(1.1) przewodnik
Wiktionary
[czytaj: bajer] nazwisko, np. Adolf von Baeyer (1835-1917), niemiecki chemik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: BAfin] nazwisko
SJP.pl
skrót angielskiego: British Academy of Film and Television Arts - Brytyjska Akademia Sztuk Filmowych i Telewizyjnych, organizacja przyznająca corocznie nagrody w dziedzinie filmów, telewizji i mediów interaktywnych
SJP.pl
[czytaj: beg in boks] kartonowy pojemnik z opakowaniem foliowym do przechowywania płynów, wyposażony w kranik; bag in box
SJP.pl
Bag-in-box (ang. worek w pudełku) – kombinacja opakowania foliowego i kartonowego przeznaczona do pakowania i przechowywania różnorakich produktów płynnych i półpłynnych z zachowaniem ich świeżości i wszelkich pozostałych walorów przez dłuższy czas.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rzad. gw-pl|Śląsk Cieszyński. rodzaj mocnego obuwia roboczego ze skóry wieprzowej
Wiktionary
rzecz. bagańcze lm. nmos.
Wiktionary
(1.1) bagańcze
Wiktionary
1. coś nieistotnego lub łatwego do zrobienia; drobiazg, głupstwo, błahostka;
2. ogrodowy pałacyk lub pawilon, modny w osiemnasto- i dziewiętnastowiecznej Polsce;
3. krótki utwór, zwykle fortepianowy, o pogodnym nastroju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. rzecz bez większego znaczenia
(1.2) gw-pl|Bukowina. kłamstwo
(1.3) archit. pawilon ogrodowy o funkcji wypoczynkowej i rozrywkowej, popularny w XVIII i XIX wieku; również cała posiadłość z ogrodem;
(1.4) muz. krótki utwór, zazwyczaj fortepianowy, utrzymany w pogodnym nastroju;
wykrzyknik
(2.1) używany dla podkreślenia znikomości liczby, ilości, kosztu, pracy, trudu itp.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dla ciebie taka kwota to bagatela, ale dla mnie nie.
(1.3) Majętny teść zakupił im pod miastem gustowną bagatelę, gdzie odbywały się wesołe spotkania.
(1.4) Tworzył je nawet sławny Beethoven, który napisał kilkadziesiąt bagateli.
(2.1) Oddać w banku osiemset rubli, aha… Do Lublina wysłać trzy albumy, tuzin portmonetek… Właśnie!… Do Wiednia przekaz na tysiąc dwieście guldenów… Z kolei odebrać transport… Zmonitować rymarza za nieodesłanie walizek… Bagatela!… Napisać list do Stasia… Bagatela…
Wiktionary
IPA: ˌbaɡaˈtɛla, AS: bagatela
Wiktionary
rzecz. bagatelizacja ż., bagatelizowanie n.
czas. bagatelizować
przym. bagatelny
Wiktionary
(1.1) błahostka, drobnostka, drobiazg, szczegół, zdrobn. bagatelka
(1.2) brechnia
Wiktionary
lekceważenie, niedocenianie czegoś, nietraktowanie czegoś z należytą powagą; bagatelizowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) umniejszenie znaczenia jakiejś rzeczy, pojęcia, wydarzenia lub osobyfakt|Zob. uwagi w dyskusji.
Wiktionary
(1.1) Bagatelizacja tego problemu nie pomoże ci w jego przezwyciężeniu.
Wiktionary
IPA: ˌbaɡatɛlʲiˈzat͡sʲja, AS: bagatelʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. bagatela ż., bagatelizowanie n.
czas. bagatelizować
przym. bagatelny
wykrz. bagatela
Wiktionary
(1.1) banalizacja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uznawanie czegoś za nieistotne
Wiktionary
rzecz. bagatela ż., bagatel ż., bagatelka ż., bagatelność ż., bagatelizacja ż.
czas. bagatelizować
przym. bagatelny
wykrz. bagatela
Wiktionary
(1.1) lekceważenie
Wiktionary
uważać coś za drobnostkę, bagatelę; lekceważyć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zbagatelizować)
(1.1) uważać za niezbyt ważne
(1.2) przedstawiać jako mało ważne
Wiktionary
(1.1) Nie bagatelizuj problemu; jest poważniejszy, niż myślisz.
(1.2) Rząd celowo bagatelizuje wzrost cen.
Wiktionary
rzecz. bagatela ż., bagatelizowanie n., bagatelka ż., bagatelizacja ż.
przym. bagatelny
wykrz. bagatela, bagatelka
Wiktionary
(1.1) lekceważyć, nie doceniać, pot. olewać
(1.2) lekceważyć, pomniejszać, umniejszać
Wiktionary
uważać coś za drobnostkę, bagatelę; lekceważyć
SJP.pl
rzecz bez znaczenia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mało znaczący, nieważny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający znikomą wartość; niewarty szczególnej uwagi
Wiktionary
(1.1) Sięgnąć ręką do kosza to drobnostka, bagatelny wyczyn wobec tej kluczowej sprawy.
(1.1) (…) znalezienie 35 mln to nie jest bagatelny problem, to naprawdę są olbrzymie pieniądze.
Wiktionary
rzecz. bagatelizowanie n., bagatelizacja ż., bagatela ż.
czas. bagatelizować
wykrz. bagatela
Wiktionary
(1.1) błahy, drobny, nieistotny, nieważny, nieznaczący, trywialny
Wiktionary
wzorzysta tkanina jedwabna lub bawełniana
SJP.pl
Bagazja, bagaia – tkanina bawełniana lub jedwabna, o wątku i osnowie w innych kolorach.
W Polsce tkana rzadkim splotem płóciennym, a na Węgrzech tkana bardzo gęsto. Dość popularna i niedroga, używana na chusteczki, suknie oraz kamizelki.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. rodzaj mocnego obuwia roboczego ze skóry wieprzowej
Wiktionary
rzecz. bagany lm. nmos.
Wiktionary
(1.1) rzad. bagany
Wiktionary
rzeczy zapakowane do przewozu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zapakowane przedmioty zabierane w podróż
(1.2) przen. doświadczenia, wspomnienia gromadzone w czasie życia
Wiktionary
Zobacz też: Bagaż – postać ze Świata Dysku Terry’ego Pratchetta.
Bagaż (franc. "bague" "pakunek", z łac. "bacca", "baga", niem. "Pack", "Gepäck"k) – rzeczy osobiste spakowane do walizek, kufrów, plecaków itp., przeznaczone do przewożenia środkami transportu.
Wikipedia
(1.1) Poproszono mnie o oddanie bagażu do sprawdzenia.
(1.2) Mój znajomy wlecze za sobą ogromny bagaż doświadczeń.
Wiktionary
IPA: ˈbaɡaʃ, AS: bagaš
Wiktionary
rzecz. bagażówka ż., bagażnik m., bagażowy mos., bagażownia ż., nadbagaż mrz., bagażowe n.
przym. bagażowy
Wiktionary
(1.1) ekwipunek, ładunek, walizki
(1.2) ciężar
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miejsce na bagaż na rowerach, motocyklach, samochodach, autobusach itp.
(1.2) mot. zamykane miejsce na bagaż w samochodach, autobusach itp.
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Umocuj to pudełko na bagażniku, bo spadnie.
(1.2) W tym aucie bagażnik jest wyjątkowo z przodu.
(1.2) Objętość bagażnika była zadziwiająco duża jak na tak mały samochód.
Wiktionary
IPA: baˈɡaʒʲɲik, AS: bagažʹńik
Wiktionary
rzecz. bagaż mrz., bagażowy mos., bagażówka ż., bagażownia ż., nadbagaż mrz., bagażowe n.
przym. bagażowy
Wiktionary
(1.2) pot. kufer
Wiktionary
opłata za przewóz bagażu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) opłata za przewóz bagażu
Wiktionary
rzecz. bagażowy mos., bagaż mrz., bagażnik mrz., bagażownia ż.
przym. bagażowy
Wiktionary
pomieszczenie do przechowywania bagażu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przechowalnia bagażu
Wiktionary
rzecz. bagaż mrz., bagażówka ż., bagażnik mrz., bagażowy mos., nadbagaż mrz., bagażowe n.
przym. bagażowy
Wiktionary
przymiotnik od: bagaż
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bagażem, dotyczący bagażu
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pomocnik wynajęty do przeniesienia bagażu, np. na dworcu lub w hotelu
(2.2) kolej. pracownik zatrudniony w bagażowni
(2.3) kolej. pracownik obsługujący wagon bagażowy (1.1)
Wiktionary
(2.1) Jacku, czy możesz poprosić jakiegoś bagażowego o pomoc, zamiast tak się męczyć?
Wiktionary
rzecz. bagaż m., bagażówka ż., bagażnik m., bagażownia ż., nadbagaż mrz., bagażowe n.
Wiktionary
taksówka bagażowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) taksówka bagażowa do przewozu dużych przedmiotów (mebli, sprzętów AGD, RTV)
Wiktionary
rzecz. bagaż m., bagażnik m., bagażowy m., bagażownia ż.
przym. bagażowy
Wiktionary
stolica Iraku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Iraku;
Wiktionary
Bagdad ( بغداد []) – stolica Iraku, ośrodek administracyjny muhafazy Bagdad, główny ośrodek gospodarczy i kulturalny kraju. Znajduje się w centrum Iraku, na Nizinie Mezopotamskiej, na obu brzegach rzeki Tygrys, w miejscu jej największego zbliżenia do Eufratu. Powierzchnia miasta wynosi ok. 900 km².
Wikipedia
(1.1) W Bagdadzie znajduje się największa na świecie placówka dyplomatyczna Stanów Zjednoczonych.
Wiktionary
IPA: ˈbaɡdat, AS: bagdat
Wiktionary
rzecz. bagdadczyk mos., bagdadka ż.
przym. bagdadzki, podbagdadzki
Wiktionary
mieszkaniec Bagdadu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bagdadu
Wiktionary
IPA: baɡˈdaṭt͡ʃɨk, AS: bagdaṭčyk
Wiktionary
rzecz. Bagdad mrz.
:: fż. bagdadka ż.
przym. bagdadzki
Wiktionary
mieszkanka Bagdadu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bagdadu
Wiktionary
IPA: baɡˈdatka, AS: bagdatka
Wiktionary
rzecz. Bagdad m.
:: fm. bagdadczyk mos.
przym. bagdadzki
Wiktionary
skóry baranków; futro z tych skór
SJP.pl
→ Bagdad
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Bagdadu (stolicy Iraku)
Wiktionary
(1.1) W ten sposób zapoczątkowana została Kolej Bagdadzka, czyli wielka magistrala mająca połączyć Berlin przez Wiedeń, Belgrad, Sofię, Stambuł z Bagdadem i Zatoką Perską.
Wiktionary
IPA: baɡˈdat͡sʲci, AS: bagdacʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bagdad mrz., bagdadczyk mos., bagdadka ż.
Wiktionary
dwu- lub trzymasztowa łódź, spotykana u wybrzeży Oceanu Indyjskiego; baghala
SJP.pl
Baggala (arab. bağla - muł) – tradycyjny arabski statek żaglowy.
Wikipedia
[czytaj: badżjo] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bagi] luźne, szerokie spodnie o obniżonym kroku
SJP.pl
dwu- lub trzymasztowa łódź, spotykana u wybrzeży Oceanu Indyjskiego; baggala
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w północno-wschodnim Afganistanie;
(1.2) geogr. adm. jednostka administracyjna w Afganistanie;
Wiktionary
Baghlan (dari, paszto: بغلان, "Baghlān") – miasto w północno-wschodnim Afganistanie, w prowincji Baghlan, położone w pobliżu rzeki Kondoz, na terenie Hindukuszu, ok. 500 m n.p.m. W 2010 roku miasto liczyło 76 409 mieszkańców.
Ważną rolę w gospodarce miasta stanowią uprawy buraków cukrowych oraz bawełny oraz związany z nimi przemysł.
Wikipedia
(1.1) Wyprowadziła się z Baghlanu na wiosnę 2021.
(1.2) W Baghlanie znajdują się ruiny świątyni zaratusztriańskiej.
Wiktionary
przym. baghlański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Baghlanem, dotyczący Baghlanu
Wiktionary
(1.1) Kupony stały się dostępne w baghlańskich sklepach i punktach usługowych.
Wiktionary
rzecz. Baghlan mrz.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
owad z rzędu chruścików
SJP.pl
Bagieniec – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Jaworzyna Śląska.
Wikipedia
zdrobnienie od: bagno
SJP.pl
Bagienka (Bagienko) – zespół trzech śródleśnych jezior wytopiskowych położonych w Borach Tucholskich, w gminie Lubichowo, w powiecie starogardzkim województwa pomorskiego na północ od Mermetu. Powierzchnia największego Jeziora Bagienko (środkowego) wynosi 6,8 ha. Po obu jego stronach, północno-zachodniej i południowo-wschodniej, znajdują się dwa mniejsze jeziora leśne – również o nazwie „Bagienko”.
Wikipedia
zdrobnienie od: bagno
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: bagno
(1.2) przen. niezdrowe, nieciekawe, niemoralne środowisko lub sytuacja
(1.3) daw. bot. modrzewnica, nazwa systematyczna|Andromeda|L.|ref=tak.
(1.4) daw. bot. modrzewnica pospolita, nazwa systematyczna|Andromeda polifolia|L.|ref=tak.
(1.5) daw. bot. różanecznik, nazwa systematyczna|Rhododendron|L.|ref=tak.
(1.6) daw. bot. lud. bagno zwyczajne, nazwa systematyczna|Ledum palustre|L.|ref=tak. 1753
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Motłoch utopił starą wiedźmę w bagienku na uroczysku.
Wiktionary
IPA: baˈɟɛ̃nkɔ, AS: baǵẽnko
Wiktionary
rzecz. Bagno n., bagnistość ż., bagno
przym. bagienny
Wiktionary
(1.3) współcz. modrzewnica
(1.4) współcz. modrzewnica pospolita, modrzewnica północna, modrzewnica zwyczajna
(1.5) daw. bahun, daw. lud. bagienko indyjskie, współcz. azalia, rododendron, różanecznik
(1.6) współcz. bagno zwyczajne, lud. bagno pospolite, bagniak, dziki rozmaryn, rozmaryn leśny
Wiktionary
mech bagienny z rzędu rokietowców, w Polsce prawnie chroniony; mokradłosz żmijowaty, bagiennik żmijowaty
SJP.pl
rodzina owadów wodnych z rzędu chruścików
SJP.pl
Li
Wikipedia
pokryty bagnami, rosnący na bagnach (np. tereny bagienne, roślinność bagienna)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z bagnem, dotyczący bagna, właściwy bagnom, rosnący na bagnach
Wiktionary
(1.1) Na trasę swoją ruszyły bataliony, dochodząc lasem do bagiennego rozlewiska zwanym błotami Horodziatyna, a przez miejscową ludność Wielkimi Bagnami.
Wiktionary
IPA: baˈɟɛ̃nːɨ, AS: baǵẽ•ny
Wiktionary
rzecz. bagno n., bagienko n., bagnisko n., zabagnianie n., zabagnienie n., bagnica ż., bagiennik m., bagiennikowate nmos., bagnik m., Bagienna ż., Bagno n., bagnistość ż.
czas. zabagniać ndk., zabagnić dk.
przym. bagnisty, bagnowy, bagiennikowy, bagnicowy, bagiennikowaty
przysł. bagiennie, bagnisto, bagniście
Wiktionary
(1.1) bagnisty, podmokły
Wiktionary
maszyna do pogłębiania rzeki, kanału itp. poprzez wydobywanie gruntu z dna wód; bagrownica, czerpaczka, czerparka, draga, pogłębiarka, szlamownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. statek wydobywający grunt z dna
Wiktionary
IPA: ˈbaɟɛr, AS: baǵer
Wiktionary
rzecz. bagrownica ż., bagrowisko n., bagrowanie n.
czas. bagrować ndk.
przym. bagrowniczy, bagrowy
Wiktionary
(1.1) bagrownica, draga, pogłębiarka, czerpaczka, czerparka, szlamownik, szuflica
Wiktionary
1. drewniana listwa używana do wyrobu ram i gzymsów;
2. zgrubienie od: bagietka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od bagietka
(1.2) techn. drewniana listwa o charakterze ozdobnym, używana do wyrobu ram i gzymsów
(1.3) slang. policjant
Wiktionary
(1.1) Byłem tak głodny, że zjadłem całą bagietę z żółtym serem i szynką.
(1.2) Do wykonania ramy lustra zużyto 3 mb bagiety.
(1.2) Sala jadalna miała bagiety srebrne i była malowana na biało.
Wiktionary
IPA: baˈɟɛta, AS: baǵeta
Wiktionary
1. podłużna bułka z mąki pszennej;
2. szklany pręcik, spłaszczony na końcu, używany w laboratoriach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. długa, cienka bułka;
(1.2) chem. szklany pręcik służący w laboratoriach głównie do mieszania;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wcześnie rano przyniosłem ze sklepu jeszcze ciepłą bagietkę, masło, mleko i dżem truskawkowy.
(1.2) Zawartość probówek wymieszano dokładnie bagietką szklaną. Osad przylegający do bagietki usuwano, ocierając jąo wewnętrzną ścianę probówki i spłukując wodą dwukrotnie przekroploną.
Wiktionary
IPA: baˈɟɛtka, AS: baǵetka
Wiktionary
rzecz. bagnet
Wiktionary
(1.1) bułka paryska, bułka wrocławska
(1.2) mieszadełko
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny chruścieli
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Bagiński (forma żeńska: Bagińska; liczba mnoga Bagińscy) – polskie nazwisko, które nosi ponad 11 tysięcy osób, najwięcej na północno-wschodnim Mazowszu (ziemia łomżyńska i wiska) oraz na Dolnym Śląsku. W rankingu najpopularniejszych nazwisk w kraju na miejscu 356.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. bezprogowy instrument strunowy pochodzący z Bliskiego Wschodu;
Wiktionary
IPA: baɡˈlãma, AS: baglãma
Wiktionary
zdrobnienie od: bagnet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od bagnet
Wiktionary
(1.1) To nie bagnet, lecz tylko mały bagnecik.
Wiktionary
rzecz. bagnet m.
przym. bagnetowy
Wiktionary
sztylet nasadzony na lufę karabinu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz;
(1.2) mot. wskaźnik poziomu oleju w silniku samochodowym (lub innych urządzeniach) w postaci długiego, metalowego ostrza
Wiktionary
Bagnet (fr. "baïonette" od miasta "Bayonne") – rodzaj kolnej broni białej mocowanej u wylotu lufy broni strzeleckiej (np. karabinu). Po nałożeniu bagnet stanowi jej przedłużenie, umożliwiając efektywniejsze wykorzystanie jej w walce wręcz.
W Polsce początkowo zwany był bajonetem.
Wikipedia
(1.1) Dla żadnego komunisty nie była wtedy do przyjęcia teza, że PRL trzyma się na radzieckich bagnetach.
(1.1) Wyciągnąłem z niego bagnet, a ten wstał i mówi, o, ulżyło mi.
(1.1) …w tej chwili stanowczej na wzgórzu (…) zabłysnął bagnet i pokazał się hełm żandarma.
(1.2) Bagnet złamał się przy wyciąganiu.
Wiktionary
IPA: ˈbaɡnɛt, AS: bagnet
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. bagnecik m.
przym. bagnetowy
Wiktionary
(1.1) daw. bajonet
Wiktionary
przymiotnik od: bagnet
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bagnetem, dotyczący bagnetu
Wiktionary
rzecz. bagnet mrz., bagnecik mrz.
Wiktionary
1. rodzaj mchu z rodziny szmotłochowatych;
2. potocznie: maślak pstry (jadalny grzyb z rodziny maślakowatych)
SJP.pl
bylina z rodziny bagnicowatych, rosnąca na torfowiskach; bagnica torfowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rodzina roślin jednoliściennych, występujących w strefie umiarkowanej
SJP.pl
o cechach bagnicowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny bagnicowatych
Wiktionary
rzecz. bagnicowate nmos.
Wiktionary
1. modraszek bagniczek - gatunek motyla z rodziny modraszkowatych;
2. piórolotek bagniczek - gatunek motyla z rodziny piórolotkowatych
SJP.pl
1. modraszek bagniczek - gatunek motyla z rodziny modraszkowatych;
2. piórolotek bagniczek - gatunek motyla z rodziny piórolotkowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Bagniewski – polski herb szlachecki, odmiana herbu Pomian.
Wikipedia
1. pająk z rodziny darownikowatych, występujący w około 100 gatunkach;
2. mech z rodziny szmotłochowatych, w Polsce pod ochroną
SJP.pl
zgrubienie od: bagno
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. bagno.
(1.2) zgrub. od: bagno
(1.3) daw. bot. bażyna (nazwa systematyczna|Empetrum|L.|ref=tak.)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Za miedzą Danuśki zaczynały się bagniska.
Wiktionary
rzecz. Bagno n., bagno n.
przym. bagienny
Wiktionary
→ bagnisty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stopień zabagnienia danego obszaru;
(1.2) odprzym. cecha tego, co jest bagniste
Wiktionary
Bagnistość – stopień zabagnienia danego obszaru, określa stosunek powierzchni zajętej przez bagna formula_1 do powierzchni pola odniesienia formula_2 obliczany według wzoru:
Wikipedia
IPA: baɟˈɲistɔɕt͡ɕ, AS: baǵńistość
Wiktionary
rzecz. Bagno n., bagno n., bagienko n.
przym. bagienny, bagnisty
przysł. bagiennie, bagniście
Wiktionary
taki jak na bagnach; błotnisty (np. bagnisty grunt, bagnisty teren)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pokryty bagnami
(1.2) podobny do bagna
Wiktionary
(1.1) Nie można zbudować domu na bagnistym terenie.
Wiktionary
rzecz. Bagno n., bagnistość ż., bagno n.
przym. bagienny
Wiktionary
(1.1) bagienny
(1.2) błotnisty, grząski
Wiktionary
1. teren podmokły;
2. rodzaj rośliny należącej do rodziny wrzosowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ekol. obszar trwale podmokły, porośnięty specyficzną roślinnością;
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Ledum|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych;
(1.3) bot. roślina z rodzaju bagno (1.2);
(1.4) przen. sytuacja, środowisko niemoralne; demoralizacja, zepsucie
(1.5) pot. przen. beznadziejna sprawa, duże kłopoty
(1.6) daw. bot. nazwa systematyczna|Myricaria germanica|ref=tak., września pobrzeżna
(1.7) daw. bot. nazwa systematyczna|Tamarix|L.|ref=tak., tamaryszek
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Przez bagno prowadzi ścieżka edukacyjna.
(1.3) Bagno zwyczajne było niegdyś używane jako środek przeciw molom.
(1.5) Ta robota to bagno. Muszę się zwolnić stamtąd jak najszybciej.
Wiktionary
IPA: ˈbaɡnɔ, AS: bagno
Wiktionary
rzecz. bagnistość ż., zabagnianie n., zabagnienie n., bagnica ż., bagiennik m., bagiennikowate nmos., bagnik m., Bagienna ż., Bagno n., Bagna nmos.
:: zdrobn. bagienko n.
:: zgrub. bagnisko n.
czas. zabagniać ndk., zabagnić dk.
przym. bagienny, bagnisty, bagnowy, bagiennikowy, bagnicowy, bagiennikowaty
przysł. bagiennie, bagnisto, bagniście
Wiktionary
(1.1) bagnisko, mokradło, błota, trzęsawisko, grzęzawisko, topiel, torfowisko, moczar, moczary, oparzelisko; gw. Górny Śląsk barz, barzelisko, barzolisko, barzyna, barzina, barzysko, barżiny
(1.2) lud. bagniak, dziki rozmaryn, rozmaryn leśny; reg-pl|Kresy|bahun.
(1.4) błoto, błotko, bagienko, grzęzawisko, kloaka, rynsztok, szambo, trzęsawisko
(1.6) współcz. września pobrzeżna
(1.7) współcz. tamaryszek
Wiktionary
nauka o ewolucji i tworzeniu się bagien; paludologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. gw-pl|Śląsk Cieszyński. tabaka do żucia
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. śmierdzący osad w fajce
Wiktionary
miasto w Afganistanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w środkowym Afganistanie;
Wiktionary
Bagram – miasto w środkowym Afganistanie, w prowincji Parwan. Leży około 60 km na północ od Kabulu. Pochodzi jeszcze z czasów starożytnych. W mieście znajduje się Baza lotnicza Bagram. W 2021 roku liczyło ponad 119 tys. mieszkańców.
W roku 1938 belgijscy archeolodzy, prowadzący wykopaliska w centrum miasta, odkryli zamurowane pomieszczenie, w którym ukryto artefakty pochodzące „ze wszystkich stron świata”. W skład tzw. skarbu z Bagram wchodziły m.in.:
Wikipedia
(1.1) Obrazy z Bagramu pozostaną już w pamięci Zachodu, szczególnie w Europie, i na pewno nie wpłyną na wzmocnienie transatlantyckich więzi w ich tradycyjnym sensie.
Wiktionary
miasto w Rosji; Iławka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w obwodzie królewieckim w Federacji Rosyjskiej;
Wiktionary
Bagrationowsk, Iława Pruska, Iławka ros. Багратионовск, niem. "Preußisch Eylau," lit. "Prūsų Ylava," ros. hist. Прусская Илава, "Pruskaja Iława" – miasto w obwodzie królewieckim w Rosji (6,4 tys. mieszkańców w 2021), położone przy granicy z Polską. Centrum rejonu bagrationowskiego.
Wikipedia
przym. bagrationowski
Wiktionary
(1.1) Iława Pruska
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bagrationowskiem, dotyczący Bagrationowska
Wiktionary
rzecz. Bagrationowsk mrz.
Wiktionary
(1.1) iławski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pogłębianie dna bagrem
Wiktionary
Bagrowanie – mechaniczne usuwanie warstwy osadów dennych ze zbiorników wodnych lub cieków.
Usunięcie ze zbiornika części osadów dennych jest równoznaczne z usunięciem zdeponowanego w nich ładunku substancji biogennych, dlatego działanie to jest zaliczane do zabiegów rekultywacyjnych jezior.
Wikipedia
rzecz. bagier m., bagrownica ż., bagrowisko n.
czas. bagrować ndk.
przym. bagrowniczy, bagrowy
Wiktionary
wykonywać roboty ziemne za pomocą pogłębiarki (bagra, bagrownicy), zwłaszcza pogłębiać dno zbiornika wodnego
SJP.pl
czasownik
(1.1) pogłębiać dno bagrem
Wiktionary
(1.1) Maszyna podjeżdżała, opuszczała czerpak i „bagrowała” ziemię.
(1.1) W wyniku badań okazało się, że najstarsze, rzymskie ślady historii Cezarei tkwią na głębokości pięciu metrów poniżej dna morskiego. Bagrując na tej głębokości, wydobyto nieuszkodzony wielki dzban i pięknie rzeźbioną lampę oliwną.
Wiktionary
IPA: baˈɡrɔvat͡ɕ, AS: bagrovać
Wiktionary
rzecz. bagier m., bagrownica ż., bagrowisko n., bagrowanie n.
przym. bagrowniczy, bagrowy
Wiktionary
usypisko powstałe z piasku, gruzu itp. wybieranego przez pogłębiarki (bagry, bagrownice)
SJP.pl
maszyna do pogłębiania rzeki, kanału itp. poprzez wydobywanie gruntu z dna wód; bagier, czerpaczka, czerparka, draga, pogłębiarka, szlamownik
SJP.pl
przymiotnik od: bagrownica
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
związany z bagrem
SJP.pl
osoba obsługująca pogłębiarkę
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bagulalami, dotyczący Bagulalów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język bagulalski;
Wiktionary
rzecz. Bagulalowie lm m.
Wiktionary
wyznawca bahaizmu - ruchu religijnego wyodrębnionego z babizmu; bahaita
SJP.pl
wyznawczyni bahaizmu - ruchu religijnego wyodrębnionego z babizmu; bahaitka
SJP.pl
wyznawca bahaizmu - ruchu religijnego wyodrębnionego z babizmu; bahaista
SJP.pl
wyznawczyni bahaizmu - ruchu religijnego wyodrębnionego z babizmu; bahaistka
SJP.pl
ruch religijny wyodrębniony z babizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. religia wywodząca się z babizmu, której celem jest utworzenie religii ogólnoświatowej, unifikującej religie monoteistyczne – babizm, judaizm, chrześcijaństwo i islam;
Wiktionary
Bahaizm, bahá'í – religia monoteistyczna założona w Persji w XIX wieku przez Bahá’u’lláha, podkreślająca duchową jedność całej ludzkości. Szacuje się, że obecnie na świecie jest od pięciu do sześciu milionów bahaitów (bahaistów) w ponad 200 państwach i terytoriach. Bahaizm wyłonił się z islamu szyickiego, konkretniej babizmu.
Wikipedia
IPA: baˈxajism̥, AS: baχai ̯ism̦
Wiktionary
rzecz. bahaita m., bahaitka ż.
przym. bahaicki
przysł. bahaicko
Wiktionary
żółtopomarańczowy kolor
SJP.pl
obywatel Bahamów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Bahamów
Wiktionary
(1.1) Po obezwładnieniu Bahamczyka, doprowadzono go do pomieszczeń służbowych w celu przeprowadzenia dalszych czynności.
Wiktionary
IPA: baˈxãmt͡ʃɨk, AS: baχãmčyk
Wiktionary
rzecz. Bahamy nmos.
:: fż. Bahamka ż.
przym. bahamski
Wiktionary
1. obywatelka Bahamów (państwa)
2. mieszkanka Bahamy (wyspy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Bahamów
Wiktionary
(1.1) Bahamka Shaunae Miller z czasem 49.44 s wygrała finałowy bieg na 400 m.
Wiktionary
IPA: baˈxãmka, AS: baχãmka
Wiktionary
rzecz. Bahamy nmos.
:: fm. Bahamczyk mos.
przym. bahamski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do państwa Bahamy
(1.2) odnoszący się do archipelagu Bahamy
Wiktionary
(1.1) Bahamska flaga ma trzy poziome pasy koloru niebieskiego i żółtego oraz czarny trójkąt po lewej stronie.
Wiktionary
IPA: baˈxãmsʲci, AS: baχãmsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bahamy nmos., Bahamczyk mos., Bahamka ż.
Wiktionary
1. archipelag około 700 wysp koralowych na Oceanie Atlantyckim, w Ameryce Środkowej, w Indiach Zachodnich;
2. państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Nassau; Wspólnota Bahamów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. archipelag na Oceanie Atlantyckim;
(1.2) geogr. polit. państwo wyspiarskie w Ameryce Północnej;
Wiktionary
Bahamy ( The Bahamas), Wspólnota Bahamów (ang. Commonwealth of The Bahamas) – państwo wyspiarskie, położone na archipelagu Bahamy należącym do Indii Zachodnich na Oceanie Atlantyckim.
Wikipedia
(1.2) Według danych ONZ Bahamy posiadają najmłodszą wiekowo populację świata.
Wiktionary
IPA: baˈxãmɨ, AS: baχãmy
Wiktionary
rzecz. Bahamczyk mos., Bahamka ż.
przym. bahamski, bahama
Wiktionary
(1.2) ofic. urz. Wspólnota Bahamów
Wiktionary
[czytaj: baIja]
1. stan w Brazylii;
2. dawna nazwa Salvadoru (miasta w Brazylii)
SJP.pl
Bahía () – jeden z 26 stanów Brazylii, położony w Regionie Północno-Wschodnim. Od północy graniczy ze stanem Pernambuco, od zachodu ze stanami Piauí, Tocantins i Goiás, południa ze stanami Minas Gerais i Espírito Santo, a wschodnią granicę wyznacza Ocean Atlantycki.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. przedstawicielka grupy etnicznej zamieszkującej Region Płaskowyżu Centralnego w Wietnamie
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Bahnar mos.
przym. bahnarski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
państwo w Azji ze stolicą w Manamie; Królestwo Bahrajnu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Azji ze stolicą w Manamie;
(1.2) geogr. wyspa na Zatoce Perskiej stanowiąca większą część terytorium Bahrajnu (1.1)
Wiktionary
Bahrajn (#PATRZ
, trb. "Al-Bahrajn"), oficjalnie Królestwo Bahrajnu (#PATRZ
, trb. "Mamlakat al-Bahrajn") – państwo wyspiarskie o ustroju monarchicznym, położone w Azji, w Zatoce Perskiej, na archipelagu między Katarem a wschodnim wybrzeżem Arabii Saudyjskiej. W 1971 roku uzyskał niepodległość. Od lat 30. XX wieku wydobywa się tam ropę naftową, a uzyskane dochody inwestuje na miejscu. Od 2002 roku panujący Bahrajnem używa tytułu "król" (wcześniej posługiwał się tytułem "emir").
Wikipedia
(1.1) Bahrajn jest monarchią konstytucyjną.
Wiktionary
IPA: ˈbaxrajn, AS: baχrai ̯n
Wiktionary
rzecz. Bahrańczyk mos., Bahranka ż., Bahrajnka ż., Bahrajńczyk mos.
przym. bahrański, bahrajński
Wiktionary
(1.1) ofic. urz. Królestwo Bahrajnu
Wiktionary
obywatelka Bahrajnu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Bahrajnu
Wiktionary
IPA: baxˈrajnka, AS: baχrai ̯nka
Wiktionary
rzecz. Bahrajn mrz., Bahranka ż.
:: fm. Bahrańczyk mos., Bahrajńczyk mos.
przym. bahrański, bahrajński
Wiktionary
(1.1) Bahranka
Wiktionary
obywatel Bahrajnu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Bahrajnu
Wiktionary
IPA: baxˈrajj̃n͇t͡ʃɨk, AS: baχrai ̯ĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Bahrajn mrz., Bahrańczyk mos.
:: fż. Bahranka ż., Bahrajnka ż.
przym. bahrański, bahrajński
Wiktionary
(1.1) Bahrańczyk
Wiktionary
→ Bahrajn; bahrański
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. bahrański.
Wiktionary
rzecz. Bahrajn mrz., Bahrańczyk mos., Bahranka ż., Bahrajńczyk mos., Bahrajnka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Bahrajnu
Wiktionary
IPA: baxˈrãŋka, AS: baχrãŋka
Wiktionary
rzecz. Bahrajn mrz., Bahrajnka ż.
:: fm. Bahrańczyk mos., Bahrajńczyk mos.
przym. bahrański, bahrajński
Wiktionary
(1.1) Bahrajnka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Bahrajnu
Wiktionary
IPA: baxˈrãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: baχrãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Bahrajn mrz., Bahrajńczyk mos.
:: fż. Bahranka ż., Bahrajnka ż.
przym. bahrański, bahrajński
Wiktionary
(1.1) Bahrajńczyk
Wiktionary
→ Bahrajn; bahrajński
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Bahrajn
(1.2) odnoszący się do wyspy Bahrajn
Wiktionary
IPA: baxˈrãj̃sʲci, AS: baχrãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bahrajn mrz., Bahrańczyk mos., Bahranka ż., Bahrajńczyk mos., Bahrajnka ż.
Wiktionary
(1.1-2) bahrajński
Wiktionary
jednostka monetarna Tajlandii (1 baht = 100 satangów)
SJP.pl
Baigneuse (fr. – kąpiąca się) – rodzaj szezlongu popularnego w I połowie XIX wieku w kształcie owalu, wyściełanego, na niskich nóżkach.
Szeroki fotel – leżanka posiadał owalne głębokie siedzenie, kształtem przypominał ówczesne wanny.
Otoczony był z trzech stron nierównej wysokości oparciami: wklęsłym i lekko wywiniętym, wyższym od wezgłowia i niższym od nóg. Tylne oparcie lekko wygięte.
Wikipedia
[czytaj: baJI] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składnik strukturalny stali hartowanych i żeliw szarych; odmiana perlitu
SJP.pl
Bainit – składnik metastabilny powstający z rozpadu austenitu w przedziale temperatur między temperaturą powstawania perlitu, a temperaturą początku pojawiania się martenzytu. Zawiera przesycony ferryt, w którym węgiel jest wydzielany w postaci węglików.
Wikipedia
[czytaj: berd] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wyspa w atolu Tarawa;
2. stolica Kiribati
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Kiribati;
Wiktionary
Bairiki – miasto na wyspie Bairiki, na atolu Tarawa w grupie wysp Gilberta, w jednostce administracyjnej South Tarawa, faktyczna stolica Kiribati. Jest to główne centrum administracyjne republiki Kiribati (siedziba prezydenta i większości ministerstw), ale parlament został przeniesiony na wyspę Ambo. Bairiki jest też siedzibą katolickiej diecezji Tarawa i Nauru. W 2000 roku miasto liczyło 3524 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˌbajiˈrʲici, AS: bai ̯irʹiḱi
Wiktionary
[czytaj: bes] spadek cen towarów na giełdzie lub kursu papierów wartościowych; bessa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) slang. przen. prowokacyjny wpis na forum publicznym
Wiktionary
(1.1) zarzutka, podpucha
Wiktionary
Baixi (chin. trad.: 百戲; chin. upr.: 百戏; pinyin: "bǎixì"; dosł. sto sztuk) – rodzaj chińskich widowisk łączących tradycyjne formy przedstawień taneczno-wokalnych z akrobatyką, żonglerką lub symbolicznymi elementami walki, które pojawiły się w czasach dynastii Han (206 p.n.e.–220 n.e.), choć według niektórych źródeł były znane już w okresie dynastii Qin (221 p.n.e.–206 p.n.e.).
Wikipedia
[czytaj: bajza] waluta zdawkowa Omanu (1/1000 riala)
SJP.pl
Baiza (baisa) – drobna jednostka monetarna Omanu emitowana:
Wikipedia
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gwara. mówić
Wiktionary
w literaturze dziecięcej: baśniowa postać opowiadająca bajki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) liter. postać baśniowa opowiadająca bajki
wykrzyknik
(2.1) …zachęcający kogoś do opowiadania bajki
forma rzeczownika.
(3.1) D. lp. od: baja (forma charakterystyczna)
forma czasownika.
(4.1) 2. os. lp. rozk. od: bajać
Wiktionary
Baj – polskie nazwisko. Pojawiło się po 1624 roku. Podczas jednej z bitew polscy chłopi wzięli do niewoli wielu Tatarów, którzy potem obrabiali chłopskie pola, gdy gospodarze musieli odrabiać pańszczyznę. Osiedlili się wtedy w okolicznych wsiach, dając początek rodzinom o nazwisku Baj.
Wikipedia
rzecz. baja ż., bajacz mos., bajanie n., bajarz mos.
czas. bajać ndk., nabajaćdk.
przym. bajkowy
Wiktionary
(1.1) bajacz, bajarz
Wiktionary
1. miękka tkanina bawełniana, grubsza odmiana flaneli
2. zgrubienie od: bajka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. ciepła i miękka tkanina bawełniana, grubsza od flaneli; Gloger.
(1.2) zgrub. bajka
(1.3) gw-pl|Bukowina. łazienka
(1.4) rel. islamska przysięga wierności składana kalifowi przez muzułmanów;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: baj
forma czasownika.
(3.1) 3. os. lp. ter. od: bajać
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Założył płaszcz z bai.
(1.2) Obejrzyj baję i zmykaj spać.
Wiktionary
IPA: ˈbaja, AS: bai ̯a
Wiktionary
rzecz. baj mos., bajka ż.
wykrz. baj
czas. bajać
przym. bajowy
Wiktionary
(1.3) bania, wanna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) eufem. seks. stosunek płciowy heteroseksualny
wykrzyknik
(2.1) żart. wyraz zadowolenia; por. super, git, zajebiście
Wiktionary
IPA: ˌbaja‿ˈbɔ̃ŋɡɔ, AS: bai ̯a‿bõŋgo
Wiktionary
bajabongo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) eufem. seks. stosunek płciowy heteroseksualny
wykrzyknik
(2.1) żart. wyraz zadowolenia; por. super, git, zajebiście
Wiktionary
IPA: ˌbaja‿ˈbɔ̃ŋɡɔ, AS: bai ̯a‿bõŋgo
Wiktionary
baja-bongo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. rzad. długi, jedwabny woreczek w jaskrawe, poprzeczne pasy, zakończony niewielką baryłką
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: bajadera
Wiktionary
1. hinduska tancerka kultowa, pełniąca służbę przy świątyni Buddy; almeja
2. dawna tkanina indyjska w poprzeczne, kolorowe pasy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. kuliste (rzadziej prostokątne) ciastko wytwarzane na bazie odpadów cukierniczych;
(1.2) hinduska tancerka pełniąca służbę przy świątyni
(1.3) dawna tkanina indyjska w poprzeczne, kolorowe pasy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. zdrobn. bajaderka ż.
Wiktionary
(1.2) tanecznica indyjska, dewadasi
Wiktionary
ciastko wyrabiane z okruchów cukierniczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. zob. bajadera.
Wiktionary
rzecz. bajadera ż.
Wiktionary
(1.1) bajadera
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
instrument muzyczny, udoskonalona harmonia ręczna (rodzaj akordeonu) z klawiaturami guzikowymi dla obu rąk, spopularyzowana w Rosji pod koniec XIX wieku; guzikówka, harmoszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. bajarz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbajãn, AS: bai ̯ãn
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bajanchongorem, dotyczący Bajanchongoru
Wiktionary
rzecz. Bajanchongor mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bajać.
Wiktionary
czas. bajać
rzecz. baj mos., bajarka ż., bajarz mos., bajka ż.
wykrz. baj
Wiktionary
kobieta, która opowiada bajki albo baśnie, czyli utwory o treści fantastycznej, zmyślonej, osnutej na podaniach, legendach; gawędziarka, plotkarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) osoba płci żeńskiej opowiadająca baśnie, bajki itp.
Wiktionary
rzecz. bajka fż., bajanie n.
:: fm. bajarz mos.
czas. bajać ndk.
przym. bajkowy
Wiktionary
(1.1) gawędziarka, opowiadaczka
Wiktionary
opowiadanie bajek, baśni
SJP.pl
ten, kto opowiada bajki albo baśnie, czyli utwory o treści fantastycznej, zmyślonej, osnutej na podaniach, legendach; bajczarz, gawędziarz, plotkarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. osoba opowiadająca bajki lub baśnie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. baj mos., bajarka ż., bajka fż., bajanie n.
czas. bajać ndk.
przym. bajkowy
wykrz. baj
Wiktionary
(1.1) gawędziarz
Wiktionary
przestarzałe:
1. opowiadać fantastyczne historie, baśnie;
2. opowiadać niestworzone rzeczy; ględzić, pleść bzdury
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. nabajać)
(1.1) książk. opowiadać baśnie, fantastyczne historie
(1.2) książk. ględzić, pleść
Wiktionary
IPA: ˈbajät͡ɕ, AS: bai ̯äć
Wiktionary
rzecz. bajka ż., bajarz m., bajarka ż., baja m./ż., bajanie n.
przym. bajkowy
Wiktionary
(1.2) bajdurzyć, pleść androny, pleść od rzeczy, pleść trzy po trzy
Wiktionary
człowiek gnuśny, leniwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. żart. byle co, nic ważnego; także ktoś, kogo można lekceważyć
Wiktionary
(1.1) Ty już Pana Boga nie miej za bajbardzo – rzekł drugi. – On się zna na farbowanych lisach.
(1.1) Mam sobie aspana za bajbardzo i za hetkę pętelkę, i mocno sobie tego życzę, abym waćpanu w łeb strzelił.
Wiktionary
(1.1) war. ba i bardzo; daw. lada co
Wiktionary
mała łódź żaglowa lub wiosłowa; bąk; bączek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. niewielka łódź wiosłowa
(1.2) żegl. mała żaglówka śródlądowa o nietypowej budowie
Wiktionary
IPA: ˈbajbɔt, AS: bai ̯bot
Wiktionary
(1.1-2) bączek, bąk
Wiktionary
rzadko: bejca;
1. farba do drewna;
2. zaprawa do nasion posiadająca właściwości grzybobójcze;
3. zaprawa farbiarska;
4. zaprawa z octu i korzeni do marynowania mięs
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od bajt
Wiktionary
rzecz. bajt m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. mówienie nieprawdy, wprowadzanie w błąd
(1.2) zob. bejcowanie.
Wiktionary
czas. bajcować
Wiktionary
(1.1) bajdurzenie, bujanie, blagowanie, bajerowanie, kłamanie, chrzanienie
Wiktionary
przesadzać w opowiadaniu, w relacjach, starając się kogoś zwieść; bujać, blagować, bajerować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. peklować
Wiktionary
rzecz. bajcowanie n.
Wiktionary
dawniej: bajeczny
SJP.pl
ten, kto opowiada bajki albo baśnie, czyli utwory o treści fantastycznej, zmyślonej, osnutej na podaniach, legendach; bajarz, gawędziarz, plotkarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) plotkarz
Wiktionary
plotkować
SJP.pl
wiadomość, relacja, opowiadanie zmyślone, nieprawdziwe, niemające sensu; brednia, bzdura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. opowiadanie zmyślone, niemające sensu
(1.2) lekcew. bajka, baśń
Wiktionary
(1.1) Przestań opowiadać nam takie bajdy, przecież i tak nikt w nie nie wierzy.
(1.2) Moją ulubioną bajdą jest powieść „Wspomnienia niebieskiego mundurka”.
Wiktionary
IPA: ˈbajda, AS: bai ̯da
Wiktionary
rzecz. bajdurzenie n., bajdała m., bajduła m., bajdziarz m., bajdziarka ż., bajdziara ż., bajdura ż., bajdziarstwo n.
czas. bajdurzyć ndk., bajdziurzyć ndk., zbajdurzyć dk.
przym. bajdziarski
Wiktionary
duża bezpokładowa łódź rzeczna żaglowo-wiosłowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. żegl. duża bezpokładowa, jednomasztowa łódź żaglowo-wiosłowa, używana dawniej na rzekach Ukrainy i Białorusi oraz do wypraw na Morzu Czarnym;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Dam ci tedy parę czajek, bo bajdakami porohów nie przejedziesz.
Wiktionary
rzecz. bajdarka ż.
Wiktionary
(1.1) bajdas, bajdarka
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bajdaratą, dotyczący Bajdaraty
Wiktionary
rzecz. Bajdarata ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, uchodząca do Zatoki Bajdarackiej Morza Karskiego;
Wiktionary
Bajdarata – rzeka, po której biegnie umowna granica Europy i Azji, jednocześnie jej ujście do Morza Karskiego (68°15′) jest najdalej na wschód wysuniętym punktem Europy.
Wikipedia
przym. bajdaracki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. wiosłowo-żaglowa łódź towarowa używana na Wołdze w okolicach Astrachania, a w XIX w. również na Dnieprze i Prypeci
Wiktionary
rzecz. bajdak m.
Wiktionary
(1.1) bajdak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. pot. osoba która lubi bajdurzyć, bajać
Wiktionary
(1.1) Już ta bandura mówi wciąż o pogodzie – klita bajdała o urodzajach i lepszych czasach, – nowiniarz łże coś świeżego o teatrze lub uroczystościach publicznych – resztę, dokończa łgarz.
Wiktionary
rzecz. bajdziara ż., bajdurzenie n., bajdziarka ż., bajduła m., bajdziarz m., bajdura ż., bajda ż., bajdziarstwo n.
czas. bajdziurzyć, bajdurzyć ndk., zbajdurzyć dk.
przym. bajdziarski
Wiktionary
(1.1) bajarz, bajduła, bajdziarz
Wiktionary
wiatr wiejący od dziobu pod kątem ostrym do linii symetrii statku; bejdewind
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. nazwa wiatru z kierunku pomiędzy wiatrem wiejącym prostopadle do burt statku (półwiatr) a wiatrem wiejącym od strony kąta martwego, czyli od strony dziobu;
(1.2) żegl. kurs przy bajdewindzie (1.1)
Wiktionary
Bajdewind, też bejdewind, wiatr ostry (z niderlandzkiego. "bei den Wind" – dosł. przez wiatr). Wiatr wiejacy na jacht z kierunku dziobu: pomiędzy wiatrem wiejącym prostopadle do burt jednostki (półwiatr), a łopotem żagli, kiedy jacht nie może poruszac się naprzód (kąt martwy). W zależności od wielkości kąta martwego danej jednostki przedział ten wynosi od ok. 30° do ok. 80°.
Wikipedia
IPA: bajˈdɛvʲĩnt, AS: bai ̯devʹĩnt
Wiktionary
(1.1) bejdewind, ćwierćwiatr
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. brednia, głupstwo
rzeczownik, rodzaj żeński lub męskoosobowy
(2.1) pot. człowiek, który opowiada bajki, bajarz
(2.2) pot. osoba mówiąca od rzeczy, nieprawdomówna
Wiktionary
Bajdura – wieś w Syrii, w muhafazie Aleppo, w dystrykcie As-Safira. W 2004 roku liczyła 569 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Wróciłeś już do domu i wymyślasz, że wygrałeś konkurs. To na pewno bajdura!
(2.1) Z drugiej strony słowa o wyraźnie ujemnej konotacji, nazywające osobę o cesze nachalnego, natrętnego gadulstwa (babrok, żwok, czasem też bajdura), są stosowane przede wszystkim na określenie mężczyzn […]
(2.2) Synu, jesteś bardzo nieprawdomówny, oni zaczną cię przezywać bajdurą!
Wiktionary
rzecz. bajdała m., bajduła m., bajdziarz m., bajdziarka ż., bajdziara ż., bajda ż., bajdziarstwo n., bajdurzenie n.
czas. bajdurzyć ndk., bajdziurzyć ndk., zbajdurzyć dk.
przym. bajdziarski
Wiktionary
(1.1) brednia, głupstwo, kłamstwo, bajka
(2.1) bajdała, bajduła, bajdziarz, bajarz
(2.2) kłamca, łgarz, blefiarz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zmyślanie, opowiadanie bajd
Wiktionary
(1.1) Proszę was, ludzie światowi, wy, którzy, o tej porze, pędzicie za swymi uciechami na bal lub do Opery i którzy wieczór, kładąc się, odczytacie do poduszki jakieś zużyte bluźnierstwo starego Woltera, jakieś rozsądne bajdurzenie Pawła Ludwika Courrier, jakąś rozprawę ekonomiczną komisji parlamentarnej […]
Wiktionary
rzecz. bajdała m., bajduła m., bajdziarz m., bajdziarka ż., bajdziara ż., bajda ż., bajdura ż., bajdziarstwo n.
czas. bajdurzyć ndk., bajdziurzyć ndk., zbajdurzyć dk.
przym. bajdziarski
Wiktionary
(1.1) bajdziarstwo
Wiktionary
opowiadać zmyślone rzeczy, mówić bez sensu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) pot. mówić głupstwa
(1.2) pot. zmyślać bajki, opowiadania
Wiktionary
(1.1) Co też pan bajdurzy, przecież to wszystko nieprawda!
(1.2) Lubię przebywać z moim tatą, świetne opowiadania nam bajdurzy.
Wiktionary
rzecz. bajdziara ż., bajdurzenie n., bajdała m., bajduła m., bajdziarz m., bajdziarka ż. bajdura ż., bajda ż., bajdziarstwo n.
czas. bajdziurzyć ndk., zbajdurzyć dk.
przym. bajdziarski
Wiktionary
(1.1) bajać, bzdurzyć, kłamać, okłamywać, pleść androny, pleść od rzeczy, pleść trzy po trzy
(1.2) bajać
Wiktionary
(r. żeński) dawniej: gawędziarka, gaduła, nudziara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba lubiąca bajdurzyć, opowiadać bajdy
(1.2) pot. osoba tworząca i opowiadająca plotkaotki
Wiktionary
(1.1) Dlaczego ty wymyślasz tyle bzdur? Jesteś jakimś bajdułą!
(1.2) Ten osiedlowy bajduła znów wymyślił plotkaotkę o mnie.
Wiktionary
rzecz. bajdurzenie n., bajdała m., bajdziarz m., bajdziarka ż., bajdziara ż., bajdura ż., bajda ż., bajdziarstwo n.
czas. bajdurzyć ndk., bajdziurzyć ndk., zbajdurzyć dk.
przym. bajdziarski
Wiktionary
(1.1) bajdała, bajdziarz, bajarz
(1.2) bajdziarz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Mazowsze. zgrub. osoba, która bajdziurzy, mówi głupstwa
Wiktionary
(1.1) Nienawidzę jej za to, że opowiada o mnie same głupoty. Jest wielką bajdziarą!
Wiktionary
rzecz. bajdurzenie n., bajdała m., bajduła m., bajdziarz m., bajdziarka ż., bajda ż., bajdura ż., bajdziarstwo n.
czas. bajdurzyć ndk., bajdziurzyć ndk., zbajdurzyć dk.
przym. bajdziarski
Wiktionary
(1.1) zdrobn. bajdziarka, fm. bajdziarz, bajduła
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Mazowsze. osoba która bajdziurzy, mówi głupstwa
Wiktionary
(1.1) W naszym mieście pałęta się wiele bajdziarek, które strasznie zmyślają.
Wiktionary
rzecz. bajdurzenie n., bajdała m., bajduła m., bajdziarz m., bajdziara ż., bajdura ż., bajda ż., bajdziarstwo n.
czas. bajdurzyć ndk., bajdziurzyć ndk., zbajdurzyć dk.
przym. bajdziarski
Wiktionary
(1.1) zgrub. bajdziara, fm. bajdziarz
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odnoszący się, zaliczany do bajdziarstwa, do bajd
(1.2) zmyślony, mało prawdopodobny
(1.3) pochodzący od bajdziarza, bajdziarki
Wiktionary
(1.1) Dzisiaj o dziesiątej wybieram się do klubu bajdziarskiego. Będziemy tam opowiadać różny wymyślone przez nas bajki.
(1.2) Strasznie mi nazmyślałeś. Czy ty myślisz, że Ci uwierzę w tą bajdziarską opowieść o tym, jak to Ci pies zeżarł pracę domową?!
(1.3) Jak chcesz już tak kłamać to nie mnie. Ubierz swój słomiany, bajdziarski kapelusz i w miasto ludzi oszukiwać!
Wiktionary
rzecz. bajdziara ż., bajdurzenie n., bajdała m., bajduła m., bajdziarz m., bajdziarka ż., bajdura ż., bajda ż., bajdziarstwo n.
czas. bajdurzyć ndk., bajdziurzyć ndk., zbajdurzyć dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) opowiadanie bajd, bajdurzenie
(1.2) rozsiewanie plotkaotek, plotkarstwo
(1.3) rozsiewanie kłamstw, kłamanie
Wiktionary
(1.1) Po całym naszym mieście chodzi wiele ludzi, którzy zajmują się bajdziarstwem. Takie bajeczki wszystkim opowiadają!
(1.2) Moja przyjaciółka jest świetną plotkaraotkarą. Myślę, że gdy przyjdzie czas na jej emeryturę, to będzie zajmować się tylko bajdziarstwem.
(1.3) Czy ty myślisz, że ktoś ci uwierzy w te bajeczki? Przecież to same bajdziarstwo!
Wiktionary
rzecz. bajdała m., bajduła m., bajdziarz m., bajdziarka ż., bajdziara ż., bajda ż., bajdura ż., bajdurzenie n.
czas. bajdurzyć ndk., bajdziurzyć ndk., zbajdurzyć dk.
przym. bajdziarski
Wiktionary
(1.1) bajdurzenie
(1.2) bajdurzenie, plotkarstwo
(1.3) kłamanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba opowiadająca bajdy
(1.2) człowiek tworzący i opowiadający plotkaotki
(1.3) osoba zanudzająca innych
Wiktionary
rzecz. bajdurzenie n., bajdała m., bajduła m., bajdziarka ż., bajdziara ż., bajdura ż., bajda ż., bajdziarstwo n.
czas. bajdurzyć ndk., bajdziurzyć ndk., zbajdurzyć dk.
przym. bajdziarski
Wiktionary
(1.1) pot. daw. bajdała, bajduła; przest. bajarz
(1.2) pot. plotkarz, bajduła, gaduła, gawędziarz
(1.3) pot. nudziarz; reg. bałaguła
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) reg. bajdurzyć, gadać
Wiktionary
(1.1) Już nikt z naszego miasta Ci nie wierzy! I to wszystko tylko przez to, że cały czas musisz coś bajdziurzyć!
Wiktionary
rzecz. bajdziara ż., bajdurzenie n., bajdała m., bajduła m., bajdziarz m., bajdziarka ż., bajdura ż., bajda ż., bajdziarstwo n.
czas. bajdurzyć ndk., zbajdurzyć dk.
przym. bajdziarski
Wiktionary
(1.1) bajdurzenie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wagary
Wiktionary
Baje (wł. "Baia", łac. "Baiae") – miasto nad Zatoką Neapolitańską w rzymskiej Kampanii, modne uzdrowisko ze wspaniałymi willami, m.in. Cezara i Nerona. Miejsce śmierci cesarza Hadriana. Większa część starożytnego miasta znalazła się w wyniku aktywności wulkanicznej pod wodami Zatoki Neapolitańskiej.
Wikipedia
(1.1) We środa my byli na bajach i pilimy jabcoki. → W środę byliśmy na wagarach i piliśmy jabole.
Wiktionary
zdrobnienie od: bajka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. ekspr. o bajce dla dzieci
(1.2) pot. ekspr. o zmyślonej sprawie
Wiktionary
(1.1) Dziwnie piękna bajeczka / W uszach moich wciąż dzwoni...
(1.2) Przestałbyś już opowiadać takie bajeczki i tak ci nikt nie uwierzy.
Wiktionary
IPA: baˈjɛt͡ʃka, AS: bai ̯ečka
Wiktionary
rzecz. bajeczność ż., bajka ż., bajkowość ż.
przym. bajkowy, bajeczny
przysł. bajkowo, bajecznie
Wiktionary
(1.1) bajka
(1.2) kłamstewko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) niezwykle i doskonale
Wiktionary
(1.1) Przyszła jesień i w parku zrobiło się bajecznie.
(1.1) Widziałem, że była bajecznie z tego kontenta, ale nie mam jej tego za złe...
Wiktionary
rzecz. bajka ż., bajeczka ż., bajkowość ż., bajeczność ż.
przym. bajeczny, bajkowy
przysł. bajkowo
Wiktionary
(1.1) bajkowo
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: bajecznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: bajeczny
SJP.pl
mający elementy bajkowe i historyczne
SJP.pl
→ bajeczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co bajeczne
Wiktionary
rzecz. bajka ż., bajeczka ż.
przym. bajeczny, bajkowy
przysł. bajecznie
Wiktionary
(1.1) bajkowość
Wiktionary
1. wspaniały, niezwykły;
2. dotyczący bajki; bajkowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przen. cechujący się niezwykłością
(1.2) istniejący w bajce
Wiktionary
rzecz. bajka ż., bajeczka ż., bajkowość ż., bajeczność ż.
przym. bajkowy
przysł. bajkowo, bajecznie
Wiktionary
(1.1) cudny, cudowny, nadzwyczajny, niesłychany, niezwykły, piękny, przepiękny, śliczny, wspaniały, wyborny, wyjątkowy, wyśmienity, znakomity
(1.2) bajkowy, baśniowy, magiczny, nieprawdopodobny, nieprawdziwy, zaczarowany
Wiktionary
utwór pisany prozą lub wierszem, którego bohaterami są najczęściej zwierzęta, ludzie bądź przedmioty
SJP.pl
potocznie:
1. błahe kłamstwo, zwykle w celu zaimponowania komuś;
2. luksusowy, efektowny dodatek do czegoś;
3. coś, co zachwyca, budzi duże zainteresowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. luksusowy gadżet lub dodatek
(1.2) pot. naginanie prawdy lub zakamuflowane kłamstwo
(1.3) gw-pl|Lwów, Warszawa. kłamstwo
(1.4) gw. więz. kłamstwo, przechwałka
Wiktionary
Bajer ("Bair", "Bayer") – polski herb szlachecki, odmiana herbu Leliwa, z nobilitacji.
Wikipedia
(1.1) Masz fajny bajer na stronie dyskusji.
Wiktionary
IPA: ˈbajɛr, AS: bai ̯er
Wiktionary
rzecz. bajerant m., bajerantka ż., bajerowanie n., zbajerowanie n.
czas. bajerować ndk., zbajerować dk.
przym. bajerancki
Wiktionary
(1.4) bałach, farmazon, haft, kicior, kit, pic
Wiktionary
potocznie: umiejętność podrywania
SJP.pl
potocznie: wspaniały, doskonały, efektowny; bombowy, bajerny
SJP.pl
potocznie: kłamca, oszust; kiciarz
SJP.pl
kobieta lubiąca oszukiwać, fantazjować
SJP.pl
potocznie:
1. wypowiedź mająca na celu zaimponowanie komuś; bajer, bajerka;
2. luksusowy, efektowny dodatek do czegoś; bajer, bajerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. luksusowy gadżet lub dodatek
Wiktionary
potocznie:
1. wypowiedź mająca na celu zaimponowanie komuś; bajer, bajerek;
2. luksusowy, efektowny dodatek do czegoś; bajer, bajerek;
3. okłamywanie, nabieranie; bajerowanie, bujanie
SJP.pl
Bajerka – struga, prawobrzeżny dopływ Wisły o długości 16,14 km i powierzchni zlewni 21,55 km².
Struga płynie na Pogórzu Śląskim. Jej źródła znajdują się w okolicy miejscowości Pogórze. W górnym biegu przebiega pośród rozproszonej zabudowy i pól uprawnych, natomiast w środkowym i dolnym dolina potoku jest zalesiona. Uchodzi w sposób naturalny do Jeziora Goczałkowickiego.
Wikipedia
potocznie: wspaniały, doskonały, efektowny; bombowy, bajerancki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Bawarczyk
Wiktionary
rzecz. Bajery lm nm.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. mówienie nieprawdy w celu zrobienia na kimś wrażenia
Wiktionary
(1.1) Kiedy ci się wreszcie znudzi bajerowanie nastolatek?
Wiktionary
IPA: ˌbajɛrɔˈvãɲɛ, AS: bai ̯erovãńe
Wiktionary
rzecz. bajer m., bajeranctwo n., bajerant m., bajerantka ż.
czas. bajerować ndk., zbajerować dk., nabajerować dk.
przym. bajerancki
Wiktionary
(1.1) kłamanie; pot. blagowanie, bajcowanie, bajtlowanie, bujanie, kitowanie, kręcenie, picowanie, ściemnianie
Wiktionary
pospolicie: opowiadać nieprawdę, przesadzać w opowiadaniu często w celu zaimponowania komuś
SJP.pl
czasownik
(1.1) pot. kłamać, przesadzać w opowiadaniu
(1.2) gw. więzienna kłamać, oszukiwać
(1.3) pot. mamić
(1.4) pot. podrywać
Wiktionary
(1.1) Przestań mi tu bajerować.
Wiktionary
IPA: ˌbajɛˈrɔvat͡ɕ, AS: bai ̯erovać
Wiktionary
rzecz. bajer m., bajeranctwo n., bajerant m., bajerantka ż., bajerowanie n., zbajerowanie n., nabajerowanie n.
czas. zbajerować dk., nabajerować dk.
przym. bajerancki
Wiktionary
(1.1) zob. kłamać.
(1.2) picować
Wiktionary
należący do Bayera, związany z Bayerem, np. aspiryna bajerowska; bayerowski
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. adm. Bawaria
Wiktionary
rzecz. Bajerok mos.
Wiktionary
minerał, wodorotlenek glinu
SJP.pl
żydowskie pieczywo wypiekane od XVII wieku, często mylone z obwarzankiem; bajgieł, bajgiełek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Lwów, Kraków, Warszawa. żydowskie pieczywo w kształcie bułki z dziurką; słodkawy precel;
(1.2) sport. w tenisie ziemnym: pot. wygrana seta do zera
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Pierwszego bajgla upiekł żydowski piekarz w siedemnastym wieku w Krakowie.
Wiktionary
(1.1) bajgeł, obwarzanek
Wiktionary
zdrobnienie od: bajgiel
SJP.pl
żydowskie pieczywo wypiekane od XVII wieku, często mylone z obwarzankiem; bajgiel, bajgiełek
SJP.pl
żydowskie pieczywo wypiekane od XVII wieku, często mylone z obwarzankiem; bajgiel, bajgieł
SJP.pl
[czytaj: badzi] baji chiński - gatunek walenia; delfin chiński
SJP.pl
przysłówek
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. na przykład
Wiktionary
(1.1) Baji naszo słóżka mo wiyncej rozumu niż nikiery gazdowski syn.
Wiktionary
utwór pisany prozą lub wierszem, którego bohaterami są najczęściej zwierzęta, ludzie bądź przedmioty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. krótki utwór literacki, zwykle wierszowany i żartobliwy, posługujący się alegorią i morałem;
(1.2) liter. utwór o treści fantastycznej
(1.3) pot. zmyślona informacja
(1.4) pot. film lub serial animowany
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) bajki Ezopa
(1.2) Mama czyta dziecku bajkę na dobranoc.
(1.3) Co ty za bajki opowiadasz?! Śnieg w czerwcu?!
(1.4) „Shrek” to moja ulubiona bajka.
Wiktionary
IPA: ˈbajka, AS: bai ̯ka
Wiktionary
rzecz. bajarz m., bajarka ż., bajkowość ż., baja ż., bajanie n.
:: zdrobn. bajeczka ż.
czas. bajać ndk.
przym. bajkowy, bajeczny
przysł. bajkowo, bajecznie
Wiktionary
(1.2) baśń; gw. Górny Śląsk bojka
(1.3) bujda, bzdura, dyrdymały
(1.4) kreskówka
Wiktionary
grupa starych, fałdowych pasm górskich, usytuowanych głównie w okolicach Bajkału
SJP.pl
Bajkalidy – grupa starych fałdowych pasm górskich znajdujących się głównie w okolicach jeziora Bajkał. Zostały one sfałdowane i pierwotnie wypiętrzone na skutek ruchów górotwórczych w neoproterozoiku oraz kambrze (orogeneza bajkalska). Zalicza się do nich:
Wikipedia
minerał, diopsyd o dużej zawartości żelaza; salait
SJP.pl
→ Bajkał (jezioro w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bajkałem, dotyczący Bajkału
Wiktionary
(1.1) Na terenie bajkalskiego rezerwatu często spotyka się rosomaki.
Wiktionary
IPA: bajˈkalsʲci, AS: bai ̯kalsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bajkał mrz., Zabajkale n.
Wiktionary
jezioro w Rosji, położone w Azji, 456 m n.p.m., w górach południowo-wschodniej Syberii, najgłębsze jezioro na świecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. jezioro w Azji, najstarsze i najgłębsze na świecie;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku wsi w Rosji
Wiktionary
Bajkał ( Байкал) – jezioro tektoniczne w azjatyckiej części Rosji, w Buriacji i obwodzie irkuckim. Jest najstarszym i najgłębszym jeziorem na świecie, a pod względem powierzchni drugim jeziorem w Azji i siódmym na świecie.
Wikipedia
(1.1) Wiek Bajkału ocenia się na 20-30 mln lat.
Wiktionary
IPA: ˈbajkaw, AS: bai ̯kau̯
Wiktionary
rzecz. Przybajkale n., Zabajkale n., bajkałówka ż., Bajkalsk m.
przym. bajkalski, zabajkalski
Wiktionary
(1.1) peryfr. syberyjskie morze, błękitne oko Syberii
Wiktionary
wędrowna kaczka pochodząca z Syberii; cyraneczka bajkalska, cyranka bajkalska
SJP.pl
Bajkałówka, cyraneczka bajkalska, cyranka bajkalska, kłochtun ("Sibirionetta formosa") – gatunek średniej wielkości wędrownego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae).
Wikipedia
potocznie: rowerzysta; bajkers, bikers, biker
SJP.pl
potocznie: rowerzysta; bajker, biker, bikers
SJP.pl
kosmodrom w Kazachstanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rosyjski kosmodrom na terenie Kazachstanu;
Wiktionary
Bajkonur ( Байқоңыр, Байконур) – założony w 1955 r. kosmodrom ulokowany na terenie Kazachstanu. Miejsce startów statków kosmicznych. Kosmodrom Bajkonur jest najstarszym i największym tego typu obiektem na świecie.
Wikipedia
(1.1) Wszystkie loty załogowe startują z kosmodromu Bajkonur, który Rosja wynajmuje od Kazachstanu za sumę 115 mln dolarów rocznie.
Wiktionary
przym. bajkonurski
Wiktionary
przymiotnik od: Bajkonur (kosmodrom w Kazachstanie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bajkonurem, dotyczący Bajkonuru
Wiktionary
rzecz. Bajkonur mrz.
Wiktionary
dawniej: osoba pisząca bajki, autor bajek; bajkopisarz
SJP.pl
kobieta pisząca bajki, autorka bajek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pisarka zajmująca się tworzeniem bajek
Wiktionary
(1.1) Nie wiadomo z daleka, kto nadchodzi z głębi literackich czeluści. Poeta z Petersburga? Prozaik z Wiednia? Scenarzysta z Birmy? Bajkopisarka z Seulu? Maleńki liryk z Japonii? Tym razem jest to dramaturg z Botswany. – ((…)) – mówi.
Wiktionary
rzecz. bajkopisarstwo n.
:: fm. bajkopisarz m.
przym. bajkopisarski
Wiktionary
sztuka pisania bajek; fabulistyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sztuka pisania bajek
Wiktionary
(1.1) W starożytności wiele źródeł było spisywanych po jakimś fakcie. Trudno byłoby uwierzyć w bajkopisarstwo tych ludzi, bo musieli się na czymś opierać, na jakichś podaniach, świadkach, dokumentach, które nie zachowały się do naszych czasów.
Wiktionary
rzecz. bajkopisarz m., bajkopisarka ż.
przym. bajkopisarski
Wiktionary
(1.1) fabulistyka
Wiktionary
1. potocznie: osoba, która zmyśla historie lub opowiada nieprawdziwe rzeczy;
2. osoba pisząca bajki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pisarz zajmujący się tworzeniem bajek
Wiktionary
(1.1) Ezop był bajkopisarzem.
Wiktionary
IPA: ˌbajkɔˈpʲisaʃ, AS: bai ̯kopʹisaš
Wiktionary
rzecz. bajkopisarstwo n.
:: fż. bajkopisarka ż.
przym. bajkopisarski
Wiktionary
terapeuta głośno czytający bajki dzieciom
SJP.pl
terapeutka głośno czytająca bajki dzieciom
SJP.pl
głośne czytanie bajek dzieciom, będące formą terapii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) metoda terapeutyczna wspierająca rozwój dziecka poprzez literaturę dziecięcą
Wiktionary
Ba
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
Bajkowce ( Байківці, "Bajkiwci") – wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie tarnopolskim, siedziba hromady.
W II Rzeczypospolitej miejscowość znajdowała się w powiecie tarnopolskim województwa tarnopolskiego. Położona nad rzeką Hniezdeczna. Wieś liczy 3 265 mieszkańców.
Wikipedia
przym. bajkowiecki
Wiktionary
przysłówek
(1.1) jak w bajce
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Panorama Tatr okazała się być bajkowo piękna.
Wiktionary
rzecz. bajeczka ż., bajka ż., bajkowość ż.
przym. bajkowy, bajeczny
przysł. bajecznie
Wiktionary
(1.1) bajecznie
Wiktionary
→ bajkowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co bajkowe
Wiktionary
rzecz. bajka ż., bajeczka ż.
przym. bajeczny, bajkowy
przysł. bajecznie, bajkowo
Wiktionary
(1.1) baśniowość
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. wspaniały, niezwykły;
2. dotyczący bajki; bajeczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który budzi skojarzenie z bajkami
(1.2) związany z bajką, dotyczący bajki
Wiktionary
(1.1) Koloryt wody jest zupełnie bajkowy: szafir, plamaamy seledynowe i jasnoniebieskie pasma posypane białymi grzywkami fal.
Wiktionary
IPA: bajˈkɔvɨ, AS: bai ̯kovy
Wiktionary
rzecz. bajeczność ż., bajkowość ż., bajka ż., bajeczka ż., baj m., bajarz m., bajarka ż.
czas. bajać
przym. bajeczny
przysł. bajkowo, bajecznie
wykrz. baj
Wiktionary
wydzielone miejsce przeznaczone do sportowej jazdy rowerem; bikepark, bike park
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. wkładka w kanapce (np. plaster wędliny)
Wiktionary
potocznie:
1. dobra zabawa, impreza, czas
2. wyraz zadowolenia
SJP.pl
polski zespół popowo-rockowy
SJP.pl
Bajm – polski zespół muzyczny założony w 1978 w Lublinie. Początkowo grał ballady i piosenki turystyczne, później poszerzył repertuar o muzykę z pogranicza popu i pop-rocka. Skład zespołu zmieniał się kilkukrotnie, przy czym od samego początku występuje w nim Beata Kozidrak.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kraków. umiarkowanie obraźliwe pleciuga, mitoman
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. wojsk. bagnet
Wiktionary
IPA: baˈjɔ̃nɛt, AS: bai ̯õnet
Wiktionary
(1.1) współcz. bagnet
Wiktionary
mieszkanka Bajonny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bajonny
Wiktionary
rzecz. Bajonna ż.
:: fm. bajończyk mos.
przym. bajoński
Wiktionary
miasto we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowo-zachodniej Francji;
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Bayonne”. Zobacz też: Bayonne – miasto w Stanach Zjednoczonych.
Bajonna ( Bayonne, ; gask. i Baiona) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Pyrénées-Atlantiques; podprefektura departamentu.
Wikipedia
(1.1) Spędziliśmy w Bajonnie trzy tygodnie.
Wiktionary
rzecz. bajończyk mos., bajonka ż.
przym. bajoński
Wiktionary
dawniej: bajoro; bajura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzad. przest. zbiornik brudnej wody i błota
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: bajoro
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. bajoro n., bajorko n., bajorzysko n.
Wiktionary
(1.1) war. bajoro
Wiktionary
małe bajoro
SJP.pl
Bajorek (wł. bagliore – blask oślepiający) – złota, srebrna nić lub drucik do haftu ozdobnego, zwykle skręcona w spiralę.
W Polsce bajorka używa się m.in. do haftowania sztandarów i oznak stopni wojskowych, a także do oznaczania klasy orderu i stopnia odznaczenia na ich baretkach.
Wikipedia
małe bajoro
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od bajoro
(1.2) niewielkie bajoro
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Saba chłeptał wodę od bajorka do bajorka.
Wiktionary
rzecz. bajoro n., bajorzysko n., bajor mrz.
Wiktionary
pogardliwie o terenie podmokłym, błotnistym, np. zarośniętym stawie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zbiornik brudnej wody i błota
Wiktionary
(1.1) Potokiem woda huczy spadając pianą po śliskich skałach, a pod jazami na bajorach srebrnołuskie pstrągi rzucają się błyskawicznie szybko (…)
Wiktionary
IPA: baˈjɔrɔ, AS: bai ̯oro
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. bajorko n.
:: zgrub. bajorzysko n.
Wiktionary
(1.1) war. rzad. bajor
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. piętro (wiek) jury środkowej;
Wiktionary
Bajos (ang. "Bajocian")
Nazwa piętra (wieku) pochodzi od nazwy miasta Bayeux w Normandii (Francja).
Wikipedia
IPA: ˈbajɔs, AS: bai ̯os
Wiktionary
zrobiony z bai (np. bajowa koszulka)
SJP.pl
członek Legionu Bajońskiego - polskiego ochotniczego oddziału wojskowego utworzonego w 1914 roku we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bajonny, osoba z tego miasta
(1.2) hist. członek polskiej formacji sformowanej podczas I wojny światowej w Bajonnie;
Wiktionary
rzecz. Bajonna ż.
:: fż. bajonka ż.
przym. bajoński
Wiktionary
przymiotnik od: Bajonna (miasto we Francji); układ bajoński, konwencja bajońska - umowa między Francją a Księstwem Warszawskim, księstwo przejęło wierzytelności Prus (43 mln za 21 mln franków), sumy te okazały się nieściągalne; bajońskie sumy - wielkie, nieściągalne kwoty
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Bajonny, związany z Bajonną
Wiktionary
rzecz. Bajonna ż., bajończyk mos., bajonka ż.
Wiktionary
bypass, by-pass;
1. operacja chirurgiczna polegająca na wszczepieniu rurki z tworzywa sztucznego i skierowaniu przez nią biegu krwi w celu ominięcia niedrożnej tętnicy;
2. element wszczepiony w czasie tej operacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. obejście niedrożnej tętnicy wykonane z fragmentu naczynia krwionośnego lub z tworzywa sztucznego
(1.2) med. operacja kardiochirurgiczna wszczepienia bajpasów (1.1)
Wiktionary
(1.1-2) by-pass, bypass
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. zob. bajrak.
Wiktionary
przym. bajrakowaty
Wiktionary
święto muzułmańskie przypadające na zakończenie ramadanu (Mały Bajram) i w siedemdziesiąt dni po nim (Duży Bajram)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
tajemniczy, romantyczny, samotniczy; bajronowski (byronowski), bajroński (byroński), bajronistyczny, byroniczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liter. posiadający cechy bohaterów dzieł Byrona, tajemniczych i melancholijnych samotnych buntowników
Wiktionary
poeta wzorujący się na twórczości Georga Gordona Byrona, poety angielskiego romantyzmu, a także człowiek wzorujący się na bohaterach tego poety
SJP.pl
tajemniczy, romantyczny, samotniczy; bajronowski (byronowski), bajroński (byroński), bajroniczny (byroniczny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący bajronizmu
Wiktionary
rzecz. Byron, bajronizm
Wiktionary
byronizm;
1. postawa życiowa wzorująca się na bohaterach Byrona (poety angielskiego) - samotnych buntownikach skłóconych ze światem;
2. prąd literacki powstały pod wpływem twórczości Byrona (poety angielskiego)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kierunek w literaturze oraz styl obyczajowości związany z George'em Byronem
Wiktionary
Bajronizm – termin użyty po raz pierwszy przez XIX-wieczną krytykę literacką na określenie kilku charakterystycznych cech wczesnej twórczości angielskiego poety, George’a Gordona Byrona.
Pojęcie to odnosi się głównie do literatury i związane jest ze stworzonym przez G.G. Byrona modelem bohatera romantycznego.
Wikipedia
rzecz. Byron
przym. bajronistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. naśladowanie postaci z dzieł Byrona
(1.2) książk. tworzenie dzieł pod wpływem inspiracji Byrona
Wiktionary
czas. bajronizować
Wiktionary
nawiązywać do twórczości Bayrona lub stylu jego poezji
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Byrona lub z nim związany; Byronowski, Byronowy, Bajronowy
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Byrona lub z nim związany; Bajronowski, Byronowy, Byronowski
SJP.pl
tajemniczy, romantyczny, samotniczy; bajroniczny, bajronowski, bajronistyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Lwów. lokfakt.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kęs
Wiktionary
(1.1) – Dej no bajsa! – Ja, bier ta żymła i wcinej!
Wiktionary
czas. bajsnóńć dk., bajsnonć dk., bajsnyć dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. obcęgi
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk bajscangi, canga, cangi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. obcęgi
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk bajscanga, canga, cangi
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ugryźć (także. skosztować)
Wiktionary
rzecz. bajs mrz.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk użrić
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ugryźć
Wiktionary
rzecz. bajs mrz.
Wiktionary
(1.1) użrić
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. majsterkować
Wiktionary
rzecz. bajstlyrz mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. majsterkowicz
Wiktionary
czas. bajstlować ndk.
Wiktionary
regionalnie: nieślubne dziecko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Kresy południowe, Bukowina, Lubelszczyzna wschodnia. nieślubne dziecko
(1.2) gw-pl|Kamieniec Podolski. zły duch chroniący krzak bzu przed wykopaniem
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. przykład
Wiktionary
najmniejsza adresowalna jednostka informacji pamięci komputerowej, składająca się z 8 bitów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom;
(1.2) archit. jednostka mieszkalna w architekturze islamu;
(1.3) liter. typ wersu popularnego w poezji arabskiej i perskiej;
Wiktionary
Bajt (dop. "bajtu" lub "bajta") – historycznie najmniejsza adresowalna jednostka informacji pamięci komputerowej, najczęściej składająca się z 8 bitów.
W związku z tym, że jeden bajt mógł zawierać dowolną liczbę bitów starsze normy zalecają używanie terminu oktet. Aby uniknąć niejednoznaczności IEC zaleca używanie terminu bajt tylko w znaczeniu oktetu.
Wikipedia
(1.1) Niektóre pliki zajmują tylko kilka bajtów.
Wiktionary
IPA: bajt, AS: bai ̯t
Wiktionary
rzecz. bajcik mrz., kilobajt mrz., megabajt mrz., gigabajt mrz., terabajt mrz., petabajt mrz., eksabajt mrz., zettabajt mrz., jottabajt mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Łódź. środ. dzieża do wyrabiania ciasta
Wiktionary
Bajta (arab. بيتا, w tłumaczeniu Dom) – miasto palestyńskie w muhafazie Nablus w północnym Zachodnim Brzegu, położone 13 kilometrów na północny wschód od Nablusu. Według Palestyńskiego Centralnego Biura Statystycznego w 2016 liczyło 11 017 mieszkańców. Składa się z pięciu klanów, które obejmują trzydzieści rodzin. Posiada wiele domów i więzień sięgających czasów rzymskich. Obecnym burmistrzem, który został wybrany w 2004 roku, jest Arab asz-Szurafa.
Wikipedia
potocznie: chłopiec, podrostek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. dziecko; osoba w wieku dziecięcym, ale nie niemowlęcym
Wiktionary
(1.1) Za bajtla my łazili na rzeka chytać raki.
(1.1) Nie było wtedy pieniędzy, żyli my skromnie, w doma było pięcioro bajtli (trzy dziołchy i dwóch synkow), to i wydatków było dużo.
Wiktionary
czas. bajtlować ndk.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk bajtlik, synek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. bojtlik.
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. zob. bajtel.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bajtlować.
Wiktionary
czas. bajtlować ndk.
Wiktionary
potocznie:
1. gadać głupstwa, gadać dużo o byle czym; paplać, pleść, pytlować;
2. mówić rzeczy niepokrywające się z prawdą; blagować, fantazjować, zmyślać
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) pot. dużo i niepotrzebnie gadać
(1.2) pot. oszukiwać potokiem słów
(1.3) gw-pl|Warszawa. zawracać głowę
Wiktionary
IPA: bajˈtlɔvat͡ɕ, AS: bai ̯tlovać
Wiktionary
rzecz. bajtel mos., bajtlowanie n.
Wiktionary
(1.1) paplać, pleść, pytlować
(1.2) blagować, nabierać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lwów. leń
Wiktionary
w wyrażeniu "baj, baju (będziesz w raju)" albo "baju, baju (będziesz w raju)" - zmyślasz, nie mówisz prawdy
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) zob. baju, baju.
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) Ms. i W. od baj
rzeczownik, rodzaj nijaki
(3.1) odzież. etn. kobiecy wełniany kaftan, element portugalskiego stroju ludowego
Wiktionary
(1.1) Gadu, gadu, gadu, gadu, gadu, gadu nocą • Baju, baju, baju, baju, baju, baju w dzień.
Wiktionary
(1.1)
rzecz. baj m., bajarz m., bajacz m., bajarka ż., baja ż., bajka ż., bajeczka ż., bajanie n., nabajanie n., bajkowość ż., bajeczność ż., bajdurzenie n., nabajdurzenie n., zabajdurzenie n.
czas. bajać ndk., nabajać dk., bajdurzyć ndk., nabajdurzyć dk., zabajdurzyć dk.
przym. bajkowy, bajeczny, bajarski
przysł. bajkowo, bajecznie
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. raczkować
Wiktionary
dawniej: bajoro; bajor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Lwów. błoto
(1.2) pot. benzyna lub inne paliwo do silnika
(1.3) środ. przestępcze tanie wino owocowe
Wiktionary
potocznie:
1. bałagan, nieporządek;
2. zamieszanie, zamęt;
3. dom publiczny; burdel, burdelówka;
4. miejsce handlu narkotykami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. wielki nieporządek, bałagan
(1.2) pot. zamieszanie, zamęt
(1.3) przest. wulg. dom publiczny, burdel
(1.4) środ. miejsce ulicznej sprzedaży i łatwego kupna narkotyków
Wiktionary
(1.1) W robocie cały czas mają bajzel.
(1.2) Ale się zrobił bajzel.
(1.3) Za rogiem jest bajzel.
Wiktionary
IPA: ˈbajzɛl, AS: bai ̯zel
Wiktionary
rzecz. bajzlowanie n., bajzelmama ż.
czas. bajzlować ndk.
Wiktionary
(1.1) bałagan, chlew, kipisz, kram, pieprznik, syf; wulg. burdel, burdel na kółkach, pierdolnik; przen. kołchoz; dziada z babą brakuje, stajnia Augiasza
(1.2) bezprawie, bezrząd, chaos, galimatias, koniec świata, mętlik, pandemonium, pomieszanie z poplątaniem, nieład, nieporządek, rozgardiasz, zamęt; pot. dom wariatów, kociokwik, kołowacizna, kołowrót, meksyk, miszmasz, młyn, urwanie głowy; przen. kołchoz; książk. bezhołowie
(1.3) iron. przybytek miłości; przest. dom rozpusty, dom schadzek, lupanar, zamtuz; eufem. dom uciech, agencja towarzyska, salon masażu; wulg. burdelchata, jebankowo, jebodrom, jebalnia, jebadełkowo
Wiktionary
zdrobnienie od: bajzel
SJP.pl
kobieta prowadząca dom publiczny; burdelmama
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta prowadząca dom publiczny
Wiktionary
rzecz. bajzel mrz.
Wiktionary
burdeltata;
1. alfons, sutener, stręczyciel;
2. właściciel domu publicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) grub. prostytutka
Wiktionary
IPA: ˌbajzɛˈlufka, AS: bai ̯zelufka
Wiktionary
(1.1) zob. prostytutka.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. posp. powodowanie bałaganu, nieporządku
Wiktionary
rzecz. bajzel m.
czas. bajzlować
Wiktionary
(1.1) pot. bałaganienie
Wiktionary
potocznie: robić nieporządek, bajzel
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. bałaganić
(1.2) przen. gw-pl|Śląsk Cieszyński. majsterkować, coś tam robić
Wiktionary
rzecz. bajzel mrz., bajzlowanie n.
Wiktionary
potocznie: niepoważne opowiadanie, bzdura, bajanie, bajda
SJP.pl
1. zbiornik na ciecze;
2. żegl. górny pokład dziobowej części statku albo pokład nadbudówki dziobowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zbiornik na paliwo w samochodzie, motocyklu;
(1.2) zawartość baku (1.1)
(1.3) zarost na policzkach
(1.4) żegl. skrajna część pokładu położona najbliżej dziobu;
(1.5) pot. daw. bakarat
(1.6) stpol. krzyk
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: baka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zostało mi niewiele w baku, więc zatankowałem do pełna.
(1.2) Na wyjazd w Bieszczady zużyłem dwa baki i nic już nie zostało w zbiorniku.
(1.3) Mały wąsik pod kulfoniastym nosem poruszył się na boki, a ręka poprawiła błyskawicznie monokl i wygładziła siwiejące baki. Szczupaczyńska dostrzegła, że łysinę zasłaniała pożyczka, finezyjna wprawdzie, lecz dalece niewystarczająca.
(1.4) W bakiście pod bakiem trzymam kotwicę.
Wiktionary
IPA: bak, AS: bak
Wiktionary
(1.3)
rzecz.
:: zdrobn. baczek m.
Wiktionary
(1.1) zbiornik paliwa
(1.3) baczek, bokobroda, faworyt; gw. Górny Śląsk kotlet
(1.4) fordek
Wiktionary
1. stojący znak nawigacyjny; stawa
2. pływająca beczka umocowana do kotwicy, służąca za drogowskaz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. znak nawigacyjny
(1.2) pot. marihuana
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbaka, AS: baka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
najniższy stopień naukowy przyznawany na uniwersytetach anglosaskich i szwajcarskich; bakalaureat
SJP.pl
1. dawny najniższy stopień naukowy nadawany na uniwersytetach; bakałarstwo;
2. praca nauczyciela w dawnej szkole elementarnej; bakałarstwo;
3. żartobliwie: praca nauczyciela; belferka, belferstwo, nauczycielstwo;
4. pejoratywnie: bezmyślne korzystanie z ustalonych, wyuczonych schematów w pracy umysłowej lub artystycznej
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
najniższy stopień naukowy przyznawany na uniwersytetach anglosaskich i szwajcarskich; bakalariat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) eduk. osoba posiadająca najniższy anglosaski stopień uniwersytecki
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) daw. eduk. dawny najniższy uniwersytecki stopień naukowy
(2.2) eduk. anglosaski najniższy uniwersytecki stopień naukowy
(2.3) eduk. międzynarodowa matura
Wiktionary
Bakalaureat, A.B., AB ( artium baccalaureus, dosł. bakałarz sztuk, w domyśle „wyzwolonych”) – niższy tytuł lub stopień wprowadzający otrzymującego go bakałarza do kariery naukowej.
Wikipedia
:: fż. bakalaureatka ż.
Wiktionary
suszone owoce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) spoż. suszone lub kandyzowane owoce południowe stosowane jako dodatek cukierniczy;
Wiktionary
Bakalie – suszone owoce, zwykle południowe, i orzechy, stosowane głównie w cukiernictwie. Stanowią dodatek do niektórych rodzajów ciast, m.in. keksów, mazurków czy pierników oraz są używane jako dekoracja wielu rodzajów ciastek. Bakalie stosowane są w całości, płatkach lub pokruszone na duże kawałki.
Wikipedia
rzecz. bakaliówka ż., bakaliowiec m.
przym. bakaliowy
Wiktionary
przymiotnik od: bakalie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kulin. odnoszący się do bakalii
Wiktionary
(1.1) Na stole widniały różne bakaliowe smakołyki.
Wiktionary
rzecz. bakalie nmos.
Wiktionary
żeglugowy znak nawigacyjny; baken
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bakać.
Wiktionary
czas. bakać ndk.
Wiktionary
dawniej: bakarat - hazardowa gra w karty
SJP.pl
Bakar (wł. "Buccari") – miasto w zachodniej Chorwacji, w żupanii primorsko-gorskiej, siedziba miasta Bakar. W 2011 roku liczyło 1473 mieszkańców.
Wikipedia
1. gatunek cennego szkła z francuskiej huty w Baccarat;
2. przedmiot wykonany z takiego szkła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) karc. hazardowa gra w karty;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) szt. rodzaj szkła kryształowego wyrabiany w hucie w Baccarat
Wiktionary
Bakarat – karciana gra hazardowa szeroko rozpowszechniona w kasynach, rozgrywana między bankierem (stałym lub zmiennym – którego wybiera się spośród graczy) i kolejno z każdym z graczy. O wyniku rozgrywki decyduje liczba zdobytych punktów w 2 lub 3 kartach, zliczanych według precyzyjnie określonych reguł. Jedną z odmian tej gry jest "chemin de fer".
Wikipedia
(1.1) W tym kasynie w bakarata gra się przy trzech stołach.
(1.1) Nawet najlepsze systemy gry w bakarata zawodzą, więc któregoś dnia dziewiętnastoletni Wilhelm dowiedział się od matki, że odtąd musi sam zarobkować na siebie.
(2.1) W spadku po babci dostałam komplet kryształowych kieliszków z bakaratu z ręcznymi zdobieniami.
(2.2) Wpuszczam je w kałamarz z grubościennego szkła, osiemnastowieczny bakarat bez atramentu.
Wiktionary
IPA: baˈkarat, AS: bakarat
Wiktionary
(1.1) rzecz. przest. bak, daw. bakar, daw. bakara
(1-2) przym. bakaratowy
Wiktionary
(1.1) przest. bak, daw. bakar, daw. bakara
Wiktionary
przymiotnik od: bakarat
SJP.pl
wyroby ze szkła kryształowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jedna z asan; balans na rękach, w którym kolana wspierają się na ramionach, a pośladki i reszta ciała unoszą się nad podłogą
Wiktionary
(1.1) pozycja żurawia, pozycja kruka, żuraw, kruk
Wiktionary
w staropolszczyźnie:
1. wykrzykiwać coś z radości;
2. krzyczeć, wołać;
3. strofować, łajać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) pot. palić marihuanę
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. palić (tytoń)
(1.3) stpol. wołać
(1.4) stpol. upominać
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) gw-pl|Górny Śląsk. pracować
Wiktionary
IPA: ˈbakat͡ɕ, AS: bakać
Wiktionary
rzecz. bakanie n.
Wiktionary
(1.2) gw. Górny Śląsk kurzyć
Wiktionary
bakalarstwo;
1. dawny najniższy stopień naukowy nadawany na uniwersytetach;
2. praca nauczyciela w dawnej szkole elementarnej
SJP.pl
1. osoba, której przyznano bakalaureat;
2. dawniej: nauczyciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. nauczyciel
(1.2) śrpol. nauczyciel szkoły elementarnej
(1.3) daw. osoba, która na średniowiecznym uniwersytecie uzyskała najniższy stopień akademicki bakalaureat
(1.4) żart. belfer, nauczyciel
(1.5) nauk. m.in. w krajach anglosaskich osoba posiadająca tytuł bakałarza (2.1);
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) nauk. m.in. w krajach anglosaskich tytuł lub stopień naukowy (zawodowy) uzyskiwany po ukończeniu studiów pierwszego stopnia
Wiktionary
(1.3) Będąc bakałarzem, chciał zdobyć wyższe wykształcenie na Uniwersytecie Bolońskim, lecz jego niskie stopnie niestety na to mu nie pozwoliły.
(1.4) Mój dziadek opowiadał mi o swoim bakałarzu z historii, u którego nigdy nie dostał oceny bardzo dobrej.
Wiktionary
IPA: baˈkawaʃ, AS: bakau̯aš
Wiktionary
rzecz. bakałarzowanie n., bakałarzowa ż.
:: fż. bakałarka ż.
przym. bakałarzowy
Wiktionary
(1.4) nauczyciel
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, położona nad Rospudą;
Wiktionary
Bakałarzewo – wieś w Polsce położona w północnej części województwa podlaskiego, w powiecie suwalskim. Siedziba gminy Bakałarzewo. Dawniej miasto; uzyskało lokację miejską przed 1558 rokiem, zdegradowane w 1870 roku.
Miejsce corocznych konferencji naukowych poświęconych historycznemu dziedzictwu Wielkiego Księstwa Litewskiego na dawnym pograniczu polsko-litewsko-pruskim.
Wikipedia
(1.1) Wypływ Rospudy z pd. części zarośniętego trzciną jeziora. Na dalszym szlaku do Bakałarzewa szereg przeszkód.
Wiktionary
przym. bakałarzewski
Wiktionary
dawniej: żona bakałarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bycie bakałarzem
Wiktionary
rzecz. bakałarz mos., bakałarka ż.
czas. bakałarzować
przym. bakałarzowy
Wiktionary
być bakałarzem; bakałarzyć
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub tytułem bakałarza, dotyczący bakałarza
Wiktionary
rzecz. bakałarz mos., bakałarka ż., bakałarzowanie n.
czas. bakałarzować dk.
przym. bakalarski
Wiktionary
dawniej: córka bakałarza
SJP.pl
lewa burta statku; bakburta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. bakburta.
Wiktionary
IPA: ˈbaɡbɔrt, AS: bagbort
Wiktionary
lewa burta statku; bakbort
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. lewa burta statku patrząc z rufy na dziób
Wiktionary
(1.1) A ja odpowiedziałem: „Tego na bakburcie!”. Moje własne usta zdradziły mnie i sypnęły żeglarską terminologią. – To trochę jak prywatny język szaleńca, prawda? –
Wiktionary
IPA: baɡˈburta, AS: bagburta
Wiktionary
stopa wierszowa w poezji antycznej; bakchej
SJP.pl
bachanalia; bachanalie; bakchanalie;
1. orgiastyczne obrzędy ku czci boga wina Bachusa, odprawiane w starożytnym Rzymie;
2. przestarzałe: orgie, hulanki
SJP.pl
bachanalia; bachanalie; bakchanalia;
1. orgiastyczne obrzędy ku czci boga wina Bachusa, odprawiane w starożytnym Rzymie;
2. przestarzałe: orgie, hulanki
SJP.pl
stopa wierszowa w poezji antycznej; bakch
SJP.pl
1. bakteria, zarazek, drobnoustrój;
2. przenośnie: złapać bakcyla - zainteresować się czymś, dać się wciągnąć w coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) przest. zarazek
(1.2) przen. słabość do czegoś, pasja, zainteresowanie, tendencja
Wiktionary
IPA: ˈbakt͡sɨl, AS: bakcyl
Wiktionary
(1.1) drobnoustrój, mikroorganizm, mikrob, zarazek
Wiktionary
miasto na Ukrainie; Bachczysaraj, Bachczyseraj (rzadko), Bakczyseraj (rzadko)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Krymie;
Wiktionary
Bakczysaraj ( Бахчисарай, "Bachczysaraj"; Бахчисарай, "Bachczisaraj"; Bağçasaray) – miasto na Krymie, położone w Górach Krymskich. W 2018 roku liczyło ok. 26,9 tys. mieszkańców.
Znajduje się tu stacja kolejowa Bakczysaraj.
Wikipedia
rzecz. Bachczysaraj m.
przym. bakczysarajski, bachczysarajski
Wiktionary
(1.1) Bachczysaraj
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bakczysarajem, dotyczący Bakczysaraju
Wiktionary
rzecz. Bakczysaraj mrz., Bachczysaraj mrz.
Wiktionary
(1.1) bachczysarajski
Wiktionary
rzadko: miasto na Ukrainie; Bachczysaraj, Bakczysaraj, Bachczyseraj (rzadko)
SJP.pl
napiwek, łapówka, głównie na Bliskim Wschodzie i w północnej Afryce; bakszysz
SJP.pl
tworzywo z żywic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. jedno z tworzyw sztucznych, odmiana fenoplastu;
Wiktionary
Bakelit (Bakelite) – tworzywo sztuczne oparte na żywicy fenolowo-formaldehydowej, prawdopodobnie jedno z pierwszych tworzyw sztucznych produkowanych na dużą skalę.
Wikipedia
(1.1) Mamy w toalecie sedes z bakelitu.
Wiktionary
IPA: baˈkɛlʲit, AS: bakelʹit
Wiktionary
przym. bakelitowy, bakelizowany
Wiktionary
zrobiony z bakelitu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który jest zrobiony z bakelitu, zawierający bakelit lub składający się z bakelitu
Wiktionary
(1.1) Bakelitowe obudowy są trwałe ale dość kruche.
Wiktionary
IPA: ˌbakɛlʲiˈtɔvɨ, AS: bakelʹitovy
Wiktionary
rzecz. bakelit m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. nasycanie żywicami fenolowo–formaldehydowymi
(1.2) techn. pociąganie lakierem bakielitowym
Wiktionary
czas. bakelizować
Wiktionary
nasączać żywicą
SJP.pl
dawniej: bak, faworyt, zarost na policzkach; bakenbard, bakenbart
SJP.pl
dawniej: baki, bokobrody; faworyty, bakenbardy, bakenbarty
SJP.pl
żeglugowy znak nawigacyjny; bakan
SJP.pl
dawniej: bak, faworyt, zarost na policzkach; bakembard, bakenbart
SJP.pl
dawniej: baki, bokobrody; faworyty, bakembardy, bakenbarty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) przest. bokobrody
Wiktionary
(1.1) Poprawił naprędce zawiesiste bakenbardy, podciągnął sztywne kołnierzyki, potarł z impetem czuprynę (…)
Wiktionary
IPA: ˌbakɛ̃nˈbardɨ, AS: bakẽnbardy
Wiktionary
dawniej: bak, faworyt, zarost na policzkach; bakembard, bakenbard
SJP.pl
przestarzałe: baki, bokobrody; bakembardy, bakenbardy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Warmia, Mazury. podlotek
Wiktionary
rzadko: w tenisie, ping-pongu itp.: uderzenie z lewej strony rakietą trzymaną w prawej ręce bądź ze strony prawej - trzymaną w lewej; w hokeju: przy uderzeniu z lewej strony kijem trzymanym niżej prawą ręką i na odwrót; backhand, bekhend
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) wyłącznie w wyrażeniu na bakier; Gloger.
Wiktionary
(1.1) zob. na bakier.
Wiktionary
IPA: ˈbacɛr, AS: baḱer
Wiktionary
rzecz. bakierowanie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zsuwanie na bakier
(1.2) przen. zbaczanie
Wiktionary
rzecz. bakier m.
czas. bakierować
Wiktionary
dawniej: krzywić, zbaczać, skręcać, zwracać na bok, zsuwać na bakier
SJP.pl
mieszkaniec Baku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Baku, osoba pochodząca z Baku
Wiktionary
IPA: baˈcijt͡ʃɨk, AS: baḱii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Baku n.
:: fż. bakijka ż.
przym. bakijski, bakiński
Wiktionary
mieszkanka Baku, stolicy Azerbejdżanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Baku, kobieta pochodząca z Baku
Wiktionary
IPA: baˈcijka, AS: baḱii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Baku n.
:: fm. bakijczyk mos.
przym. bakijski, bakiński
Wiktionary
→ Baku; bakiński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Baku, dotyczący Baku, pochodzący z Baku
Wiktionary
(1.1) Alijew jest zbyt doświadczonym politykiem, by nie zdawać sobie sprawy z nowych zagrożeń dla swojej władzy. Nie brakuje mu przeciwników, którzy szukają możnych sponsorów i tylko czekają na okazję, by go usunąć z bakijskiego tronu.
Wiktionary
IPA: baˈcijsʲci, AS: baḱii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Baku n., bakijczyk mos., bakijka ż.
przym. bakiński
Wiktionary
(1.1) bakiński
Wiktionary
skrzynia lub schowek pod koją marynarską
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. schowek na łodzi pod pokładem lub pod kojami;
Wiktionary
Bakista – schowek w postaci skrzyni, stosowany na jachtach, kutrach i innych jednostkach pływających. Stanowi element zabudowy wnętrza kabiny lub wbudowany może być w zagłębienie pokładu zwane kokpitem. Jego wieko bywa koją lub siedziskiem. Bakista służy do przechowywania np. wyposażenia hotelowego lub rzeczy osobistych załogi. Jeżeli jest umieszczona w kokpicie zwykle chowane są w niej elementy wyposażenia pokładowego takie jak np. cumy, odbijacze itd.
Wikipedia
→ Baku; bakijski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Baku, dotyczący Baku, pochodzący z Baku
Wiktionary
(1.1) Wojska tureckie bez wszelkiego trudu »zdobyły« pozycye na wzgórzach bakińskich i wkroczyły do miasta.
Wiktionary
rzecz. Baku n., bakijczyk m., bakijka ż.
przym. bakijski
Wiktionary
(1.1) bakijski
Wiktionary
turecki deser; baklawa, bakława
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. słodkie, warstwowe ciasto przygotowywane z cienkiego ciasta (filo), posiekanych orzechów i syropu cukrowego lub miodu, charakterystyczne dla kuchni Bliskiego Wschodu, Bałkanów i Kaukazu
Wiktionary
(1.1) Na deser podano pyszną baklavę z pistacjami.
Wiktionary
(1.1) war. baklawa
Wiktionary
turecki deser; baklava, bakława
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cuk. słodki deser orientalny rozpowszechniony w kuchni tureckiej, bałkańskiej i innych, złożony z płatów ciasta półfrancuskiego przełożonego warstwami posiekanych orzechów (włoskich albo migdałów), nasączonych cukrowym syropem lub miodem;
Wiktionary
Zobacz też: balaklawa – nakrycie głowy.
Baklawa, baklava – słodki deser pochodzenia orientalnego, rozpowszechniony w Turcji i w krajach bałkańskich. Złożony z wielu (niekiedy z czterdziestu) cienkich płatów (arkuszy) ciasta filo, przekładanych warstwą dowolnych orzechów i oblanych słodkim syropem. Do najczęściej używanych należą pistacje.
Wikipedia
(1.1) Wewnątrz mówiło się po francusku i jadło ptifurki, lecz także turecką baklawę, rosyjskie pirożki, wiedeńskie strudle – przegląd najważniejszych w Rumunii wpływów kulturowych.
Wiktionary
IPA: bakˈlava, AS: baklava
Wiktionary
(1.1) baklava, bakława
Wiktionary
marka produktów mlecznych i firma
SJP.pl
Bakoma Sp. z o.o. – polska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością działająca w sektorze spożywczym.
Wikipedia
zwolennik bakonizmu
SJP.pl
zwolenniczka bakonizmu
SJP.pl
dotyczący bakonizmu, bakonisty
SJP.pl
system poglądów pochodzący od F. Bacona
SJP.pl
ozdobna roślina wodna lub bagienna
SJP.pl
Ba
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ryb. lewy bok łodzi, bakburta
Wiktionary
(1.1) Burty kwaczy – raz bakortem, drugi raz sztymborkiem – wynurzały się z piany, jakby jeszcze poratunku szukając.
Wiktionary
IPA: ˈbakɔrt, AS: bakort
Wiktionary
(1.1) bakburta
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Bakowem, dotyczący Bakowa (współcz. Bacău)
Wiktionary
rzecz. Baków mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: Bakony (góry zrębowe na Węgrzech; Las Bakoński)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. cuk. proszek do pieczenia
Wiktionary
potocznie: dolar; dolec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. dolar USA
Wiktionary
Baks – wieś i gmina położona w południowej części Węgier, w powiecie Kistelek, wchodzącego w skład komitatu Csongrád.
Wikipedia
1. część olinowania na statku;
2. wiatr wiejący ukośnie od rufy;
3. jeden z kursów statku względem wiatru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. lina stabilizująca maszt, ciągnąca się od masztu ku tyłowi i burcie;
(1.2) żegl. lina od bukszprytu do burty
(1.3) żegl. ukośny wiatr, wiejący od baksztagu (1.1) do masztu
(1.4) żegl. kurs przy baksztagu (1.3)
Wiktionary
Baksztag (z niem. "Backstag") – lina olinowania stałego stabilizująca maszt, biegnąca od jego topu do okucia na burcie umieszczonego na odcinku między masztem a rufą bądź nazwa kursu względem wiatru.
Wikipedia
IPA: ˈbakʃtak, AS: bakštak
Wiktionary
napiwek, łapówka, głównie na Bliskim Wschodzie i w północnej Afryce; bakczysz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) w krajach Bliskiego Wschodu i Afryki północnej: podarunek pieniężny, napiwek, jałmużna
(1.2) pot. łapówka
Wiktionary
Bakszysz (od بخشش, "bachszesz") – rodzaj napiwku, a raczej coś w rodzaju zawoalowanej jałmużny, obyczaj związany z religią islamu nakazujący wiernym dzielenie się częścią swoich dochodów z biednymi, a żeby biednego nie urazić darowizną w postaci czystej jałmużny pretekstem może być nawet symboliczna pomoc czy po prostu zwykła uprzejmość, którą się wynagradza właśnie bakszyszem.
Wikipedia
organizm jednokomórkowy niewidoczny gołym okiem, mający ogromne znaczenie w przyrodzie oraz wywołujący szereg chorób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mikrobiol. rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego;
Wiktionary
(1.1) Jogurt powstaje z mleka w wyniku aktywności obecnych w nim bakterii.
Wiktionary
IPA: bakˈtɛrʲja, AS: bakterʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. bakterioza ż.
przym. bakteryjny
przysł. bakteryjnie
Wiktionary
(1.1) mikrob, zarazek
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) plural|bakteria.
Wiktionary
Ta
Wikipedia
IPA: bakˈtɛrʲjɛ, AS: bakterʹi ̯e
Wiktionary
obecność bakterii we krwi nie wywołująca objawów chorobowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zakażenie krwi bakteriami, stwierdzone ich wyizolowaniem;
Wiktionary
Bakteriemia – obecność żywych bakterii we krwi. U zdrowych osób łagodne zakażenia mają charakter przejściowy i nie powodują żadnych następstw. W przypadku zaburzeń układu odpornościowego może przekształcić się w zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (SIRS), sepsę, wstrząs septyczny i niewydolność wielonarządową (MODS).
Wikipedia
(1.1) Bakteriemia może nie mieć żadnych powikłań.
Wiktionary
IPA: ˌbaktɛrʲˈjɛ̃mʲja, AS: bakterʹi ̯ẽmʹi ̯a
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób bakteriobójczy
Wiktionary
(1.1) W przeciwieństwie do zwykłego cukru ksylitol działa bakteriobójczo, dlatego wpływa na wzmocnienie odporności organizmu. Likwiduje zapalenie dziąseł i ma działanie przeciwpróchnicze – potwierdziła to amerykańska Agencja Żywności i Leków.
Wiktionary
IPA: ˌbaktɛrʲjɔˈbujt͡ʃɔ, AS: bakterʹi ̯obui ̯čo
Wiktionary
rzecz. bakteriobójczość ż.
przym. bakteriobójczy
Wiktionary
(1.1) antyseptycznie, odkażająco, antybakteryjnie
Wiktionary
zabijający bakterie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. taki, który powstrzymuje rozwój bakterii, niszczy je
Wiktionary
(1.1) Bakteriobójczy mechanizm działania penicyliny polega na hamowaniu biosyntezy ściany komórkowej młodych, namnażających się komórek bakterii.
Wiktionary
IPA: ˌbaktɛrʲjɔˈbujt͡ʃɨ, AS: bakterʹi ̯obui ̯čy
Wiktionary
przysł. bakteriobójczo
Wiktionary
(1.1) przeciwbakteryjny, antybakteryjny
Wiktionary
zielony barwik występujący u niektórych bakterii, biorący udział w procesie fotosyntezy; chlorofil bakteryjny
SJP.pl
substancja niszcząca lub hamująca rozwój bakterii i innych drobnoustrojów chorobotwórczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) substancja bakteriobójcza
Wiktionary
substancja niszcząca inwazyjne bakterie Gram-dodatnie
SJP.pl
białkowy metabolit wytwarzany przez bakterie o działaniu przeciwdrobnoustrojowym, wykorzystywany jako biokonserwant do przechowywania żywności oraz do hamowania wzrostu bakterii patogennych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) metabolit wytwarzany przez bakterie wykazujące działanie przeciwdrobnoustrojowe
Wiktionary
wirus mający zdolność niszczenia bakterii; fag
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mikrobiol. wirus atakujący bakterie;
Wiktionary
Bakteriofag, fag – wirus atakujący bakterie. Przeważnie dany bakteriofag zdolny jest do infekcji tylko jednego gatunku (a czasem nawet tylko szczepu) bakterii. Bakteriofagi mogą przybierać kształty złożone (buławkowate), pałeczkowate lub wielościenne.
Wikipedia
(1.1) Wybrane szczepy bakteriofagów są wykorzystywane do niszczenia bakterii chorobotwórczych.
Wiktionary
IPA: ˌbaktɛrʲˈjɔfak, AS: bakterʹi ̯ofak
Wiktionary
rzecz. bakteriofagia ż.
Wiktionary
(1.1) fag
Wiktionary
chorobliwy lęk przed bakteriami
SJP.pl
odmienna od normalnej forma rozwojowa lub zamierająca bakterii, powstała w wyniku niekorzystnych warunków rozwojowych; bakteroid
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) mikrobiol. w sposób prowadzący do lizy komórki bakteryjnej
Wiktionary
(1.1) Lizozym działa bakteriolitycznie.
Wiktionary
rzecz. bakterioliza ż.
Wiktionary
niszczący bakterie wskutek ich rozpuszczania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. chem. niszczący bakterie na drodze bakteriolizy
Wiktionary
rzecz. bakterioliza ż.
Wiktionary
zjawisko rozpadu bakterii pod wpływem działania przeciwciał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. biologiczny proces zniszczenia bakterii, prowadzący do rozpadu ich ściany komórkowej i śmierci komórki;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
przym. bakteriolityczny
przysł. bakteriolitycznie
Wiktionary
przeciwciało powodujące bakteriolizę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mikrobiol. substancja, która powoduje rozpad komórek bakteryjnych
Wiktionary
(1.1) Działanie bakteriolizyny polega na trawieniu ściany komórkowej bakterii.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie bakteriologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mikrobiol. mikrobiolog specjalizujący się w bakteriologii
Wiktionary
(1.1) Zdaniem bakteriologów, laboratoryjne badania diagnostyczne w kierunku obecności pałeczek Yersinia wykonywane są w Polsce sporadycznie.
Wiktionary
IPA: ˌbaktɛrʲˈjɔlɔk, AS: bakterʹi ̯olok
Wiktionary
rzecz. bakteriologia ż.
:: fż. bakteriolożka ż.
przym. bakteriologiczny
przysł. bakteriologicznie
Wiktionary
dziedzina mikrobiologii zajmująca się badaniem bakterii, ich budową, sposobem życia, właściwościami oraz ich znaczeniem dla człowieka, zwierząt i roślin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mikrobiol. dziedzina mikrobiologii zajmująca się badaniem bakterii, ich budową, sposobem życia, właściwościami oraz ich znaczeniem dla człowieka, zwierząt i roślin;
Wiktionary
Bakteriologia – dział mikrobiologii poświęcony badaniu, wykorzystywaniu i zwalczaniu bakterii, a także sprawdzaniu ich ogólnych właściwości.
Podstawy współczesnej bakteriologii stworzył Ludwik Pasteur w XIX wieku.
Wikipedia
IPA: ˌbaktɛrʲjɔˈlɔɟja, AS: bakterʹi ̯oloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. bakteriolog mos., bakteriolożka ż.
przym. bakteriologiczny
przysł. bakteriologicznie
Wiktionary
(1.1) skr. bakt.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób dotyczący bakteriologii, badań nad bakteriami
Wiktionary
(1.1) Próbka została bakteriologicznie przebadana.
Wiktionary
rzecz. bakteriolog mos., bakteriologia ż.
przym. bakteriologiczny
Wiktionary
odnoszący się do bakteriologii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z bakteriologią; dotyczący świata bakterii
Wiktionary
(1.1) Broń bakteriologiczna jest zabroniona.
Wiktionary
rzecz. bakteriolog mos., bakteriolożka ż., bakteriologia ż.
przysł. bakteriologicznie
Wiktionary
obecność bakterii w moczu; bakteriuria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. obecność bakterii w moczu;
Wiktionary
Bakteriomocz, bakteriuria – stan, w którym stwierdza się obecność bakterii w moczu.
Wikipedia
(1.1) bakteriuria; daw. prątkomocz
Wiktionary
Bakterioplankton, bakterie planktonowe – rodzaj planktonu składający się z drobnoustrojów zawieszonych w wodzie. Wiele z nich przemieszcza się aktywnie, lecz ich zdolności lokomocyjne nie wystarczają, by przeciwstawiać się prądom wodnym. Bakterioplankton ma zwykle wymiary mniejsze niż 1 μm, lecz niektóre bakterie autotroficzne są większe.
Wikipedia
współżycie bakterii z roślinami wyższymi
SJP.pl
badanie bakterii za pomocą mikroskopu
SJP.pl
Ba
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) mikrobiol. hamując wzrost i rozmnażanie się bakterii, nie powodując ich zabicia
Wiktionary
(1.1) Chloramfenikol działa bakteriostatycznie.
Wiktionary
przym. bakteriostatyczny
Wiktionary
powstrzymujący rozmnażanie się bakterii (np. środek bakteriostatyczny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. związany z bakteriostazą; hamujący rozwój i namnażanie się bakterii
Wiktionary
rzecz. bakteriostatyk m., bakteriostaza ż.
przysł. bakteriostatycznie
Wiktionary
środek bakteriostatyczny
SJP.pl
metoda leczenia polegająca na uodpornieniu organizmu przez wprowadzenia do niego odpowiednio spreparowanych zawiesin osłabionych lub zabitych bakterii chorobotwórczych lub jadów bakteryjnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. metoda leczenia polegająca na stosowaniu preparatów bakteryjnych
Wiktionary
choroba rośliny wywołana przez bakterie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. choroba spowodowana bakteriami
Wiktionary
(1.1) Student omówił bakteriozy ogórka i pomidora.
Wiktionary
rzecz. bakteria ż.
Wiktionary
obecność bakterii w moczu; bakteriomocz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. bakteriomocz.
Wiktionary
(1.1) bakteriomocz; daw. prątkomocz
Wiktionary
odmienna od normalnej forma rozwojowa lub zamierająca bakterii, powstała w wyniku niekorzystnych warunków rozwojowych; bakterioid
SJP.pl
Ba
Wikipedia
substancja niszcząca lub hamująca rozwój bakterii, środek bakteriobójczy; bakteriocyd
SJP.pl
przymiotnik od: bakteria
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. biol. związany z bakteriami lub powodowany przez bakterie
Wiktionary
(1.1) W leczeniu bakteryjnego zapalenia spojówek stosuje się miejscowo maści i krople z antybiotykami bądź sulfonamidami.
Wiktionary
IPA: ˌbaktɛˈrɨjnɨ, AS: bakteryi ̯ny
Wiktionary
rzecz. bakteria ż.
przysł. bakteryjnie
Wiktionary
starożytna kraina w Azji Środkowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. starożytna nazwa krainy położonej obecnie w północnym Afganistanie między Amu-Darią a Hindukuszem;
Wiktionary
Baktria (gr. "Baktriana", Βακτριανα; pers. "Bākhtar"; arab. i ind. "Bhalika"; chiń. 大夏, "Dàxià") – starożytna, grecka nazwa krainy położonej obecnie w północnym Afganistanie. Jej stolica to Baktra (Balhika, Bokhdi, obecnie Balch).
Wikipedia
(1.1) W VI wieku p.n.e. Cyrus II Wielki przyłączył Baktrię do swego imperium jako satrapię.
Wiktionary
rzecz. Baktryjczyk mos., Baktryjka ż., baktrian mzw.
przym. baktryjski
Wiktionary
wielbłąd dwugarbny, żyjący w stanie dzikim na pustyni Gobi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Camelus ferus|Przewalski|ref=tak., duży ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych występujący w stanie dzikim na stepach centralnej Azji;
Wiktionary
(1.1) Baktriany żyją w dużej części Azji, nie tylko w Baktrii.
(1.1) Na baktrianach jeździ się wierzchem i przewozi ładunki.
Wiktionary
IPA: ˈbaktrʲjãn, AS: baktrʹi ̯ãn
Wiktionary
rzecz. Baktria ż.
Wiktionary
(1.1) wielbłąd dwugarbny
Wiktionary
roślinożerny dinozaur z rodziny hadrozaurów; jaszczur maczugowaty, paraiguanodon
SJP.pl
Baktrozaur ("Bactrosaurus johnsoni"), maczugowaty jaszczur – roślinożerny dinozaur z rodziny hadrozaurów (Hadrosauridae). Spokrewniony z lambeozaurem. Był jednym z pierwszych kaczodziobów nieposiadających grzebienia na głowie.
Żył w późnej kredzie (ok. 97–85 mln lat temu) na terenach Azji. Długość ciała ok. 6 m, wysokość ok. 2 m, masa ok. 1,5–3 t. Jego szczątki znaleziono w Chinach (Mongolia Wewnętrzna) i w Mongolii.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Baktrii
Wiktionary
(1.1) Nie wiadomo czy Baktryjczykiem był Zaratustra.
Wiktionary
rzecz. Baktria ż.
:: fż. Baktryjka ż.
przym. baktryjski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Baktrii
Wiktionary
(1.1) Archeolog zakochał się w Baktryjce z kruczoczarnymi włosami.
Wiktionary
rzecz. Baktria ż.
:: fż. Baktryjczyk mos.
przym. baktryjski
Wiktionary
→ Baktria
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Baktrią, dotyczący Baktrii
Wiktionary
rzecz. Baktryjka ż., Baktryjczyk mos., Baktria ż.
Wiktionary
1. zbiornik na ciecze;
2. żegl. górny pokład dziobowej części statku albo pokład nadbudówki dziobowej
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) lp. D., Ms., W. od bak
Wiktionary
Baku ( Bakı) – stolica i największe miasto Azerbejdżanu, najstarszy i największy port nad Morzem Kaspijskim. Znajduje się we wschodniej części kraju, na Półwyspie Apszerońskim. Położone jest na wysokości 28 m poniżej poziomu morza, będąc tym samym najniżej położoną stolicą świata oraz największym miastem położonym poniżej poziomu morza. W 2009 roku Baku zamieszkane było przez ponad 2 miliony mieszkańców, co stanowiło niemal 1/4 populacji Azerbejdżanu.
Wikipedia
IPA: ˈbaku, AS: baku
Wiktionary
szogunat, siogunat;
1. japońska wojskowa administracja feudalna w latach 1992-1868, w której rządy sprawował szogun;
2. okres w historii Japonii, w którym rządy sprawował szogun
SJP.pl
1. wapień z okresu kredowego
2. głowonóg kopalny z grupy amonitów z okresu kredowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. zool. kość prącia występująca u niektórych ssaków;
(1.2) anat. zool. część pokładełka niektórych owadów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. lichy, tani tytoń fajkowy;
2. odmiana machorki uprawiana na dawnej Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) rodzaj machorki uprawianej kiedyś na Ukrainie i Wołyniu
(1.2) daw. pośledni, tani tytoń fajkowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jak jechaliśmy pociągiem, to zaobserwowałem, że w ogródkach rośnie czasem bakun — tytoń na Podolu bardzo popularny.
Wiktionary
przym. bakunowy
Wiktionary
(1.1) bahun, korbacz, machorka, duchan, tiutium, tiutin
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z bakunem, dotyczący bakunu, zawierający bakun
Wiktionary
(1.1) Pudel po ziemi – piłka po powietrzu lata / A obłok bakunowy przeciąga nad gajem.
Wiktionary
rzecz. bakun m., bakunista m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. zakład przemysłowy przerabiający padłe zwierzęta i poubojowe resztki zwierzęce na paszę dla zwierząt, żelatynę spożywczą i mydło
Wiktionary
IPA: baˈkutʲil, AS: bakutʹil
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Bacău, miasto w Rumunii;
(1.2) geogr. przysiółek w Polsce, w gminie Masłów w województwie kieleckim
(1.3) geogr. szczyt w Beskidzie Makowskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ponadto z polską organizacją kościelną było związane biskupstwo mołdawskie z siedzibą w Bakowie oraz aż do połowy XVIII w. biskupstwo wrocławskie (…)
Wiktionary
przym. bakowski
Wiktionary
(1.1) Bacău
Wiktionary
regionalnie: wojskowa manierka
SJP.pl
roślina jednoroczna warzywna z rodziny psiankowatych, dorastająca do 1 m wysokości; oberżyna, psianka podłużna, gruszka miłosna, jajko krzewiaste
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roln. roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna nazwa systematyczna|Solanum melongena|L.|ref=tak., o jadalnych owocach;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) spoż. warzywo, będące podłużnym, zwykle fioletowoczarnym owocem bakłażana (1.1)
Wiktionary
(1.1) W ogrodzie wyrosły nam dorodne bakłażany.
(2.1) Na obiad jedliśmy zapiekankę z bakłażanami.
Wiktionary
IPA: bakˈwaʒãn, AS: baku̯ažãn
Wiktionary
rzecz. bakłażanówka ż.
:: zdrobn. bakłażanek m.
przym. bakłażanowy
Wiktionary
(1.1) psianka podłużna, oberżyna, jajko krzewiaste
(2.1) gruszka miłosna, oberżyna, bakman; reg. bałtarzan
Wiktionary
→ bakłażan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący rośliny bakłażana, związany z rośliną bakłażana
(1.2) kulin. spoż. dotyczący owocu bakłażana, związany z owocem bakłażana, zawierający owoc bakłażana, zrobiony z owocu bakłażana
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający kolor czarnofioletowy lub brunatnofioletowy, taki jak kolor owocu bakłażana
Wiktionary
(1.2) Do tego pasowałby sos bakłażanowy.
(2.1) Kupiłam sobie piękny bakłażanowy stanik.
Wiktionary
IPA: ˌbakwaʒãˈnɔvɨ, AS: baku̯ažãnovy
Wiktionary
rzecz. bakłażan m., bakłażanowość ż.
Wiktionary
(1.2) oberżynowy
(2.1) oberżynowy, czarnofioletowy, brunatnofioletowy
Wiktionary
gruby, budulcowy pień drzewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) uroczyste przyjęcie, na którym głównym elementem zabawy są tańce;
(1.2) duży, wstępnie obrobiony pień
(1.3) bud. tarcica mająca grubość minimum 5 cm i szerokość nie mniejszą niż dwukrotna grubość
(1.4) daw. duża paczka
(1.5) gw-pl|Górny Śląsk. sport. piłka
(1.6) gw-pl|Bukowina. przyjęcie z okazji chrzcin
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W tym roku Sylwestra spędzamy na balu.
(1.2) Ciężarówka przywiozła ogromne bale.
(1.5) (gwara.) Zeflik przywalił balem w eka.
Wiktionary
IPA: bal, AS: bal
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. balet mrz., baletnica ż., balowanie n., zabalowanie n.
:: czas. balować ndk., zabalować dk.
:: przym. balowy
Wiktionary
(1.2) kłoda, kloc, pal, belka
(1.4) bela
(1.5) gw. Górny Śląsk bala
(1.6) kyrściny
Wiktionary
gruby, budulcowy pień drzewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. sport. piłka (do gry)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) (gwara.) Holdek ciepnył bala z autu.
Wiktionary
prorok z Mezopotamii
SJP.pl
Balaam a. Bileam, syn Beora ( בִּלְעָם) – postać biblijna ze Starego Testamentu, prorok błogosławiący naród wybrany.
Wikipedia
zachodnioafrykański instrument perkusyjny z grupy idiofonów, popularny m.in. w Senegalu i Burkina Faso
SJP.pl
Balafon – tradycyjny zachodnioafrykański instrument perkusyjny z rodziny idiofonów, do dziś bardzo popularny m.in. w takich krajach jak Burkina Faso, Gambia, Gwinea, Mali i Senegal. Odmiana ksylofonu, w którym wysuszone owoce tykwy służą jako pudła rezonansowe. Często w tykwach można spotkać dziury zaklejone cienką folią, która pełni rolę membrany, co nadaje dźwiękowi specyficzne brzęczące brzmienie (tradycyjnie do robienia membran używane były do tego celu bardzo gęste sieci pająków).
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: kominiarka
SJP.pl
[czytaj: BAlanczin] nazwisko
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. hulać
Wiktionary
potocznie: impreza, zabawa z dużą ilością alkoholu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. huczna impreza towarzyska
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jutro w klubie jest balanga.
Wiktionary
IPA: baˈlãŋɡa, AS: balãŋga
Wiktionary
rzecz. balangowicz m., balangista m., balangowiczka ż., balangowanie n.
czas. balangować ndk.
przym. balangowy
przysł. balangowo
Wiktionary
(1.1) party, biba, bibka, popijawa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. uczestniczenie w balandze lub w balangach
Wiktionary
rzecz. balanga ż., balangowicz m., balangowiczka ż.
czas. balangować ndk.
przym. balangowy
Wiktionary
potocznie: bawić się, uczestniczyć w zabawach, przyjęciach itp.; baletować, imprezować
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) brać udział w imprezach
Wiktionary
(1.1) Łeb mnie boli, za długo wczoraj balangowałem.
Wiktionary
IPA: ˌbalãŋˈɡɔvat͡ɕ, AS: balãŋgovać
Wiktionary
rzecz. balanga ż., balangowanie n., balangowicz mos., balangowiczka ż.
Wiktionary
(1.1) imprezować, bawić się
Wiktionary
1. osoba często uczestnicząca w balangach;
2. uczestnik balangi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) częsty uczestnik balang, osoba lubiąca imprezować
Wiktionary
rzecz. balanga ż., balangowanie n.
:: fż. balangowiczka ż.
czas. balangować ndk.
Wiktionary
1. kobieta często uczestnicząca w balangach;
2. uczestniczka balangi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. częsta uczestniczka balang, kobieta lubiąca imprezować
Wiktionary
rzecz. balanga ż., balangowanie n.
:: fm. balangowicz m.
czas. balangować ndk.
Wiktionary
1. chwianie się w celu utrzymania równowagi;
2. załatwianie na przemian różnych spraw z zachowaniem równowagi między nimi;
3. przyrząd gimnastyczny do ćwiczeń równoważnych, składający się z poziomej belki opartej na dwóch słupach; równoważnia, balansjer;
4. drąg używany w niektórych sportach w celu łatwiejszego utrzymania równowagi; balansjer;
5. regulator chodu zegarka, zastępujący wahadło; balansjer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przechylanie się w celu utrzymania równowagi
(1.2) element budowy zegarka mechanicznego regulujący jego chód;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
IPA: ˈbalãw̃s, AS: balãũ̯s
Wiktionary
rzecz. balansowanie n., balansjer m., balansjerka ż.
czas. balansować
Wiktionary
artysta cyrkowy, wykonujący, w celu zabawienia publiczności, sztuczki cyrkowe na linie zawieszonej na pewnej wysokości nad ziemią
SJP.pl
1. część mechanizmu w postaci dźwigni przenoszącej siły w ruchu zmiennokierunkowym, dawniej stosowana np. w maszynach parowych;
2. przyrząd gimnastyczny do ćwiczeń równoważnych, składający się z poziomej belki opartej na dwóch słupach; równoważnia, balans;
3. drąg używany w niektórych sportach w celu łatwiejszego utrzymania równowagi; balans;
4. regulator chodu zegarka, zastępujący wahadło; balans
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. kółko wahadłowe w zegarkach mechanicznych
Wiktionary
rzecz. balans mrz.
Wiktionary
mały, szybki statek z ożaglowaniem lugra
SJP.pl
przyrząd do bicia monet wynaleziony w XVI wieku, używany do roku 1830
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|balansować.
Wiktionary
IPA: ˌbalãw̃sɔˈvãɲɛ, AS: balãũ̯sovãńe
Wiktionary
czas. balansować ndk.
rzecz. balans m.
Wiktionary
(1.1) równoważenie
Wiktionary
1. chwiać się, przechylać się w różne strony w celu utrzymania równowagi;
2. potocznie: zręcznie wymijać przeszkody, przechylając ciało w różne strony;
3. potocznie: skłaniać się na przemian ku czemuś; lawirować;
4. dawniej: bawić się, hulać, włóczyć się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) utrzymywać równowagę
Wiktionary
(1.1) Artysta balansował na linie, nie tracąc równowagi.
Wiktionary
rzecz. balansowanie n., balans mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: balans
SJP.pl
ręczna prasa śrubowa
SJP.pl
choroba przewodu pokarmowego wywołana przez pasożytujące w jelitach orzęski
SJP.pl
1. mała ozdobna kolumienka, element balustrady; tralka; balaska;
2. potocznie: stolec o podłużnym kształcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. pionowy element balustrady w formie słupka lub kolumienki;
(1.2) pot. przen. stolec o podłużnym kształcie
Wiktionary
Balas (także balasek, balaska, tralka) – pionowy element balustrady schodów, balkonu, tarasu lub ustawiane nad gzymsem głównym, złożony na ogół z jednej lub dwóch kolumienek o gruszkowato wybrzuszonym trzonie, zwanych też lalkami, wsparty na bazie, zwieńczony zazwyczaj plintą, podpierający poręcz.
Wikipedia
rzecz. balasa ż., balaska ż.
:: zdrobn. balasaek m.
Wiktionary
(1.1) balasa, balasek, balaska, tralka
Wiktionary
słupek balustrady rzeźbiony lub toczony; balas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jedna z asan; siad, w którym kolana są połączone, pośladki spoczywają na piętach, a tułów leży na udach, głowa luźno zwisa, ramiona wzdłuż łydek
Wiktionary
Balasana (zapis stylizowany: BALASANA) – trzeci singel polskiego piosenkarza Sobla z jego trzeciego albumu studyjnego, zatytułowanego "Napisz jak będziesz". Singel został wydany 10 kwietnia 2025.
Nagranie otrzymało w Polsce status złotego singla, przekraczając liczbę 62 500 tysięcy sprzedanych kopii.
Wikipedia
(1.1) pozycja dziecka, dziecko
Wiktionary
zdrobnienie od: balas
SJP.pl
mała ozdobna kolumienka, element balustrady; tralka; balas
SJP.pl
1. specjalne obciążenie, stosowane głównie na statkach, łodziach podwodnych i balonach, służące do regulacji równowagi i głębokości zanurzenia lub wysokości lotu;
2. niepotrzebne, szkodliwe obciążenie czymś; coś zbytecznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mors. obciążenie stosowane głównie do obniżenia środka ciężkości i poprawienia stateczności;
(1.2) mors. na okrętach podwodnych zbiornik otaczający kadłub napełniany w chwili zanurzenia i opróżniany w chwili wynurzania
(1.3) lotn. w balonach i sterowcach: dodatkowy ładunek służący do zrzucania w ramach regulowania tempa wznoszenia się i opadania
(1.4) przen. zbędny ciężar psychiczny lub fizyczny
Wiktionary
Balast – dodatkowy element lub ładunek, którego podstawową cechą jest znaczny ciężar, wykorzystywany na różnego rodzaju statkach wodnych (zarówno nawodnych, jak i podwodnych), pojazdach lądowych specjalnego przeznaczenia, oraz statkach powietrznych. Wykorzystywany także we wszystkich rodzajach modeli statków i pojazdów.
Wikipedia
(1.1) By obniżyć środek ciężkości na statek jako balast załadowano gruz.
(1.2) Marynarz kręcił pokrętłami od balastu.
(1.3) Załogi zrzuciły balast w określonym miejscu.
(1.4) Koniec procesu rozwodowego był dla niego prawdziwym zrzuceniem balastu.
Wiktionary
IPA: ˈbalast, AS: balast
Wiktionary
rzecz. balastowanie n., balaścik mrz.
czas. balastować
przym. balastowy
Wiktionary
(1.4) ciężar, brzemię, jarzmo, garb
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mors. lotn. obciążanie balastem
Wiktionary
Balastowanie – w terminologii żeglarskiej przeciwdziałanie momentowi przechylającemu jednostkę będącemu wynikiem oddziaływania wiatru z ożaglowaniem. Może być wykonywane przez załogę poprzez przejście na burtę nawietrzną oraz np. wykorzystanie trapezu lub zapewnione przez odpowiednio umieszczony ciężar zwany balastem.
Wikipedia
rzecz. balast m.
czas. balastować
przym. balastowy
Wiktionary
1. obciążać coś balastem, np. statek, balon itp.;
2. w sporcie: wychylać się w celu zapewnienia równowagi, np. na wirażu z motocykla z przyczepą, z sanek sportowych, jachtu;
3. podsypywać żwir, tłuczeń pod podkłady torów kolejowych
SJP.pl
związany z balastem, dotyczący balastu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z balastem, dotyczący balastu
Wiktionary
rzecz. balast m., balastowanie n.
Wiktionary
1. drzewo z rodziny sączyńcowatych; zwięźla;
2. substancja otrzymywana z soku tego drzewa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jezioro na Węgrzech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. jezioro na Nizinie Panońskiej, największe jezioro Węgier;
Wiktionary
Balaton, Jezioro Błotne – największe jezioro Węgier i zarazem Europy Środkowej, położone w południowo-zachodnich Węgrzech, w obrębie komitatów Somogy, Veszprém i Zala, na Nizinie Panońskiej, u południowych podnóży Lasu Bakońskiego, około 80 km od Budapesztu.
Wikipedia
IPA: baˈlatɔ̃n, AS: balatõn
Wiktionary
przym. balatoński
Wiktionary
(1.1) Jezioro Błotne
Wiktionary
→ Balaton
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Balatonem, dotyczący Balatonu
Wiktionary
rzecz. Balaton mrz.
Wiktionary
[czytaj: baleJAŻ] farbowanie włosów polegające na nałożeniu farb w różnych odcieniach na cieniutkie pasemka włosów, dające efekt rozświetlenia; balejaż, baleyage
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od balast
Wiktionary
(1.1) To nie balast, lecz tylko mały balaścik.
Wiktionary
rzecz. balast m.
Wiktionary
→ Baalbek (miasto w Libanie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Baalbekiem, dotyczący Baalbeku
Wiktionary
rzecz. Baalbek mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: balbierz
SJP.pl
dawniej: fryzjer wykonujący także zabiegi felczerskie; cyrulik, balwierz, barbierz
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Balbina – żeński odpowiednik imienia Balbin o pochodzeniu łacińskim.
W XXI wieku imię rzadkie. W styczniu 2025 roku w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 986 kobiet o imieniu Balbina nadanym jako imię pierwsze. Dla porównania, najczęściej nadane jako imię pierwsze – Anna, nosi 1,068,330 osób.
Wikipedia
(1.1) Zawsze, gdy widział Balbinę, różowił się i nie mógł z siebie nic wykrztusić.
(1.1) Spotkajmy się pod kościołem św. Balbiny o 16.30.
Wiktionary
IPA: balˈbʲĩna, AS: balbʹĩna
Wiktionary
rzecz. Balbin mos.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Balbinka
Wiktionary
zdrobnienie od: Balbina (imię żeńskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Balbiny lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Balbina (imię żeńskie)
SJP.pl
waluta Panamy równa 100 centesimom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) monet. waluta Panamy;
Wiktionary
Balboa – jednostka monetarna Republiki Panamy. Nazwa waluty pochodzi od nazwiska hiszpańskiego konkwistadora Vasco Núñeza de Balboa. Kod waluty to PAB. Balboa zastąpiła dolar amerykański, używany wcześniej. Obecnie Panama nie ma własnych banknotów, w obiegu jest dolar amerykański. Kurs balboa jest powiązany w stosunku 1:1 z dolarem amerykańskim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział logopedii, dotyczy zaburzeń mowy związanych z jąkaniem
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. rodzaj kwiatostanu, np. cebuli, marchwi;
2. dawniej: baldachim (osłona z tkaniny)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. rodzaj kwiatostanu i owocostanu;
(1.2) włók. rodzaj wschodniej jedwabnej tkaniny, złotogłów bagdadzki
(1.3) przest. zob. baldachim.
Wiktionary
Baldach (łac. "umbella", ang. "umbel") – u roślin rodzaj kwiatostanu, w którym pojedyncze kwiaty wyrastają na mniej więcej jednakowej długości szypułkach z jednego miejsca na szczycie pędu. Najwcześniej rozkwitają kwiaty zewnętrzne, czym bliżej środka, tym później.
Wikipedia
rzecz. baldachim mrz.
:: zdrobn. baldaszek m.
przym. baldachowaty
Wiktionary
osłona z tkaniny w kształcie daszka na drążkach, przenośna albo umocowana nad tronem, amboną itp.; baldach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) osłona umocowana nad tronem, łożem lub rozpostarta na drążkach, wykonana z ozdobnej tkaniny
(1.2) archit. dekoracyjny element w kształcie wieżyczki lub aediculi, umieszczony nad ołtarzem, amboną, posągiem, nagrobkiem itp.
(1.3) lotn. środkowa część płata nośnego umieszczonego nad kadłubem samolotu dwupłatowego lub jednopłatowego w układzie parasol;
Wiktionary
Baldachim (łac. "baldakinus", z wł. "baldacchino") – podstawowe znaczenia to:
Wikipedia
(1.1) Następca szedł pod baldachimem, przed nim kapłan z puszką, w której paliły się kadzidła – wreszcie kilka młodych dziewcząt rzucających róże na ścieżkę, którą książę miał przechodzić.
Wiktionary
IPA: balˈdaxʲĩm, AS: baldaχʹĩm
Wiktionary
rzecz. baldach m.
przym. baldachowaty
Wiktionary
związany z baldachimem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z baldachimem; wyposażony w baldachim; w kształcie baldachimu
Wiktionary
rodzaj kwiatostanu
SJP.pl
Ba
Wikipedia
przypominający kształtem baldach
SJP.pl
rząd roślin z baldaszkowatymi kwiatostanami; Umbelliflorae
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych; araliowiec
SJP.pl
o cechach baldachokwiatowych (rząd roślin)
SJP.pl
podobny do baldachu (kwiatostanu)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. mający kształt baldachu, przypominający baldach
Wiktionary
rzecz. baldach mrz., baldachim mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: baldach
SJP.pl
Baldaszek (łac. "umbellula", ang. "umbellule") – mały baldach, najczęściej będący częścią składową kwiatostanu zwanego baldachem złożonym. W baldaszku pojedyncze kwiaty wyrastają na mniej więcej jednakowej długości szypułkach z jednego miejsca na osi pędu. Najwcześniej rozkwitają kwiaty zewnętrzne, czym bliżej środka, tym później.
Wikipedia
rodzina roślin zielnych z klasy dwuliściennych, o kwiatach zebranych w baldachy i pustych łodygach, występujących głównie w strefach umiarkowanych i ciepłych półkuli północnej; selerowate
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Apiaceae|Lindl.|ref=tak., rodzina roślin należąca do rzędu selerowców;
Wiktionary
(1.1) Cieszynianka należy do baldaszkowatych.
Wiktionary
przym. baldaszkowaty
Wiktionary
(1.1) selerowate
Wiktionary
1. o cechach baldaszkowatych (rodzina roślin);
2. mający kształt baldaszka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny baldaszkowatych
(1.2) mający kształt baldaszka
Wiktionary
rzecz. baldaszkowate nmos., baldaszek mrz.
przym. baldaszkowy
Wiktionary
srogoń baldaszkowiec - gatunek pluskwiaka z rodziny tasznikowatych
SJP.pl
Ba
Wikipedia
związany z baldaszkiem, dotyczący baldaszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. bot. agapant, nazwa systematyczna|Agapanthus|L’Hér.|ref=tak.
Wiktionary
(1.1) współcz. agapant
Wiktionary
w mitologii nordyckiej: syn Odyna i Frigg, symbol dobra, piękna i mądrości
SJP.pl
Ba
Wikipedia
baldurek pręgowany, baldurek pstrokaty - gatunki chrząszczy z rodziny kózkowatych
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbaldvʲĩn, AS: baldvʹĩn
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Baldwina – żeński odpowiednik imienia Baldwin.
Wikipedia
mieszkaniec Balearów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Balearów
Wiktionary
rzecz. Baleary nmos.
:: fż. Balearka ż.
przym. balearski
Wiktionary
mieszkanka Balearów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Balearów
Wiktionary
rzecz. Baleary nmos.
:: fm. Balearczyk mos.
przym. balearski
Wiktionary
→ Baleary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Balearów
(1.2) dotyczący Morza Balearskiego
Wiktionary
rzecz. Baleary nmos., Balearczyk mos., Balearka ż.
Wiktionary
archipelag na Morzu Śródziemnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. archipelag w zachodniej części Morza Śródziemnego;
(1.2) geogr. adm. wspólnota autonomiczna Królestwa Hiszpanii obejmująca wyspy Baleary (1.1)
Wiktionary
Baleary ( Islas Baleares, Illes Balears) – region Hiszpanii obejmujący archipelag w zachodniej części Morza Śródziemnego o powierzchni 5014 km². Baleary liczą ok. 1,07 mln mieszkańców. Znajduje się w pobliżu wschodniego hiszpańskiego wybrzeża. Archipelag składa się z kilku wysp, z czego trzy największe to Majorka, Minorka i Ibiza.
Wikipedia
rzecz. Balearczyk mos., Balearka ż.
przym. balearski
Wiktionary
zdrobnienie od: balet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od balet
Wiktionary
(1.1) To nie balet, lecz tylko mały balecik.
Wiktionary
rzecz. balet m., baletka ż., baletnik m., baletnica ż., baletniczka ż.
przym. baletowy, baletniczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Wilno,Łopatowszczyzna,Bujwidze,Supraśl,Sokółka,Suwalszczyzna,Litwa,Brasławszczyzna,Mrągowo,Olecko,Polesie,Tykocin,Suraż,Sejny,Sławęcin. balia
Wiktionary
farbowanie włosów polegające na nałożeniu farb w różnych odcieniach na cieniutkie pasemka włosów, dające efekt rozświetlenia; balayage, baleyage
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kosmet. sposób farbowania włosów polegający na nakładaniu pędzelkiem na wybrane cieniutkie pasma farby o różnych odcieniach; także fryzura powstała w wyniku tego zabiegu
Wiktionary
Balejaż, balayage (z balayage – zamiatanie) – technika fryzjerska koloryzacji włosów, polegająca na nakładaniu pędzlem na niektóre, cienkie pasma włosów farby o różnych tonach. Rezultat powinien być zbliżony do naturalnych różnic kolorystycznych pasm włosów. Do balejażu używa się od trzech do sześciu odcieni farby. Farbowanie takie ma na celu uzyskanie optycznego efektu nadania fryzurze objętości.
Wikipedia
(1.1) Widziałaś Dorotę z nowym balejażem na głowie?
Wiktionary
IPA: baˈlɛjaʃ, AS: balei ̯aš
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. belka
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk belek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) śrpol. wieloryb datadef|1534|2. poł. XVIII w..
Wiktionary
IPA: baˈlɛ̃na, AS: balẽna
Wiktionary
1. ulepszone drewno warstwowe, stosowane w konstrukcjach lotniczych
2. dawniej: sztuczny fiszbin
SJP.pl
Balenit – rodzaj uszlachetnionej sklejki, która charakteryzuje się bardzo dużą wytrzymałością na rozrywanie. Prasowanie balenitu odbywa się na gorąco, gdzie warstwy brzozowego forniru są nasiąknięte NaOH oraz nasączone żywicą fenoloformaldehydową. [].
Wikipedia
model samochodu marki Suzuki
SJP.pl
„Baleno” – nazwa noszona na przestrzeni dziejów przez okręty Regia Marina i Marina Militare:
Wikipedia
baleryna;
1. tancerka, solistka zespołu baletowego;
2. rodzaj czółenka damskiego na płaskim obcasie z wydłużonym noskiem, obszytego gumką; balerynka, balerinka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tancerka, solistka zespołu baletowego
(1.2) pot. damskie lekkie czółenko, wzorowane na baletkach, na płaskim obcasie lub bez obcasa, często obszyte elastyczną taśmą lub gumą
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Baleriny są co prawda wygodne, ale trudno w nich wyglądać niczym długonoga piękność.
Wiktionary
IPA: ˌbalɛˈrʲĩna, AS: balerʹĩna
Wiktionary
(1.2) balerinka
Wiktionary
rodzaj czółenka damskiego na płaskim obcasie z wydłużonym noskiem, obszytego gumką; balerynka, balerina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. obuw. damskie lekkie czółenko, wzorowane na baletkach, na płaskim obcasie lub bez obcasa, często obszyte elastyczną taśmą lub gumą
Wiktionary
(1.1) balerina
Wiktionary
obuwie damskie, czółenka na płaskim obcasie; balerynki, baleriny
SJP.pl
baleryna;
1. tancerka, solistka zespołu baletowego;
2. rodzaj czółenka damskiego na płaskim obcasie z wydłużonym noskiem, obszytego gumką; balerynka, balerinka
SJP.pl
rodzaj wędliny wyrabianej z karkówki wieprzowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. kulin. rodzaj wędzonej lub gotowanej wędliny z peklowanej karkówki bez kości, w osłonce naturalnej lub sztucznej;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. ktoś otyły
Wiktionary
Baleron – wędlina (wędzonka) wyrabiana z peklowanego i wędzonego karczku wieprzowego. Jest obok szynki najwyżej cenioną polską wędliną.
Wikipedia
(1.1) Zjadłbym kanapkę z baleronem.
Wiktionary
IPA: baˈlɛrɔ̃n, AS: balerõn
Wiktionary
balerina;
1. tancerka, solistka zespołu baletowego;
2. rodzaj czółenka damskiego na płaskim obcasie z wydłużonym noskiem, obszytego gumką; balerynka, balerinka
SJP.pl
rodzaj czółenka damskiego na płaskim obcasie z wydłużonym noskiem, obszytego gumką; baleryna, balerina, balerinka
SJP.pl
obuwie damskie, czółenka na płaskim obcasie; balerinki
SJP.pl
1. rodzaj widowiska teatralnego będącego połączeniem tańca artystycznego, muzyki i fabuły; utwór muzyczny będący kanwą takiego widowiska;
2. grupa tancerzy, zespół tańczący w teatrze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) choreogr. rodzaj tanecznego widowiska teatralnego;
(1.2) muz. utwór muzyczny napisany specjalnie dla baletu (1.1)
(1.3) pot. skład osobowy tancerzy, biorący udział w balecie (1.1) lub inny widowisku tanecznym
Wiktionary
Termin balet (z fr. "ballet", a to z wł. "balletto" zdrobnienie od "ballo" „taniec”) ma kilka powiązanych z sobą znaczeń:
Wikipedia
(1.1) W dzisiejszym balecie wystąpiła podobno jakaś światowej sławy tancerka.
(1.3) Odwołano dzisiejsze przedstawienie, bo strajkuje cały balet, a połowa orkiestry choruje.
Wiktionary
IPA: ˈbalɛt, AS: balet
Wiktionary
rzecz. baletnica ż., baletniczka ż., baletka ż., balety nmos., baletowanie n.
:: zdrobn. balecik m.
czas. baletować ndk.
przym. baletowy
przysł. baletowo
Wiktionary
(najczęściej w liczbie mnogiej - baletki) but przeznaczony do tańca w balecie albo przypominający taki but, ale noszony na co dzień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) choreogr. środ. teatr. lekki pantofel przystosowany do tańca na palcach, stosowany w balecie
(1.2) kulin. (bitka), ciasteczko biszkoptowe przełożone marmoladą lub powidłami i posypane makiem
Wiktionary
IPA: baˈlɛtka, AS: baletka
Wiktionary
rzecz. balet mrz., baletnica ż., baletniczka ż., baletowanie n., balecik mrz.
Wiktionary
pantofle o sztywnej podeszwie dla tancerek, pozwalające wykonywać kroki taneczne na czubkach palców
SJP.pl
Baletki – buty do tańca klasycznego i treningu w balecie.
Wikipedia
kierownik zespołu baletowego; osoba zajmująca się reżyserowaniem i choreografią przedstawień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) choreogr. kierownik artystyczny zespołu baletowego lub twórca układów choreograficznych
Wiktionary
Baletmistrz (zapis stylizowany: BALETMISTRZ) – jedenasty album studyjny polskiego rapera Bonsona. Wydawnictwo ukazało się 27 września 2024 nakładem wytwórni muzycznej Def Jam Recordings w dystrybucji Universal Music Polska.
Album jest utrzymany w stylu muzyki hip-hop. Składa się z wersji standardowej (1 CD).
Wikipedia
rzecz.
:: fż. baletmistrzyni ż.
przym. baletmistrzowski
Wiktionary
dotyczący baletmistrza
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z osobą lub stanowiskiem baletmistrza
Wiktionary
rzecz. baletmistrz mos.
Wiktionary
1. tancerka występująca w balecie;
2. kierowniczka zespołu baletowego
SJP.pl
1. tancerka występująca w balecie;
2. potocznie: kobieta, która dobrze tańczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zaw. szt. kobieta, która tańczy w balecie
(1.2) pot. kobieta, dziewczynka tańcząca perfekcyjnie
Wiktionary
IPA: ˌbalɛtʲˈɲit͡sa, AS: baletʹńica
Wiktionary
rzecz. balet mrz., baletka ż., baletniczka ż., baletowanie n., balecik mrz.
przym. baletowy
Wiktionary
(1.1) tancerka baletowa, balerina
Wiktionary
zdrobnienie od: baletnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: baletnica
(1.2) dziewczynka-baletnica
Wiktionary
rzecz. balet m., balecik m., baletnica ż., baletka ż., baletowanie n.
przym. baletowy
przysł. baletowo
Wiktionary
dawniej: baletowy
SJP.pl
tancerz w balecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zaw. szt. mężczyzna, który tańczy w balecie
Wiktionary
rzecz. balecik mrz., baletowanie n.
przym. baletowy
Wiktionary
miłośnik baletu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wielki miłośnik baletu
Wiktionary
rzecz. baletomania ż.,
:: fż. baletomanka ż.
Wiktionary
uwielbienie baletu, fascynacja sztuką baletową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wielkie zainteresowanie baletem, zamiłowanie do baletu
Wiktionary
rzecz. baletoman m., baletomanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. uczestniczenie w potańcówkach, zabawach towarzyskich, zakrapianych spotkaniach
Wiktionary
rzecz. balet m., baletnik m., baletnica ż., baletniczka ż., baletka ż.
czas. baletować
przym. baletowy, baletniczy
Wiktionary
(1.1) balowanie, imprezowanie
Wiktionary
potocznie: bawić się, uczestniczyć w zabawach, przyjęciach itp.; balangować, imprezować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) rzad. choreogr. tańczyć balet lub jak w balecie
(1.2) pot. chodzić po imprezach
Wiktionary
rzecz. balet mrz., baletowanie n., balety nmos.
Wiktionary
(1.2) bawić się, imprezować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest baletowe; cecha tych, którzy są baletowi
Wiktionary
przym. baletowy
przysł. baletowo
Wiktionary
związany z baletem, dotyczący baletu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) choreogr. dotyczący baletu, zajmujący się baletem, skupiający się na balecie
Wiktionary
(1.1) Spotykała tu inne uczennice szkoły baletowej, podobnie niepewne, czujące się nieswojo, zażenowane własną fizjologią.
Wiktionary
rzecz. balety nmos., balet mrz., baletnica ż., baletnik mos., baletniczka ż., baletki nmos., baletowanie n., balecik mrz., baletowość ż.
Wiktionary
potocznie: zabawa taneczna; tańce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. spotkanie towarzyskie, podczas którego tańczy się
Wiktionary
(1.1) Dobrze, że nie grają w niedzielę, bo pewnie po sobotnich baletach chłopcy nie mieliby sił do biegania […].
Wiktionary
rzecz. balet m.
czas. baletować ndk.
przym. baletowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: balej] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: baleJAŻ] farbowanie włosów polegające na nałożeniu farb w różnych odcieniach na cieniutkie pasemka włosów, dające efekt rozświetlenia; balejaż, balayage
SJP.pl
gatunek bydła występującego na wyspach indonezyjskich, dawniej dziki, obecnie udomowiony
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: bal
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbalʲi, AS: balʹi
Wiktionary
duże, drewniane naczynie do prania bielizny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. hist. rodzaj płytkiej, dużej wanny do prania;
(1.2) daw. gw-pl|Kraków. wanna (do kąpieli)
Wiktionary
Balia (baleja, z niem. gwar. "Balje") – duże i płytkie naczynie do ręcznego prania domowej bielizny.
Pierwotnie wykonywane z drewnianych klepek, krągłe lub wydłużone, szerokie i płytkie. Podobnie jak beczka, spajane obręczami drewnianym (z leszczyny) bądź z taśmy stalowej, zwanej bednarką. Rzemieślniczo sprzęt ten wytwarzali bednarze.
Wikipedia
(1.1) Moja babcia prała w balii.
Wiktionary
IPA: ˈbalʲja, AS: balʹi ̯a
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. balijka ż.
Wiktionary
(1.1) reg. baleja
Wiktionary
wieś w województwie małopolskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. nazwa kilku wsi w Polsce;
(1.2) pot. Międzynarodowy Port Lotniczy Kraków-Balice;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Miałem lecieć z Balic, ale lecę z Pyrzowic.
Wiktionary
rzecz. baliczanin m., baliczanka ż.
przym. balicki
Wiktionary
→ Balice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Balicami, dotyczący Balic
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Balice nmos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. zdrobn. od: bal
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. piłeczka
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. bal mrz., balik mrz.
:: czas. balować ndk.
:: przym. balowy
:: przysł. balowo
(1.2)
:: rzecz. bal mrz., balik mrz.
Wiktionary
mieszkaniec Baligrodu
SJP.pl
mieszkanka Baligrodu
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Baligród – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Baligród. Ma statut sołectwa.
Leży w dolinie rzeki Hoczewki. Jest siedzibą gminy Baligród. Dawniej miasto; uzyskał lokację miejską w 1634, zdegradowany w 1919.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Baligród. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie krośnieńskim. Od 1 stycznia 1999 do 1 stycznia 2002 w powiecie bieszczadzkim.
Wikipedia
mieszkaniec Bali
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bali
Wiktionary
rzecz. Bali n., balijski mrz.
:: fż. Balijka ż.
przym. balijski
Wiktionary
mała balia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: balia
Wiktionary
rzecz. balia ż.
Wiktionary
→ Bali (wyspa indonezyjska)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z wyspą Bali
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język balijski;
Wiktionary
rzecz. Bali n., Balijczyk mos., Balijka ż.
Wiktionary
zabawa przy muzyce dla dzieci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. zdrobn. od: bal
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. piłeczka
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1)
:: rzecz. bal mrz.
:: czas. balować ndk.
:: przym. balowy
:: przysł. balowo
(1.2)
:: rzecz. bal mrz.
::: zdrobn. baliczek mrz.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mały statek żaglowy używany w XIII–XV wieku; berlinger
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kolej. nadajnik lub transponder w torze, między szynami, umożliwiający lokalizowanie pociągów
Wiktionary
Balisa – urządzenie montowane w pobliżu toru pojazdów szynowych, służące do transmisji danych między tym urządzeniem a pojazdem lub między pojazdem a tym urządzeniem.
Wikipedia
(1.1) W torze nr 5 zainstalowano balisę.
Wiktionary
niewielki, składany nóż do walki wręcz; motylek
SJP.pl
Ba
Wikipedia
starożytna i średniowieczna oblężnicza machina wojenna kształtem często zbliżona do kuszy, która służyła do miotania kul kamiennych i kłód okutych żelazem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. hist. starożytna i średniowieczna machina oblężnicza;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
IPA: baˈlʲista, AS: balʹista
Wiktionary
przym. balistyczny
Wiktionary
(1.1) kusza
Wiktionary
aparat do badania układu krążenia
SJP.pl
metoda badania układu krążenia za pomocą balistokardiografu
SJP.pl
Balistokardiografia (bkg) – nieinwazyjna metoda diagnostyczna, stosowana do rejestrowania mechanicznej czynności serca. Metoda opiera się na rejestracji ruchów ciała wywołanych skurczami mięśnia sercowego – zgodnie z III zasadą dynamiki występuje odrzut ciała w kierunku przeciwnym do wyrzucanej krwi przez serce. Balistokardiogram pokazuje kierunek oraz przyspieszenie tego ruchu odrzutowego.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) med. związany z balistokardiografią
Wiktionary
rzecz. balistokardiografia ż.
Wiktionary
zapis rytmicznych drgań ciała uzyskany w czasie badania układu krążenia metodą balistokardiografii
SJP.pl
przymiotnik od: balistyka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z balistyką, dotyczący balistyki
(1.2) taki, który leci po krzywej balistycznej
Wiktionary
(1.1) No i teraz jeszcze trzeba przeprowadzić ekspertyzę balistyczną broni Wirskiego, żeby potwierdzić, że to z jego pistoletu zastrzelono Kmieciaka.
(1.2) Korea Północna wystrzeliła rakietę balistyczną, która przeleciała nad Japonią.
Wiktionary
IPA: ˌbalʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: balʹistyčny
Wiktionary
rzecz. balistyka ż., balistyt m., balista ż.
przysł. balistycznie
Wiktionary
specjalista w zakresie balistyki
SJP.pl
nauka o ruchu pocisków, będąca podstawą przy projektowaniu broni, amunicji i pocisków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka badająca ruch pocisków;
Wiktionary
Balistyka (z gr. βάλλειν "ballein" „rzut”) – nauka o miotaniu i ruchu pocisków oraz rakiet. Została zapoczątkowana w średniowieczu. Jest podstawą projektowania amunicji i broni oraz sporządzania danych potrzebnych przy strzelaniu.
Wikipedia
przym. balistyczny
przysł. balistycznie
Wiktionary
proch bezdymny, opracowany w roku 1888 przez Alfreda Nobla, stosowany jako paliwo rakietowe, proch artyleryjski itp.
SJP.pl
Ba
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
urzędnik biorący udział w postępowaniu sądowym i egzekucji wyroków sądowych w średniowiecznej Anglii i Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. adm. w przedrewolucyjnej Francji: urzędnik stojący na czele baliwatu (seneszalii), początkowo wędrowny, pełnił role administracyjne, podatkowe, wojskowe a zwłaszcza sądownicze
(1.2) hist. na Wyspach Brytyjskich: urzędnik zajmujący się utrzymaniem porządku w toku postępowania sądowego oraz egzekucją wyroków sądowych
(1.3) w niektórych krajach anglosaskich: pomocnik szeryfa lub urzędnik sądowy zajmujący się utrzymaniem porządku na sali sądowej
(1.4) hist. urzędnik zakonny zajmujący się zarządem baliwatu
Wiktionary
Baliw (ang. "bailiff", z łacińskiego "baiulus" – goniec, wychowawca, nauczyciel) – w średniowiecznej Anglii i Francji urzędnik, zajmujący się utrzymaniem porządku w toku postępowania sądowego oraz egzekucją wyroków sądowych. Współcześnie termin używany w krajach anglosaskich dla określenia pomocnika szeryfa lub urzędnika sądowego zajmującego się utrzymaniem porządku na sali sądowej.
Wikipedia
IPA: ˈbalʲif, AS: balʹif
Wiktionary
rzecz. baliwat
Wiktionary
struktura organizacyjna w niektórych zakonach rycerskich, pośrednia między przeoratem a komandorią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. w przedrewolucyjnej Francji: jednostka administracyjna na czele której stał baliw;
(1.2) hist. rel. jednostka organizacyjna w niektórych zakonach, pośrednia między przeoratem a komandorią;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) W zakonie maltańskim baliwaty dzieliły się na komandorie.
Wiktionary
rzecz. baliw mos.
Wiktionary
rodzaj ssaka z rodziny łasicowatych
SJP.pl
Balizuar ("Arctonyx") – rodzaj ssaków z podrodziny Melinae w obrębie rodziny łasicowatych (Mustelidae).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Grudziądz. piłka
Wiktionary
płyta na zewnątrz budynku połączona z pomieszczeniem wewnętrznym otoczona balustradą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą
(1.2) teatr. piętro widowni
Wiktionary
Balkon – element architektoniczny budynku, nadwieszony, posiadający formę otwartą. Stanowi część składową lokalu (mieszkania) i zazwyczaj powiązany jest z pomieszczeniem reprezentacyjnym. Jest to przestrzeń użytkowa – umożliwiająca lepszy, wzrokowy kontakt z otoczeniem i rekreacyjna – stanowiąca połączenie wnętrza budynku z zewnętrzem, będąca namiastką „zielonej izby” lub tarasu.
Wikipedia
(1.1) Wyszedłem na balkon, żeby zobaczyć pokaz sztucznych ogni.
(1.2) Kup bilety na balkon.
Wiktionary
IPA: ˈbalkɔ̃n, AS: balkõn
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. balkonik m.
przym. balkonowy
Wiktionary
biustonosz o niskim, poziomym kroju, podnoszący dekolt poprzez wypchnięcie piersi w górę i skierowanie ich ku środkowi klatki piersiowej
SJP.pl
1. mały balkon;
2. urządzenie pomagające poruszać się osobie niepełnosprawnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. mały balkon
(1.2) urządzenie na kółkach pomagające przemieszczać się osobie niepełnosprawnej
Wiktionary
Chodzik dla seniora, balkonik – urządzenie ułatwiające przemieszczanie się osoby starszej lub niepełnosprawnej.
Ze względu na konstrukcję wyróżnia się różnego typu chodziki/balkoniki:
Balkoniki posiadają często regulację wysokości, siedzenie, czasem koszyk na zakupy, a w przypadku chodzików na kółkach też hamulec.
Wikipedia
rzecz. balkon m., balkuniorz mos.
Wiktionary
skakanie z balkonu do basenu hotelowego lub z jednego balkonu na drugi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) skakanie do basenu z balkonu hotelowego
Wiktionary
(1.1) 25-latek zginął skacząc z siódmego piętra hotelu do basenu na hiszpańskiej Ibizie (…) To już szósta tego lata ofiara śmiertelna tzw. balkoningu…
Wiktionary
IPA: balˈkɔ̃ɲĩŋk, AS: balkõńĩŋk
Wiktionary
przym. balkoningowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący balkoningu
Wiktionary
(1.1) Balkoningowi zapaleńcy uznają balkoning za sport ekstremalny, nie za formę bezmyślnej rozrywki.
Wiktionary
IPA: ˌbalkɔ̃ɲĩŋˈɡɔvɨ, AS: balkõńĩŋgovy
Wiktionary
rzecz. balkoning m.
Wiktionary
rodzaj lodżii; balkonologgia
SJP.pl
rodzaj lodżii; balkonolodżia
SJP.pl
przymiotnik od: balkon
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z balkonem, dotyczący balkonu; stanowiący część balkonu; dziejący się na balkonie
(1.2) związany z balkonem (piętrem widowni w teatrach, kinach itp.)
Wiktionary
(1.1) Zaprezentowali sprzęt do pielęgnacji ogrodów, szeroką gamę kwiatów, roślin doniczkowych, rabatowych, balkonowych oraz wodnych i akwariowych.
Wiktionary
rzecz. balkon mrz., balkuniorz mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) reg. osoba mieszkająca na wsi lecz nie zajmująca się rolnictwem
Wiktionary
rzecz. balkon m., balkonik m.
przym. balkonowy
Wiktionary
1. gatunek synkretyczny, łączący w sobie cechy różnych rodzajów literackich: epiki, liryki i dramatu,
2. utwór muzyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. wierszowany utwór opisujący niezwykłe wydarzenia;
(1.2) muz. nastrojowy utwór
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) „Król elfów” Goethego jest słynną balladą.
(1.2) Był to pogłos jakiejś rockowej ballady, której słowa wydały się Kubie dziwnie znajome.
Wiktionary
IPA: balˈːada, AS: ba•lada
Wiktionary
rzecz. balladystka ż., balladowość ż., balladyczność ż.
przym. balladowy, balladyczny
przysł. balladowo
Wiktionary
zdrobnienie od: ballada
SJP.pl
zespół cech charakterystycznych dla ballady; balladyczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest balladowe
Wiktionary
rzecz. ballada ż.
przym. balladowy
przysł. balladowo
Wiktionary
związany z balladą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do ballady
Wiktionary
(1.1) Piosenka balladowa to jej żywioł.
Wiktionary
rzecz. balladowość ż., ballada ż.
Wiktionary
zespół cech charakterystycznych dla ballady; balladowość
SJP.pl
właściwy balladzie
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Balladyna – dramat romantyczny w pięciu aktach, napisany przez Juliusza Słowackiego w Genewie w 1834 roku, a wydany w Paryżu w roku 1839.
Wikipedia
IPA: ˌbalːaˈdɨ̃na, AS: ba•ladỹna
Wiktionary
1. autor ballad;
2. piosenkarz śpiewający ballady
SJP.pl
balladzistka
1. autorka ballad;
2. piosenkarka śpiewająca ballady
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) autorka ballad
Wiktionary
rzecz. ballada ż.
Wiktionary
balladysta
1. autor ballad;
2. piosenkarz śpiewający ballady
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
włoska pieśń 3-głosowa, w której głos solowy śpiewa na tle dwóch instrumentów
SJP.pl
Ballata – włoski układ stroficzny, występujący w wielu odmianach, składający się z krótszej strofy (riprezy) i kilku dłuższych strof rozwijających podany w riprezie temat. W zależności od długości riprezy wyróżnia się formy:
Ballaty jako jeden z pierwszych pisał Guido Cavalcanti, wykorzystując strofę królewską:
Wikipedia
[czytaj: baleJAŻ] farbowanie włosów polegające na nałożeniu farb w różnych odcieniach na cieniutkie pasemka włosów, dające efekt rozświetlenia; balejaż, balayage
SJP.pl
[czytaj: baLI] nazwisko
SJP.pl
związany z leczeniem balneologicznym i klimatycznym
SJP.pl
specjalista w zakresie balneologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz zajmujący się balneologią, leczeniem wodami i kąpielami
Wiktionary
rzecz. balneologia ż.
:: fż. balneolożka ż.
przym. balneologiczny
Wiktionary
nauka, dział medycyny obejmujący leczenie kąpielami w wodzie mineralnej i borowinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dziedzina medycyny uzdrowiskowej zajmująca się badaniem właściwości leczniczych wód podziemnych i borowin oraz ich zastosowaniem w lecznictwie;
Wiktionary
Balneologia (z łac. "balneum" – „łaźnia”, z gr. "lógos" – „słowo, nauka”) – jedna z najstarszych dziedzin medycyny uzdrowiskowej zajmująca się badaniem właściwości leczniczych wód podziemnych i borowin oraz zastosowaniem ich w lecznictwie, zwłaszcza terapii chorób przewlekłych.
Wikipedia
IPA: ˌbalnɛɔˈlɔɟja, AS: balneoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. balneolog mos.
przym. balneologiczny
Wiktionary
przymiotnik od: balneologia (np. zakład balneologiczny)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z balneologią, dotyczący balneologii
Wiktionary
(1.1) W Budapeszcie jest też pięć luksusowych hoteli balneologicznych, z najstarszym i słynnym hotelem Gellerta na czele.
Wiktionary
rzecz. balneologia ż., balneolog mos.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z balneotechniką, dotyczący balneotechniki
Wiktionary
rzecz. balneotechnika ż., balneotechnik mos.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie balneotechniki
SJP.pl
nauka o budowie i urządzaniu leczniczych zakładów kapielowych, łaźni, zdrojowisk
SJP.pl
przymiotnik od: balneoterapia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z balneoterapią, dotyczący balneoterapii; oparty na balneoterapii
Wiktionary
rzecz. balneoterapia ż.
Wiktionary
leczenie za pomocą kąpieli mineralnych, gazowych, borowinowych i mineralnych wód pitnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dział fizjoterapii zajmujący się metodami leczenia za pomocą kąpieli mineralnych;
Wiktionary
Balneoterapia – dział fizjoterapii zajmujący się zabiegami rehabilitacyjnymi wykorzystującymi wody lecznicze w różnych temperaturach, peloidy i gazy, w celu leczenia schorzeń pacjenta. Stosowany między innymi przez Hipokratesa. Rozwinięty na szeroką skalę przez Rzymian.
Wikipedia
IPA: ˌbalnɛɔtɛˈrapʲja, AS: balneoterapʹi ̯a
Wiktionary
przym. balneoterapeutyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od balot
Wiktionary
(1.1) To nie balot, lecz tylko mały balocik.
Wiktionary
rzecz. balot m.
Wiktionary
nadmierne uczęszczanie na bale, zabawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd służący do mierzenia prędkości oraz przepływu powietrza w instalacjach wentylacji
Wiktionary
Balometr – przyrząd służący do mierzenia prędkości oraz przepływu gazów, zwłaszcza powietrza w instalacjach wentylacji i klimatyzacji. Odmiana anemometru. Pozwala na szybki pomiar przepływu bez konieczności stosowania metody Log Czebyszewa. Składa się z kaptura pomiarowego osadzonego na specjalnie zaprojektowanym zestawie czujników. W zależności od rozwiązania konstrukcyjnego wartość przepływu objętościowego uzyskuje się na podstawie prędkości przepływu, kompensacji spadku ciśnienia.
Wikipedia
1. statek powietrzny poruszający się razem z wiatrem, składający się z powłoki wypełnionej gazem oraz gondoli;
2. zabawka dla dzieci wykonana z gumy lub tworzywa sztucznego, napełniana najczęściej powietrzem lub helem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem;
(1.2) lotn. wyposażony w gondolę aerostat bez napędu;
(1.3) gw-pl|Łomna Dolna,Kozakowice,Koniaków, Mszana Górna,Sękowa, Żarnowiec (powiat krośnieński), Czelatyce,Radgoszcz (powiat dąbrowski), Nienadówka. reg-pl|Kresy południowe. piłka (na Kresach: gumowa)
(1.4) gw-pl|Lwów. tramwaj
(1.5) naczynie szklane do domowego wyrobu wina
Wiktionary
Balon – statek powietrzny z grupy aerostatów (statków lżejszych od powietrza), bez napędu silnikowego. Składa się z powłoki wykonanej z nieprzepuszczalnej, lekkiej tkaniny nagumowanej lub z tworzywa sztucznego, o dużej wytrzymałości i zawieszonego pod nią kosza (gondoli).
Wikipedia
(1.1) Salę weselną ozdobiono balonami.
(1.2) Niebieski balon z dużym koszem szybował po niebie.
Wiktionary
IPA: ˈbalɔ̃n, AS: balõn
Wiktionary
rzecz. balonówka ż., balonówa ż., balony nmos.
:: zdrobn. balonik m.
przym. balonowy
Wiktionary
(1.2) gw. Górny Śląsk balón, luftbalón
(1.5) dymion
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. zdrobn. od: balon
(1.2) daw. mały balon
Wiktionary
rzecz. balon mrz., balonik mrz.
przym. baloniasty, balonowaty, balonowy
Wiktionary
(1.1) balonik
Wiktionary
zbiornik napełniany powietrzem atmosferycznym
SJP.pl
Balonet – komora wypełniona powietrzem, znajdująca się wewnątrz powłoki balonu lub sterowca ciśnieniowego, służąca do utrzymywania odpowiedniego kształtu balonu na uwięzi lub sterowca.
Wikipedia
duży, trójkątny żagiel, bardzo wypukły, podnoszony dodatkowo na statkach sportowych zamiast foka
SJP.pl
Balonfok – duży żagiel używany przy słabych wiatrach zamiast foka.
Wikipedia
przymiotnik od: baloniarz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sport. związany z baloniarstwem albo baloniarzami
Wiktionary
przym. balonowy
rzecz. balonówka ż., balonówa ż.
Wiktionary
sport balonowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sport lub hobby polegające na lataniu balonem na gorące powietrze
Wiktionary
1. pilot balonowy lub miłośnik sportów balonowych;
2. producent lub sprzedawca baloników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pasjonat latania balonem
Wiktionary
przym. balonowy
rzecz. balonówka ż., balonówa ż.
Wiktionary
przypominający kształtem balon; balonowaty
SJP.pl
1. mały balon (pojazd lub gumowa zabawka);
2. zdrobnienie od: balon (zwykle jako gumowa zabawka);
3. potocznie: alkomat, zwłaszcza ten używany przez policję
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mały balon, balon-zabawka
(1.2) pot. przest. podręczny alkomat, którym milicja sprawdzała trzeźwość kierowców
Wiktionary
(1.1) Balonik podobał się wszystkim dzieciom, dlatego często się nim bawiły.
(1.2) Wypiłam wcześniej trzy piwa, więc wpadłam w panikę, gdy milicjant kazał mi dmuchnąć w balonik.
Wiktionary
przym. balonowy
rzecz. balonek mrz., balon mrz., balonówka ż., balonówa ż.
Wiktionary
zabieg leczniczy mający na celu udrożnienie i poszerzenie naczynia krwionośnego; angioplastyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. fura na gumowych kołach
Wiktionary
trójkątny żagiel podnoszony na sztagu, silnie uwypuklający się pod wpływem wiatru, używany na statkach sportowych zamiast kliwra
SJP.pl
1. w medycynie - zabieg polegający na rozszerzaniu światła naczynia krwionośnego lub innej struktury ciała;
2. potocznie: potocznie: wybrzuszanie się lub uwypuklanie czegoś
SJP.pl
przypominający kształtem balon; baloniasty
SJP.pl
przymiotnik od: balon
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z balonem, dotyczący balonu
Wiktionary
rzecz. balonek mrz., balonówka ż., balon m., balonik m., baloniarz m., baloniarstwo n., balonówa ż.
przym. baloniarski
Wiktionary
1. statek powietrzny poruszający się razem z wiatrem, składający się z powłoki wypełnionej gazem oraz gondoli;
2. zabawka dla dzieci wykonana z gumy lub tworzywa sztucznego, napełniana najczęściej powietrzem lub helem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) slang. kobiece piersi
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: balon
Wiktionary
(1.1) Ta laska ma zajebiste balony.
Wiktionary
rzecz. balon mrz.
Wiktionary
(1.1) biust, grub. melony, wulg. cyce, cycki
Wiktionary
potocznie: guma balonowa, guma do żucia; balonówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. pot. guma balonowa
Wiktionary
rzecz. balon m., balonik m., baloniarz m., baloniarstwo n.
przym. balonowy, baloniarski
Wiktionary
potocznie: guma balonowa, guma do żucia; balonówa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. guma balonowa
(1.2) mot. opona o szerokim przekroju
Wiktionary
(1.1) Siedziało się więc na tym trzepaku i żuło balonówkę albo łuskało słoneczniki, plućując obficie łupinami.
Wiktionary
rzecz. balon m., balonik m., baloniarz m., baloniarstwo n.
przym. balonowy, baloniarski
Wiktionary
(1.1) guma balonowa
Wiktionary
1. szczelnie zapakowana paczka towarów tego samego rodzaju, najczęściej przeznaczona do wysyłki;
2. środowiskowo: bela zwiniętej, sprasowanej słomy, siana lub torfu;
3. dawniej: głosowanie za pomocą gałek lub kartek; balotaż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szczelnie zapakowana paczka z towarem jednego rodzaju
(1.2) bela sprasowanej i zwiniętej słomy, siana lub ściółki
Wiktionary
Balot – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Côte-d’Or.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 93 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 6 osób/km² (wśród 2044 gmin Burgundii Balot plasuje się na 817. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 623.).
Wikipedia
IPA: ˈbalɔt, AS: balot
Wiktionary
rzecz. balocik mrz.
Wiktionary
(1.3) balotaż
Wiktionary
w jeździectwie: podskok konia na tylnych nogach, wykonany w miejscu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jeźdz. podskok konia w miejscu na tylnych nogach bez wierzgnięcia, stosowany w ujeżdżaniu klasycznym i pokazach jeździeckich
Wiktionary
(1.1) Wojciech Orlik ze swoją grupą [...] wykonują bardzo rozbudowane pokazy [...]. Takie elementy jak „balotada” wykonywane są bez ogłowia: koń pozostaje całkowicie wolny i niczym nie skrępowany.
Wiktionary
1. dodatkowe głosowanie, wybór jednego z dwóch kandydatów, którzy wcześniej uzyskali tę samą liczbę głosów; dogrywka;
2. dawniej: głosowanie za pomocą gałek lub kartek; balot
SJP.pl
Ba
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) głosowanie przy pomocy czarnych i białych kartek
Wiktionary
rzecz. balotaż m.
czas. balotować
Wiktionary
1. układać w baloty;
2. dawniej: głosować za pomocą gałek lub kartek
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zbalotować)
(1.1) poddawać kogoś głosowaniu (balotażowi), zwłaszcza za pomocą gałek, kul lub kartek
(1.2) roln. prasować i wiązać siano, słomę lub kiszonki w duże, cylindryczne lub prostopadłościenne bele (baloty)
(1.3) ogrod. zabezpieczać bryłę korzeniową krzewu lub drzewa (zazwyczaj wraz z ziemią) poprzez owinięcie jej jutą, siatką lub folią na czas transportu
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) med. wykazywać zdolność do przemieszczania się w środowisku płynnym pod wpływem uderzenia lub pchnięcia palcami, a następnie powracać na swoje miejsce
Wiktionary
rzecz. balotowanie n.
Wiktionary
(1.1) wotować
(2.1) odbijać się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. uczestniczenie w potańcówkach, zabawach towarzyskich, zakrapianych spotkaniach
Wiktionary
rzecz. bal m., zabalowanie n.
czas. balować ndk., zabalować ndk.
przym. balowy
przysł. balowo
Wiktionary
(1.1) baletowanie, imprezowanie
Wiktionary
1. bawić się na balu;
2. potocznie: bawić się, uczestniczyć w zabawach, przyjęciach itp.; balangować, imprezować, baletować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zabalować)
(1.1) pot. bawić się na balu
(1.2) pot. beztrosko spędzać czas, chodząc na przyjęcia i zabawy
Wiktionary
(1.2) Przed jednym ze spotkań mistrzów Polski młodzieniec do późnej nocy balował ze swoimi kompanami we wrocławskich knajpach.
Wiktionary
rzecz. zabalowanie n., bal m., balowicz m., balowiczka ż., balowanie n.
czas. zabalować dk.
przym. balowy
Wiktionary
1. uczestnik zabawy, imprezy;
2. hulaka, utracjusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) uczestnik balu
(1.2) osoba spędzająca czas na zabawach i przyjęciach
Wiktionary
rzecz. bal mrz.
czas. balować ndk.
przym. balowy
Wiktionary
1. uczestniczka zabawy, imprezy;
2. utracjuszka
SJP.pl
dawniej: kobieta lubiąca uczęszczać na bale, zabawy
SJP.pl
przymiotnik od: bal (zabawa taneczna)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z balem, dotyczący balu
Wiktionary
(1.1) Robiło się na zamówienie: buty z cholewami, wywrotki, takie balowe czółenka z mięciuteńkiej skórki.
Wiktionary
rzecz. bal m., balowicz m., balowiczka ż., balownik m., balownica ż., balowanie n., zabalowanie n.
czas. balować ndk., zabalować dk.
przysł. balowo
Wiktionary
1. drzewo z rodziny serecznikowatych, którego drewna używano dawniej do budowy tratw, dziś jachtów; ogorzałka;
2. dawna tratwa inkaska, wykonywana z drewna drzewa o tej samej nazwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Ochroma lagopus|ref=tak., drzewo rosnące w Ameryce Południowej i Środkowej;
(1.2) drewno balsy (1.1)
(1.3) tratwa bądź łódka z drewna balsy (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Balsa jest bardzo lekka, lżejsza nawet od korka.
Wiktionary
IPA: ˈbalsa, AS: balsa
Wiktionary
przym. balsowy
Wiktionary
1. naturalny roztwór z żywicy drzew (np. w terpentynie);
2. kosmetyk lub lek otrzymany z takiego roztworu;
3. coś przynoszącego ulgę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. kosmet. techn. półpłynna mieszanina wydzielin roślinnych;
(1.2) hist. starożytny preparat do balsamowania zwłok
(1.3) przen. coś lub ktoś kto łagodzi, przynosi spokój
(1.4) stpol. żywica
(1.5) środ. przestępcze samogon, bimber
(1.6) bot. pot. nazwa systematyczna|Ocimum basilicum|L.|ref=tak., bazylia pospolita
Wiktionary
Balsam (łac. "balsamum") – naturalny roztwór żywic w olejkach eterycznych, wydzielany przez drzewa w przewodach żywicznych. Używany w przemyśle kosmetycznym (do pielęgnacji ciała), farmaceutycznym, ma też zastosowanie techniczne (np. balsam z jodły balsamicznej używany jest w mikroskopii).
Wikipedia
(1.1) Kupiłam sobie balsam do ciała z bergamotką.
Wiktionary
IPA: ˈbalsãm, AS: balsãm
Wiktionary
rzecz. balsamik mrz., balsamowanie n., balsamista, balsaminka, balsamowiec
czas. balsamować
przym. balsamiczny, balsamowy, balsamowaty
przysł. balsamicznie
Wiktionary
(1.1) krem
(1.3) pociecha
(1.6) bazylia pospolita, pot. bazylia wonna, bazylek ogrodowy, bazylijka zwyczajna, bazyliszka polska
Wiktionary
zabezpieczanie zwłok przed rozkładem; balsamizacja, tanatopraksja, tanatopraktyka
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) tak, jak balsam; w sposób łagodzący, kojący, przyjemny lub leczniczy
Wiktionary
rzecz. balsam mrz., balsamowanie n.
przym. balsamiczny
Wiktionary
1. świeży i aromatyczny;
2. uspokajający, kojący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o przyjemnym zapachu, aromatyczny, przesycony balsamem
(1.2) przen. uspokajający, przynoszący ukojenie
Wiktionary
IPA: ˌbalsãˈmʲit͡ʃnɨ, AS: balsãmʹičny
Wiktionary
rzecz. balsam m., balsamowanie n.
czas. balsamować ndk.
przysł. balsamicznie
Wiktionary
(1.2) uspokajający
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od balsam
Wiktionary
(1.1) To nie balsam, lecz tylko mały balsamik.
Wiktionary
rzecz. balsam m., balsamowanie n.
Wiktionary
roślina zielna lub półkrzew z rodziny niecierpkowatych; niecierpek ogrodowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Impatiens balsamina|ref=tak., roślina ozdobna o dużych różnobarwnych kwiatach;
Wiktionary
IPA: ˌbalsãˈmʲĩna, AS: balsãmʹĩna
Wiktionary
rzecz. balsaminka
Wiktionary
(1.1) niecierpek ogrodowy
Wiktionary
1. naczynko na wonne zioła, używane przez Żydów w domu i bóżnicy, najczęściej w formie wieżyczki; besaminka;
2. roślina kwiatowa z rodziny niecierpkowatych, uprawiana w celach ozdobnych; balsamina, niecierpek balsamina
SJP.pl
Ba
Wikipedia
osoba balsamująca ciała zmarłych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która balsamuje zwłoki
Wiktionary
Balsamista (jap. 死化粧師 Shigeshoushi) – manga autorstwa Mitsukazu Mihary. Przeznaczona dla osób dorosłych. W Polsce wydawana jest przez wydawnictwo Hanami. Do tej pory ukazało się sześć tomów. W 2007 roku na podstawie komiksu "Balsamista" powstał serial telewizyjny, który wyemitowała telewizja TV Tokyo. "Balsamista" wybrany został mangą roku 2008 w plebiscycie portali Poltergeist i Anime.com.pl.
Wikipedia
(1.1) Tak przygotowaną mumię balsamiści włożą do drewnianej, zdobionej trumny w kształcie człowieka.
Wiktionary
rzecz. balsam m., balsamowanie n.
:: fż. balsamistka ż.
czas. balsamować dk.
przym. balsamowy
Wiktionary
zabezpieczanie zwłok przed rozkładem; balsamacja, tanatopraksja, tanatopraktyka
SJP.pl
balsamka ogórkowata - tropikalna i subtropikalna roślina z rodziny dyniowatych
SJP.pl
Ni
Wikipedia
dawniej: balsamowiec - rodzaj niewielkich drzew i krzewów z rodziny osoczynowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zabezpieczanie zwłok przed rozkładem
Wiktionary
(1.1) Staroegipskie metody balsamowania zwłok okazały się niezwykle skuteczne.
(1.1) Nowoczesne balsamowanie, zwane przez specjalistów tanatopraksją, polega na wpompowaniu w żyły zmarłego chemicznych płynów infuzyjnych i nasycenia ciała środkami chemicznymi.
Wiktionary
IPA: ˌbalsãmɔˈvãɲɛ, AS: balsãmovãńe
Wiktionary
rzecz. balsamacja ż., balsam m., balsamik m., balsamista m., zabalsamowanie n., balsamowiec mrz.
czas. balsamować ndk., zabalsamować dk.
przym. balsamiczny, balsamowy
przysł. balsamicznie
Wiktionary
(1.1) balsamacja, tanatopraksja
Wiktionary
taki, który przypomina balsam
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający balsam
Wiktionary
rzecz. balsam mrz.
Wiktionary
1. zabezpieczać zwłoki przed rozkładem za pomocą środków konserwujących;
2. rozprowadzać na skórze balsam - lek lub kosmetyk
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) dokonywać balsamowania zwłok, czyli zabezpieczenia ich przed rozkładem za pomocą specjalnych balsamów, żywic
Wiktionary
(1.1) Starożytni Egipcjanie używali tej samej metody, aby balsamować zwierzęta, jak i ludzi, co zaskakuje naukowców.
Wiktionary
rzecz. balsam mrz., balsamowanie n., balsamowiec mrz., balsamista mos.
przym. balsamiczny
Wiktionary
rodzaj niewielkich drzew i krzewów z rodziny osoczynowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Commiphora|ref=tak., rodzaj niewielkich drzew i krzewów z rodziny osoczynowatych, występujących głównie w Afryce i Bliskim Wschodzie;
(1.2) dendr. drzewo z rodzaju balsamowiec (1.1)
Wiktionary
Balsamowiec ("Commiphora") – rodzaj niewielkich drzew i krzewów z rodziny osoczynowatych ("Burseraceae"). Liczy ok. 180 gatunków występujących głównie w Afryce (na tym kontynencie rozprzestrzenionych jest 150 gatunków), poza tym w południowej Azji i w równikowej części Ameryce Południowej.
Wikipedia
rzecz. balsam m., balsamowanie n.
czas. balsamować ndk.
Wiktionary
→ balsam
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z balsamem, dotyczący balsamu
(1.2) zawierający balsam
Wiktionary
rzecz. balsam mrz., balsamowanie n., balsamista mos.
Wiktionary
(1.2) balsamiczny
Wiktionary
odnoszący się do balsy
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dziadek nauczył Baltazara jeździć na rowerze.
(1.1) Wtedy Baltazar przeraził się bardzo i kolor jego twarzy zmienił się, a jego możnowładców ogarnęło zmieszanie.
Wiktionary
IPA: balˈtazar, AS: baltazar
Wiktionary
w starożytnym Rzymie: część uprzęży lub pas do noszenia miecza
SJP.pl
[czytaj: BALtazar]
1. obce imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
[czytaj: boltimorczyk] mieszkaniec Baltimore (miasta w USA)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Baltimore
Wiktionary
rzecz. Baltimore n.
:: fż. baltimorka ż.
przym. baltimorski
Wiktionary
[czytaj: BOLtimor] miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. największe miasto stanu Maryland w Stanach Zjednoczonych;
Wiktionary
Baltimore (wym.) – miasto na wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych, największe w stanie Maryland, położone nad zatoką Chesapeake. Leży około 60 km na północny wschód od Waszyngtonu, z którym tworzy wspólny skonsolidowany obszar metropolitalny (CSA Baltimore–Washington). Baltimore jest miastem niezależnym (niewchodzącym w skład żadnego hrabstwa), dlatego w celach statystycznych i administracyjnych traktowane jest na równi z hrabstwem.
Wikipedia
(1.1) W niedzielę zwiedzimy akwarium w Baltimore.
Wiktionary
rzecz. baltimorczyk mos., baltimorka ż.
przym. baltimorski
Wiktionary
[czytaj: boltimorka] mieszkanka Baltimore (miasta w USA)
SJP.pl
→ Baltimore [czytaj: boltimorski]; boltimorski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Baltimore, dotyczący Baltimore
Wiktionary
rzecz. Baltimore n., baltimorczyk mos., baltimorka ż.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie baltologii; naukowiec badający kulturę i języki ludów nadbałtyckich; bałtolog, bałtysta
SJP.pl
nauka o kulturze, języku i historii ludów nadbałtyckich; bałtologia
SJP.pl
przedsiębiorstwo handlowe
SJP.pl
Ba
Wikipedia
chleb baltonowski - tradycyjny, polski chleb pszenno-żytni
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pochodzący z Baltony, sklepu bezcłowego, a w czasach PRL-u - sklepu dla marynarzy i innych osób zatrudnionych za granicą, którego produkty uważane były za dobre jakościowo
Wiktionary
wymarły bezrogi nosorożec
SJP.pl
poręcz oparta na słupkach, stanowiąca obramowanie balkonu, schodów itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zabezpieczenie, obramowanie balkonów, dachów, mostów, schodów, tarasów, wiaduktów, itp., montowane zazwyczaj na krawędzi zabezpieczanego elementu i często pełniące jednocześnie funkcję ozdobną;
Wiktionary
Balustrada – ażurowe lub pełne zabezpieczenie (ogrodzenie) schodów, tarasów, balkonów, dachów, wiaduktów, mostów itp., montowane zazwyczaj na krawędzi zabezpieczanego elementu i pełniące jednocześnie funkcję ozdobną. Balustrada może być również ażurową przegrodą pomiędzy pomieszczeniami lub wydzielającą część większej przestrzeni (np. w kościołach oddziela prezbiterium od nawy, kaplice od nawy).
Wikipedia
IPA: ˌbaluˈstrada, AS: balustrada
Wiktionary
przym. balustradowy
Wiktionary
(1.1) barierka, poręcz, reg. śl. gelender
Wiktionary
zdrobnienie od: balustrada
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: balustrada
Wiktionary
związany z balustradą, dotyczący balustrady
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z balustradą, dotyczący balustrady; mający formę balustrady
Wiktionary
rzecz. balustrada ż.
Wiktionary
filipińska potrawa w postaci gotowanego ptasiego jaja, w którym znajduje się rozwinięty zarodek
SJP.pl
Ba
Wikipedia
→ balwierz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub zawodem balwierza, dotyczący balwierza
Wiktionary
rzecz. balwierz mos., balwierka ż.
Wiktionary
1. dawniej: fryzjer wykonujący także zabiegi felczerskie; cyrulik, balbierz, barbierz;
2. regionalnie: fryzjer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. fryzjer zajmujący się także m.in. rwaniem zębów i wykonujący zabiegi felczerskie; Gloger.
(1.2) reg. pozn. fryzjer
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Do świeżej rany nieraz byłem wzywany, zwłaszcza w okolicy mało w medyków i balwierzy zasobnej.
Wiktionary
IPA: ˈbalvʲjɛʃ, AS: balvʹi ̯eš
Wiktionary
rzecz. balwiernia ż.
:: fż. balwierka ż.
przym. balwierski
Wiktionary
(1.1) cyrulik, golibroda
Wiktionary
[czytaj: balZAK] nazwisko francuskie, m.in. Honoré de Balzac [czytaj: onoRE de balZAK] - pisarz francuski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko, np. Honoriusz Balzak (Honoré de Balzac, 1799-1850), pisarz francuski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) liter. spolszczone nazwisko francuskiego powieściopisarza Balzaca;
Wiktionary
(1.1) Mamy w biblioteczce dwie powieści Balzaka.
Wiktionary
wszystko, co dotyczy życia i twórczości Balzaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) liter. autografy i dokumenty dotyczące Balzaka
(1.2) druk. księg. wydawnictwa związane z Balzakiem i jego twórczością
Wiktionary
(1.1) W sali na drugim piętrze prezentowane są balzakiana.
(1.2) Wszystkie balzakiana biblioteka otrzymała w darze od wdowy po profesorze.
Wiktionary
rzecz. balzakista mos., balzakowskość ż.
przym. balzakowski
przysł. balzakowsko
Wiktionary
znawca, miłośnik dzieł Balzaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) liter. znawca lub badacz twórczości Balzaka
Wiktionary
(1.1) Dwóch balzakistów przyjechało na kongres z Francji.
Wiktionary
rzecz. balzakiana lm nm., balzakowskość ż.
przym. balzakowski
przysł. balzakowsko
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Balzaka lub z nim związany; Balzakowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z twórczością Honoriusza Balzaka
Wiktionary
rzecz. balzakiana nmos., balzakista mos.
przym. Balzakowski
Wiktionary
taki jak u Balzaka, charakterystyczny dla Balzaka; balzakowski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. lotn. balon
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk luftbalón
Wiktionary
wykrzyknik naśladujący bicie zegara; bim, bom, bim-bam, bim-bom
SJP.pl
Bam ( بم) – miasto położone w pustynnym rejonie południowo-wschodniego Iranu, w prowincji Kerman. Znane na świecie dzięki ruinom starożytnego miasta "Arg-e Bam". W 2004 krajobraz kulturowy miasta Bam został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Wikipedia
ołtarz pod gołym niebem wzniesiony ku czci kananejskich bogów płodności
SJP.pl
Bama (hebr. "wyżyna") – typ kananejskiego sanktuarium. Zazwyczaj miała postać sztucznego lub naturalnego wzgórza, na szczycie którego ustawione były betyle albo kamienne stele poświęcone bóstwu. Wyżyny miewały także formę niskiego kamiennego podwyższenia, z kilkoma stopniami umożliwiającymi wejście.
Wikipedia
mieszkaniec Bamako
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bamako
Wiktionary
IPA: ˌbãmaˈcijt͡ʃɨk, AS: bãmaḱii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Bamako n.
:: fż. bamakijka ż.
przym. bamakijski
Wiktionary
mieszkanka Bamako (stolicy Mali)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bamako
Wiktionary
IPA: ˌbãmaˈcijka, AS: bãmaḱii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Bamako n.
:: fm. bamakijczyk mos.
przym. bamakijski
Wiktionary
→ Bamako
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Bamako
Wiktionary
IPA: ˌbãmaˈcijsʲci, AS: bãmaḱii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bamako n., bamakijczyk mos., bamakijka ż.
Wiktionary
stolica Mali
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Mali;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Bamako jest stolicą, a zarazem największym miastem Mali.
Wiktionary
IPA: bãˈmakɔ, AS: bãmako
Wiktionary
rzecz. bamakijczyk m., bamakijka ż.
przym. bamakijski
Wiktionary
język afrykański, używany głównie w Mali
SJP.pl
Bambara albo Bamana – grupa etniczna w Afryce Zachodniej, której przedstawiciele zamieszkują obszary w środkowym biegu Nigru – głównie w południowo-wschodnim Mali, gdzie stanowią 31% ludności. Mniejsze społeczności Bambara znajdują się w Gwinei (1% ludności), Francji, Senegalu, Nigrze, Wybrzeżu Kości Słoniowej i Mauretanii. Posługują się językiem bambara należącym do grupy mande rodziny nigero-kongijskiej.
Wikipedia
potocznie:
1. kobieta głupia, ociężała umysłowo; także o mężczyźnie (z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym);
2. kobieta gruba, otyła; także o mężczyźnie (z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Białystok. głupek, ciężki umysł
(1.2) reg-pl|Białystok., gw-pl|Rogi (powiat krośnieński). grubas
Wiktionary
1. mieszkaniec kilku wsi pod Poznaniem, potomek osadników niemieckich;
2. potocznie: bogaty mieszkaniec wsi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Poznań., łódź.zamożny chłop, bogaty gospodarz
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. bogaty rolnik
(1.3) gw-pl|Poznań. niemiecki osadnik, wieśniak pochodzenia niemieckiego;
(1.4) gw-pl|Poznań. człowiek nieokrzesany, prymitywny
Wiktionary
(1.1) W sobotę zawsze odbywał się tam targ rolny, na którym swoje towary sprzedawali rolnicy z podpoznańskich wiosek. Zamożniejsi bambrzy przyjeżdżali tu swoimi wozami, które natychmiast zamieniały się w stragany na kołach, oferujące mieszkańcom miasta drób, jajka, warzywa i pyry w workach albo w mniejszych ilościach na wymborki.
(1.1) Poszedłech do bambra i kupiołch cetnar mączytych pyr.
(1.2) Hajna to je srogi bamber, mo kupa pola.
Wiktionary
rzecz. Bamberga ż., reg-pl|Poznań|bambera. ż., gw. Górny Śląsk bamberstwo n.
przym. bamberski
Wiktionary
(1.2) gw. Górny Śląsk bauer, bur, gospodorz
(1.4) prostak, gbur, burak, współcz. pogard. wieśniak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bambergu; osoba z tego miasta
Wiktionary
(1.1) Bamberczykom, podobnie jak innym osadnikom niemieckim przybyłym do Wielkopolski, zaproponowano bardzo dobre warunki osiedlenia.
Wiktionary
rzecz. Bamberg mrz., Bamberga ż., bamber mos.
:: fż. bamberka ż.
przym. bamberski
Wiktionary
miasto w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Niemczech, w Bawarii;
Wiktionary
Bamberg – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, w rejencji Górna Frankonia, siedziba regionu Oberfranken-West oraz powiatu Bamberg (do którego nie należy). Leży nad rzeką Regnitz, która w odległości około 7 km od centrum miasta dwoma ramionami uchodzi do Menu.
Wikipedia
rzecz. bamberczyk mos., bamberka ż., bamber mos.
przym. bamberski
Wiktionary
(1.1) war. daw. Bamberga
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Bamberg, miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria;
(1.2) astr. planetoida 324;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) To na ten czas datuje się wspaniałą darowiznę zanotowaną w dokumentach klasztoru św. Michała w Bamberdze
(1.1) W dotychczasowej historiografii przeważa pogląd, że templariuszy sprowadził na swe ziemie (Śląsk) książę Henryk Brodaty za pośrednictwem swego szwagra Ekberta (biskupa bamberskiego) z komendy zakonu istniejącej już wówczas w Bamberdze.
Wiktionary
rzecz. bamberczyk mos., bambr mos., bamber mos., bamberka ż.
przym. bamberski
Wiktionary
regionalnie:
1. osadniczka niemiecka;
2. żona bogatego gospodarza;
3. kobieta prymitywna, nieokrzesana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bambergu; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Bamberg mrz., Bamberga ż., bamber mos.
:: fm. bamberczyk mos.
przym. bamberski
Wiktionary
→ Bamberg
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bambergiem, dotyczący Bambergu (hist. Bambergi)
(1.2) reg. pozn. dotyczący bambra, potomka niemieckich osadników w Poznańskiem
(1.3) reg. pozn. gw-pl|Górny Śląsk. łódź. dotyczący bogatego chłopa
Wiktionary
(1.2) Mówiono, że to bamberskie chaty, bo w ten sposób domy budowali tu Niemcy na przełomie dziewiętnastego i dwudziestego wieku.
Wiktionary
IPA: bãmˈbɛrsʲci, AS: bãmbersʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bamberg mrz., Bamberga ż., bamber mos., bamberczyk mos., bamberka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. wymierzony policzek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. duże gospodarstwo
Wiktionary
rzecz. bamber mos.
Wiktionary
potocznie: manatki, rzeczy osobiste
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rzeczy osobiste
(1.2) starocie
Wiktionary
IPA: bãmˈbɛtlɛ, AS: bãmbetle
Wiktionary
(1.1) rzeczy, manatki, manele, klamoty
(1.2) graty, rupiecie, starzyzna
Wiktionary
ktoś słaby, początkujący; słabeusz, nieudacznik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nowicjusz, osoba niedoświadczona
Wiktionary
wyidealizowane i naiwne postrzeganie świata przyrody; bambizm, bambizacja
SJP.pl
1. potocznie: czułe, serdeczne zwrócenie się do jakiejś osoby, np. narzeczonej, dziecka itp.;
2. odmiana dyni melonowej; bania;
3. wizerunek dzieciątka Jezus;
4. środowiskowo: tabletka amfetaminy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wyidealizowane i naiwne postrzeganie świata przyrody; bambinizm, bambizacja
SJP.pl
pogardliwie: Murzyn; czarnuch, morus, bambus, asfalt
SJP.pl
Bambo – wiersz dla dzieci Juliana Tuwima opublikowany po raz pierwszy w 1935 na łamach „Wiadomości Literackich”.
Wiersz został także dodany do późniejszych wydań "Elementarza" Mariana Falskiego przeznaczonego do nauczania początkowego.
Wikipedia
scenka rodzajowa, zwykle o charakterze groteskowym, w malarstwie europejskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. hist. groteskowa scenka rodzajowa przedstawiona na obrazie stworzonym w Europie w XVII lub XVIII wieku przez grupę tzw. bambocciantów
(1.2) daw. żart. dzieło uważane za dziwaczne, nietuzinkowe
(1.3) daw. rubaszny, bezceremonialny żart
Wiktionary
(1.1) Estetyka szoku wypracowana przez Wertmüller wyróżniała się na tle całego ówczesnego kina włoskiego cechami typowymi dla bambocjady […], odmiany gatunkowej, która była bardzo popularna w sztuce siedemnasto- i osiemnastowiecznej, a później stała się trwałym elementem włoskiego teatru ludowego.
Wiktionary
ciepły, miękki pantofel domowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obuw. miękki, ciepły kapeć noszony w domu
Wiktionary
(1.1) Czy widziałeś może, gdzie Pimpek zawlókł moje zielone bambosze?
Wiktionary
IPA: ˈbãmbɔʃ, AS: bãmboš
Wiktionary
(1.1) ciap, kapeć, laczek, łapeć, papeć, papuć; zdrobn. bamboszek
Wiktionary
dawniej: rubaszny figiel, żart; bambocjada
SJP.pl
miękkie obuwie domowe
SJP.pl
mały bambosz, zwykle dziecięcy
SJP.pl
mały bambosz, zwykle dziecięcy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. rzeczy osobiste
Wiktionary
(1.1) Ładuj te swoje bambotle i w drogę.
Wiktionary
IPA: bãmˈbɔtlɛ, AS: bãmbotle
Wiktionary
(1.1) klamoty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Poznań. placek ziemniaczany pieczony bezpośrednio na piecu
Wiktionary
w potocznym wyrażeniu: zrobić kogoś w bambuko - oszukać kogoś, ośmieszyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. ktoś głupi (tylko we frazeologii)
Wiktionary
IPA: bãmˈbukɔ, AS: bãmbuko
Wiktionary
drewniejąca bylina z rodziny wiechlinowatych (traw); źdźbła do 30 cm średnicy; rośnie bardzo szybko, do 1 m na dobę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Bambusa|Shreb.|ref=tak., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych;
(1.2) bot. pot. roślina z rodzaju bambus (1.1)
(1.3) pot. roślina z podrodziny bambusowych, podobna do bambusa (1.2), jednak z innego rodzaju
(1.4) pot. materiał, drewno uzyskane z bambusa (1.2) lub bambusa (1.3)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(2.1) pogard. obraź. osoba rasy żółtej bądź czarnej
(2.2) stud. student rasy żółtej bądź czarnej
(2.3) uczn. ktoś głupi
Wiktionary
Bambus ("Bambusa" Shreb.) – rodzaj roślin wieloletnich o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych. Stanowi jeden z kilkudziesięciu rodzajów zwyczajowo określanych mianem „bambusów”, wchodzących w skład podrodziny bambusowych ("Bambusoideae"). Rodzaj liczy ok. 150 gatunków występujących naturalnie w tropikalnej i subtropikalnej części Azji, poza tym niektóre gatunki są szeroko rozpowszechnione w uprawie i rosną jako dziczejące na wszystkich kontynentach w strefie międzyzwrotnikowej.
Wikipedia
(1.1) Niektóre gatunki bambusu mogą bardzo szybko rosnąć.
(2.1) Na obcokrajowca rodem z Czarnego Lądu lecą epitety, np. "czarnuch" lub "bambus".
(2.3) Straszny z ciebie bambus!
Wiktionary
IPA: ˈbãmbus, AS: bãmbus
Wiktionary
rzecz. bambusowiec m., bambusówka ż., bambusowe nmos.
:: zdrobn. bambusik m.
przym. bambusowy
Wiktionary
(1.2) łaskotnica
(2.1) bambuko
Wiktionary
o cechach bambusowatych (podrodzina roślin)
SJP.pl
o cechach bambusowatych (podrodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny bambusowatych
Wiktionary
rzecz. bambusowate nmos.
Wiktionary
przymiotnik od: bambus
SJP.pl
Ba
Wikipedia
rodzaj gryzoni z rodziny ślepcowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: bambus
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bambusem, dotyczący bambusa, zrobiony z bambusa, składający się z bambusa
Wiktionary
(1.1) Gadali przy tym dużo i sprzeczali się trochę, ale wreszcie za pomocą powrozów, koców oraz bambusowych drążków urządzili coś w rodzaju głębokiego, nieruchomego kosza, w którym Nel mogła siedzieć lub leżeć, lecz z którego nie mogła spaść.
Wiktionary
rzecz. bambus m.
:: zdrobn. bambusik m.
Wiktionary
bambusówka chińska - gatunek ptaka z rodziny kurowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Zaolzie. wymierzony policzek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w środkowym Afganistanie, w górach Hindukusz;
(1.2) geogr. adm. jednostka administracyjna w Afganistanie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wyprowadziła się z Bamianu na wiosnę 2021.
(1.2) To w Bamianie talibowie wysadzili posąg Buddy.
Wiktionary
przym. bamiański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bamianem, dotyczący Bamianu
Wiktionary
rzecz. Bamian mrz.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bredzić
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. kręcić się w głowie
Wiktionary
przym. bamontny
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. oszołomiony
Wiktionary
czas. bamoncić ndk.
Wiktionary
1. w średniowieczu (od X w.): zarządca banatu - okręgu wojskowego na Węgrzech;
2. węgierski namiestnik w krajach słowiańskich w okresie ich przynależności do Węgier;
3. w Jugosławii w latach 1929-1941: zarządca okręgu (banowiny)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) drobna moneta rumuńska równa setnej części leja;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) hist. węgierski wojskowy zarządca lub namiestnik;
(2.2) hist. w Jugosławii lat 1929–1941: zarządca prowincji
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(3.1) środ. inform. blokada użytkownika w Internecie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) To było bardzo tanie, kosztowało tylko 50 banów.
(3.1) Daj bana temu wandalowi, zanim znowu coś zniszczy.
Wiktionary
IPA: bãn, AS: bãn
Wiktionary
przym. banowy
czas. zbanować
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
przym. banowy
czas. zbanować
frazeologia.
etymologia.
(1.1) etym|rum.
(2.1-2) etym|serb.-etym|chorw., być może z etym|tur.
(3.1) etym|ang|ban.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== ban (język angielski.) ==
wymowa.
IPA|bæn., SAMPA|b{n.
audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-ban.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Simplificationalizer-ban.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Fake estate-ban.wav.
znaczenia.
czasownik
(1.1) zakazać, zabronić
rzeczownik
(2.1) zakaz
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. kolej. pociąg
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. tramwaj
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. kolej. kolej
(1.4) gw-pl|Górny Śląsk. kolej. dworzec kolejowy
(1.5) stpol. płaszczyzna narzędzia (kowadła, młota)
Wiktionary
(1.2) (gwara.) Pojadymy baną do Altrajchu.
(1.4) (gwara.) Ecik poszoł na bana po fatra.
Wiktionary
rzecz. baniok mos., baniorz mos.
Wiktionary
(1.2) gw. Górny Śląsk banka
(1.4) gw. Górny Śląsk banhof
Wiktionary
1. w średniowieczu (od X w.): zarządca banatu - okręgu wojskowego na Węgrzech;
2. węgierski namiestnik w krajach słowiańskich w okresie ich przynależności do Węgier;
3. w Jugosławii w latach 1929-1941: zarządca okręgu (banowiny)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
→ Banat (kraina historyczna)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Banatem, dotyczący Banatu
Wiktionary
rzecz. Banat mrz., ban mos., banat mrz., Banatyjczyk mos., Banatyjka ż., Banatczyk mos., Banatka ż., banatka ż.
przym. bański
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Banaczek (ang. "Banacek") – amerykański telewizyjny serial kryminalny, zrealizowany w latach 1972–1974 z George’em Peppardem w roli tytułowego detektywa polskiego pochodzenia. W Polsce był emitowany pod koniec lat 70. w TVP.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. nadawanie cech banalności, łatwizny, trywialności;
2. stawanie się banalnym, prostym, błahym
SJP.pl
Banalizacja – techniczne przystosowanie szlaku kolejowego do kursowania pociągów po każdym z torów szlakowych w obu kierunkach. Umożliwia to ruch pociągów po torze szlakowym w kierunku przeciwnym do zasadniczego (potocznie "pod prąd") podczas prac modernizacyjnych, awarii czy też w celu wyprzedzenia (lub przepuszczenia) innego pociągu.
Wikipedia
nurt w literaturze polskiej, zakładający celowe pisanie nieinteresujących tekstów w nudny sposób
SJP.pl
Ba
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) czynienie czegoś banalnym
Wiktionary
rzecz. zbanalizowanie n., banał m., banalizacja ż., banalność ż., banalizm m.
czas. banalizować ndk., zbanalizować dk.
przym. banalny
przysł. banalnie
Wiktionary
(1.1) banalizacja
Wiktionary
uważać coś za banalne, czynić coś banalnym
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób banalny, bardzo prosty, pospolity, oczywisty, pozbawiony oryginalności
Wiktionary
(1.1) Autor banalnie przedstawił ten problem.
Wiktionary
rzecz. banalność ż.
przym. banalny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: banalnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: banalny
SJP.pl
stawać się banalnym, trywialnym, oczywistym; powszednieć
SJP.pl
→ banalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co banalne
Wiktionary
rzecz. banał m., banalizacja ż., banalizowanie n., zbanalizowanie n.
czas. banalizować ndk., zbanalizować dk.
przym. banalny
przysł. banalnie
Wiktionary
(1.1) zwykłość, pospolitość, konwencjonalność, schematyczność, stereotypowość, szablonowość, tuzinkowość
Wiktionary
1. pozbawiony oryginalności; pospolity, szablonowy, oklepany;
2. mało znaczący, nieistotny; błahy;
3. bardzo łatwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zwyczajny, przeciętny, pozbawiony oryginalności
(1.2) błahy, mało ważny
(1.3) bardzo łatwy
Wiktionary
(1.1) Z nudów poszliśmy do kina na banalną komedię.
(1.2) Obawiałem się, że to był rak, na szczęście to jest banalne schorzenie.
(1.3) Zadania maturalne z matematyki były w tym roku banalne.
Wiktionary
IPA: bãˈnalnɨ, AS: bãnalny
Wiktionary
rzecz. banał m., banalność ż., banalizowanie n.
przysł. banalnie
Wiktionary
(1.1) konwencjonalny, oklepany, pospolity, rutynowy, schematyczny, standardowy, stereotypowy, szablonowy, sztampowy, tuzinkowy, typowy, zwyczajny, zwykły
(1.2) bagatelny, błahy, głupi, mało znaczący, nic nieznaczący, nieistotny, nieważny, niepoważny; pot. bzdurny
(1.3) nieskomplikowany, prosty, trywialny
Wiktionary
owoc tropikalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina z rodziny bananowatych;
(1.2) spoż. owoc banana (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty
(1.3) pot. szeroki i szczery uśmiech
(1.6) środ. pałka policyjna
(1.7) pot. podłużny ponton przypominający banan (1.2)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. pogard. młody człowiek pochodzący z bogatej rodziny, prowadzący beztroski tryb życia
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Mijaliśmy plantacjaantacje bananów.
(1.2) Na obiad zjedliśmy pieczone banany.
Wiktionary
IPA: ˈbãnãn, AS: bãnãn
Wiktionary
rzecz. bananowiec mrz., bananownia ż., bananojad mzw., bananówka ż., bananówa ż.
:: zdrobn. bananik m.
przym. bananowy, bananowaty
Wiktionary
(1.1) figa rajska, błogosława, muza, pizang
(1.5) ogórek, zbananowiec
(2.1) bananowiec
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D., B. lp. od: banan
Wiktionary
Banana – miasto w zachodniej części Demokratycznej Republice Konga, nad Oceanem Atlantyckim.
Wikipedia
(1.1) Zjem sobie banana.
Wiktionary
IPA: bãˈnãna, AS: bãnãna
Wiktionary
zdrobnienie od: banan
SJP.pl
miejsce hodowli bananów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od banan
Wiktionary
(1.1) To nie banan, lecz tylko mały bananik.
Wiktionary
rzecz. bananownia ż., bananowate nmos., bananówa ż., banan m., bananówka ż.
Wiktionary
ptak afrykański; szyszak; chełmiak; turak
SJP.pl
rodzina roślin jednoliściennych, spotykanych w okolicach zwrotnikowych, o wielkich liściach wyrastających z kłącza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Musaceae|Juss.|ref=tak., rodzina roślin tropikalnych należąca do rzędu imbirowców;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Nibyłodyga u bananowatych powstaje z pochew liści.
Wiktionary
rzecz. banan mrz., bananik mrz., bananowiec mrz., bananownia ż., bananówka ż., bananówa ż.
przym. bananowy, bananowaty
Wiktionary
o cechach bananowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) bot. przypominający kształtem owoc banana
(1.2) bot. o cechach roślin z rodziny bananowatych
Wiktionary
rzecz. bananownia ż., bananówa ż., bananowate nmos., banan mrz., bananówka ż.
Wiktionary
1. palma bananowa;
2. statek, który jest przystosowany i wykorzystywany do transportowania bananów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. banan (roślina)
(1.2) żegl. statek do przewożenia bananów (owoców bananowca (1.1))
(1.3) kulin. ciasto z bananami
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. młody człowiek prowadzący „bananowy”, beztroski tryb życia dzięki pozycji społecznej rodziców
Wiktionary
(1.1) Palmy, bananowce, tamaryndy i krzewy kawowe – wszystko to rosło wokół, dom tonął w poplątanej, zbitej roślinności.
Wiktionary
rzecz. banan mos./mrz./mzw.
Wiktionary
(2.1) banan
Wiktionary
pomieszczenie przeznaczone do hodowli palm bananowych; dojrzewalnia bananów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. dojrzewalnia bananów
Wiktionary
rzecz. banan mrz., bananik mrz., bananowate nmos., bananowiec mrz., bananówka ż., bananówa ż.
przym. bananowy, bananowaty
Wiktionary
1. przymiotnik od: banan; zrobiony z bananów lub podobny do banana;
2. o kolorze: taki, jak banan
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący bananów (drzew i owoców)
(1.2) przyrządzony z bananów, z dodatkiem bananów
(1.3) mający kolor banana: żółty o odcieniu zielonkawym, jasnożółty
Wiktionary
(1.2) Bananowe batony są najlepsze.
Wiktionary
IPA: ˌbãnãˈnɔvɨ, AS: bãnãnovy
Wiktionary
rzecz. bananówa ż., banan m., bananowiec m., bananownia ż., bananówka ż., bananowate nmos.
Wiktionary
sięgająca ziemi spódnica, uszyta z podłużnych kawałków materiału; bananówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kraw. spódnica uszyta z długich pasm materiału
Wiktionary
(1.1) Miała ubraną bananówę i przewiewną bluzeczkę.
Wiktionary
rzecz. banan mzw./mrz., bananek mrz., bananik mrz., bananowate lm nm., bananowiec mrz., bananownia ż., bananówka ż.
przym. bananowy, bananowaty
Wiktionary
(1.1) bananowa spódnica, bananówka
Wiktionary
likier bananowy na spirytusie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kraw. spódnica uszyta z długich pasm materiału
(1.2) pot. daw. dziewczyna żyjąca beztrosko na koszt rodziców
(1.3) spoż. nalewka bananowa
Wiktionary
(1.1) Babka Halina chętnie chodziła w bananówkach, a dziadek Zbyszek w dzwonach.
(1.3) Aksamitny ale wyrazisty smak mocnej bananówki uatrakcyjni niejedno spotkanie.
Wiktionary
rzecz. banan mzw./mrz., bananek mrz., bananik mrz., bananowate lm nm., bananowiec mrz., bananownia ż., bananówa ż.
przym. bananowy, bananowaty
Wiktionary
(1.1) bananowa spódnica, bananówa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nadgraniczna prowincja wojskowa w średniowiecznych Węgrzech, zarządzana przez bana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w południowo-wschodniej Europie, w południowej części Wielkiej Niziny Węgierskiej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. banacki
Wiktionary
pszenica pochodzenia węgierskiego
SJP.pl
to, co jest oczywiste, powszechnie znane; komunał, truizm, frazes
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) powiedzenie niemające głębszej treści, ogólnie znane
(1.2) brak oryginalności w czymś
Wiktionary
(1.1) Banały można tylko powtarzać. Ci, którym uda się powiedzieć coś niebanalnego, przechodzą do historii. A to co powiedzieli, szybko staje się banałem.
Wiktionary
IPA: ˈbãnaw, AS: bãnau̯
Wiktionary
rzecz. banalność ż., banalizacja ż., banalizowanie n.
czas. banalizować, banalizować się
przym. banalny
przysł. banalnie
Wiktionary
(1.1) frazes, komunał, liczman, oczywistość, ogólnik, slogan, stara śpiewka, truizm
(1.2) banalność, schematyzm, stereotypowość, pospolitość, przeciętność, tuzinkowość, szablonowość
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: bant
SJP.pl
zdrobnienie od: bank
SJP.pl
[czytaj: bend] zespół muzyczny (zwłaszcza jazzowy lub rozrywkowy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. zespół muzyczny
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: banda
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Chłopcy założyli band, który próbował w harcówce.
Wiktionary
IPA: bɛ̃nt, AS: bẽnt
Wiktionary
(1.1) zespół
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. taśma izolacyjna
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk izolband
Wiktionary
1. grupka osób popełniających czyny niezgodne z prawem;
2. potocznie: grupa, gromada osób;
3. ogrodzenie zabezpieczające ustawiane na zewnętrznych krawędziach torów wyścigowych, saneczkowych i lodowisk;
4. listwa wokół stołu bilardowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zorganizowana grupa przestępcza
(1.2) przen. żart. kilkoro ludzi, których łączy np. podobieństwo, zainteresowania, przeżycia, żyjących podobnie
(1.3) przen. duża i uciążliwa grupa ludzi
(1.4) ochronna bariera wzdłuż jezdni
(1.5) sport. ochronne ogrodzenie okalające miejsce odbywania konkurencji sportowych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gdy pewnego razu szedłem na zbiórkę harcerską, zaatakowała mnie banda.
(1.2) Doskonale nadaje się do dzikich pląsów o zachodzie słońca, wespół w zespół z bandą przyjaciół na dobre i na złe.
(1.3) Banda idiotów gra w piłkę przed moimi drzwiami!
(1.5) W ubiegłym tygodniu w lidze szwedzkiej Rosjanin doprowadził do karambolu, który gdyby nie dmuchana banda skończyłby się tragicznie.
Wiktionary
IPA: ˈbãnda, AS: bãnda
Wiktionary
(1.1-3)
rzecz. bandyta m., bandytyzm m., bandzior m., bandytka ż.
przym. bandycki
(1.4-5)
rzecz. bandaż m., banderola ż., bandażowanie n., zabandażowanie n.
czas. bandażować ndk., zabandażować dk.
Wiktionary
(1.1) gang, szajka
(1.2) grupa, paczka, towarzystwo
(1.3) hałastra, horda, wataha, zgraja
Wiktionary
rodzaj chusty na głowę; bandanka, bandamka, bandanna, bandana
SJP.pl
Bandama – rzeka w Wybrzeżu Kości Słoniowej, obok Komoé i Sassandry jedna z trzech najważniejszych rzek kraju.
Ma długość ok. 700 km (od źródeł Białej Bandamy), a powierzchnia jej dorzecza wynosi 97 tys. km². Uchodzi do Zatoki Gwinejskiej.
W środkowym biegu rzeki znajduje się elektrownia wodna i zbiornik retencyjny Kossou.
Wikipedia
rodzaj chusty na głowę; bandanka, bandanna, bandana, bandama
SJP.pl
rodzaj chusty na głowę; bandanka, bandamka, bandanna, bandama
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wzorzysta chustka noszona na szyi, twarzy lub na głowie;
Wiktionary
Bandana – trójkątna lub kwadratowa chusta o dużym wyborze kolorów zakładana na głowę lub szyję, wiązana zazwyczaj na karku. Ma ona charakter ochronny lub dekoracyjny.
Bandany występują często w różnych kulturach i religiach, głównie wśród kobiet: ortodoksyjnych żydówek, muzułmanek oraz ortodoksyjnych chrześcijanek (na przykład amiszek). Są także popularne wśród członków kultury hip-hopu oraz gangów ulicznych.
Wikipedia
IPA: bãnˈdãna, AS: bãndãna
Wiktionary
rzecz. bandaż mrz.
Wiktionary
rodzaj chusty na głowę; bandanka, bandamka
SJP.pl
rodzaj chusty na głowę; bandamka, bandanna, bandana, bandama
SJP.pl
rodzaj chusty na głowę; bandamka, bandanka, bandana, bandama
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
taśma służąca do mocowania opatrunku, unieruchomienia kończyny itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.;
(1.2) techn. izolująca lub wzmacniająca taśma nakładana na przewody, rury lub podłużne elementy konstrukcyjne
Wiktionary
Bandaż (fr. "bandage") – płat lub wstęga gazy, płótna, muślinu bądź innej tkaniny, dzianiny a nawet tkanino-dzianiny; stosowany do mocowania opatrunków, unieruchomienia kończyny lub powstrzymania krwawienia. W sprzedaży występuje najczęściej w postaci rolek taśmy.
Wikipedia
(1.1) Jeden z nich wspierał się na kuli świeżo wystruganej i miał głowę przewiązaną bandażem, drugi trzymał rękę na chustce.
Wiktionary
IPA: ˈbãndaʃ, AS: bãndaš
Wiktionary
rzecz. bandażowanie n., banda ż., bandana ż., bandażownica ż., bandażownictwo n.
czas. bandażować, zabandażować, obandażować
przym. bandażowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) owijanie bandażem
Wiktionary
IPA: ˌbãndaʒɔˈvãɲɛ, AS: bãndažovãńe
Wiktionary
rzecz. bandaż m., bandażyk m., bandażownictwo n., bandażownica ż., zabandażowanie n.
czas. bandażować ndk., zabandażować dk.
Wiktionary
1. zabezpieczać przed uszkodzeniem, zniszczeniem;
2. owijać bandażem
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) zakładać bandaż, owijać bandażem
(1.2) techn. zabezpieczać rury przez owijanie ich materiałami izolacyjnymi lub ochronnymi
Wiktionary
IPA: ˌbãndaˈʒɔvat͡ɕ, AS: bãndažovać
Wiktionary
rzecz. bandaż m., bandażyk m., bandażownica ż., bandażownictwo n., bandażowanie n., zabandażowanie n., obandażowanie n.
czas. zabandażować dk., obandażować dk.
przym. bandażowy
Wiktionary
(1.1) opatrywać
Wiktionary
1. maszyna do bandażowania uzwojeń wirników silników elektrycznych;
2. torba sanitariusza wojskowego, zawierająca materiały opatrunkowe
SJP.pl
1. dział rzemiosła obejmujący wytwarzanie materiałów i urządzeń ortopedycznych i protetycznych;
2. technika bandażowania chorych
SJP.pl
zdrobnienie od: bandaż
SJP.pl
rzemieślnik wytwarzający części do protez oraz elementy do aparatów ortopedycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odzież. szeroka opaska przykrywająca biust i tworząca prosty dekolt, bez ramiączek, czasem marszczona w celu uwydatnienia biustu; także bluzka lub sukienka z takim dekoltem
przymiotnik
(2.1) mający dekolt w formie bandeau (1.1)
Wiktionary
(2.1) W najprostszym wariancie stanik bandeau to po prostu taśma elastycznego materiału, niekiedy zmarszczonego pośrodku w celu wyodrębnienia piersi. (z Internetu)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jubil. kolczyk z podłużnym kamieniem
Wiktionary
instrument muzyczny z grupy idiofonów dętych klawiszowych, rodzaj małej harmonii ręcznej
SJP.pl
1. flaga na statku, będąca flagowym znakiem przynależności państwowej i charakteru działania;
2. przenośnie: flota, marynarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. flaga określająca przynależność państwową statku wodnego;
(1.2) żegl. przynależność państwowa statku wodnego lub floty;
Wiktionary
Bandera (z hiszp. "Bandera") – podstawowa flaga podnoszona na jednostce pływającej, określająca przynależność państwową statku, w szerszym znaczeniu sama przynależność państwowa (np. "statek bandery estońskiej"). Bandera ma najczęściej kształt prostokąta, jej kolorystyka, wzór oraz proporcje wymiarów określone są w ustawodawstwie danego państwa.
Wikipedia
(1.1) Na statku podniesiono w końcu banderę.
(1.2) Do portu zawinął statek bandery panamskiej.
Wiktionary
IPA: bãnˈdɛra, AS: bãndera
Wiktionary
przym. banderowy
Wiktionary
daw. pawilon
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
lina służąca do wciągania bandery
SJP.pl
1. konny oddział eskorty honorowej, biorący udział w pewnych uroczystościach, np. w powitaniu znakomitych osób; świta konna, orszak konny;
2. dawniej: węgierska chorągiew jazdy, wystawiana przez króla, magnatów, miasta itd.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hipol. konna eskorta honorowa
(1.2) daw. chorągiew, sztandar
(1.3) daw. hipol. wojsk. węgierska chorągiew jazdy
Wiktionary
[czytaj: bandeRILja lub bandeRIja] mała włócznia używana w czasie korridy do drażnienia byka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. dziryt z chorągiewką używany podczas corridy
Wiktionary
Banderilla (l.mn. "banderillas") – odmiana hiszpańskiej przekąski (tapas).
Banderilla składa się z produktów nadzianych na drewniany szpikulec długości około 10 cm (może to być wykałaczka). Nadziewa się na niego najczęściej pikle, np. ogórki, oliwki, cebulę, paprykę chili, ale może to też być jajko lub kawałek chleba. Istotą dania jest umiejętne połączenie smaku kwaśnego (pikle) z ostrym (chili).
Wikipedia
rzecz. banderillero m.
Wiktionary
[czytaj: banderilJEro lub banderiJEro] zapaśnik korridy wbijający bykowi banderillę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. uczestnik korridy wbijający w kark byka banderillę
Wiktionary
rzecz. banderilla ż.
Wiktionary
1. opaska na pliku banknotów, świadcząca, że zostały one przeliczone;
2. opaska na opakowaniu, świadcząca, że zawartość jest nienaruszona albo że uiszczono cło lub podatek akcyzowy;
3. opaska na papierach przesyłanych pocztą;
4. ornament w kształcie wstęgi, zwykle z napisem;
5. dawniej: proporczyk, chorągiewka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) papierowa opaska na towarach, banknotach, dokumentach;
(1.2) ornament w formie wstęgi, zwykle z odpowiednim napisem, występujący głównie w malarstwie średniowiecznym
(1.3) daw. chorągiewka, proporczyk
Wiktionary
Ba
Wikipedia
IPA: ˌbãndɛˈrɔla, AS: bãnderola
Wiktionary
rzecz. banderolowanie n.
:: zdrobn. banderolka ż.
czas. banderolować ndk.
Wiktionary
zdrobnienie od: banderola
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zakładanie lub naklejanie banderoli
Wiktionary
rzecz. banderola ż., banderolka ż.
czas. banderolować ndk.
Wiktionary
zakładać na coś banderolę, oklejać banderolą
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) opatrywać banderolą
Wiktionary
rzecz. banderola ż., banderolka ż., banderolowanie n.
Wiktionary
1. członek Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów, działającej w czasie II wojny światowej;
2. pogardliwie: Ukrainiec; ukr, ukrak, widlarz, upadliniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. hist. członek organizacji nacjonalistycznej działającej w czasie II wojny światowej na Ukrainie;
Wiktionary
(1.1) Banderowcy poddani masowym represjom niemieckim przeszli jesienią 1941 do konspiracji.
(1.1) W lecie 1943 roku rozpoczęła się na szeroką skalę ludobójcza akcja banderowców skierowana przeciwko Polakom.
Wiktionary
IPA: ˌbãndɛˈrɔvʲjɛt͡s, AS: bãnderovʹi ̯ec
Wiktionary
przym. banderowski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. hist. związany ze Stepanem Banderą lub z jedną z powiązanych z nim organizacji (OUN-B, UPA);
(1.2) polit. związany z kultem, upamiętnianiem Stepana Bandery, odwołujący się do dziedzictwa politycznego po Stepanie Banderze, banderyzmu
(1.3) pot. pejor. związany z ukraińskim nacjonalizmem
Wiktionary
rzecz. banderowiec mos., banderyzm mrz.
Wiktionary
związany z banderą, dotyczący bandery
SJP.pl
rzadko: zapaśnik korridy wbijający bykowi banderillę; banderillero
SJP.pl
stosowanie retoryki i symboliki banderowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. kult odwołujący się do dziedzictwa politycznego Stepana Bandery
Wiktionary
członkini nacjonalistyczno-faszystowskiej organizacji na Ukrainie w okresie drugiej wojny światowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wyznawczyni banderyzmu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Chaeropus|Ogilby|ref=tak., wymarły torbacz z rodziny bandikowatych
Wiktionary
(1.1) Sierść na grzbiecie bandika miała kolor brązowopomarańczowy.
Wiktionary
rzecz. bandikowate nmos.
Wiktionary
rodzaj gryzoni z podrodziny myszy
SJP.pl
Bandikot ("Bandicota") – rodzaj ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Chaeropodidae|Gill|ref=tak., wymarła monotypowa rodzina ssaków z rzędu jamrajokształtnych;
Wiktionary
Bandikowate (Chaeropodidae) – wymarła monotypowa rodzina ssaków z rzędu jamrajokształtnych (Peramelemorphia).
Wikipedia
(1.1) Przedstawiciele rodziny bandikowatych zasiedlali Australię.
Wiktionary
rzecz. bandik mzw.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. wstążka do włosów
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. bandliczka ż.
Wiktionary
[czytaj: bendlider] lider zespołu muzycznego; bandlider
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. wstążeczka
Wiktionary
rzecz. bandla ż.
Wiktionary
lider zespołu muzycznego; bandleader
SJP.pl
Bandlider (ang. "bandleader") – muzyk kierujący zespołem muzycznym, zwłaszcza jazzowym. Bandlider może być zarazem wokalistą, instrumentalistą lub dyrygentem zespołu.
Do zadań bandlidera może należeć kompletowanie składu, organizowanie muzyków w zespół, prowadzenie prób i występów, dobór lub przygotowanie repertuaru oraz kształtowanie dynamiki, frazowania i ekspresji wykonania. W odróżnieniu od dyrygenta bandlider często występuje razem z prowadzonym zespołem.
Wikipedia
birmańska sztuka walki wręcz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. rodzaj psa obronnego o nieujednoliconym genotypie i zróżnicowanym wyglądzie, będący krzyżówką dużych, walecznych ras
Wiktionary
Bandog – polski zespół hardcore punk, działający w latach 90.
Nazwa zespołu wywodzi się od rasy psów, które posiadają członkowie zespołu. Członkowie zespołu są wielkimi fanami hokeja na lodzie, a szczególnie klubu Cracovia, czemu dali wyraz w piosence "Jest sobota", która jednakże nie ukazała się na żadnym oficjalnym wydawnictwie.
Wikipedia
1. pas skórzany przewieszony przez ramię, używany przez jazdę w XVII i XVIII wieku do zawieszania na nim lekkiej broni palnej;
2. lekka broń palna noszona przez jazdę w XVII i XVIII wieku na takim pasie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: szeroki pas skórzany przewieszony przez ramię, podtrzymujące broń palną albo ładownicę; bandolet
SJP.pl
Bandolier, także bandolet (z fr. "bandoulière" – pas przez ramię) – szeroki pas noszony przez ramię (skośnie w poprzek tułowia), służący do przenoszenia amunicji. Niekiedy do bandolierów mocowano również broń palną (zob. bandolet) oraz akcesoria do jej obsługi.
Wikipedia
rodzaj harmonii ręcznej, odmiana koncertyny; popularna w Argentynie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Pierwotnie na bandoneonie miano wykonywać repertuar kościelny.
(1.1) Pierwsze bandoneony powstały w Niemczech.
Wiktionary
muzyk grający na bandoneonie
SJP.pl
rzadko: ludowy ukraiński instrument muzyczny szarpany; bandura
SJP.pl
Ba
Wikipedia
przestarzałe: robotnik najmujący się do pracy na roli poza miejscem zamieszkania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. zaw. najemny sezonowy robotnik rolny;
Wiktionary
Bandos (bandoch, bandor) – dawna nazwa robotnika sezonowego wynajmującego się do pracy w rolnictwie, najczęściej latem i jesienią, w okolicach znacznie oddalonych od miejsca zamieszkania.
Wikipedia
(1.1) Weszło do karczmy kilku galicyjskich bandosów.
(1.1) To jest jakaś nacja sama w sobie, odmienna od tej miejskiej, wiejskiej, osiadłej. To ci, co nie przynależą do żadnego pana ani do żadnej gminy, wałęsi różni, wagabundy, swawolni bandosi, bieguni różnego rodzaju.
Wiktionary
IPA: ˈbãndɔs, AS: bãndos
Wiktionary
rzecz.
:: fż. bandoska ż.
przym. bandoski
Wiktionary
(1.1) bandoch
Wiktionary
najemna robotnica rolna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kobieta pracująca na roli poza miejscem zamieszkania
(1.2) gwara. przestępcza dziewczyna ze wsi
(1.3) gw-pl|Warszawa. prostytutka
Wiktionary
IPA: bãnˈdɔska, AS: bãndoska
Wiktionary
rzecz.
:: fm. bandos m.
Wiktionary
(1.3) zob. prostytutka.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w województwie podkarpackim
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Indonezji
SJP.pl
Bandung – miasto w Indonezji, ośrodek administracyjny prowincji Jawa Zachodnia, liczy ponad 2,4 mln mieszkańców, a razem z przedmieściami około 6 milionów.
Wikipedia
ludowy ukraiński instrument muzyczny szarpany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. ludowy instrument muzyczny przypominający lutnię z długą szyjką;
(1.2) gw-pl|Rogi (powiat krośnieński). ziemniak
Wiktionary
Bandura (prawdopodobnie z gr. "pandóra" – wszystko dająca) – ukraiński ludowy instrument muzyczny należący do chordofonów, w którym struny szarpie się palcami lub plektronem.
Wikipedia
(1.1) Dawni bandurzyści, zwłaszcza ukraińscy, deklamowali przy towarzyszeniu bandury rapsody i śpiewali dumy narodowe.
Wiktionary
IPA: bãnˈdura, AS: bãndura
Wiktionary
rzecz. bandurzysta m., bandurzystka ż., bandurzenie n.
:: zdrobn. bandurka ż.
czas. bandurzyć ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. lud. mit. duch bagienny, straszydło
Wiktionary
mała bandura
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bandurzyć.
Wiktionary
czas. bandurzyć
rzecz. bandura ż.
Wiktionary
grający na bandurze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. muzyk, który gra na bandurze
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dawni bandurzyści, zwłaszcza ukraińscy, deklamowali przy towarzyszeniu bandury rapsody i śpiewali dumy narodowe.
Wiktionary
rzecz. bandura ż.
:: fż. bandurzystka ż.
przym. bandurowy
czas. bandurzyć
Wiktionary
czasownik
(1.1) daw. grać, pobrzękiwać na bandurze
(1.2) daw. gadać, gwarzyć o rzeczach małej wagi i niemądrych
czasownik zwrotny bandurzyć się
(2.1) zbierać się na burzę
Wiktionary
IPA: bãnˈduʒɨt͡ɕ, AS: bãndužyć
Wiktionary
rzecz. bandura ż., bandurzysta m., bandurzenie n.
przym. bandurowy
Wiktionary
→ Bandung
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bandungiem, dotyczący Bandungu
Wiktionary
rzecz. Bandung mrz.
Wiktionary
rodzaj hokeja na lodzie, w którym zamiast krążka używa się piłeczki; hokej rosyjski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sport. odmiana hokeja;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: banda
(2.2) M., B. i W. lm. od: band
Wiktionary
Bandy – zespołowa gra sportowa podobna do hokeja na lodzie.
Wikipedia
IPA: ˈbãndɨ, AS: bãndy
Wiktionary
(1.1) hokej rosyjski
Wiktionary
przymiotnik od: bandyta
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bandytą, dotyczący bandyty
przymiotnik jakościowy
(2.1) właściwy bandycie, charakterystyczny dla bandyty
Wiktionary
rzecz. bandyta m., bandytyzm m., bandyctwo n., bandzior mos./mzw.
przysł. bandycko
Wiktionary
(1.1) rozbójniczy, zbójecki
Wiktionary
1. dokonywanie napadów, grabieży i morderstw; bandytyzm;
2. działanie przynoszące ludziom szkodę, zasługujące na potępienie i karę; bandytyzm;
3. ogół bandytów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. bandytyzm
Wiktionary
rzecz. bandytyzm m., bandyta m., bandzior mos./mzw.
przym. bandycki
przysł. bandycko
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zbir, człowiek żyjący z bandytyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek dopuszczający się ciężkich przestępstw, w tym napadów i morderstw
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Szeryf w milczeniu patrzył na zabitego bandytę, po czym zdmuchnął dym wydobywający się z lufy jego rewolweru i włożył broń do kabury.
Wiktionary
IPA: bãnˈdɨta, AS: bãndyta
Wiktionary
rzecz. banda ż., bandyctwo n., bandytyzm mrz.
:: zgrub. bandzior
przym. bandycki
Wiktionary
(1.1) bandzior, oprych, opryszek, rzezimieszek, łotr, łotrzyk, zbir; przest. apasz
Wiktionary
potocznie:
1. bandyckie postępowanie;
2. ogół bandytów
SJP.pl
bandyctwo;
1. dokonywanie napadów, grabieży i morderstw;
2. działanie przynoszące ludziom szkodę, zasługujące na potępienie i karę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dokonywanie ciężkich przestępstw, w tym zabójstw i rozbojów
Wiktionary
rzecz. banda ż., bandyctwo n., bandyta m., bandzior m.
przym. bandycki
przysł. bandycko
Wiktionary
(1.1) rozbójnictwo; pot. bandyctwo
Wiktionary
potocznie: brzuch; bańdzioch, bebech, brzucho, wancioch, wancioł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kraków. brzuch
(1.2) gw. więzienna brzuch, żołądek
Wiktionary
(1.2) gw. więzienna ambasada, bebech, samara
Wiktionary
złoczyńca, gagatek, opryszek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zgrub. bandyta
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) środ. mot. Fiat 125
Wiktionary
(1.1) Dwóch bandziorów ukradło mi samochód.
Wiktionary
IPA: ˈbãɲd͡ʑɔr, AS: bãńʒ́or
Wiktionary
rzecz. bandyta m., bandytyzm m., bandyctwo n.
przym. bandycki
Wiktionary
(1.1) bandyta, oprych, opryszek, rzezimieszek, zbir
Wiktionary
dokonywanie aktów przemocy, rozbojów, morderstw; bandytyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środek oszałamiający pochodzenia roślinnego
Wiktionary
(1.1) bendź, blekot
Wiktionary
skakanie z dużej wysokości na długiej, elastycznej linie; lina używana podczas takich skoków; bungee; bungie
SJP.pl
instrument muzyczny, rodzaj gitary; banjo; banjola; bandżola
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. strunowy instrument muzyczny pochodzenia afrykańskiego, spopularyzowany w Ameryce Północnej, mający okrągły korpus z napiętą membraną zamiast tradycyjnego pudła rezonansowego oraz gryf ze strunami
Wiktionary
(1.1) Bandżo jest charakterystycznym instrumentem bluegrassu.
Wiktionary
IPA: ˈbãn͇d͡ʒɔ, AS: bãṇǯo
Wiktionary
(1.1) war. banjo
Wiktionary
instrument muzyczny, rodzaj gitary; banjola; banjo; bandżo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. strunowy instrument muzyczny, odmiana banjo;
Wiktionary
Bandżola, bandżolka – instrument muzyczny, odmiana banjo mandolinowego; bardzo popularny w Warszawie przed II wojną światową, używany przez podwórkowe kapele; wyparty przez gitarę.
Pudło rezonansowe bandżoli zbudowane jest podobnie jak w tradycyjnym banjo, natomiast układ strun odpowiada mandolinie (cztery podwójne struny). Technika gry jest taka sama jak dla mandoliny.
Wikipedia
(1.1) Pisarz grywał na bandżoli i to bardzo dobrze.
Wiktionary
(1.1) war. banjola
Wiktionary
stolica Gambii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Gambii;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Bandżul jest położony w zachodniej Gambii.
Wiktionary
IPA: ˈbãn͇d͡ʒul, AS: bãṇǯul
Wiktionary
rzecz. bandżulanin mos., bandżulanka ż.
przym. bandżulski
Wiktionary
mieszkaniec Bandżulu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bandżulu
Wiktionary
IPA: ˌbãn͇d͡ʒuˈlãɲĩn, AS: bãṇǯulãńĩn
Wiktionary
rzecz. Bandżul mrz.
:: fż. bandżulanka ż.
przym. bandżulski
Wiktionary
mieszkanka Bandżulu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bandżulu
Wiktionary
IPA: ˌbãn͇d͡ʒuˈlãnka, AS: bãṇǯulãnka
Wiktionary
rzecz. Bandżul mrz.
:: fm. bandżulanin mos.
przym. bandżulski
Wiktionary
mieszkaniec Bandżulu (stolicy Gambii)
SJP.pl
mieszkanka Bandżulu (stolicy Gambii)
SJP.pl
→ Bandżul (stolica Gambii)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Bandżul
Wiktionary
IPA: bãn͇ˈd͡ʒulsʲci, AS: bãṇǯulsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bandżul m., bandżulanin m., bandżulanka ż.
Wiktionary
osoba grająca na bandżo
SJP.pl
kobieta grająca na bandżo
SJP.pl
drzewo iglaste z rodziny sosnowatych; sosna Banksa
SJP.pl
banner, reklama umieszczana na stronie internetowej, a także zawieszana na budynkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jedna z form reklamy w postaci zdjęcia lub innej grafiki umieszczanej na stronach internetowych lub na budynkach
(1.2) stpol. ganek, altanka, strych
Wiktionary
IPA: ˈbãnɛr, AS: bãner
Wiktionary
przym. banerowy
Wiktionary
(1.1) banner
Wiktionary
niewielki baner
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) białystok. puszka
(1.2) białystok. konserwa
Wiktionary
→ baner; bannerowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z banerem, dotyczący baneru
Wiktionary
rzecz. baner m.
Wiktionary
potocznie: nadmiar banerów reklamowych
SJP.pl
wykrzyknik naśladujący odgłos wystrzału z broni palnej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Indiach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. Bangaluru, miasto w południowych Indiach (oficjalna nazwa do 2006 roku);
Wiktionary
rzecz. bangalurczyk mos., bangalurka ż.
przym. bangalurski
Wiktionary
mieszkaniec Bangaluru
SJP.pl
mieszkanka Bangaluru
SJP.pl
→ Bangalur (miasto w Indiach)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Bangalurem (od 2006 roku: Bengaluru)
Wiktionary
rzecz. Bangalur m./ż.
Wiktionary
[czytaj: benger] przebojowy utwór muzyczny; hit, szlagier
SJP.pl
stolica Republiki Środkowoafrykańskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stolica Republiki Środkowoafrykańskiej;
Wiktionary
Zobacz też: Bangi (Arghakhanchi).
Bangi (fr. "Bangui") – stolica i największe miasto Republiki Środkowoafrykańskiej, położone w południowej części kraju na zachodnim brzegu rzeki Ubangi. Zostało założone w 1889 jako fort wojsk francuskich.
Bangi było również miejscem działalności rebeliantów i zniszczeń spowodowanych przez bunty na tle politycznym. Z tych powodów miasto w 1996 zostało ogłoszone jednym z najbardziej niebezpiecznych na świecie.
Wikipedia
IPA: ˈbãŋʲɟi, AS: bãŋʹǵi
Wiktionary
rzecz. bangijczyk mos., bangijka ż.
przym. bangijski
Wiktionary
mieszkaniec Bangi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec miasta Bangi
Wiktionary
IPA: bãŋʲˈɟijt͡ʃɨk, AS: bãŋʹǵii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Bangi n.
:: fż. bangijka ż.
przym. bangijski
Wiktionary
mieszkanka Bangi (stolicy Republiki Środkowoafrykańskiej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka miasta Bangi
Wiktionary
IPA: bãŋʲˈɟijka, AS: bãŋʹǵii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Bangi n.
:: fm. bangijczyk mos.
przym. bangijski
Wiktionary
→ Bangi (stolica Republiki Środkowoafrykańskiej)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Bangi
Wiktionary
IPA: bãŋʲˈɟijsʲci, AS: bãŋʹǵii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bangi n., bangijczyk mos., bangijka ż.
Wiktionary
krasnorost bangiowy - glon morski należący do rzędu bangiowych, wykorzystywany w przemyśle spożywczym m.in. do wyrobu agaru, składników sushi
SJP.pl
Bangiowe ("Bangiophyceae" Wettst.) – klasa krasnorostów.
Wikipedia
krasnorost bangiowy - glon morski należący do rzędu bangiowych, wykorzystywany w przemyśle spożywczym m.in. do wyrobu agaru, składników sushi
SJP.pl
→ Bangkok (stolica Tajlandii); bangkokijski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Bangkoku (stolicy Tajlandii)
Wiktionary
IPA: bãŋkˈːɔt͡sʲci, AS: bãŋ•kocʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bangkok m., bangkokijczyk m., bangkokijka ż.
Wiktionary
stolica Tajlandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Tajlandii;
Wiktionary
Bangkok (taj. Krung Thep lub Krung Thep Mahanakhon) – stolica i największe miasto Tajlandii, położona przy ujściu rzeki Menam do Zatoki Tajlandzkiej. Liczba ludności wynosi ponad 5,6 miliona[], a aglomeracja ma około 15 milionów. Połączenie azjatyckich tradycji z nowoczesną infrastrukturą sprawiło, że jest to jeden z najpopularniejszych na świecie celów turystycznych. W 2018 miasto odwiedziło 21,98 mln turystów – Bangkok był najczęściej odwiedzanym miastem na świecie.
Wikipedia
(1.1) W aglomeracji Bangkoku znajduje się bardzo dużo terenów zielonych zaprojektowanych jako zielone strefy.
Wiktionary
IPA: ˈbãŋkːɔk, AS: bãŋ•kok
Wiktionary
rzecz. bangkokijczyk mos., bangkokijka ż.
przym. bangkocki
Wiktionary
mieszkaniec Bangkoku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bangkoku
Wiktionary
rzecz. Bangkok m.
:: fż. bangkokijka ż.
przym. bangkocki
Wiktionary
mieszkanka Bangkoku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bangkoku
Wiktionary
rzecz. Bangkok m.
:: fż. bangkokijczyk mos.
przym. bangkocki
Wiktionary
→ Bangladesz; banglijski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bangladeszem, dotyczący Bangladeszu
Wiktionary
IPA: ˌbãŋɡlaˈdɛsʲci, AS: bãŋgladesʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bangladesz mrz., Banglijczyk mos., Banglijka ż.
przym. banglijski, probanglijski, antybanglijski, probangladeski, antybangladeski
Wiktionary
(1.1) banglijski
Wiktionary
państwo w Azji ze stolicą w Dhace; Ludowa Republika Bangladeszu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Azji ze stolicą w Dhace;
Wiktionary
Bangladesz ( বাংলাদেশ), Ludowa Republika Bangladeszu (beng. গণপ্রজাতন্ত্রী বাংলাদেশ, "Gonoprodźatontri Bangladesz") – państwo w Azji Południowej, położone nad Zatoką Bengalską i graniczące z zachodu, północy i wschodu z Indiami, a na południowym wschodzie z Mjanmą. Jest jednym z najgęściej zaludnionych krajów świata, a stolicą Bangladeszu jest Dhaka (dawna Dakka).
Wikipedia
(1.1) Bangladesz jest republiką oraz członkiem Wspólnoty Narodów.
Wiktionary
IPA: bãŋɡˈladɛʃ, AS: bãŋgladeš
Wiktionary
rzecz. Banglijczyk mos., Banglijka ż., bangladeskość ż.
przym. bangladeski, banglijski, probangladeski, antybangladeski
Wiktionary
(1.1) ofic. Ludowa Republika Bangladeszu; hist. Pakistan Wschodni
Wiktionary
żartobliwie: działać (spełniać swoje funkcje)
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) slang. działać, poprawnie funkcjonować
Wiktionary
rzecz. banglanie n.
Wiktionary
obywatel Bangladeszu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Bangladeszu
Wiktionary
IPA: baŋˈɡlij.t͡ʂɘk
Wiktionary
rzecz. Bangladesz mrz.
:: fż. Banglijka ż.
przym. bangladeski, banglijski, probanglijski, probangladeski, antybanglijski, antybangladeski
Wiktionary
obywatelka Bangladeszu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Bangladeszu
Wiktionary
IPA: baŋˈɡlij.ka
Wiktionary
rzecz. Bangladesz mrz.
:: fm. Banglijczyk mos.
przym. bangladeski, banglijski, probanglijski, probangladeski, antybanglijski, antybangladeski
Wiktionary
→ Bangladesz; bangladeski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bangladeszem lub Banglijczykami, dotyczący Bangladeszu lub Banglijczyków
Wiktionary
rzecz. Bangladesz mrz., Banglijczyk mos., Banglijka ż.
przym. bangladeski
Wiktionary
(1.1) bangladeski
Wiktionary
dawniej, dziś w gwarze śląskiej: dworzec kolejowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dworzec kolejowy
Wiktionary
(1.1) Kejsik sam bůł banhof, a terozki je rudera.
Wiktionary
rzecz. baniok
Wiktionary
(1.1) bana
Wiktionary
1. kulisty przedmiot;
2. duże naczynie do przechowywania i przenoszenia płynów; duża bańka;
3. potocznie: dynia;
4. rosyjska łaźnia parowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie, Mazury, Górny Śląsk. dynia
(1.2) pot. głowa
(1.3) wschodnioeuropejska łaźnia parowa;
(1.4) gwara. więz. wódka
(1.5) uczn. stud. ocena niedostateczna
(1.6) naczynie, duża bańka
(1.7) stpol. źródło lecznicze
(1.8) stpol. kopalnia soli
(1.9) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. gniazdo os lub szerszeni
(1.10) archit. gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. kopuła
(1.11) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. siarczysty policzek, mocne uderzenie
(1.12) gw-pl|Zaolzie. guz
(1.13) gw-pl|Bukowina. łazienka
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: banie (się)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Ale mnie bania boli po wczorajszej balandze.
(1.4) On jest na bani. → On jest nietrzeźwy.
(1.5) Niby geniusz, a ma gołe banie.
Wiktionary
IPA: ˈbãɲa, AS: bãńa
Wiktionary
rzecz. banieczka ż., baniak m., bannik mos., zabaniak mrz., bańka ż.
Wiktionary
(1.2) baniak
(1.13) baja, wanna
Wiktionary
zdrobnienie od: baniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od baniak
(1.2) lwów. kapelusz, melonik
Wiktionary
(1.1) Ludmiła w trosce o swoje peonie kupiła cały baniaczek z nawozem kwiatowym.
Wiktionary
rzecz. baniak m., zabaniak mrz.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Lwów. obijać się, próżnować, próżniaczyć się
czasownik zwrotny niedokonany baniaczyć się
(2.1) gw-pl|Lwów. baniaczyć (1.1)
Wiktionary
(1.1) Jednemu goszcz pucuje, to drugi tymczasem uczeknie, bo un si spieszy. Un cały noc baniaczył, a teraz to un nima czasu na minuty albo pół…
(1.1) Wicek był lekkoduchem, lubił „baniaczyć” i durzyć wszystkie dziewczęta, które za nim przepadały.
(2.1) — Baniaczysz się przez całe popołudnie. Ino sumujesz i sumujesz — powiedziała babka Leokadia, patrząc z troską na swojego dziewiętnastoletniego wnuka.
(2.1) Można by było Trupiszyna wziąć dziś na werdebę, baniaczyć się z nim do rana, spoić go fest, a rano pijanemu wyjęlibyśmy list z kieszeni […].
Wiktionary
1. pękaty garnek lub pojemnik do przechowywania płynów;
2. potocznie: głowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) duży, zamykany pojemnik na płyn
(1.2) reg-pl|Kraków. głowa
(1.3) pot. głowa
(1.4) gwara. więz. głowa
(1.5) grub. duża pierś kobieca
(1.6) reg-pl|Kresy. garnek
Wiktionary
(1.1) Ojciec kupił dwudziestolitrowy baniak wody mineralnej.
(1.3) Dostał w baniak z całej siły.
(1.5) Ta kobieta miała konkretne baniaki.
Wiktionary
IPA: ˈbãɲak, AS: bãńak
Wiktionary
rzecz. bania ż., bańka ż., banieczka ż., baniaczek mrz., zabaniak mrz.
czas. zabaniaczyć dk.
przym. bańkowaty
Wiktionary
(1.2) bania
(1.4) gwara. więz. bańka, czapa, dekiel
(1.5) balon, bufor, melon, zderzak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara. muz. perkusista
Wiktionary
IPA: bãˈɲakaʃ, AS: bãńakaš
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej) potocznie: brednia, niedorzeczność, głupstwo; pierdoła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pejor. opowieść zmyślona, nieprawdziwa lub pozbawiona sensu
Wiktionary
(1.1) Co ty mi za banialuki opowiadasz?! Przecież oboje wiemy, że to nieprawda.
Wiktionary
IPA: ˌbãɲaˈluka, AS: bãńaluka
Wiktionary
(1.1) brednia, niedorzeczność, andron, trele-morele, farmazon, bzdura, duby smalone
Wiktionary
1. olbrzymie drzewo z rodzaju figowiec, pochodzące z Himalajów, z którego kanarów wyrastają liczne korzenie przybyszowe (tzw. kolumnowe) otaczające macierzysty pień ogromną kolumnadą; figowiec bengalski;
2. kasta kupców i handlarzy hinduskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. pot. figowiec bengalski
Wiktionary
→ baniasty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest baniaste; cecha tych, którzy są baniaści
Wiktionary
przym. baniasty
przysł. baniasto
Wiktionary
mający kształt bani; kulisty, pękaty, wypukły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kulisty kształt
Wiktionary
rzecz. baniastość ż.
Wiktionary
wieś w województwie małopolskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w średniowieczu: kara polegająca na pozbawieniu skazanego praw publicznych i wydaleniu go poza granice państwa; wygnanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) karne wygnanie bez prawa powrotu
(1.2) przen. wykluczenie ze środowiska
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) W średniowieczu na banicję mógł skazywać król lub cesarz.
Wiktionary
rzecz. banit mos., banita mos., banitka ż.
Wiktionary
→ banicja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący banicji
Wiktionary
rzecz. banita mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Banicy
Wiktionary
rzecz. Banica m.
:: fm. baniczanin m.
przym. banicki
Wiktionary
bać się:
a) odczuwać lęk, strach;
b) być niespokojnym o kogoś lub o coś;
c) nie śmieć, nie odważać się na coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. banie się.
forma rzeczownika.
(2.1) Ms. i W. od: ban
(2.2) M., B. i W. lm. od: bania
Wiktionary
Zobacz też: Banie (żleb).
Banie (dawniej niem. "Bahn") – wieś w północno-zachodniej Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Banie, nad rzeką Tywą, pomiędzy jeziorami Dłużec (Długie Bańskie) i Jeziorem Mostowym. Siedziba gminy Banie.
Wikipedia
(1.1)
:: czas. bać ndk.
Wiktionary
(1.1) lękanie, obawianie
Wiktionary
zdrobnienie od: bańka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: bańka
Wiktionary
IPA: bãˈɲɛt͡ʃka, AS: bãńečka
Wiktionary
rzecz. bania ż., bańka ż., baniak m.
przym. bańkowaty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kaszubska wieś w województwie pomorskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś kaszubska w gminie Żukowo, w powiecie kartuskim, w województwie pomorskim
Wiktionary
Banino (dodatkowa nazwa w języku Banino; Banin) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Żukowo.
Wieś jest siedzibą sołectwa "Banino". W skład sołectwa wchodzi również miejscowość Borowiec.
Miejscowość jest siedzibą Ochotniczej Straży Pożarnej oraz parafii rzymskokatolickiej Niepokalanego Poczęcia NMP, należącej do dekanatu Żukowo w archidiecezji gdańskiej.
Wikipedia
(1.1) Budujemy się z żoną w Baninie od roku.
Wiktionary
rzecz. baninianin m., baninianka ż.
przym. baniński
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Baniocha – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, w gminie Góra Kalwaria. Leży nad Małą (rzeka), która tworzy bagienną dolinę ciągnącą się na południe w stronę wsi Ługówka, przy drodze krajowej nr 79.
Administracyjnie na terenie wsi utworzono dwa sołectwa "Baniocha-Wieś" i "Baniocha-Osiedle"
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) reg-pl|Górny Śląsk. kolejarz
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) gw-pl|Bukowina. naczynie sporych rozmiarów, o objętości równej czterem wiadrom
Wiktionary
(1.1) U nos we wsi co drugo chałpa, to baniok mieszko.
Wiktionary
rzecz. banhof mrz., baniorz m., bana ż.
Wiktionary
(1.1) baniorz, ajzynbaniok
Wiktionary
glon występujący w przybrzeżnej strefie Pacyfiku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kolej. kolejarz
Wiktionary
rzecz. bana ż., baniok mos.
Wiktionary
rzadko: przypominający kształtem banię
SJP.pl
przymiotnik od: bania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zob. banita.
Wiktionary
rzecz. banita mos., banitka ż., banicja ż.
Wiktionary
człowiek pozbawiony swych praw i skazany na wygnanie, wyrzutek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. człowiek skazany na banicję, wypędzony z ojczyzny
Wiktionary
IPA: bãˈɲita, AS: bãńita
Wiktionary
rzecz. banicja ż., banit m.
:: fż. banitka
czas. banitować
przym. banicyjny
Wiktionary
(1.1) wygnaniec; przest. ekspatriant; daw. banit
Wiktionary
→ banita
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta skazana na banicję, wypędzona z ojczyzny
Wiktionary
rzecz. banit mos., banita mos., banicja ż.
Wiktionary
(1.1) wygnanka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|banitować.
Wiktionary
dawniej: skazywać na wygnanie z kraju
SJP.pl
czasownik
(1.1) skazywać na banicję
Wiktionary
(1.1) I za ten to błąd banitujemy go na zawsze stąd.
Wiktionary
rzecz. banita mos.
Wiktionary
członek indyjskiej kasty kupców
SJP.pl
[czytaj: bandżo] murzyński instrument muzyczny, rodzaj gitary; bandżo; bandżola; banjola
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. rodzaj gitary z okrągłym pudłem rezonansowym i długim gryfem;
Wiktionary
Banjo (bandżo) – muzyczny instrument strunowy z grupy szarpanych.
Wikipedia
IPA: ˈbãn͇d͡ʒɔ, AS: bãṇǯo
Wiktionary
rzecz. bandżo n., banjolina ż., banjola ż.
Wiktionary
(1.1) war. bandżo
Wiktionary
[czytaj: bandżola] instrument muzyczny, rodzaj gitary; bandżola; bandżo; banjo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. strunowy instrument muzyczny, odmiana banjo;
Wiktionary
(1.1) Bard przygrywał sobie na banjoli i śpiewał o Czerniakowie.
Wiktionary
rzecz. banjo
Wiktionary
(1.1) war. bandżola
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który posługuje się językiem banjumasańskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem banjumasańskim
(1.3) spisany, stworzony w języku banjumasańskim
Wiktionary
IPA: ˌbãnʲjũmaˈsãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: bãnʹi ̯ũmasãĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
1. przedsiębiorstwo zajmujące się różnego rodzaju operacjami pieniężnymi; gmach tego przedsiębiorstwa;
2. magazyn, nagromadzenie cennych materiałów lub informacji (bank krwi, bank danych itp.);
3. suma stawek w grze hazardowej; pula
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bank. instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów
(1.2) bank. archit. budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1)
(1.3) gry hazardowe zgromadzona kwota, przeznaczona na wygrane
(1.4) med. miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów
(1.5) gw-pl|Górny Śląsk. ławka
(1.6) gw. więzienna pewność
(1.7) gw. więzienna zapas
Wiktionary
Bank – osoba prawna wykonująca na podstawie odpowiednich zezwoleń działalność gospodarczą, polegającą na przyjmowaniu depozytów, udzielaniu kredytów oraz wykonywaniu innych czynności określonych przepisami prawa (w Polsce ustawy Prawo bankowe) i wymienionych w statucie banku.
Wikipedia
(1.1) W którym banku otworzyłeś rachunek?
(1.2) Czemu w tym banku zawsze są takie kolejki?
(1.3) Pani w futrze przejęła bank.
(1.4) Wczoraj doniesiono o brakach w banku krwi.
(1.5) Pierońskie gizdy zaś ten bank zachachmęcili, co stoł przy familoku.
Wiktionary
IPA: bãŋk, AS: bãŋk
Wiktionary
rzecz. bankowość ż., bankowiec mos., bankowczyni ż., bankierstwo n., bankier mos., bankierowa ż., bankierówna ż., bankierka ż., bankowanie n.
czas. bankować ndk.
przym. bankowy, wewnątrzbankowy, wokółbankowy, bankierski
przysł. bankowo, na bank
Wiktionary
(1.3) pula
Wiktionary
skrót od: bankowość, bankowy (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
drzewo iglaste z rodziny sosnowatych; sosna Banksa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. tramwaj
(1.2) gw-pl|Bukowina. słoik
Wiktionary
(1.1) W tym kierunku powinno się jechać: nocną banką do Świętochłowic i poczekać 10 minut na nocny 23 czy 7.
Wiktionary
(1.1) reg-pl|Górny Śląsk|bana.
(1.2) słoik, gw-pl|Bukowina. borkan
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) plural|bank.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbãŋʲci, AS: bãŋʹḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: bankiet
SJP.pl
1. właściciel, dyrektor lub liczący się akcjonariusz banku;
2. w grach hazardowych: gracz trzymający bank
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) właściciel lub dyrektor banku
(1.2) karc. gracz trzymający bank
Wiktionary
(1.1) Były bankier został nowym premierem Grecji.
Wiktionary
rzecz. bank m., bankowiec m., bankierz m., bankierstwo n.
:: fż. bankierka
przym. bankowy, bankierski
przysł. bankowo
Wiktionary
1. właścicielka, dyrektorka lub akcjonariuszka banku;
2. rzadko: kobieta trzymająca bank w grze w karty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) właścicielka, dyrektorka lub akcjonariuszka banku
Wiktionary
rzecz. bank m., bankowiec m., bankierz m., bankierstwo n.
:: fm. bankier mos.
przym. bankowy, bankierski
przysł. bankowo
Wiktionary
1. właściwy bankierowi, należący do bankiera, charakterystyczny dla właściciela lub dyrektora banku;
2. należący do osoby trzymającej bank w grach hazardowych;
3. czek bankierski - czek wystawiony przez bank ze wskazaniem jako trasata banku-korespondenta
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z bankierem, dotyczący bankiera; charakterystyczny dla bankierów
(1.2) należący do bankiera
Wiktionary
rzecz. bank m., bankowość ż., bankier mos., bankierka ż., bankowiec mos.
przym. bankowy
Wiktionary
1. zawód bankiera;
2. ogół bankierów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zawód bankiera
(1.2) ogół bankierów
Wiktionary
rzecz. bankowość ż., bankowiec mos., bank mrz., bankier mos., bankierka ż.
przym. bankowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. bankier
Wiktionary
IPA: ˈbãŋʲcɛʃ, AS: bãŋʹḱeš
Wiktionary
rzecz. bankier m., bankierka ż.
Wiktionary
dawniej: córka bankiera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. córka bankiera
Wiktionary
rzecz. bank mrz., bankowiec mos.
Wiktionary
1. wystawne przyjęcie urządzone w celu uświetnienia jakiejś uroczystości lub uczczenia jakiejś osoby;
2. przeszkoda jeździecka na hipodromie;
3. potocznie: przyjęcie, prywatka, zabawa;
4. niewysoki nasyp ziemi zabezpieczający wykop lub tor kolejowy przed napływem wód powierzchniowych; bankieta;
5. w budownictwie: najniższa część muru fundamentowego w gruncie nośnym, poszerzona w celu lepszego rozłożenia ciężaru budowli na grunt; ława fundamentowa; bankieta;
6. w okopach: ława ziemna do opierania i ustawiania broni do strzelania; bankieta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wystawne, uroczyste przyjęcie
(1.2) gw-pl|Bukowina. zabawa organizowana na zakończenie szkoły
Wiktionary
(1.1) Prezydent urządził bankiet.
Wiktionary
IPA: ˈbãŋcɛt, AS: bãŋḱet
Wiktionary
rzecz. bankietowicz m., bankietnik m., bankietowiczka ż., bankietowanie n., bankietówka ż.
czas. bankietować ndk.
przym. bankietowy
Wiktionary
(1.2) wypusknoj
Wiktionary
bankiet;
1. niewysoki nasyp ziemi zabezpieczający wykop lub tor kolejowy przed napływem wód powierzchniowych;
2. w budownictwie: najniższa część muru fundamentowego w gruncie nośnym, poszerzona w celu lepszego rozłożenia ciężaru budowli na grunt; ława fundamentowa;
3. w okopach: ława ziemna do opierania i ustawiania broni do strzelania
SJP.pl
rodzaj niskiej ławeczki bez oparcia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mebl. podłużna, niska, obita ławeczka bez oparcia;
Wiktionary
Bankietka – rodzaj mebla. Niewielka, lekka, miękko wyścielona lub wyplatana ławka. Bankietka była pozbawiona oparcia, mogła posiadać niskie poręcze boczne. Siedzisko spoczywało na czterech, sześciu lub ośmiu nogach. Mebel bywał rzeźbiony, malowany i złocony. Ustawiano go pod ścianami i we wnękach okiennych w salach balowych i koncertowych, w pomieszczeniach recepcyjnych, holach i korytarzach.
Wikipedia
(1.1) Na muzealnej bankietce przysiadł ostatni żyjący członek rządu Polski Podziemnej Adam Bień.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uczestniczenie w bankiecie, bywanie na bankietach
Wiktionary
rzecz. bankiet m., bankietowicz m., bankietnik m., bankietowiczka ż.
czas. bankietować
przym. bankietowy
Wiktionary
potocznie: uczestniczyć w bankiecie, chodzić na przyjęcia, prywatki; imprezować
SJP.pl
1. osoba często uczestnicząca w bankietach;
2. uczestnik bankietu
SJP.pl
1. kobieta często uczestnicząca w bankietach;
2. uczestniczka bankietu
SJP.pl
organizujący bankiety i konferencje, służący na bankiety i konferencje (np. sala bankietowo-konferencyjna)
SJP.pl
organizujący bankiety i wesela, służący na bankiety i wesela (np. ośrodek bankietowo-weselny)
SJP.pl
przymiotnik od: bankiet
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z bankietem, dotyczący bankietu
Wiktionary
rzecz. bankiet mrz., bankiecik m., bankietnik m., bankietowicz m., bankietowiczka ż., bankietowanie n.
czas. bankietować ndk.
Wiktionary
1. eleganckie, bogato zdobione ciastko o nietypowych kształtach;
2. serwetka bankietowa
SJP.pl
Bankietówka – eleganckie, bogato zdobione ciastko o nietypowych kształtach, uzyskiwanych przez zastosowanie specjalnych tac z wgłębieniami (gniazdkami) i wycinaków (wykrawaczek). Podstawę stanowi cienki blat biszkoptowy. Na to wykłada się dodatki, takie jak: owoce, przetwory owocowe, musy, kremy, czekolada, galaretki, masy orzechowe, orzechy, migdały, polewy, żele, marcepan. Bankietówki są wyrobami okolicznościowymi, podaje się je np. na wystawnych przyjęciach.
Wikipedia
ptak z rodziny bażantów, uważany powszechnie za przodka kury domowej
SJP.pl
zdrobnienie od: banknot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od banknot
Wiktionary
rzecz. banknot m.
Wiktionary
pieniądz w formie papierowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bank. odcinek papieru z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, mający określoną wartość pieniężną (nabywczą);
Wiktionary
Banknot (niem. "Banknote", ang. "bank-note" – kwit bankowy) – papierowy pieniądz emitowany przez bank centralny stanowiący prawny środek płatniczy w danym kraju lub obszarze. Dawniej rodzaj weksla emitowanego przez dowolny bank, poświadczający posiadanie przez okaziciela pewnej wartości (np. złota). Banknoty wyparły z powszechnego użytku pieniądze kruszcowe.
Wikipedia
(1.1) Na chodniku leżały rozrzucone stuzłotowe banknoty.
Wiktionary
IPA: ˈbãŋknɔt, AS: bãŋknot
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. banknocik m.
przym. bankotowy
Wiktionary
(1.1) przest. bilet bankowy, daw. asygnata, bankocetel, slang. fałat, motyl
Wiktionary
związany z banknotem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z banknotem, dotyczący banknotów
Wiktionary
potocznie: mały portfel na banknoty
SJP.pl
środowiskowo: usługa bankowa polegająca na możliwości sprawdzenia stanu własnego konta, płaceniu rachunków lub zlecaniu przelewów przez telefon
SJP.pl
nieformalne rządy banków i bankierów, posiadanie przez finansjerę nadmiernego wpływu na gospodarkę i politykę
SJP.pl
Bankokracja – nieformalne rządy banków i bankierów, posiadanie przez finansjerę nadmiernego wpływu na politykę (głównie gospodarczą) państwa, lub system ustrojowy, w którym władzę jawną sprawują bankierzy.
Jako pierwszy określenia tego użył brytyjski poseł do parlamentu William Fullarton 10 kwietnia 1797 roku, komentując nim monopol Banku Anglii na rynkach finansowych Imperium Brytyjskiego.
Wikipedia
system umożliwiający wykonywanie operacji bankowych przez telefon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od bankomat
Wiktionary
(1.1) To nie bankomat, lecz tylko mały bankomacik.
Wiktionary
rzecz. bankomat m.
Wiktionary
maszyna wydająca gotówkę po wsunięciu karty tożsamości w otwór i wybiciu na klawiaturze żądanej sumy oraz numeru szyfru; cashomat, automatyczny kasjer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie służące do wypłaty gotówki za pomocą karty płatniczej;
Wiktionary
Bankomat (ang. "automated teller machine", ATM) – samoobsługowe urządzenie służące przede wszystkim do wypłaty gotówki. Obecnie bankomaty służą także do drukowania potwierdzeń, dostarczania informacji o stanie konta, przyjmowania wpłat na konto itp. operacji.
Wikipedia
(1.1) Działanie bankomatu opiera się na systemie informatycznym umożliwiającym wymianę informacji z centralą.
Wiktionary
IPA: bãŋˈkɔ̃mat, AS: bãŋkõmat
Wiktionary
przym. bankomatowy
rzecz. bankomacik mrz.
Wiktionary
→ bankomat
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z bankomatem; związany z obsługą bankomatu
Wiktionary
rzecz. bankomat mrz.
Wiktionary
potocznie:
1. przechowywać coś w specjalnym banku, np. krew, nasienie;
2. przeprowadzać transakcje bankowe
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie: osoba zajmująca się bankowością, pracownik banku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik banku
Wiktionary
Bankowiec – osoba zawodowo zajmująca się pieniędzmi, zarządzaniem ryzykiem oraz pomocą klientom w pozyskaniu kapitału.
Bankowiec jest pracownikiem umysłowym zatrudnionym w banku, a praca osób zatrudnionych jako bankowcy polegać może np. na dokonywaniu operacji pieniężnych, polegających na: prowadzeniu oraz obsłudze wszelkich rachunków bankowych – tak dotyczących osób fizycznych, co i podmiotów gospodarczych.
Wikipedia
(1.1) Jeśli chcesz być dobrym bankowcem, musisz być zorientowanym w nowych produktach bankowych.
Wiktionary
rzecz. bankowość ż., bankierka ż., bank m., bankier m., bankierowa ż., bankierówna ż., bankierczyk m., bankierstwo n.
przym. bankowy, bankierski
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób bankowy, zgodnie z zasadami bankowości
(1.2) pot. na pewno
Wiktionary
rzecz. bankowość ż., bank mrz., bankier mos., bankierka ż.
przym. bankowy
Wiktionary
1. ogół spraw dotyczących działalności banków;
2. nauka o bankowych operacjach finansowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. bank. nauka zajmująca się działalnością sektora bankowego;
(1.2) bank. działalność banków i instytucji pokrewnych, dziedzina gospodarki
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Jurek jest wykładowcą bankowości na naszej uczelni.
(1.2) W latach sześćdziesiątych zaczęła funkcjonować bankowość międzynarodowa.
Wiktionary
rzecz. bank mrz., bankier mos., bankierstwo n., bankowiec mos.
przym. bankowy, bankierski
przysł. bankowo
Wiktionary
1. związany z bankiem, dotyczący jego działalności
2. potocznie: taki, który ma stuprocentowe szanse na realizację, spełnienie się; pewny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z bankami, dotyczący banków
Wiktionary
(1.1) Przez 10 miesięcy wrocławskiej policji i prokuraturze nie udało się złapać sprawców kradzieży trzech milionów złotych z wrzutni bankowej.
Wiktionary
IPA: bãŋˈkɔvɨ, AS: bãŋkovy
Wiktionary
rzecz. bank m., bankowość ż., bankowiec m., bankierstwo n., bankier m., bankierka ż.
przym. przybankowy, bankierski
przysł. bankowo
Wiktionary
opancerzony samochód ciężarowy do przewozu pieniędzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) opancerzony pojazd przewożący pieniądze, walory, metale, kamienie szlachetne itp., którymi obraca bank
Wiktionary
(1.1) Wówczas, przypomnijmy, rabuś podający się za konwojenta skradł z bankowozu 8 milionów złotych, których do tej pory nie odzyskano
Wiktionary
kanadyjska odmiana jabłoni
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący bankruta lub bankrutów
Wiktionary
rzecz. bankructwo n., bankrut mos., bankrutka ż.
Wiktionary
1. niewypłacalność lub zawieszenie wypłat na rzecz wierzycieli;
2. upadłość, ruina majątkowa, krach;
3. przenośnie: utrata znaczenia i wpływów, ideowy, moralny upadek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) praw. upadłość osoby prawnej lub fizycznej ogłoszona przez sąd
(1.2) niewypłacalność lub zawieszenie wypłat na rzecz wierzycieli
(1.3) utrata znaczenia i wpływów, ideowy, moralny upadek, klęska planów życiowych
Wiktionary
(1.1) Sąd orzekł bankructwo FC Parma. Klubu nie było stać nawet na opłacenie rachunków za energię elektryczną, a wczoraj prezes klubu został aresztowany pod zarzutem "prania brudnych pieniędzy".
(1.2) Na bankructwie Grecji można zarobić
(1.3) To kolejny dowód moralnego bankructwa samozwańczych stróżów jedynie słusznej moralności.
Wiktionary
IPA: bãŋˈkrut͡stfɔ, AS: bãŋkructfo
Wiktionary
rzecz. bankrut m., bankrutka ż., bankrutowanie n.
czas. bankrutować ndk., zbankrutować dk.
przym. bankrucki
Wiktionary
(1.1) upadłość, niewypłacalność, krach, plajta
(1.2) niewypłacalność
Wiktionary
człowiek zbankrutowany, niewypłacalny, którego upadłość ogłoszono sądownie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba lub firma, która ogłosiła niewypłacalność
(1.2) przen. osoba lub firma, której grozi niewypłacalność
(1.3) przen. ktoś, kto się skompromitował, zawiódł zaufanie, doznał klęski
Wiktionary
(1.2) Przedsiębiorstwo, którego kierownik używa pieczątki „zarządca komisaryczny”, jest postrzegane jako bankrut
(1.3) Niestety, zły los niweczył wszystkie nadzieje. Nie widzi pani, że jestem życiowym bankrutem?
Wiktionary
IPA: ˈbãŋkrut, AS: bãŋkrut
Wiktionary
rzecz. bankructwo n., bankrutowanie n.
:: fż. bankrutka ż.
czas. bankrutować ndk., zbankrutować dk.
przym. bankrucki
Wiktionary
→ bankrut
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która straciła cały majątek, zbankrutowała
Wiktionary
rzecz. bankructwo n., bankrutowanie n.
:: fm. bankrut mos.
czas. bankrutować ndk., zbankrutować dk.
przym. bankrucki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ekon. popadanie w stan niewypłacalności i upadłości
(1.2) przen. doznawanie klęski, doświadczanie upadku
Wiktionary
rzecz. bankructwo n., bankrut m., bankrutka ż.
czas. bankrutować ndk., zbankrutować dk.
Wiktionary
1. stawać się bankrutem;
2. tracić znaczenie, wartość
SJP.pl
czasownik niedokonany nieprzechodni (dk. zbankrutować)
(1.1) finans. stawać się bankrutem, tracić cały majątek
(1.2) przen. o idei, grupie ludzi: tracić wartość i znaczenie
Wiktionary
(1.1) Wierzyciele bankrutującej fabryki bardzo długo nie mogli dojść do porozumienia, w końcu krakowskim targiem ustalono, że w zamian za przejęcie nieruchomości przez pierwszą firmę, druga firma otrzyma wszystkie materiały z magazynów i resztę pieniędzy z kont bankowych.
Wiktionary
IPA: ˌbãŋkruˈtɔvat͡ɕ, AS: bãŋkrutovać
Wiktionary
rzecz. bankructwo n., bankrut mos., bankrutka ż., bankrutowanie n.
czas. zbankrutować dk.
Wiktionary
(1.1) plajtować, upadać
(1.2) upadać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pirofit, roślina z rodziny srebrnikowatych
SJP.pl
Banksja ("Banksia") – rodzaj wiecznie zielonych drzew i krzewów należących do rodziny srebrnikowatych. Obejmuje 183 gatunki. Rośliny te występują w Australii, głównie w jej południowo-zachodniej części. Kwiaty zapylane są przez ptaki (np. miodojady) oraz torbacze. Banksje są pirofitami – nasiona często uwalniane są dopiero w wyniku pożaru buszu. Niektóre gatunki są uprawiane jako rośliny ozdobne.
Wikipedia
pogardliwie: bankier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) publ. przen. bankier-gangster, bankier postrzegany jako kryminalista, bezwzględnie wyłudzający pieniądze od obywateli, cynicznie bogacący się kosztem klientów w opresji
Wiktionary
(1.1) Są sprawy, w których nie ma dzielenia włosa na czworo i hamletyzowania. Tak jest w sprawie Grecji – ofiary banksterów, neoliberalnej polityki cięć (…) i egoizmu bogatych krajów.
Wiktionary
IPA: ˈbãŋkstɛr, AS: bãŋkster
Wiktionary
pogardliwie: bankierstwo;
1. działania bankiera postrzegane jako nielegalne;
2. ogół bankierów postrzeganych jako przestępcy
SJP.pl
rodzaj słodkiego ciasta pieczonego w kształcie sękatego pnia drzewa; baumkuch, baumkuchen, sękacz
SJP.pl
reklama umieszczana na stronie internetowej, a także zawieszana na budynkach; baner
SJP.pl
Banner, baner – forma reklamy, komunikatu lub innego przekazu. Najczęściej jest to wydrukowany na płachcie materiału przekaz informacyjny lub reklamowy.
W internecie banner to graficzna forma przekazania treści informacyjnych bądź reklamowych, często będąca odnośnikiem do strony promowanego produktu. Jednym z rodzajów banerów internetowych jest interaktywny „baner rozwijany” (ang. expand banner), który rozwija się do większej postaci w wyniku pewnej interakcji.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mitsłow. duch opiekuńczy związany z łaźniami (baniami)
Wiktionary
Bannik (ros.), łaźnik, łaziennik (biał.) – wschodniosłowiański demon władający łaźnią. Bannik był zasadniczo wrogi wobec ludzi i mógł utopić kąpiących się.
Wyobrażano go sobie jako starca z wielką głową pokrytą rozczochranymi włosami. Pozostawiano mu w łaźni jako ofiarę trochę wody, składano mu także w ofierze czarną kurę dla zabezpieczenia przed utopieniem.
Wikipedia
IPA: ˈbãɲːik, AS: bã•ńik
Wiktionary
rzecz. bania ż.
Wiktionary
(1.1) łaźnik
Wiktionary
[czytaj: banofi] wyrób cukierniczy będący połączeniem bananów i toffi; banoffi
SJP.pl
[czytaj: banofi] wyrób cukierniczy będący połączeniem bananów i toffi; banoffee
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|banować.
Wiktionary
czas. banować, zbanować
Wiktionary
blokować dostęp do usługi w Internecie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zbanować)
(1.1) inform. pot. dawać komuś bana, uniemożliwiając korzystanie z jakiejś usługi internetowej
(1.2) gw-pl|Bukowina, Śląsk Cieszyński, Zaolzie. żałować
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) gw-pl|Zaolzie. nalegać, naprzykrzać się
Wiktionary
(1.1) Powiedzieli, że na forum będą banować wszystkich za takie zachowanie!
(1.2) Chciało ci sie, matko bogatego zięcia, • bedziesz ty banować swoigo dziywczęcia.
Wiktionary
rzecz. banowanie n.
czas. zbanować
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) C. lm. od: ban
Wiktionary
IPA: bãˈnɔvʲi, AS: bãnovʹi
Wiktionary
jednostka administracyjna w Królestwie Jugosławii w latach 1929 - 1941, odpowiednik województwa
SJP.pl
[czytaj: benszi] z folkloru irlandzkiego: zjawa zwiastująca śmierć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński
(1.1) folk. w mitologii irlandzkiej zjawa w kobiecej postaci, najczęściej zwiastująca śmierć w rodzinie;
Wiktionary
Banshee (ang. [], z irl. "bean-sidhe", w nowoirlandzkim "bean sí" [], „kobieta z kurhanu”) – w mitologii irlandzkiej zjawa w kobiecej postaci, najczęściej zwiastująca śmierć w rodzinie.
Wikipedia
1. wąski pas płótna naszyty na żaglu, zwiększający jego sztywność i wytrzymałość; banta;
2. element drewnianej konstrukcji dachu, belka spajająca krokwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. wzmocnienie fragmentów żagla w postaci naszytych, dodatkowych kawałków płótna;
(1.2) stpol. belka wzmacniająca krokiew
(1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. techn. zawias
Wiktionary
Bant – wieś w Holandii w prowincji Flevoland.
Wieś powstała po osuszeniu terenów Polderu Północno-Wschodniego.
Leży około 10 kilometrów na północ od Emmeloord.
Wikipedia
(1.1) Bant ma za zadanie zwiększyć wytrzymałość żagla.
Wiktionary
IPA: bãnt, AS: bãnt
Wiktionary
(1.3) gw. Górny Śląsk zowiasa
Wiktionary
1. wąski pas płótna naszyty na żaglu, zwiększający jego sztywność i wytrzymałość; banta;
2. element drewnianej konstrukcji dachu, belka spajająca krokwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. zob. bant.
(1.2) reg-pl|Kresy. grzęda
Wiktionary
Banta, bant – grube, płócienne naszycie wzmacniające żagiel, umieszczane poprzecznie oraz w jego narożnikach, czyli w miejscach szczególnie narażonych na działanie dużych naprężeń.
Wikipedia
IPA: ˈbãnta, AS: bãnta
Wiktionary
1. zabytkowe miasto w Indonezji na Jawie; Banten;
2. miejscowość na wyspie Home Island; Bantam Village
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Bantamu (miasta w Indonezji)
SJP.pl
wschodnioazjatycka kura karłowata, hodowana amatorsko jako ptak ozdobny ze względu na oryginalne upierzenie
SJP.pl
Bantamka – popularna rasa kury domowej z grupy ozdobnych kur karłowatych, hodowana jako ptak ozdobny.
Wikipedia
wschodnioazjatycka kura karłowata, hodowana amatorsko jako ptak ozdobny ze względu na oryginalne upierzenie
SJP.pl
przymiotnik od: Bantam
SJP.pl
azjatycki gatunek dzikiego bydła; bydło bali
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Bos javanicus|ref=tak. banteng azjatycki (ssak z rodziny wołowatych)
Wiktionary
IPA: ˈbãntɛ̃ŋk, AS: bãntẽŋk
Wiktionary
Banting – miasto we Malezji w stanie Selangor. W 2000 roku liczyło 50 274 mieszkańców.
Wikipedia
regionalnie: żerdka
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. trzaskać, hałasować
Wiktionary
1. język afrykański, używany między innymi przez lud Bantu;
2. związany z Bantu - grupą plemion;
3. związany z bantu - językiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) etn. grupa plemięemion afrykańskich zaliczanych do rasy czarnej, zamieszkujących stepy w środkowej i południowej Afryce;
(1.2) jęz. rodzina języków afrykańskich, którymi posługują się plemięemiona bantu (1.1);
Wiktionary
Bantu – zespół około 400 grup etnicznych zamieszkujących tereny przede wszystkim stepowe w środkowej i południowej Afryce. Liczą łącznie około 100 mln ludzi, trudnią się głównie rolnictwem i hodowlą. Ich organizacje plemienne zostały rozbite w XIX w. przez europejskich kolonizatorów.
Wikipedia
(1.1) Historią migracji ludów bantu zajmuje się bantuistyka.
(1.2) Pochodzenie języków bantu od wspólnego prajęzyka nie jest dziś w zasadzie przez nikogo podważane.
Wiktionary
rzecz. bantustan mrz., bantuistyka ż.
Wiktionary
język bantuidalny - język z grupy nigero-kongijskich, np. język bantu
SJP.pl
→ bantu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bantu, dotyczący Bantu
Wiktionary
rzecz. bantustan mrz., Bantu
Wiktionary
1. jedno z wydzielonych w latach 1971–1981 z obszaru Republiki Południowej Afryki terytoriów, które miały być autonomicznymi regionami a stały się rezerwatami wykorzystywanymi w polityce apartheidu;
2. niepraworządne i źle zarządzane państwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. jeden z zamieszkanych przez ludność murzyńską regionów autonomicznych utworzonych w Afryce Południowej doby apartheidu;
(1.2) przen. biedne, zacofane państwo
Wiktionary
Ba
Wikipedia
rzecz. bantu n.
przym. bantuski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. potrawa z mąki kukurydzianej i śmietany
Wiktionary
Banusz – potrawa, którą przygotowuje się z mąki kukurydzianej i śmietany, dodaje się do niej skwarki, grzyby, bryndzę itp. Rozpowszechniona jest w regionie karpackim na Ukrainie oraz w Rumunii (pod nazwą "bălmuș").
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) plural|ban.
Wiktionary
japońskie pozdrowienie w formie okrzyku, wyrażające entuzjazm albo triumf; hurra!, wiwat!, niech żyje!
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) japońskie pozdrowienie
Wiktionary
Banzai! (jap. 万歳 banzai; dosł. 10 tys. lat; dawna pisownia 萬歳) – japoński okrzyk wyrażający radość, uznanie, pozdrowienie: „Niech żyje!”, „Hurra!”, wiwatowanie na cześć kogoś lub z powodu osiągnięcia czegoś (np. sukcesu wyborczego).
Zwrot pochodzi z Chin. Znaki 万歳 (obecna pisownia w ChRL 万岁) czyta się po chińsku "wànsuì".
Wikipedia
japońskie pozdrowienie w formie okrzyku, wyrażające entuzjazm albo triumf; banzai
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) japońskie pozdrowienie
Wiktionary
1. szczyt w Tatrach;
2. rzeka w północnej Polsce i w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. niewielka rzeka w północnej Polsce i w Rosji (obwód królewiecki), uchodzi do Zalewu Wiślanego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
chińskie kuliste kluski z farszem, gotowane na parze; baozi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ogromne, długowieczne drzewo liściaste rosnące w Afryce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dendr. ogromne, długowieczne drzewo liściaste o bardzo grubym pniu rosnące w Afryce;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Widziałam zebu na tle afrykańskich baobabów.
Wiktionary
IPA: baˈɔbap, AS: baobap
Wiktionary
przym. baobabowy
Wiktionary
(1.1) małpi chleb
Wiktionary
→ baobab
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) składający się z baobabu lub baobabów
(1.2) wykonany z drewna lub innej części baobabu
(1.3) będący częścią baobabu
Wiktionary
IPA: ˌbaɔbaˈbɔvɨ, AS: baobabovy
Wiktionary
rzecz. baobab m.
Wiktionary
pododdział w różnych rodzajach wojsk, złożony zwykle z kilku kompanii (lub jednostek im równorzędnych); batalion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. batalion
Wiktionary
Baon – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Yonne.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 43 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 5 osób/km² (wśród 2044 gmin Burgundii Baon plasuje się na 867. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1008.).
Wikipedia
rzecz. batalion mzw./mrz.
Wiktionary
(1.1) batalion
Wiktionary
potocznie: bogaty chłop, zwłaszcza w Niemczech, zatrudniający robotników; bauer (częściej)
SJP.pl
chińskie kuliste kluski z farszem, gotowane na parze; bao
SJP.pl
Baozi (chiń. 包子; pinyin "bāozi", także: "bao", "bau", "humbow", "nunu", "bausak", "pow" oraz "pau") – zróżnicowanych rozmiarów kluski gotowane na parze, charakterystyczne dla kuchni chińskich, ale jadane także w Malezji i Singapurze. Popularne w restauracjach chińskich na całym świecie. Wywodzą się z północnych regionów Chin. "Baozi" w dialektach północnych oznacza "bułeczkę".
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: baTIST]
1. francuskie imię męskie;
2. francuskie nazwisko;
3. skrócona wersja francuskiego imienia Jean-Baptiste
SJP.pl
Baptiste – brytyjski serial telewizyjny wyprodukowany przez Two Brothers Pictures, który jest spin-offem Zaginiony. Serial jest emitowany od 17 lutego 2019 roku przez BBC One.
Wikipedia
rodzaj roślin z rodziny bobowatych
SJP.pl
Baptysja, bratwa ("Baptisia") – rodzaj roślin z rodziny bobowatych. Obejmuje 18 gatunków. Rośliny te występują we wschodniej Kanadzie oraz wschodniej i środkowej części Stanów Zjednoczonych. Rosną na obszarach pod wpływem klimatu umiarkowanego kontynentalnego i ciepłego, w prerii i widnych lasach, w miejscach wilgotnych, nad strumieniami i suchych – na piaskach i terenach skalistych.
Wikipedia
wyznawca baptyzmu (odłamu protestantyzmu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. członek jednego z Kościołów protestanckich, który uznaje wyłącznie chrzest w wieku świadomym na wyznanie wiary
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Tadeusz jest baptystą, więc nie ochrzcił swojego dziecka jako niemowlęcia.
Wiktionary
przym. baptystyczny
rzecz. baptyzm mrz.
Wiktionary
1. budynek ze zbiornikiem wody pośrodku, przeznaczony do odprawiania obrzędów chrztu
2. naczynie do przechowywania wody chrzcielnej; chrzcielnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. chrzcielnica
(1.2) rel. archit. budynek w którym dokonywano chrztu
Wiktionary
Baptysterium ( baptisterium z gr. "βαπτιστήριον" od "βαπτίζειν" 'zanurzać') – budowla wznoszona przez chrześcijan, przeznaczona do wykonywania obrzędu chrztu, niekiedy usytuowana w pobliżu kościoła. Określenie „baptysterium” odnosi się także do samej niecki (sadzawki, basenu) chrzcielnej, umożliwiającej przynajmniej częściowe zanurzenie kandydata do chrztu.
Wikipedia
(1.1) chrzcielnica
Wiktionary
→ baptyzm
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z baptyzmem lub baptystami
Wiktionary
rzecz. baptyzm m., baptysta m., baptystka ż.
Wiktionary
odłam wyznania protestanckiego powstały w XVII wieku w Anglii, przyjmujący Biblię jako jedyny autorytet w sprawach wiary i obyczajów; baptyści
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. nurt wyznań chrześcijańskich należących do protestantyzmu;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
IPA: ˈbaptɨsm̥, AS: baptysm̦
Wiktionary
rzecz. baptysta m., baptystka ż.
przym. baptystyczny
Wiktionary
odłam wyznania protestanckiego powstały w XVII wieku w Anglii, przyjmujący Biblię jako jedyny autorytet w sprawach wiary i obyczajów; baptyzm
SJP.pl
1. pierwiastek chemiczny o symbolu Ba
2. zakład gastronomiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gastr. lokal gastronomiczny, w którym spożywa się ciepłe posiłki lub pije alkohole;
(1.2) gastr. miejsce w lokalu, przy którym odbiera się lub konsumuje posiłki lub alkohol
(1.3) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Ba i liczbie atomowej 56;
(1.4) fiz. jedna z jednostek ciśnienia;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Odkąd rzuciła mnie żona, chodzę na obiady do baru.
(1.2) Jacek podszedł do baru i zapłacił za drinki.
(1.3) Bar został odkryty w 1794 roku.
(1.4) Ciśnienie atmosferyczne wynosi 1 bar.
Wiktionary
IPA: bar, AS: bar
Wiktionary
(1.1-2)
rzecz. barman m., barmanka ż., barmaństwo n.
:: zdrobn. barek m., bareczek m.
przym. barowy
przym. barowy
przym. baryczny
Wiktionary
(1.1) knajpa
(1.2) kontuar
(1.3) Ba
Wiktionary
buddyjski stan pośredni pomiędzy życiem a śmiercią; bardo
SJP.pl
jednostka ciśnienia, używana w meteorologii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie, żartobliwie: stosunek seksualny; bara bara, cimcirimci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) żart. seks
Wiktionary
(1.1) Robiliśmy bara-bara całą noc.
Wiktionary
IPA: ˌbara‿ˈbara, AS: bara‿bara
Wiktionary
(1.1) figo-fago, fiku-miku, umcia-umcia, mambo w poziomie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. łajdak, chuligan
Wiktionary
wielki bęben używany przez tureckie pułki janczarskie; taraban
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. muz. taraban — wielki bęben pochodzenia tureckiego, używany w dawnych formacjach wojskowych;
(1.2) gw-pl|Białostockie, Buskie, Garwolińskie, Iłżeckie, Kieleckie, Koneckie, Konińskie, Kozienickie, Łaskie, Opoczyńskie, Piotrkowskie, Radomskie, Rawsko-Mazowieckie, Skierniewickie, Suwalszczyzna, Wileńszczyzna., reg-pl|Kresy Północne. muz. bęben
(1.3) gw-pl|Kolbuszowskie, Suwalszczyzna, Polesie. techn. roln. walcowaty element maszyn rolniczych, pełniący funkcję łożyska dla noży w sieczkarni lub obudowy silnika w młockarni
(1.4) przest. gw-pl|Wileńszczyzna. żelazna sztaba lub inny przedmiot uderzany w celu wydobycia dźwięku, pełniący funkcję zastępczą dla dzwonu
Wiktionary
(1.2) Przy głębokich dźwiękach wielkiego barabanu śpiewali liczącą setki zwrotek pieśń „Witaj, Matko uwielbiona”.
Wiktionary
rzecz. barabanszczyk mos., barabąszczyk mos., barabanista mos.
czas. barabanić ndk., zabarabanić dk.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. imię|polski|m.;
Wiktionary
Barabasz – w Nowym Testamencie współwięzień Jezusa, przewidziany do ułaskawienia z okazji święta Paschy i głosem ludu ostatecznie uwolniony od kary ukrzyżowania.
Wikipedia
(1.1) A Barabasz był zbrodniarzem.
Wiktionary
IPA: baˈrabaʃ, AS: barabaš
Wiktionary
przym. Barabaszowy
Wiktionary
dawniej: wąs barabański - sumiasty wąs; wąs bałabański
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie nowosybirskim;
Wiktionary
Barabińsk (ros. Барабинск) – miasto w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie nowosybirskim. 28,7 tys. mieszkańców (2020).
Miejscowość została założona w roku 1893, a prawa miejskie otrzymała w roku 1917.
W mieście rozwinął się przemysł mleczarski, działają zakłady naprawcze taboru kolejowego.
Wikipedia
przym. barabiński
Wiktionary
przymiotnik od: Barabińsk (miasto w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Barabińskiem, dotyczący Barabińska
Wiktionary
rzecz. Barabińsk mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Kresy południowe. gw-pl|Biała Podlaska. ziemniak, kartofel
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) białystok. wino owocowe
(1.2) białystok. ciasto z zakalcem
Wiktionary
1. potocznie: coś starego, bezwartościowego, bezużytecznego;
2. pogardliwie o ludziach; hołota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. coś bezwartościowego, tandetnego, byle co
(1.2) gw-pl|Warszawa. stare rzeczy
(1.3) pot. posp. lekceważąco o ludziach; hołota
Wiktionary
(1.1) Po co kupiłeś to barachło?
Wiktionary
IPA: baraxwˈɔ, AS: baraχu̯o
Wiktionary
(1.1) badziewie, tandeta, siaja
Wiktionary
[czytaj: barak] obce imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Barak
Wiktionary
zdrobnienie od: barak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od barak
Wiktionary
rzecz. barak m.
przym. barakowy
Wiktionary
[czytaj: barahas] dzielnica Madrytu z największym na Półwyspie Iberyjskim lotniskiem
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
prowizoryczna budowla, przeznaczona na tymczasowe zamieszkanie, przechowywanie towaru etc.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) prowizoryczny budynek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po pół godzinie wszedł do żebraczej dzielnicy koło rzeki i w końcu dotarł do zamierzonego magazynu, stojącego osobno między rozrzuconymi szopami, barakami i przechowalniami.
Wiktionary
IPA: ˈbarak, AS: barak
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. baraczek m.
przym. barakowy
Wiktionary
rasa psów myśliwskich, pochodząca z XIX wieku z Bośni; bośniacki pies gończy
SJP.pl
Baraka ( بركة "baraka") – z arabskiego „błogosławieństwo”. Dar, jakim obdarzył proroka Mahometa Allah. Muzułmanie wierzą, że każdy prorok od Adama do Mahometa obdarzony jest podobną opieką, a ponadto nieomylnością w sprawach wiary. Dlatego też Mahometa nazywa się często "al-insān al-kāmil" ( الانسان الكامل) (dosł. „człowiek doskonały”).
Wikipedia
przymiotnik od: barak
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z barakiem, dotyczący baraków; mieszczący się w barakach
Wiktionary
rzecz. barak mrz., baraczek mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) wóz spełniający funkcje mieszkalne
Wiktionary
(1.1) Choć to tylko ocieplony barakowóz, przy obecnym lokum wygląda jak pałac.
Wiktionary
barrakuda;
1. podobna do szczupaka drapieżna, tropikalna ryba morska o jadalnym mięsie, dochodząca do trzech metrów długości;
2. przenośnie: chciwa, egoistyczna kobieta interesu; megiera, ksantypa, modliszka
SJP.pl
rodzina ryb drapieżnych, żyjących w morzach tropikalnych i subtropikalnych; barrakudowate
SJP.pl
o cechach barakudowatych (rodzina ryb); barrakudowaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) icht. o cechach ryb z rodziny barakudowatych
Wiktionary
rzecz. barakudowate nmos., barakuda ż.
Wiktionary
(1.1) barrakudowaty
Wiktionary
1. samiec owcy; tryk;
2. potocznie: człowiek głupi, nieinteligentny;
3. futro baranie; kożuch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. samiec owcy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. pogard. głupek, idiota
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Biały dywan ze skór baranów, nadzwyczaj puszysty, tłumił zupełnie kroki.
(2.1) Gdzie się pchasz, baranie!
Wiktionary
IPA: ˈbarãn, AS: barãn
Wiktionary
rzecz. baranek m., baranina ż., baranica ż., Baran m.
czas. baranieć, zbaranieć dk.
przym. barani
Wiktionary
(1.1) tryk
(2.1) małpa, głupek
Wiktionary
1. młody samiec owcy domowej i owiec dzikich;
2. mały baran (tryk);
3. w religii chrześcijańskiej: figurka wyobrażająca baranka, stawiana na stole w czasie Świąt Wielkanocnych;
4. potocznie: wyprawiona skóra jagnięcia;
5. potocznie: futro ze skór jagniąt; baranica;
6. krzew z rodziny werbenowatych (witułkowatych), rosnący dziko w obszarze śródziemnomorskim; niepokalanek pospolity;
7. baranek scytyjski - roślina z gromady paprotników;
8. w łowiectwie: ptak z rodziny bekasów, należący do rzędu siewkowatych;
9. przenośnie: mała, biała chmurka;
10. przenośnie: pienista fala, biały grzebień fali;
11. przenośnie: człowiek łagodny, pokorny, potulny; aniołek, trusia, niewiniątko;
12. przenośnie: dziecko, które podlega naszej opiece; owieczka, podopieczny;
13. przenośnie: każdy z parafian podlegających opiece proboszcza; owieczka, podopieczny;
14. w budownictwie: kędzierzawa powierzchnia tynku kładzionego w celach ozdobnych; 15. żartobliwie: fryzura z krótkich, bardzo skręconych włosów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. mały, młody baran
(1.2) pot. łagodna, miła osoba
(1.3) pot. biały obłok, z wyglądu puszysty
(1.4) biała spieniona szczytowa część fali morskiej
(1.5) skóra z barana
(1.6) mocno skręcone krótkie włosy
(1.7) bud. środ. nierówny wierzch tynku z grudkami
(1.8) pot. tradycyjna figurka wielkanocna
(1.9) ornit. zob. kszyk.
(1.10) rzem. element służący do blokowania z tyłu ucha kolczyka w kształcie sztyftu
(1.11) środ. jeźdz. jednoczesne wybijanie się narowiącego się zwierzęcia z czterech nóg
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wilk porwał dwa baranki z naszego stada.
Wiktionary
IPA: baˈrãnɛk, AS: barãnek
Wiktionary
rzecz. baran mzw., Baran mos., baranina ż., baranienie n., zbaranienie n.
czas. baranieć ndk., zbaranieć dk.
przym. barani, barankowy
Wiktionary
(1.9) kszyk, koziołek
Wiktionary
1. odnoszący się do barana;
2. zrobiony z futra lub mięsa barana
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z baranem, dotyczący barana
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do barana
Wiktionary
(1.1) Ten kożuch jest zrobiony z baraniej wełny.
Wiktionary
IPA: baˈrãɲi, AS: barãńi
Wiktionary
rzecz. Baran m., baran m., baranek mzw., baranina ż., baranica ż.
przym. barańczy
czas. zbaranieć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej:
1. osoba wyprawiająca baranie skóry;
2. pasterz owiec; owczarz
SJP.pl
1. wyprawiona skóra barania, często podszyta suknem, służąca dawniej do przykrywania nóg w podróży;
2. czapka z futra baraniego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kraw. wyprawiana skóra barania; skóra barania do przykrycia nóg w podróży
(1.2) czapka z futra baraniego
(1.3) kraw. długi kożuch barani
(1.4) daw. struna skrzypiec z baraniego jelita
Wiktionary
Baranica – wieś we wschodniej Polsce, położona w województwie lubelskim, w powiecie krasnostawskim, w gminie Gorzków.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Gorzków. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 115 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Okryj się baranicą, bo nogi odmrozisz.
(1.2) Wdział na głowę baranicę i spiesznie wyszedł z izby.
(1.3) Szedł przez zasypane śniegiem pole w tej swojej baranicy, która sięgała mu do kolan.
(1.4) Jankowi pękła baranica, gdy przygrywał do oberka.
Wiktionary
IPA: ˌbarãˈɲit͡sa, AS: barãńica
Wiktionary
rzecz. baran mzw., Baran mos./mzw.
przym. barani
Wiktionary
podłużny lub kopulasty występ podłoża skalnego, wygładzony i porysowany przez lodowiec; muton
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) stpol. baranek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: baˈrãɲɛt͡s, AS: barãńec
Wiktionary
rzecz. Baran mos./mzw.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
głupieć, mieszać się, tracić trzeźwość umysłu
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zbaranieć)
(1.1) pot. tracić orientację; nie wiedzieć, jak się zachować, będąc zaskoczonym
Wiktionary
rzecz. Baran mzw./mos., baran mrz., baranek mrz., baranienie n., baranina ż.
Wiktionary
(1.1) głupieć, mieszać się
Wiktionary
mięso z barana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. mięso otrzymywane z owcy lub barana;
Wiktionary
Baranina (mięso baranie) – mięso otrzymane z owcy. Jest jednym z kilku mięs używanych w kuchni europejskiej (głównie na południu Europy). Dawniej baranina była bardzo popularna, dziś jednak jej spożycie jest znacznie mniejsze. Baranina jest również popularna w krajach muzułmańskich, gdzie religia zabrania spożycia wieprzowiny. Stanowi podstawę diety w Mongolii. Jest także podstawowym rodzajem pożywienia (obok ryb) na Islandii.
Wikipedia
(1.1) Dzisiaj na obiad jedliśmy pieczoną baraninę.
Wiktionary
IPA: ˌbarãˈɲĩna, AS: barãńĩna
Wiktionary
rzecz. Baran mos./mzw., baran m., baranek m.
przym. barani
Wiktionary
(1.1) reg. pozn. skopowina
Wiktionary
zdrobnienie od: baranina
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Baraniej Góry, związany z Baranią Górą
Wiktionary
(1.1) W lesie baraniogórskim można spotkać szereg dorodnych świerków, a także grzyby, zerwy skalne oraz osuwiska.
Wiktionary
IPA: ˌbarãɲɔˈɡursʲci, AS: barãńogursʹḱi
Wiktionary
zgrubienie od: baran
SJP.pl
futro z jagnięcych skór
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
potocznie: potulny, łagodny, pokorny
SJP.pl
→ baranek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący baranka, odnoszący się do baranka
Wiktionary
(1.1) Przyglądał się sobie długo, z poważną twarzą, poprawiając barankową czapkę i gładząc brodę.
Wiktionary
rzecz. baranek mzw., Baran ż./mos./mzw.
Wiktionary
nazwisko, m.in. Aleksander A. Baranow (1747-1819) - rosyjski kupiec i handlarz futer, jeden z organizatorów kolonizacji Alaski
SJP.pl
1. mieszkaniec Baranowa Sandomierskiego (miasta w Polsce);
2. mieszkaniec Baranowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Baranowa; także. osoba pochodząca z Baranowa, urodzona w Baranowie
(1.2) mieszkaniec Baranowa Sandomierskiego; także. osoba pochodząca z Baranowa Sandomierskiego, urodzona w Baranowie Sandomierskim
Wiktionary
rzecz. Baranów mrz.
:: fż. baranowianka ż.
przym. baranowski
Wiktionary
(1.1-2) wybitny / znany baranowianin • szanowni / drodzy baranowianie! • rodowity baranowianin • baranowianin z krwi i kości / od urodzenia / z dziada pradziada
Wiktionary
1. mieszkanka Baranowa Sandomierskiego (miasta w Polsce);
2. mieszkanka Baranowa
SJP.pl
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. część Żor
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Baranowicze, → Baranowice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Baranowicz, związany z Baranowiczami
Wiktionary
(1.1) Dom Polski jest otwarty na potrzeby Polaków z mniejszych miejscowości w rejonie baranowickim…
Wiktionary
rzecz. Baranowicze nmos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Baranowicz – polski herb szlachecki, odmiana herbu Syrokomla.
Wikipedia
1. mieszkaniec Baranowicz (miasta na Białorusi);
2. mieszkaniec Baranowic (wsi w Polsce)
SJP.pl
1. mieszkanka Baranowicz (miasta na Białorusi);
2. mieszkanka Baranowic (wsi w Polsce)
SJP.pl
miasto na Białorusi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Białorusi;
Wiktionary
Baranowicze ( Баранавічы, "Baranawiczy"; Барановичи, "Baranowiczi") – miasto w zachodniej części Białorusi, w obwodzie brzeskim, siedziba rejonu baranowickiego.
Baranowicze są ośrodkiem przemysłu metalowego i włókiennictwa.
Wikipedia
IPA: ba.ra.nɔˈvi.t͡ʂɛ
Wiktionary
przym. baranowicki
Wiktionary
1. nazwa wielu wsi w Polsce;
2. wieś na Białorusi;
3. wieś na Litwie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Baranów, → Baranowo, → Baranów Sandomierski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. samiec owcy; tryk;
2. potocznie: człowiek głupi, nieinteligentny;
3. futro baranie; kożuch
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wieś w województwie świętokrzyskim;
2. wieś w województwie wielkopolskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim, siedziba władz rejonu baranowskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. baranowski
Wiktionary
ssak z rodziny jeleniowatych występujący w Indiach i Nepalu
SJP.pl
Barasinga ("Rucervus") – rodzaj ssaków z podrodziny jeleni (Cervinae) w obrębie rodziny jeleniowatych (Cervidae).
Wikipedia
figlowanie, dokazywanie; figle, psoty, zbytki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rzad. dokazywanie, swawolenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Tam nie śmieszki, nie za gęsiami hukanie, nie schówki nie dudki, nie baraszki, tam mocnej ręki potrzeba i mocnego rozumu.
Wiktionary
rzecz. baraszkowanie n.
czas. baraszkować ndk., pobaraszkować dk.
Wiktionary
(1.1) baraszkowanie, figle, swawola, zabawa, zbytki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zabawa i dokazywanie
Wiktionary
rzecz. baraszki nmos.
czas. baraszkować ndk.
Wiktionary
bawić się beztrosko, dokazywać, swawolić
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. pobaraszkować)
(1.1) spędzać czas na psotach
Wiktionary
(1.1) Nie mogli jednak usnąć i jeszcze długo w noc baraszkowali, śmiejąc się i wydrwiwając spłoszonego doktora, a wynosząc pod niebiosa, piękność i przymioty niezrównane, jego lepszej połowy.
(1.1) Aż wszy po grzbiecie mi baraszkują, gdy na nią spoglądam!
(1.1) Oto grupa półnagich marynarzy baraszkuje na dolnym pokładzie z obskakującą ich niby żywa piłka — suczką.
Wiktionary
rzecz. baraszki lm nm., baraszkowanie n.
czas. pobaraszkować dk.
Wiktionary
(1.1) dokazywać, figlować, zabawiać się
Wiktionary
szczelnie zamknięty zbiornik stalowy, stosowany m.in. w papierniach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rozmyślne, bezprawne działanie kapitana lub członka załogi na szkodę statku
SJP.pl
1. w starożytnych Atenach: przepaść, do której wrzucano przestępców;
2. przenośnie: otchłań, zagłada
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stpol. barani
Wiktionary
IPA: baˈrãj̃n͇t͡ʃɨ, AS: barãĩ ̯ṇčy
Wiktionary
przym. barani
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie samborskim obwodu lwowskiego, siedziba gminy wiejskiej w II RP;
Wiktionary
Barańczyce ( Баранівці) – wieś w rejonie samborskim obwodu lwowskiego. Wieś liczy 545 mieszkańców (2025).
Wikipedia
przym. barańczycki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: ogół osób głupich, mało inteligentnych
SJP.pl
dodatkowy mecz lub dogrywka decydująca o kolejności miejsc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. dodatkowa walka między zawodnikami mającymi tyle samo punktów, mająca ustalić ostateczną kolejność miejsc
Wiktionary
Baraż – w wielu dyscyplinach sportu np. szermierce, kajakarstwie czy żużlu dodatkowy mecz, wyścig, walka lub dogrywka, rozstrzygająca o miejscu zajętym przez zwycięską drużynę lub zawodników, rozgrywany w przypadku braku rozstrzygnięcia dotychczasowych rozgrywek np. remisu, zdobycia równej ilości punktów czy też identycznego czasu.
Wikipedia
(1.1) Zespół wywalczył awans dopiero po wygraniu barażu.
Wiktionary
IPA: ˈbaraʃ, AS: baraš
Wiktionary
przym. barażowy
Wiktionary
(1.1) pot. dogrywka
Wiktionary
związany z barażem, dotyczący barażu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wyspa i państwo w Ameryce Środkowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Bridgetown;
(1.2) geogr. wyspa, którą zajmuje państwo Barbados (1.1)
Wiktionary
Barbados – państwo wyspiarskie w Ameryce Środkowej, zajmujące wyspę o tej samej nazwie, położoną w archipelagu Małych Antyli, na Oceanie Atlantyckim. Najbardziej na wschód wysunięta wyspa Karaibów. Powierzchnia kraju wynosi 430 km², a liczba ludności – 294 560 (2020). Stolicą i największym miastem jest Bridgetown. Językiem urzędowym jest angielski.
Wikipedia
(1.1) Stolicą Barbadosu jest Bridgetown.
(1.2) Wysiadając z samolotu na lotnisku Grantleya Adamsa na Barbados, Ted z trudem powstrzymał głośny śmiech.
Wiktionary
IPA: barˈbadɔs, AS: barbados
Wiktionary
rzecz. Barbadoska ż., Barbadosyjka ż., Barbadoszczyk mos., Barbadosyjczyk mos.
przym. barbadoski, probarbadoski, antybarbadoski
Wiktionary
→ Barbados
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Barbadosu
Wiktionary
rzecz. Barbados mrz., Barbadosyjka ż.
:: fm. Barbadoszczyk mos., Barbadosyjczyk mos.
przym. barbadoski
Wiktionary
(1.1) Barbadosyjka
Wiktionary
→ Barbados
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. odnoszący się do Barbadosu jako państwa
Wiktionary
(1.1) Rihanna jest barbadoską piosenkarką.
Wiktionary
IPA: ˌbarbaˈdɔsʲci, AS: barbadosʹḱi
Wiktionary
rzecz. Barbadoszczyk mos., Barbadosyjka ż., Barbadosyjczyk mos., Barbadoska ż., Barbados mrz.
Wiktionary
obywatel Barbadosu; Barbadoszczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Barbadosu
Wiktionary
rzecz. Barbados mrz., Barbadoszczyk mos.
:: fż. Barbadosyjka ż., Barbadoska ż.
przym. barbadoski
Wiktionary
(1.1) Barbadoszczyk
Wiktionary
obywatelka Barbadosu; Barbadoska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Barbadosu
Wiktionary
rzecz. Barbados mrz., Barbadoska ż.
:: fm. Barbadoszczyk mos., Barbadosyjczyk mos.
przym. barbadoski
Wiktionary
(1.1) Barbadoska
Wiktionary
obywatel Barbadosu; Barbadosyjczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Barbadosu
Wiktionary
rzecz. Barbados mrz., Barbadosyjczyk mos.
:: fż. Barbadoska ż., Barbadosyjka ż.
przym. barbadoski
Wiktionary
(1.1) Barbadosyjczyk
Wiktionary
element średniowiecznej fortyfikacji obronnych miasta lub zamku, broniący dostępu do bramy lub mostu; rondel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. wojsk. zwykle okrągła, murowana budowla stanowiąca element średniowiecznego budownictwa obronnego, wysunięta przed linię murów i połączona z bramą miejską;
Wiktionary
Barbakan – element średniowiecznego budownictwa obronnego, ważny składnik fortyfikacji miejskich, zazwyczaj w formie okrągłej, murowanej budowli wysuniętej przed linię murów obronnych i połączonej z bramą miejską za pośrednictwem osłoniętego przejścia.
Wikipedia
(1.1) Rozwinięciem barbakanów były stosowane od XVI wieku raweliny.
(1.1) Rekonstrukcję warszawskiego barbakanu wykonano na podstawie rycin.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Barbar (również Berber, arab. بربر, "Barbar") – miasto w północno-wschodnim Sudanie, w wilajecie Nahr an-Nil, położone nad Nilem. W 2010 roku miasto liczyło 27 254 mieszkańców.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 234;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Barbara i pracuję w kopalni doświadczalnej na Górnym Śląsku.
(1.1) W Kościele katolickim na 4 grudnia przypada wspomnienie św. Barbary z Nikomedii, patronki górników i artylerzystów.
(1.1) Część łożyska w tym miejscu była zarośnięta i okryta kwitnącymi nenufarami, które bardzo się podobały pannie Barbarze.
(1.1) Zygmunt II August, król polski i wielki książę litewski, poślubił potajemnie Barbarę Radziwiłłównę.
(1.1) Barbary dzień swej patronki, czyli imieniny, obchodzą 4 grudnia.
(1.2) Barbara porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
Wiktionary
IPA: barˈbara, AS: barbara
Wiktionary
rzecz. Barbórka ż., barbórka ż., barbarka ż., barburka ż., barbaryzacja ż., barbarzyńca mos., barbarzyniec mos., barbarus mos., barbarzynka ż., barbaryzm mrz., barbarzyńskość ż., barbarzyństwo n., barbaria ż.
:: zdrobn. Barbarka ż., Basia ż., Baśka ż., Basieńka ż., Basiunia ż., Basiulka ż., Barbórka ż.
::: reg. śl. Barborka ż.
:: zgrub. Bacha ż., Bachna ż.
:: reg. śl. Barbora ż.
czas. barbaryzować ndk., barbaryzować się ndk.
przym. Barbarzyn, barbórkowy, barbarzyński, barbarski
przysł. barbarzyńsko
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Barbarka, Basia, Baśka, Basieńka, Basiunia, Basiulka, Barbórka; zgrub. Bacha, Bachna; gw. Górny Śląsk Barbora; zdrobn. gw. Górny Śląsk Barborka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) liter. imię żeńskie z literatury i filmu
Wiktionary
Barbarella lub Barbarella: królowa galaktyki – film fantastyczny produkcji francusko-włoskiej z 1968 roku w reżyserii Rogera Vadima. Obraz powstał na podstawie komiksu Jean-Claude’a Foresta pod tym samym tytułem.
Polska premiera odbyła się w czerwcu w 1970 roku.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. tradycyjny irański duży placek chlebowy o podłużnym kształcie i charakterystycznymi żłobkowaniami
Wiktionary
kraj dziki, niecywilizowany; barbarzyństwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak kultury, prymitywizm
(1.2) grupa ludzi prymitywnych i niekulturalnych
(1.3) obszar zamieszkany przez dzikie, prymitywne ludy
(1.4) dzikość, okrucieństwo, brutalność
Wiktionary
IPA: barˈbarʲja, AS: barbarʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Barbara ż., Berber mos.
przym. barbarzyński
Wiktionary
(1.1-2) barbarzyństwo, prymitywizm
Wiktionary
ziemie zamieszkane przez barbarzyńców w starożytnym Rzymie
SJP.pl
Barbaricum (grec. "Βαρβαρικόν" "zagraniczny, barbarzyński") – nazwa geograficzna, używana przez historyków i archeologów na określenie terenów poza granicami Cesarstwa Rzymskiego, zamieszkałych przez barbarzyńców. Obszary te leżały poza rzymską kontrolą administracyjną, ale były częścią rzymskiego świata.
Wikipedia
zabawa z okazji święta górników; barbórka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z barbarką, dotyczący barbarki
SJP.pl
w muzyce: określenie wykonawcze - gwałtownie, dziko
SJP.pl
Barbaro (ur. 29 kwietnia 2003, zm. 29 stycznia 2007) – amerykański koń wyścigowy pełnej krwi angielskiej, który zasłynął ze spektakularnego zwycięstwa w Kentucky Derby w 2006 roku.
Wikipedia
1. Fryderyk I Barbarossa, Rudobrody (ok. 1125-90), z dyn. Hohenstaufów, król Niemiec od 1152, cesarz od 1155;
2. (1466?-1546), korsarz; Hayreddin; Chajr ad-Din
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: barbarzyński
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. barbarzyński
Wiktionary
IPA: barˈbarsʲci, AS: barbarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Barbara ż.
Wiktionary
materiał wybuchowy
SJP.pl
1. zdziczenie, upadek obyczajów;
2. wprowadzanie obcych słów i wyrażeń do języka
SJP.pl
wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa niewłaściwe dla danego języka, użyte w tekście napisanym w języku ojczystym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. zob. zapożyczenie.;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
rzecz. barbarzynka ż., Barbara ż., barbarzyństwo n., barbarzyńca m., barbaryzowanie n.
przym. barbarzyński
Wiktionary
(1.1) zapożyczenie, pożyczka, wyraz obcy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. czynienie czegoś barbarzyńskim
(1.2) jęz. używanie słów i wyrażeń obcojęzycznych
Wiktionary
rzecz. barbaryzacja ż., barbaryzm m.
czas. barbaryzować
Wiktionary
(1.1-2) barbaryzacja
Wiktionary
1. pogrążać w barbarzyństwie, prowadzić do zdziczenia obyczajów, upadku cywilizacji;
2. barbaryzować się - pogrążać się w barbarzyństwie, tracić cechy właściwe ludziom cywilizowanym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. hist. staroż. kobieta, która nie należy do kręgu kultury grecko-rzymskiej
Wiktionary
rzecz. barbarzyństwo n., barbarzyńskość ż., barbaryzm mrz., Barbara ż., Berber mos.
:: fm. barbarzyńca mos.
przym. barbarzyński
Wiktionary
(1.1) cudzoziemka
Wiktionary
1. człowiek nieokrzesany, dzikus;
2. w starożytności osoba spoza kręgu cywilizacji grecko-rzymskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. staroż. człowiek, który nie należy do kręgu kultury grecko-rzymskiej;
(1.2) ktoś niecywilizowany, prymitywny
(1.3) pot. określenie używane względem obcych, nieznanych ludzi i kultur
Wiktionary
Barbarzyńca (gr. "βάρβαρος/bárbaros", barbarus „cudzoziemiec”) – człowiek dziki, pierwotny, niecywilizowany, okrutny, o prymitywnych odruchach, nieznający kultury europejskiej. W starożytnej Grecji każdy cudzoziemiec, w Rzymie ten, kto nie był Rzymianinem lub Grekiem. Homer podkreślał obcość Karów (sojuszników Trojan), nazywając ich "βάρβαροφονοι/Barbarophonoi", czyli mówiących „bar-bar”, a więc wydających bezsensowne, niezrozumiałe dźwięki.
Wikipedia
(1.1) (…) słuszną jest rzeczą, by Hellenowie nad barbarzyńcami panowali, jako że barbarzyńca i niewolnik to z natury jedno i to samo.
(1.3) Mijając ulicę Descartes • Schodziłem ku Sekwanie, młody barbarzyńca w podróży • Onieśmielony przybyciem do stolicy świata.
Wiktionary
IPA: ˌbarbaˈʒɨ̃j̃nt͡sa, AS: barbažỹĩ ̯nca
Wiktionary
rzecz. barbarzyństwo n., barbarzyńskość ż., barbaryzm mrz., Barbara ż., Berber mos.
:: fż. barbarzynka ż.
przym. barbarzyński
Wiktionary
(1.1) Berber, cudzoziemiec, ignorant, dzikus, daw. barbarzyniec
(1.2) okrutnik, prymityw
(1.3) cudzoziemiec, dzikus, ignorant
Wiktionary
1. właściwy dla barbarzyńcy, pierwotny, dziki, prymitywny;
2. w czasach starożytnych: obcy cywilizacji i kulturze grecko-rzymskiej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) cechujący się prymitywizmem lub okrucieństwem
Wiktionary
(1.1) W 1387 r. zbuntowali się isfahańczycy w Persji południowej. I tym razem barbarzyński wódz stłumił rebelię zaś każdemu ze swoich wojowników kazał wrócić z głową jednego Persa.
Wiktionary
rzecz. barbaria ż., barbaryzacja ż., barbaryzm mrz., barbarzyńca mos., barbarzynka ż., barbarzyństwo n., Barbara ż., barbarzyńskość ż.
przysł. barbarzyńsko
Wiktionary
(1.1) brutalny, dziki, niecywilizowany, okrutny, prymitywny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest barbarzyńskie; cecha tych, którzy są barbarzyńscy
Wiktionary
rzecz. barbarzynka ż., barbarzyńca m., barbarzyństwo n., Barbara ż.
przym. barbarzyński
przysł. barbarzyńsko
Wiktionary
1. postępowanie odznaczające się prymitywizmem, okrucieństwem; nieokrzesanie
2. pierwszy okres rozwoju kultury społeczeństw następujący po okresie dzikości
3. dawniej: barbarzyńcy, ludy uznawane za barbarzyńców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) brak cywilizacji
(1.2) ogół ludów niecywilizowanych w starożytności
(1.3) antrop. etap rozwoju ludzkości według Lewisa Morgana
(1.4) przen. zachowanie uznane za nie do zaakceptowania
Wiktionary
(1.3) Po etapie dzikości nastał etap barbarzyństwa.
(1.4) Wyrzucenie starego kredensu było barbarzyństwem.
Wiktionary
rzecz. barbarzynka ż., Berber mos., Barbara ż., barbaryzm mrz., barbarzyńca mos., barbarzyńskość ż.
przym. barbarzyński
Wiktionary
(1.2) barbaria
(1.4) prostactwo, prymitywizm
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, występująca w rzekach europejskich, azjatyckich i afrykańskich; brzana
SJP.pl
[czytaj: BARbekju]
1. grill, gril;
a) urządzenie w formie przenośnego rusztu opalanego węglem albo elektrycznego piekarnika z rożnem bądź rusztem, służące do beztłuszczowego pieczenia różnego rodzaju potraw;
b) potrawy przyrządzane na takim urządzeniu;
c) przyjęcie na świeżym powietrzu, podczas którego przygotowywane i spożywane są takie potrawy;
2. sos do mięsa przyrządzany przede wszystkim z czosnku, miodu i keczupu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spotkanie towarzyskie na wolnym powietrzu, często z jedzeniem z grilla
(1.2) kulin. spoż. rodzaj czerwono-brunatnego sosu o słodko-kwaśno-pikantnym smaku, do mięsa z rusztu;
(1.3) kulin. przyprawa do mięs
Wiktionary
Barbecue (w skrócie BBQ) – angielska nazwa zarówno piecyka (gazowego, elektrycznego lub na węgiel drzewny), jak i rodzaju przyjęcia na świeżym powietrzu.
Urządzenia typu BBQ są popularne na terenie całej Australii, dostępne publicznie w wielu parkach, na wielu parkingach. Korzystanie jest bezpłatne lub za symboliczną opłatą (20 centów do 1 dolara). BBQ znajdują się też w prawie każdym domu.
Wikipedia
IPA: ˈbarbɛkʲju, AS: barbeḱju
Wiktionary
(1.1) grill, grilowanie
Wiktionary
fryzjer męski lub salon fryzjerski zajmujący się także goleniem oraz pielęgnacją zarostu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) fryzj. fryzjer męski, zajmujący się głównie strzyżeniem włosów i goleniem brody
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pod koniec tygodnia planowaćanuję pójść do barbera.
Wiktionary
[czytaj: barber szop] salon dla mężczyzn, w którym strzyże i stylizuje się męski zarost; barbershop, barber shop
SJP.pl
fryzjer męski lub salon fryzjerski zajmujący się także goleniem oraz pielęgnacją zarostu
SJP.pl
fryzjerstwo męskie połączone z goleniem oraz pielęgnacją zarostu; barberstwo
SJP.pl
fryzjerka męska zajmująca się także goleniem oraz pielęgnacją zarostu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fryzj. fryzjerka męska, zajmująca się głównie strzyżeniem włosów i goleniem brody
Wiktionary
[czytaj: barber szop] salon dla mężczyzn, w którym strzyże i stylizuje się męski zarost; barber-shop, barber shop
SJP.pl
Barbershop – film komediowy produkcji amerykańskiej z 2002 roku w reżyserii Tima Story. Za scenariusz odpowiadały trzy osoby Mark Brown, Marshall Todd i Don D. Scott. W rolach głównych wystąpili Eve, Ice Cube, Anthony Anderson czy Cedric the Entertainer. Zdjęcia odbywały się w miejscowości Chicago, w stanie Illinois. Kontynuacja filmu ukazała się w 2004 roku, pt. "".
Wikipedia
związany z fryzjerstwem męskim
SJP.pl
fryzjerstwo męskie połączone z goleniem oraz pielęgnacją zarostu; barbering
SJP.pl
kołnierz zakrywający szyję i piersi, noszony dawniej przez zakonnice, a także przez starsze kobiety i wdowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. rasa psów z grupy psów aportujących, płochaczy i psów wodnych pochodząca z Francji;
Wiktionary
Barbet – rasa psów myśliwskich, średniej wielkości, przeznaczona do polowania na ptactwo wodne, wyszukuje i wypłasza ptactwo, ukryte w zaroślach i trzcinach, i aportuje strzelone sztuki. Bardzo odporny na zimno, powinien iść do wody bez względu na pogodę. Rasa obecnie rzadko spotykana, zakwalifikowana przez FCI do sekcji 3 grupy VIII. Rasa podlega próbom pracy.
Wikipedia
IPA: ˈbarbɛt, AS: barbet
Wiktionary
(1.1) francuski pies dowodny, francuski pies wodny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. mar. nieruchoma opancerzona niska cylindryczna osłona działa na okręcie;
(1.2) wojsk. w fortyfikacjach: miejsce do ustawienia dział;
Wiktionary
Za
Wikipedia
(1.1) Barbeta chroniła mechanizmy i elementy mocowania dział.
Wiktionary
IPA: barˈbɛta, AS: barbeta
Wiktionary
[czytaj: barbi] pejoratywnie: niezbyt inteligentna kobieta ubierająca się w sposób wyzywający i mająca zbyt ostry makijaż; pomponiara
SJP.pl
Barbie – lalka produkowana przez przedsiębiorstwo Mattel, jedna z najlepiej sprzedających się zabawek i jednocześnie najbardziej znanych ikon kultury masowej. Barbie to najpopularniejsza lalka na świecie.
Barbie została stworzona przez Ruth Handler w 1958 na podstawie przeznaczonej dla dorosłych niemieckiej lalki Lilli. Barbie zadebiutowała 9 marca 1959 na nowojorskich targach zabawek, po wykupieniu praw do Lilli przez założone przez Ruth i Elliotta Handlerów przedsiębiorstwo Mattel.
Wikipedia
przymiotnik od: barbierz
SJP.pl
dawniej: fryzjer wykonujący także zabiegi felczerskie; cyrulik, balwierz, balbierz
SJP.pl
związek chemiczny używany dawniej jako środek nasenny; weronal
SJP.pl
Barbital, weronal ( barbitalum) oraz sól sodowa barbitalu (łac. "barbitalum natrium") – dwuetylowa pochodna malonylomocznika, pierwszy barbituran wprowadzony do lecznictwa (w 1903 roku).
Wikipedia
instrument muzyczny podobny do liry, choć nieco dłuższy, z co najmniej siedmioma strunami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. starogrecki instrument strunowy, podobny do liry
Wiktionary
barbiton (instrument starogrecki)
SJP.pl
pochodna kwasu barbiturowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. farm. związek organiczny o właściwościach nasennych i przeciwdrgawkowych
Wiktionary
(1.1) Barbiturany, karbamazepina, izoniazyd i rifampicyna nasilają hepatotoksyczność paracetamolu.
Wiktionary
przym. barbituranowy
Wiktionary
przymiotnik od: barbituran
SJP.pl
pochodna kwasu barbiturowego
SJP.pl
Barbiturany (barbituraty) – potoczna nazwa pochodnych kwasu barbiturowego, używanych na szeroką skalę w latach 50–70. XX wieku jako leki nasenne, znieczulające i przeciwpadaczkowe. Najbardziej znane są barbital ("Weronal"), fenobarbital ("Luminal") – stosowane do dzisiaj, cyklobarbital ("Fanodorm") – obecnie stosowany wyłącznie w Rosji. W latach 70. XX w. były często nadużywane w celach odurzających.
Wikipedia
pochodna kwasu barbiturowego; środek nasenny, narkotyczny
SJP.pl
kwas barbiturowy, malonylomocznik - heterocykliczny związek organiczny, ciało stałe; stosowany głównie do produkcji tworzyw sztucznych; duże znaczenie w lecznictwie mają jego pochodne - barbiturany
SJP.pl
malarz realizujący koncepcje francuskiej szkoły w Barbizon, propagującej w połowie XIX wieku malarstwo realistycznych, sielskich pejzaży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. imię|polski|ż. zob. Barbara.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Barborka ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. gw. Górny Śląsk Barborka
Wiktionary
proces przepływu gazu w postaci pęcherzyków przez warstwę cieczy
SJP.pl
[czytaj: BARbotin] starożytna metoda zdobienia ceramiki przez nanoszenie wzorów przed wypalaniem, obecna m.in. w ceramice egipskiej
SJP.pl
Barbotine (fr.) – technika dekoracji ceramiki.
Polega na naniesieniu plastycznego wyobrażenia na wyschnięty lecz niewypalony czerep naczynia płynną glinką ceramiczną (kaolinem) lub szlamem angoby za pomocą rożka garncarskiego albo natryskując (bryzgając – fr. "barboter") je na powierzchnię wyrobu. Naczynie może być wcześniej angobowane. Ozdobione w ten sposób reliefowo naczynie poddaje się wypałowi. Na powierzchnię można potem nałożyć jeszcze przejrzyste szkliwo i powtórnie wypalić.
Wikipedia
przepływ gazu w postaci wielu drobnych pęcherzyków przez warstwę cieczy, stosowany w celu zwiększenia powierzchni kontaktu cieczy i gazu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. fiz. przemieszczanie się pęcherzyków gazu przez ciecz
Wiktionary
Barbotowanie – proces będący częścią analizy emanacyjnej polegający na przedmuchiwaniu strumieniem powietrza specjalnego naczynia. Strumień usuwa z roztworu zgromadzony radon w celu oznaczenia aktywności promieniotwórczej.
Wikipedia
rzecz. barbotaż m.
czas. barbotować
Wiktionary
(1.1) barbotaż
Wiktionary
obce imię żeńskie
SJP.pl
wyspa na Morzu Karaibskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa położona na Morzu Karaibskim, zaliczająca się do Wysp Nawietrznych, wchodząca w skład państwa Antigua i Barbuda;
Wiktionary
Barbuda – wyspa położona na Morzu Karaibskim, zaliczająca się do Wysp Nawietrznych, wchodząca w skład państwa Antigua i Barbuda; 161 km² powierzchni, ok. 1500 mieszkańców, skupionych w osadzie Codrington. Powierzchnia nizinna i płaska z nielicznymi wzniesieniami natury wulkanicznej. Wyspa ma słabo rozwiniętą sieć rzeczną. Duże i szerokie piaszczyste plaże oraz rafy koralowe czynią z wyspy dużą atrakcję turystyczną.
Wikipedia
przym. barbudzki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Barbudą, dotyczący Barbudy
Wiktionary
rzecz. Barbuda ż.
Wiktionary
wschodnioazjatycki krzew z rodziny jasnotowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: barBIS] nazwisko
SJP.pl
1. zabawa z okazji święta górników; barbarka;
2. potocznie: dodatkowa pensja dla górników z okazji Barbórki; barbórkowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zabawa z okazji Barbórki
(1.2) dodatkowe wynagrodzenie pieniężne wypłacane górnikom z okazji ich święta
Wiktionary
Barbórka (dawna pisownia Barburka), Dzień Górnika – tradycyjne święto górnicze, obchodzone w Polsce 4 grudnia, w dniu św. Barbary z Nikomedii, patronki dobrej śmierci i trudnej pracy. Poza górnikami Barbórkę obchodzą także geolodzy i inne osoby wykonujące zawody związane z poszukiwaniem paliw kopalnych.
Wikipedia
(1.1) Górnicy zgromadzą się na barbórce w dużej sali cechowej.
(1.2) Za barbórkę kupił dzieciom komputer.
Wiktionary
IPA: barˈburka, AS: barburka
Wiktionary
rzecz. Barbórka ż., barbórkowość ż.
przym. barbórkowy
zob. Barbara.
Wiktionary
związany z barbórką, dotyczący barbórki
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób właściwy dla obchodów Barbórki
Wiktionary
(1.1) Budynek dyrekcji udekorowano barbórkowo, wszak to wielkie święto górniczej braci.
Wiktionary
przym. barbórkowy
rzecz. Barbórka ż., barbórka ż.
Wiktionary
związany z barbórką, dotyczący barbórki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z barbórką, dotyczący barbórki
Wiktionary
(1.1) Karol poszedł na zabawę barbórkową do domu kultury.
Wiktionary
rzecz. Barbara ż., Barbórka ż., barbórka ż.
przysł. barbórkowo
Wiktionary
[czytaj: barsa] potocznie o hiszpańskim klubie piłkarskim FC Barcelona
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. miasto w Hiszpanii;
2. miasto w Wenezueli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii;
(1.2) geogr. adm. prowincja w Hiszpanii z ośrodkiem administracyjnym w Barcelonie (1.1);
(1.3) geogr. miasto w Wenezueli stolica stanu Anzoátegui;
(1.4) geogr. osada w Wielkiej Brytanii, w Kornwalii;
(1.5) astr. planetoida o numerze katalogowym 945;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Mieszkance Barcelony nie mów, że jest Hiszpanką.
Wiktionary
IPA: ˌbart͡sɛˈlɔ̃na, AS: barcelõna
Wiktionary
rzecz. barcelończyk m., barcelonka ż.
przym. barceloński
Wiktionary
mieszkanka Barcelony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Barcelony
Wiktionary
rzecz. Barcelona ż.
:: fm. barcelończyk mos.
przym. barceloński
Wiktionary
mieszkaniec Barcelony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Barcelony
Wiktionary
rzecz. Barcelona ż.
:: fż. barcelonka ż.
przym. barceloński
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Barceloną, dotyczący Barcelony, pochodzący z Barcelony
Wiktionary
(1.1) W roku 1328 najmniej 20 statków majorkańskich popłynęło do środkowej Barbarii. Należy tu jednak zaznaczyć, że statki majorkańskie były raczej niewielkie i pod względem tonażu nie mogły się mierzyć z barcelońskimi, a tym bardziej z genueńskimi.
Wiktionary
IPA: ˌbart͡sɛˈlɔ̃j̃sʲci, AS: barcelõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Barcelona ż., barcelończyk m., barcelonka ż.
przym. podbarceloński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wieś w województwie lubelskim
SJP.pl
Barchaczów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Łabunie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Łabunie. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 466 mieszkańców.
Wikipedia
1. tkanina bawełniana;
2. wydma w kształcie półksiężyca, wypukłym zboczem zwrócona do kierunku wiatru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. rodzaj grubej tkaniny bawełnianej;
(1.2) geol. wydma w kształcie półksiężyca;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po niewoli skazany na nowe miejsce pobytu Iwan o mało nie klasnął w ręce na taką poufałość i w milczeniu wskazał palcem piżamę z pąsowego barchanu.
Wiktionary
IPA: ˈbarxãn, AS: barχãn
Wiktionary
rzecz. barchany nmos., barchannik mos.
przym. barchanowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk futerbach
(1.2) wydma sierpowata
Wiktionary
zdrobnienie od: barchan
SJP.pl
sukienka lub spódniczka z barchanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. fabrykant barchanu
(1.2) daw. tkacz barchanu
(1.3) daw. handlarz barchanem
Wiktionary
rzecz. barchan mrz.
przym. barchanowy
Wiktionary
1. zrobiony z barchanu - tkaniny bawełnianej;
2. dotyczący barchanu - wydmy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) włók. wykonany z barchanu
(1.2) geol. związany z barchanami, dotyczący barchanów
Wiktionary
(1.1) Miał na sobie barchanowe gacie.
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. barchan mrz., barchany lm nm.
Wiktionary
(1.1) z barchanu; gw. Górny Śląsk futerbachowy
Wiktionary
1. tkanina bawełniana;
2. wydma w kształcie półksiężyca, wypukłym zboczem zwrócona do kierunku wiatru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kraw. majtki z barchanu
Wiktionary
(1.1) Zimą babka wkładała barchany.
Wiktionary
rzecz. barchan mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. chałka
Wiktionary
model samochodu marki Fiat
SJP.pl
Barchetta (czyt. "barketta"; włos. "łódeczka") – rodzaj konstrukcji nadwozia stosowanego zazwyczaj w samochodach wyścigowych w latach 40. i 50. XX wieku.
Silnik był umieszczony z przodu. Samochód był przeznaczony tylko dla kierowcy (wersje wyścigowe) lub dla kierowcy i pasażera (wersje typu roadster).
Wikipedia
drobny motyl nocny, szkodnik pasiek (jego gąsienice żywią się woskiem pszczelim)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Barcian
(1.2) osoba pochodząca z Barcian, urodzona w Barcianach
Wiktionary
rzecz. Barciany nmos.
:: fż. barcianianka ż.
przym. barciański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Barcian
(1.2) kobieta pochodząca z Barcian, urodzona w Barcianach
Wiktionary
rzecz. Barciany nmos.
:: fm. barcianianin m.
przym. barciański
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Barciany (niem. "Barten", "Barthen", lit. "Bartėniai") – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, w gminie Barciany, na terenie krainy historycznej Prusy Dolne. Siedziba gminy Barciany.
Dawniej miasto; uzyskały lokację miejską w 1628 roku, zdegradowane w 1945 roku. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Barciany. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Barciany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Barcianami, dotyczący Barcian
Wiktionary
rzecz. Barciany nmos., barcianianin m., barcianianka ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
chrząszcz z rodziny przekraskowatych, szkodnik pasiek
SJP.pl
Barciel ("Trichodes") – rodzaj chrząszczy z rodziny przekraskowatych.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
drzewo lub drewno zawierające barć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Barcin ( Bartschin) – miasto w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Barcin, nad Notecią, około 25 km od Bydgoszczy w linii prostej.
Barcin uzyskał lokację miejską przed 1479 rokiem. Prywatne miasto szlacheckie, położone było w pierwszej połowie XVII wieku w powiecie kcyńskim województwa kaliskiego. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa bydgoskiego.
Wikipedia
IPA: ˈbarʲt͡ɕĩn, AS: barʹćĩn
Wiktionary
rzecz. barcinianin m., barcinianka ż.
przym. barciński
Wiktionary
drzewo lub drewno zawierające barć
SJP.pl
wieś w województwie dolnośląskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Barcina (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Barcina (miasta w Polsce)
SJP.pl
→ barć
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z barcią, dotyczący barci
Wiktionary
rzecz. barć ż.
Wiktionary
→ Barcin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Barcina, związany z Barcinem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Barcin m., barcinianin m., barcinianka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna w Prusach, na wschodnim brzegu Łyny, zamieszkiwana w średniowieczu przez Bartów;
Wiktionary
Barcja (niem. "Barten", "Bartenland," "Barthonia," lit. i prus. "Barta") – kraina historyczna oraz dawne terytorium plemienne, zlokalizowane w centralnej części Prus.
Wikipedia
przym. barcyjski, barcki
Wiktionary
Barclays PLC – brytyjska firma holdingowa, globalny dostawca usług finansowych działający na wszystkich kontynentach, nadzorowany przez Financial Conduct Authority oraz Prudential Regulation Authority.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
motyl z rodziny barczatkowatych, szkodnik lasów i ogrodów
SJP.pl
rodzina motyli o masywnej budowie ciała i szerokich skrzydłach, występujących na całym świecie, głównie w lasach i sadach
SJP.pl
Barczatkowate (Lasiocampidae) - rodzina owadów z rzędu motyli. Obejmuje ponad 1000 gatunków nocnych motyli, występujących w lasach i sadach wszystkich kontynentów. W Polsce występuje około 19 gatunków.
Wikipedia
o cechach barczatkowatych (rodzina motyli)
SJP.pl
barczel świerkowy, barczel sosnowy - gatunki pluskwiaków z rodziny brudźcowatych
SJP.pl
mieszkaniec Barczewa (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Barczewa
(1.2) osoba pochodząca z Barczewa, urodzona w Barczewie
Wiktionary
rzecz. Barczewo n.
:: fż. barczewianka ż.
przym. barczewski
Wiktionary
mieszkanka Barczewa (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Barczewa
(1.2) kobieta pochodząca z Barczewa, urodzona w Barczewie
Wiktionary
rzecz. Barczewo n.
:: fm. barczewianin m.
przym. barczewski
Wiktionary
wieś w województwie warmińsko-mazurskim
SJP.pl
Barczewko "(dawniej "Stary Wartembork", niem. Alt Wartenburg)" – wieś warmińska w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Barczewo.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Barczewko, po jej zniesieniu w gromadzie Tuławki. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Barczewo (dawniej "Wartembork", Wartenburg in Ostpreussen) – miasto w północnej Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Barczewo. Położone jest nad rzeką Pisą Warmińską. Ośrodek usług, drobnego przemysłu: drzewnego, metalowego, chemicznego, włókienniczego oraz spożywczego.
Wikipedia
IPA: barˈt͡ʃɛvɔ, AS: barčevo
Wiktionary
rzecz. barczewianin mos., barczewianka ż.
przym. barczewski
Wiktionary
→ Barczewo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Barczewem, dotyczący Barczewa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Barczewo n., barczewianin m., barczewianka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha osob o szerokich barkach
Wiktionary
szeroki w ramionach
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) szeroki w barkach
Wiktionary
(1.1) W przedziale siedziała starsza pani z jamniczkiem oraz drzemiący barczysty młodzik w granatowej czapce z daszkiem.
Wiktionary
IPA: barˈt͡ʃɨstɨ, AS: barčysty
Wiktionary
rzecz. bark m., bary
przym. barkowy
Wiktionary
(1.1) pot. atletyczny, dobrze zbudowany, korpulentny, krępy, potężny, przysadzisty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. piewca, poeta, wieszcz;
2. celtycki nadworny pieśniarz lub poeta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) u ludów celtyckich: średniowieczny poeta opiewający boje i bohaterów;
(1.2) przen. poeta, piewca, wieszcz
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: barda
Wiktionary
Bard – celtycki poeta i pieśniarz, spotykany od XI do XVII wieku na dworach Irlandii, Szkocji, Walii i Bretanii.
Współcześnie mianem „bard” określa się wybitnego artystę, wykonującego własne, literacko i muzycznie opracowane utwory z towarzyszeniem instrumentu – zwykle gitary.
Wikipedia
(1.1) Według podań ten bard miał piękny głos.
(1.2) Bułat Okudżawa był znanym rosyjskim bardem.
Wiktionary
IPA: bart, AS: bart
Wiktionary
przym. bardowski
Wiktionary
(1.1) minstrel
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. barta.
(1.2) gw-pl|Bukowina. siekiera do obciosywania drzewa
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: bard
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbarda, AS: barda
Wiktionary
środowiskowo: ubikacja, kibel, sedes; bardacha
SJP.pl
Bardach – polski herb szlachecki, nadany w zaborze austriackim.
Wikipedia
środowiskowo: ubikacja, kibel, sedes; bardach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od bardak
Wiktionary
rzecz. bardak m.
Wiktionary
potocznie: nieporządek, bałagan; bajzel, kołowacizna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. brak porządku, nieład
(1.2) śrpol. chusta do zawijania fajki
Wiktionary
(1.1) Zaprosiłbym cię do mnie, ale przez ten remont mam wielki bardak w mieszkaniu.
(1.1) Złośliwi powiadają, że gdy gdzieś panuje totalny bardak, wystarczy nazwać go chaosem, by przez samo nadanie nazwy sklasyfikować go i nadać mu pozory porządku.
Wiktionary
IPA: barˈdak, AS: bardak
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. bardaczek m.
Wiktionary
(1.1) posp. pierdolnik, burdel, burdel na kółkach, bajzel, syf; neutr. bałagan, nieporządek
Wiktionary
prymitywna ubikacja, sławojka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bardejowem, dotyczący Bardejowa
Wiktionary
IPA: bar.dɛˈjɔf.ski
Wiktionary
rzecz. Bardejów mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto powiatowe w północno-wschodniej Słowacji;
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Bardejov”. Zobacz też: Bardejov (stacja kolejowa).
Bardejów (słow. "Bardejov"; hist. "Bardiów", "Bardyjów"; niem. "Bartfeld"; węg. "Bártfa"; czes. "Bardijov" lub "Bardějov"; cyg. "Bartwa") – miasto powiatowe w północno-wschodniej Słowacji, w kraju preszowskim, w historycznym regionie Szarysz.
Wikipedia
(1.1) Kilka kilometrów od Bardejowa znajduje się uzdrowisko Bardejów-Zdrój i Muzeum Architektury Ludowej.
Wiktionary
IPA: barˈdɛ.juf
Wiktionary
rzecz. bardejowianin, bardejowianka
przym. bardejowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) śrpol. jeźdz. rodzaj siodła zrobionego ze słomy służącego zazwyczaj do ujeżdżania koni, które przedtem nie nosiły jeźdźca; Gloger.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
miasto powiatowe w północno-wschodniej Słowacji, w historycznym regionie Szarysz; Bardiejów, Bardyjów, Bardejów
SJP.pl
we włókiennictwie: zespół nicielnic krosna, potrzebnych do wytworzenia określonej tkaniny; grzebień tkacki, płocha, przybijaczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) w tkactwie: część krosna, która prowadzi osnowę
(1.2) rel. w buddyzmie tybetańskim: każdy przejściowy stan egzystencji, np. życie, medytacja, sen, śmierć;
(1.3) rel. w buddyzmie tybetańskim: praktyka mająca dawać rozpoznanie natury zjawisk w okresie między śmiercią a ponownymi narodzinami;
(1.4) daw. stpol. wzgórze
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbardɔ, AS: bardo
Wiktionary
dawny strunowy instrument muzyczny podobny do lutni, liry i mandoliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. hist. dawny instrument muzyczny, podobny do liry lub lutni
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Lecz lud, rozwścieczony przeniewierstwem Jurgi, wnet porwał go siłą i wlókł na stos, gdy nagle przebił się Sławeńko i śmiało wstąpił na stos, uderzając w struny bardonu.
Wiktionary
IPA: ˈbardɔ̃n, AS: bardõn
Wiktionary
[czytaj: barDO] nazwisko
SJP.pl
1. biustonosz z usztywnieniami, odsłaniający część biustu;
2. rodzaj chustki z przezroczystego szyfonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) typ usztywnionego biustonosza, którego miseczki są uformowane tak, aby maksymalnie odsłonić i wyeksponować górną część biustu, jednocześnie podnosząc go do góry
(1.2) rodzaj szyfonowej chustki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na moje zderzaki bardotka to chyba za słaba?
Wiktionary
(1.1) balkonetka, balkonik, stanik balkonowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bardem, bardami, dotyczący barda
Wiktionary
rzecz. bard mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
topór bojowy na długim drzewcu; berdysz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wojsk. halabarda
Wiktionary
IPA: ˌbardɨˈzãna, AS: bardyzãna
Wiktionary
rzecz. bardyzan m.
Wiktionary
(1.1) bardyzan, halabarda
Wiktionary
mieszkaniec Barda
SJP.pl
mieszkanka Barda
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: bardzo; wyraz używany do tworzenia złożonych form stopnia wyższego przymiotników (np. bardziej polski) i przysłówków (np. bardziej swojsko)
SJP.pl
forma przysłówka.
(1.1) stopień wyższy od przysłówka bardzo
(1.2) wyraz tworzący opisowy stopień wyższy od niektórych przymiotników i przysłówków
Wiktionary
(1.1) Postaraj się trochę bardziej!
(1.2) Bardziej wiosenny dzień trudno sobie wyobrazić.
Wiktionary
IPA: ˈbarʲd͡ʑɛ̇j, AS: barʹʒ́ėi ̯
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
→ Bardo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bardem, dotyczący Barda
Wiktionary
rzecz. Bardo n.
Wiktionary
w wysokim stopniu, mocno, dużo, np. "Bardzo (mocno) Cię kocham"
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika w wysokim stopniu, dużo
(1.2) bardziej, najbardziej wyraz pomocniczy, stosowany do tworzenia form stopnia wyższego i najwyższego niektórych przymiotników i przysłówków
Wiktionary
(1.1) Jesteś bardzo mądry.
(1.1) Bardzo cię kocham.
(1.2) A mój kostium na bal jest bardziej kolorowy niż twój!
Wiktionary
IPA: ˈbard͡zɔ, AS: barʒo
Wiktionary
(1) daw. barzo
(1.1) wielce, nader, niezmiernie, niesłychanie, ogromnie, szalenie, zabójczo
Wiktionary
potocznie: przysłówek "bardzo" połączony z końcówka czasownikową "-śmy" (np. "Bardzośmy was polubili.", "Bardzośmy się cieszyli.")
SJP.pl
zdrobnienie od: barek
SJP.pl
coś absurdalnego, przypominającego sytuacje lub sceny z filmów komediowych Stanisława Barei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. zabawny zwrot będący cytatem z komedii filmowych Stanisława Barei
(1.2) pot. iron. absurdalna wypowiedź, zdarzenie lub sytuacja ze sfery publicznej podobne do surrealistycznego gagu z komedii filmowych Stanisława Barei
Wiktionary
(1.2) Trzy dekady po upadku PRL bareizmy wciąż żywe!
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. mały bar (jako zakład gastronomiczny lub bufet);
2. podręczny stolik na kółkach na trunki, słodycze itp.;
3. oddzielne pomieszczenie w regale, szafce itp. do przechowywania napojów alkoholowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: bar
(1.2) mały bar
(1.3) półka w meblu do trzymania napojów alkoholowych
(1.4) stolik na kółkach na alkohole
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: barka
Wiktionary
(1.3) W barku stały trzy napoleony i żubrówka.
Wiktionary
rzecz. bar mrz., barman mos., barmanka ż.
przym. barowy
Wiktionary
mało wypukła rzeźba; płaski relief, płaskorzeźba, bas-relief
SJP.pl
przyrząd służący do mierzenia wrażliwości skóry na nacisk
SJP.pl
żelbetowy fundament głęboki w postaci krótkiego odcinka ściany szczelinowej
SJP.pl
Bareta – rodzaj żelbetowego fundamentu pośredniego stosowany w budownictwie.
Wikipedia
opornik z drutu stalowego, umieszczony w bańce szklanej z rozrzedzonym wodorem, który wykazuje wzrost oporności elektrycznej wraz ze wzrostem temperatury
SJP.pl
Bareter (inaczej: "lampa oporowa") – drutowy opornik wykonany z żelaza i umieszczony w hermetycznej obudowie, np. szklanej bańce wypełnionej gazem (najczęściej wodorem) pod zmniejszonym ciśnieniem, służący do stabilizowania, w pewnym zakresie, natężenia prądu stałego lub zmiennego.
Wikipedia
kawałek wstążki o przepisowych barwach i wymiarach, naszywanej na kurtce munduru lub marynarce, zastępujący właściwy order lub odznakę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wąski kawałek wstążki noszony na mundurze zamiast odznaczenia;
Wiktionary
IPA: baˈrɛtka, AS: baretka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
materiał z cienkiej wełny i jedwabiu
SJP.pl
przymiotnik od: bareż
SJP.pl
ptak leśny z rzędu wróblowych, zamieszkujący lasy Eurazji i Ameryki Północnej, w Polsce pod ochroną; kowalik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. zob. kowalik.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. barglik mzw.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gatunek nowozelandzkiego ptaka z rzędu wróblowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodziny nazwa systematyczna|Acanthisittidae|ref=tak.
Wiktionary
Barglik ("Acanthisitta chloris") – gatunek małego ptaka z rodziny barglików (Acanthisittidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Acanthisitta. Występuje endemicznie w Nowej Zelandii. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
rzecz. bargiel mzw.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w Buriacji, uchodząca do jeziora Bajkał;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) związany z Barguzinem (rzeką w Rosji)
Wiktionary
przymiotnik od: Bargłów Kościelny
SJP.pl
1. wieś w województwie podlaskim;
2. wieś w województwie śląskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we Włoszech, stolica Apulii i prowincji Bari (1.2);
(1.2) daw. adm. była włoska prowincja w regionie Apulia;
(1.3) hist. polit. włoskie księstwo
Wiktionary
–
Wikipedia
(1.1) Od końca IX wieku miasto Bari znajdowało się pod panowaniem Bizancjum.
(1.3) Żona króla Zygmunta I Starego pochodziła z księstwa Bari.
Wiktionary
IPA: bari, AS: bari
Wiktionary
rzecz. baryjczyk mos.
przym. baryjski, daw. barski
Wiktionary
jednostka ciśnienia używana w układzie CGS równa 0,1 paskala; mikrobar
SJP.pl
Baria (z gr. βαρύς "barýs" – ciężki) – jednostka ciśnienia układu miar CGS, oznaczana symbolem b. Jest równa 1 dynie na centymetr kwadratowy.
Wikipedia
lekarz zajmujący się leczeniem otyłości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorobliwej otyłości
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka specjalistka z dziedziny bariatrii
Wiktionary
(1.1) Dziś idę do bariatry, bo chcę otrzymać skierowanie na operacyjne zmniejszenie żołądka.
Wiktionary
IPA: barʲˈjatra, AS: barʹi ̯atra
Wiktionary
rzecz. bariatria ż.
przym. bariatryczny
przysł. bariatrycznie
Wiktionary
dziedzina medycyny, która leczy chorobliwą otyłość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem otyłości
Wiktionary
Bariatria – dziedzina medycyny zajmująca się diagnozowaniem, określaniem przyczyn, profilaktyką i leczeniem nadwagi, a zwłaszcza otyłości, w tym metodami chirurgicznymi.
Wikipedia
rzecz. bariatra mos.
przym. bariatryczny
Wiktionary
przymiotnik od: bariatria
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany z bariatrią, leczeniem otyłości
Wiktionary
rzecz. bariatria ż., bariatra mos./ż.
Wiktionary
gatunek niedźwiedzia; zamieszkuje lasy Ameryki Północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Ursus americanus|Pallas|ref=tak., gatunek drapieżnego ssaka z rodziny niedźwiedziowatych, występujący w Ameryce Północnej;
(1.2) zool. drapieżnik z gatunku baribali (1.1)
Wiktionary
(1.1) Fizjologicznie liczba skurczów serca na minutę u baribala wynosi ok. 55.
Wiktionary
IPA: baˈrʲibal, AS: barʹibal
Wiktionary
(1.1) niedźwiedź czarny
(1.2) niedźwiedź czarny
Wiktionary
1. płotek, poręcz itp., które wydzielają jakieś miejsce, uniemożliwiają przejście itp.;
2. naturalna przeszkoda, która utrudnia lub uniemożliwia przemieszczanie się;
3. rzecz, która utrudnia powstanie jakiegoś zjawiska lub sytuacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przeszkoda, która utrudnia lub uniemożliwia przemieszczanie się
(1.2) coś, co utrudnia lub uniemożliwia zajście czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W tybetańskiej legendzie o Szambali jest także opowiadane, że droga do tej krainy leży przez wysokie góry, ciemne lasy, podziemne labirynty i mistyczne bariery.
(1.2) Mimo tych nakładów podaż kokainy na rynku amerykańskim systematycznie się zwiększa, narkotyk przedostaje się "ponad" barierą high-tech.
Wiktionary
rzecz. barierka ż.
przym. barierowy
Wiktionary
zdrobnienie od: bariera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: bariera
(1.2) przegroda postawiona, aby uniemożliwić przejście w danym miejscu lub zabezpieczyć coś
Wiktionary
Zobacz też: Barierka w innych znaczeniach tego słowa.
Barierka (balustrada, poręcz) – ścianka składająca się z tralek połączonych od góry poręczą. Najczęściej stosowana jako zabezpieczenie balkonów (balustrady balkonowe), okien (zabezpieczenie okienne), schodów (balustrada schodowa). Potocznie inne znaczenie płotu.
Wikipedia
(1.2) Lenda wsparła stopę o dolną belkę barierki, zaczęła ją otrzepywać dłonią.
Wiktionary
IPA: barʲˈjɛrka, AS: barʹi ̯erka
Wiktionary
rzecz. bariera ż.
rzecz. barierowy, barierkowy
przym. barierowy
Wiktionary
(1.2) balustrada
Wiktionary
nadmierne i często niepotrzebne występowanie w przestrzeni publicznej barier odgradzających jezdnię od jakiegoś fragmentu terenu, np. od chodnika; barieroza
SJP.pl
ochronna bariera z poręczą, używana na mostach, wiaduktach itp.
SJP.pl
przymiotnik od: bariera
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z barierą, dotyczący bariery; będący barierą
Wiktionary
rzecz. bariera ż., barierka ż.
Wiktionary
nadmierne i często niepotrzebne występowanie w przestrzeni publicznej barier odgradzających jezdnię od jakiegoś fragmentu terenu, np. od chodnika; barierkoza
SJP.pl
[czytaj: barjolaż] w grze skrzypcowej: różnicowanie barwy jednego dźwięku przez wydobywanie go na przemian ze struny pustej i z innej struny odpowiednio skróconej
SJP.pl
cząstka elementarna o spinie połówkowym i o masie spoczynkowej większej od masy protonu albo równej jej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. fermion o niezerowej liczbie barionowej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. barionowy
Wiktionary
→ barion
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. związany z barionami, dotyczący barionów
Wiktionary
(1.1) Jeżeli jednak byłoby możliwe przechodzenie kwarków w leptony z niezachowaniem liczby barionowej, to proton powinien być cząstką niestabilną.
Wiktionary
rzecz. barion mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. paleont. nazwa systematyczna|Baryonyx|Charig & Milner|ref=tak., rodzaj mięsożernego dinozaura z rodziny spinozaurów;
(1.2) zool. paleont. nazwa systematyczna|Baryonyx walkeri|Charig & Milner|ref=tak., gatunek mięsożernego dinozaura z rodziny spinozaurów;
Wiktionary
Barionyks ("Baryonyx walkeri") – dwunożny, mięsożerny dinozaur, teropod z rodziny spinozaurów żyjący w okresie wczesnej kredy 130–125 milionów lat temu na terenach dzisiejszej Europy.
Wikipedia
(1.2) barionyks Walkera
Wiktionary
osoba zawodowo trudniąca się parzeniem kawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zawodowo zajmująca się doborem, parzeniem oraz serwowaniem kawy
Wiktionary
Barista ( barista – barman; także: kawiarz, kawiarka) – osoba zawodowo zajmująca się wybieraniem, parzeniem oraz podawaniem kawy.
Wikipedia
IPA: baˈrʲista, AS: barʹista
Wiktionary
rzecz. fż. baristka ż.
przym. baristyczny
Wiktionary
kobieta zawodowo trudniąca się parzeniem kawy; kawiarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zawodowo zajmująca się doborem, parzeniem oraz serwowaniem kawy
Wiktionary
(1.1) Jej matka pracowała jako baristka we włoskiej restauracji w Kuala Lumpur.
Wiktionary
rzecz. bar m.
:: fm. barista m.
przym. barowy
przysł. barowo
Wiktionary
(1.1) kawiarka
Wiktionary
zajęcie osób zawodowo zajmujących się parzeniem i podawaniem kawy; barystyka
SJP.pl
rzeka w Indonezji
SJP.pl
Barito – rzeka w Indonezji na Borneo, długość 880 km.
Źródła w górach Müllera, w górnym biegu płynie głęboką doliną tworząc liczne wodospady, w środkowym i dolnym przez zabagnioną nizinę, uchodzi deltą do Morza Jawajskiego.
Wikipedia
z łaciny: bar (pierwiastek chemiczny)
SJP.pl
1. zespół kości łączący kończynę górną z tułowiem;
2. rodzaj żaglowca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem;
(1.2) żegl. żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; ostatni z nich ma omasztowanie skośne, pozostałe maszty niosą ożaglowanie rejowe;
(1.3) zob. barki.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Znów zwichnąłem sobie bark.
(1.2) Nasza żaglówka jest bardzo mała przy tym barku.
Wiktionary
IPA: bark, AS: bark
Wiktionary
(1.1) przym. barczysty, barkowy; rzecz. bary
Wiktionary
statek o niewielkich wymiarach, używany do przewozu towarów drogami śródlądowymi oraz w portach morskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. rodzaj statku o płaskim dnie, służącego do transportu ładunków zazwyczaj w żegludze śródlądowej;
Wiktionary
Barka – rodzaj statku o płaskim dnie, służącego do transportu ładunków w żegludze śródlądowej. Barki są najczęściej pozbawione własnego napędu.
Pierwotnie barki poruszały się z prądem rzeki a pod prąd były holowane przez ludzi (burłacy) lub zwierzęta pociągowe, które poruszały się po specjalnej drodze wzdłuż rzeki.
Wikipedia
(1.1) Barka przewiozła urobek z pogłębiarki.
Wiktionary
IPA: ˈbarka, AS: barka
Wiktionary
rzecz. barkowiec m.
Wiktionary
budowla obronna, fortyfikacja o trapezowym narysie
SJP.pl
Barkan (arab. "بركان", fr. "Berkane", ber. ⴱⵔⴽⴰⵏ) – miasto w północno-wschodnim Maroku, w Regionie Wschodnim, położone na równinie Triffa, u podnóża pasma górskiego Beni-Snassen. Jest siedzibą administracyjną prowincji Barkan.
Według danych Haut-Commissariat au Plan w 2024 roku Barkan liczył 99 069 mieszkańców, w tym 98 805 obywateli Maroka i 264 cudzoziemców. W tym samym roku prowincja Barkan liczyła 284 061 mieszkańców.
Wikipedia
liryczna pieśń gondolierów weneckich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. liryczna pieśń gondolierów w Wenecji;
(1.2) muz. utwór muzyczny przypominający barkarolę (1.1)
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.2) Wytarł smyczek kalafonią, brzęknął na strunach, pokręcił klucze i w chwilę później spod delikatnych palców rozległy się dźwięki barkaroli.
Wiktionary
IPA: ˌbarkaˈrɔla, AS: barkarola
Wiktionary
(1.1) gondoliera
Wiktionary
właściciel barki, przewoźnik barką
SJP.pl
1. duża, zwykle 16-20-wiosłowa łódź okrętowa (szalupa) do przewożenia ładunków lub osób
2. mały statek o napędzie mechanicznym do prac portowych
3. 10-metrowa łódź rybacka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) dotyczący barkasu, związany z barkasami; stanowiący część barkasu; taki jak barkas
Wiktionary
rzecz. barkas mrz.
Wiktionary
żaglowiec handlowy mający przynajmniej 3 maszty; szkunerbark
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; pierwszy z nich ma omasztowanie rejowe, pozostałe maszty niosą ożaglowanie skośne;
Wiktionary
Barkentyna (inaczej "szkunerbark") – żaglowiec posiadający trzy lub więcej masztów, niosący na pierwszym od dziobu ożaglowanie rejowe, a na pozostałych ożaglowanie skośne - przeważnie gaflowe, rzadziej bermudzkie.
Polskimi żaglowcami typu barkentyna są ORP Iskra (II) oraz STS Pogoria.
Wikipedia
(1.1) Od zawietrznej powoli zbliżała się barkentyna.
Wiktionary
IPA: ˌbarkɛ̃nˈtɨ̃na, AS: barkẽntỹna
Wiktionary
(1.1) szkunerbark
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
górna część grzbietu
SJP.pl
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(1.1) M., B. i W. lm. od: bark
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od: barka
Wiktionary
Barki – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Cyców. Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 838.
W latach 1954–1957 wieś należała i była siedzibą władz gromady Barki, po jej zniesieniu w gromadzie Cyców. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.
Wikipedia
statek morski służący do transportu barek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) żegl. statek służący do transportu ładunku w pojemnikach będących rodzajem barek;
Wiktionary
Barkowiec – statek wodny przystosowany do transportu specjalnych barek.
Istnieje kilka systemów, różniących się wielkością barek i sposobem ich przeładunku (barki mogą wpływać do ładowni barkowca lub być tam umieszczane specjalnym systemem suwnic zamontowanych na statku).
Wikipedia
rzecz. barka ż.
Wiktionary
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z barkiem i obojczykiem (np. staw barkowo-obojczykowy)
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z barkiem, dotyczący barku
(1.2) związany z barką, dotyczący barki
Wiktionary
(1.1) Wrócił z zawodów z problemami w stawie barkowym.
(1.2) Zaraz za portem barkowym zaczynają się tereny należące do MOSiR-u.
Wiktionary
(1.1)
rzecz. bark m., bary
przym. barczysty
(1.2)
rzecz. barka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. dochód podatkowy z żupy solnej
Wiktionary
IPA: ˈbarkraxt, AS: barkraχt
Wiktionary
pióro na skrzydle ptaka leżące bezpośrednio w pobliżu tułowia
SJP.pl
roślina zielna z rodziny akantowatych, stosowana w tradycyjnej medycynie indyjskiej
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Barlinka (miasta w Polsce); Barlinianin
SJP.pl
mieszkanka Barlinka (miasta w Polsce); Barlinianka
SJP.pl
→ Barlinek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Barlinka, związany z Barlinkiem
Wiktionary
rzecz. Barlinek m., barlinczanin m., barlinczanka ż.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Barlinek (niem. "Berlinchen") – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie myśliborskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Barlinek. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. gorzowskiego. Najludniejsze miasto powiatu myśliborskiego. Z miastem graniczy Barlinecki Park Krajobrazowy.
Wikipedia
IPA: barˈlʲĩnɛk, AS: barlʹĩnek
Wiktionary
rzecz. barlinczanin m., barlinczanka ż.
przym. barlinecki
Wiktionary
mieszkaniec Barlinka (miasta w Polsce); Barlinczanin
SJP.pl
mieszkanka Barlinka (miasta w Polsce); Barlinczanka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osoba obsługująca bufet w restauracji, barze itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która obsługuje bufet w barze;
Wiktionary
Barman – osoba zajmująca się zawodowo obsługą bufetu (pot. "baru") w lokalu gastronomicznym (np. barze, restauracji, pubie, kawiarni).
Do obowiązków barmana zalicza się głównie przygotowywanie napojów (zarówno bezalkoholowych jak i alkoholowych - w tym wykonywanie koktajli), co często związane jest również z ich bezpośrednim wydawaniem klientom przy bufecie.
Wikipedia
(1.1) Ten barman zręcznie żongluje shakerem.
Wiktionary
IPA: ˈbarmãn, AS: barmãn
Wiktionary
rzecz. bar m., barek m., barmaństwo n.
:: fż. barmanka ż.
przym. barmański
Wiktionary
(1.1) bufetowy
Wiktionary
kobieta obsługująca bufet w barze lub restauracji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która sprzedaje i podaje napoje alkoholowe w barze
Wiktionary
(1.1) Poprosiliśmy barmankę o orzeszki.
Wiktionary
IPA: barˈmãnka, AS: barmãnka
Wiktionary
rzecz. bar m., barek m.
:: fm. barman m.
przym. barmański
Wiktionary
związany z barmanem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub stanowiskiem barmana
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do barmana, będący jego własnością
Wiktionary
(1.1) Młodzi adepci sztuki barmańskiej pobierali nauki od mistrza.
Wiktionary
rzecz. barman mos., barmanka ż., barmaństwo n.
Wiktionary
(2.1) barmanowy
Wiktionary
jednostka powierzchni stosowana w fizyce jądrowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. fiz. pozaukładowa jednostka przekroju czynnego równa 10-28 m²;
Wiktionary
Barn (b) – jednostka przekroju czynnego. Wyraża się nią również elektryczny moment kwadrupolowy jądra. Stosowana w fizyce jądrowej i fizyce cząstek elementarnych. 1 barn to w przybliżeniu pole powierzchni przekroju jądra atomu uranu.
Wikipedia
IPA: barn, AS: barn
Wiktionary
(1.1) skr. b
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.;
Wiktionary
Barnaba – imię męskie pochodzenia aramejskiego. Wywodzi się od "Bar-nebuch" i oznacza syna pocieszenia, syna proroctwa.
Barnaba imieniny obchodzi 11 czerwca, 16 czerwca.
Wikipedia
(1.1) Zza brzóz i wierzb, stojących nad potokiem, widać było trzy skulone postacie. Byli to dwaj rybacy, Szymon i Mateusz, i pustelnik, ojciec Barnaba.
Wiktionary
IPA: barˈnaba, AS: barnaba
Wiktionary
rzecz. barnabita m.
przym. Barnabowy, barnabicki
Wiktionary
członkowie zakonnego zgromadzenia misjonarzy
SJP.pl
Barnabici, Zgromadzenie Księży świętego Pawła – Ojców Barnabitów, zakon założony przez św. Antoniego Marie Zaccaria w 1530, a zatwierdzony przez papieża Klemensa VII 18 lutego 1533.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z barnabitami, dotyczący barnabitów
Wiktionary
(1.1) Wspólnota barnabicka liczy pięciu ojców.
Wiktionary
rzecz. barnabita m., Barnaba mos.
Wiktionary
członek zgromadzenia zakonnego misjonarzy założonego przy kościele św. Barnaby w Mediolanie w 1530 r.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kośc. zakonnik z zakonu założonego przez św. Antoniego Marię Zaccaria;
Wiktionary
(1.1) Tego barnabitę spotkałem w Afganistanie.
(1.1) Można wynająć salę konferencyjną u barnabitów w Warszawie.
Wiktionary
IPA: ˌbarnaˈbʲita, AS: barnabʹita
Wiktionary
rzecz. Barnaba m.
przym. barnabicki, Barnabowy m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Barnauł
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Barnaułem, dotyczący Barnaułu
Wiktionary
(1.1) Nie mając fotografii ani rycin miast polskich, wychowawczyni barnaulskiego przedszkola sama sporządziła album z rysunkami i w ten sposób ilustruje dzieciom opowiadania o Polsce.
Wiktionary
rzecz. Barnauł mrz., Barnaułka ż.
Wiktionary
miasto w Federacji Rosyjskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, nad Obem;
Wiktionary
Barnauł ( Барнаул) – miasto w azjatyckiej części Rosji, stolica Kraju Ałtajskiego, nad rzeką Ob, ok. 250 km na południe od Nowosybirska. W 2020 roku liczyło ok. 632 tys. mieszkańców.
Ważny ośrodek handlowy i przemysłowy Ałtaju. W 1900 zanotowano tutaj najwyższe ciśnienie wszech czasów – 1088 hPa.
Wikipedia
rzecz. Barnaułka ż.
przym. barnaulski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu, przepływa przez Kraj Ałtajski;
Wiktionary
Barnaułka (ros. "Барнаулка") – rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu. Przepływa przez Kraj Ałtajski. Długość rzeki od źródeł (Jezioro Zierkalne) do ujścia – 207 km.
Górny bieg rzeki znajduje się w grupie jezior połączonych pomiędzy sobą zabagnionymi przetokami. Największe z nich to: Urłapowskie, Średnie, Bachmatowskie, Piesczanoje.
Wikipedia
rzecz. Barnauł mrz.
przym. barnaulski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik
(1.1) norweski urząd ochrony praw dziecka
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Gdyby urzędnicy Barnevernetu działali w Polsce, ich postępowanie można by uznać za nadużycie uprawnień przez funkcjonariusza publicznego.
Wiktionary
holenderska rasa kur
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Barnim – męskie imię pochodzenia słowiańskiego. Było spotykane wśród książąt pomorskich.
Skrót od imion zaczynających się na „Barni-”, czyli „Broni-”, jak np. Bronimir czy Bronisław, których wersje pomorskie wyglądają: Barnimir i Barnisław.
Barnim imieniny obchodzi 27 października.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w województwie zachodniopomorskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) wykorzystujący ciężar w celu nadania prędkości
Wiktionary
pojazd samochodowy odpowiednio wyposażony, umożliwiający doraźne wydawanie posiłków, dań barowych, napojów; barowóz
SJP.pl
[czytaj: baroczio] nazwisko, np. Federigo Baroccio (albo: Barocci) (1526-1612), malarz włoski
SJP.pl
przyrząd wskazujący zbliżanie się i kierunek cyklonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. nadwrażliwość zębów, dziąseł i okolicznych tkanek na zmiany ciśnienia
Wiktionary
Barodontalgia – ból zęba związany ze znacznymi zmianami ciśnienia otoczenia, na który narażone są osoby uprawiające nurkowanie, podróżujące samolotami lub poddawane tlenoterapii hiperbarycznej. Ból występuje zazwyczaj u osób, które mają predysponujące patologie zębów, m.in. ostre lub przewlekłe zapalenie tkanek okołowierzchołkowych, próchnicę, głębokie lub nieudane wypełnienia, pozostałości torbieli nazębnych, zapalenie zatok przynosowych lub niedawno przeszli operacje w okolicach zębów.
Wikipedia
(1.1) aerodontalgia
Wiktionary
dział mechaniki, zajmujący się badaniem zachowania się różnego rodzaju budowli (np. mostów, szybów itp.) pod wpływem działania ich własnego ciężaru
SJP.pl
barometr z urządzeniem samopiszącym, zapisującym samoczynnie w sposób ciągły zmiany ciśnienia atmosferycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. miernik ciśnienia atmosferycznego (barometr), zdolny do samoczynnego zapisywania wyników pomiarów
Wiktionary
Barograf (grec. "baros" - ciężar, "grapho" - piszę) – barometr wyposażony w urządzenie do rejestracji dokonywanych pomiarów ciśnienia atmosferycznego. Wyniki są zapisywane na specjalnej taśmie papierowej (tzw. barogramie) umieszczonej na obrotowym bębnie poruszającym się zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Zazwyczaj bęben wykonuje jeden obrót na dobę, tydzień lub miesiąc, wybór prędkości zależy od konstrukcji urządzenia i w niektórych modelach jest możliwy do wyboru przez użytkownika barografu.
Wikipedia
przym. barograficzny
Wiktionary
wykres zmian ciśnienia atmosferycznego wykonany przez barograf
SJP.pl
1. okres w kulturze europejskiej, który trwał od około 1590 do 1760 roku; Barok;
2. kierunek, który występował w kulturze europejskiej w XVII wieku i w połowie XVIII wieku, zapoczątkowany we Włoszech, odznaczający się w sztuce przepychem form, bogactwem barw i szczegółów dekoracyjnych, w literaturze - nagromadzeniem figur retorycznych, ozdobników; Barok;
3. przenośnie: przeładowanie szczegółami, ozdobami; przepych, nadmiar, nienaturalność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kult. szt. archit. główny kierunek w kulturze środkowo- i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Ogromną rolę w formacji duchowej i intelektualnej baroku odegrali jezuici.
Wiktionary
IPA: ˈbarɔk, AS: barok
Wiktionary
rzecz. barokowość ż., barokizacja ż., barokizowanie n.
czas. barokizować ndk., zbarokizować dk.
przym. barokowy
przysł. barokowo
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) nadawać czemuś, najczęściej budowli, barokowego stylu
Wiktionary
rzecz. barokizowanie n., zbarokizowanie n., barok m., barokowość ż.
czas. zbarokizować dk.
przym. barokowy
przysł. barokowo
Wiktionary
1. → barok;
2. przenośnie: zbyt przesadny, ozdobny, przeładowany ornamentyką
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szt. związany z barokiem, dotyczący baroku
(1.2) przen. pełen przepychu, przesadnie ozdobny
Wiktionary
(1.1) Dziesiątki aniołków patrzyło na nas w tym barokowym skarbcu.
Wiktionary
IPA: ˌbarɔˈkɔvɨ, AS: barokovy
Wiktionary
rzecz. barok m., barokowość ż.
czas. barokizować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. fiz. nauka zajmująca się masą i powiązaną z nią siłą ciążenia
Wiktionary
(1.1) Główne gałęzie fizyki układa Comte w porządku następującym: barologia, termologia, akustyka, optyka, elektrologia.
Wiktionary
IPA: ˌbarɔˈlɔɟja, AS: baroloǵi ̯a
Wiktionary
przym. barologiczny
Wiktionary
przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego; baroskop
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego;
Wiktionary
Barometr – przyrząd do pomiaru ciśnienia atmosferycznego. W zależności od zasady działania, barometry dzielą się na cieczowe i sprężynowe.
Wikipedia
(1.1) Parlament Europejski zabronił stosowania rtęci w sfigmomanometrach i barometrach.
Wiktionary
IPA: baˈrɔ̃mɛtr̥, AS: barõmetr̦
Wiktionary
przym. barometryczny
Wiktionary
dotyczący barometru, będący częścią składową barometru
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do barometru
Wiktionary
rzecz. barometr mrz.
Wiktionary
1. tytuł szlachecki, niższy od tytułu hrabiego;
2. osoba nosząca ten tytuł;
3. w średniowieczu: wasal podlegający wyłącznie królowi;
4. w przenośni: osoba wpływowa w pewnej dziedzinie lub na jakimś terenie z racji swojej zamożności lub powiązań politycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) niski tytuł arystokratyczny;
(1.2) osoba nosząca tytuł barona (1.1)
(1.3) potentat finansowy
Wiktionary
Baron – tytuł szlachecki; kobieta nosząca tytuł barona to baronessa, żona barona to baronessa lub baronowa.
Tytuł barona jest najniższym tytułem arystokratycznym[]. Używany we wszystkich monarchiach europejskich, wprowadzony także w ramach europeizacji w okresie Meiji w cesarstwie japońskim. Przyjęty również do tytułów nadawanych w cesarstwie francuskim przez Napoleona I. W różnych krajach miał różną specyfikę:
Wikipedia
(1.2) Baron podziwiał przebojową arię falsecisty.
Wiktionary
IPA: ˈbarɔ̃n, AS: barõn
Wiktionary
rzecz.
:: fż. baronowa ż., baronessa ż.
przym. baronowski
Wiktionary
status prawny barona i związane z tym przywileje
SJP.pl
żona barona lub kobieta nosząca tytuł barona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta nosząca tytuł barona
(1.2) daw. baronowa
Wiktionary
IPA: ˌbarɔ̃ˈnɛsːa, AS: barõne•sa
Wiktionary
rzecz.
:: fm. baron
przym. baronowski
Wiktionary
1. angielski tytuł szlachecki, niższy od barona, dziedziczny w linii męskiej;
2. osoba nosząca ten tytuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dziedziczny, szlachecki brytyjski tytuł honorowy;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) mężczyzna noszący tytuł baroneta (1.1)
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) W 1625 r. ustanowiono tytuł baroneta Szkocji dla wsparcia kolonizacji Nowej Szkocji.
(2.1) Widziałem, że baronet jest niezadowolony z naszego wyjazdu i że ma do nas żal, iż go opuszczamy.
Wiktionary
IPA: baˈrɔ̃nɛt, AS: barõnet
Wiktionary
posiadłości barona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włości, majątek barona
(1.2) ogół baronów
Wiktionary
Baronia – rodzaj motyli dziennych z rodziny paziowatych. Występuje tylko w Ameryce Północnej. Występowanie tego rodzaju jest ograniczone tylko do rejonu Sierra Madre del Sur w południowo-zachodnim Meksyku. W skład tego rodzaju wchodzi 1 gatunek:
Wikipedia
IPA: baˈrɔ̃ɲja, AS: barõńi ̯a
Wiktionary
(1.1) baronostwo, baronat
(1.2) baronostwo
Wiktionary
tytuł, godność barona; baroństwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) baron wraz z żoną
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) godność barona
(2.2) włości podległe baronowi
(2.3) zbiorowość baronów
Wiktionary
przym. baronowski
Wiktionary
(2.1) baronat, baronia
Wiktionary
małżonka barona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żona barona
Wiktionary
(1.1) Baronowa przyjmuje gości wyłącznie w niedziele.
Wiktionary
rzecz. baron mos., baronówna ż.
przym. baronowski
Wiktionary
→ baron; baroński
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z osobą lub tytułem barona, baronostwem
(1.2) należący do barona
Wiktionary
rzecz. baron mos., baronowa ż., baronessa ż., baronówna ż., baronostwo n., baronowicz mos.
przym. baroński, baronowy
Wiktionary
(1.1) baroński
(1.2) baroński, baronowy
Wiktionary
dawniej: córka barona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. córka barona
Wiktionary
rzecz. baron mos., baronowa ż., baronessa ż.
przym. baronowski
Wiktionary
receptor reagujący na zmiany ciśnienia w organizmie; presoreceptor
SJP.pl
Baroreceptory, presoreceptory – mechanoreceptory odpowiadające za stałą wielkość ciśnienia krwi.
Wikipedia
przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego; barometr
SJP.pl
urządzenie regulujące ciśnienie w niektórych rodzajach chłodziarek; presostat
SJP.pl
urządzenie rejestrujące automatycznie wartość ciśnienia i temperatury, połączenie barometru z termografem
SJP.pl
uszkodzenie fizyczne tkanki spowodowane różnicą ciśnienia w ciele i nowym otoczeniu
SJP.pl
ukierunkowany ruch roślin spowodowany działaniem przyciągania ziemskiego; geotropizm; grawitropizm
SJP.pl
1. barotropowy rozkład masy - rozkład masy cieczy, w którym gęstość zależy wyłącznie od ciśnienia, a nie od innych czynników;
2. płyn barotropowy - płyn o takim rozkładzie masy;
3. przepływ barotropowy - ustalony przepływ takiej cieczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|barować się.
Wiktionary
Barowanie (ang. "bar" – poprzeczka, przeszkoda) – trening konia, mający nauczyć go respektu przed drągami z przeszkód, które przeskakuje.
Barowanie tresuje konia przez strach i ból, zostało więc zakazane przez Międzynarodową Federację Jeździecką. Może spowodować uraz psychiki konia, oraz wytworzenie głębokiej nieufności względem jeźdźca.
Wikipedia
rzecz. bary nmos.
czas. barować się
Wiktionary
potocznie: barować się - siłować się, mocować się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. przymiotnik od: bar; taki, którego część stanowi bar, taki, który znajduje się w barze (np. stolik, stołek barowy) lub charakterystyczny, typowy dla baru;
2. o pogodzie: deszczowy, mglisty
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z barem gastronomicznym, dotyczący tego baru
(1.2) chem. związany z pierwiastkiem barem, dotyczący tego pierwiastka
Wiktionary
rzecz. baristka ż., barek mrz.
Wiktionary
samochód przystosowany do wydawania posiłków, napojów, pełniący często rolę stołówki; barobus
SJP.pl
1. tytuł, godność barona; baronostwo;
2. ogół baronów
SJP.pl
[czytaj: barkłiz-iMEto] miasto w Wenezueli
SJP.pl
Barquisimeto – miasto w Wenezueli, położone w północno-zachodniej części kraju, w górach Cordillera de Merida w dolinie rzeki Cojedes. Stolica stanu Lara.
Czwarte pod względem liczby ludności miasto kraju, zamieszkuje je 1 172 799 osób (2013).
Wikipedia
barakuda;
1. podoba do szczupaka drapieżna, tropikalna ryba morska o jadalnym mięsie, dochodząca do trzech metrów długości;
2. przenośnie: chciwa, egoistyczna kobieta interesu; megiera, ksantypa, modliszka
SJP.pl
rodzina ryb drapieżnych, żyjących w morzach tropikalnych i subtropikalnych; barakudowate
SJP.pl
Barrakudowate, barakudowate (Sphyraenidae) – monotypowa rodzina drapieżnych, morskich ryb okoniokształtnych (Perciformes). Są uważane za potencjalnie niebezpieczne dla człowieka. Na niewielką skalę poławia się je gospodarczo dla smacznego mięsa, ale w mięśniach dużych, starszych osobników niektórych gatunków gromadzi się toksyczna dla ludzi ciguatoksyna.
Wikipedia
o cechach barrakudowatych (rodzina drapieżnych ryb); barakudowaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) icht. o cechach ryb z rodziny barrakudowatych
Wiktionary
rzecz. barrakudowate nmos., barrakuda ż.
Wiktionary
(1.1) barakudowaty
Wiktionary
gatunek ryby dwudysznej z rodziny rogozębowatych; barramundi, rogoząb
SJP.pl
gatunek ryby dwudysznej z rodziny rogozębowatych; barramunda, rogoząb
SJP.pl
To jest strona ujednoznaczniająca. Poniżej znajdują się różne znaczenia haseł: „Barramundi”, „barramunda”.
Barramundi lub barramunda – nazwa zwyczajowa kilku różnych gatunków ryb. W polskiej i rosyjskiej literaturze ichtiologicznej pod tymi nazwami opisano rogoząba australijskiego ("Neoceratodus forsteri"). W innych językach jako "barramundi" lub "barramunda" opisywane są "Lates calcarifer" i "Scleropages leichardti".
Wikipedia
[czytaj: barranKIja] miasto w Kolumbii
SJP.pl
Ba
Wikipedia
rodzaj chwytu gitarowego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: barel] jednostka objętości cieczy w angielskich i amerykańskich układach miar równa około 1,43 hl; baryłka
SJP.pl
jałowe, nieurodzajne tereny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. pozaukładowa jednostka przepuszczalności gazu
Wiktionary
(1.1) W przypadku kompozytowych materiałów polimerowych selektywnych dla azotu można spodziewać się selektywności wzór chemiczny|N2/CH4. wynoszącej 4,5 przy przepuszczalności azotu 6,3 barrera […].
Wiktionary
[czytaj: baRIAdas] dzielnica nędzy na peryferiach miast w Ameryce Południowej, zwłaszcza w Peru; slumsy, slamsy
SJP.pl
Barriadas – dzielnice biedoty w miastach Peru, tworzone i zamieszkane głównie przez imigrantów ze wsi. Stanowią zbiorowiska substandardowej zabudowy, lokalizowanej "na dziko" w rejonach szczególnie niesprzyjających osiedlaniu się (np. tereny bagienne czy zalewowe, sąsiedztwo czynnych wysypisk komunalnych, obszary wysypisk zamkniętych itp.), są podstawowym elementem kształtowania się i rozwoju procesów tzw. dzikiej urbanizacji i suburbanizacji.
Wikipedia
Barrie – miasto w Kanadzie, w prowincji Ontario, w hrabstwie Simcoe.
Powierzchnia Barrie to 76,98 km². Według danych spisu powszechnego z roku 2001 Barrie liczyło 103 710 mieszkańców (1347,23 os./km²).
Wikipedia
największa z amerykańskich kapucynek; wełniak szary
SJP.pl
[czytaj: barrusz] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: barrozo] nazwisko
SJP.pl
Barroso – miasto i gmina w Brazylii, w stanie Minas Gerais. Znajduje się w mezoregionie Campo das Vertentes i mikroregionie Barbacena.
Wikipedia
[czytaj: bäri]
1. nazwisko, m.in. Philip Barry (1896-1949) - komediopisarz amerykański;
2. obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj chwytu gitarowego
SJP.pl
przymiotnik od: Bar
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Barem, dotyczący Baru (miasta na Ukrainie)
(1.2) hist. związany z księstwem albo miastem Bari
Wiktionary
(1.2) Piotr Skarga, nawiązując do barskiego synodu, interpretuje prowadzone dyskusje jako w zupełności udane, zakończone zniesieniem schizmy i uznaniem przez «Greków» zwierzchności papieża Urbana II.
(1.2) Choć sumy neapolitańskie (barskie) weszły do potocznej polszczyzny jako synonim utopijnych mrzonek o wzbogaceniu się, faktycznie stanowiły stały element działania dyplomacji polskiej w Madrycie, absorbując 150 dyplomatów przez ponad 100 lat (ok. 1560–1674).
(1.2) Za wpływem Tomickiego poślubił owdowiały król w r. 1518 krewną cesarską, Bonę Sforzę. Księżniczka ta włoska przyniosła mu w posagu majątek (ks. Barskie), leżący we Włoszech, o który nieustannie toczyły się spory (…)
Wiktionary
rzecz. baryjczyk mos., Bar mrz., Bari n., barzanin mos., barzanka ż.
przym. baryjski
Wiktionary
(1.2) baryjski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. rodzaj zupy na zakwasie;
2. roślina z rodziny baldaszkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. zakwaszana zupa na wywarze z buraków;
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Heracleum|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny selerowatych;
(1.3) bot. roślina z rodzaju barszcz (1.2)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jeśli można mówić o bombie kalorycznej w barszczu, to zdecydowanie są to uszka – postaraj się ograniczyć ich liczbę do minimum.
(1.1) Burak jest powszechnie używany w kuchni słowiańskiej, np. w zupach takich jak barszcz czy botwinka.
(1.3) Barszcz bywa rośliną ozdobną.
Wiktionary
IPA: barʃt͡ʃ, AS: baršč
Wiktionary
rzecz. barszczówka ż.
:: zdrobn. barszczyk m.
przym. barszczowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
członek konfederacji barskiej, konfederat barski
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie pustomyckim;
Wiktionary
Barszczowice (ukr. Борщовичі, "Borszczowyczi") – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie lwowskim (do 2020 roku w rejonie pustomyckim).
W miejscowości jest stacja kolejowa Barszczowice.
Wikipedia
przym. barszczowicki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
→ barszcz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający barwę liści barszczu (ciemnozieloną)
(1.2) mający barwę czerwonego barszczu
Wiktionary
rzecz. barszcz mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: barszcz
SJP.pl
szeroki dwusieczny topór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. berdysz o krótkim szerokim trzonku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbarta, AS: barta
Wiktionary
rzecz. barć ż.
Wiktionary
(1.1) barda, topór, oksza
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od imion męskich: Bartłomiej, Bartosz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Bartłomiej
(1.2) imię|polski|m. zdrobn. od: Bartosz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1-2) Dopiero gdy lekarz potwierdził jej słowa, uwierzyłem – mówi Artur Wawrzyniak, 29-latek, ojciec dziewięciomiesięcznego Bartka.
(1.1-2) Cześć, jestem Bartek i pochodzę z Warszawy.
Wiktionary
IPA: ˈbartɛk, AS: bartek
Wiktionary
rzecz. Bartłomiej m., Bartłomiejek m., Bartosz m., Bartoszek m., Bartuś m.
przym. Bartkowy, Bartoszowy, Bartłomiejowy, Bartusiowy
Wiktionary
(1.1) Bartuś, Bartłomiejek
(1.2) Bartuś, Bartoszek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wymiana jednego towaru na drugi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. hand. wymiana bezgotówkowa, czyli towar (bądź usługa) za towar;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
IPA: ˈbartɛr, AS: barter
Wiktionary
przym. barterowy
Wiktionary
przymiotnik od: barter
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z barterem, handlem wymiennym, bezgotówkowym
Wiktionary
rzecz. barter mrz.
Wiktionary
[czytaj: bart] nazwisko
SJP.pl
Barth – miasto w północno-wschodnich Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Vorpommern-Rügen, siedziba urzędu Barth, nad Bodden (zatoką Morza Bałtyckiego, na półwyspie Darß).
Wikipedia
[czytaj: barTEZ] nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Bartkowice – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Kłomnice.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Bartkowo, Bartków
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) taki, który należy do Bartka
Wiktionary
(1.1) Kinga pomogła pozbierać Bartkowe klocki.
Wiktionary
rzecz. Bartek m., Bartłomiej mos., Bartłomiejek mos., Bartosz mos.
Wiktionary
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
podatek od posiadanych barci, płacony przez osoby zajmujące się hodowlą pszczół w tych barciach
SJP.pl
Bartne (łemkow. Бортне, "Bortne") – wieś łańcuchowa w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Sękowa.
Wikipedia
przymiotnik od: Bartniki (nazwa kilku wsi w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
hodowla pszczół w pasiekach lub barciach oraz zyski przynoszone przed prowadzenie takiej hodowli; pasiecznictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pszcz. chów pszczół w specjalnie przygotowanych drzewach mających barcie;
Wiktionary
Bartnictwo – dawna forma pszczelarstwa leśnego, polegająca na chowie pszczół (głównie pszczół leśnych, tzw. "borówek") w naturalnych lub sztucznie wydrążonych dziuplach drzew, zwanych barciami. Praktyka ta była rozpowszechniona w strefie lasów Europy Środkowej i Wschodniej, zwłaszcza na terenach dzisiejszej Polski, Litwy, Białorusi oraz zachodniej Rosji. Bartnictwo stanowiło istotny element gospodarki leśnej i wiejskiej od średniowiecza do czasów nowożytnych.
Wikipedia
(1.1) Ludność zamieszkująca obecną Puszczę Kurpiowską otrzymała nazwę Kurpiów prawdopodobnie w XVII w. Głównym jej zajęciem było bartnictwo i myślistwo.
Wiktionary
rzecz. barć ż., bartodziej mos., bartnik mos.
przym. bartny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bartniczki
(1.2) mieszkanka Bartnik
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. Bartniczka m.
::: fm. bartniczanin m.
:: przym. bartniczański
(1.2)
:: rzecz. Bartniki m.
::: fm. bartniczanin m.
:: przym. bartnicki
Wiktionary
→ bartnik
SJP.pl
Bartniczka – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, w gminie Bartniczka, przy drodze wojewódzkiej nr 544.
Wikipedia
przymiotnik od: bartnik
SJP.pl
pszczelarz hodujący dawniej pszczoły w barciach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pszcz. daw. pszczelarz, który zajmował się hodowlą pszczół w barciach; Gloger.
Wiktionary
(1.1) W lesie spotkał bartnika, który szedł podbierać barcie.
Wiktionary
IPA: ˈbartʲɲik, AS: bartʹńik
Wiktionary
rzecz. barć ż., bartodziej m., bartnictwo n.
przym. bartny
Wiktionary
(1.1) pasiecznik, pszczelarz
Wiktionary
pszczelarz hodujący dawniej pszczoły w barciach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
tyczący się barci
SJP.pl
wieś w województwie łódzkim
SJP.pl
Bartochów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, największa wieś w gminie Warta.
Wikipedia
rzemieślnik wyrabiający barcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pszcz. daw. człowiek zajmujący się wyrabianiem barci w rosnących drzewach leśnych
Wiktionary
IPA: barˈtɔd͡ʑɛ̇j, AS: bartoʒ́ėi ̯
Wiktionary
rzecz. barć ż., bartnik mos., bartnictwo n.
przym. bartny
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Bartoka lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
bakteryjna choroba zakaźna o ostrym przebiegu, występująca w Ameryce Południowej, przenoszona przez komary, objawiająca się m.in. wysoką gorączką i niedokrwistością; choroba Carriona; gorączka Oroya; brodawka peruwiańska
SJP.pl
Bartoneloza – jedna z odzwierzęcych chorób zakaźnych, wywołana przez bakterie rodzaju "Bartonella", zazwyczaj przenoszone na człowieka przez owady. Do zakażenia dochodzi przez ukąszenie. W zależności od gatunku bakterii wywołujących infekcję, możemy mieć do czynienia z różnymi bartonelozami:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Bartosz – staropolska skrócona forma imienia Bartłomiej (jedna z wielu wówczas istniejących, inne to np. Bartek, Bartko, Bartusz czy Bartysz). [].
Wedle danych PESEL ze stycznia 2024 roku imię to nosiło w Polsce 204 121 mężczyzn. Według stanu na 22 stycznia 2025 imię to nosi 204 697 mężczyzn, a więc jest na 29. miejscu pod względem popularności.
Wikipedia
(1.1) Panie Bartoszu, proszę się zgłosić do szefa.
Wiktionary
IPA: ˈbartɔʃ, AS: bartoš
Wiktionary
rzecz. Bartoszowa ż., Bartoszówna ż., Bartoszostwo lm m., Bartłomiej mos.
:: zdrobn. Bartek m., Bartoszek m., Bartuś m.
przym. Bartoszowy, Bartkowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. zdrobnienie od: Bartłomiej, Bartosz (imiona męskie);
2. nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma męskiego imienia Bartosz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Joanno, czy weźmiesz Bartoszka na spacer?
Wiktionary
rzecz. Bartłomiej mos., Bartek mos., Bartosz m., Bartoszkowa ż., Bartoszkówna ż.
przym. Bartoszowy, Bartoszkowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) taki, który należy do Bartoszka
Wiktionary
(1.1) Abigail pomogła poskładać Bartoszkowe ubranka.
Wiktionary
rzecz. Bartoszek m., Bartłomiej mos.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Bartosza
Wiktionary
(1.1) Wstawaj, usiadłeś na Bartoszowych brylach.
Wiktionary
rzecz. Bartosz m., Bartek mos., Bartoszek ż./mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim;
Wiktionary
}|
Wikipedia
(1.1) W Bartoszycach znajdował się zamek krzyżacki, który został zburzony na początku wojny trzynastoletniej.
Wiktionary
IPA: ˌbartɔˈʃɨt͡sɛ, AS: bartošyce
Wiktionary
rzecz. Bartłomiej mos., bartoszyczanin mos., bartoszyczanka ż.
przym. bartoszycki
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bartoszycami
Wiktionary
rzecz. Bartoszyce nmos., bartoszyczanin mos., bartoszyczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Bartoszyc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bartoszyc
(1.2) osoba pochodząca z Bartoszyc, urodzona w Bartoszycach
Wiktionary
rzecz. Bartoszyce nmos.
:: fż. bartoszyczanka ż.
przym. bartoszycki
Wiktionary
mieszkanka Bartoszyc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bartoszyc
(1.2) kobieta pochodząca z Bartoszyc, urodzona w Bartoszycach
Wiktionary
rzecz. Bartoszyce nmos.
:: fm. bartoszyczanin mos.
przym. bartoszycki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny zarazowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który należy do Bartusia
Wiktionary
(1.1) Jadzia pomogła pozbierać Bartusiowe samochodziki.
Wiktionary
rzecz. Bartuś m., Bartek mos., Bartłomiej mos., Bartłomiejek mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: Bartosz, Bartłomiej (imiona męskie); Bartek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m., zdrobn. od: Bartłomiej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bartusiu, zmówiłeś już paciorek?
Wiktionary
rzecz. Bartek mos., Bartosz mos., Bartłomiej mos., Bartłomiejek
przym. Bartusiowy
Wiktionary
(1.1) Bartek
Wiktionary
Bartymeusz (gr. "Βαρτίμαιος" „syn Timaiosa”) – postać biblijna z Nowego Testamentu.
Syn Tymeusza (Timaiosa), niewidomy, który pod Jerychem wołał Jezusa: "Synu Dawida, ulituj się nade mną!", a którego Jezus uzdrowił. Patrz Mk 10,46 - 52. Ponieważ oba określenia „Bartymeusz” i „syn Tymeusza” znaczą to samo, jego prawdziwe imię nie jest znane. Imię Timaios oznacza po grecku kogoś szanowanego ("τιμή" 'cześć, szacunek').
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Bartyzel – polskie nazwisko, w Polsce nosi je ponad 2000 osób.
Wikipedia
[czytaj: bartok] nazwisko węgierskie
SJP.pl
[czytaj: bartokowski] przymiotnik dzierżawczy - należący do Bartóka lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Bartłomiej (od בר-תולמי – „syn oracza” lub „syn Tolmy”) – imię męskie pochodzenia aramejskiego.
Znane od początków chrześcijaństwa w formie "Bartholomaeus", od której pochodzi spolszczony Bartłomiej. W Polsce średniowiecznej bardzo popularne. Jedno z jego zdrobnień – Bartosz, funkcjonuje obecnie jako osobne imię.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Bartłomiej i jestem bibliotekarzem z Krakowa.
(1.1) Kiedy Bartłomiej obchodzi imieniny? Na 30 kwietnia, 5 lipca, 3 września i 11 listopada przypadają imieniny Bartłomieja oraz Bartosza.
(1.1) Na stoku widzieliśmy szusującego Bartłomieja.
(1.1) Panie Bartłomieju, proszę nas jutro odwiedzić.
Wiktionary
IPA: bartˈwɔ̃mʲjɛ̇j, AS: bartu̯õmʹi ̯ėi ̯
Wiktionary
rzecz. Bartłomiejowa ż., Bartłomiejówna ż., Bartłomiejostwo lm m., Bartoszowa ż., Bartoszek mos./ż., Bartoszkowa ż., Bartoszkówna ż., Bartkowiakowa ż., Bartkowiakówna ż., Bartosze nmos., Bartoszyce nmos., Bartoszówka ż., bartłomiejówka ż.
:: war. Bartosz mos.
:: zdrobn. Bartłomiejek mos., Bartek mos., Bartuś mos., Bartosz mos., Bartoszek mos.
przym. bartłomiejski
:: przest. gwara. Bartłomiejowy, Bartłomiejkowy, Bartkowy, Bartusiowy, Bartoszowy, Bartoszkowy
Wiktionary
(1.1) war. Bartosz; zdrobn. Bartłomiejek, Bartek, Bartuś, Bartoszek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Bartłomiej
Wiktionary
(1.1) Bartłomiejku, powiedz babuni, co byś chciał na obiadek?
Wiktionary
rzecz. Bartłomiej mos., Bartek mos., Bartuś mos., bartłomiejówka ż.
przym. Bartłomiejkowy, Bartłomiejowy, Bartkowy, Bartusiowy
Wiktionary
(1.1) Bartek, Bartuś
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który należy do Bartłomiejka
Wiktionary
(1.1) Zosia pomogła pozbierać Bartłomiejkowe zabawki.
Wiktionary
rzecz. Bartłomiejek m., Bartłomiej mos.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Bartłomieja
Wiktionary
(1.1) Przed Bartłomiejowym domem rosną dwa stare orzechy.
(1.1) Sąsiadował z Bartłomiejową zagrodą z jednej strony i z Maciejowym polem z drugiej.
Wiktionary
rzecz. Bartłomiej mos., Bartek mos., Bartłomiejek mos.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. od: bar
Wiktionary
Baru – wieś w Rumunii, w okręgu Hunedoara, w gminie Baru. W 2011 roku liczyła 1136 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈbaru, AS: baru
Wiktionary
1. imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. postać biblijna;
(1.2) rzad. imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wydaje się, że Jeremiasz, trzymany samotnie w więzieniu, wykorzystał wizytę Barucha, by powierzyć mu dokumenty prawne.
(1.2) Baruch urodził się w Polsce, ale teraz mieszka w Izraelu.
Wiktionary
przym. Baruchowy
Wiktionary
wieś w województwie kujawsko-pomorskim
SJP.pl
Baruchowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Baruchowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 597 mieszkańców. Jest największą miejscowością gminy Baruchowo.
Wikipedia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wrażenie wywoływane w mózgu, gdy oko odbiera promieniowanie elektromagnetyczne z zakresu światła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. cecha przedmiotu, określająca, część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot;
(1.2) muz. charakterystyczne brzmienie, dzięki któremu można rozpoznać źródło tego dźwięku pośród innych
(1.3) barwy: rumieniec
(1.4) stpol. piękno, uroda
(1.5) śrpol. cera, kolor skóry}}
(1.8) śrpol. liberia datadef|od 1549.
(1.9) śrpol. kosmyki na twarzy datadef|1564|1587.
(1.10) śrpol. róż lub bielidło do twarzy, blansz datadef|1564|1643.
(1.11) śrpol. zwyczaj, obyczaj datadef|1558|1579.
(1.12) śrpol. piętno
(1.13) śrpol. niezapominajka datadef|1564.
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Niebo ma niebieską barwę.
(1.3) Zosia na myśl o Zbigniewie od razu nabrała barw.
Wiktionary
IPA: ˈbarva, AS: barva
Wiktionary
rzecz. barwność ż., barwistość ż., barwnik m., barwiarstwo n., barwiarz m., barwiarka ż., barwidło n., barwinek m., barwienie n., zabarwianie n., zabarwienie n.
czas. odbarwiać, barwić ndk., zabarwiać ndk., zabarwić dk.
przym. barwny, barwisty, barwnikowy
przysł. barwnie
Wiktionary
(1.1) kolor
(1.2) tembr
(1.3) rumieniec, wypieki, kolor
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ryba o czerwono-żółtym ubarwieniu żyjąca m.in. w Morzu Śródziemnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. jaskrawa ryba z Morza Śródziemnego;
(1.2) icht. daw. zob. brzana.
Wiktionary
Barwena ("Mullus surmuletus") – gatunek ryby z rodziny barwenowatych ("Mullidae").
Wikipedia
IPA: barˈvɛ̃na, AS: barvẽna
Wiktionary
(1.1) cefal
Wiktionary
rodzina ryb (około 55 gatunków) z rzędu okoniokształtnych, zamieszkujących przybrzeżne wody tropikalne, subtropikalne i umiarkowane, poławianych dla wybornego mięsa; barweny
SJP.pl
Barwenowate (Mullidae) – rodzina ryb okoniokształtnych.
Poławiane jako ryba konsumpcyjna o smacznym mięsie.
Wikipedia
o cechach barwenowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) icht. o cechach ryb z rodziny barwenowatych
Wiktionary
rzecz. barwenowate nmos.
Wiktionary
1. kobieta zajmująca się barwieniem tkanin;
2. maszyna włókiennicza do barwienia tkanin
SJP.pl
dotyczący barwiarza, barwiarstwa; służący do barwienia, stosowany w barwiarstwie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z barwiarstwem, dotyczący barwiarstwa
(1.2) służący do barwienia
Wiktionary
rzecz. barwienie n., barwiarstwo n.
Wiktionary
zawód barwiarza
SJP.pl
rzemieślnik zajmujący się barwieniem, farbowaniem tkanin, skór itp.
SJP.pl
Barwiarz – jedna z kategorii członków korporacji akademickich, różna w zależności od przyjętego modelu struktury korporacji.
Wikipedia
1. wada drewna wywołana przez pasożytnicze grzyby; sinizna drewna;
2. farba koloru złocistoszkarłatnego; barwiczka;
3. dawniej: róż kosmetyczny, szminka; barwiczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. róż do twarzy
(1.2) stpol. liberia
(1.3) stpol. pozór
(1.4) stpol. szminka
Wiktionary
IPA: barˈvʲit͡sa, AS: barvʹica
Wiktionary
barwa
Wiktionary
1. wada drewna wywołana przez pasożytnicze grzyby; sinizna drewna;
2. farba koloru złocistoszkarłatnego; barwiczka;
3. dawniej: róż kosmetyczny, szminka; barwiczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
}|-
Barwice (do 1945 r. niem. "Bärwalde") – miasto w północnej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, nad rzeką Gęsią (lewy dopływ Parsęty). Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Barwice znajduje się w ratuszu z końca XIX wieku.
Według danych z 1 stycznia 2018 Barwice liczyły 3 742 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Barwice należą do najstarszych osad na Pomorzu.
Wiktionary
IPA: barˈvʲit͡sɛ, AS: barvʹice
Wiktionary
przym. barwicki
rzecz. barwiczanin, barwiczanka
Wiktionary
→ Barwice
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Barwic (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Barwic (miasta w Polsce)
SJP.pl
barwica;
1. farba koloru złocistoszkarłatnego;
2. dawniej: róż kosmetyczny, szminka
SJP.pl
1. substancja barwiąca różnego rodzaju materiały; barwnik;
2. dawniej: barwnik do ust; szminka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|barwić.
Wiktionary
IPA: barˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: barvʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. barwa ż., barwność ż., barwistość ż., barwnik m., barwiarstwo n., barwiarz m., barwiarka ż., barwidło n., barwinek m.
czas. barwić ndk.
przym. barwny, barwisty, barwnikowy, barwiarski, barwierski, barwiony
przysł. barwnie
Wiktionary
(1.1) kolorowanie, farbowanie
Wiktionary
część nazwy wielu gatunków ryb z rodziny kąsaczowatych
SJP.pl
rośliny barwierskie (np. bratwa barwierska) - rośliny wytwarzające barwniki stosowane obecnie przede wszystkim w przemysłach spożywczym i perfumeryjnym, a także w rękodzielnictwie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z barwiarstwem, dotyczący barwiarstwa
(1.2) służący do barwienia
Wiktionary
rzecz. barwienie n., barwiarstwo n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) śrpol. fryzjer, golibroda, również (często jednocześnie) felczer
Wiktionary
IPA: ˈbarvʲjɛʃ, AS: barvʹi ̯eš
Wiktionary
rzecz.
:: fż. barwierka ż.
Wiktionary
dawniej: barwnik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina zawsze zielona, o pełzających łodygach i jasnoniebieskich kwiatach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Vinca|L.|ref=Viola (L.)., rodzaj roślin okrywowych z rodziny toinowatych, o zimotrwałych liściach i niebieskich kwiatach
(1.2) rzad. odcień fioletowo-niebieski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. barwinkowy, barwny
rzecz. barwność ż., barwienie n., barwa ż.
czas. barwić
Wiktionary
(1.2) kolor barwinkowy
Wiktionary
roślina zawsze zielona, o pełzających łodygach i jasnoniebieskich kwiatach
SJP.pl
przymiotnik od: barwinek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) bot. farm. dotyczący barwinku, należący do barwinku, zrobiony z barwinku, związany z barwinkiem
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający kolor lawendowoniebieski, taki jak kolor kwiatu barwinka pospolitego
Wiktionary
(1.1) Adaś podarował swojej mamusi uroczy barwinkowy bukiecik.
(1.1) Depcząc w pośpiechu szeleszczące barwinkowe grządki biegła do płotu.
(2.1) Więc to kolor barwinkowy.
(2.1) Kupiłam sobie piękny barwinkowy lakier do paznokci.
(2.1) Niektórzy ludzie mają fiołkowe lub barwinkowe oczy.
Wiktionary
IPA: ˌbarvʲĩŋˈkɔvɨ, AS: barvʹĩŋkovy
Wiktionary
rzecz. barwinek mrz., barwinkowość ż.
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: barwić
przymiotnik
(2.1) stpol. wielokolorowy
Wiktionary
(1.1) Na wieszakach wisiały różnokolorowo barwione podkoszulki.
Wiktionary
IPA: barˈvʲjɔ̃nɨ, AS: barvʹi ̯õny
Wiktionary
rzecz. barwienie n.
czas. barwić ndk.
Wiktionary
kolorowy, o żywych barwach
SJP.pl
sprawiać, że coś przybiera jakąś barwę
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) nadawać barwę, zabarwiać
(1.2) środ. łow. znaczyć posoką
czasownik zwrotny niedokonany barwić się (dk. brak)
(2.1) nabierać koloru
Wiktionary
(1.1) Zachód słońca barwił krwisto całe podwórze.
(1.2) Fenoloftaleina barwi się w środowisku silnie kwasowym na pomarańczowo.
Wiktionary
IPA: ˈbarvʲit͡ɕ, AS: barvʹić
Wiktionary
rzecz. barwa ż., barwnik m., barwienie n., barwiarstwo n., barwiarz m., barwiarka ż., barwidło n., barwność ż., barwinek m., zabarwianie n., zabarwienie n.
czas. zabarwiać ndk., zabarwić dk., ubarwiać ndk., ubarwić dk., wybarwiać ndk., wybarwić dk., przebarwiać się ndk., przebarwić się dk., odbarwiać ndk., odbarwić dk., podbarwiać ndk., podbarwić dk.
przym. barwny, barwiony
przysł. barwnie
Wiktionary
(1.1) kolorować, nadawać barwę, farbować
(1.2) farbować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówków: barwiście, barwisto
SJP.pl
łatwo barwiący się; zdolny do barwienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. kolor, barwa, zabarwienie czegoś
Wiktionary
(1.1) (…) barwnia, odcień i faktura drewna na ramie mogą ocieplić surową, industrialną łazienkę.
Wiktionary
rodzaj słodkowodnych ryb z rodziny pielęgnicowatych
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny papug wschodnich
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) kolorowo
(1.2) przen. w sposób różnorodny, ciekawy
Wiktionary
(1.2) Umiesz tak barwnie opowiadać o wszystkim.
Wiktionary
IPA: ˈbarvʲɲɛ, AS: barvʹńe
Wiktionary
rzecz. barwnik mrz., barwa ż., barwienie n., barwność ż.
przym. barwny
czas. odbarwiać, barwić ndk.
Wiktionary
(1.1) kolorowo, kwieciście, jaskrawo, pastelowo
(1.2) ciekawie, różnorodnie, kwieciście, wesoło, wspaniale
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: barwnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: barwny
SJP.pl
substancja barwiąca różnego rodzaju materiały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) substancja służąca do barwienia innych rzeczy
Wiktionary
(1.1) Ten sok zawiera sztuczne barwniki.
(1.1) Jest to gotowa do kładzenia masa szpachlowa, do której dodaje się barwniki w płynie. Kładzie się kilka kolejnych warstw w różnych kolorach, a na końcu blichuje się i szlifuje – aż do uzyskania efektu marmuru.
Wiktionary
IPA: ˈbarvʲɲik, AS: barvʹńik
Wiktionary
rzecz. barwienie n., wybarwienie n., wybarwianie n., odbarwiacz m., zabarwienie n., barwiarstwo n., barwiarka ż., zabarwianie n., barwa ż., barwność ż.
czas. barwić ndk., wybarwić dk., wybarwiać ndk., odbarwiać ndk., odbarwić dk., zabarwić dk., zabarwiać ndk.
przym. barwny, barwnikowy
przysł. barwnie
Wiktionary
nauka o barwnikach; przemysł produkujący barwniki
SJP.pl
powodujący tworzenie się barwnika
SJP.pl
związany z barwnikiem
SJP.pl
mandryl barwnolicy - gatunek małpy z podrodziny koczkodanów
SJP.pl
→ barwny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co barwne, kolorowe
(1.2) cecha tego, co barwne, ciekawe, obrazowe
Wiktionary
rzecz. barwa ż., barwistość ż., barwnik m., barwiarstwo n., barwiarz m., barwiarka ż., barwidło n., barwinek m., barwienie n.
czas. barwić ndk.
przym. barwny, barwisty
przysł. barwnie
Wiktionary
(1.1) barwistość, kolorowość
(1.2) malowniczość, wielobarwność, obrazowość, ciekawość, żywość
Wiktionary
kolorowy;
1.
a) mający jakiś kolor (z wyjątkiem czarnego lub białego);
b) mający parę kolorów (z wyjątkiem czarnego i białego); różnokolorowy; różnobarwny;
2. przenośnie: urozmaicony, ciekawy, efektowny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający jakiś kolor inny niż biały lub czarny
(1.2) posiadający wiele kolorów
(1.3) przen. wzbudzający ciekawość
Wiktionary
(1.1) Ależ tu ponuro, bardziej pasowałyby barwne ściany, a nie ta szarzyzna…
(1.2) W muzeum sztuki współczesnej nie podziwialiśmy przecież barwnych pejzaży.
(1.3) Uwielbiam, jak o sporcie opowiada Mateusz – jego wypowiedzi i relacje są takie barwne.
Wiktionary
IPA: ˈbarvnɨ, AS: barvny
Wiktionary
rzecz. barwa ż., barwność ż., barwistość ż., barwnik m., barwiarstwo n., barwiarz m., barwiarka ż., barwidło n., barwinek m., barwienie n., zabarwianie n., zabarwienie n.
czas. odbarwiać, barwić ndk., zabarwiać ndk., zabarwić dk.
przym. barwisty, barwnikowy
przysł. barwnie
Wiktionary
(1.1) kolorowy, chromatyczny, nie czarno-biały, pastelowy
(1.2) różnokolorowy, wielokolorowy, różnobarwny, wielobarwny, kolorowy, pstry, pstrokaty, pofarbowany, jaskrawy
(1.3) kolorowy, różnorodny, urozmaicony, ciekawy, efektowny, interesujący, żywy, radosny, wesoły
Wiktionary
możliwość reakcji jakichś substancji, przedmiotów lub części ciała istoty żywej na różne odcienie, barwy; panchromatyczność
SJP.pl
Barwoczułość to uczulenie emulsji fotograficznej na światło o różnych barwach.
Wikipedia
reagujący na różne odcienie, barwy; panchromatyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. med. ślepota barw
Wiktionary
(1.1) Pokazało się także, że u ozdrowieńców pozornych metaloterapią leczonych z histerii ciężkiej powraca dawna nieczulica, barwoślep, niedowład połowiczy (…).
(1.1) Współmierności między obniżeniem siły widzenia i stopniem barwoślepu nie ma.
Wiktionary
rzecz. barwoślepiec
war. barwoślepota ż.
Wiktionary
niezdolność do odróżniania okiem niektórych barw; daltonizm, dyschromatopsja, achromatopsja
SJP.pl
znak lub kolor charakteryzujący pewne państwo, stowarzyszenie, klub
SJP.pl
silnie rozwinięte barki, ramiona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. szerokie, atletyczne barki, ramiona
(1.2) sport. przyrząd gimnastyczny złożony z dwóch opartych na słupkach, równoległych poręczy
(1.3) gw-pl|Mazury, Warmia. pręt u kosy
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: bar
Wiktionary
(1.1) Ty, Antoniuszu, ze swym gardłem, z tymi szerokimi barami, z tą gladiatorom właściwą siłą fizyczną, tyleś wina na weselu z Hippiaszem wyżłopał, iż nazajutrz musiałeś rzygać w obliczu narodu rzymskiego.
Wiktionary
(1.1) rzecz. bark m.
(1.1) przym. barczysty, barkowy
Wiktionary
(1.2) poręcze
Wiktionary
geometryczny środek ciężkości
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeka w zachodniej Polsce uchodząca do Odry
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z ciśnieniem atmosferycznym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) meteorol. związany z ciśnieniem atmosferycznym
Wiktionary
(1.1) Wiatry baryczne rzędu 30-40 km/h lub więcej na wysokości 3000 m mogą spowodować bardzo duże turbulencje (…).
Wiktionary
IPA: baˈrɨt͡ʃnɨ, AS: baryčny
Wiktionary
rzecz. bar m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bari
Wiktionary
(1.1) Szukając rozwiązania, baryjczycy swoje zainteresowania skierowali w stronę Myry (obecnie Demre) – starożytnego portu we wschodniej Lycji (=Licji) na terenie dzisiejszej Turcji.
(1.1) Za Bony gród liczył 40 tys. mieszkańców, dzisiaj ma 400 tysięcy. Gdy książka ta znajdzie się w ręku czytelnika, liczba baryjczyków z pewnością wzrośnie.
(1.1) Wchodząc dzisiaj do bazyliki, można odnieść wrażenie, że także marmurowe mauzoleum Bony razi baryjczyków.
Wiktionary
rzecz. Bari n.
:: fż. baryjka ż.
przym. baryjski, barski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z Bari, dotyczący Bari
Wiktionary
(1.1) Orszak Bony wyruszył z położonej pod Neapolem willi królewskiej w Poggioreale. (…) Było to miejsce o randze tak wysokiej, że nocleg w willi znalazły tylko dwie baryjskie księżne. Ostroroga i Konarskiego nie wpuszczono do środka (…).
(1.1) Znalazłem słownik wyrażeń z dialektu baryjskiego przetłumaczonych na język włoski.
Wiktionary
rzecz. Bari n., baryjczyk mos.
przym. barski
Wiktionary
(1.1) hist. barski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zapora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) doraźna zapora zbudowana w poprzek ulicy podczas walk w mieście;
(1.2) przen. każda przeszkoda z jakichś przedmiotów, która utrudnia przejście
Wiktionary
Barykada (fr. "barricade") – doraźna fortyfikacja przegradzająca w całości przejazd danym szlakiem komunikacyjnym, zbudowana w miejscu uniemożliwiającym jego bezpośrednie obejście i z materiałów dostępnych na miejscu lub zgromadzonych specjalnie w tym celu. Barykada z uwagi na jej charakter musi być broniona przed jej rozebraniem lub sforsowaniem przez przeciwnika.
Wikipedia
(1.1) Powstańcy zbudowali barykadę w poprzek ulicy.
Wiktionary
IPA: ˌbarɨˈkada, AS: barykada
Wiktionary
czas. barykadować ndk., zabarykadować dk.
przym. barykadowy
rzecz. barykadowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stawianie barykady lub barykad
(1.2) zastawianie drogi, przejścia, przejazdu
Wiktionary
rzecz. barykada ż.
czas. barykadować ndk.
przym. barykadowy
Wiktionary
(1.2) tarasowanie
Wiktionary
1. budować barykady;
2. zamykać, zatarasowywać drogę, przejście
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zabarykadować)
(1.1) budować barykady
(1.2) przen. tarasować drogę lub przejście
Wiktionary
(1.2) W niedużej odległości od Ocosingo drogę dojazdową barykadowały kamienie i drzewa.
Wiktionary
rzecz. barykada ż., barykadowanie n.
czas. zabarykadować dk.
Wiktionary
→ barykada
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z barykadą, dotyczący barykady; dziejący się na barykadach
Wiktionary
rzecz. barykada ż., barykadowanie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
określanie ciężaru zwierzęcia za pomocą odpowiednich pomiarów ciała
SJP.pl
centralna część kuli ziemskiej złożona głównie z niklu (Ni) i żelaza (Fe), jądro Ziemi; nife
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zajęcie osób zawodowo zajmujących się parzeniem i podawaniem kawy; baristyka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś, a do II wojny światowej miasto, na Ukrainie, w rejonie buczackim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
Zobacz też: Barysz (Rosja).
Barysz (ukr. Бариш) – wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie czortkowskim. Od 1947 wieś jest siedzibą rady wiejskiej.
Wikipedia
przym. baryski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie kijowskim, siedziba władz rejonu baryszowskiego, położone nad rzeką Trubiż;
Wiktionary
Baryszówka (ukr. Ба́ришівка, Barysziwka) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie kijowskim, w rejonie browarskim. Do 2020 roku siedziba władz rejonu baryszowskiego.
Prywatne miasto szlacheckie położone było w powiecie kijowskim województwa kijowskiego, własność wojewody krakowskiego Stanisława Lubomirskiego, w 1643 roku własność wojewody ruskiego Jakuba Sobieskiego.
Wikipedia
przym. baryszowski
Wiktionary
(1.1) Baryszów
Wiktionary
minerał, siarczan baru; szpat ciężki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady siarczanów;
Wiktionary
Baryt (gr. "baros" – „ciężki”, chodzi o charakterystyczną dla barytu gęstość; dawniej także jako "szpat ciężki", "szpat boloński") – minerał z gromady siarczanów (siarczan baru).
Wikipedia
IPA: ˈbarɨt, AS: baryt
Wiktionary
przym. barytowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. rodzaj betonu, w którym wypełniacz stanowi kruszywo barytowe, stosowany do budowy osłon pochłaniających promieniowanie jonizujące
Wiktionary
osoba obdarzona średnim głosem męskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. głos męski niższy od tenoru, wyższy od basu;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) mężczyzna śpiewający barytonem (1.1)
Wiktionary
Baryton ( βαρύτονος „niskobrzmiący” od "barýs" „ciężki; głęboki; silny” i "tónos" „lina; struna; napięcie”) – głos męski, mieszczący się w środkowym zakresie skali głosu (niższy od tenoru, wyższy od basu). Skala barytonu chóralnego sięga od A do f 1, zaś solowego – od G do g 1, ale może być poszerzona zarówno w górę, jak i w dół.
Wikipedia
(1.1) Mieczysław Fogg śpiewał i tenorem, i barytonem.
(2.1) Mieczysław Fogg był i tenorem, i barytonem.
Wiktionary
IPA: baˈrɨtɔ̃n, AS: barytõn
Wiktionary
przym. barytonowy
przysł. barytonowo
Wiktionary
1. osoba śpiewająca barytonem;
2. osoba grająca na barytonie
SJP.pl
związany z barytonem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. odnoszący się do barytonu
Wiktionary
(1.1) Partia barytonowa w tej operze jest bardzo trudna.
Wiktionary
rzecz. baryton mos./mrz.
Wiktionary
taki, który dotyczy barytu - siarczanu baru
SJP.pl
1. duża baryłka;
2. przenośnie: człowiek otyły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duża, pękata beczka służąca do przechowywania lub transportu płynów oraz ciał sypkich
(1.2) ilość substancji (zwykle cieczy) mieszcząca się w takiej beczce
(1.3) hist. metrol. dawna jednostka miary objętości płynów i ciał sypkich, o wartościach zmiennych zależnie od regionu i epoki (często równa 24 garncom, ok. 51–70 litrów)
(1.4) hist. baryły piorunujące: wypełnione prochem beczki zrzucane z murów obronnych na atakujących
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) pot. pogard. osoba o bardzo tęgiej budowie ciała, niska i pękata
Wiktionary
(1.1) [...] ugiął nogi, opasał ramionami baryłę, przymierzył się, poprawił, nabrał powietrza w płuca i szarpnął.
(1.2) W ubiegłym roku [...] baryła ropy kosztowała jeszcze poniżej 100 dolarów.
(1.3) Cztery kwarty zaliczono na garniec, dwadzieścia cztery garnce na baryłę, a trzy baryły na beczkę!
Wiktionary
rzecz. baryłkarz mos.
:: zdrobn. baryłka ż., baryłeczka ż.
przym. baryłkowaty, baryłkowy
Wiktionary
(1.1) daw. war. bareła; beczka, beka, fasa, antał, kufa
(1.2-3) daw. war. bareła
(2.1) grubas, tłuścioch, opas, spaślak, brzuchacz, pulpet, klucha, szafa trzydrzwiowa
Wiktionary
1. zdrobnienie od: baryłka;
2. osoba otyła, ciężarna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: baryłka
Wiktionary
Baryłeczka (fr. "Boule de Suif") – opowiadanie Guy de Maupassanta wydane w 1880 w zbiorze "Wieczory medańskie".
Wikipedia
IPA: ˌbarɨˈwɛt͡ʃka, AS: baryu̯ečka
Wiktionary
rzecz. baryła mos./ż., baryłka ż.
Wiktionary
podobny do małej baryłki
SJP.pl
1. mała beczka; beczułka;
2. jednostka objętości cieczy w angielskich i amerykańskich układach miar równa około 1,43 hl; barrel;
3. przenośnie: osoba gruba, otyła; tłuścioch, beczka, pulpet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała beczka
(1.2) jednostka objętości cieczy równa 143,12 litra
(1.3) pot. osoba otyła
(1.4) cukierek czekoladowy w kształcie baryłki (1.1) napełniony alkoholem
(1.5) fragment węzła służący regulowania (ściągania lub rozciągania) pętli
Wiktionary
Baryłka (ang. "barrel") – jednostka objętości (ok. 159 l) cieczy i ciał sypkich, poza krajami anglosaskimi używana głównie w handlu ropą naftową.
Wikipedia
(1.1) Stała tam również baryłka przedniego prochu, maszynka do wytapiania kul, krążek ołowiu i worek śrutu.
(1.2) Przez cieśninę Ormuz przepływa ok. 15 statków dziennie, przewożąc 17 mln (=milionów) baryłek ropy naftowej na dobę.
Wiktionary
rzecz. baryła ż., baryłeczka ż., baryłkarz mos.
przym. baryłkowaty
Wiktionary
(1.1) antałek, beczułka (beczka), faska
(1.3) grubas, grubaska, grubcio, spaślak
Wiktionary
1. rodzaj niewielkiego owada z rzędu błonkówek, którego larwy pasożytują w larwach innych owadów;
2. baryłkarz bieliniak - gatunek owada z rodziny męczelkowatych, pasożytujący na gąsienicach bielinka kapustnika
SJP.pl
kształtem przypominający baryłkę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający kształtem baryłkę
Wiktionary
rzecz. baryła mos./ż., baryłka ż.
przym. baryłkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest baryłkowe; cecha tych, którzy są baryłkowi
Wiktionary
przym. baryłkowy
przysł. baryłkowo
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) stpol. i gw-pl|Podhale, Bukowina. bardzo
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) gw-pl|Górny Śląsk. ekol. bagno, moczary
Wiktionary
(1.1) Ne i pośli my na to weselisko, bo nom storsy druzba pedzioł, co nos Jasiek barz piéknie pytoł:25. sic.
Wiktionary
IPA: baʃ, AS: baš
Wiktionary
(2.1) gw. Górny Śląsk barzoł, barzelisko, barzolisko, barzyna, barzina, barzysko, barżiny
Wiktionary
mieszkaniec Baru
SJP.pl
mieszkanka Baru
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) gw-pl|Poznań. bardziej, więcej
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ekol. bagno, moczary
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk barz, barzoł, barzolisko, barzyna, barzina, barzysko, barżiny
Wiktionary
[czytaj: barceletta] z włoskiego: żart, dowcip; rodzaj krótkiego wiersza lub piosenki o lekkiej tematyce, popularny w renesansowej sztuce włoskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ekol. bagno, moczary
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk barz, barzoł, barzelisko, barzolisko, barzyna, barzysko, barżiny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mokradła, szuwary
Wiktionary
(1.1) (gwara.) Nie właź w barziny, bo sie tonkniesz.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk barz, barzelisko, barzolisko, barzyna, barzina, barzoł, barzoła, barzoły, barzysko, barżiny, bażoły
Wiktionary
Barzkowice ( Barskewitz) – osada w Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Stargard, nad rzeką Pęzinką.
W latach 1975–1998 osada administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) góry. stpol. bardzo
Wiktionary
(1.1) ''Leży ciało, barzo stęka, / Duszyca się barzo lęka, / Bog się z liczby upomina, / Dyjabeł na grzechy wspomina.
Wiktionary
(1.1) barz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ekol. bagno, moczary
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk barz, barzoł, barzelisko, barzyna, barzina, barzysko, barżiny
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Barzowice (do 1945 niem. "Barzwitz") (IPA: [], r-z wymawia się oddzielnie) – wieś w Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Darłowo. W okolicy Barzowic znajduje się wczesnośredniowieczne grodzisko słowiańskie.
Według danych z 1 stycznia 2011 roku wieś miała 272 stałych mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ekol. bagno, moczary
Wiktionary
rzecz. barzoły nmos.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk barz, barzelisko, barzolisko, barzoły, barzyna, barzina, barziny, barzysko, barżiny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ekol. bagno, moczary
Wiktionary
rzecz. barzoły nmos.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk barz, barzelisko, barzolisko, barzoły, barzyna, barzina, barziny, barzysko, barżiny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mokradła, szuwary
Wiktionary
(1.1) (gwara.) Nie właź w barzoły, bo sie tonkniesz.
Wiktionary
rzecz. barzoł mrz., barzoła ż.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk barz, barzelisko, barzolisko, barzyna, barzina, barziny, barzysko, barżiny, bażoły
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. bystry
Wiktionary
IPA: ˈbarzɨ, AS: barzy
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) góry. bardziej
Wiktionary
osada w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ekol. bagno, moczary
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) gw. Górny Śląsk barz, barzoł, barzelisko, barzolisko, barzina, barzysko, barżiny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ekol. bagno, moczary
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk barz, barzoł, barzelisko, barzolisko, barzyna, barzina, barżiny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. gw-pl|Śląsk Cieszyński. baran
Wiktionary
dziupla w drzewie lub kłoda z rojem pszczół
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pszcz. dziupla z gniazdem pszczół;
(1.2) pszcz. kłoda z wydrążonym otworem dla rodziny pszczelej
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Ma on tu kawał ziemi i lasu, barci swoich pilnuje, rzemiosło sprawia, człowiek spokojny…
(1.1) U góry w dębie spróchniałym widać było dziuplę ogromną, jakby stworzoną na to, aby w niej pszczoły dzikie barci założyły.
Wiktionary
IPA: barʲt͡ɕ, AS: barʹć
Wiktionary
rzecz. bartnik mos., bartodziej mos., bartnictwo n., barta ż., barciak m.
przym. bartny, barciowy, bartniczy, barciakowy
Wiktionary
(1.2) ul kłodowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Barłogów
Wiktionary
rzecz. Barłogi m.
:: fm. barłożanin m.
przym. barłoski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Barłożna
Wiktionary
rzecz. Barłożno m.
:: fm. barłożnianin m.
przym. barłożeński
Wiktionary
1. potocznie: wprowadzać zamieszanie, wywoływać burdy; awanturować się, handryczyć się, rozrabiać;
2. wulgarnie: odbywać stosunek płciowy, uczestniczyć w orgii seksualnej;
3. przestarzałe: wyściełać barłogiem (nieporządnym posłaniem);
4. przestarzałe: pleść bzdury, głupstwa; bajać, bajdurzyć, bredzić, zmyślać;
5. barłożyć się - pospolicie: wylegiwać się
SJP.pl
1. dzienne legowisko niedźwiedzia lub dzika
2. niechlujne, nieposprzątane posłanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) posp. nędzne, nieporządne posłanie
(1.2) pejor. pot. bałagan
(1.3) łow. dzienne legowisko niedźwiedzia lub dzika
(1.4) naturalna podściółka w lesie
Wiktionary
Barłóg – legowisko niedźwiedzi lub dzików, występujące w warunkach naturalnych, tworzone przez zwierzęta w celu zapewnienia sobie miejsca odpoczynku. Słowem "barłóg", w pojęciu potocznym i pejoratywnym, nazywane jest także miejsce snu człowieka.
Wikipedia
(1.1) Znajdował go zazwyczaj pijaniuteńkiego w jakimś barłogu równych mu frantów albo wyciągał za bujną czuprynę z łóżka przygodnej uwodzicielki.
(1.3) Jesienią niedźwiedzie przygotowują barłóg na zimowanie.
Wiktionary
czas. barłożyć się
Wiktionary
(1.2) bajzel, burdel, nieporządek, pierdolnik, syf
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ekol. bagno, moczary, oparzeliska
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk barz, barzoł, barzelisko, barzolisko, barzyna, barzina, barzysko
Wiktionary
forma przysłówka.
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. bardziej
Wiktionary
1. najniższy głos męski
2. instrument muzyczny
3. (zwykle w lm) najniższy rejestr dźwięków w instrumentach muzycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. najniższy głos męski;
(1.2) pot. muz. gitara basowa
(1.3) pot. muz. kontrabas
(1.4) pot. niski dźwięk
(1.5) gw-pl|Górny Śląsk. brzuch
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) muz. śpiewak o takim głosie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mój sąsiad śpiewa basem.
(1.2) Mój brat gra na basie.
(1.4) Basy kiepsko przenoszą się przez mój wzmacniacz.
(2.1) W operze wystąpił znany na cały świat bas.
Wiktionary
IPA: bas, AS: bas
Wiktionary
rzecz. basok mzw./mrz., basowanie n., basik mrz., basista mos., basistka ż.
czas. basować ndk.
przym. basowy
Wiktionary
śpiewak śpiewający bas-barytonem
SJP.pl
Bas-baryton – rodzaj głosu łączący w sobie cechy basu i barytonu. Często są to śpiewacy o niezwykle rozległej skali głosu umożliwiającej im śpiewanie zarówno partii barytonowych jak i basowych. Skala bas-barytonu obejmuje ponad dwie oktawy i sięga od F (czasem E) wielkiego do g razkreślnego.
Wikipedia
[czytaj: ba reljEf] mało wypukła rzeźba; płaski relief, płaskorzeźba, barelief
SJP.pl
osoba śpiewająca basem
SJP.pl
Basa – gaun wikas samiti we wschodniej części Nepalu w strefie Sagarmatha w dystrykcie Solukhumbu. Według nepalskiego spisu powszechnego z 2001 roku liczył on 617 gospodarstw domowych i 3256 mieszkańców (1643 kobiet i 1613 mężczyzn).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko, np. Szamil Basajew (1965-2006), czeczeński przywódca rebeliantów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
baserunek; dawniej:
1. chłosta, baty, cięgi;
2. wynagrodzenie za krzywdę, odszkodowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. chłosta
(1.2) daw. odszkodowanie
Wiktionary
IPA: ˌbasaˈrũnɛk, AS: basarũnek
Wiktionary
(1.1) baty, chłosta, cięgi
(1.2) odszkodowanie, wynagrodzenie
Wiktionary
1. żartobliwe określenie małego, niesfornego dziecka;
2. dawna broń tatarska, bicz zakończony kolczastą kulką;
3. przestarzałe określenie śladu po uderzeniu;
4. dawniej: urwis, nicpoń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. bicz zakończony ołowianą kulką
(1.2) żart. psotne dziecko
(1.3) daw. ślad po uderzeniu
Wiktionary
IPA: baˈsawɨk, AS: basau̯yk
Wiktionary
[czytaj: bejzbol albo bejsbol] bejsbol, bejzbol;
1. dyscyplina sportowa wywodząca się z Ameryki Północnej, podobna do palanta;
2. kij do tej dyscypliny sportowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. dyscyplina sportowa, w której najistotniejszym elementem rozgrywki jest odbicie piłki drewnianym kijem;
(1.2) slang. kij baseballowy
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Jesteś świetny w baseballu, ale kiepski w golfa.
Wiktionary
rzecz. bejsbol m., baseballista m., bejsbolista m., baseballistka ż., baseballówka ż., bejsbolówka ż.
przym. baseballowy, bejsbolowy
Wiktionary
(1.1) bejsbol
Wiktionary
[czytaj: bejzbolista albo bejsbolista] zawodnik uprawiający baseball; bejsbolista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. ktoś, kto gra w bejsbol, sportowo lub rekreacyjnie
Wiktionary
Baseballista (jap. "Ippatsu Kanta-kun", wł. "Il fichissimo del Baseball") – japoński serial anime wyprodukowany w 1977 roku przez Tatsunoko Production w reżyserii Hiroshiego Sasagawy.
Wikipedia
(1.1) Klub odwiedził amerykański baseballista polskiego pochodzenia.
Wiktionary
rzecz. bejsbolówka ż., bejsbol mrz., baseball mrz., baseballówka ż.
:: fż. baseballistka ż.
przym. baseballowy, bejsbolowy
Wiktionary
(1.1) bejsbolista
Wiktionary
→ baseball [czytaj: bejzbolowy lub bejsbolowy]; bejzbolowy, bejsbolowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z baseballem, dotyczący baseballu
Wiktionary
(1.1) Dryblas miał w ręce kij baseballowy.
Wiktionary
rzecz. bejsbolówka ż., bejsbol mrz., baseball mrz., baseballista mos., baseballistka ż.
przym. bejsbolowy
Wiktionary
(1.1) bejsbolowy
Wiktionary
[czytaj: bejsbolówka] bejsbolówka; potocznie:
1. czapka z zaokrąglonym daszkiem;
2. kurtka mająca przy pasie oraz na zakończeniach rękawów ściągacze o tym samym wzorze;
3. kij do gry w baseball
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odzież. sport. czapka sportowa z daszkiem, wywodzącą się z gry w baseball
Wiktionary
rzecz. baseball mrz., baseballista mos.
Wiktionary
(1.1) war. bejsbolówka
Wiktionary
1. nazwisko obce, np. Karl Adolph von Basedow (1799-1854) - niemiecki lekarz;
2. choroba Basedowa - choroba objawiająca się wytrzeszczem oczu, powiększeniem tarczycy i tachykardią; choroba Gravesa-Basedowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
najniżej strojona struna w skrzypcach
SJP.pl
1. sztuczny zbiornik na wodę; staw, sadzawka;
2. teren, na którym znajduje się ten zbiornik; kąpielisko, pływalnia;
3. zbiornik na piasek, węgiel, ropę itp.;
4. naczynie umożliwiające chorym oddawanie moczu bez wstawania z łóżka; kaczka, nocnik;
5. w geografii: obniżenie, zagłębienie terenu;
6. w geografii: zespół dorzeczy, których wody spływają do jednego morza lub oceanu;
7. część obszaru wodnego portu przeznaczona do postoju lub naprawy statków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sztuczny zbiornik wody przeznaczony do pływania
(1.2) med. płaskie naczynie najczęściej z uchwytem umożliwiająca osobom obłożnie chorym wypróżnianie się w pozycji leżącej lub półleżącej bez opuszczania łóżka;
(1.3) geogr. hydrol. region wokół morza lub innego zbiornika wodnego
(1.4) część obszaru wodnego portu, będąca miejscem postoju albo naprawy statków
(1.5) sztuczny zbiornik z wodą, służący do celów rekreacyjnych, higienicznych, technicznych lub rytualnych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie chodzę na basen, bo nie umiem pływać.
(1.2) Poproś pielęgniarkę, żeby przyniosła mi basen.
(1.3) Kraje basenu Morza Śródziemnego podpisały umowę o współpracę.
Wiktionary
IPA: ˈbasɛ̃n, AS: basẽn
Wiktionary
rzecz. basenowa ż.
:: zdrobn. basenik m.
przym. basenowy, wokółbasenowy, przybasenowy
Wiktionary
(1.1) pływalnia
Wiktionary
mały basen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od basen
(1.2) mały basen
(1.3) dmuchany brodzik dla dzieci
Wiktionary
(1.1) Michałku, idź jeszcze trochę do baseniku, bo za godzinkę będziemy się zbierali.
(1.2) Do tej pory w judaizmie praktykowane jest obmycie z rytualnej nieczystości, chasydzi czynią to w specjalnie do tego przeznaczonym baseniku zwanym mykwą.
(1.2) Papuziki błękitne potrzebują również stałego dostępu do baseniku z wodą.
(1.3) Produkowane przez nas baseniki przeznaczone są dla dzieci od 3 lat.
Wiktionary
rzecz. basen mrz., basenowa ż.
przym. basenowy, wokółbasenowy, przybasenowy
Wiktionary
[czytaj: basendżi] rasa psów z grupy szpiców i psów pierwotnych
SJP.pl
Basenji, (wymowa: "basendżi") – jedna z ras psów należąca do grupy szpiców i psów w typie pierwotnym. Należy do grupy 5 FCI. Nie podlega próbom pracy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. osoba korzystająca z basenu, zwłaszcza regularnie
Wiktionary
→ basen
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z basenem, dotyczący basenu
Wiktionary
rzecz. basen mrz., basenik mrz.
Wiktionary
basarunek; dawniej:
1. chłosta, baty, cięgi;
2. wynagrodzenie za krzywdę, odszkodowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. poprawa
Wiktionary
IPA: baˈsɛrũŋk, AS: baserũŋk
Wiktionary
pies o masywnej budowie ciała, długim tułowiu i krótkich nogach; basset
SJP.pl
nieco większa odmiana klarnetu altowego; basetorn, rożek basetowy, rożek basowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. odmiana klarnetu basowego, rożek basetowy;
Wiktionary
(1.1) Rożek basetowy, zwany też basethornem, jest altową odmianą klarnetu.
Wiktionary
IPA: baˈsɛtxɔrn, AS: basetχorn
Wiktionary
(1.1) rożek basetowy
Wiktionary
1. ludowy instrument smyczkowy o niskich dźwiękach, pośredniej wielkości między wiolonczelą a kontrabasem, używany w kapelach ludowych;
2. archaicznie: wiolonczela;
3. przenośnie: niedołęga, głupiec; łamaga, niezguła, niezdara;
4. przenośnie: grupa kobieta; baryłka, beczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. rodzaj smyczkowego instrumentu ludowego;
(1.2) daw. wiolonczela
Wiktionary
(1.1) Na przodzie orszaku smyczki dotąd w powietrzu sterczące na struny opadły; z dźwiękami skrzypiec i basetli wygrywających marsza zmieszał się turkot kół i tętent koni.
Wiktionary
IPA: baˈsɛtla, AS: basetla
Wiktionary
rzecz. basetlista m.
Wiktionary
instrumentalista grający na basetli
SJP.pl
nieco większa odmiana klarnetu altowego; basethorn, rożek basetowy, rożek basowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. zob. basethorn.
Wiktionary
(1.1) Rożek basetowy, nazywany także basetornem, jest altową odmianą klarnetu.
Wiktionary
IPA: baˈsɛtɔrn, AS: basetorn
Wiktionary
(1.1) rożek basetowy; war. basethorn
Wiktionary
rożek basetowy - nieco większa odmiana klarnetu altowego; basetorn, basethorn, rożek basowy
SJP.pl
produkt marki BASF
SJP.pl
BASF SE – największe przedsiębiorstwo chemiczne na świecie z siedzibą w Niemczech.
Nazwa "BASF" powstała jako skrót od "Badische Anilin- und Soda-Fabrik". Te cztery litery są zarejestrowanym znakiem towarowym.
Akcje BASF notowane są na giełdach papierów wartościowych we Frankfurcie (BAS), Londynie (BFA) i Zurychu (AN).
Wikipedia
potocznie: wiewiórka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. od Barbara
(1.2) zoonim którym powszechnie woła się wiewiórki
(1.3) geogr. rzeka na Białorusi, w obwodzie mohylewskim;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Już tam ojciec do swej Basi mówi zapłakany […].
Wiktionary
IPA: ˈbaɕa, AS: baśa
Wiktionary
rzecz. Basiuchna ż., Barbara ż., Baśka ż., Basieńka ż., Barbórka ż., barbórka ż., Basiunia ż., Barbora ż., Bacha ż.
przym. Basiny, Baśkowy
Wiktionary
(1.1) Basiuchna, Baśka, Basieńka, Basiunia
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: bejz-ik] język programowania (skrót od: Beginner's All Purposes Symbolic Instruction Code); BASIC
SJP.pl
BASIC ("Beginner’s All-purpose Symbolic Instruction Code") – język programowania wysokiego poziomu, opracowany w 1964 przez Johna George’a Kemeny’ego i Thomasa E. Kurtza w Dartmouth College na bazie Fortrana i Algola-60. Jego pierwsza wersja znana była później pod nazwą Dartmouth BASIC, pierwszy program w BASIC-u został uruchomiony 1 maja 1964 na komputerze General Electric GE-225 typu mainframe.
Wikipedia
[czytaj: bejz-ikowy] potocznie: standardowy, normalny
SJP.pl
zdrobnienie od: Barbara (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. od: Barbara
Wiktionary
(1.1) Sportretował Basieńkę w czerwonym kimono.
(1.1) Wiele razy rozmawiał z Basieńką przez domofon.
Wiktionary
rzecz. Barbara ż., Basia ż., Baśka ż., Barbórka ż., barbórka ż.
przym. Basiny, Baśkowy
Wiktionary
(1.1) Barbara, Basia, Baśka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: bas
Wiktionary
(1.1) To nie bas, lecz tylko słaby basik.
Wiktionary
rzecz. bas mrz., basista mos., basistka ż.
przym. basowy
Wiktionary
bazyleus;
1. tytuł monarchy państwa bizantyjskiego
2. jeden z trzech zwierzchnich archontów w starożytnych Atenach mający pieczę nad sprawami religijnymi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: baz-iliKAta] region we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. region administracyjny w południowych Włoszech z ośrodkiem administracyjnym w Potenzy;
Wiktionary
Basilicata – region administracyjny w południowych Włoszech, o powierzchni 9992 km², 620,2 tys. mieszkańców i stolicą w Potenza (67,1 tys. mieszkańców). Gęstość zaludnienia 62 osób na km². Graniczy z Apulią, Kalabrią i Kampanią.
W skład Basilicaty wchodzą 2 prowincje: Potenza i Matera.
Wikipedia
(1.1) Podobnie jak Kalabria i Apulia Basilicata należała do katepanatu Italii.
Wiktionary
tytuł cesarzowych i cesarzówien bizantyjskich; bazylissa
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Basi lub z nią związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bejs-inger] Kim Basinger - amerykańska aktorka filmowa (urodzona w 1953 roku)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Basi lub z nią związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Basi
Wiktionary
(1.1) Sprawdzałeś już w Basinym pokoju?
Wiktionary
rzecz. Barbara ż., Basia ż., Baśka ż., Basieńka ż.
Wiktionary
[czytaj: basjo] turniej zapaśniczy sumo, narodowy sport japoński
SJP.pl
1. samiec wilka
2. gwarowo: bat, bicz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) łow. samiec wilka
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) reg. bat, bicz
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od: basiora
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Zza drzewa zalśniły lampy basiora.
(2.1) Smagnął go przez plecy basiorem.
Wiktionary
IPA: ˈbaɕɔr, AS: baśor
Wiktionary
rzecz. basiora ż.
Wiktionary
(1.1) wilk
(2.1) bicz, bat
Wiktionary
samica wilka; wilczyca, wadera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łow. samica wilka
Wiktionary
(1.1) Pomiędzy drzewami przemknęła basiora.
Wiktionary
IPA: baˈɕɔra, AS: baśora
Wiktionary
rzecz. basior
Wiktionary
(1.1) wilczyca, wadera
Wiktionary
osoba grająca na basie lub kontrabasie; basetlista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muzyk, który gra na gitarze basowej
(1.2) muzyk, który gra na kontrabasie
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) łow. samiec jelenia (byk) wyróżniający się basową barwą głosu
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(2.1) Nim doszedł tego basistę na strzał, z daleka po głosie go tropił i rozpoznawał.
Wiktionary
IPA: baˈɕista, AS: baśista
Wiktionary
rzecz. bas m., kontrabas m., kontrabasista m.
:: fż. basistka ż.
czas. basować ndk.
przym. basowy, kontrabasowy
Wiktionary
(1.2) kontrabasista
Wiktionary
kobieta, dziewczyna grająca na basie lub kontrabasie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. kobieta, która gra na basie – gitarze basowej
(1.2) muz. kobieta, która gra na basie – kontrabasie
Wiktionary
rzecz. basista mos., basik mrz., bas mos./mrz.
przym. basowy
czas. basować
Wiktionary
(1.2) kontrabasistka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. od: Barbara
Wiktionary
(1.1) Wyślijmy Basiuchnie kartkę z pozdrowieniami.
Wiktionary
rzecz. Barbara ż., Basia ż., Basiunia ż., Baśka ż.
Wiktionary
(1.1) Basia, Basieńka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Barbara (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. od: Barbara
Wiktionary
(1.1) Kupiliśmy Basiuni klaserek na znaczki.
Wiktionary
rzecz. Basiuchna ż., Barbara ż., Basia ż., Baśka ż.
Wiktionary
(1.1) Basia, Basieńka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. łow. zob. basior.
Wiktionary
(1.1) Przecież i basiur, wyruszywszy na łowy, przystaje na krawędzi puszczy i stoi, słuchając i węsząc.
(1.1) — Powiada, że jak naganka wyjdzie z lasu, to basiur przyczajony gdzie w gąszczu, pewnikiem zajrzy do gniazda, czy wilczyca ze szczeniętami nie wróciła…
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
członek narodu mieszkającego po obu stronach Pirenejów nad Zatoką Biskajską
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek narodu zamieszkującego tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Brak dowodów potwierdzających genezę euskera i jego szczególna unikatowość sprawiają, że Basków przedstawia się jako lud oryginalny, prawdopodobnie najstarszy współcześnie żyjący lud europejski, a niekiedy nawet jako „aborygenów półwyspu”.
(1.1) Ze Szwajcarem Ciriaco Sforzą również w Bayernie są spore kłopoty natury wychowawczej, krewki charakter ma też francuski Bask, Bixente Lizarazu (to on pobił się kiedyś na treningu z Matthäusem).
Wiktionary
IPA: bask, AS: bask
Wiktionary
rzecz. baskijski mrz., baskijka ż., baskina ż., Baskonia ż.
:: fż. Baskijka ż.
przym. baskijski
Wiktionary
średniowieczny namiestnik mongolski, przedstawiciel władzy chana i poborca danin
SJP.pl
Baskak – urzędnik administracji Chanatu Kara Kitajów i imperium mongolskiego. Do jego obowiązków należało egzekwowanie obciążeń podatkowych, posiadał także ograniczone kompetencje wojskowe i nadzorcze.
Wikipedia
baskerwil;
1. jeden z krojów angielskiej osiemnastowiecznej antykwy barokowej;
2. czcionka kroju o tej samej nazwie
SJP.pl
Baskerville – uniwersalny i międzynarodowy krój pisma zaprojektowany w 1754 roku przez angielskiego drukarza i liternika Johna Baskerville’a. Baskerville jest pismem szeryfowym, klasyfikowanym jako antykwa barokowa. Charakteryzuje się mocnymi szeryfami oraz zaakcentowaniem pionowych kresek liter. Dzięki swym walorom estetycznym i funkcjonalnym Baskerville jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych pism, adaptowanym przez wielu producentów czcionek.
Wikipedia
baskerville;
1. jeden z krojów angielskiej osiemnastowiecznej antykwy barokowej;
2. czcionka kroju o tej samej nazwie
SJP.pl
środowiskowo: koszykówka, basketball (rzadko), piłka koszykowa (gra zespołowa polegająca na zdobywaniu punktów przez umieszczanie piłki w koszu rywali, przytwierdzonym do wysoko znajdującej się tablicy)
SJP.pl
Basket – czterokołowy, lekki pojazd konny o nadwoziu otwartym, wykonanym częściowo z wikliny, w kształcie kosza. Pojazdy tego typu produkowane były w Wielkiej Brytanii od ok. 1870.
Wikipedia
[czytaj: basketbol] rzadko: koszykówka, piłka koszykowa (gra zespołowa polegająca na zdobywaniu punktów przez umieszczanie piłki w koszu rywali, przytwierdzonym do wysoko znajdującej się tablicy); basket (środowiskowo)
SJP.pl
nakrycie głowy bez daszka; beret baskijski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) beret baskijski; płaskie, okrągłe nakrycie głowy bez daszka
Wiktionary
(1.1) Los emigranta był tu meteforą postawy wszystkich odmawiających współpracy: „Miał na sobie mundur oficera angielskiego z napisem >Poland< na rękawie, na głowie baskijkę. Przybywał z Włoch, z armii Andersa, w Paryżu miał być krótko."
(1.1) (…) inwazja baskijek na naszą wieś (i męskie elementy wiejskie w miastach) jest zjawiskiem bez precedensu. Przedwojenne maciejówki znikły bez śladu (…)
Wiktionary
rzecz. Bask mos., Baskijka ż., Baskonia ż., baskijski mrz.
przym. baskijski
Wiktionary
→ Baskonia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Baskami, dotyczący Basków
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język Basków;
Wiktionary
(1.1) Juan Sebastián Elcano był baskijskim żeglarzem i odkrywcą.
(2.1) Baskijski jest językiem ergatywnym.
Wiktionary
IPA: baˈsʲcijsʲci, AS: basʹḱii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Baskonia ż., Bask mos., Baskijka ż., baskina ż., baskijka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem baskijskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem baskijskim
(1.3) spisany, stworzony w języku baskijskim
Wiktionary
IPA: baˈsʲcijskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: basʹḱii ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
rodzaj zamknięcia okna lub drzwi za pomocą wsuwanych pręcików wchodzących w futrynę; baskwil
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. zob. baskwil.
(1.2) jeźdz. pozycja, jaką przybiera dobrze ujeżdżony koń w czasie skoku nad przeszkodą;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. baskilowy
czas. baskilować ndk.
Wiktionary
(1.1) baskwil
(1.2) baskila
Wiktionary
związany z baskilem
SJP.pl
1. ozdobna, szeroka spódnica noszona przez Baskijki i Hiszpanki;
2. rozkloszowana albo rozcinana część długiej bluzki lub żakietu, doszyta w talii, wykładana na wierzch spódnicy; baskinka;
3. dawniej: wydekoltowany stanik bez rękawów, modny we Francji w pierwszej połowie XVI wieku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rozkloszowana albo rozcinana część długiej bluzki lub żakietu, doszyta w talii, wykładana na wierzch spódnicy; baskina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rozkloszowany element górnej części stroju męskiego lub kobiecego przypominający falbanę;
Wiktionary
(1.1) Taki żakiet może występować w wersji z baskinką, dzięki niej kobiety wyglądają bardziej powabnie.
Wiktionary
rzecz. war. baskina ż.
Wiktionary
instrument muzyczny niższy o oktawę od zwykłego klarnetu
SJP.pl
region i kraina historyczna w Hiszpanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. dawna nazwa Kraju Basków
Wiktionary
Baskonia, Kraj Basków (bask. "Euskal Herria", "Euskadi", hiszp. "Pais Vasco", "Vasconia", fr. "Pays Basque") – kraina historyczna na pograniczu Hiszpanii i Francji, położona nad Zatoką Biskajską, zamieszkana w znacznej części przez Basków.
Wikipedia
(1.1) Niech żyje wolna Baskonia!
Wiktionary
IPA: baˈskɔ̃ɲja, AS: baskõńi ̯a
Wiktionary
przym. baskijski
rzecz. baskijka ż., Bask mos., Baskijka ż., baskijski mrz.
Wiktionary
członek narodu mieszkającego po obu stronach Pirenejów nad Zatoką Biskajską
SJP.pl
Baskowie – protonaród waskoński zamieszkujący tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską. Obecnie żyje około 10 milionów Basków, z czego 2,3 miliona w Hiszpanii, około 285 tysięcy we Francji i kilka milionów na emigracji (głównie w Ameryce Łacińskiej).
Wikipedia
rodzaj zamknięcia okna lub drzwi za pomocą wsuwanych pręcików wchodzących w futrynę; baskil
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. rodzaj mechanizmu ryglującego w stolarce okiennej
Wiktionary
przym. baskwilowy
Wiktionary
(1.1) baskil
Wiktionary
związany z baskwilem
SJP.pl
1. metalowa osłona zakładana na ikonę, zakrywająca tło obrazu; koszulka, okład, sukienka;
2. farba do włosów zawierająca naturalny barwnik
SJP.pl
Basma (hebr. בסמ"ה, arab. بسم) – samorząd lokalny położony w dystrykcie Hajfa, w Izraelu.
Miasteczko leży na południe od miasta Umm al-Fahm, w paśmie górskim Karmel.
Wikipedia
członek antybolszewickiego, zbrojnego ruchu narodowościowo-religijnego w Azji Środkowej w latach 1918-26, inspirowanego przez feudałów i duchowieństwo muzułmańskie
SJP.pl
formuła rozpoczynająca surę Koranu, stanowiąca także muzułmański ornament kaligraficzny i architektoniczny; bismala, bismilla, bismillah
SJP.pl
Basmala ( بسملة) – formuła „w imię Boga miłosiernego litościwego” (بِسْمِ ٱللّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيم, "Bi-ismi Allāhi Ar-Raḥmāni Ar-Raḥīm") rozpoczynająca prawie każdą surę Koranu, którą praktykujący muzułmanin rozpoczyna każdą ważniejszą czynność i która świadczy o przynależności do ummy.
Wikipedia
indyjska odmiana ryżu o długich ziarnach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pogard. (także. żart.) osoba otyła; osoba z wielkim brzuchem
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) gw-pl|Górny Śląsk. żart. opasły brzuch
Wiktionary
(1.1) (gwara.) Nie wiedziołech, że od niej chop to je taki basok.
Wiktionary
rzecz. bas mrz.
Wiktionary
(1.1) grubas
(2.1) gw. Górny Śląsk bas
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) śpiewanie basem
(1.2) granie na basie
(1.3) granie akompaniamentu
(1.4) daw. przytakiwanie, schlebianie
Wiktionary
rzecz. bas m., basista m.
czas. basować ndk.
Wiktionary
(1.3) akompaniowanie, przygrywanie
Wiktionary
1. potocznie: śpiewać basem; wydawać głos o niskim tonie;
2. potocznie: wtórować, akompaniować;
3. przestarzałe: potakiwać, schlebiać komuś
SJP.pl
czasownik
(1.1) wtórować, przytakiwać
Wiktionary
rzecz. bas, basek, basista, basistka, basowanie
przym. basowy
Wiktionary
związany z basem, dotyczący basu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący basu, określający bas
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla basu, mający cechy basu
Wiktionary
rzecz. bas mrz., basik mrz., basista mos., basistka ż.
czas. basować
Wiktionary
miasto w Iraku; Al-Basra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowym Iraku, położone nad rzeką Szatt al-Arab;
(1.2) geogr. wieś w Pakistanie, w prowincji Pendżab
(1.3) geogr. wieś w Jemenie, w muhafazie Hadramaut
(1.4) geogr. adm. prowincja w południowej części Iraku, ze stolicą w mieście Basra (1.1);
Wiktionary
Basra (arab. البصرة", Al-Basra", także "Busra", "Busrah") – trzecie co do wielkości miasto w Iraku, liczące 1 293 052 mieszkańców (2024).
Basra jest położona na szlaku wodnym Szatt al-Arab w pobliżu Zatoki Perskiej (55 km od ujścia), jest głównym portem kraju i stolicą muhafazy Basra.
Wikipedia
rzecz. basryjczyk mos., basryjka ż.
przym. basryjski
Wiktionary
mieszkaniec Basry (Al-Basry)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Basry; osoba z tego miasta
Wiktionary
(1.1) Intelektualna działalność kufijczyków i basryjczyków obejmowała nie tylko studia językoznawcze, jak to wyżej sygnalizowałem, ale także między innymi literaturę piękną, teologię i historiografię.
Wiktionary
rzecz. Basra ż.
:: fż. basryjka ż.
przym. basryjski
Wiktionary
mieszkanka Basry (Al-Basry)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Basry; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Basra ż.
:: fm. basryjczyk mos.
przym. basryjski
Wiktionary
→ Basra (Al-Basra)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Basrą, dotyczący Basry
Wiktionary
rzecz. basryjka ż., basryjczyk mos., Basra ż.
Wiktionary
ryba z rzędu okoniokształtnych; m.in. bass wielkogębowy, bass słoneczny, bass zielony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. ryba z rodziny bassowatych (nazwa systematyczna|Centrarchidae|ref=tak.)
(1.2) spoż. angielskie piwo marki Bass Brewery
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Włodek złowił dwa bassy i kilka okoni.
Wiktionary
(1.1)
rzecz. bassek mzw., bassowate lm nm.
przym. bassowaty
Wiktionary
[czytaj: basTER] stolica Gwadelupy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica francuskiego departamentu zamorskiego Gwadelupy;
(1.2) geogr. jedna z dwóch wysp tworzących Gwadelupę;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. niewielka ryba słodkowodna
Wiktionary
(1.1) Wyłowiony z akwarium bassek podrygiwał w siatce do łapania.
Wiktionary
rzecz. bass mzw., bassowate lm nm.
Wiktionary
pies o masywnej budowie ciała, długim tułowiu i krótkich nogach; baset
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. masywny pies myśliwski o zwisających uszach;
Wiktionary
Basset hound – jedna z ras psów, należąca do grupy psów gończych i posokowców, zaklasyfikowana do sekcji psów gończych w podsekcji gończych krótkonożnych. Typ jamnikowaty. Według klasyfikacji FCI podlega próbom pracy.
Wikipedia
IPA: ˈbasːɛt, AS: ba•set
Wiktionary
[czytaj: basTER] stolica Saint Kitts i Nevis
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Saint Kitts i Nevis;
Wiktionary
Nie mylić z: Basse-Terre.
Basseterre – stolica Saint Kitts i Nevis, na wyspie Saint Kitts, port nad Morzem Karaibskim; 14,000 mieszkańców (2018). Stolica parafii Saint George Basseterre.
W Basseterre główną rolę stanowi przemysł spożywczy i bawełniany. W mieście jest zlokalizowane lotnisko: port lotniczy Robert L. Bradshaw. Stacja kablowa o międzynarodowym znaczeniu. Miasto jest siedzibą Wschodniokaraibskiego Banku Centralnego.
Wikipedia
IPA: ˌbasːɛˈtɛrːɛ, AS: ba•sete•re
Wiktionary
rodzina ryb słodkowodnych z rzędu okoniokształtnych; okoniopstrągowate
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Centrarchidae|Lacépède|ref=tak., rodzina słodkowodnych ryb o krępym ciele;
Wiktionary
Bassowate, [], [] (Centrarchidae) – rodzina słodkowodnych ryb okoniokształtnych, nazywanych również okoniami słonecznymi. Niektóre gatunki poławiane dla celów konsumpcyjnych. Wykorzystywane w badaniach laboratoryjnych. Bass pawik, bass tarczowy i bass słoneczny hodowane w akwariach.
Wikipedia
(1.1) Wszystkie gatunki bassowatych budują gniazda.
Wiktionary
rzecz. bass mzw., bassek mzw.
Wiktionary
o cechach bassowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
wykrzyknik wyrażający nakaz zakończenia czegoś; dosyć, dość, finito, koniec, kwita, szlus
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) wyraz określający zakończenie danej wypowiedzi lub stanowczy nakaz zakończenia czegoś; dość
(1.2) gw. więzienna zaklęcie odwołujące zakaz lub przekleństwo
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie mam zamiaru tego zrobić i basta.
Wiktionary
IPA: ˈbasta, AS: basta
Wiktionary
czas. bastować ndk., zbastować dk.
rzecz. bastowanie n.
Wiktionary
(1.1) rzekłem, i już, dość, dosyć, wystarczy, kwita
Wiktionary
dziecko ze związku pozamałżeńskiego; bękart
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. mieszaniec zwierzęcy, głównie międzygatunkowy, zwykle niepłodny lub z ograniczoną płodnością, np. muł;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przest. nieślubne dziecko, głównie w odniesieniu do pozamałżeńskich potomków królewskich
(2.2) obraźliwie o kimś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zebryna jest bastardem zebry i osła.
Wiktionary
IPA: ˈbastart, AS: bastart
Wiktionary
przym. bastardowy
Wiktionary
(1.1) krzyżówka, mieszaniec, hybryda
(2.1) bękart
Wiktionary
1. krój pisma drukarskiego; czcionka tego kroju
2. działo używane w XVII w., odmiana kolubryny, mająca krótszą lufę i mniejszy ciężar
SJP.pl
Bastarda – typ pisma gotyckiego, stanowiący połączenie cech pism kaligraficznych oraz kursywnych. Stosowano ją m.in. do pisania kodeksów.
Bastarda powstała we Francji, []. Silne są również wpływy kursywy.
Cechami charakterystycznymi bastardy, różniącymi ją od tekstury, są (oprócz wskazanych wyżej):
Wikipedia
międzygatunkowe krzyżowanie zwierząt
SJP.pl
Bastardyzacja (ze starofr. "bâtard", ang. "bastardization"), krzyżowanie międzygatunkowe zwierząt – proces polegający na krzyżowaniu osobników należących do różnych, ale blisko ze sobą spokrewnionych gatunków. W wyniku bastardyzacji uzyskuje się mieszańce zwane bastardami. W odniesieniu do roślin używa się określenia hybrydyzacja lub krzyżowanie międzygatunkowe roślin.
Wikipedia
półokrągła budowla, wysunięta na zewnątrz linii umocnień, stanowiąca element fortyfikacji w XV wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. archit. wojsk. element dawnych fortyfikacji miejskich lub zamkowych, mający postać niskiej, masywnej, zwykle półokrągłej lub wielobocznej budowli wysuniętej przed mur obronny
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) rondel
Wiktionary
zdrobnienie od: Sebastian (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) pot. imię|polski|m. zdrobn. Sebastian
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rano spacerowaliśmy z Bastkiem po wydmach.
Wiktionary
rzecz. Baścik mos., Sebastian mos., Seba mos., Sebastiana ż., Sebastianek mos., Sebastianowa ż., Sebastianowo n., Sebastianówna ż., Sebastianostwo lm m.
przym. Sebastianowy
Wiktionary
(1.1) Seba, Sebastian, Sebastianek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
egipska bogini, protektorka króla i kobiet ciężarnych, czczona pod postacią kota
SJP.pl
Ba
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. główne miasto handlowe i przemysłowe na Korsyce we Francji;
Wiktionary
Bastia (, Bastìa) – główne miasto handlowe i przemysłowe na Korsyce, główny ośrodek administracyjny departamentu Górna Korsyka. Miasto zostało założone w XIV wieku. Ma dobrze rozwinięty przemysł metalowy i tytoniowy. Dzięki dostępowi do Morza Śródziemnego i długiej historii Bastia jest dużym ośrodkiem rekreacyjnym z plażą i kąpieliskami. Oprócz starego miasta ma inne turystyczne atrakcje takie jak:
Wikipedia
bulwar, część fortyfikacji stałej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. stosowany od XVI wieku element fortyfikacji w postaci pięciokątnej budowli ziemnej o wzmocnionych, murowanych ścianach; stanowisko artylerii flankującej dostęp do umocnień;
(1.2) przen. niewzruszone oparcie dla czegoś
Wiktionary
Bastion – podstawowy element umocnień w dawnych fortyfikacjach o narysie bastionowym, wznoszony na załamaniach obwałowania twierdzy (na wysuniętych narożnikach). Wywodzi się z wcześniej stosowanych bastei. Bastiony jako element fortyfikacji były używane od połowy XVI do połowy XIX wieku.
Wikipedia
(1.1) Atakowany bastion ciągle się bronił.
(1.2) Kościół był bastionem oporu przeciwko komunizmowi.
Wiktionary
IPA: ˈbastʲjɔ̃n, AS: bastʹi ̯õn
Wiktionary
przym. bastionowy
Wiktionary
(1.1) beluarda, bulwar
Wiktionary
mały bastion
SJP.pl
związany z bastionem, dotyczący bastionu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z bastionem, dotyczący bastionu
(1.2) wyposażony w bastion, mający formę bastionu
Wiktionary
rzecz. bastion mrz.
Wiktionary
dawny rodzaj kary polegającej na biciu kijem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. kara bicia kijami w pięty lub w plecy
Wiktionary
IPA: ˌbastɔ̃ˈnada, AS: bastõnada
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zrywanie z czymś, kończenie czegoś, zaprzestawanie czegoś
(1.2) daw. karc. pasowanie
Wiktionary
czas. bastować
wykrz. basta
Wiktionary
kończyć, przestawać, stopować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zbastować)
(1.1) rzad. przestawać coś robić, odmawiać dalszego udziału, przerywać coś z własnej woli
(1.2) daw. karc. mówić basta
Wiktionary
rzecz. bastowanie n.
wykrz. basta
Wiktionary
(1.1) kończyć, powstrzymywać się, przerywać, rezygnować, wstrzymywać się, zaprzestawać, zrywać
(1.2) pasować
Wiktionary
baszta wartownicza w umocnionych fortyfikacjami miastach średniowiecznych
SJP.pl
Ba
Wikipedia
w średniowieczu: niewielki zamek budowany poza murami miasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niewielki, średniowieczny zamek wybudowany za murami miasta
Wiktionary
Bastylia (fr. "la Bastille") – zamek wybudowany pod Paryżem, w latach 1370–1383, jako część jego umocnień, w celu obrony bramy Św. Antoniego. Słowo "la bastille" w wolnym tłumaczeniu oznacza każdy zamek tuż za rogatkami miasta i jest mniej więcej odpowiednikiem polskiego słowa barbakan.
Wikipedia
IPA: baˈstɨlʲja, AS: bastylʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Bastylia
Wiktionary
przymiotnik od: Bastylia
SJP.pl
1. lud afrykański mieszkający w górach Lesotho i w RPA;
2. terytorium zależne w Afryce południowej od XIX wieku do 1966 roku
SJP.pl
Basuto, Basutoland – od XIX wieku do roku 1966 terytorium zależne w Afryce południowej, protektorat brytyjski (powierzchnia: ~30 tys. km²). Powstało po aneksji przez Brytyjczyków ziem zamieszkanych od około XV wieku przez klany mówiące językami z rodziny bantu ludów Sotho-Tswana, zintegrowanych w I połowie XIX wieku w wyniku działalności miejscowego króla, Moshoeshoe I, w jeden naród nazwany Basotho (dosłownie – „południowi Sotho”).
Wikipedia
1. najniższy głos męski
2. instrument muzyczny
3. (zwykle w lm) najniższy rejestr dźwięków w instrumentach muzycznych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pasza; tytuł dostojnika w imperium osmańskim; osoba nosząca ten tytuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. inna pisownia → pasza
(1.2) daw. przen. inna pisownia → pasza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Twardowski siadł w końcu stoła, podparł się w boki jak basza (…) sic.
Wiktionary
IPA: ˈbaʃa, AS: baša
Wiktionary
rzecz. pasza m., baszybuzuk m., paszalik m., paszałyk m., paszałykat m., daw. paszanica m., daw. paszowstwo n., daw. paszostwo n., stpol. paszeństwo n., daw. baszowstwo n., daw. baszostwo n.
przym. paszowski, baszowski, daw. baszyński
Wiktionary
(1.1) pasza
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
starożytny region na Bliskim Wschodzie; biblijna nazwa Wzgórz Golan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w północnej Palestynie, równina na wschód od rowu Jordanu;
Wiktionary
Baszan, Batanea, Trachonitis – bogaty w wodę głównie równinny region, zlokalizowany na wschód od rowu Jordanu. Współcześnie na terytorium południowo-zachodniej Syrii i północno-zachodniej Jordanii.
Wikipedia
(1.1) Otacza mnie mnóstwo cielców, osaczają mnie byki Baszanu.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Podczas gdy Zachód i syryjska opozycja uznała referendum za fikcję, Moskwa oświadczyła, że wyniki referendum wskazują na ogromne poparcie, jakim cieszy się wśród Syryjczyków prezydent Baszar el-Asad.
Wiktionary
rzecz. Baszszar mos.
Wiktionary
(1.1) Baszszar
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, położona w Republice Ałtaju, dopływ Czułyszmanu
Wiktionary
(1.1) Pływaliśmy z Niną w Baszkausie aż do zmroku.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
członek narodu zamieszkującego głównie Baszkirię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek narodu Baszkirów
(1.2) obywatel Baszkortostanu
Wiktionary
Baszkir (ang. "Bashkirian")
Wikipedia
(1.1) Żadnego Baszkira nie namówisz do wzięcia udziału w takiej wyprawie.
Wiktionary
rzecz. Baszkiria ż.
:: fż. Baszkirka ż.
przym. baszkirski
przysł. baszkirsko
Wiktionary
autonomiczna republika w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;
(1.2) geogr. hist. region historyczny, którego ludnością rdzenną są Baszkirzy
Wiktionary
(1.1) Aj jest rzeką w Baszkirii.
Wiktionary
rzecz. Baszkortostan mrz., baszkirski mrz., Baszkir mos., Baszkirka ż.
przym. baszkirski
przysł. baszkirsko
Wiktionary
(1.1) Baszkortostan, Republika Baszkortostanu
(1.2) Baszkortostan
Wiktionary
członkini narodu zamieszkującego głównie Baszkirię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) członkini narodu Baszkirów
(1.2) obywatelka Baszkortostanu
Wiktionary
(1.1) Z okładki spoglądała na nią opalona Baszkirka.
Wiktionary
rzecz. Baszkiria ż.
:: fm. Baszkir mos.
przym. baszkirski
przysł. baszkirsko
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Baszkirami
(1.2) związany z Baszkirią / Baszkortostanem
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język turkijski używany przez Baszkirów;
Wiktionary
(1.1) Niestety, Bułat nie uczył się baszkirskiego w szkole podstawowej.
Wiktionary
rzecz. Baszkortostan mrz., Baszkiria ż., Baszkir mos., Baszkirka ż.
przysł. baszkirsko
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób baszkirski
Wiktionary
rzecz. baszkirski mrz., Baszkiria ż., Baszkir m., Baszkirka ż.
przym. baszkirski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem baszkirskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem baszkirskim
(1.3) spisany, stworzony w języku baszkirskim
Wiktionary
IPA: baˈʃʲcirskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: bašʹḱirskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;
Wiktionary
Zobacz też: Baszkortostan (linie lotnicze).
Baszkortostan, Baszkiria (Republika Baszkortostanu, Республика Башкортостан, "Riespublika Baszkortostan", Башҡортостан Республикаһы, "Başqortostan Respublikahı") – autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej.
Wikipedia
(1.1) Spędziłem tydzień w Baszkortostanie na wykopaliskach.
Wiktionary
rzecz. Baszkiria ż., baszkirski mrz.
przym. baszkirski
Wiktionary
(1.1) Baszkiria, Republika Baszkortostanu
Wiktionary
wieś w województwie wielkopolskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Baszkówka – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, w gminie Piaseczno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.
We wsi 25 sierpnia 1994 spadł jeden z najsłynniejszych polskich meteorytów – meteoryt Baszkówka.
Wikipedia
godność baszy - dostojnika w imperium osmańskim
SJP.pl
przymiotnik od: basza; charakterystyczny dla baszy, osoby noszącej tytuł dostojnika cywilnego i wojskowego w imperium osmańskim (np. kompetencje baszowskie), związany z taką osobą; paszowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący baszy
Wiktionary
rzecz. basza mos.
Wiktionary
(1.1) paszowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Baszszar (arab. بشار, fr. "Béchar", dawniej "Colomb-Béchar") – miasto w Algierii.
Jest stolicą wilajetu o tej samej nazwie. Leży w algierskiej części Sahary, niedaleko granicy z Marokiem.
W 2008 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 165,627.
Wikipedia
(1.1) W związku ze śmiercią brata Baszszar został zmuszony do powrotu i wstąpienia do akademii wojskowej.
Wiktionary
rzecz. Baszar mos.
Wiktionary
(1.1) Baszar
Wiktionary
średniowieczna budowla obronna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. archit. podstawowy element fortyfikacji starożytnych i średniowiecznych mający postać wieży umieszczonej na linii murów obronnych, na ich narożach oraz obok bram, od XVI wieku zastępowana przez basteje;
(1.2) żegl. ściana boczna doku pływającego
(1.3) ogrod. w ogrodach z XVII-XVIII wieku kolista altana zamykająca naroże żywopłotu lub szpaleru
Wiktionary
Baszta – budowla obronna, stanowiąca element starożytnego i średniowiecznego muru obronnego w postaci wysunięcia jego fragmentu przed lico i wzniesienia ponad jego poziom. Baszta może być w stosunku do wnętrza obwodu obronnego zamknięta, dostępna z chodnika straży, otwarta częściowo (arkadą) lub całkowicie jako wykusz.
Wikipedia
(1.1) Podziemne kondygnacje baszt często były wykorzystywane jako więzienia.
(1.2) Baszta miała wysokość 5 metrów.
Wiktionary
IPA: ˈbaʃta, AS: bašta
Wiktionary
przym. basztowy
Wiktionary
ogród na stepie, przeznaczony pod uprawę warzyw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. pole, w którym uprawia się głównie arbuzy, melony, ogórki, dynie; Gloger.
Wiktionary
Basztan ( Баштан; Баштан) – osiedle na Białorusi, w obwodzie homelskim, w rejonie homelskim, w sielsowiecie Hrabauka.
Znajduje tu się stacja kolejowa Cierucha, położona na linii Homel - Czernihów.
Wikipedia
(1.1) My też dostaliśmy kawał ziemi pod basztan. Jakaż to była uciecha dla dzieci, kiedy w końcu lipca matka nasza urządzała z całą naszą rodzinką wycieczkę na ten basztan.
Wiktionary
zdrobnienie od: baszta
SJP.pl
przymiotnik od: baszta
SJP.pl
1. żołnierz wojsk tureckich na przełomie XIX i XX wieku;
2. dawniej: hultaj, figlarz, zawadiaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. hist. (kon. XVIII – pocz. XX w.) nieregularny żołnierz turecki, muzułmański ochotnik pochodzący często z bezpośredniego terenu walk;
(1.2) daw. przen. człowiek niesforny, hultaj, bandyta
Wiktionary
(1.1) Widzieliśmy słynnego Iskinder-Baszę (Ilińskiego) niegdyś urzędnika przy kolei orleańskiéj, a dziś jednego z pierwszych jenerałów armii tureckiéj, naczelnika Baszybuzuków (co po turecku oznacza: szalone głowy). (…) On to był zwycięzcą nad Dunajem, pod Kalafatem. (…) Iskinder miał tylko ośmiuset ludzi, z którymi natarł i dwustu ludzi w odwodzie. Natarto jednak z takim zapałem, że pułkownika obaliło pierwsze uderzenie i tysiące Moskali rozbito. Iliński chciał uratować życie pułkownikowi Karamzinowi, synowi historyka, przybył jednak za późno; jakiś baszybuzuk zanurzył mu już szablę w gardło i on zobaczył już tylko krew tryskającą jak z wodotrysku (…) Opowiadają, że gdy
(1.2) Dla naszych socyalistów „Sokół” jest związkiem chuliganów, jest to bojówka kontrrewolucyi, banda baszybuzuków N.D. (=narodowej demokracji) itd. itd. sic.
Wiktionary
rzecz. basza mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przestarzałe: kaptur z filcu lub grubej tkaniny, noszony w Rosji od połowy XVIII wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kaptur z grubej tkaniny, o długich patkach zawiązywanych dookoła szyi;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Kozacy otuleni w baszłyki od czasu do czasu przechodzili w wyciągnięty kłus.
(1.1) Wjeżdżali do miasteczka, gdy minęli ośnieżonego człowieka. Usunął się w zaspę. Był ubrany w kożuch i chodaki z łozy, twarz całą zakrywał baszłyk.
Wiktionary
IPA: ˈbaʃwɨk, AS: bašu̯yk
Wiktionary
(1.1) kapuza, szłyk
Wiktionary
potocznie: gitara basowa
SJP.pl
rzemień lub skręcony sznur służący do chłostania; bicz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd w postaci rzemienia lub sznura przymocowanego do pręta bądź kija, służący do popędzania lub wymierzania kary;
(1.2) ryb. łódź rybacka o jednym maszcie
(1.3) monet. waluta Tajlandii;
(1.4) slang. skręt; joint
(1.5) zob. baty.
(1.6) wędk. prosta wędka bez przelotek i kołowrotka
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) hist. metrol. dawna jednostka objętości równa ok. 22 litrom;
Wiktionary
Bat (także: bicz) – narzędzie złożone z rzemienia i sznura na pręcie lub kijku, stosowane do popędzania zwierząt, dawniej do wymierzania kar cielesnych, czyli plag. Także chłosta. Specyficznym typem bata jest bat do lonżowania – z długą rączką i długą końcówką, wykorzystywany między innymi przy lonżowaniu po kole, powożeniu oraz tresurze.
Wikipedia
(1.1) Przypomnij tylko niewolę mauretańską, tam cię batem do roboty pędzili i licho karmili, a tu jesteś wolny i swobodny.
(1.2) Zostawiwszy stułokciową linę na brzegu, wyjechał w wielkim bacie na morze, wyrzucił prawe skrzydło, macicę, lewe skrzydło niewodu.
(2.1) Efa i bat mają mieć jednakową miarę, tak, by bat obejmowała dziesiątą część chomera i efa obejmowała dziesiątą część chomera.
Wiktionary
IPA: bat, AS: bat
Wiktionary
(1.1,5-6)
:: rzecz.
::: zdrobn. bacik m.
:: czas. batożyć ndk.
(1.2)
:: rzecz.
::: zdrobn. bacik m.
:: przym. batowy
Wiktionary
(1.1) batog, bicz, bykowiec
Wiktionary
skrót od: batalion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Mazury. łódka
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od bat
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbata, AS: bata
Wiktionary
1. rodzaj żółwia z rodziny batagurowatych;
2. przedstawiciel rodziny żółwi z podrzędu żółwi skrytoszyjnych
SJP.pl
Batagur – rodzaj żółwi z rodziny batagurowatych (Geoemydidae).
Wikipedia
rodzina żółwi; batagury
SJP.pl
Batagurowate, batagury (Geoemydidae) – rodzina żółwi z podrzędu żółwi skrytoszyjnych. Obejmuje ponad 70 gatunków, najwięcej z wszystkich rodzin żółwi. Pod względem budowy i biologii wykazują podobieństwo do żółwi błotnych; dawniej bywały uznawane za ich podrodzinę.
Wikipedia
o cechach batagurowatych (rodzina żółwi)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) etn. mężczyzna lub chłopiec z rdzennej ludności zamieszkującej północno-zachodnią część Sumatry w Indonezji;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) geogr. wyżyna w północno-zachodniej części Sumatry
(2.2) geogr. miasto w południowej Bułgarii;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. batacki
Wiktionary
1. w średniowieczu: zwarty, czworoboczny szyk bojowy piechoty; później: część ogólnego ugrupowania wojska na polu bitwy;
2. rozstrzygająca bitwa, bój;
3. gwałtowny spór; rozgrywka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duża bitwa lub kilka bitew
(1.2) przen. spór, walka o coś
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.2) Stoczyła prawdziwą batalię o obecność Tolkienowskiej twórczości w nowym programie nauczania.
Wiktionary
rzecz. batalion mzw./mrz.
Wiktionary
największy pododdział różnych rodzajów wojsk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. mniejsza od pułku jednostka organizacyjna wojska;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. nazwa systematyczna|Philomachus pugnax|ref=tak., ptak wędrowny, charakterystycznie rozkładający różnobarwne pióra w trakcie tokowania;
Wiktionary
Batalion (dawniej – nazwa skrócona baon) – jednostka organizacyjna wojska (pododdział), mniejsza od pułku – ok. 300–700 żołnierzy (czasem więcej niż 700), składająca się z kilku kompanii.
Wikipedia
(1.1) Odezwały się trąbki i nasz batalion rozłamał się na cztery kompanie uszykowane kolumnami obok siebie.
(1.1) Dwa bataliony i kompania artylerii wystarczy do zwycięstwa.
Wiktionary
IPA: baˈtalʲjɔ̃n, AS: batalʹi ̯õn
Wiktionary
rzecz. baon mrz., batalia ż., batalista mos., batalistyka ż., batalionik mrz.
przym. batalionowy, batalistyczny
Wiktionary
(1.1) baon, skrót bat.
(2.1) bojownik
Wiktionary
zdrobnienie od: batalion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od batalion
Wiktionary
rzecz. batalion m.
Wiktionary
związany z batalionem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wojsk. związany z batalionem, dotyczący batalionu
Wiktionary
rzecz. batalion mzw./mrz.
Wiktionary
malarz tworzący obrazy o tematyce wojennej czy wojskowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. artysta tworzący sztukę o tematyce wojennej
Wiktionary
rzecz. batalia ż., batalion m., batalistyka ż.
:: fż. batalistka
przym. batalistyczny
Wiktionary
związany z batalistyką, batalistą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) szt. związany z batalistyką, dotyczący batalistyki
Wiktionary
rzecz. batalistyka ż., batalista m., batalistka ż., batalion mrz./mzw.
Wiktionary
twórczość poświęcona tematyce wojennej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. twórczość artystyczna, zwłaszcza plastycznyastyczna, o tematyce wojennej
Wiktionary
Batalistyka – przedstawienie scen bitewnych, pochodów wojennych, oblężeń i życia obozowego, głównie w malarstwie i grafice, ale także literaturze i filmie.
Artysta specjalizujący się w tej tematyce zwany jest batalistą.
Wikipedia
rzecz. batalia ż., batalion mrz., batalista mos., batalistka ż.
przym. batalistyczny
przysł. batalistycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|suwalszczyzna,Brasławszczyzna,Łopatowszczyzna,Przechody,Degucie. latarka kieszonkowa
Wiktionary
bylina z rodziny powojowatych; wilec ziemniaczany, słodki ziemniak, patat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Ipomoea batatas|ref=tak., bylina z rodziny powojowatych pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej;
(1.2) bulwa batata (1.1)
Wiktionary
(1.1) Trudno mi opisać radość, jaką odczuwam, widząc w kosmopolityzujących się warzywniakach bataty, ponieważ te słodkie bulwy koją niczym sobotni rosół w gościnnych, krakowskich domach.
Wiktionary
(1.1) bot. wilec ziemniaczany; słodki ziemniak
(1.2) słodki ziemniak
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. od: batat
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: baˈtata, AS: batata
Wiktionary
1. dawna nazwa Dżakarty;
2. nazwa wielu miejscowości i gmin w USA;
3. miasto w Surinamie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
marionetkowe państwo na terenie dzisiejszej Holandii, istniejące w latach 1795-1806; Republika Batawska
SJP.pl
Batawowie ( Batavi) — lud germański, wywodzący się spośród plemienia Chattów (zamieszkującego tereny współczesnej Hesji), po raz pierwszy wzmiankowany przez Cezara w "Wojnie galijskiej". Na skutek wewnętrznych tarć mieli opuścić swe pierwotne siedziby i osiedlić się u ujścia Renu, przede wszystkim na tzw. wyspie batawskiej pomiędzy rzekami Oude Rijn i Waal/Moza (zapewne 55–12 r. p.n.e.). Od 12 r. p.n.e. teren Batawów odgrywał ważną rolę przy organizacji wypraw rzymskich w głąb Germanii.
Wikipedia
battledress, battle-dress;
1. wojskowy mundur polowy;
2. potocznie: krótka kurtka, rodzaj wiatrówki
SJP.pl
rodzaj ćwiczenia, polegającego na wykonywaniu ruchów podobnych do lotu motyla
SJP.pl
1. ogniwo elektrochemiczne lub zespół takich ogniw w jednej obudowie, będący przenośnym źródłem prądu, np. w latarkach, telefonach;
2. zespół podobnych urządzeń technicznych połączonych i współpracujących ze sobą w jednym układzie;
3. pododdział artylerii lufowej lub rakietowej;
4. zbiór jednakowych lub podobnych przedmiotów, np. bateria butelek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) elektr. zespół elementów połączonych w jeden układ będący źródłem energii
(1.2) elektr. pot. dowolne małe ogniwo elektryczne do zasilania urządzeń codziennego użytku
(1.3) wojsk. w artylerii: pododdział ogniowy i taktyczny składający się z kilku plutonów, uzbrojony w broń artyleryjską lub rakietową;
(1.4) pot. żart. kolekcja, zbiór przedmiotów tego samego rodzaju
(1.5) techn. kompletne urządzenie umożliwiające korzystanie z bieżącej wody
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W koksowni „Jadwiga” w Zabrzu wybudowano nową baterię koksowniczą.
(1.2) Budzik nie chodzi – może bateria jest rozładowana?
(1.3) Na początku wojny każdej brygadzie podlegała bateria artyleryjska.
Wiktionary
IPA: baˈtɛrʲja, AS: baterʹi ̯a
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. bateryjka ż.
przym. bateryjny, bateriowy
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) M., B., W. lm. od: bateria
Wiktionary
IPA: baˈtɛrʲjɛ, AS: baterʹi ̯e
Wiktionary
automat do doładowywania baterii w pojazdach elektrycznych
SJP.pl
1. zdrobnienie od: bateria;
2. kilka połączonych ze sobą małych ogniw elektrycznych przystosowanych do latarki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobnienie od|bateria.
(1.2) elektron. mała bateria
(1.3) daw., reg-pl|Częstochowa. latarka elektryczna
Wiktionary
(1.2) Muszę wymienić bateryjkę w zegarku.
Wiktionary
IPA: ˌbatɛˈrɨjka, AS: bateryi ̯ka
Wiktionary
rzecz. bateria
Wiktionary
[czytaj: bat gerl] pseudonim kilku bohaterek z serii komiksów wydawanych przez DC Comics, powiązanych z Batmanem
SJP.pl
Batgirl – pseudonim kilku żeńskich bohaterek występujących w komiksach o Batmanie, a także posiadających własne serie.
Wikipedia
Bath – miasto w Anglii, w hrabstwie Somerset, położone 159 km na zachód od Londynu i 21 km na wschód od Bristolu. Miasto posiada status "city", nadany przez królową Elżbietę I w roku 1590. W roku 1889 uzyskało status gminy miejskiej, od roku 1996 jest centrum administracyjnym jednostki autonomicznej Bath and North East Somerset.
Wikipedia
strefa batialna - strefa dna i warstwy wody między litoralem a abisalem
SJP.pl
Ba
Wikipedia
przymiotnik od: batial
SJP.pl
w gwarze lwowskiej: ulicznik, łobuz, urwis; baciar, baciarz, andrus, antek
SJP.pl
Ba
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Lwów., także. pot. banda uliczników, złe towarzystwo
Wiktionary
(1.1) Idź na kolej, może tam od obcych co zarobisz, bo ta lwowska batiarnia pozwoli człowiekowi zdechnąć z głodu!
(1.1) Czy mieli wyobrażenie o hordzie, jaka na nich się wali? Czy wiedzieli, że ta — jakby to powiedziano we Lwowie — „batiarnia” ma w przekrwionych oczach ich miasta, ich fabryki, ich koleje i ich kobiety (…)?
(1.1) Więc w ten sposób urządzona jest władza bezpieczeństwa we Lwowie, że z kilkuset ludźmi rady sobie dać nie może. Policya czeka, aż taka batiarnia jej głowy porozbija.
(1.1) (…) gdzie wieczorami, po godzinie policyjnej (…) zbierała się batiarnia z Gródka, Bogdanówki i Lewandówki i piła czyste, nie rozcieńczone wodą „bongu” pod „zwonko” śledzia z cebulą.
Wiktionary
rzecz. batiar mos., batiaryka, batiaryga
Wiktionary
1. technika barwienia tkanin;
2. tkanina ozdobiona tą techniką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. technika barwienia tkaniny polegająca na zanurzeniu jej w barwniku po uprzednim pokryciu woskiem (czasem zawiązaniu sznurkiem) miejsc, które mają pozostać niezabarwione;
(1.2) włók. tkanina barwiona tą techniką
Wiktionary
Ba
Wikipedia
IPA: ˈbatʲik, AS: batʹik
Wiktionary
rzecz. batikowanie n.
czas. batikować ndk.
przym. batikowy, batikarski
Wiktionary
związany z batikiem (technika barwienia tkanin lub tkanina barwiona tą techniką), np. pracownia batikarska; batikowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) włók. barwienie tkanin metodą batiku z użyciem wosku
Wiktionary
rzecz. batik mrz.
czas. batikować
przym. batikowy, batikarski
Wiktionary
malować coś techniką batiku
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) ozdabiać tkaninę techniką batiku; tworzyć wzory na tkaninie przy użyciu wosku i farb
Wiktionary
rzecz. batik mrz., batikowanie n.
przym. batikarski, batikowy
Wiktionary
przymiotnik od batik; np. technika batikowa, chustki batikowe
SJP.pl
potocznie:
1. ksiądz prawosławny w Rosji; pop;
2. car rosyjski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. rel. ksiądz prawosławny
(1.2) pot. hist. car rosyjski
Wiktionary
(1.1) Dziś nasz batiuszka pobłogosławił dzieci w cerkwi.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Batkenem, dotyczący Batkenu
Wiktionary
rzecz. Batken mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. majtki
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. spodenki, kąpielówki
Wiktionary
(1.1) gwara. Co widza twojego fatra w doma, to on zawsze we batkach loto.
(1.2) gwara. Kup se batki, to pójdymy na basen.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
w gwarze młodzieżowej:
1. modnie ubrany młodzieniec, zachowujący się ekstrawagancko; szpaner;
2. zakonnica; pingwin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) liter. film. popularny bohater filmów i komiksów;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) geogr. miasto w Turcji;
(2.2) geogr. prowincja w Turcji;
(2.3) geogr. rzeka, dopływ Tygrysu;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Piotrek jest wielkim fanem komiksów o Batmanie.
Wiktionary
IPA: ˈbatmãn, AS: batmãn
Wiktionary
(1.1) człowiek-nietoperz
Wiktionary
zabawa polegająca na przyjmowaniu w różnych miejscach pozy wiszącego nietoperza
SJP.pl
metoda badania substancji organicznych, polegająca na obserwacji przesunięcia widma
SJP.pl
chorobliwy lęk przed głębokimi miejscami; lęk głębokości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. chorobliwy lęk przed głębokością
Wiktionary
(1.1) Cierpię na batofobię, dlatego nigdy nie zszedłbym na dno oceanu, nawet w łodzi podwodnej.
Wiktionary
IPA: ˌbatɔˈfɔbʲja, AS: batofobʹi ̯a
Wiktionary
skórzany bicz z krótką rękojeścią; nahajka; nahaj; kańczug
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) mocny bat, bicz
Wiktionary
rzecz. batożenie n.
czas. batożyć
Wiktionary
wielka masa skalna (skała magmowa - granitowa)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. wielka intruzja magmowa ciągnąca się w dół do nieznanej głębokości
Wiktionary
Ba
Wikipedia
1. uporczywe powtarzanie tych samych słów lub frazesów;
2. dział botaniki zajmujący się badaniem jeżyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nauka o roślinach z rodzaju jeżyn, ich systematyce i morfologii;
(1.2) książk. uporczywe powtarzanie wyświechtanych zwrotów
Wiktionary
Batologia – dziedzina nauki (botaniki) zajmująca się badaniem jeżyn ("Rubus L."). Nazwa pochodzi od greckich słów βάτος – jeżyna, które pojawia się w nazwach naukowych podrodzajów jeżyn ("Eubatus", "Anoplobatus", "Chamaebatus", "Idaeobatus, Malachobatus"), oraz "logos" (gr. = "słowo, nauka").
Wikipedia
(1.1) Franz Joseph Spribille w latach dziewięćdziesiątych XIX w. zaczął się specjalizować w batologii, czyli dziale botaniki poświęconemu jeżynom.
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. batolog m.
:: przym. batologiczny
Wiktionary
przyrząd do pomiaru głębokości zanurzenia i do pobierania próbek wody z różnych głębokości zbiornika wodnego; batymetr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. hydrol. urządzenie służące do pomiaru głębokości zanurzenia oraz do pobierania próbek wody z różnych głębokości zbiornika wodnego
Wiktionary
Batometr, batymetr ( βαθύς – „głęboki” i μέτρον – „miara”) – przyrząd pomiaru głębokości zanurzenia oraz pobierania do analiz próbek wody w studniach i otworach wiertniczych. Różne rodzaje batometrów, służące przede wszystkim do pobierania wody z określonej głębokości w celu jej analizy biologicznej lub chemicznej, to m.in. czerpacz Patalasa, aparat Ruttnera, butelka Nansena.
Wikipedia
(1.1) war. batymetr
Wiktionary
badanie laboratoryjne próbek wody, pobranych na różnych głębokościach za pomocą batometru
SJP.pl
podłużny, wąski wyrób cukierniczy, zwykle w polewie czekoladowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. cuk. niewielki podłużny kawałek czekolady, niekiedy z dodatkami;
(1.2) reg-pl|Białystok. długa bułka pszenna
(1.3) środ. pałka teleskopowa
(1.4) geol. piętro (wiek) jury środkowej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mama kupiła mi baton z karmelem i orzechami.
Wiktionary
IPA: ˈbatɔ̃n, AS: batõn
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz.
::: zdrobn. batonik m.
(1.4)
:: przym. batoński
Wiktionary
(1.2) bułka wrocławska; reg-pl|Warszawa|bułka paryska.; reg-pl|Łódź|angielka.; reg-pl|Poznań|kawiorek., kawiorka; gw. Śląsk francuz; gw. Kraków weka, sztangla, sztangiel, sztangielka, sztangielek
(1.3) pałka teleskopowa
Wiktionary
kobieta lekkich obyczajów we Włoszech
SJP.pl
zdrobnienie od: baton; mały baton
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od baton
(1.2) spoż. cuk. mały baton
Wiktionary
(1.2) Je już piątego batonika i ciągle mu mało?
Wiktionary
rzecz. baton mrz.
Wiktionary
ciąć dowolny materiał (najczęściej drewno), przykładając ostrze głowni do ciętego materiału i uderzając w jej grzbiet pobijakiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mar. pływająca brama dokowa
Wiktionary
(1.1) W wyniku odbalastowania batoporta uzyskuje pływalność.
Wiktionary
IPA: ˌbatɔˈpɔrta, AS: batoporta
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: absolwentka szkoły im. Stefana Batorego
SJP.pl
potocznie o absolwencie szkoły imienia Stefana Batorego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. absolwent szkoły imienia Stefana Batorego
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do panowania Stefana Batorego, pochodzący z tych czasów
Wiktionary
(1.1) Z czasów batoriańskich pochodzą dwie najstarsze panoramy Warszawy (…)
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Batorz
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Batorz – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie janowskim, w gminie Batorz. Leży nad Porem.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie urzędowskim województwa lubelskiego.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Batorz. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 918 mieszkańców.
Wikipedia
osiedle w Szczytnej
SJP.pl
Batorów ( "Friedrichsgrund") – osiedle w Szczytnej, położone w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Szczytna.
Wikipedia
1. czapka bez daszka, obszyta barankiem, używana do stroju ludowego; magierka;
2. szabla zdobiona wizerunkami Stefana Batorego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Batowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Zielonki.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Batowicami, dotyczący Batowic
Wiktionary
rzecz. Batowice nmos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: batog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uderzanie kogoś batogiem, biczem, batem lub podobnym narzędziem
Wiktionary
(1.1) Nie mógł patrzeć na bestialskie batożenie niewolnika.
Wiktionary
IPA: ˌbatɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: batožẽńe
Wiktionary
rzecz. batog m., batożek m., batożysko n., batożnik m.
czas. batożyć ndk., wybatożyć dk.
Wiktionary
(1.1) biczowanie, chłostanie, smaganie
Wiktionary
wieloletnia, naziemnopączkowa roślina z rodziny okolnicowatych, występująca w Ameryce Środkowej i Południowej; łyczakowiec
SJP.pl
przestarzałe: bić, smagać batem
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wybatożyć)
(1.1) przest. bić, smagać przy użyciu batoga
(1.2) książk. atakować słowem
Wiktionary
(1.1) Batożył konie aż do krwi.
Wiktionary
IPA: baˈtɔʒɨt͡ɕ, AS: batožyć
Wiktionary
rzecz. batożenie n., bat mrz., batog mrz., batożnik mos., batożnica ż.
czas. wybatożyć dk.
Wiktionary
gatunek ryby z rodziny batrachowatych
SJP.pl
Batrach ("Halobatrachus didactylus") – gatunek ryby z rodziny batrachowatych (Batrachoididae).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nauka o płazach;
Wiktionary
Batrachologia (gr. "bátrachos" ‘żaba’, "lógos" ‘nauka’) – nauka zajmująca się badaniem płazów. Wraz z reptiliologią (nauką o gadach) tworzą herpetologię.
Wikipedia
(1.1) Płazami zajmuje się nauka zwana batrachologią, natomiast dziedzina wiedzy obejmująca płazy i gady to herpetologia.
Wiktionary
IPA: ˌbatraxɔˈlɔɟja, AS: batraχoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. batracholog m.
przym. batrachologiczny
Wiktionary
o cechach batrachowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
Batrachowate, batrachowcowate (Batrachoididae) – rodzina ryb w rzędzie batrachokształtnych (Batrachoidiformes). Niektóre gatunki są jadowite, ich ukłucia są bardzo bolesne i wywołują objawy zatrucia, nie stanowią jednak zagrożenia dla życia człowieka. Batrachowate są lokalnie poławiane jako ryby konsumpcyjne.
Wikipedia
o cechach batrachowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
podrząd ryb z rzędu okoniokształtnych; żaboryby
SJP.pl
ryba z rzędu okoniokształtnych; żaboryba
SJP.pl
Batszeba (zwana też "Betsabe", בַּת־שֶׁבַע; zm. po 970 p.n.e.) – postać biblijna, jedna z żon Dawida, króla starożytnego Izraela. Według przekazu biblijnego jej pierwszym mężem był Uriasz Hetyta. Gdy zaszła w ciążę z Dawidem, doprowadził on do śmierci Uriasza, a następnie poślubił wdowę po nim. Z Dawidem Batszeba miała czterech synów – m.in. Salomona, przyszłego króla.
Wikipedia
[czytaj: batMĄ] element tańca baletowego, ruch nogi polegający na jej wysuwaniu w dowolnym kierunku i późniejszym dosuwaniu
SJP.pl
włoskie imię męskie
SJP.pl
[czytaj: betldres] bateldres, battledress;
1. wojskowy mundur polowy;
2. potocznie: krótka kurtka, rodzaj wiatrówki
SJP.pl
[czytaj: betldres] bateldres, battle-dress;
1. wojskowy mundur polowy;
2. potocznie: krótka kurtka, rodzaj wiatrówki
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) C. lp. od: bat (przyrząd)
(1.2) D. lp. od: bat (łódź)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbatu, AS: batu
Wiktionary
Batu-chan (1205–1255) – władca mongolski, wnuk Czyngis-chana, syn Dżocziego, założyciel Złotej Ordy. Nazywany Sajn-chanem – Dobrym chanem.
Jako swój ułus otrzymał w 1227 step uralsko-kaspijski oraz Chorezm.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. ręcznik kąpielowy
Wiktionary
IPA: ˈbatux, AS: batuχ
Wiktionary
stolica Adżarii (autonomicznej republiki w Gruzji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowo-zachodniej Gruzji, na wybrzeżu Morza Czarnego;
Wiktionary
Batumi ( ბათუმი) – miasto w południowo-zachodniej Gruzji, na wybrzeżu Morza Czarnego, stolica autonomicznej republiki Adżarii. Położone jest w pobliżu granicy z Turcją. Drugie co do wielkości miasto kraju (po Tbilisi). Batumi jest siedzibą Gruzińskiego Sądu Konstytucyjnego. W 2023 Batumi liczyło 179,1 tys. mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Batumi jest stolicą autonomicznej republiki Adżarii.
Wiktionary
przym. batumski
Wiktionary
przymiotnik od: Batumi
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z Batumi (miastem w Gruzji)
Wiktionary
(1.1) Do Gruzińskiej SRS włączono gubernie tifliską (= tyfliską), batumską i kutaiską, okręg suchumski i część okręgu soczińskiego.
Wiktionary
rzecz. Batumi n.
Wiktionary
przyrząd gimnastyczny w postaci sprężystej siatki, umożliwiającej skoki połączone z obrotami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. sprężysty materiał rozpięty na ramie, służący do skakania i wykonywania akrobacji;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) trampolina
Wiktionary
pałeczka używana przez dyrygenta do kierowania grą orkiestry, chóru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. pałeczka dyrygenta służąca do wyznaczania taktu;
Wiktionary
Nie mylić z: Batut (rodzaj trampoliny).
Ta strona dotyczy pałeczki dyrygenta. Zobacz też: inne znaczenia.
Batuta (z włoskiego "uderzenie", "takt") – cienka, wydłużona pałeczka używana przez dyrygenta w celu precyzyjniejszego, wyraźniejszego i sugestywniejszego wyrażania tempa, metrum i dynamiki utworu.
Wikipedia
(1.1) (…) co chwila rozlegał się trzask batuty o pulpit (…)
Wiktionary
IPA: baˈtuta, AS: batuta
Wiktionary
1. kara wykonywana za pomocą bata
2. potocznie o dotkliwej porażce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kara cielesna wykonywana za pomocą bata
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: bat
Wiktionary
IPA: ˈbatɨ, AS: baty
Wiktionary
(1.1) chłosta
Wiktionary
dno wód rozpościerające się na dużej głębokości
SJP.pl
zwierzę żyjące wyłącznie w głębinowej i otchłannej strefie mórz, przystosowane do wysokiego ciśnienia
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Batycki (marka stylizowana na BATYCKI) – polska firma z siedzibą w Gdańsku, produkująca galanterię skórzaną i biżuterię. Firma powstała w 1948 roku w Gdyni, jej założycielem jest pochodzący z przedwojennego polskiego Lwowa Tadeusz Batycki. Od 1997 roku głównym projektantem kolekcji galanterii skórzanej i biżuterii domu mody Batycki jest Bożena Batycka.
Wikipedia
przyrząd do pomiaru natężenia oświetlenia w wodzie na dużych głębokościach
SJP.pl
Ba
Wikipedia
krzywa batygraficzna - wykres stosunków głębokościowych wód (jezior, mórz)
SJP.pl
przyrząd do pomiaru głębokości zanurzenia i do pobierania próbek wody z różnych głębokości zbiornika wodnego; batometr
SJP.pl
badanie laboratoryjne próbek wody, pobranych na różnych głębokościach za pomocą batymetru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział hydrometrii zajmujący się pomiarami głębokości cieków i zbiorników wodnych;
Wiktionary
Batymetria (gr. "βαθύς" "głęboki" i "μέτρον" "miara") – dział hydrologii zajmujący się pomiarami głębokości cieków i zbiorników wodnych.
Do wykonywania pomiarów stosuje się różnego rodzaju urządzenia pomiarowe, sondy: ciśnieniowe, akustyczne i inne. Wyniki pomiarów przedstawia się zazwyczaj na mapach batymetrycznych w postaci izobat–izolinii łączących punkty o tej samej głębokości lub w formie przekrojów poprzecznych lub podłużnych.
Wikipedia
IPA: ˌbatɨ̃ˈmɛtrʲja, AS: batỹmetrʹi ̯a
Wiktionary
przym. batymetryczny
Wiktionary
przymiotnik od: batymetria
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z batymetrią, dotyczący batymetrii
Wiktionary
rzecz. batymetria ż.
Wiktionary
obszar głębinowy otwartych wód morskich leżący poniżej zasięgu światła słonecznego
SJP.pl
przymiotnik od: batypelagial
SJP.pl
stalowa kulista kabina obserwacyjna do badania głębin morskich, opuszczana ze staku na stalowej linie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. oceanogr. specjalna, kulista kapsuła używana do zanurzania się na duże głębokości w oceanie w celach badawczych;
Wiktionary
Batysfera – stalowa, kulista kapsuła służąca do podwodnych obserwacji, opuszczana na linie ze statku, pozbawiona własnego napędu – pierwsze urządzenie do badania głębin morskich, zastąpione przez wyposażony we własny napęd batyskaf.
Wikipedia
podwodny statek do badania głębin morskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) statek podwodny do badań na dużych głębokościach;
Wiktionary
Batyskaf (gr. βάθος, "bathos" – głębokość i σκάφος, "skaphos" – statek) – statek podwodny z własnym napędem przeznaczony do badań głębinowych.
Wikipedia
(1.1) 23 stycznia 1960 roku Szwajcar Jacques Piccard i Amerykanin Don Walsh w batyskafie „Triest” zeszli na samo dno Rowu Mariańskiego, najgłębszego punktu na Ziemi.
Wiktionary
IPA: baˈtɨskaf, AS: batyskaf
Wiktionary
przym. batyskafowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z batyskafem, dotyczący batyskafów
Wiktionary
rzecz. batyskaf mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. opt. przyrząd do oglądania dna wodnego w formie rozszerzającej się ku dołowi tuby z przeszklonym dnem
Wiktionary
cienka, przezroczysta tkanina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. cienka, prawie przezroczysta tkanina lniana, bawełniana lub jedwabna, o splocie płóciennym
Wiktionary
Batyst (fr. "batiste") – tkanina o delikatnej fakturze, bardzo cienka i przezroczysta. Wykonana zazwyczaj z przędzy bawełnianej, jedwabnej lub lnianej, tkana splotem płóciennym. Zazwyczaj bielona, niekiedy drukowana.
Wykorzystywana jako materiał na bieliznę, lekkie ubiory kobiece i ich dodatki, oraz do dekoracji wnętrz (np. na zasłony).
Wikipedia
(1.1) Na łożu, usłanym z całym przepychem batystów i haftów, (…) leżała postać kobieca, na wpół już ogarnięta sztywnością śmierci.
Wiktionary
IPA: ˈbatɨst, AS: batyst
Wiktionary
przym. batystowy
rzecz. batyścik mrz.
Wiktionary
stacjonarny batyskaf, podwodna kabina służąca nurkom jako punkt zaopatrzenia, kontaktu itp.
SJP.pl
kabina w kształcie pionowego cylindra, służąca do obserwacji pod wodą oraz do kierowania pracami podwodnymi
SJP.pl
związany z batystem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z batystem, dotyczący batystu
(1.2) wykonany z batystu
Wiktionary
rzecz. batyst mrz.
Wiktionary
termometr głębokościowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od batyst
Wiktionary
rzecz. batyst m.
Wiktionary
przymiotnik od: Dolina Batyżowiecka, Batyżowiecki Staw, Batyżowiecki Szczyt
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gwara więzienna butelka
Wiktionary
IPA: ˈbatwɔ̃w̃x, AS: batu̯õũ̯χ
Wiktionary
Baublis – około 1000-letni dąb wspomniany przez Adama Mickiewicza w "Panu Tadeuszu", w którego pniu poeta, filolog i historyk Dionizy Paszkiewicz (lit. Dionizas Poška) założył muzeum. Dąb ten rósł w Bordziach na Żmudzi. Został ścięty w 1812 roku.
Nazwę Baublis nadawano na Żmudzi starym dębom otaczanym czcią religijną. Wierzono, że w określone dni wydobywał się z nich głos przepowiadający przyszłość.
Wikipedia
jednostka pomiarowa szybkości nadawania jednostkowych impulsów telegraficznych; bod
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jednostka pomiarowa szybkości nadawania jednostkowych impulsów telegraficznych; bod
SJP.pl
Bauda ( Baude) – rzeka w województwie warmińsko-mazurskim.
Bauda płynie przez Równinę Warmińską i uchodzi do Zalewu Wiślanego w okolicach Fromborka. Nad Baudą leżą Młynary.
Wikipedia
[czytaj: bodLER] nazwisko, m.in. Charles Pierre Baudelaire (1821-1867) - poeta francuski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: bogaty chłop, zwłaszcza w Niemczech, zatrudniający robotników; baor (rzadziej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. bogaty chłop, zazwyczaj pochodzenia niemieckiego
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk, Poznań. gospodarz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbawɛr, AS: bau̯er
Wiktionary
(1.2) gw. Górny Śląsk bamber, bur, gospodorz
Wiktionary
Das Staatliche Bauhaus Weimar, Hochschule für Gestaltung - niemiecka wyższa szkoła artystyczna, powstała w 1919 r., kształcąca w kierunku nowoczesnej, funkcjonalnej architektury, plastyki oraz projektowania przemysłowego
SJP.pl
Bauhaus – uczelnia artystyczno-rzemieślnicza powstała w Weimarze z połączenia Akademii Sztuk Pięknych i Szkoły Rzemiosł Artystycznych w 1919 r., później od 1925 r. działająca w Dessau (dziś Dessau-Roßlau) i w latach 1932–1933 w Berlinie. Została utworzona przez Waltera Gropiusa.
Wikipedia
rodzaj tropikalnych roślin z rodziny brezylkowatych
SJP.pl
Ba
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mistrz budowlany
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj marketu z artykułami dla domu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wielkopowierzchniowy sklep z artykułami budowlanymi
Wiktionary
IPA: bawˈmarkɛt, AS: bau̯market
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj słodkiego ciasta pieczonego w kształcie sękatego pnia drzewa; baumkuchen, bankuch, sękacz
SJP.pl
rodzaj słodkiego ciasta pieczonego w kształcie sękatego pnia drzewa; baumkuch, bankuch, sękacz
SJP.pl
Baumkuchen – pochodzący z Niemiec wyrób cukierniczy składający się z układanego warstwami ciasta piaskowego pieczonego na otwartym ogniu.
Wikipedia
bounce;
1. imprezowa muzyka taneczna o żywym brzmieniu;
2. potocznie: impreza, zwłaszcza alkoholowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. muz. taneczny podgatunek hip-hopu, bounce;
(1.2) slang. imprezowa muzyka taneczna (nie tylko hip-hopowa)
(1.3) slang. tańczenie na imprezie (nie tylko hip-hopowej)
Wiktionary
czas. baunsować ndk.
Wiktionary
(1.1) bounce
Wiktionary
potocznie: bawić się, tańczyć podczas imprezy; imprezować
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) slang. tańczyć na imprezie
Wiktionary
rzecz. bauns mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. bałplac.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: bałcen] miasto w Niemczech; spolonizowana forma: Budziszyn
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: baf] skrót od: Bibliotheca Apostolica Vaticana - Watykańska Biblioteka Apostolska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. włoski makaron w kształcie długich, płaskich pasków, podobny do tagliatelle, ale o wypukłym przekroju;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) kulin. stek wycinany z najlepszej części łaty wołowej
Wiktionary
Bavette – rodzaj włoskiego makaronu, podobnego do wąskiego tagliatelle (długie płaskie wstążki), jednak zazwyczaj o przekroju wypukłym. Przyrządzany z pszenicy durum i wody. Wywodzi się z Ligurii, zwłaszcza z Genui. Występuje przede wszystkim z sosami (np. pesto, sosy rybne) jako danie główne ("pastasciutta"). Bywa także dodatkiem do rosołu, rzadziej do owoców morza.
Wikipedia
(2.1) Bavette to jeden z moich ulubionych steków.
Wiktionary
piwo bawarskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Warszawa. piwo bawarskie
Wiktionary
(1.1) Wypili sobie po dwie butelki bawara na osobę
Wiktionary
(1.1) piwonia
Wiktionary
mieszkaniec Bawarii; Bawar (przestarzale)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bawarii
Wiktionary
(1.1) Niemcem czuł się Austriak Hitler i Bawarczyk Himmler, ale Adenauer był raczej Nadreńczykiem (…).
Wiktionary
IPA: baˈvart͡ʃɨk, AS: bavarčyk
Wiktionary
rzecz. Bawaria ż., bawarka ż.
:: fż. Bawarka ż.
przym. bawarski
Wiktionary
kraj związkowy w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. piwiarnia, także podrzędna restauracja
Wiktionary
Bawaria, Wolny Kraj Bawaria, Wolne Państwo Bawaria ( Bayern, Freistaat Bayern) – największy pod względem powierzchni kraj związkowy Niemiec.
Wikipedia
(1.1) Mając taką instytucję, człowiek pracujący nie potrzebowałby przepłacać w bawariach za liche jadło i jeszcze gorsze trunki…
(1.1) Towarzysze zazdrościli mu tych łatwych miłostek, które słały mu się pod nogi w dzień biały, po drodze do bawarii.
Wiktionary
rzecz. Bawaria ż., bawarka ż.
Wiktionary
herbata z dodatkiem mleka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. kulin. herbata z mlekiem;
(1.2) slang. środ. mot. samochód marki BMW
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) W przedszkolu podawano nam bawarkę.
(1.1) Niektóre kobiety uważają, że bawarka pita w okresie karmienia zwiększa laktację.
Wiktionary
IPA: baˈvarka, AS: bavarka
Wiktionary
rzecz. bawaria ż., bawarski mrz., Bawarka ż., Bawaria ż., Bawarczyk m.
przym. bawarski
Wiktionary
(1.1) herbata z mlekiem
(1.2) beta, beemka, buma
Wiktionary
→ Bawaria
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pochodzący z Bawarii, związany z Bawarią
(1.2) kulin. wykonany według receptury typowej dla kuchni bawarskiej
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. etnolekt bawarski (1.1)
Wiktionary
(1.1) Pijani czołgiści w kącie ryczeli na całe gardło bawarskie piosenki.
Wiktionary
IPA: baˈvarsʲci, AS: bavarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bawaria ż., Bawar m., Bawarczyk m., Bawarka ż., bawarka ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Baweanem, dotyczący Baweanu
Wiktionary
rzecz. Bawean mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z grupy krzemianów;
Wiktionary
Bawenit – minerał z grupy krzemianów. Powstaje w druzach pegmatytów granitoidowych, a także utworach hydrotermalnych i skarnach. Jest źródłem berylu. Nazwa tego minerału pochodzi od miejscowości Baveno.
Minerałami towarzyszącymi są: albit, fenakit, helwin, klinochlor, klinozoisyt, ortoklaz, fluoryt, prehnit, kwarc dymny, stilbit i tytanit.
Wikipedia
(1.1) Bawenit może być biały, zielony, różowy lub brązowy.
Wiktionary
1. górna część fartucha;
2. w dawnych strojach: spiczaste przedłużenie stanika
SJP.pl
Bawet, bawecik (fr. "bavette" – śliniak) – część wierzchniej sukni damskiej w XVIII wieku, głównie używana w sukni "à la francaise". Trójkątny płat tkaniny, rodzaj chusteczki zdobiony haftami, taśmami, pikowaniami, bądź charakterystycznymi kokardami echelle. Przypinany z przodu i zasłaniający gorset, ostro zakończony na dole.
Wikipedia
1. krzew, drzewo lub roślina zielna z rodziny ślazowatych, o torebkach wypełnionych licznymi nasionami, na ogół okrytymi długimi jednokomórkowymi włoskami, które stanowią zasadniczy surowiec włókienniczy; bawełnica;
2. włókno okrywające nasiona tej rośliny, służące do wyrobu przędzy;
3. przędza z włókna bawełnianego; też: tkanina z tej przędzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. krzew uprawiany w celach przemysłowych, dostarczający surowca do wyrobów włókienniczych;
(1.2) włók. włókno otrzymane z bawełny (1.1);
(1.3) włók. rodzaj materiału (tkaniny, dzianiny) otrzymanego z bawełny (1.1-2), używanego do produkcji ubrań i bielizny (domowej i osobistej)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dookoła rozciągały się pola bawełny.
(1.2) Ta partia bawełny jest kiepskiej jakości i rwie się w maszynach tkackich.
(1.3) Kupiłam piękną bawełnę na spódnicę!
Wiktionary
IPA: baˈvɛwna, AS: baveu̯na
Wiktionary
rzecz. bawełniarstwo n., bawełniarz m., bawełnica ż., bawełniczka ż., bawełnianka ż., bawełniak m.
:: zdrobn. bawełenka ż.
przym. bawełniany, bawełnisty, bawełniasty, bawełniarski
Wiktionary
(1.2) bawełniczka
Wiktionary
rodzaj gryzoni z rodziny chomikowatych
SJP.pl
Bawełniak ("Sigmodon") – rodzaj ssaków z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae). W polskiej literaturze zoologicznej nazwa „bawełniak” była używana dla oznaczenia gatunku "Sigmodon hispidus". W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” gatunkowi temu przypisano oznaczenie bawełniak szczeciniasty, rezerwując nazwę „bawełniak” dla rodzaju "Sigmodon".
Wikipedia
zrobiony z bawełny i ceratki (np. śliniak bawełniano-ceratkowy)
SJP.pl
wykonany z bawełny i lnu, np. obrus bawełniano-lniany
SJP.pl
mający niektóre właściwości bawełny; przypominający bawełnę; bawełnopodobny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podobny do bawełny, przypominający bawełnę, mający właściwości bawełny
Wiktionary
IPA: ˌbavɛwʲɲãnɔpɔˈdɔbnɨ, AS: baveu̯ʹńãnopodobny
Wiktionary
(1.1) bawełnopodobny
Wiktionary
zrobiony z bawełny, związany z bawełną i jej produkcją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z bawełny
(1.2) związany z bawełną jako surowcem
(1.3) odnoszący się do bawełny jako rośliny
Wiktionary
(1.1) Anna założyła lekką bawełnianą sukienkę.
Wiktionary
IPA: ˌbavɛwʲˈɲãnɨ, AS: baveu̯ʹńãny
Wiktionary
rzecz. bawełna ż., bawełniarz m., bawełnica ż., bawełnianka ż.
Wiktionary
1. specjalista w dziedzinie przemysłu bawełnianego;
2. pracownik zatrudniony w przemyśle bawełnianym;
3. przestarzałe: właściciel fabryki wyrobów bawełnianych
SJP.pl
przypominający bawełnę
SJP.pl
1. krzew, drzewo lub roślina zielna z rodziny ślazowatych, o torebkach wypełnionych licznymi nasionami, na ogół okrytymi długimi jednokomórkowymi włoskami, które stanowią zasadniczy surowiec włókienniczy; bawełna;
2. choroba zawodowa osób pracujących w przemyśle włókienniczym;
3. mszyca, szkodnik drzew owocowych (głównie jabłoni);
4. dawniej: chustka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Gossypium|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny ślazowatych, dostarczających surowca włókienniczego (bawełny);
(1.2) daw. spódnica wełniana lub bawełniana
(1.3) daw. chustka
Wiktionary
IPA: ˌbavɛwʲˈɲit͡sa, AS: baveu̯ʹńica
Wiktionary
rzecz. bawełna
przym. bawełniany
Wiktionary
(1.1) pot. bawełna
(1.2) bawełnianka
Wiktionary
1. przestarzałe: robotnica w fabryce wyrobów bawełnianych;
2. zdrobnienie od: bawełnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. nić bawełniana; przędza bawełniana
(1.2) przest. robotnica w fabryce wyrobów bawełnianych
Wiktionary
rzecz. bawełna ż.
Wiktionary
dawniej: bawełniany
SJP.pl
mający niektóre właściwości bawełny; przypominający bawełnę; bawełnianopodobny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podobny do bawełny, przypominający bawełnę, mający właściwości bawełny
Wiktionary
IPA: ˌbavɛwnɔpɔˈdɔbnɨ, AS: baveu̯nopodobny
Wiktionary
(1.1) bawełnianopodobny
Wiktionary
pokój, w którym przyjmuje się gości; salon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. duży pokój przeznaczony do wspólnego przebywania w nim domowników oraz do przyjmowania gości, salon
Wiktionary
(1.1) Mieszkanie składało się z dwóch sypialni, kuchni, łazienki i obszernej bawialni.
Wiktionary
IPA: baˈvʲjalʲɲa, AS: bavʹi ̯alʹńa
Wiktionary
czas. bawić
Wiktionary
(1.1) salon
Wiktionary
atrakcyjność zabawki do zabawy
SJP.pl
przestarzale: pokój bawialny - izba bawialna, pokój, w którym przyjmuje się gości; salon
SJP.pl
żartobliwie: mężczyzna lubiący zabawiać kobiety; flirciarz, bałamut, kobieciarz, podrywacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żart. lub iron. mężczyzna lubiący kobiety i nadskakujący kobietom
Wiktionary
rzecz. bawienie n.
czas. rozbawić
Wiktionary
(1.1) bałamutnik, lowelas, czaruś, pies na baby, kobieciarz, lew salonowy, pożeracz niewieścich serc
Wiktionary
rzadko: nadskakiwanie kobietom, zabawianie dam
SJP.pl
zdrobnienie od: bawidło
SJP.pl
przestarzałe: przedmiot służący do zabawy; zabawka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. dziś gw-pl|Śląsk Cieszyński. przedmiot służący do zabawy
Wiktionary
rzecz. zabawkarz mos.
Wiktionary
(1.1) współcz. zabawka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bawić.
Wiktionary
IPA: baˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: bavʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. zabawkarz mos., ubaw m., zabawa ż., zabawka ż., bawidko n., bawidamek m.
czas. rozbawić, bawić ndk., zabawić dk., zabawiać ndk.
przym. zabawny, zabawowy
przysł. zabawnie, zabawowo
Wiktionary
potocznie: osoba zabawiająca ludzi; wesołek, trefniś, błazen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zabawka
Wiktionary
1. dostarczać komuś lub sobie rozrywki
2. przebywać gdzieś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) zajmować kogoś dostarczając mu rozrywki
(1.2) wprawiać w wesoły humor
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) przest. przebywać gdzieś
czasownik zwrotny niedokonany bawić się
(3.1) spędzać czas na rozrywkach
(3.2) mieć uciechę, odczuwać radość z powodu komizmu jakiejś sytuacji
(3.3) zajmować się czymś zbytecznym, tracić czas na coś uważane przez innych za zbyteczne, niepotrzebne
(3.4) gw. więzienna kraść
(3.5) gw. więzienna onanizować się
Wiktionary
(1.1) Bawił gości rozmową do czasu powrotu gospodyni.
(1.2) Klown bawił nas swoimi występami.
(2.1) Nie zabawił u nas długo, bo musiał jechać dalej.
(3.1) Cały dzień się bawił w piaskownicy.
(3.2) Bawiła się jego pomyłkami językowymi.
(3.3) Chodź już, nie baw się teraz w robienie porządków.
Wiktionary
IPA: ˈbavʲit͡ɕ, AS: bavʹić
Wiktionary
czas. nabawić się, rozbawiać, zabawiać, rozbawić
rzecz. zabawkarz mos., bawienie n., zabawka ż., zabawa, bawialnia ż.
przym. bawialny
Wiktionary
(1.1) zajmować, zabawiać
(1.2) rozbawiać, rozśmieszać, śmieszyć
(2.1) przebywać, zostać w gościnie
(3.3) wdawać się
Wiktionary
duża antylopa żyjąca w Afryce, obecnie bardzo rzadko spotykana
SJP.pl
Ba
Wikipedia
przymiotnik od: bawół
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla bawołu; dotyczący, odnoszący się do bawołu
Wiktionary
(1.1) Rozłożyliśmy się na skórach jelenich; rozesłano przed nami zamiast obrusa bawolą skórę, wyprawioną jak najdoskonalszy safian.
Wiktionary
IPA: baˈvɔlʲi, AS: bavolʹi
Wiktionary
rzecz. bawół m., bawolica ż., bawolątko n.
Wiktionary
samica bawołu
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny wikłaczowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
cielę bawołu; bawolę
SJP.pl
cielę bawołu; bawolątko
SJP.pl
nazwisko, m.in. Wiktor Baworowski, hrabia (1826-94), poeta
SJP.pl
Baworowski – polski herb szlachecki.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. baworowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Bovinae|Gray|ref=tak., podrodzina ssaków z rzędu parzystokopytnych;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: bawół
Wiktionary
Bawoły (Bovinae) – podrodzina ssaków z rodziny wołowatych (Bovidae)
Zamieszkuje głównie afrykańskie sawanny i azjatyckie stepy.
Wikipedia
(1.1) Największe osobniki z podrodziny bawołów osiągają do 170 cm wysokości w kłębie.
Wiktionary
rzecz. bawół mzw.
Wiktionary
ssak, podobny do krowy, o dużych krętych rogach, żyjący w stanie dzikim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. duże azjatyckie i afrykańskie ssaki podobne do bydła;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przen. pot. o człowieku ociężałym
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W miejscach, gdzie trawy nie wybujały jeszcze zbyt wysoko, nawet gołym okiem można było zobaczyć całe stada antylop i zebr lub gromady słoni i bawołów.
Wiktionary
IPA: ˈbavuw, AS: bavuu̯
Wiktionary
rzecz. bawolątko n.
:: fż. bawolica ż.
przym. bawoli
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bajer] klub sportowy z Leverkusen
SJP.pl
Bayer AG – niemieckie przedsiębiorstwo chemiczne i farmaceutyczne założone w 1863 roku przez Friedricha Bayera i Johanna Friedricha Weskotta. Początkowo siedzibą przedsiębiorstwa było Barmen (obecnie Wuppertal), a od 1912 jest to Leverkusen, położone na północ od Kolonii.
Wikipedia
[czytaj: bajern] niemiecki klub piłkarski z Monachium
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
należący do Bayera, związany z Bayerem, np. aspiryna bayerowska; bajerowski
SJP.pl
wnioskowanie bayesowskie (statystyka bayesowska) – metoda wnioskowania statystycznego, w której korzysta się z twierdzenia Bayesa do aktualizowania prawdopodobieństwa subiektywnego hipotez w oparciu o dotychczasowe prawdopodobieństwo oraz nowe dane, znajdująca zastosowanie m.in. w inżynierii, filozofii, medycynie, sporcie, prawie, badaniach naukowych
SJP.pl
[czytaj: bajrojt] miasto w Niemczech
SJP.pl
Bayreuth – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, siedziba rejencji Górna Frankonia, w regionie Oberfranken-Ost. Siedziba powiatu ziemskiego "Landkreis Bayreuth", chociaż miasto do niego nie należy. Znane na świecie ze względu na odbywające się tam rokrocznie festiwale wagnerowskie. Przez Bayreuth przepływa Czerwony Men. Zakłady przemysłu elektrotechnicznego, maszynowego, chemicznego, włókienniczego, skórzanego, porcelanowego, piwowarskiego.
Wikipedia
podstawa czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. główny obiekt wojskowy, z którego prowadzone są działania
(1.2) podstawa, fundament, ogół elementów istotnych dla powstania i funkcjonowania lub zrozumienia
(1.3) główny składnik
(1.4) archit. podstawa kolumny;
(1.5) mat. maksymalny zbiór liniowo niezależnych wektorów w przestrzeni liniowej;
(1.6) mat. rodzina zbiorów otwartych w przestrzeni topologicznej, pozwalająca przez sumowanie otrzymać każdy inny zbiór otwarty;
(1.7) sport. rodzaj stołu do snookera;
(1.8) turyst. tymczasowe miejsce zamieszkania na wyprawie turystycznej
(1.9) sport. miejsce rozbicia namiotów na wyprawie wysokogórskiej
(1.10) sport. każdy z czterech narożników wewnętrznego pola do gry w baseball
(1.11) kosmet. preparat nakładany pod właściwy kosmetyk
(1.12) siedziba przedsiębiorstwa, z której wyjeżdża sprzęt
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Polski oddział stacjonuje w bazie w Bagdadzie.
(1.3) Bazą piwa jest jęczmień.
(1.6) Każda przestrzeń topologiczna ma bazę – jeżeli τ jest topologią w zbiorze X, to jest ona również (trywialnie) jej bazą.
(1.7) Według przepisów snookerowych do bazy zalicza się także linia bazy.
(1.8) Zawsze staraliśmy się być w bazie przed zapadnięciem zmroku.
(1.9) Wyprawa do bazy pod Annapurną trwała dwa tygodnie.
(1.10) Same bazy są rodzajem twardych poduszek o długości boku ok. 45 cm (18 cali).
(1.11) Jako bazę dla kosmetyków stosujemy propolis.
(1.12) Piaskarki wróciły do bazy na Panewnickiej przed południem.
Wiktionary
IPA: ˈbaza, AS: baza
Wiktionary
rzecz. bazowanie n.
czas. bazować ndk.
przym. bazowy
Wiktionary
(1.1) fort
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie teofipolskim obwodu chmielnickiego, nad rzeką Słucz;
Wiktionary
Bazalia ( Базалія, "Bazalija") – osiedle na Ukrainie, w obwodzie chmielnickim, w rejonie chmielnickim, w hromadzie Teofipol, nad rzeką Słucz.
Wikipedia
przym. bazalijski
Wiktionary
1. związany z dolną, przytwierdzoną do podłoża częścią ciała rośliny lub zwierzęcia;
2. w systematyce: klad bazalny - najwcześniejsza gałąź ewolucyjna większego kladu
SJP.pl
magmowa skała wylewna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Bazalt wykorzystywany jest jako materiał budowlany.
Wiktionary
IPA: ˈbazalt, AS: bazalt
Wiktionary
przym. bazaltowy
Wiktionary
przymiotnik od: bazalt
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący bazaltu, wykonany z bazaltu
Wiktionary
(1.1) Na środku dziedzińca stał bazaltowy obelisk.
Wiktionary
rzecz. bazalt m.
Wiktionary
kamieniołom, w którym wydobywany jest bazalt, odkrywkowa kopalnia bazaltu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wylewna skała magmowa
SJP.pl
Bazanit – wylewna skała magmowa, oliwinowa odmiana tefrytu. Składa się głównie z plagioklazu, nefelinu lub leucytu, piroksenu i oliwinu oraz akcesoryczne tlenki żelaza i tytanu jak ilmenit, magnetyt, ulvöspinel.
Z wyglądu bardzo podobny do bazaltu. W badaniach polowych obie skały są nie do odróżnienia.
Wikipedia
1. plac (rzadziej pomieszczenie) ze straganami, budkami będący miejscem sprzedaży towarów różnego rodzaju; rynek, targ, targowisko;
2. przestarzałe: wystawa powiązana ze sprzedażą; kiermasz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hand. teren, na którym można handlować; plac ze straganami
(1.2) stpol. tabor
Wiktionary
(1.1) Piotr utrzymywał się sprzedając warzywa na bazarze.
Wiktionary
IPA: ˈbazar, AS: bazar
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. bazarek mrz.
przym. bazarowy, przybazarowy, wokółbazarowy
Wiktionary
(1.1) targ, targowisko, rynek
Wiktionary
1. zdrobnienie od: bazar;
2. środowiskowo: zakodowane komunikaty o polityce zamieszczane w dniu wyborów w mediach społecznościowych w celu ominięcia ciszy wyborczej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: bazar
Wiktionary
Bazarek – część wsi Dutrów w Polsce, położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Telatyn.
W latach 1975–1998 Bazarek administracyjnie należał do województwa zamojskiego.
"Zobacz więcej w artykule Telatyn (gmina), w sekcji Miejscowości."
Wikipedia
(1.1) Szybko obrała ziemniaki, a ze skrawków mięsa, kupionych na bazarku po obniżonej cenie, przygotowała gulasz.
Wiktionary
rzecz. bazar m.
przym. bazarkowy, bazarowy, przybazarowy, wokółbazarowy
Wiktionary
impreza o charakterze handlowo-rozrywkowym, rodzaj kiermaszu
SJP.pl
osoba handlująca na bazarze
SJP.pl
Bazarowicz – polski herb szlachecki używany przez rodzinę pochodzenia tatarskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: bazar
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z bazarem, właściwy bazarowi
Wiktionary
rzecz. bazar m., bazarek m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. partacz
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk ciachrocz, complok, dudra, pyprok; gw. Śląsk Cieszyński niszczyż
Wiktionary
potocznie: osoba bazgrząca, malująca albo pisząca niechlujnie lub nieudolnie; bazgrała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bazgrać.
Wiktionary
czas. bazgrać ndk., bazgrolić ndk., nabazgrać dk.
rzecz. bazgroły nmos., bazgrota ż., bazgranina ż., bazgracz m., bazgrała m./ż.
Wiktionary
potocznie: bazgroły, bazgroty;
1. nieczytelne, niewyraźne, niechlujne pismo lub rysunek;
2. małowartościowy utwór literacki lub marny obraz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niestaranne lub bezsensowne pisanie lub rysowanie
(1.2) efekt bazgraniny (1.1); niestaranne lub bezsensowne pismo lub rysunek
Wiktionary
rzecz. bazgranie n.
Wiktionary
pisać niestarannie, niewyraźnie; nieudolnie rysować, malować, bazgrolić
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. nabazgrać)
(1.1) pot. pisać niestarannie i niewyraźnie
Wiktionary
(1.1) – Tak sobie bazgrzę – pokazała blok z geometrycznym deseniem.
(1.1) W ogólnej sali dla użytku artystów i dla zwabienia publiczności rozpięto szerokie płótno, na którym każdy, kto chciał, mógł wypisywać i bazgrać, co mu przyszło do głowy.
Wiktionary
IPA: ˈbazɡrat͡ɕ, AS: bazgrać
Wiktionary
rzecz. bazgracz m., bazgrała m., bazgroły nmos., bazgranie n.
czas. bazgrolić ndk., nabazgrać dk.
Wiktionary
(1.1) bazgrolić, gryzmolić, pisać jak kura pazurem
Wiktionary
(r. żeński) potocznie o kobiecie piszącej jak kura pazurem lub malującej, pisującej nieudolnie; także o mężczyźnie z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
SJP.pl
pisać niestarannie, niewyraźnie; nieudolnie rysować, malować, bazgrać
SJP.pl
bazgranina;
1. nieczytelne pismo; gryzmoły, bazgroły;
2. małowartościowy utwór literacki
SJP.pl
potocznie: bazgranina;
1. nieczytelne, niewyraźne, niechlujne pismo; bazgroły;
2. małowartościowy utwór literacki lub dzieło plastyczne
SJP.pl
potocznie: nieczytelnie napisany wyraz lub nieudolny rysunek; gryzmoł, gryzmoła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. coś napisanego lub narysowanego brzydko, niestarannie
Wiktionary
(1.1) Skrót jednak bez treści plastycznyastycznej i ideologicznej staje się bazgrołem.
(1.1) Kiedy Teodora studiowała z uwagą skrzydła nietoperza i połączenie poszczególnych kości, dr Naga doszła do strony wypełnionej jednym i tym samym zdaniem „Mikko odchodzi”, z gniewnym bazgrołem u dołu.
(1.1) Z osobami malującymi niewybredne hasła i kolorowe bazgroły próbuje walczyć gdańska Straż Miejska.
(1.1) Utalentowany plastycznie Joszua brał cięgi za bazgranie na ich marginesach. Obawiano się o rozum młodszego Isaaka: któreż to dziecko spędza czas godzinami „pisząc”, zapełnia bazgrołami stronę po stronie, choć pisać jeszcze nie umie!
Wiktionary
(1.1) hieroglif, gryzmoł
Wiktionary
bazgranina;
1. nieczytelne, niewyraźne, niechlujne pismo;
2. nieudolny rysunek; gryzmoł, gryzmoła, bazgroł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) nieudolnie wykonany rysunek
(1.2) nieczytelne lub niechlujne pismo
Wiktionary
IPA: bazˈɡrɔwɨ, AS: bazgrou̯y
Wiktionary
rzecz. bazgranie n., bazgrolenie n., nabazgranie n., nabazgrolenie n., pobazgranie n., pobazgrolenie n., nabazgranie n., nabazgrolenie n.
:: zdrobn. bazgrołki nmos.
czas. bazgrać ndk., bazgrolić ndk., nabazgrać dk., nabazgrolić dk., pobazgrać dk., pobazgrolić dk., nabazgrać dk., nabazgrolić dk.
Wiktionary
(1.1) gryzmoły
Wiktionary
kwiatostan roślin z rodziny kotkowych; także potocznie, częściej w lm: gałązka z tym kwiatostanem; kotka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. kwiatostan niektórych roślin drzewiastych w kształcie wiotkiego kłosa
(1.2) pot. gałązka wierzby obsypana baziami (1.1)
Wiktionary
(1.1) Drzewo obsypane było pięknymi baziami.
(1.2) Mama przyniosła bazie i wstawiła je do wazonu.
Wiktionary
IPA: ˈbaʑa, AS: baźa
Wiktionary
(1.1) kotka
(1.2) kotki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Spisz. bazia
Wiktionary
jadłoszyn baziowaty - drzewo z rodziny czułkowatych charakteryzujące się gęstą koroną oraz drobnymi kwiatami
SJP.pl
osoba obsługująca bazy danych
SJP.pl
związany z bazą danych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) inform. związany z bazą danych, dotyczący bazy danych
Wiktionary
rzecz. baza danych ż.
Wiktionary
rodzaj białego ciałka krwi, odpowiedzialnego za powstawanie alergii; granulocyt zasadochłonny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekol. organizm zasadolubny
(1.2) biol. morfotyczne składniki krwi z grupy leukocytów, których cytoplazma zawiera ziarnistości barwiące się barwnikami zasadowymi na kolor niebieski;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) bazyfil
(1.2) granulocyty zasadochłonne
Wiktionary
obecność we krwi nadmiernej liczby granulocytów zasadochłonnych, będąca jednym z objawów białaczki
SJP.pl
Bazofilia – zwiększenie liczby bazofilów w rozmazie krwi powyżej 300/μl.
Do bazofilii może dochodzić w następujących chorobach:
Wikipedia
[czytaj: bazuka] typ pancerzownicy strzelającej pociskami rakietowymi, używany przez piechotę amerykańską podczas II wojny światowej; bazuka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. amerykańska ręczna wyrzutnia niekierowanych przeciwpancernych pocisków rakietowych;
(1.2) pot. wojsk. granatnik przeciwpancerny
Wiktionary
Bazooka – potoczna nazwa amerykańskiej ręcznej wyrzutni niekierowanych przeciwpancernych pocisków rakietowych z głowicą kumulacyjną. Granatnik przeciwpancerny stosowany przez wojska amerykańskie i na uzbrojeniu armii amerykańskiej do lat sześćdziesiątych XX wieku.
Wikipedia
(1.1) Strzel w ten czołg z bazooki!
Wiktionary
IPA: baˈzuka, AS: bazuka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bazować.
Wiktionary
Bazowanie – korzystanie przez związki operacyjne z systemu bez zaopatrywania oraz urządzeń tyłowych przeznaczonych do materiałowego, technicznego i medycznego zabezpieczenia działań bojowych wojsk lub operacji bojowej.
Wikipedia
IPA: ˌbazɔˈvãɲɛ, AS: bazovãńe
Wiktionary
czas. bazować
rzecz. baza ż.
przym. bazowy
Wiktionary
1. przyjmować coś za postawę, opierać się na czymś;
2. środowiskowo: mieć gdzieś bazę; stacjonować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) opierać się na czymś, mieć coś za podstawę
(1.2) wojsk. mieć gdzieś bazę, stacjonować
Wiktionary
(1.1) Dodatkowym problemem dla translatorów bazujących na słownikach są języki wykorzystujące zapis fonetyczny.
Wiktionary
IPA: baˈzɔvat͡ɕ, AS: bazovać
Wiktionary
czas. przebazować
rzecz. baza ż., bazowanie n.
przym. bazowy
Wiktionary
(1.1) polegać
(1.2) stacjonować
Wiktionary
związany z bazą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do bazy (podstawy), związany z bazą (podstawą)
(1.2) odnoszący się do bazy (ośrodka), związany z bazą (ośrodkiem)
Wiktionary
(1.1) Na początku firma sprzedawała podstawowe produkty, tzw. bazowe, jak: mąka, cukier i konserwy.
(1.1) Samochód, pomimo plasowanieasowania w niższym segmencie, ma taki sam rozstaw osi, jak bazowy sedan.
(1.2) Naszym lotniskiem bazowym są Pyrzowice.
Wiktionary
rzecz. baza ż., bazowanie n.
czas. bazować ndk.
Wiktionary
(1.1) elementarny, fundamentalny, główny, podstawowy
Wiktionary
typ pancerzownicy strzelającej pociskami rakietowymi, używany przez piechotę amerykańską podczas II wojny światowej; bazooka
SJP.pl
kaszubski instrument muzyczny podobny do ligawki i trombity
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. etn. instrument muzyczny o kształcie długiej trąby; podobny do ligawki i trombity; występuje na Kaszubach;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: baˈzũna, AS: bazũna
Wiktionary
zdrobniale: baza
SJP.pl
komórka służąca do bezpłciowego rozmnażania się grzybów z klasy podstawczaków; zarodnik podstawkowy
SJP.pl
komórka o pojedynczym zestawie chromosomów służąca do bezpłciowego rozmnażania się niektórych grzybów; zarodnik podstawkowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. rodzaj zarodnika wytwarzany przez grzyby z gromady podstawczaków;
Wiktionary
Bazydiospora, zarodnik podstawkowy ( basidiospora) – rodzaj zarodnika wytwarzany przez grzyby z gromady podstawczaków ("Basidiomycota"). Powstaje w wyniku mejozy, należy więc do grupy mejospor.
Wikipedia
IPA: ˌbazɨdʲjɔˈspɔra, AS: bazydʹi ̯ospora
Wiktionary
rzecz. askospora, chlamydospora, egzospora, mejospora
Wiktionary
(1.1) zarodnik podstawkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mykol. wyspecjalizowana komórka zarodnikotwórcza obecna w hymenium u grzybów podstawczaków, na której zewnętrznej powierzchni powstają zarodniki płciowe (bazydiospory)
Wiktionary
(1.1) podstawka
Wiktionary
1. imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
Bazyleja;
1. kanton w Szwajcarii;
2. miasto w Szwajcarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. urb. miasto w Szwajcarii;
(1.2) hist. geogr. adm. dawny kanton w północno-zachodniej Szwajcarii;
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Bazylea jest po Zurychu i Genewie trzecim co do wielkości miastem Szwajcarii.
Wiktionary
IPA: ˌbazɨˈlɛa, AS: bazylea
Wiktionary
rzecz. bazylianin mos., Bazylea-Okręg, bazylejczyk mos., bazylejka ż.
przym. bazylejski
Wiktionary
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. kanton szwajcarski powstały z podziału dawnego kantonu Bazylea;
Wiktionary
Bazylea-Miasto (niem. "Basel-Stadt") – najmniejszy pod względem powierzchni kanton w Szwajcarii, jeden z 26. Leży w północno-zachodniej części kraju, w dolinie Renu przy granicy z Niemcami i Francją. Siedzibą kantonu jest miasto Bazylea "(Basel)". Kanton ten jest dawnym półkantonem, co oznacza, że do Rady Stanu deleguje tylko jednego przedstawiciela. Kanton powstał w 1833 roku z podziału kantonu Bazylea, który przystąpił do Konfederacji Szwajcarskiej w 1501 roku.
Wikipedia
rzecz. Bazylea-Okręg
Wiktionary
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. kanton szwajcarski, powstały z podziału dawnego kantonu Bazylea;
Wiktionary
Bazylea-Okręg (niem. "Basel-Landschaft", potocznie też "Baselbiet", "Baselland") – jeden z kantonów w Szwajcarii. Obecne jego tereny przyłączone zostały do Szwajcarii w 1501 r., a sam kanton (określany też mianem półkantonu) powstał w roku 1833, kiedy to wiejskie gminy opierając się dominacji miasta Bazylei oddzieliły się od kantonu Bazylea. Najwyższym szczytem kantonu jest Hinteri Egg o wysokości 1169 m n.p.m.
Wikipedia
(1.1) Stolicą kantonu Bazylea-Okręg jest miasto Liestal.
Wiktionary
IPA: ˌbazɨˈlɛa ˈɔkrɛ̃ŋk
Wiktionary
rzecz. Bazylea, Bazylea-Miasto
Wiktionary
Bazylea;
1. kanton w Szwajcarii;
2. miasto w Szwajcarii
SJP.pl
mieszkaniec Bazylei (miasta w Szwajcarii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bazylei
Wiktionary
(1.1) Patronem szkoły wybrano zasłużonego bazylejczyka.
Wiktionary
rzecz. Bazylea ż.
:: fż. bazylejka ż.
przym. bazylejski
Wiktionary
mieszkanka Bazylei (miasta w Szwajcarii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bazylei
Wiktionary
(1.1) Na raut przyszły zacne bazylejki.
Wiktionary
rzecz. Bazylea ż.
:: fm. bazylejczyk mos.
przym. bazylejski
Wiktionary
przymiotnik od: Bazyleja, Bazylea
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bazyleą
Wiktionary
(1.1) Samotny syn miał dwadzieścia lat, był studentem uniwersytetu bazylejskiego.
Wiktionary
rzecz. Bazylea ż., bazylejczyk mos., bazylejka ż.
Wiktionary
roślina z rodziny wargowych, stosowana w przemyśle perfumeryjnym i przy produkcji likierów; ożywonia
SJP.pl
basileus;
1. tytuł monarchy państwa bizantyjskiego
2. jeden z trzech zwierzchnich archontów w starożytnych Atenach mający pieczę nad sprawami religijnymi
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Bazylewicz – polski herb szlachecki, nadany w zaborze austriackim.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Bazyli – imię męskie pochodzenia późnogreckiego. Pochodzi ono od przymiotnika „królewski, cesarski” ("basíleios", od II wieku wymawiane "basílios"), od rzeczownika "basileus" – „król, wódz, cesarz”. Jego formą oboczną jest Bazyliusz, a żeńskim odpowiednikiem – Bazyla.
Wikipedia
IPA: baˈzɨlʲi, AS: bazylʹi
Wiktionary
rzecz. bazylisa ż., Bazylisa ż., bazylianin mos., bazylia ż.
Wiktionary
1. roślina zielna z rodziny wargowych o wykorzystywanych kulinarnie aromatycznych liściach;
2. przyprawa kuchenna z suszonych liści tej rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Ocimum|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju bazylia (1.1);
(1.3) kulin. liście bazylii (1.2) o intensywnym zapachu, używane jako przyprawa świeża lub suszona
Wiktionary
Bazylia ("Ocimum") – rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych. Należy do niego 65 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje wszystkie kontynenty w strefie międzyzwrotnikowej, przy czym centrum zróżnicowania gatunkowego stanowi Afryka. Szeroko rozprzestrzeniona jako gatunek uprawiany i introdukowany, także w strefie umiarkowanej jest bazylia pospolita "O. basilicum", uprawiana także w Polsce.
Wikipedia
(1.3) Uwielbiam pizzę z mozzarellą i bazylią.
Wiktionary
IPA: baˈzɨlʲja, AS: bazylʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. bazylika ż., Bazyli m., Bazylia ż., bazylisa ż., bazyliszek m.
przym. bazyliowaty, bazyliowy, bazylikowy, bazyliszkowy
Wiktionary
w Kościele wschodnim: zakon męski oparty na regule Bazylego Wielkiego, zreformowany przez papieża Leona XIII
SJP.pl
Bazylianie (łac.: "Ordo Sancti Basilii Magni", skrót: OSBM) – szereg zgromadzeń zakonnych, wywodzących swój rodowód od św. Bazylego Wielkiego, którego "Pisma Ascetyczne" leżą u podstaw konstytucji kongregacji. Istnieje kilka formacji bazyliańskich. W ponad tysiącletniej historii życie zakonników bazyliańskich ulegało modyfikacjom. Do najbardziej znanych reformatorów należą św. Teodor Studyta, św. Teodozjusz Pieczerski, św. Jozafat Kuncewicz, Józef Welamin Rutski.
Wikipedia
członek zakonu opartego na regule św. Bazylego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik z jednego z kilku zgromadzeń katolickich i prawosławnych, które wywodzą swój rodowód od św. Bazylego Wielkiego;
Wiktionary
rzecz. Bazyli m., bazyliszek m., bazylissa ż., Bazylissa ż., Bazylisa ż., bazylika ż., Bazylea ż.
:: fż. bazylianka ż.
przym. bazyliański
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Siostry Zakonu Świętego Bazylego Wielkiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zakonnica ze zgromadzenia Świętego Bazylego Wielkiego
Wiktionary
rzecz.
:: fm. bazylianin
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Siostry Zakonu Świętego Bazylego Wielkiego
SJP.pl
Zobacz też: Bazylianie.
Bazylianki (Siostry Zakonu Świętego Bazylego Wielkiego – Ordo Sancti Basilii Magni, OSBM) – żeński zakon obrządku bizantyjsko-ukraińskiego.
Tradycja życia zakonnego bazylianek sięga IV w., kiedy św. Makryna, siostra św. Bazylego Wielkiego, dostosowała zasady życia w męskiej wspólnocie zakonnej do reguły życia monastycznego kobiet.
Wikipedia
związany z bazylianinem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) kośc. związany z bazylianami, dotyczący bazylianów
Wiktionary
rzecz. bazylianin mos.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
1. wielonawowy kościół chrześcijański zbudowany na planie prostokąta
2. tytuł nadawany przez papieża niektórym kościołom; kościół mający ten tytuł
3. w starożytnym Rzymie: hala sądowo-targowa na forum lub duża sala w pałacu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. typ kościoła wielonawowego, z nawą główną wyższą od bocznych i oknami umieszczonymi ponad ich zadaszeniem (w odróżnieniu od kościoła halowego);
(1.2) rel. tytuł nadawany przez papieża niektórym kościołom
(1.5) hist. hala sądowa i targowa na rzymskim forum
(1.6) hist. duża sala w pałacach rzymskich
Wiktionary
Bazylika – współcześnie tą nazwą najczęściej określa się chrześcijańską świątynię wielonawową (niezależnie od pełnionych funkcji kanonicznych) z nawą główną wyższą od naw bocznych, posiadającą okna ponad dachami naw bocznych (w odróżnieniu od kościoła halowego). Kościół z nawą główną wyższą od naw bocznych, lecz bez okien to pseudobazylika.
Wikipedia
(1.1) Ta bazylika zachowuje interesujące pozostałości z czasów renesansu.
Wiktionary
IPA: baˈzɨlʲika, AS: bazylʹika
Wiktionary
rzecz. bazylisa ż., Bazylisa ż., bazylianin mos., bazylia ż.
przym. bazylikalny
Wiktionary
związany z bazyliką, właściwy bazylice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bazyliką; właściwy bazylice
Wiktionary
rzecz. bazylika ż.
Wiktionary
kodyfikacja prawa bizantyńskiego opracowana w IX w. przez Leona VI (syna Bazylego I), mająca zastąpić kodeks Justyniana
SJP.pl
→ bazylika (budowla)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z bazyliką
(1.2) będący bazyliką lub mający cechy bazyliki
Wiktionary
rzecz. bazylisa ż., Bazylisa ż., bazylia ż.
Wiktionary
potocznie: ogromna liczba; zylion, pierdylion, pierdyliard
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. przypominający bazylię, mający cechy bazylii
Wiktionary
rzecz. bazylia
przym. bazyliowy
Wiktionary
→ bazylia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający bazylię
Wiktionary
rzecz. bazylisa ż., bazylia ż.
przym. bazyliowaty
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. królowa w kontekście królestw greckich lub cesarzowa w kontekście Cesarstwa Bizantyjskiego
Wiktionary
Bazylisa – imię żeńskie pochodzące od wyrazu pospolitego βασίλισσα – „żona basileusa, królowa, cesarzowa”.
Bazylisa imieniny obchodzi 15 kwietnia i 3 września.
Wikipedia
rzecz. bazylianin m., bazylianka ż., Bazylisa ż., basileus m., bazyleus m., Bazyli m., bazylika ż., bazyliszek m., bazylia ż.
przym. bazylikowy, bazyleusowy, bazyliszkowy, Bazylowy, bazyliowy
Wiktionary
tytuł cesarzowych i cesarzówien bizantyjskich; basilissa
SJP.pl
1. południowoamerykańska jaszczurka tropikalna;
2. stwór występujący w bajkach, mający właściwość zabijania wzrokiem i oddechem;
3. przenośnie: człowiek podstępny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mit. stwór występujący w legendach, przedstawiany jako kogut o żabich oczach i ogonie węża, zabijający wzrokiem i oddechem;
(1.2) herp. rodzaj jaszczurek tropikalnych;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przen. człowiek podstępny, przewrotny, złośliwy, nieszczery
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) hist. wojsk. rodzaj ciężkiego działa oblężniczego o długiej lufie, odlewanego z brązu, używanego w XV–XVI wieku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Udało się pewnemu odważnemu rycerzowi donieść lustro tak blisko bazyliszka, że ten zobaczył własne odbicie.
(1.1) Oto, ani mniej, ani więcej, tylko stwór najniebezpieczniejszy i najszkodliwszy na ziemi, który się zwie: bazyliszek.
(1.2) Bazyliszek potrafi wstrzymać oddech pod wodą na 30 minut!
Wiktionary
IPA: ˌbazɨˈlʲiʃɛk, AS: bazylʹišek
Wiktionary
rzecz. bazylisa ż., Bazylisa ż., bazylianin mos., bazylia ż.
przym. bazyliszkowy, bazyliszkowaty
Wiktionary
podobny do bazyliszka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ornit. przypominający bazyliszka
Wiktionary
rzecz. bazyliszek mzw.
Wiktionary
przymiotnik od: bazyliszek
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. paleont. nazwa systematyczna|Basilosaurus|ref=tak., rodzaj prawalenia żyjącego w eocenie;
(1.2) zool. zwierzę z rodzaju bazylozaur (1.1)
Wiktionary
Bazylozaur ("Basilosaurus") – wymarły rodzaj prawalenia z rodziny Basilosauridae żyjącego w eocenie, od 40 do 34 milionów lat temu.
Wikipedia
(1.2) Skamieniałości bazylozaura powszechnie znajdowane były już w XIX wieku w Luizjanie i Alabamie przez okolicznych mieszkańców, którzy wykorzystywali je między innymi jako meble.
Wiktionary
(1.1) zeuglodon
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zasadowa skała magmowa
SJP.pl
rozwój pędów roślin zielnych i krzewów, polegający na wzroście pędów z pąków bocznych, u podstawy pędu głównego
SJP.pl
bać się:
a) odczuwać lęk, strach;
b) być niespokojnym o kogoś lub o coś;
c) nie śmieć, nie odważać się na coś
SJP.pl
Bać (cyr. Баћ) – wieś w Czarnogórze, w gminie Rožaje. W 2011 roku liczyła 629 mieszkańców.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Baćkowice – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Baćkowice. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Miejscowość jest siedzibą gminy Baćkowice oraz parafii św. Mikołaja.
Wikipedia
przymiotnik od: Baćkowice
SJP.pl
bać się:
a) odczuwać lęk, strach;
b) być niespokojnym o kogoś lub o coś;
c) nie śmieć, nie odważać się na coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Spisz. piłka do zabawy lub gry
Wiktionary
Bała ( Бала) – wieś w Rosji, w Jakucji, w ułusie wierchojańskim. W 2010 liczyła 543 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Mama mi kupiła bałę w mieście (…).
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. daw. gadu-gadu
Wiktionary
ludowy rosyjski instrument muzyczny szarpany; bałałajka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. zob. bałałajka.;
Wiktionary
IPA: ˌbawaˈbajka, AS: bau̯abai ̯ka
Wiktionary
(1.1) bałałajka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w gwarze lwowskiej: ciastko drożdżowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lwów. ciastko drożdżowe
(1.2) reg-pl|Kresy. okrągłe wyrośnięte ciasto
Wiktionary
potocznie: nieprawda, kłamstwo, oszustwo; kit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. kłamstwo, nieprawda
Wiktionary
(1.1) Ekologom się wydaje, że jeżeli ktoś powiedział, że będzie chronił środowisko [...], to jest to szczere. A jest to po prostu kupa bałachu.
Wiktionary
(1.1) kit
Wiktionary
regionalnie: długie, szerokie okrycie wierzchnie; chałat; kitel
SJP.pl
1. nieład, nieporządek, rozgardiasz;
2. dawniej: stragan, buda jarmarczna lub buda wędrownego teatru; szopa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stan braku porządku
(1.2) gwara. przestępcza: krajowe wino niskiej jakości
Wiktionary
(1.1) Trudno jest coś znaleźć, gdy w pokoju jest bałagan.
Wiktionary
IPA: baˈwaɡãn, AS: bau̯agãn
Wiktionary
rzecz. bałaganiarz m., bałaganiara ż., bałaganiarstwo n., bałaganienie n., zabałaganienie n., nabałaganienie n.
:: zdrobn. bałaganik m.
czas. bałaganić ndk., zabałaganić dk., nabałaganić dk.
przym. bałaganiarski
Wiktionary
(1.1) nieporządek, bajzel; wulg. burdel
Wiktionary
kobieta robiąca bałagan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta łatwo robiąca bałagan
Wiktionary
(1.1) Niech ta bałaganiara przynajmniej raz po sobie posprząta!
Wiktionary
rzecz. bałagan mrz., bałaganienie n.
:: fm. bałaganiarz mos.
czas. bałaganić ndk., nabałaganić dk.
przym. bałaganiarski
Wiktionary
dotyczący bałaganiarza, bałaganiarstwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) powodujący powstawanie bałaganu; chaotyczny, nieuporządkowany
Wiktionary
rzecz. bałaganiarz mos., bałagan mrz., bałaganienie n., bałaganiara ż.
przysł. bałaganiarsko
czas. bałaganić
Wiktionary
(1.1) niechlujny
Wiktionary
skłonność do zostawiania po sobie nieporządku, bałaganu; brak porządku
SJP.pl
1. osoba robiąca bałagan, nieporządek; śmieciuch;
2. osoba niezorganizowana, chaotyczna w pracy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba łatwo robiąca bałagan
Wiktionary
(1.1) Niech ten bałaganiarz chociaż raz po sobie posprząta!
Wiktionary
rzecz. bałagan mrz., bałaganienie n.
:: fż. bałaganiara ż.
czas. bałaganić ndk., nabałaganić dk.
przym. bałaganiarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) robienie bałaganu, nieporządku
Wiktionary
IPA: ˌbawaɡãˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: bau̯agãńė̃ńe
Wiktionary
czas. bałaganić
rzecz. bałagan m., bałaganik m., bałaganiarstwo n., bałaganiarz m., bałaganiarka ż., bałaganiara ż.
przym. bałaganowy, bałaganiarski
przysł. bałaganiarsko
Wiktionary
zdrobnienie od: bałagan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od bałagan
Wiktionary
(1.1) To nie bałagan, lecz tylko mały bałaganik.
Wiktionary
rzecz. bałagan m., bałaganienie n.
Wiktionary
barłożyć;
1. wprowadzać nieporządek, robić bałagan; śmiecić;
2. marnować czas przeznaczony na pracę; bumelować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) powodować bałagan, robić bałagan
Wiktionary
IPA: ˌbawaˈɡãɲit͡ɕ, AS: bau̯agãńić
Wiktionary
rzecz. bałagan m., bałaganiarz m., bałaganiara ż., bałaganiarstwo n., bałaganienie n.
przym. bałaganiarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lwów. furman
Wiktionary
przym. bałagulski
Wiktionary
→ bałaguła
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przest. reg. związany z bałagułą
Wiktionary
(1.1) Młody parobek, w białym podolskim kożuchu, prowadził dzielnie czwórkę rasowych koni, w poręcz, zaprzęg bałagulski z bronzami.
Wiktionary
rzecz. bałaguła m., reg. bałagula m.
Wiktionary
1. woźnica, furman;
2. hulaka, zawadiaka;
3. zrzęda, nudziarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara. żyd., reg. woźnica
(1.2) reg. zawadiaka, hulaka
(1.3) reg. nudziarz, zrzęda
Wiktionary
Bałaguła – w okresie I Rzeczypospolitej oraz w okresie rozbiorowym, furmani żydowscy na kresach posiadający bryki z budami, trudniący się przewozem podróżnych na dłuższe dystanse.
Wikipedia
przym. bałagulski
Wiktionary
gwara uliczna lwowskich baciarów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Lwów. rozmowa, gadka
(1.2) środ. przestępcze tanie wino owocowe
Wiktionary
czas. bałakać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bałakać.
Wiktionary
czas. bałakać
Wiktionary
regionalnie: gadać, opowiadać, gawędzić, zwłaszcza w gwarze lwowskiej
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Tuligłowy,Oleszkowce. reg-pl|Kresy południowe. ekspr. mówić
(1.2) gw-pl|Brasławszczyzna,Trembowla,Wierzbowiec,Tuligłowy,Oleszkowce,Kamieniec Podolski. reg-pl|Przemyśl,Kresy południowe. rozmawiać
(1.3) gw-pl|Trembowla,Wierzbowiec,Tuligłowy. reg-pl|Kresy południowe. opowiadać
Wiktionary
(1.1) Ja wogóle sic. trzymam język za zębami i nie lubię na próżno bałakać.
(1.3) — Co tu długo bałakać — rzekł zuchwale (…).
Wiktionary
rzecz. bałakanie n., bałak mrz.
czas. balikać, pobałakać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość na Krymie, niegdyś samodzielne miasto, obecnie część Sewastopola;
Wiktionary
Bałakława ( Балаклава, , Балаклава) – miejscowość na Krymie (Ukraina), do 1957 samodzielne miasto, obecnie część Sewastopola.
Bałakława leży nad zatoką Morza Czarnego.
Wikipedia
przym. bałakławski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bałakławą, dotyczący Bałakławy
Wiktionary
rzecz. Bałakława ż.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Świrz, Huta Stara, Tarnopol, Stanisławów (Ukraina), Lwów., reg-pl|Kresy południowe. chwiać (się), bujać (się), kołysać (się), dyndać, majtać (się)
(1.2) gw-pl|Cieszanów. o dzwonie: dzwonić, bimbać
czasownik zwrotny niedokonany bałamkać się
(2.1) gw-pl|Lwów. chwiać się, bujać się, kołysać się, majtać się
Wiktionary
(1.1) Nie obrócił się nawet na dźwięk mego głosu, tylko mruknął:
— Mam czas. Zaczekam.
Jakoż rzeczywiście czekał, bałamkając coraz zawzięciej nogami i nadsłuchując głosów od strony bawiących się dzieci.
(1.1) Teraz, mając przy boku bałamkające przydługie szablisko i na plecyecach kokieteryjnie zarzuconą kurtkę ułańską, dniem i nocą gotów do jazd meldunkowych „pana pułkownika” […]…
(1.2) I właśnie w czasie, kiedy dzwony kościołów z zawodowym bałamkaniem odprowadzały zmarłą na wieczny odpoczynek, […] uległ pan Pichoń nawrotnej chorobliwej senności.
(2.1) Miał na sobie długi surdut, którego poły wetknął za pas, by nie bałamkały się między nogami podczas chodzenia.
(2.1) Ojej! Dajcie mi odetchnąć, bo skonam ze śmiechu! To nasza ciotka! […] Miał też kto przyjechać do nas! […] Jeszcze czegoś takiego nie widziałem, jak żyję 16 lat. […] Takie długie, chude, wiszące ręce — ot tak się bałamkają po bokach.
Wiktionary
(1.1, 2.1) gw. Lwów bałandać się
(1.2) gw. Lwów bambałamkać
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zawracać komuś głowę
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. bałamucić
Wiktionary
(1.1) (gwara.) Ty mi sam nie bałamonć bo jo mom kupa roboty.
(1.2) (gwara.) Ten pieroński gizd zbałamoncił mi dziołcha.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bałamucić.
Wiktionary
(1.1) Przestań się zajmować bałamuceniem panien, a zacznij wreszcie myśleć o przyszłości.
Wiktionary
IPA: ˌbawãmuˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: bau̯ãmucẽńe
Wiktionary
czas. pobałamucić, bałamucić ndk., zbałamucić dk.
rzecz. bałamutnik m., bałamut m., zbałamucenie n., bałamuctwo n.
przym. bałamutny
Wiktionary
1. wprowadzać w błąd, niepotrzebnie zajmować czymś;
2. zwlekać, trwonić czas, próżnować;
3. kokietować, uwodzić, zawracać komuś głowę
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zbałamucić)
(1.1) przest. próbować pozyskać czyjeś względy, flirtować, kokietować
(1.2) powodować zamieszanie, wprowadzać w błąd
(1.3) spędzać czas na próżnowaniu, guzdrać się, marudzić
Wiktionary
(1.1) Bałamucił ją pięknymi słówkami, ale myślał tylko o jednym.
(1.1) Lowelas, który z lekkim sercem bałamucił cudze żony, swojej żonie grozi śmiercią na wypadek, gdyby go zdradziła.
(1.2) Szef zawsze bałamuci nas opowieściami o kontroli.
(1.3) Przestańcie już bałamucić, weźcie się do pracy.
Wiktionary
IPA: ˌbawãˈmut͡ɕit͡ɕ, AS: bau̯ãmućić
Wiktionary
rzecz. bałamuctwo n., bałamucenie n., bałamut m., bałamutnik m., bałamutka ż.
czas. pobałamucić dk., zbałamucić dk.
przym. bałamutny
Wiktionary
(1.1) uwodzić, zwodzić, mamić, reg. śl. bałamoncić
(1.2) tumanić, mylić
(1.3) próżnować
Wiktionary
1. dawniej: marnowanie, tracenie czasu;
2. kokieteria, uwodzicielstwo;
3. krętactwo, oszustwo, rzecz wprowadzająca w błąd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. rzecz wprowadzająca w błąd
Wiktionary
rzecz. bałamut m., bałamutnik m., bałamutka ż., bałamutnia ż., bałamutność ż., bałamucenie n.
czas. bałamucić
przym. bałamutny
przysł. bałamutnie
Wiktionary
(1.1) kłamstwo
Wiktionary
przestarzale:
1. flirciarz, kobieciarz, uwodziciel;
2. ktoś marnujący swój i cudzy czas; próżniak, maruder;
3. ktoś wprowadzający zamęt, niepokój
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. uwodziciel, flirciarz
(1.2) przest. mąciciel
(1.3) gwara. więz. psycholog, psychiatra
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) daw. łow. pies gończy gubiący trop lub goniący po starym tropie, mylący w ten sposób inne gończaki
Wiktionary
Bałamut – humorystyczny tygodnik wydawany po polsku w Petersburgu od 1830 do 1836 (lub 1832¹), początkowo pod nazwą "Bałamut Petersburski".
W latach 1830–1831 redaktorem "Bałamuta Petersburskiego" był Adam Rogalski. Redaktorami byli Michał Konarski i Józef Sękowski. Józef Ignacy Kraszewski publikował w nim pod pseudonimem Kleofasa Fakunda Pasternaka. W formie i stylu "Bałamut" przypominał "Wiadomości Brukowe", których był kontynuacją.
Wikipedia
(1.1) Oj! bałamut z kawalera, bałamut! Ot i mnie starą babę od wczorajszego wieczora zbałamuciłeś!
(1.2) Ale zarazem jesteś wietrzny, bałamut, nie lubisz pracy, a lubisz hulanki, masz pańskie fumy i zachcianki, które biednego szlachcica do torby i kija żebraczego prowadzą.
Wiktionary
IPA: baˈwãmut, AS: bau̯ãmut
Wiktionary
rzecz. bałamucenie n.
:: fż. bałamutka ż.
czas. bałamucić ndk., zbałamucić dk.
przym. bałamutny
Wiktionary
(1.3) gwara. więz. idiota
Wiktionary
przestarzałe: kobieta zalotna; kokietka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta bałamucąca innych; kobieta zalotna
Wiktionary
Bałamutka ("Adlumia") – rodzaj roślin z rodziny makowatych ("Papaveraceae"). Należą do niego dwa gatunki – bałamutka grzybkowata ("A. fungosa") występująca we wschodniej części Ameryki Północnej oraz bałamutka azjatycka ("A. asiatica") rosnąca w północno-wschodnich Chinach, Korei oraz na Dalekim Wschodzie Rosji.
Wikipedia
czas. bałamucić ndk.
przym. bałamutny
rzecz. bałamuctwo n., bałamut mzw./mos.
Wiktionary
(1.1) kokietka, kusicielka, uwodzicielka, zalotnica, zwodzicielka, flirciara
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) wprowadzając w błąd; w sposób zwodzący
(1.2) rozbudzając pożądanie za pomocą manipulacji
Wiktionary
(1.1) Józek mówił bałamutnie, żeby ukryć prawdę.
Wiktionary
przym. bałamutny
rzecz. bałamuctwo n.
Wiktionary
(1.1) myląco, oszukańczo, podstępnie, zwodniczo
(1.2) figlarnie, kusicielsko, kusząco, uwodzicielsko
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: bałamutnie
SJP.pl
ktoś, kto bałamuci; podrywacz, flirciarz
SJP.pl
zalotny, uwodzicielski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pejor. wprowadzający innych w błąd; wywołujący zamieszanie
(1.2) pejor. manipulujący uczuciami innych, często o podtekście erotycznym
Wiktionary
(1.1) Jego bałamutne tłumaczenia nie przekonały nikogo.
Wiktionary
czas. zbałamucić, bałamucić
rzecz. bałamucenie n., bałamuctwo n., bałamut mzw./mos.
Wiktionary
(1.1) kłamliwy, mętny, mylący, niejasny, oszukańczy, pokrętny, zwodniczy
(1.2) kokieteryjny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. bałamucić
Wiktionary
rzecz. bałamónt mos.
przym. bałamóntny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. bałamut, wesołek
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. człowiek nierozgarnięty
Wiktionary
czas. bałamóncić ndk.
przym. bałamóntny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Zaolzie. bałamutny
Wiktionary
rzecz. bałamónt mos.
czas. bałamóncić ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w zachodniej Rosji, w obwodzie saratowskim, położone nad rzeką Chopior;
Wiktionary
Bałaszow ( Балашов) – miasto w zachodniej Rosji, w obwodzie saratowskim, położone nad rzeką Chopior.
Wikipedia
przym. bałaszowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bałaszowem, dotyczący Bałaszowa
Wiktionary
rzecz. Bałaszow mrz.
Wiktionary
miasto w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji w obwodzie moskiewskim, położone na wschód od Moskwy;
Wiktionary
Bałaszycha ( Бaлaшиxa) – miasto w Rosji (obwód moskiewski), na wschód od Moskwy.
Prawa miejskie posiada od 1939 r. Liczba mieszkańców w 2020 r. wynosiła ok. 507 tys.
25 grudnia 2014 rada obwodu moskiewskiego zdecydowała o przyłączeniu do Bałaszychy miasta Żeleznodorożnyj, postanowienie to weszło w życie 22 stycznia 2015. Miasto Bałaszycha po połączeniu liczyło 412 689 mieszkańców.
Wikipedia
przym. bałaszychiński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bałaszychą, dotyczący Bałaszychy
Wiktionary
rzecz. Bałaszycha ż.
Wiktionary
(1.1) bałaszyski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ludowy rosyjski instrument muzyczny szarpany; bałabajka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. rosyjski i ukraiński ludowy instrument strunowy z trójkątnym pudłem rezonansowym;
Wiktionary
Bałałajka (bałabajka, z балалайка) – rodzaj instrumentu muzycznego należącego do rodziny gitar, ludowy instrument rosyjski. Posiada trójkątny korpus rezonansowy i trzy struny. Współcześnie można spotkać, zwłaszcza na Ukrainie, czterostrunowe i sześciostrunowe bałałajki.
Wikipedia
(1.1) Graj bałałajko, będzie dobrze!
Wiktionary
IPA: ˌbawaˈwajka, AS: bau̯au̯ai ̯ka
Wiktionary
(1.1) bałabajka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) śrpol. jąkała, osoba jąkająca się
Wiktionary
IPA: ˈbawbɔt, AS: bau̯bot
Wiktionary
(1.1) jękotliwy
Wiktionary
→ Bałchasz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jeziorem Bałchasz, dotyczący Bałchasza
Wiktionary
rzecz. Bałchasz mrz.
Wiktionary
miasto i jezioro w Kazachstanie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Bułgarii
SJP.pl
Zo
Wikipedia
wieś w województwie pomorskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Bałdrzychów
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Bałdrzychów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Poddębice.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
córka Bałdygi
SJP.pl
specjalista w dziedzinie bałkanistyki
SJP.pl
dział literaturoznawstwa zajmujący się dorobkiem literackim krajów bałkańskich
SJP.pl
Ba
Wikipedia
proces podziału państwa wywołany konfliktami wewnętrznymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. proces rozpadania się państw, w wyniku którego powstają nowe państwa, często wrogo wobec siebie nastawione
Wiktionary
Ba
Wikipedia
rzecz. Bałkańczyk mos., bałkanizowanie n., Bałkanka ż., Bałkany lm.
przym. bałkański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) polit. uleganie bałkanizacji
Wiktionary
rzecz. bałkanizacja ż., zbałkanizowanie n., Bałkany nmos.
czas. bałkanizować ndk., zbałkanizować ndk.
przym. bałkański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bałkanów
Wiktionary
rzecz. Bałkany, Bałkan, bałkanizacja, bałkanistyka
:: fm. Bałkańczyk mos.
czas. bałkanizować
przym. bałkański
przysł. bałkańsko
Wiktionary
1. góry na Półwyspie Bałkańskim; Stara Płanina;
2. półwysep w Europie; Półwysep Bałkański
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. region Europy, obejmujący w przybliżeniu obszar Półwyspu Bałkańskiego;
(1.2) geogr. osada w Polsce, w województwie pomorskim, w gminie Osieczna;
(1.3) geogr. zob. Bałkan. (góry)
Wiktionary
(1.1) Albania to jeden z krajów w regionie Bałkanów, usytuowany na południowym wschodzie Europy.
Wiktionary
IPA: bawˈkãnɨ, AS: bau̯kãny
Wiktionary
rzecz. Bałkan m., bałkanizacja ż., bałkanistyka ż., Bałkanka ż., bałkanizowanie n., Bałkańczyk mos.
czas. bałkanizować ndk.
przym. bałkański
przysł. bałkańsko
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bałkarami lub Bałkarią, dotyczący Bałkarów lub Bałkarii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język bałkarski;
Wiktionary
rzecz. Bałkar mos., Bałkarka ż., Bałkaria ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bałkanów; osoba z tego obszaru
Wiktionary
rzecz. Bałkany nmos., Bałkan, bałkanizacja, bałkanistyka
:: fż. Bałkanka ż.
czas. bałkanizować
przym. bałkański
przysł. bałkańsko
Wiktionary
→ Bałkany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. dotyczący Bałkanów, związany z Bałkanami
(1.2) geogr. związany z Bałkanami (pasmem górskim)
Wiktionary
(1.1) Pomysł zrzeszenia bałkańskich zespołów w jedną ligę zrodził się już kilka lat temu.
Wiktionary
IPA: bawˈkãj̃sʲci, AS: bau̯kãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bałkany nmos., Bałkańczyk mos., Bałkanka ż., bałkanizacja ż., bałkanizowanie n.
Wiktionary
wieś w województwie warmińsko-mazurskim
SJP.pl
Bałoszyce (niem. "Gross Bellschwitz") – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie iławskim, w gminie Susz, na Pojezierzu Iławskim.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. działka budowlana
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. plac budowy
Wiktionary
(1.1) (gwara.) Idź ino zobocz na bałplac, bo tam wierza halanger zaś piere machy.
Wiktionary
dawniej: wielki bęben tatarski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek narodu lub dawnego plemięemienia, posługującego się jednym z języków bałtyckich;
Wiktionary
(1.1) Bałtowie zamieszkują tereny nad wschodnim wybrzeżem Bałtyku.
Wiktionary
IPA: bawt, AS: bau̯t
Wiktionary
rzecz. Bałtyk m., Bałtyka ż.
:: fż. Bałtyjka ż.
przym. bałtyjski, bałtycki, nadbałtycki
temsłow. bałto-
Wiktionary
skrót od: bałtycki, bałtyjski
SJP.pl
specjalista w dziedzinie bałtologii; naukowiec badający kulturę i języki ludów nadbałtyckich; baltolog, bałtysta
SJP.pl
nauka o kulturze, języku i historii ludów nadbałtyckich; baltologia
SJP.pl
członek ludu indoeuropejskiego
SJP.pl
członek ludu indoeuropejskiego
SJP.pl
dotyczący Bałtosłowian, charakterystyczny dla Bałtosłowian
SJP.pl
1. wieś w województwie lubelskim;
2. wieś w województwie świętokrzyskim
SJP.pl
Bałtowie – indoeuropejska grupa ludnościowa, zamieszkująca obszar Europy Środkowej, głównie południowo-wschodnie wybrzeża Morza Bałtyckiego i posługująca się językami bałtyckimi.
Wikipedia
przymiotnik od: Bałtów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. → Bałtyk;
2. dotyczący Bałtów, charakterystyczny dla Bałtów; bałtyjski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Bałtyku, związany z Bałtykiem
Wiktionary
(1.1) Łotwa leży pośrodku trzech republik bałtyckich.
(1.1) Biżuteria z bursztynu bałtyckiego ucieszyła panią kanclerz.
Wiktionary
IPA: bawˈtɨt͡sʲci, AS: bau̯tycʹḱi
Wiktionary
rzecz. bałtyckość ż., Bałtyk mrz., Bałt mos., Bałtyjka ż., Bałtyka ż.
przym. nadbałtycki, południowobałtycki, wschodniobałtycki, zachodniobałtycki, północnobałtycki
przysł. bałtycko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób bałtycki, tak jak robione jest na Bałtyku
Wiktionary
rzecz. bałtyckość ż., Bałtyk mrz., Bałtyka ż.
przym. bałtycki, nadbałtycki
Wiktionary
→ bałtycki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co bałtyckie, bałtycki charakter czegoś
Wiktionary
rzecz. Bałtyk mrz.
przym. bałtycki
przysł. bałtycko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. członkini narodu lub dawnego plemięemienia, posługującego się jednym z języków bałtyckich;
Wiktionary
IPA: bawˈtɨjka, AS: bau̯tyi ̯ka
Wiktionary
rzecz. Bałtyk m., Bałtyka ż.
:: fm. Bałt m.
przym. bałtyjski, bałtycki
temsłow. bałto-
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto i port morski w Rosji, w obwodzie królewieckim, leżące po obu stronach Cieśniny Piławskiej;
Wiktionary
Bałtyjsk, Piława ( Балтийск, "Bałtijsk"; dawn. Pillau) – miasto i port morski w Rosji, w obwodzie królewieckim, na Mierzei Wiślanej, po obu stronach Cieśniny Piławskiej u wejścia do Zalewu Wiślanego. W 2020 roku liczyło ok. 33,7 tys. mieszkańców.
Najbardziej na zachód położone strategiczne miasto obwodu królewieckiego Federacji Rosyjskiej oraz dawnego ZSRR.
Wikipedia
(1.1) W Bałtyjsku istniała jedna z największych bałtyckich baz marynarki wojennej ZSRR.
Wiktionary
rzecz. Bałtyk mrz., Bałtyka ż.
przym. bałtyjski
Wiktionary
(1.1) hist. Piława (do 1946)
Wiktionary
1. dotyczący Bałtów, charakterystyczny dla Bałtów; bałtycki;
2. → Bałtyjsk
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) etn. związany z Bałtami
(1.2) geogr. związany z Bałtyjskiem
Wiktionary
rzecz. Bałtyka ż., Bałtyk mrz., Bałtyjsk mrz., Bałt mos., Bałtyjka ż.
przym. nadbałtycki
Wiktionary
Morze Bałtyckie; morze w Europie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. Morze Bałtyckie
Wiktionary
(1.1) Na Bałtyku od kilku dni panuje sztorm.
Wiktionary
IPA: ˈbawtɨk, AS: bau̯tyk
Wiktionary
rzecz. bałtyckość ż., Bałt mos., Bałtyjka ż., Bałtyka ż., Bałtyjsk m., Bałtów m., Bałta ż., bałtystyka ż., bałtystka ż., bałtysta mos.
przym. bałtycki, nadbałtycki, bałtyjski, bałtowski, bałcki
przysł. bałtycko
temsłow. bałto-
Wiktionary
(1.1) Morze Bałtyckie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geol. kraton stanowiący do końca ordowiku samodzielny kontynent;
Wiktionary
IPA: bawˈtɨka, AS: bau̯tyka
Wiktionary
rzecz. Bałtyk m., Bałt mos., Bałtyjka ż., Bałtyjsk m., Bałtów m., Bałta ż.
przym. bałtycki, nadbałtycki, bałtyjski, bałtowski, bałcki
przysł. bałtycko
temsłow. bałto-
Wiktionary
osoba badająca kulturę i języki ludów nadbałtyckich; baltolog; bałtolog
SJP.pl
specjalistka w zakresie bałtologii
SJP.pl
nauka o językach bałtyckich
SJP.pl
Bałtystyka, bałtologia lub filologia bałtycka – gałąź wiedzy humanistycznej, której głównym przedmiotem badań są języki, literatura, kultura oraz dzieje narodów bałtyjskich. Ze względu na podział tych narodów, można wydzielić jej poddyscypliny: lituanistykę, letonistykę oraz prutenistykę. W Polsce głównymi ośrodkami badań bałtystycznych są: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Uniwersytet Warszawski.
Wikipedia
zapożyczenie leksykalne lub gramatyczne z języków bałtyckich
SJP.pl
Bałtyzm – zapożyczenie leksykalne lub gramatyczne z języków bałtyckich.
Jednym z najpopularniejszych bałtyzmów w języku polskim jest nazwa grupy etnicznej – Kurpie. Jest to zapożyczenie z języka pruskiego i oznacza „buty”.
Wikipedia
dawniej: wielki bęben tatarski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) łow. hałas tworzony w kniei przez naganiaczy
(1.2) łow. gwara. oko
Wiktionary
(1.1) zgiełk, rozgwar
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. bałamut, gaduła
Wiktionary
czas. bałuszyć ndk.
Wiktionary
mieszkaniec Bałut
SJP.pl
mieszkanka Bałut
SJP.pl
Bałucianka – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Rymanów. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie krośnieńskim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łódź. mieszkanka Bałut
(1.2) łódź. prostaczka
Wiktionary
(1.1) Z Bałut jestem. Bałuciara ze mnie.
(1.2) Z niej to taka prawdziwa bałuciara, prymityw taki.
Wiktionary
rzecz. Bałuty
:: fm. bałuciarz
przym. bałucki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) łódź. mieszkaniec Bałut
(1.2) łódź. chuligan
Wiktionary
(1.1) Jesteś chojniak czy bałuciarz?
(1.2) Wzięła takiego bałuciarza to jom potem tłukł.
Wiktionary
rzecz. Bałuty
:: fż. bałuciara
przym. bałucki
Wiktionary
(1.2) chłopak z Bałut, Antek z Bałut
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. mięta zielona
Wiktionary
(1.1) bałuszónka
Wiktionary
bałuszyć oczy - wytrzeszczać oczy w celu wypatrzenia czegoś lub ze zdziwienia
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. dużo gadać
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. hałasować
(1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. kłamać, mamić
Wiktionary
rzecz. bałucha mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. mięta zielona
Wiktionary
(1.1) bałuszanka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dzielnica Łodzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) jedna z dzielnic Łodzi;
Wiktionary
Bałuty – do 31 grudnia 1992 r. dzielnica Łodzi. Bałuty były drugą, co do wielkości, dzielnicą: obejmują pow. 78,9 km². Zamieszkuje je największa liczba ludności w stosunku do pozostałych dzielnic – ok. 191,6 tys. mieszkańców. Obszar współczesnych Bałut jest aktualnie znacznie większy niż teren pierwotnej historycznej dzielnicy.
Wikipedia
(1.1) Mieszkam na Bałutach.
Wiktionary
IPA: baˈwutɨ, AS: bau̯uty
Wiktionary
rzecz. bałuciarz m., bałuciara ż., Bałuciak m.
przym. bałucki
Wiktionary
1. spieniona fala morska
2. wypchany cietrzew lub jego podobizna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) figura człowieka ulepiona ze śniegu;
(1.2) etn. rel. figura bożka pogańskiego
(1.3) łow. wypchany cietrzew lub udająca go makieta używane na wabia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) książk. spieniona fala morska
(2.2) przest. wielka bryła, wielki kawał, słup; również jednostka bryłowa urobku np. soli; Gloger.
(2.3) stpol. słup, bryła soli
(2.4) stpol. drewniany kloc
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) pot. pogard. głupek, tuman
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dzieci ulepiły ogromnego bałwana.
(1.2) Lecz się zmieszali z poganami i nauczyli się ich uczynków; poczęli czcić ich bałwany.
(2.2) Każdy bałwan ma mieć własną miarę łokci 4, tj. wzdłuż miar 3 a czwartą miarę wszerz, także i wmiąż.
(3.1) Ty bałwanie! Czemu to zrobiłeś?!
Wiktionary
IPA: ˈbawvãn, AS: bau̯vãn
Wiktionary
rzecz. bałwanica ż., bałwanienie n., zbałwanienie n.
:: zdrobn. bałwanek mzw.
czas. bałwanić ndk., bałwanieć ndk., zbałwanieć dk.
przym. bałwankowy, bałwaniasty
Wiktionary
(1.2) posążek, figurka
(2.1) grzywacz
(1.3) cień, bałwanek
(3.1) baran, bęcwał, głupiec, głupek, cymbał, debil, dureń, idiota, imbecyl, jełop, kretyn, młotek, tępak, tuman, osioł, palant, przygłup, półgłówek
Wiktionary
1. figurka kaczki umieszczana na wodzie przez myśliwych
2. mały bałwan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: bałwan
(1.2) mały posążek
(1.3) mały bałwan śniegowy
(1.4) łow. gliniana figurka dzikiej kaczki umieszczana na wodzie w celu przywabienia kaczorów lub całych stad
(1.6) bałwan zabawka lub ozdoba
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.6) Na choince wisiały szklane szyszki, mikołaje i bałwanki.
Wiktionary
IPA: bawˈvãnɛk, AS: bau̯vãnek
Wiktionary
rzecz. bałwan m., bałwanica ż., bałwanienie n., bałwaństwo n.
czas. bałwanić (się), bałwanieć
przym. bałwaniasty, bałwanisty, bałwanowaty, bałwanowy, bałwański
Wiktionary
(1.5) bałwan, cień
Wiktionary
obelżywie o kobiecie, dziewczynie nieinteligentnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Cymodocea|K.D.Koenig|ref=tak., rodzaj traw morskich z rodziny bałwanicowatych, tworzących podwodne łąki
(1.2) żeńska postać ze śniegu
(1.3) obraź. głupia kobieta
(1.4) łow. wysoka tyka, na której osadza się bałwana w celu zwabienia cietrzewi
Wiktionary
Bałwanica ("Cymodocea" K.D.Koenig) – rodzaj traw morskich należący do rodziny bałwanicowatych ("Cymodoceaceae"), obejmujący 4 gatunki występujące w litoralu mórz i oceanów klimatu zwrotnikowego i podzwrotnikowego Starego Świata.
Nazwa naukowa rodzaju pochodzi od mitycznej nereidy Cymodoce, opiekunki Posejdona.
Wikipedia
rzecz. bałwan mzw./mos./mrz.
Wiktionary
(1.3) kretynka
Wiktionary
stawać się bałwanem; głupieć, tumanieć
SJP.pl
1. burzyć, spieniać wodę, tworzyć na niej wielkie fale;
2. bałwanić się:
a) o wodzie: burzyć się, spieniać się, kłębić się;
b) potocznie, o kimś: trwonić czas, barłożyć się
SJP.pl
głupkowaty; potocznie:
1. nierozgarnięty, głupawy, przygłupi;
2. będący wyrazem głupoty, bezmyślności
SJP.pl
pogański, bałwochwalczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. kretyński, charakterystyczny dla bałwana, głupca
(1.2) stpol. śrpol. pogański, bałwochwalczy
Wiktionary
(1.1) O Boże, ale bałwański wątek…
Wiktionary
IPA: bawˈvãj̃sʲci, AS: bau̯vãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
głupota
SJP.pl
dawniej: bożodrzew gruczołkowaty (gatunek rośliny z rodziny biegunecznikowatych)
SJP.pl
1. człowiek oddający cześć bożkom, bałwanom; poganin;
2. człowiek bezkrytycznie hołdujący jakimś zasadom, wielbiący kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) czciciel bożków
Wiktionary
(1.1) Na zewnątrz są psy, guślarze, rozpustnicy, zabójcy, bałwochwalcy i każdy, kto kłamstwo kocha i nim żyje.
Wiktionary
rzecz. bałwochwalczość ż., bałwochwalstwo n.
:: fż. bałwochwalczyni ż.
przym. bałwochwalczy
przysł. bałwochwalczo
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób bałwochwalczy
Wiktionary
przym. bałwochwalczy
rzecz. bałwochwalczyni ż., bałwochwalca mos., bałwochwalczość ż., bałwochwalstwo n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bałwochwalcze; cecha tych, którzy są bałwochwalczy
Wiktionary
przym. bałwochwalczy
przysł. bałwochwalczo
rzecz. bałwochwalca mos., bałwochwalstwo n., bałwochwalczyni ż.
Wiktionary
właściwy bałwochwalcy; bezkrytyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bałwochwalstwem lub bałwochwalcą, dotyczący bałwochwalstwa
Wiktionary
(1.1) Nadżarte próchnicą same padały na ziemię jakby w bałwochwalczym pokłonie przed wszechwładnym czasem.
Wiktionary
przysł. bałwochwalczo
rzecz. bałwochwalczyni ż., bałwochwalca mos., bałwochwalczość ż., bałwochwalstwo n.
Wiktionary
(1.1) pogański; przest. bałwański
Wiktionary
1. poganka;
2. przen. bezkrytyczna wielbicielka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) czcicielka bożków
Wiktionary
rzecz. bałwochwalczość ż., bałwochwalstwo n.
:: fm. bałwochwalca mos.
przym. bałwochwalczy
przysł. bałwochwalczo
Wiktionary
1. dawniej, w religii: uwielbiać, czcić jakiegoś bożka;
2. przenośnie: oddawać cześć komuś lub czemuś; czcić
SJP.pl
dawniej: bałwochwalczy
SJP.pl
oddawanie czci boskiej idolom, czyli wyobrażeniom bóstw; idololatria; idolatria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. pejor. kult bożków (bałwanów);
(1.2) przen. bezkrytyczne uwielbienie osoby lub rzeczy
Wiktionary
Bałwochwalstwo, idolatria ( "eidolon" „obraz, posąg”, "latreia" „kult”) – grzech w religiach abrahamowych, polegający w podstawowym znaczeniu na oddawaniu czci wizerunkom bogów czy bóstw – bałwanom, idolom.
W szerszym znaczeniu bałwochwalstwem może być także np. przywiązywanie nadmiernej wagi do spraw doczesnych kosztem Boga.
Wikipedia
(1.1) Prorocy opowiadali się jawnie przeciwko bałwochwalstwu członków narodu wybranego.
Wiktionary
rzecz. bałwochwalczyni ż., bałwochwalca mos., bałwochwalczość ż.
przym. bałwochwalczy
przysł. bałwochwalczo
Wiktionary
(1.1) idolatria, idololatria
Wiktionary
1. wędzony grzbiet jesiotra;
2. podkradanie się psa myśliwskiego na brzuchu ku zwierzynie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) łow. podkradanie się psa myśliwskiego na brzuchu ku zwierzynie
Wiktionary
Bałyk (ros. балык, z tureckiego słowa oznaczającego rybę) – wędzony filet ryby z pozostawioną skórą, zazwyczaj pochodzący z jesiotra lub pstrąga (ale też np. sazana, łososia, amura, czy szczupaka). Danie pochodzi najprawdopodobniej z Uzbekistanu, ale zostało spopularyzowane w kuchni rosyjskiej, gdzie jest przyrządzane na wiele różnych sposobów.
Wikipedia
rzecz. bałykowanie n.
czas. bałykować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. chodzenie na czworakach
(1.2) łow. o psie myśliwskim: czołganie się
Wiktionary
czas. bałykować
rzecz. bałyk mrz.
Wiktionary
(1.1) raczkowanie
(1.2) pełzanie
Wiktionary
1. o psie myśliwskim: czołgać się, pełzać na brzuchu;
2. dawniej: chodzić na czworakach; raczkować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) przest. (także. łódź.
(1.2) łow. o psie myśliwskim: czołgać się na brzuchu
Wiktionary
(1.1) Na ojców wyrzekacie, że głupie, a sami ani za grosz pomyślenia nie macie a jeno jak te dzieci, co jeszcze bałykują, cudze powtarzacie!
Wiktionary
rzecz. bałykowanie n., bałyk mrz.
Wiktionary
(1.1) raczkować
(1.2) pełzać, czołgać się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Spisz. bałagan, nieporządek
Wiktionary
potocznie: brzuch; bandzioch, bebech, brzucho, wancioch, wancioł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) posp. brzuch
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Co tak dumnie łazisz z takim gołym, tłustym bańdziochem?
Wiktionary
(1.1) bebech, bebzon, bęben, brzuchol, war. bandzioch
Wiktionary
1. blaszane naczynie do przechowywania i przenoszenia płynów;
2. mała, szklana kulka używana w celu wywołania miejscowego przekrwawienia;
3. pęcherz powietrza utworzony z zamydlonej wody;
4. potocznie: milion złotych;
5. potocznie: ocena niedostateczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) blaszane naczynie na płyny
(1.2) pot. bańka mydlana
(1.3) szklany, kulisty przedmiot
(1.4) med. szklane naczynko o kulistym kształcie przystawiane do skóry w celach leczniczych, stosowane w medycynie tradycyjnej
(1.5) przen. pot. więz. milion złotych
(1.6) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Rogi (powiat krośnieński)., reg-pl|Kresy, Kraków. bombka na choinkę
(1.7) przen. więz. głowa
(1.8) przen. środ. uczn. ocena niedostateczna
(1.9) przen. więz. wódka
(1.10) przen. slang. stan otępienia umysłu po spożyciu alkoholu lub marihuany
(1.11) ekon. okres intensywnej, samonapędzającej się spekulacji rynkowej, pompującej ceny do nieracjonalnych poziomów, aż do gwałtownego pęknięcia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Co rano sąsiad przynosił nam bańkę świeżego mleka z porannego udoju.
(1.4) Kiedy Jacek chorował, babcia zwykle stawiała mu bańki.
(1.5) Jak się ma mieszkanie za dwie bańki, to trzeba podjechać pod nie furą za trzy bańki.
(1.6) Mama kupiła nowe bańki na choinkę.
(1.7) Dostał w bańkę i osunął się po futrynie.
(1.8) Marek dostał bańkę, bo nie przeczytał lektury.
Wiktionary
IPA: ˈbãɲka, AS: bãńka
Wiktionary
rzecz. baniak m., bania ż.
:: zdrobn. banieczka ż.
przym. bańkowaty, bańkowy, baniowaty
Wiktionary
(1.1) baniak
(1.2) bąbelek, pęcherzyk
(1.5) duża bańka; więz. melon
(1.7) więz. baniak, czapa, dekiel
(1.9) niedostateczny, pała
(1.10) bania
Wiktionary
1. pracownik hutniczy formujący szklane bańki;
2. osoba dająca pokazy baniek mydlanych na różnego typu imprezach
SJP.pl
1. blaszane naczynie do przechowywania i przenoszenia płynów;
2. mała, szklana kulka używana w celu wywołania miejscowego przekrwawienia;
3. pęcherz powietrza utworzony z zamydlonej wody;
4. potocznie: milion złotych;
5. potocznie: ocena niedostateczna
SJP.pl
piłka z przezroczystej gumy, przypominająca bańkę mydlaną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. robotnik idący do pracy z bańką z kawą lub herbatą
Wiktionary
rzecz. bańka ż.
Wiktionary
leczenie za pomocą stawiania baniek
SJP.pl
kształtem przypominający bańkę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający bańkę
Wiktionary
rzecz. bańka ż., banieczka ż., baniak mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od:
1. Banie (wieś w województwie zachodniopomorskim);
2. Banie Mazurskie (wieś w województwie warmińsko-mazurskim)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Bańska Bystrzyca (miasto na Słowacji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bańską Bystrzycą, dotyczący Bańskiej Bystrzycy
Wiktionary
IPA: baɲ.skɔ.bɘsˈtʂɘt͡s.ki
Wiktionary
rzecz. Bańska Bystrzyca ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bańskiej Bystrzycy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bańskiej Bystrzycy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bańską Szczawnicą, dotyczący Bańskiej Szczawnicy
Wiktionary
IPA: baɲ.skɔʂ.t͡ʂavˈɲit͡s.ki
Wiktionary
rzecz. Bańska Szczawnica ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ryb. (mała) flądra
Wiktionary
(1.1) Czerwcowe i lipcowe noce trawił z rybakami na czółnie w odległości morza dla połowu wielkich storni i mniejszych gładys, bańtek.
Wiktionary
IPA: ˈbãɲtka, AS: bãńtka
Wiktionary
wyraz, zwykle powtórzony, używany do nawoływania owiec, baranów
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …używany w celu nawoływania owiec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zdrobn. Sebastian
Wiktionary
(1.1) Puć no sam, Baścik, i wejrzyj se, kaj żeś wciepnął galoty.
Wiktionary
rzecz. Bastek mos., Sebastian mos.
Wiktionary
1. potocznie: głowa; arbuz, bania, czerep, kiepeła;
2. rodzaj krzyżówki, w której definicje odgadywanych wyrazów podane są w przypadkowej kolejności;
3. gra w karty powstała na przełomie I i II połowy XIX wieku;
4. dawniej: drewniany młot do wbijania pali w ziemię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) karc. kaszubska gra karciana
(1.2) żart. głowa, łeb
(1.3) daw. żegl. młot drewniany do wbijania zaciosanych pali
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Baśki
Wiktionary
(1.1) Sprawdzałeś już w Baśkowym plecaku?
Wiktionary
rzecz. Baśka ż., Barbara ż., Basia ż., Basieńka ż.
Wiktionary
dawniej: bajarz, bajczarz
SJP.pl
dawniej: bajkopisarz - osoba pisząca bajki
SJP.pl
autor piszący baśnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pisarz zajmujący się tworzeniem baśni
Wiktionary
(1.1) Jak wiadomo, drogowskaz nie musi chadzać prawidłową drogą, nic więc dziwnego, że genialny baśniopisarz był nadwrażliwcem, dziwakiem i nieprawdopodobnym egocentrykiem.
Wiktionary
rzecz. baśniopisarstwo n.
:: fż. baśniopisarka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) jak w baśni
Wiktionary
rzecz. baśniowość ż., baśń ż.
przym. baśniowy
Wiktionary
nierealność, nadzwyczajność, nierzeczywistość; coś co zdarzyć się może tylko w bajkach, baśniach, legendach, podaniach lub mitach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest baśniowe; cecha tych, którzy są baśniowi
Wiktionary
rzecz. baśń ż.
przym. baśniowy, baśniowo
przysł. baśniowo
Wiktionary
przymiotnik od: baśń
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) z baśni, dotyczący baśni
Wiktionary
(1.1) Zapraszamy do baśniowego świata pełnego opowieści o dzielnych rycerzach, dumnych królewnach, sprytnych chłopach, pasterzach i świniarczykach, które przybliżą nam kulturę i historię Węgier.
(1.1) Smok jest potworem baśniowym.
Wiktionary
rzecz. baśń ż., baśniowość ż.
przym. baśniowo
Wiktionary
specjalista w zakresie nauki, wiedzy o baśniach
SJP.pl
specjalistka w zakresie nauki, wiedzy o baśniach
SJP.pl
nauka, wiedza o baśniach
SJP.pl
jeden z najważniejszych gatunków epiki ludowej, o tematyce związanej z wierzeniami magicznymi, siłami i zjawiskami nadprzyrodzonymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. opowiadanie o treści fantastycznej;
(1.2) nieprawdziwa historia, uważana za mającą na celu wprowadzenie kogoś w błąd
Wiktionary
Ba
Wikipedia
(1.1) Matka ją najciekawszych baśni uczyła, ojciec najstarszymi podaniami karmił.
(1.2) To wszystko bujdy, baśnie wymyślone, aby przypochlebić się partii i wspiąć się wyżej na szczeblach pisarskiej kariery.
Wiktionary
IPA: baɕɲ̊, AS: baśń̦
Wiktionary
rzecz. baśniowość ż.
przym. baśniowy, baśniowo
przysł. baśniowo
Wiktionary
(1.1) bajka; gw. Górny Śląsk bera
(1.2) bajka
Wiktionary
mała bazia
SJP.pl
→ bażant; bażantowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla bażanta; dotyczący, odnoszący się do bażanta
Wiktionary
IPA: baˈʒãɲt͡ɕi, AS: bažãńći
Wiktionary
rzecz. bażanciak mzw., bażant m., bażancik m., bażanciarnia ż., bażantarnia ż., bażantnik m.
Wiktionary
gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Otidiphaps nobilis|Gould|ref=tak., średniej wielkości ptak z rodziny gołębiowatych, endemit Nowej Gwinei i okolicznych wysp;
Wiktionary
Bażanciak ("Otidiphaps nobilis") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae), należący do monotypowego rodzaju Otidiphaps. Osiadły. Takson endemiczny dla Nowej Gwinei i okolicznych wysp. Globalnie nie jest zagrożony, ale jeden z jego czterech podgatunków jest narażony na wyginięcie, a drugi krytycznie zagrożony.
Wikipedia
(1.1) Pióra na barkówkach bażanciaków przechodzą w barwę brązowofioletową.
Wiktionary
rzecz. bażant mzw., bażancica ż., bażancik mos., bażantowate nmos., bażanciarnia ż., bażancina ż., bażantarnia ż., bażantnik mos.
przym. bażanci
Wiktionary
zakład zajmujący się hodowlą bażantów; bażantarnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zootechn. ogrodzony teren, na którym hoduje się bażanty;
Wiktionary
(1.1) Podczas wizyt w Szilherzowicach był czas na zwiedzanie bażanciarni oraz naukę gry w golfa.
Wiktionary
IPA: ˌbaʒãɲˈt͡ɕarʲɲa, AS: bažãńćarʹńa
Wiktionary
rzecz. bażanciak mzw., bażant mzw., bażantnik mos., bażancik mzw., bażantarnia ż.
przym. bażanci
Wiktionary
(1.1) bażantarnia
Wiktionary
zdrobnienie od: bażant
SJP.pl
mięso bażancie
SJP.pl
Bażanowice (cz. "Bažanovice", niem. "Bazanowitz") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Goleszów. Powierzchnia sołectwa wynosi 381 ha, a liczba ludności 1161, co daje gęstość zaludnienia równą 304,7 os./km².
Wikipedia
ptak łowny z rodziny kurowatych, żyjący w stanie dzikim lub hodowany ze względu na smaczne mięso i jako ozdobny ptak ogrodowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. łow. nazwa systematyczna|Phasianus colchicus|ref=tak., gatunek ptaka żyjącego na polach;
(1.2) spoż. mięso bażanta (1.1)
(1.3) kulin. potrawa z bażanta (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. gwara. więz. mężczyzna porządnie ubrany
(2.2) wojsk. pot. w PRL: odbywający obowiązkową służbę wojskową (z tytułem podchorążego) absolwent szkoły wyższej
Wiktionary
(1.1) Więc mówiła mu o połowie ryb, o gołębiach, o zniknięciu pary najładniejszych bażantów.
(1.1) Hrabiemu powiodło się na polowaniu – upolował pięknego bażanta.
Wiktionary
IPA: ˈbaʒãnt, AS: bažãnt
Wiktionary
rzecz. bażantowate nmos., bażanciarnia ż., bażancina ż., bażantarnia ż., bażantnik m.
:: fż. bażancica ż.
:: zdrobn. bażancik m.
przym. bażanci
Wiktionary
(1.1) reg. śl. fazan
(1.2) bażancina
Wiktionary
zakład zajmujący się hodowlą bażantów; bażanciarnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zootechn. ogrodzony teren, na którym hoduje się bażanty;
Wiktionary
Bażantarnia – ogrodzony teren, na którym hodowano bażanty. Wewnątrz, wśród drzew i krzewów, były zabudowania mieszkalne bażantarnika i ogrzewane w zimie pomieszczenia dla bażantów.
Wikipedia
(1.1) Oskar Rudziński rozbudował gospodarstwo: przebudował stawy, w których hodowano ryby, odwodnił ziemię, zbudował cegielnię i gorzelnię, założył bażantarnię.
Wiktionary
IPA: ˌbaʒãnˈtarʲɲa, AS: bažãntarʹńa
Wiktionary
rzecz. bażanciak mzw., bażant mzw., bażantnik mos., bażancik mzw., bażanciarnia ż.
przym. bażanci
Wiktionary
(1.1) bażanciarnia
Wiktionary
hodowca bażantów
SJP.pl
rodzina ptaków z rzędu grzebiących; kurowate, kurakowate
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Phasianidae|Horsfield|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu grzebiących;
Wiktionary
(1.1) Pisklęta bażantowatych są zagniazdownikami.
(1.1) Bezszpon należy do bażantowatych.
Wiktionary
rzecz. bażant mzw., bażanciak mzw.
przym. bażantowaty
Wiktionary
(1.1) kurowate
Wiktionary
o cechach bażantowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ornit. o cechach ptaków z rodziny bażantowatych
Wiktionary
rzecz. bażantowate nmos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mokradła, szuwary
Wiktionary
(1.1) (gwara.) Nie właź w bażoły, bo sie tonkniesz.
Wiktionary
krzewinka z rodziny bażynowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Empetrum|L.|ref=tak., rodzaj krzewinek należących do rodziny wrzosowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju bażyna (1.1)
(1.3) bot. spoż. czarne lub czerwone jadalne owoce bażyny (1.2)
Wiktionary
Ba
Wikipedia
rodzina roślin kwiatowych dwuliściennych
SJP.pl
Ba
Wikipedia
o cechach bażynowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny bażynowatych
Wiktionary
rzecz. bażynowate nmos.
Wiktionary
krzewinka z rodziny bażynowatych
SJP.pl
Bażyny (niem. "Basien", "Baysen") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie lidzbarskim, w gminie Orneta.
Do 1954 roku siedziba gminy Bażyny. W latach 1954–1971 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bażyny, po jej zniesieniu w gromadzie Orneta. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego. Wieś znajduje się w historycznym regionie Warmia.
Wikipedia
[czytaj: bi-bi-s-i] skrót od: British Broadcasting Corporation (Brytyjska Korporacja Radiofoniczna); publiczna telewizja i radio w Wielkiej Brytanii
SJP.pl
British Broadcasting Corporation, w skrócie BBC (w latach 1922–1927 "British Broadcasting Company Ltd." (BBC), a od 1 stycznia 1927 – "British Broadcasting Corporation", Brytyjska Korporacja Radiofoniczna) – główny brytyjski publiczny nadawca radiowo-telewizyjny, największa tego rodzaju instytucja na świecie.
Wikipedia
Bydgoski Bank Komunalny SA
SJP.pl
skrót od: Be Back Later - wracam później; bbl
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Biuro Bezpieczeństwa Narodowego
SJP.pl
skrót, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = kulin. barbecue
Wiktionary
skrót od:
a) Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem (organizacja polityczna działająca w latach 1928-1935);
b) Bezpartyjny Blok Wspierania Reform (partia polityczna działająca w latach 1993-1997)
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = polit. Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem
(1.2) = polit. Bezpartyjny Blok Wspierania Reform
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌbɛ‿bɛ‿vu‿ˈɛr, AS: be‿be‿vu‿er
Wiktionary
członek BBWR (Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem lub Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform); bebewuerowiec
SJP.pl
skrót od:
1. Biuro Certyfikacji;
2. Bank Częstochowa
SJP.pl
[czytaj: be-ce-CE] skrót od: Business Centre Club - polska organizacja biznesowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: be-ce-GIE albo be-se-ŻE] (skrót od: bacille Calmette-Guérin albo bacillus Calmette-Guérin) rodzaj szczepionki przeciwgruźliczej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: be-CHA] skrót od: Bataliony Chłopskie - konspiracyjna organizacja polskiego ruchu ludowego podczas II wojny światowej
SJP.pl
skrót
(1.1) = hist. Bataliony Chłopskie
Wiktionary
potocznie: członek BCh (Batalionów Chłopskich); bechowiec
SJP.pl
[skrót czytany jako całe, odmienne wyrażenie lub potocznie: be-de] bardzo dobry, bardzo dobrze (ocena szkolna); bd.; częściej: bdb., bdb (skrót może być zakończony kropką - zgodnie z regułą, lub nie - zgodnie ze zwyczajem)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[skrót czytany jako całe, odmienne wyrażenie lub potocznie: be-de] bardzo dobry, bardzo dobrze (ocena szkolna); bd; częściej: bdb., bdb (skrót może być zakończony kropką - zgodnie z regułą, lub nie - zgodnie ze zwyczajem)
SJP.pl
[skrót czytany jako całe, odmienne wyrażenie lub potocznie: be-de-be] bardzo dobry, bardzo dobrze (ocena szkolna); bdb.; rzadziej: bd lub bd. (skrót może być zakończony kropką - zgodnie z regułą, lub nie - zgodnie ze zwyczajem)
SJP.pl
[skrót czytany jako całe, odmienne wyrażenie lub potocznie: be-de-be] bardzo dobry, bardzo dobrze (ocena szkolna); bdb; rzadziej: bd. lub bd (skrót może być zakończony kropką - zgodnie z regułą, lub nie - zgodnie ze zwyczajem)
SJP.pl
skrót
(1.1) = eduk. bardzo dobry (ocena szkolna), też: bardzo dobre (zachowanie)
(1.2) = praw. bliższych danych brak
Wiktionary
(1.1) 5
Wiktionary
chorobliwy lęk związany z przekonaniem o nieestetycznym wyglądzie własnego ciała; dysmorfofobia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) stpol. bdelium
Wiktionary
(1.1) Drogie kamienie, jeż to słowie bdelijum.
Wiktionary
(1.1) bdelion, bdelium
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. daw. gatunek drzewa nazwa systematyczna|Commiphora africana|ref=tak.
(1.2) bot. daw. żywica bdelionu (1.1)
Wiktionary
(1.2) Ta, która płynie około ziemi Hewilath, gdzie się rodzi złoto; a złoto tej ziemi jest najlepsze; i tam też znajdują bdelion i kamień onychin.
Wiktionary
(1.1-2) bdelium, stpol. bdelijum
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bot. daw. gatunek drzewa nazwa systematyczna|Commiphora africana|ref=tak.
(1.2) bot. daw. żywica bdelium (1.1)
Wiktionary
Bd
Wikipedia
(1.2) Żywicę bdelium wymieniono razem ze złotem i onyksem wśród bogactw ziemi Chawila, którą okrążała rzeka Piszon (jedna z czterech odnóg rzeki wypływającej z Edenu).
Wiktionary
(1.1-2) bdelion, stpol. bdelijum
Wiktionary
Bank Depozytowo-Kredytowy SA
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = adm. baza danych odpadowych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy
(1.1) seks. spektrum dobrowolnych relacji i zachowań seksualnych z zakresu dominacji, zadawania bólu, dyscypliny, kar i niewolenia;
Wiktionary
BDSM (ang. "Bondage, Discipline/Dominance, Sadism/Submission, Masochism" – „krępowanie”, „dyscyplinowanie”/"„"dominacja”, „sadyzm”/„uległość”, „masochizm”) – zbiór praktyk erotycznych skupionych wokół odczuwania bólu, relacji uległości i dominacji oraz różnego rodzaju fetyszy.
Wikipedia
przym. BDSM-owy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z BDSM-em, dotyczący BDSM-u
Wiktionary
rzecz. BDSM m.
skr. BDSM
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = slang. internetowy byle do weekendu
Wiktionary
1. nazwa litery B;
2. wyraz naśladujący zwierzęce beczenie, głównie owcy; bee;
3. w zwrotach (do) dzieci: brzydki, zły itp. lub coś brzydkiego, złego itp.
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. wyraz naśladujący dźwięk wydawany przez owcę lub barana
w funkcji przymiotnika
(2.1) w mowie skierowanej do dzieci: brzydki, zły, brudny
rzeczownik, rodzaj nijaki
(3.1) jęz. nazwa litery b
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Beeeee! — beczała owca.
(2.1) Nie jedz tego, to jest be!
Wiktionary
IPA: bɛ, AS: be
Wiktionary
(1.1)
rzecz. beczenie n.
czas. beczeć ndk., zabeczeć dk., pobekiwać ndk.
Wiktionary
(2.1) fe, fuj
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż., forma imienia Beata
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Beaty lub z nią związany
SJP.pl
[czytaj: bigl] rasa psa gończego
SJP.pl
Beagle – rasa psa należąca do grupy psów gończych, posokowców i psów ras pokrewnych, typu wyżłowatego. Zaklasyfikowana do sekcji psów gończych, w podsekcji psy gończe małe. Podlega próbom pracy. Należy do grupy 6 FCI.
Wikipedia
beanus; dawniej:
1. nowo przyjęty na uczelnię student; żak
2. głupiec, gamoń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. nowicjusz na uczelni, rozpoczynający studia, żak, fryc
Wiktionary
Bean – wieś w Anglii, w hrabstwie Kent, w dystrykcie Dartford. Leży 25 km na północny zachód od miasta Maidstone i 31 km na wschód od centrum Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 1557 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) A czymże zamierza odpłacić podarowanej ojczyźnie Servin? Może uczy się lepiej? Czy może zachowuje się przyzwoiciej niż reszta beanów?
Wiktionary
IPA: ˈbɛãn, AS: beãn
Wiktionary
rzecz. beania ż., beanus mos.
Wiktionary
(1.1) beanus
Wiktionary
dawniej:
1. okres, w którym nowo przyjęty żak poddawany był próbom cierpliwości, wytrzymałości itp.;
2. przyjęcie żaka do grona studentów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) okres poddawania żaków (beanów) próbom cierpliwości, czy wytrzymałości
Wiktionary
rzecz. bean, beanus
Wiktionary
beanus; dawniej:
1. nowo przyjęty na uczelnię student; żak
2. głupiec, gamoń
SJP.pl
bean; dawniej:
1. nowo przyjęty na uczelnię student; żak
2. gamoń; głupiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. eduk. bean
Wiktionary
rzecz. beania ż., bean m.
Wiktionary
(1.1) bean
Wiktionary
[czytaj: bit]
1. rockowa muzyka rozrywkowa popularna w latach 60. XX wieku, charakteryzująca się silnie zaznaczonym rytmem; bit, bigbit, big-beat, mocne uderzenie;
2. w muzyce: równomierne uderzenie odmierzające kolejne takty utworu; bit
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Beata – żeński odpowiednik imienia Beat, pochodzi od beatus oznaczającego "błogosławiona, przynosząca szczęście, szczęśliwa".
W Polsce imię jest popularne w XXI wieku. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 279 226 kobiet o imieniu Beata nadanym jako imię pierwsze (21. miejsce wśród imion żeńskich).
Wikipedia
(1.1) Czy ktoś pamięta ostatnie imieniny Beaty?
Wiktionary
IPA: bɛˈata, AS: beata
Wiktionary
rzecz. beatyfikowanie n., beatyfikant m., beatyfikantka ż., beatyfikator m., beatyfikatorka ż., beatyfikacja ż., Beatrycze ż.
:: zdrobn. Beatka ż., Becia ż.
:: fm. Beat m.
czas. beatyfikować ndk.
przym. Beatowy, beatyfikacyjny
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Beatka, Becia, Beti
Wiktionary
[czytaj: bitboks] rytmiczne tworzenie rozmaitych dźwięków przy pomocy narządów mowy, powiązane z kulturą hiphopową; beatboxing
SJP.pl
Beatbox – technika wokalna polegająca na naśladowaniu dźwięków instrumentów perkusyjnych, scratchu oraz innych instrumentów za pomocą aparatu mowy (usta, język, krtań, gardło i przepona). Współcześnie beatbox jest kojarzony głównie z kulturą hip-hopową, choć znajduje zastosowanie również w innych gatunkach muzycznych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. muzyk tworzący beatbox
Wiktionary
rzecz. beatbox m.
Wiktionary
[czytaj: bitboksing] rytmiczne tworzenie rozmaitych dźwięków przy pomocy narządów mowy, powiązane z kulturą hiphopową; beatbox
SJP.pl
zdrobnienie od: Beata (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. od: Beata
Wiktionary
(1.1) Pojechałyśmy z panią Beatką odwiedzić pana Zdzisia.
Wiktionary
rzecz. Beata ż.
Wiktionary
(1.1) Becia, Beti
Wiktionary
[czytaj: bitelmania] fanatyczne uwielbienie zespołu muzycznego The Beatles
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zjawisko ogromnej popularności w latach 60. XX w. zespołu The Beatles;
Wiktionary
Be
Wikipedia
[czytaj: bitels] bitels, bitles (rzadziej);
1. członek zespołu The Beatles;
2. potocznie: chłopak o długich włosach
SJP.pl
[czytaj: bitels] bitels, bitles (rzadziej);
1. członek zespołu The Beatles;
2. potocznie: chłopak o długich włosach
SJP.pl
[czytaj: bitlesowski lub bitelsowski] bitelsowski, bitlesowski;
1. nawiązujący do twórczości zespołu The Beatles, taki jak w muzyce tego zespołu;
2. związany z subkulturą młodzieżową lat sześćdziesiątych XX wieku, naśladującą styl lansowany przez ten zespół
SJP.pl
[czytaj: bitelsówka] bitelsówka, bitlesówka;
1. płaska, owalna czapka z daszkiem, popularna w latach 60. XX wieku; bitelsówa;
2. rodzaj gitary akustycznej używanej m.in. przez członków grupy The Beatles;
3. skórzany but z płaskim obcasem i cholewką ponad kostkę, używany w jeździectwie; rollingstonka, sztyblet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odzież. owalna i płaska czapka z daszkiem z lat 60. XX wieku
(1.2) muz. gitara akustyczna typowa dla członków The Beatles
(1.3) skórzany but jeździecki z cholewką ponad kostkę i płaskim obcasem
Wiktionary
rzecz. bitelsówa ż., bitels m., beatles m.
przym. bitelsowski
Wiktionary
(1.1) bitelsówa
(1.3) rollingstonka, sztyblet
Wiktionary
[czytaj: bitelsówka] bitelsówka, bitlesówka;
1. płaska, owalna czapka z daszkiem, popularna w latach 60. XX wieku; bitelsówa;
2. rodzaj gitary akustycznej używanej m.in. przez członków grupy The Beatles;
3. skórzany but z płaskim obcasem i cholewką ponad kostkę, używany w jeździectwie; rollingstonka, sztyblet
SJP.pl
[czytaj: bitmejker] osoba tworząca podkłady muzyczne, zwane beatami
SJP.pl
[czytaj: bitmejkerka] kobieta tworząca podkłady muzyczne, zwane beatami
SJP.pl
[czytaj: bitnik] przedstawiciel grupy młodzieży zbuntowanej przeciwko normom społecznym i wyrażający ten bunt w różnych ekscesach; bitnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. liter. członek amerykańskiego ruchu literacko-kulturowego lat pięćdziesiątych XX wieku
Wiktionary
(1.1) war. bitnik
Wiktionary
[czytaj: bitniks] grupa młodzieży zbuntowanej przeciwko normom społecznym i wyrażającej ten bunt w różnych ekscesach; bitnicy, beatnicy, the beat
SJP.pl
→ beat [czytaj: bitowy]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. związany z beatem, dotyczący beatu
Wiktionary
(1.1) Piosenkarz skomponował także mszę beatową.
Wiktionary
rzecz. beat mrz.
Wiktionary
[czytaj: beatris]
1. obce imię żeńskie;
2. miasto w USA, w stanie Nebraska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obce imię żeńskie
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Beatrycze – imię żeńskie pochodzenia włoskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „przynosząca szczęście”. Użyte w "Boskiej komedii" Dantego.
Beatrycze imieniny obchodzi 18 stycznia, 13 lutego, 10 maja, 29 lipca, 29 sierpnia, 1 września i 25 listopada.
Beatrycze jest jednym z nielicznych żeńskich imion w języku polskim, które nie kończy się na literę „a” i które się nie odmienia.
Wikipedia
IPA: ˌbɛaˈtrɨt͡ʃɛ, AS: beatryče
Wiktionary
rzecz. Beata ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
uznanie przez Kościół katolicki osoby zmarłej za błogosławioną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. oficjalne uznanie przez Kościół katolicki lub Cerkiew zmarłej osoby za błogosławioną i zezwolenie na jej lokalny kult;
Wiktionary
Be
Wikipedia
(1.1) Beatyfikację poprzedza proces beatyfikacyjny, w którym ustala się, czy dana osoba zasługuje na wyniesienie na ołtarze.
Wiktionary
IPA: ˌbɛatɨfʲiˈkat͡sʲja, AS: beatyfʹikacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. beatyfikowanie n., beatyfikant m., beatyfikantka ż., beatyfikator m., beatyfikatorka ż., Beata ż., Beat m.
czas. beatyfikować ndk.
przym. beatyfikacyjny
Wiktionary
przymiotnik od: beatyfikacja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący beatyfikacji, związany z beatyfikacją
Wiktionary
(1.1) Beatyfikację poprzedza proces beatyfikacyjny, w którym ustala się, czy dana osoba zasługuje na wyniesienie na ołtarze.
Wiktionary
rzecz. Beata ż., beatyfikowanie n., beatyfikacja ż.
czas. beatyfikować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. dokonywanie beatyfikacji
Wiktionary
rzecz. beatyfikacja ż., Beata ż.
czas. beatyfikować ndk.
przym. beatyfikacyjny
Wiktionary
w Kościele katolickim: zaliczyć, zaliczać w poczet błogosławionych
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) rel. oficjalnie ogłaszać kogoś błogosławionym
Wiktionary
(1.1) Kościół beatyfikuje po wcześniejszym przeprowadzeniu procesu.
Wiktionary
rzecz. beatyfikacja ż., beatyfikowanie n., Beata ż.
przym. beatyfikacyjny
Wiktionary
[czytaj: bos]
1. region w północnej Francji;
2. region w Quebecu (prowincji Kanady)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: boseran] rasa psów pasterskich; owczarek z Beauce, owczarek francuski beauceron
SJP.pl
[czytaj: bofort]1. François Beaufort de Vendôme, książę (1616-69), jeden z gł. przywódców frondy, admirał francuski;
2. Francis Beaufort (1774-1856), irlandzki fizyk i matematyk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bożoLE] czerwone wino burgundzkie, charakteryzujące się krótkim okresem dojrzewania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) enol. wino burgundzkie o lekkim, owocowym charakterze produkowane w okolicach francuskiego regionu Beaujolais;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zaproszeni goście degustując beaujolais mogli oglądać akwarele, oleje, pastele, druk cyfrowy i rzeźby inspirowane częstochowska hutą.
Wiktionary
[czytaj: bomarSZE] nazwisko, m.in. Pierre Augustin Caron de Beaumarchais (1732-1799) - pisarz francuski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
branża beauty - sektor usług i produktów związanych z urodą
SJP.pl
[czytaj: bowuAR] nazwisko, m.in. Simone de Beauvoir (1908-1986) - pisarka francuska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mały kołnierzyk o zaokrąglonych rogach
SJP.pl
Bebe, właśc. María Nieves Rebolledo Vila (ur. 9 maja 1978 w Valencia de Alcántara) – hiszpańska piosenkarka.
Wikipedia
potocznie: brzuch; bandzioch, bańdzioch, brzucho, wancioch, wancioł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) posp. brzuch
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. żołądek
(1.3) gwara. więz. brzuch, żołądek
Wiktionary
(1.2) Żech sie naćkoł, aż mi bebech wywaliło.
Wiktionary
IPA: ˈbɛbɛx, AS: bebeχ
Wiktionary
rzecz. bebechy nmos.
czas. wybebeszyć dk.
przym. bebechowaty
Wiktionary
(1.3) gwara. więz. ambasada, bandzioch, samara
Wiktionary
przedstawiający rozterki duszy, ale w sposób zbyt powierzchowny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posp. przedstawiający rozterki duszy ze zbyt prymitywną ekspresją
Wiktionary
rzecz. bebech mrz.
Wiktionary
pospolicie:
1. wnętrzności;
2. wewnętrzne części czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. wnętrzności, jelita, flaki
(1.2) pot. wewnętrzne części czegoś, np. samochodu lub urządzenia
(1.3) daw. pot. przezwisko osoby o wielkim brzuchu, w lp. wielki brzuch
Wiktionary
Bebechy ( Бебехи) – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie szeptyckim.
Wikipedia
(1.1) Zaś oglądacie te filmy, co w nich ino bebechy fruwają.
(1.2) Ten komputer kupiłem cztery lata temu, ale wymieniłem już większość bebechów.
Wiktionary
IPA: bɛˈbɛxɨ, AS: bebeχy
Wiktionary
rzecz. bebech m.
czas. wybebeszyć dk.
Wiktionary
(1.1) flaki, wnętrzności, trzewia
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie:
1. usuwać organy wewnętrzne z zabitego zwierzęcia; patroszyć;
2. nieporządnie wyjmować coś z jakiegoś wnętrza, rozrzucać wokół; rozgrzebywać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wybebeszyć)
(1.1) pot. wyjmować wnętrzności z martwego zwierzęcia lub człowieka
(1.2) pot. bezładnie opróżniać coś, zwykle szukając czegoś
(1.3) pot. usiłować dokładnie poznać treść czegoś, np. dokumentu
Wiktionary
(1.2) Patrzący wilkiem milicjanci w hełmach w milczeniu bebeszyli plecaki.
Wiktionary
osoba należąca do BBWR (Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem lub Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform); BBWR-owiec
SJP.pl
związany z BBWR (Bezpartyjnym Blokiem Współpracy z Rządem lub z Bezpartyjnym Blokiem Wspierania Reform); BBWR-owski
SJP.pl
solmizacja albo czytanie nut głosem z wymawianiem zgłosek: la, be, ce, de, me, fe, ge (dzisiaj: do, re, mi, fa, sol, la, si); bobizacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|beblać.
Wiktionary
czas. beblać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) pot. łódź. gw-pl|Górny Śląsk. mówić niezrozumiale
(1.2) gw-pl|Poznań. mówić bzdury
Wiktionary
(1.1) pot. Co on tam beble pod nosem?
Wiktionary
IPA: ˈbɛblat͡ɕ, AS: beblać
Wiktionary
rzecz. beblanie n., beblok m.
Wiktionary
postać z polskich legend (m.in. śląskich), istota nadprzyrodzona, zjawa, straszydło związane z ciemnością; babok, bobok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. straszydło
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk babok, babołk, bobok
Wiktionary
[czytaj: bibop] bibop;
1. styl jazzowy charakteryzujący się krótkimi frazami melodycznymi, dużą improwizacją oraz ekspresją gry;
2. muzyka w tym stylu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. styl jazzowy z początków lat 40. XX wieku;
Wiktionary
Bebop (również rebop, lub po prostu bop) – styl jazzowy z początków lat 40. XX wieku. Powstał na wschodnim wybrzeżu USA. Główni twórcy: Charlie Parker (ps. Bird), Dizzy Gillespie, Thelonious Monk, Fats Navarro, Bud Powell. W porównaniu z wcześniejszymi stylami muzyki jazzowej, np. swingiem, charakteryzował się dużą swobodą interpretacyjną, improwizacją, bogatą rytmiką, skokowo rozwijaną melodią i przyspieszeniem frazy. Dał początek jazzowi nowoczesnemu.
Wikipedia
(1.1) Jego fascynacje muzyczne krążyły wokół bardzo modnego w tych czasach bebopu, ale nie ograniczały się wyłącznie do tej stylistyki.
Wiktionary
(1.1) rebop, bop
Wiktionary
potocznie: duży brzuch; bebzon, beerceps, kałdun, bęben, bojler, maciek
SJP.pl
potocznie: duży brzuch; bebzol, beerceps, kałdun, bęben, bojler, maciek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. żart. brzuch, a zwłaszcza gruby czyli tzw. mięsień piwny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. białystok. kujawy. duży brzuch
Wiktionary
(1.1) bebech, bęben, brzuszysko, kałdun, mięsień piwny, bebzon
Wiktionary
bebłek błotny - roślina roczna z rodziny krwawnicowatych, występująca na miejscach wilgotnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) reg. pozn. pomyje
Wiktionary
(1.1) Wyglóndoł, jakby mu kto wymborek bebłów na glace wyloł.
Wiktionary
potocznie: płacić za coś, pokrywać koszty
SJP.pl
wojskowa kurtka polowa noszona w zimie przez polskich żołnierzy
SJP.pl
Bechatka (także "Panterka") – potoczna nazwa zimowych kurtek polowych Wojska Polskiego i dawnego Ludowego Wojska Polskiego, oraz funkcjonariuszy innych polskich służb mundurowych. Współcześnie zastępowanych przez komplety goretexowe.
Wikipedia
czeski likier ziołowy; becherowka
SJP.pl
Becherovka – ziołowy likier z Czech. Zawiera wodę, wysokojakościowy alkohol, naturalny cukier i specyficzną gorzką mieszankę około 32 ziół i przypraw. Została wprowadzona do sprzedaży w 1807. Nazywana jest 13. źródłem karlowarskiego uzdrowiska. Właścicielem marki do końca II wojny światowej była rodzina Becher, a od 2023 jest nim koncern Maspex.
Wikipedia
czeski likier ziołowy; becherovka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) czeski likier ziołowy;
Wiktionary
IPA: ˌbɛxɛˈrɔfka, AS: beχerofka
Wiktionary
(1.1) becherovka
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. uderzyć, runąć
Wiktionary
potocznie: członek BCh (Batalionów Chłopskich); BCh-owiec
SJP.pl
przymiotnik od: BCh (Bataliony Chłopskie); BCh-owski
SJP.pl
[czytaj: bechsztajn] marka fortepianów i firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) namawianie do złego, wrogie usposabianie
Wiktionary
czas. bechtać ndk.
Wiktionary
(1.1) judzenie, jątrzenie
Wiktionary
przestarzale: wrogo usposabiać; jątrzyć, podpuszczać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) podjudzać, jątrzyć, buntować, wrogo usposabiać
Wiktionary
rzecz. bechtanie n.
Wiktionary
pancerz wschodni używany w Polsce w XVI i XVII wieku zamiast kolczugi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. rodzaj pancerza pochodzącego ze wschodu, wykonanego z prostokątnych żelaznych płytek połączonych ze sobą kolczugą;
Wiktionary
Be
Wikipedia
(1.1) war. bechtyr
Wiktionary
środowiskowo: samiec beta
SJP.pl
zdrobnienie od: bet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) podłużna pierzynka dla niemowląt, zginana w połowie;
(1.2) zdrobn. od bet
Wiktionary
Becik – rodzaj okrycia wypełnionego puchem, ociepliną lub cienką gąbką, którym przykrywa i otula się niemowlę. Klasyczny, używany niegdyś becik miał kształt długiego prostokąta. Dziecko kładło się na jednej połówce, druga służyła za przykrycie. Całość związywało się troczkami przyszytymi do boków. Część przy główce niemowlęcia często była obszyta falbanką.
Wikipedia
(1.1) Becik stosowało się jako osłonkę termiczną dla niemowlęcia, która zapobiec ma wyziębieniu ich słabego jeszcze organizmu (…)
Wiktionary
IPA: ˈbɛt͡ɕik, AS: bećik
Wiktionary
rzecz. bet m., becikowe n.
Wiktionary
(1.1) bet
Wiktionary
jednorazowe świadczenie pieniężne wypłacane rodzicom za urodzenie dziecka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) świadczenie finansowe wypłacane rodzicom nowo narodzonego dziecka
Wiktionary
(1.1) Do otrzymania becikowego niezbędne jest zaświadczenie, że kobieta odbyła przynajmniej jedno badanie lekarskie w czasie ciąży.
Wiktionary
IPA: ˌbɛt͡ɕiˈkɔvɛ, AS: bećikove
Wiktionary
rzecz. becik m.
Wiktionary
[czytaj: bek] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: beker] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: BEkerman] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bekers] nazwisko
SJP.pl
Beckers – szwedzka firma założona w 1865 roku, będąca jednym z największych producentów środków chemicznych. W Polsce w roku 2002 firma Beckers wraz z Polifarbem i Tikkurilą weszła w skład spółki TBD SA (od 2007 „Tikkurila Polska SA”).
18 grudnia 2020 roku ogłoszono przejęcie nordyckiego koncernu Tikkurila, właściciela marki Beckers, przez PPG Industries.
Wikipedia
[czytaj: beket] nazwisko, np. Samuel Beckett (1906-89), pisarz irlandzki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bekham] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bekMAnia] rodzaj wieloletniej rośliny z rodziny traw; bekmania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. pospolita trawa pastewna podmokłych łąk eurazjatyckich;
Wiktionary
IPA: bɛkˈmãɲja, AS: bekmãńi ̯a
Wiktionary
[czytaj: bekeREL] nazwisko, m.in. Antoine Henri Becquerel (1852-1908) - francuski fizyk i chemik; w 1896 r. odkrył promieniotwórczość uranu, za co w 1903 r. otrzymał Nagrodę Nobla
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. gw-pl|Kresy. komisariat
Wiktionary
(1.1) Na widok tej ostatniej, p. Arturowi wróciła cała jego fantazya, i przyznał w duchu, że jeśli Austryacy do dręczenia swoich więźni politycznych nie używają innych instrumentów, jak tylko takie, to w gruncie niema nic powabniejszego nad protokół w becyrku. sic.
Wiktionary
1. duże naczynie w kształcie walca o wypukłych ściankach, wykonywane często z drewnianych klepek ujętych blaszanymi obręczami;
2. figura akrobatyczna w lotnictwie;
3. beczka prochu - miejsce, gdzie może dojść do wojny lub gwałtownego konfliktu;
4. beczka śmiechu - sytuacja wywołująca śmiech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. ktoś skłonny do płaczu
Wiktionary
(1.1) beksa, płaczek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|beczeć.
Wiktionary
(1.1) Wówczas usłyszałem beczenie owieczek i ryki wołów. (z Odysei)
Wiktionary
IPA: bɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: bečẽńe
Wiktionary
czas. beczeć
rzecz. bek mos./mrz.
Wiktionary
potocznie, lekceważąco: brzydko, fałszywie śpiewać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) o owcy lub kozie: wydawać charakterystyczny przeciągły głos
(1.2) pot. płakać
Wiktionary
(1.2) Nie becz! Bądź mężczyzną!
(1.2) Polska ma nie być? A gdzieżby płaczące beczały wierzby?
Wiktionary
IPA: ˈbɛt͡ʃɛt͡ɕ, AS: bečeć
Wiktionary
rzecz. beczenie n., bek m.
czas. zabeczeć
przym. zabeczany
Wiktionary
1. duże naczynie w kształcie walca o wypukłych ściankach, wykonywane często z drewnianych klepek ujętych blaszanymi obręczami;
2. figura akrobatyczna w lotnictwie;
3. beczka prochu - miejsce, gdzie może dojść do wojny lub gwałtownego konfliktu;
4. beczka śmiechu - sytuacja wywołująca śmiech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami, współcześnie również z innych materiałów;
(1.2) lotn. rodzaj akrobacji powietrznej;
(1.3) środ. mot. samochód mercedes model W123
(1.4) mat. bryła obrotowa o kształcie przypominającym beczkę (1.1);
(1.5) gw-pl|Bukowina. kwiat wierzby
(1.6) daw. środ. polit. członkini bojówki
Wiktionary
Beczka – cylindryczne, wyoblone pośrodku naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, najczęściej dębowych, spiętych metalowymi obręczami z taśmy zwanej "bednarką".
Rzemieślnik wytwarzający beczki nazywany jest bednarzem. Przemysłowa wytwórnia beczek to beczkarnia. Kształt beczki pozwala stosunkowo łatwo przetaczać i manipulować nią przy przeładunku. Tradycyjne drewniane beczki powszechnie stosuje się przy fermentacji i dojrzewaniu piwa, wina, brandy, sherry czy whisky.
Wikipedia
(1.1) Jestem producentem beczek dębowych.
(1.2) Na pokazach lotniczych pilot zaprezentował beczkę.
Wiktionary
IPA: ˈbɛt͡ʃka, AS: bečka
Wiktionary
rzecz. beczkowatość ż.
:: zdrobn. beczułka ż.
czas. beczkować ndk.
przym. beczkowy, beczkowaty, beczułkowaty
Wiktionary
(1.5) kocanki, kocianki
Wiktionary
1. warsztat, w którym produkuje się beczki;
2. pomieszczenie, w którym przechowuje się beczki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pakowanie czegoś do beczki
Wiktionary
rzecz. beczka ż., beka ż., beczkarnia ż.
czas. beczkować
przym. beczkowy, beczkowaty
przysł. beczkowo, beczkowato
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) podobnie jak beczka; mając kształt przypominający beczkę
Wiktionary
(1.1) Łódź miała beczkowato wyprofilowany kadłub.
Wiktionary
rzecz. beczkowanie n.
przym. beczkowaty
Wiktionary
przypominający kształtem beczkę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kształtem przypominający beczkę
Wiktionary
(1.1) Młodszy - najwyraźniej czeladnik - był potężnie zbudowanym mężczyzną koło dwudziestki, z krótko ogoloną, beczkowatą głową na byczym karku.
Wiktionary
IPA: ˌbɛt͡ʃkɔˈvatɨ, AS: bečkovaty
Wiktionary
rzecz. beka ż., beczka ż., beczułka ż., beczkowanie n.
czas. beczkować
przym. beczkowy
przysł. beczkowato
Wiktionary
(1.1) pękaty
Wiktionary
umieszczać coś w beczkach
SJP.pl
czasownik przechodni nieprzechodni (dk. zabeczkować)
(1.1) umieszczać w beczkach
Wiktionary
(1.1) Wino będzie beczkowane przez 12 miesięcy.
Wiktionary
rzecz. beczułka ż., beczkowanie n., beczka ż.
przym. beczkowaty
Wiktionary
związany z beczką
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do beczki, mający związek z beczką, pochodzący z beczki
Wiktionary
(1.1) Napijmy się piwa beczkowego.
Wiktionary
rzecz. beczka ż., beczułka ż., beczkowanie n.
przym. beczkowaty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) samochód lub przyczepa z cysterną (beczką) do przewozu wody lub innych płynów
Wiktionary
Be
Wikipedia
IPA: bɛt͡ʃˈkɔvus, AS: bečkovus
Wiktionary
brytyjski protektorat w południowej Afryce, w latach 1885-1966, obecnie niepodległe państwo Botswana
SJP.pl
Beczuana ( Bechuanaland, od głównego plemienia Tsuanów) – brytyjski protektorat w południowej Afryce, istniejący w latach 1885–1966, na terenie obecnie niepodległej Botswany. W latach 1909–1966 protektorat zarządzany był przez Wysokiego Komisarza. W latach 1885–1965 rolę stolicy pełnił Mahikeng – miasto, które znajdowało się poza granicami Beczuany, a na terytorium Związku Południowej Afryki (później Republiki Południowej Afryki). W 1965 roku stolicę przeniesiono do Gaborone.
Wikipedia
zdrobniale: beka
SJP.pl
zdrobnienie od: beczka; beczułka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: beczułka
Wiktionary
rzecz. beczułka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: beczka; beczuszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: beczka
(1.2) mała beczka
Wiktionary
(1.2) Psy bernardyny często przedstawiane są z beczułką alkoholu przytroczoną do szyi.
Wiktionary
IPA: bɛˈt͡ʃuwka, AS: bečuu̯ka
Wiktionary
rzecz. beka ż., beczka ż., beczułkowate nmos.
:: zdrobn. beczułeczka ż.
czas. beczkować ndk.
przym. beczkowy, beczkowaty, beczułkowaty
Wiktionary
(1.2) baryłka, antałek
Wiktionary
o kształcie przypominającym beczkę
SJP.pl
Be
Wikipedia
o kształcie przypominającym beczkę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) w kształcie beczułki
Wiktionary
rzecz. beczka ż., beczułka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka na Morawach w Czechach, największy lewy dopływ Morawy;
Wiktionary
Beczwa (cz. "Bečva"; niem. "Betschwa", "Betsch") – rzeka na Morawach w Czechach, największy lewy dopływ Morawy. Długość – 61,5 km, powierzchnia dorzecza – 1625,7 km². Należy do zlewiska Morza Czarnego.
Wikipedia
rzecz. Pobeczwie n.
przym. beczewski
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Beda – imię męskie łączone z germańskim "beadu", "beado" — "wojna, walka". Istnieje trzech świętych o tym imieniu, wśród nich najbardziej znanym jest Beda Czcigodny, angielski historyk, uczony i doktor Kościoła z VIII wieku.
Wikipedia
(1.1) W 1899 roku papież Leon XIII podczas kanonizacji ogłosił Bedę doktorem Kościoła.
Wiktionary
przewodnik dla turystów; baedeker
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) drukowany przewodnik turystyczny
Wiktionary
Bedeker – popularny przewodnik turystyczny wydawany przez niemieckie wydawnictwo Karla Baedekera. Właściwie "baedeker" od nazwiska wydawcy, ale przyjęła się spolszczona nazwa "bedeker".
Wikipedia
(1.1) Ciotka Celina lubiła z bedekerem pod pachą włóczyć się ulicami Wrocławia.
Wiktionary
IPA: bɛˈdɛkɛr, AS: bedeker
Wiktionary
dawniej: woźny w zakładzie naukowym; pedel; tercjan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. woźny (w szkole)
Wiktionary
IPA: ˈbɛdɛl, AS: bedel
Wiktionary
(1.1) woźny, przest. tercjan
Wiktionary
turecka hala handlowa, w której sprzedaje się kosztowne przedmioty; odpowiednik europejskich sukiennic
SJP.pl
Bedestan (bezistan, bezisten) (z pers. " bazzāzestān") – kryty targ przeznaczony do sprzedaży towarów wartościowych.
Licznie budowany w Imperium Osmańskim rodzaj hali handlowej przeznaczonej na cenne i drogie artykuły, np. tkaniny, biżuterię, naczynia i inne wyroby kruszcowe.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Bedford – miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, ośrodek administracyjny hrabstwa Bedfordshire, w dystrykcie (unitary authority) Bedford, nad rzeką Great Ouse. W 2001 roku liczyło 82 448 mieszkańców, natomiast razem z miastem Kempston tworzy aglomerację liczącą 101 928 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kulin. reg. pozn. grzyby
Wiktionary
przymiotnik od: Bedlno
SJP.pl
potocznie: pies rasy bedlington terrier
SJP.pl
Bedlington – miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w regionie North East England, w hrabstwie Northumberland. W 2001 r. miasto to zamieszkiwało 15400 osób.
W Bedlington został wyhodowany pies rasy Bedlington terrier.
W tym mieście ma swą siedzibę klub piłkarski - Bedlington Terriers F.C.
Wikipedia
drobna muchówka z rodziny bedliszek; grzybolubka
SJP.pl
rodzina owadów z rzędu muchówek; grzybiarkowate
SJP.pl
rodzina muchówek obejmująca ponad 1500 gatunków
SJP.pl
o cechach bedliszkowatych (rodzina muchówek)
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) uczeń (terminator) u bednarza; czeladnik bednarski
(1.2) syn bednarza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Hanka zakochała się w przystojnym bednarczyku.
(1.2) Najstarszy bednarczyk ciągle gada o studiowaniu na uniwersytecie.
Wiktionary
IPA: bɛdˈnart͡ʃɨk, AS: bednarčyk
Wiktionary
rzecz. bednarz m., bednarstwo n., bednarzowa ż., bednarnia ż., bednarka ż.
przym. bednarski
Wiktionary
1. potocznie: zawód bednarza;
2. taśma stalowa walcowana na gorąco
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. potocznie: zawód bednarza;
2. taśma stalowa walcowana na gorąco
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) inaczej bednarstwo
(1.2) inaczej bednarzowa
(1.3) kobieta bednarz
(1.4) bud. taśma stalowa o przekroju spłaszczonego prostokąta, zwijana w kręgi; używana m.in. w instalacjach odgromowych lub jako zbrojenie w stropach Kleina
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dariusz twierdzi, że bednarka jest dzisiaj zupełnie nieopłacalna.
(1.2) Stara bednarka chce, by synowie kontynuowali zawód jej męża.
(1.3) Weronika wierzy, że będąc bednarką zbliży się do tradycji i wyzwoli się duchowo.
(1.4) Uchwyty do rynien wykonano z niedrogiej bednarki.
Wiktionary
IPA: bɛdˈnarka, AS: bednarka
Wiktionary
rzecz. bednarstwo n., bednarz m., bednarzowa ż., bednarczyk m.
przym. bednarski
Wiktionary
(1.1) bednarstwo
(1.2) bednarzowa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce pracy bednarza, gdzie wytwarza się lub naprawia beczki ewentualnie inne naczynia z klepek
Wiktionary
(1.1) Sztuka teatralna zostanie wystawiona w starej bednarni.
Wiktionary
IPA: bɛdˈnarʲɲa, AS: bednarʹńa
Wiktionary
zob. bednarz.
Wiktionary
(1.1) beczkarnia
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący bednarza lub bednarstwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący bednarza lub bednarstwa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na wystawie zaprezentowano wiele zaskakujących zastosowań wyrobów bednarskich.
Wiktionary
IPA: bɛdˈnarsʲci, AS: bednarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. bednarstwo n., bednarczyk mos., bednarz m., bednarka ż., bednarzowa ż.
Wiktionary
rzemiosło bednarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gałąź rzemiosła bądź przemysłu drzewnego związana z wytwarzaniem i naprawą drewnianych naczyń z klepek (beczek, balii, maselnic)
Wiktionary
Bednarstwo (staropol. "Łagiewnik") – dział rzemiosła zajmujący się wytwarzaniem naczyń drewnianych techniką klepkową: beczek, kadzi, balii, fas, maselnic, dzieży i łopat do chleba, konewek, wiader, cebrzyków, wanienek, kufli. Bednarz wyrabia naczynia z drewna sosnowego, świerkowego, olchowego, lipowego, dębowego.
Wikipedia
(1.1) Moda na zdrową żywność i ludowe zdobnictwo daje realne szanse na dalszy rozwój bednarstwa w regionie.
Wiktionary
IPA: bɛdˈnarstfɔ, AS: bednarstfo
Wiktionary
rzecz. bednarz m., bednarczyk m., bednarka ż., bednarzowa ż., bednarnia ż., bednarzowanie n.
przym. bednarski
Wiktionary
(1.1) bednarka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzemieślnik wyrabiający naczynia z klepek lub z drewna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. rzemieślnik wykonujący i naprawiający drewniane naczynia z klepek, trudniący się bednarstwem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kupiłem u bednarza dwie dębowe beczki.
Wiktionary
IPA: ˈbɛdnaʃ, AS: bednaš
Wiktionary
rzecz. bednarstwo n., bednarzowa ż., bednarnia ż., bednarka ż.
:: zdrobn. bednarczyk m.
przym. bednarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żona bednarza
Wiktionary
(1.1) Wczoraj pomagałam bednarzowej w przygotowaniach do wesela.
Wiktionary
IPA: ˌbɛdnaˈʒɔva, AS: bednažova
Wiktionary
rzecz. bednarz m., bednarczyk mos., bednarstwo n., bednarzowanie n., bednarka ż.
przym. bednarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zajmowanie się bednarstwem, wykonywanie zawodu bednarza
Wiktionary
rzecz. bednarstwo n., bednarnia ż., bednarz m., bednarzowa ż.
czas. bednarzować
Wiktionary
środowiskowo: wykonywać zawód bednarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w rejonie kałuskim obwodu iwanofrankiwskiego;
Wiktionary
Bednarów – wieś w rejonie kałuskim obwodu iwanofrankiwskiego, założona w 1442 r. W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Bednarów w powiecie stanisławowskim województwa stanisławowskiego. Wieś liczy 2431 mieszkańców.
Znajduje tu się stacja kolejowa Bednarów, położona na linii Stryj – Iwano-Frankiwsk (odcinek dawnej Galicyjskiej Kolei Transwersalnej).
Wikipedia
przym. bednarowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. kubeł
Wiktionary
IPA: ˈbɛdʲɲa, AS: bedʹńa
Wiktionary
(1.1) gbeł
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gatunek słodkowodnej ryby z rzędu aterynokształtnych; aterynka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie zaleszczyckim obwodu tarnopolskiego, położona nad rzeką Tupą;
Wiktionary
Zobacz też: Bedrykiwci – wieś w obwodzie chmielnickim.
Bedrykowce (ukr. Бедриківці) – wieś na Ukrainie w rejonie czortkowskim należącym do obwodu tarnopolskiego.
Zachodnią część wsi stanowi dawniej odrębna wieś Żerawka (lub "Żyrawka").
Wikipedia
przym. bedrykowiecki
Wiktionary
1. koczownik arabski;
2. potocznie, żartobliwie: Żyd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przedstawiciel pasterskiej ludności koczowniczej, zamieszkującej pustynie Bliskiego Wschodu oraz północnej Afryki
(1.2) gw-pl|Warszawa. pot. żart. Żyd, żyd
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: beduina
Wiktionary
(1.2) Do Abisynii, beduiny, za ondulowane brody szarpane!
Wiktionary
IPA: bɛˈdujĩn, AS: bedui ̯ĩn
Wiktionary
rzecz. Beduin mos., beduińskość ż., beduina ż.
:: fż. beduinka ż.
przym. beduiński
przysł. beduińsko
Wiktionary
(1.2) Żyd, daw. pot. starozakonny; gw-pl|Warszawa. abisyn, bejlis, karakuł, pudel
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kraw. damski płaszcz z kapturem
Wiktionary
(1.1) Narzucił na żonę beduinę i podał jej ramię.
Wiktionary
rzecz. beduin mos., beduińskość ż., beduinka ż.
przym. beduiński
przysł. beduińsko
Wiktionary
(1.1) beduinka
Wiktionary
1. koczownik arabski;
2. potocznie, żartobliwie: Żyd
SJP.pl
Beduini ( بدو "badū") – koczownicze lub półkoczownicze plemiona krajów arabskich, Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu. Nazwa wywodzi się od arabskiego określenia pustyni i zamieszkujących ją koczowników.
Do XX wieku głównym zajęciem Beduinów była hodowla (wielbłądów, owiec i kóz). Niektóre klany Beduinów mieszkają w namiotach i odbywają dalekie wędrówki ze swoimi stadami w poszukiwaniu pastwisk. Chów zwierząt jednak nie zapewnia im wystarczających środków do życia.
Wikipedia
koczowniczka arabska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) arabska koczowniczka
(1.2) kraw. damskie okrycie z kapturem
Wiktionary
(1.1) Przy drodze do Jerycha stała beduinka z kozą.
(1.2) Poprosiła Orcia, by odniósł jej beduinkę do szatni.
Wiktionary
rzecz. Beduinka ż., Beduin mos., beduin mos., beduińskość ż., beduina ż.
przym. beduiński
przysł. beduińsko
Wiktionary
(1.2) beduina
Wiktionary
→ Beduini
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Beduinem; dotyczący Beduinów
Wiktionary
(1.1) Zatrzymamy się przy obozowisku beduińskim w drodze do Jerycha.
Wiktionary
rzecz. beduina ż., beduińskość ż., Beduin mos., beduin mos., Beduinka ż., beduinka ż.
przysł. beduińsko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób beduiński, po beduińsku
Wiktionary
rzecz. beduin mos., beduińskość ż., beduinka ż., beduina ż.
przym. beduiński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest beduińskie; cecha tych, którzy są beduińscy
Wiktionary
przym. beduiński
przysł. beduińsko
rzecz. beduina ż., beduin mos., beduinka ż.
Wiktionary
1. grzyb z rodziny bedłkowatych
2. w potocznym wyrażeniu: to dla mnie bedłka - bagatela, głupstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. nazwa systematyczna|Agaricus|ref=tak., grzyb z rodziny bedłkowatych, z blaszkami na dolnej stronie kapelusza, występujący w gatunkach jadalnych (pieczarka, boczniak) i trujących (muchomor sromotnikowy)
(1.2) reg. grzyb w ogóle, w szczególności lichy, nieszlachetny
(1.3) reg. krosta na wargach dziecięcych
Wiktionary
IPA: ˈbɛtw̥ka, AS: betu̯̦ka
Wiktionary
(1.1) daw. bdła, daw. bedła, przest. bedłek
(1.2) bełek, bełtk, będka, bedka
Wiktionary
rodzina grzybów blaszkowatych; bedłki
SJP.pl
o cechach bedłkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
dawna nazwa rzędu grzybów podstawkowych w klasie pieczarniaków; blaszkowce, pieczarkowce, bedłkowe
SJP.pl
dawna nazwa rzędu grzybów podstawkowych w klasie pieczarniaków; blaszkowce, pieczarkowce, bedłkowce
SJP.pl
grzyb z rzędu podstawkowych, o blaszkowym lub blaszkopodobnym hymenoforze; blaszkowiec, pieczarkowiec
SJP.pl
wyraz naśladujący zwierzęce beczenie, głównie owcy; be
SJP.pl
Bee – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Cusio Ossola.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 623 osoby, 207,7 os./km².
Wikipedia
[czytaj: BIczer] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bif] środowiskowo: konflikt słowny raperów polegający na wytykaniu negatywnych cech przeciwnika w piosenkach hiphopowych
SJP.pl
Be
Wikipedia
[czytaj: bifmaster] amerykańska rasa bydła mięsnego
SJP.pl
potocznie: samochód lub motocykl marki BMW; Bejca, Beemka, Beemwica
SJP.pl
Beema (znany także jako: "Bumer", "Bummer", "Bimmer", "Bumier", ros. "Бумер") – rosyjski dramat kryminalny z 2003 roku.
Film jest fabularnym debiutem reżyserskim Piotra Busłowa – absolwenta moskiewskiej szkoły filmowej. W 2006 roku reżyser nakręcił drugą część ("Beema 2"), której akcja rozgrywa kilka lat później.
Wikipedia
potocznie:
1. samochód lub motocykl marki BMW; Bejca, Beema, Beemwica;
2. mała, lekka żaglówka klasy BM
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. mot. samochód marki BMW (1.1)
(1.2) środ. mot. motocykl marki BMW (1.1)
Wiktionary
(1.1) Piotrek poderwał kolejną blacharę na tę swoją beemkę.
Wiktionary
IPA: bɛˈɛ̃mka, AS: beẽmka
Wiktionary
(1.1) bmw, BMW; pot. beema, beemwica, BMW-ica; środ. bawara, bawarka, beta, buma
(1.2) bmw, BMW; pot. beema, beemwica, BMW-ica; środ. bawara, bawarka, beta, buma
Wiktionary
potocznie: samochód lub motocykl marki BMW; Bejca, Beema, Beemka
SJP.pl
[czytaj: benhaker] nazwisko obce
SJP.pl
przymiotnik od: BN (Biblioteka Narodowa); BN-owski
SJP.pl
[czytaj: biper] rodzaj urządzenia elektronicznego do przekazywania wiadomości; biper; pager
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektron. brzęczyk
(1.2) telekom. pager
Wiktionary
(1.1) Spod kanapy usłyszeliśmy sygnał beepera.
Wiktionary
IPA: ˈbʲipɛr, AS: bʹiper
Wiktionary
(1.1) buzzer
Wiktionary
[czytaj: birceps] potocznie: bardzo duży brzuch; mięsień piwny, bojler, maciek
SJP.pl
[czytaj: birpong] zabawa, w której gracze trafiają piłeczką pingpongową do kubków z piwem po drugiej stronie stołu; beer pong
SJP.pl
[czytaj: betowen] nazwisko, np. Ludwig van Beethoven (1770-1827), kompozytor niemiecki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: betowenowski] dotyczący twórczości Beethovena, charakterystyczny dla Beethovena, mający cechy utworów Beethovena
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. dotyczący życia i muzyki Ludwiga van Beethovena, charakterystyczny, typowy dla Beethovena lub jego muzyki, taki jak u Beethovena
Wiktionary
(1.1) Już wiedzieli, że klapa, z Radia Santiago, które nie nadało zatem beethovenowskiej Symfonii heroicznej ani poloneza szopenowskiego, przygotowanych przez zamachowców na Dzień Triumfu.
Wiktionary
wróżka o wyglądzie wiedźmy, zgodnie z włoską tradycją przynosząca dzieciom prezenty na święto Trzech Króli
SJP.pl
Befana – wróżka o wyglądzie wiedźmy, dosyć złośliwa, która w tradycji włoskiej przynosi dzieciom prezenty w związku z Bożym Narodzeniem. Pełni tę samą rolę, co święty Mikołaj. Dzieci oczekują prezentów od Befany w noc z 5 na 6 stycznia w Święto Trzech Króli. Pochodzenie jej imienia ma przypuszczalnie związek z "epifanią", czyli aktem objawienia.
Wikipedia
krawat stanowiący część szaty liturgicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj krawata w formie dwóch luźno zwisających sukiennych pasków, zwykle białych; atrybut duchownych chrześcijańskich, współcześnie głównie luterańskich, kalwińskich, anglikańskich i metodystycznych;
Wiktionary
Be
Wikipedia
[czytaj: biforek] potocznie: spotkanie w gronie znajomych, poprzedzające główną imprezę towarzyską; beforka, biforek, biforka, bifor
SJP.pl
[czytaj: biforek] potocznie: spotkanie w gronie znajomych, poprzedzające główną imprezę towarzyską; beforka, biforek, biforka, bifor
SJP.pl
zdrobnienie od: befsztyk
SJP.pl
kawałek smażonego mięsa, najczęściej z polędwicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) kulin. gruby plaster mięsa wołowego, zwykle z polędwicy lub rostbefu, smażony lub grillowany
Wiktionary
(1.1) Odrazą napawa ją befsztyk krwisty, przepada natomiast za oleistą, mdłą chałwą.
Wiktionary
IPA: ˈbɛfʃtɨk, AS: befštyk
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. befsztyczek m.
przym. befsztykowy
Wiktionary
przymiotnik od: befsztyk
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kulin. związany z befsztykiem
Wiktionary
rzecz. befsztyk mzw./mrz.
Wiktionary
tytuł urzędnika tureckiego; bej
SJP.pl
Beg (zapis stylizowany wielkimi literami: BEG) – singel izraelskiego piosenkarza i piosenkarki – Omera Adama oraz Netty.
Wikipedia
tytuł urzędnika tureckiego; bej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
tytuł kobiet z książęcych rodów muzułmańskich w Indiach
SJP.pl
członek religijno-społecznego stowarzyszenia męskiego założonego około 1220 r. na wzór beginek, działającego w Niemczech, we Francji i we Włoszech, w Polsce od XVI w.; zlikwidowanego przez inkwizycję
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. rel. członek średniowiecznego heretyckiego bractwa propagującego ideał prostego życia
Wiktionary
(1.1) Gerward przeniósł begardów do swoich dóbr w Dobrzejewicach, gdzie przebywali do śmierci.
Wiktionary
religijno-społeczne stowarzyszenie męskie założone około 1220 roku na wzór beginek
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. ciasto przyrządzane na oleju
Wiktionary
IPA: ˈbɛɟɛl, AS: beǵel
Wiktionary
antylski taniec podobny do rumby; biguine, beguine, béguine
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
antylski taniec podobny do rumby; biguine, beguine, béguine
SJP.pl
zespół budynków wraz z podwórzem i ogrodem, zamieszkiwany przez beginki (niezamężne kobiety tworzące laicką wspólnotę religijną)
SJP.pl
Beginaż ( begijnhof, béguinage) – miejsce, gdzie mieszkały beginki. Beginaże powstawały głównie w średniowieczu. Najczęściej spotyka się beginaże na terenie północnej i północno-wschodniej Francji, Belgii, Holandii oraz zachodnich i północno-zachodnich Niemiec.
Wikipedia
członkini laickiego żeńskiego zgromadzenia religijnego
SJP.pl
członkini laickiego żeńskiego zgromadzenia religijnego
SJP.pl
tytuł namiestnika zarządzającego prowincją w Turcji osmańskiej; bejlerbej; beglerbej
SJP.pl
tytuł namiestnika zarządzającego prowincją w Turcji osmańskiej; beglerbeg; bejlerbej
SJP.pl
roślina ozdobna, doniczkowa i kwietnikowa; ukośnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Begonia|ref=tak., roślina pochodzenia tropikalnego, hodowana jako roślina doniczkowa lub kwietnikowa ze względu na ozdobne liście i różnobarwne kwiaty;
Wiktionary
Be
Wikipedia
(1.1) Na balkonie rosły surfinie i begonie.
Wiktionary
IPA: bɛˈɡɔ̃ɲja, AS: begõńi ̯a
Wiktionary
przym. begoniowy
rzecz. begonijka ż.
Wiktionary
(1.1) ukośnica
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) plural|begonia.
Wiktionary
zdrobnienie od: begonia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobnienie od|begonia.
Wiktionary
(1.1) […] kupił u ogrodnika mały wazonek z nikłym, świeżo rozkwitniętym kwiatkiem. […] Właśnie ta przeskromna begonijka, […] taka sobie zwyczajna, niepokaźna, pochodząca z proletarjatu kwiatowego, który latem tworzy obramienia gazonów — taka właśnie wydała mu się ze wszystkich istot żyjących najbardziej pożądaną dla jego samotni.
Wiktionary
rzecz. begonia
przym. begoniowy
Wiktionary
rodzina roślin z rzędu dyniowców; ukośnicowate
SJP.pl
Be
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z begonią, dotyczący begonii
Wiktionary
rzecz. begonijka ż., begonia ż., begoniowate nmos.
Wiktionary
[czytaj: beGIN] antylski taniec w takcie 2/4, w tempie umiarkowanym, podobny do rumby; biguine, béguine
SJP.pl
Beguine – powolny taniec ludowy z Martyniki, w metrum 4/4, obecnie należący do kanonu tańca towarzyskiego.
W latach trzydziestych XX wieku był lansowany, lecz bez powodzenia, w Paryżu. Swą popularność zdobył dopiero dzięki Cole Porterowi i jego piosence "Begin the Beguine" zaśpiewanej w musicalu "Jubilee" (1935) a wystawionym na nowojorskim Broadwayu. W żargonie polskich muzyków taniec ten zwany jest powszechnie beginką.
Wikipedia
potocznie: pracownik odpowiedzialny za bezpieczeństwo i higienę pracy w danym zakładzie pracy
SJP.pl
przymiotnik od: BHP, bhp (bezpieczeństwo i higiena pracy)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. związany z BHP, albo z behapowcem
Wiktionary
[czytaj: behawior albo bihewior] w biologii: zachowanie się;
1. ogół reakcji lub każda uzewnętrzniająca się reakcja zwierzęcia;
2. sposób odpowiadania człowieka na bodźce zewnętrzne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) antrop. biol. zachowanie się, odpowiadanie na bodźce środowiska
Wiktionary
(1.1) Pisał głównie o morfologii, taksonomii i behawiorze pająków współczesnych.
Wiktionary
rzecz. behawioryzm mrz., behawiorysta mos., behawiorystka ż.
przym. behawioralny, behawiorystyczny
przysł. behawioralnie, behawiorystycznie
Wiktionary
(1.1) zachowanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest behawioralne
Wiktionary
rzecz. behawioryzm m.
przym. behawioralny, behawiorystyczny
przysł. behawioralnie
Wiktionary
związany z zachowaniem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) psych. związany z zachowaniem (behawiorem)
Wiktionary
(1.1) Szkolenie psa opiera się na behawioralnych metodach nagradzania pozytywnych zachowań i ignorowania zachowań niepożądanych.
Wiktionary
IPA: ˌbɛxavʲjɔˈralnɨ, AS: beχavʹi ̯oralny
Wiktionary
rzecz. behawior mrz., behawioryzm mrz., behawiorysta mos., behawiorystka ż., behawioralność ż.
przym. behawiorystyczny
przysł. behawioralnie, behawiorystycznie
Wiktionary
[czytaj: behawiorysta albo bihewiorysta] zwolennik behawioryzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przedstawiciel lub zwolennik behawioryzmu
(1.2) specjalista zajmujący się terapią zachowania zwierząt towarzyszących człowiekowi, głównie psów
Wiktionary
IPA: ˌbɛxavʲjɔˈrɨsta, AS: beχavʹi ̯orysta
Wiktionary
rzecz. behawioryzm m.
:: fż. behawiorystka ż.
przym. behawioralny, behawiorystyczny
Wiktionary
kobieta zajmująca się behawiorystyką, czyli nauką o sposobach i motywach zachowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalistka zajmująca się terapią zachowania zwierząt towarzyszących człowiekowi, głównie psów
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) psych. związany z behawiorystami, behawioryzmem
Wiktionary
rzecz. behawiorysta mos., behawioryzm mrz., behawior mrz., behawioralność ż.
przym. behawioralny
Wiktionary
behawiorystyka zwierząt - psychologia zajmująca się badaniem i analizą zachowań zwierząt
SJP.pl
[czytaj: behawioryzm albo bihewioryzm] ukształtowany w Ameryce kierunek psychologiczny XX wieku, zakładający, że przedmiotem badań psychologicznych może być tylko zachowanie się ludzi lub zwierząt, a nie niemożliwe do poznania procesy psychiczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko;
Wiktionary
Behawioryzm (ang. "behavior" lub "behaviour" – zachowanie) – filozofia nauki o zachowaniu ludzi oraz zwierząt. W podejściu tym uznaje się istotną rolę:
W badaniach w tym nurcie główne znaczenia przypisuje się procesom warunkowania sprawczego (bodziec różnicujący – zachowanie – konsekwencje), zastępczego (poprzez modela), ale również klasycznego (bodziec – reakcja) wraz z czynnikami wpływającymi na ich skuteczność (operacje motywujące, operacje znoszące itp.).
Wikipedia
(1.1) W "ortodoksyjnej" wersji behawioryzmu najpierw występuje reakcja, następnie zaś bodziec.
Wiktionary
rzecz. behawioralność ż., behawior m., behawiorysta m., behawiorystka ż.
przym. behawioralny, behawiorystyczny
Wiktionary
Behem ("Behem I", "Behm", "Bem") – polski herb szlachecki, z nobilitacji.
Wikipedia
biblijny potwór, niepokonana bestia
SJP.pl
Behemot (hebr. בהמות "Bəhēmôth", "Behemot", "B'hemot" „bestie; zwierzęta”; arab, بهيموث albo بهموت Bahīmūth) – nieprzetłumaczone imię zwierzęcia wspomnianego w Księdze Hioba, 40,15. Wraz z Lewiatanem jest on przedstawiony jako stworzenie dowodzące wielkości i mocy stwórczej Jahwe w opozycji do Hioba. Przedstawiony jako postać podobna do hipopotama lub słonia.
Wikipedia
kwas behenowy - organiczny związek chemiczny, występujący w orzeszkach ziemnych
SJP.pl
kraina historyczna w środkowej Portugalii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gatunek ssaka z podrodziny antylopowców; oryks pręgoboki
SJP.pl
tytuł urzędnika tureckiego; beg
SJP.pl
Bej (pierwotnie beg; tur. "bey") – tureckie słowo oznaczające wodza (np. janczarów, Tatarów krymskich).
Tytuł używany na terytorium państw tureckich, w tym Imperium Osmańskiego i Uzbekistanu oraz Persji i państwa mogolskiego, dodawany do imion przedstawicieli możnowładztwa, szczególnie w odniesieniu do osób pochodzenia turkijskiego. Niekiedy skracany był do formy Be.
Wikipedia
pieszczotliwie o ukochanej lub atrakcyjnej osobie; bejbi
SJP.pl
pieszczotliwie o ukochanej lub atrakcyjnej osobie; bejbe
SJP.pl
pieszczotliwie o ukochanym lub atrakcyjnym mężczyźnie; bejbe, bejbi
SJP.pl
pieszczotliwie o ukochanym lub atrakcyjnym mężczyźnie; bejbe, bejbi
SJP.pl
bardzo rzadko: farba do drewna; bajca, bejca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara więzienna pijak
Wiktionary
IPA: bɛjt͡s, AS: bei ̯c
Wiktionary
1. farba do drewna; bajca;
2. zaprawa do nasion posiadająca właściwości grzybobójcze;
3. zaprawa farbiarska;
4. zaprawa z octu i korzeni do marynowania mięs
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. roztwór do barwienia drewna;
(1.2) chem. włók. substancja używana do barwienia w przemyśle włókienniczym i garbarskim
(1.3) chem. roln. środek grzybobójczy do dezynfekcji nasion i ziaren
(1.4) spoż. zaprawa do marynowania mięs
(1.5) slang. samochód marki BMW
Wiktionary
(1.1) Na twoim miejscu pociągnęłabym tę półkę jasnokasztanową bejcą.
Wiktionary
IPA: ˈbɛjt͡sa, AS: bei ̯ca
Wiktionary
rzecz. bejcowanie n.
czas. bejcować
Wiktionary
(1.4) bajca
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. pokrywanie powierzchni drewna bejcą
(1.2) rzem. w garbarstwie: oczyszczanie skóry przed jej garbowaniem
(1.3) roln. zaprawianie nasion środkami grzybobójczymi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. bejca ż.
czas. bejcować ndk.
Wiktionary
pokryty bejcą
SJP.pl
pokrywać powierzchnię, najczęściej drewnianą, bejcą
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) malować drewno bejcą
(1.2) kulin. marynować w bejcy
Wiktionary
rzecz. bejca ż., bejcowanie n.
Wiktionary
wiatr wiejący od dziobu pod kątem ostrym do linii symetrii statku; bajdewind
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) reg. głupiec
Wiktionary
(1.1) I oto już stają! I oto ruszają! Już są o pół staja: elegant z Mosiny, pierdoła z Gądek i bejdok z Kłaja.
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. 3. os. lp. oznajm. przysz. od: być → będzie
Wiktionary
choroba zakaźna skóry zaliczana do krętkowic niewenerycznych, wywołana przez treponemy
SJP.pl
Bejel – jedna z krętkowic niewenerycznych. Przewlekła choroba okresu dziecięcego, charakteryzująca się występowaniem zmian skórnych i błon śluzowych wywołaną przez "Treponema endemicum", czyli bakterię, która nie powoduje zmian dotyczących zębów, oka i układu nerwowego.
Wikipedia
tytuł namiestnika zarządzającego prowincją w Turcji osmańskiej; beglerbeg; beglerbej
SJP.pl
Bejlerbej, (także beglerbeg, beglerbej, beylerbeyi, bej bejów, pan panów) – nadawany przez sułtana tytuł oraz stanowisko namiestnika prownicji Imperium Osmańskiego odpowiedzialnego za utrzymanie porządku, wymierzanie sprawiedliwości oraz rozdzielanie lenn w danej prowincji. W trakcie wojny odpowiedzialny był za zebranie i dowodzenie oddziału na bazie lenników, którzy służyli w armii sułtana. Stanowisko bejlerbeja było najbardziej prestiżowym i dochodowym wśród prowincjonalnych urzędów Imperium.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. gw-pl|Warszawa. żyd
Wiktionary
w gwarze poznańskiej: pieniądz, zwykle polski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) reg-pl|Poznań. pieniądz
Wiktionary
Bejm – ludowa nazwa niemieckiej monety 10-fenigowej stosowana do 1939 r. przez ludność niemiecką i polską na terenie byłego zaboru pruskiego.
Stąd pochodzi gwarowe określenie poznańskie na pieniądze - "bejmy".
Wikipedia
(1.1) Weź bejmy i leć po pyry.
(1.1) Kitram bejmy do kiejdy. → Chowam pieniądze do kieszeni.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rodzaj ssaków z podrodziny antylop, występujący w Etiopii i Somalii
SJP.pl
→ Bejrut
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Bejrutu (stolicy Libanu)
Wiktionary
(1.1) Nazajutrz izraelskie lotnictwo wojskowe zaatakowało bejruckie przedmieścia Shiyyah.
Wiktionary
IPA: bɛjˈrut͡sʲci, AS: bei ̯rucʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bejrut mrz., bejrutczyk mos., bejrutka ż.
Wiktionary
stolica Libanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Azji, na Bliskim Wschodzie, stolica Libanu;
(1.2) geogr. adm. muhafaza w zachodnim Libanie;
Wiktionary
Bejrut ( بيروت, "Bayrūt", Βηρυτός) – stolica i największe miasto Libanu, leżące w środkowej części kraju. Liczy 2 060 363 mieszkańców (2012), większość pochodzenia arabskiego. Dawniej miasto było nazywane: "Birutu", "Berytos". Znajduje się w nim wiele zabytków i dobytku historycznego kraju.
Wikipedia
(1.1) Jeśli ktoś organizowałby kiedyś konkurs na miejsce na świecie, które pokazuje niezłomność człowieka, to moim zdaniem mógłby do tej kategorii nominować Bejrut.
Wiktionary
IPA: ˈbɛjrut, AS: bei ̯rut
Wiktionary
rzecz. bejrutczyk mos., bejrutka ż.
przym. bejrucki
Wiktionary
(1.1) hist. Biruta, Berytus
Wiktionary
mieszkaniec Bejrutu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bejrutu
Wiktionary
IPA: bɛjˈruṭt͡ʃɨk, AS: bei ̯ruṭčyk
Wiktionary
rzecz. Bejrut mrz.
:: fż. bejrutka ż.
przym. bejrucki
Wiktionary
mieszkanka Bejrutu (stolicy Libanu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bejrutu
Wiktionary
(1.1) Nadine jest paryżanką? Nie, ona jest bejrutką.
Wiktionary
IPA: bɛjˈrutka, AS: bei ̯rutka
Wiktionary
rzecz. Bejrut mrz.
:: fm. bejrutczyk mos.
przym. bejrucki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasteczko w Litwie, w okręgu szawelskim.
Wiktionary
Bejsagoła (lit. "Baisogala") – miasteczko na Litwie, położone w okręgu szawelskim, w rejonie radziwiliskim, 31 km na północ od Kiejdan. Miasteczko liczy 2 548 mieszkańców (2001). Siedziba starostwa Bejsagoła.
Miejscowość była własnością prywatną Jana Michała Sołłohuba.
Wikipedia
IPA: bɛj.saˈɡɔ.wa
Wiktionary
przym. bejsagolski
Wiktionary
baseball, bejzbol;
1. dyscyplina sportowa wywodząca się z Ameryki Północnej, podobna do palanta;
2. kij do tej dyscypliny sportowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. baseball (w spolszczonej pisowni)
(1.2) slang. kij bejsbolowy
Wiktionary
(1.2) Wdarł się z bejsbolem do meczetu.
Wiktionary
IPA: ˈbɛjzbɔl, AS: bei ̯zbol
Wiktionary
rzecz. baseball m., baseballista mos., baseballistka ż., bejsbolista m., bejsbolówka ż.
przym. baseballowy, bejsbolowy
Wiktionary
(1.1-2) baseball
Wiktionary
zawodnik uprawiający bejsbol; baseballista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. ktoś, kto gra w bejsbol, zawodowo lub rekreacyjnie
Wiktionary
(1.1) Klub odwiedził amerykański bejsbolista polskiego pochodzenia.
Wiktionary
rzecz. bejsbol mrz.
:: fż. bejsbolistka ż.
przym. bejsbolowy
Wiktionary
(1.1) baseballista
Wiktionary
→ bejsbol; baseballowy, bejzbolowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z baseballem, dotyczący baseballu
Wiktionary
(1.1) Podszedł do szafy, by wyjąć kij bejsbolowy, który przywiózł ze Stanów, i przywalić nim w kaloryfer.
Wiktionary
rzecz. baseball m., bejsbol m., baseballista m., bejsbolista m., baseballistka ż., bejsbolistka ż., bejsbolówka ż.
przym. baseballowy
Wiktionary
(1.1) baseballowy
Wiktionary
baseballówka; potocznie:
1. czapka z zaokrąglonym daszkiem;
2. kurtka mająca przy pasie oraz na zakończeniach rękawów ściągacze o tym samym wzorze;
3. kij do gry w baseball
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. sportowe nakrycie głowy, wykonane z miękkiego materiału, z twardym daszkiem, zazwyczaj z tyłu posiada regulowalne zapięcie
(1.2) lekkie okrycie wierzchnie wzorowane na bluzach amerykańskich klubów sportowych
Wiktionary
Bejsbolówka (także: baseballówka od ang. "baseball cap") – sportowa czapka, wykonana z miękkiego materiału, z twardym daszkiem chroniącym oczy przed słońcem. Często posiada z tyłu pasek umożliwiający regulację rozmiaru. Pierwotnie noszona przez sportowców uprawiających baseball.
Wikipedia
(1.1) Irek lubi chodzić w bejsbolówce.
Wiktionary
rzecz. baseball mrz., bejsbol mrz., baseballista mos., bejsbolista mos., baseballistka ż., bejsbolistka ż.
przym. baseballowy, bejsbolowy
Wiktionary
wieś w województwie świętokrzyskim
SJP.pl
Bejsce – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, siedziba gminy Bejsce. Ma status sołectwa.
Wikipedia
mieszkaniec Bejsca
SJP.pl
mieszkanka Bejsca
SJP.pl
popularna w gatunkach lirycznych Bliskiego Wschodu strofa dwuwersowa
SJP.pl
baseball, bejsbol;
1. dyscyplina sportowa wywodząca się z Ameryki Północnej, podobna do palanta;
2. kij do tej dyscypliny sportowej
SJP.pl
potocznie:
1. głos owcy lub kozy;
2. głos niektórych innych zwierząt, podobny do głosu owcy lub kozy;
3. brzydki, fałszywy śpiew;
4. głośny płacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odgłos beczenia zwierząt
(1.2) głośny płacz
(1.3) pot. odczasownikowy od|bekać.
(1.4) gw-pl|Bukowina. żarówka
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przest. obrońca w drużynie sportowej
(2.2) daw. środ. polit. członek bojówki
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(3.1) D. lm. od: beka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na łące słychać było głośne beki owiec.
(1.2) Najskuteczniejszą obroną maluchów jest zawsze wielki bek w obecności dorosłych.
(1.3) Beki przy obcych ludziach są jeszcze bardziej niekulturalne.
Wiktionary
IPA: bɛk, AS: bek
Wiktionary
rzecz. bekowisko n., beczenie n., bekanie n.
czas. beczeć ndk., bekać ndk., beknąć dk.
przym. bekliwy, zabeczany
Wiktionary
(1.2) ryk, płacz, wycie
(1.4) łampoczka
Wiktionary
1. zgrubienie od: beczka;
2. to, co znajduje się w dużej beczce;
3. przenośnie: otyły, gruby człowiek; tłuścioch, baryła, pulpet, spaślak;
4. potocznie: ubaw, coś śmiesznego; heca, brecha, polewka, zlewa, zlew, zwała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od: beczka
(1.2) duża beczka
(1.3) pot. środ. coś śmiesznego
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) hist. meteorol. jednostka wagi stosowana na terenie starożytnego Bliskiego Wschodu, równa 10 ger lub pół sykla, czyli ok. 5,7 grama;
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(3.1) D. i B. lp. od: bek
forma czasownika.
(4.1) 3. os. lp. ter. od: bekać
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) I jak tu nie mieć beki, gdy dwadzieścia dwa lata później właśnie jemu przypisuje się uwalenie lustracji w Polsce!
Wiktionary
IPA: ˈbɛka, AS: beka
Wiktionary
(1.1-2)
rzecz. beczka ż., beczułka ż., beczkowanie n., zabeczkowanie n., beczułkowate nmos.
czas. beczkować ndk., zabeczkować dk.
przym. beczkowy, beczułkowy, beczkowaty, beczułkowaty
(1.3)
rzecz. beczenie n., bek m.
czas. beczeć ndk.
przym. bekowy
Wiktionary
(1.2) cysterna
(1.3) ubaw, zabawa, fun, heca
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. żyzna dolina w Libanie, 30 km na wschód od Bejrutu;
(1.2) geogr. adm. muhafaza we wschodnim Libanie obejmująca dolinę Bekaa (1.1);
Wiktionary
(1.1) Al-Bika
(1.2) Al-Bika
Wiktionary
dawna tuba strażacka do ogłaszania alarmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bekać.
(1.2) łow. akt płciowy u jeleni i danieli
Wiktionary
rzecz. bek mos./mrz.
Wiktionary
(1.2) kopulacja, pokrywanie
Wiktionary
ptak z rzędu wróblowych
SJP.pl
o cechach bekardowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
Bekardowate (Tityridae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), podrzędu tyrankowców (Tyranni). Zasiedlają Amerykę Południową i Północną. Są to małej lub średniej wielkości ptaki, większość ma stosunkowo krótki ogon i duże głowy.
Wikipedia
o cechach bekardowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
rodzaj ptaków z podrodziny bekardów
SJP.pl
ptak łowny z rodziny bekasowatych, o upierzeniu brunatnym z czarnymi, płowymi lub rdzawymi wzorami, zamieszkujący podmokłe okolice Eurazji, Afryki i Ameryki Północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak zamieszkujący tereny podmokłe;
Wiktionary
(1.1) Piszczą żałośnie w trzcinach szpaki, kraczą kurki wodne, pogwizdują bekasy, huczą bąki, kwakają ukryte stada kaczek, smutnie pośpiewują rybitwy; rytmicznie wyrzucając do lotu skrzydła kołyszą się kulony, srokosze kują żelazo na gałązkach olszyn, a wysoko na gałęziach sosen edukują swe dzieci, obrzydliwie wrzeszcząc, wrony-matki.
Wiktionary
IPA: ˈbɛkas, AS: bekas
Wiktionary
rzecz. bekasik m.
przym. bekasi
Wiktionary
tyczący się bekasa, np. bekasie pióro
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla bekasa; dotyczący, odnoszący się do bekasa
Wiktionary
Bekasi ( Kota Bekasi) – miasto w Indonezji na wyspie Jawa w prowincji Jawa Zachodnia w zespole miejskim Dżakarty.
Według danych szacunkowych z 2013 roku miasto liczyło 2 543 676 mieszkańców oraz zajmuje powierzchnie ponad 210 km². Przez miasto przepływają trzy główne rzeki: Cakung, Bekasi, Sunter.
Wikipedia
IPA: bɛˈkaɕi, AS: bekaśi
Wiktionary
rzecz. bekas m., bekasik m., bekasowate nmos.
Wiktionary
średniej wielkości ptak łowny należący do rodziny bekasowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Lymnocryptes minimus|ref=tak., gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;
Wiktionary
Bekasik, bekas mały ("Lymnocryptes minimus") – gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Jedyny przedstawiciel rodzaju Lymnocryptes. Nie wyróżnia się podgatunków.
Wikipedia
IPA: bɛˈkaɕik, AS: bekaśik
Wiktionary
rzecz. bekas mzw., bekasowate lm nm.
przym. bekasi
Wiktionary
rodzina obejmująca ponad 80 gatunków ptaków z rzędu siewkowych, o charakterystycznych prostych i długich dziobach, których miękki czubek ułatwia odnajdywanie pożywienia w miękkim gruncie; występują na wszystkich kontynentach (oprócz Antarktydy)
SJP.pl
Bekasowate, słonkowate (Scolopacidae) – rodzina ptaków z rzędu siewkowych (Charadriiformes).
Wikipedia
o cechach bekasowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
1. czkać, odbijać się
2. bekać się - u jeleni i danieli: dokonywać aktu płciowego
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (ndk. beknąć)
(1.1) odbijać się
czasownik zwrotny niedokonany bekać się
(2.1) łow. daw. o jeleniu: zaspokajać popęd seksualny
Wiktionary
(1.1) Pociągnął łyk piwa z kufla i beknął siarczyście aż obudził się kot śpiący na piecu.
(2.1) W wrześniu. Zające czwarty raz w tym miesiącu się kocą; jelenie w końcu bekać się zaczynają.
(2.1) Po zrzuceniu rogów ielenie się rozdzielaią, młodzież tylko w kupach zostaie. Zaczynaią bekać się czyli ruię na końcu sierpnia, beczą głosem wielkim, a wtenczas dni i nocy bezsenne prowadzą…
Wiktionary
IPA: ˈbɛkat͡ɕ, AS: bekać
Wiktionary
rzecz. bek mrz.
czas. beknąć dk.
Wiktionary
gatunek ptaka z rzędu żurawiowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Aramus guarauna|ref=tak., gatunek ptaka z rzędu żurawiowych;
Wiktionary
Bekaśnica ("Aramus guarauna") – gatunek dużego ptaka, będącego jedynym przedstawicielem rodziny bekaśnic (Aramidae) z rzędu żurawiowych (Gruiformes). Zamieszkuje strefę międzyzwrotnikową Ameryki – od Meksyku i Florydy (Stany Zjednoczone) przez Karaiby po Argentynę. Nie jest zagrożony.
Wikipedia
jednostka miary radioaktywności w układzie SI
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI;
Wiktionary
\right]
| Wielkosc = aktywności promieniotwórczej
Wikipedia
(1.1) skr. Bq
Wiktionary
backhand; w tenisie, ping-pongu itp.: uderzenie z lewej strony rakietą trzymaną w prawej ręce bądź ze strony prawej - trzymaną w lewej; w hokeju: przy uderzeniu z lewej strony kijem trzymanym niżej prawą ręką i na odwrót
SJP.pl
Bekhend (od ang. "backhand", grzbiet ręki) – termin sportowy oznaczający uderzenie rakietą lub kijem w taki sposób, że w kierunku uderzenia skierowany jest grzbiet ręki. Zagrania takie spotykane są m.in. w tenisie, tenisie stołowym, speed-ballu, badmintonie i hokeju. W tenisie jest to uderzenie z lewej strony zewnętrzną stroną rakiety przez zawodników praworęcznych; u osób leworęcznych uderzenie z prawej strony.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) sport. podwórkowa gra w piłkę jeden na jednego polegająca na obronie swojego obszaru i przebijaniu piłki na obszar przeciwnika
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) plural|beka.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawne męskie okrycie wierzchnie, podszyte futrem
SJP.pl
Bekiesza – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Cyców.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Cyców. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 372 mieszkańców.
Wikipedia
zdrobnienie od: bekiesza
SJP.pl
potocznie:
1. podobny do beku, beczenia;
2. skłonny do płaczu; mazgajowaty, płaksiwy
SJP.pl
rodzaj wieloletniej rośliny z rodziny traw; beckmannia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. zob. beckmannia.
Wiktionary
Bekmania ("Beckmannia" Host) – rodzaj roślin należących do rodziny wiechlinowatych. Obejmuje dwa gatunki występujące w strefie umiarkowanej Europy (w zachodniej tylko jako introdukowane), Azji i Ameryki Północnej. W Polsce rośnie jako zadomowiony antropofit bekmania robaczkowata ("B. eruciformis").
Wikipedia
IPA: bɛkˈmãɲja, AS: bekmãńi ̯a
Wiktionary
rzadko: brzydko, fałszywie zaśpiewać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|beknąć.
Wiktionary
czas. beknąć
Wiktionary
rzadko: brzydko, fałszywie zaśpiewać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. bekać)
(1.1) dokonany od|bekać.
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. brak)
(2.1) pot. ponieść karę
(2.2) gwara. więzienna ponieść karę
Wiktionary
(2.1) – A jakby życzliwa nie była, to się jej drugie oczko wyjmie – ciągnął z uśmiechem – i potem dobrze przechędoży. Za gwałt można beknąć, ale ślepa sprawców nie wskaże.
Wiktionary
IPA: ˈbɛknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: beknõńć
Wiktionary
rzecz. bek mrz., beknięcie n., bekanie n.
czas. bekać ndk.
Wiktionary
wyrób wędliniarski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. odpowiednio przygotowana półtusza z młodego tucznika (lub jej część)
(1.2) kulin. wędzonka z bekonu (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zootechn. tucznik przeznaczony na półtusze i wędzonkę
Wiktionary
(1.2) Na śniadanie jemy zwykle jajka na bekonie.
Wiktionary
IPA: ˈbɛkɔ̃n, AS: bekõn
Wiktionary
przym. bekonowy
rzecz. bekonik mrz.
Wiktionary
potocznie: tucznik przeznaczony na bekony
SJP.pl
zakład zajmujący się wyrobem bekonów
SJP.pl
produkcja bekonów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od bekon
Wiktionary
rzecz. bekon m.
Wiktionary
→ bekon
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bekonem
przymiotnik
(2.1) zawierający bekon lub przypominający bekon smakiem, zapachem itp.
Wiktionary
(2.1) Kupiłam chipsy bekonowe na dworcu w snack-barze.
Wiktionary
rzecz. bekon mzw./mrz.
Wiktionary
1. godowy okres u niektórych zwierząt leśnych (danieli i jeleni);
2. miejsce, gdzie zbierają się niektóre zwierzęta leśne (daniele i jelenie) w okresie godowym
SJP.pl
Bekowisko – okres godowy i miejsce godów danieli ("Dama dama"). Bekowisko odbywa się zwykle od połowy października do połowy listopada. W tym czasie, podobnie jak byki jelenia, byk daniela wydaje charakterystyczne odgłosy i gromadzi wokół siebie kilka łań - „chmarę”. Bekowisko to okres polowań na daniele-byki.
Wikipedia
potocznie: śmieszny, zabawny, komiczny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) slang. młodz. zabawny, śmieszny
Wiktionary
(1.1) Alka wysłała mi wczoraj bekowego snapa.
Wiktionary
IPA: bɛˈkɔvɨ, AS: bekovy
Wiktionary
rzecz. beka ż.
Wiktionary
potocznie o kobiecie (dziewczynce), ciągle płaczącej bez istotnego powodu; także o mężczyźnie (chłopcu) z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) pot. ktoś skłonny do płaczu
Wiktionary
Beksa – amerykańska komedia muzyczna z 1990 roku, wyśmiewający tamtejsze stroje, zachowania, muzykę film satyryczny.
Wikipedia
(1.1) beksa-lala, mazepa, mazgaj, płaczek, płaksa
Wiktionary
(r. żeński) potocznie o dziewczynce łatwo wpadającej w płacz; także o chłopcu, z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
SJP.pl
związek frazeologiczny
(1.1) pot. ktoś (najczęściej dziecko), kto często płacze
Wiktionary
(1.1) Jeszcze nigdy nie widziałem takiej beksy-lali, wciąż się maże.
Wiktionary
IPA: ˌbɛksa‿ˈlala, AS: beksa‿lala
Wiktionary
(1.1) beksa, mazgaj, płaksa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej: skłonny do beku (płaczu); płaczliwy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bektaszyzmem, dotyczący bektaszyzmu
Wiktionary
rzecz. bektaszyta mos., bektaszyzm m., bektaszijja ż., bektaszysta m., bektaszystka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. członek wspólnoty religijnej bektaszijja, powstałej w XIII w., będącej synkretyczną odmianą islamu łączącej w sobie elementy chrześcijańskie, zaratusztriańskie, szamańskie i ezoteryczne
Wiktionary
rzecz. bektaszijja ż., bektaszyzm m.
:: fż. bektaszytka ż.
przym. bektaszycki
Wiktionary
śpiewający ptak wędrowny z rodziny drozdów; słowik szary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) ornit. słowik szary
Wiktionary
IPA: bɛˈkfarɛk, AS: bekfarek
Wiktionary
jednostka logarytmicznej miary stosunku energii lub mocy dwu sygnałów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. bezwymiarowa jednostka wyrażająca porównanie dwu wielkości równe logarytmowi dziesiętnemu ich stosunku, zwykle stosowana do określania głośności, mocy akustycznej źródła dźwięku, stopnia wzmocnienia sygnału itp.;
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lm. od bela
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bel to bardzo duża jednostka, odpowiadająca bardzo dużym zmianom w natężeniu dźwięku, dlatego w praktyce używa się mniejszej jednostki – dziesiątej części bela, czyli decybela.
Wiktionary
IPA: bɛl, AS: bel
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
etym|szkoc|Bell., od nazwiska Alexandra Grahama Bella, szkockiego naukowca i wynalazcy
uwagi.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) bel
* baskijski: (1.1) bel
* białoruski: (1.1) бел m.
* chorwacki: (1.1) bel m.
* duński: (1.1) bel w.
* esperanto: (1.1) belo
* francuski: (1.1) bel m.
* macedoński: (1.1) бел m.
* niemiecki: (1.1) Bel n.
* norweski (bokmål): (1.1) bel m.
* norweski (nynorsk): (1.1) bel m.
* rosyjski: (1.1) бел m.
* serbski: (1.1) бел m.
* słowacki: (1.1) bel m.
* ukraiński: (1.1) бел m.
* węgierski: (1.1) bel
* włoski: (1.1) bel m.
źródła.
== bel (język angielski.) ==
wymowa.
IPA|bɛl.
homofony|bell|belle.
audio|LL-Q1860 (eng)-Sapaa-bel.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) fiz. bel
odmiana.
(1.1) lp. bel; lm. bels
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
rzecz. decibel
Wiktionary
(1.1) skr. B
Wiktionary
[czytaj: beleTAŻ] pierwsze piętro pałacu lub domu o charakterze reprezentacyjnym, wyróżniające się większą wysokością pomieszczeń i bogatszą dekoracją; piano nobile
SJP.pl
1. gruba belka
2. zwój czegoś, najczęściej banknotów, materiału lub papieru
3. ilość papieru równa 10 ryzom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwój np. papieru, tkaniny
(1.2) opakowany prostopadłościan różnych sprasowanych materiałów np. wełny, liści tytoniu itp.
(1.3) włók. odmienna w różnych krajach jednostka masy
(1.4) druk. arkusze papieru w określonej liczbie
(1.5) duża belka
(1.6) gw-pl|Górny Śląsk. beczkowóz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbɛla, AS: bela
Wiktionary
rzecz. belka ż., beluwa ż.
czas. belować
Wiktionary
roślina o trujących nasionach wykorzystywana w lecznictwie, w Polsce chroniona; belladonna, beladonna, belladona, wilcza jagoda
SJP.pl
roślina o trujących nasionach wykorzystywana w lecznictwie, w Polsce chroniona; belladonna, belladona, beladona, wilcza jagoda
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Stary Sącz,Sławatycze,Drohobycz. reg-pl|Kresy południowe. ekspr. osoba przy tuszy, gruba (najczęściej mały chłopiec)
(1.2) gw-pl|Przędzel. osoba niezdarna
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) gw-pl|Rachanie,Posadów. odmiana grochu
Wiktionary
[czytaj: belkanto] styl muzyki wokalnej, a także technika wokalna w operze włoskiej XVII-XIX w.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto rejonowe w Republice Baszkortostanu, w azjatyckiej części Rosji;
Wiktionary
Belebej (ros. Белебей, "Bielebiej"; baszk. Бәләбәй, "Bäläbäj") – miasto w Republice Baszkirii, w Rosji, ośrodek administracyjny rejonu bielebiejewskiego. Miejscowość założono w 1715 roku, a prawa miejskie nadano w 1781.
W Belebeju urodzili się: Borys Nikołajewski, Władimir Bukowski, Inna Czurikowa.
Wikipedia
przym. belebejski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Belebejem, dotyczący Belebeju
Wiktionary
(1.1) Frunze przeprowadził operację belebejską w gruncie rzeczy wbrew dowództwu Frontu.
Wiktionary
rzecz. Belebej mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: belka; mały, krótki odcinek odpowiednio obrobionego pnia drzewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: belka
Wiktionary
IPA: bɛˈlɛt͡ʃka, AS: belečka
Wiktionary
rzecz. belka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. belka
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: belka
Wiktionary
Belek – miejscowość turystyczna w dystrykcie Serik, prowincji Antalya, południowo-zachodniej Turcji nad Morzem Śródziemnym.
Miasto leży około 30 km od lotniska w Antalyi na równinie rzeki Kopru Cayi, u podnóża gór Taurus.
Atrakcją turystyczną okolicy jest park krajobrazowy z ponad 100 gatunkami zamieszkujących go ptaków oraz usytuowany w sosnowym lesie wodospad Kursunlu z ukrytą pod nim jaskinią, do której można się dostać tylko przez lustro wody.
Wikipedia
(1.1) gw. Górny Śląsk balek
Wiktionary
wymarły mięczak kopalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) paleont. nazwa systematyczna|Belemnitida|ref=tak. wymarły morski głowonóg;
Wiktionary
(1.1) Belemnity pojawiły się w karbonie, a wymarły w eocenie.
Wiktionary
IPA: bɛˈlɛ̃mʲɲit, AS: belẽmʹńit
Wiktionary
w mitologii celtyckiej: bóg płodności i słońca
SJP.pl
kopalny ślimak morski, mający symetryczną muszlę zwiniętą w jednej płaszczyźnie
SJP.pl
autor książek beletrystycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) liter. twórca dzieł beletrystycznych
Wiktionary
(1.1) (…) występuję tu dziś nie jako naukowiec i psycholog, ale jako beletrysta.
Wiktionary
rzecz. beletrystyka ż., beletrystyczność ż., beletryzacja ż., beletryzator mos., beletryzowanie n.
:: fż. beletrystka ż.
czas. beletryzować, zbeletryzować
przym. beletrystyczny, beletryzacyjny
przysł. beletrystycznie
Wiktionary
(1.1) prozaik
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta pisząca beletrystykę
Wiktionary
rzecz. beletrystyka ż.
:: fm. beletrysta mos.
przym. beletrystyczny
czas. beletryzować
Wiktionary
przymiotnik od: beletrystyka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) liter. związany z beletrystyką
Wiktionary
(1.1) W beletrystyczno-publicystycznej formie ukazał bezpośredniość i bezceremonialność Amerykanów, szybko rosnące miasta, rozległe przestrzenie kontynentu, który przemierzał koleją, konno i pieszo, żyzne doliny, skalne pustkowia i dzikie zwierzęta.
Wiktionary
rzecz. beletrystka ż., beletrysta mos., beletrystyka ż., beletryzowanie n.
czas. beletryzować
Wiktionary
1. ogół utworów zaliczanych do literatury pięknej;
2. utwory narracyjno-fabularne pisane prozą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. twórczość prozatorska zaliczana do literatury pięknej, obejmująca powieść, opowiadanie, nowelę, reportaż literacki
Wiktionary
Be
Wikipedia
IPA: ˌbɛlɛˈtrɨstɨka, AS: beletrystyka
Wiktionary
rzecz. beletrysta m., beletrystka ż., beletryzacja ż., beletryzowanie n., beletryzator m., beletryzatorka ż.
czas. beletryzować ndk.
przym. beletryzacyjny, beletrystyczny
przysł. beletryzacyjnie, beletrystycznie
Wiktionary
(1.1) proza
Wiktionary
nadawanie tekstowi charakteru powieści, noweli, opowiadania itp.
SJP.pl
przymiotnik od: beletryzacja
SJP.pl
osoba zajmująca się beletryzowaniem życiorysów, wspomnień itp., nadająca im formę beletrystyczną
SJP.pl
kobieta zajmująca się beletryzowaniem życiorysów, wspomnień itp., nadająca im formę beletrystyczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) liter. wplatanie elementów fikcji literackiej w narrację o zdarzeniach rzeczywistych
Wiktionary
(1.1) W XVI w. jest zadaniem szczególnie skomplikowanym, jako że wtedy właśnie ożywia się dwukierunkowy ruch: beletryzowaniu form użytkowych towarzyszy utylitaryzowanie form artystycznych.
Wiktionary
rzecz. beletryzacja ż., beletryzator m., beletryzatorka ż., beletrystyka ż., beletrysta m., beletrystka ż.
czas. beletryzować
przym. beletryzacyjny, beletrystyczny
przysł. beletryzacyjnie, beletrystycznie
Wiktionary
(1.1) beletryzacja
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zbeletryzować)
(1.1) nadawać tekstowi charakter beletrystyczny, dodawać do niego elementy beletrystyczne
Wiktionary
(1.1) Tu autorka próbuje wyjść poza ramy portretu, usiłuje beletryzować statyczne zazwyczaj nowele.
Wiktionary
rzecz. beletrystyka ż., beletrysta mos., beletrystka ż., beletrystyczność ż., beletryzacja ż., beletryzator mos., beletryzowanie n.
czas. zbeletryzować
przym. beletrystyczny, beletryzacyjny
przysł. beletrystycznie
Wiktionary
największe miasto w Irlandii Północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Irlandii Północnej,
Wiktionary
Belfast (wymowa ang.: []; Béal Feirste) – stolica, dystrykt i największe miasto Irlandii Północnej, położone na terenie hrabstw Antrim i Down, nad ujściem rzeki Lagan do zatoki Belfast Lough. Zajmuje powierzchnię 133 km², a liczy 352 390 mieszkańców (szac. 2024).
Wikipedia
(1.1) Pożar, który wybuchł w 1708, prawie doszczętnie strawił Belfast.
Wiktionary
IPA: ˈbɛlfast, AS: belfast
Wiktionary
rzecz. belfastczyk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Belfastu
Wiktionary
rzecz. Belfast mrz.
Wiktionary
1. potocznie: nauczyciel;
2. pomocnik nauczyciela w żydowskiej szkole elementarnej o charakterze religijnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. lekcew. lub żart. nauczyciel
(1.2) gwara. więz. mądry, doświadczony więzień
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. nauczyciel w szkole średniej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Belfer prawił młodzieży tradycyjne kazanie przed wspólnym wyjściem do kina.
Wiktionary
IPA: ˈbɛlfɛr, AS: belfer
Wiktionary
rzecz. belferzyna mos., belferstwo n., belfrowanie n.
:: fż. belferka ż.
czas. belfrować ndk.
przym. belferski
przysł. belfersko
Wiktionary
grupa belfrów, nauczycieli
SJP.pl
1. pogardliwie: zawód, praca nauczyciela;
2. pogardliwie: nauczycielka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. nauczycielka
(1.2) pot. wykonywanie zawodu nauczyciela
Wiktionary
(1.1) W technikum Gienek podkochiwał się w belferce.
(1.2) W każdym razie czuję najwyraźniej, iż jedyną uczciwą rzeczą, jaką winnam uczynić, jest poświęcenie tego lata belferce i rozpoczęcie istnienia o własnych siłach.
Wiktionary
rzecz. belferia ż., belferzyna mos., belferowanie n., belferstwo n., belfrowanie n., belferek mos.
:: fm. belfer mos.
czas. belfrować ndk.
przym. belferski
przysł. belfersko
Wiktionary
(1.1) nauczycielka; pot. profesorka
(1.2) bakalarstwo, belferowanie, belferstwo, nauczycielstwo
Wiktionary
przymiotnik od: belfer
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z belfrem, dotyczący belfra
Wiktionary
rzecz. belferka ż., belfer mos., belferskość ż., belfrowanie n.
czas. belfrować ndk.
Wiktionary
zawód nauczyciela; belferka
SJP.pl
[czytaj: belfi] potocznie: selfie damskich pośladków
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Belfortem, dotyczący Belfortu
Wiktionary
rzecz. Belfort mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto we wschodniej Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté;
Wiktionary
Belfort (niem. "Beffert", "Beffort", "Befort") – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Territoire de Belfort, położone nad rzeką Savoureuse, w Bramie Burgundzkiej – obniżeniu pomiędzy dwoma pasmami górskimi – Wogezami na północy a Jurą na południu. W 2017 roku populacja gminy wynosiła 48 423 mieszkańców.
Wikipedia
przym. belforcki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) lekcew. lub żart. wykonywanie zawodu nauczyciela (belfra)
Wiktionary
rzecz. belfer m., belferzyna m., belferka ż., belferstwo n.
czas. belfrować
przym. belferski
Wiktionary
(1.1) belferka, nauczanie, uczenie
Wiktionary
ironicznie: pracować jako belfer (nauczyciel) w szkole
SJP.pl
1. koń ciężkiej, zimnokrwistej rasy; brabanson
2. frank belgijski; belga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. zootechn. królik rasy olbrzym belgijski;
(1.2) pot. kynol. owczarek belgijski;
(1.3) hipol. jeźdz. koń rasy belgijskiej;
Wiktionary
Belg – miejscowość i gmina w Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, w powiecie Rhein-Hunsrück, wchodzi w skład gminy związkowej Kirchberg (Hunsrück).
Wikipedia
(1.2) Okrywa włosowa belgów jest lśniąca i miękka.
(1.2) Pinczery, tak jak belgi, zaliczane są do psów obronnych.
(1.3) Hodowane przez stadninę belgi są rasą zimnokrwistą o masywnej budowie.
Wiktionary
rzecz. Belg mos., Belgia ż., belgijka ż., Belgijka ż., belgijskość ż.
przym. belgijski
Wiktionary
(1.3) brabant
Wiktionary
skrót od: belgijski
SJP.pl
skrót
(1.1) = belgijski
Wiktionary
frank belgijski; belg
SJP.pl
Belga – belgijska agencja prasowa, z siedzibą w Schaerbeek (Bruksela).
Założona w sierpniu 1920 roku przez Pierre-Marie Oliviera i Maurice Travailleura.
Wikipedia
państwo w Europie ze stolicą w Brukseli; Królestwo Belgii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli;
(1.2) hist. geogr. do początku XIX wieku: Niderlandy, ziemie położone nad Morzem Północnym między Francją a Niemcami
Wiktionary
Be
Wikipedia
(1.1) Urodziłem się w Belgii.
(1.2) Belgia, powszechne nazwisko krajów nadmorskich, między Francją i Niemcami. Belgia sprzymierzona zamyka 7. prowincyj Rzeczypospolitej Holenderskiej; reszta po części do domu austriackiego i korony francuskiej należy uwsp..
(1.2) Belgia, bywsze imię Niderlandu, teraz należącego do Francji i na departamenta podzielona uwsp.
Wiktionary
IPA: ˈbɛlʲɟja, AS: belʹǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. belg mzw., belgijka ż., Belg mos., Belgijka ż., belgijskość ż.
przym. belgijski
Wiktionary
(1.1) Oficjalna nazwa: Królestwo Belgii
(1.2) Niderlandy
Wiktionary
dawniej: Belg (obywatel Belgii)
SJP.pl
1. inspekt o oknach dwuspadowych, zwróconych na wschód i zachód;
2. rodzaj porównawczej, sportowej gry scrabble
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) taniec towarzyski, odmiana chapelloise;
(1.2) inspekt dwuspadowy
(1.3) rzad. rodzaj cienkiej bluzy, z przypinanym kapturem
(1.4) środ. odmiana gry w scrabble autorstwa Hipolita Woutersa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Proste kroki i ich powtarzalność sprawiają, że belgijka chętnie tańczona jest na imprezach, ślubach i od paru lat również studniówkach.
Wiktionary
IPA: bɛlʲˈɟijka, AS: belʹǵii ̯ka
Wiktionary
rzecz. belg mzw., Belgia ż., Belgijka ż., Belg mos.
przym. belgijski
Wiktionary
(1.1) taniec belgijski
(1.2) skrzynia belgijska
Wiktionary
→ Belgia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Belgii lub Belgów
Wiktionary
(1.1) […] jednym z pierwszych artystów, którzy podjęli temat rwandyjskich czystek etnicznych, był autor komiksów – pochodzący z belgijskiego Liège Jean-Philippe Stassen.
Wiktionary
IPA: bɛlʲˈɟijsʲci, AS: belʹǵii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. belg mzw., belgijka ż., Belgia ż., Belg mos., Belgijka ż., belgijskość ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest belgijskie; cecha tych, którzy są belgijscy
Wiktionary
(1.1) Zastępcą zaś do spraw cywilnych został prezydent regencji kolońskiej, SS-Brf Eggert Reeder, reprezentant tradycji staropruskiej, wróg idei belgijskości.
Wiktionary
rzecz. belg mzw., Belgia ż., Belg mos., Belgijka ż.
przym. belgijski
przysł. belgijsko
Wiktionary
stolica Serbii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Serbii;
Wiktionary
Belgrad ( Београд, Beograd, starożytne "Singidunum", daw. "Białogród", Nándorfehérvár) – stolica i największe miasto Serbii położone na północy kraju przy ujściu Sawy do Dunaju; jugosłowiańskie miasto-bohater.
Wikipedia
(1.1) W drugiej połowie XX wieku Belgrad był stolicą Jugosławii.
Wiktionary
IPA: ˈbɛlɡrat, AS: belgrat
Wiktionary
rzecz. belgradczyk m., belgradka ż.
przym. belgradzki, podbelgradzki
Wiktionary
mieszkaniec Belgradu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Belgradu
Wiktionary
IPA: bɛlˈɡraṭt͡ʃɨk, AS: belgraṭčyk
Wiktionary
rzecz. Belgrad mrz.
:: fż. belgradka ż.
przym. belgradzki
Wiktionary
mieszkanka Belgradu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Belgradu
Wiktionary
IPA: bɛlˈɡratka, AS: belgratka
Wiktionary
rzecz. Belgrad mrz.
:: fm. belgradczyk mos.
przym. belgradzki
Wiktionary
→ Belgrad (stolica i największe miasto Serbii)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Belgradem (stolicą Serbii)
Wiktionary
(1.1) Wierzyłem, że belgradzcy i lublańscy intelektualiści mogą zainspirować reformę jugosłowiańskiego społeczeństwa.
Wiktionary
IPA: bɛlˈɡrat͡sʲci, AS: belgracʹḱi
Wiktionary
rzecz. Belgrad mrz., belgradczyk mos., belgradka ż.
Wiktionary
jeden z upadłych aniołów i czterech piekielnych książąt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. jeden z upadłych aniołów w judaizmie i chrześcijaństwie;
Wiktionary
Belial, także: Beliar, Berial, Mroczny Starzec, Albatros (od בְּלִיַּ֫עַל "belijja'al", czyli połączenie 'blj' – negacja i 'ja'al' – "użytek") – jeden z upadłych aniołów (w niebie należał do chórów Cnót i Aniołów) i czterech piekielnych książąt (pozostali to Szatan, Lucyfer i Lewiatan), symbolizuje płodność ziemi, niezależność oraz kierunek geograficzny północ. Często jest utożsamiany z Szatanem.
Wikipedia
(1.1) Beliar
Wiktionary
[czytaj: biliber] potocznie: fan Justina Biebera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. neol. fan Justina Biebera
Wiktionary
IPA: bɛˈlʲibɛr, AS: belʹiber
Wiktionary
rzecz.
:: fż. belieberka ż.
Wiktionary
polski herb szlachecki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
polski herb szlachecki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
żołnierz Pierwszego Pułku Ułanów Legionów Polskich, utworzonego w czasie I wojny światowej przez Władysława Zygmunta Belinę-Prażmowskiego
SJP.pl
Belizariusz, Flavius Belisarius, Βελισάριος (ur. ok. 505, zm. w marcu 565) – wódz armii bizantyńskiej, który prowadził zwycięskie kampanie wojenne w czasach panowania Justyniana I Wielkiego.
Wikipedia
[czytaj: beliz]
1. państwo w Ameryce Środkowej;
2. miasto w Belize
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopanie;
(1.2) geogr. miasto w Angoli
Wiktionary
Belize (w latach 1863–1981 Honduras Brytyjski) – państwo w Ameryce Środkowej leżące na półwyspie Jukatan, nad Morzem Karaibskim, od północy graniczące z Meksykiem (długość granicy 250 km), a na zachodzie z Gwatemalą (266 km). Jego stolicą jest Belmopan.
Wikipedia
IPA: bɛˈlʲizɛ, AS: belʹize
Wiktionary
rzecz. Belizenka ż., Belizeńczyk mos.
przym. belizeński, probelizeński, antybelizeński
Wiktionary
(1.1) daw. Honduras Brytyjski
Wiktionary
mieszkanka Belize (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Belize
Wiktionary
IPA: ˌbɛlʲiˈzɛ̃nka, AS: belʹizẽnka
Wiktionary
rzecz. Belize n.
:: fm. Belizeńczyk mos.
przym. belizeński
Wiktionary
obywatel państwa Belize
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Belize
Wiktionary
IPA: ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: belʹizẽĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Belize n.
:: fż. Belizenka ż.
przym. belizeński
Wiktionary
→ Belize
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Belize, dotyczący Belize lub jego mieszkańców
Wiktionary
(1.1) Urzędnik szczególnie pilnie studiował belizeńską wizę, wstemplowaną na Madison Avenue w Nowym Jorku przez ciemnoskórą piękność konsulatu.
(1.1) Posterunek belizeński od gwatemalskiego oddziela pas ziemi niczyjej, który należy przejść pieszo w szpalerze zasieków granicznych i plątaninaątaniny dżungli.
Wiktionary
IPA: ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃sʲci, AS: belʹizẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Belize n., Belizeńczyk mos., Belizenka ż.
przym. probelizeński, antybelizeński
Wiktionary
1. odcinek odpowiednio obrobionego pnia drzewa;
2. element konstrukcyjny budowli lub maszyn;
3. naszywka na naramienniku lub na rękawie munduru, będąca oznaką rangi wojskowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) długi, obrobiony pień drzewa
(1.2) techn. zwykle poziomy element konstrukcyjny przenoszący obciążenie
(1.3) wojsk. pot. naszywka oznaczająca rangę w służbach mundurowych
(1.4) techn. w wagach element łączący szalki i osadzony lub zawieszony punktowo
Wiktionary
Zobacz też: Marek Belka.
Belka – poziomy lub ukośny element konstrukcyjny stosowany w budownictwie, przyjmujący obciążenia pionowe najczęściej pochodzące od poziomych żeber i płyt stropowych i przenoszący je na podpory (ściany, słupy, filary, kolumny). Belka pracuje głównie na zginanie i ścinanie; dodatkowo może też występować jej ściskanie lub rozciąganie. Może być wykonana z drewna, stali, betonu, żelbetu, czasem również z kamienia.
Wikipedia
(1.1) Musimy podeprzeć mur belkami.
(1.2) Ta belka potrzymuje dach.
(1.3) Oznaczeniem stopnia plutonowyutonowego są cztery poziome belki.
Wiktionary
IPA: ˈbɛlka, AS: belka
Wiktionary
rzecz. belkowanie n.
:: zdrobn. beleczka ż.
:: zgrub. bela ż.
przym. belkowy, belkowany
czas. belkować
Wiktionary
(1.1) bal, dyl, bierwiono, kłoda; gw. Górny Śląsk balek, belek
(1.2) dyl, dźwigar, legar; gw. Górny Śląsk balek, belek
Wiktionary
układ belek podtrzymujących strop
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|belkować.
(1.2) archit. hist. najwyższy, poziomy, trójdzielny człon starożytnych budowli spoczywający na kolumnach lub ścianach;
(1.3) archit. bud. zespół belek tworzących konstrukcję budowli;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) W skład klasycznego belkowania wchodzi architraw, fryz i gzyms.
(1.3) Odłożył derkę, raz jeszcze przeciągnął dłonią po belkowaniu dachu.
Wiktionary
IPA: ˌbɛlkɔˈvãɲɛ, AS: belkovãńe
Wiktionary
rzecz. belka ż.
Wiktionary
(1.2) entablatura
Wiktionary
o suficie, moście: mający widoczne belki, stanowiące element konstrukcyjny
SJP.pl
układać belki pod wiązania stropu, mostu
SJP.pl
przymiotnik od: belka
SJP.pl
przymiotnik od: belka
SJP.pl
marka śmigłowców
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina o trujących nasionach wykorzystywana w lecznictwie, w Polsce chroniona; belladonna, beladonna, beladona, wilcza jagoda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Atropa belladonna|L.|ref=tak., gatunek trującej byliny z rodziny psiankowatych
Wiktionary
(1.1) pokrzyk wilcza jagoda
Wiktionary
roślina o trujących nasionach wykorzystywana w lecznictwie, w Polsce chroniona; belladona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Atropa belladonna|L.|ref=tak., pokrzyk wilcza jagoda
(1.2) bot. rzad. nazwa systematyczna|Amaryllis belladonna|L.|ref=tak., amarylis
(1.3) trucizna z pokrzyku wilczej jagody
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Patrz! otworzyłem swoich żył łodygi, / W których skraplają się lecznicze zorze / I wrą śmiertelnych trucizn belladonny.
Wiktionary
Bellamy – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Alabama, w hrabstwie Sumter.
Wikipedia
w mitologii greckiej:heros, bohater "Iliady" Homera
SJP.pl
Be
Wikipedia
Bellingshausen ( Беллинсгаузен) – rosyjska (dawniej radziecka) stacja antarktyczna znajdująca się w Zatoce Collins na Wyspie Króla Jerzego w archipelagu Szetlandów Południowych. Była to jedna z pierwszych założonych stacji podczas radzieckiej wyprawy w 1968 roku. Na terenie stacji znajduje się cerkiew Trójcy Świętej.
Wikipedia
Giovanni Bellini (1427 lub 1430-1516); wł. malarz epoki renesansu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. w mitologii rzymskiej: bogini wojny;
2. miejscowość i gmina we Włoszech;
3. wyspa w archipelagu Wysp Salomona;
4. polskie wydawnictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitrzym. bogini wojny, utożsamiana z grecką Enyo;
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 28;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bellona uchodziła niekiedy za siostrę albo żonę Marsa.
(1.1) Przed świątynią Bellony na Polu Marsowym w Rzymie przyjmowano wodzów powracających ze zwycięskiej wojny oraz dokonywano aktu wypowiedzenia wojny ludom niegraniczącym z rzymskim państwem.
(1.1) Atrybutami Bellony były: pochodnia, miecz lub włócznia.
(1.2) Bellona porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
Wiktionary
IPA: bɛlˈːɔ̃na, AS: be•lõna
Wiktionary
(1.1) Duelona, Duellona; Enyo
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: beluczczi] nazwisko obce
SJP.pl
[czytaj: belmąDO] nazwisko; m.in. Jean-Paul Belmondo - francuski aktor
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stolica Belize
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Belize;
Wiktionary
Belmopan – stolica Belize, położona w środkowej części kraju, około 80 km od wybrzeża Morza Karaibskiego, w dolinie rzeki Belize na wysokości 76 m n.p.m. w 2007 roku ludność miasta wynosiła 16 435 mieszkańców[] – trzecie co do wielkości miasto w kraju.
Wikipedia
IPA: bɛlˈmɔpãn, AS: belmopãn
Wiktionary
rzecz. belmopanin mos., belmopanka ż.
przym. belmopański
Wiktionary
mieszkaniec Belmopanu; Belmopańczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Belmopanu
Wiktionary
IPA: ˌbɛlmɔˈpãɲĩn, AS: belmopãńĩn
Wiktionary
rzecz. Belmopan mrz.
:: fż. belmopanka ż.
przym. belmopański
Wiktionary
mieszkanka Belmopanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Belmopanu
Wiktionary
IPA: ˌbɛlmɔˈpãnka, AS: belmopãnka
Wiktionary
rzecz. Belmopan mrz.
:: fm. belmopanin mos.
przym. belmopański
Wiktionary
mieszkaniec Belmopanu; Belmopanin
SJP.pl
→ Belmopan (stolica Belize)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Belmopan
Wiktionary
IPA: ˌbɛlmɔˈpãj̃sʲci, AS: belmopãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Belmopan mrz., belmopanin mos., belmopanka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ryba z rzędu aterynokształtnych o bardzo smacznym mięsie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Belone belone|ref=tak., gatunek ryby morskiej o długim ciele;
Wiktionary
Belona, belona pospolita ("Belone belone") – drapieżny gatunek morskiej ryby belonokształtnej z rodziny belonowatych (Belonidae). Poławiana dla smacznego mięsa.
Wikipedia
(1.1) Belony pływają w stadach blisko powierzchni wody.
Wiktionary
IPA: bɛˈlɔ̃na, AS: belõna
Wiktionary
(1.1) belona pospolita
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. chorobliwy lęk przed ostrymi rzeczami (np. nożami, żyletkami)
Wiktionary
IPA: ˌbɛlɔ̃nɔˈfɔbʲja, AS: belõnofobʹi ̯a
Wiktionary
rząd ryb promieniopłetwych
SJP.pl
Belonokształtne (Beloniformes) – rząd ryb promieniopłetwych (Actinopterygii).
Wikipedia
o cechach belonokształtnych (rząd ryb)
SJP.pl
rodzina ryb (około 25 gatunków) z gromady promieniopłetwych, występujących zarówno w morzach, jak i wodach słodkich głównie w strefach klimatu równikowego i podzwrotnikowego
SJP.pl
Belonowate (Belonidae) – rodzina drapieżnych ryb belonokształtnych (Beloniformes) charakteryzujących się silnie wydłużonym ciałem i długimi szczękami tworzącymi prosty dziób. Są poławiane gospodarczo.
Wikipedia
o cechach belonowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|belontać.
Wiktionary
czas. belontać ndk.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mieszać
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. majdać, dyndać
Wiktionary
(1.1) (gwara.) Ale mi sie belonto w bebechach.
Wiktionary
rzecz. belontanie n., belowanie n.
czas. bałamoncić ndk.
Wiktionary
karciana gra hazardowa
SJP.pl
Belotka ("Nemoossis belloci") – gatunek morskiej ryby z podrodziny belotkowatych (Pterothrissinae) w obrębie rodziny albulowatych (Albulidae).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wzdęcie
Wiktionary
czas. belontać, belować
Wiktionary
zwijać, formować coś w bele
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zbelować)
(1.1) prasować i wiązać coś w bele
Wiktionary
rzecz. bela ż., belowanie n.
czas. zbelować dk.
Wiktionary
1. bastion;
2. rodzaj machiny oblężniczej
SJP.pl
Beluarda lub beluard ("z wł. baluardo) –" początkowo obszerna baszta w fortyfikacji, w postaci tarasu, podobna do bastei. Użyta pierwotnie we Włoszech w XV w. W Polsce używana od XVI wieku do obrony najbardziej narażonych części fortyfikacji zamkowych, np. w Ogrodzieńcu i Tenczynku. Przyjmowała czasem formę baszty o dwóch kondygnacjach, albo wyposażonej częściowo lub całościowo w kazamaty. To także fragment fortyfikacji stałej
Wikipedia
mieszkaniec Beludżystanu (krainy w południowo-wschodniej Azji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. mieszkaniec Beludżystanu
Wiktionary
(1.1) W XVI w. Beludżowie utworzyli kilka feudalnych księstw.
Wiktionary
rzecz. Beludżystan mrz., beludżi n.
:: fż. Beludżyjka ż.
przym. beludżyjski, beludżystański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. język Beludżów;
Wiktionary
(1.1) W beludżi pisano nawet bajki.
Wiktionary
rzecz. beludżyjski mrz., Beludżystan mrz., Beludża mos., Beludżyjka ż.
przym. beludżyjski
Wiktionary
mieszkanka Beludżystanu (krainy w południowo-wschodniej Azji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. mieszkanka Beludżystanu
Wiktionary
rzecz. Beludżystan mrz., beludżi n.
:: fm. Beludża mos.
przym. beludżyjski, beludżystański
Wiktionary
→ Beludża
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Beludżami, dotyczący Beludżów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język beludżyjski;
Wiktionary
rzecz. Beludżystan mrz., Beludża mos., Beludżyjka ż., beludżi mrz.
Wiktionary
1. kraina historyczna na Bliskim Wschodzie;
2. zachodnia prowincja Pakistanu;
3. Sistan i Beludżystan - ostan (prowincja) w południowo-wschodnim Iranie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w południowo-zachodniej Azji;
(1.2) geogr. adm. prowincja w południowo-zachodnim Pakistanie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Koczownicza ludność Beludżystanu hodowała owce, wielbłądy, kozy i konie.
(1.2) Komunikacja w Beludżystanie zdaje się być słabo rozwinięta.
Wiktionary
rzecz. beludżyjski mrz., Beludża mos., beludżi n., Beludżyjka ż.
przym. beludżyjski, beludżystański
Wiktionary
→ Beludżystan; beludżyjski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Beludżystanem, dotyczący Beludżystanu
Wiktionary
rzecz. Beludża mos., Beludżystan mrz., Beludżyjka ż.
Wiktionary
sztuczna elegancja stylu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. beczkowóz (do wywozu nieczystości z szamba)
Wiktionary
(1.1) Jo żech mioł klank w mobilniku jak plompa z beluwy.
Wiktionary
rzecz. bela
Wiktionary
1. budowla ogrodowa (np. pałacyk, pawilon, altana) na wzniesieniu, z tarasem, z którego roztacza się rozległy widok;
2. część budowli wysunięta ponad dach, zwykle z tarasem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. widokowy budynek ogrodowy położony na wzniesieniu;
(1.2) archit. pałac usytuowany jak belweder (1.1), zwykle z rozległym widokiem na ogród
(1.3) archit. nadbudówka lub dodatkowe piętro nad najwyższym poziomem budynku, często z tarasem
(1.4) gw. więzienna areszt śledczy w Warszawie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: bɛlˈvɛdɛr, AS: belveder
Wiktionary
rzecz. belwederczyk m.
przym. belwederski
Wiktionary
(1.4) gw. więzienna centralniak, mokotów
Wiktionary
uczestnik ataku na Belweder w Warszawie, rozpoczynającego powstanie listopadowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. uczestnik ataku na Belweder w Warszawie rozpoczynającego powstanie listopadowe;
Wiktionary
(1.1) Podchorążowie i belwederczycy, najściślej związani ze szlachtą, nie wyobrażali sobie jednak sprawy narodowej bez szlacheckiego kierownictwa i sami oddali władzę w ręce przeciwników.
Wiktionary
rzecz. belweder m.
przym. belwederski
Wiktionary
1. związany z belwederem, pałacykiem ogrodowym;
2. związany z Belwederem, pałacem w Warszawie, w Parku Łazienkowskim;
3. związany z urzędem Prezydenta RP, np. profesor belwederski - profesor mianowany przez Prezydenta RP
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z belwederem, dotyczący belwederu
(1.2) związany z warszawskim pałacem Belweder
Wiktionary
rzecz. belweder mrz., belwederczyk mos.
Wiktionary
potocznie:
1. ktoś zły, rodzaj wyzwiska;
2. diabeł, szatan, czart, bies
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rel. w chrześcijaństwie: demon, władca piekieł i złych duchów;
(1.2) rel. diabeł
Wiktionary
Be
Wikipedia
(1.1) Lecz niektórzy z nich rzekli: «Przez Belzebuba, władcę złych duchów, wyrzuca złe duchy».
Wiktionary
przymiotnik od: belzebub
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. podium, trybuna, w kościele – podwyższona przestrzeń wokół ołtarza
(1.2) hist. podwyższenie dla mówców na agorze
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) mównica, trybuna, podium
Wiktionary
wanna podgrzewcza do przechowywania ciepłych potraw, stosowana głównie w zakładach gastronomicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) podgrzewany szeroki pojemnik na żywność służący do utrzymywania temperatury potraw;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nurt w renesansowej literaturze włoskiej określany jako arystokratyczny humanizm, opierający się na dziełach P. Bembo, propagatora czystości formy literackiej i kontynuowania tradycji Cycerona i Petrarki
SJP.pl
minerał, wodorotlenek glinu; boehmit
SJP.pl
Bemit (także Boehmit) – minerał z gromady wodorotlenków. Główny składnik boksytów. Należy do minerałów rozpowszechnionych tylko w niektórych regionach Ziemi.
Nazwa pochodzi od nazwiska niemiecko-czeskiego chemika Johanna Böhma (1895-1952), a nie od niemieckiego geologa i paleontologa Johannesa Böhma (1857-1938).
Wikipedia
znak w notacji muzycznej obniżający dźwięki o pół tonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. znak graficzny obniżający nutę o półton;
Wiktionary
♭
Bemol (♭) – znak chromatyczny, obniżający wysokość dźwięku o pół tonu.
Bemol może być użyty jako znak przykluczowy (umieszczony bezpośrednio po kluczu). Obniża wówczas wszystkie dźwięki, na wysokości których jest zapisany na pięciolinii.
Wikipedia
(1.1) Aby obniżyć dźwięk o półton, wystarczy dopisać do niego bemol, jeśli chcemy o tę samą wysokość podwyższyć dźwięk, używamy krzyżyka.
Wiktionary
IPA: ˈbɛ̃mɔl, AS: bẽmol
Wiktionary
(1.1) symbol. ♭
Wiktionary
przymiotnik od: bemol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bemowa
Wiktionary
(1.1) Tłum bemowian skanduje pod urzędem.
Wiktionary
rzecz. Bemowo n.
:: fż. bemowianka ż.
przym. bemowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bemowa
Wiktionary
rzecz. Bemowo n.
:: fm. bemowianin mos.
przym. bemowski
Wiktionary
dzielnica Warszawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. dzielnica Warszawy;
(1.2) geogr. część wsi Ścinawka Górna, w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Radków
Wiktionary
Zobacz też: Bemowo w innych znaczeniach tej nazwy.
Bemowo – dzielnica Warszawy, położona w lewobrzeżnej części miasta. Jest jedną z 18 jednostek pomocniczych m.st. Warszawy.
Wikipedia
(1.1) Od południa Bemowo graniczy z dzielnicami Włochy i Ursus.
Wiktionary
rzecz. bemowianin mos., bemowianka ż.
przym. bemowski
Wiktionary
→ Bemowo (dzielnica Warszawy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Bemowa, związany z Bemowem
Wiktionary
(1.1) Film był wyświetlany w jednym z bemowskich kin.
Wiktionary
rzecz. Bemowo n., bemowianin mos., bemowianka ż.
Wiktionary
1. syn (w imionach arabskich); bin, ibn;
2. syn (w imionach hebrajskich)
SJP.pl
przyimek
(1.1) syn (w imionach arabskich)
(1.2) syn (w imionach hebrajskich)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: bɛ̃n, AS: bẽn
Wiktionary
(1.1) bin, ibn
Wiktionary
rodzaj transakcji w Azji Wschodniej
SJP.pl
Waranasi; miasto w Indiach
SJP.pl
[czytaj: benczmark]
1. w biznesie: punkt odniesienia do porównania wyników lub jakości;
2. w finansach: wzorzec rynkowy, względem którego mierzy się wyniki inwestycji;
3. w informatyce: test wydajności sprzętu lub oprogramowania
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. w zarządzaniu: systematyczne porównywanie własnych procesów, produktów, usług lub wyników z najlepszymi w branży;
2. w informatyce: przeprowadzanie testów porównawczych
SJP.pl
Benchmarking (badania porównawcze lub analiza porównawcza) – praktyka stosowana w zarządzaniu, polegająca na porównywaniu procesów i praktyk stosowanych przez własne przedsiębiorstwo, ze stosowanymi w przedsiębiorstwach uważanych za najlepsze w analizowanej dziedzinie. Wynik takiej analizy służy jako podstawa doskonalenia. Jest to praktyczna realizacja przysłowia: „trzeba się uczyć na błędach, ale lepiej uczyć się na błędach cudzych, niż na swoich”.
Wikipedia
1. w zarządzaniu: systematycznie porównywać własne procesy, produkty, usługi lub wyniki z najlepszymi w branży;
2. w informatyce: przeprowadzać testy porównawcze
SJP.pl
dno zbiornika wodnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) pierwotne dno strefy przybrzeżnej zbiornika wodnego;
Wiktionary
IPA: bɛ̃n͇t͡ʃ, AS: bẽṇč
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Benderami, dotyczący Bender
Wiktionary
rzecz. Bendery mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Naddniestrzu, separatystycznej części Mołdawii, port nad Dniestrem;
Wiktionary
Be
Wikipedia
przym. benderski
Wiktionary
(1.1) hist. Tehinia
Wiktionary
część rozrusznika silnika spalinowego
SJP.pl
Be
Wikipedia
instrument perkusyjny, bęben o głębokim brzmieniu pochodzący z Afryki Północnej
SJP.pl
Bendir (arab. بندر) – instrument perkusyjny pochodzący z Afryki Północnej, najczęściej spotykany w Maroku. Jest to bęben obręczowy o głębokim brzmieniu charakteryzujący się połączeniem rezonującego brzęczenia (dzięki jelitowym sznurkom naciągniętym pod wewnętrzną płaszczyzną membrany) i możliwością zmian kolorytu powodowanym ruchami całością instrumentu. Bendir tradycyjnie grany palcami lub całą dłonią, trzymany jest jedną ręką, dla ułatwienia chwytu posiada w obręczy otwór na kciuk.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: BEnidikt] nazwisko, m.in. Ruth Fulton Benedict (1887-1948) - amerykański antropolog kulturowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Benedictus – kantyk o tekście wyjętym z Ewangelii Łukasza (1, 68-79).
Nazwa kantyku pochodzi od pierwszych słów: "„Benedictus Dominus Deus Israel”" (łac. "Błogosławiony Pan, Bóg Izraela"). Jest to radosna pieśń dziękczynna, którą według ewangelicznego opisu wypowiedział Zachariasz po narodzinach swojego syna, Jana Chrzciciela. Używa się też nazwy Pieśń Zachariasza.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Benedykty lub z nią związany
SJP.pl
dawniej: błogosławieństwo
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Benedykta
Wiktionary
Benedykt – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa "benedictus", oznaczającego „tego, o którym się dobrze mówi”; „tego, któremu się dobrze życzy”. Znanym imiennikiem był Benedykt z Nursji, założyciel opactwa benedyktyńskiego na Monte Cassino, i Spinoza.
Wikipedia
(1.1) Papież Benedykt został emerytem.
Wiktionary
IPA: bɛ̃ˈnɛdɨkt, AS: bẽnedykt
Wiktionary
rzecz. benedyktyn m., benedyktynka ż., benedykta ż., benedykt mrz., stpol. Bień
:: zdrobn. Benek m., Benuś m.
:: fż. Benedykta ż.
przym. benedyktyński, Benedyktowy, benedyktowy
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Benedykt
Wiktionary
Benedykta – żeńska forma imienia Benedykt. Może też występować w formie Benita.
Benedykta imieniny obchodzi 4 stycznia, 21 marca, 6 maja, 29 czerwca i 2 lipca.
Wikipedia
(1.1) Jeden z obrazów pani Benedykty wisi w miejskiej bibliotece.
(1.1) Podarujmy Benedykcie album o Tatrach.
Wiktionary
IPA: ˌbɛ̃nɛˈdɨkta, AS: bẽnedykta
Wiktionary
rzecz. Benedykt mos.
przym. pobenedyktyński
Wiktionary
Benedykt z małżonką; Benedyktowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Benedykta lub z nim związany
SJP.pl
mnich, członek Zakonu św. Benedykta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. członek zakonu założonego przez świętego Benedykta z Nursji
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) spoż. likier korzenno-ziołowy
Wiktionary
(1.1) Do benedyktynów wstąpił jesienią 1966 roku.
(2.1) Czy reflektowałbyś na kieliszeczek benedyktyna?
Wiktionary
IPA: ˌbɛ̃nɛˈdɨktɨ̃n, AS: bẽnedyktỹn
Wiktionary
rzecz. Benedykt mos., benedyktyńskość ż.
:: fż. benedyktynka ż.
przym. pobenedyktyński, benedyktyński
przysł. benedyktyńsko
Wiktionary
męski zakon katolicki
SJP.pl
Na tę stronę wskazuje „benedyktyn”. Zobacz też: benedyktyn (likier).
Benedyktyni, Zakon Świętego Benedykta (łac. "Ordo Sancti Benedicti", używany skrót: OSB) − katolicki zakon mniszy założony w 529 roku przez św. Benedykta z Nursji. Jest to najstarszy zakon w Kościele zachodnim i dzieli się na trzy gałęzie:
Wikipedia
1. likier korzenno-ziołowy wyrabiany dawniej przez benedyktynów; benedyktyn;
2. członkini katolickiego kontemplacyjnego zakonu żeńskiego: Mniszki Zakonu św. Benedykta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zakonnica z zakonu św. Benedykta
(1.2) likier o smaku ziołowo-korzennym
Wiktionary
(1.1) W dobie józefinizmu zagarnięto klasztor panien benedyktynek w Jarosławiu.
Wiktionary
rzecz. Benedykt mos.
:: fm. benedyktyn mos.
przym. pobenedyktyński, benedyktyński
Wiktionary
1. likier korzenno-ziołowy wyrabiany dawniej przez benedyktynów; benedyktyn;
2. członkini katolickiego kontemplacyjnego zakonu żeńskiego: Mniszki Zakonu św. Benedykta
SJP.pl
Benedyktynki, Mniszki Zakonu św. Benedykta (łac. "Moniales Ordinis Sancti Benedicti", O.S.B.) – żeński zakon klauzurowy.
Wikipedia
1. odnoszący się do zakonu benedyktynów;
2. przenośnie: wymagający precyzji i cierpliwości, np. praca benedyktyńska, cierpliwość benedyktyńska; żmudny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z benedyktynami, dotyczący benedyktynów
przymiotnik jakościowy
(2.1) taki, który wymaga wyjątkowej dokładności i poświęcenia dużej ilości czasu
przymiotnik dzierżawczy
(3.1) należący do benedyktynów, będący ich własnością
Wiktionary
(3.1) Szukaliśmy schronienia w starym klasztorze benedyktyńskim za rzeką.
Wiktionary
rzecz. benedyktyn m., benedyktynka ż., Benedykt mos.
przym. pobenedyktyński
Wiktionary
(2.1) żmudny, mozolny, mrówczy
Wiktionary
dawniej: osoba świadcząca innym dobro; dobroczyńca, filantrop, dobrodziej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. dobroczyńca, fundator
Wiktionary
IPA: ˌbɛ̃nɛˈfaktɔr, AS: bẽnefaktor
Wiktionary
przym. benefaktorski
Wiktionary
dawniej: dotyczący benefaktora, związany z benefaktorem - dobroczyńcą, filantropem, np. portret benefaktorski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. związany z benefaktorem, dotyczący benefaktora
Wiktionary
rzecz. benefaktor mos.
Wiktionary
dawniej: udzielanie pomocy potrzebującym; dobroczynność, filantropia
SJP.pl
1. we wczesnym średniowieczu, zwłaszcza w zachodniej Europie: taki, który dotyczył beneficjum - warunkowego nadania ziemi, urzędu itp. wasalowi przez seniora jako wynagrodzenia za wykonywanie określonych z góry obowiązków;
2. w Kościele katolickim: taki, który dotyczył beneficjum - urzędu związanego z dochodami
SJP.pl
osoba czerpiąca zyski z beneficjum, czyli z nadanych dóbr, ziemi lub urzędu; beneficjent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, kto odnosi korzyści z czegoś
Wiktionary
(1.1) profitent, war. beneficjent
Wiktionary
1. osoba czerpiąca zyski z beneficjum, czyli z nadanych dóbr, ziemi lub urzędu; beneficjant;
2. w ekonomii: strona umowy franczyzy będąca dawcą, organizatorem sieci franczyzowej; franczyzodawca, franchisedawca, franchisodawca, franchisingodawca, franczyzer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. osoba czerpiąca zyski, profity z czegoś
(1.2) hist. rel. osoba korzystająca z beneficjum
Wiktionary
Beneficjent – osoba otrzymująca pieniądze lub inne korzyści. Na przykład osoba, której udzielono kredytu albo na rzecz której została otwarta akredytywa, udzielona gwarancja lub poręczenie. W przypadku przelewów pieniężnych (zarówno lokalnych, jak i zagranicznych) – osoba, na rzecz której zostaje dokonany przelew.
Wikipedia
(1.1) Zwróciła się do dotychczasowych beneficjentów, by finansowali dalsze wysiłki.
Wiktionary
rzecz. benefit m., beneficjum n.
:: fż. beneficjentka ż.
Wiktionary
(1.1) beneficjant, profitent
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. kobieta czerpiąca zyski, profity z czegoś
Wiktionary
rzecz. beneficjent mos., beneficjum n.
Wiktionary
1. we wczesnym średniowieczu, zwłaszcza w zachodniej Europie: warunkowe nadanie ziemi, urzędu itp. wasalowi przez seniora jako wynagrodzenie za wykonywanie określonych z góry obowiązków;
2. w Kościele katolickim: urząd, z którym związane są dochody;
3. przenośnie: dochód, korzyść z czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. akt nadania przez cesarza rzymskiego szczególnych przywilejów osobom zasłużonym
(1.2) hist. w średniowieczu: nadanie na określonych warunkach ziemi lub urzędu wasalowi przez seniora
(1.3) hist. dochodowy urząd w Kościele katolickim
(1.4) przen. korzyści płynące z czegoś
Wiktionary
Beneficjum (łac. "beneficium", „dobrodziejstwo, uposażenie”) – pierwotnie określenie dotyczyło dóbr ziemskich przydzielonych osobie za wykonywanie powierzonych obowiązków. W następstwie zaczęto tak nazywać nadanie gruntu wasalowi przez seniora, czasowe albo dożywotnie, jako honorowe wynagrodzenie albo w zamian za służbę wasalną, później dziedziczne. Z czasem termin zaczął metonimicznie oznaczać sprawowany urząd i dochody z nim związane.
Wikipedia
rzecz. beneficjent m., beneficjentka ż., benefit m.
Wiktionary
1. przedstawienie teatralne lub koncert organizowane dla uczczenia długoletniej pracy jednego z artystów;
2. dawniej: impreza mająca na celu zdobycie dodatkowych dochodów dla artysty lub zespołu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) teatr. przedstawienie organizowane na cześć artysty obchodzącego znaczący jubileusz pracy artystycznej;
(1.2) daw. impreza, której celem jest dodatkowe wynagrodzenie aktorów
Wiktionary
Benefis – spektakl, koncert lub podobne wydarzenie zorganizowane dla uczczenia konkretnej osoby lub zespołu osób. Uroczystość ma charakter retrospektywny i najczęściej odbywa się z okazji jubileuszu. W benefisie uczestniczy uhonorowywany, czyli benefisant (formy niepoprawne: beneficjant, beneficjent) oraz zaproszeni przez niego goście.
Wikipedia
(1.1) W benefisie uczestniczy uhonorowywany, czyli benefisant oraz zaproszeni przez niego goście.
Wiktionary
IPA: bɛ̃ˈnɛfʲis, AS: bẽnefʹis
Wiktionary
rzecz. benefisant m., benefisantka ż.
przym. benefisowy
Wiktionary
artysta, na cześć którego odbywa się przedstawienie lub koncert
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) artysta, dla którego urządza się benefis
Wiktionary
IPA: ˌbɛ̃nɛˈfʲisãnt, AS: bẽnefʹisãnt
Wiktionary
rzecz. benefis ż.
:: fż. benefisantka ż.
Wiktionary
artystka, na cześć której odbywa się przedstawienie lub koncert
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: benefisant
Wiktionary
(1.1) Benefisantka poprosiła gości o nieprzynoszenie kwiatów.
Wiktionary
IPA: ˌbɛ̃nɛfʲiˈsãntka, AS: bẽnefʹisãntka
Wiktionary
zob. benefisant.
Wiktionary
związany z benefisem - przedstawieniem teatralnym lub koncertem organizowanym dla uczczenia długoletniej pracy jednego z artystów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z benefisem, dotyczący benefisu
Wiktionary
rzecz. benefis m.
Wiktionary
dodatkowa korzyść w pracy
SJP.pl
Benefit – trzeci album grupy Jethro Tull, wydany w kwietniu 1970 roku. Po raz pierwszy w nagraniach wziął udział John Evan jako pianista i organista, chociaż nie był on jeszcze stałym członkiem grupy, jak również ostatnim, w którego nagraniu brał udział basista Glenn Cornick. Album osiągnął trzecie miejsce w rankingach sprzedaży w Wielkiej Brytanii.
Wikipedia
zdrobnienie od: Benedykt, Benon (imiona męskie); Benuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: Beniamin
Wiktionary
Benek – polsko-austriacki komediodramat z 2007 roku w reżyserii Roberta Glińskiego.
Zdjęcia kręcono w Bytomiu, Rudzie Śląskiej, Katowicach, Chorzowie i Świętochłowicach. Trwały one od 4 października do 11 listopada 2006 roku.
Wikipedia
rzecz. Benedykt mos.
Wiktionary
unia gospodarcza obejmująca Belgię, Holandię i Luksemburg; Benelux, BENELUX
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. region w Europie Zachodniej, składający się z trzech sąsiadujących ze sobą monarchii: Belgii, Holandii i Luksemburga;
Wiktionary
Beneluks, Benelux – region w Europie Zachodniej składający się z trzech sąsiadujących ze sobą monarchii: Belgii, Holandii i Luksemburga. Słowo "Benelux" to skrót powstały z połączenia pierwszych sylab nazw tych państw (francuska/niderlandzka, w nawiasach polska nazwa): Belgique/België (Belgia), Nederland (Holandia), Luxembourg/Luxemburg (Luksemburg).
Wikipedia
(1.1) Monarchie przetrwały w Skandynawii, w krajach Beneluksu i w Wielkiej Brytanii.
Wiktionary
IPA: bɛ̃ˈnɛluks, AS: bẽneluks
Wiktionary
(1.1) war. Benelux
Wiktionary
unia gospodarcza obejmująca Belgię, Holandię i Luksemburg; Beneluks, BENELUX
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. zob. Beneluks.
Wiktionary
IPA: bɛ̃ˈnɛluks, AS: bẽneluks
Wiktionary
(1.1) war. Beneluks
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: benetn] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina nagonasienna z epoki jurajskiej; bennetyt
SJP.pl
→ Benewent
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Benewentem, dotyczący Benewentu
Wiktionary
(1.1) Podczas gdy kuriała panuje we Włoszech środkowych, na południu kraju powstaje tzw. pismo benewenckie drogą kaligraficznego przekształcania młodszej kursywy rzymskiej.
(1.1) Dostatnie i wystawne życie wśród kanoników benewenckich czy neapolitańskich coraz mniej podobało się Benedyktowi, w miarę jak dorastał, i coraz boleśniej odczuwał rozdźwięk między ewangelią a życiem.
Wiktionary
rzecz. Benewent mrz.
przym. benewentański
Wiktionary
(1.1) benewentański
Wiktionary
miasto i gmina we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Benewent (1.2);
(1.2) geogr. prowincja we Włoszech, w regionie Kampania;
Wiktionary
(wł.) – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Benewent. Położone na północny wschód od Neapolu, w Apeninie Neapolitańskim, nad rzeką Calore.
Według danych na 1 stycznia 2022 roku gminę zamieszkiwało 56 939 osób (27 165 mężczyzn i 29 774 kobiety).
Wikipedia
(1.1) W sierpniu 871 r. książę Benewentu mógł tryumfować: w jego rękach znalazł się nie tylko siejący postrach Sawdan, pokonany emir Bari, ale i jego pogromca – cesarz Ludwik wraz ze swym skarbem, małżonką i dworem.
(1.1) Żadnej suwerenności nie miały wspomniane już księstwa Pontecorvo marszałka Bernadotte i Benewent Talleyranda: to władza czysto administracyjna. Talleyrand cenił sobie tytuł Altesse Serenissime, ale w swym Benewencie nigdy nie był (…).
(1.1) Manfred, syn Fryderyka, usiłował z mieczem w dłoni dochodzić praw do swego sycylijskiego dziedzictwa, zginął jednak w bitwie pod Benewentem w lutym owego brzemiennego w dramatyczne wydarzenia Roku Pańskiego tysiąc dwieście sześćdziesiątego ósmego sic. (...)
(1.1) Złożona z Murzynów lekka kawaleria wzięła udział w rozstrzygającej bitwie pod Benewentem w roku 1266, co znalazło swój wyraz na fresku z Tour Fernande w prowansalskim Pernes (lata osiemdziesiąty XIII wieku).
Wiktionary
rzecz. benewentana ż.
przym. benewencki, benewentański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) zob. benewencki.
Wiktionary
(1.1) Interesującym świadectwem erozji tradycyjnego systemu pojęciowego i skutków, jakie zjawisko to niosło dla organizacji społecznej, jest norma prawna ogłoszona przez benewentańskiego księcia Arechisa w ostatniej ćwierci VIII w..
Wiktionary
rzecz. Benewent mos.
przym. benewencki
Wiktionary
(1.1) benewencki
Wiktionary
dawniej: przychylność, łaskawość, życzliwość
SJP.pl
[czytaj: benfika] portugalski klub piłkarski z Lizbony
SJP.pl
Benfica – miasto w Angoli, w prowincji Luanda.
Wikipedia
lekka, cienka tkanina o luźnym splocie, najczęściej jedwabna; muślin, muszlin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości i gmin w USA
Wiktionary
Bengal – kraina historyczna w Azji Południowej, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską. Zachodnia część Bengalu leży w Indiach (stan Bengal Zachodni), a wschodnią stanowi Bangladesz.
Powierzchnia wynosi około 215,5 tysiąca km², a zamieszkuje ją około 235 milionów ludzi (2003), głównie Bengalczycy. Największe miasto tego regionu to Kolkata w Indiach.
Wikipedia
IPA: ˈbɛ̃ŋɡal, AS: bẽŋgal
Wiktionary
rzecz. Bengalczyk mos., Bengalka ż., bengalik m., bengali m., bengalski mrz.
przym. bengalski
Wiktionary
członek ludności zamieszkującej Bengal, krainę w Azji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek azjatyckiego narodu posługującego się językiem bengalskim i zamieszkującego krainę historyczną Bengal
Wiktionary
(1.1) Skład ludności Bangladeszu jest niemal jednolity, dlatego że Bengalczycy stanowią dziewięćdziesiąt osiem procent.
Wiktionary
rzecz. Bengal mrz., Bengalia ż., bengalski mrz., bengali n.
:: fż. Bengalka ż.
przym. bengalski
Wiktionary
język bengalski będący językiem urzędowym w Indiach i Bangladeszu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język bengalski
Wiktionary
przym. bengalski
rzecz. bengalski mrz., Bengal mrz., Bengalczyk mos., Bengalka ż.
Wiktionary
(1.1) bengalski
Wiktionary
kraina w Azji; Bengal
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny astryldowatych
SJP.pl
rodzaj tkaniny o płóciennym splocie, w której osnowa jest jedwabna, wątek zaś bawełniany (rzadziej z wełny czesankowej)
SJP.pl
członkini ludu zamieszkującego Bengal (krainę w Azji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. członkini azjatyckiego narodu posługującego się językiem bengalskim i zamieszkującego krainę historyczną Bengal
Wiktionary
rzecz. Bengal mrz., Bengalia ż., bengalski mrz., bengali n.
:: fm. Bengalczyk mos.
przym. bengalski
Wiktionary
przymiotnik od: Bengal
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bengalem, dotyczący Bengalu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język bengalski (1.1);
Wiktionary
(1.1) Nagle snop czerwonego bengalskiego światła pada od strony wejścia i oblewa krwawym blaskiem całą arenę.
Wiktionary
IPA: bɛ̃ŋˈɡalsʲci, AS: bẽŋgalsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bengal m., Bengalczyk m., Bengalka ż., bengalik m., bengali m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem bengalskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem bengalskim
(1.3) spisany, stworzony w języku bengalskim
Wiktionary
IPA: bɛ̃ŋˈɡalskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: bẽŋgalskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ulubieniec, pupilek, beniaminek;
1. ulubione, zwykle najmłodsze, najbardziej rozpieszczane dziecko;
2. osoba dorosła, najmłodsza w danym gronie, która jest faworyzowana;
3. przenośnie: osoba, którą otacza się szczególną opieką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. ulubione dziecko w rodzinie
Wiktionary
Beniamin – imię męskie pochodzenia biblijnego, oznaczające dosłownie „syn południa” lub „syn prawicy” (w języku hebrajskim północ jest utożsamiana z lewą, a południe z prawą stroną). Beniamin imieniny obchodzi 31 marca i 19 grudnia.
Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom w Polsce, Beniamin w 2017 roku zajmował 123. miejsce wśród imion męskich.
Wikipedia
IPA: bɛ̃ˈɲjãmʲĩn, AS: bẽńi ̯ãmʹĩn
Wiktionary
rzecz. Beniamin mos., Beniamina ż., Beniaminek mos., beniaminek mos./mzw.
Wiktionary
(1.1) beniaminek
Wiktionary
ulubieniec, pupilek, beniaminek;
1. ulubione, zwykle najmłodsze, najbardziej rozpieszczane dziecko;
2. osoba dorosła, najmłodsza w danym gronie, która jest faworyzowana;
3. przenośnie: osoba, którą otacza się szczególną opieką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: Beniamin
Wiktionary
(1.1) Nie widziałyśmy Beniaminy chyba ze sto lat.
Wiktionary
rzecz. beniamin mos., Beniaminek mos., beniaminek mos., Beniaminów mrz.
:: fm. Beniamin mos.
Wiktionary
ulubieniec, pupil, beniamin;
1. ulubione, zwykle najmłodsze, najbardziej rozpieszczane dziecko;
2. osoba dorosła, najmłodsza w danym gronie, która jest faworyzowana;
3. przenośnie: osoba, którą otacza się szczególną opieką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. ulubione dziecko w rodzinie, zwykle najmłodsze, najbardziej rozpieszczane
(1.2) książk. osoba najmłodsza w grupie i przez to faworyzowana przez społeczność
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) sport. drużyna sportowa rozgrywająca swój pierwszy sezon w lidze, po awansie z niższej klasy rozgrywkowej
Wiktionary
Beniaminek – zespół klubu sportowego, który awansował do danej ligi z niższego szczebla rozgrywek i gra w niej pierwszy sezon po takim awansie.
Do przywilejów beniaminka na ogół (choć nie zawsze) należy rozgrywanie pierwszego w sezonie meczu we własnym obiekcie[].
Wikipedia
(2.1) Absolutnym beniaminkiem ligi była Siarka Tarnobrzeg.
Wiktionary
rzecz. Beniamin mos., beniamin mos., Beniaminek mos., Beniamina ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Beniaminy lub z nią związany
SJP.pl
Beniamin z małżonką; Beniaminowie
SJP.pl
ulubieniec, pupilek, beniaminek;
1. ulubione, zwykle najmłodsze, najbardziej rozpieszczane dziecko;
2. osoba dorosła, najmłodsza w danym gronie, która jest faworyzowana;
3. przenośnie: osoba, którą otacza się szczególną opieką
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Beniamina lub z nim związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Benity lub z nią związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Benicjusz – imię męskie pochodzące od włoskiego serwity, św. Filipa Benicjusza (wł. "Benizi"). Imieniny obchodzi 23 sierpnia.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
Benigna – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, odpowiednik męskiego imienia Benignus, Benigny. Pochodzi od przymiotnika "benigna", oznaczającego „dobroduszna, uprzejma, przyjazna, życzliwa”, który następnie stał się przydomkiem, a później imieniem. W Polsce po raz pierwszy zanotowane w XIV wieku, jednak w odniesieniu do osoby żyjącej w wieku XI.
Wikipedia
(1.1) Wspomniałem Benignie, że zapomniała o przypisach.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Benigny mos.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Benigny lub z nią związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Benigny, Benignus – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa „uprzejmy”, „przyjazny”. Patronem imienia jest m.in. św. Benigny z Dijon, męczennik z II wieku.
Benigny imieniny obchodzi 13 lutego, 6 czerwca, 1 listopada i 9 listopada.
Wikipedia
(1.1) Nic nie mów Benignemu o ich wizycie.
Wiktionary
rzecz. Benigna ż.
Wiktionary
(1.1) Benignus
Wiktionary
1. państwo w Afryce ze stolicą w Porto Novo; Republika Beninu;
2. miasto w Nigerii;
3. zatoka Oceanu Atlantyckiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Afryce;
Wiktionary
Benin (do 1975 pod nazwą Dahomej), oficjalnie Republika Beninu – państwo w Afryce nad Zatoką Gwinejską. Graniczy z Burkina Faso, Nigrem, Nigerią i Togo, członek Unii Afrykańskiej i ECOWAS.
Wikipedia
(1.1) Benin jest państwem w Afryce.
Wiktionary
IPA: ˈbɛ̃ɲĩn, AS: bẽńĩn
Wiktionary
rzecz. Benińczyk mos., Beninka ż.
przym. beniński
Wiktionary
(1.1) Republika Beninu
Wiktionary
obywatelka Beninu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Beninu
Wiktionary
IPA: bɛ̃ˈɲĩŋka, AS: bẽńĩŋka
Wiktionary
rzecz. Benin mrz.
:: fż. Benińczyk mos.
przym. beniński
Wiktionary
zdrobnienie od: Benedykt, Benon (imiona męskie)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Beniowski – poemat dygresyjny Juliusza Słowackiego, którego pięć pierwszych pieśni powstało w latach 1840–1841 i zostało opublikowanych w 1841 roku. Pozostałe części poematu nie ukazały się za życia poety – wydał je Antoni Małecki w zbiorze "Pism pośmiertnych" Słowackiego.
Wikipedia
żartobliwie: penis
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Benisz ("Behnisch, Boenisch") – polski herb szlachecki z nobilitacji.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z grupy krzemianów pierścieniowych;
Wiktionary
Benitoit – minerał z grupy krzemianów pierścieniowych. Należy do grupy minerałów wyjątkowo rzadkich.
Wikipedia
IPA: ˌbɛ̃ɲiˈtɔjit, AS: bẽńitoi ̯it
Wiktionary
obywatel Beninu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Beninu
Wiktionary
IPA: bɛ̃ˈɲĩj̃n͇t͡ʃɨk, AS: bẽńĩĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Benin mrz.
:: fż. Beninka ż.
przym. beniński
Wiktionary
przymiotnik od: Benin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Beninu, państwa w Afryce
Wiktionary
(1.1) W dahomejskim (obecnie: benińskim) plemięemieniu Huedas, bardzo tradycjonalnym i zatopionym w kulcie przeszłości, wcieleniem Istoty Najwyższej jest pyton.
Wiktionary
IPA: bɛ̃ˈɲĩj̃sʲci, AS: bẽńĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Benin mrz., Benińczyk mos., Beninka ż.
Wiktionary
[czytaj: bendżamin]
1. imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Benn, właśc. Bencjon Rabinowicz (ur. 19 kwietnia 1905 w Białymstoku, zm. 1989 we Francji) – francuski artysta malarz pochodzenia żydowskiego, związany z École de Paris. Większa część jego twórczości jest inspirowana tematyką biblijną, a zwłaszcza Księgą Psalmów.
Wikipedia
[czytaj: benet] nazwisko, m.in. James Gordon Bennett (1841-1918) - amerykański dziennikarz i wydawca prasowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina nagonasienna z epoki jurajskiej; benetyt
SJP.pl
[czytaj: BEni] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: BEni] obce imię męskie
SJP.pl
Benoit – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Missisipi, w hrabstwie Bolivar.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbɛ̃nɔ̃n, AS: bẽnõn
Wiktionary
(1.1) reg. śl. Bynek
Wiktionary
członek zakonu benonitów, będącego częścią zakonu redemptorystów, która osiedliła się w XVIII w. przy kościele św. Benona w Warszawie
SJP.pl
członek zakonu benonitów, będącego częścią zakonu redemptorystów, która osiedliła się w XVIII w. przy kościele św. Benona w Warszawie
SJP.pl
Benon z małżonką; Benonowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Benona lub z nim związany
SJP.pl
wieś w województwie pomorskim
SJP.pl
Benowo ( Benhoff) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kwidzyńskim, w gminie Ryjewo. Leży przy skrzyżowaniu drogi wojewódzkiej nr 602 z drogą wojewódzką nr 606 w odległości 8 kilometrów od Sztumu. Benowo znajduje się ok. 4,5 km na południowy wschód od rozgałęzienia Wisły na Nogat i Leniwkę.
Wikipedia
w hydrobiologii: dno zbiornika wodnego jako swoiste środowisko życia
SJP.pl
Bental, strefa bentoniczna (gr. "bénthos" 'głębina') – strefa denna zbiornika wodnego. Cechy charakterystyczne tej strefy to bardzo mała ilość światła lub jego brak, mała ilość tlenu, niska temperatura oraz większe ciśnienie. Organizmy zasiedlające strefę bentoniczną nazywane są bentosem.
Wikipedia
nazwa zwyczajowa herbicydu z grupy pochodnych azyny
SJP.pl
bentewi wielki, bentewi ciemny - gatunki ptaków z rodziny tyrankowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bentlej] marka samochodów i firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) samochód marki Bentley
Wiktionary
Bentley Motors Limited – brytyjski producent luksusowych samochodów osobowych, z siedzibą w Crewe, działający od 1919 roku. Należy do niemieckiego koncernu Volkswagen Group.
Wikipedia
(1.1) Królowa Wielkiej Brytanii, Elżbieta II, podróżuje ekskluzywnym bentleyem.
Wiktionary
IPA: ˈbɛ̃ntlɛj, AS: bẽntlei ̯
Wiktionary
ozdobione jedzenie na wynos zapakowane w charakterystyczne pudełko
SJP.pl
bytujący w dnie zbiorników wodnych lub przytwierdzający się do jego powierzchni (np. glony bentoniczne); bentosowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ekol. związany z bentosem, dotyczący bentosu
Wiktionary
(1.1) Podwój prowadzi bentoniczny tryb życia.
Wiktionary
rzecz. bentoniczność ż., bentos mrz.
Wiktionary
(1.1) bentosowy
Wiktionary
skała osadowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. skała ilasta powstała w wyniku przeobrażenia szkliwa wulkanicznego lub utworów piroklastycznych;
Wiktionary
Bentonit – osadowa skała ilasta składająca się głównie z montmorylonitu. Przybiera barwę białą, żółtą lub inną. Powstaje w wyniku przeobrażenia szkliwa wulkanicznego z popiołów i tufów wulkanicznych zachodzącego w wodzie morskiej.
Ma silne właściwości adsorpcyjne. Znajduje zastosowanie jako środek oczyszczający i odbarwiający oraz w płuczkach wiertniczych.
Wikipedia
(1.1) Zamiast tego na skórze pozostaje niewielka warstwa krzemionki lub bentonitu, dająca wrażenie przypudrowania skóry.
(1.1) Bentonit stosowany jest m.in. do usuwania skażeń środowiska.
Wiktionary
IPA: bɛ̃nˈtɔ̃ɲit, AS: bẽntõńit
Wiktionary
przym. bentonitowy
Wiktionary
przymiotnik od bentonit, np. złoża bentonitowe
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z bentonitu
Wiktionary
rzecz. bentonit mrz.
Wiktionary
proces przeobrażania szkliwa zawartego w tufach i popiołach wulkanicznych, w wyniku którego powstaje bentonit
SJP.pl
organizmy (rośliny, zwierzęta, bakterie) zamieszkujące dno zbiorników wodnych i cieków; środowisko denne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekol. zespół organizmów zasiedlających dno zbiorników wodnych, penetrujących osady denne lub żyjących na ich powierzchni;
Wiktionary
Bentos (gr. βένθος "bénthos" – „głębina”) – zespół organizmów zwierzęcych związanych z dnem środowisk wodnych (słonych i słodkich, stojących i płynących), w tym także związanych z rozmaitymi strukturami obecnymi na dnie, a więc roślinami (fauna naroślinna), glonami, kamieniami (fauna nakamienna), szczątkami antropogenicznymi.
Wikipedia
(1.1) Jeżowce współtworzą bentos, wiodąc życie na dnie morskim.
Wiktionary
przym. bentosowy, bentoniczny
Wiktionary
bytujący w dnie zbiorników wodnych lub przytwierdzający się do jego powierzchni (np. glony bentosowe); bentoniczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ekol. związany z bentosem, dotyczący bentosu
Wiktionary
(1.1) Zwierzę żyje w morzu, sprawnie nurkuje, polując na bentosową zdobycz.
Wiktionary
rzecz. bentos mrz.
Wiktionary
(1.1) bentoniczny
Wiktionary
zdrobnienie od: Benedykt, Benon (imiona męskie); Benek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: Beniamin
Wiktionary
rzecz. Benedykt mos.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Benwenuty lub z nią związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Benwenut – imię męskie pochodzenia łacińskiego oznaczające "dobrze, że przyszedłeś".
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Benwenuta – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego oznaczające "dobrze, że przyszłaś", forma żeńska imienia Benwenut.
Benwenuta imieniny obchodzi 30 października.
Wikipedia
Benwenut z małżonką; Benwenutowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Benwenuta lub z nim związany
SJP.pl
miasto w Chinach; Pensi
SJP.pl
Benxi (chiń. 本溪; pinyin "Běnxī") – miasto o statusie prefektury miejskiej w północno-wschodnich Chinach, w prowincji Liaoning, na południowy wschód od miasta Shenyang. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 1 083 983. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 1 566 855 mieszkańców. Ośrodek wydobycia węgla kamiennego i rud żelaza oraz hutnictwa żelaza i przemysłu koksowniczego.
Wikipedia
[czytaj: benc] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
najprostszy aldehyd aromatyczny, ciecz o zapachu gorzkich migdałów
SJP.pl
keton karbocykliczny, półprodukt do wyrobu wielu cennych barwników kadziowych, otrzymywany zwykle przez kondensację antrachinonu i gliceryny w środowisku kwasu siarkowego i w obecności opiłków żelaza
SJP.pl
nazwa handlowa pierwszego preparatu farmaceutycznego zawierającego amfetaminę
SJP.pl
ciekły, najprostszy (6 atomów węgla) węglowodór aromatyczny; wykorzystywany m.in. w przemyśle chemicznym oraz farmaceutycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny;
Wiktionary
Benzen – organiczny związek chemiczny z grupy arenów. Jest to najprostszy karbocykliczny, obojętny węglowodór aromatyczny. Jego nieorganicznym analogiem jest borazyna.
Wikipedia
(1.1) Na kolokwium mieliśmy opisać otrzymywanie dwumetylobenzenu z benzenu.
Wiktionary
IPA: ˈbɛ̃w̃zɛ̃n, AS: bẽũ̯zẽn
Wiktionary
przym. benzenowy
Wiktionary
(1.1) benzol
Wiktionary
związany z benzenem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z benzenem, dotyczący benzenu
Wiktionary
rzecz. benzen mrz.
Wiktionary
potocznie: benzodiazepiny
SJP.pl
organiczny związek chemiczny z grupy chinonów używany m. in. do produkcji barwników; chinon
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
organiczny związek chemiczny wchodzący w skład leków uspokajających i nasennych
SJP.pl
lek o działaniu uspokajającym, nasennym, przeciwlękowym i przeciwdrgawkowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. lek mający działanie uspokajające, nasenne i zapobiegające drgawkom;
Wiktionary
(1.1) Benzodiazepiny działają przeciwlękowo, uspokajająco, przeciwdrgawkowo, wywołują ośrodkową relaksację mięśni i mają działanie amnestyczne (zaburzenia pamięci).
(1.1) Obecnie benzodiazepiny należą do leków powszechnie stosowanych cztery z nich — alprazolam, klonazepam, diazepam i lorazepam — znajdują się na liście 100 najczęściej przepisywanych leków w Stanach Zjednoczonych.
Wiktionary
(1.1) skr. BDZ
Wiktionary
żywica balsamiczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. naturalna żywica aromatyczna pozyskiwana z drzew z rodzaju Styrax
(1.2) chem. kwas benzoesowy
Wiktionary
(1.1) żywica benzoesowa
(1.2) kwas benzoesowy
Wiktionary
sól albo ester kwasu benzoesowego, substancja stosowana m.in. jako środek konserwujący produkty żywnościowe
SJP.pl
kwas benzoesowy, występuje w przyrodzie w wielu żywicach
SJP.pl
najprostszy keton aromatyczny
SJP.pl
Benzofenon ("difenyloketon", "keton difenylowy") – organiczny związek chemiczny, najprostszy keton aromatyczny. W małych ilościach powstaje w organizmie podczas metabolizmu niektórych benzodiazepin. Praktycznie nie rozpuszcza się w wodzie, dobrze rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych. Stosowany do wyrobu leków, kosmetyków i środków owadobójczych. Pochodne bywają stosowane w filtrach przeciwsłonecznych.
Wikipedia
związek heterocykliczny, oleista, bezbarwna ciecz używana do produkcji żywic kumaronowych; kumaron
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) chem. organiczny związek chemiczny; bezbarwna, oleista ciecz używana do produkcji żywic kumaronowych;
Wiktionary
Benzofuran ("kumaron") – heterocykliczny organiczny związek chemiczny zbudowany ze skondensowanych pierścieni benzenu i furanu. Jest to bezbarwna, oleista ciecz używana do produkcji żywic kumaronowych. Występuje w olejach lekkich otrzymywanych w procesie destylacji smoły węglowej.
Wikipedia
IPA: ˌbɛ̃w̃zɔˈfurãn, AS: bẽũ̯zofurãn
Wiktionary
(1.1) kumaron
Wiktionary
paliwo silnikowe, benzyna z domieszką bioetanolu
SJP.pl
rodnik organiczny, reszta kwasowa kwasu benzoesowego
SJP.pl
organiczny związek organiczny stosowany w środkach perfumeryjnych i zapachowych
SJP.pl
Benzoina – organiczny związek chemiczny z grupy aromatycznych α-ketoalkoholi, tj. takich ketoalkoholi, w których grupa ketonowa i hydroksylowa sąsiadują ze sobą. Stosowany w środkach perfumeryjnych i zapachowych.
Wikipedia
syntetyczny środek znieczulający o działaniu miejscowym, stosowany tylko zewnętrznie w formie maści, olejków; anestezyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środek miejscowo znieczulający, słabo rozpuszczalny w wodzie;
Wiktionary
Benzokaina, anestezyna (łac. "Benzocainum, Anaesthesinum") – organiczny związek chemiczny, ester kwasu "p"-aminobenzoesowego (PABA) i etanolu, stosowany jako środek znieczulający o działaniu miejscowym.
Wikipedia
(1.1) Jak mój mały ząbkował, dawałam mu na dziąsła żel z benzokainą i przestawał płakać.
Wiktionary
IPA: ˌbɛ̃w̃zɔkaˈjĩna, AS: bẽũ̯zokai ̯ĩna
Wiktionary
(1.1) anestezyna, etoform
Wiktionary
ciecz będąca ubocznym produktem odgazowania węgla, zawierająca głównie benzen, toluen i ksylen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) uboczny produkt odgazowania węgla kamiennego, mieszanina benzenu, toluenu i ksylenu, oraz małych ilości tiofenu, pirydyny i fenolu;
Wiktionary
Benzol (benzol surowy) – mieszanina zawierająca głównie benzen, toluen i ksylen oraz – w mniejszych ilościach – tiofen, pirydynę i fenol.
Wikipedia
(1.1) Dawniej benzol był jednym z głównych źródeł węglowodorów aromatycznych.
Wiktionary
IPA: ˈbɛ̃w̃zɔl, AS: bẽũ̯zol
Wiktionary
rzecz. benzolownia ż.
przym. benzolowy
Wiktionary
oddział koksowni, w którym z gazu koksowniczego uzyskuje się benzol
SJP.pl
związany z benzolem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z benzolem, dotyczący benzolu
Wiktionary
rzecz. benzol mrz.
Wiktionary
nitryl kwasu benzoesowego
SJP.pl
Benzonitryl, nitryl kwasu benzoesowego, – organiczny związek chemiczny z grupy nitryli (najprostszy nitryl aromatyczny), pochodna benzenu. Jest bezbarwną cieczą o charakterystycznym zapachu.
Stosowany jest jako rozpuszczalnik. Jego temperatura topnienia wynosi ok. −13 °C, a wrzenia ok. 191 °C. Otrzymuje się z niego polibenzonitryl.
Wikipedia
węglowodór aromatyczny, żółta, krystaliczna substancja
SJP.pl
dwupierścieniowy związek heterocykliczny; indol
SJP.pl
półprodukt w produkcji barwników
SJP.pl
Benzydyna ("4,4'-bianilina, 4,4'-diaminobifenyl"), H2N−C6H4−C6H4−NH2 – organiczny związek chemiczny z grupy diamin aromatycznych zbudowana z dwóch reszt aniliny połączonych w pozycji "para"; pochodna bifenylu zawierająca 2 grupy aminowe w pozycji "para" każdego pierścienia benzenowego. Tworzy bezbarwne płytki, rozpuszczalne w etanolu lub eterze. Benzydynę wiąże się z występowaniem raka pęcherza moczowego i trzustki.
Wikipedia
pochodna benzenu, rodnik benzylowy - metylenobenzen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. pochodna piperazyny o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C11H16N2., mająca działanie stymulujące;
Wiktionary
Benzylopiperazyna (BZP) – organiczny związek chemiczny, substancja psychoaktywna o działaniu stymulującym, pochodna piperazyny. Mechanizm działania benzylopiperazyny jest zbliżony do MDMA, a efekty działania porównywalne do amfetaminy.
Wikipedia
(1.1) Zgodnie z wytycznymi Unii Europejskiej nowelizacja zakładała zakaz handlu tymi specyfikami, które zawierały benzylopiperazynę, substancję działającą podobnie do amfetaminy, lecz od niej słabszą.
Wiktionary
przymiotnik od: benzyl
SJP.pl
mieszanina ciekłych węglowodorów zawierających w cząsteczce od 5 do 10 atomów węgla używana jako paliwo do silników spalinowych i jako rozpuszczalnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy;
Wiktionary
Benzyna (od benzoe → nazwa żywicy jednego z drzew egzotycznych) – mieszanina ciekłych węglowodorów, jeden z głównych rodzajów paliwa stosowanego do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy. Stosowana także jako rozpuszczalnik.
Wikipedia
(1.1) Mój samochód spala dziesięć litrów benzyny na sto kilometrów.
Wiktionary
IPA: bɛ̃w̃ˈzɨ̃na, AS: bẽũ̯zỹna
Wiktionary
przym. benzynowy
rzecz. benzyniak mzw., benzynowiec mzw.
Wiktionary
(1.1) paliwo, wacha
Wiktionary
potocznie: samochód o napędzie benzynowym; benzynowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. samochód o napędzie benzynowym
Wiktionary
(1.1) Zamierzasz kupić benzyniaka czy diesela?
Wiktionary
rzecz. benzyna ż., benzynowiec m.
przym. benzynowy
Wiktionary
(1.1) benzynowiec
Wiktionary
pracownik stacji benzynowej nalewający benzynę
SJP.pl
1. miernik poziomu benzyny w zbiorniku;
2. miernik prędkości przepływu benzyny;
3. miernik ilości przepływającej w układzie spalania benzyny
SJP.pl
potocznie: samochód o napędzie benzynowym; benzyniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. samochód o napędzie benzynowym
Wiktionary
(1.1) Kupiłeś nowy samochód? To benzynowiec czy ropniak?
Wiktionary
rzecz. benzyna ż., benzyniak m.
przym. benzynowy
Wiktionary
(1.1) benzyniak
Wiktionary
związany z benzyną
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący benzyny, napędzany benzyną
Wiktionary
(1.1) Samochód wyposażony jest w silnik benzynowy o pojemności 1,2 l i o mocy 65 KM.
Wiktionary
rzecz. benzyna ż., benzyniak m., benzynowiec mzw.
Wiktionary
potocznie: zużywający duże ilości benzyny
SJP.pl
potocznie:
1. stacja benzynowa;
2. silnik wykorzystujący benzynę;
3. koralik mieniący się wieloma barwami jak benzyna
SJP.pl
kraina historyczna w środkowej starożytnej Grecji, której głównym miastem były Teby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w środkowej Grecji;
(1.2) geogr. nomos w środkowej Grecji
Wiktionary
Be
Wikipedia
(1.1) Beocja położona na zachód od Attyki oraz na wschód od Ftiotydy i Fokidy, zasiedlona została już w starożytności, na początku II tysiąclecia p.n.e. przez Beotów. Najważniejszymi jej miastami były Teby i Orchomenos.
Wiktionary
IPA: bɛˈɔt͡sʲja, AS: beocʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Beota mos., Beotka ż.
przym. beocki
Wiktionary
przymiotnik od: Beocja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od Beocja
(1.2) przen. nierozgarnięty, ograniczony, pozbawiony fantazji twórczej
Wiktionary
(1.1) Tam będzie Troja, tu - równina pod beockim Aulis, gdzie wedle mitu i kilku opowiadaczy wojska Hellady znieruchomiały w drodze do Troi.
Wiktionary
IPA: bɛˈɔt͡sʲci, AS: beocʹḱi
Wiktionary
rzecz. Beocja
Wiktionary
mieszkaniec Beocji (krainy historycznej)
SJP.pl
mieszkanka Beocji (krainy historycznej)
SJP.pl
jednoroczna roślina zbożowa i pastewna z rodziny wiechlinowatych uprawiana głównie na Dalekim Wschodzie; włośnica; czumiza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. środ. polit. skr. Berlin
(1.2) bot. włośnica ber
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: bɛr, AS: ber
Wiktionary
rzecz. Berlin, berlińczyk, berlinka
przym. berliński
Wiktionary
(1.2) czumiza, proso włoskie, włośnica ber
Wiktionary
odmiana gruszy; również owoc tej gruszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. anegdota, dowcip
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. baśń, opowieść
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. bujda
Wiktionary
Bera – gmina w Hiszpanii, w Nawarze, o powierzchni 35,33 km². W 2011 roku gmina liczyła 3798 mieszkańców.
Wikipedia
czas. berać ndk.
Wiktionary
przestarzałe: nauczyciel jazdy konnej; berejter
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. opowiadać, gawędzić
Wiktionary
rzecz. bera ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań, Gniezno. wódka
(1.2) środ. przestępcze bimber
Wiktionary
1. potocznie: napój alkoholowy złej jakości, tanie wino, wódka lub samogon;
2. w gwarze więziennej lub łódzkiej: cienka, marna zupa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tania, niesmaczna wódka, często z niepewnego źródła
(1.2) gw-pl|Poznań. bimber, spirytus, wódka, denaturat
(1.3) białystok. tanie wino
(1.4) łódź. rzadkie, niesmaczne jedzenie, zwłaszcza zupa
(1.5) gw. więzienna zupa
Wiktionary
(1.1) Gdzie wy kupiliście taką berbeluchę, ja tam wolę tego nie pić.
(1.4) Na wigilie gotowali siemieniuchę, zupę z siemienia lnianego, to taka szara, kleista mdła berbelucha.
Wiktionary
IPA: ˌbɛrbɛˈluxa, AS: berbeluχa
Wiktionary
(1.1) bimber
(1.2) brynda, bryna
(1.4) bebelucha
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. rodzaj naczynia, beczułka z drzewa świerkowego na bryndzę, mleko lub wódkę
Wiktionary
(1.1) W kącie, przy berbenicy pełnej żentycy siedział zawsze jakiś wędrowiec, przysłuchiwał się, jak moja żona godziła gospodarzy (…).
Wiktionary
(1.1) gw-pl|Bukowina. beczułka, gw-pl|Bukowina. dziżeczka, gw-pl|Bukowina. faska
Wiktionary
koń berberyjski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. rdzenny mieszkaniec północnej Afryki i Sahary pochodzenia chamito-semickiego;
Wiktionary
(1.1) Berberowie stanowią w większości odrębny typ somatyczny w ramach rasy białej, nazywany w nauce berberyjskim.
(1.1) Sam na pytanie, kim jestem, Berberem czy Arabem odpowiadam: Jestem Algierczykiem.
Wiktionary
IPA: ˈbɛrbɛr, AS: berber
Wiktionary
rzecz. Berberia ż., berberyjskość ż., barbarzyńca m., barbarzyństwo n., barbaria ż.
:: fż. Berberyjka ż.
przym. berberski, berberyjski
Wiktionary
(1.1) Amazyg
Wiktionary
od XVI do XIX wieku: środkowe i zachodnie regiony Afryki Północnej (dzisiejsze Maroko, Algieria, Tunezja i Libia)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraje Maghrebu, zamieszkiwane przez ludność berberyjską;
Wiktionary
Be
Wikipedia
(1.1) Ziemie Berberii leżą w Afryce.
Wiktionary
rzecz. Berber mos., berberyjski mrz.
przym. berberyjski
Wiktionary
etnicznie rdzenna ludność Afryki Północnej i Sahary; Berberzy
SJP.pl
Berberowie (Berberzy, Amazygowie) – rdzenna ludność Berberii, która przed podbojami islamskimi w VIII wieku n.e. byli dominującą grupą etniczną w północnej Afryce. Posługują się różnymi językami berberyjskimi (amazigh), należącymi do rodziny afroazjatyckiej i spokrewnionymi z językiem staroegipskim.
Wikipedia
→ Berber; berberyjski (częściej)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. berberyjski.
Wiktionary
(1.1) Mimo podboju arabskiego w VIII wieku ludność Maghrebu była wciąż niemal całkowicie berberska. Podobnie berberskiego pochodzenia byli w znakomitej większości zdobywcy Al-Andalus.
Wiktionary
IPA: bɛrˈbɛrsʲci, AS: berbersʹḱi
Wiktionary
rzecz. berberyjski mrz., Berber mos., Berberyjka ż.
przym. berberyjski
Wiktionary
mieszkanka Berberii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. członkini ludu Berberów
Wiktionary
Berberyjka ("Atlantoxerus") – rodzaj ssaków z podrodziny afrowiórek (Xerinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).
Wikipedia
IPA: ˌbɛrbɛˈrɨjka, AS: berberyi ̯ka
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Berber mos.
przym. berberyjski, berberski
Wiktionary
→ Berber; berberski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Berberami, dotyczący Berberów i terenów przez nich zasiedlonych
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język z podrodziny języków afroazjatyckich, używanych głównie w Maroku, Algierii, Libii i Nigrze;
Wiktionary
(1.1) Statków typu polacca używali berberyjscy piraci.
(2.1) Językami ergatywnymi są m.in. język baskijski, berberyjski, kurdyjski, tybetański, większość języków kaukaskich, niektóre języki australijskie.
Wiktionary
IPA: ˌbɛrbɛˈrɨjsʲci, AS: berberyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Berber mos., Berberyjka ż., Berberia ż.
przym. berberski
Wiktionary
(1.1) berberski
Wiktionary
alkaloid występujący w korzeniu berberysu
SJP.pl
Berberyna – organiczny związek chemiczny, izochinolinowy alkaloid pochodzenia roślinnego, należący do klasy protoberberyn. Występuje m.in. w berberysie, gorzkniku, "Coptis chinensis", "Arcangelisia flava", "B. aquifolium" czy "B. aristata". Zawartość tego związku w korzeniach i łodygach berberysu wynosi ok. 1,24%, w kłączu gorzknika do 3%.
Wikipedia
krzew z rodziny berberysowatych występujący w klimacie ciepłym i umiarkowanym; kwaśnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. rodzaj krzewów z rodziny berberysowatych
Wiktionary
Be
Wikipedia
(1.1) Małe, jaskrawoczerwone jagody pochodzącego z Iranu krzewu berberysu mają orzeźwiający kwaskowy smak.
Wiktionary
IPA: bɛrˈbɛrɨs, AS: berberys
Wiktionary
rzecz. berberysowate nmos.
przym. berberysowy
Wiktionary
(1.1) kwaśnica
Wiktionary
zdrobnienie od: berberys
SJP.pl
o cechach berberysowatych
SJP.pl
Berberysowate ("Berberidaceae") – rodzina roślin okrytonasiennych. W szerokim ujęciu (APG IV z 2016, APweb) zaliczanych jest tu 14 rodzajów z 701 gatunkami. Są to rośliny zielne i krzewy wyróżniające się zwykle żółtym zabarwieniem tkanek wtórnych (zwłaszcza w korzeniach). Kwiaty są najczęściej trzykrotne. Pod względem filogenetycznym są siostrzane jaskrowatym. Występują na półkuli północnej w strefie klimatu umiarkowanego i na obszarach górskich w strefie subtropikalnej.
Wikipedia
o cechach berberysowatych
SJP.pl
związany z berberysem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z berberysem, dotyczący berberysu
(1.2) przyrządzony z owoców berberysu
Wiktionary
rzecz. berberys mrz.
Wiktionary
etnicznie rdzenna ludność Afryki Północnej i Sahary; Berberowie
SJP.pl
potocznie: małe dziecko; brzdąc, bobas, maluch, bąk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. małe dziecko
Wiktionary
IPA: ˈbɛrbɛt͡ɕ, AS: berbeć
Wiktionary
(1.1) malec, bąk, szkrab, fąfel
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. imię|polski|ż. Barbara
Wiktionary
(1.1) Berbla to gryfno dziołcha. → Barbara to zgrabna dziewczyna.
Wiktionary
[czytaj: berSEZ] kołysanka, utwór liryczny o płynnej melodyce i kołyszącym rytmie
SJP.pl
zdrobnienie od wielu imion męskich zakończonych na -bert (np. Norbert, Albert, Robert)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma męskiego imienia Robert
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma męskiego imienia Norbert
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma męskiego imienia Albert
(1.4) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma męskiego imienia Hubert
(1.5) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma męskiego imienia Herbert
(1.6) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma męskiego imienia Engelbert
Wiktionary
rzecz. Engelbert mos.
Wiktionary
(1.1) Robercik
(1.2) Norbercik
(1.3) Albercik
(1.4) Hubercik
(1.5) Herbercik
(1.6) Engelbercik
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Berty lub z nią związany
SJP.pl
instrument muzyczny strunowy, szarpany, używany w orkiestrach mandolinowych do wykonywania partii basowych
SJP.pl
Berda ( Берда, dawne nazwy Hipakiris, Agara) – rzeka na południu obwodu zaporoskiego Ukrainy.
Źródła rzeki znajdują się na Wyżynie Azowskiej, długość rzeki wynosi 125 km, a powierzchnia dorzecza 1760 km². Uchodzi do Morza Azowskiego koło miasta Berdiańsk.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
dawny typ karabinu jednostrzałowego
SJP.pl
miasto i port na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i port nad Morzem Azowskim, położony na Ukrainie w obwodzie zaporoskim;
Wiktionary
Berdiańsk ( Бердянськ) – miasto i port nad Morzem Azowskim, położone na Ukrainie w obwodzie zaporoskim, od marca 2022 pod okupacją rosyjską.
Ośrodek przemysłowy; rafineria ropy naftowej. W mieście znajduje się państwowy uniwersytet pedagogiczny. W mieście znajduje się stacja kolejowa Berdiańsk.
Wikipedia
IPA: ˈbɛr.djaɲsk
Wiktionary
przym. berdiański
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Berdyczowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Berdyczowa
Wiktionary
IPA: ˌbɛrdɨt͡ʃɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: berdyčovʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Berdyczów m.
:: fż. berdyczowianka ż.
przym. berdyczowski
Wiktionary
mieszkanka Berdyczowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Berdyczowa
Wiktionary
IPA: ˌbɛrdɨt͡ʃɔˈvʲjãnka, AS: berdyčovʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Berdyczów m.
:: fm. berdyczowianin m.
przym. berdyczowski
Wiktionary
przymiotnik od: Berdyczów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Berdyczowem, dotyczący Berdyczowa
Wiktionary
IPA: ˌbɛrdɨˈt͡ʃɔfsʲci, AS: berdyčofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Berdyczów m., berdyczowianin m., berdyczowianka ż.
Wiktionary
miasto na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim;
Wiktionary
Berdyczów ( Бердичів, "Berdycziw"; באַרדיטשעװ, "Bardiczew") – miasto w obwodzie żytomierskim Ukrainy, siedziba władz rejonu berdyczowskiego, położone 44 km na południe od Żytomierza, nad rzeką Hnyłopiat, prawym dopływem Teterewu.
W Berdyczowie rozwinął się przemysł maszynowy, spożywczy, obuwniczy oraz meblarski. W mieście znajduje się stacja kolejowa Berdyczów.
Wikipedia
IPA: bɛrˈdɨt͡ʃuf, AS: berdyčuf
Wiktionary
rzecz. berdyczowianin m., berdyczowianka ż.
przym. berdyczowski
Wiktionary
szeroki topór o silnie zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu, rodzaj halabardy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. rodzaj broni drzewcowej, ciężki, szeroki topór o silnie zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu;
Wiktionary
Berdysz, bardysz ( barducium – siekierka) – broń drzewcowa piechoty będąca ciężkim, szerokim toporem o zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu mierzącym około 1,8 metra.
Berdysz znany był już w starożytności, ale rozpowszechniać zaczął się w średniowieczu, także w XIV wieku w Europie Wschodniej, gdzie był używany przez piechotę do walki z jazdą. W XVI i XVII wieku, szczególnie typowy dla piechoty moskiewskiej, między innymi oddziałów strzelców.
Wikipedia
IPA: ˈbɛrdɨʃ, AS: berdyš
Wiktionary
rzecz. berdysznik mos.
przym. berdyszowy
Wiktionary
(1.1) barta, topór, oksza
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. mężczyzna uzbrojony w berdysz
Wiktionary
rzecz. berdysz mrz.
przym. berdyszowy
Wiktionary
przymiotnik od: berdysz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z berdyszem, dotyczący berdysza, wyposażony w berdysz
Wiktionary
rzecz. berdysz mrz., berdysznik mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
biblijne miasto w Tracji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: beret
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od beret
Wiktionary
(1.1) Tam jest stoisko z nakryciami głowy, pooglądaj sobie bereciki.
Wiktionary
rzecz. beret mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto rejonowe w obwodzie zakarpackim Ukrainy;
Wiktionary
Berehowo ( "hist." Bereg Saski, "Берегове" – Berehowe, rus. "Берегово" – "Berehowo", "Берегово" – Bieriegowo, Beregszász, Bergsaß, i Berehovo) – miasto rejonowe w obwodzie zakarpackim Ukrainy (na Zakarpaciu), siedziba władz hromady Berehowo.
26,1 tys. mieszkańców w 2004 r., z czego 48% Węgrów, 38% Ukraińców, 6% Romów, 5% Rosjan.
Wikipedia
rzecz. Bereg mrz., Berehowszczyzna ż.
przym. berehowski
Wiktionary
(1.1) hist. Bereg Saski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Berehowem, dotyczący Berehowa
Wiktionary
rzecz. Berehowo n.
Wiktionary
zabawa dziecięca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) dziecięca gra ruchowa, w której jedna osoba musi dogonić i dotknąć dowolną z pozostałych osób;
(1.2) osoba, która w danym momencie goni inne podczas zabawy w berka (1.1)
(1.3) dial. niski, krępy, wytrzymały koń
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: bereka
wykrzyknik
(3.1) okrzyk używany po dotknięciu podczas zabawy w berka (1.1)
Wiktionary
Berek lub ganiany, goniany – dziecięca gra ruchowa.
Wikipedia
(1.1) Czasami we śnie Szosza wyciąga do mnie smukłą dłoń dziecka, a ja, dzieckiem, biegnę za nią, bawimy się w berka.
Wiktionary
(1.1) ganiany, goniony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. jarząb brekinia
Wiktionary
Bereka ( Берека) – rzeka w obwodzie charkowskim Ukrainy, prawy dopływ Dońca.
Długość rzeki wynosi 102 km, a powierzchnia dorzecza 2680 km².
Wikipedia
(1.1) Posadzimy bereki wzdłuż szosy do Kalisza.
Wiktionary
(1.1) brekinia, brzęk
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) geogr. hist. dawniej Ejlat
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) 20 kwietnia przypadają imieniny Bereniki.
(1.1) Pani Bereniko, proszę nas jutro odwiedzić.
Wiktionary
IPA: ˌbɛrɛ̃ˈɲika, AS: berẽńika
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Bereniczka ż., Berenisia ż., Nika ż.
przym.
:: gwara. przest. Bereniczyn, Berenikowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Bereniczka, Berenisia, Nika
Wiktionary
obce imię żeńskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Bereza (miasto na Białorusi, dawniej: Bereza Kartuska); bereskokartuski (dawniej)
SJP.pl
→ Bereza Kartuska (dawna nazwa Berezy, miasta na Białorusi); bereski (przymiotnik od obecnej nazwy)
SJP.pl
płaty kory brzozowej wykorzystywane w pszczelarstwie do wykładania dna barci
SJP.pl
Berest (j. łemkowski Берест) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Krynica-Zdrój.
Wikipedia
przymiotnik od: Beresteczko
SJP.pl
miasto na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie łuckim, nad Styrem;
Wiktionary
Beresteczko ( Берестечко) – miasto na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie łuckim, siedziba władz hromady Beresteczko, leży nad Styrem.
W XVI wieku było prywatnym miastem szlacheckim w województwie wołyńskim.
Wikipedia
rzecz. beresteczanin mos., beresteczanka ż.
przym. berestecki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rodzaj okrągłego i płaskiego nakrycia głowy;
2. potocznie: głowa; dyńka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kraw. płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny;
Wiktionary
Be
Wikipedia
(1.1) Następną grupę stanowili liczni pastorzy w wysokich jedwabnych cylindrach, długich czarnych surdutach o prostych kołnierzykach z białymi wypustkami koloratek przy wycięciu kamizelek; dalej grupa farmerów w szkockich beretach, którzy przypominali ciężkawą postawą dawnych hreczkosiejów sprzed blisko sześćdziesięciu lat
Wiktionary
IPA: ˈbɛrɛt, AS: beret
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. berecik m.
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński radiónka
Wiktionary
rodzaj nakrycia głowy zbliżony kształtem do beretu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Łódź, Poznań, Kraków. zdrobn. beret
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. beret
Wiktionary
(1.1) Ojciec zawsze w beretce chodził.
Wiktionary
marka broni palnej i firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. rodzaj włoskiego pistoletu
Wiktionary
(1.1) Nigdy jeszcze nie widział takiego pistoletu. Był to M9, amerykański pistolet zbudowany na bazie włoskiej beretty.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Bereza, Bereza Kartuska ( Бяроза, "Biaroza"; Берёза, "Bierioza") – miasto na Białorusi, w obwodzie brzeskim, siedziba rejonu bereskiego. Miejscowość leży nad rzeką Jasiołdą, przy linii kolejowej Brześć – Baranowicze. W 2010 roku liczyła ok. 29,4 tys. mieszkańców.
Wikipedia
więzień polityczny sanacyjnego obozu w Berezie Kartuskiej
SJP.pl
wieś w województwie podkarpackim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Berezowski (forma żeńska: Berezowska; liczba mnoga: Berezowscy) – polskie, rosyjskie i ukraińskie (ukr. Березовський, "Berezowśkyj") nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 1802 osoby. Nazwisko pochodzi od ukraińskiego słowa "береза" (bereza) lub rosyjskiego słowa "берёза" (bjerioza) dla brzozy.
Wikipedia
1. miasto na Białorusi;
2. rzeka na Białorusi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka na Białorusi, prawy dopływ Dniepru;
(1.2) geogr. rzeka w środkowej Białorusi, prawy dopływ Niemna;
(1.3) geogr. miasto na Białorusi w obwodzie mińskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bitwa nad Berezyną wykazała niezwykłe męstwo i poświęcenie żołnierza francuskiego i polskiego.
(1.2) Źródła Berezyny znajdują się w centralnej części Wysoczyzny Mińskiej.
(1.3) W 1803 wzniesiono w Berezynie drewniany kościół katolicki.
Wiktionary
przym. berezyński
Wiktionary
przymiotnik od: Berezyna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Berezyną, dotyczący Berezyny
Wiktionary
(1.1) Rejon berezyński leży w obwodzie mińskim.
Wiktionary
rzecz. Berezyna ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w rejonie rokitnowskim obwodu rówieńskiego na Wołyniu, na Ukrainie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. berezowski
Wiktionary
(1.1) war. hist. Berezowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w obwodzie odeskim Ukrainy, siedziba władz rejonu berezowskiego;
(1.2) geogr. wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Zalesie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. berezówecki, berezowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie kiwereckim obwodu wołyńskiego;
Wiktionary
Bereściany ( Берестяне, "Berestiane") – wieś na Ukrainie w rejonie łuckim obwodu wołyńskiego.
Wikipedia
przym. bereściański
Wiktionary
(1.1) hist. war. Bereszczany, Berestiany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w rejonie dąbrowickim obwodu rówieńskiego
Wiktionary
Be
Wikipedia
przym. bereścieński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, siedziba rejonu berezieńskiego, położone nad rzeką Słuczą;
Wiktionary
Bereźne ( Березне, "Berezne") – miasto na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, siedziba rejonu berezieńskiego.
Wikipedia
przym. berezieński
Wiktionary
(1.1) hist. Jędrzejów
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka na zachodniej Ukrainie, przepływająca przez obwód iwanofrankiwski i lwowski, prawy dopływ Dniestru
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na Białorusi, prawy dopływ Dzisny;
Wiktionary
Bereźwica, Berezówka ( Бярэжвіца, "Biareżwica"; Бярозаўка, "Biarozauka") – rzeka na Białorusi, prawy dopływ Dzisny. Ma długość 53 km.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie krzemienieckim;
(1.2) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie lubomelskim obwodu wołyńskiego ;
Wiktionary
przym. bereżecki
Wiktionary
(1.1) Bereźce
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie dąbrowskim obwodu rówieńskiego
Wiktionary
Bereżki (dawniej Bereska, w latach 1977–1981 Brzeżki) – bieszczadzka wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Lutowiska. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 896, a dokładniej w miejscu, gdzie potok Bystry uchodzi do Wołosatego.
Wikipedia
przym. bereżecki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kamień, bryła
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. hałda
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) gw. Górny Śląsk bergowa, bergowka
Wiktionary
dekoracyjny gobelin z prostym wzorem, produkowany od XVII w. we Włoszech
SJP.pl
Bergama – miasto w zachodniej Turcji, w prowincji Izmir, historyczna nazwa: Pergamon. Według danych na rok 2000 miasto zamieszkiwało 52 173 osób.
W mieście rozwinął się przemysł bawełniany oraz skórzany.
Kompleks archeologiczny ruin starożytnego Pergamonu znajduje się na górującym nad współczesnym miastem akropolu. Na obrzeżach Bergamy znajduje się także inne stanowisko archeologiczne – ruiny dawnego Asklepiejonu.
Wikipedia
[czytaj: bergamaska] dawny ludowy taniec włoski, o żywym tempie i parzystym metrum, wykorzystywany w muzyce klasycznej; bergamaska, pergameska
SJP.pl
[czytaj: bergamaska] dawny ludowy taniec włoski, o żywym tempie i parzystym metrum, wykorzystywany w muzyce klasycznej; bergamaska, pergameska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) kynol. rasa psa o długiej sierści;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawny taniec włoski o żywym tempie, rozpowszechniony w Europie w okresie odrodzenia; pergameska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. choreogr. włoska pieśń do tańca lub taniec;
Wiktionary
Bergamaska (wł. bergamasca, od miasta Bergamo) – dawny ludowy taniec włoski, o żywym tempie i parzystym metrum, rozpowszechniony w Europie w XVI – XVII wieku. Opracowania muzyczne tego tańca pozostawili Girolamo Frescobaldi, Giovanni Salvatore, Samuel Scheidt i inni kompozytorzy.
Wikipedia
rzecz. Bergamo n., bergamczyk mos., bergamończyk mos., bergamka ż., bergamonka ż.
przym. bergamski, bergamoński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bergamo
Wiktionary
(1.1) Przyniesione do obozu części przekazywał jednemu ze strzelców alpejskich, bergamczykowi z batalionu «Tirano» (…)
(1.1) — Bergamczyk zawsze popiera bergamczyka.
(1.1) Gościła w Warszawie delegacja włoskiego miasta Bergamo, która przybyła do Polski na obchody 100-lecia Powstania Styczniowego, w którym zginął bergamczyk generał Francesco Nullo.
Wiktionary
rzecz. Bergamo n., bergamończyk mos.
:: fż. bergamonka ż., bergamka ż.
przym. bergamoński, bergamski
Wiktionary
(1.1) bergamończyk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii;
(1.2) geogr. adm. prowincja we Włoszech, w regionie Lombardia ze stolicą w Bergamo (1.1);
Wiktionary
Bergamo – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Bergamo, położone u południowych podnóży Alp Bergamskich. Dawna nazwa miejscowości to "Bergomum".
W Bergamo w 1826 urodził się Francesco Nullo, pułkownik, przyjaciel i powiernik Giuseppe Garibaldiego, dowódca ochotników włoskich, tzw. garibaldczyków, którzy wzięli udział w polskim powstaniu styczniowym 1863. Bergamo posiada również swój klub piłkarski – Atalanta BC, w której grał między innymi Christian Vieri.
Wikipedia
(1.1) Przenieśmy się teraz […] w rejon włoskiego miasta Bergamo w północnej Lombardii, słynącego jako ojczyzna technologii wielkopiecowej. W rejon Bergamo, gdzie w XVI wieku narodziły się nie tylko wielkie piece, ale najsławniejsza z masek komedii dell'arte, arlekin […]
(1.1) W 463 roku z rozkazu Egidiusza Alanowie najechali na Italię. Zostali pobici w bitwie pod Bergamo i musieli się wycofać.
Wiktionary
rzecz. bergamczyk mos., bergamończyk mos., bergameńczyk mos., bergamonka ż., bergamka ż., bergamaska ż.
przym. bergamski, bergamoński, bergameński
Wiktionary
1. drzewo cytrusowe z rodziny rutowatych, pokrewne pomarańczy, uprawiane głównie na europejskim wybrzeżu śródziemnomorskim i na Kaukazie; pomarańcza bergamota;
2. odmiana gruszy o owocach kulistych, używanych najczęściej na przetwory; też: owoc tej gruszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. pomarańcza bergamota.
(1.2) zob. pysznogłówka szkarłatna.
Wiktionary
IPA: ˌbɛrɡãˈmɔta, AS: bergãmota
Wiktionary
rzecz. bergamotka ż.
Wiktionary
(1.1-2) bergamotka
Wiktionary
1. odmiana gruszy o spłaszczonych owocach, używanych do przetworów i deserów; bergamota;
2. owoc tej odmiany gruszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. zob. bergamota.
(1.2) kosmet. spoż. olejek eteryczny z bergamotki (1.1); zapach bergamotki (1.1); stosowany m.in. do produkcji herbaty Earl Grey i w przemyśle kosmetycznym
(1.3) bot. zob. pysznogłówka.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Kupiłam sobie balsam do ciała z bergamotką.
Wiktionary
IPA: ˌbɛrɡãˈmɔtka, AS: bergãmotka
Wiktionary
rzecz. bergamota ż.
przym. bergamotowy
Wiktionary
(1.1) bergamota, pomarańcza bergamota
(1.2) olejek bergamotowy
Wiktionary
przymiotnik od: bergamota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bergamo
Wiktionary
(1.1) Te kilkanaście tysięcy rusznic bergamończyków może przynajmniej, jak sądzę, zdeptać tłuszczę miast, zasadzającą wiechę wolności.
(1.1) Poniżej na grani ciągnął się długi sznur ludzi. (…) Gdzieś wśród nich powinien być uparty jak przystało na bergamończyka Simone.
(1.1) Profesor Nullo Minissi, któremu imię nadano na cześć słynnego bergamończyka, jest nawet po kądzieli spokrewniony z rodem Nullo.
Wiktionary
rzecz. Bergamo n.
:: fż. bergamonka ż.
przym. bergamoński, bergamski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bergamo, dotyczący Bergamo
Wiktionary
IPA: ˌbɛrɡãˈmɔ̃j̃sʲci, AS: bergãmõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. bergamczyk mos., bergamaska ż., Bergamo n., bergamończyk m., bergamonka ż., bergamka
przym. bergamski
Wiktionary
(1.1) bergamski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bergamo, dotyczący Bergamo
Wiktionary
rzecz. bergamończyk mos., bergamczyk mos., Bergamo n., bergamaska ż.
przym. bergamoński
Wiktionary
(1.1) bergamoński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) utopijny, fantastyczny archipelag z dziecięcego wiersza Jana Brzechwy
Wiktionary
(1.1) Na wyspach Bergamutach podobno jest kot w butach. Widziano także osła, którego mrówka niosła.
Wiktionary
IPA: ˌbɛrɡãˈmutɨ, AS: bergãmuty
Wiktionary
przym. bergamucki
Wiktionary
miasto w Norwegii
SJP.pl
Bergen – norweskie miasto i gmina leżąca w okręgu Vestland, na styku mórz Północnego i Norweskiego.
Bergen jest drugim co do wielkości miastem kraju, liczy 289 330 mieszkańców (2023). Nazywane jest bramą do fiordów i znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
Wikipedia
niemiecki obóz koncentracyjny
SJP.pl
Ko
Wikipedia
rodzaj pochodzących z Azji bylin z rodziny skalnicowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. azjatycka roślina ozdobna;
Wiktionary
Be
Wikipedia
IPA: bɛrˈɡɛ̃ɲja, AS: bergẽńi ̯a
Wiktionary
mieszkanka Bergen (miasta w Norwegii)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Bergerac (, Brageirac) – miasto i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Dordogne, wokół którego rozpościera się region winiarski Bergerac. W 2022 r. miasto zamieszkiwało 26 852 osób. Bergerac jest podprefekturą departamentu Dordogne.
Wikipedia
mieszkaniec Bergen (miasta w Norwegii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. muz. orkiestra górnicza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. górn. kierownik żupy
Wiktionary
IPA: ˌbɛrɡmaˈɟistɛr, AS: bergmaǵister
Wiktionary
(1.1) berkmajster
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
marka broni palnej i firma
SJP.pl
Tw 245 "Bergmann" – powojenne oznaczenie tramwaju elektrycznego serii 245, wytwarzanego w 1927 roku w Gdańskiej Fabryce Wagonów (niem. "Danziger Waggon Fabrik") i eksploatowanego w Gdańsku. Przed wojną zwany był potocznie z niemieckiego "Heubuder", ze względu na eksploatowanie tych pojazdów dla nowo otwartej linii nr 4 z Centrum na kąpielisko Stogi ("Heubude").
Wikipedia
w dawnej Polsce: urzędnik górniczy w żupach krakowskich; bachmistrz
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kamień, bryła
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk berga, bergowka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kamień, bryła
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk berga, bergowa
Wiktionary
nazwisko, np. Henri Bergson [czytaj: ąri bergSĄ] (1859 - 1941) - francuski pisarz i filozof, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1927, twórca intuicjonizmu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
koncepcja filozoficzna krytykująca wartość poznania intelektualnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. prąd filozoficzny i literacki krytykujący wartość poznania intelektualnego i podnoszący rangę intuicji;
Wiktionary
Bergsonizm – prąd literacki, ukształtowany na przełomie XIX i XX wieku pod wpływem filozofii Henriego Bergsona (irracjonalizm, podniesienie rangi intuicji, wprowadzenie pojęcia pędu życiowego – "élan vital", rozważania na temat schematyzmu języka, który hamuje poznanie zmieniającej się dynamicznie rzeczywistości).
Wikipedia
rzecz. bergsonista m.
Wiktionary
nawiązujący do koncepcji Henri Bergsona, francuskiego filozofa i pisarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie wyżnickim obwodu czerniowieckiego;
Wiktionary
Berhomet ( Берегомет) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie wyżnickim obwodu czerniowieckiego, siedziba hromady Berhomet.
Osiedle leży na lewym brzegu rzeki Seret. Długość 12 km.
Znajduje tu się stacja kolejowa Berhomet.
Wikipedia
przym. berhomecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. awitaminoza, choroba wywoływana ostrym niedoborem witaminy B1;
Wiktionary
Be
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: berimbał] brazylijski jednostrunny instrument muzyczny
SJP.pl
Berimbau – jednostrunowy instrument muzyczny pochodzenia afrykańskiego charakterystyczny dla brazylijskiej sztuki walki – capoeira, rodzaj łuku muzycznego. Jest najważniejszym instrumentem w tzw. "bateria" i wyznacza rytm grających ("capoeiristas") w "roda" (wymowa "hoda").
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geol. pas lądu łączący Azję i Amerykę w okresie zlodowaceń;
Wiktionary
Beringia – istniejący w okresie zlodowaceń pas lądu łączący dzisiejszą Syberię w Azji z terenami północnej Kanady i Alaski w Ameryce Północnej. Ludzie zamieszkujący w przeszłości Beringię najprawdopodobniej byli przodkami dzisiejszych Indian. Beringia pokryta była roślinnością.
Wikipedia
(1.1) Badania wykazują, iż obszary Beringii pokryte były roślinnością.
Wiktionary
okres terroru w Związku Radzieckim w latach 1938 - 1953, kiedy sowieckim aparatem represji kierował Ławrentij Beria
SJP.pl
francuska rasa owcy domowej; berrichon
SJP.pl
promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97, pierwiastek należący do aktynowców, niewystępujący w przyrodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97;
Wiktionary
Be
Wikipedia
(1.1) Berkel jest aktynowcem.
Wiktionary
IPA: ˈbɛrkɛl, AS: berkel
Wiktionary
przym. berkelowy
Wiktionary
(1.1) Bk
Wiktionary
koncepcja filozoficzna głosząca, że przedmiotem poznania mogą być jedynie subiektywne idee pochodzące od wrażeń zmysłowych
SJP.pl
George Berkeley (1685-1753), irlandzki filozof, biskup anglikański
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) dotyczący berkelu
Wiktionary
rzecz. berkel m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawna rosyjska jednostka ciężaru równa dziesięciu pudom (ok. 164 kg); bierkowiec
SJP.pl
Berkowiec – rosyjska jednostka masy.
1 berkowiec = 163,81 kg = 10 pudów = 400 funtów.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: baksze] brytyjska rasa świń; berkszyr
SJP.pl
Berkshire – hrabstwo ceremonialne i historyczne w południowej Anglii, w regionie South East England, położone na zachód od Londynu, w dolinie Tamizy i rzeki Kennet, uznawane za jedno z tzw. Home Counties. Do 1998 roku Berkshire pełniło funkcję administracyjną jako hrabstwo niemetropolitalne.
Wikipedia
świnia rasy należącej do typu tłuszczowo-mięsnego; berkshire
SJP.pl
świnia rasy należącej do typu tłuszczowo-mięsnego; berkshire
SJP.pl
duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych, o upierzeniu ciemnobrązowym, na głowie i ogonie - białym; birkut; bielik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
funkcjonariusz Berkutu, wyspecjalizowanej jednostki ukraińskiej milicji
SJP.pl
dawniej:
1. futrzana lub wojłokowa nakładka na but, używana w czasie mrozów;
2. rodzaj zimowego buta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. obuw. zimowy but z futra lub wojłoku nakładany na zwykłe obuwie
Wiktionary
IPA: ˈbɛrlat͡ʃ, AS: berlač
Wiktionary
(1.1) berleć, berlocie
Wiktionary
dawniej: rodzaj zimowego obuwia z futrem na zewnątrz
SJP.pl
zdrobnienie od: berlacz
SJP.pl
dawna marka pojazdów i firma
SJP.pl
Berliet – były francuski producent samochodów osobowych, ciężarowych i innych pojazdów użytkowych z Vénissieux.
Wikipedia
dawny czterokołowy pojazd konny, rodzaj karety; berlinka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto, stolica Niemiec;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości i gmin w Stanach Zjednoczonych
(1.3) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie brodzkim obwodu lwowskiego;
Wiktionary
Berlin – stolica, największe miasto Niemiec i zarazem kraj związkowy. Zajmuje powierzchnię ok. 891,70 km² i zamieszkuje go 3 878 100 osób (31 grudnia 2023). Jest największym miastem w Unii Europejskiej pod względem liczby mieszkańców w granicach administracyjnych.
Wikipedia
(1.1) Mój znajomy mieszka w Berlinie.
Wiktionary
IPA: ˈbɛrlʲĩn, AS: berlʹĩn
Wiktionary
rzecz. ber mrz., berlińczyk m., berlinianka ż., berlinka ż., berliniak m.
przym. berliński, podberliński
Wiktionary
dawny czterokołowy pojazd konny, rodzaj karety; berlinka
SJP.pl
Berlina to rodzaj karety konstrukcji rozworowej, tzn. takiej, gdzie pudło zawieszone było pomiędzy dwoma drągami. W XIX wieku znana już jako kareta czteroosobowa, zawieszona.
Określenie "berlina" stosowane było w odniesieniu do trójbryłowych nadwozi samochodów (sedan), np. Fiat 125, Opel Rekord, szczególnie produkowanych lub przeznaczonych na rynki: włoski, portugalski, hiszpański i rumuński.
Wikipedia
nazwisko, m.in. Zygmunt Berling (1896-1980) - polski generał
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mały statek żaglowy używany w XIII–XV wieku; balinger
SJP.pl
model samochodu marki Citroën
SJP.pl
Berlingo – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Brescia.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 1864 osoby, 466 os./km².
Wikipedia
żołnierz Armii Wojska Polskiego dowodzonej przez generała Zygmunta Berlinga
SJP.pl
[czytaj: berlingłer] nazwisko
SJP.pl
mieszkanka Berlina; Berlinka (rzadziej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Berlina
Wiktionary
IPA: ˌbɛrlʲĩˈɲãnka, AS: berlʹĩńãnka
Wiktionary
rzecz. Berlin m., berlińczyk m., berlinka ż.
przym. berliński
Wiktionary
(1.1) berlinka
Wiktionary
1. potocznie: odcinek drogi z Berlina do Królewca, przebiegający przez Polskę;
2. dawny płaskodenny statek rzeczny, rodzaj barki;
3. dawny czterokołowy pojazd konny, rodzaj karety; berlina;
4. dawna srebrna moneta pruska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Berlina
(1.2) żegl. nieduży, kryty, żaglowy statek rzeczny, używany do przewożenia towarów; transportowa duża łódź żaglowa;
(1.3) hist. podróżny resorowany pojazd konny z krytym, oszklonym nadwoziem i czterema lub dwoma miejscami siedzącymi
(1.4) hist. rodzaj tramwaju z końca XIX wieku
(1.5) numizm. pruska moneta srebrna, wybijana także z polskim stemplem
(1.6) spoż. rodzaj wędliny w postaci cienkiej kiełbaski, odmiana parówki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: bɛrˈlʲĩnka, AS: berlʹĩnka
Wiktionary
rzecz. Berlin mrz., berlinianka ż.
:: fm. berlińczyk mos.
przym. berliński
Wiktionary
(1.1) berlinianka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Berlina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Berlina
Wiktionary
(1.1) On jest berlińczykiem, ale teraz mieszka w Warszawie.
Wiktionary
IPA: bɛrˈlʲĩj̃n͇t͡ʃɨk, AS: berlʹĩĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Berlin m., berlina ż., berlinka ż., berlińskość ż.
:: fż. berlinka ż., berlinianka ż.
przym. berliński
Wiktionary
przymiotnik od: Berlin (stolica Niemiec)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Berlin
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dzisiaj w świecie pamięta się dobrze zburzenie muru berlińskiego, a niedostatecznie pamięta się zdarzenia w Polsce.
Wiktionary
IPA: bɛrˈlʲĩj̃sʲci, AS: berlʹĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. ber mrz., Berlin m., berlińczyk m., berlinianka ż., berlinka ż.
Wiktionary
[czytaj: berlusKOni] nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Bermudów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mieszkaniec Bermudów
Wiktionary
rzecz. Bermudy nmos.
:: fż. Bermudka ż.
przym. bermudzki
Wiktionary
cienki skafander piankowy do nurkowania, z krótkimi nogawkami i rękawami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bermudów
Wiktionary
rzecz. Bermudy nmos.
:: fm. Bermudczyk mos.
przym. bermudzki
Wiktionary
letnie spodenki sięgające niemal do kolan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) odzież. męskie krótkie spodnie pod kolana, luźne, z lekkiej tkaniny, zwykle wzorzyste, noszone na plażaaży
Wiktionary
Be
Wikipedia
rzecz. Bermudy nmos., Bermudczyk m., Bermudka ż., bermudka ż.
przym. bermudzki
Wiktionary
związany z Bermudami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Bermudów
Wiktionary
rzecz. Bermudy nmos., Bermudka ż., Bermudczyk mos., bermudy nmos.
Wiktionary
wysoka czapka futrzana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wysoka futrzana czapka;
Wiktionary
Bermyca (od niem. "Bärenmütze" – niedźwiedzia czapka) – wojskowe nakrycie głowy w kształcie wysokiej czapki, najczęściej wykonane lub przynajmniej pokryte niedźwiedzią skórą w oryginalnym kolorze.
Wikipedia
IPA: bɛrˈmɨt͡sa, AS: bermyca
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Bernadety lub z nią związany
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) ofic. urz. imię|polski|ż.;
Wiktionary
Bernadeta, Bernadetta – imię żeńskie, polski odpowiednik francuskiego imienia "Bernadette", które jest zdrobnieniem imienia "Bernadet" utworzonego od imienia Bernard.
Zdrobnienia: Bernadka, Bernatka, Bernadzia, Bernadetka, Becia, Benia, Berni.
Wikipedia
(1.1) Miała na imię Bernadeta i doskonale grała w tenisa.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Bernadetka ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Bernadetka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. poufała forma żeńskiego imienia Bernadeta
Wiktionary
(1.1) Pojechałam na zakupy, podczas gdy Adam został w domu i bawił się z Bernadetką.
Wiktionary
rzecz. Bernadeta ż.
Wiktionary
(1.1) Bernadeta
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
[czytaj: bernaDOT] dynastia panująca w Szwecji od 1818 roku i w Norwegii w latach 1818-1905
SJP.pl
Be
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: bernanki] nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
duży, silny pies o długiej sierści; bernardyn; rasa tych psów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jeśli Bernard i ona psom oczy sprzedadzą, to muszą się świata wyrzec całego.
Wiktionary
IPA: ˈbɛrnart, AS: bernart
Wiktionary
rzecz. Bernardowa ż.
przym. Bernardowy, bernardzki
Wiktionary
duży, silny pies o długiej sierści; bernardyn; rasa tych psów
SJP.pl
Bernarda – imię żeńskie pochodzenia germańskiego, żeński odpowiednik imienia Bernard
Wikipedia
zdrobnienie od: Bernard (imię męskie)
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Bernard z małżonką; Bernardowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Bernarda lub z nim związany
SJP.pl
członek zakonu założonego przez św. Franciszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. hist. członek odłamu franciszkanów w Polsce, na Ukrainie i na Litwie;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. rasa psa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przy nim stał kwestarz, sędzia tuż przy bernardynie.
(1.1) Bernardynami byli mickiewiczowscy ksiądz Robak i ksiądz Piotr.
(2.1) Nasi franciszkanie przed wojną trzymali okazałe bernardyny.
Wiktionary
rzecz. Bernardyn m.
:: fż. bernardynka ż.
przym. bernardyński, pobernardyński
Wiktionary
(1.1) franciszkanin, minoryta, brat mniejszy, obserwant, alkantaryn, amadeita
(2.1) bernard
Wiktionary
duży, silny pies z rasy dogów; bernard
SJP.pl
Bernardyna – żeński odpowiednik imienia Bernardyn. Patronką tego imienia jest św. Bernardyna z Foligno.
Bernardyna imieniny obchodzi 21 września i 23 września (druga data na pamiątkę bł. Bernardyny Marii Jabłońskiej).
Wikipedia
roślina lecznicza; drapacz lekarski
SJP.pl
członek zakonu założonego przez św. Franciszka
SJP.pl
Bernardyni – zwyczajowa nazwa "Prowincji Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny Zakonu Braci Mniejszych w Polsce". Źródłem tej nazwy zwyczajowej jest wezwanie pierwszego klasztoru: św. Bernardyna ze Sieny w Krakowie. W tym znaczeniu jest ona rozumiana na terenach Polski wchodzących w latach 1454–1795 w skład I Rzeczypospolitej, czyli w Polsce, na Litwie, Ukrainie, Łotwie i Białorusi.
Wikipedia
1. członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Mniszki Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu;
2. likier ziołowy
SJP.pl
1. członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Mniszki Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu;
2. likier ziołowy
SJP.pl
Bernardynki, Mniszki Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu – żeński zakon z rodziny zakonów franciszkańskich, istniejący wyłącznie w Polsce.
Bernardynki pielęgnują tradycję adoracji Najświętszego Sakramentu w swoich świątyniach. Zakon ma charakter kontemplacyjno-klauzurowy. W czasie wolnym od modlitwy bernardynki zajmują się szyciem szat liturgicznych, wypiekiem hostii i komunikantów.
Wikipedia
1. związany z zakonem bernardynów;
2. pies bernardyński - duży, silny pies z rasy dogów; bernardyn, bernard
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z zakonem bernardynów
Wiktionary
(1.1) Wygląda chłopak jak bernardyński prowincjał, zmężniał, opalił się, utył.
Wiktionary
rzecz. bernardyn mzw./mos.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Bernardy lub z nią związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Bernatowicz – polski herb szlachecki, odmiana herbu Suchekomnaty, z nobilitacji.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
suka psa berneńczyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Berna
Wiktionary
IPA: bɛrˈnɛ̃nka, AS: bernẽnka
Wiktionary
rzecz. Berno n.
:: fm. berneńczyk mos.
przym. berneński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: bernesko] w literaturze: gatunek utworów satyryczno-komediowych, charakteryzujący się kontrastem między wyszukanym stylem a błahą lub wulgarną tematyką, popularny we Włoszech w XVI wieku
SJP.pl
rasa psa; berneński pies pasterski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Berna
(1.2) kynol. rasa psów, należąca do sekcji szwajcarskich psów pasterskich;
Wiktionary
IPA: bɛrˈnɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: bernẽĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Berno n.
:: fż. bernenka ż.
przym. berneński
Wiktionary
(1.2) berneński pies pasterski
Wiktionary
przymiotnik od: Berno
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Berno
Wiktionary
(1.1) Po pierwsze – i to właściwie już powinno argumentację wyczerpać – poprawka ta byłaby sprzeczna z konwencją berneńską, której Polska zobowiązała się przestrzegać.
Wiktionary
IPA: bɛrˈnɛ̃j̃sʲci, AS: bernẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Berneńczyk mos., Bernenka ż., Berno n., bernenka ż., berneńczyk mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gęś żyjąca na wybrzeżach mórz półkuli północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. zamieszkująca półkulę północną gęś o czarnym dziobie
Wiktionary
IPA: bɛrʲˈɲikla, AS: berʹńikla
Wiktionary
masyw górski w Alpach Retyckich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. stolica Szwajcarii
2. kanton w Szwajcarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Szwajcarii;
(1.2) geogr. kanton w Szwajcarii;
(1.3) geogr. daw. Brno
Wiktionary
Berno ( Bern, Berne, Berna, Berna, gsw. Bärn) – "de facto" stolica oraz czwarte co do wielkości i ludności miasto oraz gmina (niem. Einwohnergemeinde) w Szwajcarii, siedziba rządu (niem. Bundesstadt) i stolica kantonu Berno. Znajduje się w regionie administracyjnym Bern-Mittelland, oraz okręgu Bern-Mittelland.
Wikipedia
(1.1) Jogin poleciał do swoich uczniów do Berna.
Wiktionary
IPA: ˈbɛrnɔ, AS: berno
Wiktionary
rzecz. berneńczyk mos., bernenka ż., Berneńczyk mos., Bernenka ż.
przym. berneński
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany ze słowackim językoznawcą Antonem Bernolákiem i opracowanym przez niego standardem języka słowackiego
Wiktionary
rzecz. bernolakowiec mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Bernoulli to nazwisko słynnej rodziny szwajcarskich matematyków.
Wikipedia
[czytaj: bernsztajn, bernstajn] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. miner. bursztyn
Wiktionary
[czytaj: beriSZĄ] francuska rasa owcy domowej; beriszon
SJP.pl
[czytaj: bery] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. w armii włoskiej: żołnierz oddziału piechoty zmotoryzowanej jednostek szybkich;
2. od połowy XIX wieku do II wojny światowej: żołnierz doborowych oddziałów piechoty włoskiej i sardyńskiej;
3. w XVIII wieku: strzelec w Tyrolu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. żołnierz włoskiej lekkiej piechoty zmechanizowanej;
Wiktionary
przym. bersalierski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. wojsk. związany z bersalierem, bersalierami, dotyczący bersaliera
Wiktionary
rzecz. bersalier mos.
Wiktionary
w sagach nordyckich: wojownik mający opinię niezwyciężonego, walczący z siłą i dzikością niedźwiedzia
SJP.pl
Berserk (berserker) – według podań historycznych był nieznającym strachu wojownikiem nordyckim. Wikinga będącego berserkiem ogarniał szał walki, który dodawał mu nadludzkiej siły.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
kryta aleja w ogrodach XVI-XVII wieku; bindaż, kolebka
SJP.pl
1. żartobliwie: niemieckie działo oblężnicze; gruba berta;
2. dawniej: przybranie sukni w postaci dużego kołnierza lub falbany spadającej od szyi na dekolt i ramiona
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. żartobliwie: niemieckie działo oblężnicze; gruba berta;
2. dawniej: przybranie sukni w postaci dużego kołnierza lub falbany spadającej od szyi na dekolt i ramiona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niemiecki ciężki moździerz oblężniczy używany podczas I wojny światowej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbɛrta, AS: berta
Wiktionary
(1.1) gruba berta
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Bertelsmann SE & Co. KGaA – międzynarodowy koncern mediowy założony w 1835 z siedzibą w Gütersloh, w Niemczech. Spółka działa w 63 krajach i zatrudnia ponad 100 tys. pracowników (stan na 30 czerwca 2007). W 2006 roku koncern odnotował przychody w wysokości 19,3 miliarda euro, zysk operacyjny (EBIT) wyniósł 1,87 miliarda euro, a dochód netto 2,4 miliarda euro. Od 1 stycznia 2008 do końca 2011 dyrektorem generalnym Bertelsmann AG był Hartmut Ostrowski.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Bertold – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od starogermańskich słów "berath" „światły” i "wald" – „władca” i oznaczającego „światły władca”.
Bertold imieniny obchodzi 29 marca, 27 lipca i 14 grudnia.
Wikipedia
Bertold z małżonką; Bertoldowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Bertolda lub z nim związany
SJP.pl
gęsto ulistnione drzewo dziko rosnące, obecnie występuje w Brazylii, Boliwii, Peru, Kolumbii, Gujanie i Wenezueli; orzech brazylijski
SJP.pl
krystaliczny związek chemiczny niespełniający prawa stałości składu; związek niestechiometryczny, adaltonid
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mot. samochód zaprojektowany i/lub produkowany przez włoskie przedsiębiorstwo Bertone
Wiktionary
Bertone – byłe włoskie przedsiębiorstwo projektujące samochody seryjne, jak i samochody koncepcyjne. Siedziba przedsiębiorstwa mieściła się w Turynie, we Włoszech. Styl Bertone jest bardzo charakterystyczny i rozpoznawalny nawet, jeśli są to samochody produkowane dla różnych koncernów. 18 grudnia 2014 roku firma ogłosiła bankructwo.
Wikipedia
(1.1) Pod budynek sądu podjechało srebrne bertone.
Wiktionary
(1.1) pot. bertonka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. mot. samochód zaprojektowany lub produkowany przez włoskie przedsiębiorstwo Bertone
Wiktionary
(1.1) bertone
Wiktionary
roślina zielna z rodziny astrowatych; maruna szarolistna, piretrum, złocień dalmatyński, zębownik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Bertram z małżonką; Bertramowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Bertrama lub z nim związany
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na Białorusi, na Grodzieńszczyźnie, prawy dopływ Pyranki
Wiktionary
Berwianka ( Бярвенка "Biarwienka")— rzeka w rejonie grodzieńskim obwodu grodzieńskiego, lewy dopływ rzeki Pyranki w dorzeczu Niemna. Długość 25 km. Powierzchnia zlewni 110 km². Średni spadek 0,7‰. Wypływa z Jeziora Długiego, uchodzi do Pyranki ok. 700 m na południowy zachód od wsi Prudy. Skanalizowana na całym swoim biegu.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rodzaj morskich ryb promieniopłetwych, poławianych w celach spożywczych
SJP.pl
pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4;
(1.2) miner. minerał należący do grupy krzemianów pierścieniowych;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) wojsk. karabinek automatyczny wyprodukowany przez Fabrykę Broni „Łucznik”;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Minerałem berylu jest akwamaryna.
(2.1) Dopóki atakujący byli daleko, nie było sensu ostrzeliwać z beryli kryjącej ich ciemności i rozbłysków ognia u wylotów luf.
(2.1) Zamówienia 5 tys. beryli – karabinków o stosowanym w NATO kalibrze 5,56 mm – domagali się demonstrujący pod koniec czerwca w Warszawie związkowcy z „Łucznika”.
Wiktionary
IPA: ˈbɛrɨl, AS: beryl
Wiktionary
przym. berylowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Be
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał;
Wiktionary
Beryllonit – minerał, jego nazwa związana jest z obecnością berylu w minerale. Odkryty w 1888 roku przez Jamesa Dwighta.
Wikipedia
IPA: ˌbɛrɨlˈːɔ̃ɲit, AS: bery•lõńit
Wiktionary
rzadki minerał z rodziny krzemianów pierścieniowych, rodzaj sodalitu
SJP.pl
grupa pierwiastków chemicznych stanowiąca II grupę główną układu okresowego: beryl, magnez, wapń, stront, bar i rad; wapniowce
SJP.pl
Berylowce
Wikipedia
każdy pierwiastek z drugiej grupy układu okresowego Mendelejewa: beryl, magnez, wapń, stront, bar lub rad; wapniowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek należący do drugiej grupy układu okresowego;
Wiktionary
(1.1) metal ziem alkalicznych, wapniowiec
Wiktionary
przymiotnik od beryl (pierwiastek, rzadziej minerał)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący berylu, związany z berylem
Wiktionary
(1.1) Wprowadzenie reflektora berylowego w reaktorze EWA pozwoliło na zwiększenie mocy z 4 do 10 MW.
Wiktionary
IPA: ˌbɛrɨˈlɔvɨ, AS: berylovy
Wiktionary
rzecz. beryl m.
Wiktionary
przewlekła choroba płuc, powstała w wyniku wdychania pyłów metalicznego berylu i jego związków; przewlekła choroba berylowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. przewlekła choroba układu oddechowego powodowana kontaktem z pyłem berylowym;
Wiktionary
Nie mylić z: Borelioza.
Beryloza (przewlekła choroba berylowa, berylioza, ang. berylliosis, chronic beryllium disorder, CBD) – przewlekła choroba zawodowa wynikająca z zatrucia berylem, przede wszystkim spowodowana kontaktem z pyłem berylowym. Dotyczy uszkodzeń układu oddechowego, przede wszystkim płuc, ale mogą występować także obrażenia skóry. Klinicznie bardzo przypomina sarkoidozę.
Wikipedia
(1.1) pylica berylowa
Wiktionary
roślina z rzędu Bruniales
SJP.pl
minerał selenowy
SJP.pl
Berzelianit – minerał zawierający selen, należy do gromady siarczków i pokrewnych kruszców. Występuje rzadko.
Minerał znany od 1832 r. Nazwa pochodzi od nazwiska szwedzkiego chemika Jönsa Jacoba Berzeliusa (1779–1848), który był jego odkrywcą.
Wikipedia
[czytaj: berSELjus] nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
ozdobna laska będąca symbolem najwyższej władzy, głównie monarszej, także niektórych godności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ozdobna pałka będąca insygnium królewskim;
(1.2) eduk. (w szkołach wyższych) insygnium rektorskie
(1.3) bot. nazwa systematyczna|Pedicularis sceptrum-carolinum|L.|ref=tak., gnidosz królewski, gatunek półpasożytniczych roślin zielnych z rodzaju gnidosz;
(1.4) rodzaj drążka z poprzeczką, na której umieszcza się sokoła
(1.5) gwara. więzienna szczotka do czyszczenia toalet
Wiktionary
Be
Wikipedia
(1.1) Berło jest jednym z trzech najczęściej spotykanych symboli władzy królewskiej, obok korony i jabłka.
Wiktionary
IPA: ˈbɛrwɔ, AS: beru̯o
Wiktionary
(1.1) daw. sceptr
(1.4) gwara. więzienna bejza, lola
Wiktionary
rodzaj grzybów z rodziny pieczarkowatych
SJP.pl
niski, szeroki fotel z nieco cofniętym oparciem pod plecy; berżerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mebl. szeroki, głęboki wyściełany fotel w stylu rokoko;
Wiktionary
Berżera (od bergère – pasterka) – rodzaj głębokiego fotela rokokowego, typowego dla meblarstwa w stylu Ludwika XV i Ludwika XVI.
Jego cechami charakterystycznymi było pełne, zaokrąglone, nieco cofnięte oparcie (zaplecek), również nieco cofnięte i lekko rozchylone ramiona oraz niskie siedzisko z narzuconą luźno poduszką.
Wikipedia
(1.1) Złocone berżery stoją przed kominem, a na jego parapecie siedzi obok zegaru ten sam śmieszny Chińczyk z porcelany.
Wiktionary
1. utwór liryczny w poezji francuskiej XVIII w., o tematyce pastoralnej, miłosnej,
2. skoczny taniec w szybkim tempie, modny w XVI w.
SJP.pl
niski, szeroki fotel z nieco cofniętym oparciem pod plecy; berżera
SJP.pl
w starożytnym Egipcie: bóstwo przedstawiane jako brodaty karzeł, opiekujące się rodzącymi matkami
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. kwiat i krzak bzu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. besowy
Wiktionary
naczynko na wonne zioła, używane przez Żydów w domu i bóżnicy, najczęściej w formie wieżyczki; balsaminka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. mąka z ciecierzycy, częsty składnik regionalnych kuchni na subkontynencie indyjskim;
Wiktionary
Besan, czasem mniej precyzyjnie ćana ( बेसन, "besan", ಕಡಲೆ ಹಿಟ್ಟು, "kadale hittu") – rodzaj mąki otrzymywanej z jednej z indyjskich odmian ciecierzycy ("Cicer arientinum"). Używana jest w wielu krajach, a zwłaszcza w Indiach, gdzie stanowi istotny składnik wielu potraw lokalnej kuchni, m.in. pakory.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Besarabii; osoba z tej krainy
Wiktionary
(1.1) Na celowniku znalazł się każdy, kto miał cokolwiek wspólnego z obcokrajowcami: ucierpieli Łotysze, Grecy, Besarabczycy.
Wiktionary
rzecz. Besarabia ż., Besarabianin mos., Besarabianka ż.
:: fż. Besarabka ż.
przym. besarabski
Wiktionary
(1.1) Besarabianin
Wiktionary
kraina między Dniestrem a Prutem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina położona między Dniestrem a Prutem, obecnie podzielona między Mołdawię i Ukrainę;
Wiktionary
Besarabia ( Basarabia, Besarabya, "Бессарабія") – kraina historyczno-geograficzna położona we Wschodniej Europie między dolnymi biegami Dniestru i Prutu. Obecnie jest częścią Mołdawii i Ukrainy. Współcześnie nazwy Besarabia używa się w znaczeniu historycznym, geograficznym i kulturowym.
Wikipedia
(1.1) Besarabia to część Mołdawii, którą anektowali Rosjanie.
(1.1) W styczniu 1918 r. wojska rumuńskie zajęły Besarabię i 9 kwietnia proklamowano przyłączenie jej do Rumunii.
Wiktionary
rzecz. Besarabczyk mos., Besarabka ż.
przym. besarabski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Besarabii; kobieta z tej krainy
Wiktionary
rzecz. Besarabia ż.. Besarabianin mos., Besarabianka ż.
:: fm. Besarabczyk mos.
przym. besarabski
Wiktionary
przymiotnik od: Besarabia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Besarabią, dotyczący Besarabii
Wiktionary
rzecz. Besarabia ż., Besarabczyk mos., Besarabka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hutn. wytapianie stali o bardzo niskiej zawartości siarki i fosforu w konwertorze Bessemera
(1.2) hutn. odzyskiwanie miedzi z kamienia hutniczego
Wiktionary
czas. besemerować
przym. besemerowski
Wiktionary
(1.1-2) konwertorowanie
Wiktionary
1. otrzymywać stal w konwertorze Bessemera;
2. otrzymywać miedź z kamienia hutniczego
SJP.pl
dział stalowni z piecami systemu Bessemera; konwertorownia
SJP.pl
1. hutniczy piec konwertorowy systemu Bessemera;
2. stal besemerowska - stal otrzymywana z takiego pieca
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z procesem uzyskiwania stali wynalezionym przez Henry'ego Bessemera
Wiktionary
rzecz. besemerowanie n.
Wiktionary
(1.1) war. bessemerowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sf. niezwykle cenny i bardzo odporny materiał opierający się nawet strzałom z blasterów i uderzeniom mieczy świetlnych
Wiktionary
(1.1) Proszę dostarczyć nam beskar w przeciągu następnych trzech minut albo zacznę zabijać pasażerów.
Wiktionary
szczyt w Tatrach Zachodnich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. szczyt w Tatrach Zachodnich
(1.2) geogr. szczyt w Beskidzie Niskim
(1.3) geogr. szczyt w Beskidzie Śląskim
(1.4) geogr. potok, dopływ Bielczy
(1.5) geogr. potok, dopływ Kseni
(1.6) geogr. potok, dopływ Wilszni
(1.7) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Beskidek mrz., beskidnik mos., Beskidy nmos., Podbeskidzie n., beskidzkość ż.
przym. beskidzki
przysł. beskidzko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. góra w Polsce, w Beskidzie Śląskim, w paśmie Baraniej Góry;
(1.2) geogr. jeden z wierzchołków Czerniawy Suchej w Beskidzie Makowskim
(1.3) geogr. góra w Beskidzie Niskim;
(1.4) geogr. potok w Polsce, w Beskidzie Śląskim
(1.5) geogr. część miasta Szczyrk w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie bielskim
(1.6) geogr. część miasta Ustroń, w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim
(1.7) geogr. przysiółek wsi Koszarawa, w województwie śląskim, w powiecie żywieckim
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z rzadkich w Polsce roślin na stokach Beskidka występuje wierzbownica zwieszona.
(1.4) Dzieci moczyły nogi w Beskidku, a my zjadłyśmy po kawałku murzynka.
Wiktionary
rzecz. Beskid mrz., beskidnik mos., Beskidy lm nm., beskidzkość ż.
przym. beskidzki, podbeskidzki
przysł. beskidzko
Wiktionary
dawniej, regionalnie: zbójnik beskidzki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) reg. zbójnik operujący w Beskidach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W górskim trudno dostępnym terenie znaleźli schronienie ludzie wyjęci spod prawa tzw. „beskidnicy” (tołhaje), trudniący się napadami na dwory, kupców i wsie.
Wiktionary
rzecz. Beskidek mrz., Beskid mrz., Beskidy lm nm., beskidzkość ż.
przym. beskidzki, podbeskidzki
przysł. beskidzko
Wiktionary
pasmo górskie w Karpatach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. pasmo górskie w Karpatach zewnętrznych;
Wiktionary
Beskidy (cz., słow. "Beskydy", ukr. "Бескиди", ang. "Beskids", niem. "Beskiden") – grupa pasm górskich w łańcuchu Karpat, rozciągająca się od rzeki Beczwy na zachodzie (Czechy) po rzekę Czeremosz (Ukraina) na wschodzie. Szerokość Beskidów wynosi 50–70 km, a ich długość ok. 600 km.
Wikipedia
(1.1) Spakowałam Leopoldzie: latarkę, kompas i mapę Beskidów.
Wiktionary
rzecz. Beskid mrz., Beskidek mrz., beskidnik mos., Podbeskidzie n., beskidzkość ż.
przym. beskidzki
przysł. beskidzko
Wiktionary
(1.1) Beskid, daw. Bieskid, Bieszczad
Wiktionary
przymiotnik od: Beskid, Beskidy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Beskidów, związany z Beskidami, pochodzący z Beskidów
Wiktionary
(1.1) Stąd pochodził słynny Jura Proćpak zbójnik beskidzki i stąd "familia" Proćpaka podejmowała wyprawy.
(1.1) Był beskidzkim góralem, którego rodzina pochodzi z Istebnej.
Wiktionary
rzecz. beskidzkość ż., Beskidek mrz., Beskid mrz., beskidnik mos., Beskidy lm nm.
przym. podbeskidzki
przysł. beskidzko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób beskidzki, po beskidzku
Wiktionary
rzecz. Beskidek mrz., Beskid mrz., beskidnik mos., Beskidy lm nm., beskidzkość ż.
przym. beskidzki, podbeskidzki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest beskidzkie
Wiktionary
rzecz. Beskid mrz., Beskidek mrz., beskidnik mos., Beskidy lm nm.
przym. beskidzki, podbeskidzki
przysł. beskidzko
Wiktionary
→ Besko (wieś w Polsce)
SJP.pl
Besko ( Босько) – wieś nad Wisłokiem położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Besko; siedziba gminy Besko.
Na terenie wsi utworzono dwa sołectwa "Besko" i "Poręby".
W 2021 roku miejscowość zamieszkiwały 4050 osoby.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. hultaj, cwaniak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. hultaj, cwaniak
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. liliowy, w kolorze bzu
Wiktionary
rzecz. bes
Wiktionary
1. długotrwały spadek cen towarów lub kursu papierów wartościowych na giełdzie
2. przenośnie o złym okresie w czyimś życiu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. obniżenie kursu papierów wartościowych, cen towarów lub innych aktywów notowanych na giełdach;
Wiktionary
Bessa (fr. "baisse", pot. "rynek niedźwiedzia", ang. "bear market") – długotrwały trend spadkowy cen papierów wartościowych lub towarów notowanych na giełdzie papierów wartościowych.
Potoczna nazwa nawiązuje do metody ataku niedźwiedzia – uderza łapą z góry na dół. Przeciwieństwem bessy jest hossa.
Wikipedia
(1.1) Dochód narodowy jest w bessie.
Wiktionary
IPA: ˈbɛsːa, AS: be•sa
Wiktionary
(1.1) rynek niedźwiedzia
Wiktionary
1. nazwisko, np. Henry Bessemer (1813 - 1898), angielski inżynier, wynalazca hutniczego pieca konwertorowego;
2. nazwa jednego z kilku miast w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) zob. besemerowski.
Wiktionary
[czytaj: beserwiser] książkowo: ktoś, kto uważa się za najlepszego znawcę wszystkiego, za osobę wszechwiedzącą; przemądrzalec, ważniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. ktoś bezkrytycznie przekonany o swojej wiedzy, o tym że zna się na czymś najlepiej
Wiktionary
IPA: ˌbɛsɛrˈvʲisɛr, AS: beservʹiser
Wiktionary
rzecz. besserwisserstwo n.
:: fż. besserwisserka ż.
przym. besserwisserski
Wiktionary
(1.1) mądrala, przemądrzalec, wielepa
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki jak besserwisser, przemądrzały, zarozumiały
Wiktionary
rzecz. besserwisser mos., besserwisserstwo n.
Wiktionary
przemądrzałość, cecha typu: "ja wiem lepiej"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) postawa polegająca na zarozumiałym przekonaniu o własnej wiedzy i racji, połączona z tendencją do pouczania innych, często w sposób natarczywy lub protekcjonalny
Wiktionary
rzecz. besserwisser mos.
przym. besserwisserski
Wiktionary
(1.1) wszystkowiedztwo, przemądrzałość, zarozumialstwo
Wiktionary
1. nazwisko niemieckie, m.in. Benno Besson (1922-2006) - szwajcarski reżyser i aktor;
2. [czytaj: beSĄ albo beSON] nazwisko francuskie, m.in. Luc Besson (ur. 1959) - francuski reżyser, producent i scenarzysta
SJP.pl
Besson – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Allier.
Wikipedia
nazwisko, m.in. Charles Herbert Best (1899-1978) - kanadyjski fizjolog i lekarz, współodkrywca insuliny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. dzikie, groźne zwierzę;
2. zły człowiek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dzikie, drapieżne zwierzę
(1.2) przen. zły człowiek, kanalia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Tomek, twoja bestia mnie wczoraj ugryzła.
(1.2) Do więzienia trafiła istna bestia – zgwałcił i zamordował 40 kobiet.
Wiktionary
IPA: ˈbɛstʲja, AS: bestʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. bestializm mrz., bestialność ż., bestialstwo n., bestiarium n., bestiariusz mrz.
:: zdrobn. bestyjka ż.
przym. bestialny, bestialski
przysł. bestialsko
Wiktionary
(1.1) zwierz, drapieżnik
(1.2) sadysta, potwór, bydlak, kanalia
Wiktionary
1. zezwierzęcenie, dzikość;
2. uprawianie stosunków płciowych ze zwierzętami, mające charakter seksualny lub rytualny
SJP.pl
właściwy bestii; bezwzględny, okrutny, dziki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pejor. okrutny, niezwykle brutalny
Wiktionary
(1.1) Anthony Storr pisał: „Najbardziej odrażające przykłady okrucieństwa człowieka określamy powszechnie jako zwierzęce lub bestialskie, sugerując przez użycie tych przymiotników, że zachowanie takie jest charakterystyczne dla zwierząt znajdujących się na niższym – aniżeli my – poziomie rozwoju. W rzeczywistości jednak skrajnie zwierzęce zachowanie występuje wyłącznie u człowieka (…)”.
Wiktionary
IPA: bɛˈstʲjalsʲci, AS: bestʹi ̯alsʹḱi
Wiktionary
rzecz. bestialstwo n., bestia
przysł. bestialsko
Wiktionary
(1.1) bezlitosny, potworny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób bestialski
Wiktionary
rzecz. bestia ż.
przym. bestialski
Wiktionary
1. okrutne postępowanie, krwiożerczość, zezwierzęcenie;
2. wyjątkowo okrutny czyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wyjątkowe okrucieństwo; brutalny, nieludzki czyn
Wiktionary
Be
Wikipedia
(1.1) To, co zrobili z jeńcami, było czystym bestialstwem.
Wiktionary
rzecz. bestia ż.
przym. bestialski
Wiktionary
zbiór utworów średniowiecznych osnutych na motywach zwierzęcych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gatunek literacki, utwór, w którym używa się motywów zwierzęcych w celu ukazania zasad religijnych i etycznych
Wiktionary
rzecz. bestia
Wiktionary
(1.1) bestiariusz
Wiktionary
rodzaj opowieści, popularnej w średniowieczu, tłumaczącej zasady etyki chrześcijańskiej na przykładzie życia zwierząt
SJP.pl
Bestiariusz (średniow.-łac. "bestiarium") – średniowieczny gatunek literacki, należący do tzw. literatury dydaktycznej, pisany wierszem lub prozą. Egzemplarze tekstu bestiariuszy były prawie zawsze iluminowane. Pierwowzorem gatunku był pochodzący z V w. łaciński przekład greckiego dzieła z II w. "Physiologos". Zasadniczą częścią bestiariuszy był opis zwierząt – realnych i baśniowych – do których komentarz objaśniał podstawowe dogmaty wiary i zasady etyki chrześcijańskiej.
Wikipedia
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(1.1) lm. od bestia
Wiktionary
Bestie (hangul: 베스티, zapis stylizowany: "BESTie") – południowokoreański girlsband k-popowy stworzony przez wytwórnię YNB Entertainment. Zespół zadebiutował w składzie: Uji, Dahye, Hyeyeon oraz Haeryung. Nazwa zespołu pochodzi od angielskiego słowa "bestie" oznaczającego najlepszego przyjaciela, autorką nazwy jest Haeryung. Zespół zadebiutował 11 lipca 2013 roku z singlem "Pitapat". Pierwszy minialbum, "Hot Baby", został natomiast wydany nieco ponad rok później, 28 lipca 2014 roku.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) rzad. reg-pl|Poznań. pstry
Wiktionary
produkt (przede wszystkim książka, ale także np. płyta, komiks), który w danym okresie odnosi sukces na rynku, jest masowo wykupywany, bardzo popularny; bestseller
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dobrze sprzedająca się książka, utwór muzyczny (płyta), filmowy czy inny
Wiktionary
IPA: bɛstˈsɛlɛr, AS: bestseler
Wiktionary
(1.1) przebój
Wiktionary
przymiotnik od: bestseler (bestseller), np. bestselerowa powieść; bestsellerowy
SJP.pl
produkt (przede wszystkim książka, ale także np. płyta, komiks), który w danym okresie odnosi sukces na rynku, jest masowo wykupywany, bardzo popularny; bestseler
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dobrze sprzedająca się książka, utwór muzyczny (płyta), filmowy czy inny;
Wiktionary
Zo
Wikipedia
IPA: bɛˈstsɛlɛr, AS: bestseler
Wiktionary
przym. bestsellerowy
Wiktionary
(1.1) przebój
Wiktionary
pisarz często tworzący bestsellery
SJP.pl
przymiotnik od: bestseller (bestseler), np. bestsellerowa powieść; bestselerowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hand. najlepiej sprzedający się; odnoszący się do bestsellera
Wiktionary
(1.1) Autor podpisywał swoją pierwszą bestsellerową powieść.
Wiktionary
rzecz. bestseller mrz.
Wiktionary
(1.1) chodliwy, przebojowy, war. bestselerowy
Wiktionary
wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim
SJP.pl
Bestwin – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim, w gminie Zduny.
Wieś położona jest 2 km na południe od Baszkowa, przy drodze do Rudy. W Bestwinie znajdują się 52 gospodarstwa, mieszkają tam 263 osoby. Charakterystycznym budynkiem jest Dom Strażaka, w którym znajduje się remiza, świetlica wiejska, przedszkole oraz bar. Do sołectwa należy przysiółek Rochy, leżący między Bestwinem a Zdunami.
Wikipedia
wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce w pobliżu Bielska-Białej;
Wiktionary
Bestwina – wieś w Polsce, położona na obszarze historycznej Małopolski, w obecnym województwie śląskim, w powiecie bielskim, siedziba gminy Bestwina. Powierzchnia sołectwa wynosi 1353,6 ha, a liczba ludności 4999, co daje gęstość zaludnienia równą 341,2 os./km².
Wikipedia
IPA: bɛˈstfʲĩna, AS: bestfʹĩna
Wiktionary
1. doprowadzać do wściekłości; podjudzać, szczuć;
2. bestwić się - znęcać się nad kimś; pastwić się;
3. o zwierzętach: odczuwać pociąg płciowy; grzać się
SJP.pl
zdrobnienie od: bestia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bestia
Wiktionary
(1.1) Utopiec to je bestyjo, kero wciągo pod woda. → Utopiec to jest bestia, która wciąga pod wodę.
Wiktionary
delikatny, ciepły sos z masła, mąki i mleka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. gęsty sos przyrządzany z masła, mąki, jajek i mleka lub śmietany;
Wiktionary
Beszamel (sos beszamelowy) – rodzaj sosu, przyrządzanego jako zasmażka z mąki na maśle, rozprowadzona mlekiem. Przyprawiany solą kuchenną, białym pieprzem, świeżo startą gałką muszkatołową i ewentualnie sokiem z cytryny. Należy do pięciu sosów bazowych w gastronomii.
Wikipedia
(1.1) Steward dodał za dużo gałki muszkatołowej do beszamelu i wszystko zepsuł.
Wiktionary
IPA: bɛˈʃãmɛl, AS: bešãmel
Wiktionary
przym. beszamelowy
Wiktionary
(1.1) sos beszamelowy
Wiktionary
zrobiony z beszamelu i cebuli (np. sos beszamelowo-cebulowy)
SJP.pl
związany z beszamelem
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kolej. nasyp kolejowy
Wiktionary
(1.1) (gwara.) Czamu pasymy kozy na beszongu? → Dlaczego pasiemy kozy na nasypie?
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gałgaństwo, niewłaściwe postępowanie
Wiktionary
rzecz. beszperactwo n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gałgaństwo, niewłaściwe postępowanie
Wiktionary
rzecz. beszperactwi n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|besztać.
Wiktionary
rzecz. zbesztanie n.
czas. besztać ndk., zbesztać dk.
Wiktionary
(1.1) łajanie, strofowanie, ruganie
Wiktionary
czasownik
(1.1) ostro strofować
Wiktionary
(1.1) Kierownik beształ nas za każdym razem, gdy spóźnialiśmy się do pracy choćby pół minuty.
Wiktionary
IPA: ˈbɛʃtat͡ɕ, AS: beštać
Wiktionary
rzecz. besztanie n., zbesztanie n.
czas. zbesztać dk.
Wiktionary
(1.1) ganić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kolej. nasyp kolejowy
Wiktionary
(1.1) (gwara.) Czamu pasymy kozy na beszungu? → Dlaczego pasiemy kozy na nasypie?
Wiktionary
kołderka dla niemowląt; becik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zgrub. od: becik
(1.2) pot. pościel
(1.3) druga litera alfabetów semickich: m.in. fenickiego, aramejskiego, arabskiego (ب), hebrajskiego (ב), syryjskiego (ܒ);
Wiktionary
Bet (ב, ب, ܒ) – druga litera alfabetów semickich, m.in. alfabetu fenickiego, hebrajskiego i syryjskiego.
Wikipedia
IPA: bɛt, AS: bet
Wiktionary
rzecz. becik mrz.
Wiktionary
Bet-Choron (lub Betoron, Bejt-Choron, Bethora, Beith Horon) („dom Horona”) – starożytne miasto z czasów biblijnych, położone przy ważnej drodze z Jerozolimy w górę doliny Ajalon. Miasto miało dwie części, oddalone o około 2 km, zwane Bet-Choron Górne (obecnie Beit ‘Ur al-Fauqa) oraz Bet-Choron Dolne (obecnie Beit ‘Ur al-Tahta). Strategiczne znaczenie miała przełęcz między obiema częściami.
Wikipedia
starożytne miasto w Palestynie, na południe od Jerozolimy
SJP.pl
miasto w Izraelu
SJP.pl
miasto w Izraelu
SJP.pl
druga litera alfabetu greckiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. nazwa drugiej litery alfabetu greckiego, β;
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Wita”. Zobacz też: Wita (powieść Tadeusza Micińskiego).
Beta (wita, βῆτα, nw.gr. βήτα, pisana Ββ lub ϐ) – druga litera alfabetu greckiego. W greckim systemie liczbowym oznaczała liczbę 2.
Beta pochodzi od litery alfabetu fenickiego bet. Od bety pochodzą łacińskie B i cyrylickie Б i В.
Wikipedia
(1.1) Nauczyciel oznaczył kąt betą.
Wiktionary
IPA: ˈbɛta, AS: beta
Wiktionary
lek blokujący receptory beta w organizmie, co powoduje osłabienie oddziaływania adrenaliny, uspokojenie i zwolnienie akcji serca; betabloker
SJP.pl
organiczny związek chemiczny stosowany w chorobach wzroku i skóry; betakaroten, prowitamina A
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. prowitamina witaminy A, barwnik roślinny nadający niektórym owocom i warzywom pomarańczowy kolor;
Wiktionary
IPA: ˌbɛta‿kaˈrɔtɛ̃n, AS: beta‿karotẽn
Wiktionary
kwas beta-metyloguanidynooctowy - organiczny związek chemiczny występujący głównie w mięśniach i ścięgnach; kreatyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) neol. jeden z końcowych etapów tworzenia produktu, na ogół oprogramowania, gry komputerowej, polegający na udostępnieniu jego niedokończonej wersji wybranej grupie użytkowników celem znalezienia błędów
Wiktionary
(1.1) (…) no, powiedzmy, że byłem bardzo zaskoczony tym, jak przebiegł pierwszy oficjalny beta-test tej gry.
Wiktionary
osoba testująca jakość oprogramowania komputerowego przed jego wydaniem; betatester, beta tester
SJP.pl
Beta-tester – osoba, która testuje jakość oprogramowania lub jego zgodność z wymaganiami wersji beta, czyli jeszcze przed oficjalnym wydaniem produktu. Pomaga producentom oprogramowania poprzez składanie raportów z testowania oraz raportowanie błędów.
Wikipedia
emitujący promienie beta; betapromieniotwórczy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. wytwarzający promieniowanie beta
Wiktionary
(1.1) betapromieniotwórczy
Wiktionary
nazwa handlowa leku stosowanego w leczeniu jaskry i nadciśnienia wewnątrzgałkowego, zawierającego betaksolol
SJP.pl
lek blokujący receptory beta w organizmie, co powoduje osłabienie oddziaływania adrenaliny, uspokojenie i zwolnienie akcji serca; beta-bloker
SJP.pl
związek organiczny, metylowa pochodna aminokwasu, występująca w małych ilościach w tkankach zwierzęcych, w znacznie większych - w roślinnych, mająca zastosowanie w medycynie i metalurgii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. związek organiczny będący pochodną glicyny, występuje m.in. w burakach cukrowych, szpinaku czy pszenicy i stanowi produkt uboczny przemysłu cukrowniczego;
(1.2) chem. związek organiczny będący jonem obojnaczym, w którym ładunek dodatni nie sąsiaduje z ładunkiem ujemnym i zlokalizowany jest na atomie oniowym niepołączonym z żadnym atomem wodoru;
Wiktionary
(1.1) W hodowli zwierząt betaina jest stosowana jako dodatek do paszy.
(1.2) Niektóre betainy wykorzystywane są w detergentach.
Wiktionary
przym. betainowy
Wiktionary
(1.1) betaina glicynowa, trimetyloglicyna, N,N,N-trimetyloglicyna, TMG, trimetyloamoniooctan
Wiktionary
organiczny związek chemiczny stosowany w chorobach wzroku i skóry; beta-karoten, prowitamina A
SJP.pl
miasto w Kolumbii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
glikozyd, naturalny czerwony barwnik (E162); czerwień buraczana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. spoż. naturalny barwnik spożywczy koloru ciemnoczerwonego do fioletowego, otrzymywany z buraka ćwikłowego;
Wiktionary
Nie mylić z: betainą.
Betanina, czerwień buraczana, E162 – organiczny związek chemiczny z grupy glikozydów. Naturalny barwnik spożywczy koloru ciemnoczerwonego do fioletowego, otrzymywany z buraka ćwikłowego. W zastosowaniach spożywczych jest nieszkodliwa (zostaje całkowicie wydalona z organizmu wraz z moczem).
Wikipedia
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kośc. zakonnica z katolickiego Zgromadzenia Sióstr Rodziny Betańskiej;
(1.2) mieszkanka Betanii
Wiktionary
rzecz. Betania ż.
:: fm. betańczyk m.
przym. betański
Wiktionary
(1.1) CSFB
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej
SJP.pl
Betanki, Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej ( Congregatio Sororum Familae Betanensis, CSFB) – rzymskokatolickie żeńskie zgromadzenie zakonne zatwierdzone 25 stycznia 1992 roku przez papieża Jana Pawła II.
Wikipedia
emitujący promienie beta; betaaktywny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. wytwarzający promieniowanie beta
Wiktionary
(1.1) betaaktywny
Wiktionary
radioterapia wykorzystująca promieniowanie beta
SJP.pl
osoba testująca jakość oprogramowania komputerowego przed jego wydaniem; beta-tester, beta tester
SJP.pl
rodzaj akceleratora cyklicznego do przyśpieszania elektronów
SJP.pl
Betatron – akcelerator indukcyjny, rodzaj akceleratora cyklicznego, służący do przyspieszania elektronów.
Wikipedia
związany z betatronem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z betatronem, dotyczący betatronu
Wiktionary
rzecz. betatron mrz.
Wiktionary
1. krzew pnący krajów tropikalnych; pieprz żuwny;
2. podniecający środek do żucia wytwarzany m.in. z liści tej rośliny, popularny na Wschodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. pot. roślina z gatunku nazwa systematyczna|Piper betle|L.|ref=tak. (pieprz żuwny) uprawiana dla liści o ostrym smaku;
(1.2) popularna na Dalekim Wschodzie używka do żucia z liści beteli (1.1);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Teraz szli w jak najlepszej zgodzie ze swymi odwiecznymi wrogami, dzielili się z nimi betelem, powszechnie tu uznawanym za symbol pokoju.
Wiktionary
IPA: ˈbɛtɛl, AS: betel
Wiktionary
przym. betelowy
Wiktionary
(1.1) pieprz żuwny, pieprz betelowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) astr. czerwony nadolbrzym w Orionie;
Wiktionary
Betelgeza ("Betelgeuse", "Alfa Orionis") – czerwony nadolbrzym w gwiazdozbiorze Oriona, dziewiąta pod względem jasności gwiazda na nocnym niebie (+0,45m). Jest odległa od Słońca o około 640 lat świetlnych, jednak odległość jest wyznaczona z dużą niepewnością.
Wikipedia
(1.1) Z całą pewnością ozdobą zimowego nieba jest Orion z powodu swej wielkości i pięknych jasnych gwiazd: wspomnianego już Pasa Oriona oraz czerwonawej Betelgezy i bardzo jasnego Rigela.
Wiktionary
(1.1) Betelgeuse, α Orionis
Wiktionary
związany z betelem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z betelem
Wiktionary
rzecz. betel mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) bibl. hist. nazwa antycznej sadzawki zlokalizowanej w północnej części starej Jerozolimy;
Wiktionary
(1.1) W Jerozolimie zaś znajduje się Sadzawka Owcza, nazwana po hebrajsku Betesda, zaopatrzona w pięć krużganków sic..
(1.1) Te widokówki kupiliśmy po zwiedzeniu Betesdy.
Wiktionary
(1.1) Sadzawka Owcza
Wiktionary
Betfage (aram. "Bēt Pāgē" – „dom zielonych fig”); starożytna miejscowość biblijna, położona na wschodnim zboczu Góry Oliwnej, niedaleko Betanii; sanktuarium franciszkanów Kustodii Ziemi Świętej, upamiętniające początek triumfalnego wjazdu Jezusa na osiołku do Jerozolimy.
Wikipedia
Be
Wikipedia
Real Betis Balompié, hiszpański klub sportowy ze stolicy Andaluzji, założony w 1907 roku
SJP.pl
1. potocznie: coś mało ważnego; drobnostka, drobiazg, błahostka;
2. potocznie: coś łatwego; łatwizna, pryszcz, pestka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. gwara. lichy, drobny nieszlachetny grzyb jadalny
(1.2) pot. przen. coś mało istotnego
Wiktionary
(1.2) Jak człowiek wierzy w siebie to cała reszta to betka / Nie ma takiej rury na świecie, której nie można odetkać.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. betlejemski
Wiktionary
(1.1) Myślę, że Jezusikowi i Matce w stajence Betleemskiej nie mogło być lepiej.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Palestynie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w środkowej części Palestyny;
Wiktionary
Betlejem ( בֵּית לֶחֶם, "Bêṯ Leḥem", dosłownie „dom chleba”; nowohebrajskie "Bet Lechem"; بيت لحم, "", „dom mięsa”) – miasto w muhafazie Betlejem w Palestynie. Ważny ośrodek palestyńskiej władzy administracyjnej i centrum palestyńskiej kultury. Miejsce narodzin Jezusa Chrystusa.
Wikipedia
(1.1) Do Betlejemu pełni radości, / Śpieszmy powitać Jezusa małego (…)
(1.1) Rzemieślnicy z Betlejem wyrabiają pamiątki z masy perłowej.
Wiktionary
IPA: bɛˈtlɛjɛ̃m, AS: betlei ̯ẽm
Wiktionary
rzecz. betlejemczyk mos., betlejemka ż., betlejemita mos., betlejemitka ż., betlejka ż.
przym. betlejemski
Wiktionary
mieszkaniec Betlejem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Betlejem
Wiktionary
(1.1) Ahmed spotkał starszego betlejemczyka przed meczetem.
Wiktionary
rzecz. betlejemita m., Betlejem n., betlejka ż.
:: fż. betlejemitka ż., betlejemka ż.
przym. betlejemski
Wiktionary
(1.1) betlejemita
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Betlejem
Wiktionary
(1.1) Posyłam cię do Jessego Betlejemity, gdyż między jego synami upatrzyłem sobie króla.
Wiktionary
rzecz. betlejemczyk m., Betlejem n., betlejka ż.
:: fż. betlejemitka ż., betlejemka ż.
przym. betlejemski
Wiktionary
(1.1) betlejemczyk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Betlejem
Wiktionary
(1.1) Żanna spotkała zgarbioną betlejemitkę w drodze na suk.
Wiktionary
rzecz. betlejemka ż., Betlejem n., betlejka ż.
:: fm. betlejemczyk m., betlejemita m.
przym. betlejemski
Wiktionary
(1.1) betlejemka
Wiktionary
mieszkanka Betlejem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Betlejem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Drogę zaszła im potężna betlejemka z koszem fig na głowie.
Wiktionary
rzecz. betlejemitka ż., Betlejem n., betlejka ż.
:: fm. betlejemczyk m., betlejemita m.
przym. betlejemski
Wiktionary
(1.1) betlejemitka
Wiktionary
przymiotnik od: Betlejem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Betlejem, związany z Betlejem
(1.2) odnoszący się do Bożego Narodzenia, związany z Bożym Narodzeniem
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla Betlejem lub betlejemitów, mający cechy lub właściwości przypisywane Betlejem lub betlejemitom
Wiktionary
(1.1) Betlejemską pasterkę transmitowała też polska telewizja.
(1.2) …specjalistyczna firma zdejmuje ze słupów świąteczne ozdoby w kształcie gwiazdy betlejemskiej.
(1.2) O, gwiazdo betlejemska, zaświeć na mym niebie.
Wiktionary
IPA: ˌbɛtlɛˈjɛ̃msʲci, AS: betlei ̯ẽmsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Betlejem n., betlejemita mos., betlejemitka ż., betlejemczyk mos., betlejemka ż., betlejka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
regionalnie: szopka bożonarodzeniowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. model stajenki betlejemskiej, zwykle ze żłobkiem i figurkami
Wiktionary
(1.1) Betlejka Michała jest jedną z największych w kraju.
(1.1) Budowę XVII-wiecznej podziemnej kaplicy zwanej Betlejką przypisuje się Jerzemu Ossolińskiemu.
Wiktionary
rzecz. Betlejem n., betlejemita mos., betlejemczyk mos., betlejemitka ż., betlejemka ż.
przym. betlejemski
Wiktionary
(1.1) szopka, stajenka, żłóbek; ; gw. Górny Śląsk betlyjka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. szopka, jasełka
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wyłudzać, chodzić po prośbie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. stajenka, szopka
Wiktionary
twardy materiał budowlany z cementu, kruszywa i wody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących;
(1.2) przen. iron. grupa konserwatystów lub nieusuwalnych notablów
(1.3) środ. przestępcze chleb
(1.4) drink zawierający jako główne składniki becherowkę i tonik
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przen. iron. konserwatysta lub nieusuwalny notabl
(2.2) przen. iron. człowiek słabo przyswajający nowe wiadomości
Wiktionary
Beton – niejednorodny i wielofazowy kompozyt, powstały głównie z cementu, kruszywa i wody, które po wymieszaniu stają się ciałem lepkoplastyczno-stałym. Mieszanka ta dzięki hydratacji cementu przechodzi w ciało stałe, które w czasie dojrzewania wciąż zmienia swoje właściwości. Jest jednym z najbardziej powszechnych materiałów budowlanych we współczesnym budownictwie.
Wikipedia
(1.1) Zaprojektowano mur oporowy z betonu.
(1.2) Ależ z niego beton.
Wiktionary
IPA: ˈbɛtɔ̃n, AS: betõn
Wiktionary
rzecz. betonowóz mrz., betonik mrz., betoniak mrz., betonit mrz., betonka, ż., betonownia ż., betoniarnia ż., betoniarka ż., betoniarz mos., betoniara ż., betonowanie n., obetonowanie n., obetonowywanie n., wbetonowanie n., wybetonowanie n., zabetonowanie n.
czas. betonować ndk., obetonować dk., obetonowywać ndk., wbetonować dk., wybetonować dk., zabetonować dk.
przym. betonowy, betoniarski
przysł. betonowo
Wiktionary
(1.2) konserwa, konserwatyści, reakcjoniści, siły wsteczne, twardogłowi, wstecznicy
(2.1) konserwatysta, reakcjonista, twardogłowy, wstecznik
Wiktionary
potocznie: dom zbudowany z płyt betonowych i gotowych elementów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dom zbudowany z gotowych elementów betonowych
Wiktionary
rzecz. beton mos./mrz.
Wiktionary
zgrubienie od: betoniarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od: betoniarka
Wiktionary
rzecz. beton mos./mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: betoniarka
Wiktionary
rzecz. betoniarka ż.
Wiktionary
1. maszyna wyrabiająca beton przez mieszanie cementu, żwiru, wody i piasku;
2. ciężarówka do przewożenia gotowego betonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. maszyna do wyrobu betonu
(1.2) mot. bud. samochód ciężarowy przystosowany do transportu mieszanki betonowej
Wiktionary
Betoniarka – urządzenie budowlane służące do mieszania cementu, wody oraz piasku i żwiru (jako kruszywa) w celu utworzenia jednorodnej masy (mieszanki betonowej).
Wikipedia
(1.1) Do zaspokojenia potrzeb niewielkiej budowy wystarczy jedna betoniarka.
(1.2) Przy betonowaniu mostu betoniarki jeździły jedna za drugą.
Wiktionary
IPA: ˌbɛtɔ̃ˈɲarka, AS: betõńarka
Wiktionary
rzecz. beton m., betonit m., betoniak m., betonka ż., betonownia ż., betoniarnia ż., betoniarz m., betonowanie n.
:: zdrobn. betoniareczka ż.
czas. betonować ndk.
przym. betonowy, betoniarski
Wiktionary
(1.2) betonowóz, pot. gruszka
Wiktionary
wytwórnia wyrobów betonowych, stosowanych jako prefabrykaty budowlane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. techn. wytwórnia wyrobów betonowych
Wiktionary
IPA: ˌbɛtɔ̃ˈɲarʲɲa, AS: betõńarʹńa
Wiktionary
rzecz. beton m., betoniak m., betonit m., betonownia ż., betoniarka ż., betoniarz m., betonowanie n.
przym. betonowy, betoniarski
czas. betonować ndk.
Wiktionary
(1.1) betonownia
Wiktionary
przymiotnik od: betoniarz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub zawodem betoniarza
Wiktionary
rzecz. betonowóz mrz., betoniarz mos., betoniarka ż., betoniarnia ż., beton mrz., betoniak m., betonit m., betonownia ż., betonowanie n.
czas. betonować ndk., zabetonować dk., wybetonować dk., obetonować dk., podbetonować dk.
przym. betonowy
Wiktionary
osoba zawodowo zajmująca się wytwarzaniem lub wylewaniem betonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) robotnik wyrabiający beton i przedmioty z betonu lub zatrudniony przy betonowaniu czegoś
Wiktionary
rzecz. betonowóz mrz., beton m., betonit m., betoniak m., betonka ż., betonownia ż., betoniarnia ż., betoniarka ż., betonowanie n.
czas. betonować ndk.
przym. betonowy, betoniarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od beton
Wiktionary
rzecz. beton m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) płyta lub bloczek betonowy
Wiktionary
rzecz. beton mos./mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wybetonowana część lotniska
Wiktionary
rzecz. beton mos./mrz.
Wiktionary
urządzenie do mieszania betonu
SJP.pl
przyrząd określający jakość betonu przez pomiar prędkości rozchodzenia się fali ultradźwiękowej
SJP.pl
Betonoskop – rodzaj urządzenia, które służy do określania właściwości betonu przez pomiar prędkości rozchodzenia się w nim fali ultradźwiękowej. Podczas badań wykorzystuje się ultradźwięki o częstotliwościach np. 24 kHz, 37 kHz, 54 kHz (jako typowych), oraz 82 kHz i 150 kHz.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zalewanie lub pokrywanie czegoś betonem
Wiktionary
(1.1) Przy betonowaniu mostu betoniarki jeździły jedna za drugą.
Wiktionary
rzecz. betonowóz mrz., beton m., betonit m., betoniak m., betonka ż., betonownia ż., betoniarnia ż., betoniarka ż., betoniarz m.
czas. betonować ndk.
przym. betonowy, betoniarski
Wiktionary
1. zalewać betonem lub budować z betonu;
2. w przenośni: utrwalać coś, czyniąc twardym, mocnym, niewzruszonym, np. betonować poglądy, stanowisko
SJP.pl
czasownik
(1.1) pokrywać coś betonem
Wiktionary
(1.1) Najpierw wykopują fundamenty, potem je betonują.
Wiktionary
IPA: ˌbɛtɔ̃ˈnɔvat͡ɕ, AS: betõnovać
Wiktionary
rzecz. betonowóz mrz., beton m., betonit m., betoniak m., betonka ż., betoniarka ż., betoniarz m., betoniarnia ż., betonownia ż., betonowanie n.
czas. zabetonowywać ndk., zabetonować dk., obetonować ndk., wybetonować dk.
przym. betonowy, betoniarski
Wiktionary
1. wytwórnia wyrobów betonowych i żelbetonowych stosowanych jako prefabrykaty budowlane;
2. zespół urządzeń do produkcji masy betonowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. techn. wytwórnia masy betonowej
Wiktionary
Betonownia – zespół urządzeń przeznaczony do produkcji masy betonowej od etapu pobrania kruszywa, aż do wydania masy betonowej.
Wikipedia
rzecz. betoniarnia ż., beton mrz., betoniak mrz., betoniarka ż., betoniarz mos., betonit mrz., betonowanie n., betonowóz mrz.
czas. betonować ndk.
przym. betoniarski, betonowy
Wiktionary
(1.1) betoniarnia
Wiktionary
zrobiony z betonu i kamienia (np. budowla betonowo-kamienna)
SJP.pl
przymiotnik od: beton
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z betonu
Wiktionary
(1.1) Drogi o nawierzchni betonowej należą w Polsce do rzadkości.
Wiktionary
IPA: ˌbɛtɔ̃ˈnɔvɨ, AS: betõnovy
Wiktionary
rzecz. betonowóz mrz., beton m., betonit m., betoniak m., betonka ż., betonownia ż., betoniarnia ż., betoniarka ż., betoniarz m., betonowanie n.
czas. betonować ndk.
przym. betoniarski
Wiktionary
ciężarowy samochód przystosowany do przewożenia betonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. bud. pojazd przystosowany do przewozu masy betonowej;
Wiktionary
Betonowóz lub betoniarka-samochód, potocznie gruszka do betonu – samochód ciężarowy przeznaczony do przewozu mieszanki betonowej. Mieszarka bębnowa zapobiega rozwarstwieniu znajdującej się w bębnie mieszanki betonowej.
Wikipedia
(1.1) Prace muszą być prowadzone ciągle, mamy dwie pompy do betonu, dwie kolejne są w rezerwie, dwanaście betonowozów dowozi nam beton bez przerwy.
Wiktionary
rzecz. beton mrz., betoniak mrz., betoniarka ż., betoniarz mos., betonit mrz., betonowanie n., betonownia ż.
czas. betonować ndk.
przym. betoniarski, betonowy
Wiktionary
(1.1) betoniarka, betoniarka-samochód, gruszka, gruszka do betonu
Wiktionary
pogardliwie: nadmierne stosowanie betonu, zwykle powiązane z usuwaniem zieleni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pejor. nadmierne wykorzystanie betonu w architekturze przestrzeni publicznych, często w połączeniu z likwidacją terenów zielonych;
Wiktionary
Betonoza – określenie stosowane wobec przestrzeni publicznych, w których zastosowano beton i/lub wyroby betonowe w ilościach nadmiarowych, co często wiąże się z likwidacją miejskiej zieleni i tym samym jej zalet dla miasta (np. zacienienie, obniżenie temperatury).
Wikipedia
(1.1) Po latach betonozy samorządy zaczęły na nowo obsadzać roślinami miejskie ulice i place, oddawać do użytku nowe skwery, parki kieszonkowe.
Wiktionary
przedmiot, maszyna lub droga związana z betonem
SJP.pl
postać biblijna
SJP.pl
Be
Wikipedia
obce imię męskie
SJP.pl
[czytaj: beti] obce imię żeńskie
SJP.pl
Betty – angielskie imię. Jest to zdrobnienie od imienia Elizabeth (Elżbieta).
Wikipedia
krzew lub drzewo z rodziny brzozowatych, o charakterystycznej białej lub szarej korze, występujące w wielu gatunkach głównie w strefie klimatu umiarkowanego i zimnego półkuli północnej; brzoza
SJP.pl
biały barwnik zawarty w komórkach kory brzozowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny z grupy trójterpenów, metabolit roślinny występujący m.in. w brzozie;
Wiktionary
Be
Wikipedia
kwas betulinowy - kwas organiczny o działaniu bakteriobójczym
SJP.pl
wymięta pościel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. pościel
(1.2) pot. rzeczy osobiste
(1.3) reg. bukowski pow. sanocki: piżama
Wiktionary
(1.2) Tam się suszą bety naszego dzieciątka.
Wiktionary
IPA: ˈbɛtɨ, AS: bety
Wiktionary
→ Betyka (kraina w Hiszpanii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Betyką, dotyczący Betyki
Wiktionary
rzecz. Betyka ż.
Wiktionary
dawna kraina w południowej Hiszpanii
SJP.pl
kamienny słup w świątyniach lub na otwartej przestrzeni, czczony przez ludy semickie jako siedziba bóstwa
SJP.pl
Betyle – duże, pionowo ustawione kamienie, za pośrednictwem których oddawano cześć bóstwom w kulturze m.in. Sumerów, Babilończyków, Nabatejczyków i Fenicjan. Wyraz "betyl" ma pochodzenie semickie i oznacza "dom boga".
Wikipedia
Beveridge – miasto w Australii, w stanie Wiktoria.
Wikipedia
cykliczny akcelerator cząstek naładowanych; kosmotron; synchrotron protonowy
SJP.pl
[czytaj: bijonSI, bejonSE] obce imię żeńskie
SJP.pl
Be
Wikipedia
krzew hodowany jako roślina ozdobna; lilak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina krzewiasta z rodzaju nazwa systematyczna|Sambucus|ref=tak.;
(1.2) bot. pot. lilak, ozdobna roślina krzewiasta z rodzaju nazwa systematyczna|Syringa|ref=tak., w szczególności jej kwiaty;
(1.3) środ. uczn. ktoś, kto przyjmuje sterydy anaboliczne
przyimek
(2.1) …służący do tworzenia konstrukcji, w których czynność została wykonana pomimo braku czegoś, co opisuje wyrażenie za przyimkiem
(2.2) …wchodzący do wielu związków frazeologicznych
(2.3) gw-pl|Poznań, księstwo łowickie, Górny Śląsk. przez (o przyczynie)
(2.4) gw-pl|Białystok, Bukowina, Górny Śląsk, księstwo łowickie. przez (o przestrzeni)
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(3.1) D. lm. od: beza
Wiktionary
Be
Wikipedia
(1.1) Lecznicze właściwości owoców czarnego bzu docenia coraz więcej osób.
(1.2) Kiedy znów zakwitną białe bzy…
(1.3) Zobacz, chodzi na siłkę od pół roku, a przypakowany – ten koleś to bez.
(2.1) Nie wolno prowadzić samochodu bez prawa jazdy.
(2.3) Andzia, jo zaś się bez ciebie spóźnia na szychta.
(2.4) Żulik bez plac pognał za psiukiem.
(3.1) Kupiłem sześć bez i osiem ptifurek.
Wiktionary
IPA: bɛs, AS: bes
Wiktionary
(1.1-2)
rzecz. bzowate nmos. lm., bzówka ż.
przym. bzowy, bzowaty
(1.3) (2.1)
przyim. beze, przedr. bez-
Wiktionary
(1.2) stpol. biez
(1.3) sterydziarz
(2.1) pozbawiony, odrębny, osobny, oddzielny
Wiktionary
przedrostek
(1.1) …służący do tworzenia złożeń oznaczających brak czegoś
Wiktionary
(1.1) beznadziejny, bezmyślny, beztroski
Wiktionary
IPA: bɛz, AS: bez
Wiktionary
(1.1) a-, nie-
Wiktionary
ciastko z ubitej piany z białek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cuk. kulin. ciasto lub ciastko z białka ubitego z cukrem;
Wiktionary
Beza – słodki wyrób cukierniczy wykonany z masy z białek jaj kurzych i cukru pudru (lub cukru kryształowego) upieczonej w niskiej temperaturze. Używane na ciastka oraz torty, wówczas przekładane bądź ozdabiane różnego rodzaju kremami. Bezy, jako ciastka, często podawane są bez dodatków, występują wówczas najczęściej w postaci małych, nieregularnych stożków. W zależności od temperatury pieczenia, ilości cukru oraz stopnia ostudzenia, bezy w środku są kruche (wysoka temp.) bądź lekko ciągliwe (niska).
Wikipedia
(1.1) Poproszę dwie bezy i herbatę z cytrynką.
Wiktionary
IPA: ˈbɛza, AS: beza
Wiktionary
przym. bezowy
Wiktionary
pozbawiony abonamentu
SJP.pl
taki, który nie ma acetonu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. niezawierający acetonu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezadresowe; cecha tych, którzy są bezadresowi
Wiktionary
przym. bezadresowy
przysł. bezadresowo
Wiktionary
taki, który nie ma adresu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niemający odbiorcy, adresata
Wiktionary
rzecz. bezadresowość ż.
Wiktionary
taki, który nie ma akcentu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fonet. pozbawiony akcentu
Wiktionary
rzecz. akcent mrz., akcentacja ż., akcentowanie n., akcentuacja ż.
czas. akcentować ndk.
przym. akcentowany, akcentowy, akcentuacyjny
przysł. akcentuacyjnie
Wiktionary
zwolniony z akcyzy, niemający akcyzy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, za który akcyza nie została zapłacona, choć być powinna
Wiktionary
IPA: ˌbɛzakt͡sɨˈzɔvɨ, AS: bezakcyzovy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezalkoholowe; cecha tych, którzy są bezalkoholowi
Wiktionary
przym. bezalkoholowy
przysł. bezalkoholowo
Wiktionary
niezawierający alkoholu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) niezawierający, pozbawiony alkoholu
(1.2) taki, w którym nie sprzedaje się alkoholu
Wiktionary
(1.1) Poproszę dwa piwa bezalkoholowe.
Wiktionary
IPA: ˌbɛzalkɔxɔˈlɔvɨ, AS: bezalkoχolovy
Wiktionary
przysł. bezalkoholowo
rzecz. bezalkoholowość ż.
Wiktionary
(1.1) pot. bez dopingu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sytuacja, w której nie ma możliwości żadnego wyboru
Wiktionary
(1.1) Przedmiotem ironicznych demaskacji bywa pozór udający istotę rzeczy, pozór prawdy chcący uchodzić za prawdę samą, zadufanie w przebiegłość i siłę czy przywiązanie do pojęć fałszywych, słowem – pogląd o bezalternatywności tego, co zwykliśmy uważać za rzeczywiste.
Wiktionary
przym. bezalternatywny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) jedyny możliwy, pozbawiony alternatywy
Wiktionary
rzecz. bezalternatywność ż.
Wiktionary
rodzaj żagla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. żagiel na bezanmaszcie
Wiktionary
Bezan – tylny żagiel na jednostce żaglowej, co najmniej dwumasztowej, pod warunkiem, że jest to ożaglowanie skośne (suche), np. na jolu, keczu, barkentynie, czy barku. Na brygantynie tylny maszt to zwykle grotmaszt, podobnie na brygu.
Wikipedia
położony najbliżej rufy maszt żaglowca, ze skośnym żaglem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. tylny maszt co najmniej dwumasztowca o ożaglowaniu skośnym
(1.2) żegl. tylny maszt statku co najmniej dwumasztowego, niebędący grotmasztem
Wiktionary
trójkątny żagiel; apsel
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób ostateczny, kategorycznie
Wiktionary
(1.1) Dzielnicowy przerwał dyskusję bezapelacyjnie, każąć się wszystkim rozejść.
Wiktionary
rzecz. bezapelacyjność ż.
przym. bezapelacyjny
Wiktionary
(1.1) nieodwołalnie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezapelacyjne
Wiktionary
przym. bezapelacyjny
przysł. bezapelacyjnie
Wiktionary
niedopuszczający sprzeciwu; nieodwołalny; ostateczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. niebudzący wątpliwości, niemożliwy do podważenia
Wiktionary
(1.1) Bezapelacyjne wyniki głosowania świadczą o tym, że ich propaganda okazała się skuteczna.
Wiktionary
rzecz. bezapelacyjność ż., apelacja ż.
czas. apelować
przym. apelacyjny
przysł. bezapelacyjnie
Wiktionary
(1.1) niekwestionowany, niewątpliwy, niezaprzeczalny
Wiktionary
niezawierający argumentów
SJP.pl
1. strefa bezatomowa - obszar wolny od broni jądrowej;
2. w matematyce: miara bezatomowa - rodzaj miary, przy której dowolny zbiór miary dodatniej można podzielić na dwa zbiory również miary dodatniej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) nieposiadający broni jądrowej
(1.2) nieposiadający elektrowni jądrowych
Wiktionary
(1.2) Jak się wydaje, powodem tego są różnice natury ideowej — Austria stoi na pozycji państwa bezatomowego w najszerszym tego słowa znaczeniu, podczas kiedy Czechy akceptują energię jądrową jako jedno ze źródeł energetycznych.
Wiktionary
w kartach: bez uprzywilejowanego koloru
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób pozbawiony awarii
Wiktionary
rzecz. bezawaryjność ż.
przym. bezawaryjny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co bezawaryjne
Wiktionary
przym. bezawaryjny
przysł. bezawaryjnie
Wiktionary
(1.1) nieawaryjność, niezawodność
Wiktionary
odbywający się, przebiegający bez awarii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. działający bez problemów, awarii, usterek
Wiktionary
rzecz. bezawaryjność ż.
przysł. bezawaryjnie
Wiktionary
(1.1) nieawaryjny, niezawodny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który nie zawiera azbestu
Wiktionary
pozbawiony bakterii, wolny od bakterii; jałowy
SJP.pl
taki, który nie ma balastu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) żegl. niemający balastu
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób bezbarwny
Wiktionary
rzecz. bezbarwność ż.
przym. bezbarwny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: bezbarwnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: bezbarwny; bardziej bezbarwny
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co bezbarwne
Wiktionary
(1.1) Psychastenia została opisana przez Janeta, który identyfikował ją z nerwicą natręctw. (…) Psychastenia to poczucie obcości, natręctwa i lęki, bezbarwność świata i obojętność wobec zjawisk w nim zachodzących.
Wiktionary
przym. bezbarwny
przysł. bezbarwnie
Wiktionary
1. przezroczysty;
2. niemający barwy, wyrazistego koloru;
3. mało interesujący, pozbawiony wyrazistości; nijaki, mdły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pozbawiony barwy, mający kolor nieokreślony
(1.2) przen. niczym się nie wyróżniający
Wiktionary
(1.1) Na przystawionych do fotela stojakach chwiały się szklane pojemniki z bezbarwnymi płynami.
Wiktionary
IPA: bɛzˈbarvnɨ, AS: bezbarvny
Wiktionary
rzecz. bezbarwność ż.
przysł. bezbarwnie
Wiktionary
(1.1) achromatyczny
(1.2) szary, nijaki, przeciętny
Wiktionary
działający bez baterii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mogący działać bez baterii
Wiktionary
młodzieżowo: zupełnie nieśmieszna osoba, nierozumiejąca żartów ani memów
SJP.pl
taki, który nie ma belki
SJP.pl
taki, który nie ma białka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niezawierający białka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niemający biegunów
Wiktionary
IPA: ˌbɛzbʲjɛɡũˈnɔvɨ, AS: bezbʹi ̯egũnovy
Wiktionary
1. nie wymagający posiadania biletu, np. odprawa bezbiletowa;
2. bez biletu, nieposiadający biletu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie posiada biletu; wykonany bez posiadania biletu
(1.2) taki, w którym nie wykorzystuje się biletów
Wiktionary
grzyb bez blaszek, z klasy podstawczaków (według dawnej taksonomii)
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest bezbolesne
Wiktionary
(1.1) Znieczulenie to wprowadzenie pacjenta w stan bezbolesności.
Wiktionary
przym. bezbolesny
przysł. bezboleśnie
Wiktionary
1. niewywołujący bólu;
2. niesprawiający przykrości; łagodny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niepowodujący, niesprawiający bólu
Wiktionary
(1.1) Poddałem się bezbolesnej depilacji klatki piersiowej.
Wiktionary
rzecz. bezbolesność ż.
przysł. bezboleśnie
Wiktionary
(1.1) niebolesny
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób bezbolesny
Wiktionary
(1.1) Ukończył przygotowanie korespondencyjnej metody by progresywnie odzwyczajać się bezboleśnie od tytoniu.
Wiktionary
IPA: ˌbɛzbɔˈlɛɕɲɛ, AS: bezboleśńe
Wiktionary
rzecz. bezbolesność ż.
przym. bezbolesny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. rel. bezbożnictwo
Wiktionary
IPA: ˌbɛzbɔˈʒɛ̃j̃stfɔ, AS: bezbožẽĩ ̯stfo
Wiktionary
rzecz. bezbożnictwo n., bezbożnik m., bezbożnica ż.
przym. bezbożny
Wiktionary
(1.1) ateizm, ateuszostwo, bezbożność, bezbożnictwo
Wiktionary
kobieta bezbożna, niewierząca w istnienie Boga, sprzeciwiająca się dogmatom lub innym prawom religijnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. dziś pot. lekcew. lub obraź. kobieta negująca istnienie boga lub bogów, występująca przeciw religii
Wiktionary
IPA: ˌbɛzbɔʒʲˈɲit͡sa, AS: bezbožʹńica
Wiktionary
rzecz. bezbożnictwo n., bezbożność ż.
:: fm. bezbożnik m.
przym. bezbożny
przysł. bezbożnie
Wiktionary
występowanie przeciwko bogu i religii; niewiara w istnienie boga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. postawa negująca istnienie Boga
Wiktionary
(1.1) Zbudowany na niesprawiedliwości, oszustwie, bezbożnictwie, deprawacji – ludożerczy system kapitalizmu państwowego doprowadził bogaty do niedawna kraj do zupełnej ruiny (…).
Wiktionary
IPA: ˌbɛzbɔʒʲˈɲit͡stfɔ, AS: bezbožʹńictfo
Wiktionary
rzecz. bezbożeństwo n., bezbożność ż., bezbożnik m., bezbożnica ż.
przym. bezbożny
przysł. bezbożnie
Wiktionary
(1.1) ateizm, ateuszostwo, bezbożeństwo, bezbożność
Wiktionary
przysłówek
(1.1) przest. w sposób bezbożny
Wiktionary
rzecz. przebóstwienie n., bezbożność ż., bezbożnik m., bezbożnica ż., bezbożnictwo n.
przym. bezbożny
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: bezbożny
SJP.pl
człowiek nie wierzący w żadnego Boga, bożka; ateista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. dziś pot. lekcew. albo obraź. osoba negująca istnienie Boga
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Widać to choćby w specyficznym obciążaniu Saula, który z charyzmatycznego przywódcy przemienił się w szaleńca i bezbożnika.
Wiktionary
IPA: bɛzˈbɔʒʲɲik, AS: bezbožʹńik
Wiktionary
rzecz. bezbożność ż., bezbożnictwo n.
:: fż. bezbożnica ż.
przym. bezbożny
przysł. bezbożnie
Wiktionary
(1.1) ateista
Wiktionary
→ bezbożny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pejor. rel. postawa negująca istnienie Boga
(1.2) pejor. rel. rzecz, czyn będący przejawem bezbożności (1.1)
Wiktionary
IPA: bɛzˈbɔʒnɔɕt͡ɕ, AS: bezbožność
Wiktionary
rzecz. przebóstwienie n., bezbożnictwo n., bezbożnik m., bezbożnica ż.
przym. bezbożny
przysł. bezbożnie
Wiktionary
(1.1) bezbożnictwo; przest. bezbożeństwo
(1.2) bezbożnictwo
Wiktionary
przestarzale:
1. niewierzący w Boga lub bogów; niereligijny, ateistyczny;
2. występujący przeciw religii, antyreligijny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pejor. rel. negujący istnienie boga/Boga
(1.2) pejor. rel. niemiły Bogu, sprzeczny z przykazaniami Boga
Wiktionary
(1.2) Okrutna twa macocha na ołtarzach wiary
bezbożne Baalowi chce palić ofiary.
Wiktionary
IPA: bɛzˈbɔʒnɨ, AS: bezbožny
Wiktionary
rzecz. przebóstwienie n., bezbożność ż., bezbożnictwo n., bezbożeństwo n., bezbożnik m., bezbożnica ż.
przysł. bezbożnie
Wiktionary
(1.1) ateistyczny
Wiktionary
taki, który nie ma braku
SJP.pl
w sporcie: charakteryzujący się brakiem strzelonych bramek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sport. o meczu piłkarskim, o wyniku meczu piłkarskiego: zakończony remisem 0:0, zakończony bez strzelenia żadnej bramki
Wiktionary
(1.1) Piłkarska reprezentacja Polski gra bez jaj, ale jej trener po bezbramkowym remisie z Grecją jest oczywiście zadowolony.
Wiktionary
IPA: ˌbɛzbrãmˈkɔvɨ, AS: bezbrãmkovy
Wiktionary
przysł. bezbramkowo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rzad. pozbawiony brwi
Wiktionary
(1.1) rzad. bezbrwiowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rzad. taki, który nie ma brwi
Wiktionary
1. niemający brody (zarostu);
2. czubatka polska bezbroda - rasa kury czubatej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie mający brody (jako zarostu)
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) bez możliwości obrony; w sposób pozbawiony obrony
Wiktionary
przym. bezbronny
rzecz. bezbronność ż.
Wiktionary
dawny stopień wyższy od przymiotnika: bezbronny; bardziej bezbronny
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co bezbronne; cecha tych, którzy są bezbronni
Wiktionary
przym. bezbronny
przysł. bezbronnie
Wiktionary
(1.1) bezsilność, bezsiła, bezradność, niemożność
Wiktionary
1. bez możliwości lub umiejętności obrony;
2. nieumiejący stawić czoła przeciwnościom; bezradny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie mający broni i możliwości obrony, obronienia się
Wiktionary
(1.1) Ciałem detektywa wstrząsnął lekki dreszcz. Ktoś buszował w apartamencie, podczas gdy on był praktycznie bezbronny.
Wiktionary
IPA: bɛzˈbrɔ̃nːɨ, AS: bezbrõ•ny
Wiktionary
rzecz. bezbronność ż.
przysł. bezbronnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rzad. pozbawiony brwi
Wiktionary
(1.1) rzad. bezbrewny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) o obszarze bezgranicznie
(1.2) o uczuciu bezmiernie, ogromnie
Wiktionary
(1.1) Oparła się miękkiem dotknięciem swego ramienia na mojem ramieniu i tak szliśmy dalej po bezbrzeżnie pustych ulicach, nasłuchując ciągle, w której stronie huczą strzały.
(1.2) Czuła się tak znudzoną bezbrzeżnie, że żałosnym głosem prosiła wciąż uparcie, jak dziecko.
Wiktionary
rzecz. bezbrzeżność ż.
przym. bezbrzeżny
Wiktionary
ogromny, bezgraniczny; o bardzo dużym nasileniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niemający brzegów, krańców, nieograniczony
(1.2) o wielkim natężeniu, nasileniu
Wiktionary
przysł. bezbrzeżnie
Wiktionary
niepowodujący bólu, przebiegający bez bólu
SJP.pl
taki, który nie ma błysku
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób bezbłędny, bez pomyłki
(1.2) pot. w sposób bezbłędny, bez zarzutu, budząc podziw lub uznanie
Wiktionary
(1.1) Dobry ostrzyciel potrafi bezbłędnie prowadzić ostrość, utrzymując ją na poruszającym się aktorze.
Wiktionary
rzecz. bezbłędność ż.
przym. bezbłędny
Wiktionary
(1.1) nieomylnie, poprawnie
(1.2) bombowo, doskonale, wspaniale, wystrzałowo
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak błędów, cecha tego, co jest pozbawione błędów
Wiktionary
IPA: bɛzˈbwɛ̃ndnɔɕt͡ɕ, AS: bezbu̯ẽndność
Wiktionary
przym. bezbłędny
przysł. bezbłędnie
Wiktionary
(1.1) poprawność
Wiktionary
1. niezawierający żadnych błędów, w pełni poprawny;
2. postępujący bez zarzutu, budzący podziw swą celnością; doskonały
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wolny od błędu
(1.2) pot. postępujący w sposób budzący podziw
Wiktionary
(1.1) Słuch absolutny jest niczym innym jak słuchem doskonałym. Zdolność ta jest dość rzadko spotykana i polega na bezbłędnym rozpoznawaniu dźwięków bez żadnej pomocy – wyłącznie opierając się na własnej percepcji sensorycznej.
Wiktionary
rzecz. bezbłędność ż.
przysł. bezbłędnie
Wiktionary
(1.1) poprawny
(1.2) wspaniały, bombowy, cudowny, fantastyczny, fenomenalny, idealny, wdechowy, wystrzałowy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) bez ustalonego celu
(1.2) daremnie, bez szans na powodzenie
Wiktionary
rzecz. cel mrz.
czas. celować ndk.
przym. bezcelowy, celowy
przysł. celowo
Wiktionary
(1.2) daremnie, nadaremnie, nadaremno, zbędnie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co bezcelowe
Wiktionary
przym. bezcelowy
Wiktionary